data(bible): close the deuterocanon gap in vul + drb corpora

Added Tobit, Judith, Wisdom, Sirach, Baruch to vul (5) and those + 1-2
Maccabees to drb (7), from get.bible's public-domain Clementine Vulgate /
Douay-Rheims (Clementine versification = the EF citation basis). EF and OF
deuterocanonical citations (e.g. the Assumption's Judith epistle) now resolve
against the corpora. Flipped the gap-documenting test to assert resolution.

1 files changed, 2888 insertions, 0 deletions

diff --git a/internal/bible/corpora/vul.tsv b/internal/bible/corpora/vul.tsv
index fed7830..93b0d20 100644
--- a/internal/bible/corpora/vul.tsv
+++ b/internal/bible/corpora/vul.tsv
@@ -32919,3 +32919,2891 @@ Revelation	Rev	68	22	18	Contestor enim omni audienti verba prophetiae libri huju
 Revelation	Rev	68	22	19	Et si quis diminuerit de verbis libri prophetiae hujus, auferet Deus partem ejus de libro vitae, et de civitate sancta, et de his quae scripta sunt in libro isto :

 Revelation	Rev	68	22	20	dicit qui testimonium perhibet istorum. Etiam venio cito : amen. Veni, Domine Jesu.

 Revelation	Rev	68	22	21	Gratia Domini nostri Jesu Christi cum omnibus vobis. Amen.

+Tobit	Tob	17	1	1	Tobias ex tribu et civitate Nephthali (quæ est in superioribus Galilææ supra Naasson, post viam quæ ducit ad occidentem, in sinistro habens civitatem Sephet)
+Tobit	Tob	17	1	2	cum captus esset in diebus Salmanasar regis Assyriorum, in captivitate tamen positus, viam veritatis non deseruit,
+Tobit	Tob	17	1	3	ita ut omnia quæ habere poterat, quotidie concaptivis fratribus, qui erant ex ejus genere, impertiret.
+Tobit	Tob	17	1	4	Cumque esset junior omnibus in tribu Nephthali, nihil tamen puerile gessit in opere.
+Tobit	Tob	17	1	5	Denique, cum irent omnes ad vitulos aureos quos Jeroboam fecerat rex Israël, hic solus fugiebat consortia omnium.
+Tobit	Tob	17	1	6	Sed pergebat in Jerusalem ad templum Domini, et ibi adorabat Dominum Deum Israël, omnia primitiva sua et decimas suas fideliter offerens,
+Tobit	Tob	17	1	7	ita ut in tertio anno proselytis et advenis ministraret omnem decimationem.
+Tobit	Tob	17	1	8	Hæc et his similia secundum legem Dei puerulus observabat.
+Tobit	Tob	17	1	9	Cum vero factus esset vir, accepit uxorem Annam de tribu sua, genuitque ex ea filium, nomen suum imponens ei :
+Tobit	Tob	17	1	10	quem ab infantia timere Deum docuit, et abstinere ab omni peccato.
+Tobit	Tob	17	1	11	Igitur, cum per captivitatem devenisset cum uxore sua et filio in civitatem Niniven cum omni tribu sua
+Tobit	Tob	17	1	12	(cum omnes ederent ex cibis gentilium), iste custodivit animam suam, et numquam contaminatus est in escis eorum.
+Tobit	Tob	17	1	13	Et quoniam memor fuit Domini in toto corde suo, dedit illi Deus gratiam in conspectu Salmanasar regis,
+Tobit	Tob	17	1	14	et dedit illi potestatem quocumque vellet ire, habens libertatem quæcumque facere voluisset.
+Tobit	Tob	17	1	15	Pergebat ergo ad omnes qui erant in captivitate, et monita salutis dabat eis.
+Tobit	Tob	17	1	16	Cum autem venisset in Rages civitatem Medorum, et ex his quibus honoratus fuerat a rege, habuisset decem talenta argenti :
+Tobit	Tob	17	1	17	et cum in multa turba generis sui Gabelum egentem videret, qui erat ex tribu ejus, sub chirographo dedit illi memoratum pondus argenti.
+Tobit	Tob	17	1	18	Post multum vero temporis, mortuo Salmanasar rege, cum regnaret Sennacherib filius ejus pro eo, et filios Israël exosos haberet in conspectu suo,
+Tobit	Tob	17	1	19	Tobias quotidie pergebat per omnem cognationem suam, et consolabatur eos, dividebatque unicuique, prout poterat, de facultatibus suis :
+Tobit	Tob	17	1	20	esurientes alebat, nudisque vestimenta præbebat, et mortuis atque occisis sepulturam sollicitus exhibebat.
+Tobit	Tob	17	1	21	Denique cum reversus esset rex Sennacherib, fugiens a Judæa plagam quam circa eum fecerat Deus propter blasphemiam suam, et iratus multos occideret ex filiis Israël, Tobias sepeliebat corpora eorum.
+Tobit	Tob	17	1	22	At ubi nuntiatum est regi, jussit eum occidi, et tulit omnem substantiam ejus.
+Tobit	Tob	17	1	23	Tobias vero cum filio suo et cum uxore suo fugiens, nudus latuit, quia multi diligebant eum.
+Tobit	Tob	17	1	24	Post dies vero quadraginta quinque occiderunt regem filii ipsius,
+Tobit	Tob	17	1	25	et reversus est Tobias in domum suam, omnisque facultas ejus restituta est ei.
+Tobit	Tob	17	2	1	Post hæc vero, cum esset dies festus Domini, et factum esset prandium bonum in domo Tobiæ,
+Tobit	Tob	17	2	2	dixit filio suo : Vade, et adduc aliquos de tribu nostra, timentes Deum, ut epulentur nobiscum.
+Tobit	Tob	17	2	3	Cumque abiisset, reversus nuntiavit ei unum ex filiis Israël jugulatum jacere in platea. Statimque exiliens de accubitu suo, relinquens prandium, jejunus pervenit ad corpus :
+Tobit	Tob	17	2	4	tollensque illud portavit ad domum suam occulte, ut dum sol occubuisset, caute sepeliret eum.
+Tobit	Tob	17	2	5	Cumque occultasset corpus, manducavit panem cum luctu et tremore,
+Tobit	Tob	17	2	6	memorans illum sermonem, quem dixit Dominus per Amos prophetam : Dies festi vestri convertentur in lamentationem et luctum.
+Tobit	Tob	17	2	7	Cum vero sol occubuisset, abiit, et sepelivit eum.
+Tobit	Tob	17	2	8	Arguebant autem eum omnes proximi ejus, dicentes : Jam hujus rei causa interfici jussus es, et vix effugisti mortis imperium, et iterum sepelis mortuos ?
+Tobit	Tob	17	2	9	Sed Tobias plus timens Deum quam regem, rapiebat corpora occisorum, et occultabat in domo sua, et mediis noctibus sepeliebat ea.
+Tobit	Tob	17	2	10	 Contigit autem ut quadam die fatigatus a sepultura, veniens in domum suam, jactasset se juxta parietem, et obdormisset,
+Tobit	Tob	17	2	11	et ex nido hirundinum dormienti illi calida stercora inciderent super oculos ejus, fieretque cæcus.
+Tobit	Tob	17	2	12	Hanc autem tentationem ideo permisit Dominus evenire illi, ut posteris daretur exemplum patientiæ ejus, sicut et sancti Job.
+Tobit	Tob	17	2	13	Nam cum ab infantia sua semper Deum timuerit, et mandata ejus custodierit, non est contristatus contra Deum quod plaga cæcitatis evenerit ei,
+Tobit	Tob	17	2	14	sed immobilis in Dei timore permansit, agens gratias Deo omnibus diebus vitæ suæ.
+Tobit	Tob	17	2	15	Nam sicut beato Job insultabant reges, ita isti parentes et cognati ejus irridebant vitam ejus, dicentes :
+Tobit	Tob	17	2	16	Ubi est spes tua, pro qua eleemosynas et sepulturas faciebas ?
+Tobit	Tob	17	2	17	Tobias vero increpabat eos, dicens : Nolite ita loqui :
+Tobit	Tob	17	2	18	quoniam filii sanctorum sumus, et vitam illam expectamus, quam Deus daturus est his qui fidem suam numquam mutant ab eo.
+Tobit	Tob	17	2	19	Anna vero uxor ejus ibat ad opus textrinum quotidie, et de labore manuum suarum victum quem consequi poterat, deferebat.
+Tobit	Tob	17	2	20	Unde factum est ut hædum caprarum accipiens detulisset domi :
+Tobit	Tob	17	2	21	cujus cum vocem balantis vir ejus audisset, dixit : Videte, ne forte furtivus sit : reddite eum dominis suis, quia non licet nobis aut edere ex furto aliquid, aut contingere.
+Tobit	Tob	17	2	22	Ad hæc uxor ejus irata respondit : Manifeste vana facta est spes tua, et eleemosynæ tuæ modo apparuerunt.
+Tobit	Tob	17	2	23	Atque his et aliis hujuscemodi verbis exprobrabat ei.
+Tobit	Tob	17	3	1	Tunc Tobias ingemuit, et cœpit orare cum lacrimis,
+Tobit	Tob	17	3	2	dicens :   Justus es, Domine, et omnia judicia tua justa sunt,  et omnes viæ tuæ, misericordia, et veritas, et judicium.
+Tobit	Tob	17	3	3	 Et nunc Domine, memor esto mei,  et ne vindictam sumas de peccatis meis,  neque reminiscaris delicta mea, vel parentum meorum.
+Tobit	Tob	17	3	4	 Quoniam non obedivimus præceptis tuis,  ideo traditi sumus in direptionem,  et captivitatem, et mortem,  et in fabulam, et in improperium omnibus nationibus  in quibus dispersisti nos.
+Tobit	Tob	17	3	5	 Et nunc Domine, magna judicia tua,  quia non egimus secundum præcepta tua,  et non ambulavimus sinceriter coram te.
+Tobit	Tob	17	3	6	 Et nunc Domine, secundum voluntatem tuam fac mecum,  et præcipe in pace recipi spiritum meum :  expedit enim mihi mori magis quam vivere.
+Tobit	Tob	17	3	7	 Eadem itaque die, contigit ut Sara filia Raguelis in Rages civitate Medorum et ipsa audiret improperium ab una ex ancillis patris sui,
+Tobit	Tob	17	3	8	quoniam tradita fuerat septem viris, et dæmonium nomine Asmodæus occiderat eos, mox ut ingressi fuissent ad eam.
+Tobit	Tob	17	3	9	Ergo cum pro culpa sua increparet puellam, respondit ei, dicens : Amplius ex te non videamus filium aut filiam super terram, interfectrix virorum tuorum.
+Tobit	Tob	17	3	10	Numquid et occidere me vis, sicut jam occidisti septem viros ? Ad hanc vocem perrexit in superius cubiculum domus suæ : et tribus diebus, et tribus noctibus non manducavit, neque bibit :
+Tobit	Tob	17	3	11	sed in oratione persistens cum lacrimis deprecabatur Deum, ut ab isto improperio liberaret eam.
+Tobit	Tob	17	3	12	Factum est autem die tertia, dum compleret orationem, benedicens Dominum
+Tobit	Tob	17	3	13	dixit : Benedictum est nomen tuum, Deus patrum nostrorum : qui cum iratus fueris, misericordiam facies, et in tempore tribulationis peccata dimittis his qui invocant te.
+Tobit	Tob	17	3	14	Ad te, Domine, faciem meam converto ; ad te oculos meos dirigo.
+Tobit	Tob	17	3	15	Peto, Domine, ut de vinculo improperii hujus absolvas me, aut certe desuper terram eripias me.
+Tobit	Tob	17	3	16	Tu scis, Domine, quia numquam concupivi virum, et mundam servavi animam meam ab omni concupiscentia.
+Tobit	Tob	17	3	17	Numquam cum ludentibus miscui me, neque cum his qui in levitate ambulant, participem me præbui.
+Tobit	Tob	17	3	18	Virum autem cum timore tuo, non cum libidine mea, consensi suscipere.
+Tobit	Tob	17	3	19	Et, aut ego indigna fui illis, aut illi forsitan me non fuerunt digni, quia forsitan viro alii conservasti me.
+Tobit	Tob	17	3	20	Non est enim in hominis potestate consilium tuum.
+Tobit	Tob	17	3	21	Hoc autem pro certo habet omnis qui te colit : quod vita ejus, si in probatione fuerit, coronabitur ; si autem in tribulatione fuerit, liberabitur ; et si in correptione fuerit, ad misericordiam tuam venire licebit.
+Tobit	Tob	17	3	22	Non enim delectaris in perditionibus nostris : quia post tempestatem tranquillum facis, et post lacrimationem et fletum, exultationem infundis.
+Tobit	Tob	17	3	23	Sit nomen tuum, Deus Israël, benedictum in sæcula.
+Tobit	Tob	17	3	24	In illo tempore exauditæ sunt preces amborum in conspectu gloriæ summi Dei :
+Tobit	Tob	17	3	25	et missus est angelus Domini sanctus Raphaël ut curaret eos ambos, quorum uno tempore sunt orationes in conspectu Domini recitatæ.
+Tobit	Tob	17	4	1	Igitur cum Tobias putaret orationem suam exaudiri ut mori potuisset, vocavit ad se Tobiam filium suum,
+Tobit	Tob	17	4	2	dixitque ei : Audi, fili mi, verba oris mei, et ea in corde tuo quasi fundamentum construe.
+Tobit	Tob	17	4	3	Cum acceperit Deus animam meam, corpus meum sepeli : et honorem habebis matri tuæ omnibus diebus vitæ ejus :
+Tobit	Tob	17	4	4	memor enim esse debes, quæ et quanta pericula passa sit propter te in utero suo.
+Tobit	Tob	17	4	5	Cum autem et ipsa compleverit tempus vitæ suæ, sepelias eam circa me.
+Tobit	Tob	17	4	6	Omnibus autem diebus vitæ tuæ in mente habeto Deum : et cave ne aliquando peccato consentias, et prætermittas præcepta Domini Dei nostri.
+Tobit	Tob	17	4	7	Ex substantia tua fac eleemosynam, et noli avertere faciem tuam ab ullo paupere : ita enim fiet ut nec a te avertatur facies Domini.
+Tobit	Tob	17	4	8	Quomodo potueris, ita esto misericors.
+Tobit	Tob	17	4	9	Si multum tibi fuerit, abundanter tribue : si exiguum tibi fuerit, etiam exiguum libenter impertiri stude.
+Tobit	Tob	17	4	10	Præmium enim bonum tibi thesaurizas in die necessitatis :
+Tobit	Tob	17	4	11	quoniam eleemosyna ab omni peccato et a morte liberat, et non patietur animam ire in tenebras.
+Tobit	Tob	17	4	12	Fiducia magna erit coram summo Deo, eleemosyna omnibus facientibus eam.
+Tobit	Tob	17	4	13	Attende tibi, fili mi, ab omni fornicatione, et præter uxorem tuam numquam patiaris crimen scire.
+Tobit	Tob	17	4	14	Superbiam numquam in tuo sensu aut in tuo verbo dominari permittas : in ipsa enim initium sumpsit omnis perditio.
+Tobit	Tob	17	4	15	Quicumque tibi aliquid operatus fuerit, statim ei mercedem restitue, et merces mercenarii tui apud te omnino non remaneat.
+Tobit	Tob	17	4	16	Quod ab alio oderis fieri tibi, vide ne tu aliquando alteri facias.
+Tobit	Tob	17	4	17	Panem tuum cum esurientibus et egenis comede, et de vestimentis tuis nudos tege.
+Tobit	Tob	17	4	18	Panem tuum et vinum tuum super sepulturam justi constitue, et noli ex eo manducare et bibere cum peccatoribus.
+Tobit	Tob	17	4	19	Consilium semper a sapiente perquire.
+Tobit	Tob	17	4	20	Omni tempore benedic Deum : et pete ab eo ut vias tuas dirigat, et omnia consilia tua in ipso permaneant.
+Tobit	Tob	17	4	21	Indico etiam tibi, fili mi, dedisse me decem talenta argenti, dum adhuc infantulus esses, Gabelo, in Rages civitate Medorum, et chirographum ejus apud me habeo :
+Tobit	Tob	17	4	22	et ideo perquire quomodo ad eum pervenias, et recipias ab eo supra memoratum pondus argenti, et restituas ei chirographum suum.
+Tobit	Tob	17	4	23	Noli timere, fili mi : pauperem quidem vitam gerimus, sed multa bona habebimus si timuerimus Deum, et recesserimus ab omni peccato, et fecerimus bene.
+Tobit	Tob	17	5	1	Tunc respondit Tobias patri suo, et dixit : Omnia quæcumque præcepisti mihi faciam, pater.
+Tobit	Tob	17	5	2	Quomodo autem pecuniam hanc requiram, ignoro : ille me nescit, et ego eum ignoro : quod signum dabo ei ? sed neque viam per quam pergatur illuc aliquando cognovi.
+Tobit	Tob	17	5	3	Tunc pater suus respondit illi, et dixit : Chirographum quidem illius penes me habeo : quod dum illi ostenderis, statim restituet.
+Tobit	Tob	17	5	4	Sed perge nunc, et inquire tibi aliquem fidelem virum, qui eat tecum salva mercede sua, ut dum adhuc vivo, recipias eam.
+Tobit	Tob	17	5	5	Tunc egressus Tobias, invenit juvenem splendidum stantem præcinctum, et quasi paratum ad ambulandum.
+Tobit	Tob	17	5	6	Et ignorans quod angelus Dei esset, salutavit eum, et dixit : Unde te habemus, bone juvenis ?
+Tobit	Tob	17	5	7	At ille respondit : Ex filiis Israël. Et Tobias dixit ei : Nosti viam quæ ducit in regionem Medorum ?
+Tobit	Tob	17	5	8	Cui respondit : Novi : et omnia itinera ejus frequenter ambulavi, et mansi apud Gabelum fratrem nostrum, qui moratur in Rages civitate Medorum, quæ posita est in monte Ecbatanis.
+Tobit	Tob	17	5	9	Cui Tobias ait : Sustine me obsecro, donec hæc ipsa nuntiem patri meo.
+Tobit	Tob	17	5	10	Tunc ingressus Tobias, indicavit universa hæc patri suo. Super quæ admiratus pater, rogavit ut introiret ad eum.
+Tobit	Tob	17	5	11	Ingressus itaque salutavit eum, et dixit : Gaudium tibi sit semper.
+Tobit	Tob	17	5	12	Et ait Tobias : Quale gaudium mihi erit, qui in tenebris sedeo, et lumen cæli non video ?
+Tobit	Tob	17	5	13	Cui ait juvenis : Forti animo esto : in proximo est ut a Deo cureris.
+Tobit	Tob	17	5	14	Dixit itaque illi Tobias : Numquid poteris perducere filium meum ad Gabelum in Rages civitatem Medorum ? et cum redieris, restituam tibi mercedem tuam.
+Tobit	Tob	17	5	15	Et dixit ei angelus : Ego ducam, et reducam eum ad te.
+Tobit	Tob	17	5	16	Cui Tobias respondit : Rogo te, indica mihi de qua domo aut de qua tribu es tu.
+Tobit	Tob	17	5	17	Cui Raphaël angelus dixit : Genus quæris mercenarii, an ipsum mercenarium qui cum filio tuo eat ?
+Tobit	Tob	17	5	18	sed ne forte sollicitum te reddam, ego sum Azarias Ananiæ magni filius.
+Tobit	Tob	17	5	19	Et Tobias respondit : Ex magno genere es tu. Sed peto ne irascaris quod voluerim cognoscere genus tuum.
+Tobit	Tob	17	5	20	Dixit autem illi angelus : Ego sanum ducam, et sanum tibi reducam filium tuum.
+Tobit	Tob	17	5	21	Respondens autem Tobias, ait : Bene ambuletis, et sit Deus in itinere vestro, et angelus ejus comitetur vobiscum.
+Tobit	Tob	17	5	22	 Tunc paratis omnibus quæ erant in via portanda, fecit Tobias vale patri suo et matri suæ, et ambulaverunt ambo simul.
+Tobit	Tob	17	5	23	Cumque profecti essent, cœpit mater ejus flere, et dicere : Baculum senectutis nostræ tulisti, et transmisisti a nobis.
+Tobit	Tob	17	5	24	Numquam fuisset ipsa pecunia, pro qua misisti eum :
+Tobit	Tob	17	5	25	sufficiebat enim nobis paupertas nostra, ut divitias computaremus hoc, quod videbamus filium nostrum.
+Tobit	Tob	17	5	26	Dixitque ei Tobias : Noli flere : salvus perveniet filius noster, et salvus revertetur ad nos, et oculi tui videbunt illum.
+Tobit	Tob	17	5	27	Credo enim quod angelus Dei bonus comitetur ei, et bene disponat omnia quæ circa eum geruntur, ita ut cum gaudio revertatur ad nos.
+Tobit	Tob	17	5	28	Ad hanc vocem cessavit mater ejus flere, et tacuit.
+Tobit	Tob	17	6	1	Profectus est autem Tobias, et canis secutus est eum, et mansit prima mansione juxta fluvium Tigris.
+Tobit	Tob	17	6	2	Et exivit ut lavaret pedes suos, et ecce piscis immanis exivit ad devorandum eum.
+Tobit	Tob	17	6	3	Quem expavescens Tobias clamavit voce magna, dicens : Domine, invadit me.
+Tobit	Tob	17	6	4	Et dixit ei angelus : Apprehende branchiam ejus, et trahe eum ad te. Quod cum fecisset, attraxit eum in siccum, et palpitare cœpit ante pedes ejus.
+Tobit	Tob	17	6	5	Tunc dixit ei angelus : Exentera hunc piscem, et cor ejus, et fel, et jecur repone tibi : sunt enim hæc necessaria ad medicamenta utiliter.
+Tobit	Tob	17	6	6	Quod cum fecisset, assavit carnes ejus, et secum tulerunt in via : cetera salierunt, quæ sufficerent eis, quousque pervenirent in Rages civitatem Medorum.
+Tobit	Tob	17	6	7	Tunc interrogavit Tobias angelum, et dixit ei : Obsecro te, Azaria frater, ut dicas mihi quod remedium habebunt ista, quæ de pisce servare jussisti ?
+Tobit	Tob	17	6	8	Et respondens angelus, dixit ei : Cordis ejus particulam si super carbones ponas, fumus ejus extricat omne genus dæmoniorum sive a viro, sive a muliere, ita ut ultra non accedat ad eos.
+Tobit	Tob	17	6	9	Et fel valet ad ungendos oculos in quibus fuerit albugo, et sanabuntur.
+Tobit	Tob	17	6	10	 Et dixit ei Tobias : Ubi vis ut maneamus ?
+Tobit	Tob	17	6	11	Respondensque angelus, ait : Est hic Raguel nomine, vir propinquus de tribu tua, et hic habet filiam nomine Saram, sed neque masculum neque feminam ullam habet aliam præter eam.
+Tobit	Tob	17	6	12	Tibi debetur omnis substantia ejus, et oportet eam te accipere conjugem.
+Tobit	Tob	17	6	13	Pete ergo eam a patre ejus, et dabit tibi eam in uxorem.
+Tobit	Tob	17	6	14	Tunc respondit Tobias, et dixit : Audio quia tradita est septem viris, et mortui sunt : sed et hoc audivi, quia dæmonium occidit illos.
+Tobit	Tob	17	6	15	Timeo ergo, ne forte et mihi hæc eveniant : et cum sim unicus parentibus meis, deponam senectutem illorum cum tristitia ad inferos.
+Tobit	Tob	17	6	16	Tunc angelus Raphaël dixit ei : Audi me, et ostendam tibi qui sunt, quibus prævalere potest dæmonium.
+Tobit	Tob	17	6	17	Hi namque qui conjugium ita suscipiunt, ut Deum a se et a sua mente excludant, et suæ libidini ita vacent sicut equus et mulus quibus non est intellectus : habet potestatem dæmonium super eos.
+Tobit	Tob	17	6	18	Tu autem cum acceperis eam, ingressus cubiculum, per tres dies continens esto ab ea, et nihil aliud nisi orationibus vacabis cum ea.
+Tobit	Tob	17	6	19	Ipsa autem nocte, incenso jecore piscis, fugabitur dæmonium.
+Tobit	Tob	17	6	20	Secunda vero nocte in copulatione sanctorum patriarcharum admitteris.
+Tobit	Tob	17	6	21	Tertia autem nocte, benedictionem consequeris, ut filii ex vobis procreentur incolumes.
+Tobit	Tob	17	6	22	Transacta autem tertia nocte, accipies virginem cum timore Domini, amore filiorum magis quam libidine ductus, ut in semine Abrahæ benedictionem in filiis consequaris.
+Tobit	Tob	17	7	1	Ingressi sunt autem ad Raguelem, et suscepit eos Raguel cum gaudio.
+Tobit	Tob	17	7	2	Intuensque Tobiam Raguel, dixit Annæ uxori suæ : Quam similis est juvenis iste consobrino meo !
+Tobit	Tob	17	7	3	Et cum hæc dixisset, ait : Unde estis juvenes fratres nostri ? At illi dixerunt : Ex tribu Nephthali sumus, ex captivitate Ninive.
+Tobit	Tob	17	7	4	Dixitque illis Raguel : Nostis Tobiam fratrem meum ? Qui dixerunt : Novimus.
+Tobit	Tob	17	7	5	Cumque multa bona loqueretur de eo, dixit angelus ad Raguelem : Tobias, de quo interrogas, pater istius est.
+Tobit	Tob	17	7	6	Et misit se Raguel, et cum lacrimis osculatus est eum, et plorans supra collum ejus
+Tobit	Tob	17	7	7	dixit : Benedictio sit tibi, fili mi, quia boni et optimi viri filius es.
+Tobit	Tob	17	7	8	Et Anna uxor ejus, et Sara ipsorum filia, lacrimatæ sunt.
+Tobit	Tob	17	7	9	Postquam autem locuti sunt, præcepit Raguel occidi arietem, et parari convivium. Cumque hortaretur eos discumbere ad prandium,
+Tobit	Tob	17	7	10	Tobias dixit : Hic ego hodie non manducabo neque bibam, nisi prius petitionem meam confirmes, et promittas mihi dare Saram filiam tuam.
+Tobit	Tob	17	7	11	Quo audito verbo Raguel expavit, sciens quid evenerit illis septem viris qui ingressi sunt ad eam : et timere cœpit ne forte et hunc similiter contingeret. Et cum nutaret, et non daret petenti ullum responsum,
+Tobit	Tob	17	7	12	dixit ei angelus : Noli timere dare eam isti, quoniam huic timenti Deum debetur conjux filia tua : propterea alius non potuit habere illam.
+Tobit	Tob	17	7	13	Tunc dixit Raguel : Non dubito quod Deus preces et lacrimas meas in conspectu suo admiserit.
+Tobit	Tob	17	7	14	Et credo quoniam ideo fecit vos venire ad me, ut ista conjungeretur cognationi suæ secundum legem Moysi : et nunc noli dubium gerere quod tibi eam tradam.
+Tobit	Tob	17	7	15	Et apprehendens dexteram filiæ suæ, dexteræ Tobiæ tradidit, dicens : Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob vobiscum sit, et ipse conjungat vos, impleatque benedictionem suam in vobis.
+Tobit	Tob	17	7	16	Et accepta carta, fecerunt conscriptionem conjugii.
+Tobit	Tob	17	7	17	Et post hæc epulati sunt, benedicentes Deum.
+Tobit	Tob	17	7	18	Vocavitque Raguel ad se Annam uxorem suam, et præcepit ei ut præpararet alterum cubiculum.
+Tobit	Tob	17	7	19	Et introduxit illuc Saram filiam suam, et lacrimata est.
+Tobit	Tob	17	7	20	Dixitque ei : Forti animo esto, filia mea : Dominus cæli det tibi gaudium pro tædio quod perpessa es.
+Tobit	Tob	17	8	1	Postquam vero cœnaverunt, introduxerunt juvenem ad eam.
+Tobit	Tob	17	8	2	Recordatus itaque Tobias sermonum angeli, protulit de cassidili suo partem jecoris, posuitque eam super carbones vivos.
+Tobit	Tob	17	8	3	Tunc Raphaël angelus apprehendit dæmonium, et religavit illud in deserto superioris Ægypti.
+Tobit	Tob	17	8	4	Tunc hortatus est virginem Tobias, dixitque ei : Sara, exsurge, et deprecemur Deum hodie, et cras, et secundum cras : quia his tribus noctibus Deo jungimur ; tertia autem transacta nocte, in nostro erimus conjugio.
+Tobit	Tob	17	8	5	Filii quippe sanctorum sumus, et non possumus ita conjungi sicut gentes quæ ignorant Deum.
+Tobit	Tob	17	8	6	Surgentes autem pariter, instanter orabant ambo simul, ut sanitas daretur eis.
+Tobit	Tob	17	8	7	Dixitque Tobias : Domine Deus patrum nostrorum, benedicant te cæli et terræ, mareque et fontes, et flumina, et omnes creaturæ tuæ quæ in eis sunt.
+Tobit	Tob	17	8	8	Tu fecisti Adam de limo terræ, dedistique ei adjutorium Hevam.
+Tobit	Tob	17	8	9	Et nunc Domine, tu scis quia non luxuriæ causa accipio sororem meam conjugem, sed sola posteritatis dilectione, in qua benedicatur nomen tuum in sæcula sæculorum.
+Tobit	Tob	17	8	10	Dixit quoque Sara : Miserere nobis Domine, miserere nobis, et consenescamus ambo pariter sani.
+Tobit	Tob	17	8	11	Et factum est circa pullorum cantum, accersiri jussit Raguel servos suos, et abierunt cum eo pariter ut foderent sepulchrum.
+Tobit	Tob	17	8	12	Dicebat enim : Ne forte simili modo evenerit ei, quo et ceteris illis septem viris qui sunt ingressi ad eam.
+Tobit	Tob	17	8	13	Cumque parassent fossam, reversus Raguel ad uxorem suam, dixit ei :
+Tobit	Tob	17	8	14	Mitte unam de ancillis tuis, et videat si mortuus est, ut sepeliam eum antequam illucescat dies.
+Tobit	Tob	17	8	15	At illa misit unam ex ancillis suis. Quæ ingressa cubiculum, reperit eos salvos et incolumes, secum pariter dormientes.
+Tobit	Tob	17	8	16	Et reversa nuntiavit bonum nuntium : et benedixerunt Dominum, Raguel videlicet et Anna uxor ejus,
+Tobit	Tob	17	8	17	et dixerunt : Benedicimus te, Domine Deus Israël, quia non contigit quemadmodum putabamus.
+Tobit	Tob	17	8	18	Fecisti enim nobiscum misericordiam tuam, et exclusisti a nobis inimicum persequentem nos.
+Tobit	Tob	17	8	19	Misertus es autem duobus unicis. Fac eos, Domine, plenius benedicere te, et sacrificium tibi laudis tuæ et suæ sanitatis offerre, ut cognoscat universitas gentium quia tu es Deus solus in universa terra.
+Tobit	Tob	17	8	20	Statimque præcepit servis suis Raguel ut replerent fossam quam fecerant priusquam elucesceret.
+Tobit	Tob	17	8	21	Uxori autem suæ dixit ut instrueret convivium, et præpararet omnia quæ in cibos erant iter agentibus necessaria.
+Tobit	Tob	17	8	22	Duas quoque pingues vaccas, et quatuor arietes, occidi fecit, et parari epulas omnibus vicinis suis, cunctisque amicis.
+Tobit	Tob	17	8	23	Et adjuravit Raguel Tobiam ut duas hebdomadas moraretur apud se.
+Tobit	Tob	17	8	24	De omnibus autem quæ possidebat Raguel, dimidiam partem dedit Tobiæ, et fecit scripturam, ut pars dimidia quæ supererat, post obitum eorum Tobiæ dominio deveniret.
+Tobit	Tob	17	9	1	Tunc vocavit Tobias angelum ad se, quem quidem hominem existimabat, dixitque ei : Azaria frater, peto ut auscultes verba mea.
+Tobit	Tob	17	9	2	Si meipsum tradam tibi servum, non ero condignus providentiæ tuæ :
+Tobit	Tob	17	9	3	tamen obsecro te ut assumas tibi animalia sive servitia, et vadas ad Gabelum in Rages civitatem Medorum, reddasque ei chirographum suum, et recipias ab eo pecuniam, et roges eum venire ad nuptias meas.
+Tobit	Tob	17	9	4	Scis enim ipse quoniam numerat pater meus dies, et si tardavero una die plus, contristatur anima ejus.
+Tobit	Tob	17	9	5	Et certe vides quomodo adjuravit me Raguel, cujus adjuramentum spernere non possum.
+Tobit	Tob	17	9	6	Tunc Raphaël assumens quatuor ex servis Raguelis, et duos camelos, in Rages civitatem Medorum perrexit : et inveniens Gabelum, reddidit ei chirographum suum, et recepit ab eo omnem pecuniam.
+Tobit	Tob	17	9	7	Indicavitque ei de Tobia filio Tobiæ omnia quæ gesta sunt, fecitque eum secum venire ad nuptias.
+Tobit	Tob	17	9	8	Cumque ingressus esset domum Raguelis, invenit Tobiam discumbentem : et exiliens, osculati sunt se invicem : et flevit Gabelus, benedixitque Deum,
+Tobit	Tob	17	9	9	et dixit : Benedicat te Deus Israël, quia filius es optimi viri et justi, et timentis Deum, et eleemosynas facientis :
+Tobit	Tob	17	9	10	et dicatur benedictio super uxorem tuam, et super parentes vestros,
+Tobit	Tob	17	9	11	et videatis filios vestros, et filios filiorum vestrorum, usque in tertiam et quartam generationem : et sit semen vestrum benedictum a Deo Israël, qui regnat in sæcula sæculorum.
+Tobit	Tob	17	9	12	Cumque omnes dixissent : Amen : accesserunt ad convivium : sed et cum timore Domini nuptiarum convivium exercebant.
+Tobit	Tob	17	10	1	Cum vero moras faceret Tobias, causa nuptiarum, sollicitus erat pater ejus Tobias, dicens : Putas quare moratur filius meus, aut quare detentus est ibi ?
+Tobit	Tob	17	10	2	Putasne Gabelus mortuus est, et nemo reddet illi pecuniam ?
+Tobit	Tob	17	10	3	Cœpit autem contristari nimis ipse, et Anna uxor ejus cum eo : et cœperunt ambo simul flere, eo quod die statuto minime reverteretur filius eorum ad eos.
+Tobit	Tob	17	10	4	Flebat igitur mater ejus irremediabilibus lacrimis, atque dicebat : Heu, heu me, fili mi ! ut quid te misimus peregrinari, lumen oculorum nostrorum, baculum senectutis nostræ, solatium vitæ nostræ, spem posteritatis nostræ ?
+Tobit	Tob	17	10	5	omnia simul in te uno habentes, te non debuimus dimittere a nobis.
+Tobit	Tob	17	10	6	Cui dicebat Tobias : Tace, et noli turbari : sanus est filius noster : satis fidelis est vir ille, cum quo misimus eum.
+Tobit	Tob	17	10	7	Illa autem nullo modo consolari poterat, sed quotidie exiliens circumspiciebat, et circuibat vias omnes per quas spes remeandi videbatur, ut procul videret eum, si fieri posset, venientem.
+Tobit	Tob	17	10	8	At vero Raguel dicebat ad generum suum : Mane hic, et ego mittam nuntium salutis de te ad Tobiam patrem tuum.
+Tobit	Tob	17	10	9	Cui Tobias ait : Ego novi quia pater meus et mater mea modo dies computant, et cruciatur spiritus eorum in ipsis.
+Tobit	Tob	17	10	10	Cumque verbis multis rogaret Raguel Tobiam, et ille eum nulla ratione vellet audire, tradidit ei Saram, et dimidiam partem omnis substantiæ suæ in pueris, in puellis, in pecudibus, in camelis, et in vaccis, et in pecunia multa : et salvum atque gaudentem dimisit eum a se,
+Tobit	Tob	17	10	11	dicens : Angelus Domini sanctus sit in itinere vestro, perducatque vos incolumes, et inveniatis omnia recte circa parentes vestros, et videant oculi mei filios vestros priusquam moriar.
+Tobit	Tob	17	10	12	Et apprehendentes parentes filiam suam, osculati sunt eam : et dimiserunt ire,
+Tobit	Tob	17	10	13	monentes eam honorare soceros, diligere maritum, regere familiam, gubernare domum, et seipsam irreprehensibilem exhibere.
+Tobit	Tob	17	11	1	Cumque reverterentur, pervenerunt ad Charan, quæ est in medio itinere contra Niniven, undecimo die.
+Tobit	Tob	17	11	2	Dixitque angelus : Tobia frater, scis quemadmodum reliquisti patrem tuum.
+Tobit	Tob	17	11	3	Si placet itaque tibi, præcedamus, et lento gradu sequantur iter nostrum familiæ, simul cum conjuge tua, et cum animalibus.
+Tobit	Tob	17	11	4	Cumque hoc placuisset ut irent, dixit Raphaël ad Tobiam : Tolle tecum ex felle piscis : erit enim necessarium. Tulit itaque Tobias ex felle illo, et abierunt.
+Tobit	Tob	17	11	5	Anna autem sedebat secus viam quotidie in supercilio montis, unde respicere poterat de longinquo.
+Tobit	Tob	17	11	6	Et dum ex eodem loco specularetur adventum ejus, vidit a longe, et illico agnovit venientem filium suum : currensque nuntiavit viro suo, dicens : Ecce venit filius tuus.
+Tobit	Tob	17	11	7	Dixitque Raphaël ad Tobiam : At ubi introieris domum tuam, statim adora Dominum Deum tuum : et gratias agens ei, accede ad patrem tuum, et osculare eum.
+Tobit	Tob	17	11	8	Statimque lini super oculos ejus ex felle isto piscis, quod portas tecum : scias enim quoniam mox aperientur oculi ejus, et videbit pater tuus lumen cæli, et in aspectu tuo gaudebit.
+Tobit	Tob	17	11	9	Tunc præcucurrit canis, qui simul fuerat in via : et quasi nuntius adveniens, blandimento suæ caudæ gaudebat.
+Tobit	Tob	17	11	10	Et consurgens cæcus pater ejus, cœpit offendens pedibus currere : et data manu puero, occurrit obviam filio suo.
+Tobit	Tob	17	11	11	Et suscipiens osculatus est eum cum uxore sua, et cœperunt ambo flere præ gaudio.
+Tobit	Tob	17	11	12	Cumque adorassent Deum, et gratias egissent, consederunt.
+Tobit	Tob	17	11	13	 Tunc sumens Tobias de felle piscis, linivit oculos patris sui.
+Tobit	Tob	17	11	14	Et sustinuit quasi dimidiam fere horam : et cœpit albugo ex oculis ejus, quasi membrana ovi, egredi.
+Tobit	Tob	17	11	15	Quam apprehendens Tobias, traxit ab oculis ejus : statimque visum recepit.
+Tobit	Tob	17	11	16	Et glorificabant Deum, ipse videlicet et uxor ejus, et omnes qui sciebant eum.
+Tobit	Tob	17	11	17	Dicebatque Tobias : Benedico te, Domine Deus Israël, quia tu castigasti me, et tu salvasti me : et ecce ego video Tobiam filium meum.
+Tobit	Tob	17	11	18	Ingressa est etiam post septem dies Sara uxor filii ejus et omnis familia sana, et pecora, et cameli, et pecunia multa uxoris ; sed et illa pecunia, quam receperat a Gabelo.
+Tobit	Tob	17	11	19	Et narravit parentibus suis omnia beneficia Dei, quæ fecisset circa eum per hominem qui eum duxerat.
+Tobit	Tob	17	11	20	Veneruntque Achior et Nabath consobrini Tobiæ gaudentes ad Tobiam, et congratulantes ei de omnibus bonis quæ circa illum ostenderat Deus.
+Tobit	Tob	17	11	21	Et per septem dies epulantes, omnes cum gaudio magno gavisi sunt.
+Tobit	Tob	17	12	1	Tunc vocavit ad se Tobias filium suum, dixitque ei : Quid possumus dare viro isti sancto, qui venit tecum ?
+Tobit	Tob	17	12	2	Respondens Tobias, dixit patri suo : Pater, quam mercedem dabimus ei ? aut quid dignum poterit esse beneficiis ejus ?
+Tobit	Tob	17	12	3	Me duxit et reduxit sanum, pecuniam a Gabelo ipse recepit, uxorem ipse me habere fecit, et dæmonium ab ea ipse compescuit : gaudium parentibus ejus fecit, meipsum a devoratione piscis eripuit, te quoque videre fecit lumen cæli, et bonis omnibus per eum repleti sumus. Quid illi ad hæc poterimus dignum dare ?
+Tobit	Tob	17	12	4	Sed peto te, pater mi, ut roges eum, si forte dignabitur medietatem de omnibus quæ allata sunt, sibi assumere.
+Tobit	Tob	17	12	5	Et vocantes eum, pater scilicet et filius, tulerunt eum in partem : et rogare cœperunt ut dignaretur dimidiam partem omnium quæ attulerant acceptam habere.
+Tobit	Tob	17	12	6	 Tunc dixit eis occulte : Benedicite Deum cæli, et coram omnibus viventibus confitemini ei, quia fecit vobiscum misericordiam suam.
+Tobit	Tob	17	12	7	Etenim sacramentum regis abscondere bonum est : opera autem Dei revelare et confiteri honorificum est.
+Tobit	Tob	17	12	8	Bona est oratio cum jejunio, et eleemosyna magis quam thesauros auri recondere :
+Tobit	Tob	17	12	9	quoniam eleemosyna a morte liberat, et ipsa est quæ purgat peccata, et facit invenire misericordiam et viam æternam.
+Tobit	Tob	17	12	10	Qui autem faciunt peccatum et iniquitatem, hostes sunt animæ suæ.
+Tobit	Tob	17	12	11	Manifesto ergo vobis veritatem, et non abscondam a vobis occultum sermonem.
+Tobit	Tob	17	12	12	Quando orabas cum lacrimis, et sepeliebas mortuos, et derelinquebas prandium tuum, et mortuos abscondebas per diem in domo tua, et nocte sepeliebas eos, ego obtuli orationem tuam Domino.
+Tobit	Tob	17	12	13	Et quia acceptus eras Deo, necesse fuit ut tentatio probaret te.
+Tobit	Tob	17	12	14	Et nunc misit me Dominus ut curarem te, et Saram uxorem filii tui a dæmonio liberarem.
+Tobit	Tob	17	12	15	Ego enim sum Raphaël angelus, unus ex septem qui adstamus ante Dominum.
+Tobit	Tob	17	12	16	Cumque hæc audissent, turbati sunt, et trementes ceciderunt super terram in faciem suam.
+Tobit	Tob	17	12	17	Dixitque eis angelus : Pax vobis : nolite timere.
+Tobit	Tob	17	12	18	Etenim cum essem vobiscum, per voluntatem Dei eram : ipsum benedicite, et cantate illi.
+Tobit	Tob	17	12	19	Videbar quidem vobiscum manducare et bibere : sed ego cibo invisibili, et potu qui ab hominibus videri non potest, utor.
+Tobit	Tob	17	12	20	Tempus est ergo ut revertar ad eum qui me misit : vos autem benedicite Deum, et narrate omnia mirabilia ejus.
+Tobit	Tob	17	12	21	Et cum hæc dixisset, ab aspectu eorum ablatus est, et ultra eum videre non potuerunt.
+Tobit	Tob	17	12	22	Tunc prostrati per horas tres in faciem, benedixerunt Deum : et exsurgentes narraverunt omnia mirabilia ejus.
+Tobit	Tob	17	13	1	Aperiens autem Tobias senior os suum, benedixit Dominum, et dixit :   Magnus es, Domine, in æternum,  et in omnia sæcula regnum tuum :
+Tobit	Tob	17	13	2	 quoniam tu flagellas, et salvas ;  deducis ad inferos, et reducis :  et non est qui effugiat manum tuam.
+Tobit	Tob	17	13	3	 Confitemini Domino, filii Israël,  et in conspectu gentium laudate eum :
+Tobit	Tob	17	13	4	 quoniam ideo dispersit vos inter gentes quæ ignorant eum,  ut vos enarretis mirabilia ejus,  et faciatis scire eos  quia non est alius deus omnipotens præter eum.
+Tobit	Tob	17	13	5	 Ipse castigavit nos propter iniquitates nostras,  et ipse salvabit nos propter misericordiam suam.
+Tobit	Tob	17	13	6	 Aspicite ergo quæ fecit nobiscum,  et cum timore et tremore confitemini illi :  regemque sæculorum exaltate in operibus vestris.
+Tobit	Tob	17	13	7	 Ego autem in terra captivitatis meæ confitebor illi :  quoniam ostendit majestatem suam in gentem peccatricem.
+Tobit	Tob	17	13	8	 Convertimini itaque peccatores,  et facite justitiam coram Deo,  credentes quod faciat vobiscum misericordiam suam.
+Tobit	Tob	17	13	9	 Ego autem et anima mea in eo lætabimur.
+Tobit	Tob	17	13	10	 Benedicite Dominum omnes electi ejus :  agite dies lætitiæ, et confitemini illi.
+Tobit	Tob	17	13	11	 Jerusalem civitas Dei,  castigavit te Dominus in operibus manuum tuarum.
+Tobit	Tob	17	13	12	 Confitere Domino in bonis tuis,  et benedic Deum sæculorum :  ut reædificet in te tabernaculum suum,  et revocet ad te omnes captivos,  et gaudeas in omnia sæcula sæculorum.
+Tobit	Tob	17	13	13	 Luce splendida fulgebis,  et omnes fines terræ adorabunt te.
+Tobit	Tob	17	13	14	 Nationes ex longinquo ad te venient,  et munera deferentes adorabunt in te Dominum,  et terram tuam in sanctificationem habebunt :
+Tobit	Tob	17	13	15	 nomen enim magnum invocabunt in te.
+Tobit	Tob	17	13	16	 Maledicti erunt qui contempserint te,  et condemnati erunt omnes qui blasphemaverint te :  benedictique erunt qui ædificaverint te.
+Tobit	Tob	17	13	17	 Tu autem lætaberis in filiis tuis,  quoniam omnes benedicentur,  et congregabuntur ad Dominum.
+Tobit	Tob	17	13	18	 Beati omnes qui diligunt te,  et qui gaudent super pace tua.
+Tobit	Tob	17	13	19	 Anima mea, benedic Dominum,  quoniam liberavit Jerusalem civitatem suam  a cunctis tribulationibus ejus  Dominus Deus noster.
+Tobit	Tob	17	13	20	 Beatus ero si fuerint reliquiæ seminis mei  ad videndam claritatem Jerusalem.
+Tobit	Tob	17	13	21	 Portæ Jerusalem ex sapphiro et smaragdo ædificabuntur,  et ex lapide pretioso omnis circuitus murorum ejus.
+Tobit	Tob	17	13	22	 Ex lapide candido et mundo omnes plateæ ejus sternentur,  et per vicos ejus alleluja cantabitur.
+Tobit	Tob	17	13	23	 Benedictus Dominus, qui exaltavit eam,  et sit regnum ejus in sæcula sæculorum super eam. Amen.
+Tobit	Tob	17	14	1	Et consummati sunt sermones Tobiæ. Et postquam illuminatus est Tobias, vixit annis quadraginta duobus, et vidit filios nepotum suorum.
+Tobit	Tob	17	14	2	Completis itaque annis centum duobus, sepultus est honorifice in Ninive.
+Tobit	Tob	17	14	3	Quinquaginta namque et sex annorum lumen oculorum amisit, sexagenarius vero recepit.
+Tobit	Tob	17	14	4	Reliquum vero vitæ suæ in gaudio fuit, et cum bono profectu timoris Dei perrexit in pace.
+Tobit	Tob	17	14	5	In hora autem mortis suæ vocavit ad se Tobiam filium suum, et septem juvenes filios ejus nepotes suos, dixitque eis :
+Tobit	Tob	17	14	6	Prope erit interitus Ninive : non enim excidit verbum Domini : et fratres nostri, qui dispersi sunt a terra Israël, revertentur ad eam.
+Tobit	Tob	17	14	7	Omnis autem deserta terra ejus replebitur, et domus Dei, quæ in ea incensa est, iterum reædificabitur : ibique revertentur omnes timentes Deum,
+Tobit	Tob	17	14	8	et relinquent gentes idola sua, et venient in Jerusalem, et inhabitabunt in ea :
+Tobit	Tob	17	14	9	et gaudebunt in ea omnes reges terræ, adorantes regem Israël.
+Tobit	Tob	17	14	10	Audite ergo, filii mei, patrem vestrum : servite Domino in veritate, et inquirite ut faciatis quæ placita sunt illi :
+Tobit	Tob	17	14	11	et filiis vestris mandate ut faciant justitias et eleemosynas, ut sint memores Dei, et benedicant eum in omni tempore in veritate, et in tota virtute sua.
+Tobit	Tob	17	14	12	Nunc ergo filii, audite me, et nolite manere hic : sed quacumque die sepelieritis matrem vestram circa me in uno sepulchro, ex eo dirigite gressus vestros ut exeatis hinc :
+Tobit	Tob	17	14	13	video enim quia iniquitas ejus finem dabit ei.
+Tobit	Tob	17	14	14	Factum est autem post obitum matris suæ, Tobias abscessit ex Ninive cum uxore sua, et filiis, et filiorum filiis, et reversus est ad soceros suos :
+Tobit	Tob	17	14	15	invenitque eos incolumes in senectute bona : et curam eorum gessit, et ipse clausit oculos eorum : et omnem hæreditatem domus Raguelis ipse percepit : viditque quintam generationem, filios filiorum suorum.
+Tobit	Tob	17	14	16	Et completis annis nonaginta novem in timore Domini, cum gaudio sepelierunt eum.
+Tobit	Tob	17	14	17	Omnis autem cognatio ejus et omnis generatio ejus in bona vita et in sancta conversatione permansit, ita ut accepti essent tam Deo quam hominibus, et cunctis habitantibus in terra.
+Judith	Jdt	18	1	1	Arphaxad itaque, rex Medorum, subjugaverat multas gentes imperio suo, et ipse ædificavit civitatem potentissimam, quam appellavit Ecbatanis,
+Judith	Jdt	18	1	2	ex lapidibus quadratis et sectis : fecit muros ejus in altitudinem cubitorum septuaginta, et in latitudinem cubitorum triginta : turres vero ejus posuit in altitudinem cubitorum centum.
+Judith	Jdt	18	1	3	Per quadrum vero earum latus utrumque vicenorum pedum spatio tendebatur, posuitque portas ejus in altitudinem turrium :
+Judith	Jdt	18	1	4	et gloriabatur quasi potens in potentia exercitus sui, et in gloria quadrigarum suarum.
+Judith	Jdt	18	1	5	 Anno igitur duodecimo regni sui, Nabuchodonosor rex Assyriorum, qui regnabat in Ninive civitate magna, pugnavit contra Arphaxad, et obtinuit eum
+Judith	Jdt	18	1	6	in campo magno qui appellatur Ragau, circa Euphraten, et Tigrin, et Jadason, in campo Erioch regis Elicorum.
+Judith	Jdt	18	1	7	Tunc exaltatum est regnum Nabuchodonosor, et cor ejus elevatum est : et misit ad omnes qui habitabant in Cilicia, et Damasco, et Libano,
+Judith	Jdt	18	1	8	et ad gentes quæ sunt in Carmelo et Cedar, et inhabitantes Galilæam in campo magno Esdrelon,
+Judith	Jdt	18	1	9	et ad omnes qui erant in Samaria, et trans flumen Jordanem usque ad Jerusalem, et omnem terram Jesse quousque perveniatur ad terminos Æthiopiæ.
+Judith	Jdt	18	1	10	Ad hos omnes misit nuntios Nabuchodonosor rex Assyriorum :
+Judith	Jdt	18	1	11	qui omnes uno animo contradixerunt, et remiserunt eos vacuos, et sine honore abjecerunt.
+Judith	Jdt	18	1	12	Tunc indignatus Nabuchodonosor rex adversus omnem terram illam, juravit per thronum et regnum suum quod defenderet se de omnibus regionibus his.
+Judith	Jdt	18	2	1	Anno tertiodecimo Nabuchodonosor regis, vigesima et secunda die mensis primi, factum est verbum in domo Nabuchodonosor regis Assyriorum ut defenderet se.
+Judith	Jdt	18	2	2	Vocavitque omnes majores natu, omnesque duces et bellatores suos, et habuit cum eis mysterium consilii sui :
+Judith	Jdt	18	2	3	dixitque cogitationem suam in eo esse, ut omnem terram suo subjugaret imperio.
+Judith	Jdt	18	2	4	Quod dictum cum placuisset omnibus, vocavit Nabuchodonosor rex Holofernem principem militiæ suæ,
+Judith	Jdt	18	2	5	et dixit ei : Egredere adversus omne regnum occidentis, et contra eos præcipue, qui contempserunt imperium meum.
+Judith	Jdt	18	2	6	Non parcet oculus tuus ulli regno, omnemque urbem munitam subjugabis mihi.
+Judith	Jdt	18	2	7	Tunc Holofernes vocavit duces et magistratus virtutis Assyriorum, et dinumeravit viros in expeditionem sicut præcepit ei rex, centum viginti millia peditum pugnatorum, et equitum sagittariorum duodecim millia.
+Judith	Jdt	18	2	8	Omnemque expeditionem suam fecit præire in multitudine innumerabilium camelorum, cum his quæ exercitibus sufficerent copiose, boum quoque armenta, gregesque ovium, quorum non erat numerus.
+Judith	Jdt	18	2	9	Frumentum ex omni Syria in transitu suo parari constituit.
+Judith	Jdt	18	2	10	Aurum vero et argentum de domo regis assumpsit multum nimis.
+Judith	Jdt	18	2	11	Et profectus est ipse, et omnis exercitus cum quadrigis, et equitibus, et sagittariis : qui cooperuerunt faciem terræ sicut locustæ.
+Judith	Jdt	18	2	12	Cumque pertransisset fines Assyriorum, venit ad magnos montes Ange, qui sunt a sinistro Ciliciæ : ascenditque omnia castella eorum, et obtinuit omnem munitionem.
+Judith	Jdt	18	2	13	Effregit autem civitatem opinatissimam Melothi, prædavitque omnes filios Tharsis et filios Ismaël qui erant contra faciem deserti, et ad austrum terræ Cellon.
+Judith	Jdt	18	2	14	Et transivit Euphraten, et venit in Mesopotamiam : et fregit omnes civitates excelsas quæ erant ibi, a torrente Mambre usquequo perveniatur ad mare :
+Judith	Jdt	18	2	15	et occupavit terminos ejus, a Cilicia usque ad fines Japheth qui sunt ad austrum.
+Judith	Jdt	18	2	16	Abduxitque omnes filios Madian, et prædavit omnem locupletationem eorum, omnesque resistentes sibi occidit in ore gladii.
+Judith	Jdt	18	2	17	Et post hæc descendit in campos Damasci in diebus messis, et succendit omnia sata, omnesque arbores, et vineas fecit incidi :
+Judith	Jdt	18	2	18	et cecidit timor illius super omnes inhabitantes terram.
+Judith	Jdt	18	3	1	Tunc miserunt legatos suos universarum urbium ac provinciarum reges ac principes, Syriæ scilicet Mesopotamiæ, et Syriæ Sobal, et Libyæ, atque Ciliciæ : qui venientes ad Holofernem, dixerunt :
+Judith	Jdt	18	3	2	Desinat indignatio tua circa nos : melius est enim ut viventes serviamus Nabuchodonosor regi magno, et subditi simus tibi, quam morientes cum interitu nostro ipsi servitutis nostræ damna patiamur.
+Judith	Jdt	18	3	3	Omnis civitas nostra, omnisque possessio, omnes montes, et colles, et campi, et armenta boum, gregesque ovium, et caprarum, equorumque et camelorum, et universæ facultates nostræ atque familiæ, in conspectu tuo sunt :
+Judith	Jdt	18	3	4	sint omnia nostra sub lege tua.
+Judith	Jdt	18	3	5	Nos, et filii nostri, servi tui sumus.
+Judith	Jdt	18	3	6	Veni nobis pacificus dominus, et utere servitio nostro, sicut placuerit tibi.
+Judith	Jdt	18	3	7	Tunc descendit de montibus cum equitibus in virtute magna, et obtinuit omnem civitatem, et omnem inhabitantem terram.
+Judith	Jdt	18	3	8	De universis autem urbibus assumpsit sibi auxiliarios viros fortes, et electos ad bellum.
+Judith	Jdt	18	3	9	Tantusque metus provinciis illis incubuit, ut universarum urbium habitatores principes et honorati simul cum populis exirent obviam venienti,
+Judith	Jdt	18	3	10	excipientes eum cum coronis et lampadibus, ducentes choros in tympanis et tibiis.
+Judith	Jdt	18	3	11	Nec ista tamen facientes, ferocitatem ejus pectoris mitigare potuerunt :
+Judith	Jdt	18	3	12	nam et civitates eorum destruxit, et lucos eorum excidit.
+Judith	Jdt	18	3	13	Præceperat enim illi Nabuchodonosor rex, ut omnes deos terræ exterminaret, videlicet ut ipse solus diceretur deus ab his nationibus quæ potuissent Holofernis potentia subjugari.
+Judith	Jdt	18	3	14	Pertransiens autem Syriam Sobal, et omnem Apameam, omnemque Mesopotamiam, venit ad Idumæos in terram Gabaa,
+Judith	Jdt	18	3	15	accepitque civitates eorum, et sedit ibi per triginta dies, in quibus diebus adunari præcepit universum exercitum virtutis suæ.
+Judith	Jdt	18	4	1	Tunc audientes hæc filii Israël qui habitabant in terra Juda, timuerunt valde a facie ejus.
+Judith	Jdt	18	4	2	Tremor et horror invasit sensus eorum, ne hoc faceret Jerusalem et templo Domini, quod fecerat ceteris civitatibus et templis earum.
+Judith	Jdt	18	4	3	Et miserunt in omnem Samariam per circuitum usque Jericho, et præoccupaverunt omnes vertices montium :
+Judith	Jdt	18	4	4	et muris circumdederunt vicos suos, et congregaverunt frumenta in præparationem pugnæ.
+Judith	Jdt	18	4	5	Sacerdos etiam Eliachim scripsit ad universos qui erant contra Esdrelon, quæ est contra faciem campi magni juxta Dothain, et universos per quos viæ transitus esse poterat,
+Judith	Jdt	18	4	6	ut obtinerent ascensus montium, per quos via esse poterat ad Jerusalem, et illic custodirent ubi angustum iter esse poterat inter montes.
+Judith	Jdt	18	4	7	Et fecerunt filii Israël secundum quod constituerat eis sacerdos Domini Eliachim.
+Judith	Jdt	18	4	8	Et clamavit omnis populus ad Dominum instantia magna, et humiliaverunt animas suas in jejuniis et orationibus, ipsi et mulieres eorum.
+Judith	Jdt	18	4	9	Et induerunt se sacerdotes ciliciis, et infantes prostraverunt contra faciem templi Domini, et altare Domini operuerunt cilicio :
+Judith	Jdt	18	4	10	et clamaverunt ad Dominum Deum Israël unanimiter ne darentur in prædam infantes eorum, et uxores eorum in divisionem, et civitates eorum in exterminium, et sancta eorum in pollutionem, et fierent opprobrium gentibus.
+Judith	Jdt	18	4	11	Tunc Eliachim sacerdos Domini magnus circuivit omnem Israël, allocutusque est eos,
+Judith	Jdt	18	4	12	dicens : Scitote quoniam exaudiet Dominus preces vestras, si manentes permanseritis in jejuniis et orationibus in conspectu Domini.
+Judith	Jdt	18	4	13	Memores estote Moysi servi Domini, qui Amalec confidentem in virtute sua, et in potentia sua, et in exercitu suo, et in clypeis suis, et in curribus suis, et in equitibus suis, non ferro pugnando, sed precibus sanctis orando dejecit :
+Judith	Jdt	18	4	14	sic erunt universi hostes Israël, si perseveraveritis in hoc opere quod cœpistis.
+Judith	Jdt	18	4	15	Ad hanc igitur exhortationem ejus deprecantes Dominum, permanebant in conspectu Domini,
+Judith	Jdt	18	4	16	ita ut etiam hi qui offerebant Domino holocausta, præcincti ciliciis offerrent sacrificia Domino, et erat cinis super capita eorum.
+Judith	Jdt	18	4	17	Et ex toto corde suo omnes orabant Deum, ut visitaret populum suum Israël.
+Judith	Jdt	18	5	1	Nuntiatumque est Holoferni principi militiæ Assyriorum, quod filii Israël præpararent se ad resistendum, ac montium itinera conclusissent :
+Judith	Jdt	18	5	2	et furore nimio exarsit in iracundia magna, vocavitque omnes principes Moab et duces Ammon,
+Judith	Jdt	18	5	3	et dixit eis : Dicite mihi quis sit populus iste, qui montana obsidet : aut quæ, et quales, et quantæ sint civitates eorum : quæ etiam sit virtus eorum, aut quæ sit multitudo eorum, vel quis rex militiæ illorum :
+Judith	Jdt	18	5	4	et quare præ omnibus qui habitant in oriente, isti contempserunt nos, et non exierunt obviam nobis ut susciperent nos cum pace ?
+Judith	Jdt	18	5	5	 Tunc Achior dux omnium filiorum Ammon respondens, ait : Si digneris audire, domine mi, dicam veritatem in conspectu tuo de populo isto qui in montanis habitat, et non egredietur verbum falsum ex ore meo.
+Judith	Jdt	18	5	6	Populus iste ex progenie Chaldæorum est.
+Judith	Jdt	18	5	7	Hic primum in Mesopotamia habitavit, quoniam noluerunt sequi deos patrum suorum, qui erant in terra Chaldæorum.
+Judith	Jdt	18	5	8	Deserentes itaque cæremonias patrum suorum, quæ in multitudine deorum erant,
+Judith	Jdt	18	5	9	unum Deum cæli coluerunt, qui et præcepit eis ut exirent inde et habitarent in Charan. Cumque operuisset omnem terram fames, descenderunt in Ægyptum, illicque per quadringentos annos sic multiplicati sunt, ut dinumerari eorum non posset exercitus.
+Judith	Jdt	18	5	10	Cumque gravaret eos rex Ægypti, atque in ædificationibus urbium suarum in luto et latere subjugasset eos, clamaverunt ad Dominum suum, et percussit totam terram Ægypti plagis variis.
+Judith	Jdt	18	5	11	Cumque ejecissent eos Ægyptii a se, et cessasset plaga ab eis, et iterum eos vellent capere, et ad suum servitium revocare,
+Judith	Jdt	18	5	12	fugientibus his, Deus cæli mare aperuit, ita ut hinc inde aquæ quasi murus solidarentur, et isti pede sicco fundum maris perambulando transirent.
+Judith	Jdt	18	5	13	In quo loco dum innumerabilis exercitus Ægyptiorum eos persequeretur, ita aquis coopertus est, ut non remaneret vel unus, qui factum posteris nuntiaret.
+Judith	Jdt	18	5	14	Egressi vero mare Rubrum, deserta Sina montis occupaverunt, in quibus numquam homo habitare potuit, vel filius hominis requievit.
+Judith	Jdt	18	5	15	Illic fontes amari obdulcati sunt eis ad bibendum, et per annos quadraginta annonam de cælo consecuti sunt.
+Judith	Jdt	18	5	16	Ubicumque ingressi sunt sine arcu et sagitta, et absque scuto et gladio, Deus eorum pugnavit pro eis, et vicit.
+Judith	Jdt	18	5	17	Et non fuit qui insultaret populo isti, nisi quando recessit a cultu Domini Dei sui.
+Judith	Jdt	18	5	18	Quotiescumque autem præter ipsum Deum suum, alterum coluerunt, dati sunt in prædam, et in gladium, et in opprobrium.
+Judith	Jdt	18	5	19	Quotiescumque autem pœnituerunt se recessisse a cultura Dei sui, dedit eis Deus cæli virtutem resistendi.
+Judith	Jdt	18	5	20	Denique Chananæum regem, et Jebusæum, et Pherezæum, et Hethæum, et Hevæum, et Amorrhæum, et omnes potentes in Hesebon prostraverunt, et terras eorum et civitates eorum ipsi possederunt :
+Judith	Jdt	18	5	21	et usque dum non peccarent in conspectu Dei sui, erant cum illis bona : Deus enim illorum odit iniquitatem.
+Judith	Jdt	18	5	22	Nam et ante hos annos cum recessissent a via quam dederat illis Deus ut ambularent in ea, exterminati sunt præliis a multis nationibus, et plurimi eorum captivi abducti sunt in terram non suam.
+Judith	Jdt	18	5	23	Nuper autem reversi ad Dominum Deum suum, ex dispersione qua dispersi fuerant, adunati sunt, et ascenderunt montana hæc omnia, et iterum possident Jerusalem, ubi sunt sancta eorum.
+Judith	Jdt	18	5	24	Nunc ergo mi domine, perquire si est aliqua iniquitas eorum in conspectu Dei eorum : ascendamus ad illos, quoniam tradens tradet illos Deus eorum tibi, et subjugati erunt sub jugo potentiæ tuæ.
+Judith	Jdt	18	5	25	Si vero non est offensio populi hujus coram Deo suo, non poterimus resistere illis, quoniam Deus eorum defendet illos : et erimus in opprobrium universæ terræ.
+Judith	Jdt	18	5	26	 Et factum est, cum cessasset loqui Achior verba hæc, irati sunt omnes magnates Holofernis, et cogitabant interficere eum, dicentes ad alterutrum :
+Judith	Jdt	18	5	27	Quis est iste, qui filios Israël posse dicat resistere regi Nabuchodonosor et exercitibus ejus, homines inermes, et sine virtute, et sine peritia artis pugnæ ?
+Judith	Jdt	18	5	28	Ut ergo agnoscat Achior quoniam fallit nos, ascendamus in montana : et cum capti fuerint potentes eorum, tunc cum eisdem gladio transverberabitur :
+Judith	Jdt	18	5	29	ut sciat omnis gens quoniam Nabuchodonosor deus terræ est, et præter ipsum alius non est.
+Judith	Jdt	18	6	1	Factum est autem cum cessassent loqui, indignatus Holofernes vehementer, dixit ad Achior :
+Judith	Jdt	18	6	2	Quoniam prophetasti nobis, dicens quod gens Israël defendatur a Deo suo, ut ostendam tibi quoniam non est deus nisi Nabuchodonosor,
+Judith	Jdt	18	6	3	cum percusserimus eos omnes, sicut hominem unum, tunc et ipse cum illis Assyriorum gladio interibis, et omnis Israël tecum perditione disperiet :
+Judith	Jdt	18	6	4	et probabis quoniam Nabuchodonosor dominus sit universæ terræ : tuncque gladius militiæ meæ transiet per latera tua, et confixus cades inter vulneratos Israël, et non respirabis ultra, donec extermineris cum illis.
+Judith	Jdt	18	6	5	Porro autem si prophetiam tuam veram existimas, non concidat vultus tuus : et pallor qui faciem tuam obtinet abscedat a te, si verba mea hæc putas impleri non posse.
+Judith	Jdt	18	6	6	Ut autem noveris quia simul cum illis hæc experieris, ecce ex hac hora illorum populo sociaberis, ut, dum dignas mei gladii pœnas exceperint, ipse simul ultioni subjaceas.
+Judith	Jdt	18	6	7	Tunc Holofernes præcepit servis suis ut comprehenderent Achior, et perducerent eum in Bethuliam, et traderent eum in manus filiorum Israël.
+Judith	Jdt	18	6	8	Et accipientes eum servi Holofernis, profecti sunt per campestria : sed cum appropinquassent ad montana, exierunt contra eos fundibularii.
+Judith	Jdt	18	6	9	Illi autem divertentes a latere montis, ligaverunt Achior ad arborem manibus et pedibus, et sic vinctum restibus dimiserunt eum, et reversi sunt ad dominum suum.
+Judith	Jdt	18	6	10	Porro filii Israël descendentes de Bethulia, venerunt ad eum : quem solventes, duxerunt ad Bethuliam, atque in medium populi illum statuentes, percunctati sunt quid rerum esset quod illum vinctum Assyrii reliquissent.
+Judith	Jdt	18	6	11	 In diebus illis erant illic principes Ozias filius Micha de tribu Simeon, et Charmi, qui et Gothoniel.
+Judith	Jdt	18	6	12	In medio itaque seniorum, et in conspectu omnium, Achior dixit omnia quæ locutus ipse fuerat ab Holoferne interrogatus : et qualiter populus Holofernis voluisset propter hoc verbum interficere eum,
+Judith	Jdt	18	6	13	et quemadmodum ipse Holofernes iratus jusserit eum Israëlitis hac de causa tradi, ut dum vicerit filios Israël, tunc et ipsum Achior diversis jubeat interire suppliciis, propter hoc quod dixisset : Deus cæli defensor eorum est.
+Judith	Jdt	18	6	14	Cumque Achior universa hæc exposuisset, omnis populus cecidit in faciem, adorantes Dominum, et communi lamentatione et fletu unanimes preces suas Domino effuderunt,
+Judith	Jdt	18	6	15	dicentes : Domine Deus cæli et terræ, intuere superbiam eorum, et respice ad nostram humilitatem, et faciem sanctorum tuorum attende, et ostende quoniam non derelinquis præsumentes de te : et præsumentes de se, et de sua virtute gloriantes, humilias.
+Judith	Jdt	18	6	16	Finito itaque fletu, et per totam diem oratione populorum completa, consolati sunt Achior,
+Judith	Jdt	18	6	17	dicentes : Deus patrum nostrorum, cujus tu virtutem prædicasti, ipse tibi hanc dabit vicissitudinem, ut eorum magis tu interitum videas.
+Judith	Jdt	18	6	18	Cum vero Dominus Deus noster dederit hanc libertatem servis suis, sit et tecum Deus in medio nostri : ut sicut placuerit tibi, ita cum tuis omnibus converseris nobiscum.
+Judith	Jdt	18	6	19	Tunc Ozias, finito consilio, suscepit eum in domum suam, et fecit ei cœnam magnam.
+Judith	Jdt	18	6	20	Et vocatis omnibus presbyteris, simul expleto jejunio refecerunt.
+Judith	Jdt	18	6	21	Postea vero convocatus est omnis populus, et per totam noctem intra ecclesiam oraverunt, petentes auxilium a Deo Israël.
+Judith	Jdt	18	7	1	Holofernes autem altera die præcepit exercitibus suis ut ascenderent contra Bethuliam.
+Judith	Jdt	18	7	2	Erant autem pedites bellatorum centum viginti millia, et equites viginti duo millia, præter præparationes virorum illorum quos occupaverat captivitas, et abducti fuerant de provinciis et urbibus universæ juventutis.
+Judith	Jdt	18	7	3	Omnes paraverunt se pariter ad pugnam contra filios Israël, et venerunt per crepidinem montis usque ad apicem, qui respicit super Dothain, a loco qui dicitur Belma usque ad Chelmon, qui est contra Esdrelon.
+Judith	Jdt	18	7	4	Filii autem Israël, ut viderunt multitudinem illorum, prostraverunt se super terram, mittentes cinerem super capita sua, unanimes orantes ut Deus Israël misericordiam suam ostenderet super populum suum.
+Judith	Jdt	18	7	5	Et assumentes arma sua bellica, sederunt per loca quæ ad angusti itineris tramitem dirigunt inter montosa, et erant custodientes ea tota die et nocte.
+Judith	Jdt	18	7	6	 Porro Holofernes, dum circuit per gyrum, reperit quod fons qui influebat, aquæductum illorum a parte australi extra civitatem dirigeret : et incidi præcepit aquæductum illorum.
+Judith	Jdt	18	7	7	Erant tamen non longe a muris fontes, ex quibus furtim videbantur haurire aquam ad refocillandum potius quam ad potandum.
+Judith	Jdt	18	7	8	Sed filii Ammon et Moab accesserunt ad Holofernem, dicentes : Filii Israël non in lancea nec in sagitta confidunt, sed montes defendunt illos, et muniunt illos colles in præcipitio constituti.
+Judith	Jdt	18	7	9	Ut ergo sine congressione pugnæ possis superare eos, pone custodes fontium, ut non hauriant aquam ex eis, et sine gladio interficies eos, vel certe fatigati tradent civitatem suam, quam putant in montibus positam superari non posse.
+Judith	Jdt	18	7	10	Et placuerunt verba hæc coram Holoferne et coram satellitibus ejus, et constituit per gyrum centenarios per singulos fontes.
+Judith	Jdt	18	7	11	Cumque ista custodia per dies viginti fuisset expleta, defecerunt cisternæ et collectiones aquarum omnibus habitantibus Bethuliam, ita ut non esset intra civitatem unde satiarentur vel una die, quoniam ad mensuram dabatur populis aqua quotidie.
+Judith	Jdt	18	7	12	 Tunc ad Oziam congregati omnes viri feminæque, juvenes et parvuli, omnes simul una voce
+Judith	Jdt	18	7	13	dixerunt : Judicet Deus inter nos et te, quoniam fecisti in nos mala, nolens loqui pacifice cum Assyriis, et propter hoc vendidit nos Deus in manibus eorum.
+Judith	Jdt	18	7	14	Et ideo non est qui adjuvet, cum prosternamur ante oculos eorum in siti, et perditione magna.
+Judith	Jdt	18	7	15	Et nunc congregate universos qui in civitate sunt, ut sponte tradamus nos omnes populo Holofernis.
+Judith	Jdt	18	7	16	Melius est enim ut captivi benedicamus Dominum viventes, quam moriamur, et simus opprobrium omni carni, cum viderimus uxores nostras et infantes nostros mori ante oculos nostros.
+Judith	Jdt	18	7	17	Contestamur hodie cælum et terram, et Deum patrum nostrorum, qui ulciscitur nos secundum peccata nostra, ut jam tradatis civitatem in manu militiæ Holofernis, et sit finis noster brevis in ore gladii, qui longior efficitur in ariditate sitis.
+Judith	Jdt	18	7	18	Et cum hæc dixissent, factus est fletus et ululatus magnus in ecclesia ab omnibus, et per multas horas una voce clamaverunt ad Deum, dicentes :
+Judith	Jdt	18	7	19	Peccavimus cum patribus nostris : injuste egimus, iniquitatem fecimus.
+Judith	Jdt	18	7	20	Tu, quia pius es, miserere nostri, aut in tuo flagello vindica iniquitates nostras, et noli tradere confitentes te populo qui ignorat te,
+Judith	Jdt	18	7	21	ut non dicant inter gentes : Ubi est Deus eorum ?
+Judith	Jdt	18	7	22	Et cum fatigati ex his clamoribus et his fletibus lassati siluissent,
+Judith	Jdt	18	7	23	exsurgens Ozias infusus lacrimis, dixit : Æquo animo estote, fratres, et hos quinque dies expectemus a Domino misericordiam.
+Judith	Jdt	18	7	24	Forsitan enim indignationem suam abscindet, et dabit gloriam nomini suo.
+Judith	Jdt	18	7	25	Si autem transactis quinque diebus non venerit adjutorium, faciemus hæc verba quæ locuti estis.
+Judith	Jdt	18	8	1	Et factum est cum audisset hæc verba Judith vidua, quæ erat filia Merari filii Idox filii Joseph filii Oziæ filii Elai filii Jamnor filii Gedeon filii Raphaim filii Achitob filii Melchiæ filii Enan filii Nathaniæ filii Salathiel filii Simeon filii Ruben,
+Judith	Jdt	18	8	2	et vir ejus fuit Manasses, qui mortuus est in diebus messis hordeaceæ :
+Judith	Jdt	18	8	3	instabat enim super alligantes manipulos in campo, et venit æstus super caput ejus, et mortuus est in Bethulia civitate sua, et sepultus est illic cum patribus suis.
+Judith	Jdt	18	8	4	Erat autem Judith relicta ejus vidua jam annis tribus et mensibus sex.
+Judith	Jdt	18	8	5	Et in superioribus domus suæ fecit sibi secretum cubiculum, in quo cum puellis suis clausa morabatur,
+Judith	Jdt	18	8	6	et habens super lumbos suos cilicium, jejunabat omnibus diebus vitæ suæ, præter sabbata et neomenias et festa domus Israël.
+Judith	Jdt	18	8	7	Erat autem eleganti aspectu nimis, cui vir suus reliquerat divitias multas, et familiam copiosam, ac possessiones armentis boum, et gregibus ovium plenas.
+Judith	Jdt	18	8	8	Et erat hæc in omnibus famosissima, quoniam timebat Dominum valde, nec erat qui loqueretur de illa verbum malum.
+Judith	Jdt	18	8	9	 Hæc itaque cum audisset quoniam Ozias promisisset quod transacto quinto die traderet civitatem, misit ad presbyteros Chabri et Charmi.
+Judith	Jdt	18	8	10	Et venerunt ad illam, et dixit illis : Quod est hoc verbum, in quo consensit Ozias, ut tradat civitatem Assyriis si intra quinque dies non venerit vobis adjutorium ?
+Judith	Jdt	18	8	11	et qui estis vos, qui tentatis Dominum ?
+Judith	Jdt	18	8	12	non est iste sermo qui misericordiam provocet, sed potius qui iram excitet, et furorem accendat.
+Judith	Jdt	18	8	13	Posuistis vos tempus miserationis Domini, et in arbitrium vestrum, diem constituistis ei.
+Judith	Jdt	18	8	14	Sed quia patiens Dominus est, in hoc ipso pœniteamus, et indulgentiam ejus fusis lacrimis postulemus :
+Judith	Jdt	18	8	15	non enim quasi homo sic Deus comminabitur, neque sicut filius hominis ad iracundiam inflammabitur.
+Judith	Jdt	18	8	16	Et ideo humiliemus illi animas nostras, et in spiritu constituti humiliato, servientes illi
+Judith	Jdt	18	8	17	dicamus flentes Domino, ut secundum voluntatem suam sic faciat nobiscum misericordiam suam : ut sicut conturbatum est cor nostrum in superbia eorum, ita etiam de nostra humilitate gloriemur :
+Judith	Jdt	18	8	18	quoniam non sumus secuti peccata patrum nostrorum, qui dereliquerunt Deum suum, et adoraverunt deos alienos,
+Judith	Jdt	18	8	19	pro quo scelere dati sunt in gladium, et in rapinam, et in confusionem inimicis suis : nos autem alterum deum nescimus præter ipsum.
+Judith	Jdt	18	8	20	Expectemus humiles consolationem ejus, et exquiret sanguinem nostrum de afflictionibus inimicorum nostrorum, et humiliabit omnes gentes, quæcumque insurgunt contra nos, et faciet illas sine honore Dominus Deus noster.
+Judith	Jdt	18	8	21	Et nunc fratres, quoniam vos estis presbyteri in populo Dei, et ex vobis pendet anima illorum, ad eloquium vestrum corda eorum erigite, ut memores sint quia tentati sunt patres nostri, ut probarentur si vere colerent Deum suum.
+Judith	Jdt	18	8	22	Memores esse debent quomodo pater noster Abraham tentatus est, et per multas tribulationes probatus, Dei amicus effectus est.
+Judith	Jdt	18	8	23	Sic Isaac, sic Jacob, sic Moyses, et omnes qui placuerunt Deo, per multas tribulationes transierunt fideles.
+Judith	Jdt	18	8	24	Illi autem qui tentationes non susceperunt cum timore Domini, et impatientiam suam et improperium murmurationis suæ contra Dominum protulerunt,
+Judith	Jdt	18	8	25	exterminati sunt ab exterminatore, et a serpentibus perierunt.
+Judith	Jdt	18	8	26	Et nos ergo non ulciscamur nos pro his quæ patimur,
+Judith	Jdt	18	8	27	sed reputantes peccatis nostris hæc ipsa supplicia minora esse flagella Domini, quibus quasi servi corripimur ad emendationem, et non ad perditionem nostram evenisse credamus.
+Judith	Jdt	18	8	28	 Et dixerunt illi Ozias et presbyteri : Omnia quæ locuta es, vera sunt, et non est in sermonibus tuis ulla reprehensio.
+Judith	Jdt	18	8	29	Nunc ergo ora pro nobis, quoniam mulier sancta es, et timens Deum.
+Judith	Jdt	18	8	30	Et dixit illis Judith : Sicut quod potui loqui, Dei esse cognoscitis,
+Judith	Jdt	18	8	31	ita quod facere disposui, probate si ex Deo est, et orate ut firmum faciat Deus consilium meum.
+Judith	Jdt	18	8	32	Stabitis vos ad portam nocte ista, et ego exeam cum abra mea : et orate, ut sicut dixistis, in diebus quinque respiciat Dominus populum suum Israël.
+Judith	Jdt	18	8	33	Vos autem nolo ut scrutemini actum meum, et usque dum renuntiem vobis, nihil aliud fiat, nisi oratio pro me ad Dominum Deum nostrum.
+Judith	Jdt	18	8	34	Et dixit ad eam Ozias princeps Juda : Vade in pace, et Dominus sit tecum in ultionem inimicorum nostrorum. Et revertentes abierunt.
+Judith	Jdt	18	9	1	Quibus ascendentibus, Judith ingressa est oratorium suum : et induens se cilicio, posuit cinerem super caput suum : et prosternens se Domino, clamabat ad Dominum, dicens :
+Judith	Jdt	18	9	2	Domine Deus patris mei Simeon, qui dedisti illi gladium in defensionem alienigenarum, qui violatores extiterunt in coinquinatione sua, et denudaverunt femur virginis in confusionem :
+Judith	Jdt	18	9	3	et dedisti mulieres illorum in prædam, et filias illorum in captivitatem : et omnem prædam in divisionem servis tuis, qui zelaverunt zelum tuum : subveni, quæso te, Domine Deus meus, mihi viduæ.
+Judith	Jdt	18	9	4	Tu enim fecisti priora, et illa post illa cogitasti : et hoc factum est quod ipse voluisti.
+Judith	Jdt	18	9	5	Omnes enim viæ tuæ paratæ sunt, et tua judicia in tua providentia posuisti.
+Judith	Jdt	18	9	6	Respice castra Assyriorum nunc, sicut tunc castra Ægyptiorum videre dignatus es, quando post servos tuos armati currebant, confidentes in quadrigis, et in equitatu suo, et in multitudine bellatorum.
+Judith	Jdt	18	9	7	Sed aspexisti super castra eorum, et tenebræ fatigaverunt eos.
+Judith	Jdt	18	9	8	Tenuit pedes eorum abyssus, et aquæ operuerunt eos.
+Judith	Jdt	18	9	9	Sic fiant et isti, Domine, qui confidunt in multitudine sua, et in curribus suis, et in contis, et in scutis, et in sagittis suis, et in lanceis gloriantur,
+Judith	Jdt	18	9	10	et nesciunt quia tu ipse es Deus noster, qui conteris bella ab initio, et Dominus nomen est tibi.
+Judith	Jdt	18	9	11	Erige brachium tuum sicut ab initio, et allide virtutem illorum in virtute tua : cadat virtus eorum in iracundia tua, qui promittunt se violare sancta tua, et polluere tabernaculum nominis tui, et dejicere gladio suo cornu altaris tui.
+Judith	Jdt	18	9	12	Fac, Domine, ut gladio proprio ejus superbia amputetur :
+Judith	Jdt	18	9	13	capiatur laqueo oculorum suorum in me, et percuties eum ex labiis caritatis meæ.
+Judith	Jdt	18	9	14	Da mihi in animo constantiam ut contemnam illum, et virtutem, ut evertam illum.
+Judith	Jdt	18	9	15	Erit enim hoc memoriale nominis tui, cum manus feminæ dejecerit eum.
+Judith	Jdt	18	9	16	Non enim in multitudine est virtus tua, Domine, neque in equorum viribus voluntas tua est, nec superbi ab initio placuerunt tibi : sed humilium et mansuetorum semper tibi placuit deprecatio.
+Judith	Jdt	18	9	17	Deus cælorum, creator aquarum, et Dominus totius creaturæ, exaudi me miseram deprecantem, et de tua misericordia præsumentem.
+Judith	Jdt	18	9	18	Memento, Domine, testamenti tui, et da verbum in ore meo, et in corde meo consilium corrobora, ut domus tua in sanctificatione tua permaneat :
+Judith	Jdt	18	9	19	et omnes gentes agnoscant quia tu es Deus, et non est alius præter te.
+Judith	Jdt	18	10	1	Factum est autem, cum cessasset clamare ad Dominum, surrexit de loco in quo jacuerat prostrata ad Dominum.
+Judith	Jdt	18	10	2	Vocavitque abram suam, et descendens in domum suam, abstulit a se cilicium, et exuit se vestimentis viduitatis suæ,
+Judith	Jdt	18	10	3	et lavit corpus suum, et unxit se myro optimo, et discriminavit crinem capitis sui, et imposuit mitram super caput suum, et induit se vestimentis jucunditatis suæ, induitque sandalia pedibus suis, assumpsitque dextraliola, et lilia, et inaures, et annulos, et omnibus ornamentis suis ornavit se.
+Judith	Jdt	18	10	4	Cui etiam Dominus contulit splendorem : quoniam omnis ista compositio non ex libidine, sed ex virtute pendebat : et ideo Dominus hanc in illam pulchritudinem ampliavit, ut incomparabili decore omnium oculis appareret.
+Judith	Jdt	18	10	5	Imposuit itaque abræ suæ ascoperam vini, et vas olei, et polentam, et palathas, et panes, et caseum, et profecta est.
+Judith	Jdt	18	10	6	Cumque venissent ad portam civitatis, invenerunt expectantem Oziam et presbyteros civitatis.
+Judith	Jdt	18	10	7	Qui cum vidissent eam, stupentes mirati sunt nimis pulchritudinem ejus.
+Judith	Jdt	18	10	8	Nihil tamen interrogantes eam, dimiserunt transire, dicentes : Deus patrum nostrorum det tibi gratiam, et omne consilium tui cordis sua virtute corroboret, ut glorietur super te Jerusalem, et sit nomen tuum in numero sanctorum et justorum.
+Judith	Jdt	18	10	9	Et dixerunt hi qui illic erant omnes una voce : Fiat, fiat.
+Judith	Jdt	18	10	10	Judith vero orans Dominum, transivit per portas, ipsa et abra ejus.
+Judith	Jdt	18	10	11	 Factum est autem cum descenderet montem, circa ortum diei, occurrerunt ei exploratores Assyriorum, et tenuerunt eam, dicentes : Unde venis ? aut quo vadis ?
+Judith	Jdt	18	10	12	Quæ respondit : Filia sum Hebræorum, ideo ego fugi a facie eorum, quoniam futurum agnovi quod dentur vobis in deprædationem, pro eo quod contemnentes vos, noluerunt ultro tradere seipsos ut invenirent misericordiam in conspectu vestro.
+Judith	Jdt	18	10	13	Hac de causa cogitavi mecum, dicens : Vadam ad faciem principis Holofernis, ut indicem illi secreta illorum, et ostendam illi quo aditu possit obtinere eos, ita ut non cadat vir unus de exercitu ejus.
+Judith	Jdt	18	10	14	Et cum audissent viri illi verba ejus, considerabant faciem ejus, et erat in oculis eorum stupor, quoniam pulchritudinem ejus mirabantur nimis.
+Judith	Jdt	18	10	15	Et dixerunt ad eam : Conservasti animam tuam, eo quod tale reperisti consilium, ut descenderes ad dominum nostrum.
+Judith	Jdt	18	10	16	Hoc autem scias, quoniam cum steteris in conspectu ejus, bene tibi faciet, et eris gratissima in corde ejus. Duxeruntque illam ad tabernaculum Holofernis, annuntiantes eam.
+Judith	Jdt	18	10	17	Cumque intrasset ante faciem ejus, statim captus est in suis oculis Holofernes.
+Judith	Jdt	18	10	18	Dixeruntque ad eum satellites ejus : Quis contemnat populum Hebræorum, qui tam decoras mulieres habent, ut non pro his merito pugnare contra eos debeamus ?
+Judith	Jdt	18	10	19	 Videns itaque Judith Holofernem sedentem in conopeo, quod erat ex purpura, et auro, et smaragdo, et lapidibus pretiosis intextum,
+Judith	Jdt	18	10	20	et cum in faciem ejus intendisset, adoravit eum, prosternens se super terram. Et elevaverunt eam servi Holofernis, jubente domino suo.
+Judith	Jdt	18	11	1	Tunc Holofernes dixit ei : Æquo animo esto, et noli pavere in corde tuo : quoniam ego numquam nocui viro qui voluit servire Nabuchodonosor regi :
+Judith	Jdt	18	11	2	populus autem tuus, si non contempsisset me, non levassem lanceam meam super eum.
+Judith	Jdt	18	11	3	Nunc autem dic mihi, qua ex causa recessisti ab illis, et placuit tibi ut venires ad nos ?
+Judith	Jdt	18	11	4	Et dixit illi Judith : Sume verba ancillæ tuæ, quoniam si secutus fueris verba ancillæ tuæ, perfectam rem faciet Dominus tecum.
+Judith	Jdt	18	11	5	Vivit enim Nabuchodonosor rex terræ, et vivit virtus ejus, quæ est in te ad correptionem omnium animarum errantium : quoniam non solum homines serviunt illi per te, sed et bestiæ agri obtemperant illi.
+Judith	Jdt	18	11	6	Nuntiatur enim animi tui industria universis gentibus, et indicatum est omni sæculo quoniam tu solus bonus et potens es in omni regno ejus : et disciplina tua omnibus provinciis prædicatur.
+Judith	Jdt	18	11	7	Nec hoc latet, quod locutus est Achior, nec illud ignoratur, quod ei jusseris evenire.
+Judith	Jdt	18	11	8	Constat enim Deum nostrum sic peccatis offensum, ut mandaverit per prophetas suos ad populum quod tradat eum pro peccatis suis.
+Judith	Jdt	18	11	9	Et quoniam sciunt se offendisse Deum suum filii Israël, tremor tuus super ipsos est.
+Judith	Jdt	18	11	10	Insuper etiam fames invasit eos, et ab ariditate aquæ jam inter mortuos computantur.
+Judith	Jdt	18	11	11	Denique hoc ordinant, ut interficient pecora sua, et bibant sanguinem eorum :
+Judith	Jdt	18	11	12	et sancta Domini Dei sui, quæ præcepit Deus non contingi, in frumento, vino, et oleo, hæc cogitaverunt impendere, et volunt consumere quæ nec manibus deberent contingere : ergo quoniam hæc faciunt, certum est quod in perditionem dabuntur.
+Judith	Jdt	18	11	13	Quod ego ancilla tua cognoscens, fugi ab illis, et misit me Dominus hæc ipsa nuntiare tibi.
+Judith	Jdt	18	11	14	Ego enim ancilla tua Deum colo, etiam nunc apud te : et exiet ancilla tua, et orabo Deum,
+Judith	Jdt	18	11	15	et dicet mihi quando eis reddat peccatum suum, et veniens nuntiabo tibi, ita ut ego adducam te per mediam Jerusalem, et habebis omnem populum Israël, sicut oves quibus non est pastor, et non latrabit vel unus canis contra te :
+Judith	Jdt	18	11	16	quoniam hæc mihi dicta sunt per providentiam Dei,
+Judith	Jdt	18	11	17	et quoniam iratus est illis Deus, hæc ipsa missa sum nuntiare tibi.
+Judith	Jdt	18	11	18	Placuerunt autem omnia verba hæc coram Holoferne, et coram pueris ejus, et mirabantur sapientiam ejus, et dicebant alter ad alterum :
+Judith	Jdt	18	11	19	Non est talis mulier super terram in aspectu, in pulchritudine, et in sensu verborum.
+Judith	Jdt	18	11	20	Et dixit ad illam Holofernes : Benefecit Deus, qui misit te ante populum, ut des illum tu in manibus nostris :
+Judith	Jdt	18	11	21	et quoniam bona est promissio tua, si fecerit mihi hoc Deus tuus, erit et Deus meus, et tu in domo Nabuchodonosor magna eris, et nomen tuum nominabitur in universa terra.
+Judith	Jdt	18	12	1	Tunc jussit eam introire ubi repositi erant thesauri ejus, et jussit illic manere eam, et constituit quid daretur illi de convivio suo.
+Judith	Jdt	18	12	2	Cui respondit Judith, et dixit : Nunc non potero manducare ex his quæ mihi præcipis tribui, ne veniat super me offensio : ex his autem quæ mihi detuli, manducabo.
+Judith	Jdt	18	12	3	Cui Holofernes ait : Si defecerint tibi ista, quæ tecum detulisti, quid faciemus tibi ?
+Judith	Jdt	18	12	4	Et dixit Judith : Vivit anima tua, domine meus, quoniam non expendet omnia hæc ancilla tua, donec faciat Deus in manu mea hæc quæ cogitavi. Et induxerunt illam servi ejus in tabernaculum quod præceperat.
+Judith	Jdt	18	12	5	Et petiit dum introiret, ut daretur ei copia nocte et ante lucem egrediendi foras ad orationem, et deprecandi Dominum.
+Judith	Jdt	18	12	6	Et præcepit cubiculariis suis ut sicut placeret illi, exiret et introiret ad adorandum Deum suum per triduum :
+Judith	Jdt	18	12	7	et exibat noctibus in vallem Bethuliæ, et baptizabat se in fonte aquæ.
+Judith	Jdt	18	12	8	Et ut ascendebat, orabat Dominum Deum Israël ut dirigeret viam ejus ad liberationem populi sui.
+Judith	Jdt	18	12	9	Et introiens, munda manebat in tabernaculo usque dum acciperet escam suam in vespere.
+Judith	Jdt	18	12	10	Et factum est, in quarto die Holofernes fecit cœnam servis suis, et dixit ad Vagao eunuchum suum : Vade, et suade Hebræam illam ut sponte consentiat habitare mecum.
+Judith	Jdt	18	12	11	Fœdum est enim apud Assyrios, si femina irrideat virum agendo ut immunis ab eo transeat.
+Judith	Jdt	18	12	12	 Tunc introivit Vagao ad Judith, et dixit : Non vereatur bona puella introire ad dominum meum, ut honorificetur ante faciem ejus, ut manducet cum eo, et bibat vinum in jucunditate.
+Judith	Jdt	18	12	13	Cui Judith respondit : Quæ ego sum, ut contradicam domino meo ?
+Judith	Jdt	18	12	14	omne quod erit ante oculos ejus bonum et optimum, faciam. Quidquid autem illi placuerit, hoc mihi erit optimum omnibus diebus vitæ meæ.
+Judith	Jdt	18	12	15	Et surrexit, et ornavit se vestimento suo, et ingressa stetit ante faciem ejus.
+Judith	Jdt	18	12	16	Cor autem Holofernes concussum est : erat enim ardens in concupiscentia ejus.
+Judith	Jdt	18	12	17	Et dixit ad eam Holofernes : Bibe nunc, et accumbe in jucunditate, quoniam invenisti gratiam coram me.
+Judith	Jdt	18	12	18	Et dixit Judith : Bibam, domine, quoniam magnificata est anima mea hodie præ omnibus diebus meis.
+Judith	Jdt	18	12	19	Et accepit, et manducavit et bibit coram ipso ea quæ paraverat illi ancilla ejus.
+Judith	Jdt	18	12	20	Et jucundus factus est Holofernes ad eam, bibitque vinum multum nimis, quantum numquam biberat in vita sua.
+Judith	Jdt	18	13	1	Ut autem sero factum est, festinaverunt servi illius ad hospitia sua, et conclusit Vagao ostia cubiculi, et abiit.
+Judith	Jdt	18	13	2	Erant autem omnes fatigati a vino,
+Judith	Jdt	18	13	3	eratque Judith sola in cubiculo.
+Judith	Jdt	18	13	4	Porro Holofernes jacebat in lecto, nimia ebrietate sopitus.
+Judith	Jdt	18	13	5	Dixitque Judith puellæ suæ ut staret foris ante cubiculum, et observaret.
+Judith	Jdt	18	13	6	Stetitque Judith ante lectum, orans cum lacrimis, et labiorum motu in silentio,
+Judith	Jdt	18	13	7	dicens : Confirma me, Domine Deus Israël, et respice in hac hora ad opera manuum mearum, ut, sicut promisisti, Jerusalem civitatem tuam erigas : et hoc quod credens per te posse fieri cogitavi, perficiam.
+Judith	Jdt	18	13	8	Et cum hæc dixisset, accessit ad columnam quæ erat ad caput lectuli ejus, et pugionem ejus, qui in ea ligatus pendebat, exsolvit.
+Judith	Jdt	18	13	9	Cumque evaginasset illum, apprehendit comam capitis ejus, et ait : Confirma me, Domine Deus, in hac hora.
+Judith	Jdt	18	13	10	Et percussit bis in cervicem ejus, et abscidit caput ejus, et abstulit conopeum ejus a columnis, et evolvit corpus ejus truncum.
+Judith	Jdt	18	13	11	Et post pusillum exivit, et tradidit caput Holofernis ancillæ suæ, et jussit ut mitteret illud in peram suam.
+Judith	Jdt	18	13	12	Et exierunt duæ, secundum consuetudinem suam, quasi ad orationem, et transierunt castra, et gyrantes vallem, venerunt ad portam civitatis.
+Judith	Jdt	18	13	13	Et dixit Judith a longe custodibus murorum : Aperite portas, quoniam nobiscum est Deus, qui fecit virtutem in Israël.
+Judith	Jdt	18	13	14	 Et factum est cum audissent viri vocem ejus, vocaverunt presbyteros civitatis.
+Judith	Jdt	18	13	15	Et concurrerunt ad eam omnes, a minimo usque ad maximum : quoniam sperabant eam jam non esse venturam.
+Judith	Jdt	18	13	16	Et accendentes luminaria, congyraverunt circa eam universi : illa autem ascendens in eminentiorem locum, jussit fieri silentium. Cumque omnes tacuissent,
+Judith	Jdt	18	13	17	dixit Judith : Laudate Dominum Deum nostrum, qui non deseruit sperantes in se,
+Judith	Jdt	18	13	18	et in me ancilla sua adimplevit misericordiam suam, quam promisit domui Israël : et interfecit in manu mea hostem populi sui hac nocte.
+Judith	Jdt	18	13	19	Et proferens de pera caput Holofernis, ostendit illis, dicens : Ecce caput Holofernis principis militiæ Assyriorum, et ecce conopeum illius, in quo recumbebat in ebrietate sua, ubi per manum feminæ percussit illum Dominus Deus noster.
+Judith	Jdt	18	13	20	Vivit autem ipse Dominus, quoniam custodivit me angelus ejus et hinc euntem, et ibi commorantem, et inde huc revertentem, et non permisit me Dominus ancillam suam coinquinari, sed sine pollutione peccati revocavit me vobis gaudentem in victoria sua, in evasione mea, et in liberatione vestra.
+Judith	Jdt	18	13	21	Confitemini illi omnes, quoniam bonus, quoniam in sæculum misericordia ejus.
+Judith	Jdt	18	13	22	Universi autem adorantes Dominum, dixerunt ad eam : Benedixit te Dominus in virtute sua, quia per te ad nihilum redegit inimicos nostros.
+Judith	Jdt	18	13	23	Porro Ozias princeps populi Israël dixit ad eam : Benedicta es tu, filia, a Domino Deo excelso præ omnibus mulieribus super terram.
+Judith	Jdt	18	13	24	Benedictus Dominus, qui creavit cælum et terram, qui te direxit in vulnera capitis principis inimicorum nostrorum :
+Judith	Jdt	18	13	25	quia hodie nomen tuum ita magnificavit, ut non recedat laus tua de ore hominum qui memores fuerint virtutis Domini in æternum, pro quibus non pepercisti animæ tuæ propter angustias et tribulationem generis tui, sed subvenisti ruinæ ante conspectum Dei nostri.
+Judith	Jdt	18	13	26	Et dixit omnis populus : Fiat, fiat.
+Judith	Jdt	18	13	27	 Porro Achior vocatus venit, et dixit ei Judith : Deus Israël, cui tu testimonium dedisti quod ulciscatur se de inimicis suis, ipse caput omnium incredulorum incidit hac nocte in manu mea.
+Judith	Jdt	18	13	28	Et ut probes quia ita est, ecce caput Holofernis, qui in contemptu superbiæ suæ Deum Israël contempsit, et tibi interitum minabatur, dicens : Cum captus fuerit populus Israël, gladio perforari præcipiam latera tua.
+Judith	Jdt	18	13	29	Videns autem Achior caput Holofernis, angustiatus præ pavore cecidit in faciem suam super terram, et æstuavit anima ejus.
+Judith	Jdt	18	13	30	Postea vero quam resumpto spiritu recreatus est, procidit ad pedes ejus, et adoravit eam, et dixit :
+Judith	Jdt	18	13	31	Benedicta tu a Deo tuo in omni tabernaculo Jacob, quoniam in omni gente quæ audierit nomen tuum, magnificabitur super te Deus Israël.
+Judith	Jdt	18	14	1	Dixit autem Judith ad omnem populum : Audite me, fratres : suspendite caput hoc super muros nostros :
+Judith	Jdt	18	14	2	et erit, cum exierit sol, accipiat unusquisque arma sua, et exite cum impetu, non ut descendatis deorsum, sed quasi impetum facientes.
+Judith	Jdt	18	14	3	Tunc exploratores necesse erit ut fugiant ad principem suum excitandum ad pugnam.
+Judith	Jdt	18	14	4	Cumque duces eorum cucurrerint ad tabernaculum Holofernis, et invenerint eum truncum in suo sanguine volutatum, decidet super eos timor.
+Judith	Jdt	18	14	5	Cumque cognoveritis fugere eos, ite post illos securi, quoniam Dominus conteret eos sub pedibus vestris.
+Judith	Jdt	18	14	6	Tunc Achior, videns virtutem quam fecit Deus Israël, relicto gentilitatis ritu, credidit Deo, et circumcidit carnem præputii sui, et appositus est ad populum Israël, et omnis successio generis ejus usque in hodiernum diem.
+Judith	Jdt	18	14	7	 Mox autem ut ortus est dies, suspenderunt super muros caput Holofernis, accepitque unusquisque vir arma sua, et egressi sunt cum grandi strepitu et ululatu.
+Judith	Jdt	18	14	8	Quod videntes exploratores, ad tabernaculum Holofernis cucurrerunt.
+Judith	Jdt	18	14	9	Porro hi qui in tabernaculo erant, venientes, et ante ingressum cubiculi perstrepentes, excitandi gratia, inquietudinem arte moliebantur, ut non ab excitantibus, sed a sonantibus Holofernes evigilaret.
+Judith	Jdt	18	14	10	Nullus enim audebat cubiculum virtutis Assyriorum pulsando aut intrando aperire.
+Judith	Jdt	18	14	11	Sed cum venissent ejus duces ac tribuni, et universi majores exercitus regis Assyriorum, dixerunt cubiculariis :
+Judith	Jdt	18	14	12	Intrate, et excitate illum, quoniam egressi mures de cavernis suis, ausi sunt provocare nos ad prælium.
+Judith	Jdt	18	14	13	Tunc ingressus Vagao cubiculum ejus, stetit ante cortinam, et plausum fecit manibus suis : suspicabatur enim illum cum Judith dormire.
+Judith	Jdt	18	14	14	Sed cum nullum motum jacentis sensu aurium caperet, accessit proximans ad cortinam, et elevans eam, vidensque cadaver absque capite Holofernis in suo sanguine tabefactum jacere super terram, exclamavit voce magna cum fletu, et scidit vestimenta sua.
+Judith	Jdt	18	14	15	Et ingressus tabernaculum Judith, non invenit eam, et exiliit foras ad populum,
+Judith	Jdt	18	14	16	et dixit : Una mulier hebræa fecit confusionem in domo regis Nabuchodonosor : ecce enim Holofernes jacet in terra, et caput ejus non est in illo.
+Judith	Jdt	18	14	17	Quod cum audissent principes virtutis Assyriorum, sciderunt omnes vestimenta sua, et intolerabilis timor et tremor cecidit super eos, et turbati sunt animi eorum valde.
+Judith	Jdt	18	14	18	Et factus est clamor incomparabilis in medio castrorum eorum.
+Judith	Jdt	18	15	1	Cumque omnis exercitus decollatum Holofernem audisset, fugit mens et consilium ab eis, et solo tremore et metu agitati, fugæ præsidium sumunt,
+Judith	Jdt	18	15	2	ita ut nullus loqueretur cum proximo suo, sed inclinato capite, relictis omnibus, evadere festinabant Hebræos, quos armatos super se venire audiebant, fugientes per vias camporum et semitas collium.
+Judith	Jdt	18	15	3	Videntes itaque filii Israël fugientes, secuti sunt illos. Descenderuntque clangentes tubis, et ululantes post ipsos.
+Judith	Jdt	18	15	4	Et quoniam Assyrii non adunati, in fugam ibant præcipites : filii autem Israël uno agmine persequentes debilitabant omnes quos invenire potuissent.
+Judith	Jdt	18	15	5	Misit itaque Ozias nuntios per omnes civitates et regiones Israël.
+Judith	Jdt	18	15	6	Omnis itaque regio, omnisque urbs electam juventutem armatam misit post eos, et persecuti sunt eos in ore gladii, quousque pervenirent ad extremitatem finium suorum.
+Judith	Jdt	18	15	7	Reliqui autem qui erant in Bethulia, ingressi sunt castra Assyriorum, et prædam quam fugientes Assyrii reliquerant, abstulerunt, et onustati sunt valde.
+Judith	Jdt	18	15	8	Hi vero qui victores reversi sunt ad Bethuliam, omnia quæ erant illorum attulerunt secum, ita ut non esset numerus in pecoribus et jumentis et universis mobilibus eorum, ut a minimo usque ad maximum omnes divites fierent de prædationibus eorum.
+Judith	Jdt	18	15	9	 Joacim autem summus pontifex de Jerusalem venit in Bethuliam cum universis presbyteris suis ut videret Judith.
+Judith	Jdt	18	15	10	Quæ cum exisset ad illum, benedixerunt eam omnes una voce, dicentes : Tu gloria Jerusalem ; tu lætitia Israël ; tu honorificentia populi nostri :
+Judith	Jdt	18	15	11	quia fecisti viriliter, et confortatum est cor tuum, eo quod castitatem amaveris, et post virum tuum, alterum nescieris : ideo et manus Domini confortavit te, et ideo eris benedicta in æternum.
+Judith	Jdt	18	15	12	Et dixit omnis populus : Fiat, fiat.
+Judith	Jdt	18	15	13	Per dies autem triginta, vix collecta sunt spolia Assyriorum a populo Israël.
+Judith	Jdt	18	15	14	Porro autem universa quæ Holofernis peculiaria fuisse probata sunt, dederunt Judith in auro, et argento, et vestibus, et gemmis, et omni supellectili : et tradita sunt omnia illi a populo.
+Judith	Jdt	18	15	15	Et omnes populi gaudebant cum mulieribus, et virginibus, et juvenibus, in organis et citharis.
+Judith	Jdt	18	16	1	Tunc cantavit canticum hoc Domino Judith, dicens :
+Judith	Jdt	18	16	2	  Incipite Domino in tympanis ;  cantate Domino in cymbalis ;  modulamini illi psalmum novum :  exaltate, et invocate nomen ejus.
+Judith	Jdt	18	16	3	 Dominus conterens bella,  Dominus nomen est illi.
+Judith	Jdt	18	16	4	 Qui posuit castra sua in medio populi sui,  ut eriperet nos de manu omnium inimicorum nostrorum.
+Judith	Jdt	18	16	5	 Venit Assur ex montibus ab aquilone  in multitudine fortitudinis suæ :  cujus multitudo obturavit torrentes,  et equi eorum cooperuerunt valles.
+Judith	Jdt	18	16	6	 Dixit se incensurum fines meos,  et juvenes meos occisurum gladio ;  infantes meos dare in prædam,  et virgines in captivitatem.
+Judith	Jdt	18	16	7	 Dominus autem omnipotens nocuit eum,  et tradidit eum in manus feminæ, et confodit eum.
+Judith	Jdt	18	16	8	 Non enim cecidit potens eorum a juvenibus,  nec filii Titan percusserunt eum,  nec excelsi gigantes opposuerunt se illi :  sed Judith filia Merari in specie faciei suæ dissolvit eum.
+Judith	Jdt	18	16	9	 Exuit enim se vestimento viduitatis,  et induit se vestimento lætitiæ  in exultatione filiorum Israël.
+Judith	Jdt	18	16	10	 Unxit faciem suam unguento,  et colligavit cincinnos suos mitra ;  accepit stolam novam ad decipiendum illum.
+Judith	Jdt	18	16	11	 Sandalia ejus rapuerunt oculos ejus ;  pulchritudo ejus captivam fecit animam ejus :  amputavit pugione cervicem ejus.
+Judith	Jdt	18	16	12	 Horruerunt Persæ constantiam ejus,  et Medi audaciam ejus.
+Judith	Jdt	18	16	13	 Tunc ululaverunt castra Assyriorum,  quando apparuerunt humiles mei, arescentes in siti.
+Judith	Jdt	18	16	14	 Filii puellarum compunxerunt eos,  et sicut pueros fugientes occiderunt eos :  perierunt in prælio a facie Domini Dei mei.
+Judith	Jdt	18	16	15	 Hymnum cantemus Domino ;  hymnum novum cantemus Deo nostro.
+Judith	Jdt	18	16	16	 Adonai Domine, magnus es tu,  et præclarus in virtute tua :  et quem superare nemo potest.
+Judith	Jdt	18	16	17	 Tibi serviat omnis creatura tua,  quia dixisti, et facta sunt ;  misisti spiritum tuum, et creata sunt :  et non est qui resistat voci tuæ.
+Judith	Jdt	18	16	18	 Montes a fundamentis movebuntur cum aquis ;  petræ, sicut cera, liquescent ante faciem tuam.
+Judith	Jdt	18	16	19	 Qui autem timent te,  magni erunt apud te per omnia.
+Judith	Jdt	18	16	20	 Væ genti insurgenti super genus meum :  Dominus enim omnipotens vindicabit in eis ;  in die judicii visitabit illos.
+Judith	Jdt	18	16	21	 Dabit enim ignem et vermes in carnes eorum,  ut urantur et sentiant usque in sempiternum.
+Judith	Jdt	18	16	22	 Et factum est post hæc, omnis populus post victoriam venit in Jerusalem adorare Dominum : et mox ut purificati sunt, obtulerunt omnes holocausta, et vota, et repromissiones suas.
+Judith	Jdt	18	16	23	Porro Judith universa vasa bellica Holofernis, quæ dedit illi populus, et conopeum quod ipsa sustulerat de cubili ipsius, obtulit in anathema oblivionis.
+Judith	Jdt	18	16	24	Erat autem populus jucundus secundum faciem sanctorum : et per tres menses gaudium hujus victoriæ celebratum est cum Judith.
+Judith	Jdt	18	16	25	Post dies autem illos, unusquisque rediit in domum suam : et Judith magna facta est in Bethulia, et præclarior erat universæ terræ Israël.
+Judith	Jdt	18	16	26	Erat enim virtuti castitas adjuncta, ita ut non cognosceret virum omnibus diebus vitæ suæ, ex quo defunctus est Manasses vir ejus.
+Judith	Jdt	18	16	27	Erat autem, diebus festis, procedens cum magna gloria.
+Judith	Jdt	18	16	28	Mansit autem in domo viri sui annos centum quinque, et dimisit abram suam liberam : et defuncta est ac sepulta cum viro suo in Bethulia.
+Judith	Jdt	18	16	29	Luxitque illam omnis populus diebus septem.
+Judith	Jdt	18	16	30	In omni autem spatio vitæ ejus non fuit qui perturbaret Israël, et post mortem ejus annis multis.
+Judith	Jdt	18	16	31	Dies autem victoriæ hujus festivitatis ab Hebræis in numero sanctorum dierum accipitur, et colitur a Judæis ex illo tempore usque in præsentem diem.
+Wisdom	Wis	25	1	1	Diligite justitiam, qui judicatis terram.  Sentite de Domino in bonitate,  et in simplicitate cordis quærite illum :
+Wisdom	Wis	25	1	2	 quoniam invenitur ab his qui non tentant illum,  apparet autem eis qui fidem habent in illum.
+Wisdom	Wis	25	1	3	 Perversæ enim cogitationes separant a Deo ;  probata autem virtus corripit insipientes.
+Wisdom	Wis	25	1	4	 Quoniam in malevolam animam non introibit sapientia,  nec habitabit in corpore subdito peccatis.
+Wisdom	Wis	25	1	5	 Spiritus enim sanctus disciplinæ effugiet fictum,  et auferet se a cogitationibus quæ sunt sine intellectu,  et corripietur a superveniente iniquitate.
+Wisdom	Wis	25	1	6	 Benignus est enim spiritus sapientiæ,  et non liberabit maledicum a labiis suis :  quoniam renum illius testis est Deus,  et cordis illius scrutator est verus,  et linguæ ejus auditor.
+Wisdom	Wis	25	1	7	 Quoniam spiritus Domini replevit orbem terrarum,  et hoc quod continet omnia, scientiam habet vocis.
+Wisdom	Wis	25	1	8	 Propter hoc qui loquitur iniqua non potest latere,  nec præteriet illum corripiens judicium.
+Wisdom	Wis	25	1	9	 In cogitationibus enim impii interrogatio erit ;  sermonum autem illius auditio ad Deum veniet,  ad correptionem iniquitatum illius.
+Wisdom	Wis	25	1	10	 Quoniam auris zeli audit omnia,  et tumultus murmurationum non abscondetur.
+Wisdom	Wis	25	1	11	 Custodite ergo vos a murmuratione quæ nihil prodest,  et a detractione parcite linguæ :  quoniam sermo obscurus in vacuum non ibit,  os autem quod mentitur occidit animam.
+Wisdom	Wis	25	1	12	 Nolite zelare mortem in errore vitæ vestræ,  neque acquiratis perditionem in operibus manuum vestrarum.
+Wisdom	Wis	25	1	13	 Quoniam Deus mortem non fecit,  nec lætatur in perditione vivorum.
+Wisdom	Wis	25	1	14	 Creavit enim ut essent omnia,  et sanabiles fecit nationes orbis terrarum :  et non est in illis medicamentum exterminii,  nec inferorum regnum in terra.
+Wisdom	Wis	25	1	15	 Justitia enim perpetua est, et immortalis.
+Wisdom	Wis	25	1	16	 Impii autem manibus et verbis accersierunt illam,  et æstimantes illam amicam, defluxerunt ;  et sponsiones posuerunt ad illam,  quoniam digni sunt qui sint ex parte illius.
+Wisdom	Wis	25	2	1	Dixerunt enim cogitantes apud se non recte :  Exiguum et cum tædio est tempus vitæ nostræ,  et non est refrigerium in fine hominis,  et non est qui agnitus sit reversus ab inferis.
+Wisdom	Wis	25	2	2	 Quia ex nihilo nati sumus,  et post hoc erimus tamquam non fuerimus.  Quoniam fumus flatus est in naribus nostris,  et sermo scintilla ad commovendum cor nostrum :
+Wisdom	Wis	25	2	3	 qua extincta, cinis erit corpus nostrum,  et spiritus diffundetur tamquam mollis aër ;  et transibit vita nostra tamquam vestigium nubis,  et sicut nebula dissolvetur quæ fugata est a radiis solis,  et a calore illius aggravata.
+Wisdom	Wis	25	2	4	 Et nomen nostrum oblivionem accipiet per tempus,  et nemo memoriam habebit operum nostrorum.
+Wisdom	Wis	25	2	5	 Umbræ enim transitus est tempus nostrum,  et non est reversio finis nostri :  quoniam consignata est, et nemo revertitur.
+Wisdom	Wis	25	2	6	 Venite ergo, et fruamur bonis quæ sunt,  et utamur creatura tamquam in juventute celeriter.
+Wisdom	Wis	25	2	7	 Vino pretioso et unguentis nos impleamus,  et non prætereat nos flos temporis.
+Wisdom	Wis	25	2	8	 Coronemus nos rosis antequam marcescant ;  nullum pratum sit quod non pertranseat luxuria nostra :
+Wisdom	Wis	25	2	9	 nemo nostrum exsors sit luxuriæ nostræ.  Ubique relinquamus signa lætitiæ,  quoniam hæc est pars nostra, et hæc est sors.
+Wisdom	Wis	25	2	10	 Opprimamus pauperem justum, et non parcamus viduæ,  nec veterani revereamur canos multi temporis :
+Wisdom	Wis	25	2	11	 sit autem fortitudo nostra lex justitiæ ;  quod enim infirmum est, inutile invenitur.
+Wisdom	Wis	25	2	12	 Circumveniamus ergo justum, quoniam inutilis est nobis,  et contrarius est operibus nostris,  et improperat nobis peccata legis,  et diffamat in nos peccata disciplinæ nostræ.
+Wisdom	Wis	25	2	13	 Promittit se scientiam Dei habere,  et filium Dei se nominat.
+Wisdom	Wis	25	2	14	 Factus est nobis in traductionem cogitationum nostrarum.
+Wisdom	Wis	25	2	15	 Gravis est nobis etiam ad videndum,  quoniam dissimilis est aliis vita illius,  et immutatæ sunt viæ ejus.
+Wisdom	Wis	25	2	16	 Tamquam nugaces æstimati sumus ab illo,  et abstinet se a viis nostris tamquam ab immunditiis,  et præfert novissima justorum,  et gloriatur patrem se habere Deum.
+Wisdom	Wis	25	2	17	 Videamus ergo si sermones illius veri sint,  et tentemus quæ ventura sunt illi,  et sciemus quæ erunt novissima illius.
+Wisdom	Wis	25	2	18	 Si enim est verus filius Dei, suscipiet illum,  et liberabit eum de manibus contrariorum.
+Wisdom	Wis	25	2	19	 Contumelia et tormento interrogemus eum,  ut sciamus reverentiam ejus,  et probemus patientiam illius.
+Wisdom	Wis	25	2	20	 Morte turpissima condemnemus eum ;  erit enim ei respectus ex sermonibus illius.
+Wisdom	Wis	25	2	21	 Hæc cogitaverunt, et erraverunt :  excæcavit enim illos malitia eorum.
+Wisdom	Wis	25	2	22	 Et nescierunt sacramenta Dei :  neque mercedem speraverunt justitiæ,  nec judicaverunt honorem animarum sanctarum.
+Wisdom	Wis	25	2	23	 Quoniam Deus creavit hominem inexterminabilem,  et ad imaginem similitudinis suæ fecit illum.
+Wisdom	Wis	25	2	24	 Invidia autem diaboli mors introivit in orbem terrarum :
+Wisdom	Wis	25	2	25	 imitantur autem illum qui sunt ex parte illius.
+Wisdom	Wis	25	3	1	Justorum autem animæ in manu Dei sunt,  et non tanget illos tormentum mortis.
+Wisdom	Wis	25	3	2	 Visi sunt oculis insipientium mori,  et æstimata est afflictio exitus illorum,
+Wisdom	Wis	25	3	3	 et quod a nobis est iter exterminium ;  illi autem sunt in pace :
+Wisdom	Wis	25	3	4	 etsi coram hominibus tormenta passi sunt,  spes illorum immortalitate plena est.
+Wisdom	Wis	25	3	5	 In paucis vexati sunt, in multis bene disponentur,  quoniam Deus tentavit eos,  et invenit illos dignos se.
+Wisdom	Wis	25	3	6	 Tamquam aurum in fornace probavit illos,  et quasi holocausti hostiam accepit illos,  et in tempore erit respectus illorum.
+Wisdom	Wis	25	3	7	 Fulgebunt justi  et tamquam scintillæ in arundineto discurrent.
+Wisdom	Wis	25	3	8	 Judicabunt nationes, et dominabuntur populis,  et regnabit Dominus illorum in perpetuum.
+Wisdom	Wis	25	3	9	 Qui confidunt in illo intelligent veritatem,  et fideles in dilectione acquiescent illi,  quoniam donum et pax est electis ejus.
+Wisdom	Wis	25	3	10	 Impii autem secundum quæ cogitaverunt  correptionem habebunt :  qui neglexerunt justum,  et a Domino recesserunt.
+Wisdom	Wis	25	3	11	 Sapientiam enim et disciplinam qui abjicit infelix est :  et vacua est spes illorum,  et labores sine fructu,  et inutilia opera eorum.
+Wisdom	Wis	25	3	12	 Mulieres eorum insensatæ sunt,  et nequissimi filii eorum.
+Wisdom	Wis	25	3	13	 Maledicta creatura eorum, quoniam felix est sterilis ;  et incoinquinata, quæ nescivit thorum in delicto,  habebit fructum in respectione animarum sanctarum ;
+Wisdom	Wis	25	3	14	 et spado qui non operatus est per manus suas iniquitatem,  nec cogitavit adversus Deum nequissima :  dabitur enim illi fidei donum electum,  et sors in templo Dei acceptissima.
+Wisdom	Wis	25	3	15	 Bonorum enim laborum gloriosus est fructus,  et quæ non concidat radix sapientiæ.
+Wisdom	Wis	25	3	16	 Filii autem adulterorum in inconsummatione erunt,  et ab iniquo thoro semen exterminabitur.
+Wisdom	Wis	25	3	17	 Et si quidem longæ vitæ erunt, in nihilum computabuntur,  et sine honore erit novissima senectus illorum :
+Wisdom	Wis	25	3	18	 et si celerius defuncti fuerint, non habebunt spem,  nec in die agnitionis allocutionem.
+Wisdom	Wis	25	3	19	 Nationis enim iniquæ diræ sunt consummationes.
+Wisdom	Wis	25	4	1	O quam pulchra est casta generatio, cum claritate !  immortalis est enim memoria illius,  quoniam et apud Deum nota est, et apud homines.
+Wisdom	Wis	25	4	2	 Cum præsens est, imitantur illam,  et desiderant eam cum se eduxerit ;  et in perpetuum coronata triumphat,  incoinquinatorum certaminum præmium vincens.
+Wisdom	Wis	25	4	3	 Multigena autem impiorum multitudo non erit utilis,  et spuria vitulamina non dabunt radices altas,  nec stabile firmamentum collocabunt.
+Wisdom	Wis	25	4	4	 Etsi in ramis in tempore germinaverint,  infirmiter posita, a vento commovebuntur,  et a nimietate ventorum eradicabuntur.
+Wisdom	Wis	25	4	5	 Confringentur enim rami inconsummati ;  et fructus illorum inutiles et acerbi ad manducandum,  et ad nihilum apti.
+Wisdom	Wis	25	4	6	 Ex iniquis enim somnis filii qui nascuntur,  testes sunt nequitiæ adversus parentes in interrogatione sua.
+Wisdom	Wis	25	4	7	 Justus autem si morte præoccupatus fuerit,  in refrigerio erit ;
+Wisdom	Wis	25	4	8	 senectus enim venerabilis est non diuturna,  neque annorum numero computata :  cani autem sunt sensus hominis,
+Wisdom	Wis	25	4	9	 et ætas senectutis vita immaculata.
+Wisdom	Wis	25	4	10	 Placens Deo factus est dilectus,  et vivens inter peccatores translatus est.
+Wisdom	Wis	25	4	11	 Raptus est, ne malitia mutaret intellectum ejus,  aut ne fictio deciperet animam illius.
+Wisdom	Wis	25	4	12	 Fascinatio enim nugacitatis obscurat bona,  et inconstantia concupiscentiæ transvertit sensum sine malitia.
+Wisdom	Wis	25	4	13	 Consummatus in brevi,  explevit tempora multa ;
+Wisdom	Wis	25	4	14	 placita enim erat Deo anima illius :  propter hoc properavit educere illum de medio iniquitatum.  Populi autem videntes, et non intelligentes,  nec ponentes in præcordiis talia,
+Wisdom	Wis	25	4	15	 quoniam gratia Dei et misericordia est in sanctos ejus,  et respectus in electos illius.
+Wisdom	Wis	25	4	16	 Condemnat autem justus mortuus vivos impios,  et juventus celerius consummata longam vitam injusti.
+Wisdom	Wis	25	4	17	 Videbunt enim finem sapientis,  et non intelligent quid cogitaverit de illo Deus,  et quare munierit illum Dominus.
+Wisdom	Wis	25	4	18	 Videbunt, et contemnent eum ;  illos autem Dominus irridebit.
+Wisdom	Wis	25	4	19	 Et erunt post hæc decidentes sine honore,  et in contumelia inter mortuos in perpetuum :  quoniam disrumpet illos inflatos sine voce,  et commovebit illos a fundamentis,  et usque ad supremum desolabuntur,  et erunt gementes, et memoria illorum peribit.
+Wisdom	Wis	25	4	20	 Venient in cogitatione peccatorum suorum timidi,  et traducent illos ex adverso iniquitates ipsorum.
+Wisdom	Wis	25	5	1	Tunc stabunt justi in magna constantia  adversus eos qui se angustiaverunt,  et qui abstulerunt labores eorum.
+Wisdom	Wis	25	5	2	 Videntes turbabuntur timore horribili,  et mirabuntur in subitatione insperatæ salutis ;
+Wisdom	Wis	25	5	3	 dicentes intra se, pœnitentiam agentes,  et præ angustia spiritus gementes :  Hi sunt quos habuimus aliquando in derisum,  et in similitudinem improperii.
+Wisdom	Wis	25	5	4	 Nos insensati, vitam illorum æstimabamus insaniam,  et finem illorum sine honore ;
+Wisdom	Wis	25	5	5	 ecce quomodo computati sunt inter filios Dei,  et inter sanctos sors illorum est.
+Wisdom	Wis	25	5	6	 Ergo erravimus a via veritatis,  et justitiæ lumen non luxit nobis,  et sol intelligentiæ non est ortus nobis.
+Wisdom	Wis	25	5	7	 Lassati sumus in via iniquitatis et perditionis,  et ambulavimus vias difficiles :  viam autem Domini ignoravimus.
+Wisdom	Wis	25	5	8	 Quid nobis profuit superbia ?  aut divitiarum jactantia quid contulit nobis ?
+Wisdom	Wis	25	5	9	 Transierunt omnia illa tamquam umbra,  et tamquam nuntius percurrens,
+Wisdom	Wis	25	5	10	 et tamquam navis quæ pertransit fluctuantem aquam,  cujus cum præterierit non est vestigium invenire,  neque semitam carinæ illius in fluctibus ;
+Wisdom	Wis	25	5	11	 aut tamquam avis quæ transvolat in aëre,  cujus nullum invenitur argumentum itineris,  sed tantum sonitus alarum verberans levem ventum,  et scindens per vim itineris aërem :  commotis alis transvolavit,  et post hoc nullum signum invenitur itineris illius ;
+Wisdom	Wis	25	5	12	 aut tamquam sagitta emissa in locum destinatum,  divisus aër continuo in se reclusus est,  ut ignoretur transitus illius :
+Wisdom	Wis	25	5	13	 sic et nos nati continuo desivimus esse ;  et virtutis quidem nullum signum valuimus ostendere,  in malignitate autem nostra consumpti sumus.
+Wisdom	Wis	25	5	14	 Talia dixerunt in inferno hi qui peccaverunt :
+Wisdom	Wis	25	5	15	 quoniam spes impii tamquam lanugo est quæ a vento tollitur,  et tamquam spuma gracilis quæ a procella dispergitur,  et tamquam fumus qui a vento diffusus est,  et tamquam memoria hospitis unius diei prætereuntis.
+Wisdom	Wis	25	5	16	 Justi autem in perpetuum vivent,  et apud Dominum est merces eorum,  et cogitatio illorum apud Altissimum.
+Wisdom	Wis	25	5	17	 Ideo accipient regnum decoris,  et diadema speciei de manu Domini :  quoniam dextera sua teget eos,  et brachio sancto suo defendet illos.
+Wisdom	Wis	25	5	18	 Accipiet armaturam zelus illius,  et armabit creaturam ad ultionem inimicorum.
+Wisdom	Wis	25	5	19	 Induet pro thorace justitiam,  et accipiet pro galea judicium certum ;
+Wisdom	Wis	25	5	20	 sumet scutum inexpugnabile æquitatem.
+Wisdom	Wis	25	5	21	 Acuet autem duram iram in lanceam,  et pugnabit cum illo orbis terrarum contra insensatos.
+Wisdom	Wis	25	5	22	 Ibunt directe emissiones fulgurum,  et tamquam a bene curvato arcu nubium exterminabuntur,  et ad certum locum insilient.
+Wisdom	Wis	25	5	23	 Et a petrosa ira plenæ mittentur grandines ;  excandescet in illos aqua maris,  et flumina concurrent duriter.
+Wisdom	Wis	25	5	24	 Contra illos stabit spiritus virtutis,  et tamquam turbo venti dividet illos ;  et ad eremum perducet omnem terram iniquitas illorum,  et malignitas evertet sedes potentium.
+Wisdom	Wis	25	6	1	Melior est sapientia quam vires,  et vir prudens quam fortis.
+Wisdom	Wis	25	6	2	 Audite ergo, reges, et intelligite ;  discite, judices finium terræ.
+Wisdom	Wis	25	6	3	 Præbete aures, vos qui continetis multitudines,  et placetis vobis in turbis nationum.
+Wisdom	Wis	25	6	4	 Quoniam data est a Domino potestas vobis,  et virtus ab Altissimo :  qui interrogabit opera vestra, et cogitationes scrutabitur.
+Wisdom	Wis	25	6	5	 Quoniam cum essetis ministri regni illius,  non recte judicastis, nec custodistis legem justitiæ,  neque secundum voluntatem Dei ambulastis.
+Wisdom	Wis	25	6	6	 Horrende et cito apparebit vobis,  quoniam judicium durissimum his qui præsunt fiet.
+Wisdom	Wis	25	6	7	 Exiguo enim conceditur misericordia ;  potentes autem potenter tormenta patientur.
+Wisdom	Wis	25	6	8	 Non enim subtrahet personam cujusquam Deus,  nec verebitur magnitudinem ejus cujusquam,  quoniam pusillum et magnum ipse fecit,  et æqualiter cura est illi de omnibus.
+Wisdom	Wis	25	6	9	 Fortioribus autem fortior instat cruciatio.
+Wisdom	Wis	25	6	10	 Ad vos ergo, reges, sunt hi sermones mei :  ut discatis sapientiam, et non excidatis.
+Wisdom	Wis	25	6	11	 Qui enim custodierint justa juste, justificabuntur ;  et qui didicerint ista, invenient quid respondeant.
+Wisdom	Wis	25	6	12	 Concupiscite ergo sermones meos ;  diligite illos, et habebitis disciplinam.
+Wisdom	Wis	25	6	13	 Clara est, et quæ numquam marcescit, sapientia :  et facile videtur ab his qui diligunt eam,  et invenitur ab his qui quærunt illam.
+Wisdom	Wis	25	6	14	 Præoccupat qui se concupiscunt,  ut illis se prior ostendat.
+Wisdom	Wis	25	6	15	 Qui de luce vigilaverit ad illam non laborabit ;  assidentem enim illam foribus suis inveniet.
+Wisdom	Wis	25	6	16	 Cogitare ergo de illa sensus est consummatus,  et qui vigilaverit propter illam cito securus erit.
+Wisdom	Wis	25	6	17	 Quoniam dignos se ipsa circuit quærens,  et in viis ostendit se hilariter,  et in omni providentia occurrit illis.
+Wisdom	Wis	25	6	18	 Initium enim illius verissima est disciplinæ concupiscentia.
+Wisdom	Wis	25	6	19	 Cura ergo disciplinæ dilectio est,  et dilectio custodia legum illius est ;  custoditio autem legum consummatio incorruptionis est ;
+Wisdom	Wis	25	6	20	 incorruptio autem facit esse proximum Deo.
+Wisdom	Wis	25	6	21	 Concupiscentia itaque sapientiæ deducit ad regnum perpetuum.
+Wisdom	Wis	25	6	22	 Si ergo delectamini sedibus et sceptris, o reges populi,  diligite sapientiam, ut in perpetuum regnetis :
+Wisdom	Wis	25	6	23	 diligite lumen sapientiæ, omnes qui præestis populis.
+Wisdom	Wis	25	6	24	 Quid est autem sapientia, et quemadmodum facta sit, referam,  et non abscondam a vobis sacramenta Dei :  sed ab initio nativitatis investigabo,  et ponam in lucem scientiam illius,  et non præteribo veritatem.
+Wisdom	Wis	25	6	25	 Neque cum invidia tabescente iter habebo,  quoniam talis homo non erit particeps sapientiæ.
+Wisdom	Wis	25	6	26	 Multitudo autem sapientium sanitas est orbis terrarum,  et rex sapiens stabilimentum populi est.
+Wisdom	Wis	25	6	27	 Ergo accipite disciplinam per sermones meos,  et proderit vobis.
+Wisdom	Wis	25	7	1	Sum quidem et ego mortalis homo, similis omnibus,  et ex genere terreni illius qui prior factus est :  et in ventre matris figuratus sum caro ;
+Wisdom	Wis	25	7	2	 decem mensium tempore coagulatus sum in sanguine :  ex semine hominis, et delectamento somni conveniente.
+Wisdom	Wis	25	7	3	 Et ego natus accepi communem aërem,  et in similiter factam decidi terram,  et primam vocem similem omnibus emisi plorans.
+Wisdom	Wis	25	7	4	 In involumentis nutritus sum, et curis magnis :
+Wisdom	Wis	25	7	5	 nemo enim ex regibus aliud habuit nativitatis initium.
+Wisdom	Wis	25	7	6	 Unus ergo introitus est omnibus ad vitam,  et similis exitus.
+Wisdom	Wis	25	7	7	 Propter hoc optavi, et datus est mihi sensus ;  et invocavi, et venit in me spiritus sapientiæ :
+Wisdom	Wis	25	7	8	 et præposui illam regnis et sedibus,  et divitias nihil esse duxi in comparatione illius.
+Wisdom	Wis	25	7	9	 Nec comparavi illi lapidem pretiosum,  quoniam omne aurum in comparatione illius arena est exigua,  et tamquam lutum æstimabitur argentum in conspectu illius.
+Wisdom	Wis	25	7	10	 Super salutem et speciem dilexi illam,  et proposui pro luce habere illam,  quoniam inextinguibile est lumen illius.
+Wisdom	Wis	25	7	11	 Venerunt autem mihi omnia bona pariter cum illa,  et innumerabilis honestas per manus illius ;
+Wisdom	Wis	25	7	12	 et lætatus sum in omnibus,  quoniam antecedebat me ista sapientia,  et ignorabam quoniam horum omnium mater est.
+Wisdom	Wis	25	7	13	 Quam sine fictione didici,  et sine invidia communico,  et honestatem illius non abscondo.
+Wisdom	Wis	25	7	14	 Infinitus enim thesaurus est hominibus ;  quo qui usi sunt, participes facti sunt amicitiæ Dei,  propter disciplinæ dona commendati.
+Wisdom	Wis	25	7	15	 Mihi autem dedit Deus dicere ex sententia,  et præsumere digna horum quæ mihi dantur :  quoniam ipse sapientiæ dux est,  et sapientium emendator.
+Wisdom	Wis	25	7	16	 In manu enim illius et nos et sermones nostri,  et omnis sapientia, et operum scientia, et disciplina.
+Wisdom	Wis	25	7	17	 Ipse enim dedit mihi horum quæ sunt scientiam veram,  ut sciam dispositionem orbis terrarum, et virtutes elementorum,
+Wisdom	Wis	25	7	18	 initium, et consummationem, et medietatem temporum,  vicissitudinum permutationes, et commutationes temporum,
+Wisdom	Wis	25	7	19	 anni cursus, et stellarum dispositiones,
+Wisdom	Wis	25	7	20	 naturas animalium, et iras bestiarum,  vim ventorum, et cogitationes hominum,  differentias virgultorum, et virtutes radicum.
+Wisdom	Wis	25	7	21	 Et quæcumque sunt absconsa et improvisa didici :  omnium enim artifex docuit me sapientia.
+Wisdom	Wis	25	7	22	 Est enim in illa spiritus intelligentiæ,  sanctus, unicus, multiplex, subtilis,  disertus, mobilis, incoinquinatus, certus,  suavis, amans bonum, acutus,  quem nihil vetat, benefaciens,
+Wisdom	Wis	25	7	23	 humanus, benignus, stabilis, certus, securus,  omnem habens virtutem, omnia prospiciens,  et qui capiat omnes spiritus,  intelligibilis, mundus, subtilis.
+Wisdom	Wis	25	7	24	 Omnibus enim mobilibus mobilior est sapientia :  attingit autem ubique propter suam munditiam.
+Wisdom	Wis	25	7	25	 Vapor est enim virtutis Dei,  et emanatio quædam est claritatis omnipotentis Dei sincera,  et ideo nihil inquinatum in eam incurrit :
+Wisdom	Wis	25	7	26	 candor est enim lucis æternæ,  et speculum sine macula Dei majestatis,  et imago bonitatis illius.
+Wisdom	Wis	25	7	27	 Et cum sit una, omnia potest ;  et in se permanens omnia innovat :  et per nationes in animas sanctas se transfert ;  amicos Dei et prophetas constituit.
+Wisdom	Wis	25	7	28	 Neminem enim diligit Deus,  nisi eum qui cum sapientia inhabitat.
+Wisdom	Wis	25	7	29	 Est enim hæc speciosior sole,  et super omnem dispositionem stellarum :  luci comparata, invenitur prior.
+Wisdom	Wis	25	7	30	 Illi enim succedit nox ;  sapientiam autem non vincit malitia.
+Wisdom	Wis	25	8	1	Attingit ergo a fine usque ad finem fortiter,  et disponit omnia suaviter.
+Wisdom	Wis	25	8	2	 Hanc amavi, et exquisivi a juventute mea,  et quæsivi sponsam mihi eam assumere,  et amator factus sum formæ illius.
+Wisdom	Wis	25	8	3	 Generositatem illius glorificat,  contubernium habens Dei ;  sed et omnium Dominus dilexit illam.
+Wisdom	Wis	25	8	4	 Doctrix enim est disciplinæ Dei,  et electrix operum illius.
+Wisdom	Wis	25	8	5	 Et si divitiæ appetuntur in vita,  quid sapientia locupletius quæ operatur omnia ?
+Wisdom	Wis	25	8	6	 Si autem sensus operatur,  quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex ?
+Wisdom	Wis	25	8	7	 Et si justitiam quis diligit,  labores hujus magnas habent virtutes :  sobrietatem enim et prudentiam docet,  et justitiam, et virtutem,  quibus utilius nihil est in vita hominibus.
+Wisdom	Wis	25	8	8	 Et si multitudinem scientiæ desiderat quis,  scit præterita, et de futuris æstimat ;  scit versutias sermonum, et dissolutiones argumentorum ;  signa et monstra scit antequam fiant,  et eventus temporum et sæculorum.
+Wisdom	Wis	25	8	9	 Proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum,  sciens quoniam mecum communicabit de bonis,  et erit allocutio cogitationis et tædii mei.
+Wisdom	Wis	25	8	10	 Habebo propter hanc claritatem ad turbas,  et honorem apud seniores juvenis ;
+Wisdom	Wis	25	8	11	 et acutus inveniar in judicio,  et in conspectu potentium admirabilis ero,  et facies principum mirabuntur me :
+Wisdom	Wis	25	8	12	 tacentem me sustinebunt,  et loquentem me respicient,  et sermocinante me plura, manus ori suo imponent.
+Wisdom	Wis	25	8	13	 Præterea habebo per hanc immortalitatem,  et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam.
+Wisdom	Wis	25	8	14	 Disponam populos,  et nationes mihi erunt subditæ :
+Wisdom	Wis	25	8	15	 timebunt me audientes reges horrendi.  In multitudine videbor bonus,  et in bello fortis.
+Wisdom	Wis	25	8	16	 Intrans in domum meam, conquiescam cum illa :  non enim habet amaritudinem conversatio illius,  nec tædium convictus illius,  sed lætitiam et gaudium.
+Wisdom	Wis	25	8	17	 Hæc cogitans apud me  et commemorans in corde meo,  quoniam immortalitas est in cognatione sapientiæ,
+Wisdom	Wis	25	8	18	 et in amicitia illius delectatio bona,  et in operibus manuum illius honestas sine defectione,  et in certamine loquelæ illius sapientia,  et præclaritas in communicatione sermonum ipsius :  circuibam quærens, ut mihi illam assumerem.
+Wisdom	Wis	25	8	19	 Puer autem eram ingeniosus,  et sortitus sum animam bonam.
+Wisdom	Wis	25	8	20	 Et cum essem magis bonus,  veni ad corpus incoinquinatum.
+Wisdom	Wis	25	8	21	 Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens, nisi Deus det ;  et hoc ipsum erat sapientiæ, scire cujus esset hoc donum :  adii Dominum, et deprecatus sum illum,  et dixi ex totis præcordiis meis :
+Wisdom	Wis	25	9	1	Deus patrum meorum, et Domine misericordiæ,  qui fecisti omnia verbo tuo,
+Wisdom	Wis	25	9	2	 et sapientia tua constituisti hominem,  ut dominaretur creaturæ quæ a te facta est,
+Wisdom	Wis	25	9	3	 ut disponat orbem terrarum in æquitate et justitia,  et in directione cordis judicium judicet :
+Wisdom	Wis	25	9	4	 da mihi sedium tuarum assistricem sapientiam,  et noli me reprobare a pueris tuis :
+Wisdom	Wis	25	9	5	 quoniam servus tuus sum ego, et filius ancillæ tuæ ;  homo infirmus, et exigui temporis,  et minor ad intellectum judicii et legum.
+Wisdom	Wis	25	9	6	 Nam etsi quis erit consummatus inter filios hominum,  si ab illo abfuerit sapientia tua, in nihilum computabitur.
+Wisdom	Wis	25	9	7	 Tu elegisti me regem populo tuo,  et judicem filiorum tuorum et filiarum :
+Wisdom	Wis	25	9	8	 et dixisti me ædificare templum in monte sancto tuo,  et in civitate habitationis tuæ altare :  similitudinem tabernaculi sancti tui quod præparasti ab initio.
+Wisdom	Wis	25	9	9	 Et tecum sapientia tua, quæ novit opera tua,  quæ et affuit tunc cum orbem terrarum faceres,  et sciebat quid esset placitum oculis tuis,  et quid directum in præceptis tuis.
+Wisdom	Wis	25	9	10	 Mitte illam de cælis sanctis tuis,  et a sede magnitudinis tuæ,  ut mecum sit et mecum laboret,  ut sciam quid acceptum sit apud te :
+Wisdom	Wis	25	9	11	 scit enim illa omnia, et intelligit,  et deducet me in operibus meis sobrie,  et custodiet me in sua potentia.
+Wisdom	Wis	25	9	12	 Et erunt accepta opera mea,  et disponam populum tuum juste,  et ero dignus sedium patris mei.
+Wisdom	Wis	25	9	13	 Quis enim hominum poterit scire consilium Dei ?  aut quis poterit cogitare quid velit Deus ?
+Wisdom	Wis	25	9	14	 Cogitationes enim mortalium timidæ,  et incertæ providentiæ nostræ ;
+Wisdom	Wis	25	9	15	 corpus enim quod corrumpitur aggravat animam,  et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem.
+Wisdom	Wis	25	9	16	 Et difficile æstimamus quæ in terra sunt,  et quæ in prospectu sunt invenimus cum labore :  quæ autem in cælis sunt, quis investigabit ?
+Wisdom	Wis	25	9	17	 Sensum autem tuum, quis sciet, nisi tu dederis sapientiam,  et miseris spiritum sanctum tuum de altissimis,
+Wisdom	Wis	25	9	18	 et sic correctæ sint semitæ eorum qui sunt in terris,  et quæ tibi placent didicerint homines ?
+Wisdom	Wis	25	9	19	 Nam per sapientiam sanati sunt  quicumque placuerunt tibi, Domine, a principio.
+Wisdom	Wis	25	10	1	Hæc illum qui primus formatus est a Deo patre orbis terrarum,  cum solus esset creatus, custodivit,
+Wisdom	Wis	25	10	2	 et eduxit illum a delicto suo,  et dedit illi virtutem continendi omnia.
+Wisdom	Wis	25	10	3	 Ab hac ut recessit injustus in ira sua,  per iram homicidii fraterni deperiit.
+Wisdom	Wis	25	10	4	 Propter quem cum aqua deleret terram, sanavit iterum sapientia,  per contemptibile lignum justum gubernans.
+Wisdom	Wis	25	10	5	 Hæc et in consensu nequitiæ, cum se nationes contulissent,  scivit justum, et conservavit sine querela Deo,  et in filii misericordia fortem custodivit.
+Wisdom	Wis	25	10	6	 Hæc justum a pereuntibus impiis liberavit fugientem,  descendente igne in Pentapolim :
+Wisdom	Wis	25	10	7	 quibus in testimonium nequitiæ  fumigabunda constat deserta terra,  et incerto tempore fructus habentes arbores :  et incredibilis animæ memoria stans figmentum salis.
+Wisdom	Wis	25	10	8	 Sapientiam enim prætereuntes,  non tantum in hoc lapsi sunt ut ignorarent bona,  sed et insipientiæ suæ reliquerunt hominibus memoriam,  ut in his quæ peccaverunt nec latere potuissent.
+Wisdom	Wis	25	10	9	 Sapientia autem hos qui se observant  a doloribus liberavit.
+Wisdom	Wis	25	10	10	 Hæc profugum iræ fratris justum deduxit per vias rectas,  et ostendit illi regnum Dei,  et dedit illi scientiam sanctorum ;  honestavit illum in laboribus,  et complevit labores illius.
+Wisdom	Wis	25	10	11	 In fraude circumvenientium illum affuit illi,  et honestum fecit illum.
+Wisdom	Wis	25	10	12	 Custodivit illum ab inimicis,  et a seductoribus tutavit illum :  et certamen forte dedit illi ut vinceret,  et sciret quoniam omnium potentior est sapientia.
+Wisdom	Wis	25	10	13	 Hæc venditum justum non dereliquit,  sed a peccatoribus liberavit eum ;  descenditque cum illo in foveam,
+Wisdom	Wis	25	10	14	 et in vinculis non dereliquit illum,  donec afferret illi sceptrum regni,  et potentiam adversus eos qui eum deprimebant :  et mendaces ostendit qui maculaverunt illum,  et dedit illi claritatem æternam.
+Wisdom	Wis	25	10	15	 Hæc populum justum et semen sine querela liberavit  a nationibus quæ illum deprimebant.
+Wisdom	Wis	25	10	16	 Intravit in animam servi Dei,  et stetit contra reges horrendos in portentis et signis.
+Wisdom	Wis	25	10	17	 Et reddidit justis mercedem laborum suorum,  et deduxit illos in via mirabili :  et fuit illis in velamento diei,  et in luce stellarum per noctem ;
+Wisdom	Wis	25	10	18	 transtulit illos per mare Rubrum,  et transvexit illos per aquam nimiam.
+Wisdom	Wis	25	10	19	 Inimicos autem illorum demersit in mare,  et ab altitudine inferorum eduxit illos.  Ideo justi tulerunt spolia impiorum,
+Wisdom	Wis	25	10	20	 et decantaverunt, Domine, nomen sanctum tuum,  et victricem manum tuam laudaverunt pariter :
+Wisdom	Wis	25	10	21	 quoniam sapientia aperuit os mutorum,  et linguas infantium fecit disertas.
+Wisdom	Wis	25	11	1	Direxit opera eorum in manibus prophetæ sancti.
+Wisdom	Wis	25	11	2	 Iter fecerunt per deserta quæ non habitabantur,  et in locis desertis fixerunt casas.
+Wisdom	Wis	25	11	3	 Steterunt contra hostes,  et de inimicis se vindicaverunt.
+Wisdom	Wis	25	11	4	 Sitierunt, et invocaverunt te,  et data est illis aqua de petra altissima,  et requies sitis de lapide duro.
+Wisdom	Wis	25	11	5	 Per quæ enim pœnas passi sunt inimici illorum  a defectione potus sui,  et in eis cum abundarent filii Israël lætati sunt :
+Wisdom	Wis	25	11	6	 per hæc, cum illis deessent, bene cum illis actum est.
+Wisdom	Wis	25	11	7	 Nam pro fonte quidem sempiterni fluminis,  humanum sanguinem dedisti injustis.
+Wisdom	Wis	25	11	8	 Qui cum minuerentur in traductione infantium occisorum,  dedisti illis abundantem aquam insperate,
+Wisdom	Wis	25	11	9	 ostendens per sitim quæ tunc fuit,  quemadmodum tuos exaltares,  et adversarios illorum necares.
+Wisdom	Wis	25	11	10	 Cum enim tentati sunt,  et quidem cum misericordia disciplinam accipientes,  scierunt quemadmodum cum ira judicati impii tormenta paterentur.
+Wisdom	Wis	25	11	11	 Hos quidem tamquam pater monens probasti ;  illos autem tamquam durus rex interrogans condemnasti.
+Wisdom	Wis	25	11	12	 Absentes enim, et præsentes, similiter torquebantur.
+Wisdom	Wis	25	11	13	 Duplex enim illos acceperat tædium et gemitus,  cum memoria præteritorum.
+Wisdom	Wis	25	11	14	 Cum enim audirent per sua tormenta bene secum agi,  commemorati sunt Dominum, admirantes in finem exitus.
+Wisdom	Wis	25	11	15	 Quem enim in expositione prava projectum deriserunt,  in finem eventus mirati sunt,  non similiter justis sitientes.
+Wisdom	Wis	25	11	16	 Pro cogitationibus autem insensatis iniquitatis illorum,  quod quidam errantes colebant mutos serpentes  et bestias supervacuas,  immisisti illis multitudinem mutorum animalium in vindictam ;
+Wisdom	Wis	25	11	17	 ut scirent quia per quæ peccat quis, per hæc et torquetur.
+Wisdom	Wis	25	11	18	 Non enim impossibilis erat omnipotens manus tua,  quæ creavit orbem terrarum ex materia invisa,  immittere illis multitudinem ursorum, aut audaces leones,
+Wisdom	Wis	25	11	19	 aut novi generis ira plenas ignotas bestias,  aut vaporem ignium spirantes,  aut fumi odorem proferentes,  aut horrendas ab oculis scintillas emittentes ;
+Wisdom	Wis	25	11	20	 quarum non solum læsura poterat illos exterminare,  sed et aspectus per timorem occidere.
+Wisdom	Wis	25	11	21	 Sed et sine his uno spiritu poterant occidi,  persecutionem passi ab ipsis factis suis,  et dispersi per spiritum virtutis tuæ :  sed omnia in mensura, et numero et pondere disposuisti.
+Wisdom	Wis	25	11	22	 Multum enim valere, tibi soli supererat semper :  et virtuti brachii tui quis resistet ?
+Wisdom	Wis	25	11	23	 Quoniam tamquam momentum stateræ,  sic est ante te orbis terrarum,  et tamquam gutta roris antelucani quæ descendit in terram.
+Wisdom	Wis	25	11	24	 Sed misereris omnium, quia omnia potes ;  et dissimulas peccata hominum, propter pœnitentiam.
+Wisdom	Wis	25	11	25	 Diligis enim omnia quæ sunt,  et nihil odisti eorum quæ fecisti ;  nec enim odiens aliquid constituisti aut fecisti.
+Wisdom	Wis	25	11	26	 Quomodo autem posset aliquid permanere, nisi tu voluisses ?  aut quod a te vocatum non esset conservaretur ?
+Wisdom	Wis	25	11	27	 Parcis autem omnibus, quoniam tua sunt, Domine,  qui amas animas.
+Wisdom	Wis	25	12	1	O quam bonus et suavis est, Domine, spiritus tuus in omnibus !
+Wisdom	Wis	25	12	2	 Ideoque eos qui exerrant partibus corripis,  et de quibus peccant admones et alloqueris,  ut relicta malitia credant in te, Domine.
+Wisdom	Wis	25	12	3	 Illos enim antiquos inhabitatores terræ sanctæ tuæ,  quos exhorruisti,
+Wisdom	Wis	25	12	4	 quoniam odibilia opera tibi faciebant  per medicamina et sacrificia injusta,
+Wisdom	Wis	25	12	5	 et filiorum suorum necatores sine misericordia,  et comestores viscerum hominum,  et devoratores sanguinis a medio sacramento tuo,
+Wisdom	Wis	25	12	6	 et auctores parentes animarum inauxiliatarum,  perdere voluisti per manus parentum nostrorum :
+Wisdom	Wis	25	12	7	 ut dignam perciperent peregrinationem puerorum Dei,  quæ tibi omnium carior est terra.
+Wisdom	Wis	25	12	8	 Sed et his tamquam hominibus pepercisti,  et misisti antecessores exercitus tui vespas,  ut illos paulatim exterminarent.
+Wisdom	Wis	25	12	9	 Non quia impotens eras in bello subjicere impios justis,  aut bestiis sævis, aut verbo duro simul exterminare :
+Wisdom	Wis	25	12	10	 sed partibus judicans,  dabas locum pœnitentiæ,  non ignorans quoniam nequam est natio eorum,  et naturalis malitia ipsorum,  et quoniam non poterat mutari cogitatio illorum in perpetuum.
+Wisdom	Wis	25	12	11	 Semen enim erat maledictum ab initio ;  nec timens aliquem, veniam dabas peccatis illorum.
+Wisdom	Wis	25	12	12	 Quis enim dicet tibi : Quid fecisti ?  aut quis stabit contra judicium tuum ?  aut quis in conspectu tuo veniet vindex iniquorum hominum ?  aut quis tibi imputabit, si perierint nationes quas tu fecisti ?
+Wisdom	Wis	25	12	13	 Non enim est alius deus quam tu,  cui cura est de omnibus,  ut ostendas quoniam non injuste judicas judicium.
+Wisdom	Wis	25	12	14	 Neque rex, neque tyrannus in conspectu tuo inquirent  de his quos perdidisti.
+Wisdom	Wis	25	12	15	 Cum ergo sis justus, juste omnia disponis ;  ipsum quoque qui non debet puniri, condemnare,  exterum æstimas a tua virtute.
+Wisdom	Wis	25	12	16	 Virtus enim tua justitiæ initium est,  et ob hoc quod Dominus es,  omnibus te parcere facis.
+Wisdom	Wis	25	12	17	 Virtutem enim ostendis tu,  qui non crederis esse in virtute consummatus,  et horum qui te nesciunt audaciam traducis.
+Wisdom	Wis	25	12	18	 Tu autem dominator virtutis, cum tranquillitate judicas,  et cum magna reverentia disponis nos :  subest enim tibi, cum volueris posse.
+Wisdom	Wis	25	12	19	 Docuisti autem populum tuum per talia opera,  quoniam oportet justum esse et humanum ;  et bonæ spei fecisti filios tuos,  quoniam judicans das locum in peccatis pœnitentiæ.
+Wisdom	Wis	25	12	20	 Si enim inimicos servorum tuorum, et debitos morti,  cum tanta cruciasti attentione,  dans tempus et locum per quæ possent mutari a malitia :
+Wisdom	Wis	25	12	21	 cum quanta diligentia judicasti filios tuos,  quorum parentibus juramenta et conventiones dedisti bonarum promissionum !
+Wisdom	Wis	25	12	22	 Cum ergo das nobis disciplinam,  inimicos nostros multipliciter flagellas,  ut bonitatem tuam cogitemus judicantes,  et cum de nobis judicatur, speremus misericordiam tuam.
+Wisdom	Wis	25	12	23	 Unde et illis qui in vita sua insensate et injuste vixerunt,  per hæc quæ coluerunt dedisti summa tormenta.
+Wisdom	Wis	25	12	24	 Etenim in erroris via diutius erraverunt,  deos æstimantes hæc quæ in animalibus sunt supervacua,  infantium insensatorum more viventes.
+Wisdom	Wis	25	12	25	 Propter hoc tamquam pueris insensatis judicium in derisum dedisti.
+Wisdom	Wis	25	12	26	 Qui autem ludibriis et increpationibus non sunt correcti,  dignum Dei judicium experti sunt.
+Wisdom	Wis	25	12	27	 In quibus enim patientes indignabantur  per hæc quos putabant deos,  in ipsis cum exterminarentur videntes,  illum quem olim negabant se nosse, verum Deum agnoverunt ;  propter quod et finis condemnationis eorum venit super illos.
+Wisdom	Wis	25	13	1	Vani autem sunt omnes homines  in quibus non subest scientia Dei ;  et de his quæ videntur bona,  non potuerunt intelligere eum qui est,  neque operibus attendentes agnoverunt quis esset artifex :
+Wisdom	Wis	25	13	2	 sed aut ignem, aut spiritum, aut citatum aërem,  aut gyrum stellarum, aut nimiam aquam, aut solem et lunam,  rectores orbis terrarum deos putaverunt.
+Wisdom	Wis	25	13	3	 Quorum si specie delectati, deos putaverunt,  sciant quanto his dominator eorum speciosior est :  speciei enim generator hæc omnia constituit.
+Wisdom	Wis	25	13	4	 Aut si virtutem et opera eorum mirati sunt,  intelligant ab illis quoniam qui hæc fecit fortior est illis :
+Wisdom	Wis	25	13	5	 a magnitudine enim speciei et creaturæ  cognoscibiliter poterit creator horum videri.
+Wisdom	Wis	25	13	6	 Sed tamen adhuc in his minor est querela ;  et hi enim fortasse errant,  Deum quærentes, et volentes invenire.
+Wisdom	Wis	25	13	7	 Etenim cum in operibus illius conversentur inquirunt,  et persuasum habent quoniam bona sunt quæ videntur.
+Wisdom	Wis	25	13	8	 Iterum autem nec his debet ignosci.
+Wisdom	Wis	25	13	9	 Si enim tantum potuerunt scire  ut possent æstimare sæculum,  quomodo hujus Dominum non facilius invenerunt ?
+Wisdom	Wis	25	13	10	 Infelices autem sunt,  et inter mortuos spes illorum est,  qui appellaverunt deos opera manuum hominum :  aurum et argentum, artis inventionem,  et similitudines animalium, aut lapidem inutilem,  opus manus antiquæ.
+Wisdom	Wis	25	13	11	 Aut si quis artifex faber de silva lignum rectum secuerit,  et hujus docte eradat omnem corticem,  et arte sua usus  diligenter fabricet vas utile in conversationem vitæ ;
+Wisdom	Wis	25	13	12	 reliquiis autem ejus operis  ad præparationem escæ abutatur,
+Wisdom	Wis	25	13	13	 et reliquum horum quod ad nullos usus facit,  lignum curvum et vorticibus plenum  sculpat diligenter per vacuitatem suam,  et per scientiam suæ artis figuret illud,  et assimilet illud imagini hominis,
+Wisdom	Wis	25	13	14	 aut alicui ex animalibus illud comparet :  perliniens rubrica, et rubicundum faciens fuco colorem illius,  et omnem maculam quæ in illo est perliniens ;
+Wisdom	Wis	25	13	15	 et faciat ei dignam habitationem,  et in pariete ponens illud,  et confirmans ferro
+Wisdom	Wis	25	13	16	ne forte cadat,  prospiciens illi :  sciens quoniam non potest adjuvare se :  imago enim est, et opus est illi adjutorium.
+Wisdom	Wis	25	13	17	 Et de substantia sua, et de filiis suis,  et de nuptiis votum faciens inquirit :  non erubescit loqui cum illo qui sine anima est.
+Wisdom	Wis	25	13	18	 Et pro sanitate quidem infirmum deprecatur,  et pro vita rogat mortuum,  et in adjutorium inutilem invocat.
+Wisdom	Wis	25	13	19	 Et pro itinere petit ab eo qui ambulare non potest ;  et de acquirendo, et de operando,  et de omnium rerum eventu,  petit ab eo qui in omnibus est inutilis.
+Wisdom	Wis	25	14	1	Iterum alius navigare cogitans,  et per feros fluctus iter facere incipiens,  ligno portante se, fragilius lignum invocat.
+Wisdom	Wis	25	14	2	 Illud enim cupiditas acquirendi excogitavit,  et artifex sapientia fabricavit sua.
+Wisdom	Wis	25	14	3	 Tua autem, Pater, providentia gubernat :  quoniam dedisti et in mari viam,  et inter fluctus semitam firmissimam,
+Wisdom	Wis	25	14	4	 ostendens quoniam potens es ex omnibus salvare,  etiam si sine arte aliquis adeat mare.
+Wisdom	Wis	25	14	5	 Sed ut non essent vacua sapientiæ tuæ opera,  propter hoc etiam et exiguo ligno credunt homines animas suas,  et transeuntes mare per ratem liberati sunt.
+Wisdom	Wis	25	14	6	 Sed et ab initio cum perirent superbi gigantes,  spes orbis terrarum ad ratem confugiens,  remisit sæculo semen nativitatis quæ manu tua erat gubernata.
+Wisdom	Wis	25	14	7	 Benedictum est enim lignum per quod fit justitia ;
+Wisdom	Wis	25	14	8	 per manus autem quod fit idolum,  maledictum est et ipsum, et qui fecit illud :  quia ille quidem operatus est,  illud autem cum esset fragile, deus cognominatus est.
+Wisdom	Wis	25	14	9	 Similiter autem odio sunt Deo impius et impietas ejus ;
+Wisdom	Wis	25	14	10	 etenim quod factum est, cum illo qui fecit tormenta patietur.
+Wisdom	Wis	25	14	11	 Propter hoc et in idolis nationum non erit respectus,  quoniam creaturæ Dei in odium factæ sunt,  et in tentationem animabus hominum,  et in muscipulam pedibus insipientium.
+Wisdom	Wis	25	14	12	 Initium enim fornicationis est exquisitio idolorum,  et adinventio illorum corruptio vitæ est :
+Wisdom	Wis	25	14	13	 neque enim erant ab initio,  neque erunt in perpetuum.
+Wisdom	Wis	25	14	14	 Supervacuitas enim hominum hæc advenit in orbem terrarum,  et ideo brevis illorum finis est inventus.
+Wisdom	Wis	25	14	15	 Acerbo enim luctu dolens pater,  cito sibi rapti filii fecit imaginem ;  et illum qui tunc quasi homo mortuus fuerat,  nunc tamquam deum colere cœpit,  et constituit inter servos suos sacra et sacrificia.
+Wisdom	Wis	25	14	16	 Deinde interveniente tempore, convalescente iniqua consuetudine,  hic error tamquam lex custoditus est,  et tyrannorum imperio colebantur figmenta.
+Wisdom	Wis	25	14	17	 Et hos quos in palam homines honorare non poterant  propter hoc quod longe essent,  e longinquo figura eorum allata,  evidentem imaginem regis quem honorare volebant fecerunt,  ut illum qui aberat, tamquam præsentem colerent sua sollicitudine.
+Wisdom	Wis	25	14	18	 Provexit autem ad horum culturam  et hos qui ignorabant artificis eximia diligentia.
+Wisdom	Wis	25	14	19	 Ille enim, volens placere illi qui se assumpsit,  elaboravit arte sua ut similitudinem in melius figuraret.
+Wisdom	Wis	25	14	20	 Multitudo autem hominum, abducta per speciem operis,  eum qui ante tempus tamquam homo honoratus fuerat,  nunc deum æstimaverunt.
+Wisdom	Wis	25	14	21	 Et hæc fuit vitæ humanæ deceptio,  quoniam aut affectui aut regibus deservientes homines,  incommunicabile nomen lapidibus et lignis imposuerunt.
+Wisdom	Wis	25	14	22	 Et non suffecerat errasse eos circa Dei scientiam,  sed et in magno viventes inscientiæ bello,  tot et tam magna mala pacem appellant.
+Wisdom	Wis	25	14	23	 Aut enim filios suos sacrificantes,  aut obscura sacrificia facientes,  aut insaniæ plenas vigilias habentes,
+Wisdom	Wis	25	14	24	 neque vitam, neque nuptias mundas jam custodiunt :  sed alius alium per invidiam occidit,  aut adulterans contristat,
+Wisdom	Wis	25	14	25	 et omnia commista sunt : sanguis, homicidium,  furtum et fictio, corruptio et infidelitas,  turbatio et perjurium, tumultus bonorum,
+Wisdom	Wis	25	14	26	 Dei immemoratio, animarum inquinatio,  nativitatis immutatio, nuptiarum inconstantia,  inordinatio mœchiæ et impudicitiæ.
+Wisdom	Wis	25	14	27	 Infandorum enim idolorum cultura  omnis mali causa est, et initium et finis.
+Wisdom	Wis	25	14	28	 Aut enim dum lætantur insaniunt,  aut certe vaticinantur falsa,  aut vivunt injuste, aut pejerant cito.
+Wisdom	Wis	25	14	29	 Dum enim confidunt in idolis quæ sine anima sunt,  male jurantes noceri se non sperant.
+Wisdom	Wis	25	14	30	 Utraque ergo illis evenient digne,  quoniam male senserunt de Deo, attendentes idolis,  et juraverunt injuste,  in dolo contemnentes justitiam.
+Wisdom	Wis	25	14	31	 Non enim juratorum virtus,  sed peccantium pœna,  perambulat semper injustorum prævaricationem.
+Wisdom	Wis	25	15	1	Tu autem, Deus noster, suavis et verus es,  patiens, et in misericordia disponens omnia.
+Wisdom	Wis	25	15	2	 Etenim si peccaverimus, tui sumus,  scientes magnitudinem tuam ;  et si non peccaverimus,  scimus quoniam apud te sumus computati.
+Wisdom	Wis	25	15	3	 Nosse enim te, consummata justitia est ;  et scire justitiam et virtutem tuam, radix est immortalitatis.
+Wisdom	Wis	25	15	4	 Non enim in errorem induxit nos  hominum malæ artis excogitatio,  nec umbra picturæ labor sine fructu,  effigies sculpta per varios colores :
+Wisdom	Wis	25	15	5	 cujus aspectus insensato dat concupiscentiam,  et diligit mortuæ imaginis effigiem sine anima.
+Wisdom	Wis	25	15	6	 Malorum amatores digni sunt qui spem habeant in talibus,  et qui faciunt illos, et qui diligunt, et qui colunt.
+Wisdom	Wis	25	15	7	 Sed et figulus mollem terram premens,  laboriose fingit ad usus nostros unumquodque vas ;  et de eodem luto fingit quæ munda sunt in usum vasa,  et similiter quæ his sunt contraria :  horum autem vasorum quis sit usus,  judex est figulus.
+Wisdom	Wis	25	15	8	 Et cum labore vano deum fingit de eodem luto  ille qui paulo ante de terra factus fuerat,  et post pusillum reducit se unde acceptus est,  repetitus animæ debitum quam habebat.
+Wisdom	Wis	25	15	9	 Sed cura est illi non quia laboraturus est,  nec quoniam brevis illi vita est :  sed concertatur aurificibus et argentariis ;  sed et ærarios imitatur,  et gloriam præfert, quoniam res supervacuas fingit.
+Wisdom	Wis	25	15	10	 Cinis est enim cor ejus,  et terra supervacua spes illius,  et luto vilior vita ejus :
+Wisdom	Wis	25	15	11	 quoniam ignoravit qui se finxit,  et qui inspiravit illi animam quæ operatur,  et qui insufflavit ei spiritum vitalem.
+Wisdom	Wis	25	15	12	 Sed et æstimaverunt ludum esse vitam nostram,  et conversationem vitæ compositam ad lucrum,  et oportere undecumque etiam ex malo acquirere.
+Wisdom	Wis	25	15	13	 Hic enim scit se super omnes delinquere,  qui ex terræ materia fragilia vasa et sculptilia fingit.
+Wisdom	Wis	25	15	14	 Omnes enim insipientes,  et infelices supra modum animæ superbi,  sunt inimici populi tui, et imperantes illi :
+Wisdom	Wis	25	15	15	 quoniam omnia idola nationum deos æstimaverunt,  quibus neque oculorum usus est ad videndum,  neque nares ad percipiendum spiritum,  neque aures ad audiendum,  neque digiti manuum ad tractandum,  sed et pedes eorum pigri ad ambulandum.
+Wisdom	Wis	25	15	16	 Homo enim fecit illos ;  et qui spiritum mutuatus est, is finxit illos.  Nemo enim sibi similem homo poterit deum fingere.
+Wisdom	Wis	25	15	17	 Cum enim sit mortalis, mortuum fingit manibus iniquis.  Melior enim est ipse his quos colit,  quia ipse quidem vixit, cum esset mortalis, illi autem numquam.
+Wisdom	Wis	25	15	18	 Sed et animalia miserrima colunt ;  insensata enim comparata his, illis sunt deteriora.
+Wisdom	Wis	25	15	19	 Sed nec aspectu aliquis ex his animalibus bona potest conspicere :  effugerunt autem Dei laudem et benedictionem ejus.
+Wisdom	Wis	25	16	1	Propter hæc et per his similia passi sunt digne tormenta,  et per multitudinem bestiarum exterminati sunt.
+Wisdom	Wis	25	16	2	 Pro quibus tormentis bene disposuisti populum tuum,  quibus dedisti concupiscentiam delectamenti sui novum saporem,  escam parans eis ortygometram :
+Wisdom	Wis	25	16	3	 ut illi quidem, concupiscentes escam  propter ea quæ illis ostensa et missa sunt,  etiam a necessaria concupiscentia averterentur.  Hi autem in brevi inopes facti, novam gustaverunt escam.
+Wisdom	Wis	25	16	4	 Oportebat enim illis sine excusatione quidem  supervenire interitum exercentibus tyrannidem ;  his autem tantum ostendere  quemadmodum inimici eorum exterminabantur.
+Wisdom	Wis	25	16	5	 Etenim cum illis supervenit sæva bestiarum ira,  morsibus perversorum colubrorum exterminabantur.
+Wisdom	Wis	25	16	6	 Sed non in perpetuum ira tua permansit,  sed ad correptionem in brevi turbati sunt,  signum habentes salutis ad commemorationem mandati legis tuæ.
+Wisdom	Wis	25	16	7	 Qui enim conversus est,  non per hoc quod videbat sanabatur,  sed per te, omnium salvatorem.
+Wisdom	Wis	25	16	8	 In hoc autem ostendisti inimicis nostris  quia tu es qui liberas ab omni malo.
+Wisdom	Wis	25	16	9	 Illos enim locustarum et muscarum occiderunt morsus,  et non est inventa sanitas animæ illorum,  quia digni erant ab hujuscemodi exterminari.
+Wisdom	Wis	25	16	10	 Filios autem tuos nec draconum venenatorum vicerunt dentes :  misericordia enim tua adveniens sanabat illos.
+Wisdom	Wis	25	16	11	 In memoria enim sermonum tuorum examinabantur,  et velociter salvabantur :  ne in altam incidentes oblivionem  non possent tuo uti adjutorio.
+Wisdom	Wis	25	16	12	 Etenim neque herba, neque malagma sanavit eos :  sed tuus, Domine, sermo, qui sanat omnia.
+Wisdom	Wis	25	16	13	 Tu es enim, Domine, qui vitæ et mortis habes potestatem,  et deducis ad portas mortis, et reducis.
+Wisdom	Wis	25	16	14	 Homo autem occidit quidem per malitiam ;  et cum exierit spiritus, non revertetur,  nec revocabit animam quæ recepta est.
+Wisdom	Wis	25	16	15	 Sed tuam manum effugere impossibile est.
+Wisdom	Wis	25	16	16	 Negantes enim te nosse impii,  per fortitudinem brachii tui flagellati sunt :  novis aquis, et grandinibus,  et pluviis persecutionem passi,  et per ignem consumpti.
+Wisdom	Wis	25	16	17	 Quod enim mirabile erat, in aqua, quæ omnia extinguit,  plus ignis valebat :  vindex est enim orbis justorum.
+Wisdom	Wis	25	16	18	 Quodam enim tempore mansuetabatur ignis,  ne comburerentur quæ ad impios missa erant animalia,  sed ut ipsi videntes scirent  quoniam Dei judicio patiuntur persecutionem.
+Wisdom	Wis	25	16	19	 Et quodam tempore in aqua  supra virtutem ignis exardescebat undique,  ut iniquæ terræ nationem exterminaret.
+Wisdom	Wis	25	16	20	 Pro quibus angelorum esca nutrivisti populum tuum,  et paratum panem de cælo præstitisti illis sine labore,  omne delectamentum in se habentem,  et omnis saporis suavitatem.
+Wisdom	Wis	25	16	21	 Substantia enim tua dulcedinem tuam,  quam in filios habes, ostendebat ;  et deserviens uniuscujusque voluntati,  ad quod quisque volebat convertebatur.
+Wisdom	Wis	25	16	22	 Nix autem et glacies sustinebant vim ignis, et non tabescebant :  ut scirent quoniam fructus inimicorum exterminabat  ignis ardens in grandine et pluvia coruscans ;
+Wisdom	Wis	25	16	23	 hic autem iterum ut nutrirentur justi,  etiam suæ virtutis oblitus est.
+Wisdom	Wis	25	16	24	 Creatura enim tibi factori deserviens,  exardescit in tormentum adversus injustos,  et lenior fit ad benefaciendum pro his qui in te confidunt.
+Wisdom	Wis	25	16	25	 Propter hoc et tunc in omnia transfigurata,  omnium nutrici gratiæ tuæ deserviebat,  ad voluntatem eorum qui a te desiderabant :
+Wisdom	Wis	25	16	26	 ut scirent filii tui quos dilexisti, Domine,  quoniam non nativitatis fructus pascunt homines,  sed sermo tuus hos qui in te crediderint conservat.
+Wisdom	Wis	25	16	27	 Quod enim ab igne non poterat exterminari,  statim ab exiguo radio solis calefactum tabescebat :
+Wisdom	Wis	25	16	28	 ut notum omnibus esset  quoniam oportet prævenire solem ad benedictionem tuam,  et ad ortum lucis te adorare.
+Wisdom	Wis	25	16	29	 Ingrati enim spes tamquam hibernalis glacies tabescet,  et disperiet tamquam aqua supervacua.
+Wisdom	Wis	25	17	1	Magna sunt enim judicia tua, Domine,  et inenarrabilia verba tua :  propter hoc indisciplinatæ animæ erraverunt.
+Wisdom	Wis	25	17	2	 Dum enim persuasum habent iniqui  posse dominari nationi sanctæ,  vinculis tenebrarum et longæ noctis compediti,  inclusi sub tectis,  fugitivi perpetuæ providentiæ jacuerunt.
+Wisdom	Wis	25	17	3	 Et dum putant se latere in obscuris peccatis,  tenebroso oblivionis velamento dispersi sunt,  paventes horrende,  et cum admiratione nimia perturbati.
+Wisdom	Wis	25	17	4	 Neque enim quæ continebat illos spelunca sine timore custodiebat,  quoniam sonitus descendens perturbabat illos,  et personæ tristes illis apparentes pavorem illis præstabant.
+Wisdom	Wis	25	17	5	 Et ignis quidem nulla vis poterat illis lumen præbere,  nec siderum limpidæ flammæ  illuminare poterant illam noctem horrendam.
+Wisdom	Wis	25	17	6	 Apparebat autem illis subitaneus ignis, timore plenus ;  et timore perculsi illius quæ non videbatur faciei,  æstimabant deteriora esse quæ videbantur.
+Wisdom	Wis	25	17	7	 Et magicæ artis appositi erant derisus,  et sapientiæ gloriæ correptio cum contumelia.
+Wisdom	Wis	25	17	8	 Illi enim qui promittebant  timores et perturbationes expellere se ab anima languente,  hi cum derisu pleni timore languebant.
+Wisdom	Wis	25	17	9	 Nam etsi nihil illos ex monstris perturbabat,  transitu animalium et serpentium sibilatione commoti,  tremebundi peribant,  et aërem quem nulla ratione quis effugere posset, negantes se videre.
+Wisdom	Wis	25	17	10	 Cum sit enim timida nequitia,  dat testimonium condemnationis :  semper enim præsumit sæva,  perturbata conscientia :
+Wisdom	Wis	25	17	11	 nihil enim est timor nisi proditio cogitationis auxiliorum.
+Wisdom	Wis	25	17	12	 Et dum ab intus minor est exspectatio,  majorem computat inscientiam ejus causæ,  de qua tormentum præstat.
+Wisdom	Wis	25	17	13	 Illi autem qui impotentem vere noctem,  et ab infimis et ab altissimis inferis supervenientem,  eumdem somnum dormientes,
+Wisdom	Wis	25	17	14	 aliquando monstrorum exagitabantur timore,  aliquando animæ deficiebant traductione :  subitaneus enim illis et insperatus timor supervenerat.
+Wisdom	Wis	25	17	15	 Deinde si quisquam ex illis decidisset,  custodiebatur in carcere sine ferro reclusus.
+Wisdom	Wis	25	17	16	 Si enim rusticus quis erat, aut pastor,  aut agri laborum operarius præoccupatus esset,  ineffugibilem sustinebat necessitatem ;
+Wisdom	Wis	25	17	17	 una enim catena tenebrarum omnes erant colligati.  Sive spiritus sibilans,  aut inter spissos arborum ramos avium sonus suavis,  aut vis aquæ decurrentis nimium,
+Wisdom	Wis	25	17	18	 aut sonus validus præcipitatarum petrarum,  aut ludentium animalium cursus invisus,  aut mugientium valida bestiarum vox,  aut resonans de altissimis montibus echo :  deficientes faciebant illos præ timore.
+Wisdom	Wis	25	17	19	 Omnis enim orbis terrarum limpido illuminabatur lumine,  et non impeditis operibus continebatur.
+Wisdom	Wis	25	17	20	 Solis autem illis superposita erat gravis nox,  imago tenebrarum quæ superventura illis erat :  ipsi ergo sibi erant graviores tenebris.
+Wisdom	Wis	25	18	1	Sanctis autem tuis maxima erat lux,  et horum quidem vocem audiebant, sed figuram non videbant.  Et quia non et ipsi eadem passi erant, magnificabant te ;
+Wisdom	Wis	25	18	2	 et qui ante læsi erant, quia non lædebantur, gratias agebant,  et ut esset differentia, donum petebant.
+Wisdom	Wis	25	18	3	 Propter quod ignis ardentem columnam  ducem habuerunt ignotæ viæ,  et solem sine læsura boni hospitii præstitisti.
+Wisdom	Wis	25	18	4	 Digni quidem illi carere luce,  et pati carcerem tenebrarum,  qui inclusos custodiebant filios tuos,  per quos incipiebat incorruptum legis lumen sæculo dari.
+Wisdom	Wis	25	18	5	 Cum cogitarent justorum occidere infantes,  et uno exposito filio et liberato,  in traductionem illorum, multitudinem filiorum abstulisti,  et pariter illos perdidisti in aqua valida.
+Wisdom	Wis	25	18	6	 Illa enim nox ante cognita est a patribus nostris,  ut vere scientes quibus juramentis crediderunt,  animæquiores essent.
+Wisdom	Wis	25	18	7	 Suscepta est autem a populo tuo sanitas quidem justorum,  injustorum autem exterminatio.
+Wisdom	Wis	25	18	8	 Sicut enim læsisti adversarios,  sic et nos provocans magnificasti.
+Wisdom	Wis	25	18	9	 Absconse enim sacrificabant justi pueri bonorum,  et justitiæ legem in concordia disposuerunt ;  similiter et bona et mala recepturos justos,  patrum jam decantantes laudes.
+Wisdom	Wis	25	18	10	 Resonabat autem inconveniens inimicorum vox,  et flebilis audiebatur planctus ploratorum infantium.
+Wisdom	Wis	25	18	11	 Simili autem pœna servus cum domino afflictus est,  et popularis homo regi similia passus.
+Wisdom	Wis	25	18	12	 Similiter ergo omnes, uno nomine mortis,  mortuos habebant innumerabiles :  nec enim ad sepeliendum vivi sufficiebant,  quoniam uno momento quæ erat præclarior  natio illorum exterminata est.
+Wisdom	Wis	25	18	13	 De omnibus enim non credentes, propter veneficia ;  tunc vero primum cum fuit exterminium primogenitorum,  spoponderunt populum Dei esse.
+Wisdom	Wis	25	18	14	 Cum enim quietum silentium contineret omnia,  et nox in suo cursu medium iter haberet,
+Wisdom	Wis	25	18	15	 omnipotens sermo tuus de cælo, a regalibus sedibus,  durus debellator in mediam exterminii terram prosilivit,
+Wisdom	Wis	25	18	16	 gladius acutus insimulatum imperium tuum portans :  et stans, replevit omnia morte,  et usque ad cælum attingebat stans in terra.
+Wisdom	Wis	25	18	17	 Tunc continuo visus somniorum malorum turbaverunt illos,  et timores supervenerunt insperati.
+Wisdom	Wis	25	18	18	 Et alius alibi projectus semivivus,  propter quam moriebatur causam demonstrabat mortis.
+Wisdom	Wis	25	18	19	 Visiones enim quæ illos turbaverunt hæc præmonebant,  ne inscii quare mala patiebantur perirent.
+Wisdom	Wis	25	18	20	 Tetigit autem tunc et justos tentatio mortis,  et commotio in eremo facta est multitudinis :  sed non diu permansit ira tua.
+Wisdom	Wis	25	18	21	 Prosperans enim homo sine querela deprecari pro populis,  proferens servitutis suæ scutum,  orationem et per incensum deprecationem allegans,  restitit iræ, et finem imposuit necessitati,  ostendens quoniam tuus est famulus.
+Wisdom	Wis	25	18	22	 Vicit autem turbas non in virtute corporis,  nec armaturæ potentia :  sed verbo illum qui se vexabat subjecit,  juramenta parentum et testamentum commemorans.
+Wisdom	Wis	25	18	23	 Cum enim jam acervatim cecidissent super alterutrum mortui,  interstitit, et amputavit impetum,  et divisit illam quæ ad vivos ducebat viam.
+Wisdom	Wis	25	18	24	 In veste enim poderis quam habebat, totus erat orbis terrarum ;  et parentum magnalia in quatuor ordinibus lapidum erant sculpta,  et magnificentia tua in diademate capitis illius sculpta erat.
+Wisdom	Wis	25	18	25	 His autem cessit qui exterminabat, et hæc extimuit :  erat enim sola tentatio iræ sufficiens.
+Wisdom	Wis	25	19	1	Impiis autem usque in novissimum  sine misericordia ira supervenit.  Præsciebat enim et futura illorum :
+Wisdom	Wis	25	19	2	 quoniam cum ipsi permisissent ut se educerent,  et cum magna sollicitudine præmisissent illos,  consequebantur illos, pœnitentia acti.
+Wisdom	Wis	25	19	3	 Adhuc enim inter manus habentes luctum,  et deplorantes ad monumenta mortuorum,  aliam sibi assumpserunt cogitationem inscientiæ,  et quos rogantes projecerant,  hos tamquam fugitivos persequebantur.
+Wisdom	Wis	25	19	4	 Ducebat enim illos ad hunc finem digna necessitas ;  et horum quæ acciderant commemorationem amittebant,  ut quæ deerant tormentis repleret punitio :
+Wisdom	Wis	25	19	5	 et populus quidem tuus mirabiliter transiret,  illi autem novam mortem invenirent.
+Wisdom	Wis	25	19	6	 Omnis enim creatura ad suum genus ab initio refigurabatur,  deserviens tuis præceptis,  ut pueri tui custodirentur illæsi.
+Wisdom	Wis	25	19	7	 Nam nubes castra eorum obumbrabat,  et ex aqua quæ ante erat, terra arida apparuit,  et in mari Rubro via sine impedimento,  et campus germinans de profundo nimio :
+Wisdom	Wis	25	19	8	 per quem omnis natio transivit quæ tegebatur tua manu,  videntes tua mirabilia et monstra.
+Wisdom	Wis	25	19	9	 Tamquam enim equi depaverunt escam,  et tamquam agni exsultaverunt,  magnificantes te, Domine, qui liberasti illos.
+Wisdom	Wis	25	19	10	 Memores enim erant adhuc eorum  quæ in incolatu illorum facta fuerant :  quemadmodum pro natione animalium eduxit terra muscas,  et pro piscibus eructavit fluvius multitudinem ranarum.
+Wisdom	Wis	25	19	11	 Novissime autem viderunt novam creaturam avium,  cum, adducti concupiscentia, postulaverunt escas epulationis.
+Wisdom	Wis	25	19	12	 In allocutione enim desiderii ascendit illis de mari ortygometra :  et vexationes peccatoribus supervenerunt,  non sine illis quæ ante facta erant argumentis per vim fulminum :  juste enim patiebantur secundum suas nequitias.
+Wisdom	Wis	25	19	13	 Etenim detestabiliorem inhospitalitatem instituerunt :  alii quidem ignotos non recipiebant advenas ;  alii autem bonos hospites in servitutem redigebant.
+Wisdom	Wis	25	19	14	 Et non solum hæc, sed et alius quidam respectus illorum erat,  quoniam inviti recipiebant extraneos.
+Wisdom	Wis	25	19	15	 Qui autem cum lætitia receperunt hos  qui eisdem usi erant justitiis,  sævissimis afflixerunt doloribus.
+Wisdom	Wis	25	19	16	 Percussi sunt autem cæcitate :  sicut illi in foribus justi,  cum subitaneis cooperti essent tenebris,  unusquisque transitum ostii sui quærebat.
+Wisdom	Wis	25	19	17	 In se enim elementa dum convertuntur,  sicut in organo qualitatis sonus immutatur,  et omnia suum sonum custodiunt :  unde æstimari ex ipso visu certo potest.
+Wisdom	Wis	25	19	18	 Agrestia enim in aquatica convertebantur,  et quæcumque erant natantia, in terram transibant.
+Wisdom	Wis	25	19	19	 Ignis in aqua valebat supra suam virtutem,  et aqua extinguentis naturæ obliviscebatur.
+Wisdom	Wis	25	19	20	 Flammæ e contrario corruptibilium animalium  non vexaverunt carnes coambulantium,  nec dissolvebant illam, quæ facile dissolvebatur sicut glacies, bonam escam.  In omnibus enim magnificasti populum tuum, Domine,  et honorasti, et non despexisti,  in omni tempore et in omni loco assistens eis.
+Sirach	Sir	26	1	1	Omnis sapientia a Domino Deo est :  et cum illo fuit semper, et est ante ævum.
+Sirach	Sir	26	1	2	 Arenam maris, et pluviæ guttas,  et dies sæculi, quis dinumeravit ?  altitudinem cæli, et latitudinem terræ,  et profundum abyssi, quis dimensus est ?
+Sirach	Sir	26	1	3	 sapientiam Dei præcedentem omnia, quis investigavit ?
+Sirach	Sir	26	1	4	 Prior omnium creata est sapientia,  et intellectus prudentiæ ab ævo.
+Sirach	Sir	26	1	5	 Fons sapientiæ verbum Dei in excelsis,  et ingressus illius mandata æterna.
+Sirach	Sir	26	1	6	 Radix sapientiæ cui revelata est ?  et astutias illius quis agnovit ?
+Sirach	Sir	26	1	7	 disciplina sapientiæ cui revelata est et manifestata ?  et multiplicationem ingressus illius quis intellexit ?
+Sirach	Sir	26	1	8	 Unus est altissimus, Creator omnipotens,  et rex potens et metuendus nimis,  sedens super thronum illius, et dominans Deus.
+Sirach	Sir	26	1	9	 Ipse creavit illam in Spiritu Sancto,  et vidit, et dinumeravit, et mensus est :
+Sirach	Sir	26	1	10	 et effudit illam super omnia opera sua,  et super omnem carnem, secundum datum suum,  et præbuit illam diligentibus se.
+Sirach	Sir	26	1	11	 Timor Domini gloria, et gloriatio,  et lætitia, et corona exsultationis.
+Sirach	Sir	26	1	12	 Timor Domini delectabit cor,  et dabit lætitiam, et gaudium, et longitudinem dierum.
+Sirach	Sir	26	1	13	 Timenti Dominum bene erit in extremis,  et in die defunctionis suæ benedicetur.
+Sirach	Sir	26	1	14	 Dilectio Dei honorabilis sapientia :
+Sirach	Sir	26	1	15	 quibus autem apparuerit in visu diligunt eam in visione,  et in agnitione magnalium suorum.
+Sirach	Sir	26	1	16	 Initium sapientiæ timor Domini :  et cum fidelibus in vulva concreatus est :  cum electis feminis graditur,  et cum justis et fidelibus agnoscitur.
+Sirach	Sir	26	1	17	 Timor Domini scientiæ religiositas :
+Sirach	Sir	26	1	18	 religiositas custodiet et justificabit cor ;  jucunditatem atque gaudium dabit.
+Sirach	Sir	26	1	19	 Timenti Dominum bene erit,  et in diebus consummationis illius benedicetur.
+Sirach	Sir	26	1	20	 Plenitudo sapientiæ est timere Deum,  et plenitudo a fructibus illius.
+Sirach	Sir	26	1	21	 Omnem domum illius implebit a generationibus,  et receptacula a thesauris illius.
+Sirach	Sir	26	1	22	 Corona sapientiæ timor Domini,  replens pacem et salutis fructum :
+Sirach	Sir	26	1	23	 et vidit, et dinumeravit eam :  utraque autem sunt dona Dei.
+Sirach	Sir	26	1	24	 Scientiam et intellectum prudentiæ sapientia compartietur,  et gloriam tenentium se exaltat.
+Sirach	Sir	26	1	25	 Radix sapientiæ est timere Dominum,  et rami illius longævi.
+Sirach	Sir	26	1	26	 In thesauris sapientiæ intellectus et scientiæ religiositas :  execratio autem peccatoribus sapientia.
+Sirach	Sir	26	1	27	 Timor Domini expellit peccatum :
+Sirach	Sir	26	1	28	 nam qui sine timore est non poterit justificari :  iracundia enim animositatis illius subversio illius est.
+Sirach	Sir	26	1	29	 Usque in tempus sustinebit patiens,  et postea redditio jucunditatis.
+Sirach	Sir	26	1	30	 Bonus sensus usque in tempus abscondet verba illius,  et labia multorum enarrabunt sensum illius.
+Sirach	Sir	26	1	31	 In thesauris sapientiæ significatio disciplinæ :
+Sirach	Sir	26	1	32	 execratio autem peccatori cultura Dei.
+Sirach	Sir	26	1	33	 Fili, concupiscens sapientiam, conserva justitiam,  et Deus præbebit illam tibi.
+Sirach	Sir	26	1	34	 Sapientia enim et disciplina timor Domini :  et quod beneplacitum est illi,
+Sirach	Sir	26	1	35	 fides et mansuetudo,  et adimplebit thesauros illius.
+Sirach	Sir	26	1	36	 Ne sis incredibilis timori Domini,  et ne accesseris ad illum duplici corde.
+Sirach	Sir	26	1	37	 Ne fueris hypocrita in conspectu hominum,  et non scandalizeris in labiis tuis.
+Sirach	Sir	26	1	38	 Attende in illis, ne forte cadas,  et adducas animæ tuæ inhonorationem :
+Sirach	Sir	26	1	39	 et revelet Deus absconsa tua,  et in medio synagogæ elidat te :
+Sirach	Sir	26	1	40	 quoniam accessisti maligne ad Dominum,  et cor tuum plenum est dolo et fallacia.
+Sirach	Sir	26	2	1	Fili, accedens ad servitutem Dei  sta in justitia et timore,  et præpara animam tuam ad tentationem.
+Sirach	Sir	26	2	2	 Deprime cor tuum, et sustine :  inclina aurem tuam, et suscipe verba intellectus :  et ne festines in tempore obductionis.
+Sirach	Sir	26	2	3	 Sustine sustentationes Dei :  conjungere Deo, et sustine,  ut crescat in novissimo vita tua.
+Sirach	Sir	26	2	4	 Omne quod tibi applicitum fuerit accipe :  et in dolore sustine,  et in humilitate tua patientiam habe :
+Sirach	Sir	26	2	5	 quoniam in igne probatur aurum et argentum,  homines vero receptibiles in camino humiliationis.
+Sirach	Sir	26	2	6	 Crede Deo, et recuperabit te :  et dirige viam tuam, et spera in illum :  serva timorem illius, et in illo veterasce.
+Sirach	Sir	26	2	7	 Metuentes Dominum, sustinete misericordiam ejus :  et non deflectatis ab illo, ne cadatis.
+Sirach	Sir	26	2	8	 Qui timetis Dominum, credite illi,  et non evacuabitur merces vestra.
+Sirach	Sir	26	2	9	 Qui timetis Dominum, sperate in illum,  et in oblectationem veniet vobis misericordia.
+Sirach	Sir	26	2	10	 Qui timetis Dominum, diligite illum,  et illuminabuntur corda vestra.
+Sirach	Sir	26	2	11	 Respicite, filii, nationes hominum :  et scitote quia nullus speravit in Domino et confusus est.
+Sirach	Sir	26	2	12	 Quis enim permansit in mandatis ejus, et derelictus est ?  aut quis invocavit eum, et despexit illum ?
+Sirach	Sir	26	2	13	 Quoniam pius et misericors est Deus,  et remittet in die tribulationis peccata,  et protector est omnibus exquirentibus se in veritate.
+Sirach	Sir	26	2	14	 Væ duplici corde, et labiis scelestis,  et manibus malefacientibus,  et peccatori terram ingredienti duabus viis !
+Sirach	Sir	26	2	15	 Væ dissolutis corde, qui non credunt Deo,  et ideo non protegentur ab eo !
+Sirach	Sir	26	2	16	 Væ his qui perdiderunt sustinentiam,  et qui dereliquerunt vias rectas,  et diverterunt in vias pravas !
+Sirach	Sir	26	2	17	 Et quid facient cum inspicere cœperit Dominus ?
+Sirach	Sir	26	2	18	 Qui timent Dominum non erunt incredibiles verbo illius :  et qui diligunt illum conservabunt viam illius.
+Sirach	Sir	26	2	19	 Qui timent Dominum inquirent quæ beneplacita sunt ei,  et qui diligunt eum replebuntur lege ipsius.
+Sirach	Sir	26	2	20	 Qui timent Dominum præparabunt corda sua,  et in conspectu illius sanctificabunt animas suas.
+Sirach	Sir	26	2	21	 Qui timent Dominum custodiunt mandata illius,  et patientiam habebunt usque ad inspectionem illius,
+Sirach	Sir	26	2	22	 dicentes : Si pœnitentiam non egerimus,  incidemus in manus Domini, et non in manus hominum.
+Sirach	Sir	26	2	23	 Secundum enim magnitudinem ipsius,  sic et misericordia illius cum ipso est.
+Sirach	Sir	26	3	1	Filii sapientiæ ecclesia justorum,  et natio illorum obedientia et dilectio.
+Sirach	Sir	26	3	2	 Judicium patris audite, filii,  et sic facite, ut salvi sitis.
+Sirach	Sir	26	3	3	 Deus enim honoravit patrem in filiis :  et judicium matris exquirens, firmavit in filios.
+Sirach	Sir	26	3	4	 Qui diligit Deum exorabit pro peccatis,  et continebit se ab illis,  et in oratione dierum exaudietur.
+Sirach	Sir	26	3	5	 Et sicut qui thesaurizat,  ita et qui honorificat matrem suam.
+Sirach	Sir	26	3	6	 Qui honorat patrem suum jucundabitur in filiis,  et in die orationis suæ exaudietur.
+Sirach	Sir	26	3	7	 Qui honorat patrem suum vita vivet longiore,  et qui obedit patri refrigerabit matrem.
+Sirach	Sir	26	3	8	 Qui timet Dominum honorat parentes,  et quasi dominis serviet his qui se genuerunt.
+Sirach	Sir	26	3	9	 In opere, et sermone, et omni patientia, honora patrem tuum,
+Sirach	Sir	26	3	10	 ut superveniat tibi benedictio ab eo,  et benedictio illius in novissimo maneat.
+Sirach	Sir	26	3	11	 Benedictio patris firmat domos filiorum :  maledictio autem matris eradicat fundamenta.
+Sirach	Sir	26	3	12	 Ne glorieris in contumelia patris tui :  non enim est tibi gloria ejus confusio.
+Sirach	Sir	26	3	13	 Gloria enim hominis ex honore patris sui,  et dedecus filii pater sine honore.
+Sirach	Sir	26	3	14	 Fili, suscipe senectam patris tui,  et non contristes eum in vita illius :
+Sirach	Sir	26	3	15	 et si defecerit sensu, veniam da,  et ne spernas eum in virtute tua :  eleemosyna enim patris non erit in oblivione.
+Sirach	Sir	26	3	16	 Nam pro peccato matris restituetur tibi bonum :
+Sirach	Sir	26	3	17	 et in justitia ædificabitur tibi,  et in die tribulationis commemorabitur tui,  et sicut in sereno glacies, solventur peccata tua.
+Sirach	Sir	26	3	18	 Quam malæ famæ est qui derelinquit patrem,  et est maledictus a Deo qui exasperat matrem !
+Sirach	Sir	26	3	19	 Fili, in mansuetudine opera tua perfice,  et super hominum gloriam diligeris.
+Sirach	Sir	26	3	20	 Quanto magnus es, humilia te in omnibus,  et coram Deo invenies gratiam :
+Sirach	Sir	26	3	21	 quoniam magna potentia Dei solius,  et ab humilibus honoratur.
+Sirach	Sir	26	3	22	 Altiora te ne quæsieris,  et fortiora te ne scrutatus fueris :  sed quæ præcepit tibi Deus, illa cogita semper,  et in pluribus operibus ejus ne fueris curiosus.
+Sirach	Sir	26	3	23	 Non est enim tibi necessarium  ea, quæ abscondita sunt, videre oculis tuis.
+Sirach	Sir	26	3	24	 In supervacuis rebus noli scrutari multipliciter,  et in pluribus operibus ejus non eris curiosus.
+Sirach	Sir	26	3	25	 Plurima enim super sensum hominum ostensa sunt tibi :
+Sirach	Sir	26	3	26	 multos quoque supplantavit suspicio illorum,  et in vanitate detinuit sensus illorum.
+Sirach	Sir	26	3	27	 Cor durum habebit male in novissimo,  et qui amat periculum in illo peribit.
+Sirach	Sir	26	3	28	 Cor ingrediens duas vias non habebit successus,  et pravus corde in illis scandalizabitur.
+Sirach	Sir	26	3	29	 Cor nequam gravabitur in doloribus,  et peccator adjiciet ad peccandum.
+Sirach	Sir	26	3	30	 Synagogæ superborum non erit sanitas,  frutex enim peccati radicabitur in illis, et non intelligetur.
+Sirach	Sir	26	3	31	 Cor sapientis intelligitur in sapientia,  et auris bona audiet cum omni concupiscentia sapientiam.
+Sirach	Sir	26	3	32	 Sapiens cor et intelligibile abstinebit se a peccatis,  et in operibus justitiæ successus habebit.
+Sirach	Sir	26	3	33	 Ignem ardentem exstinguit aqua,  et eleemosyna resistit peccatis :
+Sirach	Sir	26	3	34	 et Deus prospector est ejus qui reddit gratiam :  meminit ejus in posterum,  et in tempore casus sui inveniet firmamentum.
+Sirach	Sir	26	4	1	Fili, eleemosynam pauperis ne defraudes,  et oculos tuos ne transvertas a paupere.
+Sirach	Sir	26	4	2	 Animam esurientem ne despexeris,  et non exasperes pauperem in inopia sua.
+Sirach	Sir	26	4	3	 Cor inopis ne afflixeris,  et non protrahas datum angustianti.
+Sirach	Sir	26	4	4	 Rogationem contribulati ne abjicias,  et non avertas faciem tuam ab egeno.
+Sirach	Sir	26	4	5	 Ab inope ne avertas oculos tuos propter iram :  et non relinquas quærentibus tibi retro maledicere.
+Sirach	Sir	26	4	6	 Maledicentis enim tibi in amaritudine animæ,  exaudietur deprecatio illius :  exaudiet autem eum qui fecit illum.
+Sirach	Sir	26	4	7	 Congregationi pauperum affabilem te facito :  et presbytero humilia animam tuam,  et magnato humilia caput tuum.
+Sirach	Sir	26	4	8	 Declina pauperi sine tristitia aurem tuam,  et redde debitum tuum,  et responde illi pacifica in mansuetudine.
+Sirach	Sir	26	4	9	 Libera eum qui injuriam patitur de manu superbi,  et non acide feras in anima tua.
+Sirach	Sir	26	4	10	 In judicando esto pupillis misericors ut pater,  et pro viro matri illorum :
+Sirach	Sir	26	4	11	 et eris tu velut filius Altissimi obediens,  et miserebitur tui magis quam mater.
+Sirach	Sir	26	4	12	 Sapientia filiis suis vitam inspirat :  et suscipit inquirentes se,  et præibit in via justitiæ.
+Sirach	Sir	26	4	13	 Et qui illam diligit, diligit vitam,  et qui vigilaverint ad illam complectentur placorem ejus.
+Sirach	Sir	26	4	14	 Qui tenuerint illam, vitam hæreditabunt :  et quo introibit benedicet Deus.
+Sirach	Sir	26	4	15	 Qui serviunt ei obsequentes erunt sancto :  et eos qui diligunt illam, diligit Deus.
+Sirach	Sir	26	4	16	 Qui audit illam judicabit gentes :  et qui intuetur illam permanebit confidens.
+Sirach	Sir	26	4	17	 Si crediderit ei, hæreditabit illam,  et erunt in confirmatione creaturæ illius :
+Sirach	Sir	26	4	18	 quoniam in tentatione ambulat cum eo,  et in primis eligit eum.
+Sirach	Sir	26	4	19	 Timorem, et metum, et probationem inducet super illum :  et cruciabit illum in tribulatione doctrinæ suæ,  donec tentet eum in cogitationibus suis,  et credat animæ illius.
+Sirach	Sir	26	4	20	 Et firmabit illum, et iter adducet directum ad illum,  et lætificabit illum :
+Sirach	Sir	26	4	21	 et denudabit absconsa sua illi,  et thesaurizabit super illum scientiam et intellectum justitiæ.
+Sirach	Sir	26	4	22	 Si autem oberraverit, derelinquet eum,  et tradet eum in manus inimici sui.
+Sirach	Sir	26	4	23	 Fili, conserva tempus,  et devita a malo.
+Sirach	Sir	26	4	24	 Pro anima tua ne confundaris dicere verum :
+Sirach	Sir	26	4	25	 est enim confusio adducens peccatum,  et est confusio adducens gloriam et gratiam.
+Sirach	Sir	26	4	26	 Ne accipias faciem adversus faciem tuam,  nec adversus animam tuam mendacium.
+Sirach	Sir	26	4	27	 Ne reverearis proximum tuum in casu suo,
+Sirach	Sir	26	4	28	 nec retineas verbum in tempore salutis.  Non abscondas sapientiam tuam in decore suo :
+Sirach	Sir	26	4	29	 in lingua enim sapientia dignoscitur :  et sensus, et scientia, et doctrina in verbo sensati,  et firmamentum in operibus justitiæ.
+Sirach	Sir	26	4	30	 Non contradicas verbo veritatis ullo modo,  et de mendacio ineruditionis tuæ confundere.
+Sirach	Sir	26	4	31	 Non confundaris confiteri peccata tua,  et ne subjicias te omni homini pro peccato.
+Sirach	Sir	26	4	32	 Noli resistere contra faciem potentis,  nec coneris contra ictum fluvii.
+Sirach	Sir	26	4	33	 Pro justitia agonizare pro anima tua,  et usque ad mortem certa pro justitia :  et Deus expugnabit pro te inimicos tuos.
+Sirach	Sir	26	4	34	 Noli citatus esse in lingua tua,  et inutilis, et remissus in operibus tuis.
+Sirach	Sir	26	4	35	 Noli esse sicut leo in domo tua,  evertens domesticos tuos, et opprimens subjectos tibi.
+Sirach	Sir	26	4	36	 Non sit porrecta manus tua ad accipiendum,  et ad dandum collecta.
+Sirach	Sir	26	5	1	Noli attendere ad possessiones iniquas,  et ne dixeris : Est mihi sufficiens vita :  nihil enim proderit in tempore vindictæ et obductionis.
+Sirach	Sir	26	5	2	 Ne sequaris in fortitudine tua concupiscentiam cordis tui,
+Sirach	Sir	26	5	3	 et ne dixeris : Quomodo potui ?  aut, Quis me subjiciet propter facta mea ?  Deus enim vindicans vindicabit.
+Sirach	Sir	26	5	4	 Ne dixeris : Peccavi : et quid mihi accidit triste ?  Altissimus enim est patiens redditor.
+Sirach	Sir	26	5	5	 De propitiatio peccato noli esse sine metu,  neque adjicias peccatum super peccatum.
+Sirach	Sir	26	5	6	 Et ne dicas : Miseratio Domini magna est,  multitudinis peccatorum meorum miserebitur :
+Sirach	Sir	26	5	7	 misericordia enim et ira ab illo cito proximant,  et in peccatores respicit ira illius.
+Sirach	Sir	26	5	8	 Non tardes converti ad Dominum,  et ne differas de die in diem :
+Sirach	Sir	26	5	9	 subito enim veniet ira illius,  et in tempore vindictæ disperdet te.
+Sirach	Sir	26	5	10	 Noli anxius esse in divitiis injustis :  non enim proderunt tibi in die obductionis et vindictæ.
+Sirach	Sir	26	5	11	 Non ventiles te in omnem ventum,  et non eas in omnem viam :  sic enim omnis peccator probatur in duplici lingua.
+Sirach	Sir	26	5	12	 Esto firmus in via Domini,  et in veritate sensus tui et scientia :  et prosequatur te verbum pacis et justitiæ.
+Sirach	Sir	26	5	13	 Esto mansuetus ad audiendum verbum, ut intelligas,  et cum sapientia proferas responsum verum.
+Sirach	Sir	26	5	14	 Si est tibi intellectus, responde proximo :  sin autem, sit manus tua super os tuum,  ne capiaris in verbo indisciplinato, et confundaris.
+Sirach	Sir	26	5	15	 Honor et gloria in sermone sensati :  lingua vero imprudentis subversio est ipsius.
+Sirach	Sir	26	5	16	 Non appelleris susurro,  et lingua tua ne capiaris et confundaris :
+Sirach	Sir	26	5	17	 super furem enim est confusio et pœnitentia,  et denotatio pessima super bilinguem :  susurratori autem odium, et inimicitia, et contumelia.
+Sirach	Sir	26	5	18	 Justifica pusillum  et magnum similiter.
+Sirach	Sir	26	6	1	Noli fieri pro amico inimicus proximo :  improperium enim et contumeliam malus hæreditabit :  et omnis peccator invidus et bilinguis.
+Sirach	Sir	26	6	2	 Non te extollas in cogitatione animæ tuæ velut taurus,  ne forte elidatur virtus tua per stultitiam :
+Sirach	Sir	26	6	3	 et folia tua comedat, et fructus tuos perdat,  et relinquaris velut lignum aridum in eremo.
+Sirach	Sir	26	6	4	 Anima enim nequam disperdet qui se habet,  et in gaudium inimicis dat illum,  et deducet in sortem impiorum.
+Sirach	Sir	26	6	5	 Verbum dulce multiplicat amicos et mitigat inimicos,  et lingua eucharis in bono homine abundat.
+Sirach	Sir	26	6	6	 Multi pacifici sint tibi :  et consiliarius sit tibi unus de mille.
+Sirach	Sir	26	6	7	 Si possides amicum, in tentatione posside eum,  et ne facile credas ei.
+Sirach	Sir	26	6	8	 Est enim amicus secundum tempus suum,  et non permanebit in die tribulationis.
+Sirach	Sir	26	6	9	 Et est amicus qui convertitur ad inimicitiam,  et est amicus qui odium et rixam et convitia denudabit.
+Sirach	Sir	26	6	10	 Est autem amicus socius mensæ,  et non permanebit in die necessitatis.
+Sirach	Sir	26	6	11	 Amicus si permanserit fixus, erit tibi quasi coæqualis,  et in domesticis tuis fiducialiter aget.
+Sirach	Sir	26	6	12	 Si humiliaverit se contra te,  et a facie tua absconderit se,  unanimem habebis amicitiam bonam.
+Sirach	Sir	26	6	13	 Ab inimicis tuis separare,  et ab amicis tuis attende.
+Sirach	Sir	26	6	14	 Amicus fidelis protectio fortis :  qui autem invenit illum, invenit thesaurum.
+Sirach	Sir	26	6	15	 Amico fideli nulla est comparatio,  et non est digna ponderatio auri et argenti contra bonitatem fidei illius.
+Sirach	Sir	26	6	16	 Amicus fidelis medicamentum vitæ et immortalitatis :  et qui metuunt Dominum, invenient illum.
+Sirach	Sir	26	6	17	 Qui timet Deum æque habebit amicitiam bonam,  quoniam secundum illum erit amicus illius.
+Sirach	Sir	26	6	18	 Fili, a juventute tua excipe doctrinam,  et usque ad canos invenies sapientiam.
+Sirach	Sir	26	6	19	 Quasi is qui arat et seminat accede ad eam,  et sustine bonos fructus illius.
+Sirach	Sir	26	6	20	 In opere enim ipsius exiguum laborabis,  et cito edes de generationibus illius.
+Sirach	Sir	26	6	21	 Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus !  et non permanebit in illa excors.
+Sirach	Sir	26	6	22	 Quasi lapidis virtus probatio erit in illis :  et non demorabuntur projicere illam.
+Sirach	Sir	26	6	23	 Sapientia enim doctrinæ secundum nomen est ejus,  et non est multis manifestata :  quibus autem cognita est,  permanet usque ad conspectum Dei.
+Sirach	Sir	26	6	24	 Audi, fili, et accipe consilium intellectus,  et ne abjicias consilium meum.
+Sirach	Sir	26	6	25	 Injice pedem tuum in compedes illius,  et in torques illius collum tuum.
+Sirach	Sir	26	6	26	 Subjice humerum tuum, et porta illam,  et ne acedieris vinculis ejus.
+Sirach	Sir	26	6	27	 In omni animo tuo accede ad illam,  et in omni virtute tua conserva vias ejus.
+Sirach	Sir	26	6	28	 Investiga illam, et manifestabitur tibi :  et continens factus, ne derelinquas eam :
+Sirach	Sir	26	6	29	 in novissimis enim invenies requiem in ea,  et convertetur tibi in oblectationem.
+Sirach	Sir	26	6	30	 Et erunt tibi compedes ejus in protectionem fortitudinis et bases virtutis,  et torques illius in stolam gloriæ :
+Sirach	Sir	26	6	31	 decor enim vitæ est in illa,  et vincula illius alligatura salutaris.
+Sirach	Sir	26	6	32	 Stolam gloriæ indues eam,  et coronam gratulationis superpones tibi.
+Sirach	Sir	26	6	33	 Fili, si attenderis mihi, disces :  et si accommodaveris animum tuum, sapiens eris.
+Sirach	Sir	26	6	34	 Si inclinaveris aurem tuam, excipies doctrinam :  et si dilexeris audire, sapiens eris.
+Sirach	Sir	26	6	35	 In multitudine presbyterorum prudentium sta,  et sapientiæ illorum ex corde conjungere,  ut omnem narrationem Dei possis audire,  et proverbia laudis non effugiant a te.
+Sirach	Sir	26	6	36	 Et si videris sensatum, evigila ad eum,  et gradus ostiorum illius exterat pes tuus.
+Sirach	Sir	26	6	37	 Cogitatum tuum habe in præceptis Dei,  et in mandatis illius maxime assiduus esto :  et ipse dabit tibi cor,  et concupiscentia sapientiæ dabitur tibi.
+Sirach	Sir	26	7	1	Noli facere mala, et non te apprehendent :
+Sirach	Sir	26	7	2	 discede ab iniquo, et deficient mala abs te.
+Sirach	Sir	26	7	3	 Fili, non semines mala in sulcis injustitiæ,  et non metes ea in septuplum.
+Sirach	Sir	26	7	4	 Noli quærere a Domino ducatum,  neque a rege cathedram honoris.
+Sirach	Sir	26	7	5	 Non te justifices ante Deum,  quoniam agnitor cordis ipse est :  et penes regem noli velle videri sapiens.
+Sirach	Sir	26	7	6	 Noli quærere fieri judex,  nisi valeas virtute irrumpere iniquitates :  ne forte extimescas faciem potentis,  et ponas scandalum in æquitate tua.
+Sirach	Sir	26	7	7	 Non pecces in multitudinem civitatis,  nec te immittas in populum :
+Sirach	Sir	26	7	8	 neque alliges duplicia peccata,  nec enim in uno eris immunis.
+Sirach	Sir	26	7	9	 Noli esse pusillanimis in animo tuo :
+Sirach	Sir	26	7	10	 exorare et facere eleemosynam ne despicias.
+Sirach	Sir	26	7	11	 Ne dicas : In multitudine munerum meorum respiciet Deus,  et offerente me Deo altissimo, munera mea suscipiet.
+Sirach	Sir	26	7	12	 Non irrideas hominem in amaritudine animæ :  est enim qui humiliat et exaltat circumspector Deus.
+Sirach	Sir	26	7	13	 Noli amare mendacium adversus fratrem tuum,  neque in amicum similiter facias.
+Sirach	Sir	26	7	14	 Noli velle mentiri omne mendacium :  assiduitas enim illius non est bona.
+Sirach	Sir	26	7	15	 Noli verbosus esse in multitudine presbyterorum,  et non iteres verbum in oratione tua.
+Sirach	Sir	26	7	16	 Non oderis laboriosa opera,  et rusticationem creatam ab Altissimo.
+Sirach	Sir	26	7	17	 Non te reputes in multitudine indisciplinatorum.
+Sirach	Sir	26	7	18	 Memento iræ, quoniam non tardabit.
+Sirach	Sir	26	7	19	 Humilia valde spiritum tuum,  quoniam vindicta carnis impii ignis et vermis.
+Sirach	Sir	26	7	20	 Noli prævaricari in amicum pecuniam differentem,  neque fratrem carissimum auro spreveris.
+Sirach	Sir	26	7	21	 Noli discedere a muliere sensata et bona,  quam sortitus es in timore Domini :  gratia enim verecundiæ illius super aurum.
+Sirach	Sir	26	7	22	 Non lædas servum in veritate operantem,  neque mercenarium dantem animam suam.
+Sirach	Sir	26	7	23	 Servus sensatus sit tibi dilectus quasi anima tua :  non defraudes illum libertate,  neque inopem derelinquas illum.
+Sirach	Sir	26	7	24	 Pecora tibi sunt, attende illis :  et si sunt utilia, perseverent apud te.
+Sirach	Sir	26	7	25	 Filii tibi sunt ? erudi illos,  et curva illos a pueritia illorum.
+Sirach	Sir	26	7	26	 Filiæ tibi sunt ? serva corpus illarum,  et non ostendas hilarem faciem tuam ad illas.
+Sirach	Sir	26	7	27	 Trade filiam, et grande opus feceris :  et homini sensato da illam.
+Sirach	Sir	26	7	28	 Mulier si est tibi secundum animam tuam, non projicias illam :  et odibili non credas te.  In toto corde tuo
+Sirach	Sir	26	7	29	 honora patrem tuum,  et gemitus matris tuæ ne obliviscaris :
+Sirach	Sir	26	7	30	 memento quoniam nisi per illos natus non fuisses :  et retribue illis, quomodo et illi tibi.
+Sirach	Sir	26	7	31	 In tota anima tua time Dominum,  et sacerdotes illius sanctifica.
+Sirach	Sir	26	7	32	 In omni virtute tua dilige eum qui te fecit,  et ministros ejus ne derelinquas.
+Sirach	Sir	26	7	33	 Honora Deum ex tota anima tua,  et honorifica sacerdotes,  et propurga te cum brachiis.
+Sirach	Sir	26	7	34	 Da illis partem, sicut mandatum est tibi, primitiarum et purgationis,  et de negligentia tua purga te cum paucis.
+Sirach	Sir	26	7	35	 Datum brachiorum tuorum,  et sacrificium sanctificationis offeres Domino,  et initia sanctorum.
+Sirach	Sir	26	7	36	 Et pauperi porrige manum tuam,  ut perficiatur propitiatio et benedictio tua.
+Sirach	Sir	26	7	37	 Gratia dati in conspectu omnis viventis,  et mortuo non prohibeas gratiam.
+Sirach	Sir	26	7	38	 Non desis plorantibus in consolatione,  et cum lugentibus ambula.
+Sirach	Sir	26	7	39	 Non te pigeat visitare infirmum :  ex his enim in dilectione firmaberis.
+Sirach	Sir	26	7	40	 In omnibus operibus tuis memorare novissima tua,  et in æternum non peccabis.
+Sirach	Sir	26	8	1	Non litiges cum homine potente,  ne forte incidas in manus illius.
+Sirach	Sir	26	8	2	 Non contendas cum viro locuplete,  ne forte contra te constituat litem tibi :
+Sirach	Sir	26	8	3	 multos enim perdidit aurum et argentum,  et usque ad cor regum extendit et convertit.
+Sirach	Sir	26	8	4	 Non litiges cum homine linguato,  et non strues in ignem illius ligna.
+Sirach	Sir	26	8	5	 Non communices homini indocto,  ne male de progenie tua loquatur.
+Sirach	Sir	26	8	6	 Ne despicias hominem avertentem se a peccato,  neque improperes ei :  memento quoniam omnes in correptione sumus.
+Sirach	Sir	26	8	7	 Ne spernas hominem in sua senectute,  etenim ex nobis senescunt.
+Sirach	Sir	26	8	8	 Noli de mortuo inimico tuo gaudere :  sciens quoniam omnes morimur,  et in gaudium nolumus venire.
+Sirach	Sir	26	8	9	 Ne despicias narrationem presbyterorum sapientium,  et in proverbiis eorum conversare :
+Sirach	Sir	26	8	10	 ab ipsis enim disces sapientiam et doctrinam intellectus,  et servire magnatis sine querela.
+Sirach	Sir	26	8	11	 Non te prætereat narratio seniorum,  ipsi enim didicerunt a patribus suis :
+Sirach	Sir	26	8	12	 quoniam ab ipsis disces intellectum,  et in tempore necessitatis dare responsum.
+Sirach	Sir	26	8	13	 Non incendas carbones peccatorum arguens eos,  et ne incendaris flamma ignis peccatorum illorum.
+Sirach	Sir	26	8	14	 Ne contra faciem stes contumeliosi,  ne sedeat quasi insidiator ori tuo.
+Sirach	Sir	26	8	15	 Noli fœnerari homini fortiori te :  quod si fœneraveris, quasi perditum habe.
+Sirach	Sir	26	8	16	 Non spondeas super virtutem tuam :  quod si spoponderis, quasi restituens cogita.
+Sirach	Sir	26	8	17	 Non judices contra judicem,  quoniam secundum quod justum est judicat.
+Sirach	Sir	26	8	18	 Cum audace non eas in via,  ne forte gravet mala sua in te :  ipse enim secundum voluntatem suam vadit,  et simul cum stultitia illius peries.
+Sirach	Sir	26	8	19	 Cum iracundo non facias rixam,  et cum audace non eas in desertum :  quoniam quasi nihil est ante illum sanguis,  et ubi non est adjutorium, elidet te.
+Sirach	Sir	26	8	20	 Cum fatuis consilium non habeas :  non enim poterunt diligere nisi quæ eis placent.
+Sirach	Sir	26	8	21	 Coram extraneo ne facias consilium :  nescis enim quid pariet.
+Sirach	Sir	26	8	22	 Non omni homini cor tuum manifestes,  ne forte inferat tibi gratiam falsam, et convicietur tibi.
+Sirach	Sir	26	9	1	Non zeles mulierem sinus tui,  ne ostendat super te malitiam doctrinæ nequam.
+Sirach	Sir	26	9	2	 Non des mulieri potestatem animæ tuæ,  ne ingrediatur in virtutem tuam, et confundaris.
+Sirach	Sir	26	9	3	 Ne respicias mulierem multivolam,  ne forte incidas in laqueos illius.
+Sirach	Sir	26	9	4	 Cum saltatrice ne assiduus sis,  nec audias illam, ne forte pereas in efficacia illius.
+Sirach	Sir	26	9	5	 Virginem ne conspicias,  ne forte scandalizeris in decore illius.
+Sirach	Sir	26	9	6	 Ne des fornicariis animam tuam in ullo,  ne perdas te et hæreditatem tuam.
+Sirach	Sir	26	9	7	 Noli circumspicere in vicis civitatis,  nec oberraveris in plateis illius.
+Sirach	Sir	26	9	8	 Averte faciem tuam a muliere compta,  et ne circumspicias speciem alienam.
+Sirach	Sir	26	9	9	 Propter speciem mulieris multi perierunt :  et ex hoc concupiscentia quasi ignis exardescit.
+Sirach	Sir	26	9	10	 Omnis mulier quæ est fornicaria,  quasi stercus in via conculcabitur.
+Sirach	Sir	26	9	11	 Speciem mulieris alienæ multi admirati, reprobi facti sunt :  colloquium enim illius quasi ignis exardescit.
+Sirach	Sir	26	9	12	 Cum aliena muliere ne sedeas omnino,  nec accumbas cum ea super cubitum :
+Sirach	Sir	26	9	13	 et non alterceris cum illa in vino,  ne forte declinet cor tuum in illam,  et sanguine tuo labaris in perditionem.
+Sirach	Sir	26	9	14	 Ne derelinquas amicum antiquum :  novus enim non erit similis illi.
+Sirach	Sir	26	9	15	 Vinum novum amicus novus :  veterascet, et cum suavitate bibes illud.
+Sirach	Sir	26	9	16	 Non zeles gloriam et opes peccatoris :  non enim scis quæ futura sit illius subversio.
+Sirach	Sir	26	9	17	 Non placeat tibi injuria injustorum,  sciens quoniam usque ad inferos non placebit impius.
+Sirach	Sir	26	9	18	 Longe abesto ab homine potestatem habente occidendi,  et non suspicaberis timorem mortis.
+Sirach	Sir	26	9	19	 Et si accesseris ad illum, noli aliquid committere,  ne forte auferat vitam tuam.
+Sirach	Sir	26	9	20	 Communionem mortis scito,  quoniam in medio laqueorum ingredieris,  et super dolentium arma ambulabis.
+Sirach	Sir	26	9	21	 Secundum virtutem tuam cave te a proximo tuo,  et cum sapientibus et prudentibus tracta.
+Sirach	Sir	26	9	22	 Viri justi sint tibi convivæ,  et in timore Dei sit tibi gloriatio :
+Sirach	Sir	26	9	23	 et in sensu sit tibi cogitatus Dei,  et omnis enarratio tua in præceptis Altissimi.
+Sirach	Sir	26	9	24	 In manu artificum opera laudabuntur,  et princeps populi in sapientia sermonis sui,  in sensu vero seniorum verbum.
+Sirach	Sir	26	9	25	 Terribilis est in civitate sua homo linguosus :  et temerarius in verbo suo odibilis erit.
+Sirach	Sir	26	10	1	Judex sapiens judicabit populum suum,  et principatus sensati stabilis erit.
+Sirach	Sir	26	10	2	 Secundum judicem populi, sic et ministri ejus :  et qualis rector est civitatis, tales et inhabitantes in ea.
+Sirach	Sir	26	10	3	 Rex insipiens perdet populum suum :  et civitates inhabitabuntur per sensum potentium.
+Sirach	Sir	26	10	4	 In manu Dei potestas terræ :  et utilem rectorem suscitabit in tempus super illam.
+Sirach	Sir	26	10	5	 In manu Dei prosperitas hominis,  et super faciem scribæ imponet honorem suum.
+Sirach	Sir	26	10	6	 Omnis injuriæ proximi ne memineris,  et nihil agas in operibus injuriæ.
+Sirach	Sir	26	10	7	 Odibilis coram Deo est et hominibus superbia,  et execrabilis omnis iniquitas gentium.
+Sirach	Sir	26	10	8	 Regnum a gente in gentem transfertur propter injustitias,  et injurias, et contumelias, et diversos dolos.
+Sirach	Sir	26	10	9	 Avaro autem nihil est scelestius.  Quid superbit terra et cinis ?
+Sirach	Sir	26	10	10	 Nihil est iniquius quam amare pecuniam :  hic enim et animam suam venalem habet,  quoniam in vita sua projecit intima sua.
+Sirach	Sir	26	10	11	 Omnis potentatus brevis vita ;  languor prolixior gravat medicum.
+Sirach	Sir	26	10	12	 Brevem languorem præcidit medicus :  sic et rex hodie est, et cras morietur.
+Sirach	Sir	26	10	13	 Cum enim morietur homo,  hæreditabit serpentes, et bestias, et vermes.
+Sirach	Sir	26	10	14	 Initium superbiæ hominis apostatare a Deo :
+Sirach	Sir	26	10	15	 quoniam ab eo qui fecit illum recessit cor ejus,  quoniam initium omnis peccati est superbia.  Qui tenuerit illam adimplebitur maledictis,  et subvertet eum in finem.
+Sirach	Sir	26	10	16	 Propterea exhonoravit Dominus conventus malorum,  et destruxit eos usque in finem.
+Sirach	Sir	26	10	17	 Sedes ducum superborum destruxit Deus,  et sedere fecit mites pro eis.
+Sirach	Sir	26	10	18	 Radices gentium superbarum arefecit Deus,  et plantavit humiles ex ipsis gentibus.
+Sirach	Sir	26	10	19	 Terras gentium evertit Dominus,  et perdidit eas usque ad fundamentum.
+Sirach	Sir	26	10	20	 Arefecit ex ipsis, et disperdidit eos,  et cessare fecit memoriam eorum a terra.
+Sirach	Sir	26	10	21	 Memoria superborum perdidit Deus,  et reliquit memoriam humilium sensu.
+Sirach	Sir	26	10	22	 Non est creata hominibus superbia,  neque iracundia nationi mulierum.
+Sirach	Sir	26	10	23	 Semen hominum honorabitur hoc, quod timet Deum :  semen autem hoc exhonorabitur, quod præterit mandata Domini.
+Sirach	Sir	26	10	24	 In medio fratrum rector illorum in honore :  et qui timent Dominum erunt in oculis illius.
+Sirach	Sir	26	10	25	 Gloria divitum, honoratorum, et pauperum,  timor Dei est.
+Sirach	Sir	26	10	26	 Noli despicere hominem justum pauperem,  et noli magnificare virum peccatorem divitem.
+Sirach	Sir	26	10	27	 Magnus, et judex, et potens est in honore :  et non est major illo qui timet Deum.
+Sirach	Sir	26	10	28	 Servo sensato liberi servient :  et vir prudens et disciplinatus non murmurabit correptus,  et inscius non honorabitur.
+Sirach	Sir	26	10	29	 Noli extollere te in faciendo opere tuo,  et noli cunctari in tempore angustiæ.
+Sirach	Sir	26	10	30	 Melior est qui operatur et abundat in omnibus,  quam qui gloriatur et eget pane.
+Sirach	Sir	26	10	31	 Fili, in mansuetudine serva animam tuam,  et da illi honorem secundum meritum suum.
+Sirach	Sir	26	10	32	 Peccantem in animam suam quis justificabit ?  et quis honorificabit exhonorantem animam suam ?
+Sirach	Sir	26	10	33	 Pauper gloriatur per disciplinam et timorem suum :  et est homo qui honorificatur propter substantiam suam.
+Sirach	Sir	26	10	34	 Qui autem gloriatur in paupertate, quanto magis in substantia !  et qui gloriatur in substantia, paupertatem vereatur.
+Sirach	Sir	26	11	1	Sapientia humiliati exaltabit caput illius,  et in medio magnatorum consedere illum faciet.
+Sirach	Sir	26	11	2	 Non laudes virum in specie sua,  neque spernas hominem in visu suo.
+Sirach	Sir	26	11	3	 Brevis in volatilibus est apis,  et initium dulcoris habet fructus illius.
+Sirach	Sir	26	11	4	 In vestitu ne glorieris umquam,  nec in die honoris tui extollaris :  quoniam mirabilia opera Altissimi solius,  et gloriosa, et absconsa, et invisa opera illius.
+Sirach	Sir	26	11	5	 Multi tyranni sederunt in throno :  et insuspicabilis portavit diadema.
+Sirach	Sir	26	11	6	 Multi potentes oppressi sunt valide,  et gloriosi traditi sunt in manus alterorum.
+Sirach	Sir	26	11	7	 Priusquam interroges, ne vituperes quemquam :  et cum interrogaveris, corripe juste.
+Sirach	Sir	26	11	8	 Priusquam audias, ne respondeas verbum :  et in medio sermonum ne adjicias loqui.
+Sirach	Sir	26	11	9	 De ea re quæ te non molestat, ne certeris :  et in judicio peccantium ne consistas.
+Sirach	Sir	26	11	10	 Fili, ne in multis sint actus tui :  et si dives fueris, non eris immunis a delicto.  Si enim secutus fueris, non apprehendes :  et non effugies, si præcucurreris.
+Sirach	Sir	26	11	11	 Est homo laborans et festinans, et dolens :  impius, et tanto magis non abundabit.
+Sirach	Sir	26	11	12	 Est homo marcidus egens recuperatione,  plus deficiens virtute, et abundans paupertate :
+Sirach	Sir	26	11	13	 et oculus Dei respexit illum in bono,  et erexit eum ab humilitate ipsius, et exaltavit caput ejus :  et mirati sunt in illo multi, et honoraverunt Deum.
+Sirach	Sir	26	11	14	 Bona et mala, vita et mors,  paupertas et honestas, a Deo sunt :
+Sirach	Sir	26	11	15	 sapientia, et disciplina, et scientia legis, apud Deum :  dilectio, et viæ bonorum, apud ipsum.
+Sirach	Sir	26	11	16	 Error et tenebræ peccatoribus concreata sunt :  qui autem exsultant in malis consenescunt in malo.
+Sirach	Sir	26	11	17	 Datio Dei permanet justis,  et profectus illius successus habebit in æternum.
+Sirach	Sir	26	11	18	 Est qui locupletatur parce agendo,  et hæc est pars mercedis illius.
+Sirach	Sir	26	11	19	 In eo quod dicit : Inveni requiem mihi,  et nunc manducabo de bonis meis solus :
+Sirach	Sir	26	11	20	 et nescit quod tempus præteriet, et mors appropinquet,  et relinquat omnia aliis, et morietur.
+Sirach	Sir	26	11	21	 Sta in testamento tuo, et in illo colloquere,  et in opere mandatorum tuorum veterasce.
+Sirach	Sir	26	11	22	 Ne manseris in operibus peccatorum :  confide autem in Deo, et mane in loco tuo.
+Sirach	Sir	26	11	23	 Facile est enim in oculis Dei  subito honestare pauperem.
+Sirach	Sir	26	11	24	 Benedictio Dei in mercedem justi festinat,  et in hora veloci processus illius fructificat.
+Sirach	Sir	26	11	25	 Ne dicas : Quid est mihi opus ?  et quæ erunt mihi ex hoc bona ?
+Sirach	Sir	26	11	26	 Ne dicas : Sufficiens mihi sum :  et quid ex hoc pessimabor ?
+Sirach	Sir	26	11	27	 In die bonorum ne immemor sis malorum,  et in die malorum ne immemor sis bonorum :
+Sirach	Sir	26	11	28	 quoniam facile est coram Deo in die obitus  retribuere unicuique secundum vias suas.
+Sirach	Sir	26	11	29	 Malitia horæ oblivionem facit luxuriæ magnæ,  et in fine hominis denudatio operum illius.
+Sirach	Sir	26	11	30	 Ante mortem ne laudes hominem quemquam :  quoniam in filiis suis agnoscitur vir.
+Sirach	Sir	26	11	31	 Non omnem hominem inducas in domum tuam :  multæ enim sunt insidiæ dolosi.
+Sirach	Sir	26	11	32	 Sicut enim eructant præcordia fœtentium,  et sicut perdix inducitur in caveam, et ut caprea in laqueum :  sic et cor superborum,  et sicut prospector videns casum proximi sui.
+Sirach	Sir	26	11	33	 Bona enim in mala convertens insidiatur,  et in electis imponet maculam.
+Sirach	Sir	26	11	34	 A scintilla una augetur ignis,  et ab uno doloso augetur sanguis :  homo vero peccator sanguini insidiatur.
+Sirach	Sir	26	11	35	 Attende tibi a pestifero, fabricat enim mala,  ne inducat super te subsannationem in perpetuum.
+Sirach	Sir	26	11	36	 Admitte ad te alienigenam :  et subvertet te in turbine,  et abalienabit te a tuis propriis.
+Sirach	Sir	26	12	1	Si benefeceris, scito cui feceris,  et erit gratia in bonis tuis multa.
+Sirach	Sir	26	12	2	 Benefac justo, et invenies retributionem magnam :  et si non ab ipso, certe a Domino.
+Sirach	Sir	26	12	3	 Non est enim ei bene qui assiduus est in malis,  et eleemosynas non danti :  quoniam et Altissimus odio habet peccatores,  et misertus est pœnitentibus.
+Sirach	Sir	26	12	4	 Da misericordi, et ne suscipias peccatorem :  et impiis et peccatoribus reddet vindictam,  custodiens eos in diem vindictæ.
+Sirach	Sir	26	12	5	 Da bono, et non receperis peccatorem.
+Sirach	Sir	26	12	6	 Benefac humili, et non dederis impio :  prohibe panes illi dari, ne in ipsis potentior te sit :
+Sirach	Sir	26	12	7	 nam duplicia mala invenies in omnibus bonis quæcumque feceris illi,  quoniam et Altissimus odio habet peccatores,  et impiis reddet vindictam.
+Sirach	Sir	26	12	8	 Non agnoscetur in bonis amicus,  et non abscondetur in malis inimicus.
+Sirach	Sir	26	12	9	 In bonis viri, inimici illius in tristitia :  et in malitia illius, amicus agnitus est.
+Sirach	Sir	26	12	10	 Non credas inimico tuo in æternum :  sicut enim æramentum æruginat nequitia illius :
+Sirach	Sir	26	12	11	 et si humiliatus vadat curvus,  adjice animum tuum, et custodi te ab illo.
+Sirach	Sir	26	12	12	 Non statuas illum penes te,  nec sedeat ad dexteram tuam,  ne forte conversus in locum tuum, inquirat cathedram tuam,  et in novissimo agnosces verba mea,  et in sermonibus meis stimuleris.
+Sirach	Sir	26	12	13	 Quis miserebitur incantatori a serpente percusso,  et omnibus qui appropiant bestiis ?  et sic qui comitatur cum viro iniquo,  et obvolutus est in peccatis ejus.
+Sirach	Sir	26	12	14	 Una hora tecum permanebit :  si autem declinaveris, non supportabit.
+Sirach	Sir	26	12	15	 In labiis suis indulcat inimicus,  et in corde suo insidiatur ut subvertat te in foveam.
+Sirach	Sir	26	12	16	 In oculis suis lacrimatur inimicus,  et si invenerit tempus, non satiabitur sanguine.
+Sirach	Sir	26	12	17	 Et si incurrerint tibi mala,  invenies eum illic priorem.
+Sirach	Sir	26	12	18	 In oculis suis lacrimatur inimicus,  et quasi adjuvans suffodiet plantas tuas.
+Sirach	Sir	26	12	19	 Caput suum movebit, et plaudet manu,  et multa susurrans commutabit vultum suum.
+Sirach	Sir	26	13	1	Qui tetigerit picem inquinabitur ab ea :  et qui communicaverit superbo induet superbiam.
+Sirach	Sir	26	13	2	 Pondus super se tollat qui honestiori se communicat,  et ditiori te ne socius fueris.
+Sirach	Sir	26	13	3	 Quid communicabit cacabus ad ollam ?  quando enim se colliserint, confringetur.
+Sirach	Sir	26	13	4	 Dives injuste egit, et fremet :  pauper autem læsus tacebit.
+Sirach	Sir	26	13	5	 Si largitus fueris, assumet te :  et si non habueris, derelinquet te.
+Sirach	Sir	26	13	6	 Si habes, convivet tecum, et evacuabit te :  et ipse non dolebit super te.
+Sirach	Sir	26	13	7	 Si necessarius illi fueris, supplantabit te,  et subridens spem dabit, narrans tibi bona,  et dicet : Quid opus est tibi ?
+Sirach	Sir	26	13	8	 Et confundet te in cibis suis,  donec te exinaniat bis et ter :  et in novissimo deridebit te,  et postea videns derelinquet te,  et caput suum movebit ad te.
+Sirach	Sir	26	13	9	 Humiliare Deo, et exspecta manus ejus.
+Sirach	Sir	26	13	10	 Attende ne seductus in stultitiam humilieris.
+Sirach	Sir	26	13	11	 Noli esse humilis in sapientia tua,  ne humiliatus in stultitiam seducaris.
+Sirach	Sir	26	13	12	 Advocatus a potentiore, discede :  ex hoc enim magis te advocabit.
+Sirach	Sir	26	13	13	 Ne improbus sis, ne impingaris :  et ne longe sis ab eo, ne eas in oblivionem.
+Sirach	Sir	26	13	14	 Ne retineas ex æquo loqui cum illo,  nec credas multis verbis illius :  ex multa enim loquela tentabit te,  et subridens interrogabit te de absconditis tuis.
+Sirach	Sir	26	13	15	 Immitis animus illius conservabit verba tua :  et non parcet de malitia, et de vinculis.
+Sirach	Sir	26	13	16	 Cave tibi, et attende diligenter auditui tuo,  quoniam cum subversione tua ambulas :
+Sirach	Sir	26	13	17	 audiens vero illa,  quasi in somnis vide, et vigilabis.
+Sirach	Sir	26	13	18	 Omni vita tua dilige Deum,  et invoca illum in salute tua.
+Sirach	Sir	26	13	19	 Omne animal diligit simile sibi,  sic et omnis homo proximum sibi.
+Sirach	Sir	26	13	20	 Omnis caro ad similem sibi conjungetur,  et omnis homo simili sui sociabitur.
+Sirach	Sir	26	13	21	 Si communicabit lupus agno aliquando,  sic peccator justo.
+Sirach	Sir	26	13	22	 Quæ communicatio sancto homini ad canem ?  aut quæ pars diviti ad pauperem ?
+Sirach	Sir	26	13	23	 Venatio leonis onager in eremo :  sic et pascua divitum sunt pauperes.
+Sirach	Sir	26	13	24	 Et sicut abominatio est superbo humilitas,  sic et execratio divitis pauper.
+Sirach	Sir	26	13	25	 Dives commotus confirmatur ab amicis suis :  humilis autem cum ceciderit, expelletur et a notis.
+Sirach	Sir	26	13	26	 Diviti decepto multi recuperatores :  locutus est superbia, et justificaverunt illum.
+Sirach	Sir	26	13	27	 Humilis deceptus est, insuper et arguitur :  locutus est sensate, et non est datus ei locus.
+Sirach	Sir	26	13	28	 Dives locutus est, et omnes tacuerunt,  et verbum illius usque ad nubes perducent.
+Sirach	Sir	26	13	29	 Pauper locutus est, et dicunt : Quis est hic ?  et si offenderit, subvertent illum.
+Sirach	Sir	26	13	30	 Bona est substantia cui non est peccatum in conscientia :  et nequissima paupertas in ore impii.
+Sirach	Sir	26	13	31	 Cor hominis immutat faciem illius,  sive in bona, sive in mala.
+Sirach	Sir	26	13	32	 Vestigium cordis boni et faciem bonam  difficile invenies, et cum labore.
+Sirach	Sir	26	14	1	Beatus vir qui non est lapsus verbo ex ore suo,  et non est stimulatus in tristitia delicti.
+Sirach	Sir	26	14	2	 Felix qui non habuit animi sui tristitiam,  et non excidit a spe sua.
+Sirach	Sir	26	14	3	 Viro cupido et tenaci sine ratione est substantia :  et homini livido ad quid aurum ?
+Sirach	Sir	26	14	4	 Qui acervat ex animo suo injuste, aliis congregat,  et in bonis illius alius luxuriabitur.
+Sirach	Sir	26	14	5	 Qui sibi nequam est, cui alii bonus erit ?  et non jucundabitur in bonis suis.
+Sirach	Sir	26	14	6	 Qui sibi invidet, nihil est illo nequius :  et hæc redditio est malitiæ illius.
+Sirach	Sir	26	14	7	 Et si bene fecerit, ignoranter et non volens facit :  et in novissimo manifestat malitiam suam.
+Sirach	Sir	26	14	8	 Nequam est oculus lividi :  et avertens faciem suam, et despiciens animam suam.
+Sirach	Sir	26	14	9	 Insatiabilis oculus cupidi in parte iniquitatis :  non satiabitur donec consumat arefaciens animam suam.
+Sirach	Sir	26	14	10	 Oculus malus ad mala, et non saturabitur pane,  sed indigens et in tristitia erit super mensam suam.
+Sirach	Sir	26	14	11	 Fili, si habes, benefac tecum,  et Deo dignas oblationes offer.
+Sirach	Sir	26	14	12	 Memor esto quoniam mors non tardat,  et testamentum inferorum, quia demonstratum est tibi :  testamentum enim hujus mundi morte morietur.
+Sirach	Sir	26	14	13	 Ante mortem benefac amico tuo,  et secundum vires tuas exporrigens da pauperi.
+Sirach	Sir	26	14	14	 Non defrauderis a die bono,  et particula boni doni non te prætereat.
+Sirach	Sir	26	14	15	 Nonne aliis relinques dolores et labores tuos  in divisione sortis ?
+Sirach	Sir	26	14	16	 Da et accipe,  et justifica animam tuam.
+Sirach	Sir	26	14	17	 Ante obitum tuum operare justitiam,  quoniam non est apud inferos invenire cibum.
+Sirach	Sir	26	14	18	 Omnis caro sicut fœnum veterascet,  et sicut folium fructificans in arbore viridi.
+Sirach	Sir	26	14	19	 Alia generantur, et alia dejiciuntur :  sic generatio carnis et sanguinis, alia finitur, et alia nascitur.
+Sirach	Sir	26	14	20	 Omne opus corruptibile in fine deficiet,  et qui illud operatur ibit cum illo.
+Sirach	Sir	26	14	21	 Et omne opus electum justificabitur,  et qui operatur illud honorabitur in illo.
+Sirach	Sir	26	14	22	 Beatus vir qui in sapientia morabitur,  et qui in justitia sua meditabitur,  et in sensu cogitabit circumspectionem Dei :
+Sirach	Sir	26	14	23	 qui excogitat vias illius in corde suo,  et in absconditis suis intelligens,  vadens post illam quasi investigator,  et in viis illius consistens :
+Sirach	Sir	26	14	24	 qui respicit per fenestras illius,  et in januis illius audiens :
+Sirach	Sir	26	14	25	 qui requiescit juxta domum illius,  et in parietibus illius figens palum,  statuet casulam suam ad manus illius,  et requiescent in casula illius bona per ævum.
+Sirach	Sir	26	14	26	 Statuet filios suos sub tegmine illius,  et sub ramis ejus morabitur.
+Sirach	Sir	26	14	27	 Protegetur sub tegmine illius a fervore,  et in gloria ejus requiescet.
+Sirach	Sir	26	15	1	Qui timet Deum faciet bona,  et qui continens est justitiæ apprehendet illam :
+Sirach	Sir	26	15	2	 et obviabit illi quasi mater honorificata,  et quasi mulier a virginitate suscipiet illum.
+Sirach	Sir	26	15	3	 Cibabit illum pane vitæ et intellectus,  et aqua sapientiæ salutaris potabit illum :  et firmabitur in illo, et non flectetur :
+Sirach	Sir	26	15	4	 et continebit illum, et non confundetur :  et exaltabit illum apud proximos suos,
+Sirach	Sir	26	15	5	 et in medio ecclesiæ aperiet os ejus,  et adimplebit illum spiritu sapientiæ et intellectus,  et stola gloriæ vestiet illum.
+Sirach	Sir	26	15	6	 Jucunditatem et exsultationem thesaurizabit super illum,  et nomine æterno hæreditabit illum.
+Sirach	Sir	26	15	7	 Homines stulti non apprehendent illam,  et homines sensati obviabunt illi.  Homines stulti non videbunt eam :  longe enim abest a superbia et dolo.
+Sirach	Sir	26	15	8	 Viri mendaces non erunt illius memores :  et viri veraces invenientur in illa,  et successum habebunt usque ad inspectionem Dei.
+Sirach	Sir	26	15	9	 Non est speciosa laus in ore peccatoris,
+Sirach	Sir	26	15	10	 quoniam a Deo profecta est sapientia.  Sapientiæ enim Dei astabit laus,  et in ore fideli abundabit,  et Dominator dabit eam illi.
+Sirach	Sir	26	15	11	 Non dixeris : Per Deum abest :  quæ enim odit ne feceris.
+Sirach	Sir	26	15	12	 Non dicas : Ille me implanavit :  non enim necessarii sunt ei homines impii.
+Sirach	Sir	26	15	13	 Omne execramentum erroris odit Dominus,  et non erit amabile timentibus eum.
+Sirach	Sir	26	15	14	 Deus ab initio constituit hominem,  et reliquit illum in manu consilii sui :
+Sirach	Sir	26	15	15	 adjecit mandata et præcepta sua.
+Sirach	Sir	26	15	16	 Si volueris mandata servare, conservabunt te,  et in perpetuum fidem placitam facere.
+Sirach	Sir	26	15	17	 Apposuit tibi aquam et ignem,  ad quod volueris porrige manum tuam.
+Sirach	Sir	26	15	18	 Ante hominem vita et mors, bonum et malum :  quod placuerit ei dabitur illi :
+Sirach	Sir	26	15	19	 quoniam multa sapientia Dei, et fortis in potentia,  videns omnes sine intermissione.
+Sirach	Sir	26	15	20	 Oculi Domini ad timentes eum,  et ipse agnoscit omnem operam hominis.
+Sirach	Sir	26	15	21	 Nemini mandavit impie agere,  et nemini dedit spatium peccandi :
+Sirach	Sir	26	15	22	 non enim concupiscit multitudinem  filiorum infidelium et inutilium.
+Sirach	Sir	26	16	1	Ne jucunderis in filiis impiis, si multiplicentur :  nec oblecteris super ipsos, si non est timor Dei in illis.
+Sirach	Sir	26	16	2	 Non credas vitæ illorum,  et ne respexeris in labores eorum.
+Sirach	Sir	26	16	3	 Melior est enim unus timens Deum,  quam mille filii impii :
+Sirach	Sir	26	16	4	 et utile est mori sine filiis,  quam relinquere filios impios.
+Sirach	Sir	26	16	5	 Ab uno sensato inhabitabitur patria :  tribus impiorum deseretur.
+Sirach	Sir	26	16	6	 Multa talia vidit oculis meus,  et fortiora horum audivit auris mea.
+Sirach	Sir	26	16	7	 In synagoga peccantium exardebit ignis,  et in gente incredibili exardescet ira.
+Sirach	Sir	26	16	8	 Non exoraverunt pro peccatis suis antiqui gigantes,  qui destructi sunt confidentes suæ virtuti.
+Sirach	Sir	26	16	9	 Et non pepercit peregrinationi Lot,  et execratus est eos præ superbia verbi illorum.
+Sirach	Sir	26	16	10	 Non misertus est illis, gentem totam perdens,  et extollentem se in peccatis suis.
+Sirach	Sir	26	16	11	 Et sicut sexcenta millia peditum,  qui congregati sunt in duritia cordis sui :  et si unus fuisset cervicatus,  mirum si fuisset immunis.
+Sirach	Sir	26	16	12	 Misericordia enim et ira est cum illo :  potens exoratio, et effundens iram.
+Sirach	Sir	26	16	13	 Secundum misericordiam suam,  sic correptio illius homines secundum opera sua judicat.
+Sirach	Sir	26	16	14	 Non effugiet in rapina peccator,  et non retardabit sufferentia misericordiam facientis.
+Sirach	Sir	26	16	15	 Omnis misericordia faciet locum unicuique,  secundum meritum operum suorum,  et secundum intellectum peregrinationis ipsius.
+Sirach	Sir	26	16	16	 Non dicas : A Deo abscondar :  et ex summo, quis mei memorabitur ?
+Sirach	Sir	26	16	17	 in populo magno non agnoscar :  quæ est enim anima mea in tam immensa creatura ?
+Sirach	Sir	26	16	18	 Ecce cælum et cæli cælorum,  abyssus, et universa terra, et quæ in eis sunt,  in conspectu illius commovebuntur.
+Sirach	Sir	26	16	19	 Montes simul, et colles, et fundamenta terræ,  cum conspexerit illa Deus, tremore concutientur.
+Sirach	Sir	26	16	20	 Et in omnibus his insensatum est cor,  et omne cor intelligitur ab illo.
+Sirach	Sir	26	16	21	 Et vias illius quis intelligit,  et procellam quam nec oculus videbit hominis ?
+Sirach	Sir	26	16	22	 Nam plurima illius opera sunt in absconsis :  sed opera justitiæ ejus quis enuntiabit, aut quis sustinebit ?  longe enim est testamentum a quibusdam,  et interrogatio omnium in consummatione est.
+Sirach	Sir	26	16	23	 Qui minoratur corde cogitat inania,  et vir imprudens et errans cogitat stulta.
+Sirach	Sir	26	16	24	 Audi me, fili, et disce disciplinam sensus,  et in verbis meis attende in corde tuo :
+Sirach	Sir	26	16	25	 et dicam in æquitate disciplinam,  et scrutabor enarrare sapientiam :  et in verbis meis attende in corde tuo,  et dico in æquitate spiritus virtutes  quas posuit Deus in opera sua ab initio,  et in veritate enuntio scientiam ejus.
+Sirach	Sir	26	16	26	 In judicio Dei opera ejus ab initio,  et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum,  et initia eorum in gentibus suis.
+Sirach	Sir	26	16	27	 Ornavit in æternum opera illorum :  nec esurierunt, nec laboraverunt,  et non destiterunt ab operibus suis.
+Sirach	Sir	26	16	28	 Unusquisque proximum sibi non angustiabit in æternum :
+Sirach	Sir	26	16	29	 non sis incredibilis verbo illius.
+Sirach	Sir	26	16	30	 Post hæc Deus in terram respexit,  et implevit illam bonis suis :
+Sirach	Sir	26	16	31	 anima omnis vitalis denuntiavit ante faciem ipsius,  et in ipsam iterum reversio illorum.
+Sirach	Sir	26	17	1	Deus creavit de terra hominem,  et secundum imaginem suam fecit illum :
+Sirach	Sir	26	17	2	 et iterum convertit illum in ipsam,  et secundum se vestivit illum virtute.
+Sirach	Sir	26	17	3	 Numerum dierum et tempus dedit illi,  et dedit illi potestatem eorum quæ sunt super terram.
+Sirach	Sir	26	17	4	 Posuit timorem illius super omnem carnem,  et dominatus est bestiarum et volatilium.
+Sirach	Sir	26	17	5	 Creavit ex ipso adjutorium simile sibi :  consilium, et linguam, et oculos, et aures,  et cor dedit illis excogitandi,  et disciplina intellectus replevit illos.
+Sirach	Sir	26	17	6	 Creavit illis scientiam spiritus,  sensu implevit cor illorum,  et mala et bona ostendit illis.
+Sirach	Sir	26	17	7	 Posuit oculum suum super corda illorum,  ostendere illis magnalia operum suorum :
+Sirach	Sir	26	17	8	 ut nomen sanctificationis collaudent,  et gloriari in mirabilibus illius ;  ut magnalia enarrent operum ejus.
+Sirach	Sir	26	17	9	 Addidit illis disciplinam,  et legem vitæ hæreditavit illos.
+Sirach	Sir	26	17	10	 Testamentum æternum constituit cum illis,  et justitiam et judicia sua ostendit illis.
+Sirach	Sir	26	17	11	 Et magnalia honoris ejus vidit oculus illorum,  et honorem vocis audierunt aures illorum.  Et dixit illis : Attendite ab omni iniquo.
+Sirach	Sir	26	17	12	 Et mandavit illis unicuique de proximo suo.
+Sirach	Sir	26	17	13	 Viæ illorum coram ipso sunt semper :  non sunt absconsæ ab oculis ipsius.
+Sirach	Sir	26	17	14	 In unamquamque gentem præposuit rectorem :
+Sirach	Sir	26	17	15	 et pars Dei Israël facta est manifesta.
+Sirach	Sir	26	17	16	 Et omnia opera illorum velut sol in conspectu Dei :  et oculi ejus sine intermissione inspicientes in viis eorum.
+Sirach	Sir	26	17	17	 Non sunt absconsa testamenta per iniquitatem illorum,  et omnes iniquitates eorum in conspectu Dei.
+Sirach	Sir	26	17	18	 Eleemosyna viri quasi signaculum cum ipso,  et gratiam hominis quasi pupillam conservabit.
+Sirach	Sir	26	17	19	 Et postea resurget,  et retribuet illis retributionem, unicuique in caput ipsorum,  et convertet in interiores partes terræ.
+Sirach	Sir	26	17	20	 Pœnitentibus autem dedit viam justitiæ,  et confirmavit deficientes sustinere,  et destinavit illis sortem veritatis.
+Sirach	Sir	26	17	21	 Convertere ad Dominum, et relinque peccata tua :
+Sirach	Sir	26	17	22	 precare ante faciem Domini, et minue offendicula.
+Sirach	Sir	26	17	23	 Revertere ad Dominum, et avertere ab injustitia tua,  et nimis odito execrationem :
+Sirach	Sir	26	17	24	 et cognosce justitias et judicia Dei,  et sta in sorte propositionis, et orationis altissimi Dei.
+Sirach	Sir	26	17	25	 In partes vade sæculi sancti,  cum vivis et dantibus confessionem Deo.
+Sirach	Sir	26	17	26	 Non demoreris in errore impiorum :  ante mortem confitere :  a mortuo, quasi nihil, perit confessio.
+Sirach	Sir	26	17	27	 Confiteberis vivens,  vivus et sanus confiteberis :  et laudabis Deum,  et gloriaberis in miserationibus illius.
+Sirach	Sir	26	17	28	 Quam magna misericordia Domini,  et propitiatio illius convertentibus ad se !
+Sirach	Sir	26	17	29	 Nec enim omnia possunt esse in hominibus,  quoniam non est immortalis filius hominis,  et in vanitate malitiæ placuerunt.
+Sirach	Sir	26	17	30	 Quid lucidius sole ?  et hic deficiet ;  aut quid nequius quam quod excogitavit caro et sanguis ?  et hoc arguetur.
+Sirach	Sir	26	17	31	 Virtutem altitudinis cæli ipse conspicit :  et omnes homines terra et cinis.
+Sirach	Sir	26	18	1	Qui vivet in æternum creavit omnia simul.  Deus solus justificabitur,  et manet invictus rex in æternum.
+Sirach	Sir	26	18	2	 Quis sufficit enarrare opera illius ?
+Sirach	Sir	26	18	3	 quis enim investigabit magnalia ejus ?
+Sirach	Sir	26	18	4	 virtutem autem magnitudinis ejus quis enuntiabit ?  aut quis adjiciet enarrare misericordiam ejus ?
+Sirach	Sir	26	18	5	 Non est minuere neque adjicere,  nec est invenire magnalia Dei.
+Sirach	Sir	26	18	6	 Cum consummaverit homo, tunc incipiet :  et cum quieverit, aporiabitur.
+Sirach	Sir	26	18	7	 Quid est homo ? et quæ est gratia illius ?  et quid bonum aut quid nequam illius ?
+Sirach	Sir	26	18	8	 Numerus dierum hominum, ut multum centum anni,  quasi gutta aquæ maris deputati sunt :  et sicut calculus arenæ, sic exigui anni in die ævi.
+Sirach	Sir	26	18	9	 Propter hoc patiens est Deus in illis,  et effundit super eos misericordiam suam.
+Sirach	Sir	26	18	10	 Vidit præsumptionem cordis eorum, quoniam mala est :  et cognovit subversionem illorum, quoniam nequam est.
+Sirach	Sir	26	18	11	 Ideo adimplevit propitiationem suam in illis,  et ostendit eis viam æquitatis.
+Sirach	Sir	26	18	12	 Miseratio hominis circa proximum suum :  misericordia autem Dei super omnem carnem.
+Sirach	Sir	26	18	13	 Qui misericordiam habet, docet et erudit  quasi pastor gregem suum.
+Sirach	Sir	26	18	14	 Miseretur excipientis doctrinam miserationis,  et qui festinat in judiciis ejus.
+Sirach	Sir	26	18	15	 Fili, in bonis non des querelam,  et in omni dato non des tristitiam verbi mali.
+Sirach	Sir	26	18	16	 Nonne ardorem refrigerabit ros ?  sic et verbum melius quam datum.
+Sirach	Sir	26	18	17	 Nonne ecce verbum super datum bonum ?  sed utraque cum homine justificato.
+Sirach	Sir	26	18	18	 Stultus acriter improperabit :  et datus indisciplinati tabescere facit oculos.
+Sirach	Sir	26	18	19	 Ante judicium para justitiam tibi,  et antequam loquaris, disce.
+Sirach	Sir	26	18	20	 Ante languorem adhibe medicinam :  et ante judicium interroga teipsum,  et in conspectu Dei invenies propitiationem.
+Sirach	Sir	26	18	21	 Ante languorem humilia te,  et in tempore infirmitatis ostende conversationem tuam.
+Sirach	Sir	26	18	22	 Non impediaris orare semper,  et ne verearis usque ad mortem justificari,  quoniam merces Dei manet in æternum.
+Sirach	Sir	26	18	23	 Ante orationem præpara animam tuam,  et noli esse quasi homo qui tentat Deum.
+Sirach	Sir	26	18	24	 Memento iræ in die consummationis,  et tempus retributionis in conversatione faciei.
+Sirach	Sir	26	18	25	 Memento paupertatis in tempore abundantiæ,  et necessitatum paupertatis in die divitiarum.
+Sirach	Sir	26	18	26	 A mane usque ad vesperam immutabitur tempus,  et hæc omnia citata in oculis Dei.
+Sirach	Sir	26	18	27	 Homo sapiens in omnibus metuet,  et in diebus delictorum attendet ab inertia.
+Sirach	Sir	26	18	28	 Omnis astutus agnoscit sapientiam,  et invenienti eam dabit confessionem.
+Sirach	Sir	26	18	29	 Sensati in verbis et ipsi sapienter egerunt,  et intellexerunt veritatem et justitiam,  et impluerunt proverbia et judicia.
+Sirach	Sir	26	18	30	 Post concupiscentias tuas non eas,  et a voluntate tua avertere.
+Sirach	Sir	26	18	31	 Si præstes animæ tuæ concupiscentias ejus,  faciat te in gaudium inimicis tuis.
+Sirach	Sir	26	18	32	 Ne oblecteris in turbis nec in modicis :  assidua enim est commissio illorum.
+Sirach	Sir	26	18	33	 Ne fueris mediocris in contentione ex fœnore,  et est tibi nihil in sacculo :  eris enim invidus vitæ tuæ.
+Sirach	Sir	26	19	1	Operarius ebriosus non locupletabitur :  et qui spernit modica paulatim decidet.
+Sirach	Sir	26	19	2	 Vinum et mulieres apostatare faciunt sapientes,  et arguent sensatos.
+Sirach	Sir	26	19	3	 Et qui se jungit fornicariis erit nequam :  putredo et vermes hæreditabunt illum :  et extolletur in exemplum majus,  et tolletur de numero anima ejus.
+Sirach	Sir	26	19	4	 Qui credit cito levis corde est, et minorabitur :  et qui delinquit in animam suam, insuper habebitur.
+Sirach	Sir	26	19	5	 Qui gaudet iniquitate, denotabitur :  et qui odit correptionem, minuetur vita :  et qui odit loquacitatem, extinguit malitiam.
+Sirach	Sir	26	19	6	 Qui peccat in animam suam, pœnitebit :  et qui jucundatur in malitia, denotabitur.
+Sirach	Sir	26	19	7	 Ne iteres verbum nequam et durum,  et non minoraberis.
+Sirach	Sir	26	19	8	 Amico et inimico noli narrare sensum tuum :  et si est tibi delictum, noli denudare :
+Sirach	Sir	26	19	9	 audiet enim te, et custodiet te,  et quasi defendens peccatum, odiet te,  et sic aderit tibi semper.
+Sirach	Sir	26	19	10	 Audisti verbum adversus proximum tuum ?  commoriatur in te, fidens quoniam non te dirumpet.
+Sirach	Sir	26	19	11	 A facie verbi parturit fatuus,  tamquam gemitus partus infantis.
+Sirach	Sir	26	19	12	 Sagitta infixa femori carnis,  sic verbum in corde stulti.
+Sirach	Sir	26	19	13	 Corripe amicum,  ne forte non intellexerit, et dicat : Non feci :  aut, si fecerit, ne iterum addat facere.
+Sirach	Sir	26	19	14	 Corripe proximum, ne forte non dixerit :  et si dixerit, ne forte iteret.
+Sirach	Sir	26	19	15	 Corripe amicum, sæpe enim fit commissio :
+Sirach	Sir	26	19	16	 et non omni verbo credas.  Est qui labitur lingua, sed non ex animo :
+Sirach	Sir	26	19	17	 quis est enim qui non deliquerit in lingua sua ?      Corripe proximum antequam commineris,
+Sirach	Sir	26	19	18	 et da locum timori Altissimi :  quia omnis sapientia timor Dei, et in illa timere Deum,  et in omni sapientia dispositio legis.
+Sirach	Sir	26	19	19	 Et non est sapientia nequitiæ disciplina,  et non est cogitatus peccatorum prudentia.
+Sirach	Sir	26	19	20	 Est nequitia, et in ipsa execratio,  et est insipiens qui minuitur sapientia.
+Sirach	Sir	26	19	21	 Melior est homo qui minuitur sapientia,  et deficiens sensu, in timore,  quam qui abundat sensu,  et transgreditur legem Altissimi.
+Sirach	Sir	26	19	22	 Est solertia certa, et ipsa iniqua :
+Sirach	Sir	26	19	23	 et est qui emittit verbum certum enarrans veritatem.  Est qui nequiter humiliat se,  et interiora ejus plena sunt dolo :
+Sirach	Sir	26	19	24	 et est qui se nimium submittit a multa humilitate :  et est qui inclinat faciem suam,  et fingit se non videre quod ignoratum est :
+Sirach	Sir	26	19	25	 et si ab imbecillitate virium vetetur peccare,  si invenerit tempus malefaciendi, malefaciet.
+Sirach	Sir	26	19	26	 Ex visu cognoscitur vir,  et ab occursu faciei cognoscitur sensatus.
+Sirach	Sir	26	19	27	 Amictus corporis, et risus dentium,  et ingressus hominis, enuntiant de illo.
+Sirach	Sir	26	19	28	 Est correptio mendax in ira contumeliosi,  et est judicium quod non probatur esse bonum :  et est tacens, et ipse est prudens.
+Sirach	Sir	26	20	1	Quam bonum est arguere, quam irasci,  et confitentem in oratione non prohibere !
+Sirach	Sir	26	20	2	 Concupiscentia spadonis devirginabit juvenculam :
+Sirach	Sir	26	20	3	 sic qui facit per vim judicium iniquum.
+Sirach	Sir	26	20	4	 Quam bonum est correptum manifestare pœnitentiam !  sic enim effugies voluntarium peccatum.
+Sirach	Sir	26	20	5	 Est tacens qui invenitur sapiens :  et est odibilis qui procax est ad loquendum.
+Sirach	Sir	26	20	6	 Est tacens non habens sensum loquelæ :  et est tacens sciens tempus aptum.
+Sirach	Sir	26	20	7	 Homo sapiens tacebit usque ad tempus :  lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.
+Sirach	Sir	26	20	8	 Qui multis utitur verbis lædet animam suam :  et qui potestatem sibi sumit injuste, odietur.
+Sirach	Sir	26	20	9	 Est processio in malis viro indisciplinato,  et est inventio in detrimentum.
+Sirach	Sir	26	20	10	 Est datum quod non est utile,  et est datum cujus retributio duplex.
+Sirach	Sir	26	20	11	 Est propter gloriam minoratio,  et est qui ab humilitate levabit caput.
+Sirach	Sir	26	20	12	 Est qui multa redimat modico pretio,  et restituens ea in septuplum.
+Sirach	Sir	26	20	13	 Sapiens in verbis seipsum amabilem facit :  gratiæ autem fatuorum effundentur.
+Sirach	Sir	26	20	14	 Datus insipientis non erit utilis tibi :  oculi enim illius septemplices sunt.
+Sirach	Sir	26	20	15	 Exigua dabit, et multa improperabit :  et apertio oris illius inflammatio est.
+Sirach	Sir	26	20	16	 Hodie fœneratur quis, et cras expetit :  odibilis est homo hujusmodi.
+Sirach	Sir	26	20	17	 Fatuo non erit amicus,  et non erit gratia bonis illius :
+Sirach	Sir	26	20	18	 qui enim edunt panem illius, falsæ linguæ sunt.  Quoties et quanti irridebunt eum !
+Sirach	Sir	26	20	19	 neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit ;  similiter et quod non erat habendum.
+Sirach	Sir	26	20	20	 Lapsus falsæ linguæ quasi qui in pavimento cadens :  sic casus malorum festinanter veniet.
+Sirach	Sir	26	20	21	 Homo acharis quasi fabula vana,  in ore indisciplinatorum assidua erit.
+Sirach	Sir	26	20	22	 Ex ore fatui reprobabitur parabola :  non enim dicit illam in tempore suo.
+Sirach	Sir	26	20	23	 Est qui vetatur peccare præ inopia,  et in requie sua stimulabitur.
+Sirach	Sir	26	20	24	 Est qui perdet animam suam præ confusione,  et ab imprudenti persona perdet eam :  personæ autem acceptione perdet se.
+Sirach	Sir	26	20	25	 Est qui præ confusione promittit amico,  et lucratus est eum inimicum gratis.
+Sirach	Sir	26	20	26	 Opprobrium nequam in homine mendacium :  et in ore indisciplinatorum assidue erit.
+Sirach	Sir	26	20	27	 Potior fur quam assiduitas viri mendacis :  perditionem autem ambo hæreditabunt.
+Sirach	Sir	26	20	28	 Mores hominum mendacium sine honore,  et confusio illorum cum ipsis sine intermissione.
+Sirach	Sir	26	20	29	 Sapiens in verbis producet seipsum,  et homo prudens placebit magnatis.
+Sirach	Sir	26	20	30	 Qui operatur terram suam inaltabit acervum frugum,  et qui operatur justitiam, ipse exaltabitur :  qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem.
+Sirach	Sir	26	20	31	 Xenia et dona excæcant oculos judicum,  et quasi mutus, in ore avertit correptiones eorum.
+Sirach	Sir	26	20	32	 Sapientia absconsa, et thesaurus invisus,  quæ utilitas in utrisque ?
+Sirach	Sir	26	20	33	 Melior est qui celat insipientiam suam,  quam homo qui abscondit sapientiam suam.
+Sirach	Sir	26	21	1	Fili, peccasti, non adjicias iterum :  sed et de pristinis deprecare, ut tibi dimittantur.
+Sirach	Sir	26	21	2	 Quasi a facie colubri fuge peccata :  et si accesseris ad illa, suscipient te.
+Sirach	Sir	26	21	3	 Dentes leonis dentes ejus,  interficientes animas hominum.
+Sirach	Sir	26	21	4	 Quasi rhomphæa bis acuta omnis iniquitas :  plagæ illius non est sanitas.
+Sirach	Sir	26	21	5	 Objurgatio et injuriæ annullabunt substantiam,  et domus quæ nimis locuples est annullabitur superbia :  sic substantia superbi eradicabitur.
+Sirach	Sir	26	21	6	 Deprecatio pauperis ex ore usque ad aures ejus perveniet,  et judicium festinato adveniet illi.
+Sirach	Sir	26	21	7	 Qui odit correptionem vestigium est peccatoris,  et qui timet Deum convertetur ad cor suum.
+Sirach	Sir	26	21	8	 Notus a longe potens lingua audaci,  et sensatus scit labi se ab ipso.
+Sirach	Sir	26	21	9	 Qui ædificat domum suam impendiis alienis,  quasi qui colligit lapides suos in hieme.
+Sirach	Sir	26	21	10	 Stupa collecta synagoga peccantium,  et consummatio illorum flamma ignis.
+Sirach	Sir	26	21	11	 Via peccatorum complanata lapidibus :  et in fine illorum inferi, et tenebræ, et pœnæ.
+Sirach	Sir	26	21	12	 Qui custodit justitiam, continebit sensum ejus.
+Sirach	Sir	26	21	13	 Consummatio timoris Dei, sapientia et sensus.
+Sirach	Sir	26	21	14	 Non erudietur  qui non est sapiens in bono.
+Sirach	Sir	26	21	15	 Est autem sapientia quæ abundat in malo,  et non est sensus ubi est amaritudo.
+Sirach	Sir	26	21	16	 Scientia sapientis tamquam inundatio abundabit,  et consilium illius sicut fons vitæ permanet.
+Sirach	Sir	26	21	17	 Cor fatui quasi vas confractum,  et omnem sapientiam non tenebit.
+Sirach	Sir	26	21	18	 Verbum sapiens quodcumque audierit scius,  laudabit, et ad se adjiciet :  audivit luxuriosus, et displicebit illi,  et projiciet illud post dorsum suum.
+Sirach	Sir	26	21	19	 Narratio fatui quasi sarcina in via :  nam in labiis sensati invenietur gratia.
+Sirach	Sir	26	21	20	 Os prudentis quæritur in ecclesia,  et verba illius cogitabunt in cordibus suis.
+Sirach	Sir	26	21	21	 Tamquam domus exterminata, sic fatuo sapientia :  et scientia insensati inenarrabilia verba.
+Sirach	Sir	26	21	22	 Compedes in pedibus, stulto doctrina :  et quasi vincula manuum super manum dextram.
+Sirach	Sir	26	21	23	 Fatuus in risu exaltat vocem suam :  vir autem sapiens vix tacite ridebit.
+Sirach	Sir	26	21	24	 Ornamentum aureum prudenti doctrina,  et quasi brachiale in brachio dextro.
+Sirach	Sir	26	21	25	 Pes fatui facilis in domum proximi :  et homo peritus confundetur a persona potentis.
+Sirach	Sir	26	21	26	 Stultus a fenestra respiciet in domum :  vir autem eruditus foris stabit.
+Sirach	Sir	26	21	27	 Stultitia hominis auscultare per ostium :  et prudens gravabitur contumelia.
+Sirach	Sir	26	21	28	 Labia imprudentium stulta narrabunt ;  verba autem prudentium statera ponderabuntur.
+Sirach	Sir	26	21	29	 In ore fatuorum cor illorum,  et in corde sapientium os illorum.
+Sirach	Sir	26	21	30	 Dum maledicit impius diabolum,  maledicit ipse animam suam.
+Sirach	Sir	26	21	31	 Susurro coinquinabit animam suam, et in omnibus odietur,  et qui cum eo manserit odiosus erit :  tacitus et sensatus honorabitur.
+Sirach	Sir	26	22	1	In lapide luteo lapidatus est piger :  et omnes loquentur super aspernationem illius.
+Sirach	Sir	26	22	2	 De stercore boum lapidatus est piger :  et omnis qui tetigerit eum excutiet manus.
+Sirach	Sir	26	22	3	 Confusio patris est de filio indisciplinato :  filia autem in deminoratione fiet.
+Sirach	Sir	26	22	4	 Filia prudens hæreditas viro suo :  nam quæ confundit, in contumeliam fit genitoris.
+Sirach	Sir	26	22	5	 Patrem et virum confundit audax,  et ab impiis non minorabitur :  ab utrisque autem inhonorabitur.
+Sirach	Sir	26	22	6	 Musica in luctu importuna narratio :  flagella et doctrina in omni tempore sapientia.
+Sirach	Sir	26	22	7	 Qui docet fatuum,  quasi qui conglutinat testam.
+Sirach	Sir	26	22	8	 Qui narrat verbum non audienti,  quasi qui excitat dormientem de gravi somno.
+Sirach	Sir	26	22	9	 Cum dormiente loquitur qui enarrat stulto sapientiam :  et in fine narrationis dicit : Quis est hic ?
+Sirach	Sir	26	22	10	 Supra mortuum plora, defecit enim lux ejus :  et supra fatuum plora, defecit enim sensus.
+Sirach	Sir	26	22	11	 Modicum plora super mortuum, quoniam requievit :
+Sirach	Sir	26	22	12	 nequissimi enim nequissima vita super mortem fatui.
+Sirach	Sir	26	22	13	 Luctus mortui septem dies :  fatui autem et impii omnes dies vitæ illorum.
+Sirach	Sir	26	22	14	 Cum stulto ne multum loquaris,  et cum insensato ne abieris.
+Sirach	Sir	26	22	15	 Serva te ab illo, ut non molestiam habeas,  et non coinquinaberis peccato illius.
+Sirach	Sir	26	22	16	 Deflecte ab illo, et invenies requiem,  et non acediaberis in stultitia illius.
+Sirach	Sir	26	22	17	 Super plumbum quid gravabitur ?  et quod illi aliud nomen quam fatuus ?
+Sirach	Sir	26	22	18	 Arenam, et salem, et massam ferri facilius est ferre  quam hominem imprudentem, et fatuum, et impium.
+Sirach	Sir	26	22	19	 Loramentum ligneum colligatum in fundamento ædificii non dissolvetur,  sic et cor confirmatum in cogitatione consilii.
+Sirach	Sir	26	22	20	 Cogitatus sensati in omni tempore metu non depravabitur.
+Sirach	Sir	26	22	21	 Sicut pali in excelsis, et cæmenta sine impensa posita,  contra faciem venti non permanebunt :
+Sirach	Sir	26	22	22	 sic et cor timidum in cogitatione stulti  contra impetum timoris non resistet.
+Sirach	Sir	26	22	23	 Sicut cor trepidum in cogitatione fatui omni tempore non metuet,  sic et qui in præceptis Dei permanet semper.
+Sirach	Sir	26	22	24	 Pungens oculum deducit lacrimas,  et qui pungit cor profert sensum.
+Sirach	Sir	26	22	25	 Mittens lapidem in volatilia, dejiciet illa :  sic et qui conviciatur amico, dissolvit amicitiam.
+Sirach	Sir	26	22	26	 Ad amicum etsi produxeris gladium, non desperes :  est enim regressus.  Ad amicum
+Sirach	Sir	26	22	27	si aperueris os triste, non timeas :  est enim concordatio :  excepto convitio, et improperio, et superbia,  et mysterii revelatione, et plaga dolosa :  in his omnibus effugiet amicus.
+Sirach	Sir	26	22	28	 Fidem posside cum amico in paupertate illius,  ut et in bonis illius læteris.
+Sirach	Sir	26	22	29	 In tempore tribulationis illius permane illi fidelis,  ut et in hæreditate illius cohæres sis.
+Sirach	Sir	26	22	30	 Ante ignem camini vapor et fumus ignis inaltatur :  sic et ante sanguinem maledicta, et contumeliæ, et minæ.
+Sirach	Sir	26	22	31	 Amicum salutare non confundar,  a facie illius non me abscondam :  et si mala mihi evenerint per illum, sustinebo.
+Sirach	Sir	26	22	32	 Omnis qui audiet cavebit se ab eo.
+Sirach	Sir	26	22	33	 Quis dabit ori meo custodiam,  et super labia mea signaculum certum,  ut non cadam ab ipsis,  et lingua mea perdat me ?
+Sirach	Sir	26	23	1	Domine, pater et dominator vitæ meæ,  ne derelinquas me in consilio eorum,  nec sinas me cadere in illis.
+Sirach	Sir	26	23	2	 Quis superponet in cogitatu meo flagella,  et in corde meo doctrinam sapientiæ,  ut ignorationibus eorum non parcant mihi,  et non appareant delicta eorum,
+Sirach	Sir	26	23	3	 et ne adincrescant ignorantiæ meæ,  et multiplicentur delicta mea,  et peccata mea abundent,  et incidam in conspectu adversariorum meorum,  et gaudeat super me inimicus meus ?
+Sirach	Sir	26	23	4	 Domine, pater et Deus vitæ meæ,  ne derelinquas me in cogitatu illorum.
+Sirach	Sir	26	23	5	 Extollentiam oculorum meorum ne dederis mihi,  et omne desiderium averte a me.
+Sirach	Sir	26	23	6	 Aufer a me ventris concupiscentias,  et concubitus concupiscentiæ ne apprehendant me,  et animæ irreverenti et infrunitæ ne tradas me.
+Sirach	Sir	26	23	7	 Doctrinam oris audite, filii :  et qui custodierit illam non periet labiis,  nec scandalizabitur in operibus nequissimis.
+Sirach	Sir	26	23	8	 In vanitate sua apprehenditur peccator :  et superbus et maledicus scandalizabitur in illis.
+Sirach	Sir	26	23	9	 Jurationi non assuescat os tuum :  multi enim casus in illa.
+Sirach	Sir	26	23	10	 Nominatio vero Dei non sit assidua in ore tuo,  et nominibus sanctorum non admiscearis,  quoniam non erit immunis ab eis.
+Sirach	Sir	26	23	11	 Sicut enim servus interrogatus assidue a livore non minuitur,  sic omnis jurans et nominans in toto a peccato non purgabitur.
+Sirach	Sir	26	23	12	 Vir multum jurans implebitur iniquitate,  et non discedet a domo illius plaga.
+Sirach	Sir	26	23	13	 Et si frustraverit, delictum illius super ipsum erit :  et si dissimulaverit, delinquit dupliciter :
+Sirach	Sir	26	23	14	 et si in vacuum juraverit, non justificabitur :  replebitur enim retributione domus illius.
+Sirach	Sir	26	23	15	 Est et alia loquela contraria morti :  non inveniatur in hæreditate Jacob.
+Sirach	Sir	26	23	16	 Etenim a misericordibus omnia hæc auferentur,  et in delictis non volutabuntur.
+Sirach	Sir	26	23	17	 Indisciplinatæ loquelæ non assuescat os tuum :  est enim in illa verbum peccati.
+Sirach	Sir	26	23	18	 Memento patris et matris tuæ :  in medio enim magnatorum consistis :
+Sirach	Sir	26	23	19	 ne forte obliviscatur te Deus in conspectu illorum,  et assiduitate tua infatuatus, improperium patiaris,  et maluisses non nasci,  et diem nativitatis tuæ maledicas.
+Sirach	Sir	26	23	20	 Homo assuetus in verbis improperii  in omnibus diebus suis non erudietur.
+Sirach	Sir	26	23	21	 Duo genera abundant in peccatis,  et tertium adducit iram et perditionem.
+Sirach	Sir	26	23	22	 Anima calida quasi ignis ardens,  non extinguetur donec aliquid glutiat :
+Sirach	Sir	26	23	23	 et homo nequam in ore carnis suæ  non desinet donec incendat ignem.
+Sirach	Sir	26	23	24	 Homini fornicario omnis panis dulcis :  non fatigabitur transgrediens usque ad finem.
+Sirach	Sir	26	23	25	 Omnis homo qui transgreditur lectum suum,  contemnens in animam suam, et dicens : Quis me videt ?
+Sirach	Sir	26	23	26	 Tenebræ circumdant me, et parietes cooperiunt me,  et nemo circumspicit me : quem vereor ?  delictorum meorum non memorabitur Altissimus.
+Sirach	Sir	26	23	27	 Et non intelligit quoniam omnia videt oculus illius,  quoniam expellit a se timorem Dei hujusmodi hominis timor,  et oculi hominum timentes illum :
+Sirach	Sir	26	23	28	 et non cognovit quoniam oculi Domini  multo plus lucidiores sunt super solem,  circumspicientes omnes vias hominum,  et profundum abyssi, et hominum corda,  intuentes in absconditas partes.
+Sirach	Sir	26	23	29	 Domino enim Deo antequam crearentur omnia sunt agnita :  sic et post perfectum respicit omnia.
+Sirach	Sir	26	23	30	 Hic in plateis civitatis vindicabitur,  et quasi pullus equinus fugabitur,  et ubi non speravit apprehendetur.
+Sirach	Sir	26	23	31	 Et erit dedecus omnibus,  eo quod non intellexerit timorem Domini.
+Sirach	Sir	26	23	32	 Sic et mulier omnis relinquens virum suum,  et statuens hæreditatem ex alieno matrimonio :
+Sirach	Sir	26	23	33	 primo enim in lege Altissimi incredibilis fuit :  secundo in virum suum deliquit :  tertio in adulterio fornicata est,  et ex alio viro filios statuit sibi.
+Sirach	Sir	26	23	34	 Hæc in ecclesiam adducetur,  et in filios ejus respicietur :
+Sirach	Sir	26	23	35	 non tradent filii ejus radices,  et rami ejus non dabunt fructum :
+Sirach	Sir	26	23	36	 derelinquet in maledictum memoriam ejus,  et dedecus illius non delebitur.
+Sirach	Sir	26	23	37	 Et agnoscent qui derelicti sunt,  quoniam nihil melius est quam timor Dei,  et nihil dulcius quam respicere in mandatis Domini.
+Sirach	Sir	26	23	38	 Gloria magna est sequi Dominum :  longitudo enim dierum assumetur ab eo.
+Sirach	Sir	26	24	1	Sapientia laudabit animam suam,  et in Deo honorabitur,  et in medio populi sui gloriabitur,
+Sirach	Sir	26	24	2	 et in ecclesiis Altissimi aperiet os suum,  et in conspectu virtutis illius gloriabitur,
+Sirach	Sir	26	24	3	 et in medio populi sui exaltabitur,  et in plenitudine sancta admirabitur,
+Sirach	Sir	26	24	4	 et in multitudine electorum habebit laudem,  et inter benedictos benedicetur, dicens :
+Sirach	Sir	26	24	5	 Ego ex ore Altissimi prodivi,  primogenita ante omnem creaturam.
+Sirach	Sir	26	24	6	 Ego feci in cælis ut oriretur lumen indeficiens,  et sicut nebula texi omnem terram.
+Sirach	Sir	26	24	7	 Ego in altissimis habitavi,  et thronus meus in columna nubis.
+Sirach	Sir	26	24	8	 Gyrum cæli circuivi sola,  et profundum abyssi penetravi :  in fluctibus maris ambulavi.
+Sirach	Sir	26	24	9	 Et in omni terra steti :  et in omni populo,
+Sirach	Sir	26	24	10	 et in omni gente primatum habui :
+Sirach	Sir	26	24	11	 et omnium excellentium et humilium corda virtute calcavi.  Et in his omnibus requiem quæsivi,  et in hæreditate Domini morabor.
+Sirach	Sir	26	24	12	 Tunc præcepit, et dixit mihi Creator omnium :  et qui creavit me, requievit in tabernaculo meo.
+Sirach	Sir	26	24	13	 Et dixit mihi : In Jacob inhabita,  et in Israël hæreditare,  et in electis meis mitte radices.
+Sirach	Sir	26	24	14	 Ab initio et ante sæcula creata sum,  et usque ad futurum sæculum non desinam :  et in habitatione sancta coram ipso ministravi.
+Sirach	Sir	26	24	15	 Et sic in Sion firmata sum,  et in civitate sanctificata similiter requievi,  et in Jerusalem potestas mea.
+Sirach	Sir	26	24	16	 Et radicavi in populo honorificato,  et in parte Dei mei hæreditas illius,  et in plenitudine sanctorum detentio mea.
+Sirach	Sir	26	24	17	 Quasi cedrus exaltata sum in Libano,  et quasi cypressus in monte Sion :
+Sirach	Sir	26	24	18	 quasi palma exaltata sum in Cades,  et quasi plantatio rosæ in Jericho :
+Sirach	Sir	26	24	19	 quasi oliva speciosa in campis,  et quasi platanus exaltata sum juxta aquam in plateis.
+Sirach	Sir	26	24	20	 Sicut cinnamomum et balsamum aromatizans odorem dedi ;  quasi myrrha electa dedi suavitatem odoris :
+Sirach	Sir	26	24	21	 et quasi storax, et galbanus, et ungula, et gutta,  et quasi Libanus non incisus vaporavi habitationem meam,  et quasi balsamum non mistum odor meus.
+Sirach	Sir	26	24	22	 Ego quasi terebinthus extendi ramos meos,  et rami mei honoris et gratiæ.
+Sirach	Sir	26	24	23	 Ego quasi vitis fructificavi suavitatem odoris :  et flores mei fructus honoris et honestatis.
+Sirach	Sir	26	24	24	 Ego mater pulchræ dilectionis, et timoris,  et agnitionis, et sanctæ spei.
+Sirach	Sir	26	24	25	 In me gratia omnis viæ et veritatis :  in me omnis spes vitæ et virtutis.
+Sirach	Sir	26	24	26	 Transite ad me, omnes qui concupiscitis me,  et a generationibus meis implemini :
+Sirach	Sir	26	24	27	 spiritus enim meus super mel dulcis,  et hæreditas mea super mel et favum.
+Sirach	Sir	26	24	28	 Memoria mea in generationes sæculorum.
+Sirach	Sir	26	24	29	 Qui edunt me, adhuc esurient,  et qui bibunt me, adhuc sitient.
+Sirach	Sir	26	24	30	 Qui audit me non confundetur,  et qui operantur in me non peccabunt :
+Sirach	Sir	26	24	31	 qui elucidant me, vitam æternam habebunt.
+Sirach	Sir	26	24	32	 Hæc omnia liber vitæ,  et testamentum Altissimi, et agnitio veritatis.
+Sirach	Sir	26	24	33	 Legem mandavit Moyses in præceptis justitiarum,  et hæreditatem domui Jacob,  et Israël promissiones.
+Sirach	Sir	26	24	34	 Posuit David, puero suo,  excitare regem ex ipso fortissimum,  et in throno honoris sedentem in sempiternum.
+Sirach	Sir	26	24	35	 Qui implet quasi Phison sapientiam,  et sicut Tigris in diebus novorum :
+Sirach	Sir	26	24	36	 qui adimplet quasi Euphrates sensum,  qui multiplicat quasi Jordanis in tempore messis :
+Sirach	Sir	26	24	37	 qui mittit disciplinam sicut lucem,  et assistens quasi Gehon in die vindemiæ.
+Sirach	Sir	26	24	38	 Qui perficit primus scire ipsam,  et infirmior non investigabit eam.
+Sirach	Sir	26	24	39	 A mari enim abundavit cogitatio ejus,  et consilium illius ab abysso magna.
+Sirach	Sir	26	24	40	 Ego sapientia effudi flumina :
+Sirach	Sir	26	24	41	 ego quasi trames aquæ immensæ de fluvio :  ego quasi fluvii dioryx,  et sicut aquæductus exivi de paradiso.
+Sirach	Sir	26	24	42	 Dixi : Rigabo hortum meum plantationum,  et inebriabo prati mei fructum.
+Sirach	Sir	26	24	43	 Et ecce factus est mihi trames abundans,  et fluvius meus appropinquavit ad mare :
+Sirach	Sir	26	24	44	 quoniam doctrinam quasi antelucanum illumino omnibus,  et enarrabo illam usque ad longinquum.
+Sirach	Sir	26	24	45	 Penetrabo omnes inferiores partes terræ,  et inspiciam omnes dormientes,  et illuminabo omnes sperantes in Domino.
+Sirach	Sir	26	24	46	 Adhuc doctrinam quasi prophetiam effundam,  et relinquam illam quærentibus sapientiam,  et non desinam in progenies illorum usque in ævum sanctum.
+Sirach	Sir	26	24	47	 Videte quoniam non soli mihi laboravi,  sed omnibus exquirentibus veritatem.
+Sirach	Sir	26	25	1	In tribus placitum est spiritui meo,  quæ sunt probata coram Deo et hominibus :
+Sirach	Sir	26	25	2	 concordia fratrum,  et amor proximorum,  et vir et mulier bene sibi consentientes.
+Sirach	Sir	26	25	3	 Tres species odivit anima mea,  et aggravor valde animæ illorum :
+Sirach	Sir	26	25	4	 pauperem superbum, divitem mendacem,  senem fatuum et insensatum.
+Sirach	Sir	26	25	5	 Quæ in juventute tua non congregasti,  quomodo in senectute tua invenies ?
+Sirach	Sir	26	25	6	 Quam speciosum canitiei judicium,  et presbyteris cognoscere consilium !
+Sirach	Sir	26	25	7	 Quam speciosa veteranis sapientia,  et gloriosus intellectus et consilium !
+Sirach	Sir	26	25	8	 Corona senum multa peritia,  et gloria illorum timor Dei.
+Sirach	Sir	26	25	9	 Novem insuspicabilia cordis magnificavi :  et decimum dicam in lingua hominibus :
+Sirach	Sir	26	25	10	 homo qui jucundatur in filiis,  vivens et videns subversionem inimicorum suorum.
+Sirach	Sir	26	25	11	 Beatus qui habitat cum muliere sensata,  et qui lingua sua non est lapsus,  et qui non servivit indignis se.
+Sirach	Sir	26	25	12	 Beatus qui invenit amicum verum,  et qui enarrat justitiam auri audienti.
+Sirach	Sir	26	25	13	 Quam magnus qui invenit sapientiam et scientiam !  sed non est super timentem Dominum.
+Sirach	Sir	26	25	14	 Timor Dei super omnia se superposuit.
+Sirach	Sir	26	25	15	 Beatus homo cui donatum est habere timorem Dei :  qui tenet illum, cui assimilabitur ?
+Sirach	Sir	26	25	16	 Timor Dei initium dilectionis ejus :  fidei autem initium agglutinandum est ei.
+Sirach	Sir	26	25	17	 Omnis plaga tristitia cordis est,  et omnis malitia nequitia mulieris.
+Sirach	Sir	26	25	18	 Et omnem plagam, et non plagam videbit cordis :
+Sirach	Sir	26	25	19	 et omnem nequitiam, et non nequitiam mulieris :
+Sirach	Sir	26	25	20	 et omnem obductum, et non obductum odientium :
+Sirach	Sir	26	25	21	 et omnem vindictam, et non vindictam inimicorum.
+Sirach	Sir	26	25	22	 Non est caput nequius super caput colubri,
+Sirach	Sir	26	25	23	 et non est ira super iram mulieris.  Commorari leoni et draconi placebit,  quam habitare cum muliere nequam.
+Sirach	Sir	26	25	24	 Nequitia mulieris immutat faciem ejus :  et obcæcat vultum suum tamquam ursus,  et quasi saccum ostendit.  In medio proximorum ejus
+Sirach	Sir	26	25	25	 ingemuit vir ejus,  et audiens suspiravit modicum.
+Sirach	Sir	26	25	26	 Brevis omnis malitia super malitiam mulieris :  sors peccatorum cadat super illam.
+Sirach	Sir	26	25	27	 Sicut ascensus arenosus in pedibus veterani,  sic mulier linguata homini quieto.
+Sirach	Sir	26	25	28	 Ne respicias in mulieris speciem,  et non concupiscas mulierem in specie.
+Sirach	Sir	26	25	29	 Mulieris ira, et irreverentia,  et confusio magna.
+Sirach	Sir	26	25	30	 Mulier si primatum habeat,  contraria est viro suo.
+Sirach	Sir	26	25	31	 Cor humile, et facies tristis,  et plaga cordis, mulier nequam.
+Sirach	Sir	26	25	32	 Manus debiles et genua dissoluta,  mulier quæ non beatificat virum suum.
+Sirach	Sir	26	25	33	 A muliere initium factum est peccati,  et per illam omnes morimur.
+Sirach	Sir	26	25	34	 Non des aquæ tuæ exitum, nec modicum :  nec mulieri nequam veniam prodeundi.
+Sirach	Sir	26	25	35	 Si non ambulaverit ad manum tuam,  confundet te in conspectu inimicorum.
+Sirach	Sir	26	25	36	 A carnibus tuis abscinde illam,  ne semper te abutatur.
+Sirach	Sir	26	26	1	Mulieris bonæ beatus vir :  numerus enim annorum illius duplex.
+Sirach	Sir	26	26	2	 Mulier fortis oblectat virum suum,  et annos vitæ illius in pace implebit.
+Sirach	Sir	26	26	3	 Pars bona mulier bona,  in parte timentium Deum dabitur viro pro factis bonis :
+Sirach	Sir	26	26	4	 divitis autem et pauperis cor bonum,  in omni tempore vultus illorum hilaris.
+Sirach	Sir	26	26	5	 A tribus timuit cor meum,  et in quarto facies mea metuit :
+Sirach	Sir	26	26	6	 delaturam civitatis, et collectionem populi :
+Sirach	Sir	26	26	7	 calumniam mendacem super mortem omnia gravia :
+Sirach	Sir	26	26	8	 dolor cordis et luctus, mulier zelotypa.
+Sirach	Sir	26	26	9	 In muliere zelotypa flagellum linguæ,  omnibus communicans.
+Sirach	Sir	26	26	10	 Sicut boum jugum quod movetur, ita et mulier nequam :  qui tenet illam quasi qui apprehendit scorpionem.
+Sirach	Sir	26	26	11	 Mulier ebriosa ira magna, et contumelia :  et turpitudo illius non tegetur.
+Sirach	Sir	26	26	12	 Fornicatio mulieris in extollentia oculorum,  et in palpebris illius agnoscetur.
+Sirach	Sir	26	26	13	 In filia non avertente se, firma custodiam,  ne inventa occasione utatur se.
+Sirach	Sir	26	26	14	 Ab omni irreverentia oculorum ejus cave,  et ne mireris si te neglexerit.
+Sirach	Sir	26	26	15	 Sicut viator sitiens ad fontem os aperiet,  et ab omni aqua proxima bibet,  et contra omnem palum sedebit,  et contra omnem sagittam aperiet pharetram donec deficiat.
+Sirach	Sir	26	26	16	 Gratia mulieris sedulæ delectabit virum suum,  et ossa illius impinguabit.
+Sirach	Sir	26	26	17	 Disciplina illius datum Dei est.
+Sirach	Sir	26	26	18	 Mulier sensata et tacita,  non est immutatio eruditæ animæ.
+Sirach	Sir	26	26	19	 Gratia super gratiam  mulier sancta et pudorata.
+Sirach	Sir	26	26	20	 Omnis autem ponderatio non est digna  continentis animæ.
+Sirach	Sir	26	26	21	 Sicut sol oriens mundo in altissimis Dei,  sic mulieris bonæ species in ornamentum domus ejus.
+Sirach	Sir	26	26	22	 Lucerna splendens super candelabrum sanctum,  et species faciei super ætatem stabilem.
+Sirach	Sir	26	26	23	 Columnæ aureæ super bases argenteas,  et pedes firmi super plantas stabilis mulieris.
+Sirach	Sir	26	26	24	 Fundamenta æterna supra petram solidam,  et mandata Dei in corde mulieris sanctæ.
+Sirach	Sir	26	26	25	 In duobus contristatum est cor meum,  et in tertio iracundia mihi advenit :
+Sirach	Sir	26	26	26	 vir bellator deficiens per inopiam ;  et vir sensatus contemptus ;
+Sirach	Sir	26	26	27	 et qui transgreditur a justitia ad peccatum :  Deus paravit eum ad rhomphæam.
+Sirach	Sir	26	26	28	 Duæ species difficiles et periculosæ mihi apparuerunt :  difficile exuitur negotians a negligentia,  et non justificabitur caupo a peccatis labiorum.
+Sirach	Sir	26	27	1	Propter inopiam multi deliquerunt :  et qui quærit locupletari avertit oculum suum.
+Sirach	Sir	26	27	2	 Sicut in medio compaginis lapidum palus figitur,  sic et inter medium venditionis et emptionis angustiabitur peccatum :
+Sirach	Sir	26	27	3	 conteretur cum delinquente delictum.
+Sirach	Sir	26	27	4	 Si non in timore Domini tenueris te instanter,  cito subvertetur domus tua.
+Sirach	Sir	26	27	5	 Sicut in percussura cribri remanebit pulvis,  sic aporia hominis in cogitatu illius.
+Sirach	Sir	26	27	6	 Vasa figuli probat fornax,  et homines justos tentatio tribulationis.
+Sirach	Sir	26	27	7	 Sicut rusticatio de ligno ostendit fructum illius,  sic verbum ex cogitatu cordis hominis.
+Sirach	Sir	26	27	8	 Ante sermonem non laudes virum :  hæc enim tentatio est hominum.
+Sirach	Sir	26	27	9	 Si sequaris justitiam, apprehendes illam,  et indues quasi poderem honoris :  et inhabitabis cum ea, et proteget te in sempiternum,  et in die agnitionis invenies firmamentum.
+Sirach	Sir	26	27	10	 Volatilia ad sibi similia conveniunt :  et veritas ad eos qui operantur illam revertetur.
+Sirach	Sir	26	27	11	 Leo venationi insidiatur semper :  sic peccata operantibus iniquitates.
+Sirach	Sir	26	27	12	 Homo sanctus in sapientia manet sicut sol :  nam stultus sicut luna mutatur.
+Sirach	Sir	26	27	13	 In medio insensatorum serva verbum tempori :  in medio autem cogitantium assiduus esto.
+Sirach	Sir	26	27	14	 Narratio peccantium odiosa,  et risus illorum in deliciis peccati.
+Sirach	Sir	26	27	15	 Loquela multum jurans horripilationem capiti statuet,  et irreverentia ipsius obturatio aurium.
+Sirach	Sir	26	27	16	 Effusio sanguinis in rixa superborum,  et maledictio illorum auditus gravis.
+Sirach	Sir	26	27	17	 Qui denudat arcana amici fidem perdit,  et non inveniet amicum ad animum suum.
+Sirach	Sir	26	27	18	 Dilige proximum,  et conjungere fide cum illo.
+Sirach	Sir	26	27	19	 Quod si denudaveris absconsa illius,  non persequeris post eum.
+Sirach	Sir	26	27	20	 Sicut enim homo qui perdit amicum suum,  sic et qui perdit amicitiam proximi sui.
+Sirach	Sir	26	27	21	 Et sicut qui dimittit avem de manu sua,  sic dereliquisti proximum tuum, et non eum capies.
+Sirach	Sir	26	27	22	 Non illum sequaris, quoniam longe abest :  effugit enim quasi caprea de laqueo, quoniam vulnerata est anima ejus :
+Sirach	Sir	26	27	23	 ultra eum non poteris colligare.  Et maledicti est concordatio :
+Sirach	Sir	26	27	24	 denudare autem amici mysteria, desperatio est animæ infelicis.
+Sirach	Sir	26	27	25	 Annuens oculo fabricat iniqua,  et nemo eum abjiciet.
+Sirach	Sir	26	27	26	 In conspectu oculorum tuorum condulcabit os suum,  et super sermones tuos admirabitur :  novissime autem pervertet os suum,  et in verbis tuis dabit scandalum.
+Sirach	Sir	26	27	27	 Multa odivi, et non coæquavi ei,  et Dominus odiet illum.
+Sirach	Sir	26	27	28	 Qui in altum mittit lapidem, super caput ejus cadet :  et plaga dolosa dolosi dividet vulnera.
+Sirach	Sir	26	27	29	 Et qui foveam fodit incidet in eam :  et qui statuit lapidem proximo offendet in eo :  et qui laqueum alii ponit, peribit in illo.
+Sirach	Sir	26	27	30	 Facienti nequissimum consilium, super ipsum devolvetur,  et non agnoscet unde adveniat illi.
+Sirach	Sir	26	27	31	 Illusio et improperium superborum,  et vindicta sicut leo insidiabitur illi.
+Sirach	Sir	26	27	32	 Laqueo peribunt qui oblectantur casu justorum,  dolor autem consumet illos antequam moriantur.
+Sirach	Sir	26	27	33	 Ira et furor utraque execrabilia sunt,  et vir peccator continens erit illorum.
+Sirach	Sir	26	28	1	Qui vindicari vult, a Domino inveniet vindictam,  et peccata illius servans servabit.
+Sirach	Sir	26	28	2	 Relinque proximo tuo nocenti te,  et tunc deprecanti tibi peccata solventur.
+Sirach	Sir	26	28	3	 Homo homini reservat iram,  et a Deo quærit medelam :
+Sirach	Sir	26	28	4	 in hominem similem sibi non habet misericordiam,  et de peccatis suis deprecatur.
+Sirach	Sir	26	28	5	 Ipse cum caro sit reservat iram,  et propitiationem petit a Deo :  quis exorabit pro delictis illius ?
+Sirach	Sir	26	28	6	 Memento novissimorum, et desine inimicari :
+Sirach	Sir	26	28	7	 tabitudo enim et mors imminent in mandatis ejus.
+Sirach	Sir	26	28	8	 Memorare timorem Dei,  et non irascaris proximo.
+Sirach	Sir	26	28	9	 Memorare testamentum Altissimi,  et despice ignorantiam proximi.
+Sirach	Sir	26	28	10	 Abstine te a lite,  et minues peccata.
+Sirach	Sir	26	28	11	 Homo enim iracundus incendit litem,  et vir peccator turbabit amicos,  et in medio pacem habentium immittet inimicitiam.
+Sirach	Sir	26	28	12	 Secundum enim ligna silvæ sic ignis exardescit :  et secundum virtutem hominis sic iracundia illius erit,  et secundum substantiam suam exaltabit iram suam.
+Sirach	Sir	26	28	13	 Certamen festinatum incendit ignem,  et lis festinans effundit sanguinem :  et lingua testificans adducit mortem.
+Sirach	Sir	26	28	14	 Si sufflaveris in scintillam, quasi ignis exardebit :  et si exspueris super illam, extinguetur :  utraque ex ore proficiscuntur.
+Sirach	Sir	26	28	15	 Susurro et bilinguis maledictus,  multos enim turbabit pacem habentes.
+Sirach	Sir	26	28	16	 Lingua tertia multos commovit,  et dispersit illos de gente in gentem.
+Sirach	Sir	26	28	17	 Civitates muratas divitum destruxit,  et domus magnatorum effodit.
+Sirach	Sir	26	28	18	 Virtutes populorum concidit,  et gentes fortes dissolvit.
+Sirach	Sir	26	28	19	 Lingua tertia mulieres viratas ejecit,  et privavit illas laboribus suis.
+Sirach	Sir	26	28	20	 Qui respicit illam non habebit requiem,  nec habebit amicum in quo requiescat.
+Sirach	Sir	26	28	21	 Flagelli plaga livorem facit :  plaga autem linguæ comminuet ossa.
+Sirach	Sir	26	28	22	 Multi ceciderunt in ore gladii :  sed non sic quasi qui interierunt per linguam suam.
+Sirach	Sir	26	28	23	 Beatus qui tectus est a lingua nequam,  qui in iracundiam illius non transivit,  et qui non attraxit jugum illius,  et in vinculis ejus non est ligatus :
+Sirach	Sir	26	28	24	 jugum enim illius jugum ferreum est,  et vinculum illius vinculum æreum est ;
+Sirach	Sir	26	28	25	 mors illius mors nequissima :  et utilis potius infernus quam illa.
+Sirach	Sir	26	28	26	 Perseverantia illius non permanebit,  sed obtinebit vias injustorum,  et in flamma sua non comburet justos.
+Sirach	Sir	26	28	27	 Qui relinquunt Deum incident in illam,  et exardebit in illis, et non extinguetur,  et immittetur in illos quasi leo,  et quasi pardus lædet illos.
+Sirach	Sir	26	28	28	 Sepi aures tuas spinis :  linguam nequam noli audire :  et ori tuo facito ostia et seras.
+Sirach	Sir	26	28	29	 Aurum tuum et argentum tuum confla,  et verbis tuis facito stateram,  et frenos ori tuo rectos :
+Sirach	Sir	26	28	30	 et attende ne forte labaris in lingua,  et cadas in conspectu inimicorum insidiantium tibi,  et sit casus tuus insanabilis in mortem.
+Sirach	Sir	26	29	1	Qui facit misericordiam fœneratur proximo suo :  et qui prævalet manu mandata servat.
+Sirach	Sir	26	29	2	 Fœnerare proximo tuo in tempore necessitatis illius :  et iterum redde proximo in tempore suo.
+Sirach	Sir	26	29	3	 Confirma verbum, et fideliter age cum illo :  et in omni tempore invenies quod tibi necessarium est.
+Sirach	Sir	26	29	4	 Multi quasi inventionem æstimaverunt fœnus,  et præstiterunt molestiam his qui se adjuverunt.
+Sirach	Sir	26	29	5	 Donec accipiant, osculantur manus dantis,  et in promissionibus humiliant vocem suam :
+Sirach	Sir	26	29	6	 et in tempore redditionis postulabit tempus,  et loquetur verba tædii et murmurationum,  et tempus causabitur.
+Sirach	Sir	26	29	7	 Si autem potuerit reddere, adversabitur :  solidi vix reddet dimidium,  et computabit illud quasi inventionem :
+Sirach	Sir	26	29	8	 sin autem, fraudabit illum pecunia sua,  et possidebit illum inimicum gratis :
+Sirach	Sir	26	29	9	 et convitia et maledicta reddet illi,  et pro honore et beneficio reddet illi contumeliam.
+Sirach	Sir	26	29	10	 Multi non causa nequitiæ non fœnerati sunt,  sed fraudari gratis timuerunt.
+Sirach	Sir	26	29	11	 Verumtamen super humilem animo fortior esto,  et pro eleemosyna non trahas illum.
+Sirach	Sir	26	29	12	 Propter mandatum assume pauperem,  et propter inopiam ejus ne dimittas eum vacuum.
+Sirach	Sir	26	29	13	 Perde pecuniam propter fratrem et amicum tuum,  et non abscondas illam sub lapide in perditionem.
+Sirach	Sir	26	29	14	 Pone thesaurum tuum in præceptis Altissimi,  et proderit tibi magis quam aurum.
+Sirach	Sir	26	29	15	 Conclude eleemosynam in corde pauperis,  et hæc pro te exorabit ab omni malo.
+Sirach	Sir	26	29	16	 Super scutum potentis
+Sirach	Sir	26	29	17	et super lanceam
+Sirach	Sir	26	29	18	 adversus inimicum tuum pugnabit.
+Sirach	Sir	26	29	19	 Vir bonus fidem facit pro proximo suo :  et qui perdiderit confusionem derelinquet sibi.
+Sirach	Sir	26	29	20	 Gratiam fidejussoris ne obliviscaris :  dedit enim pro te animam suam.
+Sirach	Sir	26	29	21	 Repromissorem fugit peccator et immundus.
+Sirach	Sir	26	29	22	 Bona repromissoris sibi ascribit peccator :  et ingratus sensu derelinquet liberantem se.
+Sirach	Sir	26	29	23	 Vir repromittit de proximo suo :  et cum perdiderit reverentiam, derelinquetur ab eo.
+Sirach	Sir	26	29	24	 Repromissio nequissima multos perdidit dirigentes,  et commovit illos quasi fluctus maris.
+Sirach	Sir	26	29	25	 Viros potentes gyrans migrare fecit,  et vagati sunt in gentibus alienis.
+Sirach	Sir	26	29	26	 Peccator transgrediens mandatum Domini incidet in promissionem nequam :  et qui conatur multa agere incidet in judicium.
+Sirach	Sir	26	29	27	 Recupera proximum secundum virtutem tuam,  et attende tibi ne incidas.
+Sirach	Sir	26	29	28	 Initium vitæ hominis, aqua et panis,  et vestimentum, et domus protegens turpitudinem.
+Sirach	Sir	26	29	29	 Melior est victus pauperis sub tegmine asserum  quam epulæ splendidæ in peregre sine domicilio.
+Sirach	Sir	26	29	30	 Minimum pro magno placeat tibi,  et improperium peregrinationis non audies.
+Sirach	Sir	26	29	31	 Vita nequam hospitandi de domo in domum :  et ubi hospitabitur non fiducialiter aget, nec aperiet os.
+Sirach	Sir	26	29	32	 Hospitabitur, et pascet, et potabit ingratos,  et ad hæc amara audiet :
+Sirach	Sir	26	29	33	 transi, hospes, et orna mensam,  et quæ in manu habes ciba ceteros.
+Sirach	Sir	26	29	34	 Exi a facie honoris amicorum meorum :  necessitudine domus meæ hospitio mihi factus est frater.
+Sirach	Sir	26	29	35	 Gravia hæc homini habenti sensum :  correptio domus, et improperium fœneratoris.
+Sirach	Sir	26	30	1	Qui diligit filium suum assiduat illi flagella,  ut lætetur in novissimo suo,  et non palpet proximorum ostia.
+Sirach	Sir	26	30	2	 Qui docet filium suum laudabitur in illo,  et in medio domesticorum in illo gloriabitur.
+Sirach	Sir	26	30	3	 Qui docet filium suum in zelum mittit inimicum,  et in medio amicorum gloriabitur in illo.
+Sirach	Sir	26	30	4	 Mortuus est pater ejus, et quasi non est mortuus :  similem enim reliquit sibi post se.
+Sirach	Sir	26	30	5	 In vita sua vidit, et lætatus est in illo :  in obitu suo non est contristatus,  nec confusus est coram inimicis :
+Sirach	Sir	26	30	6	 reliquit enim defensorem domus contra inimicos,  et amicis reddentem gratiam.
+Sirach	Sir	26	30	7	 Pro animabus filiorum colligabit vulnera sua,  et super omnem vocem turbabuntur viscera ejus.
+Sirach	Sir	26	30	8	 Equus indomitus evadit durus,  et filius remissus evadet præceps.
+Sirach	Sir	26	30	9	 Lacta filium, et paventem te faciet :  lude cum eo, et contristabit te.
+Sirach	Sir	26	30	10	 Non corrideas illi, ne doleas,  et in novissimo obstupescent dentes tui.
+Sirach	Sir	26	30	11	 Non des illi potestatem in juventute,  et ne despicias cogitatus illius.
+Sirach	Sir	26	30	12	 Curva cervicem ejus in juventute,  et tunde latera ejus dum infans est,  ne forte induret, et non credat tibi,  et erit tibi dolor animæ.
+Sirach	Sir	26	30	13	 Doce filium tuum, et operare in illo,  ne in turpitudinem illius offendas.
+Sirach	Sir	26	30	14	 Melior est pauper sanus, et fortis viribus,  quam dives imbecillis et flagellatus malitia.
+Sirach	Sir	26	30	15	 Salus animæ in sanctitate justitiæ  melior est omni auro et argento :  et corpus validum quam census immensus.
+Sirach	Sir	26	30	16	 Non est census super censum salutis corporis,  et non est oblectamentum super cordis gaudium.
+Sirach	Sir	26	30	17	 Melior est mors quam vita amara,  et requies æterna quam languor perseverans.
+Sirach	Sir	26	30	18	 Bona abscondita in ore clauso,  quasi appositiones epularum circumpositæ sepulchro.
+Sirach	Sir	26	30	19	 Quid proderit libatio idolo ?  nec enim manducabit, nec odorabit.
+Sirach	Sir	26	30	20	 Sic qui effugatur a Domino,  portans mercedes iniquitatis :
+Sirach	Sir	26	30	21	 videns oculis et ingemiscens,  sicut spado complectens virginem, et suspirans.
+Sirach	Sir	26	30	22	 Tristitiam non des animæ tuæ,  et non affligas temetipsum in consilio tuo.
+Sirach	Sir	26	30	23	 Jucunditas cordis, hæc est vita hominis,  et thesaurus sine defectione sanctitatis :  et exsultatio viri est longævitas.
+Sirach	Sir	26	30	24	 Miserere animæ tuæ placens Deo, et contine :  congrega cor tuum in sanctitate ejus,  et tristitiam longe repelle a te.
+Sirach	Sir	26	30	25	 Multos enim occidit tristitia,  et non est utilitas in illa.
+Sirach	Sir	26	30	26	 Zelus et iracundia minuunt dies,  et ante tempus senectam adducet cogitatus.
+Sirach	Sir	26	30	27	 Splendidum cor et bonum in epulis est :  epulæ enim illius diligenter fiunt.
+Sirach	Sir	26	31	1	Vigilia honestatis tabefaciet carnes,  et cogitatus illius auferet somnum.
+Sirach	Sir	26	31	2	 Cogitatus præscientiæ avertit sensum,  et infirmitas gravis sobriam facit animam.
+Sirach	Sir	26	31	3	 Laboravit dives in congregatione substantiæ,  et in requie sua replebitur bonis suis.
+Sirach	Sir	26	31	4	 Laboravit pauper in diminutione victus,  et in fine inops fit.
+Sirach	Sir	26	31	5	 Qui aurum diligit non justificabitur,  et qui insequitur consumptionem replebitur ex ea.
+Sirach	Sir	26	31	6	 Multi dati sunt in auri casus,  et facta est in specie ipsius perditio illorum.
+Sirach	Sir	26	31	7	 Lignum offensionis est aurum sacrificantium :  væ illis qui sectantur illud !  et omnis imprudens deperiet in illo.
+Sirach	Sir	26	31	8	 Beatus dives qui inventus est sine macula,  et qui post aurum non abiit,  nec speravit in pecunia et thesauris.
+Sirach	Sir	26	31	9	 Quis est hic ? et laudabimus eum :  fecit enim mirabilia in vita sua.
+Sirach	Sir	26	31	10	 Qui probatus est in illo, et perfectus est, erit illi gloria æterna :  qui potuit transgredi, et non est transgressus ;  facere mala, et non fecit.
+Sirach	Sir	26	31	11	 Ideo stabilita sunt bona illius in Domino,  et eleemosynas illius enarrabit omnis ecclesia sanctorum.
+Sirach	Sir	26	31	12	 Supra mensam magnam sedisti ?  non aperias super illam faucem tuam prior.
+Sirach	Sir	26	31	13	 Non dicas sic : Multa sunt, quæ super illam sunt.
+Sirach	Sir	26	31	14	 Memento quoniam malus est oculus nequam.
+Sirach	Sir	26	31	15	 Nequius oculo quid creatum est ?  ideo ab omni facie sua lacrimabitur, cum viderit.
+Sirach	Sir	26	31	16	 Ne extendas manum tuam prior,  et invidia contaminatus erubescas.
+Sirach	Sir	26	31	17	 Ne comprimaris in convivio.
+Sirach	Sir	26	31	18	 Intellige quæ sunt proximi tui ex teipso.
+Sirach	Sir	26	31	19	 Utere quasi homo frugi his quæ tibi apponuntur :  ne, cum manducas multum, odio habearis.
+Sirach	Sir	26	31	20	 Cessa prior causa disciplinæ :  et noli nimius esse, ne forte offendas.
+Sirach	Sir	26	31	21	 Et si in medio multorum sedisti,  prior illis ne extendas manum tuam,  nec prior poscas bibere.
+Sirach	Sir	26	31	22	 Quam sufficiens est homini erudito vinum exiguum !  et in dormiendo non laborabis ab illo,  et non senties dolorem.
+Sirach	Sir	26	31	23	 Vigilia, cholera et tortura viro infrunito,
+Sirach	Sir	26	31	24	 somnus sanitatis in homine parco :  dormiet usque mane,  et anima illius cum ipso delectabitur.
+Sirach	Sir	26	31	25	 Et si coactus fueris in edendo multum,  surge e medio, evome, et refrigerabit te,  et non adduces corpori tuo infirmitatem.
+Sirach	Sir	26	31	26	 Audi me, fili, et ne spernas me,  et in novissimo invenies verba mea.
+Sirach	Sir	26	31	27	 In omnibus operibus tuis esto velox,  et omnis infirmitas non occurret tibi.
+Sirach	Sir	26	31	28	 Splendidum in panibus benedicent labia multorum,  et testimonium veritatis illius fidele.
+Sirach	Sir	26	31	29	 Nequissimo in pane murmurabit civitas,  et testimonium nequitiæ illius verum est.
+Sirach	Sir	26	31	30	 Diligentes in vino noli provocare :  multos enim exterminavit vinum.
+Sirach	Sir	26	31	31	 Ignis probat ferrum durum :  sic vinum corda superborum arguet in ebrietate potatum.
+Sirach	Sir	26	31	32	 Æqua vita hominibus vinum in sobrietate :  si bibas illud moderate, eris sobrius.
+Sirach	Sir	26	31	33	 Quæ vita est ei qui minuitur vino ?
+Sirach	Sir	26	31	34	 Quid defraudat vitam ? mors.
+Sirach	Sir	26	31	35	 Vinum in jucunditatem creatum est,  et non in ebrietatem ab initio.
+Sirach	Sir	26	31	36	 Exsultatio animæ et cordis vinum moderate potatum.
+Sirach	Sir	26	31	37	 Sanitas est animæ et corpori sobrius potus.
+Sirach	Sir	26	31	38	 Vinum multum potatum irritationem,  et iram, et ruinas multas facit.
+Sirach	Sir	26	31	39	 Amaritudo animæ  vinum multum potatum.
+Sirach	Sir	26	31	40	 Ebrietatis animositas, imprudentis offensio,  minorans virtutem, et faciens vulnera.
+Sirach	Sir	26	31	41	 In convivio vini non arguas proximum,  et non despicias eum in jucunditate illius.
+Sirach	Sir	26	31	42	 Verba improperii non dicas illi,  et non premas illum repetendo.
+Sirach	Sir	26	32	1	Rectorem te posuerunt ? noli extolli :  esto in illis quasi unus ex ipsis.
+Sirach	Sir	26	32	2	 Curam illorum habe, et sic conside,  et omni cura tua explicita recumbe :
+Sirach	Sir	26	32	3	 ut læteris propter illos,  et ornamentum gratiæ accipias coronam,  et dignationem consequaris corrogationis.
+Sirach	Sir	26	32	4	 Loquere major natu :  decet enim te
+Sirach	Sir	26	32	5	 primum verbum diligenti scientia,  et non impedias musicam.
+Sirach	Sir	26	32	6	 Ubi auditus non est, non effundas sermonem,  et importune noli extolli in sapientia tua.
+Sirach	Sir	26	32	7	 Gemmula carbunculi in ornamento auri,  et comparatio musicorum in convivio vini.
+Sirach	Sir	26	32	8	 Sicut in fabricatione auri signum est smaragdi,  sic numerus musicorum in jucundo et moderato vino.
+Sirach	Sir	26	32	9	 Audi tacens,  et pro reverentia accedet tibi bona gratia.
+Sirach	Sir	26	32	10	 Adolescens, loquere in tua causa vix.
+Sirach	Sir	26	32	11	 Si bis interrogatus fueris,  habeat caput responsum tuum.
+Sirach	Sir	26	32	12	 In multis esto quasi inscius,  et audi tacens simul et quærens.
+Sirach	Sir	26	32	13	 In medio magnatorum non præsumas :  et ubi sunt senes non multum loquaris.
+Sirach	Sir	26	32	14	 Ante grandinem præibit coruscatio :  et ante verecundiam præibit gratia,  et pro reverentia accedet tibi bona gratia.
+Sirach	Sir	26	32	15	 Et hora surgendi non te trices :  præcurre autem prior in domum tuam,  et illic avocare, et illic lude,
+Sirach	Sir	26	32	16	 et age conceptiones tuas,  et non in delictis et verbo superbo :
+Sirach	Sir	26	32	17	 et super his omnibus benedicito Dominum, qui fecit,  et inebriantem te ab omnibus bonis suis.
+Sirach	Sir	26	32	18	 Qui timet Dominum excipiet doctrinam ejus :  et qui vigilaverint ad illum invenient benedictionem.
+Sirach	Sir	26	32	19	 Qui quærit legem replebitur ab ea,  et qui insidiose agit scandalizabitur in ea.
+Sirach	Sir	26	32	20	 Qui timent Dominum invenient judicium justum,  et justitias quasi lumen accendent.
+Sirach	Sir	26	32	21	 Peccator homo vitabit correptionem,  et secundum voluntatem suam inveniet comparationem.
+Sirach	Sir	26	32	22	 Vir consilii non disperdet intelligentiam :  alienus et superbus non pertimescet timorem :
+Sirach	Sir	26	32	23	 etiam postquam fecit cum eo sine consilio,  et suis insectationibus arguetur.
+Sirach	Sir	26	32	24	 Fili, sine consilio nihil facias,  et post factum non pœnitebis.
+Sirach	Sir	26	32	25	 In via ruinæ non eas, et non offendes in lapides :  nec credas te viæ laboriosæ, ne ponas animæ tuæ scandalum.
+Sirach	Sir	26	32	26	 Et a filiis tuis cave,  et a domesticis tuis attende.
+Sirach	Sir	26	32	27	 In omni opere tuo crede ex fide animæ tuæ,  hoc est enim conservatio mandatorum.
+Sirach	Sir	26	32	28	 Qui credit Deo attendit mandatis :  et qui confidit in illo non minorabitur.
+Sirach	Sir	26	33	1	Timenti Dominum non occurrent mala :  sed in tentatione Deus illum conservabit, et liberabit a malis.  Sapiens non odit mandata et justitias,
+Sirach	Sir	26	33	2	 et non illidetur quasi in procella navis.
+Sirach	Sir	26	33	3	 Homo sensatus credit legi Dei,  et lex illi fidelis.
+Sirach	Sir	26	33	4	 Qui interrogationem manifestat parabit verbum,  et sic deprecatus exaudietur :  et conservabit disciplinam, et tunc respondebit.
+Sirach	Sir	26	33	5	 Præcordia fatui quasi rota carri,  et quasi axis versatilis cogitatus illius.
+Sirach	Sir	26	33	6	 Equus emissarius, sic et amicus subsannator :  sub omni supra sedente hinnit.
+Sirach	Sir	26	33	7	 Quare dies diem superat, et iterum lux lucem,  et annus annum a sole ?
+Sirach	Sir	26	33	8	 A Domini scientia separati sunt,  facto sole, et præceptum custodiente.
+Sirach	Sir	26	33	9	 Et immutavit tempora, et dies festos ipsorum,  et in illis dies festos celebraverunt ad horam.
+Sirach	Sir	26	33	10	 Ex ipsis exaltavit et magnificavit Deus,  et ex ipsis posuit in numerum dierum :  et omnes homines de solo et ex terra unde creatus est Adam.
+Sirach	Sir	26	33	11	 In multitudine disciplinæ Dominus separavit eos,  et immutavit vias eorum.
+Sirach	Sir	26	33	12	 Ex ipsis benedixit et exaltavit,  et ex ipsis sanctificavit, et ad se applicavit,  et ex ipsis maledixit, et humiliavit,  et convertit illos a separatione ipsorum.
+Sirach	Sir	26	33	13	 Quasi lutum figuli in manu ipsius,  plasmare illud et disponere.
+Sirach	Sir	26	33	14	 Omnes viæ ejus secundum dispositionem ejus :  sic homo in manu illius qui se fecit,  et reddet illi secundum judicium suum.
+Sirach	Sir	26	33	15	 Contra malum bonum est, et contra mortem vita :  sic et contra virum justum peccator,  et sic intuere in omnia opera Altissimi,  duo et duo, et unum contra unum.
+Sirach	Sir	26	33	16	 Et ego novissimus evigilavi,  et quasi qui colligit acinos post vindemiatores.
+Sirach	Sir	26	33	17	 In benedictione Dei et ipse speravi,  et quasi qui vindemiat replevi torcular.
+Sirach	Sir	26	33	18	 Respicite quoniam non mihi soli laboravi,  sed omnibus exquirentibus disciplinam.
+Sirach	Sir	26	33	19	 Audite me, magnates et omnes populi :  et rectores ecclesiæ, auribus percipite.
+Sirach	Sir	26	33	20	 Filio et mulieri, fratri et amico,  non des potestatem super te in vita tua :  et non dederis alii possessionem tuam,  ne forte pœniteat te, et depreceris pro illis.
+Sirach	Sir	26	33	21	 Dum adhuc superes et aspiras,  non immutabit te omnis caro.
+Sirach	Sir	26	33	22	 Melius est enim ut filii tui te rogent,  quam te respicere in manus filiorum tuorum.
+Sirach	Sir	26	33	23	 In omnibus operibus tuis præcellens esto.
+Sirach	Sir	26	33	24	 Ne dederis maculam in gloria tua.  In die consummationis dierum vitæ tuæ, et in tempore exitus tui,  distribue hæreditatem tuam.
+Sirach	Sir	26	33	25	 Cibaria, et virga, et onus asino :  panis, et disciplina, et opus servo.
+Sirach	Sir	26	33	26	 Operatur in disciplina, et quærit requiescere :  laxa manus illi, et quærit libertatem.
+Sirach	Sir	26	33	27	 Jugum et lorum curvant collum durum,  et servum inclinant operationes assiduæ.
+Sirach	Sir	26	33	28	 Servo malevolo tortura et compedes :  mitte illum in operationem, ne vacet :
+Sirach	Sir	26	33	29	 multam enim malitiam docuit otiositas.
+Sirach	Sir	26	33	30	 In opera constitue eum :  sic enim condecet illum.  Quod si non obaudierit, curva illum compedibus,  et non amplifices super omnem carnem :  verum sine judicio nihil facias grave.
+Sirach	Sir	26	33	31	 Si est tibi servus fidelis, sit tibi quasi anima tua :  quasi fratrem sic eum tracta,  quoniam in sanguine animæ comparasti illum.
+Sirach	Sir	26	33	32	 Si læseris eum injuste,  in fugam convertetur :
+Sirach	Sir	26	33	33	 et si extollens discesserit,  quem quæras et in qua via quæras illum nescis.
+Sirach	Sir	26	34	1	Vana spes et mendacium viro insensato :  et somnia extollunt imprudentes.
+Sirach	Sir	26	34	2	 Quasi qui apprehendit umbram et persequitur ventum,  sic et qui attendit ad visa mendacia.
+Sirach	Sir	26	34	3	 Hoc secundum hoc visio somniorum,  ante faciem hominis similitudo hominis.
+Sirach	Sir	26	34	4	 Ab immundo, quid mundabitur ?  et a mendace, quid verum dicetur ?
+Sirach	Sir	26	34	5	 Divinatio erroris, et auguria mendacia,  et somnia malefacientium, vanitas est :
+Sirach	Sir	26	34	6	 et sicut parturientis, cor tuum phantasias patitur.  Nisi ab Altissimo fuerit emissa visitatio,  ne dederis in illis cor tuum :
+Sirach	Sir	26	34	7	 multos enim errare fecerunt somnia,  et exciderunt sperantes in illis.
+Sirach	Sir	26	34	8	 Sine mendacio consummabitur verbum legis,  et sapientia in ore fidelis complanabitur.
+Sirach	Sir	26	34	9	 Qui non est tentatus quid scit ?  vir in multis expertus cogitabit multa :  et qui multa didicit enarrabit intellectum.
+Sirach	Sir	26	34	10	 Qui non est expertus pauca recognoscit :  qui autem in multis factus est, multiplicat malitiam.
+Sirach	Sir	26	34	11	 Qui tentatus non est qualia scit ?  qui implanatus est abundabit nequitia.
+Sirach	Sir	26	34	12	 Multa vidi errando,  et plurimas verborum consuetudines.
+Sirach	Sir	26	34	13	 Aliquoties usque ad mortem periclitatus sum horum causa,  et liberatus sum gratia Dei.
+Sirach	Sir	26	34	14	 Spiritus timentium Deum quæritur,  et in respectu illius benedicetur.
+Sirach	Sir	26	34	15	 Spes enim illorum in salvantem illos,  et oculi Dei in diligentes se.
+Sirach	Sir	26	34	16	 Qui timet Dominum nihil trepidabit :  et non pavebit, quoniam ipse est spes ejus.
+Sirach	Sir	26	34	17	 Timentis Dominum, beata est anima ejus.
+Sirach	Sir	26	34	18	 Ad quem respicit, et quis est fortitudo ejus ?
+Sirach	Sir	26	34	19	 Oculi Domini super timentes eum :  protector potentiæ, firmamentum virtutis,  tegimen ardoris, et umbraculum meridiani :
+Sirach	Sir	26	34	20	 deprecatio offensionis, et adjutorium casus :  exaltans animam, et illuminans oculos,  dans sanitatem, et vitam, et benedictionem.
+Sirach	Sir	26	34	21	 Immolantis ex iniquo oblatio est maculata,  et non sunt beneplacitæ subsannationes injustorum.
+Sirach	Sir	26	34	22	 Dominus solus sustinentibus se  in via veritatis et justitiæ.
+Sirach	Sir	26	34	23	 Dona iniquorum non probat Altissimus,  nec respicit in oblationes iniquorum,  nec in multitudine sacrificiorum eorum propitiabitur peccatis.
+Sirach	Sir	26	34	24	 Qui offert sacrificium ex substantia pauperum,  quasi qui victimat filium in conspectu patris sui.
+Sirach	Sir	26	34	25	 Panis egentium vita pauperum est :  qui defraudat illum homo sanguinis est.
+Sirach	Sir	26	34	26	 Qui aufert in sudore panem,  quasi qui occidit proximum suum.
+Sirach	Sir	26	34	27	 Qui effundit sanguinem,  et qui fraudem facit mercenario, fratres sunt.
+Sirach	Sir	26	34	28	 Unus ædificans, et unus destruens :  quid prodest illis, nisi labor ?
+Sirach	Sir	26	34	29	 Unus orans, et unus maledicens :  cujus vocem exaudiet Deus ?
+Sirach	Sir	26	34	30	 Qui baptizatur a mortuo, et iterum tangit eum,  quid proficit lavatio illius ?
+Sirach	Sir	26	34	31	 Sic homo qui jejunat in peccatis suis,  et iterum eadem faciens :  quid proficit humiliando se ?  orationem illius quis exaudiet ?
+Sirach	Sir	26	35	1	Qui conservat legem  multiplicat oblationem.
+Sirach	Sir	26	35	2	 Sacrificium salutare est attendere mandatis,  et discedere ab omni iniquitate.
+Sirach	Sir	26	35	3	 Et propitiationem litare sacrificii super injustitias :  et deprecatio pro peccatis, recedere ab injustitia.
+Sirach	Sir	26	35	4	 Retribuet gratiam qui offert similaginem :  et qui facit misericordiam offert sacrificium.
+Sirach	Sir	26	35	5	 Beneplacitum est Domino recedere ab iniquitate :  et deprecatio pro peccatis recedere ab injustitia.
+Sirach	Sir	26	35	6	 Non apparebis ante conspectum Domini vacuus :
+Sirach	Sir	26	35	7	 hæc enim omnia propter mandatum Dei fiunt.
+Sirach	Sir	26	35	8	 Oblatio justi impinguat altare,  et odor suavitatis est in conspectu Altissimi.
+Sirach	Sir	26	35	9	 Sacrificium justi acceptum est,  et memoriam ejus non obliviscetur Dominus.
+Sirach	Sir	26	35	10	 Bono animo gloriam redde Deo,  et non minuas primitias manuum tuarum.
+Sirach	Sir	26	35	11	 In omni dato hilarem fac vultum tuum,  et in exsultatione sanctifica decimas tuas.
+Sirach	Sir	26	35	12	 Da Altissimo secundum datum ejus,  et in bono oculo adinventionem facito manuum tuarum,
+Sirach	Sir	26	35	13	 quoniam Dominus retribuens est,  et septies tantum reddet tibi.
+Sirach	Sir	26	35	14	 Noli offerre munera prava,  non enim suscipiet illa.
+Sirach	Sir	26	35	15	 Et noli inspicere sacrificum injustum,  quoniam Dominus judex est,  et non est apud illum gloria personæ.
+Sirach	Sir	26	35	16	 Non accipiet Dominus personam in pauperem,  et deprecationem læsi exaudiet.
+Sirach	Sir	26	35	17	 Non despiciet preces pupilli,  nec viduam, si effundat loquelam gemitus.
+Sirach	Sir	26	35	18	 Nonne lacrimæ viduæ ad maxillam descendunt,  et exclamatio ejus super deducentem eas ?
+Sirach	Sir	26	35	19	 A maxilla enim ascendunt usque ad cælum,  et Dominus exauditor non delectabitur in illis.
+Sirach	Sir	26	35	20	 Qui adorat Deum in oblectatione suscipietur,  et deprecatio illius usque ad nubes propinquabit.
+Sirach	Sir	26	35	21	 Oratio humiliantis se nubes penetrabit,  et donec propinquet non consolabitur,  et non discedet donec Altissimus aspiciat.
+Sirach	Sir	26	35	22	 Et Dominus non elongabit :  et judicabit justos, et faciet judicium :  et Fortissimus non habebit in illis patientiam,  ut contribulet dorsum ipsorum :
+Sirach	Sir	26	35	23	 et gentibus reddet vindictam,  donec tollat plenitudinem superborum,  et sceptra iniquorum contribulet :
+Sirach	Sir	26	35	24	 donec reddat hominibus secundum actus suos,  et secundum opera Adæ, et secundum præsumptionem illius :
+Sirach	Sir	26	35	25	 donec judicet judicium plebis suæ,  et oblectabit justos misericordia sua.
+Sirach	Sir	26	35	26	 Speciosa misericordia Dei in tempore tribulationis,  quasi nubes pluviæ in tempore siccitatis.
+Sirach	Sir	26	36	1	Miserere nostri, Deus omnium, et respice nos,  et ostende nobis lucem miserationum tuarum :
+Sirach	Sir	26	36	2	 et immitte timorem tuum super gentes quæ non exquisierunt te,  ut cognoscant quia non est deus nisi tu,  et enarrent magnalia tua.
+Sirach	Sir	26	36	3	 Alleva manum tuam super gentes alienas,  ut videant potentiam tuam.
+Sirach	Sir	26	36	4	 Sicut enim in conspectu eorum sanctificatus es in nobis,  sic in conspectu nostro magnificaberis in eis :
+Sirach	Sir	26	36	5	 ut cognoscant te, sicut et nos cognovimus  quoniam non est deus præter te, Domine.
+Sirach	Sir	26	36	6	 Innova signa, et immuta mirabilia.
+Sirach	Sir	26	36	7	 Glorifica manum et brachium dextrum.
+Sirach	Sir	26	36	8	 Excita furorem, et effunde iram.
+Sirach	Sir	26	36	9	 Tolle adversarium, et afflige inimicum.
+Sirach	Sir	26	36	10	 Festina tempus, et memento finis,  ut enarrent mirabilia tua.
+Sirach	Sir	26	36	11	 In ira flammæ devoretur qui salvatur :  et qui pessimant plebem tuam inveniant perditionem.
+Sirach	Sir	26	36	12	 Contere caput principum inimicorum,  dicentium : Non est alius præter nos.
+Sirach	Sir	26	36	13	 Congrega omnes tribus Jacob,  ut cognoscant quia non est deus nisi tu,  et enarrent magnalia tua,  et hæreditabis eos sicut ab initio.
+Sirach	Sir	26	36	14	 Miserere plebi tuæ, super quam invocatum est nomen tuum,  et Israël quem coæquasti primogenito tuo.
+Sirach	Sir	26	36	15	 Miserere civitati sanctificationis tuæ,  Jerusalem, civitati requiei tuæ.
+Sirach	Sir	26	36	16	 Reple Sion inenarrabilibus verbis tuis,  et gloria tua populum tuum.
+Sirach	Sir	26	36	17	 Da testimonium his qui ab initio creaturæ tuæ sunt,  et suscita prædicationes quas locuti sunt in nomine tuo prophetæ priores.
+Sirach	Sir	26	36	18	 Da mercedem sustinentibus te,  ut prophetæ tui fideles inveniantur :  et exaudi orationes servorum tuorum,
+Sirach	Sir	26	36	19	 secundum benedictionem Aaron de populo tuo :  et dirige nos in viam justitiæ,  et sciant omnes qui habitant terram  quia tu es Deus conspector sæculorum.
+Sirach	Sir	26	36	20	 Omnem escam manducabit venter :  et est cibus cibo melior.
+Sirach	Sir	26	36	21	 Fauces contingunt cibum feræ,  et cor sensatum verba mendacia.
+Sirach	Sir	26	36	22	 Cor pravum dabit tristitiam,  et homo peritus resistet illi.
+Sirach	Sir	26	36	23	 Omnem masculum excipiet mulier :  et est filia melior filia.
+Sirach	Sir	26	36	24	 Species mulieris exhilarat faciem viri sui,  et super omnem concupiscentiam hominis superducit desiderium.
+Sirach	Sir	26	36	25	 Si est lingua curationis,  est et mitigationis et misericordiæ :  non est vir illius secundum filios hominum.
+Sirach	Sir	26	36	26	 Qui possidet mulierem bonam inchoat possessionem :  adjutorium secundum illum est, et columna ut requies.
+Sirach	Sir	26	36	27	 Ubi non est sepes, diripietur possessio :  et ubi non est mulier, ingemiscit egens.
+Sirach	Sir	26	36	28	 Quis credit ei qui non habet nidum,  et deflectens ubicumque obscuraverit,  quasi succinctus latro exiliens de civitate in civitatem ?
+Sirach	Sir	26	37	1	Omnis amicus dicet : Et ego amicitiam copulavi :  sed est amicus solo nomine amicus.  Nonne tristitia inest usque ad mortem ?
+Sirach	Sir	26	37	2	 sodalis autem et amicus ad inimicitiam convertentur.
+Sirach	Sir	26	37	3	 O præsumptio nequissima, unde creata es  cooperire aridam malitia et dolositate illius ?
+Sirach	Sir	26	37	4	 Sodalis amico conjucundatur in oblectationibus,  et in tempore tribulationis adversarius erit.
+Sirach	Sir	26	37	5	 Sodalis amico condolet causa ventris,  et contra hostem accipiet scutum.
+Sirach	Sir	26	37	6	 Non obliviscaris amici tui in animo tuo,  et non immemor sis illius in opibus tuis.
+Sirach	Sir	26	37	7	 Noli consiliari cum eo qui tibi insidiatur,  et a zelantibus te absconde consilium.
+Sirach	Sir	26	37	8	 Omnis consiliarius prodit consilium,  sed est consiliarius in semetipso.
+Sirach	Sir	26	37	9	 A consiliario serva animam tuam :  prius scito quæ sit illius necessitas :  et ipse enim animo suo cogitabit :
+Sirach	Sir	26	37	10	 ne forte mittat sudem in terram,  et dicat tibi :
+Sirach	Sir	26	37	11	 Bona est via tua :  et stet e contrario videre quid tibi eveniat.
+Sirach	Sir	26	37	12	 Cum viro irreligioso tracta de sanctitate,  et cum injusto de justitia,  et cum muliere de ea quæ æmulatur,  cum timido de bello,  cum negotiatore de trajectione,  cum emptore de venditione,  cum viro livido de gratiis agendis,
+Sirach	Sir	26	37	13	 cum impio de pietate,  cum inhonesto de honestate,  cum operario agrario de omni opere,
+Sirach	Sir	26	37	14	 cum operario annuali de consummatione anni,  cum servo pigro de multa operatione.  Non attendas his in omni consilio :
+Sirach	Sir	26	37	15	 sed cum viro sancto assiduus esto,  quemcumque cognoveris observantem timorem Dei :
+Sirach	Sir	26	37	16	 cujus anima est secundum animam tuam,  et qui, cum titubaveris in tenebris, condolebit tibi.
+Sirach	Sir	26	37	17	 Cor boni consilii statue tecum :  non est enim tibi aliud pluris illo.
+Sirach	Sir	26	37	18	 Anima viri sancti enuntiat aliquando vera,  quam septem circumspectores sedentes in excelso ad speculandum.
+Sirach	Sir	26	37	19	 Et in his omnibus deprecare Altissimum,  ut dirigat in veritate viam tuam.
+Sirach	Sir	26	37	20	 Ante omnia opera verbum verax præcedat te,  et ante omnem actum consilium stabile.
+Sirach	Sir	26	37	21	 Verbum nequam immutabit cor :  ex quo partes quatuor oriuntur :  bonum et malum, vita et mors :  et dominatrix illorum est assidua lingua.  Est vir astutus multorum eruditor,  et animæ suæ inutilis est.
+Sirach	Sir	26	37	22	 Vir peritus multos erudivit,  et animæ suæ suavis est.
+Sirach	Sir	26	37	23	 Qui sophistice loquitur odibilis est :  in omni re defraudabitur.
+Sirach	Sir	26	37	24	 Non est illi data a Domino gratia,  omni enim sapientia defraudatus est.
+Sirach	Sir	26	37	25	 Est sapiens animæ suæ sapiens,  et fructus sensus illius laudabilis.
+Sirach	Sir	26	37	26	 Vir sapiens plebem suam erudit,  et fructus sensus illius fideles sunt.
+Sirach	Sir	26	37	27	 Vir sapiens implebitur benedictionibus,  et videntes illum laudabunt.
+Sirach	Sir	26	37	28	 Vita viri in numero dierum :  dies autem Israël innumerabiles sunt.
+Sirach	Sir	26	37	29	 Sapiens in populo hæreditabit honorem,  et nomen illius erit vivens in æternum.
+Sirach	Sir	26	37	30	 Fili, in vita tua tenta animam tuam,  et si fuerit nequam non des illi potestatem :
+Sirach	Sir	26	37	31	 non enim omnia omnibus expediunt,  et non omni animæ omne genus placet.
+Sirach	Sir	26	37	32	 Noli avidus esse in omni epulatione,  et non te effundas super omnem escam :
+Sirach	Sir	26	37	33	 in multis enim escis erit infirmitas,  et aviditas appropinquabit usque ad choleram.
+Sirach	Sir	26	37	34	 Propter crapulam multi obierunt :  qui autem abstinens est adjiciet vitam.
+Sirach	Sir	26	38	1	Honora medicum propter necessitatem :  etenim illum creavit Altissimus.
+Sirach	Sir	26	38	2	 A Deo est enim omnis medela,  et a rege accipiet donationem.
+Sirach	Sir	26	38	3	 Disciplina medici exaltabit caput illius,  et in conspectu magnatorum collaudabitur.
+Sirach	Sir	26	38	4	 Altissimus creavit de terra medicamenta,  et vir prudens non abhorrebit illa.
+Sirach	Sir	26	38	5	 Nonne a ligno indulcata est aqua amara ?
+Sirach	Sir	26	38	6	 Ad agnitionem hominum virtus illorum :  et dedit hominibus scientiam Altissimus,  honorari in mirabilibus suis.
+Sirach	Sir	26	38	7	 In his curans mitigabit dolorem :  et unguentarius faciet pigmenta suavitatis,  et unctiones conficiet sanitatis :  et non consummabuntur opera ejus.
+Sirach	Sir	26	38	8	 Pax enim Dei super faciem terræ.
+Sirach	Sir	26	38	9	 Fili, in tua infirmitate ne despicias teipsum :  sed ora Dominum, et ipse curabit te.
+Sirach	Sir	26	38	10	 Averte a delicto, et dirige manus,  et ab omni delicto munda cor tuum.
+Sirach	Sir	26	38	11	 Da suavitatem et memoriam similaginis,  et impingua oblationem, et da locum medico :
+Sirach	Sir	26	38	12	 etenim illum Dominus creavit, et non discedat a te,  quia opera ejus sunt necessaria.
+Sirach	Sir	26	38	13	 Est enim tempus quando in manus illorum incurras :
+Sirach	Sir	26	38	14	 ipsi vero Dominum deprecabuntur, ut dirigat requiem eorum,  et sanitatem, propter conversationem illorum.
+Sirach	Sir	26	38	15	 Qui delinquit in conspectu ejus qui fecit eum,  incidet in manus medici.
+Sirach	Sir	26	38	16	 Fili, in mortuum produc lacrimas,  et quasi dira passus incipe plorare :  et secundum judicium contege corpus illius,  et non despicias sepulturam illius.
+Sirach	Sir	26	38	17	 Propter delaturam autem amare fer luctum illius uno die,  et consolare propter tristitiam :
+Sirach	Sir	26	38	18	 et fac luctum secundum meritum ejus  uno die, vel duobus, propter detractionem :
+Sirach	Sir	26	38	19	 a tristitia enim festinat mors, et cooperit virtutem,  et tristitia cordis flectit cervicem.
+Sirach	Sir	26	38	20	 In abductione permanet tristitia,  et substantia inopis secundum cor ejus.
+Sirach	Sir	26	38	21	 Ne dederis in tristitia cor tuum,  sed repelle eam a te, et memento novissimorum.
+Sirach	Sir	26	38	22	 Noli oblivisci, neque enim est conversio :  et huic nihil proderis, et teipsum pessimabis.
+Sirach	Sir	26	38	23	 Memor esto judicii mei : sic enim erit et tuum :  mihi heri, et tibi hodie.
+Sirach	Sir	26	38	24	 In requie mortui requiescere fac memoriam ejus,  et consolare illum in exitu spiritus sui.
+Sirach	Sir	26	38	25	 Sapientia scribæ in tempore vacuitatis,  et qui minoratur actu sapientiam percipiet,  qua sapientia replebitur.
+Sirach	Sir	26	38	26	 Qui tenet aratrum,  et qui gloriatur in jaculo, stimulo boves agitat,  et conversatur in operibus eorum,  et enarratio ejus in filiis taurorum.
+Sirach	Sir	26	38	27	 Cor suum dabit ad versandos sulcos,  et vigilia ejus in sagina vaccarum.
+Sirach	Sir	26	38	28	 Sic omnis faber et architectus,  qui noctem tamquam diem transigit :  qui sculpit signacula sculptilia,  et assiduitas ejus variat picturam :  cor suum dabit in similitudinem picturæ,  et vigilia sua perficiet opus.
+Sirach	Sir	26	38	29	 Sic faber ferrarius sedens juxta incudem,  et considerans opus ferri :  vapor ignis uret carnes ejus,  et in calore fornacis concertatur.
+Sirach	Sir	26	38	30	 Vox mallei innovat aurem ejus,  et contra similitudinem vasis oculus ejus.
+Sirach	Sir	26	38	31	 Cor suum dabit in consummationem operum,  et vigilia sua ornabit in perfectionem.
+Sirach	Sir	26	38	32	 Sic figulus sedens ad opus suum,  convertens pedibus suis rotam,  qui in sollicitudine positus est semper propter opus suum,  et in numero est omnis operatio ejus.
+Sirach	Sir	26	38	33	 In brachio suo formabit lutum,  et ante pedes suos curvabit virtutem suam.
+Sirach	Sir	26	38	34	 Cor suum dabit ut consummet linitionem,  et vigilia sua mundabit fornacem.
+Sirach	Sir	26	38	35	 Omnes hi in manibus suis speraverunt,  et unusquisque in arte sua sapiens est.
+Sirach	Sir	26	38	36	 Sine his omnibus non ædificatur civitas,
+Sirach	Sir	26	38	37	 et non inhabitabunt, nec inambulabunt,  et in ecclesiam non transilient.
+Sirach	Sir	26	38	38	 Super sellam judicis non sedebunt,  et testamentum judicii non intelligent,  neque palam facient disciplinam et judicium,  et in parabolis non invenientur :
+Sirach	Sir	26	38	39	 sed creaturam ævi confirmabunt :  et deprecatio illorum in operatione artis,  accomodantes animam suam,  et conquirentes in lege Altissimi.
+Sirach	Sir	26	39	1	Sapientiam omnium antiquorum exquiret sapiens,  et in prophetis vacabit.
+Sirach	Sir	26	39	2	 Narrationem virorum nominatorum conservabit,  et in versutias parabolarum simul introibit.
+Sirach	Sir	26	39	3	 Occulta proverbiorum exquiret,  et in absconditis parabolarum conversabitur.
+Sirach	Sir	26	39	4	 In medio magnatorum ministrabit,  et in conspectu præsidis apparebit.
+Sirach	Sir	26	39	5	 In terram alienigenarum gentium pertransiet :  bona enim et mala in hominibus tentabit.
+Sirach	Sir	26	39	6	 Cor suum tradet ad vigilandum diluculo ad Dominum, qui fecit illum,  et in conspectu Altissimi deprecabitur.
+Sirach	Sir	26	39	7	 Aperiet os suum in oratione,  et pro delictis suis deprecabitur.
+Sirach	Sir	26	39	8	 Si enim Dominus magnus voluerit,  spiritu intelligentiæ replebit illum :
+Sirach	Sir	26	39	9	 et ipse tamquam imbres mittet eloquia sapientiæ suæ,  et in oratione confitebitur Domino :
+Sirach	Sir	26	39	10	 et ipse diriget consilium ejus, et disciplinam,  et in absconditis suis consiliabitur.
+Sirach	Sir	26	39	11	 Ipse palam faciet disciplinam doctrinæ suæ,  et in lege testamenti Domini gloriabitur.
+Sirach	Sir	26	39	12	 Collaudabunt multi sapientiam ejus,  et usque in sæculum non delebitur.
+Sirach	Sir	26	39	13	 Non recedet memoria ejus,  et nomen ejus requiretur a generatione in generationem.
+Sirach	Sir	26	39	14	 Sapientiam ejus enarrabunt gentes,  et laudem ejus enuntiabit ecclesia.
+Sirach	Sir	26	39	15	 Si permanserit, nomen derelinquet plus quam mille :  et si requieverit, proderit illi.
+Sirach	Sir	26	39	16	 Adhuc consiliabor ut enarrem :  ut furore enim repletus sum.
+Sirach	Sir	26	39	17	 In voce dicit : Obaudite me, divini fructus,  et quasi rosa plantata super rivos aquarum fructificate.
+Sirach	Sir	26	39	18	 Quasi Libanus odorem suavitatis habete.
+Sirach	Sir	26	39	19	 Florete flores quasi lilium :  et date odorem, et frondete in gratiam :  et collaudate canticum, et benedicite Dominum in operibus suis.
+Sirach	Sir	26	39	20	 Date nomini ejus magnificentiam,  et confitemini illi in voce labiorum vestrorum,  et in canticis labiorum, et citharis :  et sic dicetis in confessione :
+Sirach	Sir	26	39	21	 Opera Domini universa bona valde.
+Sirach	Sir	26	39	22	 In verbo ejus stetit aqua sicut congeries :  et in sermone oris illius sicut exceptoria aquarum :
+Sirach	Sir	26	39	23	 quoniam in præcepto ipsius placor fit,  et non est minoratio in salute ipsius.
+Sirach	Sir	26	39	24	 Opera omnis carnis coram illo,  et non est quidquam absconditum ab oculis ejus.
+Sirach	Sir	26	39	25	 A sæculo usque in sæculum respicit,  et nihil est mirabile in conspectu ejus.
+Sirach	Sir	26	39	26	 Non est dicere : Quid est hoc, aut quid est istud ?  omnia enim in tempore suo quærentur.
+Sirach	Sir	26	39	27	 Benedictio illius quasi fluvius inundavit.
+Sirach	Sir	26	39	28	 Quomodo cataclysmus aridam inebriavit,  sic ira ipsius gentes quæ non exquisierunt eum hæreditabit.
+Sirach	Sir	26	39	29	 Quomodo convertit aquas in siccitatem, et siccata est terra,  et viæ illius viis illorum directæ sunt,  sic peccatoribus offensiones in ira ejus.
+Sirach	Sir	26	39	30	 Bona bonis creata sunt ab initio :  sic nequissimis bona et mala.
+Sirach	Sir	26	39	31	 Initium necessariæ rei vitæ hominum, aqua, ignis, et ferrum,  sal, lac, et panis similagineus, et mel,  et botrus uvæ, et oleum, et vestimentum.
+Sirach	Sir	26	39	32	 Hæc omnia sanctis in bona,  sic et impiis et peccatoribus in mala convertentur.
+Sirach	Sir	26	39	33	 Sunt spiritus qui ad vindictam creati sunt,  et in furore suo confirmaverunt tormenta sua.
+Sirach	Sir	26	39	34	 In tempore consummationis effundent virtutem,  et furorem ejus qui fecit illos placabunt.
+Sirach	Sir	26	39	35	 Ignis, grando, fames, et mors,  omnia hæc ad vindictam creata sunt :
+Sirach	Sir	26	39	36	 bestiarum dentes, et scorpii, et serpentes,  et rhomphæa vindicans in exterminium impios.
+Sirach	Sir	26	39	37	 In mandatis ejus epulabuntur :  et super terram in necessitatem præparabuntur,  et in temporibus suis non præterient verbum.
+Sirach	Sir	26	39	38	 Propterea ab initio confirmatus sum, et consiliatus sum,  et cogitavi, et scripta dimisi.
+Sirach	Sir	26	39	39	 Omnia opera Domini bona,  et omne opus hora sua subministrabit.
+Sirach	Sir	26	39	40	 Non est dicere : Hoc illo nequius est :  omnia enim in tempore suo comprobabuntur.
+Sirach	Sir	26	39	41	 Et nunc in omni corde et ore collaudate,  et benedicite nomen Domini.
+Sirach	Sir	26	40	1	Occupatio magna creata est omnibus hominibus,  et jugum grave super filios Adam,  a die exitus de ventre matris eorum  usque in diem sepulturæ in matrem omnium.
+Sirach	Sir	26	40	2	 Cogitationes eorum, et timores cordis,  adinventio exspectationis, et dies finitionis,
+Sirach	Sir	26	40	3	 a residente super sedem gloriosam,  usque ad humiliatum in terra et cinere :
+Sirach	Sir	26	40	4	 ab eo qui utitur hyacintho et portat coronam,  usque ad eum qui operitur lino crudo :  furor, zelus, tumultus, fluctuatio, et timor mortis,  iracundia perseverans, et contentio :
+Sirach	Sir	26	40	5	 et in tempore refectionis in cubili,  somnus noctis immutat scientiam ejus.
+Sirach	Sir	26	40	6	 Modicum tamquam nihil in requie,  et ab eo in somnis, quasi in die respectus.
+Sirach	Sir	26	40	7	 Conturbatus est in visu cordis sui,  tamquam qui evaserit in die belli :  in tempore salutis suæ exsurrexit,  et admirans ad nullum timorem :
+Sirach	Sir	26	40	8	 cum omni carne, ab homine usque ad pecus,  et super peccatores septuplum.
+Sirach	Sir	26	40	9	 Ad hæc mors, sanguis, contentio, et rhomphæa,  oppressiones, fames, et contritio, et flagella :
+Sirach	Sir	26	40	10	 super iniquos creata sunt hæc omnia :  et propter illos factus est cataclysmus.
+Sirach	Sir	26	40	11	 Omnia quæ de terra sunt in terram convertentur,  et omnes aquæ in mare revertentur.
+Sirach	Sir	26	40	12	 Omne munus et iniquitas delebitur,  et fides in sæculum stabit.
+Sirach	Sir	26	40	13	 Substantiæ injustorum sicut fluvius siccabuntur,  et sicut tonitruum magnum in pluvia personabunt.
+Sirach	Sir	26	40	14	 In aperiendo manus suas lætabitur :  sic prævaricatores in consummatione tabescent.
+Sirach	Sir	26	40	15	 Nepotes impiorum non multiplicabunt ramos :  et radices immundæ super cacumen petræ sonant.
+Sirach	Sir	26	40	16	 Super omnem aquam viriditas,  et ad oram fluminis ante omne fœnum evelletur.
+Sirach	Sir	26	40	17	 Gratia sicut paradisus in benedictionibus,  et misericordia in sæculum permanet.
+Sirach	Sir	26	40	18	 Vita sibi sufficientis operarii condulcabitur,  et in ea invenies thesaurum.
+Sirach	Sir	26	40	19	 Filii et ædificatio civitatis confirmabit nomen :  et super hæc mulier immaculata computabitur.
+Sirach	Sir	26	40	20	 Vinum et musica lætificant cor :  et super utraque dilectio sapientiæ.
+Sirach	Sir	26	40	21	 Tibiæ et psalterium suavem faciunt melodiam :  et super utraque lingua suavis.
+Sirach	Sir	26	40	22	 Gratiam et speciem desiderabit oculus tuus :  et super hæc virides sationes.
+Sirach	Sir	26	40	23	 Amicus et sodalis in tempore convenientes,  et super utrosque mulier cum viro.
+Sirach	Sir	26	40	24	 Fratres in adjutorium in tempore tribulationis :  et super eos misericordia liberabit.
+Sirach	Sir	26	40	25	 Aurum et argentum est constitutio pedum :  et super utrumque consilium beneplacitum.
+Sirach	Sir	26	40	26	 Facultates et virtutes exaltant cor,  et super hæc timor Domini.
+Sirach	Sir	26	40	27	 Non est in timore Domini minoratio :  et non est in eo inquirere adjutorium.
+Sirach	Sir	26	40	28	 Timor Domini sicut paradisus benedictionis,  et super omnem gloriam operuerunt illum.
+Sirach	Sir	26	40	29	 Fili, in tempore vitæ tuæ ne indigeas :  melius est enim mori quam indigere.
+Sirach	Sir	26	40	30	 Vir respiciens in mensam alienam,  non est vita ejus in cogitatione victus :  alit enim animam suam cibis alienis :
+Sirach	Sir	26	40	31	 vir autem disciplinatus et eruditus custodiet se.
+Sirach	Sir	26	40	32	 In ore imprudentis condulcabitur inopia,  et in ventre ejus ignis ardebit.
+Sirach	Sir	26	41	1	O mors, quam amara est memoria tua  homini pacem habenti in substantiis suis :
+Sirach	Sir	26	41	2	 viro quieto, et cujus viæ directæ sunt in omnibus,  et adhuc valenti accipere cibum !
+Sirach	Sir	26	41	3	 O mors, bonum est judicium tuum homini indigenti,  et qui minoratur viribus,
+Sirach	Sir	26	41	4	 defecto ætate, et cui de omnibus cura est,  et incredibili, qui perdit patientiam !
+Sirach	Sir	26	41	5	 Noli metuere judicium mortis :  memento quæ ante te fuerunt,  et quæ superventura sunt tibi :  hoc judicium a Domino omni carni.
+Sirach	Sir	26	41	6	 Et quid superveniet tibi in beneplacito Altissimi ?  sive decem, sive centum, sive mille anni :
+Sirach	Sir	26	41	7	 non est enim in inferno accusatio vitæ.
+Sirach	Sir	26	41	8	 Filii abominationum fiunt filii peccatorum,  et qui conversantur secus domos impiorum.
+Sirach	Sir	26	41	9	 Filiorum peccatorum periet hæreditas,  et cum semine illorum assiduitas opprobrii.
+Sirach	Sir	26	41	10	 De patre impio queruntur filii,  quoniam propter illum sunt in opprobrio.
+Sirach	Sir	26	41	11	 Væ vobis, viri impii,  qui dereliquistis legem Domini Altissimi !
+Sirach	Sir	26	41	12	 Et si nati fueritis, in maledictione nascemini :  et si mortui fueritis, in maledictione erit pars vestra.
+Sirach	Sir	26	41	13	 Omnia quæ de terra sunt in terram convertentur :  sic impii a maledicto in perditionem.
+Sirach	Sir	26	41	14	 Luctus hominum in corpore ipsorum :  nomen autem impiorum delebitur.
+Sirach	Sir	26	41	15	 Curam habe de bono nomine :  hoc enim magis permanebit tibi  quam mille thesauri pretiosi et magni.
+Sirach	Sir	26	41	16	 Bonæ vitæ numerus dierum :  bonum autem nomen permanebit in ævum.
+Sirach	Sir	26	41	17	 Disciplinam in pace conservate, filii :  sapientia enim abscondita, et thesaurus invisus,  quæ utilitas in utrisque ?
+Sirach	Sir	26	41	18	 Melior est homo qui abscondit stultitiam suam,  quam homo qui abscondit sapientiam suam.
+Sirach	Sir	26	41	19	 Verumtamen reveremini in his quæ procedunt de ore meo :
+Sirach	Sir	26	41	20	 non est enim bonum omnem reverentiam observare,  et non omnia omnibus bene placent in fide.
+Sirach	Sir	26	41	21	 Erubescite a patre et a matre de fornicatione :  et a præsidente et a potente de mendacio :
+Sirach	Sir	26	41	22	 a principe et a judice de delicto :  a synagoga et plebe de iniquitate :
+Sirach	Sir	26	41	23	 a socio et amico de injustitia,  et de loco in quo habitas :
+Sirach	Sir	26	41	24	 de furto, de veritate Dei, et testamento :  de discubitu in panibus, et ab obfuscatione dati et accepti :
+Sirach	Sir	26	41	25	 a salutantibus de silentio,  a respectu mulieris fornicariæ,  et ab aversione vultus cognati.
+Sirach	Sir	26	41	26	 Ne avertas faciem a proximo tuo,  et ab auferendo partem et non restituendo.
+Sirach	Sir	26	41	27	 Ne respicias mulierem alieni viri,  et ne scruteris ancillam ejus,  neque steteris ad lectum ejus.
+Sirach	Sir	26	41	28	 Ab amicis de sermonibus improperii :  et cum dederis, ne improperes.
+Sirach	Sir	26	42	1	Non duplices sermonem auditus de revelatione sermonis absconditi :  et eris vere sine confusione,  et invenies gratiam in conspectu omnium hominum.  Ne pro his omnibus confundaris,  et ne accipias personam ut delinquas :
+Sirach	Sir	26	42	2	 de lege Altissimi, et testamento,  et de judicio justificare impium,
+Sirach	Sir	26	42	3	 de verbo sociorum et viatorum,  et de datione hæreditatis amicorum,
+Sirach	Sir	26	42	4	 de æqualitate stateræ et ponderum,  de acquisitione multorum et paucorum,
+Sirach	Sir	26	42	5	 de corruptione emptionis et negotiatorum,  et de multa disciplina filiorum,  et servo pessimo latus sanguinare.
+Sirach	Sir	26	42	6	 Super mulierem nequam bonum est signum.
+Sirach	Sir	26	42	7	 Ubi manus multæ sunt, claude :  et quodcumque trades, numera et appende :  datum vero et acceptum omne describe.
+Sirach	Sir	26	42	8	 De disciplina insensati et fatui,  et de senioribus qui judicantur ab adolescentibus :  et eris eruditus in omnibus,  et probabilis in conspectu omnium vivorum.
+Sirach	Sir	26	42	9	 Filia patris abscondita est vigilia,  et sollicitudo ejus aufert somnum :  ne forte in adolescentia sua adulta efficiatur,  et cum viro commorata odibilis fiat :
+Sirach	Sir	26	42	10	 nequando polluatur in virginitate sua,  et in paternis suis gravida inveniatur :  ne forte cum viro commorata transgrediatur,  aut certe sterilis efficiatur.
+Sirach	Sir	26	42	11	 Super filiam luxuriosam confirma custodiam,  nequando faciat te in opprobrium venire inimicis,  a detractione in civitate, et objectione plebis,  et confundat te in multitudine populi.
+Sirach	Sir	26	42	12	 Omni homini noli intendere in specie,  et in medio mulierum noli commorari :
+Sirach	Sir	26	42	13	 de vestimentis enim procedit tinea,  et a muliere iniquitas viri.
+Sirach	Sir	26	42	14	 Melior est enim iniquitas viri quam mulier benefaciens,  et mulier confundens in opprobrium.
+Sirach	Sir	26	42	15	 Memor ero igitur operum Domini,  et quæ vidi annuntiabo.  In sermonibus Domini opera ejus.
+Sirach	Sir	26	42	16	 Sol illuminans per omnia respexit,  et gloria Domini plenum est opus ejus.
+Sirach	Sir	26	42	17	 Nonne Dominus fecit sanctos enarrare omnia mirabilia sua,  quæ confirmavit Dominus omnipotens stabiliri in gloria sua ?
+Sirach	Sir	26	42	18	 Abyssum et cor hominum investigavit,  et in astutia eorum excogitavit.
+Sirach	Sir	26	42	19	 Cognovit enim Dominus omnem scientiam,  et inspexit in signum ævi,  annuntians quæ præterierunt et quæ superventura sunt,  revelans vestigia occultorum.
+Sirach	Sir	26	42	20	 Non præterit illum omnis cogitatus,  et non abscondit se ab eo ullus sermo.
+Sirach	Sir	26	42	21	 Magnalia sapientiæ suæ decoravit,  qui est ante sæculum et usque in sæculum :  neque adjectum est,
+Sirach	Sir	26	42	22	 neque minuitur,  et non eget alicujus consilio.
+Sirach	Sir	26	42	23	 Quam desiderabilia omnia opera ejus !  et tamquam scintilla quæ est considerare !
+Sirach	Sir	26	42	24	 Omnia hæc vivunt, et manent in sæculum,  et in omni necessitate omnia obaudiunt ei.
+Sirach	Sir	26	42	25	 Omnia duplicia, unum contra unum,  et non fecit quidquam deesse.
+Sirach	Sir	26	42	26	 Uniuscujusque confirmavit bona :  et quis satiabitur videns gloriam ejus ?
+Sirach	Sir	26	43	1	Altitudinis firmamentum pulchritudo ejus est,  species cæli in visione gloriæ.
+Sirach	Sir	26	43	2	 Sol in aspectu annuntians in exitu,  vas admirabile, opus Excelsi.
+Sirach	Sir	26	43	3	 In meridiano exurit terram,  et in conspectu ardoris ejus quis poterit sustinere ?  fornacem custodiens in operibus ardoris :
+Sirach	Sir	26	43	4	 tripliciter sol exurens montes,  radios igneos exsufflans,  et refulgens radiis suis obcæcat oculos.
+Sirach	Sir	26	43	5	 Magnus Dominus qui fecit illum,  et in sermonibus ejus festinavit iter.
+Sirach	Sir	26	43	6	 Et luna in omnibus in tempore suo,  ostensio temporis, et signum ævi.
+Sirach	Sir	26	43	7	 A luna signum diei festi :  luminare quod minuitur in consummatione.
+Sirach	Sir	26	43	8	 Mensis secundum nomen ejus est,  crescens mirabiliter in consummatione.
+Sirach	Sir	26	43	9	 Vas castrorum in excelsis,  in firmamento cæli resplendens gloriose.
+Sirach	Sir	26	43	10	 Species cæli gloria stellarum :  mundum illuminans in excelsis Dominus.
+Sirach	Sir	26	43	11	 In verbis Sancti stabunt ad judicium,  et non deficient in vigiliis suis.
+Sirach	Sir	26	43	12	 Vide arcum, et benedic eum qui fecit illum :  valde speciosus est in splendore suo.
+Sirach	Sir	26	43	13	 Gyravit cælum in circuitu gloriæ suæ :  manus Excelsi aperuerunt illum.
+Sirach	Sir	26	43	14	 Imperio suo acceleravit nivem,  et accelerat coruscationes emittere judicii sui.
+Sirach	Sir	26	43	15	 Propterea aperti sunt thesauri,  et evolaverunt nebulæ sicut aves.
+Sirach	Sir	26	43	16	 In magnitudine sua posuit nubes,  et confracti sunt lapides grandinis.
+Sirach	Sir	26	43	17	 In conspectu ejus commovebuntur montes,  et in voluntate ejus aspirabit notus.
+Sirach	Sir	26	43	18	 Vox tonitrui ejus verberavit terram,  tempestas aquilonis, et congregatio spiritus :
+Sirach	Sir	26	43	19	 et sicut avis deponens ad sedendum, aspergit nivem,  et sicut locusta demergens descensus ejus.
+Sirach	Sir	26	43	20	 Pulchritudinem candoris ejus admirabitur oculus,  et super imbrem ejus expavescet cor.
+Sirach	Sir	26	43	21	 Gelu sicut salem effundet super terram :  et dum gelaverit, fiet tamquam cacumina tribuli.
+Sirach	Sir	26	43	22	 Frigidus ventus aquilo flavit,  et gelavit crystallus ab aqua :  super omnem congregationem aquarum requiescet,  et sicut lorica induet se aquis :
+Sirach	Sir	26	43	23	 et devorabit montes, et exuret desertum,  et extinguet viride, sicut igne.
+Sirach	Sir	26	43	24	 Medicina omnium in festinatione nebulæ :  et ros obvians ab ardore venienti humilem efficiet eum.
+Sirach	Sir	26	43	25	 In sermone ejus siluit ventus,  et cogitatione sua placavit abyssum :  et plantavit in illa Dominus insulas.
+Sirach	Sir	26	43	26	 Qui navigant mare enarrent pericula ejus,  et audientes auribus nostris admirabimur.
+Sirach	Sir	26	43	27	 Illic præclara opera et mirabilia,  varia bestiarum genera, et omnium pecorum, et creatura belluarum.
+Sirach	Sir	26	43	28	 Propter ipsum confirmatus est itineris finis,  et in sermone ejus composita sunt omnia.
+Sirach	Sir	26	43	29	 Multa dicemus, et deficiemus in verbis :  consummatio autem sermonum ipse est in omnibus.
+Sirach	Sir	26	43	30	 Gloriantes ad quid valebimus ?  ipse enim omnipotens super omnia opera sua.
+Sirach	Sir	26	43	31	 Terribilis Dominus, et magnus vehementer,  et mirabilis potentia ipsius.
+Sirach	Sir	26	43	32	 Glorificantes Dominum quantumcumque potueritis,  supervalebit enim adhuc : et admirabilis magnificentia ejus.
+Sirach	Sir	26	43	33	 Benedicentes Dominum, exaltate illum quantum potestis :  major enim est omni laude.
+Sirach	Sir	26	43	34	 Exaltantes eum, replemini virtute, ne laboretis,  non enim comprehendetis.
+Sirach	Sir	26	43	35	 Quis videbit eum et enarrabit ?  et quis magnificabit eum sicut est ab initio ?
+Sirach	Sir	26	43	36	 Multa abscondita sunt majora his :  pauca enim vidimus operum ejus.
+Sirach	Sir	26	43	37	 Omnia autem Dominus fecit,  et pie agentibus dedit sapientiam.
+Sirach	Sir	26	44	1	Laudemus viros gloriosos,  et parentes nostros in generatione sua.
+Sirach	Sir	26	44	2	 Multam gloriam fecit Dominus :  magnificentia sua a sæculo.
+Sirach	Sir	26	44	3	 Dominantes in potestatibus suis,  homines magni virtute et prudentia sua præditi,  nuntiantes in prophetis dignitatem prophetarum :
+Sirach	Sir	26	44	4	 et imperantes in præsenti populo,  et virtute prudentiæ populis sanctissima verba :
+Sirach	Sir	26	44	5	 in peritia sua requirentes modos musicos,  et narrantes carmina Scripturarum :
+Sirach	Sir	26	44	6	 homines divites in virtute,  pulchritudinis studium habentes,  pacificantes in domibus suis.
+Sirach	Sir	26	44	7	 Omnes isti in generationibus gentis suæ gloriam adepti sunt,  et in diebus suis habentur in laudibus.
+Sirach	Sir	26	44	8	 Qui de illis nati sunt reliquerunt nomen  narrandi laudes eorum.
+Sirach	Sir	26	44	9	 Et sunt quorum non est memoria :  perierunt quasi qui non fuerint :  et nati sunt quasi non nati,  et filii ipsorum cum ipsis.
+Sirach	Sir	26	44	10	 Sed illi viri misericordiæ sunt,  quorum pietates non defuerunt.
+Sirach	Sir	26	44	11	 Cum semine eorum permanent bona :
+Sirach	Sir	26	44	12	 hæreditas sancta nepotes eorum,  et in testamentis stetit semen eorum :
+Sirach	Sir	26	44	13	 et filii eorum propter illos usque in æternum manent :  semen eorum et gloria eorum non derelinquetur.
+Sirach	Sir	26	44	14	 Corpora ipsorum in pace sepulta sunt,  et nomen eorum vivit in generationem et generationem.
+Sirach	Sir	26	44	15	 Sapientiam ipsorum narrent populi,  et laudem eorum nuntiet ecclesia.
+Sirach	Sir	26	44	16	 Enoch placuit Deo, et translatus est in paradisum,  ut det gentibus pœnitentiam.
+Sirach	Sir	26	44	17	 Noë inventus est perfectus, justus,  et in tempore iracundiæ factus est reconciliatio.
+Sirach	Sir	26	44	18	 Ideo dimissum est reliquum terræ,  cum factum est diluvium.
+Sirach	Sir	26	44	19	 Testamenta sæculi posita sunt apud illum,  ne deleri possit diluvio omnis caro.
+Sirach	Sir	26	44	20	 Abraham magnus pater multitudinis gentium,  et non est inventus similis illi in gloria :  qui conservavit legem Excelsi,  et fuit in testamento cum illo.
+Sirach	Sir	26	44	21	 In carne ejus stare fecit testamentum,  et in tentatione inventus est fidelis.
+Sirach	Sir	26	44	22	 Ideo jurejurando dedit illi gloriam in gente sua,  crescere illum quasi terræ cumulum,
+Sirach	Sir	26	44	23	 et ut stellas exaltare semen ejus,  et hæreditare illos a mari usque ad mare,  et a flumine usque ad terminos terræ.
+Sirach	Sir	26	44	24	 Et in Isaac eodem modo fecit,  propter Abraham patrem ejus.
+Sirach	Sir	26	44	25	 Benedictionem omnium gentium dedit illi Dominus,  et testamentum confirmavit super caput Jacob.
+Sirach	Sir	26	44	26	 Agnovit eum in benedictionibus suis,  et dedit illi hæreditatem,  et divisit illi partem in tribubus duodecim.
+Sirach	Sir	26	44	27	 Et conservavit illi homines misericordiæ,  invenientes gratiam in oculis omnis carnis.
+Sirach	Sir	26	45	1	Dilectus Deo et hominibus Moyses,  cujus memoria in benedictione est.
+Sirach	Sir	26	45	2	 Similem illum fecit in gloria sanctorum,  et magnificavit eum in timore inimicorum,  et in verbis suis monstra placavit.
+Sirach	Sir	26	45	3	 Glorificavit illum in conspectu regum,  et jussit illi coram populo suo,  et ostendit illi gloriam suam.
+Sirach	Sir	26	45	4	 In fide et lenitate ipsius sanctum fecit illum,  et elegit eum ex omni carne.
+Sirach	Sir	26	45	5	 Audivit enim eum, et vocem ipsius,  et induxit illum in nubem.
+Sirach	Sir	26	45	6	 Et dedit illi coram præcepta,  et legem vitæ et disciplinæ,  docere Jacob testamentum suum,  et judicia sua Israël.
+Sirach	Sir	26	45	7	 Excelsum fecit Aaron fratrem ejus,  et similem sibi, de tribu Levi.
+Sirach	Sir	26	45	8	 Statuit ei testamentum æternum,  et dedit illi sacerdotium gentis,  et beatificavit illum in gloria :
+Sirach	Sir	26	45	9	 et circumcinxit eum zona gloriæ,  et induit eum stolam gloriæ,  et coronavit eum in vasis virtutis.
+Sirach	Sir	26	45	10	 Circumpedes, et femoralia, et humerale posuit ei :  et cinxit illum tintinnabulis aureis plurimis in gyro :
+Sirach	Sir	26	45	11	 dare sonitum in incessu suo,  auditum facere sonitum in templo  in memoriam filiis gentis suæ.
+Sirach	Sir	26	45	12	 Stolam sanctam auro, et hyacintho, et purpura,  opus textile viri sapientis, judicio et veritate præditi :
+Sirach	Sir	26	45	13	 torto cocco opus artificis  gemmis pretiosis figuratis in ligatura auri,  et opere lapidarii sculptis,  in memoriam secundum numerum tribuum Israël.
+Sirach	Sir	26	45	14	 Corona aurea super mitram ejus  expressa signo sanctitatis, et gloria honoris :  opus virtutis, et desideria oculorum ornata.
+Sirach	Sir	26	45	15	 Sic pulchra ante ipsum non fuerunt talia  usque ad originem.
+Sirach	Sir	26	45	16	 Non est indutus illa alienigena aliquis,  sed tantum filii ipsius soli,  et nepotes ejus per omne tempus.
+Sirach	Sir	26	45	17	 Sacrificia ipsius  consumpta sunt igne quotidie.
+Sirach	Sir	26	45	18	 Complevit Moyses manus ejus,  et unxit illum oleo sancto.
+Sirach	Sir	26	45	19	 Factum est illi in testamentum æternum,  et semini ejus, sicut dies cæli,  fungi sacerdotio, et habere laudem,  et glorificare populum suum in nomine ejus.
+Sirach	Sir	26	45	20	 Ipsum elegit ab omni vivente,  offerre sacrificium Deo, incensum, et bonum odorem,  in memoriam placare pro populo suo :
+Sirach	Sir	26	45	21	 et dedit illi in præceptis suis potestatem,  in testamentis judiciorum :  docere Jacob testimonia,  et in lege sua lucem dare Israël.
+Sirach	Sir	26	45	22	 Quia contra illum steterunt alieni,  et propter invidiam circumdederunt illum homines in deserto,  qui erant cum Dathan et Abiron,  et congregatio Core in iracundia.
+Sirach	Sir	26	45	23	 Vidit Dominus Deus, et non placuit illi,  et consumpti sunt in impetu iracundiæ.
+Sirach	Sir	26	45	24	 Fecit illis monstra,  et consumpsit illos in flamma ignis.
+Sirach	Sir	26	45	25	 Et addidit Aaron gloriam,  et dedit illi hæreditatem,  et primitias frugum terræ divisit illi.
+Sirach	Sir	26	45	26	 Panem ipsis in primis paravit in satietatem :  nam et sacrificia Domini edent,  quæ dedit illi et semini ejus.
+Sirach	Sir	26	45	27	 Ceterum in terra gentes non hæreditabit,  et pars non est illi in gente :  ipse est enim pars ejus, et hæreditas.
+Sirach	Sir	26	45	28	 Phinees, filius Eleazari, tertius in gloria est,  imitando eum in timore Domini,
+Sirach	Sir	26	45	29	 et stare in reverentia gentis :  in bonitate et alacritate animæ suæ placuit Deo pro Israël.
+Sirach	Sir	26	45	30	 Ideo statuit illi testamentum pacis,  principem sanctorum et gentis suæ,  ut sit illi et semini ejus sacerdotii dignitas in æternum.
+Sirach	Sir	26	45	31	 Et testamentum David regi filio Jesse de tribu Juda,  hæreditas ipsi et semini ejus :  ut daret sapientiam in cor nostrum,  judicare gentem suam in justitia,  ne abolerentur bona ipsorum :  et gloriam ipsorum in gentem eorum æternam fecit.
+Sirach	Sir	26	46	1	Fortis in bello Jesus Nave, successor Moysi in prophetis,  qui fuit magnus secundum nomen suum,
+Sirach	Sir	26	46	2	 maximus in salutem electorum Dei,  expugnare insurgentes hostes,  ut consequeretur hæreditatem Israël.
+Sirach	Sir	26	46	3	 Quam gloriam adeptus est in tollendo manus suas,  et jactando contra civitates rhomphæas !
+Sirach	Sir	26	46	4	 Quis ante illum sic restitit ?  nam hostes ipse Dominus perduxit.
+Sirach	Sir	26	46	5	 An non in iracundia ejus impeditus est sol,  et una dies facta est quasi duo ?
+Sirach	Sir	26	46	6	 Invocavit Altissimum potentem,  in oppugnando inimicos undique :  et audivit illum magnus et sanctus Deus,  in saxis grandinis virtutis valde fortis.
+Sirach	Sir	26	46	7	 Impetum fecit contra gentem hostilem,  et in descensu perdidit contrarios :
+Sirach	Sir	26	46	8	 ut cognoscant gentes potentiam ejus,  quia contra Deum pugnare non est facile.  Et secutus est a tergo potentis :
+Sirach	Sir	26	46	9	 et in diebus Moysi misericordiam fecit,  ipse, et Caleb filius Jephone,  stare contra hostem, et prohibere gentem a peccatis,  et perfringere murmur malitiæ.
+Sirach	Sir	26	46	10	 Et ipsi duo constituti a periculo liberati sunt  a numero sexcentorum millium peditum,  inducere illos in hæreditatem,  in terram quæ manat lac et mel.
+Sirach	Sir	26	46	11	 Et dedit Dominus ipsi Caleb fortitudinem,  et usque in senectutem permansit illi virtus,  ut ascenderet in excelsum terræ locum,  et semen ipsius obtinuit hæreditatem,
+Sirach	Sir	26	46	12	 ut viderent omnes filii Israël  quia bonum est obsequi sancto Deo.
+Sirach	Sir	26	46	13	 Et judices singuli suo nomine, quorum non est corruptum cor,  qui non aversi sunt a Domino,
+Sirach	Sir	26	46	14	 ut sit memoria illorum in benedictione,  et ossa eorum pullulent de loco suo :
+Sirach	Sir	26	46	15	 et nomen eorum permaneat in æternum,  permanens ad filios illorum, sanctorum virorum gloria.
+Sirach	Sir	26	46	16	 Dilectus a Domino Deo suo Samuel, propheta Domini,  renovavit imperium,  et unxit principes in gente sua.
+Sirach	Sir	26	46	17	 In lege Domini congregationem judicavit,  et vidit Deus Jacob :  et in fide sua probatus est propheta,
+Sirach	Sir	26	46	18	 et cognitus est in verbis suis fidelis,  quia vidit Deum lucis.
+Sirach	Sir	26	46	19	 Et invocavit Dominum omnipotentem,  in oppugnando hostes circumstantes undique,  in oblatione agni inviolati.
+Sirach	Sir	26	46	20	 Et intonuit de cælo Dominus,  et in sonitu magno auditam fecit vocem suam :
+Sirach	Sir	26	46	21	 et contrivit principes Tyriorum,  et omnes duces Philisthiim :
+Sirach	Sir	26	46	22	 et ante tempus finis vitæ suæ et sæculi,  testimonium præbuit in conspectu Domini et christi :  pecunias et usque ad calceamenta ab omni carne non accepit,  et non accusavit illum homo.
+Sirach	Sir	26	46	23	 Et post hoc dormivit : et notum fecit regi,  et ostendit illi finem vitæ suæ :  et exaltavit vocem suam de terra in prophetia,  delere impietatem gentis.
+Sirach	Sir	26	47	1	Post hæc surrexit Nathan,  propheta in diebus David.
+Sirach	Sir	26	47	2	 Et quasi adeps separatus a carne,  sic David a filiis Israël.
+Sirach	Sir	26	47	3	 Cum leonibus lusit quasi cum agnis,  et in ursis similiter fecit sicut in agnis ovium, in juventute sua.
+Sirach	Sir	26	47	4	 Numquid non occidit gigantem,  et abstulit opprobrium de gente ?
+Sirach	Sir	26	47	5	 In tollendo manum,  saxo fundæ dejecit exsultationem Goliæ :
+Sirach	Sir	26	47	6	 nam invocavit Dominum omnipotentem,  et dedit in dextera ejus tollere hominem fortem in bello,  et exaltare cornu gentis suæ.
+Sirach	Sir	26	47	7	 Sic in decem millibus glorificavit eum :  et laudavit eum in benedictionibus Domini,  in offerendo illi coronam gloriæ :
+Sirach	Sir	26	47	8	 contrivit enim inimicos undique,  et extirpavit Philisthiim contrarios usque in hodiernum diem :  contrivit cornu ipsorum usque in æternum.
+Sirach	Sir	26	47	9	 In omni opere dedit confessionem Sancto,  et Excelso in verbo gloriæ.
+Sirach	Sir	26	47	10	 De omni corde suo laudavit Dominum :  et dilexit Deum, qui fecit illum,  et dedit illi contra inimicos potentiam :
+Sirach	Sir	26	47	11	 et stare fecit cantores contra altare,  et in sono eorum dulces fecit modos.
+Sirach	Sir	26	47	12	 Et dedit in celebrationibus decus,  et ornavit tempora usque ad consummationem vitæ,  ut laudarent nomen sanctum Domini,  et amplificarent mane Dei sanctitatem.
+Sirach	Sir	26	47	13	 Dominus purgavit peccata ipsius,  et exaltavit in æternum cornu ejus :  et dedit illi testamentum regni,  et sedem gloriæ in Israël.
+Sirach	Sir	26	47	14	 Post ipsum surrexit filius sensatus,  et propter illum dejecit omnem potentiam inimicorum.
+Sirach	Sir	26	47	15	 Salomon imperavit in diebus pacis,  cui subjecit Deus omnes hostes,  ut conderet domum in nomine suo,  et pararet sanctitatem in sempiternum.  Quemadmodum eruditus es in juventute tua,
+Sirach	Sir	26	47	16	 et impletus es, quasi flumen, sapientia,  et terram retexit anima tua.
+Sirach	Sir	26	47	17	 Et replesti in comparationibus ænigmata :  ad insulas longe divulgatum est nomen tuum,  et dilectus es in pace tua.
+Sirach	Sir	26	47	18	 In cantilenis, et proverbiis,  et comparationibus, et interpretationibus, miratæ sunt terræ :
+Sirach	Sir	26	47	19	 et in nomine Domini Dei,  cui est cognomen Deus Israël.
+Sirach	Sir	26	47	20	 Collegisti quasi auricalcum aurum,  et ut plumbum complesti argentum :
+Sirach	Sir	26	47	21	 et inclinasti femora tua mulieribus :  potestatem habuisti in corpore tuo.
+Sirach	Sir	26	47	22	 Dedisti maculam in gloria tua,  et profanasti semen tuum,  inducere iracundiam ad liberos tuos,  et incitari stultitiam tuam :
+Sirach	Sir	26	47	23	 ut faceres imperium bipartitum,  et ex Ephraim imperare imperium durum.
+Sirach	Sir	26	47	24	 Deus autem non derelinquet misericordiam suam :  et non corrumpet, nec delebit opera sua,  neque perdet a stirpe nepotes electi sui,  et semen ejus qui diligit Dominum non corrumpet.
+Sirach	Sir	26	47	25	 Dedit autem reliquum Jacob,  et David de ipsa stirpe.
+Sirach	Sir	26	47	26	 Et finem habuit Salomon cum patribus suis.
+Sirach	Sir	26	47	27	 Et dereliquit post se de semine suo, gentis stultitiam,
+Sirach	Sir	26	47	28	 et imminutum a prudentia, Roboam,  qui avertit gentem consilio suo :
+Sirach	Sir	26	47	29	 et Jeroboam filium Nabat, qui peccare fecit Israël,  et dedit viam peccandi Ephraim :  et plurima redundaverunt peccata ipsorum.
+Sirach	Sir	26	47	30	 Valde averterunt illos a terra sua.
+Sirach	Sir	26	47	31	 Et quæsivit omnes nequitias,  usque dum perveniret ad illos defensio,  et ab omnibus peccatis liberavit eos.
+Sirach	Sir	26	48	1	Et surrexit Elias propheta quasi ignis,  et verbum ipsius quasi facula ardebat.
+Sirach	Sir	26	48	2	 Qui induxit in illos famem :  et irritantes illum invidia sua pauci facti sunt :  non enim poterant sustinere præcepta Domini.
+Sirach	Sir	26	48	3	 Verbo Domini continuit cælum,  et dejecit de cælo ignem ter.
+Sirach	Sir	26	48	4	 Sic amplificatus est Elias in mirabilibus suis.  Et quis potest similiter sic gloriari tibi ?
+Sirach	Sir	26	48	5	 qui sustulisti mortuum ab inferis de sorte mortis,  in verbo Domini Dei :
+Sirach	Sir	26	48	6	 qui dejecisti reges ad pernicem,  et confregisti facile potentiam ipsorum,  et gloriosos de lecto suo :
+Sirach	Sir	26	48	7	 qui audis in Sina judicium,  et in Horeb judicia defensionis :
+Sirach	Sir	26	48	8	 qui ungis reges ad pœnitentiam,  et prophetas facis successores post te :
+Sirach	Sir	26	48	9	 qui receptus es in turbine ignis,  in curru equorum igneorum :
+Sirach	Sir	26	48	10	 qui scriptus es in judiciis temporum,  lenire iracundiam Domini,  conciliare cor patris ad filium,  et restituere tribus Jacob.
+Sirach	Sir	26	48	11	 Beati sunt qui te viderunt,  et in amicitia tua decorati sunt.
+Sirach	Sir	26	48	12	 Nam nos vita vivimus tantum :  post mortem autem non erit tale nomen nostrum.
+Sirach	Sir	26	48	13	 Elias quidem in turbine tectus est,  et in Eliseo completus est spiritus ejus :  in diebus suis non pertimuit principem,  et potentia nemo vicit illum :
+Sirach	Sir	26	48	14	 nec superavit illum verbum aliquod,  et mortuum prophetavit corpus ejus.
+Sirach	Sir	26	48	15	 In vita sua fecit monstra,  et in morte mirabilia operatus est.
+Sirach	Sir	26	48	16	 In omnibus istis non pœnituit populus,  et non recesserunt a peccatis suis,  usque dum ejecti sunt de terra sua,  et dispersi sunt in omnem terram :
+Sirach	Sir	26	48	17	 et relicta est gens perpauca,  et princeps in domo David.
+Sirach	Sir	26	48	18	 Quidam ipsorum fecerunt quod placeret Deo :  alii autem multa commiserunt peccata.
+Sirach	Sir	26	48	19	 Ezechias munivit civitatem suam,  et induxit in medium ipsius aquam :  et fodit ferro rupem,  et ædificavit ad aquam puteum.
+Sirach	Sir	26	48	20	 In diebus ipsius ascendit Sennacherib,  et misit Rabsacen, et sustulit manum suam contra illos :  et extulit manum suam in Sion,  et superbus factus est potentia sua.
+Sirach	Sir	26	48	21	 Tunc mota sunt corda et manus ipsorum :  et doluerunt quasi parturientes mulieres.
+Sirach	Sir	26	48	22	 Et invocaverunt Dominum misericordem,  et expandentes manus suas extulerunt ad cælum :  et Sanctus, Dominus Deus, audivit cito vocem ipsorum.
+Sirach	Sir	26	48	23	 Non est commemoratus peccatorum illorum,  neque dedit illos inimicis suis :  sed purgavit eos in manu Isaiæ sancti prophetæ.
+Sirach	Sir	26	48	24	 Dejecit castra Assyriorum,  et contrivit illos angelus Domini :
+Sirach	Sir	26	48	25	 nam fecit Ezechias quod placuit Deo,  et fortiter ivit in via David patris sui,  quam mandavit illi Isaias, propheta magnus,  et fidelis in conspectu Dei.
+Sirach	Sir	26	48	26	 In diebus ipsius retro rediit sol,  et addidit regi vitam.
+Sirach	Sir	26	48	27	 Spiritu magno vidit ultima,  et consolatus est lugentes in Sion  usque in sempiternum.
+Sirach	Sir	26	48	28	 Ostendit futura,  et abscondita antequam evenirent.
+Sirach	Sir	26	49	1	Memoria Josiæ in compositionem odoris facta  opus pigmentarii.
+Sirach	Sir	26	49	2	 In omni ore quasi mel indulcabitur ejus memoria,  et ut musica in convivio vini.
+Sirach	Sir	26	49	3	 Ipse est directus divinitus in pœnitentiam gentis,  et tulit abominationes impietatis.
+Sirach	Sir	26	49	4	 Et gubernavit ad Dominum cor ipsius,  et in diebus peccatorum corroboravit pietatem.
+Sirach	Sir	26	49	5	 Præter David et Ezechiam et Josiam,  omnes peccatum commiserunt :
+Sirach	Sir	26	49	6	 nam reliquerunt legem Altissimi reges Juda,  et contempserunt timorem Dei.
+Sirach	Sir	26	49	7	 Dederunt enim regnum suum aliis,  et gloriam suam alienigenæ genti.
+Sirach	Sir	26	49	8	 Incenderunt electam sanctitatis civitatem,  et desertas fecerunt vias ipsius in manu Jeremiæ.
+Sirach	Sir	26	49	9	 Nam male tractaverunt illum  qui a ventre matris consecratus est propheta,  evertere, et eruere, et perdere,  et iterum ædificare, et renovare :
+Sirach	Sir	26	49	10	 Ezechiel, qui vidit conspectum gloriæ  quam ostendit illi in curru cherubim.
+Sirach	Sir	26	49	11	 Nam commemoratus est inimicorum in imbre,  benefacere illis qui ostenderunt rectas vias.
+Sirach	Sir	26	49	12	 Et duodecim prophetarum ossa pullulent de loco suo :  nam corroboraverunt Jacob,  et redemerunt se in fide virtutis.
+Sirach	Sir	26	49	13	 Quomodo amplificemus Zorobabel ?  nam et ipse quasi signum in dextera manu :
+Sirach	Sir	26	49	14	 sic et Jesum filium Josedec,  qui in diebus suis ædificaverunt domum,  et exaltaverunt templum sanctum Domino,  paratum in gloriam sempiternam.
+Sirach	Sir	26	49	15	 Et Nehemias in memoriam multi temporis,  qui erexit nobis muros eversos,  et stare fecit portas et seras,  qui erexit domos nostras.
+Sirach	Sir	26	49	16	 Nemo natus est in terra qualis Henoch,  nam et ipse receptus est a terra :
+Sirach	Sir	26	49	17	 neque ut Joseph, qui natus est homo princeps fratrum,  firmamentum gentis, rector fratrum, stabilimentum populi :
+Sirach	Sir	26	49	18	 et ossa ipsius visitata sunt,  et post mortem prophetaverunt.
+Sirach	Sir	26	49	19	 Seth et Sem apud homines gloriam adepti sunt,  et super omnem animam in origine Adam.
+Sirach	Sir	26	50	1	Simon, Oniæ filius, sacerdos magnus,  qui in vita sua suffulsit domum,  et in diebus suis corroboravit templum.
+Sirach	Sir	26	50	2	 Templi etiam altitudo ab ipso fundata est,  duplex ædificatio, et excelsi parietes templi.
+Sirach	Sir	26	50	3	 In diebus ipsius emanaverunt putei aquarum,  et quasi mare adimpleti sunt supra modum.
+Sirach	Sir	26	50	4	 Qui curavit gentem suam,  et liberavit eam a perditione :
+Sirach	Sir	26	50	5	 qui prævaluit amplificare civitatem,  qui adeptus est gloriam in conversatione gentis,  et ingressum domus et atrii amplificavit.
+Sirach	Sir	26	50	6	 Quasi stella matutina in medio nebulæ,  et quasi luna plena, in diebus suis lucet :
+Sirach	Sir	26	50	7	 et quasi sol refulgens,  sic ille effulsit in templo Dei.
+Sirach	Sir	26	50	8	 Quasi arcus refulgens inter nebulas gloriæ,  et quasi flos rosarum in diebus vernis,  et quasi lilia quæ sunt in transitu aquæ,  et quasi thus redolens in diebus æstatis :
+Sirach	Sir	26	50	9	 quasi ignis effulgens,  et thus ardens in igne :
+Sirach	Sir	26	50	10	 quasi vas auri solidum,  ornatum omni lapide pretioso :
+Sirach	Sir	26	50	11	 quasi oliva pullulans, et cypressus in altitudinem se extollens,  in accipiendo ipsum stolam gloriæ,  et vestiri eum in consummationem virtutis.
+Sirach	Sir	26	50	12	 In ascensu altaris sancti  gloriam dedit sanctitatis amictum.
+Sirach	Sir	26	50	13	 In accipiendo autem partes de manu sacerdotum,  et ipse stans juxta aram :  et circa illum corona fratrum :  quasi plantatio cedri in monte Libano,
+Sirach	Sir	26	50	14	 sic circa illum steterunt quasi rami palmæ :  et omnes filii Aaron in gloria sua.
+Sirach	Sir	26	50	15	 Oblatio autem Domini in manibus ipsorum  coram omni synagoga Israël :  et consummatione fungens in ara,  amplificare oblationem excelsi Regis,
+Sirach	Sir	26	50	16	 porrexit manum suam in libatione,  et libavit de sanguine uvæ.
+Sirach	Sir	26	50	17	 Effudit in fundamento altaris  odorem divinum excelso Principi.
+Sirach	Sir	26	50	18	 Tunc exclamaverunt filii Aaron,  in tubis productilibus sonuerunt :  et auditam fecerunt vocem magnam in memoriam coram Deo.
+Sirach	Sir	26	50	19	 Tunc omnis populus simul properaverunt,  et ceciderunt in faciem super terram,  adorare Dominum Deum suum,  et dare preces omnipotenti Deo excelso.
+Sirach	Sir	26	50	20	 Et amplificaverunt psallentes in vocibus suis,  et in magna domo auctus est sonus suavitatis plenus.
+Sirach	Sir	26	50	21	 Et rogavit populus Dominum excelsum in prece,  usque dum perfectus est honor Domini,  et munus suum perfecerunt.
+Sirach	Sir	26	50	22	 Tunc descendens, manus suas extulit  in omne congregationem filiorum Israël,  dare gloriam Deo a labiis suis,  et in nomine ipsius gloriari :
+Sirach	Sir	26	50	23	 et iteravit orationem suam,  volens ostendere virtutem Dei.
+Sirach	Sir	26	50	24	 Et nunc orate Deum omnium, qui magna fecit in omni terra,  qui auxit dies nostros a ventre matris nostræ,  et fecit nobiscum secundum suam misericordiam :
+Sirach	Sir	26	50	25	 det nobis jucunditatem cordis,  et fieri pacem in diebus nostris in Israël per dies sempiternos :
+Sirach	Sir	26	50	26	 credere Israël nobiscum esse Dei misericordiam,  ut liberet nos in diebus suis.
+Sirach	Sir	26	50	27	 Duas gentes odit anima mea :  tertia autem non est gens quam oderim :
+Sirach	Sir	26	50	28	 qui sedent in monte Seir, et Philisthiim,  et stultus populus qui habitat in Sichimis.
+Sirach	Sir	26	50	29	 Doctrinam sapientiæ et disciplinæ scripsit in codice isto  Jesus, filius Sirach, Jerosolymita,  qui renovavit sapientiam de corde suo.
+Sirach	Sir	26	50	30	 Beatus qui in istis versatur bonis :  qui ponit illa in corde suo, sapiens erit semper.
+Sirach	Sir	26	50	31	 Si enim hæc fecerit, ad omnia valebit, quia lux Dei vestigium ejus est.
+Sirach	Sir	26	51	1	Oratio Jesu filii Sirach.   Confitebor tibi, Domine rex,  et collaudabo te Deum salvatorem meum.
+Sirach	Sir	26	51	2	 Confitebor nomini tuo,  quoniam adjutor et protector factus es mihi,
+Sirach	Sir	26	51	3	 et liberasti corpus meum a perditione :  a laqueo linguæ iniquæ, et a labiis operantium mendacium :  et in conspectu astantium factus es mihi adjutor.
+Sirach	Sir	26	51	4	 Et liberasti me, secundum multitudinem misericordiæ nominis tui,  a rugientibus præparatis ad escam :
+Sirach	Sir	26	51	5	 de manibus quærentium animam meam,  et de portis tribulationum quæ circumdederunt me ;
+Sirach	Sir	26	51	6	 a pressura flammæ quæ circumdedit me,  et in medio ignis non sum æstuatus ;
+Sirach	Sir	26	51	7	 de altitudine ventris inferi,  et a lingua coinquinata, et a verbo mendacii,  a rege iniquo, et a lingua injusta.
+Sirach	Sir	26	51	8	 Laudabit usque ad mortem anima mea Dominum,
+Sirach	Sir	26	51	9	 et vita mea appropinquans erat in inferno deorsum.
+Sirach	Sir	26	51	10	 Circumdederunt me undique, et non erat qui adjuvaret :  respiciens eram ad adjutorium hominum, et non erat.
+Sirach	Sir	26	51	11	 Memoratus sum misericordiæ tuæ Domine,  et operationis tuæ, quæ a sæculo sunt :
+Sirach	Sir	26	51	12	 quoniam eruis sustinentes te, Domine,  et liberas eos de manibus gentium.
+Sirach	Sir	26	51	13	 Exaltasti super terram habitationem meam,  et pro morte defluente deprecatus sum.
+Sirach	Sir	26	51	14	 Invocavi Dominum patrem Domini mei,  ut non derelinquat me in die tribulationis meæ,  et in tempore superborum, sine adjutorio.
+Sirach	Sir	26	51	15	 Laudabo nomen tuum assidue,  et collaudabo illud in confessione :  et exaudita est oratio mea,
+Sirach	Sir	26	51	16	 et liberasti me de perditione,  et eripuisti me de tempore iniquo.
+Sirach	Sir	26	51	17	 Propterea confitebor, et laudem dicam tibi,  et benedicam nomini Domini.
+Sirach	Sir	26	51	18	 Cum adhuc junior essem, priusquam oberrarem,  quæsivi sapientiam palam in oratione mea.
+Sirach	Sir	26	51	19	 Ante templum postulabam pro illis,  et usque in novissimis inquiram eam :  et effloruit tamquam præcox uva.
+Sirach	Sir	26	51	20	 Lætatum est cor meum in ea :  ambulavit pes meus iter rectum :  a juventute mea investigabam eam.
+Sirach	Sir	26	51	21	 Inclinavi modico aurem meam,  et excepi illam.
+Sirach	Sir	26	51	22	 Multam inveni in meipso sapientiam,  et multum profeci in ea.
+Sirach	Sir	26	51	23	 Danti mihi sapientiam dabo gloriam :
+Sirach	Sir	26	51	24	 consiliatus sum enim ut facerem illam.  Zelatus sum bonum, et non confundar.
+Sirach	Sir	26	51	25	 Colluctata est anima mea in illa,  et in faciendo eam confirmatus sum.
+Sirach	Sir	26	51	26	 Manus meas extendi in altum,  et insipientiam ejus luxi ;
+Sirach	Sir	26	51	27	 animam meam direxi ad illam,  et in agnitione inveni eam.
+Sirach	Sir	26	51	28	 Possedi cum ipsa cor ab initio :  propter hoc, non derelinquar.
+Sirach	Sir	26	51	29	 Venter meus conturbatus est quærendo illam :  propterea bonam possidebo possessionem.
+Sirach	Sir	26	51	30	 Dedit mihi Dominus linguam mercedem meam,  et in ipsa laudabo eum.
+Sirach	Sir	26	51	31	 Appropiate ad me, indocti,  et congregate vos in domum disciplinæ.
+Sirach	Sir	26	51	32	 Quid adhuc retardatis ? et quid dicitis in his ?  animæ vestræ sitiunt vehementer.
+Sirach	Sir	26	51	33	 Aperui os meum, et locutus sum :  Comparate vobis sine argento,
+Sirach	Sir	26	51	34	 et collum vestrum subjicite jugo :  et suscipiat anima vestra disciplinam :  in proximo est enim invenire eam.
+Sirach	Sir	26	51	35	 Videte oculis vestris, quia modicum laboravi,  et inveni mihi multam requiem.
+Sirach	Sir	26	51	36	 Assumite disciplinam in multo numero argenti,  et copiosum aurum possidete in ea.
+Sirach	Sir	26	51	37	 Lætetur anima vestra in misericordia ejus,  et non confundemini in laude ipsius.
+Sirach	Sir	26	51	38	 Operamini opus vestrum ante tempus,  et dabit vobis mercedem vestram in tempore suo.
+Baruch	Bar	30	1	1	Et hæc verba libri quæ scripsit Baruch filius Neriæ, filii Maasiæ, filii Sedeciæ, filii Sedei, filii Helciæ, in Babylonia,
+Baruch	Bar	30	1	2	in anno quinto, in septimo die mensis, in tempore quo ceperunt Chaldæi Jerusalem, et succenderunt eam igni.
+Baruch	Bar	30	1	3	Et legit Baruch verba libri hujus ad aures Jechoniæ filii Joakim regis Juda, et ad aures universi populi venientis ad librum,
+Baruch	Bar	30	1	4	et ad aures potentium, filiorum regum, et ad aures presbyterorum, et ad aures populi, a minimo usque ad maximum eorum, omnium habitantium in Babylonia, ad flumen Sodi.
+Baruch	Bar	30	1	5	Qui audientes plorabant, et jejunabant, et orabant in conspectu Domini.
+Baruch	Bar	30	1	6	Et collegerunt pecuniam, secundum quod potuit uniuscujusque manus,
+Baruch	Bar	30	1	7	et miserunt in Jerusalem ad Joakim filium Helciæ filii Salom sacerdotem, et ad sacerdotes, et ad omnem populum qui inventi sunt cum eo in Jerusalem :
+Baruch	Bar	30	1	8	cum acciperet vasa templi Domini, quæ ablata fuerant de templo, revocare in terram Juda, decima die mensis Sivan, vasa argentea quæ fecit Sedecias filius Josiæ rex Juda,
+Baruch	Bar	30	1	9	posteaquam cepisset Nabuchodonosor rex Babylonis Jechoniam, et principes, et cunctos potentes, et populum terræ, ab Jerusalem, et duxit eos vinctos in Babylonem.
+Baruch	Bar	30	1	10	Et dixerunt : Ecce misimus ad vos pecunias, de quibus emite holocautomata et thus : et facite manna, et offerte pro peccato, ad aram Domini Dei nostri :
+Baruch	Bar	30	1	11	et orate pro vita Nabuchodonosor regis Babylonis, et pro vita Baltassar filii ejus, ut sint dies eorum sicut dies cæli super terram :
+Baruch	Bar	30	1	12	et ut det Dominus virtutem nobis, et illuminet oculos nostros, ut vivamus sub umbra Nabuchodonosor regis Babylonis, et sub umbra Baltassar filii ejus, et serviamus eis multis diebus, et inveniamus gratiam in conspectu eorum.
+Baruch	Bar	30	1	13	Et pro nobis ipsis orate ad Dominum Deum nostrum, quia peccavimus Domino Deo nostro, et non est aversus furor ejus a nobis usque in hunc diem.
+Baruch	Bar	30	1	14	Et legite librum istum quem misimus ad vos recitari in templo Domini, in die solemni et in die opportuno :
+Baruch	Bar	30	1	15	et dicetis :   Domino Deo nostro justitia,  nobis autem confusio faciei nostræ,  sicut est dies hæc omni Juda,  et habitantibus in Jerusalem :
+Baruch	Bar	30	1	16	 regibus nostris, et principibus nostris,  et sacerdotibus nostris, et prophetis nostris,  et patribus nostris.
+Baruch	Bar	30	1	17	 Peccavimus ante Dominum Deum nostrum,  et non credidimus, diffidentes in eum :
+Baruch	Bar	30	1	18	 et non fuimus subjectibiles illi,  et non audivimus vocem Domini Dei nostri,  ut ambularemus in mandatis ejus, quæ dedit nobis.
+Baruch	Bar	30	1	19	 A die qua eduxit patres nostros de terra Ægypti,  usque ad diem hanc,  eramus incredibiles ad Dominum Deum nostrum :  et dissipati recessimus, ne audiremus vocem ipsius :
+Baruch	Bar	30	1	20	 et adhæserunt nobis multa mala et maledictiones  quæ constituit Dominus Moysi servo suo,  qui eduxit patres nostros de terra Ægypti,  dare nobis terram fluentem lac et mel, sicut hodierna die.
+Baruch	Bar	30	1	21	 Et non audivimus vocem Domini Dei nostri,  secundum omnia verba prophetarum quos misit ad nos :
+Baruch	Bar	30	1	22	 et abivimus unusquisque in sensum cordis nostri maligni,  operari diis alienis,  facientes mala ante oculos Domini Dei nostri.
+Baruch	Bar	30	2	1	Propter quod statuit Dominus Deus noster verbum suum,  quod locutus est ad nos,  et ad judices nostros qui judicaverunt Israël,  et ad reges nostros, et ad principes nostros,  et ad omnem Israël et Juda :
+Baruch	Bar	30	2	2	 ut adduceret Dominus super nos mala magna,  quæ non sunt facta sub cælo  quemadmodum facta sunt in Jerusalem,  secundum quæ scripta sunt in lege Moysi,
+Baruch	Bar	30	2	3	 et manducaret homo carnes filii sui et carnes filiæ suæ.
+Baruch	Bar	30	2	4	 Et dedit eos sub manu regum omnium qui sunt in circuitu nostro,  in improperium et in desolationem in omnibus populis  in quibus nos dispersit Dominus :
+Baruch	Bar	30	2	5	 et facti sumus subtus, et non supra,  quia peccavimus Domino Deo nostro,  non obaudiendo voci ipsius.
+Baruch	Bar	30	2	6	 Domino Deo nostro justitia,  nobis autem et patribus nostris confusio faciei,  sicut est dies hæc :
+Baruch	Bar	30	2	7	 quia locutus est Dominus super nos omnia mala hæc  quæ venerunt super nos :
+Baruch	Bar	30	2	8	 et non sumus deprecati faciem Domini Dei nostri,  ut reverteremur unusquisque nostrum a viis nostris pessimis.
+Baruch	Bar	30	2	9	 Et vigilavit Dominus in malis,  et adduxit ea super nos :  quia justus est Dominus in omnibus operibus suis  quæ mandavit nobis,
+Baruch	Bar	30	2	10	 et non audivimus vocem ipsius  ut iremus in præceptis Domini,  quæ dedit ante faciem nostram.
+Baruch	Bar	30	2	11	 Et nunc, Domine Deus Israël,  qui eduxisti populum tuum de terra Ægypti  in manu valida, et in signis, et in prodigiis,  et in virtute tua magna, et in brachio excelso,  et fecisti tibi nomen sicut est dies iste :
+Baruch	Bar	30	2	12	 peccavimus, impie egimus,  inique gessimus, Domine Deus noster,  in omnibus justitiis tuis.
+Baruch	Bar	30	2	13	 Avertatur ira tua a nobis,  quia derelicti sumus pauci inter gentes ubi dispersisti nos.
+Baruch	Bar	30	2	14	 Exaudi, Domine, preces nostras et orationes nostras,  et educ nos propter te,  et da nobis invenire gratiam ante faciem eorum qui nos abduxerunt :
+Baruch	Bar	30	2	15	 ut sciat omnis terra quia tu es Dominus Deus noster,  et quia nomen tuum invocatum est super Israël,  et super genus ipsius.
+Baruch	Bar	30	2	16	 Respice, Domine, de domo sancta tua in nos,  et inclina aurem tuam, et exaudi nos.
+Baruch	Bar	30	2	17	 Aperi oculos tuos et vide :  quia non mortui qui sunt in inferno,  quorum spiritus acceptus est a visceribus suis,  dabunt honorem et justificationem Domino :
+Baruch	Bar	30	2	18	 sed anima quæ tristis est super magnitudine mali,  et incedit curva et infirma,  et oculi deficientes, et anima esuriens,  dat tibi gloriam et justitiam Domino.
+Baruch	Bar	30	2	19	 Quia non secundum justitias patrum nostrorum  nos fundimus preces et petimus misericordiam  ante conspectum tuum, Domine Deus noster :
+Baruch	Bar	30	2	20	 sed quia misisti iram tuam et furorem tuum super nos,  sicut locutus es in manu puerorum tuorum prophetarum,  dicens :
+Baruch	Bar	30	2	21	Sic dicit Dominus :  Inclinate humerum vestrum et cervicem vestram,  et opera facite regi Babylonis,  et sedebitis in terra quam dedi patribus vestris.
+Baruch	Bar	30	2	22	 Quod si non audieritis vocem Domini Dei vestri,  operari regi Babyloniæ,  defectionem vestram faciam de civitatibus Juda,  et a foris Jerusalem,
+Baruch	Bar	30	2	23	 et auferam a vobis vocem jucunditatis et vocem gaudii,  et vocem sponsi et vocem sponsæ,  et erit omnis terra sine vestigio ab inhabitantibus eam.
+Baruch	Bar	30	2	24	 Et non audierunt vocem tuam,  ut operarentur regi Babylonis :  et statuisti verba tua,  quæ locutus es in manibus puerorum tuorum prophetarum,  ut transferrentur ossa regum nostrorum  et ossa patrum nostrorum de loco suo :
+Baruch	Bar	30	2	25	 et ecce projecta sunt in calore solis et in gelu noctis,  et mortui sunt in doloribus pessimis,  in fame et in gladio, et in emissione.
+Baruch	Bar	30	2	26	 Et posuisti templum in quo invocatum est nomen tuum in ipso  sicut hæc dies,  propter iniquitatem domus Israël et domus Juda.
+Baruch	Bar	30	2	27	 Et fecisti in nobis, Domine Deus noster,  secundum omnem bonitatem tuam  et secundum omnem miserationem tuam illam magnam :
+Baruch	Bar	30	2	28	 sicut locutus es in manu pueri tui Moysi,  in die qua præcepisti ei scribere legem tuam coram filiis Israël,
+Baruch	Bar	30	2	29	 dicens : Si non audieritis vocem meam,  multitudo hæc magna convertetur in minimam inter gentes,  quo ego eos dispergam :
+Baruch	Bar	30	2	30	 quia scio quod me non audiet populus :  populus est enim dura cervice.  Et convertetur ad cor suum in terra captivitatis suæ,
+Baruch	Bar	30	2	31	 et scient quia ego sum Dominus Deus eorum :  et dabo eis cor, et intelligent ;  aures, et audient :
+Baruch	Bar	30	2	32	 et laudabunt me in terra captivitatis suæ,  et memores erunt nominis mei,
+Baruch	Bar	30	2	33	 et avertent se a dorso suo duro,  et a malignitatibus suis :  quia reminiscentur viam patrum suorum,  qui peccaverunt in me.
+Baruch	Bar	30	2	34	 Et revocabo illos in terram quam juravi patribus eorum,  Abraham, Isaac, et Jacob :  et dominabuntur ejus, et multiplicabo eos,  et non minorabuntur :
+Baruch	Bar	30	2	35	 et statuam illis testamentum alterum sempiternum,  ut sim illis in Deum,  et ipsi erunt mihi in populum :  et non movebo amplius populum meum, filios Israël,  a terra quam dedi illis.
+Baruch	Bar	30	3	1	Et nunc, Domine omnipotens, Deus Israël,  anima in angustiis, et spiritus anxius clamat ad te.
+Baruch	Bar	30	3	2	 Audi, Domine, et miserere,  quia Deus es misericors :  et miserere nostri, quia peccavimus ante te :
+Baruch	Bar	30	3	3	 quia tu sedes in sempiternum,  et nos, peribimus in ævum ?
+Baruch	Bar	30	3	4	 Domine omnipotens, Deus Israël,  audi nunc orationem mortuorum Israël,  et filiorum ipsorum qui peccaverunt ante te,  et non audierunt vocem Domini Dei sui,  et agglutinata sunt nobis mala.
+Baruch	Bar	30	3	5	 Noli meminisse iniquitatum patrum nostrorum,  sed memento manus tuæ et nominis tui in tempore isto :
+Baruch	Bar	30	3	6	 quia tu es Dominus Deus noster,  et laudabimus te, Domine :
+Baruch	Bar	30	3	7	 quia propter hoc dedisti timorem tuum in cordibus nostris,  et ut invocemus nomen tuum,  et laudemus te in captivitate nostra,  quia convertimur ab iniquitate patrum nostrorum,  qui peccaverunt ante te.
+Baruch	Bar	30	3	8	 Et ecce nos in captivitate nostra sumus hodie,  qua nos dispersisti in improperium,  et in maledictum, et in peccatum,  secundum omnes iniquitates patrum nostrorum,  qui recesserunt a te, Domine Deus noster.
+Baruch	Bar	30	3	9	 Audi, Israël, mandata vitæ :  auribus percipe, ut scias prudentiam.
+Baruch	Bar	30	3	10	 Quid est, Israël, quod in terra inimicorum es,
+Baruch	Bar	30	3	11	 inveterasti in terra aliena,  coinquinatus es cum mortuis,  deputatus es cum descendentibus in infernum ?
+Baruch	Bar	30	3	12	 Dereliquisti fontem sapientiæ :
+Baruch	Bar	30	3	13	 nam si in via Dei ambulasses,  habitasses utique in pace sempiterna.
+Baruch	Bar	30	3	14	 Disce ubi sit prudentia,  ubi sit virtus, ubi sit intellectus,  ut scias simul ubi sit longiturnitas vitæ et victus,  ubi sit lumen oculorum, et pax.
+Baruch	Bar	30	3	15	 Quis invenit locum ejus ?  et quis intravit in thesauros ejus ?
+Baruch	Bar	30	3	16	 Ubi sunt principes gentium,  et qui dominantur super bestias quæ sunt super terram ?
+Baruch	Bar	30	3	17	 qui in avibus cæli ludunt,
+Baruch	Bar	30	3	18	 qui argentum thesaurizant, et aurum,  in quo confidunt homines,  et non est finis acquisitionis eorum ?  qui argentum fabricant, et solliciti sunt,  nec est inventio operum illorum ?
+Baruch	Bar	30	3	19	 Exterminati sunt, et ad inferos descenderunt,  et alii loco eorum surrexerunt.
+Baruch	Bar	30	3	20	 Juvenes viderunt lumen, et habitaverunt super terram,  viam autem disciplinæ ignoraverunt,
+Baruch	Bar	30	3	21	 neque intellexerunt semitas ejus,  neque filii eorum susceperunt eam :  a facie ipsorum longe facta est ;
+Baruch	Bar	30	3	22	 non est audita in terra Chanaan,  neque visa est in Theman.
+Baruch	Bar	30	3	23	 Filii quoque Agar, qui exquirunt prudentiam quæ de terra est,  negotiatores Merrhæ et Theman,  et fabulatores, et exquisitores prudentiæ et intelligentiæ :  viam autem sapientiæ nescierunt,  neque commemorati sunt semitas ejus.
+Baruch	Bar	30	3	24	 O Israël, quam magna est domus Dei,  et ingens locus possessionis ejus !
+Baruch	Bar	30	3	25	 magnus est, et non habet finem :  excelsus, et immensus.
+Baruch	Bar	30	3	26	 Ibi fuerunt gigantes nominati illi, qui ab initio fuerunt,  statura magna, scientes bellum.
+Baruch	Bar	30	3	27	 Non hos elegit Dominus,  neque viam disciplinæ invenerunt :  propterea perierunt,
+Baruch	Bar	30	3	28	 et quoniam non habuerunt sapientiam,  interierunt propter suam insipientiam.
+Baruch	Bar	30	3	29	 Quis ascendit in cælum, et accepit eam,  et eduxit eam de nubibus ?
+Baruch	Bar	30	3	30	 Quis transfretavit mare, et invenit illam, et attulit illam super aurum electum ?
+Baruch	Bar	30	3	31	 Non est qui possit scire vias ejus,  neque qui exquirat semitas ejus :
+Baruch	Bar	30	3	32	 sed qui scit universa novit eam,  et adinvenit eam prudentia sua  qui præparavit terram in æterno tempore :  et replevit eam pecudibus et quadrupedibus
+Baruch	Bar	30	3	33	 qui emittit lumen, et vadit,  et vocavit illud, et obedit illi in tremore.
+Baruch	Bar	30	3	34	 Stellæ autem dederunt lumen in custodiis suis,  et lætatæ sunt :
+Baruch	Bar	30	3	35	 vocatæ sunt, et dixerunt : Adsumus,  et luxerunt ei cum jucunditate, qui fecit illas.
+Baruch	Bar	30	3	36	 Hic est Deus noster,  et non æstimabitur alius adversus eum.
+Baruch	Bar	30	3	37	 Hic adinvenit omnem viam disciplinæ,  et tradidit illam Jacob puero suo,  et Israël dilecto suo.
+Baruch	Bar	30	3	38	 Post hæc in terris visus est,  et cum hominibus conversatus est.
+Baruch	Bar	30	4	1	Hic liber mandatorum Dei,  et lex quæ est in æternum :  omnes qui tenent eam pervenient ad vitam :  qui autem dereliquerunt eam, in mortem.
+Baruch	Bar	30	4	2	 Convertere, Jacob, et apprehende eam :  ambula per viam ad splendorem ejus contra lumen ejus.
+Baruch	Bar	30	4	3	 Ne tradas alteri gloriam tuam,  et dignitatem tuam genti alienæ.
+Baruch	Bar	30	4	4	 Beati sumus, Israël,  quia quæ Deo placent manifesta sunt nobis.
+Baruch	Bar	30	4	5	 Animæquior esto, populus Dei, memorabilis Israël :
+Baruch	Bar	30	4	6	 venundati estis gentibus non in perditionem :  sed propter quod in ira ad iracundiam provocastis Deum,  traditi estis adversariis.
+Baruch	Bar	30	4	7	 Exacerbastis enim eum qui fecit vos, Deum æternum,  immolantes dæmoniis, et non Deo.
+Baruch	Bar	30	4	8	 Obliti enim estis Deum qui nutrivit vos,  et contristastis nutricem vestram Jerusalem.
+Baruch	Bar	30	4	9	 Vidit enim iracundiam a Deo venientem vobis, et dixit :  Audite, confines Sion :  adduxit enim mihi Deus luctum magnum.
+Baruch	Bar	30	4	10	 Vidi enim captivitatem populi mei,  filiorum meorum et filiarum,  quam superduxit illis Æternus.
+Baruch	Bar	30	4	11	 Nutrivi enim illos cum jucunditate ;  dimisi autem illos cum fletu et luctu.
+Baruch	Bar	30	4	12	 Nemo gaudeat super me viduam et desolatam :  a multis derelicta sum propter peccata filiorum meorum,  quia declinaverunt a lege Dei.
+Baruch	Bar	30	4	13	 Justitias autem ipsius nescierunt,  nec ambulaverunt per vias mandatorum Dei,  neque per semitas veritatis ejus cum justitia ingressi sunt.
+Baruch	Bar	30	4	14	 Veniant confines Sion,  et memorentur captivitatem filiorum et filiarum mearum,  quam superduxit illis Æternus.
+Baruch	Bar	30	4	15	 Adduxit enim super illos gentem de longinquo,  gentem improbam, et alterius linguæ,
+Baruch	Bar	30	4	16	 qui non sunt reveriti senem,  neque puerorum miserti sunt,  et abduxerunt dilectos viduæ,  et a filiis unicam desolaverunt.
+Baruch	Bar	30	4	17	 Ego autem, quid possum adjuvare vos ?
+Baruch	Bar	30	4	18	 qui enim adduxit super vos mala,  ipse vos eripiet de manibus inimicorum vestrorum.
+Baruch	Bar	30	4	19	 Ambulate, filii, ambulate :  ego enim derelicta sum sola.
+Baruch	Bar	30	4	20	 Exui me stola pacis,  indui autem me sacco obsecrationis,  et clamabo ad Altissimum in diebus meis.
+Baruch	Bar	30	4	21	 Animæquiores estote, filii ; clamate ad Dominum,  et eripiet vos de manu principum inimicorum.
+Baruch	Bar	30	4	22	 Ego enim speravi in æternum salutem vestram,  et venit mihi gaudium a Sancto, super misericordia  quæ veniet vobis ab æterno salutari nostro.
+Baruch	Bar	30	4	23	 Emisi enim vos cum luctu et ploratu :  reducet autem vos mihi Dominus  cum gaudio et jucunditate in sempiternum.
+Baruch	Bar	30	4	24	 Sicut enim viderunt vicinæ Sion captivitatem vestram a Deo,  sic videbunt et in celeritate salutem vestram a Deo,  quæ superveniet vobis cum honore magno et splendore æterno.
+Baruch	Bar	30	4	25	 Filii, patienter sustinete iram quæ supervenit vobis :  persecutus est enim te inimicus tuus :  sed cito videbis perditionem ipsius,  et super cervices ipsius ascendes.
+Baruch	Bar	30	4	26	 Delicati mei ambulaverunt vias asperas :  ducti sunt enim ut grex direptus ab inimicis.
+Baruch	Bar	30	4	27	 Animæquiores estote, filii, et proclamate ad Dominum :  erit enim memoria vestra ab eo qui duxit vos.
+Baruch	Bar	30	4	28	 Sicut enim fuit sensus vester ut erraretis a Deo,  decies tantum iterum convertentes requiretis eum :
+Baruch	Bar	30	4	29	 qui enim induxit vobis mala,  ipse rursum adducet vobis sempiternam jucunditatem cum salute vestra.
+Baruch	Bar	30	4	30	 Animæquior esto, Jerusalem :  exhortatur enim te, qui te nominavit.
+Baruch	Bar	30	4	31	 Nocentes peribunt, qui te vexaverunt :  et qui gratulati sunt in tua ruina, punientur.
+Baruch	Bar	30	4	32	 Civitates quibus servierunt filii tui, punientur,  et quæ accepit filios tuos.
+Baruch	Bar	30	4	33	 Sicut enim gavisa est in tua ruina, et lætata est in casu tuo,  sic contristabitur in sua desolatione,
+Baruch	Bar	30	4	34	 et amputabitur exsultatio multitudinis ejus,  et gaudimonium ejus erit in luctum.
+Baruch	Bar	30	4	35	 Ignis enim superveniet ei ab Æterno in longiturnis diebus,  et habitabitur a dæmoniis in multitudine temporis.
+Baruch	Bar	30	4	36	 Circumspice, Jerusalem, ad orientem,  et vide jucunditatem a Deo tibi venientem.
+Baruch	Bar	30	4	37	 Ecce enim veniunt filii tui, quos dimisisti dispersos :  veniunt collecti ab oriente usque ad occidentem, in verbo Sancti,  gaudentes in honorem Dei.
+Baruch	Bar	30	5	1	Exue te, Jerusalem, stola luctus et vexationis tuæ,  et indue te decore, et honore ejus,  quæ a Deo tibi est, sempiternæ gloriæ.
+Baruch	Bar	30	5	2	 Circumdabit te Deus diploide justitiæ,  et imponet mitram capiti honoris æterni.
+Baruch	Bar	30	5	3	 Deus enim ostendet splendorem suum in te,  omni qui sub cælo est.
+Baruch	Bar	30	5	4	 Nominabitur enim tibi nomen tuum a Deo in sempiternum :  pax justitiæ, et honor pietatis.
+Baruch	Bar	30	5	5	 Exsurge, Jerusalem, et sta in excelso :  et circumspice ad orientem,  et vide collectos filios tuos ab oriente sole usque ad occidentem,  in verbo Sancti,  gaudentes Dei memoria.
+Baruch	Bar	30	5	6	 Exierunt enim abs te pedibus ducti ab inimicis :  adducet autem illos Dominus ad te portatos in honore  sicut filios regni :
+Baruch	Bar	30	5	7	 constituit enim Deus  humiliare omnem montem excelsum et rupes perennes,  et convalles replere in æqualitatem terræ,  ut ambulet Israël diligenter in honorem Dei.
+Baruch	Bar	30	5	8	 Obumbraverunt autem et silvæ,  et omne lignum suavitatis Israël  ex mandato Dei.
+Baruch	Bar	30	5	9	 Adducet enim Deus Israël cum jucunditate in lumine majestatis suæ,  cum misericordia et justitia quæ est ex ipso.
+Baruch	Bar	30	6	1	Propter peccata quæ peccastis ante Deum, abducemini in Babyloniam captivi a Nabuchodonosor rege Babylonis.
+Baruch	Bar	30	6	2	Ingressi itaque in Babylonem, eritis ibi annis plurimis, et temporibus longis, usque ad generationes septem : post hoc autem educam vos inde cum pace.
+Baruch	Bar	30	6	3	Nunc autem videbitis in Babylonia deos aureos et argenteos, et lapideos et ligneos, in humeris portari, ostentantes metum gentibus.
+Baruch	Bar	30	6	4	Videte ergo ne et vos similes efficiamini factis alienis, et metuatis, et metus vos capiat in ipsis.
+Baruch	Bar	30	6	5	Visa itaque turba de retro et ab ante, adorantes dicite in cordibus vestris : Te oportet adorari, Domine.
+Baruch	Bar	30	6	6	Angelus enim meus vobiscum est : ipse autem exquiram animas vestras.
+Baruch	Bar	30	6	7	Nam lingua ipsorum polita a fabro ; ipsa etiam inaurata et inargentata : falsa sunt, et non possunt loqui.
+Baruch	Bar	30	6	8	Et sicut virgini amanti ornamenta, ita accepto auro fabricati sunt.
+Baruch	Bar	30	6	9	Coronas certe aureas habent super capita sua dii illorum : unde subtrahunt sacerdotes ab eis aurum et argentum, et erogant illud in semetipsos.
+Baruch	Bar	30	6	10	Dant autem et ex ipso prostitutis, et meretrices ornant : et iterum cum receperint illud a meretricibus, ornant deos suos.
+Baruch	Bar	30	6	11	Hi autem non liberantur ab ærugine et tinea.
+Baruch	Bar	30	6	12	Opertis autem illis veste purpurea, extergunt faciem ipsorum propter pulverem domus qui est plurimus inter eos.
+Baruch	Bar	30	6	13	Sceptrum autem habet ut homo, sicut judex regionis, qui in se peccantem non interficit.
+Baruch	Bar	30	6	14	Habet etiam in manu gladium et securim, se autem de bello et a latronibus non liberat. Unde vobis notum sit quia non sunt dii :
+Baruch	Bar	30	6	15	non ergo timueritis eos. Sicut enim vas hominis confractum inutile efficitur, tales sunt et dii illorum.
+Baruch	Bar	30	6	16	Constitutis illis in domo, oculi eorum pleni sunt pulvere a pedibus introëuntium.
+Baruch	Bar	30	6	17	Et sicut alicui qui regem offendit circumseptæ sunt januæ, aut sicut ad sepulchrum adductum mortuum : ita tutantur sacerdotes ostia clausuris et seris, ne a latronibus expolientur.
+Baruch	Bar	30	6	18	Lucernas accendunt illis, et quidem multas, ex quibus nullam videre possunt : sunt autem sicut trabes in domo.
+Baruch	Bar	30	6	19	Corda vero eorum dicunt elingere serpentes qui de terra sunt, dum comedunt eos, et vestimentum ipsorum, et non sentiunt.
+Baruch	Bar	30	6	20	Nigræ fiunt facies eorum a fumo qui in domo fit.
+Baruch	Bar	30	6	21	Supra corpus eorum et supra caput eorum volant noctuæ, et hirundines, et aves etiam, similiter et cattæ.
+Baruch	Bar	30	6	22	Unde sciatis quia non sunt dii : ne ergo timueritis eos.
+Baruch	Bar	30	6	23	 Aurum etiam quod habent ad speciem est : nisi aliquis exterserit æruginem, non fulgebunt : neque enim dum conflarentur, sentiebant.
+Baruch	Bar	30	6	24	Ex omni pretio empta sunt, in quibus spiritus non inest ipsis.
+Baruch	Bar	30	6	25	Sine pedibus, in humeris portantur, ostentantes ignobilitatem suam hominibus : confundantur etiam qui colunt ea.
+Baruch	Bar	30	6	26	Propterea si ceciderint in terram, a semetipsis non consurgunt : neque si quis eum statuerit rectum, per semetipsum stabit : sed sicut mortuis munera eorum illis apponentur.
+Baruch	Bar	30	6	27	Hostias illorum vendunt sacerdotes ipsorum, et abutuntur : similiter et mulieres eorum decerpentes, neque infirmo, neque mendicanti, aliquid impertiunt.
+Baruch	Bar	30	6	28	De sacrificiis eorum fœtæ et menstruatæ contingunt. Sciens itaque ex his quia non sunt dii, ne timeatis eos.
+Baruch	Bar	30	6	29	Unde enim vocantur dii ? quia mulieres apponunt diis argenteis, et aureis, et ligneis :
+Baruch	Bar	30	6	30	et in domibus eorum sacerdotes sedent habentes tunicas scissas, et capita et barbam rasam, quorum capita nuda sunt.
+Baruch	Bar	30	6	31	Rugiunt autem clamantes contra deos suos sicut in cœna mortui.
+Baruch	Bar	30	6	32	Vestimenta eorum auferunt sacerdotes, et vestiunt uxores suas et filios suos.
+Baruch	Bar	30	6	33	Neque si quid mali patiuntur ab aliquo, neque si quid boni, poterunt retribuere : neque regem constituere possunt, neque auferre.
+Baruch	Bar	30	6	34	Similiter neque dare divitias possunt, neque malum retribuere. Si quis illis votum voverit et non reddiderit, neque hoc requirunt.
+Baruch	Bar	30	6	35	Hominem a morte non liberant, neque infirmum a potentiori eripiunt.
+Baruch	Bar	30	6	36	Hominem cæcum ad visum non restituunt ; de necessitate hominem non liberabunt.
+Baruch	Bar	30	6	37	Viduæ non miserebuntur, neque orphanis benefacient.
+Baruch	Bar	30	6	38	Lapidibus de monte similes sunt dii illorum, lignei, et lapidei, et aurei, et argentei : qui autem colunt ea, confundentur.
+Baruch	Bar	30	6	39	Quomodo ergo æstimandum est aut dicendum illos esse deos ?
+Baruch	Bar	30	6	40	Adhuc enim ipsis Chaldæis non honorantibus ea : qui cum audierint mutum non posse loqui, offerunt illud ad Bel, postulantes ab eo loqui :
+Baruch	Bar	30	6	41	quasi possint sentire qui non habent motum ! Et ipsi, cum intellexerint, relinquent ea : sensum enim non habent ipsi dii illorum.
+Baruch	Bar	30	6	42	Mulieres autem circumdatæ funibus in viis sedent, succendentes ossa olivarum :
+Baruch	Bar	30	6	43	cum autem aliqua ex ipsis, attracta ab aliquo transeunte, dormierit cum eo, proximæ suæ exprobrat quod ea non sit digna habita, sicut ipsa, neque funis ejus diruptus sit.
+Baruch	Bar	30	6	44	Omnia autem quæ illi fiunt, falsa sunt : quomodo æstimandum aut dicendum est illos esse deos ?
+Baruch	Bar	30	6	45	 A fabris autem et ab aurificibus facta sunt : nihil aliud erunt, nisi id quod volunt esse sacerdotes.
+Baruch	Bar	30	6	46	Artifices etiam ipsi, qui ea faciunt, non sunt multi temporis : numquid ergo possunt ea, quæ fabricata sunt ab ipsis, esse dii ?
+Baruch	Bar	30	6	47	Reliquerunt autem falsa et opprobrium postea futuris.
+Baruch	Bar	30	6	48	Nam cum supervenerit illis prælium et mala, cogitant sacerdotes apud se ubi se abscondant cum illis.
+Baruch	Bar	30	6	49	Quomodo ergo sentiri debeant quoniam dii sunt, qui nec de bello se liberant, neque de malis se eripiunt ?
+Baruch	Bar	30	6	50	Nam cum sint lignea, inaurata et inargentata, scietur postea quia falsa sunt ab universis gentibus et regibus : quæ manifesta sunt quia non sunt dii, sed opera manuum hominum, et nullum Dei opus cum illis.
+Baruch	Bar	30	6	51	Unde ergo notum est quia non sunt dii, sed opera manuum hominum, et nullum Dei opus in ipsis est.
+Baruch	Bar	30	6	52	Regem regioni non suscitant, neque pluviam hominibus dabunt.
+Baruch	Bar	30	6	53	Judicium quoque non discernent, neque regiones liberabunt ab injuria, quia nihil possunt, sicut corniculæ inter medium cæli et terræ.
+Baruch	Bar	30	6	54	Etenim cum inciderit ignis in domum deorum ligneorum, argenteorum et aureorum, sacerdotes quidem ipsorum fugient, et liberabuntur : ipsi vero sicut trabes in medio comburentur.
+Baruch	Bar	30	6	55	Regi autem et bello non resistent. Quomodo ergo æstimandum est aut recipiendum quia dii sunt ?
+Baruch	Bar	30	6	56	Non a furibus, neque a latronibus se liberabunt dii lignei, et lapidei, et inaurati, et inargentati : quibus hi qui fortiores sunt,
+Baruch	Bar	30	6	57	aurum et argentum, et vestimentum quo operti sunt, auferent illis, et abibunt, nec sibi auxilium ferent.
+Baruch	Bar	30	6	58	 Itaque melius est esse regem ostentantem virtutem suam, aut vas in domo utile, in quo gloriabitur qui possidet illud, vel ostium in domo, quod custodit quæ in ipsa sunt, quam falsi dii.
+Baruch	Bar	30	6	59	Sol quidem et luna ac sidera, cum sint splendida et emissa ad utilitates, obaudiunt :
+Baruch	Bar	30	6	60	similiter et fulgur cum apparuerit, perspicuum est : idipsum autem et spiritus in omni regione spirat :
+Baruch	Bar	30	6	61	et nubes, quibus cum imperatum fuerit a Deo perambulare universum orbem, perficiunt quod imperatum est eis :
+Baruch	Bar	30	6	62	ignis etiam missus desuper, ut consumat montes et silvas, facit quod præceptum est ei : hæc autem neque speciebus, neque virtutibus, uni eorum similia sunt.
+Baruch	Bar	30	6	63	Unde neque existimandum est, neque dicendum illos esse deos, quando non possunt neque judicium judicare, neque quidquam facere hominibus.
+Baruch	Bar	30	6	64	Scientes itaque quia non sunt dii, ne ergo timueritis eos.
+Baruch	Bar	30	6	65	Neque enim regibus maledicent, neque benedicent.
+Baruch	Bar	30	6	66	Signa etiam in cælo gentibus non ostendunt : neque ut sol lucebunt, neque illuminabunt ut luna.
+Baruch	Bar	30	6	67	Bestiæ meliores sunt illis, quæ possunt fugere sub tectum ac prodesse sibi.
+Baruch	Bar	30	6	68	Nullo itaque modo nobis est manifestum quia sunt dii : propter quod ne timeatis eos.
+Baruch	Bar	30	6	69	 Nam sicut in cucumerario formido nihil custodit, ita sunt dii illorum lignei, et argentei, et inaurati.
+Baruch	Bar	30	6	70	Eodem modo et in horto spina alba, supra quam omnis avis sedet, similiter et mortuo projecto in tenebris, similes sunt dii illorum lignei, et inaurati, et inargentati.
+Baruch	Bar	30	6	71	A purpura quoque et murice, quæ supra illos tineant, scietis itaque quia non sunt dii : ipsi etiam postremo comeduntur, et erunt opprobrium in regione.
+Baruch	Bar	30	6	72	Melior est homo justus qui non habet simulacra, nam erit longe ab opprobriis.