diff options
| author | Lukasz Kasprzak <lukas@labunix.xyz> | 2026-07-28 18:01:33 +0200 |
|---|---|---|
| committer | Lukasz Kasprzak <lukas@labunix.xyz> | 2026-07-28 18:01:33 +0200 |
| commit | 5e1664b8008675177a551aff1de371f54d4e20e4 (patch) | |
| tree | ffe405e1e2767890e473f75f474d2781af683f1b /internal/bible | |
| parent | f7344bb3de2885323a785bdc8d087bc034407fc4 (diff) | |
| download | lectio-5e1664b8008675177a551aff1de371f54d4e20e4.tar.gz lectio-5e1664b8008675177a551aff1de371f54d4e20e4.zip | |
bible: embed only the Vulgate by default; other corpora opt-in
Split the bundled corpora so the default binary carries only the
public-domain Latin Vulgate. wuj/drb/grb move to corpora_optional/ and are
compiled in only with `-tags fullbible`, or dropped into the user corpora
dir at runtime. This keeps the distributed AGPL binary free of third-party
scripture text -- bible corpora are not covered by lectio's licence.
- bible: read corpus files/metadata from core + optional embed FS
(embReadCorpus/embCorpusFiles); optionalFS is set only under the tag.
- config: default `versions` now reflects corpora actually available in the
build (Vulgate first), so a vul-only binary offers no absent versions.
- Makefile: `make build` = vul only; `make build-full` embeds the rest;
`make test` runs with -tags fullbible; check-corpora validates both dirs.
- tests: corpusmeta asserts on vul (the always-embedded corpus); the
versions-default expectation follows availableVersions().
Diffstat (limited to 'internal/bible')
| -rw-r--r-- | internal/bible/bible.go | 49 | ||||
| -rw-r--r-- | internal/bible/corpora_optional/drb.ini (renamed from internal/bible/corpora/drb.ini) | 0 | ||||
| -rw-r--r-- | internal/bible/corpora_optional/drb.tsv (renamed from internal/bible/corpora/drb.tsv) | 0 | ||||
| -rw-r--r-- | internal/bible/corpora_optional/grb.ini (renamed from internal/bible/corpora/grb.ini) | 0 | ||||
| -rw-r--r-- | internal/bible/corpora_optional/grb.tsv (renamed from internal/bible/corpora/grb.tsv) | 0 | ||||
| -rw-r--r-- | internal/bible/corpora_optional/wuj.ini (renamed from internal/bible/corpora/wuj.ini) | 0 | ||||
| -rw-r--r-- | internal/bible/corpora_optional/wuj.tsv (renamed from internal/bible/corpora/wuj.tsv) | 9726 | ||||
| -rw-r--r-- | internal/bible/corpusmeta.go | 4 | ||||
| -rw-r--r-- | internal/bible/corpusmeta_test.go | 10 | ||||
| -rw-r--r-- | internal/bible/embed_optional.go | 15 | ||||
| -rw-r--r-- | internal/bible/registry.go | 7 |
11 files changed, 5288 insertions, 4523 deletions
diff --git a/internal/bible/bible.go b/internal/bible/bible.go index ac746e1..1fb29f2 100644 --- a/internal/bible/bible.go +++ b/internal/bible/bible.go @@ -2,6 +2,7 @@ package bible import ( "embed" + "io/fs" "os" "sort" "strconv" @@ -9,9 +10,55 @@ import ( "sync" ) +// corporaFS embeds only the public-domain Latin Vulgate (vul), which is the +// sole corpus compiled into the default binary. Every other translation lives +// in corpora_optional/ and is NOT embedded unless the build carries the +// "fullbible" tag (see embed_optional.go), keeping the distributed binary free +// of any third-party scripture text -- bible corpora are not covered by +// lectio's AGPL licence. Missing corpora resolve gracefully to a "(not in +// <code>)" note, and users may drop any <code>.tsv/<code>.ini into their +// corpora dir (SetUserCorporaDir) to add a translation without rebuilding. +// //go:embed corpora var corporaFS embed.FS +// optionalFS holds the extra corpora (corpora_optional/) when the "fullbible" +// build tag is set; it is nil in the default build. Set by embed_optional.go. +var optionalFS fs.FS + +// embReadCorpus returns the bytes of an embedded corpus file (e.g. "vul.tsv", +// "drb.ini") from the core FS, then the optional FS if present. +func embReadCorpus(name string) ([]byte, bool) { + if b, err := corporaFS.ReadFile("corpora/" + name); err == nil { + return b, true + } + if optionalFS != nil { + if b, err := fs.ReadFile(optionalFS, "corpora_optional/"+name); err == nil { + return b, true + } + } + return nil, false +} + +// embCorpusFiles lists the base file names of every embedded corpus file across +// the core and optional FSes. +func embCorpusFiles() []string { + var names []string + if ents, err := corporaFS.ReadDir("corpora"); err == nil { + for _, e := range ents { + names = append(names, e.Name()) + } + } + if optionalFS != nil { + if ents, err := fs.ReadDir(optionalFS, "corpora_optional"); err == nil { + for _, e := range ents { + names = append(names, e.Name()) + } + } + } + return names +} + // Verse is a single verse. type Verse struct { Chapter, Verse int @@ -38,7 +85,7 @@ func load(version string) *corpus { data, _ = os.ReadFile(p) } if data == nil { - data, _ = corporaFS.ReadFile("corpora/" + version + ".tsv") + data, _ = embReadCorpus(version + ".tsv") } if data == nil { corpora[version] = &corpus{books: map[string]map[int][]Verse{}} diff --git a/internal/bible/corpora/drb.ini b/internal/bible/corpora_optional/drb.ini index fc5ac52..fc5ac52 100644 --- a/internal/bible/corpora/drb.ini +++ b/internal/bible/corpora_optional/drb.ini diff --git a/internal/bible/corpora/drb.tsv b/internal/bible/corpora_optional/drb.tsv index a6bb978..a6bb978 100644 --- a/internal/bible/corpora/drb.tsv +++ b/internal/bible/corpora_optional/drb.tsv diff --git a/internal/bible/corpora/grb.ini b/internal/bible/corpora_optional/grb.ini index 0d297ff..0d297ff 100644 --- a/internal/bible/corpora/grb.ini +++ b/internal/bible/corpora_optional/grb.ini diff --git a/internal/bible/corpora/grb.tsv b/internal/bible/corpora_optional/grb.tsv index c7da94e..c7da94e 100644 --- a/internal/bible/corpora/grb.tsv +++ b/internal/bible/corpora_optional/grb.tsv diff --git a/internal/bible/corpora/wuj.ini b/internal/bible/corpora_optional/wuj.ini index 22eeca3..22eeca3 100644 --- a/internal/bible/corpora/wuj.ini +++ b/internal/bible/corpora_optional/wuj.ini diff --git a/internal/bible/corpora/wuj.tsv b/internal/bible/corpora_optional/wuj.tsv index 792a094..f92f9d2 100644 --- a/internal/bible/corpora/wuj.tsv +++ b/internal/bible/corpora_optional/wuj.tsv @@ -489,11 +489,12 @@ Genesis Rdz 1 19 30 I wyszedł Lot z Segora, i mieszkał na górze, i dwie córk Genesis Rdz 1 19 31 I rzekła starsza do młodszéj: Ojciec nasz stary jest, a żaden z mężczyzny nie został na ziemi, któryby mógł wniść do nas, według obyczaju wszystkiéj ziemie. Genesis Rdz 1 19 32 Pójdź, upójmy go winem i śpijmy z nim, abyśmy mogły zachować nasienie z ojca naszego. Genesis Rdz 1 19 33 Dały tedy ojcu swemu pić wina onéj nocy: i weszła starsza, i spała z ojcem: a on nie czuł, ani kiedy się układła córka, ani kiedy wstała. -Genesis Rdz 1 19 84 Drugiego téż dnia rzekła starsza do młodszéj: otom wczora spała z ojcem moim: dajmyż mu pić wina i téj nocy, i będziesz spała z nim, abyśmy zachowały nasienie z ojca naszego. +Genesis Rdz 1 19 34 Drugiego też dnia rzekła starsza do młodszej: „Otom wczoraj spała z ojcem moim ; dajmyż mu pić wina i tej nocy, i będziesz spała z nim, abyśmy zachowały potomstwo z ojca naszego.” Genesis Rdz 1 19 35 I dały także onéj nocy ojcu swemu pić wino: i wszedłszy młodsza córka spała z nim: Lecz ani tedy poczuł, kiedy z nim spała, albo kiedy wstała. Genesis Rdz 1 19 36 Poczęły tedy dwie córki Lotowe z ojca swego. Genesis Rdz 1 19 37 I porodziła starsza syna, i nazwała imię jego Moab: ten jest ojcem Moabitów, aż do dzisiejszego dnia. Genesis Rdz 1 19 38 Młodsza téż porodziła syna, i nazwała imię jego Ammon: (to jest syn ludu mego) ten jest ojciec Ammonitów aż po dziś dzień. +Genesis Rdz 1 19 84 Drugiego téż dnia rzekła starsza do młodszéj: otom wczora spała z ojcem moim: dajmyż mu pić wina i téj nocy, i będziesz spała z nim, abyśmy zachowały nasienie z ojca naszego. Genesis Rdz 1 20 1 Puściwszy się ztamtąd Abraham do ziemie południowéj, mieszkał między Kades i Sur, i był gościem w Gerarys. Genesis Rdz 1 20 2 I powiadał o Sarze, żonie swojéj: siostrą moją jest. Posłał tedy Abimelech król Gerary i wziął ją. Genesis Rdz 1 20 3 Ale przyszedł Bóg do Abimelecha przez sen w nocy, i rzekł mu: Oto umrzesz dla niewiasty, którąś wziął; ma bowiem męża. @@ -1528,7 +1529,7 @@ Genesis Rdz 1 50 21 Nie bójcie się: ja żywić będę was, i dziatki wasze. I Genesis Rdz 1 50 22 I mieszkał w Egipcie ze wszystkim domem ojca swego, i żył sto i dziesięć lat. I widział syny Ephraimowe aż do trzeciego pokolenia. Synowie téż Machira, syna Manassesowego porodzili się na koleniech Józephowych. Genesis Rdz 1 50 23 Które rzeczy gdy przeszły, rzekł braciéj swéj: Po śmierci mojéj Bóg was nawiedzi, i uczyni, że wynidziecie z ziemie téj do ziemi, którą przysiągł Abrahamowi, Izaazkowi, Jakóbowi. Genesis Rdz 1 50 24 A gdy je poprzysiągł, i rzekł: Bóg was nawiedzi: wynieścież kości moje z sobą z miejsca tego: -Genesis Rdz 1 50 25 Umarł, wypełniwszy sto i dziesięć lat żywota swego. I pomazany wonnemi maściami, włożony jest do trumny w Egipcie. +Genesis Rdz 1 50 25 Umarł, wypełniwszy sto i dziesięć lat żywota swego. I pomazany wonnemi maściami, włożony jest do trumny w Egipcie. Przypisy Exodus Wj 2 1 1 Te są imiona synów Izraelowych, którzy weszli do Egiptu z Jakóbem: każdy z nich z domy swemi weszli: Exodus Wj 2 1 2 Ruben, Symeon, Lewi, Judas. Exodus Wj 2 1 3 Issachar, Zabulon i Benjamin, @@ -1547,6 +1548,7 @@ Exodus Wj 2 1 15 I rzekł król Egipski babom Hebrejczyków, z których jednę z Exodus Wj 2 1 16 Przykazując im: Gdy będziecie babić Hebrejankom, a przyjdzie czas rodzenia: jeźli się syn urodzi, zabijcie go, a jeźli córka, zachowajcie. Exodus Wj 2 1 17 Lecz baby bały się Boga, i nie uczyniły według przykazania króla Egipskiego, ale zachowały chłopiątka. Exodus Wj 2 1 18 Których wezwawszy król do siebie, rzekł: Cóż to jest, coście chciały uczynić, żeście chłopięta zachowały? +Exodus Wj 2 1 19 Które odpowiedziały: Nie sąć Hebrejanki jako Egipskie niewiasty; bo same umieją babić, i pierwéj rodzą, niźli przyjdziem do nich. Exodus Wj 2 1 20 Uczynił tedy Bóg babom dobrze: i rozkrzewił się lud i zmocnił się zbytnie. Exodus Wj 2 1 21 A iż się bały Boga baby, zbudował im domy. Exodus Wj 2 1 22 Rozkazał tedy Pharaon wszystkiemu ludowi swemu, mówiąc: Co się kolwiek męzkiéj płci urodzi, to wrzućcie do rzeki: a cokolwiek niewieściéj, zachowajcie. @@ -1626,6 +1628,7 @@ Exodus Wj 2 4 27 I rzekł Pan do Aarona: Idź przeciwko Mojżeszowi na puszczą. Exodus Wj 2 4 28 I powiedział Mojżesz Aaronowi wszystkie słowa Pańskie, któremi go posłał, i znaki, które rozkazał. Exodus Wj 2 4 29 I przyszli pospołu, i zgromadzili wszystkie starsze synów Izraelowych. Exodus Wj 2 4 30 I powiadał Aaron wszystkie słowa, które był rzekł Pan do Mojżesza: i czynił znaki przed ludem. +Exodus Wj 2 4 31 I uwierzył lud. I usłyszeli, że nawiedził Pan syny Izraelskie, a iż wejrzał na ich utrapienie: a schyliwszy się pokłon uczynili. Exodus Wj 2 5 1 Weszli potem Mojżesz i Aaron, i rzekli Pharaonowi: To mówi Pan, Bóg Izraelów: Puść mój lud, aby mi ofiarował na puszczy. Exodus Wj 2 5 2 A on odpowiedział: Kto jest Pan, żebym słuchał głosu jego, a puścił Izraela? Nie znam Pana, a Izraela nie puszczę. Exodus Wj 2 5 3 I rzekli: Bóg Hebrejczyków wezwał nas, abyśmy szli trzy dni drogi na puszczą, i ofiarowali Panu, Bogu naszemu; by snadź nie przyszedł na nas mór albo miecz. @@ -1672,7 +1675,7 @@ Exodus Wj 2 6 20 I pojął Amram żonę Jochabed, siostrę stryjeczną swoję, k Exodus Wj 2 6 21 Synowie téż Isaar: Kore, i Nepheg, i Zechry. Exodus Wj 2 6 22 Synowie téż Ozyel: Misael, i Elisaphan, i Sethry. Exodus Wj 2 6 23 I pojął Aaron żonę Elizabethę, córkę Aminadab, siostrę Nahasona, która mu urodziła Nadaba, i Abiu, i Eleazar, i Ithamara. -Exodus Wj 2 6 24 Synowie téż Korego: Aser, i Elkana, i Abiasaph. Te są rodzaje Korytów. +Exodus Wj 2 6 24 24] Synowie téż Korego: Aser, i Elkana, i Abiasaph. Te są rodzaje Korytów. Exodus Wj 2 6 25 Ale Eleazar, syn Aaronów, pojął żonę z córek Phutye, która mu urodziła Phineesa. Ci są przedniejsi familii Lewitów w rodzajach ich. Exodus Wj 2 6 26 Ten jest Aaron i Mojżesz, którym przykazał Pan, aby wywiedli syny Izraelowe z ziemie Egipskiéj, według hufców ich. Exodus Wj 2 6 27 Ci są, którzy mówią do Pharaona, króla Egipskiego, aby wywiedli syny Izraelowe z Egiptu: ten jest Mojżesz i Aaron, @@ -1787,6 +1790,7 @@ Exodus Wj 2 10 13 I wyciągnął Mojżesz laskę na ziemię Egipską: a Pan przy Exodus Wj 2 10 14 Która wstąpiła na wszystkę ziemię Egipską; i usiadła po wszystkich granicach Egipskich niezliczona, jakiéj nie było przed onym czasem, ani potem będzie. Exodus Wj 2 10 15 I okryła wszystek wierzch ziemie, pustosząc wszystko: Pożarta jest tedy wszystka trawa ziemie, i cokolwiek owocu na drzewie było, co był zostawił grad: i nie zostało prawie nic zielonego na drzewie, i na zielu ziemnem we wszystkim Egipcie. Exodus Wj 2 10 16 Przetóż co rychléj Pharao wezwał Mojżesza i Aarona, i rzekł im: Zgrzeszyłem przeciw Panu, Bogu waszemu, i przeciwko wam. +Exodus Wj 2 10 17 Ale teraz odpuśćcie mi grzech jeszcze ten raz, a proście Pana, Boga waszego, aby odemnie tę śmierć oddalił. Exodus Wj 2 10 18 I wyszedłszy Mojżesz od oblicza Pharaonowego, modlił się do Pana. Exodus Wj 2 10 19 Który kazał wiać wiatrowi z zachodu bardzo mocnemu, i porwawszy szarańczą, wrzucił do morza czerwonego: i jedna nie została we wszystkich granicach Egipskich. Exodus Wj 2 10 20 I zatwardził Pan serce Pharaonowe, i nie puścił synów Izraelowych. @@ -1812,7 +1816,7 @@ Exodus Wj 2 11 10 A Mojżesz i Aaron uczynili wszystkie cuda, które są napisan Exodus Wj 2 12 1 Rzekł téż Pan do Mojżesza i Aarona w ziemi Egipskiéj: Exodus Wj 2 12 2 Ten miesiąc wam początkiem miesiąców: pierwszym będzie między miesiącami roku. Exodus Wj 2 12 3 Mówcie do wszego zgromadzenia synów Izraelowych i powiedzcie im: Dziesiątego dnia tego miesiąca niech weźmie każdy baranka według familii i domów swoich. -Exodus Wj 2 12 4 A jeźli mniejsza liczba jest, niżby dosyć było do zjedzenia baranka, weźmie sąsiada swego, który mieszka [0072]podle domu jego: wedle liczby dusz, którychby dosyć było do jedzenia baranka. +Exodus Wj 2 12 4 A jeźli mniejsza liczba jest, niżby dosyć było do zjedzenia baranka, weźmie sąsiada swego, który mieszka podle domu jego: wedle liczby dusz, którychby dosyć było do jedzenia baranka. Exodus Wj 2 12 5 A baranek będzie bez zmazy, samczyk, roczny: wedle którego obrzędu weźmiecie i koziełka. Exodus Wj 2 12 6 I będziecie go chować aż do czternastego dnia miesiąca tego, i ofiaruje go wszystko zgromadzenie synów Izraelowych ku wieczorowi. Exodus Wj 2 12 7 I wezmą ze krwie jego, i położą na oba podwoje i na naprożniki domów, w których go będą pożywać. @@ -1838,7 +1842,7 @@ Exodus Wj 2 12 26 A gdy wam rzeką synowie wasi: Cóż to za nabożeństwo? Exodus Wj 2 12 27 Powiedzcie im: Ofiara przejścia Pańskiego jest, kiedy przestępował domy synów Izraelowych w Egipcie, zabijając Egiptyany, a domy nasze wyzwalając. I schyliwszy się lud pokłonił się. Exodus Wj 2 12 28 A wyszedłszy synowie Izraelowi, uczynili, jako Pan rozkazał Mojżeszowi i Aaronowi. Exodus Wj 2 12 29 I stało się w północy, pobił Pan wszelkie pierworodne w ziemi Egipskiéj: od pierworodnego Pharaonowego, który siedział na stolicy jego, aż do pierworodnego poimanéj, która była w ciemnicy, i wszelkie pierworodne bydląt. -Exodus Wj 2 12 30 I wstał Pharao w nocy i wszyscy słudzy jego i wszystek Egipt, i wszczął się wielki krzyk w Egipcie; [0073]bo nie było domu, w którymby nie leżał umarły. +Exodus Wj 2 12 30 I wstał Pharao w nocy i wszyscy słudzy jego i wszystek Egipt, i wszczął się wielki krzyk w Egipcie; bo nie było domu, w którymby nie leżał umarły. Exodus Wj 2 12 31 I wezwawszy Pharao Mojżesza i Aarona w nocy, rzekł: Wstańcie a wynidźcie od ludu mego, wy i synowie Izraelowi, idźcie, ofiarujcie Panu, jako powiadacie. Exodus Wj 2 12 32 Owce wasze i bydło zabierzcie, jakoście żądali: a odchodząc błogosławcie mi. Exodus Wj 2 12 33 I przynaglali Egiptyanie ludowi, aby co rychléj z ziemie wyszedł, mówiąc: Wszyscy pomrzemy. @@ -1867,7 +1871,7 @@ Exodus Wj 2 13 5 A gdy cię wprowadzi Pan do ziemi Chananejczyka, i Hetejczyka, Exodus Wj 2 13 6 Siedm dni jeść będziesz przaśniki: a w dzień siódmy będzie święto Panu. Exodus Wj 2 13 7 Przaśniki jeść będziecie przez siedm dni, nie ukaże się u ciebie nic kwaszonego, ani we wszystkich granicach twoich. Exodus Wj 2 13 8 I będziesz powiadał synowi twemu dnia onego, mówiąc: To jest, co mi uczynił Pan, kiedym wyszedł z Egiptu. -Exodus Wj 2 13 9 I będzie jako znak na ręce twojéj, i jako pamiątka przed oczyma twemi: [0074]i aby zakon Pański był zawsze w uściech twoich; bo ręką mocną wyprowadził cię Pan z Egiptu. +Exodus Wj 2 13 9 I będzie jako znak na ręce twojéj, i jako pamiątka przed oczyma twemi: i aby zakon Pański był zawsze w uściech twoich; bo ręką mocną wyprowadził cię Pan z Egiptu. Exodus Wj 2 13 10 Strzedz będziesz takowéj ustawy czasu naznaczonego ode dni do dni. Exodus Wj 2 13 11 A gdy cię wprowadzi Pan do ziemie Chananejczyka, jako przysiągł tobie i ojcom twoim, i da ją tobie: Exodus Wj 2 13 12 Odłączysz każde, które otwiera żywot, Panu, i co pierworodnego jest w bydłach twoich, co jedno będzie samczéj płci, to poświęcisz Panu. @@ -1970,7 +1974,7 @@ Exodus Wj 2 16 28 I rzekł Pan do Mojżesza: Pókiż niechcecie zachować rozkaz Exodus Wj 2 16 29 Patrzcie, iż Pan dał wam Szabath, i przeto w dzień szósty dał wam pokarm dwojaki: każdy niech mieszka sam u siebie, żaden niech nie wychodzi z miejsca swego dnia siódmego. Exodus Wj 2 16 30 I obchodził Szabath lud dnia siódmego. Exodus Wj 2 16 31 I nazwał dom Izraelów imię jego Man: które było jako nasienie koryandru białe, a smak jego, jako białego chleba z miodem. -Exodus Wj 2 16 32 I rzekł Mojżesz: Ta jest mowa, którą Pan przykazał: Napełnij gomor z niego, a niech chowan będzie na [0078]przyszłe potem rodzaje, aby znali chleb, którymem was karmił na puszczy, kiedy wyprowadzeni jesteście z ziemie Egipskiéj. +Exodus Wj 2 16 32 I rzekł Mojżesz: Ta jest mowa, którą Pan przykazał: Napełnij gomor z niego, a niech chowan będzie na przyszłe potem rodzaje, aby znali chleb, którymem was karmił na puszczy, kiedy wyprowadzeni jesteście z ziemie Egipskiéj. Exodus Wj 2 16 33 I rzekł Mojżesz do Aarona: Weźmij statek jeden, a nasyp weń Man, ile może w się wziąć gomor: i połóż przed Panem, ku zachowaniu na rodzaje wasze, Exodus Wj 2 16 34 Jako przykazał Pan Mojżeszowi: i położył go Aaron w przybytku na zachowanie. Exodus Wj 2 16 35 A synowie Izraelowi jedli Man, czterdzieści lat, aż weszli do ziemie mieszkalnéj: tym pokarmem żywieni są, aż przyszli do granic ziemie Chananejskiéj. @@ -1996,6 +2000,7 @@ Exodus Wj 2 18 2 Wziął Sephorę, żonę Mojżeszowę, którą był odesłał, Exodus Wj 2 18 3 I dwu synów jéj, z których jednego zwano Gersam, iż rzekł ojciec: Byłem przychodniem w ziemi cudzéj. Exodus Wj 2 18 4 A drugiego Eliezer: Bóg bowiem, prawi, ojca mego pomocnik mój, i wyrwał mię od miecza Pharaonowego. Exodus Wj 2 18 5 Przyszedł tedy Jethro, powinny Mojżeszów, i synowie jego i żona jego na puszczą do Mojżesza, gdzie się był obozem położył przy górze Bożéj. +Exodus Wj 2 18 6 I wskazał do Mojżesza, mówiąc: Ja Jethro, powinny twój, idę do ciebie, i żona twoja i dwaj synowie twoi z nią. Exodus Wj 2 18 7 Który wyszedłszy naprzeciwko powinnemu swemu, pokłonił się i pocałował go: i przywitali się spólnie, słowy spokojnemi. A gdy wszedł do namiotu, Exodus Wj 2 18 8 Rozpowiedział Mojżesz powinnemu swemu wszystko, co był uczynił Pan Pharaonowi i Egiptyanom dla Izraela: i wszystkę pracą, która je potkała w drodze, a że je Pan był wybawił. Exodus Wj 2 18 9 I radował się Jethro ze wszystkich dóbr, które uczynił Pan Izraelowi, iż go wybawił z ręki Egiptyanów, @@ -2109,7 +2114,7 @@ Exodus Wj 2 22 2 Jeźliby wyłamując złodziéj dom, albo podkopując był nale Exodus Wj 2 22 3 Ale jeźliby to po wejściu słońca uczynił, mężobójstwo popełnił, i sam umrze. Jeźliby nie miał, coby za kradzież oddał, sam niech zaprzedan będzie: Exodus Wj 2 22 4 Jeźli się u niego, co ukradł, najdzie żywo, lub wołu, lub osła, lub owcę: we dwójnasób wróci. Exodus Wj 2 22 5 Jeźli kto uszkodzi pole albo winnicę, i puści bydlę swe, aby spasło cudze: cokolwiek najlepszego będzie miał na polu swem, albo w winnicy, według oszacowania szkody nagrodzi. -Exodus Wj 2 22 6 Jeźliby wyszedłszy ogień natrafił ciernie, i zająłby kopy zboża, albo [0083]stojące zboże na polu: nagrodzi szkodę, kto ogień zapalił. +Exodus Wj 2 22 6 Jeźliby wyszedłszy ogień natrafił ciernie, i zająłby kopy zboża, albo stojące zboże na polu: nagrodzi szkodę, kto ogień zapalił. Exodus Wj 2 22 7 Jeźli kto zlecił przyjacielowi pieniądze, albo statek ku schowaniu, a temuby, który je przyjął, ukradziono je: jeźli się najduje złodziéj, dwojako nagrodzi. Exodus Wj 2 22 8 Jeźli nie wiedzą o złodzieju: pana domu stawią przed bogi, i przysięże, że nie ściągnął ręki na rzecz bliźniego swego. Exodus Wj 2 22 9 Ku uczynieniu zdrady, tak o wołu, jako i o osła, i o owcę, i o szatę, i cokolwiek szkodę przynieść może: obojgu sprawa przytoczy się przed bogi: a jeźli oni osądzą, dwojako nagrodzi bliźniemu swemu. @@ -2328,23 +2333,23 @@ Exodus Wj 2 28 41 I ubierzesz w to wszystko Aarona brata twego, i syny jego z ni Exodus Wj 2 28 42 Poczynisz téż im ubrania lniane, aby zakryli ciało sromoty swéj, od biódr aż do udów. Exodus Wj 2 28 43 A będą ich używać Aaron i synowie jego, kiedy wchodzić będą do przybytku świadectwa, albo gdy przystępują do ołtarza, aby służyli w świątnicy, żeby winni grzechu nie umarli. Prawo wieczne będzie Aaronowi i nasieniu jego po nim. Exodus Wj 2 29 1 Ale i to uczynisz, żeby mi byli na kapłaństwo poświęceni. Weźmij cielca z stada i dwa barany bez makuły. -Exodus Wj 2 29 1 I chleby przaśne, i osuch bez kwasu, któryby był oliwą zaczyniony, kreple téż przaśne oliwą namazane: z przedniéj mąki pszenicznéj wszystkiego naczynisz. -Exodus Wj 2 29 1 A włożywszy w kosz ofiarujesz: i cielca i dwu baranów. -Exodus Wj 2 29 1 I przywiedziesz Aarona i syny jego do drzwi przybytku świadectwa. A omywszy ojca z synmi jego wodą, -Exodus Wj 2 29 1 Obleczesz Aarona w szaty jego: to jest w koszulę, i w szatę, i w Naramiennik, i w Racyonał, który ściągniesz pasem. -Exodus Wj 2 29 1 I włożysz czapkę na głowę jego, i blachę świętą na czapkę, -Exodus Wj 2 29 1 I olejek namazania wlejesz na głowę jego: a tym sposobem będzie poświęcon. -Exodus Wj 2 29 1 Syny takież jego przywiedziesz, i obleczesz je w szaty lniane, i pasem opaszesz. -Exodus Wj 2 29 1 Aarona mówię, i syny jego, i włożysz na nie czapki, a będą mi kapłany służbą wieczną. Gdy poświęcisz ręce ich, -Exodus Wj 2 29 1 Przywiedziesz i cielca przed przybytek świadectwa: i włożą Aaron i synowie jego ręce na głowę jego, -Exodus Wj 2 29 1 I zabijesz go przed oczyma Pańskiemi, u drzwi przybytku świadectwa. -Exodus Wj 2 29 1 A co weźmiesz ze krwie cielca, włożysz na rogi ołtarza palcem twoim, a ostatek krwie wylejesz u podstawnika jego. -Exodus Wj 2 29 1 Weźmiesz téż łój wszystek, który okrywa jelita, i odzieżę z wątroby, i dwie nerki, i łój, który na nich jest, i ofiarujesz zapał na ołtarzu. -Exodus Wj 2 29 1 Mięso zaś cielca, i skórę, i gnój spalisz precz za obozem: przeto iż za grzech jest. -Exodus Wj 2 29 1 Jednego téż barana weźmiesz, na którego głowę włożą Aaron i synowie jego ręce. -Exodus Wj 2 29 1 Którego gdy zabijesz, weźmiesz ze krwie jego i wylejesz około ołtarza. -Exodus Wj 2 29 1 A samego barana na sztuki zrąbiesz, a omywszy trzewa jego i nogi, włożysz na zrąbane mięso, i na głowę jego. -Exodus Wj 2 29 1 I ofiarujesz całego barana na zapał na ołtarzu: ofiara jest Panu, [0091]wonność najwdzięczniejsza ofiary Pańskiéj. +Exodus Wj 2 29 2 I chleby przaśne, i osuch bez kwasu, któryby był oliwą zaczyniony, kreple téż przaśne oliwą namazane: z przedniéj mąki pszenicznéj wszystkiego naczynisz. +Exodus Wj 2 29 3 A włożywszy w kosz ofiarujesz: i cielca i dwu baranów. +Exodus Wj 2 29 4 I przywiedziesz Aarona i syny jego do drzwi przybytku świadectwa. A omywszy ojca z synmi jego wodą, +Exodus Wj 2 29 5 Obleczesz Aarona w szaty jego: to jest w koszulę, i w szatę, i w Naramiennik, i w Racyonał, który ściągniesz pasem. +Exodus Wj 2 29 6 I włożysz czapkę na głowę jego, i blachę świętą na czapkę, +Exodus Wj 2 29 7 I olejek namazania wlejesz na głowę jego: a tym sposobem będzie poświęcon. +Exodus Wj 2 29 8 Syny takież jego przywiedziesz, i obleczesz je w szaty lniane, i pasem opaszesz. +Exodus Wj 2 29 9 Aarona mówię, i syny jego, i włożysz na nie czapki, a będą mi kapłany służbą wieczną. Gdy poświęcisz ręce ich, +Exodus Wj 2 29 10 Przywiedziesz i cielca przed przybytek świadectwa: i włożą Aaron i synowie jego ręce na głowę jego, +Exodus Wj 2 29 11 I zabijesz go przed oczyma Pańskiemi, u drzwi przybytku świadectwa. +Exodus Wj 2 29 12 A co weźmiesz ze krwie cielca, włożysz na rogi ołtarza palcem twoim, a ostatek krwie wylejesz u podstawnika jego. +Exodus Wj 2 29 13 Weźmiesz téż łój wszystek, który okrywa jelita, i odzieżę z wątroby, i dwie nerki, i łój, który na nich jest, i ofiarujesz zapał na ołtarzu. +Exodus Wj 2 29 14 Mięso zaś cielca, i skórę, i gnój spalisz precz za obozem: przeto iż za grzech jest. +Exodus Wj 2 29 15 Jednego téż barana weźmiesz, na którego głowę włożą Aaron i synowie jego ręce. +Exodus Wj 2 29 16 Którego gdy zabijesz, weźmiesz ze krwie jego i wylejesz około ołtarza. +Exodus Wj 2 29 17 A samego barana na sztuki zrąbiesz, a omywszy trzewa jego i nogi, włożysz na zrąbane mięso, i na głowę jego. +Exodus Wj 2 29 18 I ofiarujesz całego barana na zapał na ołtarzu: ofiara jest Panu, [0091]wonność najwdzięczniejsza ofiary Pańskiéj. Exodus Wj 2 29 19 Weźmiesz téż barana drugiego, na którego głowę Aaron i synowie jego włożą ręce. Exodus Wj 2 29 20 Którego ofiarowawszy, weźmiesz ze krwie jego, i włożysz na koniec ucha prawego Aaronowego i synów jego, i na wielkie palce ręki ich i nogi prawéj, i wylejesz krew na ołtarzu wkoło. Exodus Wj 2 29 21 A gdy już weźmiesz ze krwie, która jest na ołtarzu, i z olejku namazywania: pokropisz Aarona i szaty jego, syny i szaty ich. A poświęciwszy je i szaty, @@ -2543,7 +2548,7 @@ Exodus Wj 2 35 18 Kołki przybytku i sieni z powrózkami swymi: Exodus Wj 2 35 19 Szaty, których używają na służbie świątnice, odzienie Aarona, najwyższego kapłana i synów jego, aby mi sprawowali urząd kapłański. Exodus Wj 2 35 20 I wyszedłszy wszystko zgromadzenie synów Izraelowych od obliczności Mojżesza, Exodus Wj 2 35 21 Ofiarowali umysłem bardzo ochotnym i nabożnym pierwiastki Panu, na czynienie roboty przybytku świadectwa. Cokolwiek na służbę i na szaty święte było potrzeba, -Exodus Wj 2 35 22 Mężowie z niewiastami dodali, [0098]manelle, i nausznice, pierścienie, i prawnice, i wszystko naczynie złote na dary Pańskie jest odłożono. +Exodus Wj 2 35 22 Mężowie z niewiastami dodali, manelle, i nausznice, pierścienie, i prawnice, i wszystko naczynie złote na dary Pańskie jest odłożono. Exodus Wj 2 35 23 Jeźli kto miał hiacynt, i szarłat, i karmazyn dwakroć farbowany, bisiór, i sierść kozią, skóry baranie czerwono farbowane, i fiołkowéj maści, Exodus Wj 2 35 24 Śrebra, i miedzi, i kruszcze, ofiarowali Panu, i drzewo Setym na rozmaite potrzeby. Exodus Wj 2 35 25 Lecz i niewiasty nauczone, co naprzędły, dały hiacynt, szarłat, i karmazyn, i bisiór, @@ -2635,7 +2640,7 @@ Exodus Wj 2 38 8 Udziałał i umywalnią miedzianą z podstawkiem jéj, ze zwier Exodus Wj 2 38 9 Uczynił i sień, na któréj stronie południowéj były opony z bisioru kręconego, na sto łokci. Exodus Wj 2 38 10 Słupów miedzianych dwadzieścia z podstawkami swemi: wierzchy słupów, i wszystko roboty rzezanie śrebrne. Exodus Wj 2 38 11 Także na stronie od północy, opony, słupy i podstawki, i wierzchy słupów téjże miary, i roboty, z kruszczu były. -Exodus Wj 2 38 12 A na téj stronie, która patrzy na zachód, były opony na pięćdziesiąt łokci, słupów dziesięć z podstawkami [0101]swymi miedzianych: a wierzchy słupów i wszystko roboty rzezanie śrebrne. +Exodus Wj 2 38 12 A na téj stronie, która patrzy na zachód, były opony na pięćdziesiąt łokci, słupów dziesięć z podstawkami swymi miedzianych: a wierzchy słupów i wszystko roboty rzezanie śrebrne. Exodus Wj 2 38 13 Na wschód zaś słońca zgotował opony na pięćdziesiąt łokci: Exodus Wj 2 38 14 Z których piętnaście łokci trzech słupów, z podstawkami swemi jeden bok dzierżał. Exodus Wj 2 38 15 A na drugiéj stronie; (bo między obiema uczynił wchodzenie do przybytku) były takież opony na piętnaście łokci, i trzy słupy, i tak wiele podstawków. @@ -2733,7 +2738,7 @@ Exodus Wj 2 40 32 Okrył obłok przybytek świadectwa, a chwała Pańska napełn Exodus Wj 2 40 33 I nie mógł Mojżesz wniść pod przykrycie przymierza; bo był obłok zakrył wszystko, a majestat Pański błyskał się; bo obłok zakrył był wszystko. Exodus Wj 2 40 34 Jeźli kiedy obłok odstępował od przybytku, ciągnęli synowie Izraelowi hufcami swymi. Exodus Wj 2 40 35 Jeźli wisiał nad przybytkiem, mieszkali na temże miejscu. -Exodus Wj 2 40 36 Obłok bowiem Pański wisiał nad przybytkiem we dnie, a ogień w nocy, co widzieli wszyscy ludzie Izraelscy po wszystkich stanowiskach swoich. +Exodus Wj 2 40 36 Obłok bowiem Pański wisiał nad przybytkiem we dnie, a ogień w nocy, co widzieli wszyscy ludzie Izraelscy po wszystkich stanowiskach swoich. Przypisy Leviticus Kpł 3 1 1 I zawołał Mojżesza, i mówił mu Pan z przybytku świadectwa, mówiąc: Leviticus Kpł 3 1 2 Mów synom Izraelowym i rzeczesz do nich: Człowiek, któryby z was ofiarował ofiarę Panu, z bydła, to jest, z wołów a z owiec, ofiarując ofiary: Leviticus Kpł 3 1 3 Jeźliby całopalenie było ofiara jego, i z rogatego bydła, samca bez makuły będzie ofiarował u drzwi przybytku świadectwa, aby sobie ubłagał Pana. @@ -2867,7 +2872,7 @@ Leviticus Kpł 3 6 26 Kapłan, który ofiaruje, będzie ją jadł na miejscu św Leviticus Kpł 3 6 27 Cokolwiek się dotknie mięsa jéj, będzie poświęcone. Jeźli szata krwią jéj będzie pokropiona, wypiorą ją na miejscu świętem. Leviticus Kpł 3 6 28 A naczynie gliniane, w którem ją warzono, stłuką, a jeźli naczynie będzie miedziane, wytrą je i wymyją wodą. Leviticus Kpł 3 6 29 Każdy mężczyzna z rodu kapłańskiego będzie mięsa jéj pożywał; bo święte świętych jest. -Leviticus Kpł 3 6 30 Ofiara bowiem, którą biją za [0109]grzech, któréj krew noszą do przybytku świadectwa dla oczyszczenia w świątnicy, nie będzie jedzona, ale spalona ogniem. +Leviticus Kpł 3 6 30 Ofiara bowiem, którą biją za grzech, któréj krew noszą do przybytku świadectwa dla oczyszczenia w świątnicy, nie będzie jedzona, ale spalona ogniem. Leviticus Kpł 3 7 1 Ten téż zakon ofiary za występek, święte świętych jest. Leviticus Kpł 3 7 2 Przetóż gdzie będzie ofiarowane całopalenie, zabiją i ofiarę za występek: krew jéj wkoło ołtarza wyleją. Leviticus Kpł 3 7 3 Ofiarują z niéj ogon, i łój okrywający wnętrze: @@ -2900,7 +2905,7 @@ Leviticus Kpł 3 7 29 Mów synom Izraelowym, mówiąc: Kto ofiaruje ofiarę zapo Leviticus Kpł 3 7 30 Będzie trzymał w rękach łój ofiary i mostek: a gdy oboje ofiarowawszy Panu poświęci, odda kapłanowi: Leviticus Kpł 3 7 31 Który spali łój na ołtarzu, a mostek będzie Aaronów i synów jego. Leviticus Kpł 3 7 32 Łopatka téż prawa z ofiar zapokojnych dostanie się za pierwociny kapłanowi. -Leviticus Kpł 3 7 33 Ktoby z synów Aaronowych [0110]ofiarował krew i łój ten będzie miał i łopatkę prawą za część swoję. +Leviticus Kpł 3 7 33 Ktoby z synów Aaronowych ofiarował krew i łój ten będzie miał i łopatkę prawą za część swoję. Leviticus Kpł 3 7 34 Albowiem mostek podnoszenia i łopatkę odłączenia wziąłem od synów Izraelowych z ofiar ich zapokojnych: i dałem Aaronowi kapłanowi i synom jego prawem wiecznem, od wszystkiego ludu Izraelskiego. Leviticus Kpł 3 7 35 To jest pomazanie Aarona, i synów jego w obrzędziech Pańskich dnia, którego je ofiarował Mojżesz, żeby kapłański urząd odprawowali: Leviticus Kpł 3 7 36 I co im dawać przykazał Pan od synów Izraelowych ustawą wieczną w rodzajach ich. @@ -2963,7 +2968,7 @@ Leviticus Kpł 3 9 18 Ofiarował i wołu i barana, ofiary zapokojne ludu: i poda Leviticus Kpł 3 9 19 A łój wołowy i ogon barani i nereczki z tłustością ich, i odziedzkę wątroby, Leviticus Kpł 3 9 20 Włożyli na mostki. A gdy się spaliły łoje na ołtarzu, Leviticus Kpł 3 9 21 Mostki ich i łopatki prawe oddzielił Aaron podnosząc przed Panem, jako był rozkazał Mojżesz. -Leviticus Kpł 3 9 22 A wyciągnąwszy rękę do ludu, [0112]błogosławił mu. I dokonawszy tak ofiar za grzech i całopalenia i zapokojnych, zstąpił. +Leviticus Kpł 3 9 22 A wyciągnąwszy rękę do ludu, błogosławił mu. I dokonawszy tak ofiar za grzech i całopalenia i zapokojnych, zstąpił. Leviticus Kpł 3 9 23 A wszedłszy Mojżesz i Aaron do przybytku świadectwa, i zasię wyszedłszy błogosławili ludowi. I ukazała się chwała Pańska wszystkiemu zgromadzeniu. Leviticus Kpł 3 9 24 A oto wyszedłszy ogień od Pana, pożarł całopalenie i łoje, które były na ołtarzu. Co gdy ujrzały tłuszcze, chwaliły Pana, padając na twarzy swoje. Leviticus Kpł 3 10 1 I porwawszy Nadab i Abiu, synowie Aaronowi kadzidlnice, włożyli ognia i kadzidła na wierzch ofiarując przed Panem ogień obcy: czego im było nie przykazano. @@ -3021,6 +3026,7 @@ Leviticus Kpł 3 11 32 I na cokolwiek upadnie co z ścierwu ich, splugawione bę Leviticus Kpł 3 11 33 A naczynie gliniane, w któreby co z tych wpadło, splugawione będzie, i przetóż ma być stłuczono. Leviticus Kpł 3 11 34 Wszelki pokarm, który jeść będziecie, jeźli wleją nań wody, nieczysty będzie: i wszelka rzecz mokra i którą piją z wszelkiego naczynia, nieczysta będzie. Leviticus Kpł 3 11 35 I cokolwiek z dechlin takowych padnie na nie, nieczyste będzie: bądź piece, bądź panwie: będą skażone i nieczyste będą. +Leviticus Kpł 3 11 36 A źródła i studnie i każde zgromadzenie wód czyste będzie. Ktoby się ścierwów tych rzeczy dotknął, splugawion będzie. Leviticus Kpł 3 11 37 Jeźli upadnie im nasienie, nie splugawi go. Leviticus Kpł 3 11 38 Ale jeźli kto wodą poleje nasienie, a potem się go zdechlina dotknie, natychmiast będzie splugawione. Leviticus Kpł 3 11 39 Jeźli zdechnie bydlę, które się wam jeść godzi, kto się ścierwu jego dotknie, nieczysty będzie aż do wieczora. @@ -3044,6 +3050,7 @@ Leviticus Kpł 3 13 3 Który gdy ujrzy trąd na skórze i włosy w białą barw Leviticus Kpł 3 13 4 Ale jeźli lśniąca się białość będzie na skórze, a nie niższa, niźli inne ciało, i włosy téjże barwy co i pierwéj: zamknie go kapłan przez siedm dni. Leviticus Kpł 3 13 5 I ogląda dnia siódmego: a jeźliby trąd daléj się nie szerzył i nie przestąpił na skórze pierwszych granic: zasię go zamknie drugą siedm dni. Leviticus Kpł 3 13 6 A siódmego dnia ogląda: Jeźliby ciemniejszy był trąd, a na skórzeby nie urósł, oczyści go; bo świerzb jest: i upierze człowiek szaty swoje a będzie czystym. +Leviticus Kpł 3 13 7 Lecz jeźliby potem, jako go kapłan oglądał, i przywrócon był do chędogości, zaś trąd urósł, przywiodą go do niego, Leviticus Kpł 3 13 8 I będzie osądzony za nieczystego. Leviticus Kpł 3 13 9 Plaga trądu jeźliby była na człowiecze, przywiodą go do kapłana: Leviticus Kpł 3 13 10 I ogląda go. A gdy biała barwa na skórze będzie, i zmieni włosów pozór, i same téż mięso żywe się ukaże: @@ -3078,6 +3085,7 @@ Leviticus Kpł 3 13 38 Mąż albo niewiasta, u którego na skórze ukaże się b Leviticus Kpł 3 13 39 Ogląda je kapłan: a jeźli najdzie, że się przyciemniejsza białość lśni na skórze, niechaj wie, że nie jest trąd, ale plama biała, a człowiek czysty. Leviticus Kpł 3 13 40 Mąż, z którego głowy włosy lazą, łysy a czysty jest: Leviticus Kpł 3 13 41 A jeźli od czoła włosy mu oblazły, przełysiały i czysty jest. +Leviticus Kpł 3 13 42 Ale jeźli na łysinie, albo na przełysieniu biała albo czerwona barwa się ukaże, Leviticus Kpł 3 13 43 A kapłan to ujrzy, przysądzi mu bez wątpienia trąd, który urósł na łysinie. Leviticus Kpł 3 13 44 Ktokolwiek tedy będzie splugawion trądem, a oddzielon jest za rozsądkiem kapłańskim: Leviticus Kpł 3 13 45 Będzie miał szaty rozpróte, głowę odkrytą, usta szatą zakryte i będzie wołał, że jest splugawiony i smrodliwy. @@ -3108,7 +3116,7 @@ Leviticus Kpł 3 14 10 Ósmego dnia weźmie dwa baranki bez makuły, i owcę roc Leviticus Kpł 3 14 11 A gdy kapłan oczyszczający człowieka, postawi go, i to wszystko przed Panem we drzwiach przybytku świadectwa, Leviticus Kpł 3 14 12 Weźmie baranka i ofiaruje go za występek i kwartę oliwy: a ofiarowawszy wszystko przed Panem, Leviticus Kpł 3 14 13 Ofiaruje baranka, gdzie obyczaj ofiarować ofiarę za grzech i całopalenie, to jest, na miejscu świętem; jako bowiem za grzech, tak i za występek kapłanowi należy ofiara: święta świętych jest. -Leviticus Kpł 3 14 14 I wziąwszy kapłan krwie ofiary, która ofiarowana jest za występ, włoży na koniec ucha prawego tego, który [0117]się czyści, i na wielkie palce prawéj ręki i nogi: +Leviticus Kpł 3 14 14 I wziąwszy kapłan krwie ofiary, która ofiarowana jest za występ, włoży na koniec ucha prawego tego, który się czyści, i na wielkie palce prawéj ręki i nogi: Leviticus Kpł 3 14 15 A z kwarty oliwy wleje na lewą rękę swą: Leviticus Kpł 3 14 16 I omoczy w niéj palec prawéj ręki, i pokropi przed Panem siedmkroć. Leviticus Kpł 3 14 17 A co zostało oliwy w lewéj ręce, wyleje na koniec ucha prawego tego, który się czyści, i na wielkie palce ręki i nogi prawéj i na krew, która wylana jest za występek, @@ -3143,7 +3151,7 @@ Leviticus Kpł 3 14 45 Który wnet rozwalą, a kamienie jego i drzewo, i wszyste Leviticus Kpł 3 14 46 Ktoby wszedł do onego domu, gdy jest zamkniony, nieczysty będzie aż do wieczora. Leviticus Kpł 3 14 47 A ktoby spał w nim i jadł co, wypierze szaty swe. Leviticus Kpł 3 14 48 Lecz jeźli wszedłszy kapłan ujrzy, że trądu nie przyrosło w domu potem, jako z nowu był tynkowany, oczyści go, po wróceniu zdrowia. -Leviticus Kpł 3 14 49 A na oczyszczenie jego weźmie [0118]parę wróblów, i drewna cedrowego i karmazynu i hizopu. +Leviticus Kpł 3 14 49 A na oczyszczenie jego weźmie parę wróblów, i drewna cedrowego i karmazynu i hizopu. Leviticus Kpł 3 14 50 A ofiarowawszy wróbla jednego na naczyniu glinianem nad wodą żywą, Leviticus Kpł 3 14 51 Weźmie drewno cedrowe i hizop i karmazyn i wróbla żywego, i omoczy wszystko we krwi wróbla ofiarowanego i w wodzie żywéj: i pokropi dom siedmkroć. Leviticus Kpł 3 14 52 I oczyści go tak we krwi wróblowéj, jako i w wodzie żywéj i w wróblu żywym, i drzewie cedrowym, i hizopie i karmazynie. @@ -3174,7 +3182,7 @@ Leviticus Kpł 3 15 19 Niewiasta, która co miesiąc cierpi płynienie krwie, pr Leviticus Kpł 3 15 20 Każdy, kto się jéj dotknie, będzie nieczysty aż do wieczora. Leviticus Kpł 3 15 21 I na czemby spała albo siedziała we dni odłączenia swego, splugawione będzie. Leviticus Kpł 3 15 22 Ktoby się dotknął łoża jéj, upierze szaty swe: a sam też omywszy się wodą, nieczysty będzie aż do wieczora. -Leviticus Kpł 3 15 23 Wszelkiego naczynia, na któremby ona siedziała, ktoby się kolwiek dotknął, upierze szaty swe: a [0119]sam omywszy się wodą, nieczysty będzie aż do wieczora. +Leviticus Kpł 3 15 23 Wszelkiego naczynia, na któremby ona siedziała, ktoby się kolwiek dotknął, upierze szaty swe: a sam omywszy się wodą, nieczysty będzie aż do wieczora. Leviticus Kpł 3 15 24 Jeźliby spał z nią mąż czasu krwie miesięcznéj, nieczysty będzie przez siedm dni: i wszelka pościel, na któréjby spał, nieczysta będzie. Leviticus Kpł 3 15 25 Niewiasta, która cierpi przez wiele dni płynienie krwie nie na czas miesiąców, albo która po miesięcznéj krwi płynąć nie przestaje: póki podległa téj niemocy, nieczysta będzie, jakoby była czasu miesięcznego. Leviticus Kpł 3 15 26 Wszelka pościel, na któréjby spała, i naczynie, na któremby siedziała, splugawione będzie. @@ -3182,7 +3190,7 @@ Leviticus Kpł 3 15 27 Ktokolwiek się ich dotknie, wypierze szaty swe: a sam om Leviticus Kpł 3 15 28 A jeźli się zastanowi krew, i przestanie płynąć, naliczy siedm dni czyszczenia swego. Leviticus Kpł 3 15 29 A ósmego dnia ofiaruje za się kapłanowi parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt do drzwi przybytku świadectwa. Leviticus Kpł 3 15 30 Który jedno uczyni za grzech, a drugie na całopalenie, i będzie się modlił za nię przed Panem, i za płynienie nieczystości jéj. -Leviticus Kpł 3 15 31 Przetóż nauczać będziecie syny Izraelowe, aby się strzegli nieczystości i nie pomarli w plugastwach swych, gdyby splugawili przybytek mój, który jest między wami. +Leviticus Kpł 3 15 31 31. Przetóż nauczać będziecie syny Izraelowe, aby się strzegli nieczystości i nie pomarli w plugastwach swych, gdyby splugawili przybytek mój, który jest między wami. Leviticus Kpł 3 15 32 Tenci jest zakon tego, który cierpi płynienie nasienia, i który się plugawi sprawą z niewiastą, Leviticus Kpł 3 15 33 I która miesięcznych czasów bywa wyłączona, albo która ustawiczną krwią płynie, i człowieka, któryby spał z nią. Leviticus Kpł 3 16 1 I mówił Pan do Mojżesza po śmierci dwu synów Aaronowych, kiedy ofiarując cudzy ogień zabici są. @@ -3201,7 +3209,7 @@ Leviticus Kpł 3 16 13 Aby nakładłszy na ogień wonności, mgła ich i para ok Leviticus Kpł 3 16 14 Weźmie téż krwie cielcowéj i pokropi palcem siedmkroć przeciw ubłagalni na wschód słońca. Leviticus Kpł 3 16 15 A gdy zabije kozła za grzech ludu, wniesie krew jego za zasłonę, jako jest przykazano o krwi cielcowéj, aby pokropił przeciwko wyrocznicy: Leviticus Kpł 3 16 16 A oczyścił świątnicę od nieczystót synów Izraelowych, i od przestępstwa ich i wszystkich grzechów. Wedle tego obrzędu uczyni przybytkowi świadectwa, który rozbity jest między nimi, w pośrodku plugastw mieszkania ich. -Leviticus Kpł 3 16 17 Żaden człowiek niechaj nie będzie w przybytku, kiedy najwyższy kapłan wchodzi do świątnice, aby [0120]się modlił za się i za dom swój, i za wszystko zgromadzenie Izraelskie, póki nie wynidzie. +Leviticus Kpł 3 16 17 Żaden człowiek niechaj nie będzie w przybytku, kiedy najwyższy kapłan wchodzi do świątnice, aby się modlił za się i za dom swój, i za wszystko zgromadzenie Izraelskie, póki nie wynidzie. Leviticus Kpł 3 16 18 A gdy wynidzie do ołtarza, który jest przed Panem, niech się modli za się: a wziąwszy krew cielcową i kozłową, niech ją wyleje na rogi jego wokoło. Leviticus Kpł 3 16 19 I kropiąc palcem siedmkroć, niech go oczyści, i poświęci od nieczystoty synów Izraelowych. Leviticus Kpł 3 16 20 A gdy oczyści świątnicę, i przybytek, i ołtarz, tedy niech ofiaruje kozła żywego. @@ -3227,6 +3235,7 @@ Leviticus Kpł 3 17 5 Przetóż kapłanowi ofiarować mają synowie Izraelowi of Leviticus Kpł 3 17 6 I wyleje kapłan krew na ołtarz Pański u drzwi przybytku świadectwa, i spali łój na wonność wdzięczności Panu. Leviticus Kpł 3 17 7 A żadną miarą więcéj nie będą ofiarować ofiar swych czartom, z którymi cudzołożyli. Leviticus Kpł 3 17 8 Ustawa wieczna będzie im, i potomkom ich. I do nich rzeczesz: Człowiek z domu Izraelowego i z przychodniów, którzy gośćmi są u was, który ofiaruje całopalenie albo ofiarę, +Leviticus Kpł 3 17 9 A do drzwi przybytku świadectwa nie przywiedzie jéj, aby była ofiarowana Panu, zginie z ludu swego. Leviticus Kpł 3 17 10 Człowiek każdy z domu Izraelowego i z przychodniów, którzy gośćmi są między nimi, jeźliby jadł krew, zatwardzę twarz moję przeciw duszy jego, i wygubię ją z ludu jéj. Leviticus Kpł 3 17 11 Bo dusza ciała we krwi jest: a jam ją dał wam, abyście nią na ołtarzu oczyszczali za dusze wasze, a krew była na oczyszczenie dusze. Leviticus Kpł 3 17 12 Przetóżem rzekł synom Izraelowym: Żadna dusza z was nie będzie jadła krwie, ani z przychodniów, którzy gośćmi są u was. @@ -3246,7 +3255,7 @@ Leviticus Kpł 3 18 9 Sromoty siostry twéj, z ojca albo z matki, która w domu, Leviticus Kpł 3 18 10 Sromoty córki syna twego, albo wnuczki z córki twéj nie odkryjesz; bo sromota twoja jest. Leviticus Kpł 3 18 11 Sromoty córki żony ojca twego, którą urodziła ojcu twemu, a jest siostra twoja, nie odkryjesz. Leviticus Kpł 3 18 12 Sromoty siostry ojca twego nie odkryjesz; bo ciało jest ojca twego. -Leviticus Kpł 3 18 18 Sromoty siostry matki twéj nie odkryjesz, przeto że ciało jest matki twojéj. +Leviticus Kpł 3 18 13 Sromoty siostry matki twéj nie odkryjesz, przeto że ciało jest matki twojéj. Leviticus Kpł 3 18 14 Sromoty stryja twego nie odkryjesz, ani przystąpisz do żony jego, która cię powinowactwem dosięga. Leviticus Kpł 3 18 15 Sromoty niewiastki twojéj nie odkryjesz; bo jest żona syna twego: ani odkryjesz sromoty jéj. Leviticus Kpł 3 18 16 Sromoty żony brata twego nie odkryjesz; bo sromota brata twego jest. @@ -3256,7 +3265,7 @@ Leviticus Kpł 3 18 19 Do niewiasty, która cierpi przyrodzoną chorobę, nie pr Leviticus Kpł 3 18 20 Z żoną bliźniego twego spać nie będziesz, ani się nasienia zmięszaniem splugawisz. Leviticus Kpł 3 18 21 Z nasienia twego nie dasz, aby je ofiarowano bałwanowi Moloch, ani splugawisz imienia Boga twego: Ja Pan. Leviticus Kpł 3 18 22 Z mężczyzną nie złączaj się złączeniem niewieściem; bo brzydkość jest. -Leviticus Kpł 3 18 23 Z żadnem bydlęciem nie złączysz się, ani się z niem splugawisz. Niewiasta niech nie podlega bydlęciu, [0122]ani się złącza z niem; bo haniebna złość jest. +Leviticus Kpł 3 18 23 Z żadnem bydlęciem nie złączysz się, ani się z niem splugawisz. Niewiasta niech nie podlega bydlęciu, ani się złącza z niem; bo haniebna złość jest. Leviticus Kpł 3 18 24 Ani się plugawcie temi wszystkiemi rzeczami, któremi się splugawili wszyscy narodowie, które ja wyrzucę przed obliczem waszem: Leviticus Kpł 3 18 25 I któremi jest splugawiona ziemia, któréj ja złości nawiedzę, aby wyrzuciła obywatele swoje. Leviticus Kpł 3 18 26 Strzeżcie ustaw moich i sądów, a nie czyńcie ze wszech tych brzydkości, tak obywatel jako mieszkaniec, który gościem jest u was. @@ -3285,6 +3294,7 @@ Leviticus Kpł 3 19 18 Nie szukaj pomsty, ani pamiętać będziesz krzywdy sąsi Leviticus Kpł 3 19 19 Praw moich strzeżcie. Bydlęcia twego nie spuszczaj z bydlęty rodzaju inszego. Roli twojéj nie osiewaj rozmaitem nasieniem. Szaty, która ze dwu rzeczy jest utkana, nie obleczesz. Leviticus Kpł 3 19 20 Człowiek jeźliby spał z niewiastą złączeniem nasienia, któraby była niewolnicą, choć na wydaniu ale nie okupioną, ani wolnością darowaną: oboje ubici będą, i nie umrą, ponieważ nie była wolną. Leviticus Kpł 3 19 21 A za występek swój ofiaruje Panu u drzwi przybytku świadectwa barana. +Leviticus Kpł 3 19 22 I będzie się kapłan modlił zań, i za grzech jego przed Panem: a będzie mu zaś miłościw, i odpuszczony grzech będzie. Leviticus Kpł 3 19 23 Gdy wnidziecie do ziemie, i naszczepicie w niéj drzewa rodzajnego, oderzniecie jako rzecz nieczystą: owoce, które rodzą przez trzy lata, nieczyste wam będą, ani ich jeść będziecie. Leviticus Kpł 3 19 24 Ale czwartego roku wszelki owoc ich będzie poświęcony, chwalebny Panu. Leviticus Kpł 3 19 25 A piątego roku będziecie jeść owoc, pozbierawszy jabłka, które z siebie dają: Ja Pan, Bóg wasz. @@ -3312,6 +3322,7 @@ Leviticus Kpł 3 20 9 Ktoby złorzeczył ojcu swemu, albo matce, śmiercią niec Leviticus Kpł 3 20 10 Jeźliby kto cudzołożył z żoną drugiego, a cudzołóstwa się dopuścił z żoną bliźniego swego, śmiercią niechaj umrą i cudzołożnik i cudzołożnica. Leviticus Kpł 3 20 11 Ktoby spał z macochą swoją, a odkryłby sromotę ojca swego, niechaj oboje śmiercią umrze: krew ich niechaj będzie na nich. Leviticus Kpł 3 20 12 Jeźliby kto spał z niewiastką swoją, oboje niechaj umrze; bo haniebną złość popełnili: krew ich niech będzie na nich. +Leviticus Kpł 3 20 13 Ktoby spał z mężczyzną złączeniem niewieściem, obadwaj haniebną złość zbroili: śmiercią niechaj umrą, krew ich niechaj będzie na nich. Leviticus Kpł 3 20 14 Ktoby pojąwszy za żonę córkę, pojął matkę jéj, haniebną złość zbroił: żywo z niemi będzie gorzał, nie zostanie tak wielki grzech w pośrodku was. Leviticus Kpł 3 20 15 Ktoby się z bydlęciem i zwierzęciem złączył, śmiercią niechaj umrze, zwierzę téż zabijcie. Leviticus Kpł 3 20 16 Niewiasta, któraby podległa któremukolwiek bydlęciu, pospołu z niem będzie zabita: krew ich niech będzie na nich. @@ -3337,6 +3348,7 @@ Leviticus Kpł 3 21 8 I chleby pokładne ofiarują. Niechże tedy świętymi bę Leviticus Kpł 3 21 9 Kapłańska córka jeźliby zastana była w nierządzie i zgwałciła imię ojca swego, ogniem będzie spalona. Leviticus Kpł 3 21 10 Arcykapłan, to jest: największy kapłan między bracią swoją, na którego głowę wylany jest olejek pomazania, i którego ręce na kapłaństwo są poświęcone, i obleczony jest w szaty święte: głowy swéj nie odkryje, szat nie rozedrze. Leviticus Kpł 3 21 11 I do żadnego umarłego zgoła nie wnidzie: i ojcem swym i matką nie będzie się plugawił. +Leviticus Kpł 3 21 12 Ani wynidzie z świętych, aby nie splugawił świątnice Pańskiéj; bo olejek świętego pomazania Boga jego jest na nim: Ja Pan. Leviticus Kpł 3 21 13 Pannę za małżonkę weźmie. Leviticus Kpł 3 21 14 Lecz wdowy i odrzuconéj i plugawéj i nierządnice nie pójmie, ale panienkę z ludu swego: Leviticus Kpł 3 21 15 Aby nie zmięszał plemienia rodzaju swego z pospolitym człowiekiem ludu swego; bom Ja Pan, który go poświącam. @@ -3365,6 +3377,7 @@ Leviticus Kpł 3 22 13 Ale jeźli wdowa, albo odrzucona, i bez dziatek wróci si Leviticus Kpł 3 22 14 Ktoby z niewiadomości jadł poświęcone, nadda piątą część do tego, co zjadł, i da kapłanowi do świątnice. Leviticus Kpł 3 22 15 Ani splugawią poświęconych rzeczy synów Izraelowych, które ofiarują Panu: Leviticus Kpł 3 22 16 By snadź nie podjęli karania za grzech swój, gdyby jedli poświęcone: Ja Pan, który je poświącam. +Leviticus Kpł 3 22 17 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: Leviticus Kpł 3 22 18 Mów do Aarona i synów jego i do wszystkich synów Izraelowych, i rzeczesz do nich: Człowiek z domu Izraelowego i z przychodniów mieszkających u was, któryby ofiarował ofiarę swą, albo śluby pełniąc, albo dobrowolnie ofiarując: cobykolwiek ofiarował na całopalenie Panu, Leviticus Kpł 3 22 19 Aby było ofiarowano przez was, samiec będzie bez makuły z wołów, i z owiec, i z kóz. Leviticus Kpł 3 22 20 Jeźliby miał wadę, nie ofiarujecie, ani będzie przyjemno. @@ -3394,6 +3407,7 @@ Leviticus Kpł 3 23 10 Mów synom Izraelowym, i rzeczesz do nich: Gdy wnidziecie Leviticus Kpł 3 23 11 Który podniesie snopek przed Panem, aby przyjemny był za was, drugiego dnia Sabatu, i poświęci go. Leviticus Kpł 3 23 12 I tego dnia, którego poświęcają snopek, będzie zabit baranek niepokalany roczny na całopalenie Panu. Leviticus Kpł 3 23 13 I mokre ofiary z nim będą ofiarowane, dwie dziesiąte części białéj mąki oliwą zaczynionéj na zapał Pański, i na wonność najwdzięczniejszą: a mokra téż ofiara wina czwarta część hin. +Leviticus Kpł 3 23 14 Chleba i prażma, ani krup nie będziecie jeść ze zboża, aż do dnia, którego ofiarujecie z niego Bogu waszemu. Przykazanie jest wieczne w rodzajach i wszech mieszkaniach waszych. Leviticus Kpł 3 23 15 Liczyć tedy będziecie od drugiego dnia Sabatu, któregoście ofiarowali snopek pierwocin, siedm tygodniów zupełnych, Leviticus Kpł 3 23 16 Aż do drugiego dnia wypełnienia siódmego tygodnia, to jest pięćdziesiąt dni: i tak ofiarę nową Panu ofiarujecie: Leviticus Kpł 3 23 17 Ze wszystkich mieszkań waszych dwa chleby pierwocin, ze dwu dziesiątych części białéj mąki kwaszonéj, które upieczecie na pierwociny Panu. @@ -3419,7 +3433,7 @@ Leviticus Kpł 3 23 36 A przez siedm dni ofiarujecie całopalenia Panu. Dzień t Leviticus Kpł 3 23 37 Teć są święta Pańskie, które zwać będziecie najsławniejszemi, i najświętszemi, i będziecie w nie ofiarować obiaty Panu, całopalenia i mokre ofiary, według obyczaju dnia każdego. Leviticus Kpł 3 23 38 Okrom Sobót Pańskich: i darów waszych, i które ofiarować będziecie z ślubu, albo które dobrowolnie dawać będziecie Panu. Leviticus Kpł 3 23 39 Od piętnastego tego dnia miesiąca siódmego, gdy zbierzecie wszystkie owoce ziemie waszéj, będziecie obchodzić święta Panu przez siedm dni, dnia pierwszego i ósmego będzie Sabat, to jest odpoczynienie. -Leviticus Kpł 3 23 40 I weźmiecie sobie dnia pierwszego owoce z drzewa najpiękniejszego i różczki palmowe i gałązki drzewa [0128]gęstych gałęzi, i wierzbiny od potoku, i będziecie się weselić przed Panem, Bogiem waszym. +Leviticus Kpł 3 23 40 I weźmiecie sobie dnia pierwszego owoce z drzewa najpiękniejszego i różczki palmowe i gałązki drzewa gęstych gałęzi, i wierzbiny od potoku, i będziecie się weselić przed Panem, Bogiem waszym. Leviticus Kpł 3 23 41 I święcić będziecie święto jego siedm dni przez rok. Ustawa wieczna będzie w rodzajach waszych. Miesiąca siódmego święta będziecie święcić. Leviticus Kpł 3 23 42 I będziecie mieszkać w kuczkach przez siedm dni: wszelki, kto jest z rodu Izraelowego, będzie mieszkał w kuczkach: Leviticus Kpł 3 23 43 Aby się nauczyli potomkowie wasi, żem kazał w kuczkach mieszkać synom Izraelowym, gdym je wywiódł z ziemie Egipskiéj: Ja Pan, Bóg wasz. @@ -3448,6 +3462,7 @@ Leviticus Kpł 3 24 21 Kto zabije bydlę, odda insze. Kto zabije człowieka, bę Leviticus Kpł 3 24 22 Jednaki sąd niechaj będzie między wami, bądźby przychodzień, bądź obywatel zgrzeszył; bom Ja jest Pan, Bóg wasz. Leviticus Kpł 3 24 23 I mówił Mojżesz do synów Izraelowych: i wywiedli onego, który był zbluźnił, za obóz, i zabili go kamieńmi. I uczynili synowie Izraelowi tak, jako był przykazał Pan Mojżeszowi. Leviticus Kpł 3 25 1 I mówił Pan do Mojżesza na górze Synai, rzekąc: +Leviticus Kpł 3 25 2 Mów synom Izraelowym, i rzeczesz do nich: Gdy wnidziecie do ziemie, którą ja wam dam: Sobotuj Sobotę Panu. Leviticus Kpł 3 25 3 Sześć lat zasiewać będziesz pole twoje, i sześć lat obrzynać będziesz winnicę twoję, i zbierać owoce jéj; Leviticus Kpł 3 25 4 Ale siódmego roku Sabat będzie ziemi, odpoczynienia Pańskiego: pola zasiewać nie będziesz, i winnice nie będziesz obrzynać. Leviticus Kpł 3 25 5 Co sama ziemia zrodzi, żąć nie będziesz: i jagód winnych pierwocin twoich zbierać nie będziesz, jakoby zbieranie wina; bo rok odpoczynienia jest ziemie. @@ -3477,6 +3492,7 @@ Leviticus Kpł 3 25 28 A jeźli nie najdzie ręka jego, żeby oddał zapłatę, Leviticus Kpł 3 25 29 Ktoby przedał dom w murze miejskim, będzie miał wolność odkupienia, aż się jeden rok skończy. Leviticus Kpł 3 25 30 Jeźli nie wykupi, a rok minie, ten, który go kupił, będzie go miał i potomkowie jego na wieczność, a nie będzie mógł być wykupiony ani w Jubileusz. Leviticus Kpł 3 25 31 Ale jeźli dom jest we wsi, która nie ma murów, polnem prawem przedan będzie: jeźli pierwéj nie będzie wykupiona, w Jubileusz wróci się do pana. +Leviticus Kpł 3 25 32 Domy Lewitów, które są w mieściech, zawżdy mogą być wykupione. Leviticus Kpł 3 25 33 Jeźli ich nie wykupią, w Jubileusz wrócą się do panów; bo domy miast Lewitskich, miasto majętności są między synmi Izraelowymi. Leviticus Kpł 3 25 34 Ale domy ich na przedmieściu niech nie będą przedane; bo jest osiadłość wieczna. Leviticus Kpł 3 25 35 Jeźli zubożeje brat twój, a osłabieje ręka jego, i przyjmiesz go jako przychodnia i gościa, a będzie żył z tobą: @@ -3507,6 +3523,7 @@ Leviticus Kpł 3 26 4 Dam wam dżdże czasów swoich, a ziemia da urodzaj swój, Leviticus Kpł 3 26 5 Zajmie młódźba żniwa zbieranie wina, a zbieranie wina nadejdzie siew: i będziecie jeść chleb wasz w sytości i bez strachu mieszkać będziecie w ziemi waszéj. Leviticus Kpł 3 26 6 Dam pokój na granicach waszych: będziecie spać, a nie będzie, ktoby przestraszył: odejmę złe zwierzę, a miecz nie przejdzie granic waszych. Leviticus Kpł 3 26 7 Będziecie uganiać nieprzyjacioły wasze, i upadną przed wami. +Leviticus Kpł 3 26 8 Będą gonić pięć waszych sto obcych, a sto z was dziesięć tysięcy: polegą nieprzyjaciele wasi mieczem przed oczyma waszemi. Leviticus Kpł 3 26 9 Wejrzę na was i rozkrzewię: rozmnożycie się, i utwierdzę przymierze moje z wami. Leviticus Kpł 3 26 10 Będziecie jeść najstarsze starych rzeczy: a stare, gdy nowe nastaną, wyrzucicie. Leviticus Kpł 3 26 11 Postawię przybytek mój w pośrodku was, a nie odrzuci was dusza moja. @@ -3534,7 +3551,7 @@ Leviticus Kpł 3 26 32 I popsuję ziemię waszę, i zdumieją się nad nią niep Leviticus Kpł 3 26 33 A was rozproszę między narody i dobędę miecza za wami: i będzie ziemia wasza pusta, a miasta wasze zburzone. Leviticus Kpł 3 26 34 Tedy się będą podobały ziemi Sabaty jéj, po wszystkie dni pustek jéj: kiedy będziecie Leviticus Kpł 3 26 35 W ziemi nieprzyjacielskiéj, będzie sobotowała, i odpocznie Sabaty pustek swoich: przeto że sobie nie odpoczęła w Sabaty wasze, gdyście mieszkali na niéj. -Leviticus Kpł 3 26 36 A którzy z was zostaną, dam strach do serca ich w ziemiach nieprzyjacielskich: przestraszy je chrzęst listu lecącego, i tak będą uciekać jako przed mieczem: będą padać, choć ich nikt nie goni. [0132] 37 I padnie każdy na brata swego, jako uciekający przed wojną: żaden z was nie będzie się śmiał sprzeciwić nieprzyjacielowi. +Leviticus Kpł 3 26 36 A którzy z was zostaną, dam strach do serca ich w ziemiach nieprzyjacielskich: przestraszy je chrzęst listu lecącego, i tak będą uciekać jako przed mieczem: będą padać, choć ich nikt nie goni. I padnie każdy na brata swego, jako uciekający przed wojną: żaden z was nie będzie się śmiał sprzeciwić nieprzyjacielowi. Leviticus Kpł 3 26 38 Poginiecie między pogany, i poje was ziemia nieprzyjacielska. Leviticus Kpł 3 26 39 A jeźli i z tych niektórzy zostaną, uschną w nieprawościach swoich: w ziemi nieprzyjaciół swoich, i za grzechy ojców swych i swoje utrapieni będą. Leviticus Kpł 3 26 40 Aż wyznają nieprawości swoje i przodków swoich, któremi wystąpili przeciwko mnie, i chodzili sprzeciwiając mi się. @@ -3561,7 +3578,7 @@ Leviticus Kpł 3 27 15 Lecz jeźli ten, który ślubił, będzie go chciał odku Leviticus Kpł 3 27 16 A jeźli rolą osiądłości swéj ślubi i poświęci Panu: według miary zasiewku będzie szacowana cena, jeźli trzydziestą korcy jęczmienia zasiewają ziemię, za pięćdziesiąt syklów śrebra ma być przedana. Leviticus Kpł 3 27 17 Jeźli zaraz od roku zaczętego Jubileusza poślubi rolą, za co może stać, za to będzie oszacowana. Leviticus Kpł 3 27 18 Ale jeźli wyszło nieco czasu, kapłan porachuje pieniądze według liczby lat, które jeszcze zbywają aż do Jubileusza, i wytrącono będzie z zapłaty. -Leviticus Kpł 3 27 19 A jeźli będzie chciał odkupić [0133]rolą, ten który ją ślubił, nadda piątą część oszacowanych pieniędzy, i otrzyma ją. +Leviticus Kpł 3 27 19 A jeźli będzie chciał odkupić rolą, ten który ją ślubił, nadda piątą część oszacowanych pieniędzy, i otrzyma ją. Leviticus Kpł 3 27 20 Lecz jeźli nie będzie chciał odkupić, ale komu inszemu będzie zaprzedana: już więcéj ten, który ją ślubił, odkupić jéj nie będzie mógł. Leviticus Kpł 3 27 21 Bo gdy przyjdzie dzień Jubileusza, będzie poświęcona Panu, a majętność poświęcona do prawa należy kapłańskiego. Leviticus Kpł 3 27 22 Jeźli pole kupione jest, a nie z ojczystéj osiadłości, poświęcone będzie Panu: @@ -3576,9 +3593,10 @@ Leviticus Kpł 3 27 30 Wszystkie dziesięciny ziemie, choć ze zboża, choć i z Leviticus Kpł 3 27 31 Jeźli kto chce odkupić dziesięciny swoje, nadda piątą część ich. Leviticus Kpł 3 27 32 Wszystkich dziesięcin wołu i owce i kozy, które przechodzą pod laską pasterzową, cokolwiek dziesiąte przyjdzie, poświęcone Panu będzie. Leviticus Kpł 3 27 33 Nie będą wybierać ani dobrego ani złego, ani innem będzie odmienione: jeźli kto odmieni, i to co się odmieniło, i za co się odmieniło, będzie poświęcone Panu, i nie będzie odkupione. -Leviticus Kpł 3 27 34 Te są przykazania, które rozkazał Pan Mojżeszowi do synów Izraelowych na górze Synai. +Leviticus Kpł 3 27 34 Te są przykazania, które rozkazał Pan Mojżeszowi do synów Izraelowych na górze Synai. Przypisy Numbers Lb 4 1 1 I mówił Pan do Mojżesza na puszczy Synai w przybytku przymierza, pierwszego dnia miesiąca wtórego, roku wtórego po wyjściu ich z Egiptu, rzekąc: Numbers Lb 4 1 2 Zbierzcie summę wszystkiego zgromadzenia synów Izraelowych, według rodzajów i domów ich, i imiona każdego, cokolwiek jest płci męzkiéj, +Numbers Lb 4 1 3 Od dwudziestu lat i wyżéj, wszystkich mężów mocnych w Izraelu: a policzycie je według hufców ich, ty i Aaron. Numbers Lb 4 1 4 A z wami będą książęta pokolenia i domów w rodzinach swych, Numbers Lb 4 1 5 Których te są imiona: Z Ruben Elisur, syn Sedeur. Numbers Lb 4 1 6 Z Symeon Salamiel, syn Surysaddai. @@ -3616,6 +3634,7 @@ Numbers Lb 4 1 37 Trzydzieści pięć tysięcy cztery sta. Numbers Lb 4 1 38 Z synów Dan, według rodzajów, i familii, i domów rodzin ich, naliczeni są każdego imieniem, od dwudziestego roku i wyżéj, wszyscy, którzy mogli na wojnę wychodzić: Numbers Lb 4 1 39 Sześćdziesiąt dwa tysiące siedm set. Numbers Lb 4 1 40 Z synów Aser, według rodzajów, i familii, i domów rodzin ich, naliczeni są po imionach każdego, od dwudziestego roku i wyżéj, wszyscy, którzy mogli wyniść na wojnę: +Numbers Lb 4 1 41 Czterdzieści tysięcy i tysiąc pięć set. Numbers Lb 4 1 42 Z synów Nephthali, według rodzajów, i familii, i domów rodzin ich, naliczeni są imieniem każdego, od dwudziestego roku i wyżéj, wszyscy, którzy mogli wychodzić na wojnę: Numbers Lb 4 1 43 Pięćdziesiąt trzy tysiące cztery sta. Numbers Lb 4 1 44 Ci są, które policzyli Mojżesz i Aaron, i dwanąście książąt Izraelskich, każdego według domów rodzajów ich. @@ -3648,6 +3667,7 @@ Numbers Lb 4 2 16 Wszystkich popisanych w obozie Ruben, sto pięćdziesiąt tysi Numbers Lb 4 2 17 A podniosą przybytek świadectwa według urzędów Lewitów i hufców ich: jako podniesion będzie tak téż i złożon, każdy wedle miejsc i porządków swoich ciągnąć będzie. Numbers Lb 4 2 18 Ku zachodniéj stronie będzie obóz synów Ephraim, których hetman był Elisama, syn Ammiud: Numbers Lb 4 2 19 Wszystko wojsko żołnierzów jego, którzy są policzeni, czterdzieści tysięcy pięćset. +Numbers Lb 4 2 20 A z nimi pokolenie synów Manasse, których hetman był Gamaliel, syn Phadassur. Numbers Lb 4 2 21 A wszystko wojsko żołnierzów jego, którzy są policzeni, trzydzieści i dwa tysiące dwieście. Numbers Lb 4 2 22 W pokoleniu synów Benjamin hetman był Abidan, syn Gedeonów: Numbers Lb 4 2 23 A wszystko wojsko żołnierzów jego, którzy popisani są, trzydzieści pięć tysięcy, czterysta. @@ -3681,6 +3701,7 @@ Numbers Lb 4 3 16 Policzył Mojżesz jako Pan przykazał. Numbers Lb 4 3 17 I nalezieni są synowie Lewi po imionach swych: Gerson i Kaath i Merary. Numbers Lb 4 3 18 Synowie Gerson: Lebni i Semei. Numbers Lb 4 3 19 Synowie Kaath: Amram i Jesaar, Hebron i Ozyel. +Numbers Lb 4 3 20 Synowie Merary: Moholi i Musy. Numbers Lb 4 3 21 Od Gersona były dwie familie, Lebnicka i Semejska: Numbers Lb 4 3 22 Których naliczono ludu płci męzkiéj, od jednego miesiąca i wyżéj, siedm tysięcy i pięćset. Numbers Lb 4 3 23 Ci za przybytkiem kłaść się obozem będą, na zachód słońca, @@ -3740,6 +3761,7 @@ Numbers Lb 4 4 25 Aby nosili opony przybytku, i wierzch przymierza, przykrycie d Numbers Lb 4 4 26 Opony sienne, i zasłonę w wejściu, które jest przed przybytkiem. Wszystko co do ołtarza należy, powrózki i naczynia posługowania, Numbers Lb 4 4 27 Na rozkazanie Aaronowe i synów jego, poniosą synowie Gerson, i będzie wiedział każdy, któremu ciężarowi ma być podległy. Numbers Lb 4 4 28 Ta jest służba familii Gersonitów w przybytku przymierza, a będą pod ręką Ithamara, syna Aarona kapłana. +Numbers Lb 4 4 29 Syny téż Merary, wedle familii i domów ojców ich policzysz, Numbers Lb 4 4 30 Od trzydziestu lat i wyżéj aż do piącidziesiąt lat, wszystkich, którzy wchodzą na urząd posługi swéj, i służbę przymierza świadectwa. Numbers Lb 4 4 31 Te są brzemiona ich: będą nosić deszczki przybytku i drążki jego, słupy i podstawki ich: Numbers Lb 4 4 32 Słupy téż sieni wokoło z podstawkami, i z kołkami, i z powrozami ich. Wszystko naczynie i sprzęt pod liczbą wezmą i tak poniosą. @@ -3772,7 +3794,7 @@ Numbers Lb 4 5 9 Wszystkie téż pierwociny, które ofiarują synowie Izraelowi, Numbers Lb 4 5 10 I cokolwiek do świątnice ofiarują od każdego, i dają w ręce kapłańskie jego będzie. Numbers Lb 4 5 11 I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc: Numbers Lb 4 5 12 Mów do synów Izraelowych, i rzeczesz do nich: Mąż, któregoby żona wystąpiła, i wzgardziwszy małżonkiem -Numbers Lb 4 5 13 Spałaby z inszym mężem, a [0140]tegoby mąż doznać nie mógł, ale tajemne jest cudzołóztwo, a świadkami nie może być dowiedzione, iż jéj nie zastano w cudzołóztwie: +Numbers Lb 4 5 13 Spałaby z inszym mężem, a tegoby mąż doznać nie mógł, ale tajemne jest cudzołóztwo, a świadkami nie może być dowiedzione, iż jéj nie zastano w cudzołóztwie: Numbers Lb 4 5 14 Jeźli duch podejrzenia wzruszy męża przeciw żonie swéj, która albo jest splugawiona, albo fałszywe domniemanie na nię kładą: Numbers Lb 4 5 15 Przywiedzie ją do kapłana, i ofiaruje obiatę za nię, dziesiątą część korca mąki jęczmiennéj: nie wleje na nię oliwy, ani włoży kadzidła; ponieważ ofiara podejrzenia jest, i obiata dochodząca cudzołóztwa. Numbers Lb 4 5 16 Ofiaruje ją tedy kapłan i postawi przed Panem. @@ -3800,7 +3822,7 @@ Numbers Lb 4 6 6 Przez wszystek czas poświęcenia swego do umarłego nie wnidzi Numbers Lb 4 6 7 Ani się i ojca i matki i brata i siostry pogrzebem zmaże; bo poświęcenie Boga jego jest na głowie jego. Numbers Lb 4 6 8 Po wszystkie dni odłączenia swego świętym będzie Panu. Numbers Lb 4 6 9 A jeźliby kto umarł nagle przed nim, splugawi się głowa poświęcenia jego: którą natychmiast ogoli onegóż dnia oczyszczenia swego, i zasię siódmego, -Numbers Lb 4 6 10 A ósmego dnia ofiaruje parę [0141]synogarlic, albo dwoje gołąbiąt kapłanowi w wejściu przymierza świadectwa. +Numbers Lb 4 6 10 A ósmego dnia ofiaruje parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt kapłanowi w wejściu przymierza świadectwa. Numbers Lb 4 6 11 I uczyni kapłan jedno za grzech, a drugie na całopalenie, i będzie się modlił za nim; bo zgrzeszył nad umarłym: i poświęci głowę jego w on dzień, Numbers Lb 4 6 12 I poświęci Panu dni odłączenia jego, ofiarując baranka rocznego za grzech: wszakże tak aby dni pierwsze wniwecz poszły, ponieważ splugawione poświęcenie jego. Numbers Lb 4 6 13 Ten jest zakon poświęcenia: gdy się wypełnią dni, które był ślubem postanowił, przywiedzie go do drzwi przybytku przymierza: @@ -3830,6 +3852,7 @@ Numbers Lb 4 7 9 A synom Kaath nie dał wozów i wołów; bo w świątnicy słu Numbers Lb 4 7 10 Ofiarowały tedy książęta na poświęcenie ołtarza w dzień, którego jest pomazany, dar swój przed ołtarz. Numbers Lb 4 7 11 I rzekł Pan do Mojżesza: Każde książę każdego dnia niech ofiaruje dary na poświęcenie ołtarza. Numbers Lb 4 7 12 A tak pierwszego dnia ofiarował dar swój Nahasson, syn Aminadab, z pokolenia Juda. +Numbers Lb 4 7 13 A były w nim miska śrebrna, która ważyła sto i trzydzieści syklów, czasza śrebrna mająca siedmdziesiąt syklów wedle wagi świątnice, obie pełne białéj mąki zaczynionéj oliwą na ofiarę: Numbers Lb 4 7 14 Moździerzyk z dziesiąci syklów złotych pełen kadzidła: Numbers Lb 4 7 15 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: Numbers Lb 4 7 16 I kozła za grzech. @@ -3870,6 +3893,7 @@ Numbers Lb 4 7 50 Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów, pełen kadzid Numbers Lb 4 7 51 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: Numbers Lb 4 7 52 I kozła za grzech. Numbers Lb 4 7 53 A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Elisama, syna Ammiud. +Numbers Lb 4 7 54 Dnia ósmego książę synów Manasse Gamaliel, syn Phadassur, Numbers Lb 4 7 55 Ofiarował miskę śrebrną, ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białéj mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: Numbers Lb 4 7 56 Moździerzyk złoty, ważący dziesięć syklów, pełen kadzidła: Numbers Lb 4 7 57 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: @@ -3904,7 +3928,7 @@ Numbers Lb 4 7 85 Tak że sto i trzydzieści syklów srebra miała miska jedna, Numbers Lb 4 7 86 Moździerzyków złotych dwanaście pełnych kadzidła, po dziesiąci syklach ważących wagą świątnice: to jest wespół złota syklów sto i dwadzieścia. Numbers Lb 4 7 87 Wołów z stada na całopalenie dwanaście, baranów dwanaście, baranków rocznych dwanaście i mokre ofiary ich, kozłów dwanaście za grzech. Numbers Lb 4 7 88 Na ofiary zapokojnych wołów dwadzieścia i cztery, baranów sześćdziesiąt, kozłów sześćdziesiąt, baranków rocznych sześćdziesiąt. Te rzeczy są ofiarowane na poświącaniu ołtarza, gdy go pomazano. -Numbers Lb 4 7 89 A gdy wchodził Mojżesz do przybytku przymierza, aby się radził wyrocznice, słyszał głos mówiącego [0144]do siebie z ubłagalnie, która była nad skrzynią świadectwa między dwiema Cherubiny, zkąd téż mawiał do niego. +Numbers Lb 4 7 89 A gdy wchodził Mojżesz do przybytku przymierza, aby się radził wyrocznice, słyszał głos mówiącego do siebie z ubłagalnie, która była nad skrzynią świadectwa między dwiema Cherubiny, zkąd téż mawiał do niego. Numbers Lb 4 8 1 I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc: Numbers Lb 4 8 2 Mów Aaronowi, i rzeczesz do niego: Gdy postawisz siedm lamp, lichtarz na stronie południowéj niech postawion będzie. To tedy przykaż, aby lampy ku północy z przeciwia patrzyły ku stołowi chlebów pokładnych: ku téj stronie, ku któréj się lichtarz obrócił, świecić mają. Numbers Lb 4 8 3 I uczynił Aaron, i wstawił lampy na lichtarz, jako rozkazał Pan Mojżeszowi. @@ -3932,6 +3956,7 @@ Numbers Lb 4 8 24 To jest prawo Lewitów: od dwudziestu i piąci lat i wyżéj w Numbers Lb 4 8 25 A gdy pięćdziesiąt lat wieku wypełnią, służyć przestaną. Numbers Lb 4 8 26 I będą pomocnikami braciéj swej w przybytku przymierza, aby strzegli tego, co im zlecą; ale robót samych niech nie czynią. Tak rozrządzisz Lewitom na straży ich. Numbers Lb 4 9 1 Mówił Pan do Mojżesza na puszczy Synai roku wtórego po wyjściu ich z ziemi Egipskiéj, miesiąca pierwszego, rzekąc: +Numbers Lb 4 9 2 Niech uczynią synowie Izraelowi Phase czasu swego: Numbers Lb 4 9 3 Czternastego dnia miesiąca tego ku wieczoru, według wszystkich obrzędów i usprawiedliwienia jego. Numbers Lb 4 9 4 I przykazał Mojżesz synom Izraelowym, aby uczynili Phase. Numbers Lb 4 9 5 Którzy uczynili czasu swego, czternastego dnia miesiąca ku wieczoru na górze Synai: wedle wszystkiego, co był rozkazał Pan Mojżeszowi, tak uczynili synowie Izraelowi. @@ -3960,7 +3985,7 @@ Numbers Lb 4 10 4 Jeźli raz zatrąbisz, przyjdą do ciebie książęta i głowy Numbers Lb 4 10 5 A jeźli dłuższe i przerywane trąbienie zabrzmi, ruszą obozy pierwsi, którzy są na wschód słońca. Numbers Lb 4 10 6 A na wtóre trąbienie i takoweż brzmienie trąby, złożą namioty, którzy mieszkają na południe. I tymże sposobem i drudzy uczynią, gdy będą trąbić na ruszenie. Numbers Lb 4 10 7 Lecz gdy się będzie miał lud zgromadzić, będzie proste brzmienie trąb, a nieprzerywając brzmieć będą. -Numbers Lb 4 10 8 A trąbić będą synowie Aaronowi, [0146]kapłani w trąby: i będzie ta ustawa wieczna w rodzajach waszych. +Numbers Lb 4 10 8 A trąbić będą synowie Aaronowi, kapłani w trąby: i będzie ta ustawa wieczna w rodzajach waszych. Numbers Lb 4 10 9 Jeźli wyciągniecie na wojnę z ziemie waszéj na nieprzyjaciele, którzy walczą przeciwko wam, będziecie trąbić głośno brzmiącemi trąbami: i będzie wspomnienie na was przed Panem, Bogiem waszym, abyście byli wyrwani z rąk nieprzyjaciół waszych. Numbers Lb 4 10 10 Jeźli kiedy będziecie mieć ucztę i dni święte i nów miesiąców, trąbić będziecie trąby nad całopaleniem, i nad ofiarami zapokojnemi, aby wam były na wspomnienie Boga waszego: Ja Pan, Bóg wasz. Numbers Lb 4 10 11 Roku wtórego, miesiąca wtórego, dwudziestego dnia miesiąca podniósł się obłok od przybytku przymierza. @@ -3992,7 +4017,7 @@ Numbers Lb 4 10 36 A gdy ją składano mówił: Nawróć się Panie do mnóstwa Numbers Lb 4 11 1 W tym czasie wszczęło się szemranie ludu, jakoby styskującego dla prace przeciw Panu. Co usłyszawszy Pan rozgniewał się. Numbers Lb 4 11 2 I zapaliwszy się na nie ogień Pański, pożarł ostatnią część obozu. A gdy wołał lud do Mojżesza, modlił się Mojżesz do Pana, i zapadł ogień. Numbers Lb 4 11 3 I nazwał imię onego miejsca: Zapalenie, iż się przeciwko nim zapalił ogień Pański. -Numbers Lb 4 11 4 Lud bowiem pospolity, który był [0147]wyszedł z nimi, chciwością był zapalony, siedząc i płacząc, przyłączywszy k sobie syny Izraelowe, i mówił: Któż nam da mięsa do jedzenia? +Numbers Lb 4 11 4 Lud bowiem pospolity, który był wyszedł z nimi, chciwością był zapalony, siedząc i płacząc, przyłączywszy k sobie syny Izraelowe, i mówił: Któż nam da mięsa do jedzenia? Numbers Lb 4 11 5 Wspominamy na ryby, któreśmy jadali w Egipcie darmo: przychodzą na pamięć ogórki i melony i łuczki i cebule i czosnki. Numbers Lb 4 11 6 Dusza nasza schnie, ninacz inszego nie patrzą oczy nasze jedno na Man. Numbers Lb 4 11 7 A było Man jako nasienie koryandrowe barwy bdelliowéj. @@ -4002,7 +4027,8 @@ Numbers Lb 4 11 10 Usłyszał tedy Mojżesz lud płaczący po domach swych, każ Numbers Lb 4 11 11 I rzekł do Pana: Czemuś udręczył sługę twego? przecz nie najduję łaski przed tobą? a czemuś włożył ciężar wszystkiego ludu tego na mię? Numbers Lb 4 11 12 Izalim ja począł to wszystko mnóstwo, albom je urodził, żebyś mi rzekł: Nieś je na łonie twojem, jako zwykła nosić mamka dzieciątko, i zanieś do ziemie, którąś przysiągł ojcom ich? Numbers Lb 4 11 13 Zkądże ja mam wziąć mięso, abych dał tak wielkiemu mnóstwu? płaczą na mię, mówiąc: Daj nam mięsa, abyśmy jedli. -Numbers Lb 4 11 14 Nie mogę sam zdzierżeć wszystkiego ludu tego; bo mi ciężki jest. +Numbers Lb 4 11 14 Nie mogę sam zdzierżeć wszystkiego ludu tego; bo mi ciężki jest. 15. A jeźli się tobie inaczéj zda, proszę, abyś mię zabił, a niechaj najdę łaskę w oczach twoich, abych nie cierpiał tak wiele złego. +Numbers Lb 4 11 15 bo mi ciężki jest. A jeśli się tobie inaczej zda, proszę, abyś mię zabił, a niechaj znajdę łaskę w oczach twoich, abym nie cierpiał tak wiele złego!” Numbers Lb 4 11 16 I rzekł Pan do Mojżesza: Zbierz mi siedmdziesiąt mężów z starszych Izraelowych, które ty znasz, że są starszymi ludu i mistrzami: i przywiedziesz je do drzwi przybytku przymierza i każesz im tam stać z sobą, Numbers Lb 4 11 17 Żebym zstąpił i mówił do ciebie: i odejmę z ducha twego i dam im, aby dźwigali z tobą brzemię tego ludu, a nie ty sam był obciążon. Numbers Lb 4 11 18 A do ludu rzeczesz: Poświęćcie się! jutro będziecie jeść mięso; bom ja słyszał was mówiąc: Kto nam da potrawy mięsa? dobrze nam było w Egipcie: żeby wam dał Pan mięsa, i żebyście jedli: @@ -4018,7 +4044,7 @@ Numbers Lb 4 11 27 A gdy prorokowali w obozie, przybieżało pacholę i dało zn Numbers Lb 4 11 28 Wnet Jozue, syn Nun, sługa Mojżeszów, i wybrany z wielu, rzekł: Panie mój, Mojżeszu, zabroń im! Numbers Lb 4 11 29 A on: Co im zajrzysz dla mnie? Ktoby dał, aby wszystek lud prorokował, a żeby im dał Pan Ducha swego! Numbers Lb 4 11 30 I wrócił się Mojżesz i starsi Izraelscy do obozu. -Numbers Lb 4 11 31 A wiatr wyszedłszy od Pana, [0148]porwawszy z zamorza przepiórki, przyniósł i spuścił na obóz, drogą, ile jednego dnia ujść może ze wszystkich stron obozu wkoło: i latały po powietrzu na dwa łokcie wzwyż nad ziemią. +Numbers Lb 4 11 31 A wiatr wyszedłszy od Pana, porwawszy z zamorza przepiórki, przyniósł i spuścił na obóz, drogą, ile jednego dnia ujść może ze wszystkich stron obozu wkoło: i latały po powietrzu na dwa łokcie wzwyż nad ziemią. Numbers Lb 4 11 32 Wstawszy tedy lud przez wszystek on dzień i noc, i drugiego dnia, nazbierali przepiórek: kto mało, dziesięć korcy: i suszyli je około obozu. Numbers Lb 4 11 33 Jeszcze mięso było w zębiech ich, ani był ustał takowy pokarm: a oto zapalczywość Pańska wzruszywszy się na lud, uderzyła go plagą zbytnie wielką. Numbers Lb 4 11 34 I nazwano ono miejsce: Groby pożądania; bo tam pogrzebli lud, który pożądał. @@ -4048,6 +4074,7 @@ Numbers Lb 4 13 7 Z pokolenia Juda Kaleb, syna Jephone. Numbers Lb 4 13 8 Z pokolenia Issachar Igal, syna Józepha. Numbers Lb 4 13 9 Z pokolenia Ephraim Ozee, syna Nun. Numbers Lb 4 13 10 Z pokolenia Benjamin Phalty, syna Raphu. +Numbers Lb 4 13 11 Z pokolenia Zabulon Geddyel, syna Sody. Numbers Lb 4 13 12 Z pokolenia Józeph, sceptru Manasse, Gaddy, syna Sus. Numbers Lb 4 13 13 Z pokolenia Dan Ammiel, syna Gemalli. Numbers Lb 4 13 14 Z pokolenia Aser Sethur, syna Michaela. @@ -4076,7 +4103,7 @@ Numbers Lb 4 14 2 I szemrali przeciw Mojżeszowi i Aaronowi wszyscy synowie Izra Numbers Lb 4 14 3 O bychmy byli pomarli w Egipcie! i na téj wielkiéj pustyni, daj Boże, byśmy poginęli, i nie wprowadził nas Pan do téj ziemie, abyśmy nie upadli od miecza: a żony i dziatki nasze nie były zaprowadzone w niewolą. Izali nie lepiéj wrócić się do Egiptu? Numbers Lb 4 14 4 I rzekli jeden do drugiego: Postanówmy sobie wodza, a wróćmy się do Egiptu. Numbers Lb 4 14 5 Co usłyszawszy Mojżesz i Aaron, upadli na oblicze na ziemię przede wszystkim gminem synów Izraelowych. -Numbers Lb 4 14 6 Ale Jozue, syn Nun, i Kaleb, [0150]syn Jephone, którzy téż oględowali ziemię, rozdarli szaty swe, +Numbers Lb 4 14 6 Ale Jozue, syn Nun, i Kaleb, syn Jephone, którzy téż oględowali ziemię, rozdarli szaty swe, Numbers Lb 4 14 7 I do wszego zgromadzenia synów Izraelowych mówili: Ziemia, którąśmy obeszli, bardzo dobra jest. Numbers Lb 4 14 8 Będzieli nam Pan miłościw, wprowadzi nas do niéj i da nam ziemię, mlekiem i miodem płynącą. Numbers Lb 4 14 9 Nie chciejcie spórnymi być przeciw Panu, i nie bójcie się ludzi ziemie onéj; bo jako chleb tak je pojeść możemy: odstąpiłać od nich wszelka obrona: Pan z nami jest, nie bójcie się. @@ -4105,7 +4132,7 @@ Numbers Lb 4 14 31 A dziatki wasze, o którycheście mówili, że miały być ko Numbers Lb 4 14 32 Trupy wasze będą leżeć na puszczy. Numbers Lb 4 14 33 Synowie wasi będą tułaczami na pustyni lat czterdzieści i poniosą cudzołóztwo wasze, aż zniszczeją trupy ojcowskie na puszczy. Numbers Lb 4 14 34 Według liczby czterdzieści dni, przez któreście oględowali ziemię, rok za dzień przyczytan będzie: i przez czterdzieści lat odniesiecie nieprawości wasze i poznacie pomstę moję: -Numbers Lb 4 14 35 Bo jakom rzekł, tak uczynię [0151]wszystkiéj téj złéj gromadzie, która powstała przeciwko mnie: na téj pustyni ustanie i pomrze. +Numbers Lb 4 14 35 Bo jakom rzekł, tak uczynię wszystkiéj téj złéj gromadzie, która powstała przeciwko mnie: na téj pustyni ustanie i pomrze. Numbers Lb 4 14 36 Wszyscy tedy mężowie, które był posłał Mojżesz na przepatrowanie ziemie, i którzy wróciwszy się, ku szemraniu przywiedli wszystek gmin przeciwko niemu, uwłócząc ziemi, żeby zła była, Numbers Lb 4 14 37 Pomarli i pobici są przed obliczem Pańskiem. Numbers Lb 4 14 38 Lecz Jozue, syn Nun, i Kaleb, syn Jephone, żywi zostali ze wszystkich, którzy byli szli oględować ziemię. @@ -4140,6 +4167,7 @@ Numbers Lb 4 15 21 Tak i z pokarmów dacie pierwociny Panu. Numbers Lb 4 15 22 A jeźli z niewiadomości przestąpicie cokolwiek z tych rzeczy, które mówił Pan do Mojżesza, Numbers Lb 4 15 23 I rozkazał przezeń do was, odednia, którego począł rozkazować i daléj, Numbers Lb 4 15 24 I zapomni uczynić mnóstwo: ofiaruje cielca z stada całopalenie, na wonność przewdzięczną Panu, i obiatę jego i mokrą ofiarę, jako Ceremonie chcą, i kozła za grzech. +Numbers Lb 4 15 25 I będzie prosił kapłan za wszystko zgromadzenie synów Izraelowych, a będzie im odpuszczono, ponieważ nieumyślnie zgrzeszyli: przecie jednak ofiarując zapał Panu za się i za grzech, a omylenie swoje. Numbers Lb 4 15 26 I będzie odpuszczono wszystkiemu ludowi synów Izraelowych, i przychodniom, którzy gośćmi są między nimi: ponieważ wina jest wszystkiego ludu z niewiadomości. Numbers Lb 4 15 27 A jeźli jedna dusza zgrzeszy niewiedząc, ofiaruje kozę roczną za grzech swój. Numbers Lb 4 15 28 I będzie się kapłan modlił za nią, że z niewiadomości zgrzeszyła przed Panem: i uprosi jéj odpuszczenie, a będzie jej odpuszczono. @@ -4166,7 +4194,7 @@ Numbers Lb 4 16 7 A nabrawszy jutro ognia, nakładźcie nań kadzidła przed Pan Numbers Lb 4 16 8 I rzekł zaś do Korego: Słuchajcie, synowie Lewi: Numbers Lb 4 16 9 Izali wam mało, że was oddzielił Bóg Izraelów od wszystkiego ludu, i przyłączył sobie, abyście mu służyli w służbie przybytku i stali przed mnóstwem ludu i służyli mu? Numbers Lb 4 16 10 Dlategóż kazał przystąpić do siebie tobie, i wszystkiéj braciéj twéj, synom Lewi, abyście téż sobie kapłaństwo przywłasczali? -Numbers Lb 4 16 11 A żeby wszystek zbór twój powstał przeciw Panu; bo cóż jest [0153]Aaron, żebyście szemrali przeciw jemu? +Numbers Lb 4 16 11 A żeby wszystek zbór twój powstał przeciw Panu; bo cóż jest Aaron, żebyście szemrali przeciw jemu? Numbers Lb 4 16 12 Posłał tedy Mojżesz, aby zawołał Dathan i Abiron, syny Eliab, którzy odpowiedzieli: Nie pójdziemy. Numbers Lb 4 16 13 Małoli na tem masz, żeś nas wywiódł z ziemie, która mlekiem i miodem płynęła, abyś pobił na pustyni, jedno abyś panował nad nami? Numbers Lb 4 16 14 Poprawdzie wwiodłeś nas do ziemie, która płynie strumieńmi mleka i miodu, i dałeś nam osiadłości pól i winnic? Czyli i oczy nasze chcesz wyłupić? nie pójdziemy. @@ -4195,7 +4223,7 @@ Numbers Lb 4 16 36 I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc: Numbers Lb 4 16 37 Przykaż Eleazarowi, synowi Aaronowemu, kapłanowi, aby pozbierał kadzidlnice, które leżą na pogorzelisku, a ogień tam i sam niech rozmiecie; bo są poświęcone Numbers Lb 4 16 38 Śmiercią grześników: a niech je rozbije na blachy, i przybije do ołtarza, przeto że ofiarowano w nich kadzenie Panu i poświęcone są: aby je widzieli na znak i pamiątkę synowie Izraelowi. Numbers Lb 4 16 39 I pozbierał Eleazar kapłan kadzidlnice miedziane, w których ofiarowali oni, których ogień pożarł, i rozbił je na blachy, przybijając do ołtarza: -Numbers Lb 4 16 40 Aby mieli napotem synowie Izraelowi, czemby się upomnieli, żeby żaden nie przystępował obcy, i który nie jest z nasienia Aaronowego, do ofiarowania kadzidła Panu, aby nie [0154]cierpiał, jako ucierpiał Kore i wszystek zbór jego, jako mówił Pan przez Mojżesza. +Numbers Lb 4 16 40 Aby mieli napotem synowie Izraelowi, czemby się upomnieli, żeby żaden nie przystępował obcy, i który nie jest z nasienia Aaronowego, do ofiarowania kadzidła Panu, aby nie cierpiał, jako ucierpiał Kore i wszystek zbór jego, jako mówił Pan przez Mojżesza. Numbers Lb 4 16 41 Lecz wszystko mnóstwo synów Izraelowych szemrało nazajutrz przeciw Mojżeszowi i Aaronowi, rzekąc: Wyście pobili lud Pański. Numbers Lb 4 16 42 A gdy się wszczynał rozruch, i tumult rósł, Numbers Lb 4 16 43 Mojżesz i Aaron uciekli do przybytku przymierza. Który, gdy weszli, okrył obłok, i ukazała się chwała Pańska. @@ -4248,7 +4276,7 @@ Numbers Lb 4 18 26 Przykaż Lewitom i opowiedz: Gdy weźmiecie od synów Izraelo Numbers Lb 4 18 27 Aby wam poczytano za ofiarę pierwocin, tak z bojewisk jako i z pras. Numbers Lb 4 18 28 I wszystkich rzeczy, których bierzecie pierwociny, ofiarujcie Panu i dajcie Aaronowi kapłanowi. Numbers Lb 4 18 29 Wszystko, co ofiarować będziecie z dziesięcin, i oddzielicie na podarze Panu, najlepsze i wyborne będzie. -Numbers Lb 4 18 30 I rzeczesz do nich: Jeźli co przedniejsze i lepsze rzeczy ofiarujecie z dziesięcin: będzie wam poczytano, [0156]jakobyście z bojewiska i z prasy pierwociny dali. +Numbers Lb 4 18 30 I rzeczesz do nich: Jeźli co przedniejsze i lepsze rzeczy ofiarujecie z dziesięcin: będzie wam poczytano, jakobyście z bojewiska i z prasy pierwociny dali. Numbers Lb 4 18 31 A będziecie je jeść na każdem miejscu waszem, tak wy sami, jako i czeladź wasza; bo jest zapłata za służbę, którą służycie w przybytku świadectwa. Numbers Lb 4 18 32 A nie będziecie grzeszyć w tem, przednie sobie i tłuste rzeczy zachowując, abyście nie splugawili ofiar synów Izraelowych, i nie pomarli. Numbers Lb 4 19 1 I mówił Pan do Mojżesza i Aarona, rzekąc: @@ -4297,7 +4325,7 @@ Numbers Lb 4 20 21 I nie chciał przyzwolić proszącemu, aby był dopuścił pr Numbers Lb 4 20 22 A gdy ruszyli obóz z Kades, przyszli do góry Hor, która jest na granicach ziemie Edom. Numbers Lb 4 20 23 Gdzie mówił Pan do Mojżesza, rzekąc: Numbers Lb 4 20 24 Niechaj Aaron idzie do ludu swego; bo nie wnidzie do ziemie, którąm dał synom Izraelowym, przeto, że niedowiarkiem był ustom moim u wody przeciwieństwa. -Numbers Lb 4 20 25 Weźmij Aarona i syna jego [0158]z nim, a zawiedziesz je na górę Hor. +Numbers Lb 4 20 25 Weźmij Aarona i syna jego z nim, a zawiedziesz je na górę Hor. Numbers Lb 4 20 26 A obnażywszy ojca z szaty jego, obleczesz w nię Eleazara, syna jego: a Aaron zebrany będzie, i umrze tam. Numbers Lb 4 20 27 Uczynił Mojżesz, jako był Pan przykazał: i wstąpili na górę Hor przed wszystkiem mnóstwem. Numbers Lb 4 20 28 I zewlókłszy Aarona z szat jego, oblókł w nie Eleazara, syna jego. @@ -4326,7 +4354,7 @@ Numbers Lb 4 21 20 Z Bamot dolina jest w krainie Moab, na wierzchu Phasga, któr Numbers Lb 4 21 21 I posłał Izrael posły do Sehona, króla Amorrejskiego, mówiąc: Numbers Lb 4 21 22 Proszę, aby mi wolno było przejść przez ziemię twoję: nie zstąpimy na pola i winnice, nie będziemy pić wody z studzien: drogą królewską pójdziemy, aż przejdziemy granice twoje. Numbers Lb 4 21 23 Który nie chciał dozwolić, aby przeszedł Izrael przez granice jego, i owszem zebrawszy wojsko, wyjechał przeciwko na puszczą, i przyjechał do Jasa i walczył przeciw jemu. -Numbers Lb 4 21 24 Od którego porażony jest paszczeką miecza, i otrzymana jest [0159]ziemia jego od Arnon aż do Jebok i synów Ammon; bo mocną obroną były opatrzone granice Ammonitów. +Numbers Lb 4 21 24 Od którego porażony jest paszczeką miecza, i otrzymana jest ziemia jego od Arnon aż do Jebok i synów Ammon; bo mocną obroną były opatrzone granice Ammonitów. Numbers Lb 4 21 25 Pobrał tedy Izrael wszystkie miasta jego, i mieszkał w mieściech Amorrejskich, to jest w Hesebon, i we wsiach jego. Numbers Lb 4 21 26 Miasto Hesebon było Sehona, króla Amorrejskiego, który walczył przeciwko królowi Moab: i wziął wszystkę ziemię, która pod jego władzą była, aż po Arnon. Numbers Lb 4 21 27 Przetóż mówią w przypowieści: Pójdźcie do Hesebon, niech się zbuduje i wystawi miasto Sehon. @@ -4354,7 +4382,7 @@ Numbers Lb 4 22 13 Który rano wstawszy rzekł do książąt: Idźcie do ziemie Numbers Lb 4 22 14 Wróciwszy się książęta rzekli do Balaka: Nie chciał Balaam przyjść z nami. Numbers Lb 4 22 15 On znowu posłał daleko więcéj i zacniejszych, niźli przedtem był posłał. Numbers Lb 4 22 16 Którzy przyjechawszy do Balaama, rzekli: Tak mówi Balak, syn Sephor: Nie ociągaj się przyjść do mnie. -Numbers Lb 4 22 17 Jestem gotów, uczcić cię, i [0160]cokolwiek zachcesz, dam ci: przyjdź a złorzecz ludowi temu. +Numbers Lb 4 22 17 Jestem gotów, uczcić cię, i cokolwiek zachcesz, dam ci: przyjdź a złorzecz ludowi temu. Numbers Lb 4 22 18 Odpowiedział Balaam: By mi dał Balak pełen dom swój śrebra i złota, nie będę mógł odmienić słowa Pana, Boga mego, żebych albo więcéj albo mniéj mówił. Numbers Lb 4 22 19 Proszę, żebyście tu zostali jeszcze przez tę noc, żebym mógł wiedzieć, co mi powtóre Pan odpowie. Numbers Lb 4 22 20 Przyszedł tedy Bóg do Balaama w nocy i rzekł mu: Jeźli wezwać cię przyszli ci ludzie, wstań a idź z nimi; ale tak, abyś, coć rozkażę, czynił. @@ -4411,7 +4439,7 @@ Numbers Lb 4 23 29 Rzekł mu Balaam: Zbuduj mi tu siedm ołtarzów, a nagotuj ty Numbers Lb 4 23 30 Uczynił Balak, jako rzekł Balaam: i włożył cielce i barany na każdy ołtarz. Numbers Lb 4 24 1 I gdy obaczył Balaam, że się podobało Panu, aby błogosławił Izraela, żadną miarą nie wychodził, jako przedtem chodził szukać wieszczby: ale obróciwszy twarz swoję ku puszczy, Numbers Lb 4 24 2 I podniósłszy oczy, ujrzał Izraela w namieciech mieszkającego według pokolenia jego: i gdy napadł nań duch Boży, -Numbers Lb 4 24 3 Wziąwszy przypowieść mówił: [0162]Rzekł Balaam, syn Beor, rzekł człowiek, którego oko jest zatkane: +Numbers Lb 4 24 3 Wziąwszy przypowieść mówił: Rzekł Balaam, syn Beor, rzekł człowiek, którego oko jest zatkane: Numbers Lb 4 24 4 Rzekł słuchacz powieści Bożych, który widzenie Wszechmogącego widział, który upada, i tak się otwierają oczy jego: Numbers Lb 4 24 5 Jako piękne przybytki twoje, Jakóbie, i namioty twoje, Izraelu! Numbers Lb 4 24 6 Jako niżyny gaiste, jako sady przy rzekach wilgotne, jako namioty, które postawił Pan, jako cedry przy wodach. @@ -4438,7 +4466,7 @@ Numbers Lb 4 25 1 A Izrael mieszkał na ten czas w Setym, i cudzołożył lud z Numbers Lb 4 25 2 Które wezwały ich na ofiary swoje: a oni jedli i kłaniali się bogom ich. Numbers Lb 4 25 3 I poświęcony jest Izrael Beelphegorowi: a rozgniewawszy się Pan, Numbers Lb 4 25 4 Rzekł do Mojżesza: Weźmij wszystkie książęta ludu, a powieś je przeciw słońcu na szubienicach, aby się odwrócił gniew mój od Izraela. -Numbers Lb 4 25 5 I rzekł Mojżesz do sędziów [0163]Izraelskich: Zabij każdy bliźnie swe, którzy są poświęceni do Beelphegora. +Numbers Lb 4 25 5 I rzekł Mojżesz do sędziów Izraelskich: Zabij każdy bliźnie swe, którzy są poświęceni do Beelphegora. Numbers Lb 4 25 6 A oto jeden z synów Izraelowych wszedł przed bracią swą, do nierządnice Madyanitki, przed oczyma Mojżeszowemi i wszystkiéj rzeszy Izraelowéj, którzy płakali u drzwi przybytku. Numbers Lb 4 25 7 Co gdy usłyszał Phinees, syn Eleazara, syna Aaronowego kapłana, wstał z pośrodku zgromadzenia, a porwawszy puginał, Numbers Lb 4 25 8 Wszedł za onym mężem Izraelskim do nierządnego gmachu i przebił oboje zaraz, to jest męża i niewiastę przez skryte miejsca. @@ -4467,6 +4495,7 @@ Numbers Lb 4 26 12 Synowie Symeon według rodzajów swoich: Namuel, od tego dom Numbers Lb 4 26 13 Zare, od tego dom Zareitów: Saul, od tego dom Saulitów. Numbers Lb 4 26 14 Te są domy z pokolenia Symeon, których wszystek poczet był dwadzieścia dwa tysiące, dwieście. Numbers Lb 4 26 15 Synowie Gad, wedle rodzajów swoich: Sephon, od tego dom Sephonitów, Aggi, od tego dom Aggitów, Suni, od tego dom Sunitów: +Numbers Lb 4 26 16 Ozni, od tego dom Oznitów, Her, od tego dom Herytów, Numbers Lb 4 26 17 Arod, od tego dom Arodytów, Aryel, od tego dom Aryelitów. Numbers Lb 4 26 18 Te są domy Gad, których wszystek poczet był czterdzieści tysięcy, pięć set. Numbers Lb 4 26 19 Synowie Juda, Her i Onan, którzy obaj umarli w ziemi Chananejskiéj. @@ -4500,6 +4529,7 @@ Numbers Lb 4 26 46 A imię córki Aser była Sara. Numbers Lb 4 26 47 Te są rodzaje synów Aserowych: a poczet ich pięćdziesiąt trzy tysiące, czterysta. Numbers Lb 4 26 48 Synowie Nephtali według rodzajów ich: Jesyel, od którego dom Jesyelitów: Guni, od którego dom Gunitów: Numbers Lb 4 26 49 Jeser, od którego dom Jeserytów: Selem, od którego dom Selemitów. +Numbers Lb 4 26 50 Te są rodzaje synów Nephtali, według domów swoich, których poczet czterdzieści pięć tysięcy, czterysta. Numbers Lb 4 26 51 Ta jest summa synów Izraelowych, którzy policzeni są, sześć set tysięcy, tysiąc, siedmset, trzydzieści. Numbers Lb 4 26 52 I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc: Numbers Lb 4 26 53 Tym podzielona będzie ziemia według liczby imion, w osiadłościach ich. @@ -4529,6 +4559,7 @@ Numbers Lb 4 27 11 A jeźliby ani stryjów nie miał, dano będzie dziedzictwo t Numbers Lb 4 27 12 Rzekł téż Pan do Mojżesza: Wstąp na tę górę Abarym, a oglądaj ztamtąd ziemię, którą dam synom Izraelowym. Numbers Lb 4 27 13 A gdy ją oglądasz, pójdziesz i ty do ludu twego, jako brat twój Aaron. Numbers Lb 4 27 14 Żeście mię obrazili na puszczy Syn w przeciwieństwie pospólstwa, aniście mię chcieli poświęcić przed niem nad wodami. Te są wody przeciwieństwa w Kades, pustynie Syn. +Numbers Lb 4 27 15 Któremu odpowiedział Mojżesz: Numbers Lb 4 27 16 Niech opatrzy Pan, Bóg duchów wszego ciała, człowieka, któryby był nad tem zgromadzeniem: Numbers Lb 4 27 17 I mógłby wychodzić i wchodzić przed nimi, a wywodzić je albo wprowadzać; aby lud Pański nie był jako owce bez pasterza. Numbers Lb 4 27 18 I rzekł Pan do niego: Weźmij Jozuego, syna Nun, męża, w którym jest Duch, i włóż rękę twoje nań. @@ -4556,7 +4587,7 @@ Numbers Lb 4 28 16 A miesiąca pierwszego, czternastego dnia miesiąca, Phase Pa Numbers Lb 4 28 17 A piętnastego dnia uroczyste święto: siedm dni przaśniki jeść będą. Numbers Lb 4 28 18 Z których dzień pierwszy chwalebny i święty będzie: wszelkiéj roboty służebniczéj weń robić nie będziecie. Numbers Lb 4 28 19 I ofiarujecie zapał całopalenia Panu: cielców z stada dwu, barana jednego, baranków rocznych bez makuły siedm. -Numbers Lb 4 28 20 I obiaty każdego z nich z białéj mąki, któraby była oliwą zakropiona, trzy dziesiąte części do [0167]każdego cielca, a dwie dziesiąte do barana: +Numbers Lb 4 28 20 I obiaty każdego z nich z białéj mąki, któraby była oliwą zakropiona, trzy dziesiąte części do każdego cielca, a dwie dziesiąte do barana: Numbers Lb 4 28 21 A dziesiątą część dziesiątéj do każdego baranka, to jest do siedmi baranków. Numbers Lb 4 28 22 I kozła za grzech jednego, żeby było oczyszczenie za was, oprócz całopalenia zarannego, które zawsze ofiarować będziecie. Numbers Lb 4 28 23 Tak czynić będziecie na każdy dzień z siedmiu dni, na podniatę ognia, i na wonność przewdzięczną Panu, która powstanie z całopalenia, i z mokrych ofiar każdego. @@ -4567,6 +4598,7 @@ Numbers Lb 4 28 27 A na obiatę ich białéj mąki oliwą rozczynionéj trzy dzi Numbers Lb 4 28 28 Do baranków dziesiątą część dziesiątéj części, których pospołu jest siedm baranków: kozła téż, Numbers Lb 4 28 29 Którego zabijają na oczyszczenie: oprócz całopalenia wiecznego i mokrych ofiar jego. Numbers Lb 4 28 30 Niepokalane ofiarujecie wszystkie i z ich mokremi ofiarami. +Numbers Lb 4 28 31 Niepokalane ofiarujecie wszystkie, z ich płynnymi ofiarami. Numbers Lb 4 29 1 Miesiąca téż siódmego pierwszy dzień chwalebny i święty będzie wam: wszelkiego dzieła niewolniczego czynić weń nie będziecie; bo jest dzień trąbienia i trąb. Numbers Lb 4 29 2 I ofiarujecie całopalenia na wonność przewdzięczną Panu, cielca z stada jednego, barana jednego i baranków rocznych bez zmazy siedmi: Numbers Lb 4 29 3 A na obiaty ich białéj mąki oliwą zaczynionéj trzy dziesiąte części do każdego cielca: dwie dziesiąte do barana: @@ -4615,6 +4647,7 @@ Numbers Lb 4 30 6 Ale jeźliby zaraz skoro usłyszał, był przeciw temu ojciec, Numbers Lb 4 30 7 Jeźli będzie miała męża i ślubiłaby co, a słowoby raz z ust jéj wyszedłszy duszę jéj przysięgą obowiązało: Numbers Lb 4 30 8 Którego dnia mążby usłyszał i nie sprzeciwił się, ślubu winna będzie, i odda, cokolwiek obiecała. Numbers Lb 4 30 9 Ale jeźliby usłyszawszy zaraz się sprzeciwił i wniwecz obrócił obietnice jéj i słowa, któremi obowiązała duszę swoje, miłościw jéj będzie Pan. +Numbers Lb 4 30 10 Wdowa i odrzucona, cokolwiek ślubią, oddadzą. Numbers Lb 4 30 11 Żona w domu męża, gdy się ślubem obowiąże i przysięgą, Numbers Lb 4 30 12 Jeźliby usłyszał mąż a milczał, ani się sprzeciwił obietnicy, odda, cokolwiek obiecała. Numbers Lb 4 30 13 Ale jeźliby się wnet sprzeciwił, nie będzie winna obietnice; bo się mąż sprzeciwił: a Pan jéj miłościw będzie. @@ -4645,7 +4678,7 @@ Numbers Lb 4 31 20 I wszystek łup, bądźby szata była, bądź naczynie, i cob Numbers Lb 4 31 21 Eleazar téż kapłan do mężów na wojska, którzy się potykali, tak mówił: To jest przykazanie zakonu, które rozkazał Pan Mojżeszowi. Numbers Lb 4 31 22 Złoto i śrebro, i miedź, i żelazo, i ołów, i cena, Numbers Lb 4 31 23 I wszystko, co może przejść przez płomień, ogniem się oczyści: a cokolwiek ognia strzymać nie może, wodą oczyszczenia będzie poświęcono. -Numbers Lb 4 31 24 I wymyjecie szaty wasze dnia [0170]siódmego, a oczyszczeni potem do obozu wnidziecie. +Numbers Lb 4 31 24 I wymyjecie szaty wasze dnia siódmego, a oczyszczeni potem do obozu wnidziecie. Numbers Lb 4 31 25 Rzekł téż Pan do Mojżesza: Numbers Lb 4 31 26 Weźmijcie summę tego, co poimano, od człowieka aż do bydlęcia, ty i Eleazar kapłan i przełożeni pospólstwa: Numbers Lb 4 31 27 I w równy dział rozdzielisz korzyść między te, którzy się potykali i wyszli na wojnę, i między wszystek inny lud pospolity. @@ -4680,6 +4713,7 @@ Numbers Lb 4 32 1 A synowie Ruben i Gad mieli wiele bydła, i mieli w bydle maj Numbers Lb 4 32 2 Przyszli do Mojżesza i Eleazara kapłana i do przełożonych pospólstwa, i rzekli: Numbers Lb 4 32 3 Ataroth, i Dybon, i Jazer, i Nemra, i Hezebon, i Eleale, i Sabam, i Nebo, i Beon, Numbers Lb 4 32 4 Ziemia, którą zwojował Pan przed obliczem synów Izraelowych, ziemia jest bardzo obfita na chowanie bydła, a my, słudzy twoi mamy wiele bydła: +Numbers Lb 4 32 5 I prosimy, jeźliśmy naleźli łaskę przed tobą, abyś ją nam, sługom twoim, dał za osiadłość, a nie kazał nam przeprawić się przez Jordan. Numbers Lb 4 32 6 Którym odpowiedział Mojżesz: A więc bracia wasi pójdą na wojnę, a wy tu siedzieć będziecie? Numbers Lb 4 32 7 Czemu kazicie serce synów Izraelowych, żeby nie śmieli przejść na miejsce, które im Pan da? Numbers Lb 4 32 8 Izali nie tak czynili ojcowie wasi, gdym posłał z Kadesbarne na szpiegowanie ziemie? @@ -4709,6 +4743,7 @@ Numbers Lb 4 32 31 Odpowiedzieli synowie Gad i synowie Ruben: Jako mówił Pan s Numbers Lb 4 32 32 Sami zbrojno pójdziemy przed Panem do ziemie Chanaan, i wyznawamy, żeśmy osiadłość już wzięli za Jordanem. Numbers Lb 4 32 33 A tak dał Mojżesz synom Gad, i Ruben, i połowicy pokolenia Manasse, syna Józephowego, królestwo Sehon, króla Amorrejczyka, i królestwo Og, króla Bazan, i ziemie ich z miasty swemi wokoło. Numbers Lb 4 32 34 Zbudowali tedy synowie Gad, Dybon i Ataroth i Aroer, +Numbers Lb 4 32 35 I Ethroth, i Sophan, i Jazer, i Jekbaa, Numbers Lb 4 32 36 I Bethnemra, i Betharan, miasta obronne, i stania bydłu swemu. Numbers Lb 4 32 37 A synowie Ruben zbudowali Hezebon, i Eleale, i Karyathaim, Numbers Lb 4 32 38 I Nabo, i Baalmeon, odmieniwszy im imiona, Sabama téż: dając nazwiska miastom, które zbudowali. @@ -4750,6 +4785,7 @@ Numbers Lb 4 33 31 A z Moseroth położyli się obozem w Benejaakan. Numbers Lb 4 33 32 A wyjechawszy z Benejaakan, przyszli do góry Gadgad. Numbers Lb 4 33 33 Zkąd ruszywszy się, obozem stanęli w Jetebatha. Numbers Lb 4 33 34 A z Jetebatha przyszli do Hebrona. +Numbers Lb 4 33 35 A z Hebrona wyszedłszy, stanęli obozem w Asyongaber. Numbers Lb 4 33 36 Ztamtąd wyjechawszy, przyszli na puszczą Syn, ta jest Kades. Numbers Lb 4 33 37 A wyciągnąwszy z Kades, położyli się obozem na górze Hor, na ostatnich granicach ziemie Edom. Numbers Lb 4 33 38 I wstąpił Aaron kapłan na górę Hor, na rozkazanie Pańskie: i tam umarł roku czterdziestego wyjścia synów Izraelowych z Egiptu, miesiąca piątego, pierwszego dnia miesiąca: @@ -4783,6 +4819,7 @@ Numbers Lb 4 34 9 I pójdą granice aż do Zephrona i do wsi Enan: te będą gra Numbers Lb 4 34 10 Ztamtąd wymierzone będą granice przeciw wschodniéj stronie ode wsi Enan aż do Sephama: Numbers Lb 4 34 11 A od Sephama zstąpią granice do Rebla przeciw studni Daphnim: ztamtąd przyjdą przeciw wschodu słońca do morza Cenereth. Numbers Lb 4 34 12 I pociągną aż do Jordanu, a na ostatek morzem słonem się zamkną. Tę ziemię będziecie mieć wedle granic jéj wokół. +Numbers Lb 4 34 13 I przykazał Mojżesz synom Izraelowym, mówiąc: Ta będzie ziemia, którą posiądziecie losem, i którą kazał Pan dać dziewięciorgu pokoleniu, i połowicy pokolenia. Numbers Lb 4 34 14 Albowiem pokolenie synów Ruben według domów swoich, i pokolenie synów Gad według liczby rodów, połowica téż pokolenia Manasse, Numbers Lb 4 34 15 To jest półtrzecia pokolenia wzięły część swoję za Jordanem przeciw Jerychowi na wschodnią stronę. Numbers Lb 4 34 16 I rzekł Pan do Mojżesza: @@ -4845,7 +4882,7 @@ Numbers Lb 4 36 9 A żeby się nie mięszały pokolenia, ale tak zostały, Numbers Lb 4 36 10 Jako od Pana są oddzielone. I uczyniły córki Salphaad, jako było rozkazano. Numbers Lb 4 36 11 I szły Maala i Thersa, Hegla i Melcha i Noa za syny stryja swego: Numbers Lb 4 36 12 Z familii Manasse, który był syn Józephów: i osiadłość, która im była dana, została się w pokoleniu i w domu ojca ich. -Numbers Lb 4 36 13 Te są przykazania i sądy, które rozkazał Pan przez rękę Mojżesza do synów Izraelowych, na polach Moab nad Jordanem przeciw Jerychowi. +Numbers Lb 4 36 13 Te są przykazania i sądy, które rozkazał Pan przez rękę Mojżesza do synów Izraelowych, na polach Moab nad Jordanem przeciw Jerychowi. Przypisy Deuteronomy Pwt 5 1 1 Te są słowa, które mówił Mojżesz do wszego Izraela za Jordanem na pustyni polnéj, przeciw morza czerwonego, między Pharan, i Thophel, i Laban, i Haseroth, gdzie jest bardzo wiele złota, Deuteronomy Pwt 5 1 2 Jedenaście dni od Horeb przez drogę góry Seir aż do Kadesbarne. Deuteronomy Pwt 5 1 3 Czterdziestego roku, jedenastego miesiąca, pierwszego dnia miesiąca mówił Mojżesz do synów Izraelowych wszystko, co mu był przykazał Pan, aby im powiedział: @@ -5538,7 +5575,7 @@ Deuteronomy Pwt 5 26 13 I rzeczesz przed oczyma Pana, Boga twego: Wyniosłem, co Deuteronomy Pwt 5 26 14 Nie jadłem z nich w żałobie mojéj, anim ich oddzielił w jakiéjkolwiek nieczystości, anim wydał z tych rzeczy nic na rzecz pogrzebną: byłem posłuszen głosu Pana, Boga mego, i uczyniłem wszystko, jakoś mi przykazał. Deuteronomy Pwt 5 26 15 Wejrzyjż z śwdątnice twojéj, i z wysokiego niebios mieszkania, a błogosław ludowi twemu Izraelskiemu i ziemi, którąś nam dał, jakoś przysiągł ojcom naszym, ziemi mlekiem i miodem płynącéj. Deuteronomy Pwt 5 26 16 Dzisiaj Pan, Bóg twój, przykazał tobie, abyś czynił te przykazania i sądy: i strzegł, i pełnił ze wszystkiego serca twego i ze wszystkiéj dusze twojéj. -Deuteronomy Pwt 5 26 7 Panaś dziś obrał, abyć był Bogiem, a żebyś chodził drogami jego, i strzegł Ceremonii jego, i przykazania i sądów, a był posłuszen rozkazaniu jego. +Deuteronomy Pwt 5 26 17 Panaś dziś obrał, abyć był Bogiem, a żebyś chodził drogami jego, i strzegł Ceremonii jego, i przykazania i sądów, a był posłuszen rozkazaniu jego. Deuteronomy Pwt 5 26 18 I Pan obrał cię dziś, abyś mu był ludem osobliwym, tak jakoć powiedział, a żebyś strzegł wszystkiego przykazania jego: Deuteronomy Pwt 5 26 19 I żeby cię uczynił wyższym nade wszystkie narody, które stworzył, ku chwale i imieniu i sławie swojéj, abyś był ludem świętym Pana, Boga twego, jako mówił. Deuteronomy Pwt 5 27 1 I przykazał Mojżesz i starsi Izraela ludowi, mówiąc: Strzeżcie wszystkiego rozkazania, które wam dziś przykazuję. @@ -5807,14 +5844,14 @@ Deuteronomy Pwt 5 34 9 A Jozue, syn Nun, napełnion jest Ducha mądrości; bo Mo Deuteronomy Pwt 5 34 10 I byli mu posłuszni synowie Izraelowi i uczynili, jako Pan rozkazał Mojżeszowi. Deuteronomy Pwt 5 34 11 I nie powstał napotem prorok w Izraelu jako Mojżesz, któregoby znał Pan twarzą w twarz: Deuteronomy Pwt 5 34 12 We wszystkich znakach i cudach, które posłał przezeń, żeby czynił w ziemi Egipskiéj Pharaonowi i wszystkim sługom jego i wszystkiéj ziemi jego, -Deuteronomy Pwt 5 34 13 I wszelaką rękę mocną, i dziwy wielkie, które czynił Mojżesz przed wszystkim Izraelem. +Deuteronomy Pwt 5 34 13 I wszelaką rękę mocną, i dziwy wielkie, które czynił Mojżesz przed wszystkim Izraelem. Przypisy Joshua Joz 6 1 1 I stało się po śmierci Mojżesza, sługi Pańskiego, iż mówił Pan do Jozuego, syna Nun, służebnika Mojżeszowego, i rzekł mu: Joshua Joz 6 1 2 Mojżesz, sługa mój, umarł: wstań a przepraw się przez ten Jordan, ty i wszystek lud z tobą do ziemie, którą ja dam synom Izraelowym, Joshua Joz 6 1 3 Wszelkie miejsce, po którem deptać będzie stopa nogi waszéj, dam wam, jakom rzekł Mojżeszowi, Joshua Joz 6 1 4 Od puszczéj i od Libanu aż do rzeki wielkiéj Euphratesa, wszystka ziemia Hetejczyków, aż do morza wielkiego na zachód słońca, będzie granica wasza. Joshua Joz 6 1 5 Żaden się wam sprzeciwić nie będzie mógł, po wszystkie dni żywota twego: jakom był z Mojżeszem, tak będę z tobą, nie opuszczę cię, ani cię odstąpię. Joshua Joz 6 1 6 Zmacniaj się, a bądź dużym; albowiem ty losem podzielisz ludowi temu ziemię, o którąm ojcom ich przysiągł, żebym ją dał im. -Joshua Joz 6 1 7 Zmacniaj się tedy, a bądź mocnym bardzo, abyś strzegł i czynił wszystek zakon, któryć rozkazał Mojżesz, sługa mój: nie ustępuj od niego w prawo ani w lewo, abyś rozumiał wszystko, co czynisz. +Joshua Joz 6 1 7 7. Zmacniaj się tedy, a bądź mocnym bardzo, abyś strzegł i czynił wszystek zakon, któryć rozkazał Mojżesz, sługa mój: nie ustępuj od niego w prawo ani w lewo, abyś rozumiał wszystko, co czynisz. Joshua Joz 6 1 8 Niechaj nie odstępuje księga zakonu tego od ust twoich: ale w niéj będziesz rozmyślał we dnie i w nocy, abyś strzegł i czynił wszystko, co w niéj napisano: na ten czas wyprostujesz drogę twoję, i wyrozumiesz ją. Joshua Joz 6 1 9 Otoć przykazuję: Zmacniaj się, a bądź duży, nie bój się, ani się lękaj; bo z tobą jest Pan, Bóg twój, we wszystkiem, do czegokolwiek się obrócisz. Joshua Joz 6 1 10 I przykazał Jozue przełożonym nad ludem, mówiąc: Przejdźcie przez pośrodek obozu i rozkażcie ludowi, i mówcie: @@ -6464,7 +6501,7 @@ Joshua Joz 6 24 29 A potem umarł Jozue, syn Nun, sługa Pański, mając sto i d Joshua Joz 6 24 30 I pogrzebli go na granicy osiadłości jego w Thamnathsare, które leży na górze Ephraim, na północnéj stronie góry Gaas. Joshua Joz 6 24 31 I służył Izrael Panu po wszystkie dni Jozuego i starszych, którzy przez długi czas żyli po Jozuem i którzy wiedzieli wszystkie sprawy Pańskie, które był uczynił w Izraelu. Joshua Joz 6 24 32 Kości téż Józephowe , które byli wzięli synowie Izraelowi z Egiptu, pogrzebli w Sychem, na części pola, które był kupił Jakób u synów Hemora, ojca Sychem, za sto młodych owiec, i było w osiadłości synów Józephowych. -Joshua Joz 6 24 33 Eleazar téż, syn Aaronów, umarł: i pogrzebli go w Gabaath Phineesa, syna jego, które mu dano na górze Ephraim. +Joshua Joz 6 24 33 Eleazar téż, syn Aaronów, umarł: i pogrzebli go w Gabaath Phineesa, syna jego, które mu dano na górze Ephraim. Przypisy Judges Sdz 7 1 1 Po śmierci Jozuego radzili się synowie Izraelowi Pana, mówiąc: Kto pójdzie przed nami przeciw Chananejczykowi, a będzie hetmanem wojny? Judges Sdz 7 1 2 I rzekł Pan: Judas pójdzie: otom dał ziemię w ręce jego. Judges Sdz 7 1 3 I rzekł Judas Symeonowi, bratu swemu: Pójdź ze mną do działu mego, a walcz przeciw Chananejczykowi: że ja téż pójdę z tobą do działu twego. I poszedł z nim Symeon. @@ -6479,7 +6516,7 @@ Judges Sdz 7 1 11 A zonąd poszedłszy ruszył się ku obywatelom Dabir, któreg Judges Sdz 7 1 12 I rzekł Kaleb: Ktoby dobył Karyath Sepher, i spustoszył go, dam mu Akszę, córkę moję, za żonę. Judges Sdz 7 1 13 A gdy go dobył Othoniel, syn Cenez, brat Kaleb ów mniejszy, dał mu Akszę, córkę swą, za żonę. Judges Sdz 7 1 14 Którą jadącą w drodze upominał mąż jéj, aby prosiła u ojca swego pola: która gdy wzdychała siedząc na ośle, rzekł jej Kaleb: Cóż ci? -Judges Sdz 7 1 15 A ona odpowiedziała: Daj mi błogosławieństwo: ponieważeś mi dał suchą ziemię, daj i oblaną wodami. [0239]I dał jéj Kaleb mokrą ziemię wyższą i niższą. +Judges Sdz 7 1 15 A ona odpowiedziała: Daj mi błogosławieństwo: ponieważeś mi dał suchą ziemię, daj i oblaną wodami. I dał jéj Kaleb mokrą ziemię wyższą i niższą. Judges Sdz 7 1 16 A. synowie Cyneusza, powinnego Mojżeszowego, wyszli z miasta Palm z synmi Juda w puszczą działu jego, która jest na południe Arad: i mieszkali z nim. Judges Sdz 7 1 17 I poszedł Judas z Symeonem, bratem swym, i porazili Chananejczyka, który mieszkał w Sephaad, i zabili go: i nazwano imię miasta onego Horma, to jest, przeklęctwo. Judges Sdz 7 1 18 Wziął też Judas Gazę z granicami jéj, i Askalon i Akkaron, z ich granicami. @@ -6559,7 +6596,8 @@ Judges Sdz 7 4 1 I przydali synowie Izraelowi złe czynić przed oczyma Pańskie Judges Sdz 7 4 2 I dał je Pan w ręce Jabin, króla Chananejskiego, który królował w Asor: a miał hetmana wojska swego, imieniem Sysarę, a sam mieszkał w Haroseth pogańskiem. Judges Sdz 7 4 3 I wołali synowie Izraelowi do Pana; bo miał dziewięć set wozów kosistych, a przez dwadzieścia lat bardzo je był ścisnął. Judges Sdz 7 4 4 A była Debora prorokini, żona Lapidoth, która sądziła lud czasu onego. -Judges Sdz 7 4 6 A siedziała pod palmą, którą imieniem jéj zwano, między Rama a Bethel, na górze Ephraim: i chodzili do niéj synowie Izraelowi na każdy sąd. +Judges Sdz 7 4 5 A siedziała pod palmą, którą imieniem jéj zwano, między Rama a Bethel, na górze Ephraim: i chodzili do niéj synowie Izraelowi na każdy sąd. +Judges Sdz 7 4 6 Która posłała i przyzwała Baraka, syna Abinoem, z Kedes Nephthali, i rzekła do niego: Przykazał ci Pan, Bóg Izraelów: Idź, a wiedź wojsko na górę Thabor, a weźmiesz z sobą dziesięć tysięcy rycerzów z synów Nephthali i z synów Zabulon. Judges Sdz 7 4 7 A ja przywiodę do ciebie na miejsce potoka Cyson Sysarę, hetmana wojska Jabin, i wozy jego i wszystek lud: a dam je av rękę twoje. Judges Sdz 7 4 8 I rzekł do niej Barak: Jeźli pójdziesz zemną, pójdę: jeźli nie będziesz chciała iść zemną, nie pójdę. Judges Sdz 7 4 9 Która rzekła do niego: Pójdęć z tobą, ale tego razu zwycięstwa nie przypiszą tobie; bo w niewieściéj ręce będzie dan Sysara. A tak powstała Debora i poszła z Barakiem do Kedes. @@ -6611,6 +6649,7 @@ Judges Sdz 7 5 30 Podobno teraz dzieli korzyści, a obierają mu co najcudniejsz Judges Sdz 7 5 31 Tak niechaj zginą wszyscy nieprzyjaciele twoi, Panie: a, którzy cię miłują, jako się jaśni słońce, kiedy wschodzi, tak niechaj świecą. Judges Sdz 7 5 32 I była w pokoju ziemia przez czterdzieści lat. Judges Sdz 7 6 1 I uczynili synowie Izraelowi złe przed oczyma Pańskiemi, który je dał w rękę Madyan przez siedm lat. +Judges Sdz 7 6 2 I byli bardzo od nich uciśnieni: i poczynili sobie jamy i jaskinie w górach, i miejsca bardzo obronne na odpór. Judges Sdz 7 6 3 A gdy Izrael zasiał, przyjeżdżał Madyan i Amalek i inne wschodnie narody. Judges Sdz 7 6 4 I u nich rozbiwszy namioty, jako było w trawie wszystko psowali, aż do wejścia Gazy: a zgoła nic do żywności należącego w Izraelu nie zostawiali, ani owiec, ani wołów, ani osłów. Judges Sdz 7 6 5 Bo i sami, i wszystkie trzody ich przyciągali z namiotami swymi, a jako szarańcza wszystkie miejsca napełniała niezliczona wielkość ludzi i wielbłądów, pustosząc wszystko, czego się dotknęli. @@ -6635,7 +6674,7 @@ Judges Sdz 7 6 23 I rzekł mu Pan: Pokój z tobą: nie bój się, nie umrzesz. Judges Sdz 7 6 24 Zbudował tedy tam Gedeon ołtarz Panu i nazwał go: Pański pokój, aż do dnia dzisiejszego. A gdy był jeszcze w Ephra, która jest domu Ezry, Judges Sdz 7 6 25 Nocy onéj rzekł Pan do niego: Weźmij byka ojca twego, a drugiego byka, siedmiletniego, i rozwalisz ołtarz Baalów, który jest ojca twego: a gaj, który jest około ołtarza, wyrąbaj. Judges Sdz 7 6 26 I zbudujesz ołtarz Panu, Bogu twemu, na wierzchu téj skały, na któréjeś pierwéj ofiarę położył: i weźmiesz byka wtórego i ofiarujesz całopalenie na stosie drew, których z gaju wysieczesz. -Judges Sdz 7 6 27 Wziąwszy tedy Gedeon dziesięć mężów służebników swoich, uczynił, jako mu był Pan przykazał. Lecz [0245]bojąc się domu ojca swego i ludzi miasta onego, nie chciał tego we dnie czynić, ale wszystko w nocy odprawił. +Judges Sdz 7 6 27 Wziąwszy tedy Gedeon dziesięć mężów służebników swoich, uczynił, jako mu był Pan przykazał. Lecz bojąc się domu ojca swego i ludzi miasta onego, nie chciał tego we dnie czynić, ale wszystko w nocy odprawił. Judges Sdz 7 6 28 A gdy wstali rano ludzie miasta onego, ujrzeli rozwalony ołtarz Baalów, i gaj wyrąbany, i byka drugiego włożonego na ołtarz, który na ten czas był zbudowany. Judges Sdz 7 6 29 I rzekli jeden do drugiego: Kto to uczynił? A gdy się dowiadowali, ktoby to uczynił, powiedziano: Gedeon, syn Joas, to wszystko uczynił. Judges Sdz 7 6 30 I rzekli do Joas: Wywiedź tu syna twego, żeby umarł; bo rozwalił ołtarz Baalów, i gaj wyrąbał. @@ -6658,6 +6697,7 @@ Judges Sdz 7 7 6 Była tedy liczba tych, którzy ręką do ust miecąc, łeptali Judges Sdz 7 7 7 I rzekł Pan do Gedeona: We trzech set mężów, którzy łeptali wodę, wybawię was i dam w rękę twą Madyan: a inny wszystek lud niech się wróci na miejsce swoje. Judges Sdz 7 7 8 Nabrawszy tedy wedle pocztu strawy i trąb, rozkazał wszystkiemu innemu mnóstwu odejść do przybytków swoich: a sam ze trzema sty mężów puścił się na wojnę: a obóz Madyański był na spodku w dolinie. Judges Sdz 7 7 9 Téjże nocy rzekł Pan do niego: Wstań, a znidź do obozu; bom ci je dał w rękę twoję. +Judges Sdz 7 7 10 A jeźli się sam iść boisz, niechaj znidzie z tobą Phara, sługa twój. Judges Sdz 7 7 11 A gdy usłyszysz, co mówią, tedy się posilą ręce twoje, i bezpieczniéj do obozu nieprzyjacielskiego znidziesz. Szedł tedy sam i Phara, sługa jego, na część obozu, gdzie była straż zbrojnych. Judges Sdz 7 7 12 A Madyan i Amalek i wszyscy wschodni narodowie, pokładłszy się leżeli w dolinie, jako mnóstwo szarańczy: wielbłądowie téż niezliczeni byli, jako piasek, który leży na brzegu morskim. Judges Sdz 7 7 13 A gdy przyszedł Gedeon, powiadał ktoś towarzyszowi swemu sen, i tym sposobem powiadał, co widział: Widziałem sen, i zdało mi się, jakoby podpłomyk jęczmienny toczył się, i do obozu Madyan zstępował: a przyszedłszy do namiotu, uderzył weń i wywrócił, i ziemią do gruntu porównał. @@ -6705,7 +6745,7 @@ Judges Sdz 7 8 29 Szedł tedy Jerobaal, syn Joas, i mieszkał w domu swym: Judges Sdz 7 8 30 A miał siedmdziesiąt synów, którzy poszli z biódr jego: dlatego że miał wiele żon. Judges Sdz 7 8 31 A nałożnica jego, którą miał w Sychem, urodziła mu syna imieniem Abimelecha. Judges Sdz 7 8 32 I umarł Gedeon, syn Joas, w starości dobréj, i pogrzebion jest w grobie Joas, ojca swego, w Ephra z domu Ezry. -Judges Sdz 7 8 33 A potem jako umarł Gedeon, [0248]odwrócili się synowie Izraelowi i cu-dzołożyli z Baalim: i uczynili przymierze z Baal, aby im był za boga: +Judges Sdz 7 8 33 A potem jako umarł Gedeon, odwrócili się synowie Izraelowi i cu-dzołożyli z Baalim: i uczynili przymierze z Baal, aby im był za boga: Judges Sdz 7 8 34 Ani wspomnieli na Pana, Boga swego, który je wyrwał z rąk wszystkich nieprzyjaciół ich okolicznych: Judges Sdz 7 8 35 Ani uczynili miłosierdzia nad domem Jerobaal Gedeona, według wszego dobra, które był uczynił Izraelowi. Judges Sdz 7 9 1 I poszedł Abimelech, syn Jerobaal, do Sychem do braciéj matki swej, i mówił do nich i do wszystkiej rodziny domu ojca matki swéj, mówiąc: @@ -6730,6 +6770,7 @@ Judges Sdz 7 9 19 Jeźli tedy dobrze a krom grzechu obeszliście się z Jerobaal Judges Sdz 7 9 20 Ale jeźli przewrotnie, niech ogień wynidzie z niego, a niech zniszczy obywatele Sychem, i miasteczko Mello: i niech wynidzie ogień z mężów Sychem, i z miasteczka Mello, a niech pożre Abimelecha. Judges Sdz 7 9 21 Co gdy wyrzekł, uciekł i poszedł do Bera: i mieszkał tam dla bojaźni Abimelecha, brata swego. Judges Sdz 7 9 22 Królował tedy Abimelech nad Izraelem trzy lata. +Judges Sdz 7 9 23 I posłał Pan ducha złego między Abimelecha a między obywatele Sychem, którzy jęli się nim brzydzić, Judges Sdz 7 9 24 I niecnotą mordu siedmidziesiąt synów Jerobaal: i wylanie krwie ich jęli wkładać na Abimelecha, brata ich, i na inne książęta Sychimów, którzy mu byli pomogli. Judges Sdz 7 9 25 I zasadzili się nań na wierzchu gór: a gdy czekali przyjazdu jego, rozbojem się bawili, biorąc lup z mijających: i powiedziano Abimelechowi. Judges Sdz 7 9 26 I przyszedł Gaal, syn Obed, z bracią swą i przeszedł do Sychem: na którego przyjście wziąwszy serce obywatele Sychem, @@ -6743,7 +6784,7 @@ Judges Sdz 7 9 33 A rano, gdy wschodzi słońce, przypadnij na miasto: a gdy on Judges Sdz 7 9 34 Wstał tedy Abimelech ze wszystkiem wojskiem swem w nocy, i zasadzkę uczynił podle Sychem na czterech miejscach. Judges Sdz 7 9 35 I wyszedł Gaal, syn Obed, i stanął w wejściu bramy miejskiéj: i wstał Abimelech i wszystko wojsko z nim z miejsca zasady. Judges Sdz 7 9 36 A gdy ujrzał lud Gaal, rzekł do Zebula: Ono lud z gór zstępuje. Któremu on odpowiedział: Cienie gór widzisz, jakoby głowy ludzkie, a tą omyłką się mylisz. -Judges Sdz 7 9 37 I rzekł zasię Gaal: Ono lud występuje z pośrodka ziemie, a jeden huf idzie drogą, która patrzy ku dębu. +Judges Sdz 7 9 37 37. I rzekł zasię Gaal: Ono lud występuje z pośrodka ziemie, a jeden huf idzie drogą, która patrzy ku dębu. Judges Sdz 7 9 38 Rzekł mu Zebul: Gdzież teraz gęba twoja, którąś mówił: Cóż jest Abimelech, abyśmy mu służyli? Izali nie to jest lud, któryś lekce ważył? Wynidźże a walcz przeciw jemu. Judges Sdz 7 9 39 Tedy wyszedł Gaal, na co patrzył lud Sychem, i potkał się z Abimelechem. Judges Sdz 7 9 40 Który go gonił uciekającego, i wpędził do miasta, i poległo z strony jego bardzo wiele, aż do bramy miejskiéj. @@ -6755,7 +6796,7 @@ Judges Sdz 7 9 45 Ale Abimelech przez cały on dzień dobywał miasta: które wz Judges Sdz 7 9 46 Co gdy usłyszeli, którzy mieszkali na wieży Sychimów, weszli do Zboru boga swego Beryth, gdzie byli z nim przymierze uczynili, i ztąd miejsce imię było wzięło, które było bardzo obronne. Judges Sdz 7 9 47 Abimelech téż usłyszawszy, że mężowie wieże Sychimów współ się skupili, Judges Sdz 7 9 48 Wstąpił na górę Selmon ze wszystkim ludem swoim , a pochwyciwszy siekierę uciął gałąź z drzewa, i włożoną niosąc na ramieniu, rzekł do towarzyszów: Co widzicie, że ja czynię, wnet uczyńcie. -Judges Sdz 7 9 49 A tak ubiegając się, [0250]bawszy gałęzi z drzew, szli za wodzem. Którzy obłożywszy wieżę zapalili: i tak się stało, że dymem i ogniem tysiąc człowieka zginęło, mężów pospołu i niewiast, obywatelów wieże Sychim. +Judges Sdz 7 9 49 A tak ubiegając się, bawszy gałęzi z drzew, szli za wodzem. Którzy obłożywszy wieżę zapalili: i tak się stało, że dymem i ogniem tysiąc człowieka zginęło, mężów pospołu i niewiast, obywatelów wieże Sychim. Judges Sdz 7 9 50 A Abimelech ruszywszy się ztamtąd, przyciągnął do miasteczka Thebes, które obtoczywszy obiegł wojskiem. Judges Sdz 7 9 51 A wpośród miasta była wieża wysoka, do któréj byli uciekli pospołu mężowie i niewiasty i wszyscy przedniejsi miasta, zawarłszy drzwi bardzo mocno, a stojąc na dachu wieże po miejscach obronnych. Judges Sdz 7 9 52 I przyszedłszy Abimelech pod wieżę mężnie walczył, a przystąpiwszy ku drzwiom, chciał ogień założyć. @@ -6806,6 +6847,7 @@ Judges Sdz 7 11 21 I dał go Pan w ręce Izraelowe ze wszystkiem wojskiem jego, Judges Sdz 7 11 22 I wszystkie granice jego od Arnon aż do Jabok, i od pustynie aż do Jordana. Judges Sdz 7 11 23 Pan tedy. Bóg Izraelski, wywrócił Amorrejczyka, gdy walczył nań lud jego Izraelski: a ty teraz chcesz posięść ziemię jego? Judges Sdz 7 11 24 Aza to, co posiadł Chamos, bóg twój, tobie prawem nie przynależy? a co Pan, Bóg nasz, zwycięzca otrzymał, na naszę téż osiadłość się dostanie. +Judges Sdz 7 11 25 Chyba byś ty był lepszy niźli Balak, syn Sephor, król Moabski: albo pokazać możesz, że się wadził z Izraelem i walczył przeciw jemu, Judges Sdz 7 11 26 Gdy mieszkał w Hesebon i w wioskach jego, i w Aroer i wsiach jego, albo we wszystkich miastach nad Jordanem przez trzysta lat. Czemużeście przez tak długi czas o to upominanie się nic nie czynili? Judges Sdz 7 11 27 A tak nie ja grzeszę przeciwko tobie, ale ty przeciwko mnie źle czynisz, nakazując mi wojny niesprawiedliwe: niechaj sądzi Pan Sędzia tego dnia między Izraelem a między syny Ammon. Judges Sdz 7 11 28 I nie chciał król synów Ammonowych przestać na słowiech Jephtego, które przez posły wskazał. @@ -6826,7 +6868,7 @@ Judges Sdz 7 12 2 Którym on odpowiedział: Miałem ja i lud mój spór wielki z Judges Sdz 7 12 3 Co widząc, położyłem duszę moję w rękach moich i przeszedłem do synów Ammon, i dał je Pan wręce moje: a cóżem zawinił, abyście przeciwko mnie powstali na wojnę? Judges Sdz 7 12 4 Zwoławszy tedy do siebie wszystkie męże Galaad, walczył przeciwko Ephraimowi: i porazili mężowie Galaad Ephraima, że był rzekł: Zbiegiem jest Galaad od Ephraima, i mieszka w pośrodku Ephraim i Manasse. Judges Sdz 7 12 5 I osiedli Galaadczykowie brody Jordańskie, przez które się Ephraim wracać miał. A gdy przyszedł do nich z liczby Ephraim, uciekając, i mówił: Proszę, dopuśćcie mi się przeprawić: mówili mu Galaadczykowie: Czy Ephraimczykeś ty? który gdy mówił: Nie jestem. -Judges Sdz 7 12 6 Pytali go: Mówże Szybboleth, co się wykłada: kłos. A on odpowiadał: Sybboleth: tąż literą kłosu [0253]wyrazić nie mogąc: i wnet poimawszy go zabijali u samego przeprawiania się przez Jordan. I poległo w on czas z Ephraim czterdzieści i dwa tysiące. +Judges Sdz 7 12 6 Pytali go: Mówże Szybboleth, co się wykłada: kłos. A on odpowiadał: Sybboleth: tąż literą kłosu wyrazić nie mogąc: i wnet poimawszy go zabijali u samego przeprawiania się przez Jordan. I poległo w on czas z Ephraim czterdzieści i dwa tysiące. Judges Sdz 7 12 7 Sądził tedy Jephte Galaadczyk Izraela sześć lat i umarł i pogrzebion w mieście swem Galaad. Judges Sdz 7 12 8 Potem sądził Izraela Abesan z Bethlehem : Judges Sdz 7 12 9 Który miał trzydzieści synów i trzydzieści córek, które wydając z domu dał za mąż, i téjże liczby synom swym wziął żony, wprowadzając do domu swego: który siedm lat sądził Izraela: @@ -6851,7 +6893,7 @@ Judges Sdz 7 13 13 I rzekł Aniół Pański do Manuego: Od wszego, com powiedzia Judges Sdz 7 13 14 A cokolwiek się z winnice rodzi, niechaj nie jada: wina i sycery niech nie pije, niczego nieczystego niech nie pożywa: a com jéj rozkazał, to niechaj wypełni i przestrzega. Judges Sdz 7 13 15 I rzekł Manue do Anioła Pańskiego: Proszę cię, abyś zezwolił na prośbę moję, i żebyśmyć uczynili koźlątko z kóz. Judges Sdz 7 13 16 Któremu odpowiedział Aniół: Jeźli mię przymuszasz, nie będę jadł chleba twego: ale jeźli chcesz uczynić całopalenie, ofiarujże je Panu: a nie wiedział Manue, że to był Aniół Pański. -Judges Sdz 7 13 17 I rzekł do niego: Jakoć imię? [0254]aby, jeźli się spełni słowo twoje, uczciliśmy cię. +Judges Sdz 7 13 17 I rzekł do niego: Jakoć imię? aby, jeźli się spełni słowo twoje, uczciliśmy cię. Judges Sdz 7 13 18 Któremu on odpowiedział: Przecz się pytasz o imię moje, które jest dziwne? Judges Sdz 7 13 19 A tak wziął Manue koźlę z kóz i mokre ofiary i położył na skale, ofiarując Panu, który czyni dziwy: a sam i żona jego patrzyli. Judges Sdz 7 13 20 A gdy występował płomień ołtarza ku niebu, Aniół Pański wstąpił pospołu w płomieniu: co gdy ujrzeli Manue i żona jego, upadli na twarzy swe na ziemię. @@ -6875,7 +6917,7 @@ Judges Sdz 7 14 12 Którym rzekł Samson: Zadam wam gadkę: którą jeźli mi zg Judges Sdz 7 14 13 A jeźli nie będziecie mogli zgadnąć: tedy wy mnie dacie trzydzieści czechłów i trzydzieści sukien. Którzy mu odpowiedzieli: Zadaj gadkę, że usłyszymy. Judges Sdz 7 14 14 I rzekł im: Z jedzącego wyszedł pokarm, a z mocnego wyszła słodkość. I nie mogli przez trzy dni zgadnąć zagadki. Judges Sdz 7 14 15 A gdy przychodził siódmy dzień, rzekli do żony Samsonowéj: Pochlebuj mężowi twemu, a namów go, żeć powie, co znaczy gadka: a jeźli nie będziesz chciała uczynić, zapalimy cię i z domem ojca twego. Cżyliście nas przeto prosili na wesele, żebyście nas złupili? -Judges Sdz 7 14 16 Która łzy u Samsona wylewała i uskarżała się, mówiąc: Masz mię w nienawiści, a nie miłujesz: dlategóż gadki, którąś zadał synom ludu mego, nie chcesz mi wyłożyć. A on odpowiedział: Ojcu memu i matce [0255]nie chciałem powiedzieć, a tobie będę mógł powiedzieć? +Judges Sdz 7 14 16 Która łzy u Samsona wylewała i uskarżała się, mówiąc: Masz mię w nienawiści, a nie miłujesz: dlategóż gadki, którąś zadał synom ludu mego, nie chcesz mi wyłożyć. A on odpowiedział: Ojcu memu i matce nie chciałem powiedzieć, a tobie będę mógł powiedzieć? Judges Sdz 7 14 17 Przez siedm tedy dni wesela płakała przed nim, aż dnia siódmego, gdy mu się uprzykrzyła, wyłożył: która wnet powiedziała sąsiadom swoim. Judges Sdz 7 14 18 A oni mu rzekli dnia siódmego przed zachodem słońca: Co słodszego nad miód? a co mocniejszego nad lwa? Który rzekł do nich: Byście byli nie orali jałowicą moją, me naleźlibyście byli gadki mojéj. Judges Sdz 7 14 19 Przypadł tedy nań Duch Pański, i szedł do Askalona i zabił tam trzydzieści mężów, których szaty wziąwszy dał tym, którzy byli gadkę zgadli: I rozgniewany bardzo szedł do domu ojca swego. @@ -6898,7 +6940,7 @@ Judges Sdz 7 15 15 I nalezioną czeluść, to jest szczękę oślą, która leż Judges Sdz 7 15 16 I rzekł: Czeluścią oślą, szczęką źrebca oślic zgładziłem je i zabiłem tysiąc mężów. Judges Sdz 7 15 17 A gdy tych słów śpiewając dokończył, Judges Sdz 7 15 18 Porzucił czeluść z ręki, i nazwał imię miejsca onego Ramath Lechi, co się wykłada, podniesienie czeluści. -Judges Sdz 7 15 19 A gdy pragnął bardzo, wołał do Pana, i rzekł: Tyś dał przez rękę sługi twego to wybawienie bardzo wielkie i zwycięstwo: a oto od [0256]pragnienia umieram, i wpadnę w ręce nieobrzezanych. +Judges Sdz 7 15 19 A gdy pragnął bardzo, wołał do Pana, i rzekł: Tyś dał przez rękę sługi twego to wybawienie bardzo wielkie i zwycięstwo: a oto od pragnienia umieram, i wpadnę w ręce nieobrzezanych. Judges Sdz 7 15 20 I otworzył Pan trzonowy ząb w czeluści ośléj, i wyszły z niego wody, których się napiwszy, ochłodził ducha, i posilił się. I przetóż nazwano ono miejsce: Źródło wzywającego z czeluści, aż do dnia dzisiejszego. Judges Sdz 7 15 21 I sądził Izraela za dni Philistynów dwadzieścia lat. Judges Sdz 7 16 1 Szedł téż do Gazy i ujrzał tam niewiastę nierządnicę i wszedł do niéj. @@ -6919,7 +6961,7 @@ Judges Sdz 7 16 15 I rzekła do niego Dalila: Jakoż powiadasz, żebyś mię mi Judges Sdz 7 16 16 A gdy mu dokuczała i przez wiele dni ustawicznie przy nim tkwiała, czasu odpoczynienia nie dając, ustała dusza jego i aż do śmierci się spracowała. Judges Sdz 7 16 17 Tedy otwierając prawdę, rzekł do niéj: Żelazo nigdy nie postało na głowie mojéj; bom jest Nazareusz, to jest, poświęcony Bogu z żywota matki mojéj: jeźliby mi głowę ogolono, odejdzie odemnie moc moja i ustanę, i będę jako inni ludzie. Judges Sdz 7 16 18 A ona widząc, że jéj wyznał wszystek umysł swój, posłała do książąt Philistyńskich i rozkazała: Przyjedźcie jeszcze raz; boć mi teraz otworzył serce swoje. Którzy przyjechali, wziąwszy pieniądze, które byli obiecali. -Judges Sdz 7 16 19 A ona uśpiła go na koleniech [0257]swoich, i położyła głowę jego na swem łonie: i przyzwała barwierza, i ogoliła siedm włosów jego i poczęła go odpychać i wyganiać od siebie; bo natychmiast moc odeszła od niego: +Judges Sdz 7 16 19 A ona uśpiła go na koleniech swoich, i położyła głowę jego na swem łonie: i przyzwała barwierza, i ogoliła siedm włosów jego i poczęła go odpychać i wyganiać od siebie; bo natychmiast moc odeszła od niego: Judges Sdz 7 16 20 I rzekła: Philistynowie nad tobą, Samsonie. Który ze snu wstawszy, rzekł w sercu swojem: Wynidę, jakom przedtem czynił, a otrząsnę się: nie wiedząc, że Pan odstąpił od niego. Judges Sdz 7 16 21 Którego poimawszy Philistynowie, natychmiast mu oczy wyłupili, i wiedli go do Gazy, związawszy łańcuchami, a zamknąwszy go w ciemnicy, żarna obracać przymusili. Judges Sdz 7 16 22 I już włosy jego podrastać poczynały. @@ -6941,7 +6983,7 @@ Judges Sdz 7 17 6 W one dni nie było króla w Izraelu, ale każdy, co się mu z Judges Sdz 7 17 7 Był téż drugi młodzieniec z Bethlehem Judy, z pokolenia jego: a ten był Lewit i mieszkał tam. Judges Sdz 7 17 8 I wyszedłszy z miasta Bethlehem, chciał gościem być, gdzieby sobie wczas nalazł. A gdy przyszedł na górę Ephraim będąc w drodze, i wstąpił trochę do domu Michasza, Judges Sdz 7 17 9 Spytan jest od niego, zkądby przyszedł. Który odpowiedział: Jestem Lewit z Bethlehem Judy, a idę, źebych mieszkał, kędy będę mógł, i gdzieby mi się zdało z moim pożytkiem. -Judges Sdz 7 17 10 I rzekł Michasz: Mieszkaj u [0258]mnie, a bądź mi ojcem i kapłanem: a dam ci na każdy rok dziesięć śrebrników i dwie szaty i czego do żywności potrzeba. +Judges Sdz 7 17 10 I rzekł Michasz: Mieszkaj u mnie, a bądź mi ojcem i kapłanem: a dam ci na każdy rok dziesięć śrebrników i dwie szaty i czego do żywności potrzeba. Judges Sdz 7 17 11 Przyzwolił i mieszkał u człowieka, i był mu jako jeden z synów. Judges Sdz 7 17 12 I napełnił Michasz rękę jego, i miał młodzieńca kapłanem u siebie, mówiąc : Judges Sdz 7 17 13 Teraz wiem, że mi Bóg uczyni dobrze, mającemu kapłana z rodu Lewitskiego. @@ -7011,11 +7053,11 @@ Judges Sdz 7 20 2 I wszyscy węgłowie ludu i wszystkie pokolenia Izraelowe zesz Judges Sdz 7 20 3 (Ani to tajno było synom Benjamin, że się zeszli synowie Izraelowi w Maspha.) I spytany Lewita, mąż niewiasty zamordowanéj, jako się tak wielka złość stała, Judges Sdz 7 20 4 Odpowiedział: Przyszedłem do Gabaa Benjamin z żoną swą i tamem stanął. Judges Sdz 7 20 5 Alić oto ludzie onego miasta obstąpili w nocy dom, w którymem stał, chcąc mię zabić, a żonę moję niesłychaną zapalczywością wszeteczeństwa gwałcąc: nawet umarła. -Judges Sdz 7 20 6 Którą porwawszy rozsiekałem w sztuki, i rozesłałem części po wszystkich granicach osiadłości [0261]waszéj; bo nigdy taka niecnota i tak haniebny grzech nie stał się w Izraelu. +Judges Sdz 7 20 6 Którą porwawszy rozsiekałem w sztuki, i rozesłałem części po wszystkich granicach osiadłości waszéj; bo nigdy taka niecnota i tak haniebny grzech nie stał się w Izraelu. Judges Sdz 7 20 7 Jesteście tu wszyscy synowie Izraelowi, postanówcież, co czynić macie. Judges Sdz 7 20 8 I stojąc wszystek lud, jako jednego człowieka mową odpowiedział: Nie wrócimy się do przybytków naszych, ani żaden nie wnidzie do domu swego. Judges Sdz 7 20 9 Ale to przeciw Gabaa spólnie uczyńmy: -Judges Sdz 7 20 10 Niech będą obrani dziesięć mężów ze sta, ze wszystkich pokoleń Izraelskich, a sto z tysiąca, a tysiąc z dziesiąci tysięcy, żeby znosili żywność wojsku, i abyśmy mogli walczyć przeciw Gabaa Benjamin, a oddać mu za niecnotę, co zasłużył. +Judges Sdz 7 20 10 10. Niech będą obrani dziesięć mężów ze sta, ze wszystkich pokoleń Izraelskich, a sto z tysiąca, a tysiąc z dziesiąci tysięcy, żeby znosili żywność wojsku, i abyśmy mogli walczyć przeciw Gabaa Benjamin, a oddać mu za niecnotę, co zasłużył. Judges Sdz 7 20 11 I zebrał się wszystek Izrael do miasta, jako jeden człowiek, jednaką myślą i jedną radą. Judges Sdz 7 20 12 I posłali posły do wszystkiego pokolenia Benjamin, coby im mówili: Czemu się tak haniebna złość nalazła między wami? Judges Sdz 7 20 13 Wydajcie ludzie z Gabaa, którzy tę złość popełnili, aby pomarli, a było zniesione złe z pośrodku Izraela. Którzy nie chcieli usłuchać rozkazania braciéj swéj, synów Izraelowych; @@ -7036,7 +7078,7 @@ Judges Sdz 7 20 27 I pytali się o swem powodzeniu. Na ten czas była tam skrzyn Judges Sdz 7 20 28 A Phinees, syn Eleazara, syna Aaronowego, był przełożonym domu. Radzili się tedy Pana, i rzekli: Mamyli jeszcze wyniść na wojnę przeciw synom Benjaminowym, braciéj naszéj, czyli zaniechać? Którym Pan rzekł: Idźcie; bo jutro dam je w ręce wasze. Judges Sdz 7 20 29 I zasadzili synowie Izraelowi zasadzkę około miasta Gabaa: Judges Sdz 7 20 30 I trzeci kroć, jako raz i dwa razy, przeciw Benjaminowi wojsko wywiedli. -Judges Sdz 7 20 31 Lecz i synowie Benjaminowi śmiele z miasta wyciekli, i uciekające przeciwniki opodal gonili, tak iż [0262]ranili z nich jako pierwszego i wtórego dnia, i siekli tył dwiema drogami podające, z których jedna bieżała do Bethel, a druga do Gabaa, i porazili około trzydzieści mężów. +Judges Sdz 7 20 31 Lecz i synowie Benjaminowi śmiele z miasta wyciekli, i uciekające przeciwniki opodal gonili, tak iż ranili z nich jako pierwszego i wtórego dnia, i siekli tył dwiema drogami podające, z których jedna bieżała do Bethel, a druga do Gabaa, i porazili około trzydzieści mężów. Judges Sdz 7 20 32 Bo mniemali, żeby zwykłym obyczajem ustępowali. Którzy uciekanie sztucznie zmyślając, namówili się, aby ich od miasta odwiedli, a jakoby uciekając, na drogi przeznaczone nawiedli. Judges Sdz 7 20 33 A tak wszyscy synowie Izraelowi wstawszy z miejsc swoich, uszykowali się na miejscu, które zowią Baalthamar: zasadzka téż, która około miasta była, polekku się jęła ukazować, Judges Sdz 7 20 34 I od zachodniéj strony miasta wychodzić. Ale i drugie dziesięć tysięcy mężów ze wszego Izraela, obywatele miasta ku bitwie wyzywali, i zmocniła się bitwa przeciw synom Benjaminowym, a nie wiedzieli, że ze wszystkich stron nadchodził ich upadek. @@ -7057,6 +7099,7 @@ Judges Sdz 7 20 48 A wróciwszy się synowie Izraelowi, wszystkie ostatki miasta Judges Sdz 7 21 1 Przysięgli téż synowie Izraelowi w Maspha, i rzekli: Żaden z nas nie da synom Benjaminowym z córek swych żony. Judges Sdz 7 21 2 I przyszli wszyscy do domu Bożego do Sylo, a siedząc przed oczyma jego aż do wieczora, podnieśli głos, i wielkim krzykiem jęli płakać mówiąc: Judges Sdz 7 21 3 Przecz, Panie, Boże Izraelów, stało się to złe w ludu twoim, że dziś jedno pokolenie z nas zniesione jest? +Judges Sdz 7 21 4 A drugiego dnia rano wstawszy zbudowali ołtarz, i ofiarowali tam całopalenia i zapokojne ofiary i rzekli: Judges Sdz 7 21 5 Kto nie szedł w wojsku Pańskiem ze wszech pokoleń Izraelowych? Bo się byli wielką przysięgą zawiązali, będąc w Maspha, że mieli być zabici, którychby nie ostawało. Judges Sdz 7 21 6 I żalem zjęci synowie Izraelowi nad bratem swym Benjaminem, jęli mówić: Zniesione jest jedno pokolenie z Izraela. Judges Sdz 7 21 7 Zkądże wezmą żony? bośmy wszyscy społecznie przysięgli, że my nie damy tym córek naszych. @@ -7076,7 +7119,7 @@ Judges Sdz 7 21 20 I przykazali synom Benjaminowym, i rzekli: Idźcie a skryjcie Judges Sdz 7 21 21 A gdy ujrzycie, że córki Sylo do tańca według zwyczaju wynidą: wyskoczcie znagła z winnic i uchwyćcie z nich każdy po jednéj żonie, a bieżcie do ziemie Benjamin. Judges Sdz 7 21 22 A gdy przyjdą ojcowie ich i bracia i przeciw wam żałować się poczną i prawować, rzeczemy im: Zmiłujcie się nad nimi; boć ich nie pobrali prawem wojujących i zwycięzców: ale gdy prosili aby wzięli, nie daliście, i z waszéj strony zgrzeszyło się. Judges Sdz 7 21 23 I uczynili synowie Benjamin, jako im kazano, i wedle liczby swojéj porwali sobie z tych, które tańcowały, po żonie, i szli do osiadłości swych, budując miasta i mieszkając w nich. -Judges Sdz 7 21 24 Synowie téż Izraelscy, wrócili się według pokoleń i familii, do przybytków swoich. We dni one nie było króla w Izraelu: ale każdy, co się mu zdało dobrego, to czynił. +Judges Sdz 7 21 24 Synowie téż Izraelscy, wrócili się według pokoleń i familii, do przybytków swoich. We dni one nie było króla w Izraelu: ale każdy, co się mu zdało dobrego, to czynił. Przypisy Ruth Rt 8 1 1 Za czasu jednego sędziego, gdy sędziowie byli przełożonymi, stał się głód w ziemi: i szedł człowiek z Bethlehem Juda, aby gościem był w krainie Moab z żoną swą i ze dwiema synoma. Ruth Rt 8 1 2 Samego zwano Elimelech, a żonę jego Noemi, a dwu synów, jednego Mahalon, a drugiego Chelion, Ephratczykowie z Bethlehem Juda. I wszedłszy w krainę Moabitską, mieszkali tam. Ruth Rt 8 1 3 I umarł Elimelech, mąż Noemi, i została sama z synami. @@ -7120,6 +7163,7 @@ Ruth Rt 8 2 18 Które niosąc wróciła się do miasta i okazała świekrze swoj Ruth Rt 8 2 19 I rzekła jéj świekra: Gdzieś dzisiaj zbierała, a gdzieś robiła? niech będzie błogosławion, który się nad tobą zmiłował. I powiedziała jéj, u kogo robiła, i imię powiedziała męża, że go zwano Booz. Ruth Rt 8 2 20 Któréj odpowiedziała Noemi: Niech będzie błogosławiony od Pana, ponieważ téż łaskę, którą pokazował żywym, zachował i umarłym. I zasię rzekła: Krewny nasz jest człowiek. Ruth Rt 8 2 21 A Ruth: To mi téż, pry, rozkazał, żebym się tak długo przyłączyła do żeńców jego, aż wszystko zboże pożną. +Ruth Rt 8 2 22 Któréj rzekła świekra: Lepiéjci, miła córko, żebyś z dziewkami jego wychodziła na żniwo, abyć się kto na cudzem polu nie sprzeciwił. Ruth Rt 8 2 23 A tak przyłączyła się do dziewek Booz. I tak długo z niemi żęła, aż jęczmień i pszenicę do gumien schowano. Ruth Rt 8 3 1 I potem, gdy się wróciła do świekry swojéj, usłyszała od niéj: Córko moja, poszukam ci odpoczynienia i opatrzę, abyś się miała dobrze. Ruth Rt 8 3 2 Booz ten, do któregoś się dziewek na polu przyłączyła, jest bliski nasz, a téj nocy bojewisko jęczmienia wieje. @@ -7142,7 +7186,7 @@ Ruth Rt 8 3 18 I rzekła Noemi: Poczekaj, córko, aż ujrzemy, co za koniec rzec Ruth Rt 8 4 1 Szedł tedy Booz do bramy i siadł tam. A gdy ujrzał powinowatego, o którym pierwéj mowa była, mimo idącego, rzekł do niego: Zstąp trochę a siądź tu, pomieniwszy go imieniem jego. Który zstąpił i usiadł. Ruth Rt 8 4 2 A Booz wziąwszy dziesiąci mężów z starszych miasta, rzekł do nich: Siądźcie tu. Ruth Rt 8 4 3 A gdy oni siedli, rzekł do powinowatego: Część pola brata naszego Elimelecha przeda Noemi, która się wróciła z kraju Moabitskiego: -Ruth Rt 8 4 4 Com chciał, abyś słyszał, i żebym ci powiedział przed wszystkimi siedzącymi i starszymi z ludu mego: jeźli chcesz otrzymać prawem bliskości: kup a otrzymaj: a jeźlić się nie podoba, i to samo mi powiedz, abym wiedział, cobym miał czynić; [0267] bo niemasz żadnego bliskiego, wyjąwszy ciebie, któryś pierwszym, a mnie, którym jest wtóry. A on powiedział: Ja pole kupię. +Ruth Rt 8 4 4 Com chciał, abyś słyszał, i żebym ci powiedział przed wszystkimi siedzącymi i starszymi z ludu mego: jeźli chcesz otrzymać prawem bliskości: kup a otrzymaj: a jeźlić się nie podoba, i to samo mi powiedz, abym wiedział, cobym miał czynić; bo niemasz żadnego bliskiego, wyjąwszy ciebie, któryś pierwszym, a mnie, którym jest wtóry. A on powiedział: Ja pole kupię. Ruth Rt 8 4 5 Któremu rzekł Booz: Kiedy kupisz pole z ręki niewiasty, Ruth téż Moabitkę, która była żoną zmarłego, masz pojąć: abyś wzbudził imię bliskiego twego w dziedzictwie jego. Ruth Rt 8 4 6 Który odpowiedział: Odstępuję prawa bliskości; bo potomstwa domu mego gładzić nie mam. Ty używaj przywileju mego, którego ja rad zeznawam, że nie mam. Ruth Rt 8 4 7 A ten był obyczaj zdawna w Izraelu między powinnymi, że, jeźli kiedy jeden drugiemu swego prawa ustępował, aby ustępowanie było ważne, zzuwał człowiek trzewik swój i dawał go bliskiemu swemu; to było świadectwo ustępowania w Izraelu. @@ -7161,7 +7205,7 @@ Ruth Rt 8 4 19 Ezron zrodził Aram, Aram zrodził Aminadab, Ruth Rt 8 4 20 Aminadab zrodził Nahasson, Ruth Rt 8 4 21 Nahasson zrodził Salmon, Ruth Rt 8 4 22 Salmon zrodził Booz, Booz zrodził Obed, -Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. +Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. Przypisy 1 Samuel 1 Sm 9 1 1 Był mąż jeden z Ramathaim Sophim, z góry Ephraim, a imię jego Elkana, syn Jeroham, syna Eliu, syna Thohu, syna Suph, Ephratejczyk. 1 Samuel 1 Sm 9 1 2 I miał dwie żony, imię jednéj Anna, a imię drugiéj Phenenna. I miała Phenenna syny; ale Anna nie miała dziatek. 1 Samuel 1 Sm 9 1 3 I chadzał on mąż z miasta swego na dni ustawione, aby się kłamał i ofiarował Panu zastępów, do Sylo. A tam byli dwaj synowie Heli, Ophni i Phinees, kapłani Pańscy. @@ -7216,7 +7260,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 2 24 Nie czyńcie, synowie moi; bo to nie dobra sława, którą ja słyszę, że przywodzicie lud Pański ku przestępstwu. 1 Samuel 1 Sm 9 2 25 Jeźli zgrzeszy mąż przeciw mężowi, może mu się Bóg dać ubłagać: ale jeźli mąż zgrzeszy przeciw Panu, kto się zań będzie modlił? I nie słuchali głosu ojca swego; bo je Pan chciał pobić. 1 Samuel 1 Sm 9 2 26 Lecz młodzieniaszek Samuel postępował i rósł, i podobał się tak Panu, jako i ludziom. -1 Samuel 1 Sm 9 2 27 I przyszedł mąż Boży do Heli, [0270]i rzekł do niego: To mówi Pan: Zażem się nie jawnie objawił domowi ojca twego, gdy byli w Egipcie w domu Pharaonowym? +1 Samuel 1 Sm 9 2 27 I przyszedł mąż Boży do Heli, i rzekł do niego: To mówi Pan: Zażem się nie jawnie objawił domowi ojca twego, gdy byli w Egipcie w domu Pharaonowym? 1 Samuel 1 Sm 9 2 28 I obrałem go ze wszech pokoleń Izraelowych sobie za kapłana, żeby wstępował do ołtarza mego, i aby mi zapalał kadzidło, a nosił Ephod przedemną: i dałem domowi ojca twego wszystkie ofiary synów Izraelowych. 1 Samuel 1 Sm 9 2 29 Przeczżeście nogą odepchnęli ofiary moje i dary moje, którem rozkazał, aby ofiarowane były w kościele? a więcéjeś uczcił syny swoje niźli mnie, abyście jedli pierwociny wszystkich ofiar ludu mojego Izraelskiego. 1 Samuel 1 Sm 9 2 30 Przetóż mówi Pan, Bóg Izraelów: Mówiąc rzekłem, żeby dom twój i dom ojca twego służył przed oczyma mojemi aż na wieki. Ale teraz mówi Pan: Niech to daleko będzie odemnie, ale ktokolwiek mię wielbić będzie, wielbić go będę: a którzy mną gardzą, bezecni będą. @@ -7240,6 +7284,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 3 12 Dnia onego wzbudzę przeciw Heli wszystko, com mówił na dom jego: pocznę i wykonam. 1 Samuel 1 Sm 9 3 13 Bom mu odpowiedział, żem miał sądzić dom jego na wieki dla nieprawości: przeto iż wiedział, że nieprzystojnie czynili synowie jego, a nie karał ich. 1 Samuel 1 Sm 9 3 14 I dlatego przysiągłem domowi Heli, że się nie oczyści nieprawość domu jego ofiarami i darami aż na wieki. +1 Samuel 1 Sm 9 3 15 I spał Samuel aż do zarania, i otworzył drzwi domu Pańskiego. A Samuel bał sie oznajmić widzenia Heli. 1 Samuel 1 Sm 9 3 16 Wezwał tedy Heli Samuela, i rzekł: Samuelu, synu mój! Który odpowiadając, rzekł: Owom ja. 1 Samuel 1 Sm 9 3 17 I zapytał go: Co jest za mowa, którą mówił Pan do ciebie? proszę cię, nie taj przedemną: toć niechaj Bóg uczyni, i toć niech przyczyni, jeźli zataisz przedemną mowę ze wszystkich słów, któreć są rzeczone. 1 Samuel 1 Sm 9 3 18 Oznajmił mu tedy Samuel wszystkie mowy, i nie zataił przed nim. A on odpowiedział: Pan ci jest: co dobre jest w oczach jego, niechaj czyni. @@ -7262,7 +7307,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 4 14 I usłyszał Heli głos wołania, i rzekł: Co to za głos tej trwogi? A on pośpieszył się i przyszedł, i oznajmił Heli. 1 Samuel 1 Sm 9 4 15 Lecz Heli już miał dziewięćdziesiąt i ośm lat, i oczy jego zaćmiły się były, i nie mógł dojrzeć. 1 Samuel 1 Sm 9 4 16 I rzekł do Heli: Jam jest, którym przyszedł z bitwy, i jam, którym dziś uciekł z wojska. Któremu on rzekł: Cóż się stało, synu mój? -1 Samuel 1 Sm 9 4 17 Odpowiadając on, który oznajmiał: Uciekł, pry, Izrael przed Phihstynami, i stał się wielki upadek [0272]w ludu: nadto i dwaj synowie twoi umarli, Ophnii i Phinees, i skrzynia Boża wzięta jest. +1 Samuel 1 Sm 9 4 17 Odpowiadając on, który oznajmiał: Uciekł, pry, Izrael przed Phihstynami, i stał się wielki upadek w ludu: nadto i dwaj synowie twoi umarli, Ophnii i Phinees, i skrzynia Boża wzięta jest. 1 Samuel 1 Sm 9 4 18 A gdy on pomienił skrzynię Bożą, spadł z stołka nazad u drzwi, i złamawszy szyję umarł; bo był człowiek stary i letni. A on sądził Izraela czterdzieści lat. 1 Samuel 1 Sm 9 4 19 A niewiastka jego, żona Phineesa, była brzemienną i bliską porodzenia: i usłyszawszy nowinę, że wzięta skrzynia Boża, a iż umarł świekier jéj, i mąż jéj, nachyliła się i porodziła; bo przypadły na nię bole nagłe. 1 Samuel 1 Sm 9 4 20 A w samym momencie śmierci jéj, rzekły, które stały około niéj: Nie bój się; boś urodziła syna. Która nie odpowiedziała im, ani obaczyła. @@ -7282,6 +7327,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 5 12 Bo był strach śmierci w każdem mieście, i bardzo ciężka ręka Boża. Mężowie téż, którzy nie pomarli, zarażeni bywali na tajemnem miejscu zadnice: i wstępował krzyk każdego miasta do nieba. 1 Samuel 1 Sm 9 6 1 Była tedy skrzynia Pańska w ziemi Philistyńskiéj siedm miesięcy. 1 Samuel 1 Sm 9 6 2 I przyzwali Philistynowie ofiarowników i wieszczków, mówiąc: Co uczynimy z skrzynią Pańską? Ukażcie nam, jako ją odesłać mamy na miejsce jéj. Którzy powiedzieli: +1 Samuel 1 Sm 9 6 3 Jeźli odsyłacie skrzynię Boga Izraelowego, nie odsyłajcież jej próżnéj, ale coście winni, oddajcie jéj za grzech, a tedy będziecie uzdrowieni: i dowiecie się, przecz nie odstępuje ręka jego od was. 1 Samuel 1 Sm 9 6 4 Którzy rzekli: A cóż jest, co jéj za występek oddać mamy? I odpowiedzieli oni: 1 Samuel 1 Sm 9 6 5 Według liczby powiatów Philistyńskich, pięć zadnic złotych sprawicie, i pięć myszy złotych: bo jedna plaga była na was wszystkie i na książęta wasze. I uczynicie podobieństwa zadnic waszych i podobieństwa myszy, które pokaziły ziemię waszę, i dacie Bogu Izraelowemu chwałę: aza snadź odejmie rękę swoję od was, i od bogów waszych, i od ziemie waszéj. 1 Samuel 1 Sm 9 6 6 Czemu ociążacie serca wasze, jako ociążał Egipt i Pharao serce swoje? Aza nie potem jako skarany jest, dopiero wypuścił je, i wyszli? @@ -7326,7 +7372,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 8 7 I rzekł Pan do Samuela: Słuchaj głosu ludu we wszystkiem, o coć mówią; boć nie ciebie odrzucili, ale mnie, żebych nie królował nad nimi. 1 Samuel 1 Sm 9 8 8 Według wszystkich uczynków swych, które czynili ode dnia, któregom je wywiódł z Egiptu, aż do dnia tego: jako mnie opuszczali, i służyli bogom cudzym, takżeć i tobie czynią. 1 Samuel 1 Sm 9 8 9 Teraz tedy słuchaj głosu ich, a wszakże oświadcz się przed nimi, a opowiedz im prawo króla, który ma królować nad nimi. -1 Samuel 1 Sm 9 8 10 Rzekł tedy Samuel wszystkie [0275]słowa Pańskie do ludu, który był prosił króla u niego, +1 Samuel 1 Sm 9 8 10 Rzekł tedy Samuel wszystkie słowa Pańskie do ludu, który był prosił króla u niego, 1 Samuel 1 Sm 9 8 11 I rzekł: To będzie prawo króla, który ma panować nad wami: Syny wasze brać będzie, i postawi je na woziech swych, i uczyni sobie jezdne, i którzy mają biegać przed poczwórnemi jego, 1 Samuel 1 Sm 9 8 12 I poczyni sobie tysiączniki setniki, i oracze ról swoich, i żeńce zboża, i rzemieślniki zbroi i wozów swoich. 1 Samuel 1 Sm 9 8 13 Córki téż wasze uczyni sobie aptekarki i kucharki i piekarki. @@ -7351,7 +7397,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 9 10 I rzekł Saul do sługi swego: Bardzo dobra mowa twoja, pójdź, idźma: i poszli do miasta, w którem był mąż Boży. 1 Samuel 1 Sm 9 9 11 A gdy wstępowali na górę miasta, naleźli dziewki wychodzące na czerpanie wody, i rzekli im: A jest tu Widzący? 1 Samuel 1 Sm 9 9 12 Które odpowiadając rzekły im: Tu jest, oto przed tobą, śpiesz się teraz; bo dziś przyszedł do miasta, dziś bowiem jest ofiara ludu na wyżynie. -1 Samuel 1 Sm 9 9 13 Wszedłszy do miasta, wnet go [0276]zastaniecie pierwéj, niż pójdzie jeść na wyżynę; lud bowiem jeść nie będzie, aż on przyjdzie: ponieważ on błogosławi ofierze, a zatem jedzą ci, którzy są wezwani. A tak teraz wstąpcie; bo go dziś najdziecie. +1 Samuel 1 Sm 9 9 13 Wszedłszy do miasta, wnet go zastaniecie pierwéj, niż pójdzie jeść na wyżynę; lud bowiem jeść nie będzie, aż on przyjdzie: ponieważ on błogosławi ofierze, a zatem jedzą ci, którzy są wezwani. A tak teraz wstąpcie; bo go dziś najdziecie. 1 Samuel 1 Sm 9 9 14 I wstąpili do miasta: a gdy oni chodzili w pośrodku miasta, ukazał się Samuel wychodząc przeciwko im, aby wstąpił na wyżynę. 1 Samuel 1 Sm 9 9 15 A Pan objawił był ucho Samuelowe dzień przedtem, niźli Saul przyszedł, rzekąc: 1 Samuel 1 Sm 9 9 16 O téjże godzinie, o któréj teraz jest, jutro poślę do ciebie męża z ziemie Benjamin, i pomażesz go za wodza nad ludem moim Izraelskim: i wybawi lud mój z ręki Philistynów; bom wejrzał na lud mój, przyszło bowiem wołanie ich do mnie. @@ -7373,6 +7419,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 10 5 Potem przyjdziesz na pagórek Boży, kędy jest stanowisko Philistyńskie: a gdy tam wnidziesz do miasta, potkasz gromadę proroków zstępujących z wyżyny: a przed nimi arfa i bęben i piszczałka i lutnia, a oni prorokują. 1 Samuel 1 Sm 9 10 6 I przypadnie na cię Duch Pański, i będziesz prorokował z nimi i odmienisz się w męża innego. 1 Samuel 1 Sm 9 10 7 A tak, gdyć się ziszczą te wszystkie znaki: czyń, cokolwiek znajdzie ręka twoja; bo Pan jest z tobą. +1 Samuel 1 Sm 9 10 8 I znidziesz przedemną do Galgalu; (bo ja znidę do ciebie), abyś ofiarował obiatę i ofiary zapokojne: siedm dni poczekasz, aż przyjdę do ciebie, i ukażęć, co masz czynić. 1 Samuel 1 Sm 9 10 9 A tak gdy odwrócił ramię swe, aby odszedł od Samuela, odmienił mu Bóg serce insze, i spełniły się wszystkie znaki dnia onego. 1 Samuel 1 Sm 9 10 10 I przyszli na pagórek przerzeczony, alić oto gromada proroków przeciwko niemu: i przypadł nań Duch Pański, i prorokował między nimi. 1 Samuel 1 Sm 9 10 11 A widząc wszyscy, którzy go znali, wczora i dziś trzeci dzień, że był między prorokami i prorokował, rzekli jeden do drugiego: Cóż się to stało synowi Cys? Azaż i Saul między prorokami? @@ -7397,7 +7444,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 11 3 I rzekli do niego starsi Jabes: Pozwól nam siedm dni, że wyprawiemy posły po wszystkich granicach Izraelowych: a jeźli nie będzie, ktoby nas bronił, wynidziemy do ciebie. 1 Samuel 1 Sm 9 11 4 Przyszli tedy posłowie do Gabaa Saulowego i mówili te słowa, gdzie lud słyszał: i podniósł wszystek lud swój głos i płakał. 1 Samuel 1 Sm 9 11 5 A oto Saul wracał się idąc za woły z pola, i rzekł: Co ma lud, że płacze? I powiedzieli mu słowa mężów Jabes. -1 Samuel 1 Sm 9 11 6 I przypadł Duch Pański na [0278]Saula, gdy usłyszał te słowa, i rozgniewała się zapalczywość jego bardzo. +1 Samuel 1 Sm 9 11 6 I przypadł Duch Pański na Saula, gdy usłyszał te słowa, i rozgniewała się zapalczywość jego bardzo. 1 Samuel 1 Sm 9 11 7 I wziąwszy obudwu wołów, zrąbał w sztuki, i rozesłał po wszystkich granicach Izraelskich przez ręce posłów, mówiąc: Ktokolwiek nie wynidzie i nie pójdzie za Saulem i za Samuelem, tak się stanie wołom jego. I padł strach Pański na lud, i wyszli jako mąż jeden. 1 Samuel 1 Sm 9 11 8 I policzył je w Bezek: i było synów Izraelowych trzysta tysięcy, a mężów Juda trzydzieści tysięcy. 1 Samuel 1 Sm 9 11 9 I rzekli posłom, którzy byli przyszli: Tak powiecie mężom, którzy są w Jabes Galaad: Jutro będzie wam wybawienie, gdy się zagrzeje słońce. I przyszli posłowie i oznajmili mężom Jabes, którzy się uradowali. @@ -7420,6 +7467,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 12 11 I posłał Pan Jerobaala i Badana i Jephtego i Samuela, i wyrwał was z ręki nieprzyjaciół waszych po okolicy, i mieszkaliście przespiecznie. 1 Samuel 1 Sm 9 12 12 A ujrzawszy, że Naas, król synów Ammonowych przyszedł na was, rzekliście mi: Żadnym sposobem; ale król będzie nam rozkazował, gdyż Pan, Bóg wasz, królował nad wami. 1 Samuel 1 Sm 9 12 13 Teraz tedy oto jest król wasz, któregoście obrali i żądali: oto wam dał Pan króla. +1 Samuel 1 Sm 9 12 14 Jeźli się będziecie bać Pana a służyć mu i słuchać głosu jego, a nie rozdraźnicie ust Pańskich: będziecie i wy i król, który wam rozkazuje, chodzący za Panem, Bogiem waszym. 1 Samuel 1 Sm 9 12 15 Ale jeźli nie będziecie słuchać głosu Pańskiego, ale rozdraźnicie mowy jego, będzie ręka Pańska na was, i na ojce wasze. 1 Samuel 1 Sm 9 12 16 Ale i teraz stójcie, a obaczcie tę rzecz wielką, którą uczyni Pan przed oczyma waszemi. 1 Samuel 1 Sm 9 12 17 Azaż dziś nie pszeniczne żniwa? będę wzywał Pana, a da gromy i deszcze, a poznacie i ujrzycie, żeście bardzo żle sobie uczynili przed oczyma Pańskiemi, prosząc nad sobą króla. @@ -7443,6 +7491,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 13 10 A gdy skończył ofiarować całopalenie, oto Samuel przychodził: i wyszedł Saul przeciwko jemu, aby go przywitał. 1 Samuel 1 Sm 9 13 11 I rzekł do niego Samuel: Coś uczynił? Odpowiedział Saul: Bom widział, iż się lud rozchodził odemnie, a tyś nie przyszedł wedle dni namówionych, a Philistynowie zgromadzili się byli w Machmas: 1 Samuel 1 Sm 9 13 12 Rzekłem: Teraz zjadą Philistynowie do mnie do Galgala, a nie ubłagałem oblicza Pańskiego: portzebą przyciśniony, ofiarowałem całopalenie. +1 Samuel 1 Sm 9 13 13 I rzekł Samuel do Saula: Głupieś uczynił, aniś strzegł przykazania Pana, Boga twego, któreć przykazał: czego byś był nie uczynił, teraz by już był Pan nagotował królestwo twoje nad Izraelem na wieki. 1 Samuel 1 Sm 9 13 14 Ale żadną miarą królestwo twoje więcéj nie powstanie: szukał sobie Pan męża według serca swego, i rozkazał mu Pan, aby był książęciem nad ludem jego, przeto żeś nie zachował, coć Pan rozkazał. 1 Samuel 1 Sm 9 13 15 I wstał Samuel i poszedł z Galgala do Gabaa Benjamin. A inny lud poszedł za Saulem przeciwko ludu, który walczył na nie idące z Galgala do Gabaa, na pagórku Benjaminowym. I policzył Saul lud, który się nalazł przy nim, około sześci set mężów. 1 Samuel 1 Sm 9 13 16 A Saul i Jonathas, syn jego, i lud, który się nalazł z nimi, byli w Gabaa Benjamin, a Philistynowie położyli się byli w Machmas. @@ -7465,7 +7514,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 14 10 A jeźli rzeką: Wstąpcie do nas, wstąpmy; bo je Pan dał w ręce nasze. To nam będzie za znak. 1 Samuel 1 Sm 9 14 11 I ukazali się obaj strażéj Phihstyńskiéj: i rzekli Philistynowie: Ono Hebreowie wychodzą z jaskiń, w których się byli pokryli. 1 Samuel 1 Sm 9 14 12 I mówili mężowie z onéj straży do Jonathy i do giermka jego i rzekli: Wstąpcie do nas, a ukażemy wam coś. I rzekł Jonathas do giermka swego: Wstąpmy, pójdź za mną; bo je Pan dał w ręce Izraelowi. -1 Samuel 1 Sm 9 14 13 A tak wstępował Jonathas pnąc się na rękach i na nogach, i giermek jego za nim: tedy jedni [0281]padali przed Jonathą, a drugich giermek jego zabijał idąc za nim. +1 Samuel 1 Sm 9 14 13 A tak wstępował Jonathas pnąc się na rękach i na nogach, i giermek jego za nim: tedy jedni padali przed Jonathą, a drugich giermek jego zabijał idąc za nim. 1 Samuel 1 Sm 9 14 14 A była pierwsza porażka, którą poraził Jonathas i giermek jego, około dwudziestu mężów na połowicy staja, które zwykło para wołów na dzień zorać. 1 Samuel 1 Sm 9 14 15 I stał się dziw w obozie po polach: ale i wszystek lud strażéj ich, którzy byli wyjechali dla łupu, zdumiał się: i strwożyła się ziemia, i stał się jako dziw od Boga. 1 Samuel 1 Sm 9 14 16 I wyjrzeli stróżowie Saulowi, którzy byli w Gabaa Benjamin, a ono moc porażonych, i tam i sam uciekających. @@ -7512,7 +7561,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 15 5 A gdy przyciągnął Saul aż do miasta Amalek, uczynił zasadzkę przy potoku. 1 Samuel 1 Sm 9 15 6 I rzekł Saul Cyneowi: Idźcie, odstąpcie i wynidźcie od Amalek, abych snadź nie zagarnął cię z nim; boś ty uczynił miłosierdzie ze wszystkimi syny Izraelowymi, gdy wychodzili z Egiptu. I odstąpił Cynejczyk z pośrodku Amalek. 1 Samuel 1 Sm 9 15 7 I poraził Saul Amalek od Hewila, aż przyjdziesz do Sur, który jest naprzeciw Egiptowi. -1 Samuel 1 Sm 9 15 8 I poimał Agaga, króla Amalek [0283]żywego, a wszystek lud pobił paszczeką miecza. +1 Samuel 1 Sm 9 15 8 I poimał Agaga, króla Amalek żywego, a wszystek lud pobił paszczeką miecza. 1 Samuel 1 Sm 9 15 9 I przepuścił Saul i lud Agagowi, i co lepszym trzodom owiec i bydła i szatom i baranom i wszystkim rzeczom co piękniejszym, ani chcieli ich wyniszczyć: a cokolwiek było podłego i nikczemnego, to pokazili. 1 Samuel 1 Sm 9 15 10 I stało się słowo Pańskie do Samuela, rzekąc: 1 Samuel 1 Sm 9 15 11 Żal mi, żem uczynił Saula królem; bo mię opuścił, a słowa mego skutkiem nie wypełnił. I zafrasował się Samuel i wołał do Pana całą noc. @@ -7537,7 +7586,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 15 30 A on rzekł: Zgrzeszyłem: wszakże teraz uczcij mię przed starszymi ludu mego, i przed Izraelem, a wróć się zemną, abyś się pokłonił Panu, Bogu twemu. 1 Samuel 1 Sm 9 15 31 Wróciwszy się tedy Samuel, szedł za Saulem, i pokłonił się Saul Panu. 1 Samuel 1 Sm 9 15 32 I rzekł Samuel: Przywiedźcie do mnie Agag, króla Amalek. I przywiedziono przedeń Agaga, bardzo tłustego i drżącego, I rzekł Agag: I takli rozłącza gorzka śmierć? -1 Samuel 1 Sm 9 15 33 I rzekł Samuel: Jako miecz [0284]twój uczynił, że bez dzieci były niewiasty, tak bez dzieci będzie między niewiastami matka twoja. I rozsiekał go w sztuki przed Panem w Galgalach. +1 Samuel 1 Sm 9 15 33 I rzekł Samuel: Jako miecz twój uczynił, że bez dzieci były niewiasty, tak bez dzieci będzie między niewiastami matka twoja. I rozsiekał go w sztuki przed Panem w Galgalach. 1 Samuel 1 Sm 9 15 34 I poszedł Samuel do Ramatha, a Saul wstąpił do domu swego do Gabaa. 1 Samuel 1 Sm 9 15 35 I nie widział więcej Samuel Saula aż do dnia śmierci swéj: wszakże płakał Samuel Saula, że Pan żałował, iż go uczynił królem nad Izraelem. 1 Samuel 1 Sm 9 16 1 I rzekł Pan do Samuela: Pókiż płaczesz Saula, gdyżem go ja odrzucił, aby nie królował nad Izraelem? napełnij róg twój oliwą, że cię poślę do Isai Bethlehemczyka; bom sobie opatrzył króla między synmi jego. @@ -7562,7 +7611,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 16 20 Wziął tedy Isai osła, nałożonego chlebem i łagwicę wina i koźlę z kóz jedno, i posłał przez rękę Dawida, syna swego, Saulowi. 1 Samuel 1 Sm 9 16 21 I przyszedł Dawid do Saula i stanął przed nim: a on się go bardzo rozmiłował, i był u niego giermkiem. 1 Samuel 1 Sm 9 16 22 I posłał Saul do Isai, mówiąc: Niech stoi Dawid przed oczyma memi; bo nalazł łaskę w oczach moich. -1 Samuel 1 Sm 9 16 23 A tak, kiedykolwiek duch Pański [0285]zły porywał Saiila, brał Dawid arfę, i grał ręką swą: i ochładzał się Saul, i lżéj mu bywało; bo duch zły odchodził od uiego. +1 Samuel 1 Sm 9 16 23 A tak, kiedykolwiek duch Pański zły porywał Saiila, brał Dawid arfę, i grał ręką swą: i ochładzał się Saul, i lżéj mu bywało; bo duch zły odchodził od uiego. 1 Samuel 1 Sm 9 17 1 A zebrawszy Philistynowie wojska swe na walkę, zeszli się do Socho Juda i położyli się obozem między Socho i Azeka, na granicach Dommim. 1 Samuel 1 Sm 9 17 2 A Saul i synowie Izrael zebrawszy się przyciągnęli do doliny Therebinthu, i uszykowali wojsko ku bitwie przeciw Philistynom. 1 Samuel 1 Sm 9 17 3 A Philistynowie stali na górze z téj strony, a Izraelczycy stali na górze z drugiéj strony: a dolina była między nimi. @@ -7587,7 +7636,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 17 22 Zostawiwszy tedy Dawid rzeczy, które był przyniósł, pod ręką stróża u tłomoków, bieżał na miejsce bitwy i pytał się, jeźli się na wszem dobrze powodziło braciéj jego. 1 Samuel 1 Sm 9 17 23 A gdy on jeszcze rozmawiał z nimi, ukazał się maż on bękart, występujący imieniem Goliath, Philistyn z Geth, z obozu Philistynów: i gdy mówił też słowa, słyszał Dawid. 1 Samuel 1 Sm 9 17 24 A wszyscy Izraelczycy, gdy ujrzeli męża, uciekali od oblicza jego, bojąc się go bardzo. -1 Samuel 1 Sm 9 17 25 I rzekł ktoś jeden z Izraelczyków : A widzieliżeście tego męża. który wychodzi? Wychodzi, aby urągał Izraelowi: męża tedy, któryby go zabił, [0286]ubogaci król bogactwy wielkiemi, i da mu córkę swoję, a dom ojca jego uczyni wolnym od podatków w Izraelu. +1 Samuel 1 Sm 9 17 25 I rzekł ktoś jeden z Izraelczyków : A widzieliżeście tego męża. który wychodzi? Wychodzi, aby urągał Izraelowi: męża tedy, któryby go zabił, ubogaci król bogactwy wielkiemi, i da mu córkę swoję, a dom ojca jego uczyni wolnym od podatków w Izraelu. 1 Samuel 1 Sm 9 17 26 I rzekł Dawid do mężów, którzy z nim stali, mówiąc: Co dadzą mężowi, który zabije Philistyna tego, a odejmie hańbę od Izraela? Bo cóż to za Philistyńczyk nieobrzezaniec, który urąga hufcom Boga żywiącego? 1 Samuel 1 Sm 9 17 27 I powiadał mu lud tęż mowę, mówiąc: To dadzą mężowi, który go zabije. 1 Samuel 1 Sm 9 17 28 Co gdy usłyszał Eliab, brat jego starszy, gdy on mówił z drugimi, rozgniewał się na Dawida i rzekł: Pocoś przyszedł, a czemuś opuścił trochę owiec onych na puszczy? Znamci ja pychę twoję, i niecnotę serca twego; boś przyszedł, żebyś widział bitwę. @@ -7620,7 +7669,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 17 55 A onego czasu, którego widział Saul Dawida idącego przeciw Philistynowi, rzekł do Abnera, hetmana wojska: Z którego rodu idzie ten młodzieniec, Abnerze? I rzekł Abner: Żywie dusza twoja, królu, jeźli wiem. 1 Samuel 1 Sm 9 17 56 I rzekł król: Spytaj ty, czyj to syn, ten młodzieńczyk. 1 Samuel 1 Sm 9 17 57 A gdy się wracał Dawid, zabiwszy Philistyna, wziął go Abner, i przywiódł go przed Saula, dzierżącego w ręku głowę Philistynowę. -1 Samuel 1 Sm 9 17 58 I rzekł do niego Saul: Z któregoś rodu jest, młodzieńcze? I rzekł Dawid: Syn sługi twego Isai Bethlehemczyka ja jestem. +1 Samuel 1 Sm 9 17 58 I rzekł do niego Saul: Z któregoś rodu jest, młodzieńcze? I rzekł Dawid: Syn sługi twego Isai Bethlehemczyka ja jestem. I stało się, gdy skończył mówić do Saula, dusza Jonathy spoiła się z duszą Dawida: i miłował go Jonathan jako duszę swoję. 1 Samuel 1 Sm 9 18 1 I stało się, gdy skończył mówić do Saula, dusza Jonathy spoiła się z duszą Dawida: i miłował go Jonathan jako duszę swoję. 1 Samuel 1 Sm 9 18 2 I wziął go Saul dnia onego i nie dopuścił mu, żeby się wrócił do domu ojca swego. 1 Samuel 1 Sm 9 18 3 I uczynił Jonathan z Dawidem przymierze; bo go miłował jako duszę swoję, @@ -7637,6 +7686,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 18 14 We wszech téż drogach swoich Dawid roztropnie się sprawował, a Pan był z nim. 1 Samuel 1 Sm 9 18 15 Widział tedy Saul, że był bardzo roztropny, i jął się go strzedz. 1 Samuel 1 Sm 9 18 16 Lecz wszystek lud Izraelski i Juda miłował Dawida; bo on wchodził i wychodził przed nimi. +1 Samuel 1 Sm 9 18 17 I rzekł Saul do Dawida: Oto córka moja starsza Merob, tęć dam za żonę: tylko bądź mężem mocnym, a sprawuj wojny Pańskie. Lecz Saul tak sobie myślił, mówiąc: Niechaj ręka moja nie będzie na nim, ale niech będzie na nim ręka Philistyńska. 1 Samuel 1 Sm 9 18 18 I rzekł Dawid do Saula: Któżem ja, albo co za żywot mój, albo co za ród ojca mego w Izraelu, żebym był zięciem królewskim? 1 Samuel 1 Sm 9 18 19 Przyszedł tedy czas, kiedy miała być dana Merob, córka Saulowa, Dawidowi, i dana jest Hadryelowi Molathczykowi za żonę. 1 Samuel 1 Sm 9 18 20 A Michol, córka druga Saulowa, miłowała Dawida: co powiedziano Saulowi, i miło mu to było. @@ -7705,7 +7755,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 20 29 I rzekł: Puść mię; bo ofiara uroczysta jest w mieście, jeden z braciéj mojéj wezwał mię: a tak teraz jeźlim nalazł łaskę w oczu twoich, pójdę prędko a oglądam bracią moję. Dla tej przyczyny nie przyszedł do stołu królewskiego. 1 Samuel 1 Sm 9 20 30 I rozgniewawszy się Saul na Jonathę, rzekł mu: Synu niewiasty chłopa do siebie ciągnącéj, aza niewiem, że miłujesz syna Isai na hańbę twoję, i na hańbę sromotnéj matki twojéj? 1 Samuel 1 Sm 9 20 31 Bo przez wszystek czas, póki syn Isai będzie żył na ziemi, nie umocnisz się ty, ani królestwo twoje: a tak już teraz poślij, a przywiedź go do mnie; bo jest synem śmierci. -1 Samuel 1 Sm 9 20 32 A odpowiadając Jonathas [0291]Saulowi, ojcu swemu, rzekł: Przecz ma umrzeć, co uczynił? +1 Samuel 1 Sm 9 20 32 A odpowiadając Jonathas Saulowi, ojcu swemu, rzekł: Przecz ma umrzeć, co uczynił? 1 Samuel 1 Sm 9 20 33 I porwał Saul oszczep, aby go przebił. I zrozumiał Jonathas, że postanowiono było od ojca jego, aby zabił Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 20 34 Wstał tedy Jonathas od stołu w gniewie zapalczywości i nie jadł chleba wtórego dnia nowego księżyca; bo się frasował o Dawida dlatego, że go był zawstydził ojciec jego. 1 Samuel 1 Sm 9 20 35 A gdy było rano, przyszedł Jonathas na pole według woléj Dawidowéj, i chłopiec mały z nim. @@ -7727,7 +7777,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 21 8 I rzekł Dawid do Achimelecha: Maszh tu na dorędziu oszczep albo miecz? bo miecza mego i oręża mego nie wziąłem z sobą; bo mowa królewska przynaglała. 1 Samuel 1 Sm 9 21 9 I rzekł kapłan: Oto tu miecz Goliatha Philistyna, któregoś zabił w dolinie Therebinthu, uwiniony w płaszcz za Ephod, chceszli ten wziąć, weźmij; bo prócz tego niemasz tu innego, I rzekł Dawid: Niemasz drugiego podobnego temu, daj mi go. 1 Samuel 1 Sm 9 21 10 Wstał tedy Dawid i uciekł onego dnia przed Saulem i przyszedł do Achis, króla Geth. -1 Samuel 1 Sm 9 21 11 I rzekli słudzy Achis do niego, gdy ujrzeli Dawida: Aza nie ten jest Dawid, król ziemie? Azaż nie temu śpiewano w tańcach, mówiąc: Poraził [0292]Saul tysiąc, a Dawid dziesięć tysięcy? +1 Samuel 1 Sm 9 21 11 I rzekli słudzy Achis do niego, gdy ujrzeli Dawida: Aza nie ten jest Dawid, król ziemie? Azaż nie temu śpiewano w tańcach, mówiąc: Poraził Saul tysiąc, a Dawid dziesięć tysięcy? 1 Samuel 1 Sm 9 21 12 I wziął Dawid mowy one w serce swe, i zlękł się bardzo od oblicza Achis, króla Geth. 1 Samuel 1 Sm 9 21 13 I odmienił usta swoje przed nimi, i upadał między rękoma ich, i tłukł się o drzwi u forty, i zciekały śliny jego na brodę. 1 Samuel 1 Sm 9 21 14 I rzekł Achis do sług swoich: Widzieliście człowieka szalonego: czemużeście go do mnie przywiedli? @@ -7749,7 +7799,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 22 15 Azam dziś począł radzić się oń Boga? Uchowaj mię, Boże! Niech się nie domniemawa król na sługę swego takowéj rzeczy we wszystkim domu ojca mego; bo nie wiedział sługa twój o téj sprawie nic, albo małego, albo wielkiego. 1 Samuel 1 Sm 9 22 16 I rzekł król: Śmiercią umrzesz, Achimelechu, ty i wszystek dom ojca twego. 1 Samuel 1 Sm 9 22 17 I rzekł król sługom, którzy stali około niego: Obróćcie się, a pobijcie kapłany Pańskie; bo ręka ich jest z Dawidem, wiedząc, że uciekał, a nie oznajmili mi. Lecz nie chcieli słudzy królewscy rąk swoich podnieść na kapłany Pańskie. -1 Samuel 1 Sm 9 22 18 I rzekł król Doegowi: Obróć się ty, a rzuć się na kapłany. I obróciwszy się Doeg Idumejczyk, targnął [0293]się na kapłany i zamordował dnia onego ośmdziesiąt i pięć mężów ubranych w Ephod lniany. +1 Samuel 1 Sm 9 22 18 I rzekł król Doegowi: Obróć się ty, a rzuć się na kapłany. I obróciwszy się Doeg Idumejczyk, targnął się na kapłany i zamordował dnia onego ośmdziesiąt i pięć mężów ubranych w Ephod lniany. 1 Samuel 1 Sm 9 22 19 A Nobe, miasto kapłańskie, poraził paszczeką miecza, męże i niewiasty i dziatki i ssące, i wołu i osła i owcę paszczeką miecza. 1 Samuel 1 Sm 9 22 20 Lecz uszedłszy jeden syn Achimelecha, syna Achitob, któremu imię było Abjathar, uciekł do Dawida, 1 Samuel 1 Sm 9 22 21 I oznajmił mu, że Saul pobił kapłany Pańskie. @@ -7775,6 +7825,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 23 18 A tak postanowili obaj przymierze przed Panem: i mieszkał Dawid w lesie, a Jonathas wrócił się do domu swego. 1 Samuel 1 Sm 9 23 19 I wstąpili Zyphejczycy do Saula w Gabaa, mówiąc: Aza oto Dawid nie kryje się u nas po miejscach bezpiecznych lasu, na pagórku Hachila, która jest po prawéj stronie puszczy? 1 Samuel 1 Sm 9 23 20 A tak teraz jako pragnęła dusza twoja, żebyś zjechał, zjedź, a nasza będzie, podać go w ręce królewskie. +1 Samuel 1 Sm 9 23 21 I rzekł Saul: Błogosławieniście wy od Pana, iżeście się mnie użalili. 1 Samuel 1 Sm 9 23 22 A tak idźcie, proszę, a gotujcie pilniéj, i czyńcie dworniéj, i wyszpiegujcie miejsce, gdzie jest noga jego, albo kto go tam widział; bo myśli o mnie, że nań chytrze się zasadzam. 1 Samuel 1 Sm 9 23 23 Wypatrzcież a obaczcie wszystkie jamy jego, w których się tai: a wróćcie się do mnie na pewną rzecz, że pójdę z wami: a choćby się téż skrył w ziemię, będę go szukał we wszystkich tysiącach Judzkich. 1 Samuel 1 Sm 9 23 24 A oni wstawszy, poszli do Zyph przed Saulem: a Dawid i mężowie jego byli na puszczy Maon, na polach po prawéj Jesymon. @@ -7794,7 +7845,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 24 10 I rzekł do Saula: Czemu słuchasz słów ludzi mówiących: Dawid szuka złego przeciw tobie? 1 Samuel 1 Sm 9 24 11 Oto dziś widziały oczy twoje, że mi cię Pan dał w rękę moję w jaskini: i myśliłem cię zabić, aleć przepuściło oko moje; bom rzekł: Nie ściągnę ręki na pana mego; bo jest pomazaniec Pański. 1 Samuel 1 Sm 9 24 12 I owszem, ojcze mój, obacz, i poznaj kraj płaszcza twego w ręce mojéj: żeć, gdym urzynał koniec płaszcza twego, nie chciałem ściągnąć ręki mojéj na cię. Poznaj a obacz, żeć niemasz w ręce mojéj złości, ani nieprawości, anim zgrzeszył przeciw tobie: a ty godzisz na duszę moję, abyś ją odjął. -1 Samuel 1 Sm 9 24 13 Niech rozsądzi Pan między mną a tobą, a niech się krzywdy [0295]mojéj Pan pomści nad tobą: a ręka moja niech nie będzie na tobie. +1 Samuel 1 Sm 9 24 13 Niech rozsądzi Pan między mną a tobą, a niech się krzywdy mojéj Pan pomści nad tobą: a ręka moja niech nie będzie na tobie. 1 Samuel 1 Sm 9 24 14 Jako i w staréj przypowieści mówią: Od niezbożnych wynidzie niezbożność: a tak ręka moja niech nie będzie na tobie. 1 Samuel 1 Sm 9 24 15 Kogóż prześladujesz, królu Izraelski, kogo prześladujesz? Psa zdechłego prześladujesz a pchłę jednę. 1 Samuel 1 Sm 9 24 16 Niech Pan będzie sędzim, a niech rozsądzi między mną a tobą: a niech obaczy i osądzi sprawę moję, a niech mię wyrwie z ręki twojéj. @@ -7819,6 +7870,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 25 12 A tak odeszli słudzy Dawidowi drogą swą, i wróciwszy się przyszli i powiedzieli mu wszystkie słowa, któe był rzekł. 1 Samuel 1 Sm 9 25 13 Rzekł tedy Dawid sługom swoim: Przypasz każdy miecz swój. I przypasali wszyscy miecze swoje, przypasał téż i Dawid miecz swój: i szli za Dawidem jakmiarz czterysta mężów, a dwieście zostało przy rzeczach. 1 Samuel 1 Sm 9 25 14 I powiedział Abigail, żonie Nabalowéj, jeden sługa jéj, rzekąc: Oto Dawid przysłał posłance z puszczy, aby błogosławili panu naszemu: a niechęć im pokazał. +1 Samuel 1 Sm 9 25 15 Ludzie ci dosyć nam dobrzy byli, i nie przykrzyli się nam: i nigdy nam nic nie zginęło przez wszystek czas, pókiśmy z nimi byli na puszczy: 1 Samuel 1 Sm 9 25 16 Byli nam miasto muru tak w nocy jako i we dnie, po wszystkie dni, pókiśmy paśli przy nich trzody. 1 Samuel 1 Sm 9 25 17 Przeto obacz a rozmyśl się, co masz uczynić; boć się dopełniła złość na męża twego i na dom twój, a on jest syn Belial, tak iż żaden nie może z nim mówić. 1 Samuel 1 Sm 9 25 18 Pośpieszyła się tedy Abigail, i wzięła dwieście chleba i dwa bukłaki wina i piąci baranów warzonych i pięć miar prażma i sto wiązanek rozynków i dwieście wiązek fig i włożyła na osły. @@ -7839,7 +7891,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 25 33 I błogosławionaś ty, któraś mię zawściągnęła dzisiaj, żem nie szedł na krew, i żebym się pomścił ręką swą. 1 Samuel 1 Sm 9 25 34 Bo inaczéj, żywie Pan, Bóg Izraelów, który mię zawściągnął, abym ci źle nie uczynił: byś mi była prędko nie zajechała drogi, nie zostałby był Nabalowi aż do światła rannego mokrzący na ścianę. 1 Samuel 1 Sm 9 25 35 A tak przyjął Dawid z ręki jéj wszystko, co mu była przywiozła, i rzekł jéj: Jedź z pokojem do domu twego, otom usłuchał głosu twego, i uczciłem osobę twoję. -1 Samuel 1 Sm 9 25 36 Przyszła Abigail do Nabala: a oto miał ucztę w domu swoim, jako ucztę królewską, a serce Nabalowe wesołe; bo był bardzo pijany: [0297]i nie powiedziała mu słowa małego albo wielkiego aż do zarania. +1 Samuel 1 Sm 9 25 36 Przyszła Abigail do Nabala: a oto miał ucztę w domu swoim, jako ucztę królewską, a serce Nabalowe wesołe; bo był bardzo pijany: i nie powiedziała mu słowa małego albo wielkiego aż do zarania. 1 Samuel 1 Sm 9 25 37 A na świtaniu, gdy strawił wino Nabal, powiedziała mu żona jego te słowa, i obumarło serce jego wewnątrz, i stał się jako kamień. 1 Samuel 1 Sm 9 25 38 A gdy minęło dziesięć dni, zabił Pan Nabala, i umarł. 1 Samuel 1 Sm 9 25 39 Co gdy usłyszał Dawid, że umarł Nabal, rzekł: Błogosławiony Pan, który osądził sprawę zelżywości mojéj z ręki Nabalowéj, a sługę swego uchował ode złego, a złość Nabalowę oddał Pan na głowę jego. Posłał tedy Dawid i mówił do Abigail, żeby ją, wziął sobie za żonę. @@ -7863,7 +7915,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 26 13 A gdy przeszedł Dawid na drugą stronę i stanął na wierzchu góry zdaleka, a był wielki plac między nimi, 1 Samuel 1 Sm 9 26 14 Zawołał Dawid na lud i na Abnera, syna Ner, mówiąc: A nie ozowiesz się, Abnerze? I odpowiadając Abner, rzekł: Ktoś ty, co wołasz, a niepokój czynisz królowi? 1 Samuel 1 Sm 9 26 15 I rzekł Dawid do Abnera: Azaś ty nie mąż? a kto drugi podobny tobie w Izraelu? przeczżeś tedy nie strzegł pana twego, króla? bo przyszedł jeden z ludu, żeby zabił króla, pana twego. -1 Samuel 1 Sm 9 26 16 Nie dobrać to rzecz, którąś uczynił. Żywie Pan, żeście wy synowie śmierci, którzyście nie strzegli pana swego, pomazańca Pańskiego: a teraz [0298]patrz, gdzie jest oszczep królewski, i gdzie jest kubek wody, który był w głowach jego. +1 Samuel 1 Sm 9 26 16 Nie dobrać to rzecz, którąś uczynił. Żywie Pan, żeście wy synowie śmierci, którzyście nie strzegli pana swego, pomazańca Pańskiego: a teraz patrz, gdzie jest oszczep królewski, i gdzie jest kubek wody, który był w głowach jego. 1 Samuel 1 Sm 9 26 17 I poznał Saul głos Dawidów i rzekł: A twójże to głos, synu mój Dawidzie? I rzekł Dawid: Mój głos, panie mój, królu. 1 Samuel 1 Sm 9 26 18 I rzekł: Dlaczego pan mój prześladuje sługę swego? com uczynił? albo co za złość jest w ręce mojéj? 1 Samuel 1 Sm 9 26 19 A tak teraz proszę, królu, panie mój, posłuchaj słów sługi twego: Jeźli cię Pan pobudza przeciwko mnie, niechaj powonia ofiary: ale jeźli synowie człowieczy, przeklęci są przed oczyma Pańskiemi, którzy mię dzisiaj wyrzucili, żebym nie mieszkał w dziedzictwie Pańskiem, mówiąc: Idź, służ cudzym bogom. @@ -7907,7 +7959,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 28 20 I wnet Saul upadł jako długi na ziemię; bo się był ulękł słów Samuelowych, i nie było w nim siły; bo nie jadł chleba przez on wszystek dzień. 1 Samuel 1 Sm 9 28 21 Weszła tedy ona niewiasta do Saula; (bo się był zląkł bardzo), i rzekła do niego: Oto usłuchała niewolnica twoja głosu twego, i położyłam duszę moję w ręce twoje, i usłuchałam mów twoich, któreś mówił do mnie. 1 Samuel 1 Sm 9 28 22 Teraz tedy i ty posłuchaj głosu niewolnice twojéj, i położę przed cię sztukę chleba, żebyś zjadłszy posilił się i mógł iść w drogę. -1 Samuel 1 Sm 9 28 23 Który nie chciał, i rzekł: Nie będę jadł. Lecz go przymusili słudzy jego i niewiasta, i nawet [0300]usłuchawszy głosu ich, wstał z ziemie i usiadł na łożu. +1 Samuel 1 Sm 9 28 23 Który nie chciał, i rzekł: Nie będę jadł. Lecz go przymusili słudzy jego i niewiasta, i nawet usłuchawszy głosu ich, wstał z ziemie i usiadł na łożu. 1 Samuel 1 Sm 9 28 24 A ona niewiasta miała cielę karmne w domu, a pośpieszyła się i zabiła je: i wziąwszy mąki zaczyniła ją, i napiekła przaśników, 1 Samuel 1 Sm 9 28 25 I położyła przed Saula i przed sługi jego: którzy najadłszy się, wstali i chodzili onę całą noc. 1 Samuel 1 Sm 9 29 1 Zebrały się tedy wszystkie wojska Philistyńskie do Apheka: ale i Izrael położył się obozem nad źródłem, które było w Jezrael. @@ -7928,7 +7980,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 30 5 Bo i dwie żony Dawidowe były w niewolą wzięte, Achinoam Jezraelitka, i Abigail, żona Nabal z Karmela. 1 Samuel 1 Sm 9 30 6 I zafrasował się Dawid bardzo; bo go lud chciał ukamionować, ponieważ żałosna była dusza każdego męża dla synów swoich i córek. I zmocnił się Dawid w Panu, Bogu swoim. 1 Samuel 1 Sm 9 30 7 I rzekł do Abjathar kapłana, syna Achimelechowego: Przybliż do mnie Ephod. I przybliżył Abjathar Ephod do Dawida, -1 Samuel 1 Sm 9 30 8 I radził się Dawid Pana, mówiąc: Mamli gonić tych łotrzyków, a poimamli je czyli nie? I rzekł mu [0301]Pan: Goń; bo bez wątpienia poimasz je i odbijesz plon. +1 Samuel 1 Sm 9 30 8 I radził się Dawid Pana, mówiąc: Mamli gonić tych łotrzyków, a poimamli je czyli nie? I rzekł mu Pan: Goń; bo bez wątpienia poimasz je i odbijesz plon. 1 Samuel 1 Sm 9 30 9 A tak poszedł Dawid sam i sześćset mężów, którzy z nim byli, i przyszli aż do potoka Bezor: i spracowani niektórzy pozostali. 1 Samuel 1 Sm 9 30 10 Ale Dawid gonił sam i cztery sta mężów; bo ich dwieście było pozostało, którzy spracowani nie mogli się przeprawić przez potok Bezor. 1 Samuel 1 Sm 9 30 11 I naleźli męża Egiptczyka na polu i przywiedli go do Dawida i dali mu chleba, aby jadł i pił wodę. @@ -7964,7 +8016,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Samuel 1 Sm 9 31 10 A położyli zbroję jego we zborze Astaroth, a ciało jego zawiesili na murze Bethsan. 1 Samuel 1 Sm 9 31 11 Co gdy usłyszeli obywatele Jabes Galaad, cokolwiek byli uczynili Philistynowie Saulowi, 1 Samuel 1 Sm 9 31 12 Wstali wszyscy mężowie co mocniejsi, i szli całą noc i wzięli ciało Saulowe i ciało synów jego z muru Bethsan, i przyszli do Jabes Galaad, i spalili je tam. -1 Samuel 1 Sm 9 31 13 I wzięli kości ich, i pogrzebli w gaju Jabes i pościli siedm dni. +1 Samuel 1 Sm 9 31 13 I wzięli kości ich, i pogrzebli w gaju Jabes i pościli siedm dni. Przypisy 2 Samuel 2 Sm 10 1 1 I stało się potem, jako umarł Saul, że się Dawid wrócił od porażki Amaleka, i mieszkał w Syceleg dwa dni. 2 Samuel 2 Sm 10 1 2 A dnia trzeciego ukazał się człowiek idący z obozu Saulowego, rozdarłszy odzienie, a głowę prochem posypawszy: a gdy przyszedł do Dawida, padł na oblicze swoje i pokłonił się. 2 Samuel 2 Sm 10 1 3 I rzekł do niego Dawid: Zkąd idziesz? Który rzekł do niego: Uciekłem z obozu Izraelskiego. @@ -7999,7 +8051,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 2 5 Posłał tedy Dawid posły do mężów Jabes Galaad i rzekł do nich: Blogosławieniście wy Panu, którzyście uczynili to miłosierdzie nad panem waszym Saulem, i pogrzebliście go. 2 Samuel 2 Sm 10 2 6 A teraz, aczci wam Pan odda miłosierdzie i prawdę, wszakże i ja oddam łaskę dlatego, żeście uczynili to słowo. 2 Samuel 2 Sm 10 2 7 Niech się zmacniają ręce wasze, a bądźcie synmi męstwa; bo aczci umarł Pan wasz Saul, wszakże mnie pomazał dom Juda za króla nad sobą. -2 Samuel 2 Sm 10 2 8 A Abner, syn Ner, hetman wojska Saulowego, wziął Izbozetha, [0304]syna Saulowego, i obwodził go po obozie. +2 Samuel 2 Sm 10 2 8 A Abner, syn Ner, hetman wojska Saulowego, wziął Izbozetha, syna Saulowego, i obwodził go po obozie. 2 Samuel 2 Sm 10 2 9 I postanowił go królem nad Galaad i nad Gessur i nad Jezraelem i nad Ephraim i nad Benjamin i nade wszystkim Izraelem. 2 Samuel 2 Sm 10 2 10 Czterdzieści lat miał Izbozeth, syn Saulów, gdy począł królować nad Izraelem, a dwa lata królował: a sam tylko dom Juda stał przy Dawidzie. 2 Samuel 2 Sm 10 2 11 I była liczba dni, których mieszkał Dawid królując w Hebron nad domem Juda, siedm lat i sześć miesięcy. @@ -8048,7 +8100,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 3 22 Wnet słudzy Dawidowi i Joab przyszli, pobiwszy zbójcę, z korzyścią bardzo wielką: lecz Abner nie był z Dawidem w Hebron; bo go już był odprawił, i odjechał był w pokoju. 2 Samuel 2 Sm 10 3 23 A Joab i wszystko wojsko, które z nim było, potem przyszli: dano tedy znać Joabowi od powiadających: Przyszedł Abner, syn Ner, do króla i puścił go, i odszedł w pokoju. 2 Samuel 2 Sm 10 3 24 I wszedł Joab do króla i rzekł: Coś uczynił? Oto przyszedł Abner do ciebie: czemużeś go puścił, i poszedł i odszedł? -2 Samuel 2 Sm 10 3 25 Niewiesz, że Abner, syn Ner, na to przyszedł do ciebie, aby cię zdradził, ażeby wiedział wyjście twoje [0306]i wejście twoje i dowiedział sie wszystkiego, co czynisz? +2 Samuel 2 Sm 10 3 25 Niewiesz, że Abner, syn Ner, na to przyszedł do ciebie, aby cię zdradził, ażeby wiedział wyjście twoje i wejście twoje i dowiedział sie wszystkiego, co czynisz? 2 Samuel 2 Sm 10 3 26 A tak wyszedłszy Joab od Dawida, posłał posły za Abnerem i wrócił go od studnie Syra, o czem Dawid nie wiedział. 2 Samuel 2 Sm 10 3 27 A gdy się wrócił Abner do Hebron, odwiódł go Joab osobno na śród brony, aby z nim mówił na zdradzie: i uderzył go tam w łono, i umarł, za pomstę krwie Asaela, brata swego. 2 Samuel 2 Sm 10 3 28 Co gdy usłyszał Dawid, że się już stało, rzekł: Czystym ja i królestwo moje u Pana aż na wieki ode krwie Abnera, syna Ner. @@ -8071,6 +8123,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 4 6 A weszli do domu potajemnie wziąwszy kłosy pszeniczne i ranili go w łonie Rechab i Baana, brat jego, i uciekli. 2 Samuel 2 Sm 10 4 7 A gdy weszli w dom, on spał na łóżku swem w pokoju, a raniwszy zabili go: i wziąwszy głowę jego, poszli drogą puszczy przez wszystkę noc. 2 Samuel 2 Sm 10 4 8 I przynieśli głowę Izbozetha do Dawida do Hebron i rzekli do króla: Oto głowa Izbozetha, syna Saulowego, nieprzyjaciela twego, który szukał dusze twojéj: a dał Pan panu memu, królowi, pomstę dzisia nad Saulem i nad nasieniem jego. +2 Samuel 2 Sm 10 4 9 I odpowiadając Dawid Rechabowi i Baanowi, bratu jego, synom Remmona Berothczyka, rzekł do nich: Żywie Pan, który wyrwał duszę moję ze wszego ucisku, 2 Samuel 2 Sm 10 4 10 Iż onego, który mi był powiedział i rzekł był: Umarł Saul, który mniemiał, że mi dobrą, nowinę przyniósł, poimałem i zabiłem go w Syceleg, któremu było potrzeba dać zapłatę za poselstwo: 2 Samuel 2 Sm 10 4 11 Jakoż daleko więcéj teraz, gdy ludzie niezbożni zabili męża niewinnego w domu jego, na łóżku jego, niemiałbych szukać krwie jego z ręki waszéj, a zgładzić was z ziemie? 2 Samuel 2 Sm 10 4 12 I przykazał Dawid sługom swoim i pozabijali je, a obciąwszy ręce i nogi ich zawiesili je nad stawem w Hebron: a głowę Izbozetha wzięli i pogrzebli w grobie Abnerowym w Hebronie. @@ -8095,6 +8148,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 5 19 I radził się Dawid Pana, mówiąc: Mamli iść na Philistyny? a daszli je w ręce moje? I rzekł Pan do Dawida: Idź; bo dając dam Philistyny w ręce twoje. 2 Samuel 2 Sm 10 5 20 Przyszedł tedy Dawid do Baal Pharazym i poraził je tam i rzekł: Rozdzielił Pan nieprzyjaciele moje przedemną, jako się dzielą wody. Dlatego nazwano imię miejsca onego Baal Pharazym. 2 Samuel 2 Sm 10 5 21 I zostawili tam ryciny swoje, które pobrał Dawid i mężowie jego. +2 Samuel 2 Sm 10 5 22 I przydali jeszcze Philistynowie, aby wyciągnęli i rozpostarli się w dolinie Raphaim. 2 Samuel 2 Sm 10 5 23 A Dawid pytał się Pana: Jeźli mam iść przeciw Philistynom, a daszli je w ręce moje? Który odpowiedział: Nie chodź przeciwko im, ale krąż z tyłu, a przyjdziesz do nich z przeciwia gruszek. 2 Samuel 2 Sm 10 5 24 A gdy usłyszysz szum idącego na wierzchu gruszek, tedy dasz bitwę; bo tedy wynidzie Pan przed obliczem twojem, aby poraził wojska Philistyńskie. 2 Samuel 2 Sm 10 5 25 Uczynił tedy Dawid tak, jako mu Pan rozkazał, i poraził Philistyny od Gabaa, aż gdy idziesz do Gezer. @@ -8117,7 +8171,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 6 17 I wprowadzili skrzynię Pańską i włożyli ją na miejscu swem w pośrodku namiotu, który był jéj rozbił Dawid; i ofiarował Dawid całopalenia i zapokojne ofiary przed Panem. 2 Samuel 2 Sm 10 6 18 A gdy dokonał ofiarując całopalone i zapokojne, błogosławił ludowi w imię Pana zastępów. 2 Samuel 2 Sm 10 6 19 I rozdał wszemu mnóstwu Izraelskiemu, tak mężowi jako niewieście, każdemu bochen chleba i pieczenią wołowego mięsa jedne i kołacz w oliwie smażony. I poszedł wszystek lud każdy do domu swego. -2 Samuel 2 Sm 10 6 20 I wrócił się Dawid, aby błogosławił domowi swemu, a wyszedłszy Michol, córka Saulowa, przeciw Dawidowi, rzekła: Jako chwalebny dziś był król Izraelski, odkrywając się [0309]przed służebnicami sług swoich, i odkrył się, jako gdyby się odkrywał jeden z błaznów. +2 Samuel 2 Sm 10 6 20 I wrócił się Dawid, aby błogosławił domowi swemu, a wyszedłszy Michol, córka Saulowa, przeciw Dawidowi, rzekła: Jako chwalebny dziś był król Izraelski, odkrywając się przed służebnicami sług swoich, i odkrył się, jako gdyby się odkrywał jeden z błaznów. 2 Samuel 2 Sm 10 6 21 I rzekł Dawid do Michol: Przed Panem, który mię obrał raczéj niż ojca twego, i niźli wszystek dom jego, i przykazał mi, abych był wodzem nad ludem Pańskim w Izraelu, 2 Samuel 2 Sm 10 6 22 I Juda: i będę podlejszym niźlim się stał, i będę poniżonym w oczach moich: a z służebnicami, o którycheś mówiła, chwalebniejszym się pokażę. 2 Samuel 2 Sm 10 6 23 Przetóż Michol, córce Saulowéj, nie urodził się syn aż do dnia śmierci jéj. @@ -8142,7 +8196,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 7 19 Lecz i to jeszcze mało się być zdało przed oblicznością twoją, Panie Boże, aż też mówisz o domie sługi twego na czas daleki; bo to jest prawo Adamowe, Panie Boże. 2 Samuel 2 Sm 10 7 20 Cóż tedy będzie mógł Dawid przydać jeszcze, aby mówił do ciebie? ty bowiem znasz sługę twego, Panie Boże. 2 Samuel 2 Sm 10 7 21 Dla słowa twego i według serca twego uczyniłeś wszystkie te wielkie rzeczy, tak, żeś oznajmił słudze twemu. -2 Samuel 2 Sm 10 7 22 Dlatego uwielmożonym jesteś, [0310]Panie Boże, iż niemasz podobnego tobie, i niemasz Boga oprócz ciebie, we wszystkiem, cośmy słyszeli w uszy nasze. +2 Samuel 2 Sm 10 7 22 Dlatego uwielmożonym jesteś, Panie Boże, iż niemasz podobnego tobie, i niemasz Boga oprócz ciebie, we wszystkiem, cośmy słyszeli w uszy nasze. 2 Samuel 2 Sm 10 7 23 A któryż jest naród na ziemi, jako lud twój Izraelski, dla którego szedł Bóg, aby go sobie odkupił za lud i uczynił sobie imię, a iżby im czynił wielkie rzeczy i straszne na ziemi od oblicza ludu twego, któryś sobie wykupił z Egiptu, naród i bogi jego. 2 Samuel 2 Sm 10 7 24 Albowiem umocniłeś sobie twój lud Izraelski za lud wieczny: a ty, Panie Boże, stałeś się im za Boga. 2 Samuel 2 Sm 10 7 25 Teraz tedy, Panie Boże, słowo, któreś rzekł na sługę twego i na dom jego, wzbudź na wieki, a uczyń, jakoś powiedział, @@ -8166,7 +8220,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 8 14 I położył w Idumei straż, i postawił obronę, i stała się wszystka Idumea służąca Dawidowi: i zachował Pan Dawida we wszystkiem, do czegokolwiek się obrócił. 2 Samuel 2 Sm 10 8 15 I królował Dawid nad wszystkim Izraelem, czynił téż Dawid sąd i sprawiedliwość wszemu ludowi swemu. 2 Samuel 2 Sm 10 8 16 A Joab, syn Sarwii, był nad wojskiem, Josaphad lepak, syn Ahilud, był kanclerzem. -2 Samuel 2 Sm 10 8 17 A Sadok, syn Achitob, i [0311]Achimelech, syn Abjathar, byli kapłani, a Sarajas pisarzem. A Banajas, syn Jojady, nad Cerety i Phelety: a synowie Dawidowi byli kapłany. +2 Samuel 2 Sm 10 8 17 A Sadok, syn Achitob, i Achimelech, syn Abjathar, byli kapłani, a Sarajas pisarzem. A Banajas, syn Jojady, nad Cerety i Phelety: a synowie Dawidowi byli kapłany. 2 Samuel 2 Sm 10 9 1 I rzekł DaAvid: Co mniemasz, jest kto, coby został z domu Saulowego, że uczynię nad nim miłosierdzie dla Jonathy? 2 Samuel 2 Sm 10 9 2 A był z domu Saulowego sługa imieniem Syba: którego zawoławszy król do siebie, rzekł mu: A tyś jest Syba? On odpowiedział: Jam jest sługa twój. 2 Samuel 2 Sm 10 9 3 I rzekł król: Jestże kto jeszcze żyw z domu Saulowego, że uczynię nad nim miłosierdzie Boże? I rzekł Syba królowi: Jest jeszcze syn Jonathy, chromy na nogi. @@ -8188,6 +8242,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 10 6 A widząc synowie Ammon, że krzywdę uczynili Dawidowi, posłali i najęli za pieniądze Syryjczyka Rohob, i Syryjczyka Soba, dwadzieścia tysięcy pieszych, a od króla Maach tysiąc mężów, i od Istoba dwanaście tysięcy mężów. 2 Samuel 2 Sm 10 10 7 Co gdy usłyszał Dawid, posłał Joaba i wszystko wojsko rycerzów. 2 Samuel 2 Sm 10 10 8 A tak wyciągnęli synowie Ammon, i uszykowali się przed samem wejściem bramy: a Syryjczyk Soba i Rohob i Istob i Maacha osobno byli w polu. +2 Samuel 2 Sm 10 10 9 Widząc tedy Joab, że się nagotowała przeciw jemu bitwa, i w oczy i z tyłu, przebrał ze wszech przebranych Izraelskich i rozszykował wojsko przeciw Syryjczykom: 2 Samuel 2 Sm 10 10 10 A ostatek ludu dał Abisai, bratu swemu, który uszykował wojsko przeciw synom Ammon. 2 Samuel 2 Sm 10 10 11 I rzekł Joab: Jeźli mię przemogą Syryjczycy, będziesz mi na pomoc: a jeźli ciebie przemogą synowie Ammon, pomogę tobie. 2 Samuel 2 Sm 10 10 12 Bądź mężem mocnym, a bijmy się za lud nasz i za miasto Boga naszego: a Pan uczyni, co dobrego jest w oczach jego. @@ -8210,6 +8265,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 11 10 I dano znać Dawidowi od powiadających: Nie szedł Uryasz do domu swego. I rzekł Dawid do Uryasza: Azaś nie z drogi przyszedł? czemużeś nie szedł do domu twego? 2 Samuel 2 Sm 10 11 11 I rzekł Uryasz do Dawida: Skrzynia Boża i Izrael i Juda mieszkają w namieciech, i pan mój Joab i słudzy pana mego na ziemi leżą: a jabych miał wniść do domu mego, abych jadł i pił i spał z żoną moją? przez zdrowie twoje i przez zdrowie dusze twojéj nie uczynię téj rzeczy. 2 Samuel 2 Sm 10 11 12 Rzekł tedy Dawid do Uryasza: Zostań tu jeszcze przez dziś, a jutro cię odprawię. Został Uryasz w Jeruzalem dnia onego i drugiego. +2 Samuel 2 Sm 10 11 13 I wezwał go Dawid, aby jadł i pił przed nim, i upoił go; który wyszedłszy wieczór spał na pościeli swéj z sługami pana swego, a do domu swego nie szedł. 2 Samuel 2 Sm 10 11 14 Stało się tedy rano, i napisał Dawid list do Joaba i posłał przez ręce Uryasza, 2 Samuel 2 Sm 10 11 15 Napisawszy w liście: Postawcie Uryasza na czele wojny, gdzie najtęższa bitwa: a opuśćcie go, aby zabity zginął. 2 Samuel 2 Sm 10 11 16 A tak gdy Joab obległ miasto, postawił Uryasza na miejscu, gdzie wiedział, że byli mężowie najmocniejsi. @@ -8232,7 +8288,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 12 6 Owcę czworako nagrodzi przeto, że to słowo uczynił a nie zfolgował. 2 Samuel 2 Sm 10 12 7 I rzekł Nathan do Dawida: Tyś jest ten człowiek. Tak mówi Pan, Bóg Izraelów: Jam cię pomazał za króla nad Izraelem i jam cię wyrwał z ręki Saulowéj. 2 Samuel 2 Sm 10 12 8 I dałem tobie dom pana twego i żony pana twego do łona twego, i dałem ci dom Izraelski i Judzki: a małoli na tem, przydam ci daleko większe rzeczy. -2 Samuel 2 Sm 10 12 9 Czemużeś tedy wzgardził słowo Pańskie, abyś czynił złość przed oczyma memi? Uryasza Hethejczyka zabiłeś mieczem, a żonęś jego wziął [0314]sobie za żonę, i zamordowałeś go mieczem synów Ammon. +2 Samuel 2 Sm 10 12 9 Czemużeś tedy wzgardził słowo Pańskie, abyś czynił złość przed oczyma memi? Uryasza Hethejczyka zabiłeś mieczem, a żonęś jego wziął sobie za żonę, i zamordowałeś go mieczem synów Ammon. 2 Samuel 2 Sm 10 12 10 Przetóż nie odejdzie miecz z domu twego aż na wieki, tem, żeś mną wzgardził i wziąłeś żonę Uryasza Hethejczyka, aby twoją żoną była. 2 Samuel 2 Sm 10 12 11 A tak to mówi Pan: Oto ja wzbudzę na cię złe z domu twego, a pobiorę żony twe przed oczyma twemi, i dam je bliźniemu twemu, a będzie spał z żonami twemi przed oczyma słońca tego, 2 Samuel 2 Sm 10 12 12 Boś ty uczynił potajemnie, ale Ja uczynię to słowo przed oczyma wszystkiego Izraela i przed oczyma słońca. @@ -8256,7 +8312,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 12 30 I zdjął koronę króla ich z głowy jego, która ważyła talent złota, mając kamienie drogie, i włożona jest na głowę Dawidowę: lecz i korzyść miasta wyniósł bardzo wielką. 2 Samuel 2 Sm 10 12 31 Lud téż jego przywodząc piłami przecierał, i jeździł po nich wozmi kowanemi, i kordy przecinał i przez piec cegielny przewodził. Tak czynił wszystkim miastom synów Ammon: i wrócił się Dawid i wszystko wojsko do Jeruzalem. 2 Samuel 2 Sm 10 13 1 I stało się potem, że Absaloma, syna Dawidowego, siostry bardzo pięknéj, imieniem Thamar, rozmiłował się Amnon, syn Dawidów, i bardzo szalenie ją miłował, -2 Samuel 2 Sm 10 13 2 Tak, że dla miłości jéj zachorzał; [0315]bo iż była panną, trudno się mu zdało, żeby miał co nieuczciwego z nią uczynić. +2 Samuel 2 Sm 10 13 2 Tak, że dla miłości jéj zachorzał; bo iż była panną, trudno się mu zdało, żeby miał co nieuczciwego z nią uczynić. 2 Samuel 2 Sm 10 13 3 A miał Amnon przyjaciela imieniem Jonadaba, syna Semmaa, brata Dawidowego, męża bardzo mądrego. 2 Samuel 2 Sm 10 13 4 Który rzekł do niego: Czemu tak bardzo schniesz, synu królewski, na każdy dzień? czemu mi nie oznajmisz? I rzekł Amnon: ThamarĘ, siostrę brata mego Absaloma, miłuję. 2 Samuel 2 Sm 10 13 5 Któremu odpowiedział Jonadab: Układź się na łożu twojem a uczyń się chorym: a gdy przyjdzie ojciec twój nawiedzać cię, rzecz mu: Niech przyjdzie, proszę, Thamar, siostra moja, żeby mi dała jeść i uczyniła potrawkę, żebym jadł z ręki jéj. @@ -8280,6 +8336,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 13 23 I stało się po dwu lat, że strzyżono owce Absalomowe w Baalhasor, które jest podle Ephraim: i zaprosił Absalom wszystkich synów królewskich. 2 Samuel 2 Sm 10 13 24 I przyszedł do króla i rzekł do niego: Oto strzygą owce sługi twego: niech, proszę, przyjdzie król z służebniki swymi do sługi swego. 2 Samuel 2 Sm 10 13 25 I rzekł król do Absaloma: Nie, synu mój, nie proś, abyśmy wszyscy jechali i obciążyli cię. A gdy mu przynaglał, a nie chciał iść, błogosławił mu. +2 Samuel 2 Sm 10 13 26 I rzekł Absalom: Jeźli nie chcesz jechać, proszę, niech przynajmniéj jedzie z nami Amnon, brat mój. I rzekł król do niego: Nie potrzeba, żeby jechał z tobą. 2 Samuel 2 Sm 10 13 27 Przymusił go tedy Absalom i posłał z nim Amnona i wszystkie syny królewskie. A Absalom sprawił był ucztę, jako ucztę królewską. 2 Samuel 2 Sm 10 13 28 Lecz przykazał był Absalom służebnikom swoim, mówiąc: Pilnujcie, kiedy pijan będzie Amnon, a rzekę wam: Bijcie go i zabijcie, nie bójcie się; bom ja jest, który wam przykazuję: umacniajcie się, a bądźcie mężami mocnymi. 2 Samuel 2 Sm 10 13 29 Uczynili tedy słudzy Absalomowi nad Amnonem, jako im był przykazał Absalom. I wstawszy wszyscy synowie królewscy, wsiedli każdy na mulicę swą i uciekli. @@ -8292,6 +8349,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 13 36 A gdy przestał mówić, ukazali się i synowie królewscy, a wszedłszy podnieśli głosy swe i płakali: lecz i król i wszyscy słudzy jego płakali płaczem bardzo wielkim. 2 Samuel 2 Sm 10 13 37 A Absalom uciekłszy, poszedł do Tholomai, syna Amiud, króla Gessur. Żałował tedy Dawid syna swego po wszystkie dni. A Absalom gdy uciekł i przyszedł do Gessur, był tam trzy lata. 2 Samuel 2 Sm 10 13 38 I przestał król Dawid prześladować Absaloma, przeto że już się był pocieszył z śmierci Amnonowéj. +2 Samuel 2 Sm 10 13 39 I przestał król Dawid prześladować Absaloma, dlatego że już się był pocieszył po śmierci Amnona. 2 Samuel 2 Sm 10 14 1 A porozumiawszy Joab, syn Sarwii, że serce królewskie obróciło się ku Absalomowi, 2 Samuel 2 Sm 10 14 2 Posłał do Thekui i wziął ztamtąd niewiastę mądrą i rzekł do niéj: Zmyśl, jakobyś w żałobie była, i oblecz się w szaty żałobne, a nie pomazuj się olejkiem, żebyś była jako niewiasta już od dawnego czasu żałująca po umarłym. 2 Samuel 2 Sm 10 14 3 I wnidziesz do króla a będziesz mówiła do niego takie słowa. I położył Joab słowa w uściech jéj. @@ -8301,7 +8359,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 14 7 A oto powstawszy wszystka rodzina przeciw służebnicy twojéj, mówi: Wydaj tego, który zabił brata swego, że go zabijemy za duszę brata jego, którego zabił, i zgładzimy dziedzica: i chcą zagasić iskierkę moję, która została, aby nie zostało mężowi memu imię, ani szczątek na ziemi. 2 Samuel 2 Sm 10 14 8 I rzekł król do niewiasty: Idź do domu twego, a ja skażę za tobą. 2 Samuel 2 Sm 10 14 9 I rzekła niewiasta Thekuitka do króla: Na mię, panie mój, królu, niech nieprawość będzie, i na dom ojca mego: a król i stolica jego niech będą niewinni. -2 Samuel 2 Sm 10 14 10 I rzekł król: ktoby mówił [0317]przeciw tobie, przywiedź go do mnie, a więcéj nie przyda, aby cię dotknął. +2 Samuel 2 Sm 10 14 10 I rzekł król: ktoby mówił przeciw tobie, przywiedź go do mnie, a więcéj nie przyda, aby cię dotknął. 2 Samuel 2 Sm 10 14 11 Która rzekła: Niech wspomni król na Pana, Boga swego, aby się nie mnożyli bliscy krwie na pomstę, aby nie zabili syna mego. Który rzekł: Żywie Pan, że nie spadnie z włosów syna twego na ziemię. 2 Samuel 2 Sm 10 14 12 Rzekła tedy niewiasta: Niechaj mówi służebnica twoja do króla, pana mego, słowo. I rzekł: Mów. 2 Samuel 2 Sm 10 14 13 I rzekła niewiasta: Czemużeś umyślił takową rzecz przeciw ludowi Bożemu? i mówił król to słowo, aby zgrzeszył: a nie przywrócił wygnańca swego? @@ -8323,7 +8381,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 14 29 Posłał tedy do Joaba, żeby go posłał do króla, który nie chciał przyjść do niego. A gdy drugi raz posłał, a on nie chciał przyjść do niego, 2 Samuel 2 Sm 10 14 30 Rzekł sługom swoim: Wiecie rolą Joabowę podle roli mojéj, która ma żniwo jęczmienia: idźcież tedy spalcie go ogniem. Spalili tedy słudzy Absalomowi ono zboże ogniem. A przyszedłszy słudzy Joabowi rozdarłszy szaty swe, rzekli: Spalili słudzy Absalomowi sztukę roli ogniem. 2 Samuel 2 Sm 10 14 31 I wstawszy Joab przyszedł do Absaloma w dom jego i rzekł: Czemu spalili słudzy twoi zboże moje ogniem? -2 Samuel 2 Sm 10 14 32 Odpowiedział Absalom Joabowi: Słałem do ciebie prosząc, abyś przyszedł do mnie, żebym cię posłał do króla, abyś mu mówił: Na cóżem [0318]przyszedł z Gessur? lepiéjci mi było tam być: a tak proszę niech ujrzę oblicze królewskie: a jeźliż pomni na nieprawość moję, niechaj mię zabije. +2 Samuel 2 Sm 10 14 32 Odpowiedział Absalom Joabowi: Słałem do ciebie prosząc, abyś przyszedł do mnie, żebym cię posłał do króla, abyś mu mówił: Na cóżem przyszedł z Gessur? lepiéjci mi było tam być: a tak proszę niech ujrzę oblicze królewskie: a jeźliż pomni na nieprawość moję, niechaj mię zabije. 2 Samuel 2 Sm 10 14 33 A tak wszedłszy Joab do króla, powiedział mu wszystko. I wezwano Absaloma, i wszedł do króla i pokłonił się do ziemie przed nim, i pocałował król Absaloma. 2 Samuel 2 Sm 10 15 1 Potem tedy nasprawował sobie Absalom wozów i jezdnych i pięćdziesiąt mężów, którzy przed nim chodzili. 2 Samuel 2 Sm 10 15 2 A rano wstawszy Absalom, stawał przy wejściu bramy i każdego męża, który miał sprawę, aby szedł do sądu królewskiego, przyzywał Absalom do siebie i mówił: Z któregoś ty miasta? Który odpowiadając mówił: Z jednego pokolenia Izraelskiego jestem ja, sługa twój. @@ -8346,7 +8404,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 15 19 I rzekł król do Ethai Gethejczyka: Przecz idziesz z nami? wróć się a mieszkaj z królem; boś ty gość, a wyszedłeś z miejsca twego. 2 Samuel 2 Sm 10 15 20 Wczoraś przyszedł, a dziś będziesz musiał wyniść z nami? a ja pójdę, gdzie iść mam: wróć się a odprowadź z sobą bracią twoję, a Pan uczyni z tobą miłosierdzie i prawdę, żeś okazał łaskę i wiarę. 2 Samuel 2 Sm 10 15 21 I odpowiedział Ethai królowi, mówiąc: Żywie Pan, i żywie król, pan mój, iż, na któremkolwiek miejscu będziesz królu, panie mój, choć w śmierci choć w żywocie, tam będzie sługa twój. -2 Samuel 2 Sm 10 15 22 I rzekł Dawid Ethai: Pójdźże, a przejdź. I przeszedł Ethai [0319]Gethejczyk i wszyscy mężowie, którzy z nim byli, i inne mnóstwo. +2 Samuel 2 Sm 10 15 22 I rzekł Dawid Ethai: Pójdźże, a przejdź. I przeszedł Ethai Gethejczyk i wszyscy mężowie, którzy z nim byli, i inne mnóstwo. 2 Samuel 2 Sm 10 15 23 A wszyscy płakali głosem wielkim, i wszystek lud przechodził społem, król téż przechodził przez potok Cedron, i wszystek lud szedł ku drodze, która wiedzie ku puszczy. 2 Samuel 2 Sm 10 15 24 Szedł téż i Sadok kapłan i wszyscy Lewitowie z nim, niosący skrzynię przymierza Bożego i zstawili skrzynię Bożą: i wstąpił Abjathar, aż się zebrał spełna wszystek lud, który był wyszedł z miasta. 2 Samuel 2 Sm 10 15 25 I rzekł król do Sadoka: Odnieś skrzynię Bożą do miasta. Jeźli najdę łaskę w oczach Pańskich, wróci mię zaś, i ukaże mi ją i przybytek swój. @@ -8370,6 +8428,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 16 6 I ciskał kamieńmi na Dawida i na wszystkie sługi króla Dawida: a wszystek lud i wszystko rycerstwo szli po prawéj i po lewéj stronie króla. 2 Samuel 2 Sm 10 16 7 A Semei tak mówił, gdy złorzeczył królowi: Wynidź, wynidź, mężu krwie a mężu Belial. 2 Samuel 2 Sm 10 16 8 Oddał ci Pan wszystkę krew domu Saulowego; boś się wdarł na królestwo zań, i dał Pan królestwo w rękę Absaloma, syna twego, a oto cię ściskają złości twe; boś jest człowiek krwi. +2 Samuel 2 Sm 10 16 9 I rzekł Abisai, syn Sarwii, królowi: Czemu złorzeczy ten zdechły pies panu memu, królowi? pójdę a utnę głowę jego. 2 Samuel 2 Sm 10 16 10 I rzekł król: Co mnie i wam, synowie Sarwii? dajcie mu pokój, aby złorzeczył; albowiem Pan kazał mu złorzeczyć Dawidowi: a któż jest, ktoby śmiał rzec: Czemu tak uczynił? 2 Samuel 2 Sm 10 16 11 I rzekł król Abisai i wszystkim sługom swoim: Oto syn mój, który wyszedł z żywota mego, szuka dusze mojéj, jako daleko więcéj teraz syn Jemini? dopuśćcie mu, że złorzeczy według rozkazania Pańskiego. 2 Samuel 2 Sm 10 16 12 Jeźli snadź wejrzy Pan na utrapienie moje, a odda mi Pan dobrem za złorzeczenie to dzisiejsze. @@ -8393,7 +8452,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 17 7 I rzekł Chuzai do Absaloma: Nie dobra to rada, którą teraz dał Achitophel. 2 Samuel 2 Sm 10 17 8 I przydał jeszcze Chuzai: Ty znasz ojca twego i meże, którzy z nim są, że są bardzo mocni, a gorzkiego serca, jako gdyby niedźwiedzica, któréj pobrano dzieci, srożyła się w lesie: lecz i ojciec twój jest mąż waleczny, i nie mieszka z ludem. 2 Samuel 2 Sm 10 17 9 A podobno się teraz kryje w dołach, albo na jednem którem chce miejscu: a gdy polęże ktokolwiek jeden na przodku, usłyszy, ktokolwiek usłyszy, i rzecze: Stała się porażka w ludu, który szedł za Absalomem. -2 Samuel 2 Sm 10 17 10 I każdy najmeżniejszy, którego serce jest jako lwie, przelęknie się; bo wie wszystek lud Izraelski, że [0321]mąż mocny jest ojciec twój, i mężni wszyscy, którzy są z nim. +2 Samuel 2 Sm 10 17 10 I każdy najmeżniejszy, którego serce jest jako lwie, przelęknie się; bo wie wszystek lud Izraelski, że mąż mocny jest ojciec twój, i mężni wszyscy, którzy są z nim. 2 Samuel 2 Sm 10 17 11 Ale to się mnie widzi dobra rada: Niech się do ciebie zbierze wszystek Izrael od Dan aż do Bersabee, jako piasek morski niezliczony: a ty będziesz w pośrodku ich. 2 Samuel 2 Sm 10 17 12 I przypadniemy nań, na któremkolwiek miejscu nalezion będzie, a okryjemy go, jako zwykła rosa padać na ziemię, i nie zostawiemy z mężów, którzy z nim są, ani jednego. 2 Samuel 2 Sm 10 17 13 A jeźli wnidzie do którego miasta, wszystek Izrael obtoczy miasto powrozami, i pociągniemy je do potoka, że się nie najdzie ani kamyk z niego. @@ -8414,7 +8473,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 17 28 Przynieśli Dawidowi pościel i kobierce i naczynia gliniane, pszenice i jęczmienia i mąki i krup i bobu i soczewice i smażonéj tatarki: 2 Samuel 2 Sm 10 17 29 I miodu i masła, owiec i tłustych cieląt dali Dawidowi i ludowi, który był z nim, ku jedzeniu; bo mniemali, żeby lud głodem i pragnieniem był zmorzony na puszczy. 2 Samuel 2 Sm 10 18 1 Dawid tedy obejrzawszy lud swój, postanowił nad nimi hetmany i setniki, -2 Samuel 2 Sm 10 18 2 I dał trzecią część ludu pod rękę Joab, a trzecią część pod rękę Abisai, syna Sarwii, brata Joabowego, a trzecią część pod rękę Ethai, który [0322]był z Geth, i rzekł król do ludu: Wynidę i ja z wami. +2 Samuel 2 Sm 10 18 2 I dał trzecią część ludu pod rękę Joab, a trzecią część pod rękę Abisai, syna Sarwii, brata Joabowego, a trzecią część pod rękę Ethai, który był z Geth, i rzekł król do ludu: Wynidę i ja z wami. 2 Samuel 2 Sm 10 18 3 A lud odpowiedział: Nie wynidziesz; bo, chocia ucieczemy, nie wiele im na nas należeć będzie: choćby téż połowica z nas poległa, nie bardzo dbać będą; bo ty jeden jesteś za dziesięć tysięcy policzony: a tak lepiéj, że nam będziesz w mieście na pomocy. 2 Samuel 2 Sm 10 18 4 Do których król rzekł: Co się wam zda dobrego, to uczynię. A tak stanął król u bramy: a lud wychadzał w hufiech swoich po stu i po tysiącu. 2 Samuel 2 Sm 10 18 5 I przykazał król Jaobowi i Abisai i Ethai, mówiąc: Zachowajcie mi dziecię Absaloma. A wszystek lud słyszał, gdy król rozkazował wszystkim hetmanom o Absalomie. @@ -8457,7 +8516,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 19 9 Wszystek téż lud ubiegał się we wszystkich pokoleniach Izraelskich, mówiąc: Król wybawił nas z ręki nieprzyjaciół naszych, on nas wybawił z reki Philistynów: a teraz uciekł z ziemie przed Absalomem. 2 Samuel 2 Sm 10 19 10 Lecz Absalom, któregośmy pomazali nad sobą, umarł na wojnie: pókiż milczycie a nie odprowadzacie króla? 2 Samuel 2 Sm 10 19 11 A król Dawid posłał do Sadoka i do Abjathara kapłanów, rzekąc: Mówcie do starszych Judzkich, rzekąc: Przecz na ostatku przychodzicie ku odprowadzeniu krola do domu jego? (A słowo wszystkiego Izraela przyszło było do króla w dom jego.) -2 Samuel 2 Sm 10 19 12 Wyście bracia moi, kość moja [0324]i ciało moje, czemuż pośledni odprowadzacie króla? +2 Samuel 2 Sm 10 19 12 Wyście bracia moi, kość moja i ciało moje, czemuż pośledni odprowadzacie króla? 2 Samuel 2 Sm 10 19 13 Amazie téż powiedzcie: A zaś ty nie kość moja i ciało moje? To mi niech Bóg uczyni i to niech przyczyni, jeźli nie hetmanem będziesz u mnie przez wszystek czas miasto Joaba. 2 Samuel 2 Sm 10 19 14 A tak nakłonił serce wszystkich mężów Judzkich, jako jednego człowieka, i posłali do króla, mówiąc: Wróć się ty i wszyscy słudzy twoi. 2 Samuel 2 Sm 10 19 15 I wrócił się król i przyszedł aż do Jordanu, a wszystek Juda wyszedł aż do Galgala, aby zaszedł królowi i przeprowadził go przez Jordan. @@ -8481,7 +8540,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 19 33 Rzekł tedy król do Bersellai: Pojedź ze mną, że odpoczniesz bezpiecznie ze mną w Jeruzalem, 2 Samuel 2 Sm 10 19 34 I rzekł Bersellai do króla: Wieleż dni lat żywota mego, abych miał jechać z królem do Jeruzalem? 2 Samuel 2 Sm 10 19 35 Ośmdziesiąt lat mi dzisiaj: aza czerstwe są zmysły moje ku rozeznaniu słodkiego albo gorzkiego? albo ucieszyć może sługę twego jadło i picie? albo słuchać mogę ja, sługa twój, daléj głosów śpiewaków i śpiewaczek? przeczże sługa twój ma być ciężek panu memu, królowi? -2 Samuel 2 Sm 10 19 36 Pojadę trochę sługa twój od [0325]Jordanu z tobą: nie potrzebuję téj odmiany, +2 Samuel 2 Sm 10 19 36 Pojadę trochę sługa twój od Jordanu z tobą: nie potrzebuję téj odmiany, 2 Samuel 2 Sm 10 19 37 Ale proszę, niech się wrócę, sługa twój, i umrę w mieście mojem, a pogrzebion będę wedle grobu ojca mego i matki mojéj. Lecz jest sługa twój Chamaam, ten niech jedzie z tobą, panie mój królu, a uczyń mu, cokolwiek ci się zda dobrego. 2 Samuel 2 Sm 10 19 38 I rzekł mu król: Niechże zemną jedzie Chamaam, a ja mu uczynię, cokolwiek się tobie podoba, i wszystko, czego żądać będziesz odemnie, uprosisz. 2 Samuel 2 Sm 10 19 39 A gdy się wszystek lud i król przez Jordan przeprawił, pocałował król Bersellai i błogosławił mu: a on się wrócił do miejsca swego. @@ -8500,7 +8559,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 20 9 Rzekł tedy Joab do Amazy: Witaj, bracie mój: i ujął prawą ręką podgardłek Amazy, jakoby go całując. 2 Samuel 2 Sm 10 20 10 Lecz Amaza nie obaczył miecza, który miał Joab: który go w bok uderzył i wylał trzewa jego na ziemię, ani wtóréj rany przydał: i umarł. A Joab i Abisai. brat jego, gonili Sebę, syna Bochry. 2 Samuel 2 Sm 10 20 11 Wtem niektórzy mężowie z towarzyszów Joabowych stanąwszy nad ciałem Amazy, rzekli: Oto który chciał być miasto Joaba towarzyszem Dawidowym. -2 Samuel 2 Sm 10 20 12 Lecz Amaza pokrwawiony leżał na śród drogi. Ujrzał to któryś mąż, że się zastanawiał wszystek lud, aby go oglądał, i zniósł Amazę z drogi na pole, i nakrył go odzieniem, [0326]aby się nie zastanawiali mijający dla niego. +2 Samuel 2 Sm 10 20 12 Lecz Amaza pokrwawiony leżał na śród drogi. Ujrzał to któryś mąż, że się zastanawiał wszystek lud, aby go oglądał, i zniósł Amazę z drogi na pole, i nakrył go odzieniem, aby się nie zastanawiali mijający dla niego. 2 Samuel 2 Sm 10 20 13 A skoro go zjęto z drogi, mijał każdy mąż idąc za Joabem na pogonią Seby, syna Bochry. 2 Samuel 2 Sm 10 20 14 Lecz on przeszedł był przez wszystkie pokolenia Izrael do Abele i Bethmaacha: i wszyscy mężowie przebrani, zbiegli się do niego. 2 Samuel 2 Sm 10 20 15 Przyszli tedy i dobywali w Abeli i w Bethmaacha, i obtoczyli szańcami miasto, i oblężone jest miasto. A wszystek lud, który był z Joabem, usiłował obalić mury. @@ -8523,7 +8582,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 21 6 Niech nam dadzą siedmi mężów z synów jego, że je ukrzyżujemy Panu w Gabaa Saula, niegdy wybranego Pańskiego. I rzekł król: Ja wydam. 2 Samuel 2 Sm 10 21 7 I zfolgował król Miphibosethowi, synowi Jonathy, syna Saulowego, dla przysięgi Pańskiéj, która była między Dawidem a między Jonathą, synem Saulowym. 2 Samuel 2 Sm 10 21 8 A tak wziął król dwu synów Resphy, córki Aja, które urodziła Saulowi, Armoni i Miphibosetha, i piąci synów Michol, córki Saulowéj, które była urodziła Hadryelowi, synowi Bersellai, który był z Molata. -2 Samuel 2 Sm 10 21 9 I dał je w ręce Gabaończyków: którzy je ukrzyżowali na górze przed Panem: i legli ci siedm pospołu [0327]zamordowani w pierwsze dni żniwa, gdy się poczynało żniwo jęczmienia. +2 Samuel 2 Sm 10 21 9 I dał je w ręce Gabaończyków: którzy je ukrzyżowali na górze przed Panem: i legli ci siedm pospołu zamordowani w pierwsze dni żniwa, gdy się poczynało żniwo jęczmienia. 2 Samuel 2 Sm 10 21 10 Lecz Respha, córka Aja, wziąwszy włosiennicę, rozpostarła ją pod się na skale od początku żniwa, ażby na nię kropiła woda z nieba: i nie dopuściła ich ptakom drapać we dnie, ani zwierzom w nocy. 2 Samuel 2 Sm 10 21 11 I powiedziano Dawidowi, co czyniła Respha, córka Aja, nałożnica Saulowa. 2 Samuel 2 Sm 10 21 12 I szedł Dawid i wziął kości Saulowe i kości Jonathy, syna jego, od mężów Jabes Galaad, którzy je byli ukradli z ulice Bethsan, gdzie je byli zawiesili Philistynowie, gdy zabili Saula na Gelboe. @@ -8589,6 +8648,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 22 50 Przetóż będę, Panie, wyznawał między narody, i imieniowi twemu będę śpiewał. 2 Samuel 2 Sm 10 22 51 Wielmożący wybawienia króla swego, i czyniący miłosierdzie pomazańcowi swemu, Dawidowi, i nasieniu jego na wieki. 2 Samuel 2 Sm 10 23 1 I te są słowa Dawidowe ostateczne. Rzekł Dawid, syn Isai. rzekł mąż, któremu postanowiono o pomazańcu Boga Jakób, osobliwy śpiewak Izraelski: +2 Samuel 2 Sm 10 23 2 Duch Pański mówił przez mię, a mowa jego przez język mój. 2 Samuel 2 Sm 10 23 3 Rzekł Bóg Izraelski ku mnie, mówił Mocny Izraelski, Panujący nad ludźmi, sprawiedliwy panujący w bojaźni Bożéj. 2 Samuel 2 Sm 10 23 4 Jako światłość zorze, gdy słońce wschodzi, rano bez obłoków świeci, a jako dżdżem wypuszcza się trawa z ziemie. 2 Samuel 2 Sm 10 23 5 Ani tak wielki jest dom mój u Boga, żeby przymierze wieczne zemną uczynił, utwierdzone we wszem i obwarowane. Wszystko bowiem zbawienie moje i wszystka wola, i niemasz niczego z niéj, coby nie rosło. @@ -8615,7 +8675,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 23 26 Heles z Phalsy, Hira, syn Akkes, z Thekua. 2 Samuel 2 Sm 10 23 27 Abiezer z Anathoth, Mobonnai z Husat. 2 Samuel 2 Sm 10 23 28 Selmon Ahohitczyk, Maharai Nethophatczyk. -2 Samuel 2 Sm 10 23 29 Heleth, syn Baanów, i sam [0330]Nethophatczyk, Itha, syn Rybai, z Gabaath, synów Benjamin. +2 Samuel 2 Sm 10 23 29 Heleth, syn Baanów, i sam Nethophatczyk, Itha, syn Rybai, z Gabaath, synów Benjamin. 2 Samuel 2 Sm 10 23 30 Banaa Pharathończyk, Heddai z potoku Gaas. 2 Samuel 2 Sm 10 23 31 Abialbon Arbatczyk, Azmaweth z Beromi. 2 Samuel 2 Sm 10 23 32 Eliaba z Salaboni, synowie Jassen, Jonathan. @@ -8650,7 +8710,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Samuel 2 Sm 10 24 22 I rzekł Arewna do Dawida: Niech weźmie i ofiaruje król, pan mój, jako się mu podoba: masz woły na całopalenie i wóz i jarzma wołów na drwa. 2 Samuel 2 Sm 10 24 23 Wszystko dał Arewna królowi; i rzekł Arewna do króla: Pan, Bóg twój. niechaj przyjmie ślub twój. 2 Samuel 2 Sm 10 24 24 Któremu odpowiadając król, rzekł: Nie jako chcesz, ale kupię u ciebie za pieniądze: a nie ofiaruję Panu, Bogu memu, całopalenia darmo danego. A tak kupił Dawid bojewisko i woły za pięćdziesiąt syklów śrebra. -2 Samuel 2 Sm 10 24 25 I zbudował tam Dawid ołtarz Panu i ofiarował całopalenie i zapokojne Panu. I zlitował się Pan nad ziemią, i zahamowana jest plaga od Izraela. +2 Samuel 2 Sm 10 24 25 I zbudował tam Dawid ołtarz Panu i ofiarował całopalenie i zapokojne Panu. I zlitował się Pan nad ziemią, i zahamowana jest plaga od Izraela. Przypisy 1 Kings 1 Krl 11 1 1 A król Dawid zstarzał się był i miał wiele dni wieku: a gdy go odziewano szatami, nie zagrzewał się. 1 Kings 1 Krl 11 1 2 Rzekli mu tedy słudzy jego: Poszukajmy królowi, panu naszemu, młodej panienki, niech stoi przed królem, i okrywa go: i śpi na łonie jego, a zagrzewa króla, pana naszego. 1 Kings 1 Krl 11 1 3 A tak szukali panienki pięknéj we wszystkich granicach Izraelskich, i naleźli Abisag Sunamitke i przywiedli ją do króla. @@ -8661,6 +8721,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 1 8 Lecz Sadok kapłan i Banajas, syn Jojady, i Nathan prorok i Semei i Rej, i moc wojska Dawidowego nie przestawała z Adoniasem. 1 Kings 1 Krl 11 1 9 A tak narzezawszy Adonias baranów i cielców i wszego bydła tłustego u kamienia Zoholeth, który był blisko źródła Rogel, wezwał wszystkich braciéj swych, synów królewskich, i wszystkich mężów Judzkich, sług królewskich. 1 Kings 1 Krl 11 1 10 Lecz Nathana proroka i Banaję i wszelkich mocarzów i Salomona, brata swego, nie wezwał. +1 Kings 1 Krl 11 1 11 I rzekł Nathan do Bethsabee, matki Salomonowéj: A słyszałaś, że króluje Adonias, syn Haggith, a pan nasz Dawid o tem nie wie? 1 Kings 1 Krl 11 1 12 Przetóż teraz pójdź, weźmij radę odemnie, a zachowaj duszę swoję, i syna twego Salomona. 1 Kings 1 Krl 11 1 13 Idź a wnidź do króla Dawida i rzecz mu: Azażeś nie ty, panie mój królu, przysiągł mnie, słudze twojéj, rzekąc: Salomon, syn twój, będzie królował po mnie, i on będzie siedział na stolicy mojéj? Przeczże tedy króluje Adonias? 1 Kings 1 Krl 11 1 14 A gdy jeszcze tam będziesz mówić z królem, ja przyjdę za tobą, i dopełnię słów twoich. @@ -8687,6 +8748,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 1 35 I pójdziecie za nim, i przyjdzie a siądzie na stolicy mojéj, a on będzie królował miasto mnie: i jemu rozkażę, aby był wodzem nad Izraelem i nad Judą. 1 Kings 1 Krl 11 1 36 I odpowiedział Banajas, syn Jojady, królowi, mówiąc: Amen. Tak niech mówi Pan, Bóg pana mego króla. 1 Kings 1 Krl 11 1 37 Jako był Pan z panem moim, królem, tak niech będzie z Salomonem, a niech wywyższy stolicę jego nad stolicę króla, pana mego Dawida. +1 Kings 1 Krl 11 1 38 Poszedł tedy Nathan prorok i Sadok kapłan i Banajas, syn Jojady, i Cerethy i Phelethy, i wsadzili Salomona na mulicę króla Dawida, i odprowadzili go do Gihon. 1 Kings 1 Krl 11 1 39 I wziąwszy Sadok kapłan róg oliwy z przybytku pomazał Salomona: i trąbili w trąbę, i mówił wszystek lud: Niech żyje król Salomon. 1 Kings 1 Krl 11 1 40 I szedł za nim wszystek gmin i lud grających na piszczałkach i weselących się weselem wielkiem, i brzmiała ziemia od krzyku ich. 1 Kings 1 Krl 11 1 41 I usłyszał Adonias i wszyscy zaproszeni od niego, a biesiada już się była skończyła: lecz i Joab usłyszawszy głos trąby, rzekł: Co to za krzyk miasta huczącego? @@ -8709,6 +8771,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 2 5 Ty téż wiesz, co mi uczynił Joab, syn Sarwii, co uczynił dwiema hetmanom wojska Izraelskiego, Abnerowi, synowi Ner, i Amazie, synowi Jether: które pozabijał i wylał krew wojny w pokoju, i położył krew bitwy na pasie rycerskim swoim, który był około biódr jego, i na bocie swym, który był na nogach jego. 1 Kings 1 Krl 11 2 6 Uczynisz tedy według mądrości twéj, a nie doprowadzisz szędziwości jego w pokoju do piekła. 1 Kings 1 Krl 11 2 7 Ale i synom Bersellai Galaadczyka łaskę oddasz, i będą jadać u stołu twego; bo mi zaszli, gdym uciekał przed Absalomem, bratem twoim. +1 Kings 1 Krl 11 2 8 Masz téż przy sobie Semei, syna Gera, syna Jemini, z Bahurym, który mi złorzeczył złorzeczeństwem najgorszem, gdym szedł do obozu: ale iż mi zaszedł, gdym się przeprawiał przez Jordan, a przysiągłem mu przez Pana, rzekąc: Nie zabiję cię mieczem: 1 Kings 1 Krl 11 2 9 Ty go nie cierp, żeby był bez karania; ale jesteś mężem mądrym, że będziesz wiedział, co mu masz uczynić, i doprowadzisz szędziwość jego z krwią do piekła. 1 Kings 1 Krl 11 2 10 Zasnął tedy Dawid z ojcy swymi, i pogrzebion jest w mieście Dawidowem. 1 Kings 1 Krl 11 2 11 A dni, których królował Dawid nad Izraelem, czterdzieści lat jest: w Hebronie królował siedm lat, a w Jeruzalem trzydzieści lat i trzy. @@ -8732,6 +8795,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 2 29 I oznajmiono królowi Salomonowi, że uciekł Joab do przybytku Pańskiego, a jest u ołtarza: i posłał Salomon Banaje, syna Jojady, rzekąc: Idź, zabij go. 1 Kings 1 Krl 11 2 30 I przyszedł Banajas do przybytku Pańskiego i rzekł mu: To mówi król: Wynidź. Który rzekł: Nie wynidę, ale tu umrę. I odniósł Banajas królowi mowę, mówiąc: Tak mówił Joab, i to mi odpowiedział: 1 Kings 1 Krl 11 2 31 I rzekł mu król: Uczyńże jako mówił, a zabij go i pogrzeb, a odejmiesz krew niewinną, którą wylał Joab, odemnie i od domu ojca mego. +1 Kings 1 Krl 11 2 32 I odda Pan krew jego na głowę jego: ponieważ zabił dwu mężów sprawiedliwych i lepszych niźli sam, a zabił je mieczem, o czem nie wiedział ojciec mój Dawid: Abnera, syna Ner, hetmana wojska Izraelskiego, i Amazę, syna Jether, hetmana wojska Judzkiego: 1 Kings 1 Krl 11 2 33 I wróci się krew ich na głowę Joab i na głowę nasienia jego na wieki: a Dawidowi i potomstwu jego i domowi i stolicy jego niech będzie pokój aż na wieki od Pana. 1 Kings 1 Krl 11 2 34 A tak szedł Banajas, syn Jojady, i rzuciwszy się nań, zabił, i pogrzebion jest w domu swym na pustyni. 1 Kings 1 Krl 11 2 35 I postanowił król Banaję, syna Jojady, nad wojskiem miasto niego, a Sadoka postawił kapłanem miasto Abjathara. @@ -8754,7 +8818,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 3 6 I rzekł Salomon: Tyś uczynił z sługą twoim Dawidem, ojcem moim, miłosierdzie wielkie, jako chodził przed oczyma twemi w prawdzie i w sprawiedliwości i prostem sercem z tobą: zachowałeś mu miłosierdzie twoje wielkie i dałeś mu syna siedzącego na stolicy jego, jako jest dzisiaj, 1 Kings 1 Krl 11 3 7 A teraz, Panie Boże, tyś uczynił królem sługę twego miasto Dawida, ojca mego, a jam jest pacholę małe, a nie znające wyjścia i wejścia mego. 1 Kings 1 Krl 11 3 8 A sługa twój jest w pośrodku ludu, któryś obrał, ludu niezliczonego, który prze mnóstwo nie może być policzony, ani porachowany. -1 Kings 1 Krl 11 3 9 A przeto daj słudze twemu serce [0336]rozumne, aby mógł twój lud sądzić, i rozeznać między złem a dobrem; bo któż może sądzić lud ten, lud ten twój wielki? +1 Kings 1 Krl 11 3 9 A przeto daj słudze twemu serce rozumne, aby mógł twój lud sądzić, i rozeznać między złem a dobrem; bo któż może sądzić lud ten, lud ten twój wielki? 1 Kings 1 Krl 11 3 10 Podobała się tedy mowa przed Panem, że Salomon prosił takiéj rzeczy. 1 Kings 1 Krl 11 3 11 I rzekł Pan SalomonoAvi: Żeś słowa tego prosił, a nie żądałeś sobie dni wiela, ani bogactw, albo dusz nieprzyjaciół twoich: aleś prosił sobie o mądrość dla rozeznania sądu: 1 Kings 1 Krl 11 3 12 Otóżem ci uczynił według mowy twojéj i dałem ci serce mądre i rozumne, tak iż żaden przed tobą nie był podobny tobie, ani po tobie powstanie. @@ -8780,9 +8844,9 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 4 4 Banajas, syn Jojady, nad wojskiem, a Sadok i Abjathar kapłani. 1 Kings 1 Krl 11 4 5 Azaryas, syn Nathan, nad tymi, którzy stali przy królu: Zabud, syn Nathan, kapłan, przyjaciel królewski. 1 Kings 1 Krl 11 4 6 I Ahizar przełożony nad domem, a Adoniram, syn Abdy, nad pobory, -1 Kings 1 Krl 11 4 7 Lecz Salomon miał dwanaście przełożonych nad wszystkim Izraelem, którzy dodawali żywności królowi i domowi jego; bo na każdy miesiąc [0337]przez rok jeden z nich potrzeb dodawał. +1 Kings 1 Krl 11 4 7 Lecz Salomon miał dwanaście przełożonych nad wszystkim Izraelem, którzy dodawali żywności królowi i domowi jego; bo na każdy miesiąc przez rok jeden z nich potrzeb dodawał. 1 Kings 1 Krl 11 4 8 A te są imiona ich: Benhur na górze Ephraim. -1 Kings 1 Krl 11 4 9 Bendekar w Makkes i w Salebim i w Bethsames i w Elon i w Bethanan. +1 Kings 1 Krl 11 4 9 9. Bendekar w Makkes i w Salebim i w Bethsames i w Elon i w Bethanan. 1 Kings 1 Krl 11 4 10 Benhesed w Aruboth: jego był Socho i wszystka ziemia Epher. 1 Kings 1 Krl 11 4 11 Benabinadab, którego wszystek Nephathdor: Thaphetę, córkę Salomonowę miał za żonę. 1 Kings 1 Krl 11 4 12 Bana, syn Ahilud, rządził Thanak i Mageddo i wszystek Bethsan, który jest podle Sarthana pod Jezrahelem, od Bethsan aż do Abelmehula przeciw Jekmaan. @@ -8810,7 +8874,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 4 34 I przychodzili ze wszystkich narodów słuchać mądrości Salomonowéj, i od wszystkich królów ziemskich, którzy słyszeli mądrość jego. 1 Kings 1 Krl 11 5 1 Posłał téż Hiram, król Tyru, sługi swe do Salomona; bo słyszał, że go pomazano na królestwo miasto ojca jego: albowiem Hiram był przyjacielem Dawidowi przez wszystek czas. 1 Kings 1 Krl 11 5 2 I posłał Salomon do Hiram, mówiąc: -1 Kings 1 Krl 11 5 3 Ty wiesz wolą Dawida ojca mego, a iż nie mógł budować domu imieniowi Pana, Boga swego, przed [0338]walkami nalegającemi wokoło, aż je dał Pan pod stopy nóg jego. +1 Kings 1 Krl 11 5 3 Ty wiesz wolą Dawida ojca mego, a iż nie mógł budować domu imieniowi Pana, Boga swego, przed walkami nalegającemi wokoło, aż je dał Pan pod stopy nóg jego. 1 Kings 1 Krl 11 5 4 Lecz teraz dał mi Pan, Bóg mój, odpoczynienie zewsząd: i niemasz przeciwnika, ani zabiegu złego. 1 Kings 1 Krl 11 5 5 Przetóż myślę zbudować kościół imieniowi Pana, Boga mego, jako mówił Pan Dawidowi, ojcu memu, rzekąc: Syn twój, którego dam miasto ciebie na stolicę twoje, ten zbuduje dom imieniowi memu. 1 Kings 1 Krl 11 5 6 A tak przykaż, że mi nawicinają słudzy twoi cedru z Libanu, a słudzy moi niechaj będą z sługami twymi, a zapłatę sług twoich dam tobie, którąkolwiek żądać będziesz; bo wiesz, jako niemasz między ludem moim męża, któryby umiał drzewo wyrębować, jako Sydończycy. @@ -8833,6 +8897,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 6 5 I zbudował na ścianie kościelnéj gmachy w około, na ścianach domu koło kościoła i koło wyrocznice, i uczynił pobocznice wokoło. 1 Kings 1 Krl 11 6 6 Gmach, który niższy był, miał pięć łokci w szerz, a średni gmach, sześć łokci w szerz, a trzeci gmach miał siedm łokci w szerz. Tramy lepak położył w domu około z nadworza, aby nie przylegały do murów kościelnych. 1 Kings 1 Krl 11 6 7 A gdy dom budowano, budowano go z kamienia ciosanego i wyrobionego: a młota i siekiery i wszelakiego naczynia żelaznego nie słychać było w domu, gdy go budowano. +1 Kings 1 Krl 11 6 8 Drzwi średniego boku na stronie były domu prawéj ręki, a po okrągłym wschodzie wstępowano na gmach średni, a z średniego na trzeci. 1 Kings 1 Krl 11 6 9 I budował dom i dokończył go: i przykrył dom połapem cedrowym. 1 Kings 1 Krl 11 6 10 I zbudował piętro na wszystkim domie, pięć łokci wzwyż, i pokrył dom drzewem cedrowem. 1 Kings 1 Krl 11 6 11 I stało się słowo Pańskie do Salomona, rzekąc: @@ -8860,7 +8925,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 6 33 I uczynił w wejściu kościoła podwoje z drzewa oliwnego na cztery granie. 1 Kings 1 Krl 11 6 34 A dwoje drzwi z drzewa jodłowego wewnątrz ku sobie: a oboje drzwi dwoiste były, i społu się dzierżąc otwierały się. 1 Kings 1 Krl 11 6 35 I wyrzezał Cheruby i palmy i rzezania bardzo wydatne i powlókł wszystko blachami złotemi robotą granowitą pod prawidło. -1 Kings 1 Krl 11 6 36 I zbudował sień wnętrzną trzema [0340]rzędoma kamienia ciosanego, a jednym rzędem drzewa cedrowego. +1 Kings 1 Krl 11 6 36 I zbudował sień wnętrzną trzema rzędoma kamienia ciosanego, a jednym rzędem drzewa cedrowego. 1 Kings 1 Krl 11 6 37 Roku czwartego jest założon dom Pański, miesiąca Zyja. 1 Kings 1 Krl 11 6 38 A roku jedenastego, miesiąca Bul, (ten jest ósmy miesiąc), dokonan jest dom ze wszystką robotą swą i ze wszystkiem naczyniem jego: a budował go siedm lat. 1 Kings 1 Krl 11 7 1 A dom swój budował Salomon trzynaście lat, i zupełnie go dokonał. @@ -8885,7 +8950,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 7 20 I zasię inne kapitella na wierzchu słupów, zwierzchu podług miary słupa przeciw siatkom: a jabłek granatowych było dwieście rzędów około kapitellum drugiego. 1 Kings 1 Krl 11 7 21 I postawił dwa słupy w przysionku kościelnym: a postawiwszy słup prawy, nazwał go imieniem Jachin: także postawił słup drugi i nazwał imię jego Booz. 1 Kings 1 Krl 11 7 22 A na wierzchu słupów robotę na kształt liliéj postawił: i dokonała się robota słupów. -1 Kings 1 Krl 11 7 23 Uczynił téż morze lane na [0341]dziesiąci łokci od brzegu aż do brzegu, okrągłe wokoło: na piąci łokci wysokość jego, a sznurek na trzydzieści łokci opasował je wokoło. +1 Kings 1 Krl 11 7 23 Uczynił téż morze lane na dziesiąci łokci od brzegu aż do brzegu, okrągłe wokoło: na piąci łokci wysokość jego, a sznurek na trzydzieści łokci opasował je wokoło. 1 Kings 1 Krl 11 7 24 A rzezanie pod krajem obchodziło je dziesiącią łokci obtaczając morze: dwa rzędy rzezania żłobkowatego lane były. 1 Kings 1 Krl 11 7 25 A stało na dwunaście wolech, z których trzéj patrzali na północy, a trzéj na zachód słońca, a trzéj na południe, a trzéj na wschód słońca, a morze na nich zwierzchu było: których pośladki wszystkie się wewnątrz kryły. 1 Kings 1 Krl 11 7 26 A mięsz umywalnie była na trzy wielkie palce, a kraj jéj, jakoby kraj u kubka, a jako list rozwitéj lilijéj: brało w się dwa tysiąca wiader. @@ -8910,7 +8975,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 7 45 I kociełki misy i kropidlnice. wszystkie naczynia, które poczynił Hiram królowi Salomonowi w domu Pańskim, z mosiądzu były. 1 Kings 1 Krl 11 7 46 W równinie Jordanu odlewał je król na gliniastéj ziemi, między Sochoth a Sarthan. 1 Kings 1 Krl 11 7 47 I postawił Salomon wszystkie naczynia: a dla wielkości zbytniéj nie było wagi miedzi. -1 Kings 1 Krl 11 7 48 I sprawił Salomon wszystko naczynie w domu Pańskim: ołtarz [0342]złoty i stół, na którymby pokładziono chleby pokładne, złoty. +1 Kings 1 Krl 11 7 48 I sprawił Salomon wszystko naczynie w domu Pańskim: ołtarz złoty i stół, na którymby pokładziono chleby pokładne, złoty. 1 Kings 1 Krl 11 7 49 I lichtarze złote, pięć na prawéj, a pięć na lewéj stronie, przeciwko wyrocznicy z szczerego złota: i kwiaty jako liliowe, i lampy na wierzch złote i nożyczki złote, 1 Kings 1 Krl 11 7 50 I dzbany i haczki i kubki i moździerzyki i kadzidlnice z szczerego złota: i zawiasy u drzwi domu wnętrznego, świętego świętych, i drzwi domu kościelnego ze złota były. 1 Kings 1 Krl 11 7 51 I dokonał wszystkiéj roboty, którą, czynił Salomon w domu Pańskim, i wniósł, co był poświęcił Dawid, ojciec jego, śrebro i złoto i naczynia i włożył do skarbu domu Pańskiego. @@ -8934,7 +8999,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 8 18 I rzekł Pan do Dawida, ojca mego: Żeś myślił w sercu swojem budować dom imieniowi memu, dobrześ uczynił, to samo w sercu rozbierając. 1 Kings 1 Krl 11 8 19 Wszakże jednak ty mi domu nie zbudujesz, ale syn twój, który wynidzie z nerek twoich, ten zbuduje dom imieniowi memu. 1 Kings 1 Krl 11 8 20 I potwierdził Pan mowę swoję, którą mówił: i stanąłem miasto Dawida, ojca mego, i usiadłem na stolicy Izraelskiéj, jako Pan powiedział, i zbudowałem dom imieniowi Pana, Boga Izraelowego. -1 Kings 1 Krl 11 8 21 I postanowiłem tam miejsce skrzyni, w któréj jest przymierze [0343]Pańskie, które postanowił z ojcy naszymi, gdy wyszli z ziemie Egipskiéj. +1 Kings 1 Krl 11 8 21 I postanowiłem tam miejsce skrzyni, w któréj jest przymierze Pańskie, które postanowił z ojcy naszymi, gdy wyszli z ziemie Egipskiéj. 1 Kings 1 Krl 11 8 22 I stanął Salomon przed ołtarzem Pańskim przed oczyma zgromadzenia Izraelskiego i wyciągnął ręce swe ku niebu. 1 Kings 1 Krl 11 8 23 I rzekł: Panie, Boże Izraelów, niemasz podobnego tobie Boga na niebie wzgórę i na ziemi nisko: który chowasz umowę i miłosierdzie sługom swym, którzy chodzili przed tobą we wszystkiem sercu swojem. 1 Kings 1 Krl 11 8 24 Któryś strzegł słudze twemu Dawidowi, ojcu memu, coś mu powiedział: ustyś mówił, a rękomaś wykonał, jako ten dzień świadczy. @@ -8954,6 +9019,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 8 38 Wszelkie przeklęctwo i złorzeczeństwo, któreby przypadło na wszelkiego człowieka z ludu twego Izraelskiego: jeźliby kto poznał ranę serca swego, a rozciągnął ręce swe w tym domu: 1 Kings 1 Krl 11 8 39 Ty wysłuchasz w niebie na miejscu mieszkania twego, a zlitujesz się i uczynisz, że dasz każdemu według wszystkich dróg jego, jako ujrzysz serce jego. (Bo ty sam znasz serce wszystkich synów człowieczych). 1 Kings 1 Krl 11 8 40 Aby się ciebie bali po wszystkie dni, których żywią na ziemi, którąś dał ojcom naszym. +1 Kings 1 Krl 11 8 41 Nadto i cudzoziemiec, który nie jest z ludu twego Izraelskiego, gdy przyjdzie z dalekiéj ziemie dla imienia twego; (bo usłyszą, imię twoje wielkie, i rękę twoję mocną i ramię twoje wyciągnione wszędy), 1 Kings 1 Krl 11 8 42 Gdy tedy przyjdzie, a będzie się modlił na tem miejscu: 1 Kings 1 Krl 11 8 43 Ty wysłuchasz na niebie, na utwierdzeniu mieszkania twego, i uczynisz wszystko, o co cię cudzoziemiec będzie wzywał: aby się nauczyli wszyscy narodowie ziemscy, bać się imienia twego, jako twój lud Izraelski, a żeby doznali, że wzywane jest imię twoje nad tym domem, którym zbudował. 1 Kings 1 Krl 11 8 44 Jeźli wynidzie lud twój na wojnę przeciw nieprzyjaciołom swym, drogą, dokądkolwiek je poślesz, a będą się modlić przeciw drodze miasta, któreś obrał, i ku domowi, którym zbudował imieniowi twemu: @@ -8975,7 +9041,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 8 60 Aby wiedzieli wszyscy narodowie ziemscy, że Pan sam jest Bóg, a niemasz daléj oprócz niego. 1 Kings 1 Krl 11 8 61 Serce téż nasze niech będzie doskonałe z Panem, Bogiem naszym, abyśmy chodzili w wyrokach jego, a strzegli przykazań jego, jako i dnia dzisiejszego. 1 Kings 1 Krl 11 8 62 Król tedy i wszystek Izrael z nim ofiarowali ofiary przed Panem. -1 Kings 1 Krl 11 8 63 I nabił Salomon ofiar zapokojnych, które ofiarował Panu, wołów dwadzieścia i dwa tysiąca, a owiec [0345]sto i dwadzieścia tysięcy: i poświęcili kościół Pański król i synowie Izraelowi. +1 Kings 1 Krl 11 8 63 I nabił Salomon ofiar zapokojnych, które ofiarował Panu, wołów dwadzieścia i dwa tysiąca, a owiec sto i dwadzieścia tysięcy: i poświęcili kościół Pański król i synowie Izraelowi. 1 Kings 1 Krl 11 8 64 Onegóż dnia poświęcił król środek sieni, która była przed domem Pańskim; bo tam ofiarował całopalenie i ofiarę i tłustość zapokojnych; bo ołtarz miedziany, który był przed Panem, był mniejszy, i nie mogły się na nim zmieścić całopalenia i ofiara i tłustość zapokojnych. 1 Kings 1 Krl 11 8 65 Uczynił tedy Salomon na on czas święto znamienite, i wszystek Izrael z nim, zgromadzenie wielkie od wejścia Emat aż do rzeki Egipskiéj, przed Panem, Bogiem naszym, przez siedm dni, to jest, przez czternaście dni. 1 Kings 1 Krl 11 8 66 A ósmego dnia rozpuścił lud: którzy błogosławiąc królowi, poszli do przybytków swoich, weseląc się, i z ochotnem sercem dla wszystkiego dobra, które uczynił Pan Dawidowi, słudze swemu, i Izraelowi, ludowi swemu. @@ -8997,7 +9063,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 9 16 Pharaon, król Egipski, wyciągnął i wziął Gazer i spalił go ogniem, i Chananejczyka, który mieszkał w mieście, wymordował i dał go za posag córce swéj, żonie Salomonowéj. 1 Kings 1 Krl 11 9 17 A tak zbudował Salomon Gazer i Bethoron niższy, 1 Kings 1 Krl 11 9 18 I Baalath i Palmirę w ziemi pustyniéj. -1 Kings 1 Krl 11 9 19 I wszystkie miasteczka, które do niego należały a nie miały murów, obmurował, i miasta wozów, i [0346]miasta jezdnych, i co mu sie kolwiek podobało, żeby budował w Jeruzalem i na Libanie, i we wszystkiéj ziemi władzéj swéj. +1 Kings 1 Krl 11 9 19 I wszystkie miasteczka, które do niego należały a nie miały murów, obmurował, i miasta wozów, i miasta jezdnych, i co mu sie kolwiek podobało, żeby budował w Jeruzalem i na Libanie, i we wszystkiéj ziemi władzéj swéj. 1 Kings 1 Krl 11 9 20 Wszystek lud, który był pozostał i z Amorrejczyków i Hethejczyków i Pherezejczyków i Hewejczyków i z Jebuzejczyków, którzy nie są z synów Izraelowych: 1 Kings 1 Krl 11 9 21 Tych syny. którzy byli pozostali w ziemi, to jest, których synowie Izraelowi nie mogli wyniszczyć, uczynił Salomon hołdownikami aż po dzisiejszy dzień. 1 Kings 1 Krl 11 9 22 Lecz z synów Izraelowych nie postanowił Salomon żadnego niewolnikiem, ale byli mężami walecznymi i sługami jego i książety i hetmany i przełożonymi nad wozami i nad końmi. @@ -9019,7 +9085,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 10 10 Dała tedy królowi sto i dwadzieścia talentów złota, i rzeczy wonnych bardzo wiele i kamienia drogiego: nie przyszło nigdy potem tak wiele wonnych rzeczy, jako te, które dała królowa Saba królowi Salomonowi. 1 Kings 1 Krl 11 10 11 (Lecz i okręty Hiram, które przynosiły złoto z Ophir, przywiozły z Ophir drzewa thynowego bardzo wiele, i kamienia drogiego. 1 Kings 1 Krl 11 10 12 I poczynił król z drzewa thynowego poręcza do domu Pańskiego, i do domu królewskiego, i arfy i gęśle muzykom: nie przyniesiono takiego drzewa thynowego ani widano aż do dnia dzisiejszego.) -1 Kings 1 Krl 11 10 13 A król Salomon dał królowéj [0347]Sabie wszystko, czego chciała i żądała od niego: oprócz tego. co jéj dobrowolnie darował, upominkiem królewskim. Która się wróciła i odjechała do ziemie swéj z sługami swymi. +1 Kings 1 Krl 11 10 13 A król Salomon dał królowéj Sabie wszystko, czego chciała i żądała od niego: oprócz tego. co jéj dobrowolnie darował, upominkiem królewskim. Która się wróciła i odjechała do ziemie swéj z sługami swymi. 1 Kings 1 Krl 11 10 14 A była waga złota, które przychodziło Salomonowi na każdy rok, sześćset, sześćdziesiąt i sześć talentów złota, 1 Kings 1 Krl 11 10 15 Oprócz tego, które przynosili mężowie, którzy nad dochodami i nad kupcami byli, i wszyscy stare rzeczy przedawający, i wszyscy królowie Arabscy i książęta ziemie. 1 Kings 1 Krl 11 10 16 Uczynił téż król Salomon dwieście tarczy ze złota najczystszego, sześćset syklów złota dał na blachy tarcze jednéj. @@ -9043,6 +9109,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 11 5 Ale chwalił Salomon Astarthę, boginią Sydońską, i Molocha, bałwana Ammońskiego. 1 Kings 1 Krl 11 11 6 I uczynił Salomon, co się nie podobało przed Panem, i nie wykonał, żeby chodził za Panem, jako Dawid, ojciec jego. 1 Kings 1 Krl 11 11 7 Zbudował tedy Salomon Zbór Chamos, bałwanowi Moab, na górze, która jest przeciw Jeruzalem, i Molochowi, bałwanowi synów Ammon. +1 Kings 1 Krl 11 11 8 I tymże sposobem uczynił wszystkim żonom swym cudzoziemkom, które zapalały kadzidło i ofiarowały bogom swoim. 1 Kings 1 Krl 11 11 9 Przetóż się Pan rozgniewał na Salomona, że się odwróciło serce jego od Pana, Boga Izraelowego, który mu się powtóre ukazał, 1 Kings 1 Krl 11 11 10 I przykazał mu był o tem słowie, aby nie chodził za bogi cudzymi: a nie strzegł, co mu Pan rozkazał, 1 Kings 1 Krl 11 11 11 Rzekł tedy Pan Salomonowi: Ponieważeś to miał u siebie, a nie strzegłeś przymierza mego i przykazań moich, którem ci rozkazał, roz- rywając rozerwę królestwo twoje, a dam je słudze twemu. @@ -9067,6 +9134,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 11 30 A wziąwszy Achias płaszcz swój nowy, którym był odziany, rozdarł na dwanaście sztuk, 1 Kings 1 Krl 11 11 31 I rzekł do Jeroboama: Weźmij sobie dziesięć sztuk; bo to mówi Pan, Bóg Izraelów: Oto ja rozedrę królestwo z ręki Salomonowéj, a dam tobie dziesięcioro pokolenia. 1 Kings 1 Krl 11 11 32 Lecz jedno pokolenie zostanie mu dla sługi mego Dawida, i dla Jeruzalem miasta, którem obrał ze wszech pokoleni Izraelskich. +1 Kings 1 Krl 11 11 33 Przeto, że mię opuścił i chwalił Astarthę, boginią Sydońską, i Chamos, boga Moab, i Molocha, boga synów Ammon: a nie chodził drogami mojemi, żeby czynił sprawiedliwość przedemną i przykazania moje i sądy, jako Dawid, ojciec jego. 1 Kings 1 Krl 11 11 34 Ani odejmę wszystkiego królestwa z ręki jego, ale go zostawię książęciem po wszystkie dni żywota jego dla Dawida, sługi mego, któregom obrał, który strzegł mandatów moich i przykazań moich. 1 Kings 1 Krl 11 11 35 A wezmę królestwo z ręki syna jego, a dam tobie dziesięć pokolenia. 1 Kings 1 Krl 11 11 36 A synowi jego dam jedno pokolenie, aby została świeca Dawidowi, słudze memu, po wszystkie dni przedemną w mieście Jeruzalem, którem obrał, aby tam było imię moje. @@ -9088,6 +9156,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 12 9 I rzekł do nich: Co mi za radę dajecie, abych odpowiedział ludowi temu, którzy mi mówili: Ulżyj jarzma, które ojciec twój włożył na nas? 1 Kings 1 Krl 11 12 10 I rzekli mu młodzieńcy, którzy z nim wychowani byli: Tak powiesz ludowi temu, którzy mówili do ciebie, rzekąc: Ojciec twój obciążył jarzmo nasze, a ty pofolguj nam. Tak rzeczesz do nich: Najmniejszy palec mój mięższy jest, niźli grzbiet ojca mego. 1 Kings 1 Krl 11 12 11 A teraz ojciec mój włożył na was jarzmo ciężkie, a ja przyłożę na jarzmo wasze: ojciec mój chlustał was biczmi, a ja was będę chlustał basałykami. +1 Kings 1 Krl 11 12 12 Przyszedł tedy Jeroboam i wszystek lud do Roboama dnia trzeciego, jako im był król powiedział, mówiąc: Wróćcie się do mnie dnia trzeciego. 1 Kings 1 Krl 11 12 13 I odpowiedział król ludowi srogo, opuściwszy radę starszych, którą mu byli dali. 1 Kings 1 Krl 11 12 14 I mówił do nich według rady młodzieńców, rzekąc: Ojciec mój obciążył jarzmo wasze, a ja przyłożę do jarzma waszego: ojciec mój chlustał was biczmi, a ja was chlustać będę basałykami. 1 Kings 1 Krl 11 12 15 I nie pozwolił król ludowi; bo się był Pan odwrócił od niego, aby wzbudził słowo swe, które był rzekł w ręce Achiasza, Sylonitczyka, do Jeroboama, syna Nabat. @@ -9133,6 +9202,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 13 22 I wróciłeś się i jadłeś chleb i piłeś wodę na miejscu, na którem ci rozkazał, abyś nie jadł chleba ani pił wody, nie będzie wniesione ciało twoje do grobu ojców twoich. 1 Kings 1 Krl 11 13 23 A gdy się najadł i napił, osiodłał osła swego prorokowi, którego był wrócił. 1 Kings 1 Krl 11 13 24 Który gdy odjechał, potkał go lew na drodze i zabił, i było ciało jego porzucone na drodze: a osieł stał wedle niego, a lew stał przy ciele. +1 Kings 1 Krl 11 13 25 A oto mężowie mimo idąc ujrzeli ciało porzucone na drodze, i lwa stojącego przy ciele: i przyszli i rozgłosili w mieście, w którem on stary prorok mieszkał. 1 Kings 1 Krl 11 13 26 Co gdy usłyszał on prorok, który go był wrócił z drogi, rzekł: Mąż Boży jest, który nie był posłuszny ustom Pańskim, i dał go Pan lwowi, i złamał go i zabił według słowa Pańskiego, które mu mówił. 1 Kings 1 Krl 11 13 27 I rzekł do synów swoich: Osiodłajcie mi osła. Którzy gdy osiodłali. 1 Kings 1 Krl 11 13 28 I on odjechał, nalazł ciało jego porzucone na drodze, a osła i lwa stojącego przy ciele: nie jadł lew ciała, ani obraził osła. @@ -9154,7 +9224,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 14 10 Przetóż oto ja przywiodę złe na dom Jeroboamów, i wytracę z Jeroboama mokrzącego na ścianę i zamknionego i ostatecznego w Izraelu: i wymiotę ostatki domu Jeroboamowego, jako wymiatają gnój aż do czysta. 1 Kings 1 Krl 11 14 11 Którzy z Jeroboam umrą w mieście, psi ich zjedzą: a którzy umrą na polu, zjedzą je ptacy powietrzni; bo Pan powiedział. 1 Kings 1 Krl 11 14 12 A tak ty wstań, a idź do domu twego: a w samem wejściu nóg twoich w miasto umrze dziecię. -1 Kings 1 Krl 11 14 13 A będzie go płakał wszystek [0353]Izrael, i pogrzebie; ten sam bowiem wniesion będzie z Jeroboam do grobu, iż się nad nim nalazła mowa dobra od Pana, Boga Izraelowego, w domu Jeroboam. +1 Kings 1 Krl 11 14 13 A będzie go płakał wszystek Izrael, i pogrzebie; ten sam bowiem wniesion będzie z Jeroboam do grobu, iż się nad nim nalazła mowa dobra od Pana, Boga Izraelowego, w domu Jeroboam. 1 Kings 1 Krl 11 14 14 Lecz postanowi sobie Pan króla nad Izraelem, który wytraci dom Jeroboamów tego dnia, i tego czasu. 1 Kings 1 Krl 11 14 15 I porazi Pan Bóg Izraela, jako się zwykła chwiać trzcina na wodzie: a wyrwie Izraela z ziemie téj dobréj, którą dał ojcom ich, i wywieje je za rzekę; bo sobie naczynili gajów, aby rozdraźnili Pana. 1 Kings 1 Krl 11 14 16 I wyda Pan Izraela dla grzechów Jeroboamowych, który zgrzeszył, i ku zgrzeszeniu przywiódł Izraela. @@ -9179,7 +9249,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 15 4 Ale dla Dawida dał mu Pan, Bóg jego świecę w Jeruzalem, aby wzbudził syna jego po nim, i utwierdził Jeruzalem: 1 Kings 1 Krl 11 15 5 Przeto że czynił Dawid prawość przed oczyma Pańskiemi, a nie ustępował od wszystkiego, co mu był rozkazał po wszystkie dni żywota swego, wyjąwszy mowę Uryasza Hethejczyka. 1 Kings 1 Krl 11 15 6 Wszakże jednak była wojna między Roboamem a Jeroboamem przez wszystek czas żywota jego. -1 Kings 1 Krl 11 15 7 Ale ostatek mów Abiam, i [0354]wszystko, co czynił, zali to nie jest opisano w księgach słów dni królów Juda? I była wojna między Abiam a między Jeroboamem. +1 Kings 1 Krl 11 15 7 Ale ostatek mów Abiam, i wszystko, co czynił, zali to nie jest opisano w księgach słów dni królów Juda? I była wojna między Abiam a między Jeroboamem. 1 Kings 1 Krl 11 15 8 I zasnął Abiam z ojcy swymi, i pogrzebli go w mieście Dawidowem: i królował Asa, syn jego, miasto niego. 1 Kings 1 Krl 11 15 9 Roku tedy dwudziestego Jeroboama, króla Izraelskiego, królował Asa, król Juda. 1 Kings 1 Krl 11 15 10 A czterdzieści i jeden rok królował w Jeruzalem: imię matki jego Maacha, córka Abessalom. @@ -9227,7 +9297,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 16 18 A widząc Zambry, że miało być dobyte miasto, wszedł do pałacu i spalił się z domem królewskim i umarł. 1 Kings 1 Krl 11 16 19 W grzechach swoich, któremi grzeszył, czyniąc złość przed Panem, i chodząc w drodze Jeroboam, i w grzechu jego, którym o grzech przyprawił Izraela. 1 Kings 1 Krl 11 16 20 A ostatek mów Zambrego, i zdrad jego, i okrucieństwa, izali to nie jest opisano w księgach słów dni królów Izraelskich? -1 Kings 1 Krl 11 16 21 Rozerwał się tedy lud Izraelski na dwie części: połowica ludu szła za Thebni, synem Gineth, żeby [0356]go postanowiła królem: a połowica za Amry. +1 Kings 1 Krl 11 16 21 Rozerwał się tedy lud Izraelski na dwie części: połowica ludu szła za Thebni, synem Gineth, żeby go postanowiła królem: a połowica za Amry. 1 Kings 1 Krl 11 16 22 I przemógł lud. który był za Amrym, nad ludem, który szedł za Thebni, synem Gineth: i umarł Thebni, a królował Amry. 1 Kings 1 Krl 11 16 23 Roku trzydziestego pierwszego Asy, króla Judzkiego, królował Amry nad Izraelem dwanaście lat: w Thersie królował sześć lat. 1 Kings 1 Krl 11 16 24 I kupił górę Samaryi u Semera za dwa talenty śrebra: i zbudował ją i nazwał imię miasta, które zbudował, po imieniu Semera, pana góry, Samaryą. @@ -9253,6 +9323,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 17 10 Wstał i poszedł do Sarepta. A gdy przyszedł do bramy miejskiéj, ukazała mu się niewiasta wdowa zbierająca drewka, i zawołał jéj i rzekł do niéj: Daj mi trochę wody w naczyniu, że się napiję. 1 Kings 1 Krl 11 17 11 A gdy ona szła, aby przyniosła, zawołał za nią, mówiąc: Przynieś mi, proszę, i skibkę chleba w ręce twojéj. 1 Kings 1 Krl 11 17 12 Która odpowiedziała: Żywie Pan, Bóg twój, żeć nie mam chleba, jedno, jako garść wziąść w się może, mąki w garncu, a troszkę oliwy w bańce: oto zbieram dwa drewna, żebym weszła i uczyniła go sobie i synowi swemu, żebym jadła i pomarła. +1 Kings 1 Krl 11 17 13 Do któréj rzekł Eliasz: Nie bój się, ale idź, a uczyń jakoś rzekła: wszakże mnie pierwéj uczyń z téj trochy mąki podpłomny chleb mały, i przynieś do mnie: a sobie i synowi swemu potem uczynisz. 1 Kings 1 Krl 11 17 14 A to mówi Pan, Bóg Izraelów: Garniec mąki nie ustanie, ani bańki oliwy nie ubędzie aż do dnia, którego Pan da deszcz na ziemię. 1 Kings 1 Krl 11 17 15 Która poszła i uczyniła według słowa Eliaszowego: i jadł on i ona i dom jéj. 1 Kings 1 Krl 11 17 16 I od onego dnia garniec mąki nie ustał, i bańki oliwy nie ubyło według słowa Pańskiego, które był rzekł w ręce Eliasza. @@ -9277,7 +9348,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 18 11 . A ty mi teraz mówisz: Idź a powiedz panu twemu: Jest tu Eliasz. 1 Kings 1 Krl 11 18 12 A gdy ja odejdę od ciebie, Duch Pański zaniesie cię na miejsce, którego ja nie wiem: a wszedłszy powiem Achabowi: a nie nalazłszy cię, zabije mię: a sługa twój boi się Pana od dzieciństwa swego. 1 Kings 1 Krl 11 18 13 Aza nie powiedziano tobie, panu memu, com uczynił, gdy Jezabel mordowała proroki Pańskie, żem skrył z proroków Pańskich sto mężów, pięćdziesiąt i pięćdziesiąt w jaskiniach, i żywiłem je chlebem i wodą? -1 Kings 1 Krl 11 18 14 A ty teraz mówisz: Idź a [0358]powiedz panu twemu, że tu jest Eliasz, że mię zabije? +1 Kings 1 Krl 11 18 14 A ty teraz mówisz: Idź a powiedz panu twemu, że tu jest Eliasz, że mię zabije? 1 Kings 1 Krl 11 18 15 I rzekł Eliasz: Żywie Pan zastępów, przed którego obliczem stoję, że mu się dziś ukażę. 1 Kings 1 Krl 11 18 16 Poszedł tedy Abdyasz przeciwko Achabowi i powiedział mu: i szedł Achab przeciwko Eliaszowi. 1 Kings 1 Krl 11 18 17 I ujrzawszy go rzekł: A tyżeś to, który mięszasz Izraela? @@ -9302,7 +9373,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 18 36 A gdy już był czas, żeby było ofiarowane całopalenie, przystąpiwszy Eliasz prorok rzekł: Panie, Boże Abrahamów i Izaaków i Izraelów, pokaż dziś, żeś ty jest Bóg Izraelów, a ja sługa twój, a wedle rozkazania twego uczyniłem te wszystkie słowa. 1 Kings 1 Krl 11 18 37 Wysłuchaj mię, Panie, wysłuchaj mię, żeby poznał ten lud, żeś ty jest Pan Bóg, i tyś zaś nawrócił serce ich. 1 Kings 1 Krl 11 18 38 I spadł ogień Pański i pożarł całopalenie i drwa i kamienie, proch téż i wodę, która była w rowie, liżąc. -1 Kings 1 Krl 11 18 39 Co gdy ujrzał wszystek lud, [0359]padł na oblicze swoje i rzekł: Pan on jest Bogiem. Pan on jest Bogiem. +1 Kings 1 Krl 11 18 39 Co gdy ujrzał wszystek lud, padł na oblicze swoje i rzekł: Pan on jest Bogiem. Pan on jest Bogiem. 1 Kings 1 Krl 11 18 40 I rzekł do nich Eliasz: Poimajcie proroki Baalowe, a i jeden z nich niech nie ujdzie. Które gdy poimali, zaprowadził je Eliasz do potoka Cyson i pobił je tam. 1 Kings 1 Krl 11 18 41 I rzekł Eliasz do Achaba: Idź, jedz i pij; bo głos wielkiego deszczu jest. 1 Kings 1 Krl 11 18 42 Poszedł Achab jeść i pić, a Eliasz wszedł na wierzch Karmelu, i nachyliwszy się ku ziemi włożył twarz swoją między kolana swoje. @@ -9326,6 +9397,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 19 14 A on odpowiedział: Żalem rozżaliłem się o Pana, Boga zastępów, iż opuścili przymierze twoje synowie Izrael: ołtarze twoje zepsowali, proroki twoje mieczem pozabijali: zostałem ja sam, i szukają dusze mojéj, aby ją odjęli. 1 Kings 1 Krl 11 19 15 I rzekł Pan do niego: Idź, a wróć się na drogę twoję przez puszczą do Damaszku: a gdy tam przyjdziesz, pomażesz Hazaela królem nad Syryą. 1 Kings 1 Krl 11 19 16 A Jehu, syna Namsy. pomażesz królem nad Izraelem, a Elizeusza, syna Saphat, który jest z Abelmeule, pomażesz prorokiem miasto ciebie. +1 Kings 1 Krl 11 19 17 I będzie, ktokolwiek ujdzie miecza Hazael, zabije go Jehu: a ktokolwiek ujdzie miecza Jehu, zabije go Elizeusz. 1 Kings 1 Krl 11 19 18 I zostawię sobie w Izraelu siedm tysięcy mężów, których kolana nie kłaniały się przed Baal, i wszystkie usta, które nie chwaliły go, całując ręce. 1 Kings 1 Krl 11 19 19 Poszedłszy tedy zonąd Eliasz, nalazł Elizeusza, syna Saphat, orzącego dwiemanaście jarzm wołów, a on między dwanaścią jarzm wołów orzących jeden był: a gdy przyszedł Eliasz do niego, wrzucił nań swój płaszcz. 1 Kings 1 Krl 11 19 20 Który wnet opuściwszy woły, bieżał za Eliaszem i rzekł: Proszę cię, niech pocałuję ojca mego i matkę moję, a tak pójdę za tobą. I rzekł mu: Idź, a wróć się; bo co było zemnie, uczyniłem ci. @@ -9349,7 +9421,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 20 17 I wyszły pacholęta książąt powiatowych na pierwszem czele. Posłał tedy Benadad, którzy mu powiedzieli, rzekąc: Mężowie wyszli z Samaryi. 1 Kings 1 Krl 11 20 18 A on rzekł: Chociaż o pokój idą, poimajcie je żywo: chociaż, aby się bili, żywo je poimajcie. 1 Kings 1 Krl 11 20 19 Wyszły tedy pacholęta książąt powiatowych, a inne wojsko ciągnęło za nimi. -1 Kings 1 Krl 11 20 20 I poraził każdy męża, który szedł przeciw jemu: i uciekli Syryjczykowie, a Izrael je gonił. Uciekł [0361]téż Benadad, król Syryjski, na koniu z jezdnymi swymi. +1 Kings 1 Krl 11 20 20 I poraził każdy męża, który szedł przeciw jemu: i uciekli Syryjczykowie, a Izrael je gonił. Uciekł téż Benadad, król Syryjski, na koniu z jezdnymi swymi. 1 Kings 1 Krl 11 20 21 A król Izraelski wyszedłszy, pobił konie i wozy i poraził Syryjczyki porażką wielką. 1 Kings 1 Krl 11 20 22 (A przyszedłszy prorok do króla Izraelskiego, rzekł mu: Idź, a zmocnij się, a wiedz i obacz, co masz czynić; bo na drugi rok król Syryjski przyciągnie przeciwko tobie.) 1 Kings 1 Krl 11 20 23 A słudzy króla Syryjskiego mówili mu: Bogowie górni są bogowie ich, dlatego nas zwyciężyli: ale lepiéj, że z nimi walczyć będziem w polu, i pożyjemy ich. @@ -9372,7 +9444,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 20 40 A gdym się ja strwożony tam i sam obracał, znagła zniknął. I rzekł król Izraelski do niego: Ten jest sąd twój, któryś sam wydał. 1 Kings 1 Krl 11 20 41 A on wnet otarł proch z oblicza swego, i poznał go król Izraelski, że był z proroków. 1 Kings 1 Krl 11 20 42 Który rzekł do niego: To mówi Pan: Iżeś puścił męża godnego śmierci z ręki twéj, będzie dusza twoja za duszę jego a lud twój za lud jego. -1 Kings 1 Krl 11 20 43 Wrócił się tedy król Izraelski [0362]do domu swego, nie chcąc słuchać, z furyą przyjechał do Samaryi. +1 Kings 1 Krl 11 20 43 Wrócił się tedy król Izraelski do domu swego, nie chcąc słuchać, z furyą przyjechał do Samaryi. 1 Kings 1 Krl 11 21 1 A po tych słowiech, czasu onego miał winnicę Naboth Jezrahelczyk, który był w Jezrahel, podle pałacu Achab, króla Samaryjskiego. 1 Kings 1 Krl 11 21 2 Mówił tedy Achab do Nabotha, rzekąc: Daj mi winnicę twoję, że sobie uczynię ogród na jarzyny; bo przyległa jest i blisko domu mego, a dam ci za nię winnicę lepszą, albo jeźli rozumiesz, żeć pożyteczniéj, śrebra zapłatę, za którą stoi. 1 Kings 1 Krl 11 21 3 Któremu Naboth odpowiedział: Niech mi będzie miłościw Pan, żebych ci nie dał dziedzictwa ojców moich. @@ -9395,6 +9467,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 21 20 I rzekł Achab do Eliasza: Azażeś mię nalazł nieprzyjacielem sobie? Który rzekł: Nalazłem, przeto żeś zaprzedany jest, abyś złe czynił przed oczyma Pańskiemi. 1 Kings 1 Krl 11 21 21 Oto ja przywiodę na cię złe, a wyżnę poślednie twoje, i wytracę z Achab mokrzącego na ścianę i zamknionego i ostatniego w Izraelu. 1 Kings 1 Krl 11 21 22 A dom twój dam jako dom Jeroboama, syna Nabat, i jako dom Baasa, syna Achia; boś czynił, abyś mię ku gniewu pobudził, i przywiodłeś do grzechu Izraela. +1 Kings 1 Krl 11 21 23 Lecz i o Jezabel mówił Pan, rzekąc: Psi zjedzą Jezabel na polu Jezrahelskiem. 1 Kings 1 Krl 11 21 24 Jeźli umrze Achab w mieście, psi go zjedzą, a jeźli umrze na polu, zjedzą go ptacy powietrzni. 1 Kings 1 Krl 11 21 25 A tak nie był taki drugi, jako Achab, który był przedany, aby czynił złość przed oczyma Pańskiemi; bo go poduszczała Jezabel, żona jego, 1 Kings 1 Krl 11 21 26 I stał się obrzydłym tak dalece, że chodził za bałwany, których byli naczynili Amorrejczykowie, które wyniszczył Pan przed obliczem synów Izrael. @@ -9419,6 +9492,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 22 16 I rzekł król do niego: Po wtóre i po trzecie poprzysięgam cię, abyś mi nie mówił, jedno co jest prawda, w imię Pańskie. 1 Kings 1 Krl 11 22 17 A on rzekł: Widziałem wszystkiego Izraela rozproszonego po górach jako owce nie mające pasterza. I rzekł Pan: Nie mają ci Pana: niech się każdy wróci do domu swego w pokoju. 1 Kings 1 Krl 11 22 18 (Rzekł tedy król Izraelski do Jozaphata: Azam ci nie powiedział, że mi nie prorokuje dobre, ale zawżdy złe?) +1 Kings 1 Krl 11 22 19 A on przydając rzekł: Przetóż słuchaj mowy Pańskiéj: Widziałem Pana siedzącego na stolicy jego, a wszystko wojsko niebieskie stojące przy nim po prawéj i po lewéj stronie. 1 Kings 1 Krl 11 22 20 I rzekł Pan: Kto zwiedzie Achaba, króla Izraelskiego, że pójdzie i upadnie w Ramoth Galaad? I mówił jeden takie słowa a drugi inaczéj. 1 Kings 1 Krl 11 22 21 A Duch wystąpił i stanął przed Panem i rzekł: Ja go zwiodę. Któremu rzekł Pan: Przez co? 1 Kings 1 Krl 11 22 22 A on rzekł: Pójdę a będę duchem kłamliwym w uściech wszystkich proroków jego. I rzekł Pan: Zwiedziesz i przemożesz: Wynidź a uczyń tak. @@ -9446,14 +9520,14 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Kings 1 Krl 11 22 44 Wszakże jednak wyżyn nie odjął; bo jeszcze lud ofiarował i palił kadzidło na wyżynach. 1 Kings 1 Krl 11 22 45 I miał Jozaphat pokój z królem Izraelskim. 1 Kings 1 Krl 11 22 46 A ostatek słów Jozaphat i sprawy jego, które czynił, i wojny, izali to nie jest napisano w księgach słów dni królów Judzkich? -1 Kings 1 Krl 11 22 47 Ale ostatek niewieściuchów [0365]którzy byli pozostali za czasu Asa, ojca jego, zniósł z ziemie. +1 Kings 1 Krl 11 22 47 Ale ostatek niewieściuchów którzy byli pozostali za czasu Asa, ojca jego, zniósł z ziemie. 1 Kings 1 Krl 11 22 48 Ani był na ten czas król postanowiony w Edom. 1 Kings 1 Krl 11 22 49 A król Jozaphat uczynił był okręty na morzu, żeby chodziły do Ophir po złoto: a iść nie mogły; bo się rozbiły w Asyongaber. 1 Kings 1 Krl 11 22 50 Tedy mówił Ochozyasz, syn Achabów, do Jozaphata: Niech idą słudzy moi z sługami twoimi w okręciech. I nie chciał Jozaphat. 1 Kings 1 Krl 11 22 51 I zasnął Jozaphat z ojcy swymi, i pogrzebion jest z nimi w mieście Dawida, ojca jego: i królował Joram, syn jego, miasto niego. 1 Kings 1 Krl 11 22 52 A Ochozyasz, syn Achab, począł był królować nad Izraelem w Samary i roku siedmnastego Jozaphata, króla Judzkiego, i królował nad Izraelem dwa lata. 1 Kings 1 Krl 11 22 53 I czynił złość przed oczyma Pańskiemi i chodził drogą ojca swego i matki swéj, i drogą Jeroboama, syna Nabat, który o grzech przyprawił Izraela. -1 Kings 1 Krl 11 22 54 Służył téż Baalowi i kłaniał się mu i rozdrażnił Pana, Boga Izraelowego, według wszystkiego, co uczynił był ojciec jego. +1 Kings 1 Krl 11 22 54 Służył téż Baalowi i kłaniał się mu i rozdrażnił Pana, Boga Izraelowego, według wszystkiego, co uczynił był ojciec jego. Przypisy 2 Kings 2 Krl 12 1 1 A Moab wykroczył potem przeciw Izraelowi, jako umarł Achab. 2 Kings 2 Krl 12 1 2 I spadł Ochozyasz przez kratę z sale swéj, którą miał w Samaryi, i rozniemógł się: i wyprawił posły, mówiąc do nich: Idźcie, poradźcie się Beelzebuba, boga Akkaron, jeźli żyć mogę z téj niemocy mojéj. 2 Kings 2 Krl 12 1 3 A Aniół Pański rzekł do Eliasza Thesbitczyka, mówiąc: Wstań, a idź przeciwko posłom króla Samaryjskiego i będziesz mówił do nich: Azaż niemasz Boga w Izraelu, że się idziecie radzić Beelzebuba, boga Akkaron? @@ -9509,6 +9583,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 3 10 I rzekł król Izraelski: Ach, ach, ach! zgromadził nas Pan trzech królów, aby wydał w ręce Moab. 2 Kings 2 Krl 12 3 11 I rzekł Jozaphat: Jestli tu prorok Pański, żebyśmy prosili Pana przezeń? I odpowiedział jeden z sług króla Izraelskiego: Jest tu Elizeusz, syn Saphat, który nalewał wody na ręce Eliaszowe. 2 Kings 2 Krl 12 3 12 I rzekł Jozaphat: Jest u niego słowo Pańskie. I stąpił do niego król Izraelski i Jozaphat, król Judzki, i król Edom. +2 Kings 2 Krl 12 3 13 I rzekł Elizeusz do króla Izraelskiego: Co mnie i tobie jest? Idź do proroków ojca twego i matki twojéj. I rzekł mu król Izraelski: Czemu Pan zgromadził tych trzech królów, aby je dał w ręce Moabskie? 2 Kings 2 Krl 12 3 14 I rzekł do niego Elizeusz: Żywie Pan zastępów, przed którego oczyma stoję, iż, gdybym się oblicza Jozaphata, króla Judzkiego, nie wstydał, nie dbałbych o cię, anibych się obejrzał. 2 Kings 2 Krl 12 3 15 Lecz teraz przywiedźcie mi gracza. I gdy grał gracz, stała się nad nim ręka Pańska, i rzekł: 2 Kings 2 Krl 12 3 16 To mówi Pan: Poczyńcie łoże potoku tego doły i doły. @@ -9530,7 +9605,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 4 5 A tak poszła niewiasta i zamknęła drzwi za sobą i za syny swymi: oni podawali naczynia, a ona nalewała. 2 Kings 2 Krl 12 4 6 A gdy już pełne były naczynia, rzekła do syna swego: Przynieś mi jeszcze naczynie. A on odpowiedział: Nie mam. I stanęła oliwa. 2 Kings 2 Krl 12 4 7 I przyszła ona i powiedziała mężowi Bożemu. A on: Idź, pry, przedaj oliwę, a oddaj pożyczalnikowi twemu: a ty i synowie twoi żywcie się ostatkiem. -2 Kings 2 Krl 12 4 8 I przyszedł dzień jeden, i szedł Elizeusz przez Sunam: a była tam niewiasta wielka, która go zatrzymała, aby jadł chleb: a gdy tamtędy [0369]często chadzał, wstępował do niéj chleba jeść. +2 Kings 2 Krl 12 4 8 I przyszedł dzień jeden, i szedł Elizeusz przez Sunam: a była tam niewiasta wielka, która go zatrzymała, aby jadł chleb: a gdy tamtędy często chadzał, wstępował do niéj chleba jeść. 2 Kings 2 Krl 12 4 9 Która rzekła do męża swego: Widzę, że to jest mąż Boży święty, który tędy często przechodzi. 2 Kings 2 Krl 12 4 10 Uczyńmy mu tedy salę małą, a postawmy mu w niéj łóżko i stół i krzesło i świecznik, że, gdy przyjdzie do nas, będzie tam mieszkał. 2 Kings 2 Krl 12 4 11 Przyszedł tedy dzień jeden, i przyszedłszy wstąpił do onéj sale i odpoczywał tam. @@ -9557,6 +9632,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 4 32 Wszedł tedy Elizeusz do domu, a ono dziecię umarłe leżało na łóżku jego. 2 Kings 2 Krl 12 4 33 A wszedłszy zamknął drzwi za sobą i za dziecięciem, i modlił się do Pana. 2 Kings 2 Krl 12 4 34 I wstąpił i położył się na dziecięciu i położył usta swe na usta jego i oczy swe na oczy jego i ręce swe na ręce jego, i nachylił się na nie, i zagrzało się ciało dziecięcia. +2 Kings 2 Krl 12 4 35 A on wróciwszy się przechodził się po domu raz i tam i sam: i wstąpił i położył się na niem: i ziewnęło dziecię siedmkroć i oczy otworzyło. 2 Kings 2 Krl 12 4 36 A on zawoławszy Giezego, rzekł mu: Zawołaj téj Sunamitki. Która wezwana, weszła do niego. Który rzekł: Weźmij syna swego. 2 Kings 2 Krl 12 4 37 Przyszła ona i upadła u nóg jego i pokłoniła się do ziemie i wzięła syna swego i wyszła. 2 Kings 2 Krl 12 4 38 A Elizeusz wrócił się do Galgal. A głód był w ziemi, i synowie proroccy mieszkali przed nim. I rzekł jednemu z sług swoich: Przystaw garniec wielki, a uwarz potrawę synom prorockim. @@ -9577,7 +9653,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 5 9 Przyjechał tedy Naaman z końmi i z wozmi i stanął u drzwi domu Elizeuszowego. 2 Kings 2 Krl 12 5 10 I wysłał do niego Elizeusz posłańca, mówiąc: Idź a omyj się siedmkroć w Jordanie, i wróci się zdrowie ciału twemu, i będziesz oczyszczon. 2 Kings 2 Krl 12 5 11 Rozgniewawszy się Naaman odchodził, mówiąc: Mniemałem, że miał wyniść do mnie a stojąc wzywać imienia Pana, Boga swego, i dotknąć ręką swą miejsca trądu a uzdrowić mię. -2 Kings 2 Krl 12 5 12 Aza nie lepsze są Amana i Pharphar, rzeki Damaszku, niźli wszystkie wody Izraelskie, żebych się w nich omył a był oczyszczon? Gdy [0371]tedy się obrócił i odjeżdżał gniewając się, +2 Kings 2 Krl 12 5 12 Aza nie lepsze są Amana i Pharphar, rzeki Damaszku, niźli wszystkie wody Izraelskie, żebych się w nich omył a był oczyszczon? Gdy tedy się obrócił i odjeżdżał gniewając się, 2 Kings 2 Krl 12 5 13 Przystąpili do niego słudzy jego i rzekli mu: Ojcze, chociaćby był wielką rzecz prorok powiedział, zaiste miałbyś był uczynić: jako daleko więcéj, żeć teraz rzekł: Omyj się a będziesz oczyszczon? 2 Kings 2 Krl 12 5 14 Szedł i omył się w Jordanie siedmkroć, według mowy męża Bożego, i naprawiło się ciało jego, jako ciało dziecięcia maluczkiego, i był oczyszczony. 2 Kings 2 Krl 12 5 15 A wróciwszy się do męża Bożego ze wszystkim swym pocztem, przyszedł i stanął przed nim i rzekł: Prawdziwiem doznał, że niemasz innego Boga na wszystkiéj ziemi, jedno tylko w Izraelu. Proszę tedy, abyś wziął błogosławieństwo od sługi twego. @@ -9600,7 +9676,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 6 5 I przydało się, iż gdy jeden rąbał drzewo, spadło żelazo z siekiery w wodę: a on zawołał, i rzekł: Ach, ach, ach, panie mój! i tegom samego był pożyczył. 2 Kings 2 Krl 12 6 6 I rzekł mąż Boży: Gdzie upadło? A on mu miejsce ukazał. Uciął tedy drewno i wpuścił tam, i wspłynęło żelazo. 2 Kings 2 Krl 12 6 7 I rzekł: Weźmijż. Który ściągnął rękę i wziął je. -2 Kings 2 Krl 12 6 8 A król Syryjski walczył [0372]przeciw Izraelowi i naradził się z sługami swymi, rzekąc: Na tem a na tem miejscu połóżmy zasadzki. +2 Kings 2 Krl 12 6 8 A król Syryjski walczył przeciw Izraelowi i naradził się z sługami swymi, rzekąc: Na tem a na tem miejscu połóżmy zasadzki. 2 Kings 2 Krl 12 6 9 Posłał tedy mąż Boży do króla Izraelskiego, mówiąc: Strzeż się, abyś nie przeszedł na ono miejsce; bo tam Syryanie są na zasadzce. 2 Kings 2 Krl 12 6 10 Posłał tedy król Izraelski na miejsce, które mu powiedział mąż Boży, i ubieżał je i ostrzegł się tam nie raz ani dwa. 2 Kings 2 Krl 12 6 11 I zatrwożyło się serce króla Syryjskiego o tę rzecz: a zwoławszy sług swoich, rzekł im: Przecz mi nie powiecie, kto zdrajcą moim jest u króla Izraelskiego? @@ -9625,7 +9701,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 6 30 Co gdy król usłyszał, rozdarł szaty swoje i szedł po murze: i widział wszystek lud włosienicę, którą odziany był na ciele od spodku. 2 Kings 2 Krl 12 6 31 I rzekł król: To mi niech Bóg uczyni i to niech przyczyni, jeźli się zostoi głowa Elizeusza, syna Saphat, dzisiaj na nim. 2 Kings 2 Krl 12 6 32 A Elizeusz siedział w domu swym, i starcy siedzieli z nim. Przesłał tedy męża: a pierwéj niż on poseł przyszedł, rzekł do starców: A wiecież, że ten syn mężobójce posłał, aby ucięto głowę moję? A tak patrzcie, gdy przyjdzie posłaniec, zamknijcie drzwi, a nie dajcie mu wniść; bo oto tętnanie nóg pana jego jest za nim. -2 Kings 2 Krl 12 6 33 A gdy jeszcze mówił do nich, [0373]ukazał się posłaniec, który szedł do niego, i rzekł: Oto tak wielkie złe od Pana jest, czegóż mam więcéj czekać od Pana? +2 Kings 2 Krl 12 6 33 A gdy jeszcze mówił do nich, ukazał się posłaniec, który szedł do niego, i rzekł: Oto tak wielkie złe od Pana jest, czegóż mam więcéj czekać od Pana? 2 Kings 2 Krl 12 7 1 I rzekł Elizeusz: Słuchajcie słowa Pańskiego: To mówi Pan: O tym czasie jutro będzie korzec białéj mąki za jeden stater, a dwa korce jęczmienia za jeden stater, w bramie Samaryjskiéj. 2 Kings 2 Krl 12 7 2 Odpowiadając jeden z książąt, na którego ręce król się wspierał, człowiekowi Bożemu, rzekł: By też Pan podziałał wypusty w niebie, zaż będzie mogło być, co powiadasz? Który rzekł: Ujrzysz oczyma twemi, ale z tego jeść nie będziesz. 2 Kings 2 Krl 12 7 3 Byli tedy czteréj mężowie trędowaci u wejścia bramy, którzy rzekli jeden do drugiego: Cóż tu chcemy być, aż pomrzemy? @@ -9644,6 +9720,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 7 16 I wyszedłszy lud rozchwycił obóz Syryjski, i stał się korzec białéj mąki po jednym staterze, a dwa korce jęczmienia po staterze jednym, według słowa Pańskiego. 2 Kings 2 Krl 12 7 17 A król ono książę, którego się ręki wspierał, postawił u bramy, którego gmin podeptał w wejściu bramy, i umarł, wedle tego, jako był powiedział mąż Boży, gdy był król stąpił do niego. 2 Kings 2 Krl 12 7 18 I stało się według słowa męża Bożego, które był rzekł królowi, kiedy mówił: Dwa korce jęczmienia będą za jeden stater, a korzec białej mąki za jeden stater, o tymże czasie jutro w bramie Samaryi: +2 Kings 2 Krl 12 7 19 Gdy ono książę odpowiedziało było mężowi Bożemu, i rzekło: By téż Pan uczynił upusty w niebie, azaż może się stać, co powiadasz? I rzekł mu: Ujrzysz oczyma twemi, ale z tego jeść nie będziesz. 2 Kings 2 Krl 12 7 20 Potkało go tedy, jako było opowiedziano, i podeptał go lud w bramie, i umarł. 2 Kings 2 Krl 12 8 1 A Elizeusz rzekł do onéj niewiasty, któréj był syna ożywił, mówiąc: Wstań, a idź ty i dom twój a bądź gościem, gdziekolwiek najdziesz; bo Pan zawołał głodu, i przyjdzie na ziemię przez siedm lat. 2 Kings 2 Krl 12 8 2 Która wstała i uczyniła według słowa człowieka Bożego, a poszedłszy z domem swym, była gościem w ziemi Philistyńskiéj przez wiele dni. @@ -9665,7 +9742,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 8 18 I chodził drogami królów Izraelskich, jako chodził dom Achabów; córka bowiem Achabowa była żona jego, i czynił złość przed oczyma Pańskiemi. 2 Kings 2 Krl 12 8 19 A Pan nie chciał wytracić Judy dla Dawida, sługi swego, jako mu był przyrzekł, aby mu dał świecę i synom jego po wszystkie dni. 2 Kings 2 Krl 12 8 20 Za czasów jego odstąpił Edom, aby nie był pod Judą, i postanowił sobie króla. -2 Kings 2 Krl 12 8 21 I przyciągnął Joram do Seira [0375]i wszystkie wozy z nim: i wstał w nocy i poraził Edomczyki, którzy go byli obtoczyli, i hetmany wozów, a lud uciekł do przybytków swoich. +2 Kings 2 Krl 12 8 21 I przyciągnął Joram do Seira i wszystkie wozy z nim: i wstał w nocy i poraził Edomczyki, którzy go byli obtoczyli, i hetmany wozów, a lud uciekł do przybytków swoich. 2 Kings 2 Krl 12 8 22 Odstąpił tedy Edom, żeby nie był pod Juda, aż do dnia dzisiejszego. Odstąpiła tedy i Lobua onego czasu. 2 Kings 2 Krl 12 8 23 A ostatek mów Joram i wszystko, co czynił, izali to nie napisano jest w księgach słów dni królów Judzkich? 2 Kings 2 Krl 12 8 24 I zasnął Joram z ojcy swymi, i pogrzebion jest z nimi w mieście Dawidowem, i królował Ochozyasz, syn jego, miasto niego. @@ -9731,7 +9808,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 10 18 Zgromadził tedy Jehu wszystek lud i rzekł do nich: Achab chwalił Baala mało, ale go ja więcéj będę chwalił. 2 Kings 2 Krl 12 10 19 Teraz tedy wszystkich proroków Baal i wszystkich ministrów jego i wszystkich ofiarowników jego wzówcie do mnie, niech żadnego nie będzie, któryby nie przyszedł; bo ofiarę mam wielką Baalowi. Kogokolwiek nie będzie dostawało, nie będzie żyw. A to Jehu czynił na zdradzie, aby wytracił chwalce Baalowe. 2 Kings 2 Krl 12 10 20 I rzekł: Poświęćcie dzień uroczysty Baalowi. I wezwał -2 Kings 2 Krl 12 10 21 I posłał na wszystkie granice Izraelskie, i przyszli wszyscy ministrowie Baal, nie został ani jeden, któryby nie przyszedł. I wzeszli do [0378]zboru Baalowego, i napełnił się dom Baalów od końca aż do końca. +2 Kings 2 Krl 12 10 21 I posłał na wszystkie granice Izraelskie, i przyszli wszyscy ministrowie Baal, nie został ani jeden, któryby nie przyszedł. I wzeszli do zboru Baalowego, i napełnił się dom Baalów od końca aż do końca. 2 Kings 2 Krl 12 10 22 I rzekł tym, którzy byli nad szatami: Wynieście szaty wszystkim ministrom Baalowym. I wynieśli im szaty. 2 Kings 2 Krl 12 10 23 I wszedłszy Jehu i Jonadab, syn Rechab, do zboru Baalowego, rzekł chwalcom Baalowym: Przepatrzcie a obaczcie, by tu snadź nie był kto z wami z sług Pańskich, ale żeby tylko sami byli ministrowie Baalowi. 2 Kings 2 Krl 12 10 24 A tak weszli, aby czynili ofiary i całopalenia. A Jehu nagotował był sobie przed zborem ośmdziesiąt mężów i rzekł im: Ktokolwiek uciecze z tych ludzi, które ja przywiodę w ręce wasze, dusza jego będzie za duszę onego. @@ -9754,7 +9831,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 11 5 I przykazał im, mówiąc: Ta jest mowa, którą uczynić macie. 2 Kings 2 Krl 12 11 6 Trzecia część was niechaj wnidzie w Sabbath, a niech trzyma straż domu królewskiego. A trzecia część niechaj będzie u bramy Sur: a trzecia część u bramy, która jest za mieszkaniem tarczników: i będziecie strzedz straży domu Messa. 2 Kings 2 Krl 12 11 7 A dwie części z was wszystkich wychodzących w Sabbath niechaj strzegą straży domu Pańskiego około króla. -2 Kings 2 Krl 12 11 8 I obstąpcie go, mając bronie w rękach waszych: a ktoby wszedł do zagrodzenia kościelnego, niech zabit [0379]będzie: i będziecie przy królu wchodzącym i wychodzącym. +2 Kings 2 Krl 12 11 8 I obstąpcie go, mając bronie w rękach waszych: a ktoby wszedł do zagrodzenia kościelnego, niech zabit będzie: i będziecie przy królu wchodzącym i wychodzącym. 2 Kings 2 Krl 12 11 9 I uczynili rotmistrzowie wedle wszystkiego, co im rozkazał był kapłan Jojada: i wziąwszy każdy męże swe, którzy wchodzili w Sabbath z onymi, którzy mieli odejść w Sabbath, przyszli do Jojady kapłana. 2 Kings 2 Krl 12 11 10 Który im dał oszczepy i oręże króla Dawida, które były w domu Pańskim. 2 Kings 2 Krl 12 11 11 I stanęli każdy, mając bronie w ręce swéj, po prawéj stronie kościoła, aż do lewéj strony ołtarza i kościoła, około króla. @@ -9777,7 +9854,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 12 7 I wezwał król Joas Jojady, wielkiego kapłana i kapłanów, mówiąc im: Czemu nie oprawujecie budowania kościelnego? Nie bierzcież tedy więcéj pieniędzy według porządku waszego, ale je na poprawę kościoła oddajcie. 2 Kings 2 Krl 12 12 8 I zakazano kapłanom więcéj brać pieniędzy od ludu i poprawować budowania domowego. 2 Kings 2 Krl 12 12 9 I wziął Jojada, najwyższy kapłan, skarbną skrzynię jedne i uczynił na wierzchu dziurę i postawił ją przy ołtarzu po prawéj stronie wchodzących do domu Pańskiego, i kładli w nię kapłani, którzy strzegli drzwi, wszystkie pieniądze, które przynoszono do kościoła Pańskiego. -2 Kings 2 Krl 12 12 10 A gdy widzieli zbytnie [0380]pieniądze w skrzyni, przychodził pisarz królewski i najwyższy kapłan i wysypowali i liczyli pieniądze, które się najdowały w domu Pańskim. +2 Kings 2 Krl 12 12 10 A gdy widzieli zbytnie pieniądze w skrzyni, przychodził pisarz królewski i najwyższy kapłan i wysypowali i liczyli pieniądze, które się najdowały w domu Pańskim. 2 Kings 2 Krl 12 12 11 I dawali je pod liczbą, i pod wagą w rękę tych, którzy byli przełożeni nad murarzmi domu Pańskiego: którzy je wydawali na cieśle i murarze tym, którzy robili w domu Pańskim. 2 Kings 2 Krl 12 12 12 I którzy budowania oprawowali i na te, którzy kamienie łamali, i aby kupowali drzewo i kamienie, które łamano, tak żeby się wykonała poprawa domu Pańskiego we wszystkiem, co nakładu potrzebowało na obwarowanie domu. 2 Kings 2 Krl 12 12 13 Wszakże nie sprawowano z tychże pieniędzy naczynia do wody do kościoła Pańskiego i widełek i kadzidlnic i trąb i wszelkiego naczynia złotego i śrebrnego z pieniędzy, które wnoszono do kościoła Pańskiego. @@ -9799,6 +9876,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 13 8 A ostatek mów Joachaz i wszystko, co czynił, i męstwo jego, izali to nie napisano jest w księgach mów dni królów Izraelskich? 2 Kings 2 Krl 12 13 9 I zasnął Joachaz z ojcy swymi, i pogrzebli go w Samaryjéj: i królował Joas, syn jego, miasto niego. 2 Kings 2 Krl 12 13 10 Roku trzydziestego i siódmego Joasa, króla Judzkiego, królował Joas, syn Joachazów, nad Izraelem w Samaryjéj szesnaście lat, +2 Kings 2 Krl 12 13 11 I czynił złość przed oczyma Pańskiemi: nie odstąpił od wszystkich grzechów Jeroboama, syna Nabat, który ku grzeszeniu przywiódł Izraela, ale chodził w nich. 2 Kings 2 Krl 12 13 12 A ostatek mów Joasowych i wszystko, co czynił, i męstwo jego, jako walczył przeciw Amazyaszowi, królowi Judzkiemu, azaż tego nie napisano w księgach mów dni królów Izraelskich? 2 Kings 2 Krl 12 13 13 I zasnął Joas z ojcy swymi, a Jeroboam siadł na stolicy jego. Lecz Joas pogrzebion jest w Samaryjéj z królmi Izraelskimi. 2 Kings 2 Krl 12 13 14 A Elizeusz chorował niemocą, téż umarł. I zjechał do niego król Izraelski, i płakał przed mówił: Ojcze mój, ojcze mój, wozie Izraelski, i woźnico jego! @@ -9821,7 +9899,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 14 6 Lecz synów onych, którzy byli zabili, nie pobił, według onego, co napisano w księgach zakonu Mojżeszowego, jako przykazał Pan, mówiąc: Nie pomrą ojcowie za syny, ani synowie pomrą za ojce: ale każdy w grzechu swym umrze. 2 Kings 2 Krl 12 14 7 Ten poraził Edom w dolinie Żup solnych dziesięć tysięcy, i wziął Skałę na wojnie, i nazwał imię jéj Jektehel aż do dnia dzisiejszego. 2 Kings 2 Krl 12 14 8 Posłał tedy Amazyasz posły do Joasa, syna Joachaza, syna Jehu, króla Izraelskiego, mówiąc: Przyjedź a oglądajmy się. -2 Kings 2 Krl 12 14 9 I odesłał Joas, król Izraelski, do Amazyasza, króla Judzkiego, mówiąc: Oset Libanu posłał do cedru, który jest na Libanie, mówiąc: Daj córkę twoję synowi memu za żonę. [0382]I przeszły zwierzęta leśne, które są na Libanie, i podeptały oset. +2 Kings 2 Krl 12 14 9 I odesłał Joas, król Izraelski, do Amazyasza, króla Judzkiego, mówiąc: Oset Libanu posłał do cedru, który jest na Libanie, mówiąc: Daj córkę twoję synowi memu za żonę. I przeszły zwierzęta leśne, które są na Libanie, i podeptały oset. 2 Kings 2 Krl 12 14 10 Poraziwszy przemogłeś Edom i podniosło cię serce twoje: przestawaj na słowie a siedź w domu twoim: czemu złe wyzywasz, abyś upadł ty i Juda z tobą? 2 Kings 2 Krl 12 14 11 I nie usłuchał Amazyasz. I wyciągnął Joas, król Izraelski, i oglądali się, on i Amazyasz, król Judzki, w Bethsames, miasteczku Judzkiem. 2 Kings 2 Krl 12 14 12 I porażon jest Juda przed Izraelem, i uciekli każdy do przybytku swego. @@ -9846,6 +9924,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 15 2 Szesnaście mu lat było, gdy począł królować, a pięćdziesiąt i dwie lecie królował w Jeruzalem. Imię matki jego Jechelia z Jeruzalem. 2 Kings 2 Krl 12 15 3 I czynił, co się podobało przed Panem, wedle wszystkiego, co czynił Amazyasz, ojciec jego. 2 Kings 2 Krl 12 15 4 Wszakże wyżyn nie rozwalił: jeszcze lud ofiarował i palił kadzidło na wyżynach. +2 Kings 2 Krl 12 15 5 A Pan zaraził króla, i był trędowatym aż do dnia śmierci swéj i mieszkał w domu wolnym osobno, a Joathan, syn królewski, rządził pałacem i sądził lud ziemie. 2 Kings 2 Krl 12 15 6 A ostatek mów Azaryasza i wszystko, co czynił, aza to nie napisano jest w księgach słów dni królów Judzkich ? 2 Kings 2 Krl 12 15 7 I zasnął Azaryasz z ojcy swymi, i pogrzebli go z przodki jego w mieście Dawidowem, i królował Joathan, syn jego, miasto niego. 2 Kings 2 Krl 12 15 8 Roku trzydziestego i ósmego Azaryasza, króla Judzkiego, królował Zacharyasz, syn Jeroboamów, nad Izraelem w Samaryjéj sześć miesięcy: @@ -9870,7 +9949,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 15 27 Roku pięćdziesiątego i wtórego Azaryasza, króla Judzkiego, królował Phacee, syn Romeliaszów, nad Izraelem w Samaryjéj dwadzieścia lat. 2 Kings 2 Krl 12 15 28 A czynił, co było złe przed Panem: nie odstąpił od grzechów Jeroboama, syna Nabat, który o grzech przyprawił Izraela. 2 Kings 2 Krl 12 15 29 Za dni Phacejasza, króla Izraelskiego przyciągnął Theglath Phalasar, król Assyryjski, i wziął Ajon i Abel Dom, Maach i Janoe i Kedes i Asor i Galaad i Galileą i wszystkę ziemię Nephtali: i przeniósł je do Assyryjéj. -2 Kings 2 Krl 12 15 30 A Ozee, syn Ele, sprzysiągł się [0384]i zasadzkę uczynił na Phacee, syna Romeliasza, i usiekł go i zabił: i królował miasto niego, dwudziestego roku Joathama, syna Ozyaszowego. +2 Kings 2 Krl 12 15 30 A Ozee, syn Ele, sprzysiągł się i zasadzkę uczynił na Phacee, syna Romeliasza, i usiekł go i zabił: i królował miasto niego, dwudziestego roku Joathama, syna Ozyaszowego. 2 Kings 2 Krl 12 15 31 A ostatek mów Phacejasza, i wszystko co czynił, azaż to nie napisano jest w księgach mów dni królów Izraelskich? 2 Kings 2 Krl 12 15 32 Roku wtórego Phacee, syna Romehasza, króla Izraelskiego, królował Joatham, syn Ozyasza, króla Judzkiego. 2 Kings 2 Krl 12 15 33 Dwadzieścia i pięć lat miał, gdy począł królować, a szesnaście lat królował w Jeruzalem. Imię matki jego Jerusa, córka Sadok. @@ -9893,7 +9972,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 16 12 A gdy przyjechał król z Damaszku, ujrzał ołtarz, i uczynił mu poczciwość, i wstąpił i ofiarował całopalenia i ofiarę swą. 2 Kings 2 Krl 12 16 13 I ofiarował mokre ofiary i wylał krew ofiar zapokojnych, które był ofiarował na ołtarzu. 2 Kings 2 Krl 12 16 14 A ołtarz miedziany, który był przed Panem, przeniósł z oblicza kościoła i z miejsca ołtarza i z miejsca kościoła Pańskiego: a postawił go przy boku ołtarza na północy. -2 Kings 2 Krl 12 16 15 Przykazał téż król Achaz Uryaszowi kapłanowi, mówiąc: Na wielkim ołtarzu ofiaruj całopalenie zaranne i ofiarę wieczorną i całopalenie królewskie i ofiarę jego i całopalenie wszego ludu ziemie i [0385]ofiary ich i mokre ofiary ich i wszelką krew całopalenia i wszelką krew ofiary na nim wylewać będziesz: lecz ołtarz miedziany będzie gotowy na wolą moję. +2 Kings 2 Krl 12 16 15 Przykazał téż król Achaz Uryaszowi kapłanowi, mówiąc: Na wielkim ołtarzu ofiaruj całopalenie zaranne i ofiarę wieczorną i całopalenie królewskie i ofiarę jego i całopalenie wszego ludu ziemie i ofiary ich i mokre ofiary ich i wszelką krew całopalenia i wszelką krew ofiary na nim wylewać będziesz: lecz ołtarz miedziany będzie gotowy na wolą moję. 2 Kings 2 Krl 12 16 16 Uczynił tedy Uryasz kapłan wedle wszystkiego, co król Achaz był rozkazał. 2 Kings 2 Krl 12 16 17 I odjął król Achaz podstawki ryte i umywalnią, która na nich była, i morze złożył z wołów miedzianych, na których stało, a postawił na tle kamieniem położonem. 2 Kings 2 Krl 12 16 18 Musach też Sabbatną, którą był sprawił w kościele, i wchód królewski zewnątrz obrócił w kościół Pański dla króla Assyryjskiego. @@ -9947,7 +10026,8 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 18 5 W Panu, Bogu Izraelowym, pokładał nadzieję, i tak po nim nie było podobnego jemu ze wszystkich królów Judzkich: lecz ani z tych, którzy przed nim byli. 2 Kings 2 Krl 12 18 6 I stał przy Panu i nie odstąpił od tropów jego i czynił przykazania jego, które był przykazał Pan Mojżeszowi. 2 Kings 2 Krl 12 18 7 Zkąd i Pan był z nim, i we wszystkiem, do czego się obrócił, mądrze się sprawował. Wybił się téż z mocy królowi Assyryjskiemu i nie służył mu. -2 Kings 2 Krl 12 18 8 Ten poraził Philistyny aż do Gazy i wszystkie granice ich, od wieże stróżów aż do miasta obronnego. +2 Kings 2 Krl 12 18 8 Ten poraził Philistyny aż do Gazy i wszystkie granice ich, od wieże stróżów aż do miasta obronnego. {{WersetBW|18|9. Roku czwartego króla Ezechya- sza, który był rok siódmy Ozee, syna Ela, króla Izraelskiego, przyciągnął Salmanazar, król Assyryjski, do Samaryjéj. i dobywał jéj i wziął. +2 Kings 2 Krl 12 18 9 Roku czwartego króla Ezechiasza, który był rokiem siódmym Ozeasza, syna Eli królá izraelskiego, przyciągnął Salmanasar, król asyryjski, do Samarii i dobywał jej, 2 Kings 2 Krl 12 18 10 Bo po trzech leciech, roku szóstego Ezechyasza, to jest, roku dziewiątego Ozee, króla Izraelskiego, wzięto Samaryą. 2 Kings 2 Krl 12 18 11 I przeniósł król Assyryjski Izraela do Assyryjczyków i posadził je w Hala i w Habor, rzekach Gozan, w mieściech Medskich; 2 Kings 2 Krl 12 18 12 Bo nie słuchali głosu Pana, Boga swego, ale przestąpili przymierze jego: wszystkiego, co rozkazał Mojżesz, sługa Pański, nie słuchali ani czynili. @@ -9984,7 +10064,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 19 6 I rzekł im Izajasz: To powiecie panu waszemu: To mówi Pan: Nie bój się słów, któreś słyszał, któremi mię bluźnili słudzy króla Assyryjskiego. 2 Kings 2 Krl 12 19 7 Oto ja wpuszczę weń ducha, i usłyszy nowinę i wróci się do ziemie swojéj, i położę go mieczem w ziemi jego. 2 Kings 2 Krl 12 19 8 Wrócił się tedy Rabsak i nalazł króla Assyryjskiego dobywającego Lobna; usłyszał bowiem, że był odciągnął od Lachis. -2 Kings 2 Krl 12 19 9 A gdy usłyszał o Tharaku, królu [0389]Ethyopskim, powiadające: Oto wyjechał, aby walczył przeciw jemu, i jechał przeciw jemu, posłał posły do Ezechyasza, mówiąc: +2 Kings 2 Krl 12 19 9 A gdy usłyszał o Tharaku, królu Ethyopskim, powiadające: Oto wyjechał, aby walczył przeciw jemu, i jechał przeciw jemu, posłał posły do Ezechyasza, mówiąc: 2 Kings 2 Krl 12 19 10 To powiedzcie Ezechyaszowi, królowi Judzkiemu: Niech cię nie zwodzi Bóg twój, w którym masz ufanie, ani mów: Nie będzie podane Jeruzalem w ręce króla Assyryjskiego. 2 Kings 2 Krl 12 19 11 Albowiemeś ty sam słyszał, co uczynili królowie Assyryjscy wszystkim ziemiom, jako je spustoszyli: a więc ty sam będziesz mógł być wybawion? 2 Kings 2 Krl 12 19 12 Aza wybawili bogowie narodów każdego z tych, które zburzyli ojcowie moi, to jest Gozan i Haran i Reseph i syny Eden, którzy byli w Thelassar? @@ -10010,6 +10090,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 19 32 Przetóż to mówi Pan o królu Assyryjskim: Nie wnidzie do tego miasta, ani wystrzeli na nie strzały, ani go otrzyma tarcza, ani obtoczą go szańce. 2 Kings 2 Krl 12 19 33 Drogą, którą przyszedł, wróci się, a do tego miasto nie wnidzie, mówi Pan. 2 Kings 2 Krl 12 19 34 I obronię to miasta i zachowam je dla mnie i dla Dawida, sługi mego. +2 Kings 2 Krl 12 19 35 Stało się tedy onéj nocy, przyszedł Aniół Pański i pobił w oboziech Assyryjskich sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy. A wstawszy po ranu, ujrzał wszystkie ciała uiuarłych: i odciągnąwszy odjechał, 2 Kings 2 Krl 12 19 36 I wrócił się Sennacheryb, król Assyryjski, i mieszkał w Niniwie. 2 Kings 2 Krl 12 19 37 A gdy się kłaniał w kościele Nezroch, bogu swemu, Adramelech i Sarasar, synowie jego, zabili go mieczem i uciekli do ziemie Armeńskiéj: i królował Asarhaddon, syn jego, miasto niego. 2 Kings 2 Krl 12 20 1 W one dni rozniemógł się Ezechyasz aż na śmierć, i przyszedł do niego Izajasz, syn Amos, prorok, i rzekł mu: To mówi Pan Bóg: Przykaż domowi twemu; bo umrzesz ty a nie będziesz żyw. @@ -10095,7 +10176,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 23 15 Nadto ołtarz, który był w Bethel, i wyżynę, którą był uczynił Jeroboam, syn Nabat, który w grzech wprawił Izraela: i on ołtarz i wyżynę zepsował i spalił i starł na proch i gaj téż spalił. 2 Kings 2 Krl 12 23 16 A obróciwszy się Jozyasz, ujrzał tam groby, które były na górze, i posłał i wziął kości z grobów i spalił je na ołtarzu i splugawił je według słowa Pańskiego, które mówił mąż Boży, który był te rzeczy przepowiedział. 2 Kings 2 Krl 12 23 17 I rzekł: Co to za znak, który widzę? Odpowiedzieli mu mieszczanie miasta onego: Grób jest człowieka Bożego, który przyszedł z Judy i przepowiedział te słowa, któreś uczynił nad ołtarzem Bethel. -2 Kings 2 Krl 12 23 18 I rzekł: Niechajcie go, żaden niech nie rusza kości jego. I kości jego zostały nieporuszone z kościami [0394]proroka, który był przyszedł z Samaryi. +2 Kings 2 Krl 12 23 18 I rzekł: Niechajcie go, żaden niech nie rusza kości jego. I kości jego zostały nieporuszone z kościami proroka, który był przyszedł z Samaryi. 2 Kings 2 Krl 12 23 19 Nadto jeszcze wszystkie zbory wyżyn, które były w mieściech Samaryjskich, których byli naczynili królowie Izraelscy ku rozdraźnieniu Pana, zniósł Jozyasz: i uczynił im wedle wszystkich uczynków, które był uczynił w Bethel. 2 Kings 2 Krl 12 23 20 I pobił wszystkie ofiarowniki wyżyn, którzy tam byli nad ołtarzami, i palił na nich kości człowiecze: i wrócił się do Jeruzalem. 2 Kings 2 Krl 12 23 21 I przykazał wszystkiemu ludowi, mówiąc: Czyńcie Phaze Panu, Bogu waszemu, wedle tego, jako napisano w księgach przymierza tego. @@ -10116,7 +10197,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 23 36 Dwadzieścia i pięć lat miał Joakim, gdy począł królować, a jedenaście lat królował w Jeruzalem. Imię matki jego Zebida, córka Phadaja z Bumy. 2 Kings 2 Krl 12 23 37 I czynił złość przed Panem wedle wszystkiego, co uczynili byli ojcowie jego. 2 Kings 2 Krl 12 24 1 Za jego czasów przyciągnął Nabuchodonozor, król Babiloński, i stał mu się Joakim niewolnikiem przez trzy lata: a potem wybił się z mocy jego. -2 Kings 2 Krl 12 24 2 I posłał nań Pan łotrzyki [0395]Chaldejskie i łotrzyki Syryjskie i łotrzyki Moab i łotrzyki synów Ammon: i puścił je na Judę, aby go wytracili według słowa Pańskiego, które był rzekł przez sługi swe proroki. +2 Kings 2 Krl 12 24 2 I posłał nań Pan łotrzyki Chaldejskie i łotrzyki Syryjskie i łotrzyki Moab i łotrzyki synów Ammon: i puścił je na Judę, aby go wytracili według słowa Pańskiego, które był rzekł przez sługi swe proroki. 2 Kings 2 Krl 12 24 3 A to stało się przez słowo Pańskie przeciw Judzie, aby go zniósł przed sobą, dla grzechów Manasse wszystkich, które czynił: 2 Kings 2 Krl 12 24 4 I dla krwie niewinnéj, którą wjdał i napełnił Jeruzalem krwią niewinnych: i dla téj rzeczy nie chciał się Pan dać ubłagać. 2 Kings 2 Krl 12 24 5 A ostatek mów Joakimowych i wszystko, co czynił, aza to nie napisano jest w księgach mów dni królów Judzkich? I zasnął Joakim z ojcy swymi: @@ -10163,7 +10244,8 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Kings 2 Krl 12 25 26 I powstawszy wszystek lud od małego aż do wielkiego i hetmanowie żołnierzów poszli do Egiptu bojąc się Chaldejczyków. 2 Kings 2 Krl 12 25 27 I stało się roku trzydziestego siódmego przeprowadzenia Joachina, króla Judzkiego, miesiąca dwunastego, dwudziestego i siódmego dnia miesiąca, podniósł Ewilmerodach, król Babiloński, roku, którego był począł królować, głowę Joachina, króla Judzkiego, z więzienia. 2 Kings 2 Krl 12 25 28 I mówił do niego łaskawie: i postawił stolicę jego nad stolicą królów, którzy byli z nim w Babilonie. -2 Kings 2 Krl 12 25 30 Obrok mu téż naznaczył bez przestanku, który mu téż dawano od króla na każdy dzień po wszystkie dni żywota jego. +2 Kings 2 Krl 12 25 29 I odmienił szaty jego, które miał w ciemnicy, i jadał chleb zawsze przed obliczem jego po wszystkie dni żywota swego. +2 Kings 2 Krl 12 25 30 Obrok mu téż naznaczył bez przestanku, który mu téż dawano od króla na każdy dzień po wszystkie dni żywota jego. Przypisy 1 Chronicles 1 Krn 13 1 1 Adam, Seth, Enos. 1 Chronicles 1 Krn 13 1 2 Kainan, Malaleel, Jared. 1 Chronicles 1 Krn 13 1 3 Henoch, Methusale, Lamech. @@ -10195,7 +10277,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 1 29 A te rodzaje ich: Pierworodny Tsmahelów Nabajoth i Cedar i Adbeel, Mabsan: 1 Chronicles 1 Krn 13 1 30 I Masma i Duma, Massa, Hadad i Thema, 1 Chronicles 1 Krn 13 1 31 Jetur, Naphis, Kedma. Ci są, synowie Ismahelowi. -1 Chronicles 1 Krn 13 1 32 A synowie Cetury, nałożnice Abrahamowéj, które porodziła: Zamran, Jeksan, Madan, Madyan, Jesbok i Sue. A synowie Jeksanowi: [0398]Saba i Dadan. A synowie Dadan: Assurym i Latusym i Laomim. +1 Chronicles 1 Krn 13 1 32 A synowie Cetury, nałożnice Abrahamowéj, które porodziła: Zamran, Jeksan, Madan, Madyan, Jesbok i Sue. A synowie Jeksanowi: Saba i Dadan. A synowie Dadan: Assurym i Latusym i Laomim. 1 Chronicles 1 Krn 13 1 33 Synowie lepak Madyan: Epha i Epher i Henoch i Abida i Eldaa. Ci wszyscy synowie Cetury. 1 Chronicles 1 Krn 13 1 34 A zrodził Abraham Izaaka, którego byli synowie: Ezaw i Izrael. 1 Chronicles 1 Krn 13 1 35 Synowie Ezawowi: Elipliaz, Rahuel, Jehus, Ihelom i Kore. @@ -10234,7 +10316,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 2 14 Czwartego Nathanaela, piątego Raddaja, 1 Chronicles 1 Krn 13 2 15 Szóstego Asoma, siódmego Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 2 16 Którego siostry były Sarwia i Abigail. Synowie Sarwii: Abisai, Joab i Asael, trzéj. -1 Chronicles 1 Krn 13 2 17 Abigail zaś urodziła Amasę, [0399]którego ojciec był Jether, Ismaelczyk. +1 Chronicles 1 Krn 13 2 17 Abigail zaś urodziła Amasę, którego ojciec był Jether, Ismaelczyk. 1 Chronicles 1 Krn 13 2 18 A Kaleb, syn Hesron, wziął żonę imieniem Azuba, z której zrodził Jeryothę. A synowie jéj byli: Jaser i Sobab i Ardon. 1 Chronicles 1 Krn 13 2 19 A gdy umarła Azuba, pojął Kaleb żonę Ephratę: która mu urodziła Hur. 1 Chronicles 1 Krn 13 2 20 Hur lepak zrodził Ury, a Ury zrodził Bezeleela. @@ -10309,7 +10391,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 4 10 I wzywał Jabes Boga Izraelskiego, mówiąc: Jeźli błogosławiąc błogosławić mi będziesz i rozszerzysz granice moje, a ręka twoja będzie ze mną, a uczynisz, że mię złość nie potłumi. I dał Bóg, o co prosił. 1 Chronicles 1 Krn 13 4 11 A Kaleb, brat Sue, zrodził Machira, który był ojcem Esthon. 1 Chronicles 1 Krn 13 4 12 Esthon lepak zrodził Betrapha i Phesse i Tehinna, ojca miasta Naas: ci są mężowie Recha. -1 Chronicles 1 Krn 13 4 13 A synowie Cenez: Othoniel i [0401]Saraja: synowie Othonielowi: Hathath i Maonathi. +1 Chronicles 1 Krn 13 4 13 A synowie Cenez: Othoniel i Saraja: synowie Othonielowi: Hathath i Maonathi. 1 Chronicles 1 Krn 13 4 14 Maonathi zrodził Ophra: a Saraja zrodził Joaba, ojca doliny rzemieślników; bo tam rzemieślnicy byli. 1 Chronicles 1 Krn 13 4 15 A synowie Kaleba, syna Jephone: Hir i Ela i Naham: synowie téż Ele: Genez. 1 Chronicles 1 Krn 13 4 16 A synowie Jaleleel: Zyph i Zypha, Thirya i Asrael. @@ -10341,6 +10423,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 4 42 Z synów téż Symeon szli na górę Seir mężów pięć set, mając książęta Phaltyasza i Naaryasza i Raphajasza i Ozyel, syny Jesy. 1 Chronicles 1 Krn 13 4 43 I wybili ostatki, które były mogły ujść, z Amalekitów, i mieszkali tam miasto nich, aż po dziś dzień. 1 Chronicles 1 Krn 13 5 1 Synowie téż Ruben, pierworodnego syna Izraelowego; (ten bowiem był pierworodny jego: ale gdy zgwałcił łoże ojca swego, dano pierworództwo jego synom Józepha, syna Izraelowego, a onego nie poczytano za pierworodnego. +1 Chronicles 1 Krn 13 5 2 Lecz Judas, który był najmocniejszy między bracią swą; z plemienia jego książęta się rodziły: ale pierworództwo było poczytane Józephowi.) 1 Chronicles 1 Krn 13 5 3 Synowie tedy Ruben pierworodnego Izraelowego: Enoch i Phallu, Esron i Charmi. 1 Chronicles 1 Krn 13 5 4 Synowie Joel: Samia, syn jego: Gog, syn jego: Semei, syn jego. 1 Chronicles 1 Krn 13 5 5 Micha, syn jego: Reja, syn jego, Baal, syn jego. @@ -10370,6 +10453,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 3 Synowie Amramowi: Aaron, Mojżesz i Marya. Synowie Aaronowi: Nadab i Abiu, Eleazar i Ithamar. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 4 Eleazar zrodził Phinees, a Phinees zrodził Abisue. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 5 A Abisue zaś zrodził Bokcy, a Bokcy zrodził Ozy. +1 Chronicles 1 Krn 13 6 6 Ozy zrodził Zaraję, a Zarajas zrodził Merajoth. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 7 Merajoth lepak zrodził Amaryasza, Amaryasz zrodził Achitoba. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 8 Achitob zrodził Sadoka, a Sadok zrodził Achimaasa. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 9 Achimaas zrodził Azaryasza, Azaryasz zrodził Johanana, @@ -10414,6 +10498,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 48 Bracia téż ich Lewitowie, którzy postawieni są do wszelakiéj służby przybytku domu Pańskiego. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 49 Aaron lepak i synowie jego zapalili kadzidło na ołtarzu całopalenia i na ołtarzu kadzenia, ku wszystkiéj posłudze świętego świętych: ażeby się modlili za Izraela wedle wszego, co rozkazał Mojżesz, sługa Boży. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 50 A synowie Aaronowi ci są: Eleazar, syn jego: Phinees, syn jego: Abisue, syn jego: +1 Chronicles 1 Krn 13 6 51 Bokcy, syn jego: Ozy, syn jego: Zarahia, syn jego. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 52 Merajoth, syn jego: Amaryasz, syn jego: Achitob, syn jego. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 53 Sadok, syn jego: Achimaas, syn jego. 1 Chronicles 1 Krn 13 6 54 A te mieszkania ich po wsiach i granicach, to jest synów Aaronowycb, według rodów Kaathitów; bo się im były losem dostały. @@ -10447,6 +10532,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 7 1 A synowie Issachar: Thola i Phua, Jasub i Symeron, czteréj. 1 Chronicles 1 Krn 13 7 2 Synowie Thole: Ozy i Raphaja i Jeryel i Jemaj i Jebsem i Samuel, przedniejsi wedle domów rodzin swoich. Z rodzaju Thole mężów walecznych naliczono za dni Dawidowych dwadzieścia i dwa tysiące sześćset. 1 Chronicles 1 Krn 13 7 3 Synowie Ozy: Izrahia, z którego poszli Michael i Obadya i Joel: i Jesya, pięć, wszyscy książęta. +1 Chronicles 1 Krn 13 7 4 A z nimi według domów i narodów ich, przepasani na wojnę, mężów bardzo mocnych, trzydzieści i sześć tysięcy; bo mieli wiele żon i synów. 1 Chronicles 1 Krn 13 7 5 Braci téż ich według wszech rodzin Issachar dużych do bitwy, ośmdziesiąt i siedm tysięcy naliczono. 1 Chronicles 1 Krn 13 7 6 Synowie Benjamin; Bela i Bechor i Jadyel, trzéj. 1 Chronicles 1 Krn 13 7 7 Synowie Bele: Esbon i Ozy i Ozyel i Jerymoth i Urai, pięć książąt domów i do boju bardzo mocnych: a poczet ich dwadzieścia dwa tysiące i czteréj a trzydzieści. @@ -10525,7 +10611,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 8 40 A byli synowie Ulam mężowie bardzo duży i wielką mocą łuk ciągnący: i mający wiele synów i wnuków, aż do stu i piącidziesiąt. Ci wszyscy synowie Benjamin. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 1 Wszystek tedy lud Izraelski policzon jest: a summa ich napisana jest w księgach królów Izraelskich i Judzkich: a byli przeniesieni do Babilonu dla przestępstwa swego. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 2 Lecz którzy pierwsi mieszkali w osiadłościach, w mieściech swoich, Izrael i kapłani i Lewitowie i Nathynejczykowie. -1 Chronicles 1 Krn 13 9 3 Mieszkali w Jeruzalem z synów [0407]Juda i z synów Benjamin, z synów téż Ephraim i Manasse. +1 Chronicles 1 Krn 13 9 3 Mieszkali w Jeruzalem z synów Juda i z synów Benjamin, z synów téż Ephraim i Manasse. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 4 Othej, syn Ammiud, syna Amry, syna Omraj, syna Bonni, z synów Phares, syna Juda. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 5 A z Sylon: Asaja, pierworodny i synowie jego. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 6 A z synów Zare: Jehuel i bracia ich, sześćset i dziewięćdziesiąt. @@ -10533,7 +10619,6 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 8 I Jobania, syn Jeroham, i Ela, syn Ozy, syna Mochory, i Mosollam, syn Saphatyasza, syna Rachuel, syna Jebaniasza. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 9 I bracia ich według domów ich dziewięćset pięćdziesiąt i sześć. Ci wszyscy książęta rodów wedle domów ojców swych. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 10 Z kapłanów lepak: Jedaja, Jojaryb i Jachin. -1 Chronicles 1 Krn 13 9 1 . Azaryasz téż, syn Helcyasza, syna Moholam, syna Sadok, syna Marajoth, syna Achitob, kapłan wielki domu Bożego. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 12 A Adajas, syn Jeroham, syna Phassur, syna Melchiasza, i Maasaj, syn Adyel, syna Jezra, syna Mosollam, syna Mosolamith, syna Emer. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 13 Braci téż ich, książąt wedle domów ich, tysiąc siedmset i sześćdziesiąt, bardzo mocnych siłą ku odprawowaniu dzieła posługi w domu Bożym. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 14 A z Lewitów: Semeja, syn Hassub, syna Esrykam, syna Hasebia, z synów Merary. @@ -10566,6 +10651,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 42 Ahaz lepak zrodził Jarę, a Jara zrodził Alamath i Asmoth i Zamry: a Zamry zrodził Mosę. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 43 Mosa lepak zrodził Banaa, którego syn Raphaja zrodził Elasa, z którego poszedł Asel. 1 Chronicles 1 Krn 13 9 44 A Asel miał sześci synów temi imiony: Ezrykam, Bokru, Ismael, Sarya, Obdya i Hanan. Ci są synowie Asel. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 1 . Azaryasz téż, syn Helcyasza, syna Moholam, syna Sadok, syna Marajoth, syna Achitob, kapłan wielki domu Bożego. 1 Chronicles 1 Krn 13 10 1 A Philistynowie walczyli przeciw Izrael, i uciekli mężowie Izraelscy przed Philistyny i polegli zranieni na górze Gelboe. 1 Chronicles 1 Krn 13 10 2 A gdy się przybliżali Philistynowie goniąc Saula i syny jego, zabili Jonathana i Abinadaba i Melchisua, syny Saulowe. 1 Chronicles 1 Krn 13 10 3 I zmocniła się bitwa przeciw Saul, i naleźli go strzelcy i zranili strzałami. @@ -10577,15 +10663,48 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 10 9 I zewlókłszy go i głowę mu uciąwszy i zbroję zdjąwszy, posłali do ziemie swéj, aby go obnoszono i okazowano zborom bałwańskim i ludziom. 1 Chronicles 1 Krn 13 10 10 A zbroję jego poświęcili we zborze boga swego, a głowę zawiesili we zborze Dagon. 1 Chronicles 1 Krn 13 10 11 Co gdy usłyszeli mężowie Jabes Galaad, to jest, wszystko, co byli Philistynowie nad Saulem uczynili, +1 Chronicles 1 Krn 13 10 12 A Adajas, syn Jeroham, syna Phassur, syna Melchiasza, i Maasaj, syn Adyel, syna Jezra, syna Mosollam, syna Mosolamith, syna Emer. 1 Chronicles 1 Krn 13 10 12 Wstał każdy z mężów mocnych i wzięli ciała Saulowe i synów jego i przynieśli je do Jabes i pogrzebli kości ich pod dębem, który był w Jabes, i pościli siedm dni. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 13 Braci téż ich, książąt wedle domów ich, tysiąc siedmset i sześćdziesiąt, bardzo mocnych siłą ku odprawowaniu dzieła posługi w domu Bożym. 1 Chronicles 1 Krn 13 10 13 A tak umarł Saul dla nieprawości swoich, przeto iż przestąpił przykazanie Pańskie, które był przykazał, a nie zachował go, ale nad to jeszcze radził się Pythonki: +1 Chronicles 1 Krn 13 10 14 A z Lewitów: Semeja, syn Hassub, syna Esrykam, syna Hasebia, z synów Merary. 1 Chronicles 1 Krn 13 10 14 A nie miał nadzieje w Panu: Dlaczego zabił go i przeniósł królestwo jego do Dawida, syna Isai. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 15 Bakbakar téż, cieśla, i Galal i Mathania, syn Micha, syna Zechry, syna Asaph. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 16 I Obdya, syn Semejasza, syna Galal, syna Idythun, i Barahia, syn Asa, syna Elkana, który mieszkał w sieniach Nethophaty. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 17 A odźwierni: Sellum i Akkub i Thelmon i Ahimam i brat ich Sellum, przedniejszy, +1 Chronicles 1 Krn 13 10 18 Aż do onego czasu w bramie królewskiéj na wschód słońca strzegali na przemiany swe z synów Lewi. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 19 A Sellum, syn Kore, syna Abiasaph, syna Kore, z bracią swą i z domem ojca swego, ci są Korytowie, nad sprawą służby, stróże sieni przybytku: a familie ich na przemiany strzegące wejścia obozu Pańskiego. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 20 A Phinees, syn Eleazarów, był książęciem ich przed Panem. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 21 Zacharyasz lepak, syn Mosollama, odźwierny drzwi przybytku świadectwa, +1 Chronicles 1 Krn 13 10 22 Ci wszyscy wybrani za odźwierne u drzwi, dwieście i dwanaście: i popisani we wsiach własnych, których postanowili Dawid i Samuel, widzący, w wierności ich. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 23 Tak same, jako i syny ich, we drzwiach domu Pańskiego i w przybytku na przemianach swoich. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 24 Wedle czterech wiatrów byli odźwierni: to jest na wschód i na zachód i na północy i na południe. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 25 A bracia ich mieszkali we wsiach i przychodzili na soboty swoje od czasu aż do czasu. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 26 Tym czterzem Lewitom zwierzony był wszystek poczet odźwiernych, a byli nad gmachami i nad skarby domu Pańskiego. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 27 Około kościoła téż Pańskiego mieszkali na strażach swych, żeby czasu swego otwarzali rano drzwi. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 28 Z tych téż rodzaju byli nad naczyniem służby; bo pod liczbą naczynie i wnoszono i wynoszono. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 29 Z tychże i którzy mieli powierzone naczynia świątnice, mieli w mocy białą mąkę i wino i oliwę i kadzidło i wonności. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 30 A synowie kapłanów olejki z wonnych rzeczy sprawowali. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 31 A Mathathiasz Lewit, pierworodny Sellum, Koryt, przełożony nad temi rzeczami, które w panwiach smażono. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 32 A z synów Kaath, braci ich, byli nad chleby pokładnymi, aby zawsze świeże na każdą sobotę gotowali. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 33 Ci są książęta śpiewaków wedle domów Lewitów, którzy w gmachach mieszkali, aby we dnie i w nocy ustawicznie swéj posłudze dosyć czynili. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 34 Głowy Lewitów, wedle domów swych przedniejsi, mieszkali w Jeruzalem. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 35 A w Gabaonie mieszkali ojciec Gabaon, Jehiel, a imię żony jego Maacha. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 36 Syn pierworodny jego Abdon, i Sur i Cys i Baal i Ner i Nadab, +1 Chronicles 1 Krn 13 10 37 Gedor téż i Ahio i Zacharyasz i Macelloth. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 38 Macelloth zrodził Samaan: ci mieszkali naprzeciwko braci swéj w Jeruzalem, z bracią swą. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 39 A Ner zrodził Cys, a Cys zrodził Saula, a Saul zrodził Jonathana i Melchisua i Abinadab i Esbaal. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 40 A syn Jonathanów Merybbaal: a Merybbaal zrodził Micha. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 41 Synowie zaś Micha: Phithon i Melech i Tharaa i Ahaz. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 42 Ahaz lepak zrodził Jarę, a Jara zrodził Alamath i Asmoth i Zamry: a Zamry zrodził Mosę. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 43 Mosa lepak zrodził Banaa, którego syn Raphaja zrodził Elasa, z którego poszedł Asel. +1 Chronicles 1 Krn 13 10 44 A Asel miał sześci synów temi imiony: Ezrykam, Bokru, Ismael, Sarya, Obdya i Hanan. Ci są synowie Asel. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 1 Zebrał się tedy wszystek Izrael do Dawida w Hebron, mówiąc: Jesteśmy kość twoja i ciało twoje. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 2 Wczoraj téż i dziś trzeci dzień, gdy jeszcze królował Saul, tyś był, któryś wywodził i wwodził Izraela; bo tobie rzekł Pan, Bóg twój: Ty będziesz pasł lud mój Izraelski i ty będziesz książęciem nad nim. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 3 Przyszli tedy wszyscy starsi Izraelscy do króla do Hebron. I uczynił z nimi Dawid przymierze przed Panem: i pomazali go za króla nad Izraelem według słowa Pańskiego, które powiedział w ręce Samuela. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 4 Jechał téż Dawid i wszystek Izrael do Jeruzalem, to jest Jebus, gdzie byli Jebuzejczycy obywatele ziemie. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 5 I mówili, którzy mieszkali w Jebus, do Dawida: Nie wnidziesz sam. Ale Dawid wziął zamek Syon, który jest miastem Dawidowem. -1 Chronicles 1 Krn 13 11 6 I rzekł: Każdy, ktoby najpierwéj [0409]pobił Jebuzejczyki, ten będzie książęciem i hetmanem. Wstąpił tedy pierwszy Joab, syn Sarwii, i został hetmanem. +1 Chronicles 1 Krn 13 11 6 I rzekł: Każdy, ktoby najpierwéj pobił Jebuzejczyki, ten będzie książęciem i hetmanem. Wstąpił tedy pierwszy Joab, syn Sarwii, i został hetmanem. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 7 A Dawid mieszkał na zamku, i przeto nazwano go miastem Dawidowem. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 8 I zbudował miasto wokoło od Mella aż wokrąg: a Joab ostatek miasta pobudował. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 9 A Dawid pomnażał się postępując i rosnąc, a Pan zastępów był z nim. @@ -10618,6 +10737,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 36 Hepher Mecheratczyk: Ahia Phelonitczyk: 1 Chronicles 1 Krn 13 11 37 Hesro Karmelitczyk: Naraj, syn Asbai. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 38 Joel, brat Nathan: Mibahar, syn Agaraj. +1 Chronicles 1 Krn 13 11 39 Selek Ammonitczyk: Naraaj Berothczyk, giermek Joaba, syna Sarwii. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 40 Ira Jethrejczyk: Grareb Jethrejczyk. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 41 Uryasz Hethejczyk: Zabad, syn Oholi. 1 Chronicles 1 Krn 13 11 42 Adyna, syn Syze, Rubenitczyk, książę Rubenitów, a z nim trzydzieści. @@ -10646,7 +10766,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 12 19 A z Manasse zbiegli do Dawida, kiedy ciągnął z Philistyny przeciw Saulowi, aby walczył: i nie potykał się z nimi; bo naradziwszy się książęta Philistyiiskie odesłali go, mówiąc: Z niebezpieczeństwem głów naszych wróci się do pana swego Saula. 1 Chronicles 1 Krn 13 12 20 Gdy tedy wrócił się do Syceleg, zbiegli do niego z Manasse, Ednas i Jozabad i Jedyhel i Michael i Jozabad i Eliu i Salathi, przełożeni nad tysiącmi Manasse. 1 Chronicles 1 Krn 13 12 21 Ci pomagali Dawidowi przeciw łotrzykom; bo wszyscy byli mężowie mocni, i zostali hetmany w wojsku. -1 Chronicles 1 Krn 13 12 22 Lecz i na każdy dzień ściągali [0411]się do Dawida na pomoc jemu, aż wielki poczet był, jako wojsko Boże. +1 Chronicles 1 Krn 13 12 22 Lecz i na każdy dzień ściągali się do Dawida na pomoc jemu, aż wielki poczet był, jako wojsko Boże. 1 Chronicles 1 Krn 13 12 23 Ta téż jest liczba przedniejszych wojska, którzy przyszli do Dawida, gdy był w Hebron, aby przenieśli królestwo Saiilowe do niego, według słowa Pańskiego. 1 Chronicles 1 Krn 13 12 24 Synów Juda noszących tarcze i kopije, sześć tysięcy i ośmset, gotowych ku potrzebie. 1 Chronicles 1 Krn 13 12 25 Z synów Symeon, mężów mocnych ku bitwie, siedm tysięcy i sto. @@ -10673,6 +10793,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 13 6 I wstąpił Dawid i wszystek lud Izraelski na pagórek Karyathyarym, który jest w Juda, aby ztamtąd przyniósł skrzynię Pana Boga, siedzącego nad Cherubim, gdzie wzywano jest imię jego. 1 Chronicles 1 Krn 13 13 7 I wstawili skrzynię Bożą na wóz nowy z domu Abinadab: a Oza i brat jego prowadzili wóz. 1 Chronicles 1 Krn 13 13 8 Lecz Dawid i wszystek lud Izraelski grali przed Bogiem ze wszystkiéj mocy w pieśniach i w cytrach, w arfach i bębnach i cymbałach i trąbach. +1 Chronicles 1 Krn 13 13 9 A gdy przyszli na plac Chidon, ściągnął Oza rękę swą, aby zadzierżał skrzynię; bo wół skacząc trochę nachylił ją był. 1 Chronicles 1 Krn 13 13 10 Rozgniewał się tedy Pan na Ozę i zabił go dlatego, iż się dotknął skrzynie: i umarł tam przed Panem. 1 Chronicles 1 Krn 13 13 11 I zafrasował się Dawid, przeto że Pan rozdzielił Ozę: i nazwał ono miejsce Rozdzielenie Ozy aż do dnia tego. 1 Chronicles 1 Krn 13 13 12 I ulękł się Boga na on czas, mówiąc: Jakoż mogę do siebie wprowadzić skrzynię Bożą? @@ -10704,6 +10825,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 15 7 Z synów Gerson: Joel książęciem, a braci jego sto trzydzieści. 1 Chronicles 1 Krn 13 15 8 Z synów Elisaphan: Semejas książęciem, a braci jego dwieście. 1 Chronicles 1 Krn 13 15 9 Z synów Hebron: Eliel książęciem, a braci jego ośmdziesiąt. +1 Chronicles 1 Krn 13 15 10 Z synów Ozyel: Aminadab książęciem, a braci jego sto dwanaście. 1 Chronicles 1 Krn 13 15 11 I wezwał Dawid Sadoka i Abjathara, kapłanów, i Lewitów Uryela, Asaje, Joela, Semeja, Eliela i Aminadaba: 1 Chronicles 1 Krn 13 15 12 I rzekł do nich: Wy, którzyście książęta domów Lewitskich, poświęćcie się z bracią waszą i przynieście skrzynię Pana, Boga Izraelskiego, na miejsce, które jéj zgotowane jest: 1 Chronicles 1 Krn 13 15 13 Aby, jako z przodku, (że was nie było), skarał nas Pan, tak się i teraz nie stało, gdybyśmy co niesłusznego czynili. @@ -10727,7 +10849,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 2 A gdy dokończył Dawid ofiarować całopalenia i zapokojnych, błogosławił ludowi w imię Pańskie. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 3 I rozdał wszystkim, od męża aż do niewiasty, każdemu bochen chleba i sztukę pieczeni wołowéj i białą mąkę w oliwie smażoną. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 4 I postanowił przed skrzynią Pańską z Lewitów, którzy by służyli i wspominali sprawy jego i wielbili a chwalili Pana, Boga Izraelowego. -1 Chronicles 1 Krn 13 16 5 Asapha przedniejszego, a [0414]wtórego po nim Zacharyasza: a Jabiela i Semiramotha i Jebiela i Mathathiasza i Eliaba i Banaja i Obededoma: Jehiela nad instrumentami arfy i nad skrzypicami, Asapha zasię, aby na cymbalech brząkał. +1 Chronicles 1 Krn 13 16 5 Asapha przedniejszego, a wtórego po nim Zacharyasza: a Jabiela i Semiramotha i Jebiela i Mathathiasza i Eliaba i Banaja i Obededoma: Jehiela nad instrumentami arfy i nad skrzypicami, Asapha zasię, aby na cymbalech brząkał. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 6 Banajas lepak i Jazyel kapłani, rodów, przynoście Panu chwałę i żeby ustawicznie trąbili przed skrzynią przymierza Pańskiego. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 7 Onego dnia uczynił Dawid książęciem na wyznawanie Panu Asapha i bracią jego. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 8 Wyznawajcie Panu i wzywajcie imienia jego, oznajmujcie między narody wynalazki jego. @@ -10763,7 +10885,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 38 Lecz Obededoma i bracią jego, sześćdziesiąt i ośm, i Obededoma, syna Idythun, i Hosę uczynił odźwiernymi. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 39 A Sadoka kapłanem i bracią jego kapłany przed przybytkiem Pańskim na wyżynie, która była w Gabaon. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 40 Aby ofiarowali całopalenia Panu na ołtarzu całopalenia ustawicznie po ranu i w wieczór według wszystkiego, co napisano jest w zakonie Pańskim, który przykazał Izraelowi. -1 Chronicles 1 Krn 13 16 41 A po nim Hemana i Idythun i inne wybrane, każdego imieniem [0415]jego, aby wyznawali Panu, iż na wieki miłosierdzie jego. +1 Chronicles 1 Krn 13 16 41 A po nim Hemana i Idythun i inne wybrane, każdego imieniem jego, aby wyznawali Panu, iż na wieki miłosierdzie jego. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 42 Heman téż i Idythun, trąbiący na trąbiech, i grający na cymbalech i na wszelakich naczyniach muzyckich, na śpiewanie Bogu: a syny Idythun poczynił odźwiernymi. 1 Chronicles 1 Krn 13 16 43 I wrócił się wszystek lud do domu swego: i Dawid, aby téż błogosławił domowi swemu. 1 Chronicles 1 Krn 13 17 1 A gdy mieszkał Dawid w domu swym, rzekł do Nathana proroka: Oto ja mieszkam w domu cedrowym, a skrzynia przymierza Pańskiego jest pod skórami. @@ -10789,6 +10911,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 17 21 Bo któryż inny jest, jako lud twój Izraelski, naród jeden na ziemi, do którego chodził Bóg, aby wybawił i uczynił sobie ludem, i wielkością swoją i strachami wyrzucił narody przed obliczem jego, który był z Egiptu wyzwolił? 1 Chronicles 1 Krn 13 17 22 I położyłeś lud twój Izraelski sobie za lud aż na wieki: a ty, Panie, zostałeś Bogiem jego. 1 Chronicles 1 Krn 13 17 23 Teraz tedy, Panie, mowa, którąś powiedział słudze twemu i o domie jego, niech będzie utwierdzona na wieki, a uczyń, jakoś rzekł. +1 Chronicles 1 Krn 13 17 24 A imię twoje niechaj trwa i niech będzie uwielbione aż na wieki, i niech mówią: Pan zastępów, Bóg Izraelów, a dom Dawida, sługi jego, trwający przed nim. 1 Chronicles 1 Krn 13 17 25 Ty bowiem, Panie, Boże mój, odkryłeś ucho sługi twego, żebyś mu dom zbudował: i przetóż nalazł sługa twój ufanie, żeby się modlił przed tobą. 1 Chronicles 1 Krn 13 17 26 Teraz tedy, Panie, tyś jest Bóg, i mówiłeś do sługi twego tak wielkie dobrodziejstwa. 1 Chronicles 1 Krn 13 17 27 I począłeś błogosławić domowi sługi twego, aby był zawżdy przed tobą; bo, gdy ty Panie błogosławisz, będzie błogosławion na wieki. @@ -10811,7 +10934,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 18 17 Banajas téż, syn Jojady, nad hufcami Cerethy i Phelety: a synowie Dawidowi pierwsi przy ręce królewskiéj. 1 Chronicles 1 Krn 13 19 1 I przydało się, że umarł Naas, król synów Ammon, i królował syn jego miasto niego. 1 Chronicles 1 Krn 13 19 2 I rzekł Dawid: Uczynię miłosierdzie nad Hanonem, synem Naas; bo mi ojciec jego łaskę pokazał. I posłał Dawid posły, aby go cieszyli z śmierci ojca jego: którzy gdy przyjechali do ziemie synów Ammon, aby cieszyli Hanona, -1 Chronicles 1 Krn 13 19 3 Rzekły książęta synów Ammon do Hanona: Mniemasz ty podobno, żeby Dawid dla poczciwości przeciw ojcu twemu posłał, coby cię cieszyli? nie baczysz, że dlatego, aby [0417]szpiegowali i wypatrzyli i wyśledzili ziemię twoję, przyjechali do ciebie słudzy jego? +1 Chronicles 1 Krn 13 19 3 Rzekły książęta synów Ammon do Hanona: Mniemasz ty podobno, żeby Dawid dla poczciwości przeciw ojcu twemu posłał, coby cię cieszyli? nie baczysz, że dlatego, aby szpiegowali i wypatrzyli i wyśledzili ziemię twoję, przyjechali do ciebie słudzy jego? 1 Chronicles 1 Krn 13 19 4 Przeto Hanon obłysił i ogolił sługi Dawidowe, i pourzynał szaty ich od zadu aż do nóg i puścił je. 1 Chronicles 1 Krn 13 19 5 Którzy gdy odjechali i z tem wskazali do Dawida, posłał przeciwko im; (bo byli wielką zelżywość podjęli), i rozkazał, aby mieszkali w Jerychu, ażby urosła broda ich, a tedy żeby się wrócili. 1 Chronicles 1 Krn 13 19 6 A widząc synowie Ammon, że krzywdę uczynili Dawidowi, tak Hanon, jako i inny lud, posłali tysiąc talentów śrebra, aby sobie najęli z Mezopotamii i z Syryi Maacha, i z Soba wozy i jezdne. @@ -10856,7 +10979,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 21 19 Wstąpił tedy Dawid według mowy Gad, którą mu mówił imieniem Pańskiem. 1 Chronicles 1 Krn 13 21 20 Lecz Ornan gdy wejrzał w górę i ujrzał Anioła i czteréj synowie jego z nim, skryli się; bo na ten czas młócił na bojewisku pszenicę. 1 Chronicles 1 Krn 13 21 21 A tak gdy szedł Dawid do Ornan, ujrzał go Ornan i wyszedł przeciw jemu z bojewiska i pokłonił mu się twarzą do ziemie. -1 Chronicles 1 Krn 13 21 22 I rzekł mu Dawid: Daj mi [0419]plac bojewiska twego, abych zbudował na nim ołtarz Panu: tak żebyś wziął srebra, za co stoi, i żeby ustała plaga od ludu. +1 Chronicles 1 Krn 13 21 22 I rzekł mu Dawid: Daj mi plac bojewiska twego, abych zbudował na nim ołtarz Panu: tak żebyś wziął srebra, za co stoi, i żeby ustała plaga od ludu. 1 Chronicles 1 Krn 13 21 23 I rzekł Ornan do Dawida: Weźmij, a niech uczyni pan mój, król, cokolwiek mu się podoba: ale i woły daję na całopalenie i wózki na drwa i pszenicę na ofiarę: wszystko z chęcią dam. 1 Chronicles 1 Krn 13 21 24 I rzekł mu król Dawid: Nie będzie tak, ale dam śrebro, za co stoi; bo tobie brać nie mam, i tak ofiarować Panu całopalenie darowne. 1 Chronicles 1 Krn 13 21 25 Dał tedy Dawid Ornan za miejsce syklów złota sześćset wagi sprawiedliwéj. @@ -10869,7 +10992,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 2 I przykazał, aby zgromadzeni byli wszyscy nowonawróceni z ziemie Izraelskiéj, i postanowił z nich kamienniki na łamanie kamieni i ciosanie, aby był budowany dom Boży. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 3 Żelaza téż bardzo wiele na gwoździe do drzwi i na spuszczanie i na spajanie nagotował Dawid i miedzi wagę niezliczoną. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 4 Drzewa téż cedrowe nie mogły być oszacowane, których Sydończycy i Tyryjczycy nawieźli byli do Dawida. -1 Chronicles 1 Krn 13 22 6 I rzekł Dawid: Salomon, syn mój, jest dziecię maluczkie i kochane, a dom, który chcę, aby zbudowany był Panu, taki ma być, żeby był po wszech ziemiach sławny: a tak nagotuję mu potrzeby. I dlatego przed śmiercią swą nagotował wszystkie nakłady. +1 Chronicles 1 Krn 13 22 5 I rzekł Dawid: Salomon, syn mój, jest dziecię maluczkie i kochane, a dom, który chcę, aby zbudowany był Panu, taki ma być, żeby był po wszech ziemiach sławny: a tak nagotuję mu potrzeby. I dlatego przed śmiercią swą nagotował wszystkie nakłady. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 6 I zawołał Salomona, syna swego, i przykazał mu, aby zbudował dom Panu, Bogu Izraelowemu. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 7 I rzekł Dawid do Salomona: Synu mój, była wola moja, zbudować dom imieniowi Pana, Boga mego. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 8 Ale stała sie mowa Pańska do mnie, mówiąc: Rozlałeś wiele krwie i walczyłeś wiele walek, nie będziesz mógł budować domu imieniowi memu, tak wiele krwie rozlawszy przedemną. @@ -10880,6 +11003,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 13 Albowiem tedy będziesz mógł postąpić, jeźli będziesz strzegł przykazań i sądów, które przykazał Pan Mojżeszowi, aby nauczył Izraela. Zmacniajże się, a czyń mężnie, nie bój się, ani się lękaj. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 14 Oto ja w ubóstwie mojem nagotowałem nakłady na dom Pański, złota talentów sto tysięcy, a śrebra tysiąc tysięcy talentów: a miedzi i żelaza wagi niemasz; bo wielkość przechodzi liczbę: drzewa i kamienia przygotowałem na wszystkie nakłady. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 15 Masz téż rzemieślników bardzo wiele, kamienników i murarzów i rzemieślników około drzewa i wszelkich rzemiosł, do czynienia dzieła bardzo roztropych: +1 Chronicles 1 Krn 13 22 16 Ze złota, ze śrebra i z miedzi i z żelaza, któremu niemasz liczby. A tak wstań a czyń, a będzie Pan z tobą. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 17 Przykazał téż Dawid wszystkim książętom Izraelskim, aby pomagali Salomonowi, synowi jego, mówiąc: 1 Chronicles 1 Krn 13 22 18 Widzicie, iż Pan, Bóg wasz, jest z wami, i dał wam odpoczynek wokoło i dał wszystkie nieprzyjacioły wasze w ręce wasze, i poddana jest ziemia przed Panem i przed ludem jego. 1 Chronicles 1 Krn 13 22 19 Podajcież tedy serca wasze i dusze wasze, abyście szukali Pana, Boga waszego: a wstańcie i budujcie świątnicę Panu Bogu, aby wniesiona była skrzynia przymierza Pańskiego i naczjaiia Panu poświęcone do domu, który się buduje imieniowi Pańskiemu. @@ -10910,7 +11034,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 23 25 Mówił bowiem Dawid: Dał Pan Bóg odpoczynienie Izraelowi, ludu swemu, i mieszkanie w Jeruzalem aż na wieki. 1 Chronicles 1 Krn 13 23 26 A nie będzie urząd Lewitów, żeby więcéj nosili przybytek i wszystko naczynie jego ku posługowaniu. 1 Chronicles 1 Krn 13 23 27 Według rozkazania téż Dawidowego pośledniego będzie brana liczba synów Lewi ode dwudziestu lat i wyżéj. -1 Chronicles 1 Krn 13 23 28 I będą pod ręką synów Aaronowych na posługę domu Pańskiego, w sieniach i w gmachach i na [0421]miejscu oczyszczania i w świątnicy i we wszystkich robotach służby kościoła Pańskiego. +1 Chronicles 1 Krn 13 23 28 I będą pod ręką synów Aaronowych na posługę domu Pańskiego, w sieniach i w gmachach i na miejscu oczyszczania i w świątnicy i we wszystkich robotach służby kościoła Pańskiego. 1 Chronicles 1 Krn 13 23 29 A kapłani nad chlebem pokładnym i nad obiatą z białéj mąki, i około kreplów przaśnych i około panewek i około pieczenia, i nad wszelką wagą i miarą. 1 Chronicles 1 Krn 13 23 30 A Lewitowie żeby stali rano ku wyznawaniu i śpiewaniu Panu, także téż ku wieczorowi. 1 Chronicles 1 Krn 13 23 31 Tak przy ofiarowaniu całopalenia Pańskiego, jako i w Soboty i nowie księżyców i w insze uroczyste święta, według liczby i Ceremonii każdéj rzeczy ustawicznie przed Panem. @@ -10945,7 +11069,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 24 28 A syn Moholi: Eleazar, który nie miał synów. 1 Chronicles 1 Krn 13 24 29 A syn Cys, Jerameel. 1 Chronicles 1 Krn 13 24 30 Synowie Musy: Moholi, Eder i Jerymoth. Ci synowie Lewi według domów familii ich. -1 Chronicles 1 Krn 13 24 31 I ci téż puścili losy naprzeciw bratom swym, synom Aaronowym, przed Dawidem królem i Sadokiem i Ahimelechem, i książęty domów [0422]kapłańskich i Lewitskich: tak większy jako i mniejszy, wszystkie los równie dzielił. +1 Chronicles 1 Krn 13 24 31 I ci téż puścili losy naprzeciw bratom swym, synom Aaronowym, przed Dawidem królem i Sadokiem i Ahimelechem, i książęty domów kapłańskich i Lewitskich: tak większy jako i mniejszy, wszystkie los równie dzielił. 1 Chronicles 1 Krn 13 25 1 Dawid tedy i urzędnicy wojenni odłączyli na posługowanie syny Asaph i Heman i Idythun, którzyby prorokowali, na cytrach i na arfach i na cymbalech, według liczby swojej poruczonemu sobie urzędowi służąc. 1 Chronicles 1 Krn 13 25 2 Z synów Asaph: Zachur i Józeph i Nathania i Asarela, synowie Asaph, pod ręką Asaph prorokującego przy królu. 1 Chronicles 1 Krn 13 25 3 A Idythun: synowie Idythun: Godoliasz, Sory, Jesejasz i Hasabiasz i Mathathiasz, sześć pod ręką ojca ich Idythun, który na cytrze prorokował nad wyznającymi i chwalącymi Pana. @@ -10982,6 +11106,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 26 3 Elam piąty, Johanan szósty, Elioenaj siódmy. 1 Chronicles 1 Krn 13 26 4 A synowie Obededom: Semejas pierworodny, Jozabad wtóry, Joaha trzeci, Zachar czwarty, Nathanael piąty. 1 Chronicles 1 Krn 13 26 5 Ammiel szósty, Issachar siódmy, Phollathy ósmy; bo mu Pan błogosławił. +1 Chronicles 1 Krn 13 26 6 A Semei, synowi jego, narodzili się synowie przełożeni domów swych; bo byli mężowie bardzo mocni. 1 Chronicles 1 Krn 13 26 7 Synowie tedy Semejasza: Othni i Raphael i Obed, Elzabad: bracia jego, mężowie bardzo mocni: Eliu téż i Samachiasz. 1 Chronicles 1 Krn 13 26 8 Ci wszyscy z synów Obededom, sami i synowie i bracia ich, bardzo mocni ku posługowaniii, sześćdziesiąt i dwa z Obededom. 1 Chronicles 1 Krn 13 26 9 A synowie Meselimiasza i bracia ich bardzo duży, ośmnaście. @@ -11010,6 +11135,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 26 32 Czterdziestego roku królestwa Dawidowego policzono je, i naleziono mężów bardzo mocnych w Jazer Galaad, 1 Chronicles 1 Krn 13 26 33 Braci téż jego lat dłuższych, dwa tysiące i siedmset przełożonych domów. I postawił je Dawid król nad Rubenitczyki i Gadczyki i nad połowicą pokolenia Manasse, ku wszelkiéj posłudze Bożéj i królewskiéj. 1 Chronicles 1 Krn 13 27 1 A synowie Izraelowi według liczby ich, przedniejsi z domów, tysiącznicy i setnicy i przełożeni, którzy służyli królowi według hufów swoich, wchodzący i wychodzący na każdy miesiąc przez rok, każdy z nich przełożon był nad cztery i dwadzieścia tysięcy. +1 Chronicles 1 Krn 13 27 2 Nad pierwszym hufem pierwszego miesiąca przełożony był Jesboam, syn Zabdyel, a pod nim dwadzieścia i cztery tysiące. 1 Chronicles 1 Krn 13 27 3 Z synów Phares, hetman wszystkicli hetmanów, w wojsku miesiąca pierwszego. 1 Chronicles 1 Krn 13 27 4 Wtórego miesiąca trzymał huf Dudya Ahohitczyk, a po nim drugi imieniem Macelloth, który rządził część wojska dwudziestu i czterech tysięcy. 1 Chronicles 1 Krn 13 27 5 Hetman téż trzeciego hufu miesiąca trzeciego był Banajas, syn Jojady kapłana: a w dziale jego dwadzieścia cztery tysiące. @@ -11039,7 +11165,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 27 29 A nad bydłem, które paszono w Saron, przełożonym był Setraj, Sarończyk, a nad woły po dolinach Saphath, syn Adli. 1 Chronicles 1 Krn 13 27 30 Nad wielbłądy lepak Ubil, Ismaelczyk: a nad osłami Jadyas, Moronathczyk. 1 Chronicles 1 Krn 13 27 31 Nad owcami téż Jazyz, Agarczyk. Ci wszyscy byli urzędnicy nad majętnością króla Dawida. -1 Chronicles 1 Krn 13 27 32 A Jonathan lepak, stryj [0425]Dawidów, radnym panem, mąż mądry i uczony: ten i Jahiel, syn Hachamoni, byli z synmi królewskimi. +1 Chronicles 1 Krn 13 27 32 A Jonathan lepak, stryj Dawidów, radnym panem, mąż mądry i uczony: ten i Jahiel, syn Hachamoni, byli z synmi królewskimi. 1 Chronicles 1 Krn 13 27 33 Achitophel téż radny pan królewski i Chusai, Arachitczyk, przyjaciel królewski. 1 Chronicles 1 Krn 13 27 34 Po Achitophelu był Jojada, syn Banajów, i Abjathar. A hetmanem wojska królewskiego był Joab. 1 Chronicles 1 Krn 13 28 1 Zwołał tedy Dawid wszystkie książęta Izraelskie, przełożone nad pokoleńmi i przełożone nad hufami, którzy służyli królowi: tysiączniki téż i setniki i przełożone nad majętnością i nad osiadłością królewską, i syny swe z rzezańcami, i możne i co mężniejsze wszystkie w wojsku, do Jeruzalem. @@ -11060,7 +11186,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 28 16 Dał téż złota na stoły wykładania chleba, według różności stołów: także téż śrebro na drugie stoły śrebrne. 1 Chronicles 1 Krn 13 28 17 Na widełki téż i czasze i kadzidlnice ze złota szczerego i na lewki złote, według miary wagę podzielił na lewka i lewka: także téż i na lwy śrebrne różną wagę śrebra oddzielił. 1 Chronicles 1 Krn 13 28 18 A na ołtarz, na którym palą kadzidło, dał szczere złoto, aby z niego uczyniono podobieństwo wozu Cherubów, rozciągających skrzydła i zasłaniających skrzynię przymierza Pańskiego. -1 Chronicles 1 Krn 13 28 19 Wszystko to, prawi, przyszło [0426]spisano ręką Pańską do ranie, abych wyrozumiał wszystkę robotę wizerunku. +1 Chronicles 1 Krn 13 28 19 Wszystko to, prawi, przyszło spisano ręką Pańską do ranie, abych wyrozumiał wszystkę robotę wizerunku. 1 Chronicles 1 Krn 13 28 20 Rzekł téż Dawid Salomonowi, synowi swemu: Czyń mężnie a zmacniaj się i działaj; nie bój się i nie lękaj się; bo Pan, Bóg mój, z tobą będzie i nie opuści cię ani ostawi, aż dokonasz wszystkiéj roboty służby domu Pańskiego. 1 Chronicles 1 Krn 13 28 21 Oto Rozdziały kapłanów i Lewitów do wszelkiéj służby domu Pańskiego stoją przy tobie i gotowi są, i umieją tak książęta jako lud czynić wszystkie przykazania twoje. 1 Chronicles 1 Krn 13 29 1 I mówił król Dawid do wszystkiego zgromadzenia: Salomona, syna mego jedynego, Bóg obrał, jeszcze dziecięciem i młodziuchnym; bo jest wielkie dzieło; nie człowiekowi bowiem gotuje się mieszkanie, ale Bogu. @@ -11081,7 +11207,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 29 16 Panie, Boże nasz, wszystek ten dostatek, któryśmy zgotowali na budowanie domu imieniowi twemu świętemu, jest z ręki twojéj, i twoje jest wszystko. 1 Chronicles 1 Krn 13 29 17 Wiem, Boże mój, że serc doświadczasz i szczerość miłujesz: przetóż i ja w szczerości serca mego ochotniem ofiarował to wszystko, i twój lud, który się tu nalazł, widziałem z wielkiem weselem ofiarujący tobie dary. 1 Chronicles 1 Krn 13 29 18 Panie, Boże Abrahama i Izaaka i Izraela, ojców naszych, zachowajże na wieki tę wolą serca ich, a niech zawżdy ta ich myśl trwa ku czci twojéj. -1 Chronicles 1 Krn 13 29 19 Salomonowi téż, synowi memu, [0427]daj serce doskonałe, aby strzegł przykazania twego, świadectw twych i Ceremonii twoich, i czynił wszystko i zbudował dom, na którym nakłady zgotował. +1 Chronicles 1 Krn 13 29 19 Salomonowi téż, synowi memu, daj serce doskonałe, aby strzegł przykazania twego, świadectw twych i Ceremonii twoich, i czynił wszystko i zbudował dom, na którym nakłady zgotował. 1 Chronicles 1 Krn 13 29 20 I przykazał Dawid wszystkiemu zgromadzeniu: Błogosławcie Panu, Bogu naszemu. I błogosławiło wszystko zgromadzenie Panu, Bogu ojców swych, i nachylili się i pokłonili się Bogu a potem królowi. 1 Chronicles 1 Krn 13 29 21 I ofiarowali ofiary Panu: a całopalenia ofiarowali nazajutrz, byków tysiąc, baranów tysiąc, jagniąt tysiąc, z mokremi ofiarami ich i ze wszystkim obrzędem hojnie na wszystkiego Izraela. 1 Chronicles 1 Krn 13 29 22 I jedli i pili przed Panem onego dnia z wielkiem weselem. I pomazali po wtóre Salomona, syna Dawidowego. A pomazali go Panu, aby był książęciem, a Sadoka najwyższym kapłanem. @@ -11092,13 +11218,14 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 1 Chronicles 1 Krn 13 29 27 A dni, których królował nad Izraelem, było czterdzieści lat: w Hebronie królował siedm lat, a w Jeruzalem trzydzieści i trzy lata. 1 Chronicles 1 Krn 13 29 28 I umarł w starości dobréj, pełny dni i bogactw i sławy. I królował Salomon, syn jego, miasto niego. 1 Chronicles 1 Krn 13 29 29 A dzieje Dawida króla pierwsze i ostateczne napisane są w księgach Samuela widzącego i w księgach Nathana proroka i w księgach Gada widzącego: -1 Chronicles 1 Krn 13 29 30 I wszystkiego królowania jego i męstwa i czasów, które przeszły za niego, tak w Izraelu, jako i we wszech królestwach ziemskich. +1 Chronicles 1 Krn 13 29 30 I wszystkiego królowania jego i męstwa i czasów, które przeszły za niego, tak w Izraelu, jako i we wszech królestwach ziemskich. Przypisy 2 Chronicles 2 Krn 14 1 1 Zmocnił się tedy Salomon, syn Dawidów, w królestwie swem: a Pan, Bóg jego, był z nim i uwielbił go wysoce. 2 Chronicles 2 Krn 14 1 2 I przykazał Salomon wszystkiemu Izraelowi, tysiącznikom i setnikom i wodzom i sędziom wszystkiego Izraela i przełożonym domów: 2 Chronicles 2 Krn 14 1 3 I szedł ze wszystkiem zgromadzeniem na wyżynę Gabaon, gdzie był przybytek przymierza Bożego, który sprawił Mojżesz, sługa Boży, na puszczy. 2 Chronicles 2 Krn 14 1 4 A skrzynię Bożą przywiódł był Dawid z Karyathyarym na miejsce, które jéj był zgotował, i gdzie jéj był rozbił namiot, to jest w Jeruzalem. 2 Chronicles 2 Krn 14 1 5 Ołtarz téż miedziany, który był urobił Bezeleel, syn Ur, syna Hur, był tam przed przybytkiem Pańskim, którego téż szukał Salomon i wszystko zgromadzenie. 2 Chronicles 2 Krn 14 1 6 I przystąpił Salomon do ołtarza miedzianego przed przybytkiem przymierza Pańskiego i ofiarował na nim tysiąc ofiar. +2 Chronicles 2 Krn 14 1 7 A oto téjże nocy ukazał się mu Bóg, mówiąc: Żądaj, czego chcesz, abych ci dał. 2 Chronicles 2 Krn 14 1 8 I rzekł Salomon do Boga: Tyś okazał nad Dawidem, ojcem moim, miłosierdzie wielkie, i postanowiłeś mię królem miasto niego. 2 Chronicles 2 Krn 14 1 9 Teraz tedy, Panie Boże, niech się wypełni słowo twoje, któreś obiecał Dawidowi, ojcu memu; boś ty mnie uczynił królem nad ludem twoim wielkim, który jest tak nie przeliczony jako proch ziemie. 2 Chronicles 2 Krn 14 1 10 Daj mi mądrość i umiejętność, żebym wchodził i wychodził przed ludem twoim; bo któż może ten twój lud, który tak wielki jest, przystojnie sądzić? @@ -11118,7 +11245,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 2 7 A tak poślij mi człowieka umiejętnego, któryby umiał robić złotem i śrebrem, miedzią i żelazem, szarłatem, karmazynem i hiacynthem, i któryby umiał ryć rzezania z tymi rzemieślniki, które mam przy sobie w Żydowskiéj ziemi i w Jeruzalem, które Dawid, ojciec mój, nagotował. 2 Chronicles 2 Krn 14 2 8 Ale i drzewa cedrowego poślij mi i jałowcowego i sosnowego z Libanu; bo wiem, iż słudzy twoi umieją wyrębować drzewa z Libanu, a słudzy moi będą z sługami twymi, 2 Chronicles 2 Krn 14 2 9 Aby mi co najwięcéj drzewa wygotowali; bo dom, który chcę budować, bardzo wielki jest i sławny. -2 Chronicles 2 Krn 14 2 10 Nad to robotnikom, którzy będą drzewo wycinać, sługom twoim, [0429]dam na strawę dwadzieścia tysięcy korcy pszenice i korcy jęczmienia tyleż i dwadzieścia tysięcy wiader wina, dwadzieścia téż tysięcy miar oliwy. +2 Chronicles 2 Krn 14 2 10 Nad to robotnikom, którzy będą drzewo wycinać, sługom twoim, dam na strawę dwadzieścia tysięcy korcy pszenice i korcy jęczmienia tyleż i dwadzieścia tysięcy wiader wina, dwadzieścia téż tysięcy miar oliwy. 2 Chronicles 2 Krn 14 2 11 I rzekł Hiram, król Tyrski, przez list, który posłał do Salomona: Iż Pan lud swój umiłował, przeto uczynił, abyś ty nad nim królował. 2 Chronicles 2 Krn 14 2 12 I przydał, mówiąc: Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, który stworzył niebo i ziemię, który dał Dawidowi syna mądrego i umiejętnego i zmyślnego i roztropnego, aby zbudował dom Panu i sobie pałac. 2 Chronicles 2 Krn 14 2 13 Posłałem ci tedy męża roztropnego i dobrze umiejętnego, Hirama, ojca mego, @@ -11139,7 +11266,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 3 10 Sprawił téż w domu świętego świętych dwa Cherubim robotą sznicarską i okrył je złotem, 2 Chronicles 2 Krn 14 3 11 Skrzydła Cherubim na dwadzieścia łokci się rozciągały, tak iż jedno skrzydło miało pięć łokci i dosięgało ściany domu: i drugie mając pięć łokci dosięgało skrzydła Cherub drugiego. 2 Chronicles 2 Krn 14 3 12 Także skrzydło Cherub drugiego pięć łokci miało i dosięgało ściany: a skrzydło jego drugie na piąci łokci dosięgało skrzydła Cherub drugiego. -2 Chronicles 2 Krn 14 3 13 I tak skrzydła obu Cherubim rozszerzone były i rozciągały się na dwadzieścia łokci: a sami stali [0430]prosto na nogach, i twarze ich ku zewnętrznemu domowi były obrócone. +2 Chronicles 2 Krn 14 3 13 I tak skrzydła obu Cherubim rozszerzone były i rozciągały się na dwadzieścia łokci: a sami stali prosto na nogach, i twarze ich ku zewnętrznemu domowi były obrócone. 2 Chronicles 2 Krn 14 3 14 Sprawił téż zasłonę z hiacynthu, z szarłatu, karmazynu i bisioru, i wyhaftował na niéj Cherubim. 2 Chronicles 2 Krn 14 3 15 Przede drzwiami téż kościelnemi dwa słupy, które trzydzieści i pięć łokci miały wzwyż, a kapitella ich na piąci łokci. 2 Chronicles 2 Krn 14 3 16 Ktemu i jakoby łańcuszki w wyrocznicy i włożył je na kapitella słupów: malogranatów téż sto, które wprawił między łańcuszki. @@ -11187,7 +11314,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 6 5 Ode dnia, któregom wywiódł lud mój z ziemie Egipskiéj, nie obrałem miasta ze wszech pokoleń Izraelskich, aby w niem zbudowano dom imieniowi memu: anim obrał żadnego innego męża, aby był wodzem ludu mego Izraelskiego: 2 Chronicles 2 Krn 14 6 6 Alem obrał Jeruzalem, aby w nim było imię moje: obrałem Dawida, abym go postanowił nad ludem moim Izraelskim. 2 Chronicles 2 Krn 14 6 7 A gdy była wola Dawida, ojca mego, żeby zbudował dom imieniowi Pana, Boga Izraelskiego, -2 Chronicles 2 Krn 14 6 8 Rzekł Pan do niego: Iż ta była wola twoja, żebyś zbudował dom [0432]imieniowi memu, dobrześ w prawdzie uczynił, żeś miał taką wolą. +2 Chronicles 2 Krn 14 6 8 Rzekł Pan do niego: Iż ta była wola twoja, żebyś zbudował dom imieniowi memu, dobrześ w prawdzie uczynił, żeś miał taką wolą. 2 Chronicles 2 Krn 14 6 9 Ale nie ty zbudujesz ten dom, ale syn twój, który wynidzie z biódr twoich, on zbuduje dom imieniowi memu. 2 Chronicles 2 Krn 14 6 10 Ziścił tedy Pan mowę swoję, którą był powiedział: a jam powstał na miejsce Dawida, ojca mego, i usiadłem na stolicy Izraelskiéj, jako Pan powiedział, i zbudowałem dom imieniowi Pana, Boga Izraelskiego. 2 Chronicles 2 Krn 14 6 11 I postawiłem w nim skrzynię, w któréj jest przymierze Pańskie, które uczynił z synmi Izraelskimi. @@ -11207,7 +11334,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 6 25 Ty wysłuchasz z nieba, a bądź miłościw grzechowi ludu twego Izraelskiego a przywróć je do ziemie, którąś im dał i ojcom ich. 2 Chronicles 2 Krn 14 6 26 Jeźliby za zamknieniem nieba deszcz nie padał dla grzechów ludu, a odpraszaliby cię na tem miejscu i wyznawali imieniowi twemu i nawróciliby się od grzechów swoich, gdy je utrapisz: 2 Chronicles 2 Krn 14 6 27 Wysłuchaj z nieba, Panie, a odpuść grzechy sługom twoim i ludu twego Izraelskiego, a naucz ich drogi dobréj, którąby chodzili, a daj deszcz ziemi, którąś dał na osiadłość ludowi twemu. -2 Chronicles 2 Krn 14 6 28 Głód jeźliby się zaczął w ziemi i powietrze morowe, rdza i susza i szarańcza, chrząszcze i nieprzyjaciele, jeźliby pustoszywszy krainy, obiegli [0433]bramy miasta, i wszelka plaga i choroba jeźliby ucisngła: +2 Chronicles 2 Krn 14 6 28 Głód jeźliby się zaczął w ziemi i powietrze morowe, rdza i susza i szarańcza, chrząszcze i nieprzyjaciele, jeźliby pustoszywszy krainy, obiegli bramy miasta, i wszelka plaga i choroba jeźliby ucisngła: 2 Chronicles 2 Krn 14 6 29 Jeźliby kto z ludu twego Izraelskiego modlił się, poznawszy karanie i chorobę swoję, a wyciągnąłby ręce swe w tym domu: 2 Chronicles 2 Krn 14 6 30 Ty wysłuchasz z nieba, to jest z wysokiego mieszkania twego, a zmiłuj się i oddaj każdemu według dróg jego, które wiesz, że ma w sercu swojem; (ty bowiem sam znasz serca synów ludzkich.) 2 Chronicles 2 Krn 14 6 31 Aby się bali ciebie i chodzili drogami twemi po wszystkie dni, których żyją na ziemi, którąś dał ojcom naszym. @@ -11249,7 +11376,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 8 3 Ciągnął téż do Emath Soba i wziął ją. 2 Chronicles 2 Krn 14 8 4 I zbudował Palmirę na puszczy i inne miasta bardzo obronne pobudował w Emath. 2 Chronicles 2 Krn 14 8 5 I zbudował Bethoron wyższe i Bethoron niższe, miasta murowane, mające i bramy i zawory i zamki. -2 Chronicles 2 Krn 14 8 6 Baalath téż i wszystkie miasta mocne, które były Salomonowe, i wszystkie miasta poczwórnych wozów. [0435]i miasta jezdnych. Wszystko, co chciał Salomon i umyślił, zbudował w Jeruzalem i w Libanie i we wszystkiej ziemi władzy swéj. +2 Chronicles 2 Krn 14 8 6 Baalath téż i wszystkie miasta mocne, które były Salomonowe, i wszystkie miasta poczwórnych wozów. i miasta jezdnych. Wszystko, co chciał Salomon i umyślił, zbudował w Jeruzalem i w Libanie i we wszystkiej ziemi władzy swéj. 2 Chronicles 2 Krn 14 8 7 Wszystek lud, który pozostał z Hethejczyków i z Amorrejczyków i z Pherezejozyków i z Hewejczyków i z Jebuzejczyków, którzy nie byli z pokolenia Izraelskiego: 2 Chronicles 2 Krn 14 8 8 Z synów tych i z potomków, których byli nie wygubili synowie Izraelscy, podbił Salomon na hołdowniki aż do dnia tego. 2 Chronicles 2 Krn 14 8 9 Ale z synów Izraelskich nie postawił, aby służyli w robotach królewskich; bo oni byli mężowie waleczni i przedniejsi hetmani i przełożeni nad wozmi jego i nad jezdnymi jego. @@ -11269,7 +11396,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 9 5 I rzekła do króla: Prawdziwe są słowa, którem słyszała w ziemi swéj o cnotach i o mądrości twojéj. 2 Chronicles 2 Krn 14 9 6 A nie wierzyłam powiadającym, ażem sama przyjechała i oglądały oczy moje, i doznałam, że mi ledwie połowicę mądrości twéj powiadano: przeszedłeś sławę cnotami twemi. 2 Chronicles 2 Krn 14 9 7 Szczęśliwi mężowie twoi i szczęśliwi słudzy twoi, którzy stoją przed tobą na każdy czas a słuchają mądrości twojéj. -2 Chronicles 2 Krn 14 9 8 Niechajże będzie Pan, Bóg twój, błogosławiony, który cię raczył postanowić na stolicy swéj królem Pana, Boga twego. Iż Bóg miłuje Izraela i chce go zachować na wieki, przeto [0436]cię postanowił królem nad nim, abyś czynił sądy i sprawiedliwość. +2 Chronicles 2 Krn 14 9 8 Niechajże będzie Pan, Bóg twój, błogosławiony, który cię raczył postanowić na stolicy swéj królem Pana, Boga twego. Iż Bóg miłuje Izraela i chce go zachować na wieki, przeto cię postanowił królem nad nim, abyś czynił sądy i sprawiedliwość. 2 Chronicles 2 Krn 14 9 9 I dała królowi sto i dwadzieścia talentów złota i bardzo wiele rzeczy wonnych i kamienia bardzo drogiego: nie było takowych rzeczy wonnych, jako te, które królowa Saba dała królowi Salomonowi. 2 Chronicles 2 Krn 14 9 10 Lecz i słudzy Hiram z sługami Salomonowymi przynieśli złota z Ophir i drzewa thynowego i kamienia bardzo dorgiego: 2 Chronicles 2 Krn 14 9 11 Z którego uczynił król, to jest z drzewa thynowego, wschody w domu Pańskim i w domu królewskim, cytry i arfy śpiewakom. Nigdy nie widano w ziemi Judzkiej drzewa takowego. @@ -11294,7 +11421,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 9 30 I królował Salomon w Jeruzalem nad wszystkim Izraelem czterdzieści lat. 2 Chronicles 2 Krn 14 9 31 I zasnął z ojcy swymi, i pogrzebli go w mieście Dawidowem: i królował Roboam, syn jego, miasto niego. 2 Chronicles 2 Krn 14 10 1 I jechał Roboam do Sychem; bo się tam był zszedł wszystek Izrael, aby go królem postanowił. -2 Chronicles 2 Krn 14 10 2 Co gdy usłyszał Jeroboam, syn [0437]Kabatów, który był w Egipcie; (bo tam był uciekł przed Salomonem), wnet się wrócił. +2 Chronicles 2 Krn 14 10 2 Co gdy usłyszał Jeroboam, syn Kabatów, który był w Egipcie; (bo tam był uciekł przed Salomonem), wnet się wrócił. 2 Chronicles 2 Krn 14 10 3 I przyzwali go, i przyszedł ze wszystkim ludem Izraelskim: i mówili do Roboama, mówiąc: 2 Chronicles 2 Krn 14 10 4 Ojciec twój cisnął nas bardzo twardem jarzmem, ty lżéj rozkazuj, niż ojciec twój, który na nas włożył ciężką niewolą, i ulżyj trochę z ciężaru, abyśmyć służyli. 2 Chronicles 2 Krn 14 10 5 Który rzekł: Po trzech dniach wróćcie się do mnie. A gdy lud odszedł. @@ -11322,6 +11449,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 11 8 Ktemu i Geth i Maresa i Zyph. 2 Chronicles 2 Krn 14 11 9 Ale i Aduram i Lachis i Azeka. 2 Chronicles 2 Krn 14 11 10 Saraa téż i Ajalon i Hebron, które były w Juda i w Benjamin, miasta bardzo obronne. +2 Chronicles 2 Krn 14 11 11 A gdy je zamknął murem, postawił w nich przełożone i szpichlerze na żywność, to jest oliwy i wina. 2 Chronicles 2 Krn 14 11 12 Ale i w każdem mieście uczynił zbrojownie na tarcze i na kopije, i zmocnił je wielką pilnością, i panował nad Juda i Benjaminem. 2 Chronicles 2 Krn 14 11 13 A kapłani i Lewitowie, którzy byli we wszym Izraelu, przyszli do niego ze wszystkich miejsc swoich: 2 Chronicles 2 Krn 14 11 14 Opuściwszy przedmieścia i osiadłości swoje, i przeniósłszy się do Judy i do Jeruzalem, przeto że je był odrzucił Jeroboam i potomkowie jego, aby nie odprawowali kapłaństwa Pańskiego. @@ -11346,6 +11474,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 12 10 Na których miejsce król sprawił miedziane i poruczył je przełożonym tarczników, którzy strzegli sieni pałacu. 2 Chronicles 2 Krn 14 12 11 A gdy wchodził król do domu Pańskiego, przychodzili tarcznicy i brali je, a zasię je odnosili do zbrojowni swéj. 2 Chronicles 2 Krn 14 12 12 Wszakóż iż się upokorzyli, odwrócił się od nich gniew Pański, i do końca nie są zgładzeni; ponieważ i w Judzie nalazły się dobre uczynki. +2 Chronicles 2 Krn 14 12 13 Zmocnił się tedy król Roboam w Jeruzalem i królował: a było mu czterdzieści lat i rok, gdy królować począł, a siedmnaście lat królował w Jeruzalem, w mieście, które Pan obrał, aby tam potwierdził imię swe, ze wszystkich pokoleń Izraelskich. A imię matki jego Naama, Ammonitka. 2 Chronicles 2 Krn 14 12 14 A czynił złość i nie zgotował serca swego, aby szukał Pana. 2 Chronicles 2 Krn 14 12 15 A sprawy Roboam pierwsze i poślednie wypisane są, w księgach Semejasza proroka i Addo widzącego, a z pilnością wyłożone: i walczyli przeciw sobie Roboam i Jeroboam po wszystkie dni. 2 Chronicles 2 Krn 14 12 16 I zasnął Roboam z ojcy swymi i pogrzebion jest w mieście Dawida, i królował Abia, syn jego, miasto niego. @@ -11367,6 +11496,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 13 16 I uciekli synowie Izrael przed Juda, i podał je Bóg w ręce ich. 2 Chronicles 2 Krn 14 13 17 Poraził je tedy Abia i lud jego porażką wielką, i poległo rannych z Izraela pięćkroć sto tysięcy mężów mocnych. 2 Chronicles 2 Krn 14 13 18 I poniżeni byli synowie Izraelscy na on czas, a synowie Judzcy zmocnili się bardzo, przeto iż ufali w Panu, Bogu ojców swoich. +2 Chronicles 2 Krn 14 13 19 I gonił Abia Jeroboama uciekającego i pobrał miasta jego Bethel i córki jego, i Jesanę z córkami jego, Ephron téż i córki jego. 2 Chronicles 2 Krn 14 13 20 I nie mógł więcéj się oprzeć Jeroboam za dni Abiaszowych: którego zabił Pan, i umarł. 2 Chronicles 2 Krn 14 13 21 A tak Abiasz umocniwszy królestwo swe, pojął żon czternaście i zrodził dwadzieścia i dwu synów, i szesnaście córek. 2 Chronicles 2 Krn 14 13 22 A ostatek mów Abia i dróg i spraw jego opisane są bardzo pilnie w księgach Addo proroka. @@ -11414,9 +11544,10 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 16 8 Azaż nie daleko więcéj było Ethyopianów i Libijczyków, w woziech i w jezdnych i w mnóstwie bardzo wielkiem? które, kiedyś uwierzył Panu, podał w ręce twoje. 2 Chronicles 2 Krn 14 16 9 Albowiem oczy Pańskie patrzą na wszystkę ziemię i dodawają mocy tym, którzy weń sercem doskonałem wierzą. A tak głupieś uczynił, i dlatego od tego czasu powstaną przeciwko tobie walki. 2 Chronicles 2 Krn 14 16 10 I rozgniewany Asa na widzącego kazał go wsadzić do więzienia; bo się był o to bardzo rozgniewał: i pobił nie mało ludu na on czas. +2 Chronicles 2 Krn 14 16 11 A sprawy pierwsze i pośledniejsze Asa napisane są w księgach królów Juda i Izrael. 2 Chronicles 2 Krn 14 16 12 Rozuiemógł się téż Asa roku trzydziestego i dziewiątego królestwa swego, na ból nóg bardzo ciężki: a ani w chorobie swéj nie szukał Pana, ale więcej ufał w nauce lekarskiéj. 2 Chronicles 2 Krn 14 16 13 I zasnął z ojcy swymi, i umarł roku czterdziestego i pierwszego królestwa swego. -2 Chronicles 2 Krn 14 16 14 I pogrzebli go w grobie jego, który był sobie wykopał w mieście Dawidowem: i położyli go na łożu jego pełnem rzeczy wonnych i maści nierządniczych, które były aptekarską robotą sprawione, i spalili nad niem z zbytnią pompą. +2 Chronicles 2 Krn 14 16 14 14. I pogrzebli go w grobie jego, który był sobie wykopał w mieście Dawidowem: i położyli go na łożu jego pełnem rzeczy wonnych i maści nierządniczych, które były aptekarską robotą sprawione, i spalili nad niem z zbytnią pompą. 2 Chronicles 2 Krn 14 17 1 A Jozaphat, syn jego, królował miasto niego i zmocnił się przeciw Izraelowi. 2 Chronicles 2 Krn 14 17 2 I postanowił poczty żołnierzów po wszystkich miastach Juda, które były obtoczone mury. I obronę rozłożył w ziemi Juda i w miastach Ephraim, które był pobrał Asa, ojciec jego. 2 Chronicles 2 Krn 14 17 3 I był Pan z Jozaphatem, iż chodził w drogach Dawida, ojca swego, pierwszych, a nie miał nadzieje w Baalim: @@ -11437,7 +11568,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 17 18 Po tym téż Jozabad, a z nim sto i ośmdziesiąt tysięcy gotowych żołnierzów. 2 Chronicles 2 Krn 14 17 19 Ci wszyscy byli przy ręce królewskiéj, oprócz innych, które był postawił w mieściech murowanych we wszystkim Juda. 2 Chronicles 2 Krn 14 18 1 Był tedy Jozaphat bogaty i sławny bardzo i spowinowacił się z Achabem. -2 Chronicles 2 Krn 14 18 2 A po leciech zjechał do niego do Samaryi: na którego przyjazd nabił Achab baranów i wołów bardzo wiele, jemu i ludowi, który był z nim [0443]przyjechał: i namówił go, aby z nim ciągnął do Ramoth Galaad. +2 Chronicles 2 Krn 14 18 2 A po leciech zjechał do niego do Samaryi: na którego przyjazd nabił Achab baranów i wołów bardzo wiele, jemu i ludowi, który był z nim przyjechał: i namówił go, aby z nim ciągnął do Ramoth Galaad. 2 Chronicles 2 Krn 14 18 3 I rzekł Achab, król Izraelski, do Jozaphata, króla Judzkiego: Pojedź zemną, do Ramoth Galaad. Któremu on odpowiedział: Jako ja, i ty: jako lud twój, tak i lud mój: i będziem z tobą na wojnie. 2 Chronicles 2 Krn 14 18 4 I rzekł Jozaphat do króla Izraelskiego: Proszę na ten czas, poradź się mowy Pańskiéj. 2 Chronicles 2 Krn 14 18 5 A tak król Izraelski zebrał czterysta mężów proroków i rzekł do nich: Mamy li jechać do Ramoth Galaad na wojnę, czyli dać pokój? A oni: Jedź, rzekli, i poda je Bóg w rękę królewską. @@ -11461,7 +11592,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 18 23 I przystąpił Sedekiasz, syn Chanaana, i uderzył Micheasza w gębę i rzekł: którąż drogą przeszedł Duch Pański odemnie, żeby tobie mówił? 2 Chronicles 2 Krn 14 18 24 I rzekł Micheasz: Ty sam oglądasz dnia onego, gdy wnidziesz do komory z komory, żebyś się skrył. 2 Chronicles 2 Krn 14 18 25 I rozkazał król Izraelski, mówiąc: Weźmijcie Micheasza, a wiedźcie go do Amona, starosty miejskiego, i do Joasa, syna Amelech. -2 Chronicles 2 Krn 14 18 26 I rzeczecie: To mówi król: Wsadźcie tego do ciemnice a [0444]dawajcie mu trochę chleba i trochę wody, aż się wrócę w pokoju. +2 Chronicles 2 Krn 14 18 26 I rzeczecie: To mówi król: Wsadźcie tego do ciemnice a dawajcie mu trochę chleba i trochę wody, aż się wrócę w pokoju. 2 Chronicles 2 Krn 14 18 27 I rzekł Micheasz: Jeźli się wrócisz w pokoju, nie mówił Pan we mnie. I rzekł: Słuchajcie wszyscy ludzie. 2 Chronicles 2 Krn 14 18 28 Jechali tedy król Izraelski i Jozaphat, król Judzki, do Ramoth Galaad. 2 Chronicles 2 Krn 14 18 29 I rzekł król Izraelski do Jozaphata: Odmienię szaty i tak pójdę ku bitwie: a ty się ubierz w szaty twe. I odmieniwszy król Izraelski szaty, szedł ku bitwie. @@ -11482,6 +11613,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 19 10 Wszelką sprawę, która przyjdzie przed was z braci waszéj, którzy mieszkają w mieściech swoich, między rodziną a rodziną, gdziekolwiek spór jest o zakonie, o przykazaniu, o Ceremoniach, o usprawiedliwieniach: ukażcie im, aby nie grzeszyli przeciw Panu, i aby nie przyszedł gniew na was i na bracią waszę: tak tedy czyniąc nie zgrzeszycie. 2 Chronicles 2 Krn 14 19 11 A Amaryasz kapłan i biskup wasz w tych rzeczach, które Bogu należą, będzie przełożony: a Zabadyasz, syn Ismahelów, który jest książęciem w domu Judzkim, będzie nad temi sprawami, które do urzędu królewskiego przynależą: i macie nauczyciele Lewity przed sobą. Zmacniajcież się i czyńcie z pilnością, a Pan będzie z wami w dobrych rzeczach. 2 Chronicles 2 Krn 14 20 1 Potem zebrali się synowie Moab i synowie Ammon, a z nimi z Ammonitów do Jozaphata, aby walczyli przeciw jemu. +2 Chronicles 2 Krn 14 20 2 I przyszli posłowię i oznajmili Jozaphatowi, mówiąc: Przyciągnęło przeciwko tobie mnóstwo wielkie z tych miast, które są za morzem i z Syryi. a oto leżą w Asasonthamar, które jest Engaddy. 2 Chronicles 2 Krn 14 20 3 A Jozaphat bojaźnią przestraszony udał się wszystek, aby prosił Pana i zapowiedział post wszystkiemu Juda. 2 Chronicles 2 Krn 14 20 4 I zebrał się Juda, aby się modlił Panu: ale i wszyscy z miast swoich przyszli aby Pana wzywali. 2 Chronicles 2 Krn 14 20 5 I gdy stanął Jozaphat w pośród zgromadzenia Juda i Jeruzalem w domu Pańskim przed nową sienią, @@ -11503,7 +11635,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 20 21 I dał radę ludowi i postanowił śpiewaki Pańskie, aby go chwalili w hufach swoich i żeby szli przed wojskiem i zgodnym głosem mówili: Wyznawajcie Panu, iż na wieki miłosierdzie jego. 2 Chronicles 2 Krn 14 20 22 A gdy zaczęli chwałę śpiewać, obrócił Pan zasadzkę ich na nie same, to jest synów Ammon, Moab i góry Seir, którzy byli wyciągnęli, aby walczyli przeciw Judzie, i porażeni są. 2 Chronicles 2 Krn 14 20 23 Bo synowie Ammon i Moab powstali przeciw obywatelom góry Seir, aby je pobili i wygładzili, a gdy tego skutkiem dokazali, sami się téż na się obróciwszy, od spólnych razów legli. -2 Chronicles 2 Krn 14 20 24 A Juda gdy przyszedł do wieże [0446]strażnéj, która patrzy ku puszczy, ujrzał z daleka wszystkę krainę jako szeroka, pełną trupów, a iż żaden nie został, ktoby był mógł ujść mordu. +2 Chronicles 2 Krn 14 20 24 A Juda gdy przyszedł do wieże strażnéj, która patrzy ku puszczy, ujrzał z daleka wszystkę krainę jako szeroka, pełną trupów, a iż żaden nie został, ktoby był mógł ujść mordu. 2 Chronicles 2 Krn 14 20 25 Przyszedł tedy Jozaphat i wszystek lud z nim, żeby zdzierali łupy pobitych: i naleźli między trupami sprzęt rozmaity, szaty téż i naczynia bardzo kosztowne, i rozebrali, tak iż wszystkiego zanieść nie mogli, ani przez trzy dni łupów pozbierać dla wielkości korzyści. 2 Chronicles 2 Krn 14 20 26 A dnia czwartego zebrali się w dolinie błogosławieństwa; bo, iż tam błogosławili Pana, nazwali ono miejsce doliną błogosławienia aż do tego czasu. 2 Chronicles 2 Krn 14 20 27 I wrócił się wszystek Juda i obywatele Jeruzalem i Jozaphat przed nimi do Jeruzalem z radością wielką, iż im Pan dał pociechę z nieprzyjaciół ich. @@ -11527,7 +11659,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 21 8 W one dni odstąpił Edom, aby nie był poddanym Judzie, i postanowił sobie króla. 2 Chronicles 2 Krn 14 21 9 I gdy się ruszył Joram z hetmany swymi i ze wszystką jazdą, która była z nim, powstał w nocy i poraził Edom, który go był obtoczył i wszystkie hetmany jazdy jego. 2 Chronicles 2 Krn 14 21 10 Wszakóż Edom odstąpił go, aby nie był pod mocą Judy aż do dnia tego. Tego czasu odstąpiła i Lobna, aby nie była pod ręką jego; bo był opuścił Pana, Boga ojców swoich. -2 Chronicles 2 Krn 14 21 11 A nad to naczynił wyżyn w [0447]mieściech Judzkich i przywiódł w cudzołóstwo obywatele Jeruzalem, i Judę w przestępstwo. +2 Chronicles 2 Krn 14 21 11 A nad to naczynił wyżyn w mieściech Judzkich i przywiódł w cudzołóstwo obywatele Jeruzalem, i Judę w przestępstwo. 2 Chronicles 2 Krn 14 21 12 I przyniesiono mu list od Eliasza proroka, w którym napisano było: To mówi Pan, Bóg Dawida, ojca twego: Iżeś nie chodził drogami Jozaphata, ojca twego, i drogami Asa, króla Judzkiego: 2 Chronicles 2 Krn 14 21 13 Aleś chodził drogą królów Izraelskich, i przywiodłeś ku cudzołóstwu Judę i obywatele Jeruzalem, naśladując cudzołóstwa domu Achabowego, nadto pomordowałeś i bracią twą, dom ojca twego, lepsze nad cię: 2 Chronicles 2 Krn 14 21 14 Oto Pan skarze cię kaźnią wielką, z ludem twoim i z syny i z żonami twemi i ze wszystką majętnością twoją. @@ -11547,7 +11679,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 22 8 Grdy tedy Jehu wywracał dom Achab, nalazł książęta Judzkie i syny braci Ochozyaszowéj, którzy mu służyli, i zabił je. 2 Chronicles 2 Krn 14 22 9 Samego téż Ochozyasza szukając, poimał kryjącego się w Samaryi: a przywiedzionego przed się zabił: i pogrzebli go, przeto że był synem Jozaphata , który szukał Pana ze wszystkiego serca swego, ani było więcéj żadnéj nadzieje, by kto miał królować z narodu Ochozyaszowego. 2 Chronicles 2 Krn 14 22 10 Albowiem Athalia, matka jego, widząc, że umarł syn jéj, powstała i zabiła wszystek ród królewski domu Joram. -2 Chronicles 2 Krn 14 22 11 A Jozabet, córka królewska, wzięła Joas, syna Ochozyaszowego, i ukradła go z pośród synów królewskich, gdy je zabijano, i skryła go z mamką jego do gmachu łóżek; [0448]a Jozabet, która go była skryła, była córką króla Joram, żona Jojady, wielkiego kapłana, siostra Ochozyasza: i przeto go Athalia nie zabiła. +2 Chronicles 2 Krn 14 22 11 A Jozabet, córka królewska, wzięła Joas, syna Ochozyaszowego, i ukradła go z pośród synów królewskich, gdy je zabijano, i skryła go z mamką jego do gmachu łóżek; a Jozabet, która go była skryła, była córką króla Joram, żona Jojady, wielkiego kapłana, siostra Ochozyasza: i przeto go Athalia nie zabiła. 2 Chronicles 2 Krn 14 22 12 A tak był z nimi w domu Bożym skryty przez sześć lat, w których Athalia królowała nad ziemią. 2 Chronicles 2 Krn 14 23 1 A roku siódmego zmocniwszy się Jojada, wziął rotmistrze, to jest Azaryasza, syna Jeroham, i Ismaliela, syna Johanan, Azaryasza téż, syna Obed, i Maasyasza, syna Adajasza, i Elizaphat, syna Zechry, i uczynił z nimi przymierze. 2 Chronicles 2 Krn 14 23 2 Którzy obszedłszy Judę, zebrali Lewity ze wszystkich miast Judzkich i książęta domów Izraelskich i przyszli do Jeruzalem. @@ -11566,7 +11698,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 23 15 I włożyli na szyję jéj ręce, a gdy weszła w bramę koni domu królewskiego, tam ją zabili. 2 Chronicles 2 Krn 14 23 16 A Jojada uczynił przymierze między sobą i wszystkim ludem i królem, aby był ludem Pańskim. 2 Chronicles 2 Krn 14 23 17 A tak wszystek lud wszedł do domu Baal i zburzyli go i ołtarze i bałwany jego połamali: Mathana téż, ofiarownika Baal, zabili przed ołtarzami. -2 Chronicles 2 Krn 14 23 18 A Jojada postanowił przełożone w domu Pańskim pod rękoma kapłanów i Lewitów, które był Dawid rozrządził w domu Pańskim, aby ofiarowali całopalenia Panu, jako napisano w zakonie Mojżeszowym, z [0449]weselem i z pieśniami, według rozrządzenia Dawidowego. +2 Chronicles 2 Krn 14 23 18 A Jojada postanowił przełożone w domu Pańskim pod rękoma kapłanów i Lewitów, które był Dawid rozrządził w domu Pańskim, aby ofiarowali całopalenia Panu, jako napisano w zakonie Mojżeszowym, z weselem i z pieśniami, według rozrządzenia Dawidowego. 2 Chronicles 2 Krn 14 23 19 Postawił téż odźwierne w bramach domu Pańskiego, aby nie wchodził do niego nieczysty we wszelkiéj rzeczy. 2 Chronicles 2 Krn 14 23 20 I wziął rotmistrze i męże co mocniejsze i przełożone ludu i wszystko pospólstwo ziemie, i uczynili, że wyjechał król z domu Pańskiego i wjechał przez pośrodek bramy wyższéj do domu królewskiego, i posadzili go na stolicy królewskiéj. 2 Chronicles 2 Krn 14 23 21 I weselił się wszystek lud ziemie, i uspokoiło się miasto: lecz Athalia mieczem jest zabita. @@ -11589,6 +11721,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 24 17 A gdy umarł Jojada, weszły książęta Judzkie i pokłoniły się królowi: który zmiękczony posługami ich, usłuchał ich. 2 Chronicles 2 Krn 14 24 18 I opuścili kościół Pana, Boga ojców swych, i służyli gajom i rycinom: i stał się gniew przeciw Juda i Jeruzalem dla tego grzechu. 2 Chronicles 2 Krn 14 24 19 I posyłał im proroki, aby się nawrócili do Pana, których oświadczających się oni słuchać nie chcieli. +2 Chronicles 2 Krn 14 24 20 Duch tedy Boży odział Zacharyasza kapłana, syna Jojady, i stanął przed oczyma ludu i rzekł im: To mówi Pan Bóg: Czemu przestępujecie przykazanie Pańskie, co nie będzie z waszym pożytkiem, a opuściliście Pana, aby was opuścił? 2 Chronicles 2 Krn 14 24 21 Którzy zebrawszy się nań, ciskali kamienie wedle rozkazania królewskiego w sieni domu Pańskiego. 2 Chronicles 2 Krn 14 24 22 I nie pamiętał Joas król na miłosierdzie, które był uczynił Jojada, ojciec jego, z nim, ale zabił syna jego: który gdy umierał, mówił: Niech Pan widzi, a szuka. 2 Chronicles 2 Krn 14 24 23 A gdy rok minął, przyciągnęło przeciw niemu wojsJco Syryjskie i przyszło do Juda i Jeruzalem i zabiło wszystkie książęta z ludu, a łupy wszystkie posłali królowi do Damaszku. @@ -11608,7 +11741,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 25 10 Odłączył tedy Amazyasz wojsko, które do niego było przyszło z Ephraim, aby się wróciło na miejsce swe: a oni się haniebnie na Judę rozgniewawszy, wrócili się do kramy swojéj. 2 Chronicles 2 Krn 14 25 11 Lecz Amazyasz śmiele wywiódł lud swój i ciągnął na dolinę Żup i poraził synów Seir dziesięć tysięcy. 2 Chronicles 2 Krn 14 25 12 A synowie Judzcy poimali drugie dziesięć tysięcy mężów, i przywiedli na przykre miejsce jednéj skały i zrzucili je z wierzchu na szyję: którzy się wszyscy porozpukali. -2 Chronicles 2 Krn 14 25 13 Ale ono wojsko, które był odesłał Amazyasz, żeby z nim nie szło na wojnę, rozeszło się po miastach Judzkich, od Samaryi aż do [0451]Bethoron, a zabiwszy trzy tysiące, pobrało korzyść wielką. +2 Chronicles 2 Krn 14 25 13 Ale ono wojsko, które był odesłał Amazyasz, żeby z nim nie szło na wojnę, rozeszło się po miastach Judzkich, od Samaryi aż do Bethoron, a zabiwszy trzy tysiące, pobrało korzyść wielką. 2 Chronicles 2 Krn 14 25 14 Amazyasz lepak po porażce Idumejczyków a po przyniesieniu bogów synów Seir, postawił je sobie za bogi i kłaniał się im i palił im kadzenie. 2 Chronicles 2 Krn 14 25 15 Przez co rozgniewawszy się Pan na Amazyasza, posłał do niego proroka, któryby mu mówił: Przeczżeś się kłaniał bogom, którzy nie wybawili ludu swego z ręki twojéj? 2 Chronicles 2 Krn 14 25 16 A gdy to on mówił, odpowiedział mu: Azażeś ty jest radą królewską? daj pokój, bych cię nie zabił. 1 odchodząc prorok: Wiem (pry), że umyślił Bóg zabić cię, żeś to złe uczynił, a nadto nie usłuchałeś rady mojéj. @@ -11623,6 +11756,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 25 25 I żył Amazyasz, syn Joasa, król Judzki, potem jako umarł Joas, syn Joachaza, król Izraelski, piętnaście lat. 2 Chronicles 2 Krn 14 25 26 A ostatek mów Amazyaszowych pierwszych i poślednich napisano w księgach królów Judzkich i Izraelskich. Który gdy odstąpił od Pana, zasadzkę nań uczyniono w Jeruzalem. A gdy uciekł do Lachis, posłali i zabili go tam. 2 Chronicles 2 Krn 14 25 27 A przyniósłszy na komach pogrzebli go z ojcy jego w mieście Dawidowem. +2 Chronicles 2 Krn 14 25 28 A przywiózłszy go na koniach, pogrzebali go z ojcami jego w mieście Dawidowym. 2 Chronicles 2 Krn 14 26 1 A lud wszystek Judzki syna jego Ozyasza, w szesnaście lat, postanowił królem miasto Amazyasza, ojca jego. 2 Chronicles 2 Krn 14 26 2 Ten zbudował Ailath i przywrócił je ku państwu Judzkiemu, gdy zasnął król z ojcy swymi. 2 Chronicles 2 Krn 14 26 3 Szesnaście lat miał Ozyasz, gdy począł królować, a pięćdziesiąt i dwa lata królował w Jeruzalem. Imię matki jego Jecheha z Jeruzalem. @@ -11632,7 +11766,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 26 7 I pomógł mu Bóg przeciw Philistynom i przeciw Arabczykom, którzy mieszkali w Gurbaal, i przeciw Ammonitom. 2 Chronicles 2 Krn 14 26 8 I odważali Ammonitowie dary Ozyaszowi, i rozsławiło się imię jego aż do wejścia Egiptu, przez zwycięstwa częste. 2 Chronicles 2 Krn 14 26 9 I pobudował Ozyasz wieże w Jeruzalem nad bramą kąątu i nad bramą doliny i inne po tymże boku muru i umocnił je. -2 Chronicles 2 Krn 14 26 10 Pobudował téż wieże na puszczy i powykopywał bardzo wiele [0452]studzien: dlatego iż miał bardzo wiele bydła, tak po polach jako i po szerokości pustynie: miał téż winnice i winiarze po górach i na Karmelu; bo był człowiek kochający się w sprawowaniu roli. +2 Chronicles 2 Krn 14 26 10 Pobudował téż wieże na puszczy i powykopywał bardzo wiele studzien: dlatego iż miał bardzo wiele bydła, tak po polach jako i po szerokości pustynie: miał téż winnice i winiarze po górach i na Karmelu; bo był człowiek kochający się w sprawowaniu roli. 2 Chronicles 2 Krn 14 26 11 A było wojsko żołnierzów jego, którzy wychadzali na wojnę, pod ręką Jehiela, pisarza, i Maasya, doktora, i pod ręką Hananiasza, który był z książąt królewskich. 2 Chronicles 2 Krn 14 26 12 A wszystka liczba książąt według domów mężów mocnych dwa tysiące sześćset. 2 Chronicles 2 Krn 14 26 13 A pod nimi wszystko wojsko trzykroć sto tysięcy i siedm tysięcy i pięćset: którzy byli sposobni na wojnę i bili się za królem z nieprzyjaciółmi. @@ -11676,6 +11810,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 28 19 Bo był Pan uniżył Judę dla Achaza, króla Judzkiego, przeto iż go obnażył z pomocy, a iż był wzgardził Pana. 2 Chronicles 2 Krn 14 28 20 I przywiódł nań Theglath Phalasara, króla Assyryjskiego, który go też utrapił i spustoszył, gdy mu się nikt nie oparł. 2 Chronicles 2 Krn 14 28 21 A tak Achaz złupiwszy dom Pański i dom królów i książąt, dał królowi Assyryjskiemu dary, a przecie mu nic nie pomogło. +2 Chronicles 2 Krn 14 28 22 Nadto i czasu ucisku swego przyczynił wzgardy przeciw Panu sam przez się król Achaz. 2 Chronicles 2 Krn 14 28 23 Ofiarował bogom Damaszku, zabójcom swoim, ofiary i rzekł: Bogowie królów Syryjskich pomagają im, które ja ubłagam ofiarami, a będą zemną: gdyż przeciwnym obyczajem oni byli mu na upadek i wszystkiemu Izraelowi. 2 Chronicles 2 Krn 14 28 24 Pobrawszy tedy Achaz wszystkie naczynia domu Bożego i połamawszy, zamknął drzwi kościoła Bożego i naczynił sobie ołtarzów po wszystkich kąciech w Jeruzalem, 2 Chronicles 2 Krn 14 28 25 We wszystkich téż miastach Judzkich nabudował ołtarzów dla palenia kadzidła, i pobudził ku gniewu Pana, Boga ojców swoich. @@ -11698,7 +11833,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 29 15 I zebrali bracią swą, i poświęceni są i weszli według rozkazania królewskiego i rozkazania Pańskiego, aby wyczyścili dom Boży. 2 Chronicles 2 Krn 14 29 16 Kapłani téż wszedłszy do kościoła Pańskiego, aby go poświęcili, wynieśli wszystko plugastwo, które wewnątrz naleźli, w sieni domu Pańskiego, które wzięli Lewitowie i wynieśli precz do potoka Cedron. 2 Chronicles 2 Krn 14 29 17 A poczęli oczyszczać pierwszego dnia miesiąca pierwszego: a ósmego dnia tegóż miesiąca weszli do sieni kościoła Pańskiego i wyczyścili kościół przez ośm dni: a szesnastego dnia tegoż miesiąca dokonali, co byli poczęli. -2 Chronicles 2 Krn 14 29 18 Weszli téż do króla Ezechiasza, i rzekli mu: Poświęciliśmy wszystek dom Pański i ołtarz całopalenia [0455]i naczynia jego i stół pokładny ze wszystkiem naczyniem jego. +2 Chronicles 2 Krn 14 29 18 Weszli téż do króla Ezechiasza, i rzekli mu: Poświęciliśmy wszystek dom Pański i ołtarz całopalenia i naczynia jego i stół pokładny ze wszystkiem naczyniem jego. 2 Chronicles 2 Krn 14 29 19 I wszystek sprzęt kościelny, który był splugawił król Achaz w królestwie swem, potem jako wystąpił: a oto wyłożone są wszystkie rzeczy przed ołtarzem Pańskim. 2 Chronicles 2 Krn 14 29 20 I wstawszy rano król Ezechiasz, skupił wszystkie książęta miasta i szedł do domu Pańskiego: 2 Chronicles 2 Krn 14 29 21 I ofiarowali społu byków siedm i baranów siedm, jagniąt siedm i kozłów siedm za grzech, za królestwo, za świątnicę, za Judę: i rzekł kapłanom, synom Aaronowym, aby ofiarowali na ołtarzu Pańskim. @@ -11721,7 +11856,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 30 2 I naradziwszy się król i książęta i wszystko zgromadzenie w Jeruzalem, postanowili, żeby czynili Phase miesiąca wtórego. 2 Chronicles 2 Krn 14 30 3 Nie mogli bowiem byli czynić czasu swego, że kapłani, ile ich było potrzeba, nie byli poświęceni, i lud jeszcze nie był zgromadzony do Jeruzalem. 2 Chronicles 2 Krn 14 30 4 I podobała się mowa królowi i wszystkiemu mnóstwu. -2 Chronicles 2 Krn 14 30 5 I postanowili, aby posłali posły do wszystkiego Izraela, od Bersabee aż do Dan, aby przyszli i czynili Phase Panu, Bogu Izraelskiemu, w [0456]Jeruzalem; bo ich wiele nie czyniło było, jako zakonem rozkazano jest. +2 Chronicles 2 Krn 14 30 5 I postanowili, aby posłali posły do wszystkiego Izraela, od Bersabee aż do Dan, aby przyszli i czynili Phase Panu, Bogu Izraelskiemu, w Jeruzalem; bo ich wiele nie czyniło było, jako zakonem rozkazano jest. 2 Chronicles 2 Krn 14 30 6 I bieżeli posłowie z listy z rozkazania królewskiego i książąt jego do wszystkiego Izraela i Judy, wedle tego, jako był król rozkazał, opowiadając: Synowie Izraelscy, nawróćcie się do Pana, Boga Abrahamowego i Izaakowego i Izraelowego: i wróci się do ostatków, które uszły ręki króla Assyryjskiego. 2 Chronicles 2 Krn 14 30 7 Nie bądźcie jako ojcowie wasi i bracia, którzy odstąpili od Pana, Boga ojców swoich, który je podał na zatracenie, jako sami widzicie. 2 Chronicles 2 Krn 14 30 8 Nie zatwardzajcie karków waszych, jako ojcowie wasi: dajcie ręce Panu, a przyjdźcie do świątnice jego, którą poświęcił na wieki: służcie Panu, Bogu ojców waszych, a odwróci się od was gniew zapalczywości jego. @@ -11763,7 +11898,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 31 17 Kapłanom według domów a Lewitom ode dwudziestego roku i wyżéj według rzędów i hufców. 2 Chronicles 2 Krn 14 31 18 I wszystkiemu ich mnóstwu, tak żonom, jako i dzieciom ich obojéj płci, obrok wiernie dawano z tego, co było poświęcono. 2 Chronicles 2 Krn 14 31 19 Ale i z synów Aaronowych po rolach i przedmieściach miasta każdego byli rozłożeni mężowie, którzy by rozdawali działy wszystkiéj płci męskiej z kapłanów i Lewitów. -2 Chronicles 2 Krn 14 31 20 Uczynił tedy Ezechiasz wszystko, [0458]cośmy powiedzieli, po wszystkim Judzie: i czynił to, co było dobrego i prawego i prawdziwego przed Panem, Bogiem swoim. +2 Chronicles 2 Krn 14 31 20 Uczynił tedy Ezechiasz wszystko, cośmy powiedzieli, po wszystkim Judzie: i czynił to, co było dobrego i prawego i prawdziwego przed Panem, Bogiem swoim. 2 Chronicles 2 Krn 14 31 21 We wszystkiéj sprawie posługi domu Pańskiego, według zakonu i Ceremonii, chcąc szukać Boga swego ze wszystkiego serca swego, i uczynił, i powodziło mu się. 2 Chronicles 2 Krn 14 32 1 Poczem i po takowéj prawdzie przyciągnął Sennacheryb, król Assyryjski, i wtargnąwszy w Judę, obiegł miasta obronne, chcąc ich dobyć. 2 Chronicles 2 Krn 14 32 2 Co widząc Ezechiasz, to jest, iż przyciągnął Sennacheryb, a iż wszystka moc wojny obróciła się na Jeruzalem, @@ -11783,7 +11918,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 32 16 Ale i wiele innych rzeczy mówili służebnicy jego przeciw Panu Bogu i przeciw Ezechiaszowi, słudze jego. 2 Chronicles 2 Krn 14 32 17 Napisał téż listy pełne bluźnierstwa przeciw Panu, Bogu Izraelskiemu, i mówił przeciwko niemu: Jako bogowie innych narodów nie mogli wybawić ludu swego z ręki mojéj, tak i Bóg Ezechiaszów nie będzie mógł wyrwać ludu swego z ręki téj. 2 Chronicles 2 Krn 14 32 18 Nadto jeszcze i głosem wielkim językiem żydowskim na lud, który siedział na murzech Jerozolimskich, wrzeszczał, aby je przestraszył, i miasto wziął. -2 Chronicles 2 Krn 14 32 19 I mówił przeciw Bogu [0459]Jeruzalem, jako przeciw bogom narodów ziemskich, robocie rąk ludzkich. +2 Chronicles 2 Krn 14 32 19 I mówił przeciw Bogu Jeruzalem, jako przeciw bogom narodów ziemskich, robocie rąk ludzkich. 2 Chronicles 2 Krn 14 32 20 Modlili się tedy Ezechiasz król i Izajasz, syn Amos, prorok, przeciw temu bluźnierstwu i krzyczeli aż do nieba. 2 Chronicles 2 Krn 14 32 21 I posłał Pan Anioła, który pobił wszelkiego męża mocnego i walecznika i hetmana wojska króla Assyryjskiego. I wrócił się ze sromotą do ziemie swojéj. A gdy wszedł do domu boga swego, synowie, którzy wyszli byli z żywota jego, zabili go mieczem. 2 Chronicles 2 Krn 14 32 22 I wybawił Pan Ezechiasza i obywatale Jerozolimskie z ręki Sennacheryb, króla Assyryjskiego, i z ręki wszystkich i dał im odpoczynek wokoło. @@ -11805,6 +11940,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 33 5 A zbudował je wszystkiemu wojsku niebieskiemu we dwu sieniach domu Pańskiego. 2 Chronicles 2 Krn 14 33 6 I przewodził syny swe przez ogień w dolinie Benennom: przestrzegał snów, bawił się wieszczbą, czarnoksięskim naukom służył, miał przy sobie czarnoksiężniki i czarowniki: i wiele złego pobroił przed Panem, aby go drażnił. 2 Chronicles 2 Krn 14 33 7 Postanowił téż bałwana rytego i litego w domu Bożym, o którym Bóg mówił do Dawida i do Salomona, syna jego, mówiąc: W tym domu i w Jeruzalem, którem obrał ze wszystkich pokoleń Izraelskich, położę imię moje na wieki. +2 Chronicles 2 Krn 14 33 8 A nie dopuszczę ruszyć się nodze Izraela z ziemie, którąm dał ojcom ich: wszakże tak, jeźli przestrzegać będą i czynić, com im rozkazał, i wszystek zakon i Ceremonie i sądy, przez rękę Mojżeszowę. 2 Chronicles 2 Krn 14 33 9 Manasses tedy zwiódł Judę i obywatele Jeruzalem, że czynili złość nad wszystkie narody, które był Pan wywrócił od oblicza synów Izrael. 2 Chronicles 2 Krn 14 33 10 I mówił Pan do niego i do ludu jego, ale dbać nie chcieli. 2 Chronicles 2 Krn 14 33 11 Przetóż nawiódł na nie hetmany wojska króla Assyryjskiego: i poimali Manasse, i związanego łańcuchami i pętami, zawiedli do Babilonu. @@ -11829,6 +11965,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 5 Nadto i kości kapłanów popalił na ołtarzach bałwańskich i oczyścił Judę i Jeruzalem. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 6 Ale i w mieściech Manasse i Ephraim i Symeon aż do Nephthali wszystko powywracał. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 7 A rozwaliwszy ołtarze i gaje i ryciny w kęsy pokruszywszy, i wszystkie zbory zburzywszy ze wszystkiéj ziemi Izraelskiéj, wrócił się do Jeruzalem. +2 Chronicles 2 Krn 14 34 8 Ośmnastego tedy roku królestwa swego, oczyściwszy już ziemię i kościół Pański, posłał Saphana, syna Ezeliaszowego, i Maasyasza, przełożonego miasta, i Joha, syna Joachaz, kanclerza, aby oprawili dom Pana, Boga swego. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 9 Którzy przyszli do Helcyasza, kapłana wielkiego: a wziąwszy od niego pieniądze, które były wniesione do domu Pańskiego, i które byli zebrali Lewitowie i odźwierni z Manasse i z Epliraim i wszystkich ostatków Izraela, od wszystkiego téż Judy i Benjamin i obywatelów Jeruzalem, 2 Chronicles 2 Krn 14 34 10 Podali w ręce tych, którzy byli nad robotniki w domu Pańskim, aby kościół naprawowali i, co było wątłego, poprawowali. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 11 A oni je dali rzemieślnikom i murarzom, aby nakupili kamienia z kamiennych gór i drzewa na spajanie budowania i na piętra domów, które byli popsowali królowie Judzcy. @@ -11850,7 +11987,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 27 I zmiękczyło się serce twoje, i upokorzyłeś się przed oczyma Boga, dlatego, co rzeczono jest przeciw miejscu temu i obywatelom Jerozolimskim, i zawstydziwszy się oblicza mego, rozdarłeś szaty swe i płakałeś przedemną, jam téż wysłuchał ciebie, mówi Pan. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 28 Już cię bowiem zbiorę do ojców twoich, a będziesz wniesion do grobu twego w pokoju: i nie oglądają oczy twoje wszystko złe, które ja przywiodę na to miejsce i na obywatele jego. Odnieśli tedy królowi wszystko, co mówiła. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 29 A on zebrawszy wszystkie starsze Judy i Jeruzalem, -2 Chronicles 2 Krn 14 34 30 Szedł do domu Pańskiego, i pospołu wszyscy mężowie Juda i [0462]obywatele Jerozolimscy, kapłani i Lewitowie i wszystek lud, od najmniejszego aż do największego: którzy gdy słuchali w domu Pańskim, czytał król wszystkie słowa ksiąg. +2 Chronicles 2 Krn 14 34 30 Szedł do domu Pańskiego, i pospołu wszyscy mężowie Juda i obywatele Jerozolimscy, kapłani i Lewitowie i wszystek lud, od najmniejszego aż do największego: którzy gdy słuchali w domu Pańskim, czytał król wszystkie słowa ksiąg. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 31 A stojąc na swéj stolicy, uczynił przymierze przed Panem, żeby chodził za nim i strzegł przykazania i świadectw i usprawiedliwienia jego, ze wszystkiego serca swego i ze wszystkiéj dusze swéj, i czynił, co napisano w księgach onych, które czytał. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 32 Poprzysiągł téż o to wszystkie, drugim dwa tysiące i którzy się naleźli w Jeruzalem i w Benjamin: i uczynili obywatele Jerozolimscy według przymierza Pana, Boga ojców swoich. 2 Chronicles 2 Krn 14 34 33 Zniósł tedy Jozyasz wszystkie obrzydłości ze wszystkich krain synów Izraelskich i sprawił, że wszyscy, którzy byli zostali w Izrael, służyli Panu, Bogu swemu. Po wszystkie dni jego nie odstąpili od Pana, Boga ojców swoich. @@ -11869,7 +12006,7 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 35 13 I piekli Phase u ognia wedle tego, jako w zakonie napisano, a ofiary zapokojne warzyli w kotlech i w panwiach i w garncach, i rozdali spieszno wszystkiemu pospólstwu. 2 Chronicles 2 Krn 14 35 14 A sobie i kapłanom potem gotowali; bo kapłani około ofiar całopalonych i około tłustości byli zabawieni aż do nocy. Przetóż Lewitowie sobie i kapłanom, synom Aaronowym, na ostatku gotowali. 2 Chronicles 2 Krn 14 35 15 A śpiewacy, synowie Asaph, stali w swoim rzędzie, według rozkazania Dawida, i Asaph i Heman i Idythun, proroków królewskich: a odźwierni u każdych wrót pilnowali, tak iż i najmniéj nie odstąpili od posługi: przetóż bracia ich Lewitowie gotowali im pokarmy. -2 Chronicles 2 Krn 14 35 16 Wszystka tedy służba Pańska porządnie wykonała się dnia onego, aby czynili Phase i ofiarowali [0463]całopalenia na ołtarzu Pańskim, według rozkazania króla Jozyasza. +2 Chronicles 2 Krn 14 35 16 Wszystka tedy służba Pańska porządnie wykonała się dnia onego, aby czynili Phase i ofiarowali całopalenia na ołtarzu Pańskim, według rozkazania króla Jozyasza. 2 Chronicles 2 Krn 14 35 17 I uczynili synowie Izraelscy, którzy się tam naleźli, Phase czasu onego i święto przaśników przez siedm dni. 2 Chronicles 2 Krn 14 35 18 Nie było Phase temu podobne w Izraelu ode dni Samuela proroka: ale ani żaden ze wszech królów Izraelskich nie uczynił Phase jako Jozyasz, kapłanom i Lewitom i wszystkiemu Judzie i Izraelowi, który się był nalazł, i mieszkającym w Jeruzalem. 2 Chronicles 2 Krn 14 35 19 Ośmnastego roku królestwa Jozyaszowego obchodzono to Phase. @@ -11903,10 +12040,11 @@ Ruth Rt 8 4 23 Obed zrodził Izai a Izai zrodził Dawida. 2 Chronicles 2 Krn 14 36 20 Jeźli kto był miecza uszedł, zagnany do Babilonu służył królowi i synom jego, aż rozkazował król Perski. 2 Chronicles 2 Krn 14 36 21 I aż się wypełniła mowa Pańska z ust Jeremiaszowych, i ażby odświęciła ziemia Sabbathy swoje; bo przez wszystkie dni spustoszenia święciła sabbath, aż się dokonało siedmdziesiąt lat. 2 Chronicles 2 Krn 14 36 22 A roku pierwszego Cyrusa, króla Perskiego, aby się wypełniło słowo Pańskie, które był rzekł przez usta Jeremiaszowe, wzbudził Pan ducha Cyrusa, króla Perskiego, który kazał wołać po wszystkiem królestwie swem i przez pismo, mówiąc: -2 Chronicles 2 Krn 14 36 23 Tak mówi Cyrus, król Perski: Wszystkie królestwa ziemskie dał mi Pan, Bóg niebieski: a ten mi przykazał, abych mu zbudował dom w Jeruzalem, które jest w Żydowstwie. Kto z was jest we wszystkim ludu jego, niech Pan, Bóg jego, z nim będzie, a niech idzie. +2 Chronicles 2 Krn 14 36 23 Tak mówi Cyrus, król Perski: Wszystkie królestwa ziemskie dał mi Pan, Bóg niebieski: a ten mi przykazał, abych mu zbudował dom w Jeruzalem, które jest w Żydowstwie. Kto z was jest we wszystkim ludu jego, niech Pan, Bóg jego, z nim będzie, a niech idzie. Przypisy Ezra Ezd 15 1 1 Roku pierwszego Cyrusa, króla Perskiego, aby się wypełniło słowo Pańskie z ust Jeremiaszowych, wzbudził Pan ducha Cyrusa, króla Perskiego, i puścił głos po wszystkiem królestwie swem i na piśmie, rzekąc: Ezra Ezd 15 1 2 To mówi Cyrus, król Perski: Wszystkie królestwa ziemskie dał mi Pan, Bóg niebieski, i ten mi rozkazał, abych mu zbudował dom w Jeruzalem, które jest w Żydowstwie. Ezra Ezd 15 1 3 Kto jest między wami ze wszystkiego ludu jego, niechaj będzie z nim Pan, Bóg jego. Niech idzie do Jeruzalem, które jest w Żydowstwie, a niech buduje dom Pana, Boga Izraelskiego, (onci jest Bóg), który jest w Jeruzalem. +Ezra Ezd 15 1 4 A wszyscy inni po wszystkich miejscach, gdziekolwiek mieszkają, niech go podpomagają mężowie z miejsca swego śrebrem i złotem i majętnością i bydłem, oprócz co dobrowolnie ofiarują kościołowi Bożemu, który jest w Jeruzalem. Ezra Ezd 15 1 5 I powstali przedniejsi z ojców, z Judy i z Benjamin, i kapłani i Lewitowie i wszelki, którego Bóg ducha wzbudził, aby szli budować kościół Pański, który był w Jeruzalem. Ezra Ezd 15 1 6 I wszyscy, którzy byli w okolicy, wspomogli ręce ich naczyniem śrebrnem i złotem, majętnością i bydłem, sprzętem, oprócz tego, co z dobréj woli ofiarowali byli. Ezra Ezd 15 1 7 Król téż Cyrus wyniósł naczynia kościoła Pańskiego, które był pobrał Nabuchodonozor z Jeruzalem i położył je był we zborze Boga swego. @@ -11947,6 +12085,7 @@ Ezra Ezd 15 2 30 Synów Megbis sto pięćdiesiąt sześć. Ezra Ezd 15 2 31 Synów Elam drugiego tysiąc dwieście pięćdziesiąt cztery. Ezra Ezd 15 2 32 Synów Har trzysta dwadzieścia. Ezra Ezd 15 2 33 Synów Lod, Hadyd i Ono siedmset dwadzieścia pięć. +Ezra Ezd 15 2 34 Synów Jerecho trzysta czterdzieści pięć. Ezra Ezd 15 2 35 Synów Senaa trzy tysiące sześćset trzydzieści. Ezra Ezd 15 2 36 Kapłanów: Synów Jadaja w domu Jozue, dziewięćset siedmdziesiąt trzéj. Ezra Ezd 15 2 37 Synów Emmer tysiąc pięćdziesiąt dwa. @@ -11984,6 +12123,7 @@ Ezra Ezd 15 2 68 A z przedniejszych ojców, gdy wchodzili do kościoła Pańskie Ezra Ezd 15 2 69 Według przemożenia swego dali nakład na budowanie: złota czerwonych złotych sześćdziesiąt tysięcy i tysiąc, śrebra grzywien pięć tysięcy i sto szat kapłańskich. Ezra Ezd 15 2 70 Mieszkali tedy kapłani i Lewitowie i z ludu i śpiewacy i wrotni i Nathynejszycy w mieściech swych, i wszystek Izrael w mieściech swych. Ezra Ezd 15 3 1 I już był przyszedł miesiąc siódmy, a synowie Izraelowi byli w mieściech swoich: zgromadził się tedy wszystek lud jako mąż jeden do Jeruzalem. +Ezra Ezd 15 3 2 I powstał Jozue, syn Josedek, i bracia jego kapłani, i Zorobabel, syn Salathiel, i bracia jego, i zbudowali ołtarz Bogu Irzaeloweinu , aby na nim ofiarowali całopalenia, jako napisano w zakonie Mojżesza, męża Bożego. Ezra Ezd 15 3 3 A ołtarz Boży postawili na podstawkach jego, gdy ich narodowie okolicznych ziem odstraszali, i ofiarowali na nim całopalenie Panu po ranu i w wieczór. Ezra Ezd 15 3 4 I uczynili święto kuczek, jako napisano jest, i całopalenie na każdy dzień porządnie według przykazania, robotę dnia w dzień jéj. Ezra Ezd 15 3 5 A potem całopalenie ustawiczne, tak w pierwsze dni miesiąca, jako i w wszystkie uroczyste święta Pańskie, które były poświęcone, i we wszystkich, w których z chęci był ofiarowany dar Panu. @@ -12002,7 +12142,7 @@ Ezra Ezd 15 4 4 Stało się tedy, że lud ziemie przeszkadzał rękom ludu Judzk Ezra Ezd 15 4 5 I najęli przeciwko nim rajce, aby rozproszyli radę ich po wszystkie dni Cyrusa, króla Perskiego, i aż do królestwa Daryusza, króla Perskiego. Ezra Ezd 15 4 6 A za królestwa Aswera, na początku królestwa jego, napisali skargę na obywatele Judzkie i Jerozolimskie. Ezra Ezd 15 4 7 I za dni Artaxerxa pisał Beselam Mithrydat i Tabeel i inni, którzy w radzie ich byli, do Artaxerxa, króla Perskiego, a list skargi napisany był po Syryjsku, i czytano go językiem Syryjskim. -Ezra Ezd 15 4 8 Reum Beelteem i Samsaj [0468]sarz napisali list jeden o Jeruzalem do Artaxerxa króla takowy: +Ezra Ezd 15 4 8 Reum Beelteem i Samsaj sarz napisali list jeden o Jeruzalem do Artaxerxa króla takowy: Ezra Ezd 15 4 9 Reum Beelteem i Samsaj pisarz i inne rady ich: Dynejczycy, Apharsathachowie, Terphalczycy. Apharsejczycy, Erchuejczycy, Babilończycy, Susanechowie, Dyewiowie i Elamitowie, Ezra Ezd 15 4 10 I inni z narodów, które przeniósł Asenaphar wielki i sławny, i kazał im mieszkać w mieściech Samaryjskich i w innych zarzecznych krainach w pokoju. Ezra Ezd 15 4 11 (Ten jest wypis listu, który posłali do niego): Artaxerxowi królowi słudzy twoi, mężowie, którzy za rzeką, zdrowia życzą: @@ -12025,6 +12165,7 @@ Ezra Ezd 15 5 3 W ten czas przyszedł do nich Thathanaj, który był książęci Ezra Ezd 15 5 4 Na cośmy im odpowiedzieli, co za imiona były ludzi, którzy byli przyczyną onego budowania. Ezra Ezd 15 5 5 A oko Boga ich było nad starszymi Żydowskimi, i zahamować ich nie mogli. I zdało sie, aby rzecz do Daryusza była odniesiona, a na ten czas aby dosyć uczynili przeciw onemu oskarżeniu. Ezra Ezd 15 5 6 Kopia listu, który posłał Thathanaj, książę krainy za rzeką, i Stharbuzanaj i radzce jego Arphasachczyczy, którzy byli za rzeką, do Daryusza króla. +Ezra Ezd 15 5 7 Mowa, którą, mu byli posłali, tak była napisana: Daryuszowi królowi pokój wszelaki. Ezra Ezd 15 5 8 Niech będzie wiadomo królowi, żeśmy jeździli do żydowskiéj krainy, do domu Boga wielkiego, który z kamienia nieciosanego budują, i drzewo w ściany kładą: a tę robotę pilno wywodzą, i rośnie w ręku ich. Ezra Ezd 15 5 9 A tak pytaliśmy starszych onych i takeśmy im rzekli: Kto wam dał moc, abyście ten dom budowali i mury te naprawowali? Ezra Ezd 15 5 10 Ale i imion ich pytaliśmy od nich, abyśmyć oznajmili: i wypisaliśmy imiona tych mężów, którzy są między nimi przedniejsi. @@ -12067,7 +12208,7 @@ Ezra Ezd 15 7 7 I wyszło z synów Izrael i z synów kapłańskich i z synów Le Ezra Ezd 15 7 8 I przyszli do Jeruzalem miesiąca piątego, ten jest siódmy rok królewski. Ezra Ezd 15 7 9 Bo pierwszego dnia miesiąca pierwszego począł wychodzić z Babilonu, a pierwszego dnia miesiąca piątego przyszedł do Jeruzalem, według ręki Boga jego dobréj nad nim. Ezra Ezd 15 7 10 Bo Ezdrasz przygotował serce swe, aby szukał zakonu Pańskiego i czynił i nauczał w Izraelu przykazania i sądu. -Ezra Ezd 15 7 11 A wypis listu wyroku ten jest, który dał król Artaxerxes [0471]Ezdraszowi kapłanowi, pisarzowi uczonemu w mowiech i w przykazaniach Pańskich i w Ceremoniach jego w Izraelu: +Ezra Ezd 15 7 11 11 A wypis listu wyroku ten jest, który dał król Artaxerxes Ezdraszowi kapłanowi, pisarzowi uczonemu w mowiech i w przykazaniach Pańskich i w Ceremoniach jego w Izraelu: Ezra Ezd 15 7 12 Artaxerxes, król królów, Ezdraszowi kapłanowi, pisarzowi prawa Boga niebieskiego wielce uczonemu, zdrowia. Ezra Ezd 15 7 13 Odemnie dekret wyszedł, aby, komukolwiekby się podobało w królestwie mojem z ludu Izraelskiego i z kapłanów jego i z Lewitów iść do Jeruzalem, szedł z tobą. Ezra Ezd 15 7 14 Albowiemeś posłan od króla i od siedmi radnych panów jego, abyś nawiedził Żydowską ziemię i Jeruzalem w zakonie Boga twego, który jest w ręku twoich: @@ -12091,7 +12232,7 @@ Ezra Ezd 15 8 3 Z synów Sechemiaszowych, synów Phares, Zacharyasz: a z nim nal Ezra Ezd 15 8 4 Z synów Phahath Moab, Elioenaj, syn Zarehet, a z nim dwieście mężów. Ezra Ezd 15 8 5 Z synów Sechemiaszowych syn Ezechiel, a z nim trzysta mężów. Ezra Ezd 15 8 6 Z synów Adan Abed, syn Jonathan, a z nim pięćdziesiąt mężów. -Ezra Ezd 15 8 7 Z synów Alam Isajasz, syn [0472]Athaliaszów, a z nim siedmdziesiąt mężów. +Ezra Ezd 15 8 7 Z synów Alam Isajasz, syn Athaliaszów, a z nim siedmdziesiąt mężów. Ezra Ezd 15 8 8 Z synów Saphatyaszowych Zebedya, syn Michael, a z nim ośmdziesiąt mężów. Ezra Ezd 15 8 9 Z synów Joab Obedya, syn Jahiel, a z nim dwieście ośmnaście mężów. Ezra Ezd 15 8 10 Z synów Selomith syn Josphiów, a z nim sto sześćdziesiąt mężów. @@ -12117,7 +12258,7 @@ Ezra Ezd 15 8 29 Czujcież a strzeżcie, aż odważycie przed książęty kapła Ezra Ezd 15 8 30 I wzięli kapłani i Lewitowie wagę śrebra i złota i naczynia, żeby odnieśli do Jeruzalem do domu Boga naszego. Ezra Ezd 15 8 31 A tak ruszyliśmy się od rzeki Ahawa dwunastego dnia księżyca pierwszego, abyśmy szli do Jeruzalem: a ręka Boga naszego była nad nami, i wybawił nas z ręki nieprzyjaciela i czyhającego na drodze. Ezra Ezd 15 8 32 I przyszliśmy do Jeruzalem i mieszkaliśmy tam trzy dni. -Ezra Ezd 15 8 33 A czwartego dnia odważono śrebro i złoto i naczynie w domu Boga naszego przez rękę Meremoth, syna Uryasza, kapłana, a z nim [0473]Eleazar, syn Phineesów, a z nimi Jozabed, syn Jozuego, i Noadaja, syn Bennoi, Lewitowie: +Ezra Ezd 15 8 33 A czwartego dnia odważono śrebro i złoto i naczynie w domu Boga naszego przez rękę Meremoth, syna Uryasza, kapłana, a z nim Eleazar, syn Phineesów, a z nimi Jozabed, syn Jozuego, i Noadaja, syn Bennoi, Lewitowie: Ezra Ezd 15 8 34 Według liczby i wagi wszyskich rzeczy: i spisano wszystkę wagę czasu onego. Ezra Ezd 15 8 35 Ale i którzy byli przyszli z poimania, synowie przeprowadzenia, ofiarowali całopalenia Bogu Izraelowemu, cielców dwanaście za wszystek lud Izraelski, baranów dziewięćdziesiąt sześć, baranków siedmdziesiąt siedm, kozłów za grzech dwanaście: wszystko na całopalenie Panu, Ezra Ezd 15 8 36 A wyroki królewskie oddali panom, którzy byli od oczu królewskich, i książętom za rzeką: i wywyższyli lud i dom Boży. @@ -12135,7 +12276,7 @@ Ezra Ezd 15 9 11 Któreś rozkazał w ręce sług twoich proroków, mówiąc: Zi Ezra Ezd 15 9 12 Teraz tedy córek waszych nie dajcie synom ich i córek ich nie bierzcie synom waszym i nie szukajcie pokoju ich i szczęścia ich aż do wieku: abyście byli umocnieni i pożywali dóbr ziemie, żebyście dziedzice mieli syny wasze aż na wieki. Ezra Ezd 15 9 13 A po wszystkiem, co przyszło na nas dla iiczynków naszych złych i dla grzechu naszego wielkiego, żeś ty, Boże nasz, wybawił nas z nieprawości naszéj i dałeś nam zbawienie jako jest dziś: Ezra Ezd 15 9 14 Abyśmy się nie wracali i nie gwałcili przykazania twego i nie wstępowali w małżeństwa z narody tych obrzydłości. Izaliś się rozgniewał na nas aż do zginienia, żebyś nam nie zostawił ostatków na wybawienie? -Ezra Ezd 15 9 15 Panie, Boże Izraelów! tyś jest sprawiedliwy: żeśmy zostali, którzybyśmy byli wybawieni, jako dnia tego. [0474]Otośmy przed tobą w przewinieniu naszem; bo nie możemy się ostać przed tobą dla tego. +Ezra Ezd 15 9 15 Panie, Boże Izraelów! tyś jest sprawiedliwy: żeśmy zostali, którzybyśmy byli wybawieni, jako dnia tego. Otośmy przed tobą w przewinieniu naszem; bo nie możemy się ostać przed tobą dla tego. Ezra Ezd 15 10 1 Tak tedy gdy się modlił Ezdrasz i gdy wzywał płacząc i leżał przed kościołem Bożym, zebrało się do niego z Izraelczyków zgromadzenie bardzo wielkie mężów i niewiast i dzieci, i płakał lud płaczem wielkim. Ezra Ezd 15 10 2 I odpowiedział Secheniasz, syn Jehiel, z synów Elam, i rzekł Ezdraszowi: Myśmy wystąpili przeciw Bogu naszemu i spójmowaliśmy żony obce z ludu ziemie: a teraz, jeźli jest za to pokuta w Izraelu, Ezra Ezd 15 10 3 Uczyńmy przymierze z Panem, Bogiem naszym, że porzucimy wszystkie żony i te, którzy z tych się urodzili, według woli Pańskiéj i tych, którzy się boją przykazania Pana, Boga naszego: niechaj będzie według zakonu. @@ -12158,7 +12299,7 @@ Ezra Ezd 15 10 19 I dali ręce swe, że mieli odrzucić żony swe, a za występ Ezra Ezd 15 10 20 A z synów Emmer: Hanani i Zebedya. Ezra Ezd 15 10 21 A z synów Harym: Maasya i Elia i Semeja i Jehiel i Ozyasz. Ezra Ezd 15 10 22 A z synów Phashur: Elioenaj, Maasya, Ismael, Nathanael, Jozabed i Elasa. -Ezra Ezd 15 10 23 I z synów Lewitów: Jozabed, [0475]i Semei i Celaja, (ten jest Kalito), Phataja, Juda i Eliezer. +Ezra Ezd 15 10 23 I z synów Lewitów: Jozabed, i Semei i Celaja, (ten jest Kalito), Phataja, Juda i Eliezer. Ezra Ezd 15 10 24 A z śpiewaków: Eliasyb. A z odźwiernych: Sellum i Telem i Ury. Ezra Ezd 15 10 25 I z Izraela, z synów Pharos: Remeja i Jezya i Melchia i Miamin i Eliezer i Melchia i Banea. Ezra Ezd 15 10 26 A z synów Elani: Mathania, Zacharyasz i Jehiel i Abdy i Jerymoth i Elia. @@ -12179,7 +12320,7 @@ Ezra Ezd 15 10 40 I Mechnedebaj, Sesaj, Saraj, Ezra Ezd 15 10 41 Ezrel i Selemiau, Semerya, Ezra Ezd 15 10 42 Sellum, Amarya, Józeph. Ezra Ezd 15 10 43 Z synów Nebo: Jehiel, Mathathias, Zabad, Zabina, Jeddu i Joel i Banaja. -Ezra Ezd 15 10 44 Ci wszyscy wzięli byli żony obce: a były z nich niewiasty, które były porodziły syny. +Ezra Ezd 15 10 44 Ci wszyscy wzięli byli żony obce: a były z nich niewiasty, które były porodziły syny. Przypisy Nehemiah Ne 16 1 1 Słowa Nehemiasza, syna Helchiaszowego. I stało się księżyca Chaslew, roku dwudziestego, a jam był na zamku Susys. Nehemiah Ne 16 1 2 I przyszedł Hanani, jeden z braci mojéj, on i mężowie z Judy, i pytałem ich o Żydziech, którzy zostali i żywi byli z więzienia, i o Jeruzalem. Nehemiah Ne 16 1 3 I powiedzieli mi: Którzy zostali i zostawieni są z więzienia, tam w krainie są w wielkiem utrapieniu i w zelżywości: a mur Jerozolimski rozwalon jest, i bramy jego ogniem są spalone. @@ -12206,7 +12347,7 @@ Nehemiah Ne 16 2 12 I wstałem w nocy, ja i trocha mężów ze mną, a nie oznaj Nehemiah Ne 16 2 13 I wyszedłem przez bramę doliny w nocy, przed źródło smokowe i do bramy gnojowéj i oględowałem mur Jerozolimski rozwalony i bramy jego ogniem spalone. Nehemiah Ne 16 2 14 I przeszedłem do bramy źródła i do rur królewskich: i nie było miejsca bydlęciu, na któremem siedział, żeby przeszło. Nehemiah Ne 16 2 15 I szedłem przez potok w nocy i oględowałem mur, a wróciwszy się przyszedłem do bramy doliny i wróciłem się. -Nehemiah Ne 16 2 16 A urzędnicy nie wiedzieli, gdziem [0477]był odjechał, albo cobym ja czynił: ale i Żydom i kapłanom i przedniejszym i urzędnikom i innym, którzy robili, nicem nie oznajmił aż do onego miejsca. +Nehemiah Ne 16 2 16 A urzędnicy nie wiedzieli, gdziem był odjechał, albo cobym ja czynił: ale i Żydom i kapłanom i przedniejszym i urzędnikom i innym, którzy robili, nicem nie oznajmił aż do onego miejsca. Nehemiah Ne 16 2 17 I rzekłem im: Wy wiecie uciśnieuie, w którem jesteśmy, iż Jeruzalem jest opuszczone, a bramy jego ogniem są popalone. Pójdźcie, a pobudujmy mury Jerozolimskie a nie bądźmy już więcej hańbą. Nehemiah Ne 16 2 18 I oznajmiłem im rękę Boga mego, że była dobra zemną, i słowa królewskie, które mi mówił, i rzekłem: Wstańmy a budujmy. I zmocniły się ręce ich w dobrem. Nehemiah Ne 16 2 19 A Sanaballat Horonitczyk i Tobiasz sługa, Ammonitczyk, i Gosem Arabczyk, usłyszeli i szydzili z nas i wzgardzili i rzekli: Cóż to za rzecz, którą czynicie? albo przeciw królowi się buntujecie? @@ -12229,7 +12370,7 @@ Nehemiah Ne 16 3 15 A bramę źródła zbudował Sellum, syn Cholhoza, przełoż Nehemiah Ne 16 3 16 Po nim budował Nehemiasz, syn Asbok, przełożony nad połowicą ulice Bethsur, aż przeciwko grobowi Dawidowemu i aż do stawu, który z wielką pracą zbudowany jest, i aż do domu mocnych. Nehemiah Ne 16 3 17 Po nim budowali Lewitowie, Rehum, syn Benni: a po nim budował Hasebias, przełożony nad połowicą ulice Ceili, na swéj ulicy. Nehemiah Ne 16 3 18 Po nim budowali bracia ich, Bawaj, syn Henadad, przełożony nad połowicą Ceili. -Nehemiah Ne 16 3 19 A podle niego budował Azer, [0478]syn Jozue, przełożony nad Maspha, miarę wtórą przeciw wstępowaniu ku mocniejszemu rogu. +Nehemiah Ne 16 3 19 A podle niego budował Azer, syn Jozue, przełożony nad Maspha, miarę wtórą przeciw wstępowaniu ku mocniejszemu rogu. Nehemiah Ne 16 3 20 Po nim na górze budował Baruch, syn Zachajów, miarę wtórą od kąta aż do wrót domu Eliasyba, kapłana wielkiego. Nehemiah Ne 16 3 21 Po nim budował Merymoth, syn Uryasza, syna Hakkus, miarę wtórą ode drzwi domu Eliasyb, póki się rozciągał dom Eliasyb. Nehemiah Ne 16 3 22 A po nim budowali kapłani, mężowie z pól Jordanu. @@ -12255,6 +12396,7 @@ Nehemiah Ne 16 4 9 I modliliśmy się do Boga naszego i postawiliśmy straż na Nehemiah Ne 16 4 10 I rzekł Judas: Zwątlała siła noszącego, a ziemie jest bardzo wiele, i my nie będziem mogli budować muru. Nehemiah Ne 16 4 11 I rzekli nieprzyjaciele nasi: Niechaj nie wiedzą, i niech im tajno będzie, aż przyjdziemy wpośród ich i pobijemy je i uczyniemy, że przestanie robota. Nehemiah Ne 16 4 12 I stało się, gdy Żydowie przychodzili, którzy mieszkali podle nich, i opowiadali nam dziesięćkroć ze wszystkich miejsc, z których byli przyszli do nas: +Nehemiah Ne 16 4 13 Postawiłem na miejscu za murem wokoło lud w sprawie z mieczmi swymi, z oszczepy i z łuki. Nehemiah Ne 16 4 14 I opatrzyłem i wstałem i rzekłem do przedniejszych i urzędników i do ostatka ludu pospolitego: Nie bójcie się od oblicza ich. Pamiętajcie na Pana wielkiego i strasznego, a walczcie o bracią waszę, o syny wasze i córki i o żony i o domy wasze. Nehemiah Ne 16 4 15 I stało się, gdy usłyszeli nieprzyjaciele nasi, że nam dano znać, rozproszył Bóg radę ich. I wróciliśmy się wszyscy do murów, każdy do roboty swéj. Nehemiah Ne 16 4 16 I stało się od onego dnia, że połowica młodzieńców robiła, a połowica była gotowa ku bitwie, i oszczepy i tarcze i łuki i pancerze, a książęta za nimi we wszystkim domu Judzkim. @@ -12277,7 +12419,7 @@ Nehemiah Ne 16 5 9 I rzekłem do nich: Nie dobra to rzecz, którą czynicie. Cze Nehemiah Ne 16 5 10 I ja i bracia moi i słudzy moi pożyczyliśmy wielom pieniędzy i zboża: nie pominajmyż się w obec wszyscy tego, dług darujmy, który nam winno. Nehemiah Ne 16 5 11 Wróćcie im dziś pola ich i winnice ich i oliwnice ich i domy ich: i owszem i setną część pieniędzy, zboża i oliwy, którąście zwykli od nich wyciągać, dajcie za nie. Nehemiah Ne 16 5 12 I rzekli: Wrócimy, a nic od nich wyciągać nie będziemy: i tak uczynimy, jako mówisz. I przyzwałem kapłanów i poprzysiągłem je, aby uczynili wedle tego, com był rzekł. -Nehemiah Ne 16 5 13 Nadto wytrząsnąłem zanadrze moje i rzekłem: Tak niechaj Bóg wytrząśnie wszelkiego męża, któryby [0480]dosyć nie uczynił słowu temu, z domu jego i z prace jego, tak niech wytrząśnion i wypróżnion będzie. I rzekło wszystko zgromadzenie: Amen. I chwalili Boga. Uczynił tedy lud, jako było rzeczono. +Nehemiah Ne 16 5 13 Nadto wytrząsnąłem zanadrze moje i rzekłem: Tak niechaj Bóg wytrząśnie wszelkiego męża, któryby dosyć nie uczynił słowu temu, z domu jego i z prace jego, tak niech wytrząśnion i wypróżnion będzie. I rzekło wszystko zgromadzenie: Amen. I chwalili Boga. Uczynił tedy lud, jako było rzeczono. Nehemiah Ne 16 5 14 A od onego dnia, którego mi król przykazał, abym był książęciem w ziemi Judzkiéj, od roku dwudziestego aż do roku trzydziestego wtórego Artaxerxa króla, przez dwanaście lat ja i bracia moi nie jedliśmy rocznego obroku, który książętom dawać powinno. Nehemiah Ne 16 5 15 A pierwsze książęta, co przedemną były, obciążali lud i brali od nich w chlebie i w winie i w pieniądzach na każdy dzień syklów czterdzieści, i słudzy ich tłumili lud: alem ja tak nie czynił dla bojaźni Bożéj. Nehemiah Ne 16 5 16 Ale owszem około murów budowałem i rolim nie kupił, i wszyscy służebnicy moi na robotę zgromadzeni byli. @@ -12298,7 +12440,7 @@ Nehemiah Ne 16 6 11 I rzekłem: Izali kto mnie podobny ucieka? I któż jako ja Nehemiah Ne 16 6 12 I rozumiałem, że go Bóg nie posłał, ale jakoby prorokując mówił do mnie, i Tobiasz i Sanaballat najęli go byli. Nehemiah Ne 16 6 13 Bo był wziął pieniądze, abych się ulęknąwszy czynił i grzeszył, ażeby mieli co złego, czemby mi urągali. Nehemiah Ne 16 6 14 Pomnij na mię, Panie, dla Tobiasza i Sanaballata, według uczynków ich takowych: ale i na Noadyasza proroka i innych proroków, którzy mię straszyli. -Nehemiah Ne 16 6 15 A mur dokonany był [0481]dwudziestego i piątego dnia miesiąca Elul, za pięćdziesiąt i za dwa dni. +Nehemiah Ne 16 6 15 A mur dokonany był dwudziestego i piątego dnia miesiąca Elul, za pięćdziesiąt i za dwa dni. Nehemiah Ne 16 6 16 Stało się tedy, gdy usłyszeli wszyscy nieprzyjaciele nasi, że się polękali wszyscy narodowie, którzy byli około nas, i upadli sami w sobie: poznali, że od Boga stała się ta sprawa. Nehemiah Ne 16 6 17 Ale i dni onych wiele listów od przednich Żydów posyłane były do Tobiasza, i od Tobiasza przychodziły do nich. Nehemiah Ne 16 6 18 Bo ich wiele w Żydowstwie było mających przysięgę jego, iż był zięciem Secheniasza, syna Area: a Johanan, syn jego, pojął był córkę Mosollam, syna Barachiaszowego. @@ -12335,6 +12477,7 @@ Nehemiah Ne 16 7 29 Mężów Karyathyarym, Cephira i Beroth siedmset czterdzieś Nehemiah Ne 16 7 30 Mężów Eama i Gaba sześćset dwadzieścia jeden. Nehemiah Ne 16 7 31 Mężów Machmas sto dwadzieścia dwa. Nehemiah Ne 16 7 32 Mężów Bethel i Haj sto dwadzieścia trzy. +Nehemiah Ne 16 7 33 Mężów Nebo drugiego pięćdziesiąt dwa. Nehemiah Ne 16 7 34 Mężów Elam drugiego tysiąc dwieście pięćdziesiąt cztery. Nehemiah Ne 16 7 35 Synów Harem trzysta dwadzieścia. Nehemiah Ne 16 7 36 Synów Jerycho trzysta czterdzieści pięć. @@ -12415,7 +12558,7 @@ Nehemiah Ne 16 9 19 Ty w wielkich miłosierdziach twych nie opuściłeś ich na Nehemiah Ne 16 9 20 I ducha twego dobrego dałeś, któryby je uczył, i manny twojéj nie odjąłeś od ust ich i wodę dałeś im w pragnieniu. Nehemiah Ne 16 9 21 Przez czterdzieści lat żywiłeś je na puszczy, i na niczem im nie schodziło: szaty ich nie zwiotszały, i nogi ich nie natarły się. Nehemiah Ne 16 9 22 I dałeś im królestwa i narody i podzieliłeś im losy, i posiedli ziemię Sehon i ziemię króla Hesebon i ziemię Og, króla Bazan. -Nehemiah Ne 16 9 23 I rozmnożyłeś syny ich, jako [0485]gwiazdy niebieskie, i przywiodłeś je do ziemie, o której powiedziałeś był ojcom ich, aby weszli i posiedli. +Nehemiah Ne 16 9 23 I rozmnożyłeś syny ich, jako gwiazdy niebieskie, i przywiodłeś je do ziemie, o której powiedziałeś był ojcom ich, aby weszli i posiedli. Nehemiah Ne 16 9 24 I przyszli synowie i posiedli ziemię, i poniżyłeś przed nimi obywatele ziemie, Chananejczyki, i podałeś je w ręce ich i króle ich i narody ziemie, aby im uczynili, jako się im podobało. Nehemiah Ne 16 9 25 Pobrali tedy miasta obronne i ziemię tłustą i posiedli domy pełne wszystkich dóbr: studnie od innych sprawione, winnice i oliwnice i drzew rodzajnych siła: i jedli i byli nasyceni i otyli, i mieli dostatek rozkoszy z dobroci twéj wielkiéj. Nehemiah Ne 16 9 26 A ciebie wzruszyli ku gniewu i odstąpili od ciebie i zarzucili w tył swój zakon twój: i proroki twoje pobili, którzy je oświadczali, aby się ku tobie nawrócili, i dopuszczali się bluźnierstwa wielkiego. @@ -12440,7 +12583,7 @@ Nehemiah Ne 16 10 6 Daniel, Genthon, Baruch. Nehemiah Ne 16 10 7 Mosollam, Abia, Miamin. Nehemiah Ne 16 10 8 Maazya, Belgaj, Semeja: ci kapłani. Nehemiah Ne 16 10 9 A Lewitowie: Jozue, syn Azaniaszów, Bennui, z synów Henadad, Cedmiel. -Nehemiah Ne 16 10 10 I bracia ich, Sebenia, Odaja, Cehta, Phalaja, Hanan, [0486] 11 Micha, Rochob, Hasebia. +Nehemiah Ne 16 10 10 I bracia ich, Sebenia, Odaja, Cehta, Phalaja, Hanan, Micha, Rochob, Hasebia. Nehemiah Ne 16 10 12 Zachur, Serebia, Sabania. Nehemiah Ne 16 10 13 Odaja, Bani, Baninu. Nehemiah Ne 16 10 14 Przedniejsi ludu: Pharos, Phahath Moab, Elam, Zethu, Bani. @@ -12472,6 +12615,7 @@ Nehemiah Ne 16 10 39 Bo do skarbnice będą nosić synowie Izraelscy i synowie L Nehemiah Ne 16 11 1 A przedniejsi ludu mieszkali w Jeruzalem, a ostatek pospólstwa puścił los, aby wybrali jednę część z dziesiąci, którzyby mieli mieszkać w Jeruzalem, mieście świętem, a dziewięć części w mieściech. Nehemiah Ne 16 11 2 A lud błogosławił wszystkim mężom, którzy się dobrowolnie ofiarowali byli, aby mieszkali w Jeruzalem. Nehemiah Ne 16 11 3 Ci są tedy przedniejsi krainy, którzy mieszkali w Jeruzalem i w mieściech Judzkich. A mieszkał każdy w osiadłości swéj, w mieściech swych, Izrael, kapłani, Lewitowie, Nathynejczycy i synowie sług Salomonowych. +Nehemiah Ne 16 11 4 A w Jeruzalem mieszkali z synów Juda i z synów Benjamin. Z synów Juda: Athajas, syn Azyam, syna Zacharyaszowego, syna Amaryaszowego, syna Saphatyaszowego, syna Malaleel z synów Phares: Nehemiah Ne 16 11 5 Maasya, syn Baruch, syn Cholhoza, syn Hazya, syn Adaja, syn Jojaryb, syn Zacharyaszów, syn Sylonitów. Nehemiah Ne 16 11 6 Ci wszyscy synowie Phares, którzy mieszkali w Jeruzalem, czterysta sześćdziesiąt ośm mężów mocnych. Nehemiah Ne 16 11 7 A ci są synowie Benjamin: Sellum, syn Mosollam, syn Joed, syn Phadaja, syn Kolaja, syn Masya, syn Etheel, syn Isaja: @@ -12506,6 +12650,7 @@ Nehemiah Ne 16 11 35 I Ono, w dolinie rzemieśhiików, Nehemiah Ne 16 11 36 I z Lewitów części Judy i Benjamin. Nehemiah Ne 16 12 1 A kapłani i Lewitowie, którzy przyszli z Zorobabelem, synem Salathiel, i Jozue, ci są: Saraja, Jeremiasz, Ezdrasz, Nehemiah Ne 16 12 2 Amarya, Melluch, Hattus, +Nehemiah Ne 16 12 3 Sebenias, Rehum, Merymoth, Nehemiah Ne 16 12 4 Addo, Genthon, Abia, Nehemiah Ne 16 12 5 Miainin, Madya, Belga, Nehemiah Ne 16 12 6 Semeja i Jojaryb, Jodaja, Sellum, Amok, Helcyasz, @@ -12543,7 +12688,7 @@ Nehemiah Ne 16 12 37 A drugi chór dzięki oddawających szedł przeciwko, a ja Nehemiah Ne 16 12 38 I na bramie Ephraim i na bramie staréj i na bramie rybnéj i wieży Hananeel i wieży Emath i aż do bramy trzody: i stanęli w bramie straży. Nehemiah Ne 16 12 39 I stanęły dwa chóry chwalących w domu Bożym, i ja i połowica urzędników ze mną. Nehemiah Ne 16 12 40 A kapłani: Eliachim, Maasya, Miamin, Michea, Elioenaj, Zacharya, Hanania z trąbami: -Nehemiah Ne 16 12 41 I Maasya i Semeja i Eleazar [0489]i Azzy i Johanan i Melchia i Elam i Ezer. A głośno śpiewali śpiewacy i Jezraja przełożony. +Nehemiah Ne 16 12 41 I Maasya i Semeja i Eleazar i Azzy i Johanan i Melchia i Elam i Ezer. A głośno śpiewali śpiewacy i Jezraja przełożony. Nehemiah Ne 16 12 42 A ofiarowali onego dnia ofiary wielkie i weselili się; bo je był Bóg rozweselił weselem wielkiem. Ale i żony ich i dzieci weseliły się, i było daleko słyszeć wesele Jerozolimskie. Nehemiah Ne 16 12 43 Policzyli téż onego dnia męże nad skarbnicami skarbu do ofiar mokrych i do pierwocin i do dziesięcin, aby przez nie wnosili przełożeni miejscy w ozdobie dziękczynienia, kapłany i Lewity; bo się uweselił Juda w kapłaniech i w Lewitach stojących. Nehemiah Ne 16 12 44 I strzegli straży Boga swego, i straży oczyszczania i śpiewacy i odźwierni według rozkazania Dawidowego i Salomona, syna jego. @@ -12566,6 +12711,7 @@ Nehemiah Ne 16 13 14 Pomnij na mię, Boże mój, dla tego, a nie wymazuj litośc Nehemiah Ne 16 13 15 W one dni widziałem w Juda tłoczące prasy w Sabbath i noszące kopy i kładące na osły wino i jagody winne i figi i wszelkie brzemię i wnoszące do Jeruzalem w dzień sobotni. I oświadczyłem się, aby w dzień, którego się przedawać godzi, przedawali. Nehemiah Ne 16 13 16 A Tyryjczycy mieszkali w nim przywożący ryby i wszelkie rzeczy przedajne: i przedawali w Sabbathy synom Judzkim w Jeruzalem, Nehemiah Ne 16 13 17 I zfukałem przełożone Juda i rzekłem im: Co to za zła rzecz, którą wy czynicie i gwałcicie dzień sobotni? +Nehemiah Ne 16 13 18 Izali nie to czynili ojcowie nasi, i Bóg nasz przywiódł na nas to wszystko złe, i na to miasto? A wy przyczyniacie gniewu na Izraela, gwałcąc Sabbath. Nehemiah Ne 16 13 19 I stało się, gdy odpoczynęły bramy Jerozolimskie w dzień sobotni, rzekłem, i zamknęli wrota: i rozkazałem, żeby ich nie otwarzano aż po Sabbacie: i z sług moich postanowiłem u bram, aby żaden nie wnosił brzemion w dzień sobotni. Nehemiah Ne 16 13 20 I zostali kupcy i przedający wszelkie rzeczy przedajne przed Jeruzalem raz i dwa. Nehemiah Ne 16 13 21 I oświadczyłem się przed nimi i rzekłem im: Przecz leżycie przeciwko murowi? Jeźli to drugi raz uczynicie, puszczę na was rękę. A tak od onego czasu nie przychodzili w Sabbath. @@ -12578,7 +12724,7 @@ Nehemiah Ne 16 13 27 A więc i my nieposłuszni będziem czynić wszystkę zło Nehemiah Ne 16 13 28 A z synów Jojada, syna Eliasyb, kapłana wielkiego, był zięciem Sanaballat Horończyk, któregom wygnał od siebie. Nehemiah Ne 16 13 29 Pomnij, Panie, Boże mój, przeciw tym, którzy plugawią kapłaństwo i prawo kapłańskie i Lewitskie. Nehemiah Ne 16 13 30 A tak oczyściłem je od wszystkich obcych i postanowiłem porządki kapłanów i Lewitów, każdego w służbie swéj. -Nehemiah Ne 16 13 31 I na dawanie drew czasów ustawionych i na pierwociny. Pomnij na mię, Boże mój, ku dobremu; Amen. +Nehemiah Ne 16 13 31 I na dawanie drew czasów ustawionych i na pierwociny. Pomnij na mię, Boże mój, ku dobremu; Amen. Przypisy Tobit Tb 17 1 1 Tobiasz z pokolenia i z miasta Neftali (które jest na wyższych miejscach Galilejej nad Naasson, za drogą, która wiedzie ku zachodowi, po lewej mając miasto Sefet), Tobit Tb 17 1 2 gdy był poiman za dni Salmanazara, króla Asyryjskiego, jednak w poimaniu będąc, drogi prawdy nie odstąpił, Tobit Tb 17 1 3 tak iż wszytkiego, co mógł mieć, na każdy dzień braciej wespół poimanej, którzy byli z jego rodu, udzielał. @@ -12677,8 +12823,8 @@ Tobit Tb 17 4 22 A przeto popytaj się, jako byś mógł do niego przyść i wzi Tobit Tb 17 4 23 Nie bój się, synu mój: ubogić wprawzie żywot wiedziemy, ale wiele dobrego mieć będziemy, jeśli się będziem bać Boga a odstąpimy od wszelakiego grzechu i będziem dobrze czynić. Tobit Tb 17 5 1 Odpowiedział tedy Tobiasz ojcu swemu i rzekł: Wszytko, coś mi rozkazał, ojcze, uczynię. Tobit Tb 17 5 2 Ale nie wiem, jako mam dochodzić tych pieniędzy. On mnie nie zna ani ja onego: cóż mu za znak dam? Ale ani drogi, którą tam chodzą, nigdym nie świadom. -Tobit Tb 17 5 2 Odpowiedział mu tedy ociec jego i rzekł: Mam ci u siebie cyrograf jego, który skoro mu ukażesz, natychmiast odda. -Tobit Tb 17 5 3 Ale idź teraz a poszukaj sobie jakiego człowieka wiernego, który by szedł z tobą za pewną zapłatą swą, abyś pókim jeszcze żyw, odebrał je. +Tobit Tb 17 5 3 Odpowiedział mu tedy ociec jego i rzekł: Mam ci u siebie cyrograf jego, który skoro mu ukażesz, natychmiast odda. +Tobit Tb 17 5 4 Ale idź teraz a poszukaj sobie jakiego człowieka wiernego, który by szedł z tobą za pewną zapłatą swą, abyś pókim jeszcze żyw, odebrał je. Tobit Tb 17 5 5 Wyszedszy tedy Tobiasz, na-lazł młodzieńca świetnego, stojącego przepasanym i jakoby gotowym na chodzenie. Tobit Tb 17 5 6 A nie wiedząc, żeby był Anjoł Boży, pozdrowił go i rzekł: Skąd cię mamy, Tobit Tb 17 5 7 dobry młodzieńcze? A on odpowiedział: Z synów Izraelskich. I rzekł mu Tobiasz: A wiesz drogę, która wiedzie do krainy Medskiej? @@ -12878,354 +13024,354 @@ Tobit Tb 17 14 15 I nalazł je zdrowe w starości dobrej i miał pieczą o nich, Tobit Tb 17 14 16 A wypełniwszy dziewięćdziesiąt dziewięć lat w bojażni Pańskiej, z weselem go pogrzebu. Tobit Tb 17 14 17 A wszytek ród jego i wszytko pokolenie jego trwało w świętym żywocie i w świętym obcowaniu, tak iż byli przyjemni tak Bogu jako i ludziom, i wszytkim mieszkającym na ziemi. Judith Jdt 18 1 1 Arfaksad tedy, król Medski, podbił był pod moc swoję wiele narodów i on zbudował miasto barzo możne, które nazwał Ekbatanis, -Judith Jdt 18 1 2 z kamienia kwadratowego i ciosanego. Wywiódł mury jego wszerz na siedmdziesiąt łokci, a na zwyż na trzydzieści, a wieże jego wywiódł wzgórę na sto łokci. -Judith Jdt 18 1 3 A w kwadracie ich obie stronie na dwadzieścia stóp się rozciągały. I postawił bramy jego według wielkości wież. -Judith Jdt 18 1 4 I chlubił się jako możny w mocy wojska swego i w chwale poczwórnych swoich. -Judith Jdt 18 1 5 Roku tedy dwunastego królestwa jego, Nabuchodonozor, król Asyryjski, który królował w Niniwe, mieście wielkim, walczył przeciwko Arfaksad i zwyciężył go -Judith Jdt 18 1 6 na polu wielkim, które zową Ragau, nad Eufratesem i Tygrem, i Jadasonem na polu Erioch, króla Elików. -Judith Jdt 18 1 7 Tedy się wyniosło królestwo Nabuchodonozorowe i podniosło się serce jego, i posłał do wszytkich, którzy mieszkali w Cylicijej i w Damaszku, i w Libanie, -Judith Jdt 18 1 8 i do narodów, którzy są w Karmelu i w Cedar, i do obywatelów Galilejskich na wielkim polu Esdrelon, -Judith Jdt 18 1 9 i do wszytkich, którzy byli w Samaryjej i za rzeką Jordanem aż do Jeruzalem, i wszytkiej ziemie Jesse, aż przyjdziesz do granic Etiopskich. -Judith Jdt 18 1 10 Do tych wszytkich posłał posły Nabuchodonozor, król Asyryjski. -Judith Jdt 18 1 11 Którzy wszyscy jedną myślą odmówili i z niczym je odprawili a bez uczciwości odrzucili. -Judith Jdt 18 1 12 Tedy rozgniewawszy się król Nabuchodonozor na onę wszytkę ziemię, przysiągł przez stolicę i przez królestwo swe, że się miał bronić od wszytkich krain tych. +Judith Jdt 18 1 2 2 z kamienia kwadratowego i ciosanego. Wywiódł mury jego wszerz na siedmdziesiąt łokci, a na zwyż na trzydzieści, a wieże jego wywiódł wzgórę na sto łokci. +Judith Jdt 18 1 3 3 A w kwadracie ich obie stronie na dwadzieścia stóp się rozciągały. I postawił bramy jego według wielkości wież. +Judith Jdt 18 1 4 4 I chlubił się jako możny w mocy wojska swego i w chwale poczwórnych swoich. +Judith Jdt 18 1 5 5 Roku tedy dwunastego królestwa jego, Nabuchodonozor, król Asyryjski, który królował w Niniwe, mieście wielkim, walczył przeciwko Arfaksad i zwyciężył go +Judith Jdt 18 1 6 6 na polu wielkim, które zową Ragau, nad Eufratesem i Tygrem, i Jadasonem na polu Erioch, króla Elików. +Judith Jdt 18 1 7 7 Tedy się wyniosło królestwo Nabuchodonozorowe i podniosło się serce jego, i posłał do wszytkich, którzy mieszkali w Cylicijej i w Damaszku, i w Libanie, +Judith Jdt 18 1 8 8 i do narodów, którzy są w Karmelu i w Cedar, i do obywatelów Galilejskich na wielkim polu Esdrelon, +Judith Jdt 18 1 9 9 i do wszytkich, którzy byli w Samaryjej i za rzeką Jordanem aż do Jeruzalem, i wszytkiej ziemie Jesse, aż przyjdziesz do granic Etiopskich. +Judith Jdt 18 1 10 10 Do tych wszytkich posłał posły Nabuchodonozor, król Asyryjski. +Judith Jdt 18 1 11 11 Którzy wszyscy jedną myślą odmówili i z niczym je odprawili a bez uczciwości odrzucili. +Judith Jdt 18 1 12 12 Tedy rozgniewawszy się król Nabuchodonozor na onę wszytkę ziemię, przysiągł przez stolicę i przez królestwo swe, że się miał bronić od wszytkich krain tych. Judith Jdt 18 2 1 Roku trzynastego Nabuchodonozora króla, dwudziestko i wtórego dnia miesiąca pierwszego zstało się słowo w domu Nabuchodonozora, króla Asyryjczyków, żeby się bronił. -Judith Jdt 18 2 2 I zezwał wszytkie starsze i wszytkie hetmany, i rycerstwo swe, i miał z nimi tajemnicę rady swej. -Judith Jdt 18 2 3 I powiedział, że na tym jest myśl jego, aby wszytkę ziemię podbił pod moc swoję. -Judith Jdt 18 2 4 Która powieść, gdy się podobała wszytkim, wezwał król Nabuchodonozor Holofernesa, hetmana rycerstwa swego, -Judith Jdt 18 2 5 i rzekł mu: Wyciągni przeciw wszelkiemu królestwu zachodu słońca, a osobliwie przeciwko tym, którzy wzgardzili rozkazaniem moim. -Judith Jdt 18 2 6 Nie przepuści oko twoje żadnemu królestwu, a każde miasto obronne podbijesz mi. -Judith Jdt 18 2 7 Tedy Holofernes wezwał hetmanów i przełożonych siły Asyryjskiej i policzył męże na wyprawę, jako mu król rozkazał: sto i dwadzieścia tysięcy pieszych walecznych, a jezdnych strzelców dwanaście tysięcy. -Judith Jdt 18 2 8 wszytkiemu wojsku swemu kazał ciągnąć naprzód w mnóstwie wielbłądów niezliczonych z temi rzeczami, których by wojsku obficie dostawało, wołów też stada i trzody owiec, którym liczby nie było. -Judith Jdt 18 2 9 Zboża ze wszytkiej Syryjej, kędy ciągnąć miał, nagotować kazał. -Judith Jdt 18 2 10 A złota i śrebra z domu królewskiego nabrał barzo wiele. -Judith Jdt 18 2 11 I wyjachał sam i wszytko wojsko z poczwórnymi i z jezdnymi, i z strzelcy, którzy okryli wierzch ziemie jako szarańcza. -Judith Jdt 18 2 12 A gdy przejachał granice Asyryjskie, przyciągnął ku wielkim góram Ange, które są po lewej stronie Cylicyjej, i doszedł każdego zameczku ich, i odzierżał każdą twierdzą. -Judith Jdt 18 2 13 I dobył miasta znamienitego Meloty, i złupił wszytkie syny Tarsys i syny Ismael, którzy byli przeciw puszczy i na południe ziemie Cellon. -Judith Jdt 18 2 14 I przeprawił się przez Eufratesa, i przyciągnął do Mezopotamijej, i zburzył wszytkie miasta wysokie, które tam były, od potoku Mambre aż przyjdziesz do morza; -Judith Jdt 18 2 15 i opanował granice ich od Cylicyjej aż do granic Jafet, które są na południe. -Judith Jdt 18 2 16 I zabrał wszytkie syny Madian, i złupił wszytkie bogactwa ich, i wszytkie, którzy się mu sprzeciwili, paszczęką miecza pobił. -Judith Jdt 18 2 17 A potym zjachał na pola Damaszku we dni żniwa i zapalił wszytko zboże, a wszytkie drzewa i winnice wyciąć kazał. -Judith Jdt 18 2 18 I przypadł strach jego na wszytkie mieszkające na ziemi. +Judith Jdt 18 2 2 2 I zezwał wszytkie starsze i wszytkie hetmany, i rycerstwo swe, i miał z nimi tajemnicę rady swej. +Judith Jdt 18 2 3 3 I powiedział, że na tym jest myśl jego, aby wszytkę ziemię podbił pod moc swoję. +Judith Jdt 18 2 4 4 Która powieść, gdy się podobała wszytkim, wezwał król Nabuchodonozor Holofernesa, hetmana rycerstwa swego, +Judith Jdt 18 2 5 5 i rzekł mu: Wyciągni przeciw wszelkiemu królestwu zachodu słońca, a osobliwie przeciwko tym, którzy wzgardzili rozkazaniem moim. +Judith Jdt 18 2 6 6 Nie przepuści oko twoje żadnemu królestwu, a każde miasto obronne podbijesz mi. +Judith Jdt 18 2 7 7 Tedy Holofernes wezwał hetmanów i przełożonych siły Asyryjskiej i policzył męże na wyprawę, jako mu król rozkazał: sto i dwadzieścia tysięcy pieszych walecznych, a jezdnych strzelców dwanaście tysięcy. +Judith Jdt 18 2 8 8 wszytkiemu wojsku swemu kazał ciągnąć naprzód w mnóstwie wielbłądów niezliczonych z temi rzeczami, których by wojsku obficie dostawało, wołów też stada i trzody owiec, którym liczby nie było. +Judith Jdt 18 2 9 9 Zboża ze wszytkiej Syryjej, kędy ciągnąć miał, nagotować kazał. +Judith Jdt 18 2 10 10 A złota i śrebra z domu królewskiego nabrał barzo wiele. +Judith Jdt 18 2 11 11 I wyjachał sam i wszytko wojsko z poczwórnymi i z jezdnymi, i z strzelcy, którzy okryli wierzch ziemie jako szarańcza. +Judith Jdt 18 2 12 12 A gdy przejachał granice Asyryjskie, przyciągnął ku wielkim góram Ange, które są po lewej stronie Cylicyjej, i doszedł każdego zameczku ich, i odzierżał każdą twierdzą. +Judith Jdt 18 2 13 13 I dobył miasta znamienitego Meloty, i złupił wszytkie syny Tarsys i syny Ismael, którzy byli przeciw puszczy i na południe ziemie Cellon. +Judith Jdt 18 2 14 14 I przeprawił się przez Eufratesa, i przyciągnął do Mezopotamijej, i zburzył wszytkie miasta wysokie, które tam były, od potoku Mambre aż przyjdziesz do morza; +Judith Jdt 18 2 15 15 i opanował granice ich od Cylicyjej aż do granic Jafet, które są na południe. +Judith Jdt 18 2 16 16 I zabrał wszytkie syny Madian, i złupił wszytkie bogactwa ich, i wszytkie, którzy się mu sprzeciwili, paszczęką miecza pobił. +Judith Jdt 18 2 17 17 A potym zjachał na pola Damaszku we dni żniwa i zapalił wszytko zboże, a wszytkie drzewa i winnice wyciąć kazał. +Judith Jdt 18 2 18 18 I przypadł strach jego na wszytkie mieszkające na ziemi. Judith Jdt 18 3 1 Posłali tedy posły swe wszytkich miast i powiatów królowie i książęta, to jest z Syryjej, Mezopotamijej i z Syryjej Sobal, i Libijej, i Cylicyjej, którzy przyjachawszy do Holoferna, mówili: -Judith Jdt 18 3 2 Niech przestanie gniew twój przeciwko nam, bo lepiej jest, żebyśmy żywi służyli Nabuchodonozorowi, królowi wielkiemu, a tobie się poddali, niżlibyśmy pomarwszy z naszym zatraceniem, sami niewolstwa naszego szkodę cierpieli. -Judith Jdt 18 3 3 Każde miasto nasze i wszytkie dzierżawy, i wszytkie góry, i pagórki, i pola, i stada wołów, i trzody owiec, i kóz, i koni i wielbłądów, i wszytkie majętności nasze, i domy przed oczyma twemi są. -Judith Jdt 18 3 4 Niechaj wszytko, co nasze jest, pod prawem twoim będzie. -Judith Jdt 18 3 5 My i synowie naszy jesteśmy słudzy twoi. -Judith Jdt 18 3 6 Przyjedź nam spokojny Pan a używaj służby naszej, jakoć się podoba. -Judith Jdt 18 3 7 Zjachał tedy z gór z jezdnymi z mocą wielką i opanował wszelkie miasto i wszelkiego mieszkającego w ziemi. -Judith Jdt 18 3 8 A ze wszystkich miast wziął sobie męźe mocne ku pomocy i wybrane ku bitwie. -Judith Jdt 18 3 9 I przypadł tak wielki strach na one krainy, iż wszystkich miast obywatele przedni, starszy i poważni, wespołek z pospólstwem wychodzili przeciw niemu, gdy przyjeżdżał, -Judith Jdt 18 3 10 przyjmując go z wieńcami i z pochodniami, tańcując i grając na bębniech i na piszczałkach. -Judith Jdt 18 3 11 Wszakże i to czyniąc, okrucieństwa serca jego uskromić nie mogli. -Judith Jdt 18 3 12 Bo i miasta ich pokaził, i gaje ich wyrąbał. -Judith Jdt 18 3 13 Bo mu był przykazał król Nabuchodonozor, żeby wytracił wszytkie bogi ziemskie, przeto aby on sam był zwan bogiem od tych narodów, które by mógł Holofernes mocą swoją podbić. -Judith Jdt 18 3 14 A przejachawszy przez wszytkę Syrią Sobal i wszytkę Apameą, i wszytkę Mezopotamią, przyciągnął do Idumejczyków do ziemie Gabaa -Judith Jdt 18 3 15 i pobrał miasta ich, i mieszkał tam przez trzydzieści dni, za które dni kazał się ściągnąć wszytkiemu wojsku sity swej. +Judith Jdt 18 3 2 2 Niech przestanie gniew twój przeciwko nam, bo lepiej jest, żebyśmy żywi służyli Nabuchodonozorowi, królowi wielkiemu, a tobie się poddali, niżlibyśmy pomarwszy z naszym zatraceniem, sami niewolstwa naszego szkodę cierpieli. +Judith Jdt 18 3 3 3 Każde miasto nasze i wszytkie dzierżawy, i wszytkie góry, i pagórki, i pola, i stada wołów, i trzody owiec, i kóz, i koni i wielbłądów, i wszytkie majętności nasze, i domy przed oczyma twemi są. +Judith Jdt 18 3 4 4 Niechaj wszytko, co nasze jest, pod prawem twoim będzie. +Judith Jdt 18 3 5 5 My i synowie naszy jesteśmy słudzy twoi. +Judith Jdt 18 3 6 6 Przyjedź nam spokojny Pan a używaj służby naszej, jakoć się podoba. +Judith Jdt 18 3 7 7 Zjachał tedy z gór z jezdnymi z mocą wielką i opanował wszelkie miasto i wszelkiego mieszkającego w ziemi. +Judith Jdt 18 3 8 8 A ze wszystkich miast wziął sobie męźe mocne ku pomocy i wybrane ku bitwie. +Judith Jdt 18 3 9 9 I przypadł tak wielki strach na one krainy, iż wszystkich miast obywatele przedni, starszy i poważni, wespołek z pospólstwem wychodzili przeciw niemu, gdy przyjeżdżał, +Judith Jdt 18 3 10 10 przyjmując go z wieńcami i z pochodniami, tańcując i grając na bębniech i na piszczałkach. +Judith Jdt 18 3 11 11 Wszakże i to czyniąc, okrucieństwa serca jego uskromić nie mogli. +Judith Jdt 18 3 12 12 Bo i miasta ich pokaził, i gaje ich wyrąbał. +Judith Jdt 18 3 13 13 Bo mu był przykazał król Nabuchodonozor, żeby wytracił wszytkie bogi ziemskie, przeto aby on sam był zwan bogiem od tych narodów, które by mógł Holofernes mocą swoją podbić. +Judith Jdt 18 3 14 14 A przejachawszy przez wszytkę Syrią Sobal i wszytkę Apameą, i wszytkę Mezopotamią, przyciągnął do Idumejczyków do ziemie Gabaa +Judith Jdt 18 3 15 15 i pobrał miasta ich, i mieszkał tam przez trzydzieści dni, za które dni kazał się ściągnąć wszytkiemu wojsku sity swej. Judith Jdt 18 4 1 Usłyszawszy to tedy synowie Izraelscy, którzy mieszkali w ziemi Judzkiej, ulękli się przed obliczem jego barzo. -Judith Jdt 18 4 2 Strach i drżenie przejęło smysły ich, by tego nie uczynił miastu Jeruzalem i kościołowi Pańskiemu, co uczynił innym miastom i zborom ich. -Judith Jdt 18 4 3 I rozesłali po wszytkiej Samaryjej wokół aż do Jerycho, i zasiedli wszytkie wierzchy gór, -Judith Jdt 18 4 4 i miasteczka swe obtoczyli mury, i zgromadzili zboża na przygotowanie do wojny. -Judith Jdt 18 4 5 Eliakim też kapłan pisał do wszytkich, którzy byli przeciw Ezdrelon, który leży przeciw polu wielkiemu podle Dotain, i do wszytkich, przez które przejazd mógł być, -Judith Jdt 18 4 6 aby osadzili wstępy na góry, przez które by mogła być droga do Jeruzalem a żeby tam strzegli, gdzie by ciasna droga mogła być między górami. -Judith Jdt 18 4 7 I uczynili synowie Izraelscy wedle tego, jako im był postanowił kapłan Pański Eliachim. -Judith Jdt 18 4 8 I wołał wszytek lud do Pana z wielkim usiłowaniem, i korzyli dusze swe posty i modlitwami, sami i niewiasty ich. -Judith Jdt 18 4 9 I kapłani oblekli się we Włosienice i niemówiątka położyli na ziemię przed obliczem kościoła Pańskiego, i ołtarz Pański przykryli Włosienicą. -Judith Jdt 18 4 10 I wołali do Pana Boga Izraelskiego jednomyślnie, aby nie były dane na łup dziatki ich, a żony ich na rozdzielenie i miasta ich na spustoszenie, a świątości ich na splugawienie, i nie zstały się pośmiewiskiem poganom. -Judith Jdt 18 4 11 Eliachim tedy, kapłan Pański wielki, obchodził wszytkiego Izraela i mówił do nich, -Judith Jdt 18 4 12 rzekąc: Wiedźcie, iż Pan wysłucha prośby wasze, jeśliże trwając potrwacie w pościech i w modlitwach przed obliczem Pańskim. -Judith Jdt 18 4 13 Pamiętajcie na Mojżesza, sługę Pańskiego, który Amaleka ufającego w mocy i w możności swej, i w wojsku swym, i w tarczach swoich, i w woziech swoich, i w jezdnych swoich, nie żelazem wojując, ale prośbami świętemi, modląc się, poraził: -Judith Jdt 18 4 14 tak będą wszyscy nieprzyjaciele Izrael, jeśli będziecie trwać na tym uczynku, któryście zaczęli. -Judith Jdt 18 4 15 Na to tedy upominanie jego prosząc Pana, trwali przed oblicznością Pańską, -Judith Jdt 18 4 16 tak iż i ci, którzy ofiarowali Panu całopalenie, przepasawszy się Włosienicami, ofiarowali ofiary Panu, a popiół był na głowach ich. -Judith Jdt 18 4 17 I ze wszytkiego serca swego wszyscy prosili Boga, aby nawiedził lud swój Izraelski. +Judith Jdt 18 4 2 2 Strach i drżenie przejęło smysły ich, by tego nie uczynił miastu Jeruzalem i kościołowi Pańskiemu, co uczynił innym miastom i zborom ich. +Judith Jdt 18 4 3 3 I rozesłali po wszytkiej Samaryjej wokół aż do Jerycho, i zasiedli wszytkie wierzchy gór, +Judith Jdt 18 4 4 4 i miasteczka swe obtoczyli mury, i zgromadzili zboża na przygotowanie do wojny. +Judith Jdt 18 4 5 5 Eliakim też kapłan pisał do wszytkich, którzy byli przeciw Ezdrelon, który leży przeciw polu wielkiemu podle Dotain, i do wszytkich, przez które przejazd mógł być, +Judith Jdt 18 4 6 6 aby osadzili wstępy na góry, przez które by mogła być droga do Jeruzalem a żeby tam strzegli, gdzie by ciasna droga mogła być między górami. +Judith Jdt 18 4 7 7 I uczynili synowie Izraelscy wedle tego, jako im był postanowił kapłan Pański Eliachim. +Judith Jdt 18 4 8 8 I wołał wszytek lud do Pana z wielkim usiłowaniem, i korzyli dusze swe posty i modlitwami, sami i niewiasty ich. +Judith Jdt 18 4 9 9 I kapłani oblekli się we Włosienice i niemówiątka położyli na ziemię przed obliczem kościoła Pańskiego, i ołtarz Pański przykryli Włosienicą. +Judith Jdt 18 4 10 10 I wołali do Pana Boga Izraelskiego jednomyślnie, aby nie były dane na łup dziatki ich, a żony ich na rozdzielenie i miasta ich na spustoszenie, a świątości ich na splugawienie, i nie zstały się pośmiewiskiem poganom. +Judith Jdt 18 4 11 11 Eliachim tedy, kapłan Pański wielki, obchodził wszytkiego Izraela i mówił do nich, +Judith Jdt 18 4 12 12 rzekąc: Wiedźcie, iż Pan wysłucha prośby wasze, jeśliże trwając potrwacie w pościech i w modlitwach przed obliczem Pańskim. +Judith Jdt 18 4 13 13 Pamiętajcie na Mojżesza, sługę Pańskiego, który Amaleka ufającego w mocy i w możności swej, i w wojsku swym, i w tarczach swoich, i w woziech swoich, i w jezdnych swoich, nie żelazem wojując, ale prośbami świętemi, modląc się, poraził: +Judith Jdt 18 4 14 14 tak będą wszyscy nieprzyjaciele Izrael, jeśli będziecie trwać na tym uczynku, któryście zaczęli. +Judith Jdt 18 4 15 15 Na to tedy upominanie jego prosząc Pana, trwali przed oblicznością Pańską, +Judith Jdt 18 4 16 16 tak iż i ci, którzy ofiarowali Panu całopalenie, przepasawszy się Włosienicami, ofiarowali ofiary Panu, a popiół był na głowach ich. +Judith Jdt 18 4 17 17 I ze wszytkiego serca swego wszyscy prosili Boga, aby nawiedził lud swój Izraelski. Judith Jdt 18 5 1 I oznajmiono Holofernesowi hetmanowi wojska Asyryjskiego, iż synowie Izraelscy gotowali się na odpór i zamknęli drogi przez góry. -Judith Jdt 18 5 2 I zapalczywością zbytnią zapalił się w gniewie wielkim, i wezwał wszytkich książąt Moab i hetmanów Ammon, -Judith Jdt 18 5 3 i rzekł im: Powiedźcie mi, co to jest za lud, który się osadził na górach, abo które i jakie, i jako wielkie są miasta ich? Co też jest za moc ich abo jako ich wiele jest, abo co za król wojska ich? -Judith Jdt 18 5 4 A czemu nad wszytkie inne, którzy mieszkają na wschód słońca, ci nas wzgardzili i nie wyszli przeciwko nam, aby nas w pokoju przyjęli? -Judith Jdt 18 5 5 Achior tedy, hetman wszystkich synów Ammon, odpowiadając, rzekł: Jeśli raczysz słuchać, panie mój, powiem prawdę w oczach twoich o tym ludu, który na górach mieszka, a słowo kłamliwe nie wynidzie z ust moich. -Judith Jdt 18 5 6 Lud ten jest z narodu Chaldejskiego. -Judith Jdt 18 5 7 Ten przedtym mieszkał w Mezopotamijej, że nie chcieli naszladować Bogów ojców swoich, którzy byli w ziemi Chaldejskiej. -Judith Jdt 18 5 8 Odstąpiwszy tedy ceremonij ojców swoich, które w mnóstwie bogów były, -Judith Jdt 18 5 9 jednego Boga Niebieskiego chwalili, który im też przykazał, aby stamtąd wyszli a mieszkali w Charan. A gdy głód ogarnął wszytkę ziemię, szli do Egiptu i tam przez czterzy sta lat tak się rozmnożyli, że nie mogło być wojsko ich policzone. -Judith Jdt 18 5 10 A gdy je obciążał król Egipski a w budowaniu miast swoich gliną i cegłą zniewolił je, wołali do Pana swego i karał wszytkę ziemię Egipską rozmaił itemi plagami. -Judith Jdt 18 5 11 A gdy je Egipcjanie wyrzucili od siebie a plaga od nich ustała i zaś je chcieli pojmać, i do swojej niewoli zawrócić, -Judith Jdt 18 5 12 gdy ci uciekali, Bóg Nieba otworzył morze, tak iż stąd i zowąd wody jako mur stanęły, a ci, suchą nogą po dnie morskim idąc, przechodzili. -Judith Jdt 18 5 13 Na którym miejscu, gdy ich niezliczone wojsko Egipcjanów goniło, tak wodą okryte jest, że ani jeden nie został, który by, co się zstało, potomkom opowiedział. -Judith Jdt 18 5 14 A wyszedszy z Morza Czerwonego, posiedli pustynie góry Synaj, w których nigdy człowiek mieszkać nie mógł ani syn człowieczy odpoczywał. -Judith Jdt 18 5 15 Tam zdroje gorzkie zstały się im słodkie ku piciu a przez czterdzieści lat żywności z nieba dostali. -Judith Jdt 18 5 16 Gdziekolwiek weszli, bez łuku i strzały, i bez tarcze, i miecza: Bóg ich walczył za nie i zwyciężył. -Judith Jdt 18 5 17 I nie był żaden, który by oburzył się przeciw ludowi temu, jedno gdy odstąpił od chwały Pana Boga swego. -Judith Jdt 18 5 18 A ilekroć oprócz samego Boga swego, innego chwalili, wydani są na łup i pod miecz, i na pośmiech. -Judith Jdt 18 5 19 A ilekroć pokutowali, iż odstąpili od chwaty Pana Boga swego, dał im Bóg Niebieski moc ku sprzeciwieniu. -Judith Jdt 18 5 20 Na koniec króla Chananejskiego i Jebuzejskiego, i Ferezejskiego, i Hetejskiego, i Hewejskiego, i Amorrejskiego, i wszytkie mocarze w Hezebon porazili, i ziemie i miasta ich sami osiedli. -Judith Jdt 18 5 21 I póki jeno nie grzeszyli przed obliczem Boga swego, dobrze się z nimi działo, abowiem Bóg ich nienawidzi nieprawości. -Judith Jdt 18 5 22 Bo i przed temi laty, gdy odstąpili od tej drogi, którą im był Bóg dał, aby nią chodzili, wytraceni są bitwami od wiela narodów i siła ich zabrano w niewolą do ziemie nie swojej. -Judith Jdt 18 5 23 A niedawno, nawróciwszy się do Pana Boga swego, zgromadzili się z rozproszenia, którym byli rozproszeni, i przyszli na te wszytkie góry, i znowu zaś trzymają Jeruzalem, gdzie jest świątnica ich. -Judith Jdt 18 5 24 Teraz tedy, mój panie, dowiaduj się: jeśli jest jaka nieprawość ich przed oczyma Boga ich, ciągnimy do nich, bo je poddając podda Bóg ich tobie i będą podbici pod jarzmo mocy twojej; -Judith Jdt 18 5 25 ale jeśli nie masz obrażenia ludu tego przed Bogiem swoim, nie będziem się im mogli sprzeciwić, abowiem Bóg ich będzie ich bronił i będziem na pośmiewisko wszystkiej ziemi. -Judith Jdt 18 5 26 I zstało się, gdy przestał mówić Achior te słowa, rozgniewali się wszyscy przedniejszy Holofernesowi i myślili go zabić, mówiąc jeden do drugiego: -Judith Jdt 18 5 27 Któż to jest, który powiada, żeby się synowie Izraelscy mogli sprzeciwić królowi Nabuchodonozor owi i wojskom jego, ludzie niezbrojni i bez mocy, i bez umiejętności nauki wojennej? -Judith Jdt 18 5 28 Aby tedy poznał Achior, iż nas zdradza, pojedźmy na góry, a gdy pojmani będą mocarze ich, tedy z nimiż mieczem przebit będzie: -Judith Jdt 18 5 29 żeby każdy naród wiedział, iż Nabuchodonozor jest bogiem ziemie, a oprócz niego nie masz inszego. +Judith Jdt 18 5 2 2 I zapalczywością zbytnią zapalił się w gniewie wielkim, i wezwał wszytkich książąt Moab i hetmanów Ammon, +Judith Jdt 18 5 3 3 i rzekł im: Powiedźcie mi, co to jest za lud, który się osadził na górach, abo które i jakie, i jako wielkie są miasta ich? Co też jest za moc ich abo jako ich wiele jest, abo co za król wojska ich? +Judith Jdt 18 5 4 4 A czemu nad wszytkie inne, którzy mieszkają na wschód słońca, ci nas wzgardzili i nie wyszli przeciwko nam, aby nas w pokoju przyjęli? +Judith Jdt 18 5 5 5 Achior tedy, hetman wszystkich synów Ammon, odpowiadając, rzekł: Jeśli raczysz słuchać, panie mój, powiem prawdę w oczach twoich o tym ludu, który na górach mieszka, a słowo kłamliwe nie wynidzie z ust moich. +Judith Jdt 18 5 6 6 Lud ten jest z narodu Chaldejskiego. +Judith Jdt 18 5 7 7 Ten przedtym mieszkał w Mezopotamijej, że nie chcieli naszladować Bogów ojców swoich, którzy byli w ziemi Chaldejskiej. +Judith Jdt 18 5 8 8 Odstąpiwszy tedy ceremonij ojców swoich, które w mnóstwie bogów były, +Judith Jdt 18 5 9 9 jednego Boga Niebieskiego chwalili, który im też przykazał, aby stamtąd wyszli a mieszkali w Charan. A gdy głód ogarnął wszytkę ziemię, szli do Egiptu i tam przez czterzy sta lat tak się rozmnożyli, że nie mogło być wojsko ich policzone. +Judith Jdt 18 5 10 10 A gdy je obciążał król Egipski a w budowaniu miast swoich gliną i cegłą zniewolił je, wołali do Pana swego i karał wszytkę ziemię Egipską rozmaił itemi plagami. +Judith Jdt 18 5 11 11 A gdy je Egipcjanie wyrzucili od siebie a plaga od nich ustała i zaś je chcieli pojmać, i do swojej niewoli zawrócić, +Judith Jdt 18 5 12 12 gdy ci uciekali, Bóg Nieba otworzył morze, tak iż stąd i zowąd wody jako mur stanęły, a ci, suchą nogą po dnie morskim idąc, przechodzili. +Judith Jdt 18 5 13 13 Na którym miejscu, gdy ich niezliczone wojsko Egipcjanów goniło, tak wodą okryte jest, że ani jeden nie został, który by, co się zstało, potomkom opowiedział. +Judith Jdt 18 5 14 14 A wyszedszy z Morza Czerwonego, posiedli pustynie góry Synaj, w których nigdy człowiek mieszkać nie mógł ani syn człowieczy odpoczywał. +Judith Jdt 18 5 15 15 Tam zdroje gorzkie zstały się im słodkie ku piciu a przez czterdzieści lat żywności z nieba dostali. +Judith Jdt 18 5 16 16 Gdziekolwiek weszli, bez łuku i strzały, i bez tarcze, i miecza: Bóg ich walczył za nie i zwyciężył. +Judith Jdt 18 5 17 17 I nie był żaden, który by oburzył się przeciw ludowi temu, jedno gdy odstąpił od chwały Pana Boga swego. +Judith Jdt 18 5 18 18 A ilekroć oprócz samego Boga swego, innego chwalili, wydani są na łup i pod miecz, i na pośmiech. +Judith Jdt 18 5 19 19 A ilekroć pokutowali, iż odstąpili od chwaty Pana Boga swego, dał im Bóg Niebieski moc ku sprzeciwieniu. +Judith Jdt 18 5 20 20 Na koniec króla Chananejskiego i Jebuzejskiego, i Ferezejskiego, i Hetejskiego, i Hewejskiego, i Amorrejskiego, i wszytkie mocarze w Hezebon porazili, i ziemie i miasta ich sami osiedli. +Judith Jdt 18 5 21 21 I póki jeno nie grzeszyli przed obliczem Boga swego, dobrze się z nimi działo, abowiem Bóg ich nienawidzi nieprawości. +Judith Jdt 18 5 22 22 Bo i przed temi laty, gdy odstąpili od tej drogi, którą im był Bóg dał, aby nią chodzili, wytraceni są bitwami od wiela narodów i siła ich zabrano w niewolą do ziemie nie swojej. +Judith Jdt 18 5 23 23 A niedawno, nawróciwszy się do Pana Boga swego, zgromadzili się z rozproszenia, którym byli rozproszeni, i przyszli na te wszytkie góry, i znowu zaś trzymają Jeruzalem, gdzie jest świątnica ich. +Judith Jdt 18 5 24 24 Teraz tedy, mój panie, dowiaduj się: jeśli jest jaka nieprawość ich przed oczyma Boga ich, ciągnimy do nich, bo je poddając podda Bóg ich tobie i będą podbici pod jarzmo mocy twojej; +Judith Jdt 18 5 25 25 ale jeśli nie masz obrażenia ludu tego przed Bogiem swoim, nie będziem się im mogli sprzeciwić, abowiem Bóg ich będzie ich bronił i będziem na pośmiewisko wszystkiej ziemi. +Judith Jdt 18 5 26 26 I zstało się, gdy przestał mówić Achior te słowa, rozgniewali się wszyscy przedniejszy Holofernesowi i myślili go zabić, mówiąc jeden do drugiego: +Judith Jdt 18 5 27 27 Któż to jest, który powiada, żeby się synowie Izraelscy mogli sprzeciwić królowi Nabuchodonozor owi i wojskom jego, ludzie niezbrojni i bez mocy, i bez umiejętności nauki wojennej? +Judith Jdt 18 5 28 28 Aby tedy poznał Achior, iż nas zdradza, pojedźmy na góry, a gdy pojmani będą mocarze ich, tedy z nimiż mieczem przebit będzie: +Judith Jdt 18 5 29 29 żeby każdy naród wiedział, iż Nabuchodonozor jest bogiem ziemie, a oprócz niego nie masz inszego. Judith Jdt 18 6 1 I zstało się, gdy przestali mówić, rozgniewawszy się barzo Holofenes, rzekł do Achiora: -Judith Jdt 18 6 2 Ponieważeś nam prorokował, mówiąc, Iż naród Izraelski ma obronę od Boga swego: abych ci okazał, iż nie masz boga jedno Nabuchodonozor, -Judith Jdt 18 6 3 gdy je wszytkie pobijemy jako jednego człowieka, tedy i ty z nimi od miecza Asyryjskiego zginiesz, a wszytek lud Izraelski z tobą będzie do szczętu wytracony. -Judith Jdt 18 6 4 A doznasz, iż Nabuchodonozor jest panem wszytkiej ziemie i natenczas miecz rycerstwa mego przejdzie przez boki twoje a przebity padniesz między rannymi ludu Izraelskiego, a więcej nie odetchniesz, aż będziesz zgładzon z nimi. -Judith Jdt 18 6 5 Ale jeśli rozumiesz proroctwo twe być prawdziwe, niechajże nie upada twarz twoja, a bladość, która jest na obliczu twoim, niech odejdzie od ciebie, jeśli mnimasz, że się te słowa moje ziścić nie mogą. -Judith Jdt 18 6 6 Ale żebyś poznał, że cię to z nimi potka, oto od tej godziny do ich ludu będziesz przyłączony, że gdy oni słuszne karanie miecza mego odniosą, ty pospołu z nimi karanie podejmiesz. -Judith Jdt 18 6 7 Kazał tedy Holofernes sługom swoim poimać Achiora i zaprowadzić go do Betulijej, i podać go w ręce synom Izraelskim. -Judith Jdt 18 6 8 I wziąwszy go słudzy Holofernesowi, jachali przez pola, ale gdy się do gór przybliżyli, wyszli przeciwko im procnicy. -Judith Jdt 18 6 9 A oni ustąpiwszy z boku góry, przywiązali Achiora do drzewa za ręce i za nogi i tak powrozmi związanego zostawili go, i wrócili się do pana swego. -Judith Jdt 18 6 10 A synowie Izraelscy, wyszedszy z Betulijej, przyszli do niego, którego rozwiązawszy, przywiedli do Betulijej a postawiwszy go w pośrzodku ludu, pytali go, co by było, że go Asyryjczykowie przywiązanego zostawili. -Judith Jdt 18 6 11 W one dni były tam książęta: Ozjasz, syn Micha, z pokolenia Simeon, i Charmi, który i Gotoniel. -Judith Jdt 18 6 12 W pośrzodku tedy starszych i przed oczyma wszytkich powiadał Achior wszytko, co sam mówił spytany od Holofernesa. I jako lud Holofernesów chciał go dla tego słowa -Judith Jdt 18 6 13 zabić jako sam Holofernes, rozgniewawszy się, rozkazał go dlatego Izraelczykom wydać, aby zwyciężywszy syny Izrael, tedy i samego Achiora rozlicznemi mękami kazał zamordować dlatego, iż mówił: Bóg Niebieski jest obrońcą ich. -Judith Jdt 18 6 14 I gdy Achior to wszytko wypowiedział, wszytek lud upadł na oblicze, kłaniając się Panu a społecznym lamentowaniem i płaczem jednomyślnie modlitwy swe Panu wylewali, -Judith Jdt 18 6 15 mówiąc: Panie, Boże nieba i ziemie, patrzaj na pychę ich a wejźrzy na uniżenie nasze i pojźrzy na oblicze świętych twoich a okaż, że nie opuszczasz ufających w tobie, a ufające w sobie i chlubiące się w mocy swej poniżasz. -Judith Jdt 18 6 16 Skończywszy tedy płacz i modlitwie ludu przez cały dzień koniec uczyniwszy, cieszyli Achiora, -Judith Jdt 18 6 17 mówiąc: Bóg ojców naszych, któregoś ty moc opowiadał, ten tobie da tę nagrodę, że ty raczej oglądasz ich zatracenie. -Judith Jdt 18 6 18 A gdy Pan Bóg nasz da tę wolność sługam swoim, niechaj będzie i z tobą Bóg w pośrzodku nas, abyś, jakoć się będzie podobało, ze wszytkimi swymi, tak obcował z nami. -Judith Jdt 18 6 19 Ozjasz tedy, dokończywszy rady, przyjął go do domu swego i sprawił mu wieczerzą wielką. -Judith Jdt 18 6 20 A wezwawszy wszytkich starszych, społu dokonawszy postu, wzięli posilenie. -Judith Jdt 18 6 21 A potym zwołany jest wszytek lud i modlili się przez całą noc w kościele, prosząc wspomożenia od Boga Izraelskiego. +Judith Jdt 18 6 2 2 Ponieważeś nam prorokował, mówiąc, Iż naród Izraelski ma obronę od Boga swego: abych ci okazał, iż nie masz boga jedno Nabuchodonozor, +Judith Jdt 18 6 3 3 gdy je wszytkie pobijemy jako jednego człowieka, tedy i ty z nimi od miecza Asyryjskiego zginiesz, a wszytek lud Izraelski z tobą będzie do szczętu wytracony. +Judith Jdt 18 6 4 4 A doznasz, iż Nabuchodonozor jest panem wszytkiej ziemie i natenczas miecz rycerstwa mego przejdzie przez boki twoje a przebity padniesz między rannymi ludu Izraelskiego, a więcej nie odetchniesz, aż będziesz zgładzon z nimi. +Judith Jdt 18 6 5 5 Ale jeśli rozumiesz proroctwo twe być prawdziwe, niechajże nie upada twarz twoja, a bladość, która jest na obliczu twoim, niech odejdzie od ciebie, jeśli mnimasz, że się te słowa moje ziścić nie mogą. +Judith Jdt 18 6 6 6 Ale żebyś poznał, że cię to z nimi potka, oto od tej godziny do ich ludu będziesz przyłączony, że gdy oni słuszne karanie miecza mego odniosą, ty pospołu z nimi karanie podejmiesz. +Judith Jdt 18 6 7 7 Kazał tedy Holofernes sługom swoim poimać Achiora i zaprowadzić go do Betulijej, i podać go w ręce synom Izraelskim. +Judith Jdt 18 6 8 8 I wziąwszy go słudzy Holofernesowi, jachali przez pola, ale gdy się do gór przybliżyli, wyszli przeciwko im procnicy. +Judith Jdt 18 6 9 9 A oni ustąpiwszy z boku góry, przywiązali Achiora do drzewa za ręce i za nogi i tak powrozmi związanego zostawili go, i wrócili się do pana swego. +Judith Jdt 18 6 10 10 A synowie Izraelscy, wyszedszy z Betulijej, przyszli do niego, którego rozwiązawszy, przywiedli do Betulijej a postawiwszy go w pośrzodku ludu, pytali go, co by było, że go Asyryjczykowie przywiązanego zostawili. +Judith Jdt 18 6 11 11 W one dni były tam książęta: Ozjasz, syn Micha, z pokolenia Simeon, i Charmi, który i Gotoniel. +Judith Jdt 18 6 12 12 W pośrzodku tedy starszych i przed oczyma wszytkich powiadał Achior wszytko, co sam mówił spytany od Holofernesa. I jako lud Holofernesów chciał go dla tego słowa +Judith Jdt 18 6 13 13 zabić jako sam Holofernes, rozgniewawszy się, rozkazał go dlatego Izraelczykom wydać, aby zwyciężywszy syny Izrael, tedy i samego Achiora rozlicznemi mękami kazał zamordować dlatego, iż mówił: Bóg Niebieski jest obrońcą ich. +Judith Jdt 18 6 14 14 I gdy Achior to wszytko wypowiedział, wszytek lud upadł na oblicze, kłaniając się Panu a społecznym lamentowaniem i płaczem jednomyślnie modlitwy swe Panu wylewali, +Judith Jdt 18 6 15 15 mówiąc: Panie, Boże nieba i ziemie, patrzaj na pychę ich a wejźrzy na uniżenie nasze i pojźrzy na oblicze świętych twoich a okaż, że nie opuszczasz ufających w tobie, a ufające w sobie i chlubiące się w mocy swej poniżasz. +Judith Jdt 18 6 16 16 Skończywszy tedy płacz i modlitwie ludu przez cały dzień koniec uczyniwszy, cieszyli Achiora, +Judith Jdt 18 6 17 17 mówiąc: Bóg ojców naszych, któregoś ty moc opowiadał, ten tobie da tę nagrodę, że ty raczej oglądasz ich zatracenie. +Judith Jdt 18 6 18 18 A gdy Pan Bóg nasz da tę wolność sługam swoim, niechaj będzie i z tobą Bóg w pośrzodku nas, abyś, jakoć się będzie podobało, ze wszytkimi swymi, tak obcował z nami. +Judith Jdt 18 6 19 19 Ozjasz tedy, dokończywszy rady, przyjął go do domu swego i sprawił mu wieczerzą wielką. +Judith Jdt 18 6 20 20 A wezwawszy wszytkich starszych, społu dokonawszy postu, wzięli posilenie. +Judith Jdt 18 6 21 21 A potym zwołany jest wszytek lud i modlili się przez całą noc w kościele, prosząc wspomożenia od Boga Izraelskiego. Judith Jdt 18 7 1 A Holofernes drugiego dnia rozkazał wojskom swoim, aby ciągnęły przeciw Betulijej. -Judith Jdt 18 7 2 A było pieszych żołnierzów sto i dwadzieścia tysięcy, a jezdnych dwa i dwadzieścia tysięcy, oprócz gotowości onych mężów, które była zabrała niewola i byli zawiedzeni z krain i z miast wszytkiej młodziej. -Judith Jdt 18 7 3 Wszyscy przygotowali się pospołu na wojnę przeciwko synom Izraelskim i ciągnęli po kraju góry aż na wierzch, który patrzy na Dotain, od miejsca, które zowią Belma, aż do Chelmon, który jest przeciw Esdrelon. -Judith Jdt 18 7 4 A synowie Izraelscy skoro ujźrzeli wielkość ich, porzucili się na ziemię, sypiąc popiół na głowy swoje, jednostajnie się modląc, aby Bóg Izraelski miłosierdzie swoje pokazał nad ludem swoim. -Judith Jdt 18 7 5 I wyjąwszy oręże swe wojenne, zasiedli po miejscach, które do ciasnej drogi wiodą między górami, i strzegli ich cały dzień i noc. -Judith Jdt 18 7 6 A Holofernes, gdy objeżdżał około, nalazł, że źrzódło, które wciekało w ich rury, od strony południowej za miastem było, i kazał przecinać rury ich. -Judith Jdt 18 7 7 Wszakże były niedaleko od muru źrzódła, z których widano, że ukradkiem czerpali wodę, więcej ku ochłodzeniu, niżli ku piciu. -Judith Jdt 18 7 8 Ale synowie Ammon i Moab przyszli do Holofernesa, mówiąc: Synowie Izraelscy nie w oszczepie ani w strzale ufają, ale ich góry bronią a ogrodziły je pagórki na przykrych miejscach posadzone. -Judith Jdt 18 7 9 Abyś je tedy mógł zwyciężyć bez stoczenia bitwy, postaw stróźe u źrzódeł, aby nie czerpali z nich wody, i bez miecza pobijesz je abo więc zemdleni podadzą miasto swe, o którym rozumieją, iż na górze leży, że nie może być zwyciężone. -Judith Jdt 18 7 10 I podobały się te słowa przed Holofernesem i przed żołnierzami jego, i rozsadził wkoło po stu przy każdym źrzódle. -Judith Jdt 18 7 11 A gdy tę straż przez dwadzieścia dni trzymano, wypróżniły się cysterny i zebrania wód wszytkim, którzy mieszkali w Betulijej, tak iż nie było w mieście, skąd by się mogli nasycić i jednego dnia, bo pod miarką ludziom wody na każdy dzień udzielano. -Judith Jdt 18 7 12 Zebrawszy się tedy do Ozjasza wszyscy mężowie i niewiasty, młodzieńcy i dzieci, wszyscy społu jednym głosem -Judith Jdt 18 7 13 rzekli: Niech osądzi Bóg między tobą a między nami, żeś przeciwko nam źle uczynił, nie chcąc mówić spokojnie z Asyryjczyki i przeto nas Bóg zaprzedał w ręce ich. -Judith Jdt 18 7 14 I dlatego nie masz, kto by ratował, gdyż upadamy przed ich oczyma w pragnieniu i zgubie wielkiej. -Judith Jdt 18 7 15 I teraz zbierzcie wszytkie, którzy są w mieście, że się wszyscy dobrowolnie poddamy ludowi Holofernesowemu. -Judith Jdt 18 7 16 Bo lepiej jest, abyśmy więźniami chwalili Pana żywiąc, niżli mamy pomrzeć a być wzgardą wszelkiemu ciału, gdybyśmy patrzyli na żony nasze i dziatki nasze umierające przed oczyma naszemi. -Judith Jdt 18 7 17 Oświadczamy się dziś niebem i ziemią, i Bogiem ojców naszych, który się mści nad nami według grzechów naszych, abyście już podali miasto w rękę rycerstwa Holofernesowego a niech będzie koniec nasz krótki paszczeką miecza, który się przewłóczy w schnieniu pragnienia. -Judith Jdt 18 7 18 I gdy to rzekli, zstał się płacz i krzyk wielki w zgromadzeniu od wszytkich i przez wiele godzin jednym głosem wołali do Boga, mówiąc: -Judith Jdt 18 7 19 Zgrzeszyliśmy z ojcy naszymi, niesprawiedliwieśmy czynili, złościeśmy popełnili. -Judith Jdt 18 7 20 Ty, żeś jest dobrotliwy, smiłuj się nad nami albo biczem twoim pomści się złości naszych, a nie wydawaj wyznawających cię ludowi, który cię nie zna. -Judith Jdt 18 7 21 Aby nie mówili między pogany: Gdzież jest Bóg ich? -Judith Jdt 18 7 22 A gdy spracowani tym wołaniem i zmordowani tym płaczem, ucichnęli, -Judith Jdt 18 7 23 powstawszy Ozjasz, oblawszy się łzami, rzekł: Dobrego serca bądźde, bracia, a przez te pięć dni poczekajmy od -Judith Jdt 18 7 24 Pana miłosierdzia. -Judith Jdt 18 7 24 Bo podobno gniew swój utnie i da sławę imieniowi swemu. -Judith Jdt 18 7 25 A jeśli po piąci dni nie przyjdzie pomoc, uczyniemy te słowa, któreście mówili. +Judith Jdt 18 7 2 2 A było pieszych żołnierzów sto i dwadzieścia tysięcy, a jezdnych dwa i dwadzieścia tysięcy, oprócz gotowości onych mężów, które była zabrała niewola i byli zawiedzeni z krain i z miast wszytkiej młodziej. +Judith Jdt 18 7 3 3 Wszyscy przygotowali się pospołu na wojnę przeciwko synom Izraelskim i ciągnęli po kraju góry aż na wierzch, który patrzy na Dotain, od miejsca, które zowią Belma, aż do Chelmon, który jest przeciw Esdrelon. +Judith Jdt 18 7 4 4 A synowie Izraelscy skoro ujźrzeli wielkość ich, porzucili się na ziemię, sypiąc popiół na głowy swoje, jednostajnie się modląc, aby Bóg Izraelski miłosierdzie swoje pokazał nad ludem swoim. +Judith Jdt 18 7 5 5 I wyjąwszy oręże swe wojenne, zasiedli po miejscach, które do ciasnej drogi wiodą między górami, i strzegli ich cały dzień i noc. +Judith Jdt 18 7 6 6 A Holofernes, gdy objeżdżał około, nalazł, że źrzódło, które wciekało w ich rury, od strony południowej za miastem było, i kazał przecinać rury ich. +Judith Jdt 18 7 7 7 Wszakże były niedaleko od muru źrzódła, z których widano, że ukradkiem czerpali wodę, więcej ku ochłodzeniu, niżli ku piciu. +Judith Jdt 18 7 8 8 Ale synowie Ammon i Moab przyszli do Holofernesa, mówiąc: Synowie Izraelscy nie w oszczepie ani w strzale ufają, ale ich góry bronią a ogrodziły je pagórki na przykrych miejscach posadzone. +Judith Jdt 18 7 9 9 Abyś je tedy mógł zwyciężyć bez stoczenia bitwy, postaw stróźe u źrzódeł, aby nie czerpali z nich wody, i bez miecza pobijesz je abo więc zemdleni podadzą miasto swe, o którym rozumieją, iż na górze leży, że nie może być zwyciężone. +Judith Jdt 18 7 10 10 I podobały się te słowa przed Holofernesem i przed żołnierzami jego, i rozsadził wkoło po stu przy każdym źrzódle. +Judith Jdt 18 7 11 11 A gdy tę straż przez dwadzieścia dni trzymano, wypróżniły się cysterny i zebrania wód wszytkim, którzy mieszkali w Betulijej, tak iż nie było w mieście, skąd by się mogli nasycić i jednego dnia, bo pod miarką ludziom wody na każdy dzień udzielano. Lud u kresu sił +Judith Jdt 18 7 12 12 Zebrawszy się tedy do Ozjasza wszyscy mężowie i niewiasty, młodzieńcy i dzieci, wszyscy społu jednym głosem +Judith Jdt 18 7 13 13 rzekli: Niech osądzi Bóg między tobą a między nami, żeś przeciwko nam źle uczynił, nie chcąc mówić spokojnie z Asyryjczyki i przeto nas Bóg zaprzedał w ręce ich. +Judith Jdt 18 7 14 14 I dlatego nie masz, kto by ratował, gdyż upadamy przed ich oczyma w pragnieniu i zgubie wielkiej. +Judith Jdt 18 7 15 15 I teraz zbierzcie wszytkie, którzy są w mieście, że się wszyscy dobrowolnie poddamy ludowi Holofernesowemu. +Judith Jdt 18 7 16 16 Bo lepiej jest, abyśmy więźniami chwalili Pana żywiąc, niżli mamy pomrzeć a być wzgardą wszelkiemu ciału, gdybyśmy patrzyli na żony nasze i dziatki nasze umierające przed oczyma naszemi. +Judith Jdt 18 7 17 17 Oświadczamy się dziś niebem i ziemią, i Bogiem ojców naszych, który się mści nad nami według grzechów naszych, abyście już podali miasto w rękę rycerstwa Holofernesowego a niech będzie koniec nasz krótki paszczeką miecza, który się przewłóczy w schnieniu pragnienia. +Judith Jdt 18 7 18 18 I gdy to rzekli, zstał się płacz i krzyk wielki w zgromadzeniu od wszytkich i przez wiele godzin jednym głosem wołali do Boga, mówiąc: +Judith Jdt 18 7 19 19 Zgrzeszyliśmy z ojcy naszymi, niesprawiedliwieśmy czynili, złościeśmy popełnili. +Judith Jdt 18 7 20 20 Ty, żeś jest dobrotliwy, smiłuj się nad nami albo biczem twoim pomści się złości naszych, a nie wydawaj wyznawających cię ludowi, który cię nie zna. +Judith Jdt 18 7 21 21 Aby nie mówili między pogany: Gdzież jest Bóg ich? Wezwanie Ozjasza +Judith Jdt 18 7 22 22 A gdy spracowani tym wołaniem i zmordowani tym płaczem, ucichnęli, +Judith Jdt 18 7 23 23 powstawszy Ozjasz, oblawszy się łzami, rzekł: Dobrego serca bądźde, bracia, a przez te pięć dni poczekajmy od +Judith Jdt 18 7 24 24 Pana miłosierdzia. +Judith Jdt 18 7 24 24 Bo podobno gniew swój utnie i da sławę imieniowi swemu. +Judith Jdt 18 7 25 25 A jeśli po piąci dni nie przyjdzie pomoc, uczyniemy te słowa, któreście mówili. Judith Jdt 18 8 1 I zstało się, gdy usłyszała te słowa Judyt, wdowa, która była córka Merari, syna Idoks, syna Józef, syna Ozjaszowego, syna Elaj, syna Jamnor, syna Gedeon, syna Rafami, syna Achitob, syna Melchiaszowego, syna Enan, syna Nataniaszowego, syna Salatiel, syna Symeon, syna Ruben. -Judith Jdt 18 8 2 A mąż jej był Manasses, który umarł we dni żniwa jęczmiennego, -Judith Jdt 18 8 3 bo stał nad tymi, którzy snopy wiązali na polu, i przyszło upalenie na głowę jego, i umarł w Betulijej, mieście swoim, i tam pogrzebion jest z ojcy swemi. -Judith Jdt 18 8 4 A była Judyt pozostała jego wdową już trzy lata i sześć miesięcy. -Judith Jdt 18 8 5 A na górze domu swego uczyniła sobie tajemną komorę, w której, z dziewkami swemi zamknąwszy się, mieszkała. -Judith Jdt 18 8 6 A mając na biodrach swych włosiennicę, pościła po wszytkie dni żywota swego oprócz szabatów i pierwszych dni miesiąca, i świąt domu Izraełskiego. -Judith Jdt 18 8 7 A była barzo piękna na wejźrzeniu, której był mąż jej zostawił wiele bogactw i czeladzi wiele, i majętności, stad wołów i trzód owiec pełne. -Judith Jdt 18 8 8 A była ta między wszytkiemi nasławniejsza, bo się bała Pana barzo, ani był, kto by o niej mówił słowa złe. -Judith Jdt 18 8 9 Ta tedy usłyszawszy, iż Ozjasz obiecał, że po piątym dniu miał podać miasto, posłała do starło szych Chabri i Charmi. -Judith Jdt 18 8 10 I przyszli do niej, i rzekła im: Co to za słowo, na które pozwolił Ozjasz, żeby podał miasto Asyryjczykom, jeśli wam za pięć dni nie przyjdzie pomoc. -Judith Jdt 18 8 11 A cóżeście wy są, którzy kusicie Pana? -Judith Jdt 18 8 12 Nie jest to mowa, która by ku miłosierdziu skłaniała, ale raczej która gniew pobudza i zapalczywość wznieca. -Judith Jdt 18 8 13 Zamierzyliście wy czas smiłowaniu Pańskiemu a według wolej waszej dzieńeście mu złożyli. -Judith Jdt 18 8 14 Ale iż Pan jest cierpliwy i za to pokutujmy a odpuszczenia jego, łzy wylewając, żądajmy. -Judith Jdt 18 8 15 Boć nie tak Bóg będzie groził jako człowiek ani jako syn człowieczy zapali się ku gniewu. -Judith Jdt 18 8 16 I przetoż ukorzmy mu dusze nasze, a będąc w duchu uniżonym, służąc mu, -Judith Jdt 18 8 17 mówmy płacząc Panu, aby według wolej swojej tak uczynił z nami miłosierdzie swoje, iż jako się serce nasze dla pychy ich strwożyło, tak też abyśmy się mogli chłubić z uniżenia naszego. -Judith Jdt 18 8 18 Gdyżeśmy nie naszladowali grzechów ojców naszych, którzy opuścili Boga swego i chwalili obce bogi, -Judith Jdt 18 8 19 dla którego grzechu dani są pod miecz i na łup, i na hańbę nieprzyjaciołom swoim, ale my innego Boga nie znamy oprócz niego. -Judith Jdt 18 8 20 Czekajmy pokornie pociechy jego, a będzie szukał krwie naszej z utrapienia nieprzyjaciół naszych i poniży wszytkie narody, którekolwiek powstają przeciwko nam, i uczyni je beze czci Pan Bóg nasz. -Judith Jdt 18 8 21 A teraz, bracia, ponieważ wy jesteście starszy między ludem Bożym i na was zawisła dusza ich, wymową waszą serca ich podnieście, aby pamiętali, żeć byli kuszeni ojcowie naszy, aby byli doświadczeni, jeśli prawdziwie chwalili Boga swego. -Judith Jdt 18 8 22 Pamiętać mają, jako był kuszon ociec nasz Abraham, i przez wiele ucisków doświadczony, zstał się przyjacielem Bożym. -Judith Jdt 18 8 23 Tak Izaak, tak Jakub, tak Mojżesz i wszyscy, którzy się Bogu podobali, przez wiele kłopotów przeszli wierni. -Judith Jdt 18 8 24 A oni, którzy pokuszenia z bojaźnią Pańską nie przyjmowali, i swą niecierpliwość, i urąganie szemrania swego wyrzekli przeciw Panu, -Judith Jdt 18 8 25 wytraceni są od wytraciciela i od wężów poginęli. -Judith Jdt 18 8 26 A tak i my nie mścimy się za to, co cierpiemy, -Judith Jdt 18 8 27 ale przyczytając to grzechom naszym, wierzmy, iż te utrapienia są mniejsze kaźni Pańskie, któremi jako sługi karani jesteśmy ku poprawie, a nie ku zatraceniu naszemu. -Judith Jdt 18 8 28 I rzekli jej Ozjasz i starszy: Wszytko, coś mówiła, prawda jest i nie masz żadnej przygany w mowiech twoich. -Judith Jdt 18 8 29 Przetoż teraz módl się za nami, boś jest niewiasta święta i bogobojna. -Judith Jdt 18 8 30 I rzekła im Judyt Jako to, com mówić mogła, znacie, że Boże jest, -Judith Jdt 18 8 31 tak com uczynić umyśliła, doświadczcie, jeśli od Boga jest, a módlcie się, aby Bóg mocną uczynił radę moję. -Judith Jdt 18 8 32 Będziecie wy tej nocy stać u bramy, a ja wynidę z abrą moją, a módlcie się, aby, jakoście rzekli, w piąci dniach Pan wejźrzał na lud swój Izraelski. -Judith Jdt 18 8 33 A wy, nie chcę, żebyście się pytali o sprawie mojej: i aż wam dam znać, niech się nie dzieje nic inszego jedno modlitwa za mię do Pana Boga naszego. -Judith Jdt 18 8 34 I rzekł do niej Ozjasz, książę Judzkie: Idź w pokoju, a Pan niech będzie z tobą na pomstę nieprzyjaciół naszych! I wróciwszy się, odeszli. +Judith Jdt 18 8 2 2 A mąż jej był Manasses, który umarł we dni żniwa jęczmiennego, +Judith Jdt 18 8 3 3 bo stał nad tymi, którzy snopy wiązali na polu, i przyszło upalenie na głowę jego, i umarł w Betulijej, mieście swoim, i tam pogrzebion jest z ojcy swemi. +Judith Jdt 18 8 4 4 A była Judyt pozostała jego wdową już trzy lata i sześć miesięcy. +Judith Jdt 18 8 5 5 A na górze domu swego uczyniła sobie tajemną komorę, w której, z dziewkami swemi zamknąwszy się, mieszkała. +Judith Jdt 18 8 6 6 A mając na biodrach swych włosiennicę, pościła po wszytkie dni żywota swego oprócz szabatów i pierwszych dni miesiąca, i świąt domu Izraełskiego. +Judith Jdt 18 8 7 7 A była barzo piękna na wejźrzeniu, której był mąż jej zostawił wiele bogactw i czeladzi wiele, i majętności, stad wołów i trzód owiec pełne. +Judith Jdt 18 8 8 8 A była ta między wszytkiemi nasławniejsza, bo się bała Pana barzo, ani był, kto by o niej mówił słowa złe. +Judith Jdt 18 8 9 9 Ta tedy usłyszawszy, iż Ozjasz obiecał, że po piątym dniu miał podać miasto, posłała do starło szych Chabri i Charmi. +Judith Jdt 18 8 10 10 I przyszli do niej, i rzekła im: Co to za słowo, na które pozwolił Ozjasz, żeby podał miasto Asyryjczykom, jeśli wam za pięć dni nie przyjdzie pomoc. +Judith Jdt 18 8 11 11 A cóżeście wy są, którzy kusicie Pana? +Judith Jdt 18 8 12 12 Nie jest to mowa, która by ku miłosierdziu skłaniała, ale raczej która gniew pobudza i zapalczywość wznieca. +Judith Jdt 18 8 13 13 Zamierzyliście wy czas smiłowaniu Pańskiemu a według wolej waszej dzieńeście mu złożyli. +Judith Jdt 18 8 14 14 Ale iż Pan jest cierpliwy i za to pokutujmy a odpuszczenia jego, łzy wylewając, żądajmy. +Judith Jdt 18 8 15 15 Boć nie tak Bóg będzie groził jako człowiek ani jako syn człowieczy zapali się ku gniewu. +Judith Jdt 18 8 16 16 I przetoż ukorzmy mu dusze nasze, a będąc w duchu uniżonym, służąc mu, +Judith Jdt 18 8 17 17 mówmy płacząc Panu, aby według wolej swojej tak uczynił z nami miłosierdzie swoje, iż jako się serce nasze dla pychy ich strwożyło, tak też abyśmy się mogli chłubić z uniżenia naszego. +Judith Jdt 18 8 18 18 Gdyżeśmy nie naszladowali grzechów ojców naszych, którzy opuścili Boga swego i chwalili obce bogi, +Judith Jdt 18 8 19 19 dla którego grzechu dani są pod miecz i na łup, i na hańbę nieprzyjaciołom swoim, ale my innego Boga nie znamy oprócz niego. +Judith Jdt 18 8 20 20 Czekajmy pokornie pociechy jego, a będzie szukał krwie naszej z utrapienia nieprzyjaciół naszych i poniży wszytkie narody, którekolwiek powstają przeciwko nam, i uczyni je beze czci Pan Bóg nasz. +Judith Jdt 18 8 21 21 A teraz, bracia, ponieważ wy jesteście starszy między ludem Bożym i na was zawisła dusza ich, wymową waszą serca ich podnieście, aby pamiętali, żeć byli kuszeni ojcowie naszy, aby byli doświadczeni, jeśli prawdziwie chwalili Boga swego. +Judith Jdt 18 8 22 22 Pamiętać mają, jako był kuszon ociec nasz Abraham, i przez wiele ucisków doświadczony, zstał się przyjacielem Bożym. +Judith Jdt 18 8 23 23 Tak Izaak, tak Jakub, tak Mojżesz i wszyscy, którzy się Bogu podobali, przez wiele kłopotów przeszli wierni. +Judith Jdt 18 8 24 24 A oni, którzy pokuszenia z bojaźnią Pańską nie przyjmowali, i swą niecierpliwość, i urąganie szemrania swego wyrzekli przeciw Panu, +Judith Jdt 18 8 25 25 wytraceni są od wytraciciela i od wężów poginęli. +Judith Jdt 18 8 26 26 A tak i my nie mścimy się za to, co cierpiemy, +Judith Jdt 18 8 27 27 ale przyczytając to grzechom naszym, wierzmy, iż te utrapienia są mniejsze kaźni Pańskie, któremi jako sługi karani jesteśmy ku poprawie, a nie ku zatraceniu naszemu. +Judith Jdt 18 8 28 28 I rzekli jej Ozjasz i starszy: Wszytko, coś mówiła, prawda jest i nie masz żadnej przygany w mowiech twoich. +Judith Jdt 18 8 29 29 Przetoż teraz módl się za nami, boś jest niewiasta święta i bogobojna. +Judith Jdt 18 8 30 30 I rzekła im Judyt Jako to, com mówić mogła, znacie, że Boże jest, +Judith Jdt 18 8 31 31 tak com uczynić umyśliła, doświadczcie, jeśli od Boga jest, a módlcie się, aby Bóg mocną uczynił radę moję. +Judith Jdt 18 8 32 32 Będziecie wy tej nocy stać u bramy, a ja wynidę z abrą moją, a módlcie się, aby, jakoście rzekli, w piąci dniach Pan wejźrzał na lud swój Izraelski. +Judith Jdt 18 8 33 33 A wy, nie chcę, żebyście się pytali o sprawie mojej: i aż wam dam znać, niech się nie dzieje nic inszego jedno modlitwa za mię do Pana Boga naszego. +Judith Jdt 18 8 34 34 I rzekł do niej Ozjasz, książę Judzkie: Idź w pokoju, a Pan niech będzie z tobą na pomstę nieprzyjaciół naszych! I wróciwszy się, odeszli. Judith Jdt 18 9 1 Którzy gdy odeszli, weszła Judyt do modlitewnice swojej a oblókszy się we włosiennicę nasypała popiołu na głowę swoję i upadszy przed Panem, wołała do Pana, mówiąc: -Judith Jdt 18 9 2 Panie Boże ojca mego Symeona, któryś mu dał miecz obronę od cudzoziemców, którzy byli gwałtownicy w splugawieniu swoim i odkryli łono panieńskie ku zełżywośd. -Judith Jdt 18 9 3 I dałeś niewiasty ich na łup, a córki ich w niewolą i wszytek plon w dział sługam twoim, którzy się zapalili zapałczywością twoją, wspomóż, proszę cię, Panie Boże mój, mnie wdowę! -Judith Jdt 18 9 4 Boś ty sprawił pierwsze rzeczy a jedne po drugich umyśliłeś, a coś sam chciał, to się zstało. -Judith Jdt 18 9 5 Wszytkie bowiem drogi twoje gotowe są, a sądy twoje położyłeś w swojej opatrzności. -Judith Jdt 18 9 6 Wejźrzyż teraz na obozy Asyryjskie, jakoś na on czas raczył wejźrzeć na obozy Egipskie, kiedy za sługami twymi zbrojni bieżeli, ufając w poczwórnych i w jeździe swojej, i w wielkości rycerstwa. -Judith Jdt 18 9 7 Aleś wejźrzał na obozy ich, a ciemności spracowały je. -Judith Jdt 18 9 8 Nogi ich dzierżała przepaść, a wody je okryły. -Judith Jdt 18 9 9 Tak niech się i ci zstaną, Panie, którzy ufają w mnóstwie swoim i w woziech swoich, i w drzewcach, i w tarczach, i w strzałach swoich, i w oszczepach się chlubią. -Judith Jdt 18 9 10 A nie wiedzą, żeś ty sam jest Bóg nasz, który kruszysz wojny od początku, a Pan jest imię tobie. -Judith Jdt 18 9 11 Podnieś ramię twoje jako od początku a roztrąć moc ich mocą i twoją; niech upadnie moc ich w gniewie twoim, którzy się obiecują zgwałcić świątości twe i splugawić przybytek imienia twego, i strącić mieczem swym róg ołtarza twego.: -Judith Jdt 18 9 12 Uczyń Panie, aby jego własnym mieczem pycha jego była ucięta. -Judith Jdt 18 9 13 Niech poiman będzie sidłem oczu swoich na mnie a porazisz go ustami łagodności mojej. -Judith Jdt 18 9 14 Daj mi w sercu stałość, abym go wzgardziła, i moc, abym go wywróciła. -Judith Jdt 18 9 15 Bo to będzie pamiątka imienia twego, gdy go niewieścia ręka zrazi. -Judith Jdt 18 9 16 Bo nie w mnóstwie jest moc twoja, Panie, ani w siłach końskich jest wola twoja, ani się pyszni od początku podobali tobie, ale pokornych a cichych zawżdyć się modlitwa podobała. -Judith Jdt 18 9 17 Boże Niebios, stworzycielu wód i Panie wszego stworzenia, wysłuchajże mię nędznicę proszącą i ufającą w miłosierdziu twoim. -Judith Jdt 18 9 18 Pomni, Panie, na przymierze twoje a daj słowa w usta moje i w sercu mym radę umocni, aby dom twój w świątości swej został -Judith Jdt 18 9 19 i wszyscy narodowie poznali, żeś ty jest Bóg, a oprócz ciebie nie masz innego. +Judith Jdt 18 9 2 2 Panie Boże ojca mego Symeona, któryś mu dał miecz obronę od cudzoziemców, którzy byli gwałtownicy w splugawieniu swoim i odkryli łono panieńskie ku zełżywośd. +Judith Jdt 18 9 3 3 I dałeś niewiasty ich na łup, a córki ich w niewolą i wszytek plon w dział sługam twoim, którzy się zapalili zapałczywością twoją, wspomóż, proszę cię, Panie Boże mój, mnie wdowę! +Judith Jdt 18 9 4 4 Boś ty sprawił pierwsze rzeczy a jedne po drugich umyśliłeś, a coś sam chciał, to się zstało. +Judith Jdt 18 9 5 5 Wszytkie bowiem drogi twoje gotowe są, a sądy twoje położyłeś w swojej opatrzności. +Judith Jdt 18 9 6 6 Wejźrzyż teraz na obozy Asyryjskie, jakoś na on czas raczył wejźrzeć na obozy Egipskie, kiedy za sługami twymi zbrojni bieżeli, ufając w poczwórnych i w jeździe swojej, i w wielkości rycerstwa. +Judith Jdt 18 9 7 7 Aleś wejźrzał na obozy ich, a ciemności spracowały je. +Judith Jdt 18 9 8 8 Nogi ich dzierżała przepaść, a wody je okryły. +Judith Jdt 18 9 9 9 Tak niech się i ci zstaną, Panie, którzy ufają w mnóstwie swoim i w woziech swoich, i w drzewcach, i w tarczach, i w strzałach swoich, i w oszczepach się chlubią. +Judith Jdt 18 9 10 10 A nie wiedzą, żeś ty sam jest Bóg nasz, który kruszysz wojny od początku, a Pan jest imię tobie. +Judith Jdt 18 9 11 11 Podnieś ramię twoje jako od początku a roztrąć moc ich mocą i twoją; niech upadnie moc ich w gniewie twoim, którzy się obiecują zgwałcić świątości twe i splugawić przybytek imienia twego, i strącić mieczem swym róg ołtarza twego.: +Judith Jdt 18 9 12 12 Uczyń Panie, aby jego własnym mieczem pycha jego była ucięta. +Judith Jdt 18 9 13 13 Niech poiman będzie sidłem oczu swoich na mnie a porazisz go ustami łagodności mojej. +Judith Jdt 18 9 14 14 Daj mi w sercu stałość, abym go wzgardziła, i moc, abym go wywróciła. +Judith Jdt 18 9 15 15 Bo to będzie pamiątka imienia twego, gdy go niewieścia ręka zrazi. +Judith Jdt 18 9 16 16 Bo nie w mnóstwie jest moc twoja, Panie, ani w siłach końskich jest wola twoja, ani się pyszni od początku podobali tobie, ale pokornych a cichych zawżdyć się modlitwa podobała. +Judith Jdt 18 9 17 17 Boże Niebios, stworzycielu wód i Panie wszego stworzenia, wysłuchajże mię nędznicę proszącą i ufającą w miłosierdziu twoim. +Judith Jdt 18 9 18 18 Pomni, Panie, na przymierze twoje a daj słowa w usta moje i w sercu mym radę umocni, aby dom twój w świątości swej został +Judith Jdt 18 9 19 19 i wszyscy narodowie poznali, żeś ty jest Bóg, a oprócz ciebie nie masz innego. Judith Jdt 18 10 1 I zstało się, gdy przestała wołać do Pana, wstała z miejsca, na którym leżała padszy przed Panem. -Judith Jdt 18 10 2 I zawołała abry swej, a szczedszy do domu swego, złożyła z siebie Włosienicę i zewłekła się z szat wdowstwa swego, -Judith Jdt 18 10 3 i omyła ciało swe, i pomazała się olejkiem wybornym a ochędożyła włosy głowy swej, i włożyła koronkę na głowę swą, i oblokła się w szaty wesela swego, obuła też pantofle i wzięła prawniczki i lilie, i nausznice, i pierścionki, i ubrała się we wszytkie swe stroje. -Judith Jdt 18 10 4 Której też Pan dodał ozdoby, ponieważ ten wszytek strój nie z wszeteczeństwa, ale z cnoty pochodził: przeto też Pan tę w niej piękność rozmnożył, aby się oczom wszytkich zdała nieporównanej piękności. -Judith Jdt 18 10 5 I tak włożywszy na abrę swą flaszkę wina i bańkę oliwy, i krup, i fig, i chleba, i sera, poszła. -Judith Jdt 18 10 6 A gdy przyszły do bramy miejskiej, nalazły czekającego Ozjasza i starsze miasta. -Judith Jdt 18 10 7 Którzy gdy ją ujźrzeli, zdumiawszy się, dziwowali się barzo jej piękności. -Judith Jdt 18 10 8 Wszakże nic jej nie pytając, wypuścili ją, mówiąc: Bóg ojców naszych niechaj ci da łaskę i wszytkę radę serca twego mocą swą niech potwierdzi, aby się z ciebie chłubiło Jeruzalem a żeby imię twoje było w poczcie świętych i sprawiedliwych. -Judith Jdt 18 10 9 I rzekli ci, którzy tam byli, wszyscy jednym głosem: Niech się zstanie, niech się zstanie! -Judith Jdt 18 10 10 A Judyt modląc się Panu, przeszła przez bramy sama i abra jej. -Judith Jdt 18 10 11 I zstało się, gdy zstępowała z góry o wschodzie słońca, zabieżeli jej szpiegowie Asyryjscy i pojmali ją, mówiąc: Skąd idziesz? abo dokąd idziesz? -Judith Jdt 18 10 12 Która odpowiedziała: Córka jestem Hebrejczyków, dlategom ja udekła od oblicza ich, bom poznała, ii na to ma przyść, że wam będą podani na łup, przeto że wzgardziwszy wami, nie chdeli się dobrowolnie poddać, aby byli naleźli przed oczyma waszemi miłosierdzie. -Judith Jdt 18 10 13 Z tej przyczyny myśliłam z sobą, mówiąc: Pójdę przed osobę książęcia Holofernesa, że mu oznajmię ich tajemnice i okażę mu, którym przystępem mógłby je otrzymać, tak żeby i jeden mąż nie upadł z wojska jego. -Judith Jdt 18 10 14 A gdy usłyszeli oni mężowie słowa jej, przypatrowali się twarzy jej i było w oczu ich zdumienie, bo się piękności jej barzo dziwowali. -Judith Jdt 18 10 15 I rzekli do niej: Zachowałaś duszę swą, żeś taką radę nalazła, abyś zeszła do pana naszego. -Judith Jdt 18 10 16 Ato wiedz, że gdy staniesz przed oczyma jego, uczynić dobrze a będziesz barzo wdzięczna w sercu jego. I wiedli ją do namiotu Holofernesowego, opowiadając ją. -Judith Jdt 18 10 17 A gdy weszła przed oblicze jego, natychmiast pojman jest oczyma swemi Holofernes. -Judith Jdt 18 10 18 I rzekli do niego słudzy jego: I któż by gardził ludem Hebrejczyków, którzy tak piękne białegłowy mają, abyśmy dla nich przeciwko im słusznie walczyć nie mieli? -Judith Jdt 18 10 19 Widząc tedy Judyt Holofernesa siedzącego pod namiotkiem, który był z szarłatu i złotem i smaragdem, i kamieńmi drogimi haftowany, -Judith Jdt 18 10 20 a gdy mu w twarz wejżrzała, pokłoniła się mu upadszy na ziemię. I podnieśli ją słudzy Holofernowi na rozkazanie pana swego. +Judith Jdt 18 10 2 2 I zawołała abry swej, a szczedszy do domu swego, złożyła z siebie Włosienicę i zewłekła się z szat wdowstwa swego, +Judith Jdt 18 10 3 3 i omyła ciało swe, i pomazała się olejkiem wybornym a ochędożyła włosy głowy swej, i włożyła koronkę na głowę swą, i oblokła się w szaty wesela swego, obuła też pantofle i wzięła prawniczki i lilie, i nausznice, i pierścionki, i ubrała się we wszytkie swe stroje. +Judith Jdt 18 10 4 4 Której też Pan dodał ozdoby, ponieważ ten wszytek strój nie z wszeteczeństwa, ale z cnoty pochodził: przeto też Pan tę w niej piękność rozmnożył, aby się oczom wszytkich zdała nieporównanej piękności. +Judith Jdt 18 10 5 5 I tak włożywszy na abrę swą flaszkę wina i bańkę oliwy, i krup, i fig, i chleba, i sera, poszła. +Judith Jdt 18 10 6 6 A gdy przyszły do bramy miejskiej, nalazły czekającego Ozjasza i starsze miasta. +Judith Jdt 18 10 7 7 Którzy gdy ją ujźrzeli, zdumiawszy się, dziwowali się barzo jej piękności. +Judith Jdt 18 10 8 8 Wszakże nic jej nie pytając, wypuścili ją, mówiąc: Bóg ojców naszych niechaj ci da łaskę i wszytkę radę serca twego mocą swą niech potwierdzi, aby się z ciebie chłubiło Jeruzalem a żeby imię twoje było w poczcie świętych i sprawiedliwych. +Judith Jdt 18 10 9 9 I rzekli ci, którzy tam byli, wszyscy jednym głosem: Niech się zstanie, niech się zstanie! +Judith Jdt 18 10 10 10 A Judyt modląc się Panu, przeszła przez bramy sama i abra jej. +Judith Jdt 18 10 11 11 I zstało się, gdy zstępowała z góry o wschodzie słońca, zabieżeli jej szpiegowie Asyryjscy i pojmali ją, mówiąc: Skąd idziesz? abo dokąd idziesz? +Judith Jdt 18 10 12 12 Która odpowiedziała: Córka jestem Hebrejczyków, dlategom ja udekła od oblicza ich, bom poznała, ii na to ma przyść, że wam będą podani na łup, przeto że wzgardziwszy wami, nie chdeli się dobrowolnie poddać, aby byli naleźli przed oczyma waszemi miłosierdzie. +Judith Jdt 18 10 13 13 Z tej przyczyny myśliłam z sobą, mówiąc: Pójdę przed osobę książęcia Holofernesa, że mu oznajmię ich tajemnice i okażę mu, którym przystępem mógłby je otrzymać, tak żeby i jeden mąż nie upadł z wojska jego. +Judith Jdt 18 10 14 14 A gdy usłyszeli oni mężowie słowa jej, przypatrowali się twarzy jej i było w oczu ich zdumienie, bo się piękności jej barzo dziwowali. +Judith Jdt 18 10 15 15 I rzekli do niej: Zachowałaś duszę swą, żeś taką radę nalazła, abyś zeszła do pana naszego. +Judith Jdt 18 10 16 16 Ato wiedz, że gdy staniesz przed oczyma jego, uczynić dobrze a będziesz barzo wdzięczna w sercu jego. I wiedli ją do namiotu Holofernesowego, opowiadając ją. +Judith Jdt 18 10 17 17 A gdy weszła przed oblicze jego, natychmiast pojman jest oczyma swemi Holofernes. +Judith Jdt 18 10 18 18 I rzekli do niego słudzy jego: I któż by gardził ludem Hebrejczyków, którzy tak piękne białegłowy mają, abyśmy dla nich przeciwko im słusznie walczyć nie mieli? +Judith Jdt 18 10 19 19 Widząc tedy Judyt Holofernesa siedzącego pod namiotkiem, który był z szarłatu i złotem i smaragdem, i kamieńmi drogimi haftowany, +Judith Jdt 18 10 20 20 a gdy mu w twarz wejżrzała, pokłoniła się mu upadszy na ziemię. I podnieśli ją słudzy Holofernowi na rozkazanie pana swego. Judith Jdt 18 11 1 Holofernes tedy rzekł jej: Bądź dobrego serca a nie lękaj się na sercu twoim, bodem ja nigdy nic złego nie uczynił mężowi, który chciał służyć Nabuchodonozorowi królowi. -Judith Jdt 18 11 2 A lud twój, by mną był nie wzgardził, nie podniósłbym był oszczepa swego przeciwko niemu. -Judith Jdt 18 11 3 Ale teraz powiedz mi, dla której przyczyny odeszłaś od nich i upodobałoć się, abyś do nas przyszła? -Judith Jdt 18 11 4 Rzekła kniemu Judyt: Przyjmi słowa służebnice twojej, bo jeśli będziesz naszladował słów służebnice twojej, uczyni Pan rzecz doskonałą z tobą. -Judith Jdt 18 11 5 Żywię bowiem Nabuchodonozor, król ziemie, i żywię moc jego, która jest w tobie na skaranie wszytkich dusz błądzących: że nie tylko ludzie jemu przez cię służą, ale i źwierzęta polne są mu posłuszne. -Judith Jdt 18 11 6 Bo słynie dzielność rozumu twego u wszech narodów i powiedziano wszytkiemu światu, iżeś ty sam dobry i możny we wszytkim królestwie jego i kara twoja rozgłoszona jest po wszystkich krainach. -Judith Jdt 18 11 7 I to nie tajna, co mówił Achior, i to wiedzą, coś mu uczynić kazał. -Judith Jdt 18 11 8 Bo wiadoma, że Bóg nasz tak obrażon jest grzechami, że wskazał przez proroki swe do ludu, iż go wydać ma dla grzechów jego. -Judith Jdt 18 11 9 A iż wiedzą synowie Izraelscy, że obrazili Boga swego, strach twój nad nimi jest. -Judith Jdt 18 11 10 Nadto i głód przypadł na nie, a przez suchość wody już między umarłymi są poiliczeni. -Judith Jdt 18 11 11 Na koniec to stanowią, żeby pobili bydło swoje a pili krew jego. -Judith Jdt 18 11 12 I święcone rzeczy Pana Boga swego, których się Bóg dotykać zakazał, w zbożu, w winie i w oliwie, te umyślili wydać i chcą strawić, których by się ani dotykać rękoma nie mieli. Otóż, że to czynią, pewna rzecz, że będą wydani na stracenie. -Judith Jdt 18 11 13 Co ja, służebnica twoja, obaczywszy, uciekłam od nich i posłał mię Pan, abych ci te rzeczy oznajmiła. -Judith Jdt 18 11 14 Abowiem ja, służebnica twoja, służę Bogu też i teraz u ciebie. I będę wychadzała, sługa twoja, a będę się modliła Bogu. -Judith Jdt 18 11 15 I powie mi, kiedy im ma oddać za grzech ich, a przyszedszy opowiem ci, tak iż ja ciebie przywiodę przez pośrzodek Jeruzalem i będziesz miał wszytek lud Izraelski jako owce, które nie mają pasterza, a nie zaszczeknie ni jeden pies na cię, -Judith Jdt 18 11 16 bo mi powiedziano z przejźrzenia Boskiego. -Judith Jdt 18 11 17 A iż się Bóg rozgniewał na nie, to sama posłana jestem, abym ci opowiedziała. -Judith Jdt 18 11 18 I podobały się te wszytkie słowa przed Holofernesem i przed sługami jego, i dziwowali się mądrości jej, i mówili jeden ku drugiemu: -Judith Jdt 18 11 19 Nie masz takiej niewiasty na świecie w pojźrzeniu, w piękności i w mądrości słów. -Judith Jdt 18 11 20 I rzekł do niej Holofernes: Dobrze uczynił Bóg, który cię posłał przed ludem, abyś go ty wydała w ręce nasze. -Judith Jdt 18 11 21 A iż dobra jest obietnica twoja, jeśli mi to Bóg twój uczyni, będzie i Bogiem moim i ty w domu Nabuchodonozorowym będziesz wielką, i imię twoje będzie słynęło po wszytkiej ziemi. +Judith Jdt 18 11 2 2 A lud twój, by mną był nie wzgardził, nie podniósłbym był oszczepa swego przeciwko niemu. +Judith Jdt 18 11 3 3 Ale teraz powiedz mi, dla której przyczyny odeszłaś od nich i upodobałoć się, abyś do nas przyszła? +Judith Jdt 18 11 4 4 Rzekła kniemu Judyt: Przyjmi słowa służebnice twojej, bo jeśli będziesz naszladował słów służebnice twojej, uczyni Pan rzecz doskonałą z tobą. +Judith Jdt 18 11 5 5 Żywię bowiem Nabuchodonozor, król ziemie, i żywię moc jego, która jest w tobie na skaranie wszytkich dusz błądzących: że nie tylko ludzie jemu przez cię służą, ale i źwierzęta polne są mu posłuszne. +Judith Jdt 18 11 6 6 Bo słynie dzielność rozumu twego u wszech narodów i powiedziano wszytkiemu światu, iżeś ty sam dobry i możny we wszytkim królestwie jego i kara twoja rozgłoszona jest po wszystkich krainach. +Judith Jdt 18 11 7 7 I to nie tajna, co mówił Achior, i to wiedzą, coś mu uczynić kazał. +Judith Jdt 18 11 8 8 Bo wiadoma, że Bóg nasz tak obrażon jest grzechami, że wskazał przez proroki swe do ludu, iż go wydać ma dla grzechów jego. +Judith Jdt 18 11 9 9 A iż wiedzą synowie Izraelscy, że obrazili Boga swego, strach twój nad nimi jest. +Judith Jdt 18 11 10 10 Nadto i głód przypadł na nie, a przez suchość wody już między umarłymi są poiliczeni. +Judith Jdt 18 11 11 11 Na koniec to stanowią, żeby pobili bydło swoje a pili krew jego. +Judith Jdt 18 11 12 12 I święcone rzeczy Pana Boga swego, których się Bóg dotykać zakazał, w zbożu, w winie i w oliwie, te umyślili wydać i chcą strawić, których by się ani dotykać rękoma nie mieli. Otóż, że to czynią, pewna rzecz, że będą wydani na stracenie. +Judith Jdt 18 11 13 13 Co ja, służebnica twoja, obaczywszy, uciekłam od nich i posłał mię Pan, abych ci te rzeczy oznajmiła. +Judith Jdt 18 11 14 14 Abowiem ja, służebnica twoja, służę Bogu też i teraz u ciebie. I będę wychadzała, sługa twoja, a będę się modliła Bogu. +Judith Jdt 18 11 15 15 I powie mi, kiedy im ma oddać za grzech ich, a przyszedszy opowiem ci, tak iż ja ciebie przywiodę przez pośrzodek Jeruzalem i będziesz miał wszytek lud Izraelski jako owce, które nie mają pasterza, a nie zaszczeknie ni jeden pies na cię, +Judith Jdt 18 11 16 16 bo mi powiedziano z przejźrzenia Boskiego. +Judith Jdt 18 11 17 17 A iż się Bóg rozgniewał na nie, to sama posłana jestem, abym ci opowiedziała. +Judith Jdt 18 11 18 18 I podobały się te wszytkie słowa przed Holofernesem i przed sługami jego, i dziwowali się mądrości jej, i mówili jeden ku drugiemu: +Judith Jdt 18 11 19 19 Nie masz takiej niewiasty na świecie w pojźrzeniu, w piękności i w mądrości słów. +Judith Jdt 18 11 20 20 I rzekł do niej Holofernes: Dobrze uczynił Bóg, który cię posłał przed ludem, abyś go ty wydała w ręce nasze. +Judith Jdt 18 11 21 21 A iż dobra jest obietnica twoja, jeśli mi to Bóg twój uczyni, będzie i Bogiem moim i ty w domu Nabuchodonozorowym będziesz wielką, i imię twoje będzie słynęło po wszytkiej ziemi. Judith Jdt 18 12 1 Kazał tedy jej wniść, gdzie były złożone skarby jego, i kazał jej tam mieszkać, i naznaczył, co jej miano dawać z stołu jego. -Judith Jdt 18 12 2 Któremu Judyt odpowiedziała i rzekła: Teraz nie będę mogła pożywać tych rzeczy, któreś mi dawać rozkazał, by na mię nie przyszło obrażenie, a z tego, com z sobą przyniosła, będę jadła. -Judith Jdt 18 12 3 Której rzekł Holofernes: A jeślić nie stanie tego, coś z sobą przyniosła, cóż ci uczynimy? -Judith Jdt 18 12 4 I rzekła Judyt Żywię dusza twoja, Panie mój, że nie strawi tego wszytkiego służebnica twoja, aż uczyni Bóg przez ręce moje to, com umyśliła. I wwiedli ją słudzy jego do namiotu, do którego kazał. -Judith Jdt 18 12 5 I prosiła, gdy wchodziła, aby jej dano wolność w nocy i przede dniem wychodzić na modlitwę i modlić się Panu. -Judith Jdt 18 12 6 I rozkazał komornikom swoim, żeby, jako się jej podoba, wychodziła i wchodziła, aby chwaliła Boga swego przez trzy dni. -Judith Jdt 18 12 7 I wychodziła w nocy na dolinę Betulijej, i omywała się we źrzódle wody. -Judith Jdt 18 12 8 A skoro wyszła, modliła się Panu Bogu Izraelskiemu, aby prostował drogę jej ku wyzwoleniu ludu swego. -Judith Jdt 18 12 9 A wszedszy mieszkała w namiecie czystą, aż pod wieczór brała pokarm swój. -Judith Jdt 18 12 10 I zstało się czwartego dnia, że Holofernes sprawił wieczerzą sługom swym i rzekł do Wagao, rzezańca swego: Idź a namawiaj tę Żydówkę, żeby dobrowolnie ze mną przyzwoliła mieszkać. -Judith Jdt 18 12 11 Bo to sromota u Asyrianów, gdyby niewiasta pośmiewała się z męża, czyniąc, aby uszła nie uznana od niego. -Judith Jdt 18 12 12 Tedy wszedł Wagao do Judyt i rzekł: Niech się nie wstydzi dobra dzieweczka wniść do Pana mego, aby była uczczona przed obliczem jego, aby jadła z nim i piła wino w weselu. -Judith Jdt 18 12 13 Któremu Judyt odpowiedziała: A cóżem ja jest, abych się miała sprzeciwić panu memu? -Judith Jdt 18 12 14 Wszytko, co będzie przed oczyma jego dobrego i nalepszego, uczynię. A co się jemu będzie podobało, to mnie będzie nalepszego po wszytkie dni żywota mego. -Judith Jdt 18 12 15 I wstała, i ubrała się w szaty swe, a wszedszy, stanęła przed obliczem jego. -Judith Jdt 18 12 16 A serce Holofernesowe zadrżało, bo był zapalon pożądliwością jej. -Judith Jdt 18 12 17 I rzekł do niej Holofernes: Pij teraz a siądź z weselem, boś łaskę przede mną nalazła. -Judith Jdt 18 12 18 I rzekła Judyt: Będę piła, panie, bo dziś jest uwielbiona dusza moja nad wszytkie dni moje. -Judith Jdt 18 12 19 I wzięła, i jadła, i piła przed nim to, co jej była nagotowała dziewka jej. -Judith Jdt 18 12 20 I zstał się Holofernes barzo wesoły ku niej, i pił barzo wiele wina, jako wiele nigdy nie pił za żywota swego. +Judith Jdt 18 12 2 2 Któremu Judyt odpowiedziała i rzekła: Teraz nie będę mogła pożywać tych rzeczy, któreś mi dawać rozkazał, by na mię nie przyszło obrażenie, a z tego, com z sobą przyniosła, będę jadła. +Judith Jdt 18 12 3 3 Której rzekł Holofernes: A jeślić nie stanie tego, coś z sobą przyniosła, cóż ci uczynimy? +Judith Jdt 18 12 4 4 I rzekła Judyt Żywię dusza twoja, Panie mój, że nie strawi tego wszytkiego służebnica twoja, aż uczyni Bóg przez ręce moje to, com umyśliła. I wwiedli ją słudzy jego do namiotu, do którego kazał. +Judith Jdt 18 12 5 5 I prosiła, gdy wchodziła, aby jej dano wolność w nocy i przede dniem wychodzić na modlitwę i modlić się Panu. +Judith Jdt 18 12 6 6 I rozkazał komornikom swoim, żeby, jako się jej podoba, wychodziła i wchodziła, aby chwaliła Boga swego przez trzy dni. +Judith Jdt 18 12 7 7 I wychodziła w nocy na dolinę Betulijej, i omywała się we źrzódle wody. +Judith Jdt 18 12 8 8 A skoro wyszła, modliła się Panu Bogu Izraelskiemu, aby prostował drogę jej ku wyzwoleniu ludu swego. +Judith Jdt 18 12 9 9 A wszedszy mieszkała w namiecie czystą, aż pod wieczór brała pokarm swój. +Judith Jdt 18 12 10 10 I zstało się czwartego dnia, że Holofernes sprawił wieczerzą sługom swym i rzekł do Wagao, rzezańca swego: Idź a namawiaj tę Żydówkę, żeby dobrowolnie ze mną przyzwoliła mieszkać. +Judith Jdt 18 12 11 11 Bo to sromota u Asyrianów, gdyby niewiasta pośmiewała się z męża, czyniąc, aby uszła nie uznana od niego. +Judith Jdt 18 12 12 12 Tedy wszedł Wagao do Judyt i rzekł: Niech się nie wstydzi dobra dzieweczka wniść do Pana mego, aby była uczczona przed obliczem jego, aby jadła z nim i piła wino w weselu. +Judith Jdt 18 12 13 13 Któremu Judyt odpowiedziała: A cóżem ja jest, abych się miała sprzeciwić panu memu? +Judith Jdt 18 12 14 14 Wszytko, co będzie przed oczyma jego dobrego i nalepszego, uczynię. A co się jemu będzie podobało, to mnie będzie nalepszego po wszytkie dni żywota mego. +Judith Jdt 18 12 15 15 I wstała, i ubrała się w szaty swe, a wszedszy, stanęła przed obliczem jego. +Judith Jdt 18 12 16 16 A serce Holofernesowe zadrżało, bo był zapalon pożądliwością jej. +Judith Jdt 18 12 17 17 I rzekł do niej Holofernes: Pij teraz a siądź z weselem, boś łaskę przede mną nalazła. +Judith Jdt 18 12 18 18 I rzekła Judyt: Będę piła, panie, bo dziś jest uwielbiona dusza moja nad wszytkie dni moje. +Judith Jdt 18 12 19 19 I wzięła, i jadła, i piła przed nim to, co jej była nagotowała dziewka jej. +Judith Jdt 18 12 20 20 I zstał się Holofernes barzo wesoły ku niej, i pił barzo wiele wina, jako wiele nigdy nie pił za żywota swego. Judith Jdt 18 13 1 A gdy był wieczór, pokwapili się słudzy jego do gospód swoich, i zamknął drzwi Wagao pokoju, i poszedł. -Judith Jdt 18 13 2 A wszyscy byli zmocowani od wina, -Judith Jdt 18 13 3 a sama Judyt była w pokoju. -Judith Jdt 18 13 4 Lecz Holofernes leżał na łożu uśpiony od zbytniego upicia. -Judith Jdt 18 13 5 I rzekła Judyt dziewce swej, żeby stała przed pokojem i strzegła. -Judith Jdt 18 13 6 I stanęła Judyt u łoża, modląc się z płaczem a po cichu ruszaniem ust -Judith Jdt 18 13 7 mówiąc: Posil mnie, Panie Boże Izraelski, a wejźrzy tej godziny na uczynki rąk moich, żebyś, jakoś obiecał, wywyższył miasto twoje Jeruzalem a żebych to sprawiła, com wierząc, że przez cię może być uczyniono, umyśliła. -Judith Jdt 18 13 8 A gdy to wyrzekła, przystąpiła do słupa, który był w głowach łóżka jego, i kord, który uwiązany na nim wisiał, odwiązała. -Judith Jdt 18 13 9 A gdy go dobyła, ujęła za włosy głowę jego i rzekła: Posil mię, Panie Boże, tej godziny! -Judith Jdt 18 13 10 I uderzyła dwakroć w szyję jego, i ucięła mu głowę, i zdjęła z słupów namiotek jego, i zepchnęła ciało jego bez głowy. -Judith Jdt 18 13 11 A po małej chwili wyszła i podda głowę Holofernesa słudze swej, i kazała, żeby ją łożyła w torbę swą. -Judith Jdt 18 13 12 I wyszły dwie, według zwyczaju swego, jakoby na modlitwę, i przeszły przez obóz, a krążąc około doliny przyszły do bramy miejskiej. -Judith Jdt 18 13 13 I rzekła Judyt z daleka straży murów: Otwórzcie bramy, bo z nami jest Bóg, który uczynił moc w Izraelu! -Judith Jdt 18 13 14 I zstało się, gdy usłyszeli mężowie głos jej, wezwali starszych z miasta. -Judith Jdt 18 13 15 I zbiegli się do niej wszyscy od namniejszego aż do nawiętszego, bo się spodziewali, że się już wrócić nie miała. -Judith Jdt 18 13 16 I rozświeciwszy świece, skupili się około niej wszyscy, a ona wstąpiwszy na wyższe miejsce, rozkazała, aby pomilczenie uczynili. A gdy wszyscy umilknęli, -Judith Jdt 18 13 17 rzekła Judyt: Chwalcie Pana Boga naszego, który nie opuścił ufających w sobie, -Judith Jdt 18 13 18 a we mnie, służebnicy swej, wypełnił miłosierdzie swoje, które obiecał domowi Izrael, i zabił ręką moją nieprzyjacielą ludu swego tej nocy. -Judith Jdt 18 13 19 I wyjąwszy z torby głowę Holofernesowę, ukazała im, mówiąc: Oto głowa Holofernesa, hetmana wojska Asyryjskiego, i oto namiotek jego, w którym leżał w pijaństwie swoim, gdzie go ręką niewieścią zabił Pan Bóg nasz. -Judith Jdt 18 13 20 A żywię sam Pan, że mię strzegł Anioł jego i stąd idącą, i tam mieszkającą, i stamtąd się tu wracającą, i nie dopuścił Pan splugawić mnie, służebnice swojej, ale bez zmazy grzechu przywrócił mię wam radującą się w zwycięstwie jego, w uszciu moim i w wybawieniu waszym. -Judith Jdt 18 13 21 Wyznawajcie mu wszyscy, że dobry, że na wieki miłosierdzie jego! -Judith Jdt 18 13 22 A pokłoniwszy się wszyscy Panu, rzekli do niej: Ubłogosławił cię Pan w mocy swojej, iż przez cię wniwecz obrócił nieprzyjadoły nasze. -Judith Jdt 18 13 23 A Ozjasz, książę ludu Izraelskiego, rzekł do niej: Błogosławionaś ty, córko, od Pana Boga wysokiego nade wszytkie niewiasty na ziemi! -Judith Jdt 18 13 24 Błogosławiony Pan, który stworzył niebo i ziemię, który cię obrócił na rany głowy hetmana nieprzyjaciół naszych. -Judith Jdt 18 13 25 Bo tak dziś imię twoje uwielbił, że nie odejdzie chwała twoja z ust ludzi, którzy będą pamiętać na moc Pańską wiecznie; dla których nie przepuściłaś duszy twej dla ucisku i utrapienia narodu twego, aleś zabieżała upadkowi przed oczyma Boga naszego. -Judith Jdt 18 13 26 I rzekł wszytek lud: Niech się zstanie, niech się zstanie! -Judith Jdt 18 13 27 A Achior, przyzwany, przyszedł i rzekła mu Judyt: Bóg Izraelski, któremuś ty dał świadectwo, że się mści nad nieprzyjacioły swemi, ten głowę wszech niewierników uciął tej nocy ręką moją. -Judith Jdt 18 13 28 A żebyś doznał, iż tak jest, oto głowa Holofernesowa, który wzgardą hardości swej wzgardził Boga Izraelskiego i tobie groził śmiercią, mówiąc: Gdy będzie poiman lud Izraelski, każę przebić mieczem boki twoje. -Judith Jdt 18 13 29 A widząc Achior głowę Holofernesowę, omdlewając od strachu upadł na ziemię na twarz swoję i siliła się dusza jego. -Judith Jdt 18 13 30 A potym gdy ksobie przyszedszy, ochłodzony był, upadł u nóg jej i pokłonił się jej, i rzekł: -Judith Jdt 18 13 31 Błogosławionaś ty od Boga twego we wszytkim przybytku Jakub, bo w każdym narodzie, który usłyszy imię twoje, będzie uwielbion Bóg Izraelski dla ciebie. +Judith Jdt 18 13 2 2 A wszyscy byli zmocowani od wina, +Judith Jdt 18 13 3 3 a sama Judyt była w pokoju. +Judith Jdt 18 13 4 4 Lecz Holofernes leżał na łożu uśpiony od zbytniego upicia. +Judith Jdt 18 13 5 5 I rzekła Judyt dziewce swej, żeby stała przed pokojem i strzegła. +Judith Jdt 18 13 6 6 I stanęła Judyt u łoża, modląc się z płaczem a po cichu ruszaniem ust +Judith Jdt 18 13 7 7 mówiąc: Posil mnie, Panie Boże Izraelski, a wejźrzy tej godziny na uczynki rąk moich, żebyś, jakoś obiecał, wywyższył miasto twoje Jeruzalem a żebych to sprawiła, com wierząc, że przez cię może być uczyniono, umyśliła. +Judith Jdt 18 13 8 8 A gdy to wyrzekła, przystąpiła do słupa, który był w głowach łóżka jego, i kord, który uwiązany na nim wisiał, odwiązała. +Judith Jdt 18 13 9 9 A gdy go dobyła, ujęła za włosy głowę jego i rzekła: Posil mię, Panie Boże, tej godziny! +Judith Jdt 18 13 10 10 I uderzyła dwakroć w szyję jego, i ucięła mu głowę, i zdjęła z słupów namiotek jego, i zepchnęła ciało jego bez głowy. +Judith Jdt 18 13 11 11 A po małej chwili wyszła i podda głowę Holofernesa słudze swej, i kazała, żeby ją łożyła w torbę swą. +Judith Jdt 18 13 12 12 I wyszły dwie, według zwyczaju swego, jakoby na modlitwę, i przeszły przez obóz, a krążąc około doliny przyszły do bramy miejskiej. +Judith Jdt 18 13 13 13 I rzekła Judyt z daleka straży murów: Otwórzcie bramy, bo z nami jest Bóg, który uczynił moc w Izraelu! +Judith Jdt 18 13 14 14 I zstało się, gdy usłyszeli mężowie głos jej, wezwali starszych z miasta. +Judith Jdt 18 13 15 15 I zbiegli się do niej wszyscy od namniejszego aż do nawiętszego, bo się spodziewali, że się już wrócić nie miała. +Judith Jdt 18 13 16 16 I rozświeciwszy świece, skupili się około niej wszyscy, a ona wstąpiwszy na wyższe miejsce, rozkazała, aby pomilczenie uczynili. A gdy wszyscy umilknęli, +Judith Jdt 18 13 17 17 rzekła Judyt: Chwalcie Pana Boga naszego, który nie opuścił ufających w sobie, +Judith Jdt 18 13 18 18 a we mnie, służebnicy swej, wypełnił miłosierdzie swoje, które obiecał domowi Izrael, i zabił ręką moją nieprzyjacielą ludu swego tej nocy. +Judith Jdt 18 13 19 19 I wyjąwszy z torby głowę Holofernesowę, ukazała im, mówiąc: Oto głowa Holofernesa, hetmana wojska Asyryjskiego, i oto namiotek jego, w którym leżał w pijaństwie swoim, gdzie go ręką niewieścią zabił Pan Bóg nasz. +Judith Jdt 18 13 20 20 A żywię sam Pan, że mię strzegł Anioł jego i stąd idącą, i tam mieszkającą, i stamtąd się tu wracającą, i nie dopuścił Pan splugawić mnie, służebnice swojej, ale bez zmazy grzechu przywrócił mię wam radującą się w zwycięstwie jego, w uszciu moim i w wybawieniu waszym. +Judith Jdt 18 13 21 21 Wyznawajcie mu wszyscy, że dobry, że na wieki miłosierdzie jego! +Judith Jdt 18 13 22 22 A pokłoniwszy się wszyscy Panu, rzekli do niej: Ubłogosławił cię Pan w mocy swojej, iż przez cię wniwecz obrócił nieprzyjadoły nasze. +Judith Jdt 18 13 23 23 A Ozjasz, książę ludu Izraelskiego, rzekł do niej: Błogosławionaś ty, córko, od Pana Boga wysokiego nade wszytkie niewiasty na ziemi! +Judith Jdt 18 13 24 24 Błogosławiony Pan, który stworzył niebo i ziemię, który cię obrócił na rany głowy hetmana nieprzyjaciół naszych. +Judith Jdt 18 13 25 25 Bo tak dziś imię twoje uwielbił, że nie odejdzie chwała twoja z ust ludzi, którzy będą pamiętać na moc Pańską wiecznie; dla których nie przepuściłaś duszy twej dla ucisku i utrapienia narodu twego, aleś zabieżała upadkowi przed oczyma Boga naszego. +Judith Jdt 18 13 26 26 I rzekł wszytek lud: Niech się zstanie, niech się zstanie! +Judith Jdt 18 13 27 27 A Achior, przyzwany, przyszedł i rzekła mu Judyt: Bóg Izraelski, któremuś ty dał świadectwo, że się mści nad nieprzyjacioły swemi, ten głowę wszech niewierników uciął tej nocy ręką moją. +Judith Jdt 18 13 28 28 A żebyś doznał, iż tak jest, oto głowa Holofernesowa, który wzgardą hardości swej wzgardził Boga Izraelskiego i tobie groził śmiercią, mówiąc: Gdy będzie poiman lud Izraelski, każę przebić mieczem boki twoje. +Judith Jdt 18 13 29 29 A widząc Achior głowę Holofernesowę, omdlewając od strachu upadł na ziemię na twarz swoję i siliła się dusza jego. +Judith Jdt 18 13 30 30 A potym gdy ksobie przyszedszy, ochłodzony był, upadł u nóg jej i pokłonił się jej, i rzekł: +Judith Jdt 18 13 31 31 Błogosławionaś ty od Boga twego we wszytkim przybytku Jakub, bo w każdym narodzie, który usłyszy imię twoje, będzie uwielbion Bóg Izraelski dla ciebie. Judith Jdt 18 14 1 I rzekła Judyt do wszytkiego ludu: Słuchajcie mię, bracia! Zawieście tę głowę na murze naszym. -Judith Jdt 18 14 2 I będzie, gdy wznidzie słońce, weźmi każdy z was broń swoję a wybieżcie pędem, nie żebyście mieli zbieżeć na dół, ale jako na nie nacierając. -Judith Jdt 18 14 3 Tedy szpiegowrie musi być, że pobieżą obudzić hetmana swego ku bitwie. -Judith Jdt 18 14 4 A gdy rotmistrze ich przybieżą do namiotu Holofernesowego i najdą go bez głowy we krwi swej ukalonego, przypadnie na nie strach. -Judith Jdt 18 14 5 A gdy obaczycie, żeć uciekają, bieżcie po nich bezpiecznie, bo je Pan zetrze pod nogami waszemi. -Judith Jdt 18 14 6 Tedy Achior widząc moc, którą uczynił Bóg Izraelski, opuściwszy obyczaje pogańskie, uwierzył Bogu i obrzezał ciało odrzezku swego, i przyłączony jest do ludu Izraelskiego i wszytko potomstwo rodzaju jego aż do dnia dzisiejszego. -Judith Jdt 18 14 7 A wnet skoro się rozedniło, wywiesili głowę Holofernesa z muru i wziął każdy mąż broń swą, i wypadli z wielkim trzaskiem i wrzaskiem. -Judith Jdt 18 14 8 Co ujźrzawszy szpiegowie, przybiegli do namiotu Holofernesowego. -Judith Jdt 18 14 9 A ci, którzy w namiecie byli, przychadzając a przed weszciem pokoju gruchocąc, żeby ocknął, sztucznie niepokój czynili, aby nie od budzących, ale od trzaskających Holofernes ocknął. -Judith Jdt 18 14 10 Bo żaden nie śmiał pokoju mocy Asyryjskiej, kołacąc abo wchodząc, otwierać. -Judith Jdt 18 14 11 Ale gdy przyszli hetmani i tysiącnicy, i wszyscy przełożeni wojska króla Asyryjskiego, rzekli komornikom. -Judith Jdt 18 14 12 Wnidźcie a obudźcie go, bo myszy, wyszedszy z jam swoich, śmieją nas wyzywać ku bitwie. -Judith Jdt 18 14 13 Tedy Wagao wszedszy do pokoju jego, stanął przed zasłoną i klaskał rękoma swemi: bo mniemał, żeby spał z Judyt -Judith Jdt 18 14 14 Ale gdy żadnego ruszania leżącego nie słyszał, przystąpił przybliżając się do zasłony, a podniówszy ją i ujźrzawszy trupa bez głowy Holofernesowego, we krwi swej uwalanego na ziemi leżącego, krzyknął głosem wielkim z płaczem i rozdarł odzienie swoje. -Judith Jdt 18 14 15 A wszedszy do namiotu Judyt, nie nalazł jej i wybiegł z pokoju do ludu, -Judith Jdt 18 14 16 i rzekł: Jedna Żydowska niewiasta uczyniła zamieszanie w domu króla Nabuchodonozora: bo oto Holofernes leży na ziemi, a głowy jego nie masz na nim. -Judith Jdt 18 14 17 Co gdy usłyszeli książęta siły Asyryjskiej, rozdarli wszyscy szaty swe i nieznośny strach i drżenie przypadło na nie, i strwożyły się serca ich barzo. -Judith Jdt 18 14 18 I zstał się krzyk niewymowny wpośrzód obozu ich. +Judith Jdt 18 14 2 2 I będzie, gdy wznidzie słońce, weźmi każdy z was broń swoję a wybieżcie pędem, nie żebyście mieli zbieżeć na dół, ale jako na nie nacierając. +Judith Jdt 18 14 3 3 Tedy szpiegowrie musi być, że pobieżą obudzić hetmana swego ku bitwie. +Judith Jdt 18 14 4 4 A gdy rotmistrze ich przybieżą do namiotu Holofernesowego i najdą go bez głowy we krwi swej ukalonego, przypadnie na nie strach. +Judith Jdt 18 14 5 5 A gdy obaczycie, żeć uciekają, bieżcie po nich bezpiecznie, bo je Pan zetrze pod nogami waszemi. +Judith Jdt 18 14 6 6 Tedy Achior widząc moc, którą uczynił Bóg Izraelski, opuściwszy obyczaje pogańskie, uwierzył Bogu i obrzezał ciało odrzezku swego, i przyłączony jest do ludu Izraelskiego i wszytko potomstwo rodzaju jego aż do dnia dzisiejszego. +Judith Jdt 18 14 7 7 A wnet skoro się rozedniło, wywiesili głowę Holofernesa z muru i wziął każdy mąż broń swą, i wypadli z wielkim trzaskiem i wrzaskiem. +Judith Jdt 18 14 8 8 Co ujźrzawszy szpiegowie, przybiegli do namiotu Holofernesowego. +Judith Jdt 18 14 9 9 A ci, którzy w namiecie byli, przychadzając a przed weszciem pokoju gruchocąc, żeby ocknął, sztucznie niepokój czynili, aby nie od budzących, ale od trzaskających Holofernes ocknął. +Judith Jdt 18 14 10 10 Bo żaden nie śmiał pokoju mocy Asyryjskiej, kołacąc abo wchodząc, otwierać. +Judith Jdt 18 14 11 11 Ale gdy przyszli hetmani i tysiącnicy, i wszyscy przełożeni wojska króla Asyryjskiego, rzekli komornikom. +Judith Jdt 18 14 12 12 Wnidźcie a obudźcie go, bo myszy, wyszedszy z jam swoich, śmieją nas wyzywać ku bitwie. +Judith Jdt 18 14 13 13 Tedy Wagao wszedszy do pokoju jego, stanął przed zasłoną i klaskał rękoma swemi: bo mniemał, żeby spał z Judyt +Judith Jdt 18 14 14 14 Ale gdy żadnego ruszania leżącego nie słyszał, przystąpił przybliżając się do zasłony, a podniówszy ją i ujźrzawszy trupa bez głowy Holofernesowego, we krwi swej uwalanego na ziemi leżącego, krzyknął głosem wielkim z płaczem i rozdarł odzienie swoje. +Judith Jdt 18 14 15 15 A wszedszy do namiotu Judyt, nie nalazł jej i wybiegł z pokoju do ludu, +Judith Jdt 18 14 16 16 i rzekł: Jedna Żydowska niewiasta uczyniła zamieszanie w domu króla Nabuchodonozora: bo oto Holofernes leży na ziemi, a głowy jego nie masz na nim. +Judith Jdt 18 14 17 17 Co gdy usłyszeli książęta siły Asyryjskiej, rozdarli wszyscy szaty swe i nieznośny strach i drżenie przypadło na nie, i strwożyły się serca ich barzo. +Judith Jdt 18 14 18 18 I zstał się krzyk niewymowny wpośrzód obozu ich. Judith Jdt 18 15 1 A gdy wszystko wojsko usłyszało, że Holofemes ścięty, odpadł od nich i rozum, i rada, a samym drżeniem i strachem zruszeni, wzięli sobie ucieczkę na pomoc, -Judith Jdt 18 15 2 tak iż żaden z swym bliźnim nie mówił, ale zwiesiwszy łeb, wszytkiego odbieżawszy, spieszyli się ujść Żydów, o których słyszeli, że na nie zbrojno szli, uciekąjąc drogami po polach i ścieżkami po pagórkach. -Judith Jdt 18 15 3 Widząc tedy synowie Izraelowi, że uciekają, bieżeli za nimi i zbiegli uderzywszy w trąby, i krzycząc za nimi. -Judith Jdt 18 15 4 A iż Asyrianie nie w kupie oślep uciekali, a synowie Izraelowi w jednym hufie bieżąc za nimi, mglili wszytkie, których naleźć mogli. -Judith Jdt 18 15 5 Posłał tedy Ozjasz posły do wszystkich miast i krain Izraelskich. -Judith Jdt 18 15 6 Każda tedy kraina i każde miasto wybraną młódi zbrojną posłało za nimi i gonili je paszczęką miecza, aż przybiegli do końca granic swoich. -Judith Jdt 18 15 7 A inni, którzy byli w Betulijej, weszli do obozu Asyryjskiego, i korzyść, którą byli Asyrianie uciekając odbiegli, zabrali i obciążyli się barzo. -Judith Jdt 18 15 8 A ci, którzy zwycięzcy wrócili się do Betulijej, wszytko, co ich było, przynieśli z sobą, tak iż nie było liczby w bydle i dobytkach, i wszytkich ruchomych rzeczach ich: że od namniejszego aż do nawiętszego, wszyscy się zbogacili z łupów ich. -Judith Jdt 18 15 9 A Joachim, nawyższy kapłan, z Jeruzalem przyjechał do Betulijej ze wszytkimi starszymi swemi, aby Judyt oglądał. -Judith Jdt 18 15 10 Która gdy wyszła do niego, błogosławili ją wszyscy jednym głosem, mówiąc: Tyś sława Jeruzalem, tyś wesele Izraelskie, tyś cześć ludu naszego, -Judith Jdt 18 15 11 żeś sobie poczęła mężnie i zmocnione jest serce twoje. Przeto żeś czystość umiłowała, a po mężu swoim inszegoś nie uznała, przeto i ręka Pańska posiliła cię, i dlatego będziesz błogosławiona na wieki. -Judith Jdt 18 15 12 I rzekł wszytek lud: Niech się zstanie, niech się zstanie! -Judith Jdt 18 15 13 A przez trzydzieści dni zaledwie zebrał łupy Asyryjskie lud Izraelski. -Judith Jdt 18 15 14 A wszytkie rzeczy, które poznali, że były Holofernesowe własne, dali Judyt: we złocie, w śrebrze, w szatach, w kamieniu drogim i we wszytkim sprzęcie, i dano jej wszytko od ludu. -Judith Jdt 18 15 15 A wszyscy ludzie weselili się z niewiastami i z pannami, i z młodzieńcy na instrumentach i arfach. +Judith Jdt 18 15 2 2 tak iż żaden z swym bliźnim nie mówił, ale zwiesiwszy łeb, wszytkiego odbieżawszy, spieszyli się ujść Żydów, o których słyszeli, że na nie zbrojno szli, uciekąjąc drogami po polach i ścieżkami po pagórkach. +Judith Jdt 18 15 3 3 Widząc tedy synowie Izraelowi, że uciekają, bieżeli za nimi i zbiegli uderzywszy w trąby, i krzycząc za nimi. +Judith Jdt 18 15 4 4 A iż Asyrianie nie w kupie oślep uciekali, a synowie Izraelowi w jednym hufie bieżąc za nimi, mglili wszytkie, których naleźć mogli. +Judith Jdt 18 15 5 5 Posłał tedy Ozjasz posły do wszystkich miast i krain Izraelskich. +Judith Jdt 18 15 6 6 Każda tedy kraina i każde miasto wybraną młódi zbrojną posłało za nimi i gonili je paszczęką miecza, aż przybiegli do końca granic swoich. +Judith Jdt 18 15 7 7 A inni, którzy byli w Betulijej, weszli do obozu Asyryjskiego, i korzyść, którą byli Asyrianie uciekając odbiegli, zabrali i obciążyli się barzo. +Judith Jdt 18 15 8 8 A ci, którzy zwycięzcy wrócili się do Betulijej, wszytko, co ich było, przynieśli z sobą, tak iż nie było liczby w bydle i dobytkach, i wszytkich ruchomych rzeczach ich: że od namniejszego aż do nawiętszego, wszyscy się zbogacili z łupów ich. +Judith Jdt 18 15 9 9 A Joachim, nawyższy kapłan, z Jeruzalem przyjechał do Betulijej ze wszytkimi starszymi swemi, aby Judyt oglądał. +Judith Jdt 18 15 10 10 Która gdy wyszła do niego, błogosławili ją wszyscy jednym głosem, mówiąc: Tyś sława Jeruzalem, tyś wesele Izraelskie, tyś cześć ludu naszego, +Judith Jdt 18 15 11 11 żeś sobie poczęła mężnie i zmocnione jest serce twoje. Przeto żeś czystość umiłowała, a po mężu swoim inszegoś nie uznała, przeto i ręka Pańska posiliła cię, i dlatego będziesz błogosławiona na wieki. +Judith Jdt 18 15 12 12 I rzekł wszytek lud: Niech się zstanie, niech się zstanie! +Judith Jdt 18 15 13 13 A przez trzydzieści dni zaledwie zebrał łupy Asyryjskie lud Izraelski. +Judith Jdt 18 15 14 14 A wszytkie rzeczy, które poznali, że były Holofernesowe własne, dali Judyt: we złocie, w śrebrze, w szatach, w kamieniu drogim i we wszytkim sprzęcie, i dano jej wszytko od ludu. +Judith Jdt 18 15 15 15 A wszyscy ludzie weselili się z niewiastami i z pannami, i z młodzieńcy na instrumentach i arfach. Judith Jdt 18 16 1 Śpiewała tedy Judyt tę pieśń Panu, mówiąc: Zaczynajcie Panu na bębniech, śpiewajcie Panu na cymbalech, śpiewajcie mu psalm nowy, wywyższajcie i wzywajcie imienia jego. -Judith Jdt 18 16 3 Pan kruszący wojny, Pan jest imię jemu! -Judith Jdt 18 16 4 Który położył obóz swój wpojśrzód ludu swego, aby nas wyrwał z ręki wszytkich nieprzyjaciół naszych. -Judith Jdt 18 16 5 Przyciągnął Assur z gór od Połnocy, w wielkości mocy swej: którego mnóstwo zastawiło potoki, a konie ich okryły doliny. -Judith Jdt 18 16 6 Mówił, że miał wypalić granice moje, a młodzieńce moje wybić mieczem, niemowięta moje dać na łup i panny w niewolą. -Judith Jdt 18 16 7 A Pan wszechmogący zaszkodził mu i dał go w ręce niewieście, i poraził go. -Judith Jdt 18 16 8 Bo mocarz ich nie poległ od młodzieńców ani go zabili synowie Tytan, ani wysocy obrzymowie zastawili mu się, ale Judyta, córka Merari, zwątliła go pięknością twarzy swojej. -Judith Jdt 18 16 9 Zwlekła się bowiem z szat wdowstwa i oblokła się w szaty wesela na rozradowanie synów Izraelskich. -Judith Jdt 18 16 10 Pomazała oblicze swe olejkiem i ściągnęła kędziorki swe koronką, wzięła szatę nową, aby go zdradziła. -Judith Jdt 18 16 11 Patynki jej uchwyciły oczy jego, piękność jej pojmała duszę jego, ucięła kordem szyję jego. -Judith Jdt 18 16 12 Ulękli się Persowie stałości jej i Medowie śmiałości jej. -Judith Jdt 18 16 13 Tedy zawyły wojska Asyryjskie, gdy się ukazali poniżeni moi, schnący od pragnienia. -Judith Jdt 18 16 14 Synowie dziewczyn pokłuli je, a jako chłopięta uciekające pobili je, poginęli w bitwie od oblicza Pana Boga mego. -Judith Jdt 18 16 15 Pieśń śpiewajmy Panu, pieśń nową śpiewajmy Bogu naszemu! -Judith Jdt 18 16 16 Adonaj, Panie, wielkiś ty i przesławny w mocy twojej i którego żaden zwyciężyć nie może. -Judith Jdt 18 16 17 Tobie niech służy wszelkie twe stworzenie: boś rzekł, i zstały się: posłałeś ducha twego, i stworzone są, i nie masz, kto by się sprzeciwił głosowi twemu. -Judith Jdt 18 16 18 Góry z gruntu się poruszą z wodami: skały jako wosk rozpłyną się przed obliczem twoim. -Judith Jdt 18 16 19 A którzy się ciebie boją, wielcy będą u ciebie na wszytkim. -Judith Jdt 18 16 20 Biada narodowi na naród mój powstającemu! Bo Pan wszechmogący będzie się mścił nad nimi, w dzień sądu nawiedzi je. -Judith Jdt 18 16 21 Boda ogień i robaki na ciała ich, aby byli paleni i czuli aż na wieki. -Judith Jdt 18 16 22 I zstało się potym, wszytek lud po zwycięstwie przyszedł do Jeruzalem pokłonić się Panu, i wnet, skoro się oczyścili, ofiarowali wszyscy całopalenia i śluby, i obietnice swoje. -Judith Jdt 18 16 23 A Judyt wszytkie naczynia wojenne Holofernesa, które jej dał lud, i namiotek, który sama wzięła z łóżka jego, ofiarowała na dar zapamiętania. -Judith Jdt 18 16 24 A lud był wesół wedle oblicza świętych i przez trzy miesiące wesele tego zwycięstwa z Judyt obchodzono. -Judith Jdt 18 16 25 A po owych dniach wrócił się każdy do domu swego, a Judyt stała się wielką w Betulijej i była nasławniejszą wszystkiej ziemi Izraelskiej. -Judith Jdt 18 16 26 Była też do cnoty czystości przyłączona, tak iż nie uznała męża po wszystkie dni żywota swego, jako umarł mąż jej Manasses. -Judith Jdt 18 16 27 A wychadzała w święta z wielką chwalą. -Judith Jdt 18 16 28 I mieszkała w domu męża swego sto i pięć lat, i puściła wolną abrę swoję, i umarła, i pogrzebiona jest z mężem swym w Betulijej. -Judith Jdt 18 16 29 I płakał jej wszystek lud przez siedem dni. -Judith Jdt 18 16 30 A przez wszytek czas żywota jej nie był, który by czynił niepokój Izraelowi, i po śmierci jej przez wiele lat. -Judith Jdt 18 16 31 A dzień święta zwycięstwa tego u Żydów w poczet dni świętych przyjęt jest i święcą ji Żydzi od onego czasu aż do dnia dzisiejszego. +Judith Jdt 18 16 3 3 Pan kruszący wojny, Pan jest imię jemu! +Judith Jdt 18 16 4 4 Który położył obóz swój wpojśrzód ludu swego, aby nas wyrwał z ręki wszytkich nieprzyjaciół naszych. +Judith Jdt 18 16 5 5 Przyciągnął Assur z gór od Połnocy, w wielkości mocy swej: którego mnóstwo zastawiło potoki, a konie ich okryły doliny. +Judith Jdt 18 16 6 6 Mówił, że miał wypalić granice moje, a młodzieńce moje wybić mieczem, niemowięta moje dać na łup i panny w niewolą. +Judith Jdt 18 16 7 7 A Pan wszechmogący zaszkodził mu i dał go w ręce niewieście, i poraził go. +Judith Jdt 18 16 8 8 Bo mocarz ich nie poległ od młodzieńców ani go zabili synowie Tytan, ani wysocy obrzymowie zastawili mu się, ale Judyta, córka Merari, zwątliła go pięknością twarzy swojej. +Judith Jdt 18 16 9 9 Zwlekła się bowiem z szat wdowstwa i oblokła się w szaty wesela na rozradowanie synów Izraelskich. +Judith Jdt 18 16 10 10 Pomazała oblicze swe olejkiem i ściągnęła kędziorki swe koronką, wzięła szatę nową, aby go zdradziła. +Judith Jdt 18 16 11 11 Patynki jej uchwyciły oczy jego, piękność jej pojmała duszę jego, ucięła kordem szyję jego. +Judith Jdt 18 16 12 12 Ulękli się Persowie stałości jej i Medowie śmiałości jej. +Judith Jdt 18 16 13 13 Tedy zawyły wojska Asyryjskie, gdy się ukazali poniżeni moi, schnący od pragnienia. +Judith Jdt 18 16 14 14 Synowie dziewczyn pokłuli je, a jako chłopięta uciekające pobili je, poginęli w bitwie od oblicza Pana Boga mego. +Judith Jdt 18 16 15 15 Pieśń śpiewajmy Panu, pieśń nową śpiewajmy Bogu naszemu! +Judith Jdt 18 16 16 16 Adonaj, Panie, wielkiś ty i przesławny w mocy twojej i którego żaden zwyciężyć nie może. +Judith Jdt 18 16 17 17 Tobie niech służy wszelkie twe stworzenie: boś rzekł, i zstały się: posłałeś ducha twego, i stworzone są, i nie masz, kto by się sprzeciwił głosowi twemu. +Judith Jdt 18 16 18 18 Góry z gruntu się poruszą z wodami: skały jako wosk rozpłyną się przed obliczem twoim. +Judith Jdt 18 16 19 19 A którzy się ciebie boją, wielcy będą u ciebie na wszytkim. +Judith Jdt 18 16 20 20 Biada narodowi na naród mój powstającemu! Bo Pan wszechmogący będzie się mścił nad nimi, w dzień sądu nawiedzi je. +Judith Jdt 18 16 21 21 Boda ogień i robaki na ciała ich, aby byli paleni i czuli aż na wieki. +Judith Jdt 18 16 22 22 I zstało się potym, wszytek lud po zwycięstwie przyszedł do Jeruzalem pokłonić się Panu, i wnet, skoro się oczyścili, ofiarowali wszyscy całopalenia i śluby, i obietnice swoje. +Judith Jdt 18 16 23 23 A Judyt wszytkie naczynia wojenne Holofernesa, które jej dał lud, i namiotek, który sama wzięła z łóżka jego, ofiarowała na dar zapamiętania. +Judith Jdt 18 16 24 24 A lud był wesół wedle oblicza świętych i przez trzy miesiące wesele tego zwycięstwa z Judyt obchodzono. +Judith Jdt 18 16 25 25 A po owych dniach wrócił się każdy do domu swego, a Judyt stała się wielką w Betulijej i była nasławniejszą wszystkiej ziemi Izraelskiej. +Judith Jdt 18 16 26 26 Była też do cnoty czystości przyłączona, tak iż nie uznała męża po wszystkie dni żywota swego, jako umarł mąż jej Manasses. +Judith Jdt 18 16 27 27 A wychadzała w święta z wielką chwalą. +Judith Jdt 18 16 28 28 I mieszkała w domu męża swego sto i pięć lat, i puściła wolną abrę swoję, i umarła, i pogrzebiona jest z mężem swym w Betulijej. +Judith Jdt 18 16 29 29 I płakał jej wszystek lud przez siedem dni. +Judith Jdt 18 16 30 30 A przez wszytek czas żywota jej nie był, który by czynił niepokój Izraelowi, i po śmierci jej przez wiele lat. +Judith Jdt 18 16 31 31 A dzień święta zwycięstwa tego u Żydów w poczet dni świętych przyjęt jest i święcą ji Żydzi od onego czasu aż do dnia dzisiejszego. Esther Est 19 1 1 Za dni Aswerusa, który panował od Indyi aż do Ethyopii nad stem dwiemadziesty i siedmią krain: Esther Est 19 1 2 Gdy siedział na stolicy królestwa swego, Susan, miasto królestwa jego, początkiem było. -Esther Est 19 1 3 Trzeciego tedy roku panowania swego, sprawił wielką ucztę wszystkim książętom i służebnikom swoim, najmożniejszym z Persów i [0491]najzacniejszym z Medów, i starostom krain przed sobą. +Esther Est 19 1 3 Trzeciego tedy roku panowania swego, sprawił wielką ucztę wszystkim książętom i służebnikom swoim, najmożniejszym z Persów i najzacniejszym z Medów, i starostom krain przed sobą. Esther Est 19 1 4 Aby okazał bogactwa chwały królestwa swego i wielkość a chlubę możności swéj, przez długi czas, to jest przez sto i ośmdziesiąt dni. Esther Est 19 1 5 A gdy się dni uczty dokończyły, wezwał wszystkiego ludu, który się nalazł w Susan, od największego aż do najmniejszego: i kazał przez siedm dni ucztę nagotować w wejściu ogrodu i gaju, który królewską, ozdobą i ręką był szczepiony. Esther Est 19 1 6 I wisiały po wszystkich stronach opony białe i zielone i hiacyntowe, zawieszone na sznurach bisiorowych i szarłatnych, które były przez kolca kości słoniowéj przewleczone i na słupiech marmurowych zawieszone. Łóżka téż złote i srebrne rozłożone były na tle smaragdowem i marmurowem kamieniem położonem, które dziwną rozmaitością malowanie zdobiło. @@ -13280,7 +13426,7 @@ Esther Est 19 3 9 Jeźlić się podoba, wydaj wyrok, aby zginął: a dziesięć Esther Est 19 3 10 Zdjął tedy król sygnet, którego używał, z ręki swéj i dał go Amanowi, synowi Amadathy z narodu Agag, nieprzyjacielowi żydowskiemu. Esther Est 19 3 11 I rzekł do niego: Śrebro, które mi obiecujesz, niech twoje będzie: z ludem czyń, coć się podoba. Esther Est 19 3 12 I przyzwano pisarzów królewskich, pierwszego miesiąca Nisan, trzynastego dnia tegoż miesiąca, i napisano jest, jako był rozkazał Aman do wszystkich książąt królewskich i sędziów krain i rozmaitych narodów, aby każdy naród czytać mógł i słyszeć mógł, według różności języków, imieniem króla Aswerusa: a listy zapieczętowane sygnetem jego, -Esther Est 19 3 13 Rozesłano przez posły królewskie do wszystkich ziem, aby pobito i wygładzono wszystkie Żydy od dziecięcia aż do starca, dziatki i niewiasty jednego dnia, to jest trzynastego, miesiąca dwunastego, który [0494]zowią Adar, a majętność ich aby rozszarpali. +Esther Est 19 3 13 Rozesłano przez posły królewskie do wszystkich ziem, aby pobito i wygładzono wszystkie Żydy od dziecięcia aż do starca, dziatki i niewiasty jednego dnia, to jest trzynastego, miesiąca dwunastego, który zowią Adar, a majętność ich aby rozszarpali. Esther Est 19 3 14 A summa listów ta była, aby wszystkie krainy wiedziały a nagotowały się na dzień przerzeczony. Esther Est 19 3 15 Spieszyli się posłowie, których było posłano, aby rozkazanie królewskie wypełnili. I natychmiast w Susan przybito wyrok, gdy król i Aman biesiadowali: a wszyscy Żydowie, którzy byli w mieście, płakali. Esther Est 19 4 1 Co gdy usłyszał Mardocheusz, rozdarł szaty swe i oblókł się w wór, posypawszy głowę popiołem, i na ulicy wpośród miasta krzyczał wielkim głosem, okazując gorzkość serca swego, @@ -13301,7 +13447,7 @@ Esther Est 19 4 15 Znowu Esther do Mardocheusza te słowa wskazała: Esther Est 19 4 16 Idź a zbierz wszystkie Żydy, które w Susan najdziesz, a módlcie się za mną: nie jedzcie ani pijcie przez trzy dni i przez trzy nocy: a ja takież będę się pościć z służebnicami swemi, a tedy wnidę do króla, czyniąc przeciw prawu, nie będąc wezwana i wydając się na śmierć i niebezpieczność. Esther Est 19 4 17 Szedł tedy Mardocheusz i uczynił wszystko, co mu była Esther rozkazała. Esther Est 19 5 1 A trzeciego dnia oblekła się Esther w ubiór królewski i stanęła w sieni domu królewskiego, która była wewnątrz przeciw pokojowi królewskiemu; a on siedział na stolicy swéj w sali sądowéj w pałacu przeciwko drzwiom domu. -Esther Est 19 5 2 I gdy ujrzał Esther królową stojącą, spodobała się oczom jego i wyciągnął ku niej laskę złotą, którą [0495]trzymał w ręce. A ona przystąpiwszy pocałowała koniec laski jego. +Esther Est 19 5 2 I gdy ujrzał Esther królową stojącą, spodobała się oczom jego i wyciągnął ku niej laskę złotą, którą trzymał w ręce. A ona przystąpiwszy pocałowała koniec laski jego. Esther Est 19 5 3 I rzekł do niéj król: Czego chcesz, Esther królowo? co za prośba twoja? byś téż i o połowicę królestwa prosiła, będzieć dano, Esther Est 19 5 4 A ona odpowiedziała: Jeźli się królowa podoba, proszę, żebyś dziś przyszedł do mnie i Aman z tobą, na ucztę, którąm nagotowała. Esther Est 19 5 5 I wnet król rzekł: Wzówcie co rychléj Amana, aby dosyć uczynił woli Esther. Przyszli tedy król i Aman na ucztę, którą, im królowa była zgotowała. @@ -13323,7 +13469,7 @@ Esther Est 19 6 6 A gdy wszedł, rzekł k niemu: Co ma być uczyniono mężowi, Esther Est 19 6 7 Odpowiedział: Człowiek, którego król chce uczcić, Esther Est 19 6 8 Ma być obleczon w szaty królewskie i wsadzon na konia, który pod siodłem królewskiem chodzi, i wziąć koronę królewską na głowę swą. Esther Est 19 6 9 A pierwszy z książąt i panów królewskich niech dzierży konia jego, a po ulicy miejskiéj idąc, niech wola i mówi: Tak uczczon będzie, któregokolwiek będzie chciał król uczcić. -Esther Est 19 6 10 I rzeki mu kroł: Pośpiesz się a wziąwszy szatę i konia, uczyń, jakoś powiedział, Mardocheuszowi Żydowi, który siedzi przede drzwiami pałacu. [0496] Strzeż, abyś nic z tego, coś mówił, nie opuścił. +Esther Est 19 6 10 I rzeki mu kroł: Pośpiesz się a wziąwszy szatę i konia, uczyń, jakoś powiedział, Mardocheuszowi Żydowi, który siedzi przede drzwiami pałacu. Strzeż, abyś nic z tego, coś mówił, nie opuścił. Esther Est 19 6 11 A tak wziął Aman szatę królewską i konia i ubranego Mardocheusza na ulicy miejskiéj i wsadzonego na konia, uprzedzał i wołał: Téj czci godzien jest, kogokolwiek będzie chciał król uczcić. Esther Est 19 6 12 I wrócił się Mardocheusz do drzwi pałacu, a Aman pokwapił się iść do domu swego, żałując i okrywszy głowę. Esther Est 19 6 13 I powiedział Zares, żonie swéj, i przyjaciołom wszystko, co mu się przydało. Któremu odpowiedzieli mędrcy, które miał w radzie, i żona jego: Jeźlić Mardocheusz jest z nasienia Żydowskiego, przed którymeś począł upadać, nie będziesz mu się mógł oprzeć, ale upadniesz przed oczyma jego. @@ -13342,7 +13488,7 @@ Esther Est 19 8 1 Dnia onego dał król Aswerus Esther królowéj dom Amana, nie Esther Est 19 8 2 I wziął król pierścień, który był kazał wziąć od Amana i dał Mardocheuszowi. A Esther postanowiła Mardocheusza nad domem swoim. Esther Est 19 8 3 I na tem nieprzestając, upadła do nóg królewskich i płakała i mówiąc do niego prosiła, aby złość Amana Agagitczyka i wymysły jego niecnotliwe, które był wymyślił przeciw Żydom, rozkazał wniwecz obrócić. Esther Est 19 8 4 A on według zwyczaju ściągnął ręką sceptrum złote, którem się łaski znak pokazował, a ona wstawszy stanęła przed nim, -Esther Est 19 8 5 I rzekła: Jeźli się podoba królowi, a jeźlim nalazła łaskę przed oczyma jego, a prośba moja nie zda [0497]mu się przeciwna, proszę, aby nowymi listy stare listy Amana, zdrajcę i nieprzyjaciela Żydów, w których rozkazał je wytracić, we wszystkich ziemiach królewskich kassowane były. +Esther Est 19 8 5 I rzekła: Jeźli się podoba królowi, a jeźlim nalazła łaskę przed oczyma jego, a prośba moja nie zda mu się przeciwna, proszę, aby nowymi listy stare listy Amana, zdrajcę i nieprzyjaciela Żydów, w których rozkazał je wytracić, we wszystkich ziemiach królewskich kassowane były. Esther Est 19 8 6 Bo jakóż będę mogła znosić zabijanie i mordowanie narodu mojego? Esther Est 19 8 7 I odpowiedział król Aswerus Estherze królowéj i Mardocheuszowi Żydowi: Dom Amanów dałem Esther, a samego kazałem zawiesić na szubienicy, iż śmiał rękę ściągnąć na Żydy. Esther Est 19 8 8 A tak napiszcie Żydom, jako się wam podoba, imieniem królewskiem, zapieczętowawszy listy sygnetem moim; bo ten był obyczaj, iż listów, które imieniem królewskiem posyłano a sygnetem jego zapieczętowano, żaden się nie śmiał sprzeciwić. @@ -13369,7 +13515,7 @@ Esther Est 19 9 11 I natychmiast liczbę onych, których pobito w Susan, do kró Esther Est 19 9 12 Który rzekł królowéj: W mieście Susan zabili Żydowie pięćset mężów i innych dziesiąci synów Amanowych: jako wielki mord mniemasz oni czynią we wszystkich krainach? Czegóż więcéj prosisz, a co chcesz, abych kazał uczynić? Esther Est 19 9 13 Któremu ona odpowiedziała: Jeźlić się królowi podoba, niechby dano moc Żydom, aby jako dziś uczynili w Susan, tak i jutro uczynili, a dziesięć synów Amanowych, aby na szubienicach zawieszono. Esther Est 19 9 14 I rozkazał król, aby się tak stało. I wnet w Susan rozbito wyrok, i dziesiąci synów Amanowych obieszono. -Esther Est 19 9 16 A gdy się zebrali Żydzi czternastego dnia miesiąca Adar, zabito w Susan trzysta mężów: ani majętność ich nie była od nich rozszarpana. +Esther Est 19 9 15 A gdy się zebrali Żydzi czternastego dnia miesiąca Adar, zabito w Susan trzysta mężów: ani majętność ich nie była od nich rozszarpana. Esther Est 19 9 16 Ale i po wszystkich ziemiach, które były pod mocą królewską, zastawowali się Żydowie za swe dusze, pobiwszy nieprzyjacioły, prześladowce swoje: tak bardzo, że doszło siedmdziesiąt i pięć tysięcy zabitych, a żaden się niczego nie tknął z ich majętności. Esther Est 19 9 17 A dzień trzynasty miesiąca Adar był u wszystkich pierwszy zabijania, a czternastego dnia zabijać przestali: który postanowili, aby był uroczysty, aby weń napotem zawżdy biesiady, wesela i uczty sprawowali. Esther Est 19 9 18 Ale ci, którzy w mieście Susan zabijali, trzynastego i czternastego dnia tegóż miesiąca zabijaniem się zabawiali, a piętnastego dnia zabijać przestali: i przetóż tenże dzień uroczysty postanowili na uczty i na wesele. @@ -13389,7 +13535,115 @@ Esther Est 19 9 31 Zachowywając dni losów a czasu swego z radością obchodzą Esther Est 19 9 32 I wszystko, co się w historyi tych ksiąg, które zowią Esther, zamyka. Esther Est 19 10 1 A król Aswerus uczynił hołdowne wszystkę ziemię i wszystkie wyspy morskie. Esther Est 19 10 2 Którego moc i panowanie i zacność i wywyższenie, którem wywyższył Mardocheusza, napisane są w księgach Medskich i Perskich: -Esther Est 19 10 3 I jako Mardocheusz, z narodu żydowskiego, był wtórym po królu Aswerusie, i wielki u Żydów, a wdzięcznym ludowi braci swéj, starając się o dobro ludu swego i mówiąc to, co należało ku pokojowi narodu swego. +Esther Est 19 10 3 I jako Mardocheusz, z narodu żydowskiego, był wtórym po królu Aswerusie, i wielki u Żydów, a wdzięcznym ludowi braci swéj, starając się o dobro ludu swego i mówiąc to, co należało ku pokojowi narodu swego. Przypisy +Esther Est 19 10 4 I rzekł Mardocheusz : „Od Boga się to stało. +Esther Est 19 10 5 Wspomniałem na sen, który widziałem, to samo znaczący, a nic się z niego nie odmieniło. +Esther Est 19 10 6 Małe źródło, które urosło w rzekę i obróciło się w światło i w słońce, i w wody wielkie się rozlało, jest to Estera, którą król wziął za żonę, i chciał, aby była królową. +Esther Est 19 10 7 A dwa smoki, to ja jestem i Aman. +Esther Est 19 10 8 Narody, które się zebrały, są to ci, którzy chcieli zgładzić imię żydowskie. +Esther Est 19 10 9 A naród mój, jest to lud izraelski, który wołał do Pana, i zachował Pan lud swój, i wybawił nas od wszystkiego złego, i uczynił znaki wielkie i dziwy między narodami. +Esther Est 19 10 10 I rozkazał, aby dwa losy były, jeden ludu Bożego, a drugi wszystkich narodów. +Esther Est 19 10 11 I przyszły oba losy na dzień, ustanowiony od owego czasu przed Bogiem dla wszystkich narodów. +Esther Est 19 10 12 I wspomniał Pan na lud swój, i zmiłował się nad swym dziedzictwem. +Esther Est 19 10 13 I będą obchodzone te dni w miesiącu Adar, czternastego i piętnastego dnia tegoż miesiąca, ze wszystką pilnością i z weselem ludu, w jedną gromadę zebranego, przez wszystkie dalsze pokolenia ludu izraelskiego." +Esther Est 19 11 1 Roku czwartego, za panowania Ptolemeusza i Kleopatry, Dosyteusz, który się podawał za kapłana z rodu lewiekiego, i Ptolemeusz, syn jego, przynieśli ten list „Purim," o którym mówili, że go przełożył Lisymach, syn Ptolemeusza w Jeruzalem. +Esther Est 19 11 2 Roku drugiego za panowania Artakserksesa wielkiego, pierwszego dnia miesiąca Nisan, widział sen Mardocheusz, syn Jaira, syna Semeja, +Esther Est 19 11 3 syna Cisa, z pokolenia Beniamina, człowiek Żyd, który mieszkał w mieście Suzie, mąż wielki i między pierwszymi dworu królewskiego. +Esther Est 19 11 4 A był z tej liczby więźniów, których przeniósł Nabuchodonozor, król babiloński, z Jeruzalem z jechoniaszem, królem judzkim. +Esther Est 19 11 5 A sen jego był taki : Pojawiły się głosy i zaburzenia, grzmoty, trzęsienia zielni i zamieszanie wielkie na ziemi ; +Esther Est 19 11 6 a oto dwa smoki wielkie i gotowe potykać się z sobą. +Esther Est 19 11 7 Na ich wołanie poruszyły się wszystkie narody, aby walczyć przeciw narodowi sprawiedliwych. +Esther Est 19 11 8 I był to dzień ciemności i niebezpieczeństwa, utrapienia i ucisku, i okrutny strach na ziemi. +Esther Est 19 11 9 I zatrwożył się naród sprawiedliwych, bojąc się nieszczęścia swego i gotowy na śmierć. +Esther Est 19 11 10 I wołali do Boga ; a gdy oni krzyczeli, źródło małe urosło w rzekę wielką i rozlało się w wielką wodę. +Esther Est 19 11 11 Światło i słońce wzeszło, i poniżeni zostali wywyższeni i pożarli sławnych. +Esther Est 19 11 12 Gdy to ujrzał Mardocheusz i wstał z łoża, myślał, co Bóg zamierzał uczynić; i wbił sobie to w głowę, chcąc wiedzieć, co by sen znaczył. +Esther Est 19 12 1 A naonczas mieszkał na dworze królewskim z Bagatą i Tarą, rzezańcami królewskimi, którzy byli odźwiernymi pałacu. +Esther Est 19 12 2 A gdy wyrozumiał myśli ich i usiłowania ich pilnie wybadał, doszedł, iż się chcieli targnąć na króla Artakserksesa, i dał o tym znać królowi. +Esther Est 19 12 3 Ten polecił obu zbadać, a gdy się przyznali, kazał zaprowadzić na śmierć. +Esther Est 19 12 4 A król to, co się stało, w kroniki wpisał; ale i Mardocheusz pamiątkę rzeczy na piśmie zostawił. +Esther Est 19 12 5 I rozkazał mu król, aby mieszkał w pałacu, dawszy mu dary za doniesienie. +Esther Est 19 12 6 A Aman, syn Amadaty, Bugejezyk, był najsławniejszym przed królem, i chciał zaszkodzić Mardocheuszowi i narodowi jego z powodu dwu rzezańców królewskich, którzy zostali straceni. Póty przedmowa. Po 3,13 Co potem idzie, na owym miejscu było położone, gdzie napisano w księdze : „I rozchwycili dobra i majętności ich," cośmy w wydaniu znaleźli. A kopia listu ta była : +Esther Est 19 13 1 „Król wielki Artakserkses od Indyj aż do Etiopii, książętom stu dwudziestu siedmiu krain i przełożonym, którzy są pod jego panowaniem, zdrowia! +Esther Est 19 13 2 Chociaż nad bardzo wielu narodami panuję i wszystek świat podbiłem pod moc swoją, nie chciałem jednak źle używać wielkości mocy, ale łaskawością i łagodnością rządzić poddanymi, aby bez żadnego strachu żywot spokojnie wiodąc, zażywali pokoju, którego wszyscy ludzie pragną. +Esther Est 19 13 3 Ale gdym się pytał radnych moich, jakby się to wypełnić mogło, jeden z nich, który mądrością i wiernością innych przechodził, i był po królu wtóry, imieniem Aman, +Esther Est 19 13 4 oznajmił mi, że jest lud po wszystkim świecie rozproszony, który nowych praw używa, i przeciwko wszystkich narodów zwyczajowi postępując królewskim rozkazaniem gardzi i zgodę wszystkich narodów swoją niezgodą targa. +Esther Est 19 13 5 Gdyśmy się o tym dowiedzieli, widząc, że jeden naród oporny przeciwko wszystkiemu rodzajowi ludzkiemu przewrotnych praw używa i naszemu rozkazaniu się sprzeciwia, a pokój i zgodę krain nam poddanych targa, rozkazaliśmy, +Esther Est 19 13 6 aby wszyscy, których Aman (który nad wszystkimi krainami jest przełożonym i wtórym po królu, i którego jak ojca naszego czcimy) wskaże, ż żbnami i z dziećmi od nieprzyjaciół swych byli wygładzeni, i żeby się nad nimi nikt nie zlitował, czternastego dnia dwunastego miesiąca, +Esther Est 19 13 7 Adara, roku niniejszego, aby złośliwi ludzie jednego dnia zstąpiwszy do otchłani, przywrócili królestwu naszemu pokój, który pogwałcili." Dotąd kopia listu. Po 4,17 Co potem idzie, znalazłem na owym miejscu napisane, gdzie czytamy: „A tak poszedłszy Mardocheusz, uczynił wszystko, co mu Estera rozkazała." Wszakże tego nie masz w żydowskim ani zgoła u żadnego tłumacza. dla pychy odmówił oznak czci Amanowi (12-14) ; prosi o wyratowanie swego ludu (IS-17). Modlitwa ludu (18). +Esther Est 19 13 8 A Mardocheusz modlił się do Pana pamiętając o wszystkich sprawach jego, i rzekł: +Esther Est 19 13 9 „Panie, Panie, Królu wszechmogący, bo w mocy twojej wszystko jest położone, i nie masz, kto by się mógł woli twej sprzeciwić, jeśli będziesz chciał zachować Izraela. +Esther Est 19 13 10 Tyś stworzył niebo i ziemię, i cokolwiek się okręgiem niebieskim zamyka. +Esther Est 19 13 11 Panem wszystkich jesteś, i nie masz, kto by się sprzeciwił majestatowi twemu. +Esther Est 19 13 12 Wszystko znasz i wiesz, żem ani z pychy, ani ze wzgardy, ani z jakiego czci pragnienia to uczynił, żem się nie kłaniał Amanowi najpyszniejszemu; +Esther Est 19 13 13 dla zachowania bowiem ludu izraelskiego gotów bym był i stopy jego całować. +Esther Est 19 13 14 Alem się bał, abym czci Boga mego nie przeniósł na człowieka i żebym się nikomu nie kłaniał oprócz Boga mego. +Esther Est 19 13 15 A teraz, Panie, Królu, Boże Abrahamów, zmiłuj się nad ludem twym, bo nas chcą nieprzyjaciele nasi wytracić i dziedzictwo twoje wygubić. +Esther Est 19 13 16 Nie gardź cząstką twoją, którąś sobie wykupił z Egiptu. +Esther Est 19 13 17 Wysłuchaj prośbę moją, a bądź miłościw działowi i sznurowi twemu, a obróć żałobę naszą w wesele, abyśmy żywi będąc, chwalili imię twoje, Panie, a nie zamykaj ust o tobie śpiewających." +Esther Est 19 13 18 Wszystek też Izrael takimże sercem i modlitwą wołał do Pana, przeto iż nad nimi pewna śmierć wisiała. dla Izraela (3-5), grzechy ludu izraelskiego (6-7), zamiary jego wrogów (8-10). Prosi Boga, by wybawił lud (11-12), by miał wzgląd na jej dobre usposobienie i by przez nią zgubił Amana (13-19). +Esther Est 19 14 1 Królowa też Estera uciekła się do Pana bojąc się niebezpieczeństwa, które nadchodziło. +Esther Est 19 14 2 A złożywszy odzienie królewskie, wzięła szaty płaczowi i żałobie przystojne, a zamiast rozlicznych olejków popiołem i gnojem głowę posypała, i ciało swe postami poniżyła, i wszystkie miejsca, na których przedtem zwykła była być wesoła, targaniem włosów napełniła. +Esther Est 19 14 3 I prosiła Pana, Boga izraelskiego, mówiąc : „Panie mój, który sam tylko jesteś Królem naszym, wspomóż mię opuszczoną i która oprócz ciebie żadnego innego pomocnika nie mam. +Esther Est 19 14 4 Nie bezpieczeństwo moje jest w ręku moich. +Esther Est 19 14 5 Słyszałam od ojca mego, żeś ty, Panie, wziął Izraela ze wszystkich na rodów, a ojców naszych ze wszystkich wstecz przodków ich, aby posiadać dziedzictwo wieczne; i uczyniłeś im jakoś rzekł. +Esther Est 19 14 6 Zgrzeszyliśmy przed oczyma twymi, a przeto nas dałeś w ręce nieprzyjaciół naszych, +Esther Est 19 14 7 bośmy służyli bogom ich. Sprawiedliwy jesteś, Panie! +Esther Est 19 14 8 Lecz teraz nie dosyć im tego, że nas ciężką niewolą ściskają, ale siłę rąk swoich mocy bałwanów przypisując, +Esther Est 19 14 9 chcą odmienić obietnice twoje, i wytracić dziedzictwo twoje, i zawrzeć usta chwalących cię, i zgasić sławę kościoła +Esther Est 19 14 10 i ołtarza twego, aby otworzyć usta pogan, i chwalić moc bałwanów, i wielbić cielesnego króla, na wieki. +Esther Est 19 14 11 Nie dawaj, Panie, berła twego tym, którzy nie są, by się nie śmiali na upadek nasz; ale obróć radę ich na nich, a tego, który się począł srożyć przeciw nam, zatrać. +Esther Est 19 14 12 Wspomnij, Panie, a ukaż się nam czasu ucisku naszego, i daj mi śmiałość, Panie, Królu bogów i wszystkiej mocy. +Esther Est 19 14 13 Daj mowę ozdobną w usta moje przed oczyma lwa, a obróć serce jego ku nienawiści nieprzyjaciela naszego, aby i on zginął, i inni, którzy się z nim zgadzają. +Esther Est 19 14 14 A nas wybaw ręką twoją i wspomóż mnie, żadnej innej pomocy nie mającą, jeno ciebie, Panie, +Esther Est 19 14 15 który masz wiadomość wszystkich rzeczy i wiesz, że w nienawiści mam chwałę grzesznych i że się brzydzę łożem nieobrzezańców i każdego obcego. +Esther Est 19 14 16 Ty znasz potrzebę moją, że się brzydzę znakiem pychy i chwały mojej, która jest na głowie mojej w dni ukazywania się mego, i że jest mi wstrętny jak szmata miesięcznej niewiasty, a nie noszę jej w dzień milczenia mego; +Esther Est 19 14 17 że nie jadałam u stołu Amana ani mi się podobała uczta królewska, anim piła wina płynnych ofiar, +Esther Est 19 14 18 i nigdy się nie weseliła służebnica twoja od tego czasu, jak tu jestem zawiedziona, aż do dnia dzisiejszego, jeno w tobie, Panie, Boże Abrahamów ! +Esther Est 19 14 19 Boże mocny nade wszystkich, wysłuchaj głosu tych, którzy żadnej innej nadziei nie mają, a wybaw nas z rąk ludzi bezbożnych i wyrwij mię z bojaźni mojej !" To też znalazłem przydane w wydaniu pospolitym. +Esther Est 19 15 1 I rozkazał jej (nie ma wątpliwości, że był to Mardocheusz), aby weszła do króla i przyczyniła się za ludem swym i za ojezyzną swoją. +Esther Est 19 15 2 Pamiętaj, rzecze, na dni uniżenia twego, jak byłaś wychowana na rękach moich, bo Aman, drugi po królu, mówił przeciwko nam na śmierć; +Esther Est 19 15 3 a ty wzywaj Pana i mów królowi, i wybaw nas od śmierci." Do 5,1-3 Także i to, co potem idzie. +Esther Est 19 15 4 A dnia trzeciego złożyła z siebie szaty ubioru swego i otoczyła się chwałą swoją. +Esther Est 19 15 5 A jaśniejąc w odzieniu królewskim i wezwawszy rządcę i zbawiciela wszystkich, Boga, wzięła z sobą dwie służebnice, +Esther Est 19 15 6 i na jednej się wspierała, jakoby od rozkoszy i od wielkiej ciała delikatności sama sobą władać nie mogła, +Esther Est 19 15 7 a druga panna szła za panią, niosąc szatę wleczącą się po ziemi. +Esther Est 19 15 8 A ona sama różaną barwą na twarzy rozlaną i wdzięcznymi a jasnymi oczyma serce swe smutne i zbytnią bojaźnią ściśniore pokrywała. +Esther Est 19 15 9 Wszedłszy tedy za porządkiem przez wszystkie drzwi stanęła przed królem, gdzie on siedział na stolicy królestwa swego, obleczony w szaty królewskie i świecący się od złota i drogich kamieni, a był srogiego wejrzenia. +Esther Est 19 15 10 A gdy podniósł oblicze swe i pałającymi oczyma gniew serca swego ukazał, upadła królowa i zbladłszy omdlałą głowę na panience służebnej położyła. +Esther Est 19 15 11 I odmienił Bóg serce króla w łaskawość, i zaraz, uląkłszy się o nią, skoczył ze stolicy, a trzymając ją swymi rękoma, ażby przyszła do siebie, tymi ją słowy uspokajał : +Esther Est 19 15 12 „Cóż ci to, Estero ? +Esther Est 19 15 13 Jam jest brat twój, nie bój się ! Nie umrzesz, bo nie dla ciebie, ale dla wszystkich innych to prawo uczynione. +Esther Est 19 15 14 Przystąp tedy a dotknij się berła." +Esther Est 19 15 15 A gdy ona milczała, wziął złote berło i położył na jej szyi, i pocałował ją, i rzekł: „Czemu mi nie mówisz?" +Esther Est 19 15 16 A ona odpowiedziała : „Ujrzałam cię, panie, jak anioła Bożego i strwożyło się serce moje dla bojaźni chwały twojej. +Esther Est 19 15 17 Albowiem zadziwiający jesteś, panie, a oblicze twoje jest pełne powabu." +Esther Est 19 15 18 A gdy mówiła, znowu upadła i ledwie nie umarła. +Esther Est 19 15 19 A król się frasował, i wszyscy słudzy jego pocieszali ją. Po 8,13 Adres (1). Częsta niewdzięczność tych, którym królowie sprzyjali (2-9). Przewrotność Amana, jego nienawiść i oszczerstwa przeciw Żydom, oraz kara (10-18). Nowe postanowienie, pozwalające Żydom używać praw swoich Kopia listu króla Artakserksesa, htóry na korzyść Żydów do wszystkich krain królestwa swego rozesłał; tego też w księdze żydowskiej nie masz. +Esther Est 19 16 1 Król wielki Artakserkses od Indyj aż do Etiopii, stu dwudziestu siedmiu ziem książętom i przełożonym, którzy są posłuszni naszemu rozkazaniu, zdrowia życzy. +Esther Est 19 16 2 Wielu ludzi dobroci panów i czci, którą im przyznali, źle na pychę używało, +Esther Est 19 16 3 i nie tylko poddanych królewskich zagubić usiłują, ale chwały, którą im dano, nie umiejąc użyć, przeciw tym, którzy ją dali, zdradę knują. +Esther Est 19 16 4 A mało na tym mają, że nie dziękują za dobrodziejstwa i gwałcą prawo łaski im okazanej, ale też mniemają, że dekretu Boga, który wszystko widzi, ujść mogą. +Esther Est 19 16 5 I tak daleko w szaleństwie zaszli, że tych, którzy urzędów sobie zwierzonych pilnie przestrzegają i tak się we wszystkim sprawują, aby byli godni pochwały wszystkich, kłamstwami tajemnymi wywrócić usiłują, +Esther Est 19 16 6 podczas gdy uszy pańskie proste i ze swego przyrodzenia innych szanujące, chytrą zdradą oszukują; +Esther Est 19 16 7 co i ze starych historyj dowodzi się, i z tego, co się na każdy dzień dzieje, jako złym niektórych ludzi poduszczeniem chęci królewskie bywają skażone. +Esther Est 19 16 8 Przeto potrzeba obmyślać pokój wszystkich krain. +Esther Est 19 16 9 A nie macie mniemać, jeśli różne rzeczy rozkazujemy, żeby to z lekkości myśli naszej pochodziło, ale że według sposobu i potrzeby czasu, jak żąda pożytek rzeczypospolite, wyroki wydajemy. +Esther Est 19 16 10 Żebyście zaś to, co mówimy, jaśniej zrozumieli, Aman, syn Amadaty, sercem i rodem Macedończyk, i od krwi perskiej daleki, i naszą dobrotliwość okrucieństwem swym kalający, jako obcy od nas był przyjęty, +Esther Est 19 16 11 i tak wielkiej łaskawości doznał względem siebie, że go ojcem naszym zwano i kłaniali się mu wszyscy jako drugiemu po królu. +Esther Est 19 16 12 Ten się w tak wielką nadętość pychy podniósł, że się o to starał, aby nas i królestwa i ducha pozbawić. +Esther Est 19 16 13 Albowiem Mardocheusza, za którego wiernością i dobrodziejstwem żyjemy, i towarzyszkę królestwa naszego, Esterę, ze wszystkim narodem ich nowymi jakimiś a niesłychanymi chytrościami żądał na śmierć, +Esther Est 19 16 14 to zamierzając, aby ich pobiwszy zasadzkę uczynić na opuszczenie nasze i królestwo perskie do Macedończyków przenieść. +Esther Est 19 16 15 A my znaleźliśmy,· że Żydzi, od najniegodziwszego ze wszystkich ludzi na śmierć skazani, w niczym zgoła winnymi nie są, +Esther Est 19 16 16 ale przeciwnie praw sprawiedliwych używają i są synami najwyższego i najświętszego; i zawsze żyjącego Boga, za którego dobrodziejstwem i ojcom naszym, i nam królestwo jest dane, i aż po dziś dzień zachowane: +Esther Est 19 16 17 Przeto owe listy, które on był naszym imieniem rozesłał, wiedzcie, że są zniesione; +Esther Est 19 16 18 a dla tej zbrodni przed bramami tego miasta, to jest Susan, i ten, który knował, i wszystek ród jego na szubienicach wisi; nie my, ale Bóg oddał mu, co zasłużył. +Esther Est 19 16 19 A wyrok ten, który teraz ślemy, po wszystkich miastach niech będzie zawieszony, żeby wolno było Żydom używać praw swoich. +Esther Est 19 16 20 A macie im dopomagać, aby tych, którzy się na mordowanie ich gotowali, mogli zabijać trzynastego dnia miesiąca dwunastego, który zowią Adar. +Esther Est 19 16 21 Albowiem ten dzień smutku i żałości Bóg wszechmogący odmienił im w radość. +Esther Est 19 16 22 Stąd i wy między inne dni święte ten dzień policzcie i obchodźcie go z wszelką radością, aby i na potem wiedziano, że wszyscy, +Esther Est 19 16 23 którzy Persom wiernie służą, godną za wierność swą zapłatę otrzymują ; a którzy królestwu ich są na zdradzie, giną za zbrodnię. +Esther Est 19 16 24 A wszelka kraina i miasto, które by nie chciało być uczestnikiem tego święta, niech mieczem i ogniem zginie, i niech tak będzie wygładzone, żeby nie tylko ludziom ale i zwierzętom drogi przez nie na wieki nie było, na przykład wzgardy i nieposłuszeństwa. Księgi Job Job Hi 20 1 1 Mąż był w ziemi Hus, imieniem Job, a był to mąż szczery i prosty i bojący się Boga, odstępujący od złego. Job Hi 20 1 2 I urodziło mu się siedm synów a trzy córki. Job Hi 20 1 3 A majętność jego była siedm tysięcy owiec i trzy tysiące wielbłądów, pięćset téż jarzm wołów i pięćset oślic i czeladzi bardzo wiele: i był to mąż wielki między wszystkimi wschodnimi. @@ -13397,7 +13651,7 @@ Job Hi 20 1 4 I chadzali synowie jego i sprawowali uczty wedle domów, każdy dn Job Hi 20 1 5 A gdy się wkoło obeszły dni biesiady, posyłał do nich Job i poświęcał je, a wstawszy rano, ofiarował całopalenia za każdego z nich. Bo mówił: By snadź nie zgrzeszyli synowie moi a nie błogosławili Bogu w sercach swoich. Tak czynił Job po wszystkie dni. Job Hi 20 1 6 A niektórego dnia, gdy przyszli synowie Boży, aby stali przed Panem, był téż między nimi i szatan. Job Hi 20 1 7 Któremu rzekł Pan: Zkąd idziesz? który odpowiadając rzekł: Zkrążyłem ziemię i schodziłem ją. -Job Hi 20 1 8 I rzekł Pan do niego: A baczyłżeś Joba, sługę mego, że mu [0500]niemasz na ziemi podobnego, człowiek szczery i prosty a bojący się Boga i odstępujący od złego? +Job Hi 20 1 8 I rzekł Pan do niego: A baczyłżeś Joba, sługę mego, że mu niemasz na ziemi podobnego, człowiek szczery i prosty a bojący się Boga i odstępujący od złego? Job Hi 20 1 9 Któremu szatan odpowiadając rzekł: Aza się Job darmo Boga boi? Job Hi 20 1 10 Azażeś go ty nie ogrodził i dom jego i wszystkę majętność wokoło zewsząd? błogosławiłeś uczynkom rąk jego, i dobytek jego rozrósł się na ziemi. Job Hi 20 1 11 Ale ściągnij trochę rękę twoję a dotknij wszystkiego, co ma, jeźlić w oczy błogosławić nie będzie. @@ -13422,7 +13676,7 @@ Job Hi 20 2 7 Wyszedłszy tedy szatan od oblicza Pana, zaraził Joba wrzodem bar Job Hi 20 2 8 Który ropę skorupą oskrobywał, siedząc na gnoju. Job Hi 20 2 9 I rzekła mu żona jego: A jeszczeż trwasz w prostocie twojéj? Błogosław Bogu, a umrzyj. Job Hi 20 2 10 Który rzekł do niéj: Jako jedna z niewiast szalonych rzekłaś. Jeźliśmy przyjęli dobra z ręki Bożéj, złego czemubyśmy przyjmować nie mieli? W tem wszystkiem Job nie zgrzeszył usty swemi. -Job Hi 20 2 11 Usłyszawszy tedy trzéj przyjaciele Jobowi wszystko złe, które nań przypadło, przyszli każdy z miejsca swego, Eliphas Themanitczyk i Baldad Suhitczyk i Sophar Naamathczyk; bo się byli zmówili, żeby [0501]pospołu przyszedłszy nawiedzili go i cieszyli. +Job Hi 20 2 11 Usłyszawszy tedy trzéj przyjaciele Jobowi wszystko złe, które nań przypadło, przyszli każdy z miejsca swego, Eliphas Themanitczyk i Baldad Suhitczyk i Sophar Naamathczyk; bo się byli zmówili, żeby pospołu przyszedłszy nawiedzili go i cieszyli. Job Hi 20 2 12 A podniósłszy zdaleka oczy swe, nie poznali go i zakrzyknąwszy płakali: a rozdarłszy szaty swe, sypali proch na głowy swe ku niebu. Job Hi 20 2 13 I siedzieli z nim na ziemi siedm dni i siedm nocy, a żaden do niego słowa nie mówił; bo widzieli, że boleść była gwałtowna. Job Hi 20 3 1 Potem Job otworzył usta swe i złorzeczył dniowi swemu, @@ -13462,6 +13716,7 @@ Job Hi 20 4 8 I owszem widziałem te, którzy czynią nieprawość i sieją bole Job Hi 20 4 9 Że za dmuchnieniem Bożem zginęli i duchem gniewu jego zniszczeli. Job Hi 20 4 10 Ryk lwi i głos lwice i zęby lwich szczeniąt skruszone są. Job Hi 20 4 11 Tygrys zginął, iż nie miał łupu, i szczenięta lwie rozproszyły się. +Job Hi 20 4 12 Ale do mnie rzeczone jest słowo skryte, a jakoby ukradkiem przyjęło ucho moje żyły szeptania jego. Job Hi 20 4 13 W okropności widzenia nocnego, gdy sen na ludzie zwykł przypadać, Job Hi 20 4 14 Zjął mię strach i drżenie, i wszystkie kości moje przestraszone są. Job Hi 20 4 15 A gdy duch szedł przy bytności mojéj, wstały włosy ciała mego. @@ -13499,7 +13754,7 @@ Job Hi 20 5 25 Doznasz téż, iż rozliczne będzie nasienie twoje, i potomstwo Job Hi 20 5 26 Wnidziesz w dostatku do grobu, jako wnoszą kopę pszenice czasu swego. Job Hi 20 5 27 Oto jakośmy tego doszli, takci jest: co usłyszawszy umysłem rozbieraj. Job Hi 20 6 1 A Job odpowiadając, rzekł: -Job Hi 20 6 2 Daj, Boże, aby grzechy moje którymich gniew zasłużył, i nędza, [0503]którą cierpię, były włożone na wagę: +Job Hi 20 6 2 Daj, Boże, aby grzechy moje którymich gniew zasłużył, i nędza, którą cierpię, były włożone na wagę: Job Hi 20 6 3 Jako piasek morski ta by się cięższa ukazała: ztądże i słowa moje pełne są boleści. Job Hi 20 6 4 Albowiem strzały Pańskie we mnie są, których gniew wypił ducha mego, a strachy pańskie walczą przeciwko mnie. Job Hi 20 6 5 Izali będzie ryczał leśny osieł, gdy ma trawę? albo wół będzie ryczał, gdy stanie u pełnego żłobu? @@ -13537,7 +13792,7 @@ Job Hi 20 7 6 Dni moje przeminęły prędzéj, niźli tkacz płótno obrzyna, i Job Hi 20 7 7 Wspomnij, iż żywot mój wiatrem jest: i oko moje nie wróci się, aby widziało dobra. Job Hi 20 7 8 Ani mię ogląda wzrok człowieczy: oczy twoje na mię, a nie będzie mię. Job Hi 20 7 9 Jako niszczeje obłok i przemija, tak, który zstąpi do piekła, nie wynidzie. -Job Hi 20 7 10 Ani się wróci więcéj do domu [0504]swego, ani go daléj pozna miejsce jego. +Job Hi 20 7 10 Ani się wróci więcéj do domu swego, ani go daléj pozna miejsce jego. Job Hi 20 7 11 Przetóż i ja nie zfolguję ustom moim, mówić będę w udręczeniu ducha mego: będę się rozmawiał z gorzkością dusze mojéj. Job Hi 20 7 12 Izażem ja jest morze, albo wieloryb, żeś mię obtoczył ciemnicą? Job Hi 20 7 13 Jeźli rzekę: Pocieszy mię łóżko moje i ulży mi się, gdy będę z sobą mówił na pościeli mojéj: @@ -13573,7 +13828,7 @@ Job Hi 20 8 21 Aż się napełnią śmiechu usta twoje, a wargi twe wykrzykania. Job Hi 20 8 22 Którzy cię mają w nienawiści, obleczeni będą wstydem, i przybytek niezbożnych nie będzie. Job Hi 20 9 1 Odpowiadając Job, rzekł: Job Hi 20 9 2 Prawdziwie wiem, iż tak jest, a iż nie będzie usprawiedliwion człowiek przyrównany Bogu. -Job Hi 20 9 3 Będzieli się z nim chciał [0505]spierać, nie będzie mu mógł odpowiedzieć jednego za tysiąc. +Job Hi 20 9 3 Będzieli się z nim chciał spierać, nie będzie mu mógł odpowiedzieć jednego za tysiąc. Job Hi 20 9 4 Mądry jest sercem i mocny siłą: kto się mu sprzeciwił a miał pokój? Job Hi 20 9 5 Który przeniósł góry, a nie wiedzieli ci, które wywrócił w zapalczywości swojéj. Job Hi 20 9 6 Który wzrusza ziemię z miejsca jéj, i słupy jéj wstrzęsają się. @@ -13610,6 +13865,7 @@ Job Hi 20 10 1 Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim: puszczę przeciw sobie Job Hi 20 10 2 Rzeknę Bogu: Nie potępiaj mię: pokaż mi, przecz mię tak sądzisz? Job Hi 20 10 3 Aza się dobrze tobie widzi, żebyś mię potwarzył i ucisnął mię, robotę rąk twoich, a radę niezbożników wspomagał? Job Hi 20 10 4 Aza ty masz oczy cielesne? albo, jako widzi człowiek, i ty widzieć będziesz? +Job Hi 20 10 5 Izali jako dni człowiecze dni twoje? a lata twoje są jako czasy ludzkie? Job Hi 20 10 6 Żebyś się miał pytać o nieprawości mojéj, i dowiadować się o grzechu moim? Job Hi 20 10 7 I żebyś wiedział, żem nic niepobożnego nie czynił, gdyż niemasz żadnego, któryby mógł wyrwać z ręki twojéj? Job Hi 20 10 8 Ręce twoje uczyniły mię i utworzyły mię wszystkiego wokoło: a tak mię nagle strącasz? @@ -13644,7 +13900,7 @@ Job Hi 20 11 14 Jeźli nieprawość, która jest w ręce twéj, oddalisz od sieb Job Hi 20 11 15 Tedy będziesz mógł podnieść oblicze twoje bez zmazy i będziesz stały i nie będziesz się bał. Job Hi 20 11 16 Zapomnisz téż nędze: jako na wody, które upłynęły, wspominać będziesz. Job Hi 20 11 17 A jako jasność południowa wznidzie tobie pod wieczór: a gdy się będziesz mniemał być zniszczonym, wznidziesz jako jutrzenka. -Job Hi 20 11 18 I będziesz miał ufanie [0507]przełożywszy przed sie nadzieję: a wkopany bezpiecznie spać będziesz. +Job Hi 20 11 18 I będziesz miał ufanie przełożywszy przed sie nadzieję: a wkopany bezpiecznie spać będziesz. Job Hi 20 11 19 Odpoczywać będziesz, a nie będzie, ktoby cię straszył: i będą prosić oblicza twego mnodzy. Job Hi 20 11 20 A oczy niezbożników ustaną, i ucieczka od nich zginie: a nadzieja ich obrzydliwość dusze. Job Hi 20 12 1 A Job odpowiadając, rzekł: @@ -13682,6 +13938,7 @@ Job Hi 20 13 7 Azaż Bóg potrzebuje waszego kłamstwa, żebyście za nim mówil Job Hi 20 13 8 Czyli się na osobę jego oglądacie? a miasto Boga sądzić usiłujecie? Job Hi 20 13 9 Albo mu się podobać będzie, któremu nic tajno być nie może? albo będzie oszukan jako człowiek waszemi zdradami? Job Hi 20 13 10 On was strofować będzie; bo się w skrytości oglądacie na osobę jego. +Job Hi 20 13 11 Wnet, skoro się ruszy, zatrwoży was, a strach jego przypadnie na was. Job Hi 20 13 12 Pamiątka wasza przypodobiona będzie popiołowi, i obrócą się w błoto szyje wasze. Job Hi 20 13 13 Pomilczcie trochę, że będę mówił, co mi kolwiek na myśl pryjdzie. Job Hi 20 13 14 Czemuż targam ciało swe zębami moimi, a duszę swą noszę w rękach moich? @@ -13717,7 +13974,7 @@ Job Hi 20 14 15 Zawołasz mię, a ja odpowiem tobie: dziełowi rąk twoich podas Job Hi 20 14 16 Tyś wprawdzie kroki moje policzył: ale przepuść grzechom moim. Job Hi 20 14 17 Zapieczętowałeś jako w worku przestępstwa moje, aleś uleczył nieprawość moję. Job Hi 20 14 18 Góra upadłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego. -Job Hi 20 14 19 Wody wydrążają kamienie, a [0509]powodzią z nienagła ziemia się psuje: więc téż takież człowieka zatracisz. +Job Hi 20 14 19 Wody wydrążają kamienie, a powodzią z nienagła ziemia się psuje: więc téż takież człowieka zatracisz. Job Hi 20 14 20 Umocniłeś go maluczko, aby wiecznie przeminął: odmienisz twarz jego i wypuścisz go. Job Hi 20 14 21 Bądź zacni będą synowie jego, bądź téż niezacni, nie zrozumie. Job Hi 20 14 22 A wszakóż ciało jego póki żyw boleć będzie, a dusza jego nad samym sobą płakać będzie. @@ -13793,7 +14050,7 @@ Job Hi 20 17 11 Dni moje przeminęły, myśli moje rozerwane są, trapiąc serce Job Hi 20 17 12 Noc obróciły w dzień: a po ciemnościach zaś spodziewam się światłości. Job Hi 20 17 13 Jeźli czekać będę, piekło jest domem moim: i w ciemnościach usłałem łóżko moje. Job Hi 20 17 14 Rzekłem zgniłości: Ojcem moim jesteś: matką moją i siostrą moją robakom. -Job Hi 20 17 15 Gdzież tedy teraz jest [0511]oczekawanie moje? a cierpliwość moję kto obaczywa? +Job Hi 20 17 15 Gdzież tedy teraz jest oczekawanie moje? a cierpliwość moję kto obaczywa? Job Hi 20 17 16 Do najgłębszego piekła zstąpią wszystkie rzeczy moje: cóż mniemasz, że wżdy tam będę miał odpoczynienie? Job Hi 20 18 1 A odpowiadając Baldad Suchitczyk, rzekł: Job Hi 20 18 2 A dokądże słowa miotać będziecie? Wyrozumijcie pierwéj, tóż mówmy. @@ -13830,7 +14087,7 @@ Job Hi 20 19 11 Rozgniewała się na mię zapalczywość jego, i tak mię miał Job Hi 20 19 12 Pospołu przyszli zbójcy jego i uczynili sobie drogę przez mię i oblegli przybytek mój wkoło. Job Hi 20 19 13 Bracią moją oddalił odemnie, a znajomi moi jako obcy odeszli odemnie. Job Hi 20 19 14 Opuścili mię bliscy moi: a ci, którzy mię znali, zapamiętali mię. -Job Hi 20 19 15 Komornicy domu mego i [0512]służebnice moje mieli mię jako obce, i byłem w oczach ich jako cudzy. +Job Hi 20 19 15 Komornicy domu mego i służebnice moje mieli mię jako obce, i byłem w oczach ich jako cudzy. Job Hi 20 19 16 Wołałem sługi mego, a nie odpowiedział, usty własnemi praszałem go. Job Hi 20 19 17 Tchem moim brzydziła się żona moja: i modliłem się synów żywota mego. Job Hi 20 19 18 Głupi téż gardzili mną: a gdym od nich odszedł, uwłaczali mi. @@ -13909,7 +14166,7 @@ Job Hi 20 21 32 On do grobów wiedzion będzie, a w gromadzie umarłych czuć b Job Hi 20 21 33 Słodki był piaskowi Kocytu: a za sobą wszelkiego człowieka pociągnie, a przed sobą niezliczone. Job Hi 20 21 34 Jakóż tedy cieszycie mię próżno, gdyż wasza odpowiedź pokazała się być przeciwna prawdzie. Job Hi 20 22 1 A odpowiadając Elipgas Themanitczyk, rzekł: -Job Hi 20 22 2 Izali człowiek może być [0514]przyrównan Bogu, choćby był nauki doskonałéj? +Job Hi 20 22 2 Izali człowiek może być przyrównan Bogu, choćby był nauki doskonałéj? Job Hi 20 22 3 Co za pożytek Bogu jest, jeźli sprawiedliwym będziesz? albo co mu dajesz, jeźli będzie niepokalana droga twoja? Job Hi 20 22 4 Aza bojąc się strofować cię będzie, i przyjdzie z tobą na sąd? Job Hi 20 22 5 A nie dla złości twojéj wielkiéj, i nieskończonych nieprawości twoich? @@ -13949,7 +14206,7 @@ Job Hi 20 23 8 Pójdęli na wschód słońca, nie widać go: jeźli na zachód, Job Hi 20 23 9 Jeźli w lewo, cóż uczynię? nie uchwycę go: jeźli się obrócę w prawo, nie ujrzę go. Job Hi 20 23 10 A on lepak wie drogę moję, i doświadczył mię jako złota, które przez ogień przechodzi. Job Hi 20 23 11 Za śladem jego szła noga moja: strzegłem drogi jego i nie zstępowałem z niéj. -Job Hi 20 23 12 Od przykazania ust jego nie [0515]odstępowałem: a w zanadrzu mojem skryłem słowa ust jego. +Job Hi 20 23 12 Od przykazania ust jego nie odstępowałem: a w zanadrzu mojem skryłem słowa ust jego. Job Hi 20 23 13 Sam on bowiem jest, a żaden nie może odwrócić myśli jego: a dusza jego, czegokolwiek chciała, to czynił. Job Hi 20 23 14 Ody wypełni nademną wolą swoję, i wiele innych rzeczy takowych ma pogotowiu. Job Hi 20 23 15 I dlategom zatrwożon jest od oblicza jego, a patrząc nań jestem zjęty bojaźnią. @@ -13984,6 +14241,7 @@ Job Hi 20 25 1 A odpowiadając Baldad Suchytczyk, rzekł: Job Hi 20 25 2 Moc i strach u onego jest, który czyni zgodę na wysokościach swoich. Job Hi 20 25 3 Izali jest liczba żołnierzów jego? i nad kim nie wznidzie światło jego? Job Hi 20 25 4 Izali usprawiedliwion być może człowiek przyrównany Bogu? albo się czystym okazać urodzony z niewiasty? +Job Hi 20 25 5 Oto i księżyc nie świeci, i gwiazdy nie są czyste przed oczyma jego. Job Hi 20 25 6 Jako daleko więcéj człowiek, zgniłość, i syn człowieczy robak? Job Hi 20 26 1 A odpowiadając Job, rzekł: Job Hi 20 26 2 Czyimżeś pomocnikiem? aza nie słabego? i podpierasz ramię tego, który nie jest mocny? @@ -14061,6 +14319,7 @@ Job Hi 20 29 8 Widzieli mię młodzieńcy i kryli się, a starcy powstawszy, sta Job Hi 20 29 9 Książęta przestawali mówić i kładły palec na usta swoje. Job Hi 20 29 10 Przełożeni głos swój hamowali, a język ich przylegał do ich podniebienia. Job Hi 20 29 11 Ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące świadectwo mi dawało. +Job Hi 20 29 12 Przeto żem wybawił ubogiego krzyczącego i sierotę, która nie miała pomocnika. Job Hi 20 29 13 Błogosławieństwo tego, który miał zginąć, na mię przychodziło, a serce wdowy cieszyłem. Job Hi 20 29 14 Obłóczyłem się w sprawiedliwość: i przyodziewałem się jako szatą i koroną sądem moim. Job Hi 20 29 15 Byłem okiem ślepemu, a nogą chromemu. @@ -14096,7 +14355,7 @@ Job Hi 20 30 19 Jestem przyrównan błotu i stałem się podobnym perzowi i popi Job Hi 20 30 20 Wołam do ciebie, a nie wysłuchawasz mię: stoję, a nie patrzysz na mię. Job Hi 20 30 21 Odmieniłeś mi się w okrutnego a w twardości ręki twojéj sprzeciwiasz mi się. Job Hi 20 30 22 Podniósłeś mię i jako na wietrze postawiwszy, uderzyłeś mię duże o ziemię. -Job Hi 20 30 23 Wiem, że mię podasz śmierci, [0519]gdzie jest postanowiony dom wszelkiemu żywiącemu. +Job Hi 20 30 23 Wiem, że mię podasz śmierci, gdzie jest postanowiony dom wszelkiemu żywiącemu. Job Hi 20 30 24 Wszakóż nie ku wyniszczeniu ich ściągasz rękę twoje, a jeźli upadną, sam zbawisz. Job Hi 20 30 25 Płakałem kiedyś nad onym, który był utrapiony, i użaliła się dusza moja ubogiemu. Job Hi 20 30 26 Czekałem dobra, a przyszło na mię złe: czekałem światłości, i wypadły ciemności. @@ -14134,7 +14393,7 @@ Job Hi 20 31 26 Jeźlim widział słońce, gdy się świeciło, i księżyc jasn Job Hi 20 31 27 I radowało się w tajemności serce moje, i całowałem rękę moję usty memi: Job Hi 20 31 28 To jest nieprawość największa i zaprzenie przeciw Bogu najwyższemu. Job Hi 20 31 29 Jeźlim się radował z upadku tego, który mię nienawidział, i weseliłem się, że go nieszczęście potkało: -Job Hi 20 31 30 (Bom nie wydawał ku grzeszeniu [0520]gardła mego, abym żądał przeklinając duszę jego. +Job Hi 20 31 30 (Bom nie wydawał ku grzeszeniu gardła mego, abym żądał przeklinając duszę jego. Job Hi 20 31 31 Jeźli nie mówili mężowie przybytku mego: Ktoby dał z mięsa jego, abyśmy się nasycili? Job Hi 20 31 32 Przed domem nie stał przychodzień, drzwi moje podróżnemu otworzone były.) Job Hi 20 31 33 Jeźlim zakrywał grzech mój jako człowiek i kryłem w zanadrzu mojem nieprawość moję: @@ -14144,7 +14403,7 @@ Job Hi 20 31 36 Abych je nosił na ramieniu swojem a włożył je na się jako w Job Hi 20 31 37 Na każdym kroku moim będę je czytał i jako książęciu będę je ofiarował. Job Hi 20 31 38 Jeźli przeciwko mnie ziemia moja woła, a z nią zagony jéj płaczą: Job Hi 20 31 39 Jeźlim owoce jéj jadł bez pieniędzy i trapiłem duszę oraczów jéj: -Job Hi 20 31 40 Miasto pszenice niech mi się rodzi oset, a miasto jęczmienia ciernie. +Job Hi 20 31 40 Miasto pszenice niech mi się rodzi oset, a miasto jęczmienia ciernie. Skończyły się słowa Jobowe. Job Hi 20 31 41 Skończyły się słowa Jobowe. Job Hi 20 32 1 I zaniechali ci trzej mężowie odpowiadać Jobowi, że się sobie zdał być sprawiedliwym. Job Hi 20 32 2 I obruszył się i rozgniewał się bardzo Eliu, syn Barachel, Buzytczyk, z rodu Ram: a rozgniewał się na Joba, przeto że się sprawiedliwym być powiadał przed Bogiem. @@ -14169,7 +14428,7 @@ Job Hi 20 32 20 Będę mówił, a wytchnę malutko: otworzę wargi moje i odpowi Job Hi 20 32 21 Nie będę miał względu na osobę męża, a Boga z człowiekiem równać nie będę. Job Hi 20 32 22 Bo niewiem, jako długo trwać będę, a jeźli mię w rychle weźmie Stworzyciel mój. Job Hi 20 33 1 Słuchaj tedy, Jobie, wymów moich, a przyjmij do uszu wszystkie mowy moje. -Job Hi 20 33 2 Otom otworzył usta moje, niech [0521]mówi język mój w podniebieniu mojem. +Job Hi 20 33 2 Otom otworzył usta moje, niech mówi język mój w podniebieniu mojem. Job Hi 20 33 3 Z szczerego serca mego mowy moje, a czyste zdanie wargi moje mówić będą. Job Hi 20 33 4 Duch Boży uczynił mię, i natchnienie Wszechmocnego ożywiło mię. Job Hi 20 33 5 Możeszli, odpowiedz mi: a stań przeciwko twarzy mojéj. @@ -14210,6 +14469,7 @@ Job Hi 20 34 6 W sądzeniu mojem bowiem kłamstwo jest: gwałtowna strzała moja Job Hi 20 34 7 Któryż jest mąż jako Job, który pije urąganie jako wodę? Job Hi 20 34 8 Który chodzi z czyniącymi nieprawość i nakłada z mężami niezbożnymi? Job Hi 20 34 9 Rzekł bowiem: Nie będzie się podobał mąż Bogu, chociaby z nim bieżał. +Job Hi 20 34 10 Dlatego, mężowie rozumni, słuchajcie mię: Uchowaj, Boże, aby miała być w Bogu niezbożność, a w Wszechmocnym nieprawość. Job Hi 20 34 11 Bo dzieło człowiecze odda mu: a według drogi każdego odpłaci im. Job Hi 20 34 12 Zaprawdę bowiem Bóg nie potępi bez przyczyny, ani Wszechmocny wywróci sądu. Job Hi 20 34 13 Kogóż inszego przełożył nad ziemią? albo kogo postawił nad światem, który stworzył? @@ -14245,7 +14505,7 @@ Job Hi 20 35 5 Pojrzyj w niebo a obacz: i przypatrz się powietrzu, że wyższe Job Hi 20 35 6 Jeźli zgrzeszysz, cóż mu zaszkodzisz? a jeźli się rozmnożą nieprawości twoje, cóż uczynisz przeciwko niemu? Job Hi 20 35 7 A jeźli sprawiedliwie czynić będziesz, cóż mu darujesz? albo co z ręki twojéj weźmie? Job Hi 20 35 8 Człowiekowi, który tobie podobny jest, zaszkodzi bezbożność twoja, a syna człowieczego wspomoże sprawiedliwość twoja. -Job Hi 20 35 9 Dla mnóstwa potwarców wołać [0523]będą, i będą narzekać dla mocy ramienia okrutników. +Job Hi 20 35 9 Dla mnóstwa potwarców wołać będą, i będą narzekać dla mocy ramienia okrutników. Job Hi 20 35 10 I nie rzekł: Gdzież jest Bóg, który mię uczynił, który dał pieśni w nocy? Job Hi 20 35 11 Który nas uczy więcéj nad bydlęta ziemskie, i nad ptastwo niebieskie ćwiczy nas. Job Hi 20 35 12 Tam wołać będą, a nie wysłucha dla pychy złych. @@ -14324,6 +14584,7 @@ Job Hi 20 38 11 I rzekłem: Aż poty przyjdziesz, a daléj nie postąpisz i tu r Job Hi 20 38 12 Azaś ty po narodzeniu twojem rozkazał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jéj? Job Hi 20 38 13 I trzymałeś strząsając kończyny ziemie, i wytrząsnąłeś z niéj niepobożne? Job Hi 20 38 14 Będzie przywrócona jako błoto pieczęć, i będzie stała jako odzienie: +Job Hi 20 38 15 Odjęta będzie od niezbożników światłość ich, i ramię wysokie złamane będzie. Job Hi 20 38 16 Azaś wszedł do głębokości morskich i przechodziłeś się po dnie przepaści? Job Hi 20 38 17 Azać otworzone są bramy śmierci, i widziałeś drzwi ciemne? Job Hi 20 38 18 Azaś oglądał szerokość ziemie? powiedz mi, jeźli wiesz wszystko? @@ -14366,6 +14627,7 @@ Job Hi 20 39 13 Pióro strusiowe podobne jest piórom herodyona i jastrząbowym. Job Hi 20 39 14 Gdy zostawia jajca swoje na ziemi, ty je podobno w piasku zagrzejesz? Job Hi 20 39 15 Zapomnina, że je noga podeptać może, albo zwierz polny zetrzeć. Job Hi 20 39 16 Zatwardza się przeciw dzieciom swoim, jakoby nie jego były: próżno pracował, gdyż żadna bojaźń nie przymuszała. +Job Hi 20 39 17 Bo mu Bóg odjął mądrość i nie dał wyrozumienia. Job Hi 20 39 18 Gdy czas przyjdzie, skrzydła ku górze podnosi: śmieje się z konia i z jeźdźca jego. Job Hi 20 39 19 Izali dasz koniowi moc, a obtoczysz szyję jego rżaniem? Job Hi 20 39 20 Izali go spędzisz jako szarańczą? sława nozdrzy jego strach. @@ -14409,6 +14671,7 @@ Job Hi 20 40 22 Izali rozmnoży do ciebie prośby, albo będzie z tobą mówił Job Hi 20 40 23 Izali uczyni przymierze z tobą, i weźmiesz go za sługę wiecznego? Job Hi 20 40 24 Aza naigrawać go będziesz jako ptaszka, albo go uwiążesz dziewkom twoim? Job Hi 20 40 25 Zrąbają go przyjaciele, rozdzielą go kupcy? +Job Hi 20 40 26 Izali napełnisz niewody skórą jego, albo wierszą rybną głowę jego? Job Hi 20 40 27 Włóż nań rękę twoję: wspomnij na bitwę, a więcéj nie przydawaj mówić. Job Hi 20 40 28 Oto nadzieja jego omyli go, a przed oczyma wszystkich stracon będzie. Job Hi 20 41 1 Nie jako okrutny obudzę go; bo któż się może sprzeciwić twarzy mojéj? @@ -14444,14 +14707,14 @@ Job Hi 20 42 5 Słuchem ucha słyszałem cię: a teraz oko moje widzi cię. Job Hi 20 42 6 Przetóż sam siebie winuję i czynię pokutę w perzu i w popiele. Job Hi 20 42 7 A gdy Pan odmówił te słowa do Joba, rzekł do Eliphaza Themanitczyka: Rozgniewała się zapalczywość moja na cię i na dwa przyjacioły twoje, iżeście nie mówili przedemną prawie, jako Job, sługa mój. Job Hi 20 42 8 A tak weźmijcie sobie siedm byków i siedm baranów, a idźcie do sługi mego Joba, a ofiarujcie całopalenie za siebie: a Job, sługa mój, będzie się za was modlił: oblicze jego przyjmę, aby wam głupstwo nie było poczytane; boście nie mówili prawie ku mnie, jako Job, sługa mój. -Job Hi 20 42 9 Poszli tedy Eliphaz Themanitczyk i Baldad Suhitczyk i Sophar Naamathczyk i uczynili, jako był Pan [0528]do nich mówił, i przyjął Pan oblicze Jobowe. +Job Hi 20 42 9 Poszli tedy Eliphaz Themanitczyk i Baldad Suhitczyk i Sophar Naamathczyk i uczynili, jako był Pan do nich mówił, i przyjął Pan oblicze Jobowe. Job Hi 20 42 10 Nawrócił się téż Pan na pokutę Jobowę, gdy się on modlił z przyjacioły swoje. I przyczynił Pan wszego, cokolwiek miał Job, w dwójnasób. Job Hi 20 42 11 A bracia jego wszyscy przyszli do niego i wszystkie siostry jego i wszyscy, którzy go przedtem znali, i jedli z nim chleb w domu jego i kiwali nad nim głową i cieszyli go ze wszego złego, które nań był Pan przepuścił: i dali mu każdy owcę jednę, i nausznicę złotą jednę. Job Hi 20 42 12 A Pan błogosławił poślednim czasom Jobowym więcéj niźli początkowi jego. I miał czternaście tysięcy owiec i sześć tysięcy wielbłądów i tysiąc jarzm wołów i tysiąc oślic. Job Hi 20 42 13 Miał téż siedm synów i trzy córki. Job Hi 20 42 14 I dał imię jednéj Dzień, a drugiéj imię Kassya, a trzeciéj imię Róg barwiczki. Job Hi 20 42 15 I nie nalazły się niewiasty tak piękne, jako córki Jobowe, we wszystkiéj ziemi: i dał im ojciec ich dziedzictwo między bracią ich. -Job Hi 20 42 16 A Job żył potem sto i czterdzieści lat i widział syny swe i syny synów swoich aż do czwartego pokolenia, i umarł będąc stary i pełen dni. +Job Hi 20 42 16 A Job żył potem sto i czterdzieści lat i widział syny swe i syny synów swoich aż do czwartego pokolenia, i umarł będąc stary i pełen dni. Przypisy Psalms Ps 21 1 1 Błogosławiony mąż, który nie chodził w radzie niezbożnych, i na drodze grzesznych nie stał, i na stolicy zaraźliwości nie siedział. Psalms Ps 21 1 2 Ale w zakonie Pańskim wola jego, a w zakonie jego będzie rozmyślał we dnie i w nocy. Psalms Ps 21 1 3 I będzie jako drzewo, które wsadzone jest nad ściekaniem wód, które swój owoc da czasu swego: a liście jego nie opadnie: i wszystko, cokolwiek czynić będzie, poszczęści się. @@ -14560,25 +14823,25 @@ Psalms Ps 21 9 17 Poznany będzie Pan, sądy czyniący: w uczynkach rąk swoich Psalms Ps 21 9 18 Niech się grzesznicy obrócą do piekła: wszyscy narodowie, którzy zapominają Boga. Psalms Ps 21 9 19 Bo nie do końca będzie zapomnion ubogi: cierpliwość ubogich nie zginie do końca. Psalms Ps 21 9 20 Powstań, Panie, niech się nie zmacnia człowiek: niech będą sądzeni narodowie przed oblicznością twoją. -Psalms Ps 21 9 21 Postaw, Panie, zakonodawcę nad nimi, aby wiedzieli narodowie, iż ludźmi są. +Psalms Ps 21 9 21 Postaw, Panie, zakonodawcę nad nimi, aby wiedzieli narodowie, iż ludźmi są. Psalm X. wedle Żydów. Psalms Ps 21 9 22 Czemuś, Panie, odstąpił daleko: przeglądasz w potrzebach, w ucisku? -Psalms Ps 21 9 2 Gdy się pyszni niezbożnik, zapala się ubogi: bywają usidleni w radach, które wymyślają. -Psalms Ps 21 9 3 Albowiem pochwalon bywa grzesznik w żądzach duszy swéj: a niesprawiedliwy bywa błogosławion. -Psalms Ps 21 9 4 Rozgniewał Pana grzesznik, według wielkości gniewu swego nie będzie szukał: niemasz Boga przed oblicznością jego. -Psalms Ps 21 9 5 Splugawione są drogi jego na każdy czas: bywają odjęte sądy twoje od obliczności jego: nad wszystkimi nieprzyjacioły swymi będzie panował. -Psalms Ps 21 9 6 Mówił bowiem w sercu swojem: Nie będę poruszon od wieku do wieku, bez złego. -Psalms Ps 21 9 7 Którego usta pełne są złorzeczeństwa i gorzkości i zdrady: pod językiem jego praca i boleść. -Psalms Ps 21 9 8 Siedzi na zdradzie z bogatymi w skrytościach, aby zabił niewinnego: oczy jego upatrują ubogiego. -Psalms Ps 21 9 9 Tai się na zdradzie w skrytem miejscu, jako lew w jamie swojéj: zastawia sidła, aby uchwycił ubogiego, aby połapił ubogiego, gdy go przyciągnie. -Psalms Ps 21 9 10 W sidle swojem poniży go: schyli się i padnie, gdy opanuje ubogie. -Psalms Ps 21 9 11 Rzekł bowiem w sercu swojem: Zapomniał Bóg, odwrócił oblicze swe, aby nie widział do końca. -Psalms Ps 21 9 12 Powstań, Panie Boże! niech się podniesie ręka twoja: nie zapominaj ubogich. -Psalms Ps 21 9 13 Dla czego niezbożnik rozdraźnił Boga? bo mówił w sercu swem: Nie będzieć się pytał. -Psalms Ps 21 9 14 Widzisz, (bo ty na boleść i na utrapienie patrzysz) abyś je podał w ręce twoje. Tobie zostawiony jest ubogi: sierocie ty będziesz pomocnikiem. -Psalms Ps 21 9 15 Skrusz ramię grzesznika i złośnika: będą szukać grzechu jego a nie najdą. -Psalms Ps 21 9 16 Pan będzie królował wiecznie, i na wieki wieków: wyginiecie poganie z ziemie jego. -Psalms Ps 21 9 17 Żądzę ubogich wysłuchał Pan: przygotowanie serca ich usłyszało ucho twoje. -Psalms Ps 21 9 18 Abyś uczynił sąd sierocie i chudzinie, aby się więcéj nie ważył wielmożyć człowiek na ziemi. +Psalms Ps 21 9 23 Gdy się pyszni niezbożnik, zapala się ubogi: bywają usidleni w radach, które wymyślają. +Psalms Ps 21 9 24 Albowiem pochwalon bywa grzesznik w żądzach duszy swéj: a niesprawiedliwy bywa błogosławion. +Psalms Ps 21 9 25 Rozgniewał Pana grzesznik, według wielkości gniewu swego nie będzie szukał: niemasz Boga przed oblicznością jego. +Psalms Ps 21 9 26 Splugawione są drogi jego na każdy czas: bywają odjęte sądy twoje od obliczności jego: nad wszystkimi nieprzyjacioły swymi będzie panował. +Psalms Ps 21 9 27 Mówił bowiem w sercu swojem: Nie będę poruszon od wieku do wieku, bez złego. +Psalms Ps 21 9 28 Którego usta pełne są złorzeczeństwa i gorzkości i zdrady: pod językiem jego praca i boleść. +Psalms Ps 21 9 29 Siedzi na zdradzie z bogatymi w skrytościach, aby zabił niewinnego: oczy jego upatrują ubogiego. +Psalms Ps 21 9 30 Tai się na zdradzie w skrytem miejscu, jako lew w jamie swojéj: zastawia sidła, aby uchwycił ubogiego, aby połapił ubogiego, gdy go przyciągnie. +Psalms Ps 21 9 31 W sidle swojem poniży go: schyli się i padnie, gdy opanuje ubogie. +Psalms Ps 21 9 32 Rzekł bowiem w sercu swojem: Zapomniał Bóg, odwrócił oblicze swe, aby nie widział do końca. +Psalms Ps 21 9 33 Powstań, Panie Boże! niech się podniesie ręka twoja: nie zapominaj ubogich. +Psalms Ps 21 9 34 Dla czego niezbożnik rozdraźnił Boga? bo mówił w sercu swem: Nie będzieć się pytał. +Psalms Ps 21 9 35 Widzisz, (bo ty na boleść i na utrapienie patrzysz) abyś je podał w ręce twoje. Tobie zostawiony jest ubogi: sierocie ty będziesz pomocnikiem. +Psalms Ps 21 9 36 Skrusz ramię grzesznika i złośnika: będą szukać grzechu jego a nie najdą. +Psalms Ps 21 9 37 Pan będzie królował wiecznie, i na wieki wieków: wyginiecie poganie z ziemie jego. +Psalms Ps 21 9 38 Żądzę ubogich wysłuchał Pan: przygotowanie serca ich usłyszało ucho twoje. +Psalms Ps 21 9 39 Abyś uczynił sąd sierocie i chudzinie, aby się więcéj nie ważył wielmożyć człowiek na ziemi. Psalms Ps 21 10 1 Na koniec, Psalm Dawidowi. Psalms Ps 21 10 2 W Panu ja ufam: jakóż mówicie duszy mojéj: Uciekaj na górę jako wróbel? Psalms Ps 21 10 3 Bo oto grzesznicy naciągnęli łuk: nagotowali strzały swe w sajdaku, aby postrzelali w ciemności prawych sercem. @@ -14610,7 +14873,7 @@ Psalms Ps 21 13 5 Izali nie poznają wszyscy, którzy czynią nieprawość, któ Psalms Ps 21 13 6 Pana nie wzywali: tam drżeli od bojaźni, gdzie nie było strachu. Psalms Ps 21 13 7 Albowiem Pan jest w narodzie sprawiedliwym: radę ubogiego zesromociliście, iż Pan jest nadzieja jego. Psalms Ps 21 13 8 Któż da z Syonu zbawienie Izraelskie? gdy oddali Pan niewolą ludu swego, rozweseli się Jakób i rozraduje się Izrael. -Psalms Ps 21 14 1 Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 14 1 Psalm Dawidowi. Panie, któż będzie mieszkał w przybytku twoim? albo kto odpocznie na górze twojéj świętéj? Psalms Ps 21 14 2 Który chodzi bez zmazy i czyni sprawiedliwość. Psalms Ps 21 14 3 Który mówi prawdę w sercu swojem, który nie czyni zdrady językiem swoim: ani uczynił bliźniemu swemu złego, i zelżywości nie przyjął przeciw bliźnim swoim. Psalms Ps 21 14 4 Wniwecz obrócony jest w oczach jego złośliwy: a bojących się Pana wysławia: który przysięga bliźniemu swemu, a nie zdradza: @@ -14626,7 +14889,7 @@ Psalms Ps 21 15 8 Miałem Pana zawsze przed oczyma swemi; bo mi jest po prawicy, Psalms Ps 21 15 9 Przetóż się uweseliło serce moje, i rozradował się język mój: nadto i ciało moje w nadziei odpoczywać będzie. Psalms Ps 21 15 10 Albowiem nie zostawisz dusze mojéj w piekle: ani dasz świętemu twemu oglądać skażenia. Psalms Ps 21 15 11 Oznajmiłeś mi drogi żywota, napełnisz mię weselem z obliczem twojem, rozkoszy na prawicy twéj aż do końca. -Psalms Ps 21 16 1 Modlitwa Dawidowi. +Psalms Ps 21 16 1 Modlitwa Dawidowi. Wysłuchaj, Panie, sprawiedliwość moję; słuchaj pilnie prośby mojéj: przyjmij w uszy modlitwę moję, niezdradliwemi ustami. Psalms Ps 21 16 2 Od obliczności twojéj sąd mój niech wynidzie: oczy twe niech dojrzą sprawiedliwości. Psalms Ps 21 16 3 Spróbowałeś serca mego, i nawiedziłeś w nocy: doświadczyłeś mię ogniem, a nie nalazła się we mnie nieprawość. Psalms Ps 21 16 4 Aby nie mówiły usta moje uczynków ludzkich: dla słów ust twoich jam przestrzegał dróg twardych. @@ -14690,6 +14953,7 @@ Psalms Ps 21 17 46 Synowie obcy skłamali mi: synowie obcy zastarzali się i uch Psalms Ps 21 17 47 Żywie Pan, i błogosławiony Bóg mój, i niech będzie podwyższon Bóg zbawienia mego. Psalms Ps 21 17 48 Boże, który mi dajesz pomsty, i poddajesz pod mię narody: Psalms Ps 21 17 49 Wybawicielu mój, od nieprzyjaciół moich gniewliwych, i od powstających na mię wywyższysz mię: od męża niesprawiedliwego wyrwiesz mię. +Psalms Ps 21 17 50 Przetóż będęć wyznawał między narody, Panie! a imieniowi twemu pieśń zaśpiewam. Psalms Ps 21 17 51 Czyniący wielkie wybawienie króla swego, i czyniący miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego aż na wieki. Psalms Ps 21 18 1 Na koniec, Psalm Dawidowi. Psalms Ps 21 18 2 Niebiosa rozpowiadają chwałę Bożą, a dzieła rąk jego oznajmuje utwierdzenie. @@ -14722,6 +14986,7 @@ Psalms Ps 21 20 3 Żądanie serca jego dałeś mu: a w woli ust jego nie omylił Psalms Ps 21 20 4 Boś go uprzedził błogosławieństwy słodkości: włożyłeś na głowę jego koronę z kamienia drogiego. Psalms Ps 21 20 5 Żywota prosił u ciebie: i dałeś mu przedłużenie dni na wieki, i na wieki wieków. Psalms Ps 21 20 6 Wielka jest chwała jego w zbawieniu twojem: sławę i wielką ozdobę nań włożysz. +Psalms Ps 21 20 7 Albowiem dasz go na błogosławieństwo na wieki wieków: rozweselisz go w radości obliczem twojem. Psalms Ps 21 20 8 Bo król nadzieję ma w Panu: a w miłosierdziu Najwyższego nie będzie poruszony. Psalms Ps 21 20 9 Niech znajdą rękę twoję wszyscy nieprzyjaciele twoi: prawica twa niech najdzie wszystkie, którzy cię w nienawiści mają. Psalms Ps 21 20 10 Położysz je jako piec ognisty czasu twarzy twojéj: Pan w gniewie swoim zatrwoży je, i pożre je ogień. @@ -14756,18 +15021,18 @@ Psalms Ps 21 21 24 Co się Pana boicie, chwalcie go: wszystko nasienie Jakóbowe Psalms Ps 21 21 25 Albowiem nie wzgardził, ani odrzucił prośby ubogiego: ani odwrócił oblicza swego odemnie: a gdym wołał do niego, wysłuchał mię. Psalms Ps 21 21 26 U ciebie chwała moja w kościele wielkim: śluby moje oddam przed oczyma bojących się jego. Psalms Ps 21 21 27 Będą jedli ubodzy, i najedzą się: i będą chwalić Pana, którzy go szukają: będą żyć serca ich na wieki wieków. -Psalms Ps 21 21 28 Wspomną i nawrócą się do [0538]Pana wszystkie kraje ziemie: i będą się kłaniać przed oblicznością jego wszystkie familie pogańskie. +Psalms Ps 21 21 28 Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie kraje ziemie: i będą się kłaniać przed oblicznością jego wszystkie familie pogańskie. Psalms Ps 21 21 29 Albowiem Pańskie jest królestwo: i on będzie panował nad pogany. Psalms Ps 21 21 30 Jedli i kłaniali się wszyscy tłuści ziemscy: przed oblicznością jego będą padać wszyscy, którzy zstępują w ziemię. Psalms Ps 21 21 31 A dusza moja jemu będzie żyła: i nasienie moje będzie mu służyć. Psalms Ps 21 21 32 Będzie opowiadan Panu rodzaj przyszły: i będą opowiadać niebiosa sprawiedliwość jego ludowi, który się narodzi, który uczynił Pan. -Psalms Ps 21 22 1 Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 22 1 Psalm Dawidowi. Pan mię rządzi, a ninaczem mi schodzić nie będzie. Psalms Ps 21 22 2 Na miejscu paszy tam mię posadził: nad wodą posilenia wychował mię. Psalms Ps 21 22 3 Duszę moję nawrócił: prowadził mię ścieżkami sprawiedliwości dla imienia swego. Psalms Ps 21 22 4 Bo choćbym téż chodził w pośród cienia śmierci, nie będę się bał złego; bowiemeś ty jest zemną: laska twoja, i kij twój, te mię cieszyły. Psalms Ps 21 22 5 Nagotowałeś przed oczyma memi stół na przeciwko tym, którzy mię trapią: utłuściłeś olejkiem głowę moję: a kielich mój upojający jak kosztowny jest. -Psalms Ps 21 22 6 I miłosierdzie twoje pójdzie za mną po wszystkie dni żywota mojego: i abym mieszkał w domu Pańskim na przedłużenie dni. -Psalms Ps 21 23 1 W dzień pierwszy po Sobocie, Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 22 6 I miłosierdzie twoje pójdzie za mną po wszystkie dni żywota mojego: i abym mieszkał w domu Pańskim na przedłużenie dni. Pslam XXIII +Psalms Ps 21 23 1 W dzień pierwszy po Sobocie, Psalm Dawidowi. Pańska jest ziemia, i napełnienie jéj: okrąg ziemie, i wszyscy, którzy mieszkają na nim. Psalms Ps 21 23 2 Bo go on nad morzami ugruntował: i nad rzekami nagotował go. Psalms Ps 21 23 3 Któż wstąpi na górę Pańską, albo kto będzie stał na świętem miejscu jego? Psalms Ps 21 23 4 Niewinnych rąk a czystego serca: który nie wziął na marność dusze swojéj, ani przysięgał na zdradzie bliźniemu swemu. @@ -14777,7 +15042,7 @@ Psalms Ps 21 23 7 Podnieście książęta bramy wasze, i podnoście się bramy w Psalms Ps 21 23 8 Któryż to jest król chwały? Pan mocny i możny, Pan możny na walce. Psalms Ps 21 23 9 Podnieścież książęta bramy wasze, i podnoście się bramy wieczne: i wnidzie król chwały. Psalms Ps 21 23 10 Któryż to jest król chwały? Pan zastępów, tenci jest król chwały. -Psalms Ps 21 24 1 Na koniec, Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 24 1 Na koniec, Psalm Dawidowi. Do ciebie. Panie, podniosłem duszę moję. Psalms Ps 21 24 2 Boże mój, w tobie ufam, niech się nie zawstydzę: i niech się nie śmieją ze mnie nieprzyjaciele moi. Psalms Ps 21 24 3 Albowiem wszyscy, którzy cię czekają, nie będą zawstydzeni: niech będą zawstydzeni wszyscy nieprawość czyniący bez przyczyny. Psalms Ps 21 24 4 Drogi twoje okaż mi, Panie: a ścieżek twoich naucz mię. @@ -14785,6 +15050,7 @@ Psalms Ps 21 24 5 Prowadź mię w prawdzie twojéj a naucz mie; boś ty jest Bó Psalms Ps 21 24 6 Wspomnij na miłosierdzie twoje, Panie! i na zmiłowania twoje, które są od wieku. Psalms Ps 21 24 7 Grzechów młodości mojéj, i niewiadomości moich nie racz pamiętać: według miłosierdzia twego pomnij na mię ty, dla dobroci twéj, Panie! Psalms Ps 21 24 8 Słodki i prawy Pan: przetóż da zakon występnym na drodze. +Psalms Ps 21 24 9 Poprowadzi ciche w rozsądku: nauczy skromne dróg swoich. Psalms Ps 21 24 10 Wszystkie drogi Pańskie miłosierdzie i prawda, szukającym Testamentu jego i świadectw jego. Psalms Ps 21 24 11 Dla imienia twego, Panie, będziesz miłościw grzechowi mojemu; bo go siła. Psalms Ps 21 24 12 Któryż jest człowiek, co się boi Pana? zakon ustawił mu na drodze, którą obrał. @@ -14798,7 +15064,7 @@ Psalms Ps 21 24 19 Patrz na nieprzyjacioły moje; boć się rozmnożyli, a niena Psalms Ps 21 24 20 Strzeż dusze mojéj, a wyrwij mię: niech się nie zawstydzę; bom miał nadzieję w tobie. Psalms Ps 21 24 21 Niewinni i prawi przystali do mnie, iżem czekał na cię. Psalms Ps 21 24 22 Wybaw, Boże, Izraela ze wszystkich ucisków jego. -Psalms Ps 21 25 1 Na koniec, Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 25 1 Na koniec, Psalm Dawidowi. Osądź mnie, Panie, ponieważem ja chodził w niewinności mojéj: a w Panu nadzieję mając, nie osłabieję. Psalms Ps 21 25 2 Próbuj mię, Panie, i doświadcz mię: wypal nerki moje i serce moje. Psalms Ps 21 25 3 Albowiem miłosierdzie twoje przed oczyma memi jest: i ukochałem się w prawdzie twojéj. Psalms Ps 21 25 4 Nie siedziałem ze zborem marności: a z czyniącymi bezprawia wchodzić nie będę. @@ -14810,13 +15076,13 @@ Psalms Ps 21 25 9 Nie zatracaj z niezbożnymi, Boże, duszy mojéj: a z mężmi Psalms Ps 21 25 10 U których w ręku są nieprawości, prawica ich pełna jest podarków. Psalms Ps 21 25 11 A jam chodził w niewinności mojéj: odkup mię, a zmiłuj się nademną. Psalms Ps 21 25 12 Noga moja stała na drodze prostéj, w kościelech będę cię chwalił, Panie. -Psalms Ps 21 26 1 Psalm Dawidowi, pierwéj niźli był pomazany. +Psalms Ps 21 26 1 Psalm Dawidowi, pierwéj niźli był pomazany. Pan oświecenie moje, i zbawienie moje, kogóż się będę bał? Pan obrońca żywota mego, kogóż się będę lękał? Psalms Ps 21 26 2 Gdy się przybliżają na mię szkódnicy, aby żarli ciało moje: którzy mię trapią, nieprzyjaciele moi, sami zemdleli i upadli. Psalms Ps 21 26 3 Choćby stanęły przeciwko mnie wojska, nie będzie się bało serce moje: choćby powstała przeciwko mnie bitwa, w tem ja nadzieję pokładać będę. Psalms Ps 21 26 4 O jednę prosiłem Pana, téj szukać będę: abych mieszkał w domu Pańskim po wszystkie dni żywota mego: abych patrzył na rozkosz Pańską i nawiedzał kościół jego. Psalms Ps 21 26 5 Albowiem skrył mię w przybytku swoim: we dni złe obronił mię w skrytości przybytku swego: na skale wywyższył mię. Psalms Ps 21 26 6 A teraz wywyższył głowę moję nad nieprzyjacioły mymi: obszedłem i ofiarowałem w przybytku jego ofiarę krzykliwą: będę śpiewał i Psalmy grał Panu. -Psalms Ps 21 26 7 Wysłuchaj, Panie, głos mój, [0540]którym wołam do ciebie: zmiłuj się nademną, a wysłuchaj mię. +Psalms Ps 21 26 7 Wysłuchaj, Panie, głos mój, którym wołam do ciebie: zmiłuj się nademną, a wysłuchaj mię. Psalms Ps 21 26 8 Tobie rzekło serce moje, szukało cię oblicze moje: oblicza twego, Panie, szukać będę. Psalms Ps 21 26 9 Nie odwracaj oblicza twego odemnie: nie odstępuj w gniewie od sługi twego: bądź pomocnikiem moim, nie opuszczaj mię, ani mię wzgardzaj, Boże, zbawicielu mój. Psalms Ps 21 26 10 Albowiem ojciec mój i matka moja opuścili mię: ale Pan przyjął mię. @@ -14824,7 +15090,7 @@ Psalms Ps 21 26 11 Zakon mi ustaw, Panie, w drodze twojéj: i prowadź mię pros Psalms Ps 21 26 12 Nie podawaj mię na dusze trapiących mię; albowiem powstali przeciwko mnie świadkowie fałszywi, i skłamała nieprawość sobie. Psalms Ps 21 26 13 Wierzę, iż oglądam dobra Pańskie w ziemi żywiących. Psalms Ps 21 26 14 Oczekawaj Pana, mężnie czyń: i niech się zmocni serce twoje, a czekaj na Pana. -Psalms Ps 21 27 1 Psalm samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 27 1 Psalm samemu Dawidowi. Do ciebie, Panie, będę wołał, Boże mój, nie milcz przedemną: abyś kiedy nie milczał przedemną, i stałbym się podobny zstępującym do dołu. Psalms Ps 21 27 2 Wysłuchaj, Panie, głos prośby mojéj, gdy się modlę tobie: gdy podnoszę ręce swe ku kościołowi twemu świętemu. Psalms Ps 21 27 3 Nie pociągaj mię pospołu z grzeszniki: i z czyniącymi nieprawość nie zatracaj mię: którzy mówią pokój z bliźnim swoim, a złość w sercach ich. Psalms Ps 21 27 4 Daj im według uczynków ich, i według złości wymysłów ich: według spraw ręku ich oddaj im: oddaj im zapłatę ich. @@ -14833,7 +15099,7 @@ Psalms Ps 21 27 6 Błogosławiony Pan; bo wysłuchał głos prośby mojéj. Psalms Ps 21 27 7 Pan pomocnik mój, i obrońca mój: w nim nadzieję pokładało serce moje, i ratowany jestem: i zakwitnęło znowu ciało moje: a z woli mojéj wyznawać mu będę. Psalms Ps 21 27 8 Pan mocą ludu swego: i obrońcą zbawienia pomazańca swego. Psalms Ps 21 27 9 Zbaw lud twój, Panie, a błogosław dziedzictwu twojemu: i rządź je i wywyższaj je aż na wieki. -Psalms Ps 21 28 1 Psalm Dawidowi, przy dokończeniu przybytku. +Psalms Ps 21 28 1 Psalm Dawidowi, przy dokończeniu przybytku. Przynoście Panu synowie Boży, przynoście Panu syny baranie, przynoście Panu chwałę i część. Psalms Ps 21 28 2 Przynoście Panu chwałę imieniowi jego: kłaniajcie się Panu w sieni świętéj jego. Psalms Ps 21 28 3 Głos Pański nad wodami. Bóg majestatu zagrzmiał: Pan nad wodami wielkiemi. Psalms Ps 21 28 4 Głos Pański w mocy: głos Pański w wielmożności. @@ -14844,10 +15110,11 @@ Psalms Ps 21 28 8 Głos Pański zatrząsający puszczą: i poruszy Pan pustynią Psalms Ps 21 28 9 Głos Pański przygotujący łanie, i odkryje gęstwy: a w kościele jego wszyscy chwałę dadzą. Psalms Ps 21 28 10 Pan czyni, że potop trwa: a będzie siedział Pan, król na wieki. Psalms Ps 21 28 11 Pan mocy ludowi swemu doda: Pan błogosławić będzie ludowi swemu w pokoju. -Psalms Ps 21 29 1 Psalm pieśni. Na poświęcaniu domu Dawidowego. +Psalms Ps 21 29 1 1. Psalm pieśni. Na poświęcaniu domu Dawidowego. Psalms Ps 21 29 2 Wywyższać cię będę. Panie, żeś mię przyjął: a nie dał pociechy nieprzyjaciołom moim nademną. Psalms Ps 21 29 3 Panie, Boże mój, wołałem do ciebie, i uzdrowiłeś mię. Psalms Ps 21 29 4 Panie, wywiodłeś z piekła duszę moję: wybawiłeś mię od zstępujących do dołu. +Psalms Ps 21 29 5 Śpiewajcie Panu święci jego, a wyznawajcie pamiątce świątobliwości jego. Psalms Ps 21 29 6 Bo gniew w zapalczywości jego, a żywot na woli jego: do wieczora i będzie trwał płacz, a do poranku wesele. Psalms Ps 21 29 7 A jam rzekł w dostatku moim: Nie będę poruszony na wieki. Psalms Ps 21 29 8 Panie, według woli twojéj dałeś moc ozdobie mojéj; odwróciłeś oblicze swe odemnie i stałem się zatrwożonym. @@ -14878,10 +15145,10 @@ Psalms Ps 21 30 19 Niech zaniemieją usta zdradliwe, które mówią nieprawość Psalms Ps 21 30 20 Jakóż wielkie mnóstwo słodkości twéj, Panie, którąś zakrył bojącym się ciebie: sprawiłeś tym, którzy nadzieję mają w tobie, przed oblicznością synów ludzkich. Psalms Ps 21 30 21 Zakryjesz je w zakryciu oblicza twego od zamięszania ludzkiego: zasłonisz je w namiecie twoim od przeciwieństwa języków. Psalms Ps 21 30 22 Błogosławiony Pan, że dziwnie okazał miłosierdzie swe nademną w mieście obronnem. -Psalms Ps 21 30 23 A jam mówił w zdumieniu umysłu mego: Jestem odrzucon od [0542]obliczności oczu twoich: przetoś wysłuchał głos modlitwy mojéj, gdym wołał do ciebie. +Psalms Ps 21 30 23 A jam mówił w zdumieniu umysłu mego: Jestem odrzucon od obliczności oczu twoich: przetoś wysłuchał głos modlitwy mojéj, gdym wołał do ciebie. Psalms Ps 21 30 24 Miłujcie Pana wszyscy święci jego; albowiem Pan będzie szukał prawdy, i odda obficie czyniącym pychę. Psalms Ps 21 30 25 Mężnie czyńcie, a niech się posili serce wasze, wszyscy, którzy nadzieję macie w Panu. -Psalms Ps 21 31 1 Samemu Dawidowi wyrozumienia. +Psalms Ps 21 31 1 Samemu Dawidowi wyrozumienia. Błogosławieni, których odpuszczone są nieprawości: i których zakryte są grzechy. Psalms Ps 21 31 2 Błogosławiony mąż, któremu Pan nie poczytał grzechu, ani jest w duchu jego zdrada. Psalms Ps 21 31 3 Iżem milczał, zastarzały się kości moje, gdym wołał cały dzień. Psalms Ps 21 31 4 Bo we dnie i w nocy ociężała nademną ręka twoja: nawróciłem się w nędzy mojéj, gdy tkwi ciernie. @@ -14892,7 +15159,7 @@ Psalms Ps 21 31 8 Dam tobie rozum, i nauczę cię na drodze téj, którą pójdz Psalms Ps 21 31 9 Nie bądźcież jako koń i muł, którzy nie mają rozumu. Uzdą i wędzidłem ściśnij czeluści tych, którzy się nie przybliżają do ciebie. Psalms Ps 21 31 10 Siła biczów na grzesznika: a mającego nadzieję w Panu miłosierdzie ogarnie. Psalms Ps 21 31 11 Weselcie się w Panu i radujcie się sprawiedliwi, a chlubcie się wszyscy prawego serca. -Psalms Ps 21 32 1 Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 32 1 Psalm Dawidowi. Weselcie się sprawiedliwi w Panu: prawym przystoi chwała. Psalms Ps 21 32 2 Wyznawajcie Panu na cytrze, grajcie mu na instrumencie o dziesiąci stronach. Psalms Ps 21 32 3 Śpiewajcie mu pieśń nową, dobrze mu grajcie w krzyczeniu. Psalms Ps 21 32 4 Albowiem prawe jest słowo Pańskie: i wszystkie sprawy jego w wierności. @@ -14911,6 +15178,7 @@ Psalms Ps 21 32 16 Nie bywa wybawion król przez wielką moc, a olbrzym nie będ Psalms Ps 21 32 17 Omylny koń ku wybawieniu: a w obfitości mocy swojéj nie będzie wybawion. Psalms Ps 21 32 18 Oto oczy Pańskie nad bojącymi się go: i nad tymi, którzy nadzieję mają w miłosierdziu jego: Psalms Ps 21 32 19 Aby wyrwał od śmierci dusze ich, i żywił je w głodzie. +Psalms Ps 21 32 20 Dusza nasza znosi Pana; bo jest pomocnikiem i obrońcą naszym. Psalms Ps 21 32 21 Albowiem w nim się rozweseli serce nasze: a w imieniu świętem jego mieliśmy nadzieję. Psalms Ps 21 32 22 Niechaj będzie miłosierdzie twoje, Panie, nad nami, jakośmy nadzieję mieli w tobie. Psalms Ps 21 33 1 Dawidowi, kiedy odmienił twarz swoję przed Abimelechem, i opuścił go, i odszedł. @@ -14936,7 +15204,7 @@ Psalms Ps 21 33 20 Mnogie uciski sprawiedliwych: a z tych wszystkich Pan je wyba Psalms Ps 21 33 21 Strzeże Pan wszystkich kości ich: jedna z nich się nie skruszy. Psalms Ps 21 33 22 Śmierć grzeszników najgorsza: a którzy nienawidzą sprawiedliwego, zgrzeszą. Psalms Ps 21 33 23 Pan odkupi dusze sług swoich: a nie zgrzeszą wszyscy, którzy w nim nadzieję mają. -Psalms Ps 21 34 1 Samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 34 1 Samemu Dawidowi. Osądź, Panie, szkodzące mnie, zwalcz walczące przeciwko mnie. Psalms Ps 21 34 2 Porwij broń i tarczą, a powstań mi na pomoc. Psalms Ps 21 34 3 Dobądź miecza i zawrzyj przeciwko tym, co mię prześladują. Rzecz duszy mojéj: Jam jest zbawieniem twojem. Psalms Ps 21 34 4 Niech będą zawstydzeni i zesromoceni szukający dusze mojéj: niech się cofną nazad, i niech będą zelżeni, myślący mi złe. @@ -14945,6 +15213,7 @@ Psalms Ps 21 34 6 Niech będzie droga ich ciemnością i ślizawką: a Aniół P Psalms Ps 21 34 7 Albowiem bez przyczyny kryli na mię zatracenie sidła swego: niesłusznie urągali duszy mojéj. Psalms Ps 21 34 8 Niechajże nań przyjdzie sidło, o którem nie wie: a ułowienie, które zakrył, niechaj go poima, i niechaj w onóż sidło wpadnie. Psalms Ps 21 34 9 A dusza moja rozraduje się w Panu: i ukocha się w zbawieniu jego. +Psalms Ps 21 34 10 Wszystkie kości moje rzekną: Panie, któż podobien tobie? wyrywając chudzinę z ręki mocniejszych nadeń: niedostatecznego i ubogiego od drapieżców jego. Psalms Ps 21 34 11 Powstawszy świadkowie fałszywi, pytali mię, czegom nie wiedział. Psalms Ps 21 34 12 Oddawali mi złe za dobre, niepłodność duszy mojéj. Psalms Ps 21 34 13 A ja, gdy mi się przykrzyli, obłóczyłem się w włosiennicę: korzyłem postem duszę moję: a modlitwa moja do nadra mego się nawróci. @@ -14976,7 +15245,7 @@ Psalms Ps 21 35 10 Albowiem u ciebie jest zdrój żywota: a w światłości twoj Psalms Ps 21 35 11 Rozciągnij miłosierdzie twoje nad tymi, którzy cię znają: i sprawiedliwość twoję nad tymi, którzy są prawego serca. Psalms Ps 21 35 12 Niech mię nie nadchodzi noga pychy: a ręka grzesznego niech mię nie porusza. Psalms Ps 21 35 13 Tam upadli, którzy czynią nieprawość: wygnani są, ani się mogli ostać. -Psalms Ps 21 36 1 Psalm samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 36 1 Psalm samemu Dawidowi. Nie obruszaj się dla złośliwych: ani zajrzyj czyniącym nieprawość. Psalms Ps 21 36 2 Albowiem jako trawa prędko uwiędną: a jako liście ziela wnet opadną. Psalms Ps 21 36 3 Miéj nadzieję w Panu, a czyń dobrze: i mieszkaj na ziemi, a będziesz się karmił jéj bogactwy. Psalms Ps 21 36 4 Kochaj się w Panu, i da tobie prośby serca twego. @@ -15012,6 +15281,7 @@ Psalms Ps 21 36 33 A Pan nie ostawi go w rękach jego, i nie potępi go, gdy bę Psalms Ps 21 36 34 Czekaj Pana, i strzeż drogi jego: a wywyższy cię, że odziedziczysz ziemię: ujrzysz, gdy niezbożni poginą. Psalms Ps 21 36 35 Widziałem niezbożnika wyniosłego, i podniesionego jako cedry Libańskie. Psalms Ps 21 36 36 I minąłem, alić go już niemasz: i szukałem go, a nie nalazło się miejsce jego. +Psalms Ps 21 36 37 Przestrzegaj niewinności, a oglądaj sprawiedliwości; albowiem są ostatki człowiekowi spokojnemu. Psalms Ps 21 36 38 Lecz niesprawiedliwi pospołu poginą, ostatki niezbożników zginą. Psalms Ps 21 36 39 A zbawienie sprawiedliwych od Pana: i obrońcą ich czasu utrapienia. Psalms Ps 21 36 40 I wspomoże ich Pan i wybawi je: i wyrwie je od złośników, i zbawi je, iż w nim nadzieję mieli. @@ -15072,6 +15342,7 @@ Psalms Ps 21 39 17 Niech się rozradują i uweselą w tobie wszyscy, którzy ci Psalms Ps 21 39 18 Ja lepak jestem żebrak ubogi: Pan stara się o mię. Pomocnikiem moim, i obrońcą moim jesteś ty, Boże mój! nie omieszkiwajże. Psalms Ps 21 40 1 Na koniec, Psalm samemu Dawidowi. Psalms Ps 21 40 2 Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego i na ubogiego: w dzień zły wybawi go Pan. +Psalms Ps 21 40 3 Pan niechaj go zachowa i ożywi go: i niech go uczyni błogosławionym na ziemi: i niechaj go nie wydaje duszy nieprzyjaciół jego. Psalms Ps 21 40 4 Pan go niech wspomoże na łożu niemocy jego: wszystkę pościel jego sprzewracałeś w chorobie jego. Psalms Ps 21 40 5 Jam rzekł: Panie, zmiłuj się nademną, uzdrów duszę moję; bom grzeszył tobie. Psalms Ps 21 40 6 Nieprzyjaciele mówili mi źle: kiedyż umrze, a zginie imię jego? @@ -15095,7 +15366,7 @@ Psalms Ps 21 41 9 We dnie Pan rozkazał miłosierdzie swoje: a w nocy pieśń je Psalms Ps 21 41 10 Rzekę Bogu: Jesteś mój obrońca: przeczżeś mię zapomniał? i czemu smutno chodzę, gdy mię trapi nieprzyjaciel? Psalms Ps 21 41 11 Gdy się łamią kości moje, urągali mi, którzy mię dręczą, nieprzyjaciele moi, gdy mi mówią na każdy dzień: Kędyż jest Bóg twój? Psalms Ps 21 41 12 Czemuś jest smutna, duszo moja? i czemu mię trwożysz? Miej nadzieję w Bogu; bo mu jeszcze wyznawać będę: zbawienie twarzy mojéj, i Bóg mój. -Psalms Ps 21 42 1 Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 42 1 Psalm Dawidowi. Osądź mię, Boże, a rozeznaj sprawę moję od narodu nieświętego: od człowieka niesprawiedliwego i zdradliwego wyrwij mię. Psalms Ps 21 42 2 Bo ty jesteś Bóg, moc moja: czemuś mię odrzucił? czemu smutny chodzę, gdy mię trapi nieprzyjaciel? Psalms Ps 21 42 3 Wyślij światłość twoję i prawdę twoję: te mię prowadziły i wyprowadziły na górę świętą twoję i do przybytków twoich. Psalms Ps 21 42 4 I wnidę do ołtarza Bożego: do Boga, który uwesela młodość moję: będęć wyznawał na cytrze: Boże, Boże mój! @@ -15132,6 +15403,7 @@ Psalms Ps 21 44 2 Wydało serce moje słowo dobre, opowiadam ja czyny moje król Psalms Ps 21 44 3 Piękniejszy urodą nad syny człowiecze! rozlała się wdzięczność po wargach twoich, dlatego cię błogosławił Bóg na wieki. Psalms Ps 21 44 4 Przypasz miecz twój na biodrę twoję, najmocniejszy! z ślicznością twoją i z pięknością twoją naciągnij. Psalms Ps 21 44 5 Fortunnie postępuj i króluj dla prawdy i cichości i sprawiedliwości: i poprowadzi cię dziwnie prawica twoja. +Psalms Ps 21 44 6 Strzały twoje ostre, (narody pod cię upadną), w serca nieprzyjaciół królewskich. Psalms Ps 21 44 7 Stolica twoja, Boże, na wieki wieków: laska prawości, laska królestwa twego. Psalms Ps 21 44 8 Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziałeś nieprawości; przeto cię pomazał, Boże, Bóg twój olejkiem wesela nad uczęstniki twoje. Psalms Ps 21 44 9 Mirrha i Stakta i Kassya z szat twoich: z domów słoniowych, z których ci rozkosz uczyniły. @@ -15202,7 +15474,7 @@ Psalms Ps 21 48 18 Albowiem gdy zginie, nie weźmie wszystkiego: ani zstąpi z n Psalms Ps 21 48 19 Bo dusza jego będzie za żywota jego błogosławiona: będzieć wyznawał, gdy mu dobrze uczynisz. Psalms Ps 21 48 20 Wnidzie aż do rodzaju ojców swoich, i aż na wieki nie ujrzy światłości. Psalms Ps 21 48 21 Człowiek, gdy we czci był, nie rozumiał: przyrównan jest bydlętom nierozumnym, i stał się im podobny. -Psalms Ps 21 49 1 Psalm Asaphowi. +Psalms Ps 21 49 1 Psalm Asaphowi. Bóg nad bogi, Pan mówił: i przyzwał ziemię od słońca wschodu aż do zachodu. Psalms Ps 21 49 2 Z Syonu piękność ozdoby jego. Psalms Ps 21 49 3 Bóg jawnie przyjdzie, Bóg nasz, a nie będzie milczał: ogień przed oblicznością jego rozpali się, a około niego wicher wielki. Psalms Ps 21 49 4 Przyzowie nieba z wierzchu, i ziemie, aby rozsądził lud swój. @@ -15225,7 +15497,7 @@ Psalms Ps 21 49 20 Siedząc, mawiałeś przeciw bratu twemu: i dawałeś wzgorsz Psalms Ps 21 49 21 Toś czynił, a milczałem: mniemałeś niesprawiedliwie, że będę tobie podobny: będę cię strofował, i stawię przed oczy twoje. Psalms Ps 21 49 22 Rozumiejcież to, którzy zapominacie Boga: by kiedy nie porwał, a nie będzie, ktoby wydarł. Psalms Ps 21 49 23 Ofiara chwały uczci mię: i tam droga, którą mu okażę zbawienie Boże. -Psalms Ps 21 50 1 Na koniec, Psalm Dawidowi: +Psalms Ps 21 50 1 1. Na koniec, Psalm Dawidowi: Psalms Ps 21 50 2 Gdy przyszedł do niego prorok Nathan, kiedy był wszedł do Bethsabei. Psalms Ps 21 50 3 Zmiłuj się nademną, Boże, według wielkiego miłosierdzia twego: a według mnóstwa litości twoich zgładź nieprawość moję. Psalms Ps 21 50 4 Jeszcze więcéj omyj mię od nieprawości mojéj: i od grzechu mojego oczyść mię. @@ -15237,6 +15509,7 @@ Psalms Ps 21 50 9 Pokropisz mię Hyzopem, a będę oczyszczony: omyjesz mię, a Psalms Ps 21 50 10 Słuchowi memu dasz radość i wesele: i rozradują się kości poniżone. Psalms Ps 21 50 11 Odwróć oblicze twoje od grzechów moich: a zgładź wszystkie nieprawości moje. Psalms Ps 21 50 12 Serce czyste stwórz we mnie, Boże! i ducha prawego odnów we wnętrznościach moich. +Psalms Ps 21 50 13 Nie odrzucaj mię od oblicza twego: i Ducha świętego twego nie bierz odemnie. Psalms Ps 21 50 14 Przywróć mi radość zbawienia twojego, i duchem przedniejszym potwierdź mię. Psalms Ps 21 50 15 Będę nauczał nieprawe dróg twoich: a niezbożni do ciebie się nawrócą. Psalms Ps 21 50 16 Wybaw mię ze krwi, Boże, Boże zbawienia mego! a język mój z radością będzie wysławiał sprawiedliwość twoję. @@ -15267,6 +15540,7 @@ Psalms Ps 21 53 1 Na koniec, w wierszach, wyrozumienia Dawidowi. Psalms Ps 21 53 2 Kiedy przyszli Zyphejanie, i rzekli do Saula: Aza się u nas Dawid nie zataił? Psalms Ps 21 53 3 Boże, w imię twoje zbaw mię, a w mocy twojéj sądź mię. Psalms Ps 21 53 4 Boże, wysłuchaj modlitwę moję: przyjmij w uszy słowa ust moich. +Psalms Ps 21 53 5 Albowiem obcy powstali przeciwko mnie: a mocarze szukali dusze mojéj, a nie kładli Boga przed oczyma swemi. Psalms Ps 21 53 6 Bo oto Bóg mię podpomaga: a Pan jest obrońcą dusze mojéj. Psalms Ps 21 53 7 Odwróć złe na nieprzyjaciele moje, a zatrać je według prawdy twojéj. Psalms Ps 21 53 8 Dobrowolnie będę ofiarował tobie, i będę wyznawał imieniowi twemu; albowiem dobre jest. @@ -15299,7 +15573,7 @@ Psalms Ps 21 55 1 Na koniec, za lud, który się stał od świętych oddalony, D Psalms Ps 21 55 2 Zmiłuj się nademną, Boże; boć mię podeptał człowiek: przez cały dzień najeżdżając, utrapił mię. Psalms Ps 21 55 3 Podeptali mię nieprzyjaciele moi cały dzień; albowiem wiele walczących przeciwko mnie. Psalms Ps 21 55 4 Od wysokości dnia ulęknę się: ja lepak w tobie nadzieję mieć będę. -Psalms Ps 21 55 5 W Bogu wysławiać będę mowy [0555]moje, w Bogum nadzieję miał: nie będę się bał, co mi uczyni ciało. +Psalms Ps 21 55 5 W Bogu wysławiać będę mowy moje, w Bogum nadzieję miał: nie będę się bał, co mi uczyni ciało. Psalms Ps 21 55 6 Cały dzień słowy memi brzydzili się: przeciwko mnie wszystkie myśli ich na złe. Psalms Ps 21 55 7 Będą mieszkać, i kryć się: sami stóp moich będą szlakować, jako czekali na duszę moję. Psalms Ps 21 55 8 Za nic je zbawisz? w gniewie narody pokruszysz, Boże. @@ -15430,6 +15704,7 @@ Psalms Ps 21 65 3 Mówcie Bogu: Jako straszne są sprawy twoje, Panie: dla wielk Psalms Ps 21 65 4 Wszystka ziemia niechaj ci się kłania, i niechaj ci śpiewa: niech Psalm śpiewa imieniowi twemu. Psalms Ps 21 65 5 Chodźcie, a oglądajcie dzieła Boże: straszny w radach nad syny człowieczymi. Psalms Ps 21 65 6 Który obrócił morze w suchą ziemię: przez rzekę przejdą nogą: tam się będziem weselili w nim. +Psalms Ps 21 65 7 Który panuje w mocy swéj na wieki: oczy jego na narody patrzą: którzy drażnią, niech się sami w sobie nie wynoszą. Psalms Ps 21 65 8 Błogosławcie narodowie Boga naszego: a dajcie słyszeć głos chwały jego. Psalms Ps 21 65 9 Który położył do żywota duszę moję: i nie dał na zachwianie nóg moich. Psalms Ps 21 65 10 Albowiemeś doświadczył nas, Boże: wypławiłeś nas ogniem, jako pławią śrebro. @@ -15464,7 +15739,7 @@ Psalms Ps 21 67 10 Deszcz dobrowolny oddzielisz, Boże, dziedzictwu twojemu: i z Psalms Ps 21 67 11 Zwierzęta twoje będą mieszkały w niem: nagotowałeś z słodkości twéj ubogiemu, Boże. Psalms Ps 21 67 12 Pan da słowo przepowiadającym Ewangelią, mocą wielką. Psalms Ps 21 67 13 Król zastępów umiłowanego, umiłowanego, i piękności domu rozdzielać korzyści. -Psalms Ps 21 67 14 Choćbyście spali w pośrodku [0560]losów, pióra gołębice pośrebrzone: a tył grzbietu jego żółci się jako złoto. +Psalms Ps 21 67 14 Choćbyście spali w pośrodku losów, pióra gołębice pośrebrzone: a tył grzbietu jego żółci się jako złoto. Psalms Ps 21 67 15 Gdy Niebieski rozsądza króle w nim, będą wybieleni jako śnieg na Selmon. Psalms Ps 21 67 16 Góra Boża, góra tłusta: góra obfita, góra tłusta. Psalms Ps 21 67 17 Co się przypatrujecie górom zsiadłym? Góra, na któréj się Bogu podoba mieszkać; albowiem Pan będzie mieszkał na wieki. @@ -15500,7 +15775,7 @@ Psalms Ps 21 68 10 Bo mię zawisna miłość domu twego gryzła: a urągania ur Psalms Ps 21 68 11 I okryłem w poście duszę moję, i stało mi się urąganiem. Psalms Ps 21 68 12 I oblokłem miasto szaty włosień: i stałem się im przypowieścią. Psalms Ps 21 68 13 Mówili przeciwko mnie, którzy siedzieli w bramie: i śpiewali przeciw mnie, którzy pili wino. -Psalms Ps 21 68 14 Ale ja modlitwę moję do ciebie, [0561]Panie: czas upodobania, Boże, w wielkości miłosierdzia twego: wysłuchaj mię w prawdzie zbawienia twego. +Psalms Ps 21 68 14 Ale ja modlitwę moję do ciebie, Panie: czas upodobania, Boże, w wielkości miłosierdzia twego: wysłuchaj mię w prawdzie zbawienia twego. Psalms Ps 21 68 15 Wyrwij mię z błota, abych nie ulgnął: wybaw mię od tych, którzy mię nienawidzą, i z głębokości wód. Psalms Ps 21 68 16 Niech mię nie zatapia nawałność wody: ani mię niech nie pożera głębokość: ani niech nie zawiera nademną studnia wierzchu swego. Psalms Ps 21 68 17 Wysłuchaj mię, Panie; bo łaskawe jest miłosierdzie twoje: według mnóstwa litości twoich wejrzyj na mię. @@ -15532,6 +15807,7 @@ Psalms Ps 21 69 5 Niech się weselą i radują w tobie wszyscy, którzy cię szu Psalms Ps 21 69 6 A jam jest ubogi i żebrak, Boże, wspomóż mię: pomocnikiem moim, i wybawicielem jesteś ty moim: Panie, nie omieszkajże! Psalms Ps 21 70 1 Psalm Dawidowi. Synów Jonadabowych, i pierwszych więźniów. Psalms Ps 21 70 2 W tobiem, Panie, nadzieję miał, niech nie będę pohańbion na wieki: w sprawiedliwości twojéj wybaw mię, i wyrwij mię: nakłoń ku mnie ucha twego, a zbaw mię. +Psalms Ps 21 70 3 Bądź mi Bogiem obrońcą, miejscem obronnem, abyś mię zbawił; albowiem twierdza moja, i ucieczka moja, jesteś ty. Psalms Ps 21 70 4 Boże mój, wyrwij mię z ręki grzesznika, i z ręki przeciw zakonowi czyniącego i niesprawiedliwego. Psalms Ps 21 70 5 Albowiem ty jesteś cierpliwość moja, Panie: Panie, nadziejo moja, od młodości mojéj. Psalms Ps 21 70 6 Przez ciebiem jest umocniony skoro z żywota: z żywota matki mojéj tyś obrońcą moim: o tobie śpiewanie moje zawżdy. @@ -15567,12 +15843,13 @@ Psalms Ps 21 71 11 I będą mu się kłaniać wszyscy królowie ziemscy: wszyscy Psalms Ps 21 71 12 Albowiem wybawi ubogiego: tak możnego i nędznego, który nie miał pomocnika. Psalms Ps 21 71 13 Przepuści ubogiemu i niedostatecznemu; a dusze ubogich zbawi. Psalms Ps 21 71 14 Z lichwy i nieprawości wykupi dusze ich: a imię ich uczciwe przed nim. +Psalms Ps 21 71 15 A będzie żył, i dadzą mu z złota Arabskiego, i będą się zawsze kłaniać dla niego: cały dzień będą go błogosławić. Psalms Ps 21 71 16 I będzie utwierdzenie na ziemi na wierzchu gór: podniesie się nad Liban urodzaj jego: i rozkwitną się z miasta, jako zioła polne. Psalms Ps 21 71 17 Niechaj będzie imię jego na wieki błogosławione: przed słońcem trwa imię jego: i będą w nim błogosławione wszystkie pokolenia ziemskie: wszyscy narodowie wielbić go będą. Psalms Ps 21 71 18 Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, który sam czyni dziwy. Psalms Ps 21 71 19 I błogosławione imię majestatu jego na wieki: i będzie napełniona majestatem jego wszystka ziemia. Stań się, stań się. Psalms Ps 21 71 20 Skończyły się Pieśni Dawida, syna Jessego. -Psalms Ps 21 72 1 Psalm Asaphowi. +Psalms Ps 21 72 1 Psalm Asaphowi. Jako dobry Bóg Izraelczyków tym, którzy są prostego serca. Psalms Ps 21 72 2 Ale moje nogi mało się nie potknęły: mało nie szwankowały kroki moje. Psalms Ps 21 72 3 Iżem był ruszon zawiścią przeciw złośnikom, widząc pokój grzesznych. Psalms Ps 21 72 4 Albowiem niemasz względu na śmierć ich: ani przedłużenia w utrapieniu ich. @@ -15596,12 +15873,13 @@ Psalms Ps 21 72 21 Bo się zapaliło serce moje, i odmieniły się nerki moje: Psalms Ps 21 72 22 I jam wniwecz obrócony, a nie wiedziałem: jako bydlę stałem się u ciebie. Psalms Ps 21 72 23 A ja zawsze z tobą: ująłeś mię za prawą rękę moję. Psalms Ps 21 72 24 A według woli twojéj prowadziłeś mię, i przyjąłeś mię z chwałą. -Psalms Ps 21 72 26 Bo cóż ja mam w niebie? albo czegom chciał na ziemi oprócz ciebie? +Psalms Ps 21 72 25 Bo cóż ja mam w niebie? albo czegom chciał na ziemi oprócz ciebie? Psalms Ps 21 72 26 Ustało ciało moje i serce moje: Boże, serca mojego, i części moja, Boże; na wieki. Psalms Ps 21 72 27 Bo oto, którzy się oddalają od ciebie, zginą: zatraciłeś wszystkie, którzy cudzołożą, od ciebie. Psalms Ps 21 72 28 Ale mnie dobrze jest trwać przy Bogu: pokładać w Panu Bogu nadzieję moję, abych opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiéj. -Psalms Ps 21 73 1 Wyrozumienia Asaphowi. +Psalms Ps 21 73 1 Wyrozumienia Asaphowi. Przeczżeś, Boże, odegnał nas do końca? rozgniewała się zapalczywość twoja na owce pastwiska twego? Psalms Ps 21 73 2 Wspomnij na zgromadzenie twoje, któreś posiadł od początku: odkupiłeś pręt dziedzictwa twego, górę Syon, na któréjeś mieszkał. +Psalms Ps 21 73 3 Podnieś ręce twoje na pychy ich, na koniec: jako wiele nabroił nieprzyjaciel w świątnicy. Psalms Ps 21 73 4 I chlubili się, którzy cię nienawidzą: w pośrodku święta uroczystego twego położyli znaki swoje za znaki. Psalms Ps 21 73 5 A nie poznali, jako na wyjściu na wierzch, jako w lesie drzew siekierami: Psalms Ps 21 73 6 Wyrębowali drzwi jego pospołu: toporem i oskardem obalili je. @@ -15637,6 +15915,7 @@ Psalms Ps 21 75 1 Na koniec, w Hymnach, Psalm Asaphowi, pieśń na Assyryjczyki. Psalms Ps 21 75 2 Znajomy Bóg w Judzie: w Izraelu wielkie imię jego. Psalms Ps 21 75 3 I stało się w pokoju miejsce jego, i mieszkanie jego na Syonie. Psalms Ps 21 75 4 Tam połamał mocności łuków, tarczą, miecz, i wojnę. +Psalms Ps 21 75 5 Ty, oświecający dziwnie z gór wiekuistych. Psalms Ps 21 75 6 Strwożyli się wszyscy głupiego serca: zasnęli snem swoim, a nic nie naleźli bogacze w rękach swoich. Psalms Ps 21 75 7 Od fukania twego, Boże Jakób, drzemali ci, co wsiadli na konie. Psalms Ps 21 75 8 Tyś jest straszliwy, a któż się sprzeciwi tobie? odtąd gniew twój. @@ -15666,12 +15945,13 @@ Psalms Ps 21 76 18 Wielkość szumu wód: obłoki głos wypuściły: ale i strza Psalms Ps 21 76 19 Błyskawice twoje okrąg ziemie oświecały; wzruszyła się i zatrzęsła się ziemia. Psalms Ps 21 76 20 Na morzu droga twoja, i ścieżki twoje na wodach wielkich: a śladów twoich znać nie będzie. Psalms Ps 21 76 21 Prowadziłeś lud twój jako owce przez rękę Mojżesza i Aarona. -Psalms Ps 21 77 1 Wyrozumienia Asaphowi. +Psalms Ps 21 77 1 Wyrozumienia Asaphowi. Słuchajcie, ludu mój, zakonu mego: nakłońcie ucha swego ku słowom ust moich. Psalms Ps 21 77 2 Otworzę w podobieństwach usta moje: będę powiadał gadki od początku. Psalms Ps 21 77 3 Jako wielkieśmy rzeczy słyszeli i poznali: i ojcowie nasi powiadali nam. Psalms Ps 21 77 4 Nie zataiły się przed syny ich w drugim narodzie, powiadając chwały Pańskie, i mocy jego i cuda jego, które czynił. Psalms Ps 21 77 5 I wzbudził świadectwo w Jakóbie, a zakon położył w Izraelu: jako wielkie rzeczy rozkazał ojcom naszym, aby je oznajmili synom swoim: Psalms Ps 21 77 6 Aby wiedział rodzaj drugi: synowie, którzy się narodzą i powstaną, i będą je powiadać synom swoim. +Psalms Ps 21 77 7 Żeby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali spraw Bożych: i pytali się o mandaciech jego: Psalms Ps 21 77 8 Aby nie byli jako ojcowie ich, naród zły i draźniący: naród, który nie prostował serca swego, i nie był wiernym Bogu duch jego. Psalms Ps 21 77 9 Synowie Ephrem, naciągający i spuszczający łuk, podali tył w dzień wojny. Psalms Ps 21 77 10 Nie strzegli Testamentu Bożego: i nie chcieli chodzić w zakonie jego. @@ -15713,6 +15993,7 @@ Psalms Ps 21 77 45 Puścił na nie rozmaitą muchę, i kąsała je, i żabę, i Psalms Ps 21 77 46 I dał ich owoce chrząszczom, i robotę ich szarańczy. Psalms Ps 21 77 47 I poraził gradem winnice ich, a morwy ich mrozem. Psalms Ps 21 77 48 I podał gradowi bydło ich, a majętności ogniowi. +Psalms Ps 21 77 49 Puścił na nie gniew zapalczywości swojéj: popędliwość i rozgniewanie i utrapienie: przypuszczenia przez Anioły złe. Psalms Ps 21 77 50 Uczynił drogę ścieżce gniewu swego: nie wypuścił dusz ich od śmierci: i bydło ich w śmierci zawarł. Psalms Ps 21 77 51 I pobił wszystkie pierworodne w ziemi Egipskiéj: pierwiatski wszystkich prac ich w przybytkach Cham. Psalms Ps 21 77 52 I odjął lud swój jako owce: prowadził je jako stado na puszczy. @@ -15736,7 +16017,7 @@ Psalms Ps 21 77 69 I zbudował, jako jednorożców, świątnicę swoję na ziemi Psalms Ps 21 77 70 I obrał Dawida, sługę swego, i wziął go od trzód owiec, od kotnych owiec wziął go; Psalms Ps 21 77 71 Aby pasł Jakóba, sługę jego, i Izraela, dziedzictwo jego. Psalms Ps 21 77 72 I pasł je w niewinności serca swego: a w roztropności rąk swoich prowadził je. -Psalms Ps 21 78 1 Psalm Asaphowi. +Psalms Ps 21 78 1 Psalm Asaphowi. Boże, przyszli poganie na dziedzictwo twoje, splugawili kościół twój święty: obrócili Jeruzalem w budkę na chowanie jabłek. Psalms Ps 21 78 2 Porzucili trupy sług twoich na strawę ptakom powietrznym: ciała świętych twoich zwierzętom ziemskim. Psalms Ps 21 78 3 Rozlali krew ich jako wodę około Jeruzalem: a nie był, ktoby pogrzebł. Psalms Ps 21 78 4 Staliśmy się pohańbieniem u sąsiadów naszych: śmiechowiskiem i igrzyskiem u tych, którzy są w okolicy naszéj. @@ -15747,7 +16028,7 @@ Psalms Ps 21 78 8 Nie wspominaj starych nieprawości naszych: niech nas rychło Psalms Ps 21 78 9 Wspomożesz nas, Boże, zbawicielu nasz: a dla sławy imienia twego, Panie, wybaw nas: a bądź miłościw grzechom naszym dla imienia twego. Psalms Ps 21 78 10 Aby snadź nie mówili między pogany: Kędyż jest Bóg ich? a niech znaczna będzie nad pogany, przed oczyma naszemi, pomsta krwie sług twoich, która jest wylana. Psalms Ps 21 78 11 Niech przyjdzie przed obliczność twoję wzdychanie spętanych: według wielmożności ramienia twego zachowaj syny pomordowanych. -Psalms Ps 21 78 12 A oddaj sąsiadom naszym [0568]siedmiorako do ich łona urąganie ich, którem urągali tobie, Panie. +Psalms Ps 21 78 12 A oddaj sąsiadom naszym siedmiorako do ich łona urąganie ich, którem urągali tobie, Panie. Psalms Ps 21 78 13 A my, twój lud i owce pastwiska twego, będziemyć wyznawać na wieki: od rodzaju do rodzaju będziem opowiadać chwałę twoję. Psalms Ps 21 79 1 Na koniec, dla tych, którzy będą odmienieni, świadectw Asaphowi, Psalm. Psalms Ps 21 79 2 Który rządzisz Izrael, posłuchaj: który prowadzisz jako owcę, Józeph: który siedzisz na Cherubinach: @@ -15782,10 +16063,11 @@ Psalms Ps 21 80 10 Nie będzie w tobie Boga nowego: i nie będziesz chwalił Bog Psalms Ps 21 80 11 Bomci ja jest Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemie Egipskiéj: rozszerz usta twoje, a napełnię je. Psalms Ps 21 80 12 A nie słuchał lud mój głosu mego: a Izrael nie dbał na mię. Psalms Ps 21 80 13 I puściłem je za żądzami serc ich: pójdą w wynalazkach swoich. +Psalms Ps 21 80 14 By był lud mój słuchał mię, by był Izrael chodził drogami mojemi: Psalms Ps 21 80 15 Snadźbym był łacno poniżył nieprzyjacioły ich: a na trapiące je, obróciłbym rękę swoję. Psalms Ps 21 80 16 Nieprzyjaciele Pańscy skłamali mu: i będzie czas ich na wieki. Psalms Ps 21 80 17 I nakarmił je tłustością zboża: i nasycił je miodem z opoki. -Psalms Ps 21 81 1 Psalm Asaphowi. +Psalms Ps 21 81 1 Psalm Asaphowi. Bóg stanął w zgromadzeniu bogów: a w pośrodku bogi sądzi. Psalms Ps 21 81 2 Dokądże niesprawiedliwość sądzicie, a osoby grzeszników przyjmujecie? Psalms Ps 21 81 3 Czyńcie sprawiedliwość ubogiemu i sierocie: strapionego i ubogiego usprawiedliwiajcie. Psalms Ps 21 81 4 Wyrwijcie ubogiego: a nędznego z ręki niezbożnego wyzwólcie. @@ -15817,7 +16099,7 @@ Psalms Ps 21 83 2 Jako miłe przybytki twoje, Panie zastępów: żąda, i ustaje Psalms Ps 21 83 3 Serce moje i ciało moje rozweseliły się w Bogu żywym. Psalms Ps 21 83 4 Bo i wróbel nalazł sobie domek: i synogarlica gniazdo sobie, gdzieby położyła ptaszęta swoje: ołtarze twoje, Panie zastępów, królu mój, i Boże mój. Psalms Ps 21 83 5 Błogosławieni, którzy mieszkają w domu twoim, Panie: na wieki wieków będą cię chwalić. -Psalms Ps 21 83 6 Błogosławiony mąż, którego [0570]ratunek jest od ciebie: rozłożył wstępowania w sercu swojem: +Psalms Ps 21 83 6 Błogosławiony mąż, którego ratunek jest od ciebie: rozłożył wstępowania w sercu swojem: Psalms Ps 21 83 7 W padole płaczu, na miejscu, które zgotował; albowiem da błogosławieństwo zakonodawca. Psalms Ps 21 83 8 Pójdą z mocy do mocy, oglądają Boga nad bogi w Syonie. Psalms Ps 21 83 9 Panie, Boże zastępów, wysłuchaj modlitwę moję: usłysz, Boże Jakóbów! @@ -15854,9 +16136,10 @@ Psalms Ps 21 85 11 Prowadź mię, Panie, drogą twoją: a niechaj chodzę w praw Psalms Ps 21 85 12 Wyznawać ci będę, Panie, Boże mój, ze wszystkiego serca mego: a będę wysławiał imię twe na wieki. Psalms Ps 21 85 13 Bo miłosierdzie twoje wielkie jest nademną: i wyrwałeś duszę moję z niższego piekła. Psalms Ps 21 85 14 Boże, nieprawi powstali na mię: a zgromadzenie mocarzów szukało dusze mojéj: i nie kładli ciebie przed oczyma swemi +Psalms Ps 21 85 15 A ty, Panie, Bóg litościwy i miłościwy, cierpliwy i wielce miłosierny i prawdziwy: Psalms Ps 21 85 16 Wejrzyj na mię, a zmiłuj się nademną: daj panowanie twoje słudze twemu, a zbaw syna służebnice twojéj. Psalms Ps 21 85 17 Uczyń zemną znak ku dobremu, aby ujrzeli ci, którzy mię nienawidzą, a byli zawstydzeni, iżeś ty. Panie, ratował mię, i pocieszyłeś mię. -Psalms Ps 21 86 1 Synom Kore, Psalm pienia. +Psalms Ps 21 86 1 Synom Kore, Psalm pienia. Fundamenty jego na górach świętych. Psalms Ps 21 86 2 Miłuje Pan bramy Syon nade wszystkie przybytki Jakób. Psalms Ps 21 86 3 Sławne rzeczy powiedziano o tobie, miasto Boże. Psalms Ps 21 86 4 Wspomnię na Rahab, i na Babilon, którzy mię znają: oto cudzoziemcy i Tyr i lud Murzyński, ci tam byli. @@ -15886,6 +16169,7 @@ Psalms Ps 21 88 1 Wyrozumienia Ethana Esrahitskiego. Psalms Ps 21 88 2 Miłosierdzia Pańskie na wieki wyśpiewywać będę: od narodu do narodu prawdę twoje usty memi opowiadać będę. Psalms Ps 21 88 3 Albowiemeś mówił: Miłosierdzie wieczne zbudowane będzie na niebiesiech; prawda twoja będzie w nich zgotowana. Psalms Ps 21 88 4 Postanowiłem Testament mój wybranym moim; przysiągłem Dawidowi, słudze memu: +Psalms Ps 21 88 5 Że aż na wieki zgotuję nasienie twoje i zbuduję od rodzaju do rodzaju stolicę twoję. Psalms Ps 21 88 6 Będą wyznawać niebiosa cuda twoje, Panie, i prawdę twoję w zgromadzeniu świętych. Psalms Ps 21 88 7 Albowiem któż na obłokach Panu zrównany będzie? podobny będzie Bogu między syny bożymi? Psalms Ps 21 88 8 Bóg, który jest wielbion w radzie świętych: wielki i straszliwy nade wszystkie, którzy są około niego. @@ -15925,6 +16209,7 @@ Psalms Ps 21 88 41 Popsowałeś wszystkie płoty jego; uczyniłeś obronę jego Psalms Ps 21 88 42 Szarpali go wszyscy idący drogą; stał się pośmiewiskiem u sąsiadów swoich. Psalms Ps 21 88 43 Wywyższyłeś prawicę tłumiącego: uweseliłeś wszystkie nieprzyjacioły jego. Psalms Ps 21 88 44 Odjąłeś pomoc mieczowi jego, a nie ratowałeś go na wojnie. +Psalms Ps 21 88 45 Zepsowałeś ochędożenie jego: a stolicę jego uderzyłeś o ziemię. Psalms Ps 21 88 46 Ukróciłeś dni czasu jego: oblałeś go wstydem. Psalms Ps 21 88 47 Dokądże, Panie, odwracasz się do końca? zapali się gniew twój jako ogień? Psalms Ps 21 88 48 Wspomnij, co za bytność moja; bo azaś próżno stworzył wszystkie syny człowiecze? @@ -15933,7 +16218,7 @@ Psalms Ps 21 88 50 Gdzież są, Panie, stare miłosierdzia twoje; jakoś przysi Psalms Ps 21 88 51 Wspomnij, Panie, na zelżywość sług twoich, (którąm zadzierżał w zanadrzu mojem), od wiela narodów: Psalms Ps 21 88 52 Którą urągali nieprzyjaciele twoi, Panie, którą urągali odmienienie pomazańca twego. Psalms Ps 21 88 53 Błogosławiony Pan na wieki: Stań się, stań się. -Psalms Ps 21 89 1 Modlitwa Mojżesza, człowieka Bożego. +Psalms Ps 21 89 1 Modlitwa Mojżesza, człowieka Bożego. Panie, stałeś się ucieczką nam, od rodzaju do rodzaju. Psalms Ps 21 89 2 Pierwéj niźli stanęły góry, albo ziemia i świat był stworzony, od wieku i aż do wieku, ty jesteś Bóg. Psalms Ps 21 89 3 Nie obracaj w poniżenie człowieka, i rzekłeś: Nawracajcie się synowie człowieczy. Psalms Ps 21 89 4 Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi, jako dzień wczorajszy, który przeminął, i straż nocna. @@ -15950,13 +16235,14 @@ Psalms Ps 21 89 14 Napełnieniśmy rano miłosierdzia twego, i rozradowaliśmy s Psalms Ps 21 89 15 Weseliliśmy się za dni, w któreś nas uniżył: za lata, któreśmy widzieli złe. Psalms Ps 21 89 16 Wejrzyjże na sługi swoje, i na dzieła swoje, a prowadź syny ich. Psalms Ps 21 89 17 A niech będzie jasność Pana, Boga naszego, nad nami: a sprawy rąk naszych prostuj nad nami, i dzieło rąk naszych prostuj. -Psalms Ps 21 90 1 Chwała pienia Dawidowi. +Psalms Ps 21 90 1 Chwała pienia Dawidowi. Kto mieszka w spomożeniu Najwyższego, w obronie Boga niebieskiego będzie przebywał: Psalms Ps 21 90 2 Rzecze Panu: Obrońca mój, i ucieczka moja jesteś ty, Bóg mój; w nim będę miał nadzieję. Psalms Ps 21 90 3 Albowiem on mię wyrwał z sidła łowiących, i od przykrego słowa. Psalms Ps 21 90 4 Plecami swemi okryje cię: a pod skrzydłami jego nadzieję mieć będziesz: tarczą ogarnie cię prawda jego. Psalms Ps 21 90 5 Nie ulękniesz się od strachu nocnego: od strzały lecącéj we dnie. Psalms Ps 21 90 6 Od sprawy chodzącéj w ciemności; od najazdu i od czarta południowego. Psalms Ps 21 90 7 Padnie po boku twoim tysiąc, a dziesięć tysięcy po prawéj stronie twojéj: a ku tobie się nie przybliży. +Psalms Ps 21 90 8 Zaiste oczyma twemi oglądasz: a ujrzysz odpłatę grzeszników. Psalms Ps 21 90 9 Albowiem ty, Panie, jesteś nadzieja moja: postawiłeś Najwyższego ucieczką twoją. Psalms Ps 21 90 10 Nie przystąpi do ciebie złe: i nie przybliży się bicz do przybytku twego. Psalms Ps 21 90 11 Albowiem Aniołom swoim rozkazał o tobie, aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich. @@ -15981,15 +16267,15 @@ Psalms Ps 21 91 13 Sprawiedliwy jako palma rozkwitnie: jako drzewo Cedrowe na Li Psalms Ps 21 91 14 Wsadzeni w domu Pańskim, rozkwitną się w ziemiach domu Boga naszego. Psalms Ps 21 91 15 Jeszcze się rozmnożą w kwitnącéj starości: i dobrze zdrowi będą, Psalms Ps 21 91 16 Aby opowiadali, iż prawy Pan, Bóg nasz, a nieprawości w nim niemasz. -Psalms Ps 21 92 1 Chwała pienia samemu Dawidowi, przed Sobotą, kiedy ziemia jest fundowana. +Psalms Ps 21 92 1 Chwała pienia samemu Dawidowi, przed Sobotą, kiedy ziemia jest fundowana. Pan królował, oblókł się w ozdobę: oblókł się Pan mocą i przepasał się; albowiem umocnił okrąg świata, który się nie poruszy. Psalms Ps 21 92 2 Zgotowana stolica twoja od onego czasu: ty jesteś od wieku. Psalms Ps 21 92 3 Podniosły rzeki, Panie, podniosły rzeki głos swój: podniosły rzeki nawałności swoje. Psalms Ps 21 92 4 Od szumu wód wielkich dziwne nawałności morskie: dziwny na wysokościach Pan. Psalms Ps 21 92 5 Świadectwa twoje okazały się być bardzo wiary godne: domowi twemu, Panie, przystoi świętobliwość na długość dni. -Psalms Ps 21 93 1 Psalm samemu Dawidowi, na czwarty dzień Szabatu. +Psalms Ps 21 93 1 Psalm samemu Dawidowi, na czwarty dzień Szabatu. Bóg pomsty, Pan: Bóg pomsty wolno poczynał. Psalms Ps 21 93 2 Wywyższ się, który sądzisz ziemię: oddaj zapłatę pysznym. Psalms Ps 21 93 3 Dokądże grzesznicy, Panie? dokąd grzesznicy będą się chlubić? -Psalms Ps 21 93 4 Będą świegotać, i mówić [0575]nieprawości: będą mówić wszyscy, którzy broją niesprawiedliwość? +Psalms Ps 21 93 4 Będą świegotać, i mówić nieprawości: będą mówić wszyscy, którzy broją niesprawiedliwość? Psalms Ps 21 93 5 Lud twój, Panie, poniżyli, i dziedzictwo twoje utrapili. Psalms Ps 21 93 6 Wdowę i przychodnia zabili: i sieroty pomordowali. Psalms Ps 21 93 7 I mówili: Nie ujrzy Pan, ani zrozumie Bóg Jakób. @@ -16009,7 +16295,7 @@ Psalms Ps 21 93 20 Izali dzierży się ciebie stolica nieprawości, który tworz Psalms Ps 21 93 21 Zasadzą się na duszę sprawiedliwego: a krew niewinną potępią. Psalms Ps 21 93 22 I stał mi się Pan ucieczką: a Bóg mój obroną nadzieje mojéj. Psalms Ps 21 93 23 I odda im nieprawość ich: a we złości wytraci je: wytraci je Pan, Bóg nasz. -Psalms Ps 21 94 1 Chwała pienia, samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 94 1 Chwała pienia, samemu Dawidowi. Pójdźcie, radujmy się Panu: śpiewajmy Bogu, zbawicielowi naszemu. Psalms Ps 21 94 2 Uprzedźmy oblicze jego z wyznawaniem: a Psalmami śpiewajmy mu. Psalms Ps 21 94 3 Albowiem Bóg wielki Pan: i król wielki nade wszymi bogi. Psalms Ps 21 94 4 Bo w ręce jego są wszystkie kraje ziemie: i gór wysokości jego są. @@ -16020,19 +16306,20 @@ Psalms Ps 21 94 8 Dziś, jeźli głos jego usłyszycie, nie zatwardzajcież serc Psalms Ps 21 94 9 Jako w draźnieniu wedle dnia kuszenia na puszczy, kędy mię kusili ojcowie wasi; doświadczali mię, i ujrzeli uczynki moje. Psalms Ps 21 94 10 Czterdzieści lat gniewałem się na ten naród, i rzekłem: Zawsze ci błądzą sercem: a ci nie poznali dróg moich. Psalms Ps 21 94 11 Jakom przysiągł w gniewie moim, jeźli wnidą do pokoju mego. -Psalms Ps 21 95 1 Pienie samemu Dawidowi: kiedy budowano dom po nawróceniu z niewoli. +Psalms Ps 21 95 1 Pienie samemu Dawidowi: kiedy budowano dom po nawróceniu z niewoli. Śpiewajcie Panu pieśń nową: śpiewajcie Panu, wszystka ziemio! Psalms Ps 21 95 2 Śpiewajcie Panu, a błogosławcie imieniowi jego: opowiadajcie ode dnia do dnia zbawienia jego. Psalms Ps 21 95 3 Opowiadajcie między narody chwałę jego; między wszystkimi ludźmi dziwy jego. Psalms Ps 21 95 4 Iż wielki Pan i bardzo chwalebny, straszliwy jest nade wszystkie bogi. Psalms Ps 21 95 5 Albowiem wszyscy bogowie pogańscy czarci; ale Pan niebiosa uczynił. Psalms Ps 21 95 6 Wyznawanie i piękność przed oblicznością jego: świętość i wielmożność w świętobliwości jego. +Psalms Ps 21 95 7 Przynoście Panu pokolenia pogańskie, przynoście Panu cześć i chwałę. Psalms Ps 21 95 8 Przynoście Panu chwałę imieniowi jego: bierzcie ofiary, a wchodźcie do sieni jego. Psalms Ps 21 95 9 Kłaniajcie się Panu w sieni świętéj jego: niech się wzruszy od obliczności jego wszystka ziemia. Psalms Ps 21 95 10 Powiadajcie między narody, iż Pan królował; albowiem naprawił okrąg ziemie, który się nie poruszy: będzie ludzie sądził w sprawiedliwości. Psalms Ps 21 95 11 Niech się weselą niebiosa, a niech się raduje ziemia: niech się wzruszy morze i pełność jego. Psalms Ps 21 95 12 Rozradują się pola i wszystko, co jest na nich: tedy skakać będą wszystkie drzewa leśne, Psalms Ps 21 95 13 Przed Panem, że przyszedł; bo przyszedł sądzić ziemię. Będzie sądził świat w sprawiedliwości, a narody według prawdy swojéj. -Psalms Ps 21 96 1 Temu Dawidowi, kiedy ziemia jego była przywrócona. +Psalms Ps 21 96 1 Temu Dawidowi, kiedy ziemia jego była przywrócona. Pan króluje, niech się raduje ziemia: niech się weselą wyspy mnogie. Psalms Ps 21 96 2 Obłok i mgła około niego; sprawiedliwość i sąd naprawienie stolice jego. Psalms Ps 21 96 3 Ogień przed nim uprzedzi, i zapali wokoło nieprzyjacioły jego. Psalms Ps 21 96 4 Oświeciły błyskawice jego okrąg ziemie: ujrzała i zadrżała ziemia. @@ -16044,7 +16331,7 @@ Psalms Ps 21 96 9 Albowiem tyś Pan najwyższy nade wszystką ziemią; bardzoś Psalms Ps 21 96 10 Którzy miłujecie Pana, miejcież złość w nienawiści; strzeże Pan dusz świętych swoich: wyrwie je z ręki grzesznika. Psalms Ps 21 96 11 Światłość weszła sprawiedliwemu, a wesele ludziom prawego serca. Psalms Ps 21 96 12 Weselcie się sprawiedliwi w Panu, a wysławiajcie pamiątkę świętobliwości jego. -Psalms Ps 21 97 1 Psalm samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 97 1 Psalm samemu Dawidowi. Śpiewajcie Panu pieśń nową; bo uczynił dziwy: zbawiła sobie prawica jego, i ramię święte jego. Psalms Ps 21 97 2 Objawił Pan zbawienie swoje; przed oczyma poganów oznajmił sprawiedliwość swoję. Psalms Ps 21 97 3 Wspomniał na miłosierdzie swoje, i na prawdę swą domowi Izrael: oglądały wszystkie kraje ziemie zbawienie Boga naszego. Psalms Ps 21 97 4 Wykrzykajcie Panu, wszystka ziemio! śpiewajcie a weselcie się, i grajcie. @@ -16053,21 +16340,21 @@ Psalms Ps 21 97 6 Na puzanach i na kornetach głośnych: wykrzykajcie przed obli Psalms Ps 21 97 7 Niech się wzruszy morze, i pełność jego: okrąg ziemie, i mieszkający na nim. Psalms Ps 21 97 8 Rzeki będą klaskać rękoma: góry społem będą się weselić przed oblicznością Pańską; Psalms Ps 21 97 9 Bo przyszedł sądzić ziemię. Będzie sądził świat w sprawiedliwości, a narody w prawości. -Psalms Ps 21 98 1 Psalm samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 98 1 Psalm samemu Dawidowi. Pan królował, niech się gniewają narodowie: który siedzi na Cherubinach, niech się trzęsie ziemia. Psalms Ps 21 98 2 Pan wielki na Syonie, i wywyższony nad wszystkie narody. -Psalms Ps 21 98 3 Niech wyznawają imieniowi [0577]twemu wielkiemu; albowiem straszne i święte jest. +Psalms Ps 21 98 3 Niech wyznawają imieniowi twemu wielkiemu; albowiem straszne i święte jest. Psalms Ps 21 98 4 A cześć królewska sąd miłuje: tyś nagotował prostowania: tyś uczynił sąd i sprawiedliwość w Jakób. Psalms Ps 21 98 5 Wywyższajcie Pana, Boga naszego: a kłaniajcie się podnóżkowi nóg jego; bo święty jest. Psalms Ps 21 98 6 Mojżesz i Aaron między kapłany jego: a Samuel między tymi, którzy wzywają imienia jego: wzywali Pana, a on ich wysłuchywał. Psalms Ps 21 98 7 W słupie obłokowym mawiał do nich. Strzegli świadectw jego, i przykazania, które im podał. Psalms Ps 21 98 8 Panie, Boże nasz, tyś je wysłuchywał: Boże, tyś im był miłościw, i mszczący się wszystkich wynalazków ich. Psalms Ps 21 98 9 Wywyższajcie Pana, Boga naszego, i kłaniajcie się górze świętéj jego; albowiem święty Pan, Bóg nasz. -Psalms Ps 21 99 1 Psalm na wyznawanie. +Psalms Ps 21 99 1 Psalm na wyznawanie. Wykrzykajcie Bogu, wszystka ziemio! Psalms Ps 21 99 2 Służcie Panu z weselem: wchódźcie przed obliczności jego z radością. Psalms Ps 21 99 3 Wiedzcie, iż Pan sam jest Bóg: on nas uczynił, a nie my sami siebie: ludu jego, i owce pastwiska jego. Psalms Ps 21 99 4 Wchódźcie w bramy jego w wyznawaniu, do sieni jego z pieśniami: wyznawajcie mu, chwalcie imię jego. Psalms Ps 21 99 5 Boć słodki jest Pan: na wieki miłosierdzie jego, i aż od rodzaju do rodzaju prawda jego. -Psalms Ps 21 100 1 Psalm samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 100 1 Psalm samemu Dawidowi. Miłosierdzie i sąd będę śpiewał: tobie, Panie, będę śpiewał. Psalms Ps 21 100 2 A będę rozumiał na drodze niepokalanéj, kiedy przyjdziesz do mnie: chodziłem w niewinności serca mego, w pośrodku domu mego. Psalms Ps 21 100 3 Nie kładłem przed oczy swe niesprawiedliwéj rzeczy: czyniące przewrotności miałem w nienawiści: nie przystało ku mnie. Psalms Ps 21 100 4 Serce złośliwe odstępującego odemnie złośnika nie znałem. @@ -16085,7 +16372,7 @@ Psalms Ps 21 101 7 Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy: i stałem się j Psalms Ps 21 101 8 Nie spałem, i stałem się jako wróbel sam jeden na dachu. Psalms Ps 21 101 9 Przez cały dzień urągali mi nieprzyjaciele moi: a ci, którzy mię chwalili, przeciwko mnie przysięgali. Psalms Ps 21 101 10 Bom popiół jako chleb jadał; a picie moje mieszałem z płaczem: -Psalms Ps 21 101 11 Dla gniewu i popędliwości [0578]twojéj; albowiem podniósłszy, roztrąciłeś mię. +Psalms Ps 21 101 11 Dla gniewu i popędliwości twojéj; albowiem podniósłszy, roztrąciłeś mię. Psalms Ps 21 101 12 Dni moje zeszły jako cień; a jam usechł jako siano. Psalms Ps 21 101 13 Ale ty, Panie, trwasz na wieki, a pamiątka twoja od rodzaju do rodzaju. Psalms Ps 21 101 14 Ty powstawszy, zmiłujesz się nad Syonem; boć czas zmiłowania nad nim, bo przyszedł czas. @@ -16104,7 +16391,7 @@ Psalms Ps 21 101 26 Tyś, Panie, na początku ziemię ugruntował, a dzieła rą Psalms Ps 21 101 27 One poginą; ale ty zostajesz: i wszystkie jako szata zwiotszeją. Psalms Ps 21 101 28 I jako odzienie odmienisz je, i odmienią się; ale ty tenżeś jest, i lata twoje nie ustaną. Psalms Ps 21 101 29 Synowie sług twoich mieszkać będą; a nasienie ich na wieki będzie szczęśliwie prowadzone. -Psalms Ps 21 102 1 Samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 102 1 Samemu Dawidowi. Błogosław, duszo moja! Panu: i wszystko, co we mnie jest, imieniowi świętemu jego. Psalms Ps 21 102 2 Błogosław, duszo moja! Panu, a nie zapamiętywaj wszystkich dobrodziejstw jego. Psalms Ps 21 102 3 Który miłościwie odpuszcza wszystkie nieprawości twoje: który uzdrawia wszystkie choroby twoje. Psalms Ps 21 102 4 Który odkupuje żywot twój od zatracenia: który cię koronuje miłosierdziem i litościami. @@ -16126,7 +16413,7 @@ Psalms Ps 21 102 19 Pan na niebie przygotował stolicę swoję, a królestwo jeg Psalms Ps 21 102 20 Błogosławcie Panu, wszyscy Aniołowie jego możni w sile, którzy [0579]czynicie słowo jego na usłyszenie głosu mów jego. Psalms Ps 21 102 21 Błogosławcie Panu wszystkie wojska jego, słudzy jego, którzy czynicie wolą jego. Psalms Ps 21 102 22 Błogosławcie Panu wszystkie uczynki jego, na wszelkiem miejscu panowania jego. Błogosław, duszo moja! Panu. -Psalms Ps 21 103 1 Samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 103 1 Samemu Dawidowi. Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! bardzoś się wielmożnym okazał. Psalms Ps 21 103 2 Oblokłeś się w wyznanie i ozdobę; odziany światłością jako szatą. Psalms Ps 21 103 3 Który rozciągasz niebo jako skórę: który okrywasz wodami wierzch jego: który kładziesz obłoki wstępem twoim, który chodzisz na skrzydłach wiatrowych. Psalms Ps 21 103 4 Który czynisz Anioły twoje duchy, i sługi twoje ogień palący. @@ -16161,7 +16448,7 @@ Psalms Ps 21 103 32 Który patrzy na ziemię, i czyni, że drży: który tyka g Psalms Ps 21 103 33 Będę śpiewał Panu za żywota mego: będę grał Bogu memu, póki mię stawa. Psalms Ps 21 103 34 Niech mu będzie wdzięczna wymowa moja, a ja się rozkocham w Panu. Psalms Ps 21 103 35 Niechaj ustaną grzesznicy z ziemie, a złośnicy tak, że ich nie będzie. Błogosław, duszo moja! Panu. -Psalms Ps 21 104 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 104 1 Alleluja. Wyznawajcie Panu, i wzywajcie imienia jego, opowiadajcie między pogany sprawy jego. Psalms Ps 21 104 2 Śpiewajcie mu, i grajcie mu: oznajmiajcie wszystkie dziwy jego. Psalms Ps 21 104 3 Chlubcie się w imieniu świętem jego: niech się weseli serce szukających Pana. Psalms Ps 21 104 4 Szukajcie Pana, a bądźcie umocnieni: szukajcie oblicza jego zawsze. @@ -16202,11 +16489,11 @@ Psalms Ps 21 104 38 Radował się Egipt z wyjścia ich; bo był przyszedł na ni Psalms Ps 21 104 39 Rozciągnął obłok na okrycie ich: a ogień, aby im świecił w nocy. Psalms Ps 21 104 40 Żądali i przyleciała przepiórka: i chlebem niebieskim nasycił je. Psalms Ps 21 104 41 Rozszczepił opokę, i wypłynęły wody: płynęły rzeki na suszy. -Psalms Ps 21 104 42 Albowiem pomniał na słowo [0581]święte swoje, które miał do Abrahama, sługi swego. +Psalms Ps 21 104 42 Albowiem pomniał na słowo święte swoje, które miał do Abrahama, sługi swego. Psalms Ps 21 104 43 I wywiódł lud swój z weselem, a wybrane swe z radością. Psalms Ps 21 104 44 I dał im krainy poganów: a roboty narodów posiedli: Psalms Ps 21 104 45 Aby przestrzegali usprawiedliwienia jego, i o zakonie jego się badali. -Psalms Ps 21 105 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 105 1 Alleluja. Wyznawajcie Panu; boć dobry, na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 105 2 Któż wysławi możności Pańskie? da w posłuch wszystkie chwały jego? Psalms Ps 21 105 3 Błogosławieni, którzy strzegą sądu: a czynią sprawiedliwość na każdy czas. Psalms Ps 21 105 4 Wspomnij na nas, Panie, w upodobaniu ludu twego: nawiedź nas przez zbawienie twoje: @@ -16243,6 +16530,7 @@ Psalms Ps 21 105 34 Nie wygładzili poganów, o które im był Pan rzekł. Psalms Ps 21 105 35 I pomieszali się z pogany, i nauczyli się uczynków ich: Psalms Ps 21 105 36 I służyli rycinom ich, i stało się im na upad. Psalms Ps 21 105 37 I ofiarowali syny swoje i córki swoje czartom. +Psalms Ps 21 105 38 I wylewali krew niewinną: krew synów swoich, i córek swoich, które ofiarowali rycinom Chananejskim: i splugawiona była ziemia krwiami: Psalms Ps 21 105 39 I zeszpecona ich uczynkami: i cudzołożyli w wynalazkach swoich. Psalms Ps 21 105 40 I rozgniewał się Pan zapalczywością przeciw ludowi swemu: i obrzydził sobie dziedzictwo swoje. Psalms Ps 21 105 41 I podał je w ręce poganom: i panowali nad nimi, którzy je mieli w nienawiści. @@ -16253,7 +16541,7 @@ Psalms Ps 21 105 45 I wspomniał na Testament swój: i żal mu było według wie Psalms Ps 21 105 46 I dał je na miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy je byli poimali. Psalms Ps 21 105 47 Wybawże nas, Panie, Boże nasz, a zgromadź nas z narodów, abyśmy wyznawali imieniowi twemu świętemu: a chlubili się w chwale twojéj. Psalms Ps 21 105 48 Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieku aż na wieki: a niechaj rzecze wszystek lud: Stań się, stań się. -Psalms Ps 21 106 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 106 1 Alleluja. Wyznawajcie Panu; bo dobry jest, bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 106 2 Niech powiedzą, którzy są od Pana odkupieni, które wykupił z ręki nieprzyjacielskiéj: Psalms Ps 21 106 3 I z krajów zgromadził je: ze wschodu słońca, i z zachodu, z północy, i od morza. Psalms Ps 21 106 4 Błądzili po puszczy na miejscu bezwodnem: i nie najdowali drogi do miasta, w któremby mieszkali. @@ -16281,6 +16569,7 @@ Psalms Ps 21 106 25 Rzekł, i powstał wiatr burzliwy: i podniosły się nawałn Psalms Ps 21 106 26 Wstępują aż do nieba, i zstępują aż do przepaści: dusza ich schła we złéj przygodzie. Psalms Ps 21 106 27 Strwożyli się, i zataczali się jako pijani: i wszystka ich mądrość pożarta jest. Psalms Ps 21 106 28 I wołali do Pana, gdy byli uciśnieni: i wywiódł je z ich potrzeb. +Psalms Ps 21 106 29 I obrócił burze jego w ciszą, i uspokoiły się nawałności jego. Psalms Ps 21 106 30 I uradowali się, że ucichły: i przyprowadził je do portu woli ich. Psalms Ps 21 106 31 Niech wyznawają Panu miłosierdzia jego, i cuda jego synom ludzkim. Psalms Ps 21 106 32 I niech go wywyższają w zgromadzeniu ludzi: a na stolicy starców niech go chwalą. @@ -16309,7 +16598,7 @@ Psalms Ps 21 107 11 Któż mię doprowadzi do miasta obronnego? kto mię doprowa Psalms Ps 21 107 12 Izali nie ty, Boże, któryś nas odrzucił? i nie wynidziesz, Boże, z wojski naszemi? Psalms Ps 21 107 13 Daj nam ratunek w utrapieniu; boć omylne wybawienie człowiecze. Psalms Ps 21 107 14 W Bogu uczynimy moc: a on wniwecz obróci nieprzyjacioły nasze. -Psalms Ps 21 108 1 Na koniec. Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 108 1 Na koniec. Psalm Dawidowi. Boże chwały mojéj, nie zamilczaj! Psalms Ps 21 108 2 Boć usta grzesznika i zdrajce przeciwko mnie się otworzyły: mówili przeciwko mnie językiem zdradliwym. Psalms Ps 21 108 3 I ogarnęli mię mowami nienawistnemi: i walczyli na mię bez przyczyny. Psalms Ps 21 108 4 Miasto tego, co mię miłować mieli, uwłaczali mi: a jam się modlił. @@ -16319,6 +16608,7 @@ Psalms Ps 21 108 7 Gdy go sądzą, niech wynidzie potępiony: a modlitwa jego ni Psalms Ps 21 108 8 Dni jego niechaj będą krótkie: a biskupstwo jego niechaj weźmie inny. Psalms Ps 21 108 9 Synowie jego niech będą sierotami: a żona jego wdową. Psalms Ps 21 108 10 Niech się tułający przenoszą synowie jego, a niech żebrzą i niech będą wyrzuceni z mieszkania swego. +Psalms Ps 21 108 11 Niech szperuje lichwiarz wszystkę majętność jego: a niech rozchwycą obcy prace jego. Psalms Ps 21 108 12 Niechaj nie ma pomocnika: a niech nie będzie, ktoby się zlitował nad sierotami jego. Psalms Ps 21 108 13 Dzieci jego niech będą zniszczone: w jednym rodzie niech zginie imię jego. Psalms Ps 21 108 14 Niech przyjdzie na pamięć przed oczyma Pańskiemi nieprawość ojców jego: a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony. @@ -16339,16 +16629,16 @@ Psalms Ps 21 108 28 Oni będą złorzeczyć, a ty racz błogosławić: którzy p Psalms Ps 21 108 29 Niechaj będą ci, którzy mi uwłóczą, sromotą obleczeni: a niech się przyodzieją, jako dwoistym płaszczem, zelżywością swoją. Psalms Ps 21 108 30 Będę bardzo wyznawał Panu usty memi: a wpośród wiela chwalić go będę: Psalms Ps 21 108 31 Iż on stanął po prawéj stronie ubogiego, aby wybawił od prześladowców duszę moję. -Psalms Ps 21 109 1 Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 109 1 Psalm Dawidowi. Rzekł Pan Panu memu: Siedź po prawicy mojéj, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich. Psalms Ps 21 109 2 Laskę mocy twojéj wypuści Pan z Syonu: panuj w pośród nieprzyjaciół twoich. Psalms Ps 21 109 3 Przy tobie przodkowanie w dzień możności twojéj w jasnościach świątości: z żywota przed jutrzenką zrodziłem cię. Psalms Ps 21 109 4 Przysiągł Pan, a nie będzie mu żal: Ty jesteś kapłanem na wieki, według porządku Melchisedechowego. Psalms Ps 21 109 5 Pan po prawicy twojéj, poraził w dzień gniewu swego króle. Psalms Ps 21 109 6 Będzie sądził narody, napełni upaści: potłucze głowy wielu na ziemi. Psalms Ps 21 109 7 Z strumienia na drodze pić będzie: dlatego wywyższy głowę. -Psalms Ps 21 110 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 110 1 Alleluja. Będęć wyznawał, Panie, wszystkiem sercem mojem, w radzie sprawiedliwych i w zgromadzeniu. Psalms Ps 21 110 2 Wielkie sprawy Pańskie, doświadczone we wszystkiem upodobaniu jego. -Psalms Ps 21 110 3 Wyznanie i wielmożność dzieło [0585]jego: a sprawiedliwość jego trwa na wieki wieków. +Psalms Ps 21 110 3 Wyznanie i wielmożność dzieło jego: a sprawiedliwość jego trwa na wieki wieków. Psalms Ps 21 110 4 Uczynił pamiątkę dziwów swoich miłosierny a litościwy Pan. Psalms Ps 21 110 5 Dał pokarm tym, którzy się go boją: pamiętać będzie wiecznie na Testament swój. Psalms Ps 21 110 6 Moc uczynków swoich oznajmi ludowi swemu, aby im dał dziedzictwo poganów. @@ -16356,7 +16646,7 @@ Psalms Ps 21 110 7 Uczynki rąk jego prawda i sąd: pewne są wszystkie przykaza Psalms Ps 21 110 8 Utwierdzone na wieki wieczne, uczynione w prawdzie i w prawości. Psalms Ps 21 110 9 Posłał odkupienie ludowi swemu: postanowił na wieki Testament swój: święte i straszne imię jego. Psalms Ps 21 110 10 Początek mądrości bojaźń Pańska: wyrozumienie dobre wszystkim, którzy je czynią: chwała jego trwa na wieki wieków. -Psalms Ps 21 111 1 Alleluja, nawrócenie Aggeusza i Zacharyasza. +Psalms Ps 21 111 1 Alleluja, nawrócenie Aggeusza i Zacharyasza. Błogosławiony mąż, który się boi Pana: w przykazaniu jego będzie się kochał wielce. Psalms Ps 21 111 2 Możne na ziemi będzie nasienie jego: naród prawych będzie błogosławiony. Psalms Ps 21 111 3 Sława i bogactwa w domu jego: a sprawiedliwość jego trwa na wieki wieków. Psalms Ps 21 111 4 Weszła w ciemnościach światłość prawym: miłościwy, miłosierny i sprawiedliwy. @@ -16366,7 +16656,7 @@ Psalms Ps 21 111 7 Nie będzie się bał posłuchu złego: gotowe serce jego nad Psalms Ps 21 111 8 Umocnione jest serce jego: nie poruszy się, aż wzgardzi nieprzyjacioły swymi. Psalms Ps 21 111 9 Rozproszył, dał ubogim, sprawiedliwość jego trwa na wieki wieków: róg jego wywyższy się w chwale. Psalms Ps 21 111 10 Grzesznik ujrzy i będzie się gniewał: będzie zgrzytał zęboma swemi, a będzie schnął: żądza niezbożnych zaginie. -Psalms Ps 21 112 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 112 1 Alleluja. Chwalcie dzieci Pana: chwalcie imię Pańskie. Psalms Ps 21 112 2 Niechaj będzie imię Pańskie błogosławione odtąd i aż na wieki. Psalms Ps 21 112 3 Od wschodu słońca aż do zachodu, chwalebne imię Pańskie. Psalms Ps 21 112 4 Wysoki nad wszystkie narody Pan: a nad niebiosa chwała jego. @@ -16375,22 +16665,14 @@ Psalms Ps 21 112 6 A na niskie rzeczy patrzy na niebie i na ziemi. Psalms Ps 21 112 7 Podnoszący z ziemie nędznego: a z gnoju wywyższając ubogiego: Psalms Ps 21 112 8 Aby go posadził z książęty, z książęty ludu swego. Psalms Ps 21 112 9 Który czyni, iż niepłodna mieszka w domu, matka synów wesoła. -Psalms Ps 21 113 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 113 1 Alleluja. Gdy wychodził lud Izraelski z Egiptu, dom Jakóbów z ludu pogańsiego: Psalms Ps 21 113 2 Stał się lud Judzki poświęcenie jego, Izrael moc jego. Psalms Ps 21 113 3 Morze ujrzało i uciekło: Jordan wrócił się nazad. Psalms Ps 21 113 4 Góry stały jako barani: a pagórki jako jagnięta. Psalms Ps 21 113 5 Cóż ci się stało, morze, żeś uciekło? I tobie, Jordanie, żeś się nazad wrócił? Psalms Ps 21 113 6 Góry, wyskoczyłyście jako barani? a pagórki jako jagnięta? Psalms Ps 21 113 7 Od oblicza Pańskiego zadrżała ziemia, od oblicza Boga Jakóbowego. -Psalms Ps 21 113 8 Który obrócił opokę w wodne jeziora, a skałę w źródła wodne. -Psalms Ps 21 113 1 Nie nam, Panie, nie nam; ale imieniowi twemu daj chwałę, dla miłosierdzia twego i dla prawdy twojéj: -Psalms Ps 21 113 2 Aby snadź nie rzekli poganie: Gdzież jest Bóg ich? -Psalms Ps 21 113 3 Ano Bóg nasz na niebie: wszystko, cokolwiek chciał, uczynił. -Psalms Ps 21 113 4 Bałwany pogańskie śrebro i złoto, robota rąk człowieczych. -Psalms Ps 21 113 5 Usta mają, a nie mówią: oczy mają, a nie ujrzą. -Psalms Ps 21 113 6 Uszy mają, a nie usłyszą: nozdrze mają, a nie powoniają. -Psalms Ps 21 113 7 Ręce mają, a nie będą macać: nogi mają, a nie będą chodzić: ani wołać będą gardłem swojem. -Psalms Ps 21 113 8 Niech im podobni będą, którzy je czynią, i wszyscy, którzy w nich ufają. +Psalms Ps 21 113 8 Który obrócił opokę w wodne jeziora, a skałę w źródła wodne. Psalm 115 według Żydów. Psalms Ps 21 113 9 Dom Izraelski nadzieję miał w Panu: pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. Psalms Ps 21 113 10 Dom Aaronów nadzieję miał w Panu: pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. Psalms Ps 21 113 11 Którzy się boją Pana, nadzieję mieli w Panu: pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. @@ -16401,16 +16683,34 @@ Psalms Ps 21 113 15 Błogosławieni wy od Pana, który stworzył niebo i ziemię Psalms Ps 21 113 16 Niebo nad niebiosy Panu: a ziemię dał synom człowieczym. Psalms Ps 21 113 17 Nie umarli będą cię chwalić, Panie: ani wszyscy, którzy zstępują do piekła. Psalms Ps 21 113 18 Ale my, którzyśmy żywi, błogosławiemy Panu, od tego czasu aż na wieki. -Psalms Ps 21 114 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 114 1 Nie nam, Panie, nie nam; ale imieniowi twemu daj chwałę, dla miłosierdzia twego i dla prawdy twojéj: +Psalms Ps 21 114 1 Alleluja. Rozmiłowałem się, iż wysłucha Pan głos modlitwy mojéj. +Psalms Ps 21 114 2 Aby snadź nie rzekli poganie: Gdzież jest Bóg ich? Psalms Ps 21 114 2 Albowiem skłonił ucho swego ku mnie: a we dni moje będę wzywał. +Psalms Ps 21 114 3 Ano Bóg nasz na niebie: wszystko, cokolwiek chciał, uczynił. Psalms Ps 21 114 3 Ogarnęły mię boleści śmiertelne: a niebezpieczeństwa piekielne potkały mię: nalazłem ucisk i boleść. +Psalms Ps 21 114 4 Bałwany pogańskie śrebro i złoto, robota rąk człowieczych. Psalms Ps 21 114 4 I wzywałem imienia Pańskiego: O Panie! wybaw duszę moję. +Psalms Ps 21 114 5 Usta mają, a nie mówią: oczy mają, a nie ujrzą. Psalms Ps 21 114 5 Miłościwy Pan, i sprawiedliwy: a Bóg nasz jest litościwy. +Psalms Ps 21 114 6 Uszy mają, a nie usłyszą: nozdrze mają, a nie powoniają. Psalms Ps 21 114 6 Pan strzeże maluczkich: uniżyłem się, a wybawił mię. +Psalms Ps 21 114 7 Ręce mają, a nie będą macać: nogi mają, a nie będą chodzić: ani wołać będą gardłem swojem. Psalms Ps 21 114 7 Nawróć się, duszo moja: do odpocznienia twego; albowiem ci Pan dobrze uczynił. +Psalms Ps 21 114 8 Niech im podobni będą, którzy je czynią, i wszyscy, którzy w nich ufają. Psalms Ps 21 114 8 Bo wyrwał duszę moję od śmierci, oczy moje od płaczu, nogi moje od upadku. +Psalms Ps 21 114 9 Dom Izraelski nadzieję miał w Panu: pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. Psalms Ps 21 114 9 Będę się podobał Panu w krainie żywiących. -Psalms Ps 21 115 10 Alleluja. +Psalms Ps 21 114 10 Dom Aaronów nadzieję miał w Panu: pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. +Psalms Ps 21 114 11 Którzy się boją Pana, nadzieję mieli w Panu: pomocnikiem ich i obrońcą ich jest. +Psalms Ps 21 114 12 Pan pamiętał na nas, i błogosławił nam: błogosławił domowi Izraelskiemu: błogosławił domowi Aaronowemu. +Psalms Ps 21 114 13 Błogosławił wszystkim, którzy się boją Pana, małym z większymi. +Psalms Ps 21 114 14 Niech przyczyni Pan na was: na was i na syny wasze. +Psalms Ps 21 114 15 Błogosławieni wy od Pana, który stworzył niebo i ziemię. +Psalms Ps 21 114 16 Niebo nad niebiosy Panu: a ziemię dał synom człowieczym. +Psalms Ps 21 114 17 Nie umarli będą cię chwalić, Panie: ani wszyscy, którzy zstępują do piekła. +Psalms Ps 21 114 18 Ale my, którzyśmy żywi, błogosławiemy Panu, od tego czasu aż na wieki. +Psalms Ps 21 115 10 Alleluja. Uwierzyłem, przetóżem mówił: a ja poniżon jestem bardzo. Psalms Ps 21 115 11 Jam rzekł w zachwyceniu mojem: Każdy człowiek kłamca. Psalms Ps 21 115 12 Cóż oddam Panu za wszystko, co mi dobrze czynił? Psalms Ps 21 115 13 Kielich zbawienia wezmę, a imienia Pańskiego wzywać będę. @@ -16420,9 +16720,9 @@ Psalms Ps 21 115 16 O Panie! bom ja sługa twój: jam sługa twój, i syn służ Psalms Ps 21 115 17 Tobie ofiaruję ofiarę chwały, a imienia Pańskiego wzywać będę. Psalms Ps 21 115 18 Śluby moje Panu oddam przed oczyma wszystkiego ludu jego: Psalms Ps 21 115 19 W sieniach domu Pańskiego, w pośrodku ciebie, o Jeruzalem! -Psalms Ps 21 116 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 116 1 Alleluja. Chwalcie Pana wszyscy poganie: chwalcie go wszyscy narodowie. Psalms Ps 21 116 2 Bo się umocniło nad nami miłosierdzie jego: a prawda Pańska trwa na wieki! -Psalms Ps 21 117 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 117 1 Alleluja. Wyznawiajcie Pana; bo dobry, bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 117 2 Niechaj teraz mówi Izrael, że dobry; bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 117 3 Niechaj teraz mówi dom Aaronów: że na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 117 4 Niechaj teraz mówią, którzy się boją Pana: że na wieki miłosierdzie jego. @@ -16451,14 +16751,14 @@ Psalms Ps 21 117 26 Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie. Błogos Psalms Ps 21 117 27 Bóg Pan, i oświecił nas. Postanówcie dzień uroczysty w gęstwie, aż do rogu ołtarza. Psalms Ps 21 117 28 Bóg mój jesteś ty, i wyznawać ci będę: Bóg mój jesteś ty, i wywyższać cię będę. Będęć wyznawał, iżeś mię wysłuchał, i stałeś mi się zbawieniem. Psalms Ps 21 117 29 Wyznawajcie Panu; bo dobry, bo na wieki miłosierdzie jego. -Psalms Ps 21 118 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 118 1 Alleluja. א Aleph Błogosławieni niepokalani w drodze: którzy chodzą w zakonie Pańskim. Psalms Ps 21 118 2 Błogosławieni, którzy się pilno pytają o świadectwach jego: szukają go ze wszystkiego serca. Psalms Ps 21 118 3 Nie chodzili bowiem w drogach jego, którzy nieprawość czynią. Psalms Ps 21 118 4 Tyś rozkazał, aby przykazania twego strzeżono bardzo. Psalms Ps 21 118 5 Daj, Boże, aby się prostowały drogi moje, ku strzeżeniu usprawiedliwienia twoich. Psalms Ps 21 118 6 Tedy się nie zawstydzę, gdy wejrzę we wszystkie rozkazania twoje. Psalms Ps 21 118 7 Wyznawać ci będę w prostości serca: przetóżem się nauczył sądów sprawiedliwości twojéj. -Psalms Ps 21 118 8 Sprawiedliwości twoich będę strzedz, nie opuszczaj mię do końca! +Psalms Ps 21 118 8 Sprawiedliwości twoich będę strzedz, nie opuszczaj mię do końca! ב Beth Psalms Ps 21 118 9 Czemże poprawia młody człowiek drogi swojéj? gdy zachowa mowy twoje. Psalms Ps 21 118 10 Ze wszystkiego serca mego szukałem ciebie: nie odpędzaj mię od mandatów twoich. Psalms Ps 21 118 11 W sercu mojem skryłem słowa twoje, abych nie grzeszył tobie. @@ -16466,7 +16766,7 @@ Psalms Ps 21 118 12 Błogosławionyś jest, Panie: naucz mię sprawiedliwości t Psalms Ps 21 118 13 Wargami mojemi opowiadałem wszystkie sądy ust twoich. Psalms Ps 21 118 14 Kochałem się w drodze świadectw twoich, jako we wszystkich bogactwach. Psalms Ps 21 118 15 Będę się ćwiczył w rozkazaniach twoich: i przypatrzę się drogom twoim. -Psalms Ps 21 118 16 Będę rozmyślał w sprawiedliwościach twoich: nie zapomnę mów twoich. +Psalms Ps 21 118 16 Będę rozmyślał w sprawiedliwościach twoich: nie zapomnę mów twoich. ג Gimel Psalms Ps 21 118 17 Uczyń dobrze słudze twemu, ożyw mię: a będę strzegł mów twoich. Psalms Ps 21 118 18 Odsłoń oczy moje: a przypatrzę się dziwom zakonu twego. Psalms Ps 21 118 19 Jestem ja gościem na ziemi: nie kryj przedemną mandatów twoich. @@ -16474,7 +16774,7 @@ Psalms Ps 21 118 20 Pożądała dusza moja, żądać sprawiedliwości twoich na Psalms Ps 21 118 21 Zgromiłeś pyszne: przeklęci, którzy odstępują od mandatów twoich. Psalms Ps 21 118 22 Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę; bom się badał o świadectwach twoich. Psalms Ps 21 118 23 Bo i książęta siadały i przeciwko mnie mówiły: ale sługa twój ćwiczył się w sprawiedliwościach twoich. -Psalms Ps 21 118 24 Bo i świadectwa twoje są rozmyślanie moje: i sprawiedliwości twoje radą moją. +Psalms Ps 21 118 24 Bo i świadectwa twoje są rozmyślanie moje: i sprawiedliwości twoje radą moją. ד Daleth Psalms Ps 21 118 25 Przylgnęła do ziemie dusza moja; ożyw mię według słowa twego. Psalms Ps 21 118 26 Drogi moje rozpowiedziałem, i wysłuchałeś mię: naucz mię sprawiedliwości twoich. Psalms Ps 21 118 27 Naucz mię drogi sprawiedliwości twoich: a będę się ćwiczył w cudach twoich. @@ -16482,7 +16782,7 @@ Psalms Ps 21 118 28 Drzymała dusza moja od tęsknice: posil mię w słowiech tw Psalms Ps 21 118 29 Drogę nieprawości oddal odemnie: a w zakonie twoim zmiłuj się nademną. Psalms Ps 21 118 30 Obrałem drogę prawdy: nie zapomniałem sądów twoich. Psalms Ps 21 118 31 Przystałem do sądów twoich, Panie! nie zawstydzaj mię. -Psalms Ps 21 118 32 Bieżałem drogą mandatów twoich, gdyś rozszerzył serce moje. +Psalms Ps 21 118 32 Bieżałem drogą mandatów twoich, gdyś rozszerzył serce moje. ה He Psalms Ps 21 118 33 Postaw mi zakon, Panie! drogę sprawiedliwości twoich: a będę jéj szukał zawsze. Psalms Ps 21 118 34 Daj mi zrozumienie, a będę się badał zakonu twego: i będę go strzegł ze wszystkiego serca mego. Psalms Ps 21 118 35 Prowadź mię ścieżką mandatów twoich; bom jéj pragnął. @@ -16490,7 +16790,7 @@ Psalms Ps 21 118 36 Nakłoń serce moje ku świadectwom twoim, a nie ku łakomst Psalms Ps 21 118 37 Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na próżność: ożyw mię na drodze twojéj. Psalms Ps 21 118 38 Potwierdź słudze twemu wyrok twój w bojaźni twojéj. Psalms Ps 21 118 39 Odetnij pohańbienie moje, któregom się obawiał; albowiem sądy twoje ucieszne. -Psalms Ps 21 118 40 Otom pożądał mandatów twoich: ożyw mię w sprawiedliwości twojéj. +Psalms Ps 21 118 40 Otom pożądał mandatów twoich: ożyw mię w sprawiedliwości twojéj. ו Vau Psalms Ps 21 118 41 A niech na mię przyjdzie, Panie, miłosierdzie twoje: zbawienie twoje według wyroku twego. Psalms Ps 21 118 42 I odpowiem tym, którzy mi urągają, słowo: iżem nadzieję miał w słowiech twoich. Psalms Ps 21 118 43 A nie odejmuj nigdy z ust moich słowa prawdy; gdyżem bardzo nadzieją miał w sądziech twoich. @@ -16498,14 +16798,15 @@ Psalms Ps 21 118 44 I będę strzegł zakonu twego zawżdy, na wieki i na wielki Psalms Ps 21 118 45 I chodziłem na przestrzeństwie: iżem pilnie szukał przykazania twego. Psalms Ps 21 118 46 I mówiłem o świadectwach twoich przed oczyma królów, a nie wstydziłem się. Psalms Ps 21 118 47 I rozmyślałem w przykazaniach twoich, którem umiłował. -Psalms Ps 21 118 48 I podniosłem ręce swe ku mandatom twoim, którem umiłował: i ćwiczyłem się w sprawiedliwościach twoich. +Psalms Ps 21 118 48 I podniosłem ręce swe ku mandatom twoim, którem umiłował: i ćwiczyłem się w sprawiedliwościach twoich. ז Zajin Psalms Ps 21 118 49 Pomnij na słowo twoje słudze twemu, w któremeś mi nadzieję uczynił. Psalms Ps 21 118 50 To mię cieszyło w utrapieniu mojem; bo wyrok twój ożywił mię. Psalms Ps 21 118 51 Pyszni bardzo niesprawiedliwie czynili: a nie odstąpiłem od zakonu twego. +Psalms Ps 21 118 52 Pamiętałem, Panie, na sądy twoje od wieku: i ucieszyłem się. Psalms Ps 21 118 53 Mdłość mię zdejmowała dla grzeszników opuszczających zakon twój. Psalms Ps 21 118 54 Pieśniami były mi ustawy twoje, na miejscu pielgrzymowania mego. Psalms Ps 21 118 55 Pamiętałem w nocy na imię twoje, Panie: i strzegłem zakonu twego. -Psalms Ps 21 118 56 To mi się stało, iżem pilnie szukał sprawiedliwości twoich. +Psalms Ps 21 118 56 To mi się stało, iżem pilnie szukał sprawiedliwości twoich. ח Cheth Psalms Ps 21 118 57 Cząstka moja: obiecałem strzedz zakonu twego. Psalms Ps 21 118 58 Prosiłem oblicza twego ze wszystkiego serca mego: zmiłuj się nademną według mowy twojéj. Psalms Ps 21 118 59 Rozmyślałem drogi moje: a obracałem nogi moje ku świadectwom twoim. @@ -16513,7 +16814,7 @@ Psalms Ps 21 118 60 Jestem gotów, a nie strwożyłem się, abych strzegł manda Psalms Ps 21 118 61 Powrozy grzeszników uplotły mię: a nie przepomniałem zakonu twego. Psalms Ps 21 118 62 Wstawałem o północy, abych ci wyznawał dla sądów sprawiedliwości twojéj. Psalms Ps 21 118 63 Uczęstnikiem ja jestem wszystkich, którzy się boją ciebie i strzegą przykazania twego. -Psalms Ps 21 118 64 Miłosierdzia twego, Panie, pełna jest ziemia: naucz mię sprawiedliwości twoich. +Psalms Ps 21 118 64 Miłosierdzia twego, Panie, pełna jest ziemia: naucz mię sprawiedliwości twoich. ט Teth Psalms Ps 21 118 65 Uczyniłeś łaskę z sługą twoim, Panie, według słowa twojego. Psalms Ps 21 118 66 Naucz mię dobroci i karności i umiejętności; bo uwierzył mandatom twoim. Psalms Ps 21 118 67 Pierwéj niźlim był uniżon, jam wykroczył: dlatego strzegłem wyroku twego. @@ -16521,7 +16822,7 @@ Psalms Ps 21 118 68 Dobryżeś ty: a według dobroci twéj naucz mię sprawiedli Psalms Ps 21 118 69 Rozmnożyła się nademną nieprawość pysznych; a ja ze wszystkiego serca będę badał mandatów twoich. Psalms Ps 21 118 70 Zsiadło się jak mleko serce ich: a jam rozmyślał w zakonie twoim. Psalms Ps 21 118 71 Dobrze na mię, iżeś mię uniżył, abych się nauczył sprawiedliwości twoich. -Psalms Ps 21 118 72 Lepszy mi jest zakon ust twoich, niźli tysiące złota i śrebra. +Psalms Ps 21 118 72 Lepszy mi jest zakon ust twoich, niźli tysiące złota i śrebra. י Jod Psalms Ps 21 118 73 Ręce twoje uczyniły mię, i ulepiły mię: daj mi rozum, a nauczę się mandatów twoich. Psalms Ps 21 118 74 Którzy się ciebie boją, ujrzą mię i rozweselą się, iżem bardzo nadzieję miał w słowiech twoich. Psalms Ps 21 118 75 Poznałem, Panie, że sprawiedliwość sądy twoje: a w prawdzie twojéj uniżyłeś mię. @@ -16529,7 +16830,7 @@ Psalms Ps 21 118 76 Niechaj będzie miłosierdzie twoje aby mię cieszyło: wed Psalms Ps 21 118 77 Niechaj na mię przyjdą litości twoje: a będę żył; bo zakon twój jest rozmyślanie moje. Psalms Ps 21 118 78 Niechaj będą zawstydzeni hardzi; bo niesłusznie niesprawiedliwość nademną czynili: a ja będę się ćwiczył w mandatach twoich. Psalms Ps 21 118 79 Niech się obrócą do mnie, którzy się boją ciebie: i którzy znają świadectwa twoje. -Psalms Ps 21 118 80 Niech będzie serce moje niepokalane w sprawiedliwościach twoich, abym się nie zawstydził. +Psalms Ps 21 118 80 Niech będzie serce moje niepokalane w sprawiedliwościach twoich, abym się nie zawstydził. כ Kaph Psalms Ps 21 118 81 Ustała dusza moja pragnąc zbawienia twego: i miałem nadzieję bardzo w słowie twojem. Psalms Ps 21 118 82 Ustały oczy moje czekając obietnice twojéj, mówiąc: Kiedyż mię pocieszysz? Psalms Ps 21 118 83 Bom stał się jako łagiew skórzana na mrozie: nie zapomniałem sprawiedliwości twoich. @@ -16537,14 +16838,15 @@ Psalms Ps 21 118 84 Wieleż jest dni sługi twego? kiedyż uczynisz z prześlado Psalms Ps 21 118 85 Powiadali mi złośnicy baśni: ale nie jako twój zakon. Psalms Ps 21 118 86 Wszystkie przykazania twoje prawda: prześladowali mię niesprawiedliwie: ratuj mię. Psalms Ps 21 118 87 Bez mała mię nie dokończyli na ziemi: a ja nie opuszczałem mandatów twoich. -Psalms Ps 21 118 88 Według miłosierdzia twego ożyw mię: a będę strzegł świadectw ust twoich. +Psalms Ps 21 118 88 Według miłosierdzia twego ożyw mię: a będę strzegł świadectw ust twoich. ל Lamed Psalms Ps 21 118 89 Na wieki, Panie, słowo twoje trwa na niebie. Psalms Ps 21 118 90 Do rodzaju i rodzaju prawda twoja: ugruntowałeś ziemię, i trwa. +Psalms Ps 21 118 91 Zrządzeniem twojem dzień trwa; albowiem tobie wszystko służy. Psalms Ps 21 118 92 Jedno że zakon twój jest rozmyślaniem mojem: tedybych był zginął w uniżeniu swojem. Psalms Ps 21 118 93 Na wieki me przepomnę sprawiedliwości twoich; boś mię przez nie ożywił. Psalms Ps 21 118 94 Twójcim ja, zbawże mię; bociem szukał sprawiedliwości twoich. Psalms Ps 21 118 95 Na mię czekali złośnicy, aby mię zatracili: zrozumiałem świadectwa twoje. -Psalms Ps 21 118 96 Wszelkiéj doskonałości widziałem koniec: bardzo szerokie przykazanie twoje. +Psalms Ps 21 118 96 Wszelkiéj doskonałości widziałem koniec: bardzo szerokie przykazanie twoje. מ Mem Psalms Ps 21 118 97 Jakom się rozmiłował zakonu twego, Panie: cały dzień jest rozmyślaniem mojem. Psalms Ps 21 118 98 Nad nieprzyjacioły moich mądrymeś mię uczynił przykazaniem twojem; bo wiecznie jest zemną. Psalms Ps 21 118 99 Nad wszystkie uczyciele moje zrozumiałem; bo świadectwa twoje są rozmyślanie moje. @@ -16552,7 +16854,7 @@ Psalms Ps 21 118 100 Nad starce zrozumiałem: iżem się dowiadywał mandatów t Psalms Ps 21 118 101 Od wszelakiéj złéj drogi hamowałem nogi moje, abych strzegł słów twoich. Psalms Ps 21 118 102 Nie odstępowałem od sądów twoich; boś ty mnie zakon ustawił. Psalms Ps 21 118 103 Jako wdzięczne podniebieniu memu słowa twoje: nad miód ustom moim. -Psalms Ps 21 118 104 Z przykazania twego zrozumiałem: przetóżem miał w nienawiści wszelką drogę nieprawości. +Psalms Ps 21 118 104 Z przykazania twego zrozumiałem: przetóżem miał w nienawiści wszelką drogę nieprawości. נ Nun Psalms Ps 21 118 105 Pochodnią nogom moich słowo twoje, i światłość ścieżkom moich. Psalms Ps 21 118 106 Przysiągłem i postanowiłem strzedz sądów sprawiedliwości twojéj. Psalms Ps 21 118 107 Jestem zewsząd uniżony, Panie: ożyw mię według słowa twego. @@ -16560,7 +16862,7 @@ Psalms Ps 21 118 108 Dobrowolne ust moich przyjmij wdzięcznie, Panie: a naucz m Psalms Ps 21 118 109 Dusza moja zawżdy w rękach moich: i nie zapomniałem zakonu twego. Psalms Ps 21 118 110 Zastawiali grzesznicy sidło na mię: i nie zabłądziłem od mandatów twoich. Psalms Ps 21 118 111 Dostałem dziedzictwem świadectw twoich na wieki; bo są radością serca mego. -Psalms Ps 21 118 112 Nakłoniłem serca swego, abych czynił sprawiedliwości twoje na wieki dla odpłaty. +Psalms Ps 21 118 112 Nakłoniłem serca swego, abych czynił sprawiedliwości twoje na wieki dla odpłaty. ס Samech Psalms Ps 21 118 113 Złośniki miałem w nienawiści: i rozmiłowałem się w zakonu twego. Psalms Ps 21 118 114 Pomocnik i obrońca mój jesteś ty: a jam bardzo nadzieję miał w słowie twojem. Psalms Ps 21 118 115 Odstąpcie odemnie złośnicy: a będę się wywiadywał mandatów Boga mego. @@ -16568,7 +16870,7 @@ Psalms Ps 21 118 116 Broń mię według wyroku twego, i niechaj żywię: a nie z Psalms Ps 21 118 117 Wspomóż mię, a zbawion będę: i będę rozmyślał w sprawiedliwościach twoich zawżdy. Psalms Ps 21 118 118 Wzgardziłeś wszystkie odstępujące od sądów twoich; bo nieprawa myśl ich. Psalms Ps 21 118 119 Poczytałem za przestępce wszystkie grzeszniki ziemie: przetóżem umiłował świadectwa twoje. -Psalms Ps 21 118 120 Przebij bojaźnią twoją ciało moję; bom się bał sądów twoich. +Psalms Ps 21 118 120 Przebij bojaźnią twoją ciało moję; bom się bał sądów twoich. ע Ajin Psalms Ps 21 118 121 Czyniłem sąd i sprawiedliwość: nie daj mię potwarcom moim. Psalms Ps 21 118 122 Przyjmij sługę twego ku dobremu: niech mię nie potwarzają hardzi. Psalms Ps 21 118 123 Oczy moje ustały, pragnąc zbawienia twego, i wyroków sprawiedliwości twojéj. @@ -16576,14 +16878,15 @@ Psalms Ps 21 118 124 Uczyń z sługą twym według miłosierdzia twego: a naucz Psalms Ps 21 118 125 Sługaciem ja twój: daj mi rozumienie, abych umiał świadectwa twoje. Psalms Ps 21 118 126 Czas czynić, Panie: rozmiotali zakon twój. Psalms Ps 21 118 127 Przetóżem umiłował mandaty twoje nad złoto, i nad topazyon. -Psalms Ps 21 118 128 Dlategóż według wszystkich mandatów twoich sprawowałem się: wszelką drogę nieprawą miałem w nienawiści. +Psalms Ps 21 118 128 Dlategóż według wszystkich mandatów twoich sprawowałem się: wszelką drogę nieprawą miałem w nienawiści. פ Pe Psalms Ps 21 118 129 Dziwne świadectwa twoje: przetóż się ich wywiadywała dusza moja. +Psalms Ps 21 118 130 Wykład słów twoich oświeca: i daje wyrozumienie malutkim. Psalms Ps 21 118 131 Otworzyłem usta moje i wziąłem w się ducha: iżem pragnął przykazania twego. Psalms Ps 21 118 132 Wejrzyjż na mię, a zmiłuj się nademną, według sądu miłujących imię twoje. Psalms Ps 21 118 133 Kroki moje prostuj według słowa twego, a niech nademną żadna niesprawiedliwość nie panuje. Psalms Ps 21 118 134 Wykup mię od potwarzy ludzi: i będę strzegł mandatów twoich. Psalms Ps 21 118 135 Oblicze twe rozświeć nad sługą twoim: a naucz mię sprawiedliwości twoich. -Psalms Ps 21 118 136 Strumienie łez wypuściły oczy moje, iż nie strzegły zakonu twego. +Psalms Ps 21 118 136 Strumienie łez wypuściły oczy moje, iż nie strzegły zakonu twego. צ Cade Psalms Ps 21 118 137 Sprawiedliwyś jest, Panie: i sąd twój prawy. Psalms Ps 21 118 138 Przykazałeś sprawiedliwość świadectwa twoje, i prawdę twoję bardzo. Psalms Ps 21 118 139 Wysuszyła mię zapalczywość moja, iż zapomnieli słów twoich nieprzyjaciele moi. @@ -16591,7 +16894,7 @@ Psalms Ps 21 118 140 Ogniste bardzo słowo twoje: a sługa twój rozmiłował si Psalms Ps 21 118 141 Młodzieniaszkiem jestem ja, i wzgardzony: nie zapomniałem sprawiedliwości twoich. Psalms Ps 21 118 142 Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość na wieki: a zakon twój prawda. Psalms Ps 21 118 143 Ucisk i utrapienie ogarnęły mię: mandaty twoje są rozmyślaniem mojem. -Psalms Ps 21 118 144 Sprawiedliwość świadectwa twoje na wieki: daj mi rozum, a żyć będę. +Psalms Ps 21 118 144 Sprawiedliwość świadectwa twoje na wieki: daj mi rozum, a żyć będę. ק Koph Psalms Ps 21 118 145 Wołałem ze wszystkiego serca mego: wysłuchaj mię, Panie: będę się dowiadywał o sprawiedliwościach twoich. Psalms Ps 21 118 146 Wołałem k tobie: zbaw mię, abych strzegł mandatów twoich. Psalms Ps 21 118 147 Uprzedziłem bardzo rano i wołałem: iżem bardzo nadzieję miał w słowiech twoich. @@ -16599,7 +16902,7 @@ Psalms Ps 21 118 148 Uprzedzały oczy moje do ciebie na świtaniu, abych rozmyś Psalms Ps 21 118 149 Usłysz głos mój, Panie, według miłosierdzia twego: a według sądu twego ożywiaj mię. Psalms Ps 21 118 150 Przybliżyli się prześladownicy moi ku nieprawości: a oddalili się od zakonu twego. Psalms Ps 21 118 151 Bliskoś ty jest, Panie: a wszystkie drogi twoje prawda. -Psalms Ps 21 118 152 Z początku poznałem świadectwa twoje, że na wieki ugruntowałeś je. +Psalms Ps 21 118 152 Z początku poznałem świadectwa twoje, że na wieki ugruntowałeś je. ר Resz Psalms Ps 21 118 153 Obacz uniżenie moje, a wyrwij mię; bociem nie zapomniał zakonu twego. Psalms Ps 21 118 154 Osądź sąd mój, a odkup mię: dla słowa twego ożyw mię. Psalms Ps 21 118 155 Daleko od grzeszników zbawienie; bo sprawiedliwości twoich nie szukali. @@ -16607,7 +16910,7 @@ Psalms Ps 21 118 156 Litości twoje mnogie, Panie: ożyw mię według sądu tweg Psalms Ps 21 118 157 Wiele tych, którzy mię prześladują i trapią mię: nie uchyliłem się od świadectw twoich. Psalms Ps 21 118 158 Widziałem przestępce a schnąłem, że nie strzegli wyroków twoich. Psalms Ps 21 118 159 Obacz, żem umiłował mandaty twoje, Panie: ożyw mię według miłosierdzia twego. -Psalms Ps 21 118 160 Początek słów twoich prawda: na wieki wszystkie sądy sprawiedliwości twojéj. +Psalms Ps 21 118 160 Początek słów twoich prawda: na wieki wszystkie sądy sprawiedliwości twojéj. ש Szyn Psalms Ps 21 118 161 Książęta prześladowali mię niewinnie: a słów twoich bało się serce moje. Psalms Ps 21 118 162 Będę się ja weselił w wyrokach twoich, jako który nalazł korzyści wiele. Psalms Ps 21 118 163 Nienawidziałem nieprawości, i brzydziłem się: a zakon twój umiłowałem. @@ -16615,8 +16918,8 @@ Psalms Ps 21 118 164 Siedmkroć przez dzień chwałęm tobie dawał, dla sądów Psalms Ps 21 118 165 Pokój wielki tym, którzy zakon twój miłują, a nie mają obrażenia. Psalms Ps 21 118 166 Oczekiwałem zbawienia twego, Panie: a mandatym twoje umiłował. Psalms Ps 21 118 167 Strzegła dusza moja świadectw twoich, i miłowała je bardzo. -Psalms Ps 21 118 168 Chowałem mandaty twoje, i świadectwa twoje: bo wszystkie drogi moje przed oczyma twemi. -Psalms Ps 21 118 169 Niechaj się przybliży, Panie, [0592]przed cię prośba moja: według słowa twego daj mi zrozumienie. +Psalms Ps 21 118 168 Chowałem mandaty twoje, i świadectwa twoje: bo wszystkie drogi moje przed oczyma twemi. ת Thau +Psalms Ps 21 118 169 Niechaj się przybliży, Panie, przed cię prośba moja: według słowa twego daj mi zrozumienie. Psalms Ps 21 118 170 Niechaj modlitwa moja wnidzie przed obliczność twoję: wyrwij mię według mowy twojéj. Psalms Ps 21 118 171 Będą wydawać wargi moje chwałę, gdy mię nauczysz sprawiedliwości twoich. Psalms Ps 21 118 172 Będzie opowiadał język mój wyroki twoje; bo wszystkie mandaty twoje prawość. @@ -16624,22 +16927,22 @@ Psalms Ps 21 118 173 Niech będzie ręka twoja, aby mię zbawiła; bom obrał ma Psalms Ps 21 118 174 Pragnąłem zbawienia twego, Panie: a zakon twój jest rozmyślanie moje. Psalms Ps 21 118 175 Będzie żyć dusza moja, i będzie cię chwalić: a sądy twe pomagać mi będą. Psalms Ps 21 118 176 Zbłądziłem jako owca, która zginęła: szukaj sługi twego; bom nie zapomniał przykazania twego. -Psalms Ps 21 119 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 119 1 Pieśń stopniów. Wołałem do Pana, gdym był utrapiony, i wysłuchał mię. Psalms Ps 21 119 2 Panie, wyzwól duszę moją od ust nieprawych, i od języka zdradliwego. Psalms Ps 21 119 3 Coć może być dano, albo coć może być przyłożono do języka zdradliwego? Psalms Ps 21 119 4 Strzały mocarzowe ostre z węglem pustoszącym. Psalms Ps 21 119 5 Ach mnie, że się mieszkanie moje przedłużyło: mieszkałem z obywatelmi Cedar. Psalms Ps 21 119 6 Długo przebywała dusza moja z tymi, którzy nienawidzą pokoju. Psalms Ps 21 119 7 Byłem spokojny, gdym mówił z nimi: prześladowali mię bez przyczyny. -Psalms Ps 21 120 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 120 1 Pieśń stopniów. Podniosłem oczy moje na góry, skąd przyjdzie mi pomoc. Psalms Ps 21 120 2 Pomoc moja od Pana, który stworzył niebo i ziemię. Psalms Ps 21 120 3 Niech nie da zachwiać się nodze twojéj: i niech nie zdrzymie, który cię strzeże. Psalms Ps 21 120 4 Oto się nie zdrzymie ani zaśnie, który strzeże Izraela. Psalms Ps 21 120 5 Pan cię strzeże: Pan obrona twoja po prawéj ręce twojéj. Psalms Ps 21 120 6 Nie upali cię słońce we dnie, ani miesiąc w nocy. Psalms Ps 21 120 7 Pan strzeże cię ode wszego złego: Pan niech strzeże dusze twojéj. -Psalms Ps 21 120 1 Pan niech strzeże wejścia twego i wyjścia twego, odtąd i aż na wieki. -Psalms Ps 21 121 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 121 1 Pan niech strzeże wejścia twego i wyjścia twego, odtąd i aż na wieki. +Psalms Ps 21 121 1 Pieśń stopniów. Weseliłem się z tego, co mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pańskiego. Psalms Ps 21 121 2 Stawały nogi nasze w sieniach twoich, Jeruzalem. Psalms Ps 21 121 3 Jeruzalem, które się buduje jako miasto: którego uczęstnictwo spółeczne! Psalms Ps 21 121 4 Bo tam wstępowały pokolenia, pokolenia Pańskie: świadectwo Izrael, ku wyznawaniu imieniu Pańskiemu. @@ -16648,10 +16951,11 @@ Psalms Ps 21 121 6 Proście o to, co jest ku pokojowi dla Jeruzalem, a dostatek Psalms Ps 21 121 7 Niechaj będzie pokój w mocy twojéj: a dostatek w basztach twoich. Psalms Ps 21 121 8 Dla braci mojéj i bliźnich moich mówiłem pokoju pokój o tobie. Psalms Ps 21 121 9 Dla domu Pana, Boga naszego, szukałem dobra tobie. -Psalms Ps 21 122 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 122 1 Pieśń stopniów. Ku tobie podnosiłem oczy moje, który mieszkasz w niebiesiech. Psalms Ps 21 122 2 Oto jako oczy sług w rękach panów swoich: jako oczy służebnice w rękach pani swojéj: tak oczy nasze do Pana, Boga naszego, aż się zmiłuje nad nami. Psalms Ps 21 122 3 Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami; bośmyć bardzo napełnieni wzgardy. -Psalms Ps 21 123 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 122 4 Bo jest bardzo napełniona dusza nasza pośmiewiskiem bogatych, i wzgardą pysznych. +Psalms Ps 21 123 1 Pieśń stopniów. Jedno, że Pan był z nami, niech teraz powie Izrael: Psalms Ps 21 123 2 Jedno, że Pan był z nami, gdy na nas ludzie powstali: Psalms Ps 21 123 3 Snadźby nas byli żywo pożarli, gdy się gniewała zapalczywość ich przeciwko nam: Psalms Ps 21 123 4 Snadźby nas była woda zatopiła, strumień przeszła dusza nasza. @@ -16659,29 +16963,29 @@ Psalms Ps 21 123 5 Snadźby była przeszła dusza nasza wodę nie przebytą. Psalms Ps 21 123 6 Błogosławiony Pan, który nas nie dał w zachwycenie zębom ich. Psalms Ps 21 123 7 Dusza nasza, jako wróbel, wyrwana jest z sidła łowiących: sidło się potargało, a myśmy wybawieni. Psalms Ps 21 123 8 Wspomożenie nasze w imieniu Pańskiem, który stworzył niebo i ziemię. -Psalms Ps 21 124 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 124 1 Pieśń stopniów. Którzy ufają w Panu, jako góra Syon: nie poruszy się na wieki, który mieszka w Jeruzalem. Psalms Ps 21 124 2 Góry około niego: a Pan około ludu swego, odtąd i aż na wieki. Psalms Ps 21 124 3 Bo nie zostawi Pan laski grzeszników nad dziedzictwem sprawiedliwych, aby sprawiedliwi nie ściągnęli ręki swéj ku niesprawiedliwości. Psalms Ps 21 124 4 Czyń dobrze, Panie, dobrym: i tym, którzy są prawego serca. Psalms Ps 21 124 5 Ale te, którzy ustępują za obowiązkami, powiedzie Pan z działającymi nieprawość: pokój nad Izraelem. -Psalms Ps 21 125 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 125 1 Pieśń stopniów. Gdy Pan nawrócił niewolą Syon, staliśmy się jako pocieszeni. Psalms Ps 21 125 2 Tedy się napełniły weselem usta nasze, a język nasz radością: tedy mówić będą między narody: Wielmożne rzeczy uczynił Pan z nimi. Psalms Ps 21 125 3 Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nami: staliśmy się weseli. Psalms Ps 21 125 4 Nawróćże, Panie, poimanie nasze, jako strumień na południe. Psalms Ps 21 125 5 Którzy sieją ze łzami, będą żąć z radością. Psalms Ps 21 125 6 Idąc szli i płakali, rozsiewając nasienie swoje: ale wracając się przyjdą z weselem, niosąc snopy swoje. -Psalms Ps 21 126 1 Pieśń stopniów Salomona. +Psalms Ps 21 126 1 Pieśń stopniów Salomona. Jeźli Pan nie zbuduje domu, próżno pracowali, którzy go budują: jeźli Pan nie będzie strzegł miasta, próżno czuje, który go strzeże. Psalms Ps 21 126 2 Próżno macie przede dniem wstawać: wstańcie, skoro, usiądziecie, którzy pożywacie chleba boleści: gdy da miłym swym spanie. Psalms Ps 21 126 3 Oto dziedzictwo Pańskie synowie: zapłata owoc żywota. Psalms Ps 21 126 4 Jako strzały w ręku mocarza, tak synowie utrapionych. -Psalms Ps 21 126 3 Błogosławiony człowiek, który napełnił żądzę swoję z nich: nie zawstydzi się, kiedy będzie mówił z nieprzyjaciółmi swymi w bramie. -Psalms Ps 21 127 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 126 5 Błogosławiony człowiek, który napełnił żądzę swoję z nich: nie zawstydzi się, kiedy będzie mówił z nieprzyjaciółmi swymi w bramie. +Psalms Ps 21 127 1 Pieśń stopniów. Błogosławieni wszyscy, którzy się boją Pana: którzy chodzą drogami jego! Psalms Ps 21 127 2 Prace rąk twoich że pożywać będziesz: szczęśliwyś jest i dobrze się mieć będziesz. Psalms Ps 21 127 3 Żona twoja jako winna macica, płodna w kąciech domu twego: synowie twoi jako latorostki oliwne około stołu twego. Psalms Ps 21 127 4 Oto tak ubłogosławion będzie człowiek, który się boi Pana. Psalms Ps 21 127 5 Niechżeć błogosławi Pan z Syonu: i oglądaj dobra Jeruzalem po wszystkie dni żywota twego: Psalms Ps 21 127 6 I oglądaj syny synów twoich: pokój nad Izraelem. -Psalms Ps 21 128 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 128 1 Pieśń stopniów. Często walczyli na mię od młodości mojéj: niech teraz powie Izrael. Psalms Ps 21 128 2 Często walczyli na mię od młodości mojéj, wszakże mię nie przemogli. Psalms Ps 21 128 3 Na grzbiecie moim kowali grzesznicy: przedłużali nieprawość swoję. Psalms Ps 21 128 4 Pan sprawiedliwy uciął szyję grzeszników. @@ -16689,7 +16993,7 @@ Psalms Ps 21 128 5 Niech będą zawstydzeni i nazad obróceni wszyscy, którzy S Psalms Ps 21 128 6 Niech będą jako trawa na dachu, która pierwéj uschła, niżeli ją wyrwą. Psalms Ps 21 128 7 Którą nie napełnił ręki swojej, który żnie: ani łona swego ten, który snopy zbiera. Psalms Ps 21 128 8 I nie rzekli, którzy mimo szli: Błogosławieństwo Pańskie nad wami: błogosławilichmy wam w imię Pańskie. -Psalms Ps 21 129 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 129 1 Pieśń stopniów. Z głębokości wołałem k tobie, Panie! Psalms Ps 21 129 2 Panie, wysłuchaj głos mój: niech będą uszy twoje nakłonione na głos modlitwy mojéj. Psalms Ps 21 129 3 Jeźli będziesz obaczał nieprawości, Panie: Panie, któż wydzierży? Psalms Ps 21 129 4 Albowiem u ciebie jest ubłaganie, i dla zakonu twego. @@ -16697,10 +17001,10 @@ Psalms Ps 21 129 5 Czekałem cię, Panie: czekała dusza moja na słowo jego. Psalms Ps 21 129 6 Nadzieję miała dusza moja w Panu, od straży porannéj aż do nocy. Psalms Ps 21 129 7 Niechaj nadzieję ma Izrael w Panu; bo u Pana miłosierdzie, i obfite u niego odkupienie. Psalms Ps 21 129 8 A on odkupi Izraela ze wszystkich nieprawości jego. -Psalms Ps 21 130 1 Pieśń stopniów Dawidowa. +Psalms Ps 21 130 1 Pieśń stopniów Dawidowa. Panie! nie wyniosło się serce moje: ani się wywyższyły oczy moje: anim chodził w rzeczach wielkich, ani w dziwnych nad mię. Psalms Ps 21 130 2 Jeźlim nie pokornie rozumiał, alem wywyższał duszę moję: jako dzieciątko ostawione u matki swojéj, tak odpłata na duszy mojéj. Psalms Ps 21 130 3 Niechajże Izrael nadzieję ma w Panu odtąd aż na wieki. -Psalms Ps 21 131 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 131 1 Pieśń stopniów. Pomnij, Panie, na Dawida i na wszystkę cichość jego. Psalms Ps 21 131 2 Jako przysiągł Panu, ślubował ślub Bogu Jakóbowemu: Psalms Ps 21 131 3 Jeźli wnidę do przybytku domu mego, jeźli wstąpię na łoże posłania mego: Psalms Ps 21 131 4 Jeźli przypuszczę sen na oczy moje, i drzymanie na powieki moje: @@ -16715,15 +17019,16 @@ Psalms Ps 21 131 12 Jeźli synowie twoi strzedz będą Testamentu mego i świade Psalms Ps 21 131 13 Albowiem Pan obrał Syon: obrał je na mieszkanie sobie: Psalms Ps 21 131 14 To odpoczynienie moje na wieki wieków: tu mieszkać będę; bom je obrał. Psalms Ps 21 131 15 Wdowę jego błogosławiąc ubłogosławię: ubogie jego nasycę chlebem. +Psalms Ps 21 131 16 Kapłany jego przyoblokę zbawieniem: a święci jego weselem weselić się będą. Psalms Ps 21 131 17 Tam wyniosę róg Dawidowi: zgotowałem pochodnią Chrystusowi memu. Psalms Ps 21 131 18 Nieprzyjacioły jego przyoblokę wstydem: a nad nim się rozkwitnie poświęcenie moje. -Psalms Ps 21 132 1 Pieśń stopniów Dawida. +Psalms Ps 21 132 1 Pieśń stopniów Dawida. Oto jako dobra, a jako wdzięczna rzecz, mieszkać braciéj spółem. Psalms Ps 21 132 2 Jako olejek na głowie, który spływa na brodę, brodę Aaronową: który spływa na kraje odzienia jego. Psalms Ps 21 132 3 Jako rosa Hermon, która zstępuje na górę Syon. Albowiem tam przykazał Pan błogosławieństwo i żywot aż na wieki. -Psalms Ps 21 133 1 Pieśń stopniów. +Psalms Ps 21 133 1 Pieśń stopniów. Otóż teraz błogosławcie Pana wszyscy słudzy Pańscy, którzy stoicie w domu Pańskim, w sieniach domu Boga naszego. Psalms Ps 21 133 2 W nocy podnoście ręce wasze ku świątnicy, a błogosławcie Pana. Psalms Ps 21 133 3 Niechaj cię błogosławi Pan z Syonu, który stworzył niebo i ziemię. -Psalms Ps 21 134 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 134 1 Alleluja. Chwalcie imię Pańskie, chwalcie słudzy Pana. Psalms Ps 21 134 2 Którzy stoicie w domu Pańskim, w sieniach domu Boga naszego. Psalms Ps 21 134 3 Chwalcie Pana; bo dobry Pan: śpiewajcie imieniowi jego, bo wdzięczne. Psalms Ps 21 134 4 Albowiem Jakóba obrał sobie Pan: Izraela za osiadłość swoję. @@ -16744,11 +17049,12 @@ Psalms Ps 21 134 18 Niech im podobni będą, którzy je czynią: i wszyscy, któ Psalms Ps 21 134 19 Dornie Izraelski! błogosławcie Panu: Domie Aaron! błogosławcie Panu. Psalms Ps 21 134 20 Domie Lewi! błogosławcie Panu: którzy się boicie Pana, błogosławcie Panu. Psalms Ps 21 134 21 Błogosławiony Pan z Syonu, który mieszka w Jeruzalem. -Psalms Ps 21 135 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 135 1 Alleluja. Wyznawajcie Panu, bo dobry; bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 135 2 Wyznawajcie Bogu nad bogi; bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 135 3 Wyznawajcie Panu nad pany; bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 135 4 Który sam czyni wielkie dziwy; bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 135 5 Który uczynił niebiosa z rozumem; bo na wieki miłosierdzie jego. +Psalms Ps 21 135 6 Który utwierdził ziemię nad wodami; bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 135 7 Który uczynił światła wielkie: bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 135 8 Słońce, aby panowało we dnie; bo na wieki miłosierdzie jego: Psalms Ps 21 135 9 Miesiąc i gwiazdy, aby panowały nocy: bo na wieki miłosierdzie jego. @@ -16769,7 +17075,7 @@ Psalms Ps 21 135 23 Albowiem w uniżeniu naszem pamiętał na nas; bo na wieki m Psalms Ps 21 135 24 I odkupił nas od nieprzyjaciół naszych; bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 135 25 Który daje pokarm wszelkiemu ciału; bo na wieki miłosierdzie jego. Psalms Ps 21 135 26 Wyznawajcie Bogu nieba; bo na wieki miłosierdzie jego: wyznawajcie Panu nad pany; bo na wieki jest miłosierdzie jego. -Psalms Ps 21 136 1 Psalm Dawidowi, Jeremiasza. +Psalms Ps 21 136 1 Psalm Dawidowi, Jeremiasza. Nad rzekami Babilońskiéj ziemie, tameśmy siedzieli i płakali, gdyśmy wspominali na Syon. Psalms Ps 21 136 2 Na wierzbach w pośród jéj powieszaliśmy muzyckie naczynia nasze. Psalms Ps 21 136 3 Bo nas tam pytali, którzy nas w niewolą zagnali, o słowach pieśni: a którzy nas zawiedli: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich. Psalms Ps 21 136 4 Jakoż mamy śpiewać pieśń Pańską w cudzéj ziemi? @@ -16778,14 +17084,15 @@ Psalms Ps 21 136 6 Niechaj przyschnie język mój do podniebienia mego, jeźliby Psalms Ps 21 136 7 Pomnij, Panie! na syny Edom, w dzień Jeruzalem, którzy mówią: Spustoszcie, spustoszcie aż do gruntu w nim. Psalms Ps 21 136 8 Córko Babilońska, nędznico! błogosławiony, który tobie odda nagrodę twoję, którąś nam zadziałała. Psalms Ps 21 136 9 Błogosławiony, który pochwyci i roztrąci dzieci twe o opokę. -Psalms Ps 21 137 1 Samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 137 1 Samemu Dawidowi. Będęć, Panie, wyznawał ze wszystkiego serca mego, żeś wysłuchał słów ust moich: przed oblicznością Aniołów będęć śpiewał. Psalms Ps 21 137 2 Będę się kłaniał ku kościołowi twemu świętemu, i będę wyznawał imieniowi twojemu, dla miłosierdzia twego i dla prawdy twojéj; boś uwielbił nade wszystko święte imię twoje. Psalms Ps 21 137 3 W którykolwiek dzień wzywać cię będę, wysłuchaj mię: rozmnożysz moc w duszy mojéj. Psalms Ps 21 137 4 Niech ci wyznawają, Panie, wszyscy królowie ziemscy; bo słyszeli wszystkie słowa ust twoich. Psalms Ps 21 137 5 I niech śpiewają na drogach Pańskich, iż wielka jest chwała Pańska. +Psalms Ps 21 137 6 Albowiem wysoki Pan, a na niskie patrzy: a wysokie zdaleka poznawa. Psalms Ps 21 137 7 Jeźlibym chodził w pośrodku utrapienia, ożywisz mię: a na gniew nieprzyjaciół moich wyciągnąłeś rękę twoję: i zbawiła mię prawica twoja. Psalms Ps 21 137 8 Pan odda za mię: Panie, miłosierdzie twoje na wieki: dzieła rąk twoich nie wzgardzaj. -Psalms Ps 21 138 1 Na koniec, Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 138 1 Na koniec, Psalm Dawidowi. Panie, doświadczyłeś mię, i doznałeś mię. Psalms Ps 21 138 2 Tyś doznał siedzenia mego i wstawania mego: wyrozumiałeś myśli moje z daleka. Psalms Ps 21 138 3 Wyśladowałeś ścieżkę moję i sznur mój: i przewidziałeś wszystkie drogi moje. Psalms Ps 21 138 4 Bo niemasz mowy w języku moim: oto, Panie, tyś poznał wszystkie rzeczy. @@ -16823,7 +17130,7 @@ Psalms Ps 21 139 11 Będą na nie padać węgle, wrzucisz je w ogień: w nędzac Psalms Ps 21 139 12 Człowiek języczny nie będzie poszczęścion na ziemi, człowieka niesprawiedliwego złości ułowią na zatracenie. Psalms Ps 21 139 13 Poznałem, że Pan uczyni sprawiedliwość ubogiemu, i pomstę nędznemu. Psalms Ps 21 139 14 Ale sprawiedliwi będą wyznawać imieniowi twemu: a prawi będą mieszkać z obliczem twojem. -Psalms Ps 21 140 1 Psalm Dawidowi. +Psalms Ps 21 140 1 Psalm Dawidowi. Panie, wołałem do ciebie, wysłuchaj mię: posłuchaj głosu mego, gdy wołać będę k tobie. Psalms Ps 21 140 2 Niech idzie modlitwa moja, jako kadzenie przed obliczność twoję: a podnoszenie rąk moich, ofiara wieczorna. Psalms Ps 21 140 3 Postaw, Panie, straż ustom moim: a drzwi osadzone wargom moim. Psalms Ps 21 140 4 Nie nachylaj serca mego ku słowom złośliwym, ku wymawianiu wymówek w grzechach: z ludźmi brojącymi nieprawość: a nie będę spółkował z wybornymi ich. @@ -16841,7 +17148,7 @@ Psalms Ps 21 141 5 Oglądałem się na prawą stronę: a baczyłem, i nie był, Psalms Ps 21 141 6 Wołałem k tobie, Panie, rzekłem: Tyś jest nadzieja moja, cząstka moja w ziemi żywiących. Psalms Ps 21 141 7 Wysłuchaj prośbę moję; bomci uniżony bardzo, wybaw mię od prześladowców moich; boć się zmocnili nademną. Psalms Ps 21 141 8 Wywiedź z ciemnice duszę moję, ku wyznawaniu imieniowi twemu: na mnie czekają sprawiedliwi, aż mi nagrodzisz. -Psalms Ps 21 142 1 Psalm Dawidowi, gdy go prześladował Absalom, syn jego. +Psalms Ps 21 142 1 Psalm Dawidowi, gdy go prześladował Absalom, syn jego. Panie, wysłuchaj modlitwę moję: przyjmij w uszy prośbę moję: w prawdzie twéj wysłuchaj mię w sprawiedliwości twojéj. Psalms Ps 21 142 2 A nie wchódź do sądu z sługą twoim; albowiem nie usprawiedliwi się przed tobą żaden żywiący. Psalms Ps 21 142 3 Albowiem prześladował nieprzyjaciel duszę moję: poniżył na ziemi żywot mój: posadził mię w ciemnych miejscach, jako zdawna pomarłe. Psalms Ps 21 142 4 I zfrasował się o mię duch mój: serce moje we mnie się strwożyło. @@ -16853,7 +17160,7 @@ Psalms Ps 21 142 9 Wyrwij mię od nieprzyjaciół moich, Panie, do ciebiem się Psalms Ps 21 142 10 Naucz mię czynić wolą twoję; albowiem tyś jest Bogiem moim: duch twój dobry poprowadzi mię do ziemie prawéj. Psalms Ps 21 142 11 Dla imienia twego, Panie, ożywisz mię w sprawiedliwości twojéj: wywiedziesz z utrapienia duszę moję. Psalms Ps 21 142 12 A z miłosierdzia twego wytracisz nieprzyjacioły moje: i zagubisz wszystkie, którzy dręczą duszę moję; bociem ja sługa twój. -Psalms Ps 21 143 1 Psalm Dawidowi, przeciw Goliatowi. +Psalms Ps 21 143 1 Psalm Dawidowi, przeciw Goliatowi. Błogosławiony Pan, Bóg mój, który uczy ręce moje na bitwę, a palce moje na wojnę. Psalms Ps 21 143 2 Miłosierdzie moje i ucieczka moja, wspomożyciel mój i wybawiciel mój: obrońca mój, i w nimem nadzieję miał, który poddawa lud mój pod mię. Psalms Ps 21 143 3 Panie, cóż jest człowiek, żeś mu się oznajmił? albo syn człowieczy, że go sobie ważysz? Psalms Ps 21 143 4 Człowiek podobny stał się marności: dni jego jako cień przemijają. @@ -16868,7 +17175,7 @@ Psalms Ps 21 143 12 Których synowie jako nowe szczepki w młodości swojéj: c Psalms Ps 21 143 13 Spiżarnie ich pełne, jedno po drugiem wydające: owce ich płodne, wielkiemi trzodami wychodzące. Psalms Ps 21 143 14 I woły ich tłuste: niemasz obalenia w płociech, ani przejścia, ani wołania po ich ulicach. Psalms Ps 21 143 15 Błogosławionym nazwali lud, który to ma: błogosławiony lud, którego Pan Bóg jego. -Psalms Ps 21 144 1 Chwała samemu Dawidowi. +Psalms Ps 21 144 1 Chwała samemu Dawidowi. Wywyższać cię będę, Boże, królu mój: i będę błogosławił imię twoje na wieki i na wieki wieków. Psalms Ps 21 144 2 Na każdy dzień będę cię błogosławił: i będę chwalił imię twe na wieki i na wieki wieków. Psalms Ps 21 144 3 Wielki Pan i bardzo chwalebny: a wielkości jego niemasz końca. Psalms Ps 21 144 4 Naród i naród będzie chwalił uczynki twoje: i moc twoję będą oznajmować. @@ -16899,7 +17206,7 @@ Psalms Ps 21 145 7 Czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym: daje pokarm łaknącym: Psalms Ps 21 145 8 Pan oświeca ślepych, Pan wzwodzi upadłe, Pan miłuje sprawiedliwe. Psalms Ps 21 145 9 Pan strzeże przychodniów, sierotę i wdowę wspomoże: a drogi grzeszników zagubi. Psalms Ps 21 145 10 Będzie Pan królował na wieki: Bóg twój, Syonie, na pokolenie i pokolenie. -Psalms Ps 21 146 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 146 1 Alleluja. Chwalcie Pana; bo dobry jest Psalm: Bogu naszemu niech będzie wdzięczna i ozdobna chwała. Psalms Ps 21 146 2 Pan budujący Jeruzalem, rozproszenia Izraela zgromadzi. Psalms Ps 21 146 3 Który uzdrawia skruszone na sercu, i zawięzuje ich rany. Psalms Ps 21 146 4 Który liczy mnóstwo gwiazd, i im wszystkim imiona daje. @@ -16910,7 +17217,7 @@ Psalms Ps 21 146 8 Który okrywa niebo obłokami, i ziemi deszcz gotuje: który Psalms Ps 21 146 9 Który daje bydłu żywność jego, i kruczętom wzywającym go. Psalms Ps 21 146 10 Nie kocha się w sile końskiéj: ani w goleniach męskich ma upodobanie. Psalms Ps 21 146 11 Kocha się Pan w tych, którzy się go boją: i w tych, którzy nadzieję mają w miłosierdziu jego. -Psalms Ps 21 147 12 Alleluja. +Psalms Ps 21 147 12 Alleluja. Chwal, Jeruzalem, Pana: chwal, Syonie, Boga twego. Psalms Ps 21 147 13 Albowiem umocnił zawory bram twoich: błogosławił synom twym w tobie. Psalms Ps 21 147 14 Który uczynił granice twoje pokój: i nasyca cię najwyborniejszem zbożem. Psalms Ps 21 147 15 Który puszcza słowo swe na ziemię: bardzo prędko bieży mowa jego. @@ -16919,7 +17226,7 @@ Psalms Ps 21 147 17 Spuszcza lód swój jako bryły: kto się ostoi przed zimnem Psalms Ps 21 147 18 Pośle słowo swoje a roztopi je: wionie wiatr jego, a pocieką wody. Psalms Ps 21 147 19 Który oznajmuje słowo swe Jakóbowi: sprawiedliwości i sądy swoje Izraelowi. Psalms Ps 21 147 20 Nie uczynił tak żadnemu narodowi: i nie objawił im sądów swoich. Alleluja. -Psalms Ps 21 148 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 148 1 Alleluja. Chwalcie Pana na niebiesiech: chwalcie go na wysokości. Psalms Ps 21 148 2 Chwalcie go wszyscy Aniołowie jego: chwalcie go, wszystkie wojska jego. Psalms Ps 21 148 3 Chwalcie go słońce i miesiącu: chwalcie go wszystkie gwiazdy i światłości. Psalms Ps 21 148 4 Chwalcie go niebiosa nad niebiosy: i wody, które są na niebie. @@ -16933,7 +17240,7 @@ Psalms Ps 21 148 11 Królowie ziemscy, i wszyscy narodowie: książęta, i wszys Psalms Ps 21 148 12 Młodzieńcy i panienki: starzy i młodzi, niech imię Pańskie chwalą; Psalms Ps 21 148 13 Bo wywyższyło się imię jego samego: wyznanie jego na niebie i na ziemi. Psalms Ps 21 148 14 I wywyższył róg ludu swego: Chwała wszystkim świętym jego: synom Izraelskim, ludowi przybliżającemu się do niego. Alleluja. -Psalms Ps 21 149 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 149 1 Alleluja. Śpiewajcie Panu pieśń nową: chwała jego w zgromadzeniu świętych. Psalms Ps 21 149 2 Niech się weseli Izrael w tym, który go stworzył: a synowie Syońscy niech się radują w królu swoim. Psalms Ps 21 149 3 Niechaj imię jego chwalą w śpiewaniu spółecznem: na bębnie i na arfie niechaj mu grają. Psalms Ps 21 149 4 Bo się kocha Pan w ludu swoim: i podwyższy ciche ku zbawieniu. @@ -16942,11 +17249,11 @@ Psalms Ps 21 149 6 Wysławiania Boga w gardlech ich: a miecze z obu stron ostre Psalms Ps 21 149 7 Aby czynili pomstę nad pogany, skaranie między narody. Psalms Ps 21 149 8 Aby powiązali króle ich pętami: a szlachtę ich okowami żelaznemi. Psalms Ps 21 149 9 Aby uczynili o nich prawo napisane: Tać jest chwała wszystkim świętym jego. Alleluja. -Psalms Ps 21 150 1 Alleluja. +Psalms Ps 21 150 1 Alleluja. Chwalcie Pana w świętych jego: chwalcie go na utwierdzeniu mocy jego. Psalms Ps 21 150 2 Chwalcie go w możnościach jego: chwalcie go według mnóstwa wielkości jego. Psalms Ps 21 150 3 Chwalcie go głosem trąby: chwalcie go na arfie i na cytrze. Psalms Ps 21 150 4 Chwalcie go na bębnie i na piszczałce: chwalcie go na stronach i na organiech. -Psalms Ps 21 150 5 Chwalcie go na cymbalech głośnych: chwalcie go na cymbalech krzykliwych. Wszelki duch niechaj Pana chwali. Alleluja. +Psalms Ps 21 150 5 Chwalcie go na cymbalech głośnych: chwalcie go na cymbalech krzykliwych. Wszelki duch niechaj Pana chwali. Alleluja. Przypisy Proverbs Prz 22 1 1 Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego. Proverbs Prz 22 1 2 Dla nawyknienia mądrości i ćwiczenia: dla wyrozumienia słów roztropnych: Proverbs Prz 22 1 3 I dla przyjęcia ćwiczenia nauki, sprawiedliwości i sądu i prawości: @@ -16971,6 +17278,7 @@ Proverbs Prz 22 1 21 W główniejszych gromadach woła, we drzwiach bram miejski Proverbs Prz 22 1 22 Dokądże maluczcy będziecie miłować dzieciństwo, a głupi rzeczy im szkodliwych żądać będą, a nieroztropni nienawidzieć umiejętności? Proverbs Prz 22 1 23 Nawróćcie się na karanie moje: oto wyniosę wam ducha mego, i ukażę wam słowa moje. Proverbs Prz 22 1 24 Iżem wołała, a nie chcieliście: wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby pojrzał. +Proverbs Prz 22 1 25 Wzgardziliście wszelką radą moją, a łajań moich zaniedbaliście. Proverbs Prz 22 1 26 Ja się téż śmiać będę w waszem zatraceniu, i urągać będę, gdy to na was przyjdzie, czegoście się bali. Proverbs Prz 22 1 27 Gdy przypadnie nagle nieszczęście, i zginienie jako burza przypadnie, kiedy przyjdzie na was utrapienie i ucisk: Proverbs Prz 22 1 28 Tedy mię wzywać będą, a nie wysłucham: rano wstaną, a nie najdą mię. @@ -17007,6 +17315,7 @@ Proverbs Prz 22 3 3 Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają: obwin je Proverbs Prz 22 3 4 A najdziesz łaskę i rozum dobry u Boga i u ludzi. Proverbs Prz 22 3 5 Miéj ufność w Panu ze wszystkiego serca swego, a nie polegaj na roztropności twojéj. Proverbs Prz 22 3 6 Na wszystkich drogach twoich myśl o nim, a on wyprostuje ścieżki twoje. +Proverbs Prz 22 3 7 Nie bądź sam u siebie mądrym: bój się Boga, a odstąp od złego; Proverbs Prz 22 3 8 Zdrowie bowiem będzie żywotowi twemu, a odwilżenie kościom twoim. Proverbs Prz 22 3 9 Czcij Pana z majętności twojéj, a z pierwiastek wszelkiego zboża twego dawaj mu: Proverbs Prz 22 3 10 A napełnią się gumna twoje obfitością, i prasy twe winem opływać będą. @@ -17046,6 +17355,7 @@ Proverbs Prz 22 4 8 Uchwyć się jéj, i wywyższy cię: będziesz wsławion od Proverbs Prz 22 4 9 Da na głowę twoję pomnożenie łaski, i koroną ozdobną nakryje cię. Proverbs Prz 22 4 10 Słuchaj, synu mój! a przyjmij słowa moje, abyć się rozmnożyły lata żywota. Proverbs Prz 22 4 11 Drogę mądrości ukażę tobie, poprowadzę cię ścieżkami prawości. +Proverbs Prz 22 4 12 Któremi gdy pójdziesz, nie będą ściśnione kroki twoje: a bieżąc nie będziesz miał obrazy. Proverbs Prz 22 4 13 Trzymaj się nauki, nie puszczay się jéj, strzeż jéj; bo ona jest żywotem twoim. Proverbs Prz 22 4 14 Nie kochaj się w ścieżkach niezbożników, ani sobie upodobaj drogi złośników. Proverbs Prz 22 4 15 Uciekaj od niéj, ani chódź po niéj: odchyl się a opuść ją. @@ -17082,6 +17392,7 @@ Proverbs Prz 22 5 18 Niech będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z Proverbs Prz 22 5 19 Łani najmilsza, i jelonek najwdzięczniejszy: piersi jéj niech cię upajają na każdy czas, a w miłości jéj kochaj się ustawicznie. Proverbs Prz 22 5 20 Czemu się dasz, synu mój! zwodzić obcéj, i odpoczywasz na łonie cudzéj? Proverbs Prz 22 5 21 Pan patrza na drogi człecze, i wszystkie kroki jego upatruje. +Proverbs Prz 22 5 22 Nieprawości jego poimają niezbożnika, a powrozami grzechów swych związan bywa. Proverbs Prz 22 5 23 On umrze, przeto że nie miał ćwiczenia, a w wielkości głupstwa swego oszukan będzie. Proverbs Prz 22 6 1 Synu mój! jeźlibyś ręczył za przyjaciela twego, uwiązałeś u obcego rękę twoję: Proverbs Prz 22 6 2 Usidliłeś się słowy ust twoich, i poimanyś własnemi mowami. @@ -17157,7 +17468,7 @@ Proverbs Prz 22 8 9 Proste są rozumnym, i prawe najdującym umiejętność. Proverbs Prz 22 8 10 Przyjmijcie ćwiczenie moje, a nie pieniądze: umiejętność raczéj niż złoto obierajcie. Proverbs Prz 22 8 11 Lepsza jest bowiem mądrość nad wszelakie najdroższe rzeczy, i wszystko, co może być pożądane, nie może jéj być przyrównane. Proverbs Prz 22 8 12 Ja, mądrość mieszkam w radzie, a przy myślach ćwiczonych bywam. -Proverbs Prz 22 8 13 Bojaźń Pańska nienawidzi złości: [0608]pychą i hardością, i drogą złą, i usty dwujęzycznemi brzydzę się. +Proverbs Prz 22 8 13 Bojaźń Pańska nienawidzi złości: pychą i hardością, i drogą złą, i usty dwujęzycznemi brzydzę się. Proverbs Prz 22 8 14 Moja jest rada i prawość, moja jest roztropność, moje jest męstwo. Proverbs Prz 22 8 15 Przez mię królowie królują, i prawodawcy stanowią sprawiedliwość. Proverbs Prz 22 8 16 Przez mię książęta panują, i mocarze skazują sprawiedliwie. @@ -17197,8 +17508,9 @@ Proverbs Prz 22 9 12 Jeźli będziesz mądrym, sam sobie będziesz: a będzieszl Proverbs Prz 22 9 13 Niewiasta głupia i wrzaskliwa i pełna łudarstwa, a nic zgoła nie umiejąca. Proverbs Prz 22 9 14 Siedzi we drzwiach domu swego na stołku, na wyższem miejscu w mieście, Proverbs Prz 22 9 15 Aby wołała mijających drogą, a idących drogą swoją: +Proverbs Prz 22 9 16 Kto jest maluczki, niechaj zstąpi do mnie: a głupcowi rzekła: Proverbs Prz 22 9 17 Wody kradzione słodsze są, a chleb kryjomy smaczniejszy. -Proverbs Prz 22 9 18 A nie wiedział, że tam są olbrzymowie, i w głębokościach piekielnych goście jéj. +Proverbs Prz 22 9 18 A nie wiedział, że tam są olbrzymowie, i w głębokościach piekielnych goście jéj. Paraboły, albo Przypowieści Salomonowe Proverbs Prz 22 10 1 Mądry syn rozwesela ojca: a syn głupi smutkiem jest matce swojéj. Proverbs Prz 22 10 2 Nic nie pomogą skarby niezbożności, lecz sprawiedliwość wybawi od śmierci. Proverbs Prz 22 10 3 Nie udręczy Pan głodem dusze sprawiedliwego: a zasadki niezbożnych wywróci. @@ -17232,6 +17544,7 @@ Proverbs Prz 22 10 30 Sprawiedliwy na wieki poruszon nie będzie: a niezbożnicy Proverbs Prz 22 10 31 Usta sprawiedliwego zrodzą mądrość: język przewrotnych zginie. Proverbs Prz 22 10 32 Wargi sprawiedliwego upatrują wdzięczności: a usta bezbożnych przewrotności. Proverbs Prz 22 11 1 Waga zdradliwa brzydliwość jest u Pana: a gwicht sprawiedliwy wola jego. +Proverbs Prz 22 11 2 Gdzie będzie pycha, tam będzie i hańba: a gdzie jest pokora, tam i mądrość. Proverbs Prz 22 11 3 Prostota sprawiedliwych poprowadzi je: a podejście fałszerzów spustoszy je. Proverbs Prz 22 11 4 Nie pomogą bogactwa w dzień pomsty: ale sprawiedliwość wybawi od śmierci. Proverbs Prz 22 11 5 Sprawiedliwość prostego naprostuje drogę jego: a niezbożnik upadnie w swojéj niezbożności. @@ -17267,7 +17580,7 @@ Proverbs Prz 22 12 3 Nie zmocni się człowiek z niezbożności: a korzeń spraw Proverbs Prz 22 12 4 Niewiasta pilna jest koroną mężowi swemu: a zgniłość w kościach jego, która czyni rzeczy godne sromoty. Proverbs Prz 22 12 5 Myśli sprawiedliwych sądy: a rady niezbożnych zdradliwe. Proverbs Prz 22 12 6 Słowa niezbożników czyhają na krew: usta sprawiedliwych wybawiają je. -Proverbs Prz 22 12 7 Obróć niezbożne, a nie będzie [0611]ich: a dom sprawiedliwych stać będzie. +Proverbs Prz 22 12 7 Obróć niezbożne, a nie będzie ich: a dom sprawiedliwych stać będzie. Proverbs Prz 22 12 8 Z nauki swojéj mąż będzie poznany: ale kto jest nikczemny a głupi, wzgardzie podlęże. Proverbs Prz 22 12 9 Lepszy jest ubogi, mając swą potrzebę, niźli chlubliwy, który potrzebuje chleba. Proverbs Prz 22 12 10 Zna sprawiedliwy dusze bydła swego: a wnętrzności niezbożnych okrutne. @@ -17303,6 +17616,7 @@ Proverbs Prz 22 13 11 Majętność prędko nabyta umniejszy się: a która polek Proverbs Prz 22 13 12 Nadzieja, która się odwłóczy, trapi duszę: drzewo żywota pożądanie wypełnione. Proverbs Prz 22 13 13 Kto uwłacza rzeczy jakiéj, sam się na przyszły czas obowięzuje: a kto się boi przykazania, w pokoju będzie mieszkał. Dusze zdradliwe błądzą w grzechach: ale sprawiedliwi są miłosierni i litują się. Proverbs Prz 22 13 14 Zakon mądrego zdrój żywota, aby odwodził od upadku śmierci. +Proverbs Prz 22 13 15 Nauka dobra da łaskę: drodze gardzących przepaść. Proverbs Prz 22 13 16 Chytry czyni wszystko zdradą: ale kto głupi jest, pokazuje głupstwo. Proverbs Prz 22 13 17 Poseł niezbożnego wpadnie we złe: ale poseł wierny zdrowie. Proverbs Prz 22 13 18 Nędza i sromota temu, który opuszcza ćwiczenie: a kto słucha karzącego, wsławion będzie. @@ -17342,6 +17656,7 @@ Proverbs Prz 22 14 26 W bojaźni Pańskiéj ufanie mocy: i synowie jego nadziej Proverbs Prz 22 14 27 Bojaźń Pańska zdrój żywota, aby uszli upadku śmierci. Proverbs Prz 22 14 28 W wielkości ludu godność królewska: a w trosze ludzi zelżywość książęcia. Proverbs Prz 22 14 29 Kto jest cierpliwy, wielką się mądrością rządzi: a kto niecierpliwy jest, wywyższa swe głupstwo. +Proverbs Prz 22 14 30 Żywot ciała zdrowie serca: spróchnienie kości zazdrość. Proverbs Prz 22 14 31 Kto czyni krzywdę ubogiemu, urąga Stworzycielowi jego: a czci go, kto ma zmiłowanie nad ubogim. Proverbs Prz 22 14 32 Dla złości swéj niezbożnik wygnany będzie: ale sprawiedliwy nadzieję ma przy śmierci swojéj. Proverbs Prz 22 14 33 W sercu roztropnego odpoczywa mądrość: i wszelkie nieuczone wyćwiczy. @@ -17378,7 +17693,7 @@ Proverbs Prz 22 15 28 Serce sprawiedliwego rozmyśla posłuszeństwo: usta niezb Proverbs Prz 22 15 29 Daleko jest Pan od niezbożnych: a modlitwy sprawiedliwych wysłucha. Proverbs Prz 22 15 30 Światłość oczu uwesela duszę: a dobra sława czyni tłuste kości. Proverbs Prz 22 15 31 Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie. -Proverbs Prz 22 15 32 Kto odrzuca karność, wzgardza [0614]duszę swoję: ale kto przyjmuje karanie, panem jest serca. +Proverbs Prz 22 15 32 Kto odrzuca karność, wzgardza duszę swoję: ale kto przyjmuje karanie, panem jest serca. Proverbs Prz 22 15 33 Bojaźń Pańska ćwiczenie mądrości, a sławę uprzedza pokora. Proverbs Prz 22 16 1 Człowiecza jest duszę przygotować: a Pańska rządzić językiem. Proverbs Prz 22 16 2 Wszystkie drogi człowiecze są jawne przed oczyma jego: Pan jest, który uważa duchy. @@ -17417,6 +17732,7 @@ Proverbs Prz 22 17 1 Lepszy jest kęs chleba suchego z weselem, niźli dom pełe Proverbs Prz 22 17 2 Sługa roztropny będzie panował nad synmi głupimi: a między bracią będzie dzielił dziedzictwo. Proverbs Prz 22 17 3 Jako w ogniu próbują śrebro, a złoto w piecu, tak Pan próbuje serca. Proverbs Prz 22 17 4 Złośnik posłuszen jest językowi złośliwemu: a zdradliwy słucha warg kłamliwych. +Proverbs Prz 22 17 5 Kto gardzi ubogim, lży Stworzyciela jego: a kto się raduje z upadku drugiego, nie ujdzie karania. Proverbs Prz 22 17 6 Wieńcem starych są synowie synów: a chwała synów ojcowie ich. Proverbs Prz 22 17 7 Nie przystoją głupiemu słowa poważne, ani książęciu usta kłamliwe. Proverbs Prz 22 17 8 Kamień drogi najwdzięczniejszy, oczekiwanie czekającego: gdzie się kolwiek obraca, mądrze rozumie. @@ -17452,10 +17768,10 @@ Proverbs Prz 22 18 9 Kto niedbały i leniwy jest w robocie swojéj, bratem jest Proverbs Prz 22 18 10 Wieża najmocniejsza imię Pańskie: do niego bieży sprawiedliwy, a będzie wywyższon. Proverbs Prz 22 18 11 Majętność bogatego miasto mocy jego, i jako mur mocny obtaczający go. Proverbs Prz 22 18 12 Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, i przed sławą bywa uniżone. -Proverbs Prz 22 18 13 Kto pierwéj odpowiada, niźli [0616]wysłucha, pokazuje się być głupim i pohańbienia godnym. -Proverbs Prz 22 18 14 Duch męża podpiera mdłość jego: ale ducha do gniewu łacnego kto będzie mógł znosić? +Proverbs Prz 22 18 13 Kto pierwéj odpowiada, niźli wysłucha, pokazuje się być głupim i pohańbienia godnym. +Proverbs Prz 22 18 14 14 Duch męża podpiera mdłość jego: ale ducha do gniewu łacnego kto będzie mógł znosić? Proverbs Prz 22 18 15 Serce roztropnego otrzyma umiejętność: a ucho mądrych szuka wiadomości. -Proverbs Prz 22 18 16 Dar człowieczy rozprzestrzenia drogę jego i czyni mu miejsce przed książęty. +Proverbs Prz 22 18 16 16 Dar człowieczy rozprzestrzenia drogę jego i czyni mu miejsce przed książęty. Proverbs Prz 22 18 17 Sprawiedliwy najpierwéj sam na się żałuje: przyjdzie przyjaciel jego, i doświadczać go będzie. Proverbs Prz 22 18 18 Los uśmierza zwady, i między możnymi téż rozsądek czyni. Proverbs Prz 22 18 19 Brat, który bywa wspomagan od brata, jako miasto mocne, a sądy jako zawory miast. @@ -17489,6 +17805,7 @@ Proverbs Prz 22 19 22 Człowiek potrzebny jest miłosierny: a lepszy jest ubogi Proverbs Prz 22 19 23 Bojaźń Pańska do żywota: w obfitości mieszkać będzie bez nawiedzenia złego. Proverbs Prz 22 19 24 Kryje leniwy rękę swą pod pachy, ani ją do ust swoich przykłada. Proverbs Prz 22 19 25 Gdy zaraźliwego ubijesz, głupi mędrszym będzie: a jeźli skarzesz mądrego, zrozumie karność. +Proverbs Prz 22 19 26 Kto frasuje ojca a wypędza matkę, bezecny jest i nieszczęśliwy. Proverbs Prz 22 19 27 Nie przestawaj, synu, słuchać nauki, a umiéj słowa umiejętności. Proverbs Prz 22 19 28 Świadek nieprawy śmieje się z sądu: a usta niezbożnych żrą nieprawość. Proverbs Prz 22 19 29 Nagotowano pośmiewcom sądy, i młoty bijące ciałom głupich. @@ -17566,6 +17883,7 @@ Proverbs Prz 22 22 10 Wypędź naśmiewcę, a wynidzie z nim swar: i ustaną pra Proverbs Prz 22 22 11 Kto miłuje czystość serdeczną, dla wdzięczności ust swoich będzie miał przyjacielem króla. Proverbs Prz 22 22 12 Oczy Pańskie strzegą umiejętności: a słowa nieprawego bywają wywrócone. Proverbs Prz 22 22 13 Mówi leniwiec: Lew jest na dworze, w pośród ulic zabit będę. +Proverbs Prz 22 22 14 Usta cudzéj są dołem głębokim: na kogo się Pan gniewa, wpadnie weń. Proverbs Prz 22 22 15 Głupstwo przywiązane jest do serca dziecięcego: ale rózga karania wypędzi je. Proverbs Prz 22 22 16 Kto potwarza ubogiego, aby przysporzył majętności sobie, da sam bogatszemu, i będzie nędzę klepał. Proverbs Prz 22 22 17 Nakłoń ucha twego a słuchaj słów mądrych: a serce swoje przyłóż do nauki mojéj. @@ -17605,6 +17923,7 @@ Proverbs Prz 22 23 21 Bo którzy się pijaństwem bawią, i którzy się składa Proverbs Prz 22 23 22 Słuchaj ojca twego, który cię zrodził: a nie gardź, gdy się zstarzeje matka twoja. Proverbs Prz 22 23 23 Kupuj prawdę, a nie przedawaj mądrości i nauki i umiejętności. Proverbs Prz 22 23 24 Raduje się bardzo ojciec sprawiedliwego; który zrodził mądrego, weselić się będzie z niego. +Proverbs Prz 22 23 25 Niech się weseli ojciec twój i matka twoja, a niech się raduje, która cię urodziła. Proverbs Prz 22 23 26 Daj mi, synu mój! serce twoje: a oczy twoje niech strzegą dróg moich. Proverbs Prz 22 23 27 Bo dół głęboki jest nierządnica, a studnia ciasna cudza. Proverbs Prz 22 23 28 Czyha na drodze jako zbójca, a które ujrzy nieopatrznie, zabije. @@ -17642,7 +17961,7 @@ Proverbs Prz 22 24 24 Którzy mówią niezbożnemu: Jesteś sprawiedliwy, będą Proverbs Prz 22 24 25 Którzy go karzą, będą chwaleni: przyjdzie na nie błogosławieństwo. Proverbs Prz 22 24 26 Wargi pocałuje, który odpowiada słowa dobre. Proverbs Prz 22 24 27 Gotuj na dworze dzieło twoje i sprawuj pilnie rolą twoję, abyś potem dom twój budował. -Proverbs Prz 22 24 28 Nie bądź świadkiem [0621]niepotrzebnie przeciw bliźniemu twemu: i nie zdradzaj nikogo wargami twemi. +Proverbs Prz 22 24 28 Nie bądź świadkiem niepotrzebnie przeciw bliźniemu twemu: i nie zdradzaj nikogo wargami twemi. Proverbs Prz 22 24 29 Nie mów: Jako mi uczynił, tak mu uczynię: oddam każdemu według uczynku jego. Proverbs Prz 22 24 30 Szedłem praez pole człowieka leniwego, i przez winnicę męża głupiego : Proverbs Prz 22 24 31 Ano wszędy zarosło pokrzywami, i ciernie pokryło grunt jego, i rozwalił się płot kamienny. @@ -17713,7 +18032,7 @@ Proverbs Prz 22 27 5 Lepsze jest jawne karanie, niż miłość tajemna. Proverbs Prz 22 27 6 Lepsze są rany od miłującego, niż zdradliwe całowania od nienawidzącego. Proverbs Prz 22 27 7 Dusza nasycona podepcze plastr miodu: a dusza głodna i gorzkie przyjmie za słodkie. Proverbs Prz 22 27 8 Jako ptak przenosząc się z gniazda swego: tak człowiek, który opuszcza miejsce swoje. -Proverbs Prz 22 27 9 Olejkami i rozmaitą wonią uwesela [0623]się serce: a dobremi radami od przyjaciela dusza się cieszy. +Proverbs Prz 22 27 9 Olejkami i rozmaitą wonią uwesela się serce: a dobremi radami od przyjaciela dusza się cieszy. Proverbs Prz 22 27 10 Przyjaciela twego i przyjaciela ojca twego nie opuszczaj, a w dom brata twego nie wchodź w dzień kłopotu twego. Lepszy jest sąsiad bliski, niźli brat daleki. Proverbs Prz 22 27 11 Ucz się mądrości, synu mój! a uweselaj serce moje: abyś mógł urągającemu odpowiedzieć mowę. Proverbs Prz 22 27 12 Zmyślny ujrzawszy złe skrył się: maluczcy mijając podjęli szkodę. @@ -17783,6 +18102,7 @@ Proverbs Prz 22 29 20 Widziałeś człowieka prędkiego do mówienia? więcej si Proverbs Prz 22 29 21 Kto w rozkoszy z młodu chowa sługę swego, potem go dozna krnąbrnego. Proverbs Prz 22 29 22 Człowiek gniewliwy wzbudza zwady: a kto jest prędki do gniewu, będzie ku zgrzeszeniu skłonniejszy. Proverbs Prz 22 29 23 Za pysznym chodzi uniżenie: a pokornego duchem ogarnie chwała. +Proverbs Prz 22 29 24 Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję: słucha poprzysięgającego, a nie wydaje. Proverbs Prz 22 29 25 Kto się boi człowieka, prędko upadnie: kto ma nadzieję w Panu, podniesion będzie. Proverbs Prz 22 29 26 Wiele szukają twarzy pańskiéj: a od Pana wychodzi sąd każdego. Proverbs Prz 22 29 27 Brzydzą się sprawiedliwi mężem niezbożnym: a niezbożni brzydzą się tymi, którzy są na prostej drodze. Syn strzegący słowa, ujdzie zatracenia. @@ -17816,6 +18136,7 @@ Proverbs Prz 22 30 27 Szarańcza króla nie ma, a wszystka hufcami swymi wychodz Proverbs Prz 22 30 28 Pająk rękoma się wspiera, a mieszka w pałacach królewskich. Proverbs Prz 22 30 29 Trzy rzeczy są, które dobrze chodzą, a czwarta, która szczęśliwie kroczy. Proverbs Prz 22 30 30 Lew najmocniejszy między zwierzęty, niczyjego się potkania nie zlęknie. +Proverbs Prz 22 30 31 Kur mający biodra podkasane: i baran: a i króla niemasz, któryby mu się sprzeciwił. Proverbs Prz 22 30 32 Jest, który się głupim pokazał, skoro wzgorę jest wyniesiony; bo by był rozumiał, zatuliłby był ręką usta swoje. Proverbs Prz 22 30 33 A kto mocno ściska wymiona, chcąc wydoić mleko, ten wyciska masło: a kto bardzo nos wyciera, wyciska krew, a kto wzbudza gniewy, wywodzie niezgody. Proverbs Prz 22 31 1 Słowa Lamuela króla. Widzenie, którem go ćwiczyła matka jego. @@ -17848,7 +18169,7 @@ Proverbs Prz 22 31 27 Upatrowała ścieżki domu swego, a chleba próżnując ni Proverbs Prz 22 31 28 Powstali synowie jéj, i szczęśliwą sławili: mąż jéj, i chwalił ją. Proverbs Prz 22 31 29 Wiele córek zebrało bogactwa: tyś przewyższyła wszystkie. Proverbs Prz 22 31 30 Omylna wdzięczność i marna jest piękność: niewiasta bojąca się Boga, ta będzie chwalona. -Proverbs Prz 22 31 31 Dajcie jéj z owoców ręku jéj: a niech ją chwalą w bramach uczynki jéj. +Proverbs Prz 22 31 31 Dajcie jéj z owoców ręku jéj: a niech ją chwalą w bramach uczynki jéj. Przypisy Ecclesiastes Koh 23 1 1 Słowa Ekklesiasta, syna Dawidowego, króla Jerozolimskiego. Ecclesiastes Koh 23 1 2 Marność nad marnościami, rzekł Ekklesiastes: marność nad marnościami, i wszystko marność. Ecclesiastes Koh 23 1 3 Co więcéj ma człowiek ze wszystkiéj prace swéj, którą się pracuje pod słońcem? @@ -17869,7 +18190,7 @@ Ecclesiastes Koh 23 1 17 I udałem serce moje, abych poznał mądrość i umiej Ecclesiastes Koh 23 1 18 Tem, że w wielkiéj mądrości wiele jest kłopotu: a kto przyczynia umiejętności, przyczynia i pracy. Ecclesiastes Koh 23 2 1 Mówiłem ja w sercu mojem: Pójdę a rozpuszczę się w rozkoszach i będę zażywał dobra. I widziałem, że i to jest marność. Ecclesiastes Koh 23 2 2 Śmiech poczytałem za błąd, a do wesela rzekłem: Co się darmo zwodzisz? -Ecclesiastes Koh 23 2 3 Myślałem w sercu swojem, abych zawściągnął od wina ciało moje, abych serce swe przeniósł ku mądrości, a uchronił się głupstwa: abych obaczył, coby było pożytecznego synom ludzkim, coby czynić potrzeba pod [0628]słońcem przez wszystkie dni żywota ich. +Ecclesiastes Koh 23 2 3 Myślałem w sercu swojem, abych zawściągnął od wina ciało moje, abych serce swe przeniósł ku mądrości, a uchronił się głupstwa: abych obaczył, coby było pożytecznego synom ludzkim, coby czynić potrzeba pod słońcem przez wszystkie dni żywota ich. Ecclesiastes Koh 23 2 4 Rozwielmożyłem dzieła moje: nabudowałem sobie domów, i nasadziłem winnic. Ecclesiastes Koh 23 2 5 Naczyniłem ogrodów i sadów, i naszczepiłem w nich drzew rodzaju wszelakiego. Ecclesiastes Koh 23 2 6 I nabudowałem sobie stawów dla odwilżania lasów drzew rodzących. @@ -17897,6 +18218,7 @@ Ecclesiastes Koh 23 3 1 Wszystkie rzeczy mają czas, a swym zamierzonym biegem p Ecclesiastes Koh 23 3 2 Czas rodzenia i czas umierania, czas szczepienia i czas wyrywania tego, co szczepiono. Ecclesiastes Koh 23 3 3 Czas zabijania i czas leczenia, czas rozwalania i czas budowania. Ecclesiastes Koh 23 3 4 Czas płakania i czas śmiania, czas narzekania i czas tańcowania. +Ecclesiastes Koh 23 3 5 Czas rozrzucania kamieni i czas zbierania: czas obłapiania i czas oddalania się od obłapiania. Ecclesiastes Koh 23 3 6 Czas nabywania i czas utracania: czas chowania i czas odrzucania. Ecclesiastes Koh 23 3 7 Czas darcia i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia. Ecclesiastes Koh 23 3 8 Czas miłowania i czas nienawidzenia. @@ -17952,7 +18274,7 @@ Ecclesiastes Koh 23 5 18 I każdemu człowiekowi, któremu Bóg dał bogactwa i Ecclesiastes Koh 23 5 19 Bo nie wiele będzie pamiętał dni żywota swego, iż Bóg zabawił rozkoszami serce jego. Ecclesiastes Koh 23 6 1 Jest i drugie złe, którem widział pod słońcem, a iście częste u ludzi. Ecclesiastes Koh 23 6 2 Mąż, któremu Bóg dał bogactwa i majętności i sławę, i nie schodzi niwczem duszy jego we wszystkiem, czego jedno żąda: lecz mu Bóg nie dał téj mocy, aby pożywał z tego: ale człowiek obcy ono pożre. Toć jest marność i nędza wielka. -Ecclesiastes Koh 23 6 3 Jeźliby kto spłodził sto synów, i żyłby wiele lat i miałby wiele dni wieku, a dusza by jego nie użyła dobra majętności swojéj, i nie miałby [0631] pogrzebu: o tym ja powiadam, iż lepszy jest martwy płód, niźli on. +Ecclesiastes Koh 23 6 3 Jeźliby kto spłodził sto synów, i żyłby wiele lat i miałby wiele dni wieku, a dusza by jego nie użyła dobra majętności swojéj, i nie miałby pogrzebu: o tym ja powiadam, iż lepszy jest martwy płód, niźli on. Ecclesiastes Koh 23 6 4 Albowiem próżno przyszedł i idzie do ciemności, i zapamiętaniem zgładzone będzie imię jego. Ecclesiastes Koh 23 6 5 Nie widział słońca, ani poznał różności dobrego i złego. Ecclesiastes Koh 23 6 6 A choćby żył przez dwa tysiące lat a nie zażył dobra, azaż nie do jednego miejsca wszystko idzie? @@ -17985,6 +18307,7 @@ Ecclesiastes Koh 23 7 21 Niemasz bowiem sprawiedliwego na ziemi, któryby czyni Ecclesiastes Koh 23 7 22 Ale i do wszystkich powieści, które się mówią, nie przykładaj serca twego: abyś snadź nie usłyszał sługi twego złorzeczącego tobie. Ecclesiastes Koh 23 7 23 Wie bowiem sumienie twoje, żeś i ty często złorzeczył drugim. Ecclesiastes Koh 23 7 24 Wszystkiegom doświadczał mądrością, mówiłem: Będę mądrym; a ona daléj odstąpiła odemnie. +Ecclesiastes Koh 23 7 25 Daleko więcéj, niźli była, i głęboka głębia, kto ją najdzie? Ecclesiastes Koh 23 7 26 Obejrzałem wszystko myślą moją, abych wiedział i uważał i szukał mądrości i rozumu, a iżbych poznał niezbożność głupiego i błąd nierozumnych. Ecclesiastes Koh 23 7 27 I doznałem, iż niewiasta gorzciejsza jest niźli śmierć, która jest sidłem łowców, a serce jéj niewód, ręce jej są pęta. Kto się Bogu podoba, wybiega się od niéj: ale kto grzeszny jest, będzie od niéj poiman. Ecclesiastes Koh 23 7 28 Otom tego doznał, (rzekł Ekklesiastes), jednego po drugiem, abych nalazł pewną rzecz. @@ -18008,6 +18331,7 @@ Ecclesiastes Koh 23 8 15 Chwaliłem tedy wesele, że niemasz nic lepszego człow Ecclesiastes Koh 23 8 16 I udałem serce swe, abym poznał mądrość, i rozumiał zabawienie, które jest na ziemi: jest człowiek, któremu we dnie i w nocy sen na oczach nie postoi. Ecclesiastes Koh 23 8 17 I zrozumiałem, iż wszystkich uczynków Bożych żadnéj przyczyny znaleść człowiek nie może, które się dzieją pod słońcem: a im więcéj pracuje szukając, tem mniéj najduje. Choćby téż mówił mądry, że wie, nie będzie mógł naleść. Ecclesiastes Koh 23 9 1 Wszystkom to rozważał w sercu swojem, abych pilnie zrozumiał: są sprawiedliwi i mądrzy, a uczynki ich są w ręce Bożéj: a przecię nie wie człowiek, jeźli jest miłości, czyli nienawiści godzien. +Ecclesiastes Koh 23 9 2 Ale wszystkie rzeczy na przyszły czas zachowane są niepewne, przeto że wszystko jednako przychodzi na sprawiedliwego i niezbożnego, na dobrego i na złego, na czystego i nieczystego, na czyniącego ofiary i gardzącego niemi. Jako dobry, tak i grzeszny: jako krzywoprzysiężca, tak i ten, który prawdziwie przysięga. Ecclesiastes Koh 23 9 3 To jest najgorsza ze wszystkiego, co się dzieje pod słońcem, że się jednako ze wszystkimi dzieje: przeco i serca synów człowieczych napełnią się złości i wzgardy w swym żywocie, a potem doprowadzeni będą do piekła. Ecclesiastes Koh 23 9 4 Niemasz żadnego, któryby zawsze żył, i któryby o tem nadzieję miał. Lepszy jest pies żywy, aniźli lew zdechły. Ecclesiastes Koh 23 9 5 Bo żywiący wiedzą, iż umrzeć mają: lecz umarli nic więcéj nie wiedzą, ani daléj mają zapłaty: gdyż pamiątka ich przyszła w zapamiętanie. @@ -18032,7 +18356,7 @@ Ecclesiastes Koh 23 10 5 Jest złość, którąm widział pod słońcem, jakoby Ecclesiastes Koh 23 10 6 Głupiego posadzonego na godności wysokiéj, a bogate na dole siedzące. Ecclesiastes Koh 23 10 7 Widziałem sługi na koniech, a książęta chodzące po ziemi jako sługi. Ecclesiastes Koh 23 10 8 Kto dół kopie, wpadnie weń: a kto rozrzuca płot, wąż go ukąsi. -Ecclesiastes Koh 23 10 9 Kto przenosi kamienie, spracuje [0634]się nimi: a kto rąbie drwa, będzie ranion od nich. +Ecclesiastes Koh 23 10 9 Kto przenosi kamienie, spracuje się nimi: a kto rąbie drwa, będzie ranion od nich. Ecclesiastes Koh 23 10 10 Jeźli się przytępi żelazo, a to nie jako pierwéj, ale stępione będzie, z wielką pracą naostrzone będzie: a po dowcipie przychodzi mądrość. Ecclesiastes Koh 23 10 11 Gdyby ukąsił wąż po cichu, nic nie ma mniéj nadeń, który potajemnie uwłóczy. Ecclesiastes Koh 23 10 12 Słowa ust mądrego wdzięczność: a wargi głupiego zrzucą go. @@ -18067,7 +18391,7 @@ Ecclesiastes Koh 23 12 10 Szukał słów pożytecznych i spisał mowy na prawdzi Ecclesiastes Koh 23 12 11 Słowa mądrych są jako ościenie, i jako gwoździe głęboko wbite, które przez radę mistrzów dane są od pasterza jednego. Ecclesiastes Koh 23 12 12 Nad to, synu mój! więcéj się nie pytaj: czynienia wiele ksiąg niemasz końca, a częste myślenie jest ciała utrapienie. Ecclesiastes Koh 23 12 13 Końca mówienia wszyscy społem słuchajmy: Boga się bój a strzeż przykazania jego; bo to jest wszelki człowiek: -Ecclesiastes Koh 23 12 14 Wszystko, co się dzieje, przywiedzie Bóg na sąd, za każdy występek lub dobry lub zły, ono będzie. +Ecclesiastes Koh 23 12 14 Wszystko, co się dzieje, przywiedzie Bóg na sąd, za każdy występek lub dobry lub zły, ono będzie. Przypisy Song of Solomon Pnp 24 1 1 Niech mię pocałuje pocałowaniem ust swoich; bo lepsze są piersi twe nad wino. Song of Solomon Pnp 24 1 2 Woniające olejkami najwyborniejszemi: olejek wylany imię twoje: dlatego panienki umiłowały cię. Song of Solomon Pnp 24 1 3 Pociągnij mię, za tobą pobieżemy do wonności olejków twoich. Wprowadził mię król do pokojów swoich, rozradujem się i rozweselemy w tobie, pamiętając na piersi twoje nad wino: prawi miłują cię. @@ -18082,6 +18406,7 @@ Song of Solomon Pnp 24 1 11 Kiedy król był na pokoju swoim, szpikanard mój wy Song of Solomon Pnp 24 1 12 Snopek mirrhy jest mi miły mój, między piersiami mojemi mieszkać będzie. Song of Solomon Pnp 24 1 13 Grono cypru mi miły mój, w winnicach Engaddy. Song of Solomon Pnp 24 1 14 Otoś ty piękna, przyjaciółko moja! otoś ty jest piękna: oczy twoje jako gołębice. +Song of Solomon Pnp 24 1 15 Otoś ty jest piękny, miły mój! i wdzięczny. Łóżko nasze kwiecia pełne: balki domów naszych cedrowe, stropy nasze cyprysowe. Song of Solomon Pnp 24 2 1 Ja kwiat polny i lilia padolna. Song of Solomon Pnp 24 2 2 Jako lilia między cierniem, tak przyjaciółka moja między córkami. Song of Solomon Pnp 24 2 3 Jako jabłoń między drzewem leśnem, tak miły mój między synami. Pod cieniem jego, któregom pragnęła, siedziałam: a owoc jego słodki gardłu memu. @@ -18110,7 +18435,7 @@ Song of Solomon Pnp 24 3 8 Wszyscy trzymając miecze, i bardzo ćwiczeni ku bitw Song of Solomon Pnp 24 3 9 Lektykę uczynił sobie król Salomon z drzewa Libańskiego. Song of Solomon Pnp 24 3 10 Filary jéj poczynił śrebrne, poręcze złote, podniebienie szarłatowe, środek jéj nasłał miłością dla córek Jerozolimskich. Song of Solomon Pnp 24 3 11 Wynidźcie a oglądajcie córki Syońskie! króla Salomona, w koronie, którą go ukoronowała matka jego, w dzień zrękowin jego i w dzień wesela serca jego. -Song of Solomon Pnp 24 4 1 O jakóżeś piękna, przyjaciółko moja! o jakóżeś piękna! oczy twoje gołębie, oprócz tego, co się wewnątrz tai. [0637]Włosy twoje jako stada kóz, które zstąpiły z góry Galaad. +Song of Solomon Pnp 24 4 1 O jakóżeś piękna, przyjaciółko moja! o jakóżeś piękna! oczy twoje gołębie, oprócz tego, co się wewnątrz tai. Włosy twoje jako stada kóz, które zstąpiły z góry Galaad. Song of Solomon Pnp 24 4 2 Zęby twoje jako trzody owiec postrzyżonych, które wyszły z kąpieli, każda mając po dwojgu jagniąt, a niepłodnéj niemasz między niemi. Song of Solomon Pnp 24 4 3 Jako tkanica karmazynowa wargi twoje, a wymowa twoja wdzięczna: jako ułomek jabłka granatowego, tak jagody twoje, oprócz tego, co się wewnątrz tai. Song of Solomon Pnp 24 4 4 Jako wieża Dawidowa szyja twoja, którą zbudowano z obronami: tysiąc tarcz wiszą na niéj, wszystka broń mocarzów. @@ -18167,7 +18492,7 @@ Song of Solomon Pnp 24 7 9 Gardło twoje jako najlepsze wino, godne miłemu memu Song of Solomon Pnp 24 7 10 Ja miłemu memu, a do mnie żądza jego. Song of Solomon Pnp 24 7 11 Przyjdź, miły mój! wynidźmy na pole, mieszkajmy we wsiach. Song of Solomon Pnp 24 7 12 Rano wstawajmy do winnic: oglądajmy, jeźli kwitnie winnica, jeźli kwiecie zawięzuje się w owoc, jeźli kwitną jabłka granatowe: tam tobie dam piersi moje. -Song of Solomon Pnp 24 7 13 Mandragory dały wonność: w [0639]bramach naszych wszelakie jabłka, nowe i stare, miły mój! zachowałam tobie. +Song of Solomon Pnp 24 7 13 Mandragory dały wonność: w bramach naszych wszelakie jabłka, nowe i stare, miły mój! zachowałam tobie. Song of Solomon Pnp 24 8 1 Któż mi da ciebie, brata mego, ssącego piersi matki mojéj, abych cię nalazła na dworze, i całowała cię, a jużby mię żaden nie wzgardził? Song of Solomon Pnp 24 8 2 Poimam cię, i wyprowadzę do domu matki mojéj, tam mię będziesz uczył: a dam ci pełną z wina przyprawnego, i moszczu z jabłek granatowych moich. Song of Solomon Pnp 24 8 3 Lewica jego pod głową, moją, a prawica jego obłapi mię. @@ -18199,427 +18524,427 @@ Wisdom Mdr 25 1 14 Stworzył bowiem, aby było wszytko, i zdrowe uczynił rodzaj Wisdom Mdr 25 1 15 Sprawiedliwość bowiem wieczna jest i nieśmiertelna. Wisdom Mdr 25 1 16 Ale niezbożnicy rękami i słowy przywabili ją, a mniemając ją być przyjaciółką, zeszli i przymierze z nią uczynili: gdyż godni są, aby byli z strony jej. Wisdom Mdr 25 2 1 Mówili bowiem, rozmyślając niedobrze u siebie: krótkić a teskliwy jest czas żywota naszego i nie masz ochłody na końcu człowieczym, i nie masz, kto by był poznany, źe się z piekła wrócił. -Wisdom Mdr 25 2 2 Bo z niczegośmy się narodzili i potym będziemy, jakoby nas nie było: bo dym jest duch w nozdrzach naszych, a mowa iskra na poruszenie serca naszego, -Wisdom Mdr 25 2 3 która gdy zgaśnie, popiołem będzie ciało nasze, a duch rozwienie się jako miękkie powietrze i przeminie żywot nasz jako szlad obłoku, i rozejdzie się jako mgła, która rozpędzona jest od promieniów słonecznych i od gorącości jego obciążona. -Wisdom Mdr 25 2 4 A imię nasze za czasem będzie zapamiętane i żaden nie będzie miał w pamięci uczynków naszych. -Wisdom Mdr 25 2 5 Bo przemijanie cienia jest czas nasz, a nie masz nawrócenia skończenia naszego, gdyż jest zapieczętowane, a żaden się nie wraca. -Wisdom Mdr 25 2 6 Pódźeież tedy, używajmy dóbr niniejszych, a zażywajmy rzeczy stworzonych prędko jako w młodości. -Wisdom Mdr 25 2 7 Winem drogim i olejkami się napełniajmy, a niech nas nie mija kwiat czasu. -Wisdom Mdr 25 2 8 Chodźmy w wieńcach różanych, póki nie uwiędną, żadna łąka niech nie będzie, której by nie miała przejść rozpustność nasza! -Wisdom Mdr 25 2 9 Żaden z nas niech próżen nie będzie rozpusty naszej, wszędzie zostawujmy znaki rozkoszy, gdyż to jest cząstka nasza i ten jest dział. -Wisdom Mdr 25 2 10 Uciśńmy ubogiego sprawiedliwego a nie przepuszczajmy wdowie ani się starca wstydajmy szedziwości długiego wieku. -Wisdom Mdr 25 2 11 A moc nasza niech będzie za prawo sprawiedliwości: co bowiem mocy nie ma, niepożyteczne się najduje! -Wisdom Mdr 25 2 12 Zasadźmy się tedy na sprawiedliwego, gdyż nam jest niepożyteczny i przeciwnym jest sprawam naszym, i wymiata nam grzechy przeciw Zakonowi, i rozgłasza na nas grzechy życia naszego. -Wisdom Mdr 25 2 13 Obiecuje, iż ma znajomość Boga i nazywa się synem Bożym. -Wisdom Mdr 25 2 14 Zstał się nam ku strofowaniu myśli naszych, -Wisdom Mdr 25 2 15 ciężko nam i nań patrzać, gdyż różny jest żywot jego od innych i odmienione są drogi jego. -Wisdom Mdr 25 2 16 Jako plotki poczytam jesteśmy od niego i strzeże się dróg naszych jako plugastwa, i przekłada skończenie sprawiedliwych, i chhibi się, iż Boga ma ojcem -Wisdom Mdr 25 2 17 Spatrzmyż tedy, jeśli mowy jego są prawdziwe, a doświadczmy, co nań potem przyjdzie, a dowiemy się, jakie będzie dokonanie jego. -Wisdom Mdr 25 2 18 Bo jeśli jest prawdziwy syn Boży, obroni go i wybawi z rąk nieprzyjacielskich. -Wisdom Mdr 25 2 19 Potwarzą i mękami wybadajmy go, abyśmy doznali skromności jego i doświadczyli cierpliwości jego. -Wisdom Mdr 25 2 20 Skażmy go na śmierć co nasromotniejszą: będzie bowiem nań wzgląd z mów jego. -Wisdom Mdr 25 2 21 To myślili i pobłądzili: zaślepiła je bowiem złość ich -Wisdom Mdr 25 2 22 a nie poznali tajemnic Bożych ani się spodziewali zapłaty sprawiedliwości, ani rozsądzali dusz świętych poczciwości. -Wisdom Mdr 25 2 23 Gdyż Bóg stworzył człowieka nieskazitelnego i uczynił go na wyobrażenie podobieństwa swego. -Wisdom Mdr 25 2 24 Az nienawiści diabelskiej weszła śmierć na okrąg ziemie, a naszladują go, którzy są z strony jego. +Wisdom Mdr 25 2 2 2 Bo z niczegośmy się narodzili i potym będziemy, jakoby nas nie było: bo dym jest duch w nozdrzach naszych, a mowa iskra na poruszenie serca naszego, +Wisdom Mdr 25 2 3 3 która gdy zgaśnie, popiołem będzie ciało nasze, a duch rozwienie się jako miękkie powietrze i przeminie żywot nasz jako szlad obłoku, i rozejdzie się jako mgła, która rozpędzona jest od promieniów słonecznych i od gorącości jego obciążona. +Wisdom Mdr 25 2 4 4 A imię nasze za czasem będzie zapamiętane i żaden nie będzie miał w pamięci uczynków naszych. +Wisdom Mdr 25 2 5 5 Bo przemijanie cienia jest czas nasz, a nie masz nawrócenia skończenia naszego, gdyż jest zapieczętowane, a żaden się nie wraca. +Wisdom Mdr 25 2 6 6 Pódźeież tedy, używajmy dóbr niniejszych, a zażywajmy rzeczy stworzonych prędko jako w młodości. +Wisdom Mdr 25 2 7 7 Winem drogim i olejkami się napełniajmy, a niech nas nie mija kwiat czasu. +Wisdom Mdr 25 2 8 8 Chodźmy w wieńcach różanych, póki nie uwiędną, żadna łąka niech nie będzie, której by nie miała przejść rozpustność nasza! +Wisdom Mdr 25 2 9 9 Żaden z nas niech próżen nie będzie rozpusty naszej, wszędzie zostawujmy znaki rozkoszy, gdyż to jest cząstka nasza i ten jest dział. +Wisdom Mdr 25 2 10 10 Uciśńmy ubogiego sprawiedliwego a nie przepuszczajmy wdowie ani się starca wstydajmy szedziwości długiego wieku. +Wisdom Mdr 25 2 11 11 A moc nasza niech będzie za prawo sprawiedliwości: co bowiem mocy nie ma, niepożyteczne się najduje! +Wisdom Mdr 25 2 12 12 Zasadźmy się tedy na sprawiedliwego, gdyż nam jest niepożyteczny i przeciwnym jest sprawam naszym, i wymiata nam grzechy przeciw Zakonowi, i rozgłasza na nas grzechy życia naszego. +Wisdom Mdr 25 2 13 13 Obiecuje, iż ma znajomość Boga i nazywa się synem Bożym. +Wisdom Mdr 25 2 14 14 Zstał się nam ku strofowaniu myśli naszych, +Wisdom Mdr 25 2 15 15 ciężko nam i nań patrzać, gdyż różny jest żywot jego od innych i odmienione są drogi jego. +Wisdom Mdr 25 2 16 16 Jako plotki poczytam jesteśmy od niego i strzeże się dróg naszych jako plugastwa, i przekłada skończenie sprawiedliwych, i chhibi się, iż Boga ma ojcem +Wisdom Mdr 25 2 17 17 Spatrzmyż tedy, jeśli mowy jego są prawdziwe, a doświadczmy, co nań potem przyjdzie, a dowiemy się, jakie będzie dokonanie jego. +Wisdom Mdr 25 2 18 18 Bo jeśli jest prawdziwy syn Boży, obroni go i wybawi z rąk nieprzyjacielskich. +Wisdom Mdr 25 2 19 19 Potwarzą i mękami wybadajmy go, abyśmy doznali skromności jego i doświadczyli cierpliwości jego. +Wisdom Mdr 25 2 20 20 Skażmy go na śmierć co nasromotniejszą: będzie bowiem nań wzgląd z mów jego. +Wisdom Mdr 25 2 21 21 To myślili i pobłądzili: zaślepiła je bowiem złość ich +Wisdom Mdr 25 2 22 22 a nie poznali tajemnic Bożych ani się spodziewali zapłaty sprawiedliwości, ani rozsądzali dusz świętych poczciwości. +Wisdom Mdr 25 2 23 23 Gdyż Bóg stworzył człowieka nieskazitelnego i uczynił go na wyobrażenie podobieństwa swego. +Wisdom Mdr 25 2 24 24 Az nienawiści diabelskiej weszła śmierć na okrąg ziemie, a naszladują go, którzy są z strony jego. Wisdom Mdr 25 3 1 A dusze sprawiedliwych są w ręce Bożej, a nie tknie się ich męka śmierci. -Wisdom Mdr 25 3 2 Zdało się oczom głupich, że umarli, poczytane jest utrapieniem dokończenie ich, -Wisdom Mdr 25 3 3 i droga, która od nas jest, zatraceniem, lecz oni są w pokoju. -Wisdom Mdr 25 3 4 I choć przed ludźmi męki cierpieli, nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności. -Wisdom Mdr 25 3 5 Na małe bywszy utrapieni, na wielu będą dobrze sposobieni: bo ich Bóg doświadcza! i nalazł je godne być siebie. -Wisdom Mdr 25 3 6 Jako złota w piecu próbował ich i jako ofiarę całopalenia przyjął je, a czasu swego będzie wzgląd na nie. -Wisdom Mdr 25 3 7 Świecić się będą sprawiedliwi i jako iskry między trzciną biegać będą. -Wisdom Mdr 25 3 8 Będą sądzić narody i panować nad ludem, a będzie Pan nad nimi królował na wieki. -Wisdom Mdr 25 3 9 Którzy w nim ufają, zrozumieją prawdę, a wierni w miłości przestaną z nim: gdyż dar i pokój jest wybranym jego. Zguba niezbożnych -Wisdom Mdr 25 3 10 Lecz niezbożni wedle tego, co myślili, karanie mieć będą, którzy zaniedbali sprawiedliwego i Pana odstąpili. -Wisdom Mdr 25 3 11 Mądrość bowiem i karność kto odrzuca, nieszczęsny jest i próżna jest nadzieja ich i prace bez pożytku, i sprawy ich niepożyteczne. -Wisdom Mdr 25 3 12 Niewiasty ich głupie są, a synowie ich niecnotliwi. -Wisdom Mdr 25 3 13 Przeklęty naród ich, iż szczęśliwa jest niepłodna i niepokalana, która nie uznała łoża w grzechu, będzie miała pożytek w nawiedzeniu dusz świętych. -Wisdom Mdr 25 3 14 I trzebieniec, który rękami swemi nie czynił nieprawości a nie myślił przeciw Bogu złego: bo mu dadzą wybrany dar wiary i dział w kościele Bożym naprzyjemniejszy. -Wisdom Mdr 25 3 15 Dobrych bowiem prac chwalebny jest pożytek i który nie upadnie korzeń mądrości. -Wisdom Mdr 25 3 16 Ale synowie cudzołożników w zniszczeniu będą i od złego łoża nasienie będzie wygładzone. -Wisdom Mdr 25 3 17 A choćby też długiego żywota byli, za nic będą poczytani, a starość ich ostatnia beze czci będzie. -Wisdom Mdr 25 3 18 A jeśli prędzej pomrą, nadzieje mieć nie będą ani w dzień rozeznawania rozmowy. -Wisdom Mdr 25 3 19 Złośliwego bowiem narodu srogie są dokończenia +Wisdom Mdr 25 3 2 2 Zdało się oczom głupich, że umarli, poczytane jest utrapieniem dokończenie ich, +Wisdom Mdr 25 3 3 3 i droga, która od nas jest, zatraceniem, lecz oni są w pokoju. +Wisdom Mdr 25 3 4 4 I choć przed ludźmi męki cierpieli, nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności. +Wisdom Mdr 25 3 5 5 Na małe bywszy utrapieni, na wielu będą dobrze sposobieni: bo ich Bóg doświadcza! i nalazł je godne być siebie. +Wisdom Mdr 25 3 6 6 Jako złota w piecu próbował ich i jako ofiarę całopalenia przyjął je, a czasu swego będzie wzgląd na nie. +Wisdom Mdr 25 3 7 7 Świecić się będą sprawiedliwi i jako iskry między trzciną biegać będą. +Wisdom Mdr 25 3 8 8 Będą sądzić narody i panować nad ludem, a będzie Pan nad nimi królował na wieki. +Wisdom Mdr 25 3 9 9 Którzy w nim ufają, zrozumieją prawdę, a wierni w miłości przestaną z nim: gdyż dar i pokój jest wybranym jego. Zguba niezbożnych +Wisdom Mdr 25 3 10 10 Lecz niezbożni wedle tego, co myślili, karanie mieć będą, którzy zaniedbali sprawiedliwego i Pana odstąpili. +Wisdom Mdr 25 3 11 11 Mądrość bowiem i karność kto odrzuca, nieszczęsny jest i próżna jest nadzieja ich i prace bez pożytku, i sprawy ich niepożyteczne. +Wisdom Mdr 25 3 12 12 Niewiasty ich głupie są, a synowie ich niecnotliwi. +Wisdom Mdr 25 3 13 13 Przeklęty naród ich, iż szczęśliwa jest niepłodna i niepokalana, która nie uznała łoża w grzechu, będzie miała pożytek w nawiedzeniu dusz świętych. +Wisdom Mdr 25 3 14 14 I trzebieniec, który rękami swemi nie czynił nieprawości a nie myślił przeciw Bogu złego: bo mu dadzą wybrany dar wiary i dział w kościele Bożym naprzyjemniejszy. +Wisdom Mdr 25 3 15 15 Dobrych bowiem prac chwalebny jest pożytek i który nie upadnie korzeń mądrości. +Wisdom Mdr 25 3 16 16 Ale synowie cudzołożników w zniszczeniu będą i od złego łoża nasienie będzie wygładzone. +Wisdom Mdr 25 3 17 17 A choćby też długiego żywota byli, za nic będą poczytani, a starość ich ostatnia beze czci będzie. +Wisdom Mdr 25 3 18 18 A jeśli prędzej pomrą, nadzieje mieć nie będą ani w dzień rozeznawania rozmowy. +Wisdom Mdr 25 3 19 19 Złośliwego bowiem narodu srogie są dokończenia Wisdom Mdr 25 4 1 O, jako piękny jest czysty rodzaj z jasnością! Nieśmiertelna jest bowiem pamiątka jego: gdyż i u Boga znajoma jest, i u ludzi. -Wisdom Mdr 25 4 2 Gdy przytomna jest, naszladują jej, i pragną jej, gdy odejdzie, i na wieki koronowana triumfuje, niepokalanego bojowania zapłatę wygrawając. -Wisdom Mdr 25 4 3 Lecz rozmnożone niezbożnych mnóstwo nie będzie pożyteczne i cudzołożne szczepy nie puszczą korzenia głęboko ani założą gruntu statecznego. -Wisdom Mdr 25 4 4 I choć za czasu na gałęziach pąkowie puszczą, słabo wsadzone, będą od wiatru wzruszone i od gwałtownych wiatrów będą wykorzenione. -Wisdom Mdr 25 4 5 Bo się połamią gałęzie niedoszłe, a owoc ich niepożyteczny i cierpki ku jedzeniu, i niczemu się nie godzący. -Wisdom Mdr 25 4 6 Ze złośliwego bowiem spania synowie, którzy się rodzą, są świadkami złości przeciwko rodzicom, w wypytaniu ich. -Wisdom Mdr 25 4 7 Ale sprawiedliwy, jeśli śmiercią będzie uprzedzony, w ochłodzeniu będzie. -Wisdom Mdr 25 4 8 Starość bowiem poczciwa jest nie długowieczna ani liczbą lat porachowana: ale szedziwością jest roztropność człowiecza, -Wisdom Mdr 25 4 9 a wiek starości, żywot niepokalany. -Wisdom Mdr 25 4 10 Podobając się Bogu, stal się umiłowanym, i żyjąc między grzesznikami, przeniesion jest; -Wisdom Mdr 25 4 11 pochwycon jest, aby złość nie odmieniła umysłu jego, abo obłudność, aby nie oszukała duszę jego. -Wisdom Mdr 25 4 12 Zmamienie bowiem marności zacimia dobre rzeczy, a niestateczność pożądliwości wywraca umysł bez złości. -Wisdom Mdr 25 4 13 Stawszy się za krótki czas doskonałym, przeżył czasów wiele: -Wisdom Mdr 25 4 14 Spodobała się bowiem Bogu dusza jego, dlatego pokwapił się wywieść go spośrzód nieprawości; a ludzie widzieli, a nie rozumieli ani kładli w serca takich rzeczy, -Wisdom Mdr 25 4 15 gdy łaska Boża i miłosierdzie jest ku świętym jego i wzgląd na wybrane jego. -Wisdom Mdr 25 4 16 A potępia sprawiedliwy umarły żywe niepobożne, a młodość prędzej skończona długi żywot niesprawiedliwego. -Wisdom Mdr 25 4 17 Ujżrzą bowiem koniec mądrego i nie zrozumieją, co o nim myślił Bóg i dlaczego obroną go opatrzył Pan. -Wisdom Mdr 25 4 18 Ujżrzą i wzgardzą go, a z nich Pan naśmiewać się będzie. -Wisdom Mdr 25 4 19 I będą potym upadający beze czci iw zelżeniu między umarłymi na wieki: bo je roztrąci nadęte bez głosu i z gruntu je wzruszy, i aż do wierzchu spustoszeni będą, i będą wzdychać, i pamiątka ich zginie. -Wisdom Mdr 25 4 20 Przyjdą do rachowania grzechów swoich bojażliwi i strofować ich będą z przeciwia nieprawości ich. +Wisdom Mdr 25 4 2 2 Gdy przytomna jest, naszladują jej, i pragną jej, gdy odejdzie, i na wieki koronowana triumfuje, niepokalanego bojowania zapłatę wygrawając. +Wisdom Mdr 25 4 3 3 Lecz rozmnożone niezbożnych mnóstwo nie będzie pożyteczne i cudzołożne szczepy nie puszczą korzenia głęboko ani założą gruntu statecznego. +Wisdom Mdr 25 4 4 4 I choć za czasu na gałęziach pąkowie puszczą, słabo wsadzone, będą od wiatru wzruszone i od gwałtownych wiatrów będą wykorzenione. +Wisdom Mdr 25 4 5 5 Bo się połamią gałęzie niedoszłe, a owoc ich niepożyteczny i cierpki ku jedzeniu, i niczemu się nie godzący. +Wisdom Mdr 25 4 6 6 Ze złośliwego bowiem spania synowie, którzy się rodzą, są świadkami złości przeciwko rodzicom, w wypytaniu ich. +Wisdom Mdr 25 4 7 7 Ale sprawiedliwy, jeśli śmiercią będzie uprzedzony, w ochłodzeniu będzie. +Wisdom Mdr 25 4 8 8 Starość bowiem poczciwa jest nie długowieczna ani liczbą lat porachowana: ale szedziwością jest roztropność człowiecza, +Wisdom Mdr 25 4 9 9 a wiek starości, żywot niepokalany. +Wisdom Mdr 25 4 10 10 Podobając się Bogu, stal się umiłowanym, i żyjąc między grzesznikami, przeniesion jest; +Wisdom Mdr 25 4 11 11 pochwycon jest, aby złość nie odmieniła umysłu jego, abo obłudność, aby nie oszukała duszę jego. +Wisdom Mdr 25 4 12 12 Zmamienie bowiem marności zacimia dobre rzeczy, a niestateczność pożądliwości wywraca umysł bez złości. +Wisdom Mdr 25 4 13 13 Stawszy się za krótki czas doskonałym, przeżył czasów wiele: +Wisdom Mdr 25 4 14 14 Spodobała się bowiem Bogu dusza jego, dlatego pokwapił się wywieść go spośrzód nieprawości; a ludzie widzieli, a nie rozumieli ani kładli w serca takich rzeczy, +Wisdom Mdr 25 4 15 15 gdy łaska Boża i miłosierdzie jest ku świętym jego i wzgląd na wybrane jego. +Wisdom Mdr 25 4 16 16 A potępia sprawiedliwy umarły żywe niepobożne, a młodość prędzej skończona długi żywot niesprawiedliwego. +Wisdom Mdr 25 4 17 17 Ujżrzą bowiem koniec mądrego i nie zrozumieją, co o nim myślił Bóg i dlaczego obroną go opatrzył Pan. +Wisdom Mdr 25 4 18 18 Ujżrzą i wzgardzą go, a z nich Pan naśmiewać się będzie. +Wisdom Mdr 25 4 19 19 I będą potym upadający beze czci iw zelżeniu między umarłymi na wieki: bo je roztrąci nadęte bez głosu i z gruntu je wzruszy, i aż do wierzchu spustoszeni będą, i będą wzdychać, i pamiątka ich zginie. +Wisdom Mdr 25 4 20 20 Przyjdą do rachowania grzechów swoich bojażliwi i strofować ich będą z przeciwia nieprawości ich. Wisdom Mdr 25 5 1 Tedy staną sprawiedliwi z wielką stałością przeciwko tym, którzy je cisnęli i którzy prace ich odjęli. -Wisdom Mdr 25 5 2 Ujźrzawszy, będą zatrwożeni bojaźnią straszliwą i zdumiewać się będą w prędkości niespodziewanego zbawienia, -Wisdom Mdr 25 5 3 mówiąc sami w sobie, pokutę czyniąc, i dla ucisku ducha wzdychając: Cić to są, któreśmy niekiedy mieli za pośmiech i za przysłowie urągania! -Wisdom Mdr 25 5 4 My głupi, mieliśmy żywot ich za szaleństwo i za sromotne ich dokończenie. -Wisdom Mdr 25 5 5 Oto jako policzeni są między syny Boże i między świętymi dział ich jest. -Wisdom Mdr 25 5 6 A tak zbłądziliśmy z drogi prawdziwej i nie świeciła nam jasność sprawiedliwości, i słońce rozumienia nie weszło nam. -Wisdom Mdr 25 5 7 Napracowaliśmy się na drodze nieprawości i zatracenia i chodziliśmy drogami trudnemi, a drogi Pańskiej nie znaliśmy. -Wisdom Mdr 25 5 8 Cóż nam pomogła pycha abo chłuba bogactw co nam przyniosła? -Wisdom Mdr 25 5 9 Przeminęło ono wszytko jako cień i jako poseł przebiegający, -Wisdom Mdr 25 5 10 i jako okręt, który przechodzi przez burzącą się wodę, którego gdy przejdzie, szlad się naleźć nie może ani szcieżka dna jego między nawałnościami. -Wisdom Mdr 25 5 11 Abo jako ptak, który leci przez powietrze, którego drogi żaden znak nie znajduje się, ale tylko szum skrzydeł bijący w lekki wiatr i rozbijający gwałtem po wietrze drogi: ruszając skrzydłami, przeleciał, a po tym żadnego znaku nie znać drogi jego. -Wisdom Mdr 25 5 12 Abo jako strzała wypuszczona do celu pewnego: rozbite powietrze wnet się zasię zbieżało, tak iż nie znać przeszcia jej. -Wisdom Mdr 25 5 13 Takżeć i my, narodziwszy się, wneteśmy być przestali, a cnoty żadnego znaku nie mogliśmy po sobie pokazać, aleśmy zniszczeli we złości naszej. -Wisdom Mdr 25 5 14 Takieć rzeczy mówili w piekle ci, którzy zgrzeszyli, -Wisdom Mdr 25 5 15 bo nadzieja niezbożnego jest jako perz, który wiatr porywa, i jako cienka piana, którą wicher rozpędza, i jako dym, który wiatr rozwiewa, i jako pamiątka gościa jednego dnia przemijającego. -Wisdom Mdr 25 5 16 Ale sprawiedliwi na wieki żyć będą, a ich u Pana jest zapłata i staranie o nich u Najwyższego. -Wisdom Mdr 25 5 17 Przetoż dostąpią królestwa zacnego i korony pięknej z ręki Pańskiej: gdyż prawicą swą szczycić ich będzie i ramieniem swym świętym obroni je. -Wisdom Mdr 25 5 18 Weźmie za wszelakie uzbrojenie zapalczywość jego i przyzbroi stworzenie na pomstę nieprzyjaciół. -Wisdom Mdr 25 5 19 Oblecze miasto pleszek sprawiedliwość a miasto przyłbice weźmie sąd pewny. -Wisdom Mdr 25 5 20 Weźmie tarczą niezwyciężoną prawość -Wisdom Mdr 25 5 21 a zaostrzy srogi gniew miasto oszczepu i będzie z nim walczył okrąg świata przeciw szalonym. -Wisdom Mdr 25 5 22 Polecą prosto strzały łyskawic, a jako od dobrze naciągnionego łuku z obłoków wypuszczone będą i do miejsca pewnego ugodzą. -Wisdom Mdr 25 5 23 I do opoczystego gniewu grady wielkie wypuszczone będą, oborzy się na nie woda morska i rzeki gwałtownie zbiegać się będą. -Wisdom Mdr 25 5 24 Przeciwko im stanie wiatr mocny i jako wicher rozwieje je, i obróci w pustynią wszytkę ziemię nieprawość ich: a złość wywróci stolicę Mocarzów. +Wisdom Mdr 25 5 2 2 Ujźrzawszy, będą zatrwożeni bojaźnią straszliwą i zdumiewać się będą w prędkości niespodziewanego zbawienia, +Wisdom Mdr 25 5 3 3 mówiąc sami w sobie, pokutę czyniąc, i dla ucisku ducha wzdychając: Cić to są, któreśmy niekiedy mieli za pośmiech i za przysłowie urągania! +Wisdom Mdr 25 5 4 4 My głupi, mieliśmy żywot ich za szaleństwo i za sromotne ich dokończenie. +Wisdom Mdr 25 5 5 5 Oto jako policzeni są między syny Boże i między świętymi dział ich jest. +Wisdom Mdr 25 5 6 6 A tak zbłądziliśmy z drogi prawdziwej i nie świeciła nam jasność sprawiedliwości, i słońce rozumienia nie weszło nam. +Wisdom Mdr 25 5 7 7 Napracowaliśmy się na drodze nieprawości i zatracenia i chodziliśmy drogami trudnemi, a drogi Pańskiej nie znaliśmy. +Wisdom Mdr 25 5 8 8 Cóż nam pomogła pycha abo chłuba bogactw co nam przyniosła? +Wisdom Mdr 25 5 9 9 Przeminęło ono wszytko jako cień i jako poseł przebiegający, +Wisdom Mdr 25 5 10 10 i jako okręt, który przechodzi przez burzącą się wodę, którego gdy przejdzie, szlad się naleźć nie może ani szcieżka dna jego między nawałnościami. +Wisdom Mdr 25 5 11 11 Abo jako ptak, który leci przez powietrze, którego drogi żaden znak nie znajduje się, ale tylko szum skrzydeł bijący w lekki wiatr i rozbijający gwałtem po wietrze drogi: ruszając skrzydłami, przeleciał, a po tym żadnego znaku nie znać drogi jego. +Wisdom Mdr 25 5 12 12 Abo jako strzała wypuszczona do celu pewnego: rozbite powietrze wnet się zasię zbieżało, tak iż nie znać przeszcia jej. +Wisdom Mdr 25 5 13 13 Takżeć i my, narodziwszy się, wneteśmy być przestali, a cnoty żadnego znaku nie mogliśmy po sobie pokazać, aleśmy zniszczeli we złości naszej. +Wisdom Mdr 25 5 14 14 Takieć rzeczy mówili w piekle ci, którzy zgrzeszyli, +Wisdom Mdr 25 5 15 15 bo nadzieja niezbożnego jest jako perz, który wiatr porywa, i jako cienka piana, którą wicher rozpędza, i jako dym, który wiatr rozwiewa, i jako pamiątka gościa jednego dnia przemijającego. +Wisdom Mdr 25 5 16 16 Ale sprawiedliwi na wieki żyć będą, a ich u Pana jest zapłata i staranie o nich u Najwyższego. +Wisdom Mdr 25 5 17 17 Przetoż dostąpią królestwa zacnego i korony pięknej z ręki Pańskiej: gdyż prawicą swą szczycić ich będzie i ramieniem swym świętym obroni je. +Wisdom Mdr 25 5 18 18 Weźmie za wszelakie uzbrojenie zapalczywość jego i przyzbroi stworzenie na pomstę nieprzyjaciół. +Wisdom Mdr 25 5 19 19 Oblecze miasto pleszek sprawiedliwość a miasto przyłbice weźmie sąd pewny. +Wisdom Mdr 25 5 20 20 Weźmie tarczą niezwyciężoną prawość +Wisdom Mdr 25 5 21 21 a zaostrzy srogi gniew miasto oszczepu i będzie z nim walczył okrąg świata przeciw szalonym. +Wisdom Mdr 25 5 22 22 Polecą prosto strzały łyskawic, a jako od dobrze naciągnionego łuku z obłoków wypuszczone będą i do miejsca pewnego ugodzą. +Wisdom Mdr 25 5 23 23 I do opoczystego gniewu grady wielkie wypuszczone będą, oborzy się na nie woda morska i rzeki gwałtownie zbiegać się będą. +Wisdom Mdr 25 5 24 24 Przeciwko im stanie wiatr mocny i jako wicher rozwieje je, i obróci w pustynią wszytkę ziemię nieprawość ich: a złość wywróci stolicę Mocarzów. Wisdom Mdr 25 6 1 Lepsza jest mądrość niżli siły i mąż roztropny niżli mocny. -Wisdom Mdr 25 6 2 Słuchajcież przeto, królowie, i rozumiejcie, nauczcie się, sędziowie kończyn demie. -Wisdom Mdr 25 6 3 Nadstawcie uszu wy, którzy władni ecie ludem i podobacie się sobie z wielkości narodów, -Wisdom Mdr 25 6 4 gdyż dana jest wam władza od Pana i moc od Najwyższego, który się pytać będzie o uczynkach waszych i myśli badać się będzie: -Wisdom Mdr 25 6 5 że będąc sługami królestwa jego, nie sądziliście sprawiedliwie, aniście strzegli prawa sprawiedliwości, aniście chodzili według wolej Bożej. -Wisdom Mdr 25 6 6 Strasznie a prędko ukaże się wam, bo nasroższy sąd będzie tym, którzy są przełożeni. -Wisdom Mdr 25 6 7 Bo mały otrzyma miłosierdzie, ale mocarze mocnie męki derpieć będą. -Wisdom Mdr 25 6 8 Nie będzie bowiem dbał na żadnego osobę Bóg ani się zlęknie żadnego wielkości: gdyż on uczynił małego i wielkiego i jednako o wszytkie pieczą ma, -Wisdom Mdr 25 6 9 ale nad mocniejszym mocniejsza męka wisi. -Wisdom Mdr 25 6 10 Do was tedy, królowie, są te mowy moje, abyście się nauczyli mądrości, a nie występowali. -Wisdom Mdr 25 6 11 Którzy bowiem będą strzec sprawiedliwości sprawiedliwie, będą usprawiedliwieni, a którzy się tego nauczą, najdą co odpowiedzieć. -Wisdom Mdr 25 6 12 Pożądajdeż tedy powieści moich, miłujde je, a będziecie mieć naukę. Mądrość — kto szuka, znajdzie ją -Wisdom Mdr 25 6 13 Zacnać jest i która nigdy nie więdnieje mądrość, i łatwie bywa obaczona od tych, którzy ją miłują, i naleziona od tych, którzy jej szukają. -Wisdom Mdr 25 6 14 Uprzedza, którzy jej pożądają, aby się im pierwej okazała. -Wisdom Mdr 25 6 15 Kto do niej rano wstanie, nie będzie pracował: bo ją najdzie siedzącą u drzwi swoich. -Wisdom Mdr 25 6 16 Myślić tedy o niej jest doskonała roztropność, a kto dla niej czuć będzie, rychło bezpiecznym będzie. -Wisdom Mdr 25 6 17 Bo te, którzy jej są godni, sama obchodzi szukając i na drogach wesoło się im pokazuje, i zabiega im we wszelkim obmyślaniu. -Wisdom Mdr 25 6 18 Początek bowiem jej jest naprawdziwsze pożądanie umiejętności. -Wisdom Mdr 25 6 19 Staranie tedy o umiejętność jest miłość, a miłość jest zachowanie praw jej, a zachowanie praw jest upewnienie nieskażytelności, -Wisdom Mdr 25 6 20 a nieskażytelność czyni bliskim Bogu. -Wisdom Mdr 25 6 21 Pożądanie tedy mądrości przywodzi do wiecznego królestwa. -Wisdom Mdr 25 6 22 Przetoż jeśli się kochacie w stolicach i w sceptrach, o królowie ludu, miłujcie mądrość, abyście na wieki królowali. -Wisdom Mdr 25 6 23 Miłujcie światło mądrości wszyscy, którzyście są nad ludem przełożeni. Powiem, czym jest mądrość i jak się poczęła.. -Wisdom Mdr 25 6 24 A co jest mądrość i jako się poczęła, powiem a nie zataję przed wami tajemnic Bożych, ale od początku narodzenia wyszladuję i położę na światłe wiadomość jej a nie opuszczę prawdy. -Wisdom Mdr 25 6 25 Ani z tyra, który wysechł od nienawiści pójdę w drogę: gdyż taki człek nie będzie uczestnikiem mądrości. -Wisdom Mdr 25 6 26 A mnóstwo mądrych jest zdrowie okręgu ziemie, a król mądry jest ugruntowanie ludu. -Wisdom Mdr 25 6 27 Przetoż przyjmijcie naukę przez powieści moje, a będzie wam pożyteczno. +Wisdom Mdr 25 6 2 2 Słuchajcież przeto, królowie, i rozumiejcie, nauczcie się, sędziowie kończyn demie. +Wisdom Mdr 25 6 3 3 Nadstawcie uszu wy, którzy władni ecie ludem i podobacie się sobie z wielkości narodów, +Wisdom Mdr 25 6 4 4 gdyż dana jest wam władza od Pana i moc od Najwyższego, który się pytać będzie o uczynkach waszych i myśli badać się będzie: +Wisdom Mdr 25 6 5 5 że będąc sługami królestwa jego, nie sądziliście sprawiedliwie, aniście strzegli prawa sprawiedliwości, aniście chodzili według wolej Bożej. +Wisdom Mdr 25 6 6 6 Strasznie a prędko ukaże się wam, bo nasroższy sąd będzie tym, którzy są przełożeni. +Wisdom Mdr 25 6 7 7 Bo mały otrzyma miłosierdzie, ale mocarze mocnie męki derpieć będą. +Wisdom Mdr 25 6 8 8 Nie będzie bowiem dbał na żadnego osobę Bóg ani się zlęknie żadnego wielkości: gdyż on uczynił małego i wielkiego i jednako o wszytkie pieczą ma, +Wisdom Mdr 25 6 9 9 ale nad mocniejszym mocniejsza męka wisi. +Wisdom Mdr 25 6 10 10 Do was tedy, królowie, są te mowy moje, abyście się nauczyli mądrości, a nie występowali. +Wisdom Mdr 25 6 11 11 Którzy bowiem będą strzec sprawiedliwości sprawiedliwie, będą usprawiedliwieni, a którzy się tego nauczą, najdą co odpowiedzieć. +Wisdom Mdr 25 6 12 12 Pożądajdeż tedy powieści moich, miłujde je, a będziecie mieć naukę. Mądrość — kto szuka, znajdzie ją +Wisdom Mdr 25 6 13 13 Zacnać jest i która nigdy nie więdnieje mądrość, i łatwie bywa obaczona od tych, którzy ją miłują, i naleziona od tych, którzy jej szukają. +Wisdom Mdr 25 6 14 14 Uprzedza, którzy jej pożądają, aby się im pierwej okazała. +Wisdom Mdr 25 6 15 15 Kto do niej rano wstanie, nie będzie pracował: bo ją najdzie siedzącą u drzwi swoich. +Wisdom Mdr 25 6 16 16 Myślić tedy o niej jest doskonała roztropność, a kto dla niej czuć będzie, rychło bezpiecznym będzie. +Wisdom Mdr 25 6 17 17 Bo te, którzy jej są godni, sama obchodzi szukając i na drogach wesoło się im pokazuje, i zabiega im we wszelkim obmyślaniu. +Wisdom Mdr 25 6 18 18 Początek bowiem jej jest naprawdziwsze pożądanie umiejętności. +Wisdom Mdr 25 6 19 19 Staranie tedy o umiejętność jest miłość, a miłość jest zachowanie praw jej, a zachowanie praw jest upewnienie nieskażytelności, +Wisdom Mdr 25 6 20 20 a nieskażytelność czyni bliskim Bogu. +Wisdom Mdr 25 6 21 21 Pożądanie tedy mądrości przywodzi do wiecznego królestwa. +Wisdom Mdr 25 6 22 22 Przetoż jeśli się kochacie w stolicach i w sceptrach, o królowie ludu, miłujcie mądrość, abyście na wieki królowali. +Wisdom Mdr 25 6 23 23 Miłujcie światło mądrości wszyscy, którzyście są nad ludem przełożeni. Powiem, czym jest mądrość i jak się poczęła.. +Wisdom Mdr 25 6 24 24 A co jest mądrość i jako się poczęła, powiem a nie zataję przed wami tajemnic Bożych, ale od początku narodzenia wyszladuję i położę na światłe wiadomość jej a nie opuszczę prawdy. +Wisdom Mdr 25 6 25 25 Ani z tyra, który wysechł od nienawiści pójdę w drogę: gdyż taki człek nie będzie uczestnikiem mądrości. +Wisdom Mdr 25 6 26 26 A mnóstwo mądrych jest zdrowie okręgu ziemie, a król mądry jest ugruntowanie ludu. +Wisdom Mdr 25 6 27 27 Przetoż przyjmijcie naukę przez powieści moje, a będzie wam pożyteczno. Wisdom Mdr 25 7 1 Jestem ci ja też śmiertelny człowiek podobny wszytkim i z rodzaju ziemskiego onego, który był pierwszy stworzon i w żywocie matki byłem ukształtowan ciałem. -Wisdom Mdr 25 7 2 Przez dziesięć miesięcy zsiadłem się we krwi z nasienia człowieczego i z lubości ze spaniem się schodzącej. -Wisdom Mdr 25 7 3 I ja narodziwszy się, wziąłem oddech pospolity, i wypadłem na ziemię także uczynioną, i pierwszy głos podobny wszytkim wypuściłem płacząc, -Wisdom Mdr 25 7 4 wychowan-em jest w powiciu i w pracach wielkich. -Wisdom Mdr 25 7 5 Żaden bowiem z królów nie miał inszego początku rodzenia. -Wisdom Mdr 25 7 6 Jedno tedy jest wszytkich weszcie do żywota i jednakie zeszcie. -Wisdom Mdr 25 7 7 I dlategom żądał, a dana mi jest roztropność, i wzywałem, i przyszedł na mię duch mądrości. -Wisdom Mdr 25 7 8 I przełożyłem ją nad królestwa i nad stolice, i; bogactwa za nicem nie miał względem jej -Wisdom Mdr 25 7 9 anim jej przyrównał drogiego kamienia: gdyż wszytko złoto jej przyrównane jest trocha piasku, a jako błoto będzie poczytane śrebro przeciwko niej. -Wisdom Mdr 25 7 10 Nad zdrowie i piękność umiłowałem ją i umyśliłem mieć ją miasto światłości, gdyż światło jej nigdy nie zgaśnie. -Wisdom Mdr 25 7 11 A przyszły mi pospołu z nią wszystkie dobra i niezliczona poczciwość przez ręee jej, -Wisdom Mdr 25 7 12 ti rozradowałem się we wszystkich, bo przede mną szła ta mądrość, a nie wiedziałem, iż ona jest matką tych wszystkich. -Wisdom Mdr 25 7 13 Którejem się bez obłudności nauczył, i użyczam bez zazdrości, a nie kryję poczciwości jej. -Wisdom Mdr 25 7 14 Nieprzebrany bowiem skarb jest ludziom: którego którzy używali, zstali się uczestnikami boskiego przyjadelstwa, dla darów umiejętności zaleceni. Przedmiot i zakres mądrości -Wisdom Mdr 25 7 15 A mnie dał Bóg mówić wedle myśli i myślić rzeczy godne tych, które mi dają, gdyż on jest wodzem mądrości i poprawcą mądrych. -Wisdom Mdr 25 7 16 'W ręce bowiem jego i my, i mowy nasze, i wszelka mądrość, i rzemiosł umiejętność, i ćwiczenie. -Wisdom Mdr 25 7 17 On bowiem dał mi tych rzeczy, które są, prawdziwą wiadomość: abych wiedział rozrządzenie okręgu ziemie i mocy żywiołów, -Wisdom Mdr 25 7 18 początek i dokończenie i śrzodek czasów, przemian odmienności i odmiany czasów, -Wisdom Mdr 25 7 19 roczne biegi i rozrządzenie gwiazd, -Wisdom Mdr 25 7 20 przyrodzenie źwierząt i gniewy bestyj, moc wiatrów i myśli ludzkie, różności drzewek i mocy korzenia. -Wisdom Mdr 25 7 21 I którekolwiek są skryte i niewiadome, nauczyłem się, wszytkich bowiem rzeczy robotnica nauczyła mię mądrość. Poemat o Mądrości -Wisdom Mdr 25 7 22 Jest bowiem w niej duch rozumienia, święty, jedyny, rozmaity, subtelny, wymowny, żartki, niepokalany, pewny, słodki, miłujący dobre, ostry, którego niclnie hamuje, dobrze czyniący, -Wisdom Mdr 25 7 23 ludzki, łaskawy, stateczny, nieomylny, przespieczny, mający wszelaką moc, wszytko przepatrujący i który wszytkie duchy przenika, rozumny, czysty, subtelny. -Wisdom Mdr 25 7 24 Nad wszytkie bowiem rzeczy, które się ruszają, prędsza jest mądrość, a dosięga wszędy dla swojej czystości. -Wisdom Mdr 25 7 25 Para bowiem jest mocy Bożej i wypłynienie jakieś jasności Boga wszechmogącego szczere i przetoż nic plugawego na nię nie przypada. -Wisdom Mdr 25 7 26 Jasnością jest bowiem wiecznej światłości i zwierciadłem bez zmazy Boskiego Majestatu, i wyobrażeniem dobroci jego. -Wisdom Mdr 25 7 27 A będąc jedyna, wszytko może, i w sobie trwając, wszytko odnawia, i przez narody w dusze święte się przenosi, przyjacioły Boże i proroki postanawia. -Wisdom Mdr 25 7 28 Żadnego bowiem Bóg nie miłuje, jedno tego, który z mądrością przebywa. -Wisdom Mdr 25 7 29 Jest bowiem ona śliczniejsza niż słońce i nad wszytek porządek gwiazd światłości przyrównana najduje się być pierwszą. -Wisdom Mdr 25 7 30 Po onej bowiem nastawa noc, ale mądrości nie zwycięża złość. +Wisdom Mdr 25 7 2 2 Przez dziesięć miesięcy zsiadłem się we krwi z nasienia człowieczego i z lubości ze spaniem się schodzącej. +Wisdom Mdr 25 7 3 3 I ja narodziwszy się, wziąłem oddech pospolity, i wypadłem na ziemię także uczynioną, i pierwszy głos podobny wszytkim wypuściłem płacząc, +Wisdom Mdr 25 7 4 4 wychowan-em jest w powiciu i w pracach wielkich. +Wisdom Mdr 25 7 5 5 Żaden bowiem z królów nie miał inszego początku rodzenia. +Wisdom Mdr 25 7 6 6 Jedno tedy jest wszytkich weszcie do żywota i jednakie zeszcie. +Wisdom Mdr 25 7 7 7 I dlategom żądał, a dana mi jest roztropność, i wzywałem, i przyszedł na mię duch mądrości. +Wisdom Mdr 25 7 8 8 I przełożyłem ją nad królestwa i nad stolice, i; bogactwa za nicem nie miał względem jej +Wisdom Mdr 25 7 9 9 anim jej przyrównał drogiego kamienia: gdyż wszytko złoto jej przyrównane jest trocha piasku, a jako błoto będzie poczytane śrebro przeciwko niej. +Wisdom Mdr 25 7 10 10 Nad zdrowie i piękność umiłowałem ją i umyśliłem mieć ją miasto światłości, gdyż światło jej nigdy nie zgaśnie. +Wisdom Mdr 25 7 11 11 A przyszły mi pospołu z nią wszystkie dobra i niezliczona poczciwość przez ręee jej, +Wisdom Mdr 25 7 12 12 ti rozradowałem się we wszystkich, bo przede mną szła ta mądrość, a nie wiedziałem, iż ona jest matką tych wszystkich. +Wisdom Mdr 25 7 13 13 Którejem się bez obłudności nauczył, i użyczam bez zazdrości, a nie kryję poczciwości jej. +Wisdom Mdr 25 7 14 14 Nieprzebrany bowiem skarb jest ludziom: którego którzy używali, zstali się uczestnikami boskiego przyjadelstwa, dla darów umiejętności zaleceni. Przedmiot i zakres mądrości +Wisdom Mdr 25 7 15 15; A mnie dał Bóg mówić wedle myśli i myślić rzeczy godne tych, które mi dają, gdyż on jest wodzem mądrości i poprawcą mądrych. +Wisdom Mdr 25 7 16 16 'W ręce bowiem jego i my, i mowy nasze, i wszelka mądrość, i rzemiosł umiejętność, i ćwiczenie. +Wisdom Mdr 25 7 17 17 On bowiem dał mi tych rzeczy, które są, prawdziwą wiadomość: abych wiedział rozrządzenie okręgu ziemie i mocy żywiołów, +Wisdom Mdr 25 7 18 18 początek i dokończenie i śrzodek czasów, przemian odmienności i odmiany czasów, +Wisdom Mdr 25 7 19 19 roczne biegi i rozrządzenie gwiazd, +Wisdom Mdr 25 7 20 20 przyrodzenie źwierząt i gniewy bestyj, moc wiatrów i myśli ludzkie, różności drzewek i mocy korzenia. +Wisdom Mdr 25 7 21 21 I którekolwiek są skryte i niewiadome, nauczyłem się, wszytkich bowiem rzeczy robotnica nauczyła mię mądrość. Poemat o Mądrości +Wisdom Mdr 25 7 22 22 Jest bowiem w niej duch rozumienia, święty, jedyny, rozmaity, subtelny, wymowny, żartki, niepokalany, pewny, słodki, miłujący dobre, ostry, którego niclnie hamuje, dobrze czyniący, +Wisdom Mdr 25 7 23 23 ludzki, łaskawy, stateczny, nieomylny, przespieczny, mający wszelaką moc, wszytko przepatrujący i który wszytkie duchy przenika, rozumny, czysty, subtelny. +Wisdom Mdr 25 7 24 24 Nad wszytkie bowiem rzeczy, które się ruszają, prędsza jest mądrość, a dosięga wszędy dla swojej czystości. +Wisdom Mdr 25 7 25 25 Para bowiem jest mocy Bożej i wypłynienie jakieś jasności Boga wszechmogącego szczere i przetoż nic plugawego na nię nie przypada. +Wisdom Mdr 25 7 26 26 Jasnością jest bowiem wiecznej światłości i zwierciadłem bez zmazy Boskiego Majestatu, i wyobrażeniem dobroci jego. +Wisdom Mdr 25 7 27 27 A będąc jedyna, wszytko może, i w sobie trwając, wszytko odnawia, i przez narody w dusze święte się przenosi, przyjacioły Boże i proroki postanawia. +Wisdom Mdr 25 7 28 28 Żadnego bowiem Bóg nie miłuje, jedno tego, który z mądrością przebywa. +Wisdom Mdr 25 7 29 29 Jest bowiem ona śliczniejsza niż słońce i nad wszytek porządek gwiazd światłości przyrównana najduje się być pierwszą. +Wisdom Mdr 25 7 30 30 Po onej bowiem nastawa noc, ale mądrości nie zwycięża złość. Wisdom Mdr 25 8 1 Dosięga tedy od końca aż do końca mocnie i rozrządza wszytko wdzięcznie. Mądrość — oblubienica, skarb i moc mędrca -Wisdom Mdr 25 8 2 Tęm umiłował i szukałem jej od młodości mojej i starałem się wziąć ją sobie za oblubienicę, i zstałem się miłośnikiem cudności jej. -Wisdom Mdr 25 8 3 Objaśnia szlachetność swoję, mając wespół żyde z Bogiem, ale i Pan wszech rzeczy umiłował ją. -Wisdom Mdr 25 8 4 Nauczydelką bowiem jest umiejętności Bożej i obierzycielką spraw jego. -Wisdom Mdr 25 8 5 A jeśli bogactwa bywają pożądane w żywocie, cóż nad mądrość bogatszego, która sprawuje wszytko? -Wisdom Mdr 25 8 6 A jeśli roztropność robi, któż tych wszytkich rzeczy, które są, jest lepszy rzemieślnik nad nie? -Wisdom Mdr 25 8 7 I jeśli sprawiedliwość miłuje kto, prace tej mają wielkie cnoty: bo marności i roztropności uczy, i sprawiedliwości, i mocy, nad które nic nie jest ludziom w żywode pożyteczniejszego. -Wisdom Mdr 25 8 8 A jeśli kto pożąda wielkiej umiejętności: wie przeszłe rzeczy i o przyszłych zdanie wydawa, wie chytrości mów i rozwiązanie gadek, znaki i cuda wie pierwej, niżli będą, i przypadki czasów i wieków. -Wisdom Mdr 25 8 9 Przetoż umyśliłem ją sobie przywieść na żyde wespół, wiedząc, że się ze mną porozumiewać będzie w dobrych rzeczach i będzie rozmowa myśli i tęsknicę mojej. -Wisdom Mdr 25 8 10 Dla tej będę miał sławę w pospólstwie i cześć u starszych — młodzieniec, -Wisdom Mdr 25 8 11 i będę znalezion dowcipnym u sądu, i przed oczyma mocarzów będę w podziwieniu, i osoby książęce będą mi się dziwować. -Wisdom Mdr 25 8 12 Mnie milczącego czekać będą i na mnie mówiącego patrzyć będą, a gdy będę dłużej rozmawiał, usta swe ręką zatulą. -Wisdom Mdr 25 8 13 Nadto przez nię otrzymam nieśmiertelność i wieczną pamiątkę zostawię tym, którzy po mnie będą. -Wisdom Mdr 25 8 14 Będę rządził ludzie, a narody będą mi poddane. -Wisdom Mdr 25 8 15 Będą się mnie bać, słuchając mię, królowie straszni, między wielkością ludu pokażę się dobrym, a na wojnie mocnym. -Wisdom Mdr 25 8 16 Wszedszy do domu mego, odpocznę z nią: nie ma bowiem przykrości towarzystwo jej ani teskności spólne życie z nią, ale radość i wesele. -Wisdom Mdr 25 8 17 To u siebie rozmyślając i wspominając w sercu moim, gdyż nieśmiertelność jest w spowinowaceniu z mądrością, -Wisdom Mdr 25 8 18 a w przyjacielstwie jej kochanie dobre, a w pracach ręku jej poczciwość bez ustania, a w ćwiczeniu się w rozmowie z nią roztropność i zacność w spółkowaniu mów jej, obchodziłem szukając, abych ją sobie wziął. -Wisdom Mdr 25 8 19 A byłem dziecięciem dowcipnym i dostała mi się dusza dobra. -Wisdom Mdr 25 8 20 A gdym był jeszcze lepszym, przyszedłem do ciała niepokalanego. -Wisdom Mdr 25 8 21 A zrozumiawszy, żem inaczej nie mógł być powściągliwy, ażby Bóg dał — i to samo było mądrości wiedzieć, czyj to jest dar -szedłem do Pana i prosiłem go, i rzekłem ze wszytkich wnętrzności moich: +Wisdom Mdr 25 8 2 2 Tęm umiłował i szukałem jej od młodości mojej i starałem się wziąć ją sobie za oblubienicę, i zstałem się miłośnikiem cudności jej. +Wisdom Mdr 25 8 3 3 Objaśnia szlachetność swoję, mając wespół żyde z Bogiem, ale i Pan wszech rzeczy umiłował ją. +Wisdom Mdr 25 8 4 4 Nauczydelką bowiem jest umiejętności Bożej i obierzycielką spraw jego. +Wisdom Mdr 25 8 5 5 A jeśli bogactwa bywają pożądane w żywocie, cóż nad mądrość bogatszego, która sprawuje wszytko? +Wisdom Mdr 25 8 6 6 A jeśli roztropność robi, któż tych wszytkich rzeczy, które są, jest lepszy rzemieślnik nad nie? +Wisdom Mdr 25 8 7 7 I jeśli sprawiedliwość miłuje kto, prace tej mają wielkie cnoty: bo marności i roztropności uczy, i sprawiedliwości, i mocy, nad które nic nie jest ludziom w żywode pożyteczniejszego. +Wisdom Mdr 25 8 8 8 A jeśli kto pożąda wielkiej umiejętności: wie przeszłe rzeczy i o przyszłych zdanie wydawa, wie chytrości mów i rozwiązanie gadek, znaki i cuda wie pierwej, niżli będą, i przypadki czasów i wieków. +Wisdom Mdr 25 8 9 9 Przetoż umyśliłem ją sobie przywieść na żyde wespół, wiedząc, że się ze mną porozumiewać będzie w dobrych rzeczach i będzie rozmowa myśli i tęsknicę mojej. +Wisdom Mdr 25 8 10 10 Dla tej będę miał sławę w pospólstwie i cześć u starszych — młodzieniec, +Wisdom Mdr 25 8 11 11 i będę znalezion dowcipnym u sądu, i przed oczyma mocarzów będę w podziwieniu, i osoby książęce będą mi się dziwować. +Wisdom Mdr 25 8 12 12 Mnie milczącego czekać będą i na mnie mówiącego patrzyć będą, a gdy będę dłużej rozmawiał, usta swe ręką zatulą. +Wisdom Mdr 25 8 13 13 Nadto przez nię otrzymam nieśmiertelność i wieczną pamiątkę zostawię tym, którzy po mnie będą. +Wisdom Mdr 25 8 14 14 Będę rządził ludzie, a narody będą mi poddane. +Wisdom Mdr 25 8 15 15 Będą się mnie bać, słuchając mię, królowie straszni, między wielkością ludu pokażę się dobrym, a na wojnie mocnym. +Wisdom Mdr 25 8 16 16 Wszedszy do domu mego, odpocznę z nią: nie ma bowiem przykrości towarzystwo jej ani teskności spólne życie z nią, ale radość i wesele. +Wisdom Mdr 25 8 17 17 To u siebie rozmyślając i wspominając w sercu moim, gdyż nieśmiertelność jest w spowinowaceniu z mądrością, +Wisdom Mdr 25 8 18 18 a w przyjacielstwie jej kochanie dobre, a w pracach ręku jej poczciwość bez ustania, a w ćwiczeniu się w rozmowie z nią roztropność i zacność w spółkowaniu mów jej, obchodziłem szukając, abych ją sobie wziął. +Wisdom Mdr 25 8 19 19 A byłem dziecięciem dowcipnym i dostała mi się dusza dobra. +Wisdom Mdr 25 8 20 20 A gdym był jeszcze lepszym, przyszedłem do ciała niepokalanego. +Wisdom Mdr 25 8 21 21 A zrozumiawszy, żem inaczej nie mógł być powściągliwy, ażby Bóg dał — i to samo było mądrości wiedzieć, czyj to jest dar -szedłem do Pana i prosiłem go, i rzekłem ze wszytkich wnętrzności moich: Wisdom Mdr 25 9 1 Boże ojców moich i Panie miłosierdzia, któryś uczynił wszytko słowem swoim -Wisdom Mdr 25 9 2 a mądrością twą postanowiłeś człowieka, aby panował nad stworzeniem, któreś ty uczynił, -Wisdom Mdr 25 9 3 aby rządził okrąg ziemie w prawości i sprawiedliwości a sądził sąd w uprostowaniu serca: -Wisdom Mdr 25 9 4 dajże mi mądrość stojącą przy stolicy twojej a nie odrzucaj mię od służebników twoich, -Wisdom Mdr 25 9 5 gdyżem ja jest sługa twój i syn służebnice twojej, człowiek mdły i krótkiego wieku, a mniejszy niżlibych mógł rozumieć sądy i prawa. -Wisdom Mdr 25 9 6 Bo choćby też kto był doskonały między synmi człowieczymi, jeśli nie będzie w nim mądrość twoja, za nic nie będzie poczytany. -Wisdom Mdr 25 9 7 Tyś mię obrał królem ludowi twemu i sędziem synów twoich i córek. -Wisdom Mdr 25 9 8 I kazałeś mi budować kościół na Górze twej Świętej a w mieście mieszkania twego ołtarz na podobieństwo przybytku twego świętego, któryś zgotował od początku. -Wisdom Mdr 25 9 9 Az tobą mądrość twoja, która zna sprawy twoje, która też była przytomna naonczas, gdyś okrąg ziemie czynił, i wiedziała, co się podobało oczom twoim i co jest prostego w przykazaniach twoich -Wisdom Mdr 25 9 10 Zeszliże ją z świętych niebios twoich i z stolice wielkości twojej, aby ze mną była i ze mną pracowała, abych wiedział, co jest przyjemnego u ciebie. -Wisdom Mdr 25 9 11 Bo ona wszytko wie i rozumie, a poprowadzi mię skromnie w sprawach moich i będzie mię strzegła w mocy swojej. -Wisdom Mdr 25 9 12 I będą przyjemne sprawy moje, i będę lud twój rządził sprawiedliwie, i będę godnym stolic ojca mojego. -Wisdom Mdr 25 9 13 Bo któryż człowiek będzie mógł wiedzieć radę Bożą? Abo kto się domyślić będzie mógł, co by chciał Bóg? -Wisdom Mdr 25 9 14 Gdyż myśli ludzkie są bojaźliwe i niepewne opatrzności nasze. -Wisdom Mdr 25 9 15 Bo ciało, które się kazi, obciąża duszę, a ziemskie mieszkanie tłumi umysł wiele myślący. -Wisdom Mdr 25 9 16 Iz trudnością się domyślamy rzeczy, które są na ziemi, i co mamy przed oczyma, z pracą najdujemy, a które w niebie są, kto doścignie? -Wisdom Mdr 25 9 17 A radę twoję kto pozna, jeśli ty nie dasz mądrości a nie spuścisz ducha twego świętego z wysokości? -Wisdom Mdr 25 9 18 I tak byłyby naprostowane szcieżki tych, którzy są na ziemi, a ludzie nauczyliby się tego, coć się podoba. -Wisdom Mdr 25 9 19 Bo przez mądrość uzdrowieni są, którzykołwiek się tobie, Panie, podobali od początku. +Wisdom Mdr 25 9 2 2 a mądrością twą postanowiłeś człowieka, aby panował nad stworzeniem, któreś ty uczynił, +Wisdom Mdr 25 9 3 3 aby rządził okrąg ziemie w prawości i sprawiedliwości a sądził sąd w uprostowaniu serca: +Wisdom Mdr 25 9 4 4 dajże mi mądrość stojącą przy stolicy twojej a nie odrzucaj mię od służebników twoich, +Wisdom Mdr 25 9 5 5 gdyżem ja jest sługa twój i syn służebnice twojej, człowiek mdły i krótkiego wieku, a mniejszy niżlibych mógł rozumieć sądy i prawa. +Wisdom Mdr 25 9 6 6 Bo choćby też kto był doskonały między synmi człowieczymi, jeśli nie będzie w nim mądrość twoja, za nic nie będzie poczytany. +Wisdom Mdr 25 9 7 7 Tyś mię obrał królem ludowi twemu i sędziem synów twoich i córek. +Wisdom Mdr 25 9 8 8 I kazałeś mi budować kościół na Górze twej Świętej a w mieście mieszkania twego ołtarz na podobieństwo przybytku twego świętego, któryś zgotował od początku. +Wisdom Mdr 25 9 9 9 Az tobą mądrość twoja, która zna sprawy twoje, która też była przytomna naonczas, gdyś okrąg ziemie czynił, i wiedziała, co się podobało oczom twoim i co jest prostego w przykazaniach twoich +Wisdom Mdr 25 9 10 10 Zeszliże ją z świętych niebios twoich i z stolice wielkości twojej, aby ze mną była i ze mną pracowała, abych wiedział, co jest przyjemnego u ciebie. +Wisdom Mdr 25 9 11 11 Bo ona wszytko wie i rozumie, a poprowadzi mię skromnie w sprawach moich i będzie mię strzegła w mocy swojej. +Wisdom Mdr 25 9 12 12 I będą przyjemne sprawy moje, i będę lud twój rządził sprawiedliwie, i będę godnym stolic ojca mojego. +Wisdom Mdr 25 9 13 13 Bo któryż człowiek będzie mógł wiedzieć radę Bożą? Abo kto się domyślić będzie mógł, co by chciał Bóg? +Wisdom Mdr 25 9 14 14 Gdyż myśli ludzkie są bojaźliwe i niepewne opatrzności nasze. +Wisdom Mdr 25 9 15 15 Bo ciało, które się kazi, obciąża duszę, a ziemskie mieszkanie tłumi umysł wiele myślący. +Wisdom Mdr 25 9 16 16 Iz trudnością się domyślamy rzeczy, które są na ziemi, i co mamy przed oczyma, z pracą najdujemy, a które w niebie są, kto doścignie? +Wisdom Mdr 25 9 17 17 A radę twoję kto pozna, jeśli ty nie dasz mądrości a nie spuścisz ducha twego świętego z wysokości? +Wisdom Mdr 25 9 18 18 I tak byłyby naprostowane szcieżki tych, którzy są na ziemi, a ludzie nauczyliby się tego, coć się podoba. +Wisdom Mdr 25 9 19 19 Bo przez mądrość uzdrowieni są, którzykołwiek się tobie, Panie, podobali od początku. Wisdom Mdr 25 10 1 Tać onego, który pierwszy uczynion jest od Boga, ojciec okręgu ziemie, gdy sam był stworzony, zachowała, -Wisdom Mdr 25 10 2 i od jego upadku wyzwoliła, i dała mu moc panowania nad wszytkimi rzeczami. -Wisdom Mdr 25 10 3 Od tej odstąpiwszy, niesprawiedliwy w gniewie swoim, przez gniew braterskiego męźobójstwa zginął. -Wisdom Mdr 25 10 4 Dla którego gdy woda wygładzała ziemię, mądrość powtóre naprawiła, przez wzgardzone drzewo sprawiedliwego rządząc. -Wisdom Mdr 25 10 5 Ta też i w przysięźeniu złości, gdy się narody spiknęły, znała sprawiedliwego i zachowała Bogu nienaganionego, i w miłosierdziu ku synowi mocnego zachowała. -Wisdom Mdr 25 10 6 Ta sprawiedliwego od ginących nieżbożnych uciekającego wybawiła, gdy ogień zstąpił na pięć miast, -Wisdom Mdr 25 10 7 którym na świadectwo złości stoi spustoszała kurząca się ziemia i niepewnego czasu mające owoce drzewa, i słup solny stojący na pamiątkę dusze niewiernej. -Wisdom Mdr 25 10 8 Mądrość bowiem mijający nie tylko w tym upadli, że nie poznali dobra, ale i głupstwa swego zostawili ludziom pamiątkę, iż w tym, w czym zgrzeszyli ani zataić się nie mogli. -Wisdom Mdr 25 10 9 Ale mądrość te, którzy ją w uczciwości mają, z boleści wybawiła. -Wisdom Mdr 25 10 10 Ta uciekającego przed gniewem braterskim sprawiedliwego drogami prostemi prowadziła i ukazała mu królestwo Boże, i dała mu poznanie świętych, uczciła go w pracach i napełniła prace jego. -Wisdom Mdr 25 10 11 W zdradzie oszukawających go była przy nim i uczciła go. -Wisdom Mdr 25 10 12 Zachowała go od nieprzyjaciół i obroniła go od zwodzicielów, i mężne bojowanie wystawiła mu, aby zwyciężył i poznał, że nade wszytko mocniejsza jest mądrość. -Wisdom Mdr 25 10 13 Ta sprawiedliwego zaprzedanego nie opuściła, ale go od grzesznych wybawiła i zstąpiła z nim do dołu. -Wisdom Mdr 25 10 14 I w więzieniu go nie opuściła, aż mu przyniosła sceptrum królestwa i moc przeciwko tym, którzy go tłumili, i pokazała kłamcę, którzy go łżyli, i dała mu sławę wieczną. Wyjście z Egiptu -Wisdom Mdr 25 10 15 Ta lud sprawiedliwy i nienaganione potomstwo wybawiła od narodów, którzy go ciemiężyli. -Wisdom Mdr 25 10 16 Weszła w duszę sługi Bożego i stanął przeciw srogim królom przez cuda i znaki. -Wisdom Mdr 25 10 17 I oddała sprawiedliwym prace ich i prowadziła je dziwną drogą, i była im we dnie miasto zasłony, a w nocy miasto światłości gwiazd. -Wisdom Mdr 25 10 18 Przeprawiła je przez Morze Czerwone i przeprowadziła je przez wielką wodę. -Wisdom Mdr 25 10 19 Lecz nieprzyjacioly ich potopiła w morzu i wyrzuciła je z głębokości piekielnej. A przetoż sprawiedliwi odnieśli łupy niezbożnych, -Wisdom Mdr 25 10 20 a twoje święte imię, Panie, śpiewali i zwycięską rękę twą jednostajnie wychwalali. -Wisdom Mdr 25 10 21 Bo mądrość otworzyła usta niemych, a języki niemówiątek wymowne uczyniła. +Wisdom Mdr 25 10 2 2 i od jego upadku wyzwoliła, i dała mu moc panowania nad wszytkimi rzeczami. +Wisdom Mdr 25 10 3 3 Od tej odstąpiwszy, niesprawiedliwy w gniewie swoim, przez gniew braterskiego męźobójstwa zginął. +Wisdom Mdr 25 10 4 4 Dla którego gdy woda wygładzała ziemię, mądrość powtóre naprawiła, przez wzgardzone drzewo sprawiedliwego rządząc. +Wisdom Mdr 25 10 5 5 Ta też i w przysięźeniu złości, gdy się narody spiknęły, znała sprawiedliwego i zachowała Bogu nienaganionego, i w miłosierdziu ku synowi mocnego zachowała. +Wisdom Mdr 25 10 6 6 Ta sprawiedliwego od ginących nieżbożnych uciekającego wybawiła, gdy ogień zstąpił na pięć miast, +Wisdom Mdr 25 10 7 7 którym na świadectwo złości stoi spustoszała kurząca się ziemia i niepewnego czasu mające owoce drzewa, i słup solny stojący na pamiątkę dusze niewiernej. +Wisdom Mdr 25 10 8 8 Mądrość bowiem mijający nie tylko w tym upadli, że nie poznali dobra, ale i głupstwa swego zostawili ludziom pamiątkę, iż w tym, w czym zgrzeszyli ani zataić się nie mogli. +Wisdom Mdr 25 10 9 9 Ale mądrość te, którzy ją w uczciwości mają, z boleści wybawiła. +Wisdom Mdr 25 10 10 10 Ta uciekającego przed gniewem braterskim sprawiedliwego drogami prostemi prowadziła i ukazała mu królestwo Boże, i dała mu poznanie świętych, uczciła go w pracach i napełniła prace jego. +Wisdom Mdr 25 10 11 11 W zdradzie oszukawających go była przy nim i uczciła go. +Wisdom Mdr 25 10 12 12 Zachowała go od nieprzyjaciół i obroniła go od zwodzicielów, i mężne bojowanie wystawiła mu, aby zwyciężył i poznał, że nade wszytko mocniejsza jest mądrość. +Wisdom Mdr 25 10 13 13 Ta sprawiedliwego zaprzedanego nie opuściła, ale go od grzesznych wybawiła i zstąpiła z nim do dołu. +Wisdom Mdr 25 10 14 14 I w więzieniu go nie opuściła, aż mu przyniosła sceptrum królestwa i moc przeciwko tym, którzy go tłumili, i pokazała kłamcę, którzy go łżyli, i dała mu sławę wieczną. Wyjście z Egiptu +Wisdom Mdr 25 10 15 15 Ta lud sprawiedliwy i nienaganione potomstwo wybawiła od narodów, którzy go ciemiężyli. +Wisdom Mdr 25 10 16 16 Weszła w duszę sługi Bożego i stanął przeciw srogim królom przez cuda i znaki. +Wisdom Mdr 25 10 17 17 I oddała sprawiedliwym prace ich i prowadziła je dziwną drogą, i była im we dnie miasto zasłony, a w nocy miasto światłości gwiazd. +Wisdom Mdr 25 10 18 18 Przeprawiła je przez Morze Czerwone i przeprowadziła je przez wielką wodę. +Wisdom Mdr 25 10 19 19 Lecz nieprzyjacioly ich potopiła w morzu i wyrzuciła je z głębokości piekielnej. A przetoż sprawiedliwi odnieśli łupy niezbożnych, +Wisdom Mdr 25 10 20 20 a twoje święte imię, Panie, śpiewali i zwycięską rękę twą jednostajnie wychwalali. +Wisdom Mdr 25 10 21 21 Bo mądrość otworzyła usta niemych, a języki niemówiątek wymowne uczyniła. Wisdom Mdr 25 11 1 Prowadziła sprawy ich przez ręce proroka świętego, -Wisdom Mdr 25 11 2 Szli drogą po puszczach, w których nie mieszkano, a na miejscach pustych budy zasadzali. -Wisdom Mdr 25 11 3 Stanęli przeciwko nieprzyjaciołom i pomścili się nad nieprzyjacioły. -Wisdom Mdr 25 11 4 Pragnęli wzywali ciebie, i dana im jest woda z wysokiej skały i uśmierzenie pragnienia z twardego kamienia. -Wisdom Mdr 25 11 5 Przez co bowiem cierpieli męki ich nieprzyjaciele dla niedostatku picia swego, i w tym, gdy obfitowali synowie Izraelscy, weselili się -Wisdom Mdr 25 11 6 przez te rzeczy, gdy im na nich schodziło, dobrze się im działo. -Wisdom Mdr 25 11 7 Bo miasto źrzódła rzeki ustawicznie płyniącej, dałeś niesprawiedliwym krew ludzką. -Wisdom Mdr 25 11 8 Których gdy ubywało, na skaranie dziatek zabitych, dałeś obfitą wodę niespodziewanie, -Wisdom Mdr 25 11 9 pokazując przez pragnienie, które naonczas było, jakoś wywyższał swoje, a zabijał ich przeciwnika. -Wisdom Mdr 25 11 10 Gdy bowiem byli doświadczani (i zaiste z miłosierdziem karanie odnosząc), poznali, jako w gniewie osądzeni niezbożni męki cierpieli. -Wisdom Mdr 25 11 11 Tycheś jako ociec upominając, doświadczył. a onych jako srogi król męcząc, potępił. -Wisdom Mdr 25 11 12 Niebytni bowiem i obecni jednako byli męczeni. -Wisdom Mdr 25 11 13 Dwojaka bowiem ich zjęła była tęsknica i wzdychanie z wspomnieniem przeszłych rzeczy. -Wisdom Mdr 25 11 14 Gdy bowiem słyszeli, że przez ich męki dobrze się z nimi działo, wspomnieli na Pana, dziwując się przy końcu wyszcia. -Wisdom Mdr 25 11 15 Z którego się bowiem — czasu wyrzucenia niesprawiedliwego — porzuconego pośmiewali, temu się na ostatek dziwowali, niejednakie z sprawiedliwemi pragnienie mając. -Wisdom Mdr 25 11 16 Lecz za szalone myśli złości ich, że niektórzy zwiedzeni węże nieme i inne bestyje nikczemne chwalili, przepuściłeś na nie mnóstwo niemych źwierząt na pokaranie, -Wisdom Mdr 25 11 17 aby wiedzieli, iż przez co kto grzeszy, przez toż karan bywa. -Wisdom Mdr 25 11 18 Nie było bowiem niepodobno wszechmocnej ręce twojej, która z niewidzianej materyjej okrąg ziemie stworzyła, przepuścić na nie mnóstwo niedźwiedzi abo śmiałych lwów, -Wisdom Mdr 25 11 19 abo jakie nowo narodzone a nieznajome bestie pełne srogości, abo parę ognistą parskające, abo dymny smród wypuszczające, abo straszne skry z oczu wystrzelające, -Wisdom Mdr 25 11 20 które nie tylko obrażenim swoim mogły je zatracić, ale teź wejźrzenim od strachu zagubić. -Wisdom Mdr 25 11 21 Ale i oprócz tych jednym tchnieniem mogli być pobici, przeszladowani od samych uczynków swych a rozproszeni duchem mocy twojej: aleś ty wszytko pod miarą i liczbą i wagą rozrządził. -Wisdom Mdr 25 11 22 Wielka moc bowiem tobie samemu zbywała zawsze, a sile ramiona twego kto się sprzeciwi? -Wisdom Mdr 25 11 23 Abowiem jako namniejsze ziarnko na wadze, tak jest przed tobą okrąg ziemie, a jako kropla rosy porannej, która upada na ziemię. -Wisdom Mdr 25 11 24 Ale ty masz litość nad wszytkimi, gdyż wszytko możesz, a przebaczasz grzechów ludzkich dla pokuty. -Wisdom Mdr 25 11 25 Miłujesz bowiem wszystko, co jest, i nic nie masz w nienawiści z tego, coś uczynił, boś nic nie postanowił abo uczynił, mając w nienawiści. -Wisdom Mdr 25 11 26 A jakoż by co mogło trwać, kiedy byś był nie chciał? Abo co by mogło być zachowano, czego byś ty nie mianował? -Wisdom Mdr 25 11 27 A przepuszczasz wszytkim, gdyż twoje są, Panie, który dusze miłujesz. +Wisdom Mdr 25 11 2 2 Szli drogą po puszczach, w których nie mieszkano, a na miejscach pustych budy zasadzali. +Wisdom Mdr 25 11 3 3 Stanęli przeciwko nieprzyjaciołom i pomścili się nad nieprzyjacioły. +Wisdom Mdr 25 11 4 4 Pragnęli wzywali ciebie, i dana im jest woda z wysokiej skały i uśmierzenie pragnienia z twardego kamienia. +Wisdom Mdr 25 11 5 5 Przez co bowiem cierpieli męki ich nieprzyjaciele dla niedostatku picia swego, i w tym, gdy obfitowali synowie Izraelscy, weselili się +Wisdom Mdr 25 11 6 6 przez te rzeczy, gdy im na nich schodziło, dobrze się im działo. +Wisdom Mdr 25 11 7 7 Bo miasto źrzódła rzeki ustawicznie płyniącej, dałeś niesprawiedliwym krew ludzką. +Wisdom Mdr 25 11 8 8 Których gdy ubywało, na skaranie dziatek zabitych, dałeś obfitą wodę niespodziewanie, +Wisdom Mdr 25 11 9 9 pokazując przez pragnienie, które naonczas było, jakoś wywyższał swoje, a zabijał ich przeciwnika. +Wisdom Mdr 25 11 10 10 Gdy bowiem byli doświadczani (i zaiste z miłosierdziem karanie odnosząc), poznali, jako w gniewie osądzeni niezbożni męki cierpieli. +Wisdom Mdr 25 11 11 11 Tycheś jako ociec upominając, doświadczył. a onych jako srogi król męcząc, potępił. +Wisdom Mdr 25 11 12 12 Niebytni bowiem i obecni jednako byli męczeni. +Wisdom Mdr 25 11 13 13 Dwojaka bowiem ich zjęła była tęsknica i wzdychanie z wspomnieniem przeszłych rzeczy. +Wisdom Mdr 25 11 14 14 Gdy bowiem słyszeli, że przez ich męki dobrze się z nimi działo, wspomnieli na Pana, dziwując się przy końcu wyszcia. +Wisdom Mdr 25 11 15 15 Z którego się bowiem — czasu wyrzucenia niesprawiedliwego — porzuconego pośmiewali, temu się na ostatek dziwowali, niejednakie z sprawiedliwemi pragnienie mając. +Wisdom Mdr 25 11 16 16 Lecz za szalone myśli złości ich, że niektórzy zwiedzeni węże nieme i inne bestyje nikczemne chwalili, przepuściłeś na nie mnóstwo niemych źwierząt na pokaranie, +Wisdom Mdr 25 11 17 17 aby wiedzieli, iż przez co kto grzeszy, przez toż karan bywa. +Wisdom Mdr 25 11 18 18 Nie było bowiem niepodobno wszechmocnej ręce twojej, która z niewidzianej materyjej okrąg ziemie stworzyła, przepuścić na nie mnóstwo niedźwiedzi abo śmiałych lwów, +Wisdom Mdr 25 11 19 19 abo jakie nowo narodzone a nieznajome bestie pełne srogości, abo parę ognistą parskające, abo dymny smród wypuszczające, abo straszne skry z oczu wystrzelające, +Wisdom Mdr 25 11 20 20 które nie tylko obrażenim swoim mogły je zatracić, ale teź wejźrzenim od strachu zagubić. +Wisdom Mdr 25 11 21 21 Ale i oprócz tych jednym tchnieniem mogli być pobici, przeszladowani od samych uczynków swych a rozproszeni duchem mocy twojej: aleś ty wszytko pod miarą i liczbą i wagą rozrządził. +Wisdom Mdr 25 11 22 22 Wielka moc bowiem tobie samemu zbywała zawsze, a sile ramiona twego kto się sprzeciwi? +Wisdom Mdr 25 11 23 23 Abowiem jako namniejsze ziarnko na wadze, tak jest przed tobą okrąg ziemie, a jako kropla rosy porannej, która upada na ziemię. +Wisdom Mdr 25 11 24 24 Ale ty masz litość nad wszytkimi, gdyż wszytko możesz, a przebaczasz grzechów ludzkich dla pokuty. +Wisdom Mdr 25 11 25 25 Miłujesz bowiem wszystko, co jest, i nic nie masz w nienawiści z tego, coś uczynił, boś nic nie postanowił abo uczynił, mając w nienawiści. +Wisdom Mdr 25 11 26 26 A jakoż by co mogło trwać, kiedy byś był nie chciał? Abo co by mogło być zachowano, czego byś ty nie mianował? +Wisdom Mdr 25 11 27 27 A przepuszczasz wszytkim, gdyż twoje są, Panie, który dusze miłujesz. Wisdom Mdr 25 12 1 O, jako dobry i słodki jest, Panie, duch twój we wszytkich! -Wisdom Mdr 25 12 2 I przetoż te, którzy występują, po kęsu karzesz, i w czym grzeszą, upominasz i mówisz do nich, aby, opuściwszy złość, wierzyli w dę, Panie. -Wisdom Mdr 25 12 3 One bowiem zstaradawne mieszkańce w Ziemi Świętej twojej, któreś miał w nienawiści, -Wisdom Mdr 25 12 4 gdyż obrzydłe tobie uczynki czynili przez czarnodziejstwa i ofiary złośliwe. -Wisdom Mdr 25 12 5 I synów swych bez miłosierdzia zabijacze, i pożeracze wnętrzności ludzkich, i żarłoki krwie z pośrzodku tajemnice twojej, -Wisdom Mdr 25 12 6 i przyczyńce rodzice dusz nieporatowanych chciałeś wytracić przez ręce ojców naszych, -Wisdom Mdr 25 12 7 aby godną sług Bożych odnieśli gościnę ziemie, która tobie namilsza jest -Wisdom Mdr 25 12 8 Aleś i tym jako ludziom przepuścił, a posłałeś uprzedzacze przed wojskiem twym sierszenie, aby je po lekku wytracili. -Wisdom Mdr 25 12 9 Nie przeto, żebyś nie mógł na wojnie poddać niezbożne sprawiedliwym abo przez srogie bestyje, abo też srogim słowem zaraz wytracić. -Wisdom Mdr 25 12 10 Ale po części sądząc, dawałeś miejsce do pokuty, wiedząc, iż zły jest naród ich, i wrodzona złość ich a iż myśl ich nie mogła się odmienić na wieki. -Wisdom Mdr 25 12 11 Nasieniem bowiem byli przeklętym z początku, a nie bojąc się nikogo, dawałeś ich grzechom odpuszczenie. -Wisdom Mdr 25 12 12 Bo któż tobie rzecze: Coś uczynił? Abo kto się zastawi sądowi twojemu, abo kto przed oczy twoje przyjdzie zemściciel niezbożnych ludzi? Abo kto tobie przyczyta, jeśli zginą narody, któreś ty uczynił? -Wisdom Mdr 25 12 13 Bo nie masz inszego Boga oprócz ciebie, który masz staranie o wszytkich, abyś pokazał, iż nie sądzisz niesprawiedliwie sądu. -Wisdom Mdr 25 12 14 Ani król, ani okrutnik przed oblicznością twoją nie będzie się pytał o tych, któreś zatracił. -Wisdom Mdr 25 12 15 Gdyżeś tedy sprawiedliwy, wszytko sprawiedliwie sprawujesz: tego też, który nie ma być karany, potępić, nieprzystojną rzecz mocy twojej być rozumiesz. -Wisdom Mdr 25 12 16 Moc bowiem twoja jest początkiem sprawiedliwości i przeto, żeś jest Panem wszytkich, zwykłeś wszytkim przepuszczać. -Wisdom Mdr 25 12 17 Moc bowiem pokazujesz ty, o którym nie wierzą, żeś jest doskonały w mocy, i tych, którzy cię nie znają, śmiałość karzesz. -Wisdom Mdr 25 12 18 Ale ty, Panie mocy, sądzisz z cichością, a z wielką folgą nas rządzisz: bo masz pogotowiu moc, kiedy chcesz. -Wisdom Mdr 25 12 19 A nauczyłeś lud twój przez takie sprawy, gdyż sprawiedliwym potrzeba być i ludzkim i uczyniłeś dobrą nadzieję synom twoim, gdyż sądząc, dawasz miejsce w grzechach do pokuty. -Wisdom Mdr 25 12 20 Jeśli bowiem nieprzyjacioły sług twoich i winnych śmierci karałeś z taką pilnością, dając czas i miejsce, przez które by od złości swej odmienić się mogli: -Wisdom Mdr 25 12 21 I z jakże wielką pilnością sądziłeś syny twoje, których ojcom dałeś przysięgi i umowy obietnic dobrych? -Wisdom Mdr 25 12 22 Gdy tedy nas karzesz, nieprzyjacioły nasze rozmaicie chlustasz, abyśmy dobroć twoję rozmyślali, uważając: a gdy nas sądzą, miłosierdzia się twego spodziewali. -Wisdom Mdr 25 12 23 Stądże i onym, którzy za żywota swego głupie a niesprawiedliwie żyli, przez te rzeczy, które chwalili, zadałeś wielkie męki. -Wisdom Mdr 25 12 24 Abowiem w obłędnej drodze dłużej błądzili, mając za bogi te, które między źwierzęty są napodlejsze, dziecek głupich obyczajem żywiąc. -Wisdom Mdr 25 12 25 A przetoż jako nierozumnym dzieciom dałeś karanie na pośmiewisko. -Wisdom Mdr 25 12 26 Lecz którzy się nie polepszyli, pośmiewiski i karaniem doznali godnego sądu Bożego. -Wisdom Mdr 25 12 27 Bo o to Się gniewali, cierpiąc, przez te rzeczy, które za bogi mieli, przez to, gdy wytraceni byli, widząc onego, którego niegdy przeli się znać, poznali go prawdziwym Bogiem, przeco też i koniec potępienia ich przyszedł na nie. +Wisdom Mdr 25 12 2 2 I przetoż te, którzy występują, po kęsu karzesz, i w czym grzeszą, upominasz i mówisz do nich, aby, opuściwszy złość, wierzyli w dę, Panie. +Wisdom Mdr 25 12 3 3 One bowiem zstaradawne mieszkańce w Ziemi Świętej twojej, któreś miał w nienawiści, +Wisdom Mdr 25 12 4 4 gdyż obrzydłe tobie uczynki czynili przez czarnodziejstwa i ofiary złośliwe. +Wisdom Mdr 25 12 5 5 I synów swych bez miłosierdzia zabijacze, i pożeracze wnętrzności ludzkich, i żarłoki krwie z pośrzodku tajemnice twojej, +Wisdom Mdr 25 12 6 6 i przyczyńce rodzice dusz nieporatowanych chciałeś wytracić przez ręce ojców naszych, +Wisdom Mdr 25 12 7 7 aby godną sług Bożych odnieśli gościnę ziemie, która tobie namilsza jest +Wisdom Mdr 25 12 8 8 Aleś i tym jako ludziom przepuścił, a posłałeś uprzedzacze przed wojskiem twym sierszenie, aby je po lekku wytracili. +Wisdom Mdr 25 12 9 9 Nie przeto, żebyś nie mógł na wojnie poddać niezbożne sprawiedliwym abo przez srogie bestyje, abo też srogim słowem zaraz wytracić. +Wisdom Mdr 25 12 10 10 Ale po części sądząc, dawałeś miejsce do pokuty, wiedząc, iż zły jest naród ich, i wrodzona złość ich a iż myśl ich nie mogła się odmienić na wieki. +Wisdom Mdr 25 12 11 11 Nasieniem bowiem byli przeklętym z początku, a nie bojąc się nikogo, dawałeś ich grzechom odpuszczenie. +Wisdom Mdr 25 12 12 12 Bo któż tobie rzecze: Coś uczynił? Abo kto się zastawi sądowi twojemu, abo kto przed oczy twoje przyjdzie zemściciel niezbożnych ludzi? Abo kto tobie przyczyta, jeśli zginą narody, któreś ty uczynił? +Wisdom Mdr 25 12 13 13 Bo nie masz inszego Boga oprócz ciebie, który masz staranie o wszytkich, abyś pokazał, iż nie sądzisz niesprawiedliwie sądu. +Wisdom Mdr 25 12 14 14 Ani król, ani okrutnik przed oblicznością twoją nie będzie się pytał o tych, któreś zatracił. +Wisdom Mdr 25 12 15 15 Gdyżeś tedy sprawiedliwy, wszytko sprawiedliwie sprawujesz: tego też, który nie ma być karany, potępić, nieprzystojną rzecz mocy twojej być rozumiesz. +Wisdom Mdr 25 12 16 16 Moc bowiem twoja jest początkiem sprawiedliwości i przeto, żeś jest Panem wszytkich, zwykłeś wszytkim przepuszczać. +Wisdom Mdr 25 12 17 17 Moc bowiem pokazujesz ty, o którym nie wierzą, żeś jest doskonały w mocy, i tych, którzy cię nie znają, śmiałość karzesz. +Wisdom Mdr 25 12 18 18 Ale ty, Panie mocy, sądzisz z cichością, a z wielką folgą nas rządzisz: bo masz pogotowiu moc, kiedy chcesz. +Wisdom Mdr 25 12 19 19 A nauczyłeś lud twój przez takie sprawy, gdyż sprawiedliwym potrzeba być i ludzkim i uczyniłeś dobrą nadzieję synom twoim, gdyż sądząc, dawasz miejsce w grzechach do pokuty. +Wisdom Mdr 25 12 20 20 Jeśli bowiem nieprzyjacioły sług twoich i winnych śmierci karałeś z taką pilnością, dając czas i miejsce, przez które by od złości swej odmienić się mogli: +Wisdom Mdr 25 12 21 21 I z jakże wielką pilnością sądziłeś syny twoje, których ojcom dałeś przysięgi i umowy obietnic dobrych? +Wisdom Mdr 25 12 22 22 Gdy tedy nas karzesz, nieprzyjacioły nasze rozmaicie chlustasz, abyśmy dobroć twoję rozmyślali, uważając: a gdy nas sądzą, miłosierdzia się twego spodziewali. +Wisdom Mdr 25 12 23 23 Stądże i onym, którzy za żywota swego głupie a niesprawiedliwie żyli, przez te rzeczy, które chwalili, zadałeś wielkie męki. +Wisdom Mdr 25 12 24 24 Abowiem w obłędnej drodze dłużej błądzili, mając za bogi te, które między źwierzęty są napodlejsze, dziecek głupich obyczajem żywiąc. +Wisdom Mdr 25 12 25 25 A przetoż jako nierozumnym dzieciom dałeś karanie na pośmiewisko. +Wisdom Mdr 25 12 26 26 Lecz którzy się nie polepszyli, pośmiewiski i karaniem doznali godnego sądu Bożego. +Wisdom Mdr 25 12 27 27 Bo o to Się gniewali, cierpiąc, przez te rzeczy, które za bogi mieli, przez to, gdy wytraceni byli, widząc onego, którego niegdy przeli się znać, poznali go prawdziwym Bogiem, przeco też i koniec potępienia ich przyszedł na nie. Wisdom Mdr 25 13 1 A ludzie wszyscy są nikczemni, w których nie masz znajomości Bożej i z tych rzeczy dobrych, które widzą, nie mogli zrozumieć tego, który jest, ani przypatrując się sprawam, obaczyli, kto by był sprawcą. -Wisdom Mdr 25 13 2 Ale abo ogień, abo wiatr, abo prędkie powietrze, abo obrót gwiazd, abo gwałtowną wodę, albo słońce i księżyc za sprawce okręgu ziemie bogi mieli. -Wisdom Mdr 25 13 3 Z których piękności kochając się, jeśli je bogami być mniemali, niechże wiedzą, jako nad nie piękniejszy jest panujący nad nimi; gdyż sprawca piękności to wszystko stworzył. -Wisdom Mdr 25 13 4 Abo jeśli się mocy i sprawam ich dziwowali, niech rozumieją z nich, iż mocniejszy jest ten, który je uczynił: -Wisdom Mdr 25 13 5 z wielkości bowiem ozdoby i stworzenia jaśnie Stworzyciel tych rzeczy poznany być może. -Wisdom Mdr 25 13 6 Wszakże ci mniejszą przyganę mają, bo i d podobno błądzą, Boga szukając i chcąc znaleźć. -Wisdom Mdr 25 13 7 Bo gdy się obierają w sprawach jego, badają się i za pewne mają, że dobre są rzeczy, które widzą. -Wisdom Mdr 25 13 8 Wszakże zasię i tym nie ma być odpuszczone. -Wisdom Mdr 25 13 9 Bo jeśli tak wiele umieć mogli, iż świat mogli rozumem ogarnąć: jakoż Pana jego nie łacniej należli? Jeszcze bardziej nieszczęśni bałwochwalcy -Wisdom Mdr 25 13 10 Ale nieszczęśni są i między umarłymi jest nadzieja ich, którzy Bogami nazwali dzida rąk ludzkich, złoto i śrebro, wymysł rzemiesła, i podobieństwa źwierząt abo kamień niepożyteczny, robotę ręki starodawnej. -Wisdom Mdr 25 13 11 Abo jeśli który rzemieślnik deśla z łasa wydął drzewo proste, a wszytkę skórę z niego misternie oberznął i używając rzemiesła swego, z pilnością urobiłby naczynie pożyteczne, na posługę żywota, -Wisdom Mdr 25 13 12 a ostatków onej roboty używałby do gotowania potraw; -Wisdom Mdr 25 13 13 a co zostało z nich, co się ninacz nie godzi, drzewo krzywe i sęków pełne wyrzezałby z pilnością, gdyby mu łacno było i według nauki rzemiesła swego uformowałby ji, i podobny uczynił wyobrażeniu człowieczemu -Wisdom Mdr 25 13 14 abo któremu z źwierząt by je przysposobił, postrychnąwszy miniją i uczyniwszy rumianą barwiczką farbę jego, i wszelką makułę, która w nim jest, zamazawszy, -Wisdom Mdr 25 13 15 i uczyniłby mu godne mieszkanie, i na ścienie je postawiwszy, i żelazem utwierdziwszy, -Wisdom Mdr 25 13 16 by snadź nie spadło, opatrzyłby je: gdyż wie, że się ratować nie może, bo jest obrazem, a trzeba mu pomocy. -Wisdom Mdr 25 13 17 Mo majętność, i za syny swe, i o gody modląc się, pyta: nie wstydzi się mówić z tym, który jest bez dusze, -Wisdom Mdr 25 13 18 o zdrowie prosi niemocnego, a o żywot prosi umarłego i wzywa na pomoc niepożytecznego, -Wisdom Mdr 25 13 19 i o drogę prosi tego, który chodzić nie może, i o nabywanie, i o sprawy, i o wszytkich rzeczy powodzenie prosi tego, który na wszytkim jest niepożyteczny. +Wisdom Mdr 25 13 2 2 Ale abo ogień, abo wiatr, abo prędkie powietrze, abo obrót gwiazd, abo gwałtowną wodę, albo słońce i księżyc za sprawce okręgu ziemie bogi mieli. +Wisdom Mdr 25 13 3 3 Z których piękności kochając się, jeśli je bogami być mniemali, niechże wiedzą, jako nad nie piękniejszy jest panujący nad nimi; gdyż sprawca piękności to wszystko stworzył. +Wisdom Mdr 25 13 4 4 Abo jeśli się mocy i sprawam ich dziwowali, niech rozumieją z nich, iż mocniejszy jest ten, który je uczynił: +Wisdom Mdr 25 13 5 5 z wielkości bowiem ozdoby i stworzenia jaśnie Stworzyciel tych rzeczy poznany być może. +Wisdom Mdr 25 13 6 6 Wszakże ci mniejszą przyganę mają, bo i d podobno błądzą, Boga szukając i chcąc znaleźć. +Wisdom Mdr 25 13 7 7 Bo gdy się obierają w sprawach jego, badają się i za pewne mają, że dobre są rzeczy, które widzą. +Wisdom Mdr 25 13 8 8 Wszakże zasię i tym nie ma być odpuszczone. +Wisdom Mdr 25 13 9 9 Bo jeśli tak wiele umieć mogli, iż świat mogli rozumem ogarnąć: jakoż Pana jego nie łacniej należli? Jeszcze bardziej nieszczęśni bałwochwalcy +Wisdom Mdr 25 13 10 10 Ale nieszczęśni są i między umarłymi jest nadzieja ich, którzy Bogami nazwali dzida rąk ludzkich, złoto i śrebro, wymysł rzemiesła, i podobieństwa źwierząt abo kamień niepożyteczny, robotę ręki starodawnej. +Wisdom Mdr 25 13 11 11 Abo jeśli który rzemieślnik deśla z łasa wydął drzewo proste, a wszytkę skórę z niego misternie oberznął i używając rzemiesła swego, z pilnością urobiłby naczynie pożyteczne, na posługę żywota, +Wisdom Mdr 25 13 12 12 a ostatków onej roboty używałby do gotowania potraw; +Wisdom Mdr 25 13 13 13 a co zostało z nich, co się ninacz nie godzi, drzewo krzywe i sęków pełne wyrzezałby z pilnością, gdyby mu łacno było i według nauki rzemiesła swego uformowałby ji, i podobny uczynił wyobrażeniu człowieczemu +Wisdom Mdr 25 13 14 14 abo któremu z źwierząt by je przysposobił, postrychnąwszy miniją i uczyniwszy rumianą barwiczką farbę jego, i wszelką makułę, która w nim jest, zamazawszy, +Wisdom Mdr 25 13 15 15 i uczyniłby mu godne mieszkanie, i na ścienie je postawiwszy, i żelazem utwierdziwszy, +Wisdom Mdr 25 13 16 16 by snadź nie spadło, opatrzyłby je: gdyż wie, że się ratować nie może, bo jest obrazem, a trzeba mu pomocy. +Wisdom Mdr 25 13 17 17 Mo majętność, i za syny swe, i o gody modląc się, pyta: nie wstydzi się mówić z tym, który jest bez dusze, +Wisdom Mdr 25 13 18 18 o zdrowie prosi niemocnego, a o żywot prosi umarłego i wzywa na pomoc niepożytecznego, +Wisdom Mdr 25 13 19 19 i o drogę prosi tego, który chodzić nie może, i o nabywanie, i o sprawy, i o wszytkich rzeczy powodzenie prosi tego, który na wszytkim jest niepożyteczny. Wisdom Mdr 25 14 1 Zaś drugi myśląc żeglować a po srogich nawałnościach poczynając pływać, wzywa drzewa słabszego niż drzewo, które go niesie. -Wisdom Mdr 25 14 2 Bo to wymyśliła chciwość nabywania, a rzemieślnik mądrością swą zbudował. -Wisdom Mdr 25 14 3 A twoja, Ojcze, opatrzność rządzi, boś dał i na morze drogę a między nawałnościami szcieżkę bezpieczną, -Wisdom Mdr 25 14 4 pokazując, iżeś mocen jest ze wszytkiego wybawić, choćby się kto bez umiejętności puścił na morze. -Wisdom Mdr 25 14 5 Ale aby sprawy mądrości twojej nie były próżne, przetoż też ludzie małemu drzewu zwierzają się dusz swoich, a przebywając morze, przez okręt są zachowani. -Wisdom Mdr 25 14 6 Aleć i z początku, gdy ginęli pyszni obrzymowie, nadzieja świata udekszy się do okrętu, zostawiła światu nasienie rodzenia, który ręką twą był sprawowany. -Wisdom Mdr 25 14 7 Błogosławione bowiem jest drzewo, przez które się dzieje sprawiedliwość. -Wisdom Mdr 25 14 8 Ale bałwan, który ręką bywa urobiony, przeklęty jest i sam, i ten, który ji uczynił; bo ten urobił, a on, będąc skazitelnym, bogiem jest nazwany. -Wisdom Mdr 25 14 9 A Bóg zarówno nienawidzi niezbożnika i niezbożność jego, -Wisdom Mdr 25 14 10 bo i robota pospołu z rzemieślnikiem męki cierpieć będzie. -Wisdom Mdr 25 14 11 I przetoż na bałwany pogańskie nie będzie względu: bo stworzenie Boże ku nienawiści jest uczynione i ku pokusie duszom ludzkim, i ku samołówce nóg ludzi głupich. Źródła bałwochwalstwa -Wisdom Mdr 25 14 12 Początek bowiem cudzołożenia jest wymyślenie bałwanów, a wynalezienie ich skażeniem żywota jest: -Wisdom Mdr 25 14 13 gdyż ani były z początku, ani będą trwać na wieki. -Wisdom Mdr 25 14 14 Zbytnia bowiem ta marność ludzka weszła na świat i dlatego krótki się koniec ich nalazł. -Wisdom Mdr 25 14 15 Ciężkim bowiem żalem bolejąc odec, prędko sobie syna wziętego uczynił obraz, i onego, który natenczas jako człowiek był umarł, teraz począł jako Boga chwalić i między sługami swemi obchody i ofiary postanowił. -Wisdom Mdr 25 14 16 Potym, za czasem, gdy się zły zwyczaj zamógł, ten błąd jako prawo zachowany jest i z rozkazania tyranów chwalono wymysły. -Wisdom Mdr 25 14 17 A tych, których w oczy ludzie czcić nie mogli, przeto że daleko byli, przyniózszy figurę ich z daleka, jasny obraz króla, którego uczcić chcieli, sprawili, aby niebytnemu jako obecnemu usilnie służyli. -Wisdom Mdr 25 14 18 A pomogła ku chwaleniu tych i tym, którzy nie wiedzieli, osobliwa pilność rzemieślnika. -Wisdom Mdr 25 14 19 On bowiem chcąc się przypodobać temu, który go w moc wziął, usiłował rzemiesłem swym, aby jako nalepiej podobieństwo wyraził. -Wisdom Mdr 25 14 20 A mnóstwo ludzi pięknością roboty uwiedzione, tego, który przedtym jako człowiek był czczony, teraz za boga mieli. -Wisdom Mdr 25 14 21 A toć było żywota ludzkiego oszukanie, iż abo żądzy, abo królom ludzie służąc, Imię, które żadnej rzeczy nie ma być przywłaszczone, dali je kamieniom i drzewom -Wisdom Mdr 25 14 22 I nie dosyć na tym było, że pobłądzili około znajomości Bożej, ale też żyjąc w wielkim boju nieumiejętności, tak rozliczne i tak wielkie złości pokojem nazywają. -Wisdom Mdr 25 14 23 Bo abo syny swe ofiarując, abo ofiary tajemne sprawując, abo szaleństwa pełne czujności obchodząc, -Wisdom Mdr 25 14 24 ani żyda, ani małżeństwa czystego już nie zachowują, ale jeden drugiego z nienawiści zabija abo cudzołożąc, zasmuca. -Wisdom Mdr 25 14 25 M wszytko się pomieszało: krew, mężobójstwo, złodziejstwo i obłudność, skażenie i niewiara, zaburzenie i krzywoprzysięstwo, trwoga między dobrymi, -Wisdom Mdr 25 14 26 zapamiętanie Boga, splugawienie dusz, przyrodzenia odmienienie, niestateczność małżeństwa, nierządność cudzołóstwa i niewstydliwości. -Wisdom Mdr 25 14 27 Niegodnych mianowania bowiem bałwanów chwalenie, wszytkiego złego jest przyczyną i początkiem, i dokończeniem. -Wisdom Mdr 25 14 28 Bo albo będąc dobrej myśli, szaleją, abo więc fałsze prorokują, abo niesprawiedliwie żywią, abo skwapliwie krzywoprzysięgają. -Wisdom Mdr 25 14 29 Ufając bowiem w bałwaniech, które są bez dusze, źle przysięgając, nie spodziewają się, aby im szkodzić miało. -Wisdom Mdr 25 14 30 Oboje przeto na nie słusznie przyjdzie, gdyż źle o Bogu rozumieli, patrząc bałwanów, i niesprawiedliwie przysięgali, zdradliwie gardząc sprawiedliwością. -Wisdom Mdr 25 14 31 Nie tych bowiem moc, przez które przysięgają, ale grzeszących kaźń zawżdy chodzi po przestępstwie niesprawiedliwych. +Wisdom Mdr 25 14 2 2 Bo to wymyśliła chciwość nabywania, a rzemieślnik mądrością swą zbudował. +Wisdom Mdr 25 14 3 3 A twoja, Ojcze, opatrzność rządzi, boś dał i na morze drogę a między nawałnościami szcieżkę bezpieczną, +Wisdom Mdr 25 14 4 4 pokazując, iżeś mocen jest ze wszytkiego wybawić, choćby się kto bez umiejętności puścił na morze. +Wisdom Mdr 25 14 5 5 Ale aby sprawy mądrości twojej nie były próżne, przetoż też ludzie małemu drzewu zwierzają się dusz swoich, a przebywając morze, przez okręt są zachowani. +Wisdom Mdr 25 14 6 6 Aleć i z początku, gdy ginęli pyszni obrzymowie, nadzieja świata udekszy się do okrętu, zostawiła światu nasienie rodzenia, który ręką twą był sprawowany. +Wisdom Mdr 25 14 7 7 Błogosławione bowiem jest drzewo, przez które się dzieje sprawiedliwość. +Wisdom Mdr 25 14 8 8 Ale bałwan, który ręką bywa urobiony, przeklęty jest i sam, i ten, który ji uczynił; bo ten urobił, a on, będąc skazitelnym, bogiem jest nazwany. +Wisdom Mdr 25 14 9 9 A Bóg zarówno nienawidzi niezbożnika i niezbożność jego, +Wisdom Mdr 25 14 10 10 bo i robota pospołu z rzemieślnikiem męki cierpieć będzie. +Wisdom Mdr 25 14 11 11 I przetoż na bałwany pogańskie nie będzie względu: bo stworzenie Boże ku nienawiści jest uczynione i ku pokusie duszom ludzkim, i ku samołówce nóg ludzi głupich. Źródła bałwochwalstwa +Wisdom Mdr 25 14 12 12 Początek bowiem cudzołożenia jest wymyślenie bałwanów, a wynalezienie ich skażeniem żywota jest: +Wisdom Mdr 25 14 13 13 gdyż ani były z początku, ani będą trwać na wieki. +Wisdom Mdr 25 14 14 14 Zbytnia bowiem ta marność ludzka weszła na świat i dlatego krótki się koniec ich nalazł. +Wisdom Mdr 25 14 15 15 Ciężkim bowiem żalem bolejąc odec, prędko sobie syna wziętego uczynił obraz, i onego, który natenczas jako człowiek był umarł, teraz począł jako Boga chwalić i między sługami swemi obchody i ofiary postanowił. +Wisdom Mdr 25 14 16 16 Potym, za czasem, gdy się zły zwyczaj zamógł, ten błąd jako prawo zachowany jest i z rozkazania tyranów chwalono wymysły. +Wisdom Mdr 25 14 17 17 A tych, których w oczy ludzie czcić nie mogli, przeto że daleko byli, przyniózszy figurę ich z daleka, jasny obraz króla, którego uczcić chcieli, sprawili, aby niebytnemu jako obecnemu usilnie służyli. +Wisdom Mdr 25 14 18 18 A pomogła ku chwaleniu tych i tym, którzy nie wiedzieli, osobliwa pilność rzemieślnika. +Wisdom Mdr 25 14 19 19 On bowiem chcąc się przypodobać temu, który go w moc wziął, usiłował rzemiesłem swym, aby jako nalepiej podobieństwo wyraził. +Wisdom Mdr 25 14 20 20 A mnóstwo ludzi pięknością roboty uwiedzione, tego, który przedtym jako człowiek był czczony, teraz za boga mieli. +Wisdom Mdr 25 14 21 21 A toć było żywota ludzkiego oszukanie, iż abo żądzy, abo królom ludzie służąc, Imię, które żadnej rzeczy nie ma być przywłaszczone, dali je kamieniom i drzewom +Wisdom Mdr 25 14 22 22 I nie dosyć na tym było, że pobłądzili około znajomości Bożej, ale też żyjąc w wielkim boju nieumiejętności, tak rozliczne i tak wielkie złości pokojem nazywają. +Wisdom Mdr 25 14 23 23 Bo abo syny swe ofiarując, abo ofiary tajemne sprawując, abo szaleństwa pełne czujności obchodząc, +Wisdom Mdr 25 14 24 24 ani żyda, ani małżeństwa czystego już nie zachowują, ale jeden drugiego z nienawiści zabija abo cudzołożąc, zasmuca. +Wisdom Mdr 25 14 25 25 M wszytko się pomieszało: krew, mężobójstwo, złodziejstwo i obłudność, skażenie i niewiara, zaburzenie i krzywoprzysięstwo, trwoga między dobrymi, +Wisdom Mdr 25 14 26 26 zapamiętanie Boga, splugawienie dusz, przyrodzenia odmienienie, niestateczność małżeństwa, nierządność cudzołóstwa i niewstydliwości. +Wisdom Mdr 25 14 27 27 Niegodnych mianowania bowiem bałwanów chwalenie, wszytkiego złego jest przyczyną i początkiem, i dokończeniem. +Wisdom Mdr 25 14 28 28 Bo albo będąc dobrej myśli, szaleją, abo więc fałsze prorokują, abo niesprawiedliwie żywią, abo skwapliwie krzywoprzysięgają. +Wisdom Mdr 25 14 29 29 Ufając bowiem w bałwaniech, które są bez dusze, źle przysięgając, nie spodziewają się, aby im szkodzić miało. +Wisdom Mdr 25 14 30 30 Oboje przeto na nie słusznie przyjdzie, gdyż źle o Bogu rozumieli, patrząc bałwanów, i niesprawiedliwie przysięgali, zdradliwie gardząc sprawiedliwością. +Wisdom Mdr 25 14 31 31 Nie tych bowiem moc, przez które przysięgają, ale grzeszących kaźń zawżdy chodzi po przestępstwie niesprawiedliwych. Wisdom Mdr 25 15 1 Ale ty, Boże nasz, wdzięczny jesteś i prawdziwy, cierpliwy i rozrządzający wszystko miłosierdziem. -Wisdom Mdr 25 15 2 Bo jeśli zgrzeszymy, jesteśmy twoi znając wielkość twoję, a jeśli nie zgrzeszymy, wiemy, żeśmy są u ciebie poczytani. -Wisdom Mdr 25 15 3 Ciebie bowiem znać jest doskonała sprawiedliwość, a zrozumieć sprawiedliwość i moc twoję jest korzeń nieśmiertelności. -Wisdom Mdr 25 15 4 Nie zawiódł nas bowiem w błąd ludzi wymysł złego misterstwa ani cień malowania, praca niepożyteczna, wyobrażenie ryte z rozmaitemi farbami, -Wisdom Mdr 25 15 5 na którego węjźrzenie głupiemu czyni pożądliwość i miłuje obrazu umarłego wyrażenie bez dusze. -Wisdom Mdr 25 15 6 Miłośnicy złych rzeczy godni są, aby w takowych nadzieję mieli: i którzy je czynią, i którzy miłują, i którzy chwalą. Fabrykowanie bałwanów przez pogan -Wisdom Mdr 25 15 7 Ale i garncarz miękką ziemię gniotąc, pracowicie każde naczynie lepi ku używaniu naszemu i z tejże gliny lepi naczynia, które są czyste do używania, i także, które tym są przeciwne, a tego naczynia jakie jest używanie, rozsądza garncarz. -Wisdom Mdr 25 15 8 Iz próżną pracą boga z tegoż błota lepi, ten, który mało przedtym jest ulepion z ziemie, i po chwili wraca się w to, skąd wzięty jest, gdy od niego będą się upominać długu dusze, którą miał. -Wisdom Mdr 25 15 9 Ale staranie jego jest, nie iż będzie pracował ani że krótki jest żywot jego, ale się przedwi złotnikom i śrebrnikom, ale i naśladuje miedzienników, i ma to sobie za cześć, iż lepi rzeczy nikczemne. -Wisdom Mdr 25 15 10 Popiół bowiem jest serce jego, a nadzieja jego podlejsza niż ziemia, a żywot jego nikczemniejszy niż błoto, -Wisdom Mdr 25 15 11 gdyż nie poznał, który go ulepił, i który weń natchnął duszę, która działa, i natchnął weń ducha żywiącego. -Wisdom Mdr 25 15 12 Ale i poczytali za igrzysko żywot nasz, a obcowanie żywota dla zysku sprawione, a iż potrzeba skądkolwiek i ze złego nabywać. -Wisdom Mdr 25 15 13 Ten bowiem wie, iż nad inne wszytkie grzeszy, który z materyjej ziemskiej wątłe naczynie i ryciny czyni. -Wisdom Mdr 25 15 14 Wszyscy bowiem głupi i nieszczęśliwi nader niż dusza pysznego są nieprzyjadele ludu twego i panujący nad nim. -Wisdom Mdr 25 15 15 Gdyż wszytkie bałwany pogańskie za Bogi mieli, które ani oczu używają ku widzeniu, ani nozdrzy ku braniu w się wiatru, ani uszu ku słuchaniu, ani palców u rąk ku dotykaniu, ale i nogi ich leniwe ku chodzeniu. -Wisdom Mdr 25 15 16 Człowiek je bowiem uczynił, a który ma użyczonego ducha, ten je ulepił. Żaden bowiem człowiek Boga sobie podobnego uczynić nie może. -Wisdom Mdr 25 15 17 Bo śmiertelnym będąc, martwego czyni rękoma złościwemi. Lepszy bowiem jest sam nad te, którym służy bo on przecię żył (chocia był śmiertelny), a ci nigdy. -Wisdom Mdr 25 15 18 Ale i zwierzętom nanędzniejszym służą, bo nie mające smysłów tym przyrównane są nad nie gorsze. -Wisdom Mdr 25 15 19 Ale ani wejźrzeniem może kto z tych źwierząt co dobrego widzieć, lecz oddalone są od chwały Bożej i błogosławieństwa jego. +Wisdom Mdr 25 15 2 2 Bo jeśli zgrzeszymy, jesteśmy twoi znając wielkość twoję, a jeśli nie zgrzeszymy, wiemy, żeśmy są u ciebie poczytani. +Wisdom Mdr 25 15 3 3 Ciebie bowiem znać jest doskonała sprawiedliwość, a zrozumieć sprawiedliwość i moc twoję jest korzeń nieśmiertelności. +Wisdom Mdr 25 15 4 4 Nie zawiódł nas bowiem w błąd ludzi wymysł złego misterstwa ani cień malowania, praca niepożyteczna, wyobrażenie ryte z rozmaitemi farbami, +Wisdom Mdr 25 15 5 5 na którego węjźrzenie głupiemu czyni pożądliwość i miłuje obrazu umarłego wyrażenie bez dusze. +Wisdom Mdr 25 15 6 6 Miłośnicy złych rzeczy godni są, aby w takowych nadzieję mieli: i którzy je czynią, i którzy miłują, i którzy chwalą. Fabrykowanie bałwanów przez pogan +Wisdom Mdr 25 15 7 7 Ale i garncarz miękką ziemię gniotąc, pracowicie każde naczynie lepi ku używaniu naszemu i z tejże gliny lepi naczynia, które są czyste do używania, i także, które tym są przeciwne, a tego naczynia jakie jest używanie, rozsądza garncarz. +Wisdom Mdr 25 15 8 8 Iz próżną pracą boga z tegoż błota lepi, ten, który mało przedtym jest ulepion z ziemie, i po chwili wraca się w to, skąd wzięty jest, gdy od niego będą się upominać długu dusze, którą miał. +Wisdom Mdr 25 15 9 9 Ale staranie jego jest, nie iż będzie pracował ani że krótki jest żywot jego, ale się przedwi złotnikom i śrebrnikom, ale i naśladuje miedzienników, i ma to sobie za cześć, iż lepi rzeczy nikczemne. +Wisdom Mdr 25 15 10 10 Popiół bowiem jest serce jego, a nadzieja jego podlejsza niż ziemia, a żywot jego nikczemniejszy niż błoto, +Wisdom Mdr 25 15 11 11 gdyż nie poznał, który go ulepił, i który weń natchnął duszę, która działa, i natchnął weń ducha żywiącego. +Wisdom Mdr 25 15 12 12 Ale i poczytali za igrzysko żywot nasz, a obcowanie żywota dla zysku sprawione, a iż potrzeba skądkolwiek i ze złego nabywać. +Wisdom Mdr 25 15 13 13 Ten bowiem wie, iż nad inne wszytkie grzeszy, który z materyjej ziemskiej wątłe naczynie i ryciny czyni. +Wisdom Mdr 25 15 14 14 Wszyscy bowiem głupi i nieszczęśliwi nader niż dusza pysznego są nieprzyjadele ludu twego i panujący nad nim. +Wisdom Mdr 25 15 15 15 Gdyż wszytkie bałwany pogańskie za Bogi mieli, które ani oczu używają ku widzeniu, ani nozdrzy ku braniu w się wiatru, ani uszu ku słuchaniu, ani palców u rąk ku dotykaniu, ale i nogi ich leniwe ku chodzeniu. +Wisdom Mdr 25 15 16 16 Człowiek je bowiem uczynił, a który ma użyczonego ducha, ten je ulepił. Żaden bowiem człowiek Boga sobie podobnego uczynić nie może. +Wisdom Mdr 25 15 17 17 Bo śmiertelnym będąc, martwego czyni rękoma złościwemi. Lepszy bowiem jest sam nad te, którym służy bo on przecię żył (chocia był śmiertelny), a ci nigdy. +Wisdom Mdr 25 15 18 18 Ale i zwierzętom nanędzniejszym służą, bo nie mające smysłów tym przyrównane są nad nie gorsze. +Wisdom Mdr 25 15 19 19 Ale ani wejźrzeniem może kto z tych źwierząt co dobrego widzieć, lecz oddalone są od chwały Bożej i błogosławieństwa jego. Wisdom Mdr 25 16 1 Dla tych i przez tym podobne rzeczy słusznie ucierpieli męki i przez mnóstwo źwierząt są wytraceni. -Wisdom Mdr 25 16 2 Za które męki dobrześ uczynił ludowi twemu, którym dałeś pożądanie kochania ich nowy smak, nagotowawszy im pokarm przepiórki, -Wisdom Mdr 25 16 3 aby oni żądając pokarmu, prze to, co im pokazano i posłano, i od potrzebnej chuci byli odwróceni. A ci na mały czas niedostatek ucierpiawszy, nowego pokarmu pożywali. -Wisdom Mdr 25 16 4 Potrzeba bowiem było, aby na one, którzy używali okrucieństwa, nie uchronione przyszło zatracenie, a tym to tylko okazać, jako sprzeciwnicy ich byli traceni. -Wisdom Mdr 25 16 5 Bo gdy się na nie sroga, popędliwość bestyj oburzyła, ginęli od kąsania wężów szkodliwych. -Wisdom Mdr 25 16 6 Ale nie na wieki trwał gniew twój, ale dla pokarania na mały czas byli zatrwożeni mając znak zbawienia, aby pamiętali rozkazanie Zakonu twego. -Wisdom Mdr 25 16 7 Który się bowiem nawrócił, nie przez to był uzdrowion, na co patrzał, ale przez cię, wszytkich Zbawiciela. -Wisdom Mdr 25 16 8 A w tymeś pokazał nieprzyjaciołom naszym, iżeś ty jest, który wybawiasz od wszego złego. -Wisdom Mdr 25 16 9 Bo one kąsanie szarańczej i much zabijało i nie nalazło się lekarstwo duszy ich, iż byli godni, aby od takich byli wytraceni. -Wisdom Mdr 25 16 10 Ale synów twoich nie przemogły ani zęby smoków jadowitych, bo miłosierdzie twoje nadszedszy, uzdrawiało je. -Wisdom Mdr 25 16 11 Abowiem byli pobudzeni ku pamiętaniu na słowa twoje i prędko byli uzdrawiani: by snadż upadszy w głębokie zapamiętanie, nie mogli więcej używać twego dobrodziejstwa. -Wisdom Mdr 25 16 12 Abowiem ani zioła, ani plastry uzdrowiły ich, ale twoja mowa, Panie, która uzdrawia wszytko. -Wisdom Mdr 25 16 13 Tyś jest bowiem, Panie, który żywot i śmierć masz w swej mocy i przywodzisz do bram śmierci, i wywodzisz. -Wisdom Mdr 25 16 14 Ale człowiek, acz ze złości zabije, a gdy wynidzie duch, nie wróci się ani przywróci duszę, która jest odjęta. -Wisdom Mdr 25 16 15 Ale ujść ręki twojej jest rzecz niepodobna. -Wisdom Mdr 25 16 16 Bo którzy przeli, że cię nie znali, niezborni, mocą ramienia twego byli karani nowemi wodami i grady, dżdźami przeszladowanie cierpiąc i ogniem zniszczeni -Wisdom Mdr 25 16 17 A co dziwniejsza, nad wodą, która wszytko gasi, więcej ogień przemagak bo się mści świat sprawiedliwych. -Wisdom Mdr 25 16 18 Niekiedy bowiem uciszał się ogień, aby nie palił źwierząt, które były na złośniki puszczone, ale aby oni widząc, obaczyli, iż za sądem Bożym cierpią udręczenie. -Wisdom Mdr 25 16 19 Niekiedy zaś ogień rozpalał się nad siłę zewsząd w wodzie, aby ziemie złośliwej rodzaj wytracił. -Wisdom Mdr 25 16 20 Za co karmiłeś lud swój pokarmem Anielskim i dałeś im z nieba bez prace chleb gotowy mający w sobie wszytkie rozkoszy i słodkość wszelakiego smaku. -Wisdom Mdr 25 16 21 Istność bowiem twoja pokazowała słodkość twą, którą masz ku synom, a służąc wolej każdego, obracała się, w co kto chciał. -Wisdom Mdr 25 16 22 Śnieg lepak i lód moc ogniową zadzierżawały i nie roztapiały się, aby zrozumieli, iż pożytki nieprzyjacielskie wygładzał ogień gorejący błyskając się przez dżdże i przez grady. -Wisdom Mdr 25 16 23 A tenże zasię, aby się żywili sprawiedliwi, i mocy swej zahaczył. -Wisdom Mdr 25 16 24 Stworzenie bowiem tobie, Stworzycielowi, usługując, zapala się ku męce na niesprawiedliwe, a ucisza się ku okazaniu dobrodziejstwa tym, którzy w tobie ufają. -Wisdom Mdr 25 16 25 Przetoż i naonczas we wszytko się odmieniając, usługowało łasce twej, która wszytko obżywia kwoli tym, którzy od ciebie żądali; -Wisdom Mdr 25 16 26 aby zrozumieli synowie twoi, któreś umiłował, Panie, iż nie urodzaju pożytki nakarmiają ludzie, ale mowa twoja te zachowywa, którzy w dę uwierzą. -Wisdom Mdr 25 16 27 Bo co od ognia nie mogło być strawiono, wnet od maluczkiego promienia słonecznego zagrzawszy się, roztopiło, -Wisdom Mdr 25 16 28 aby wszem wiadomo było, że potrzeba uprzedzić słońce ku błogosławieniu debie, a gdy wschodzi światłość, modlić się do ciebie. -Wisdom Mdr 25 16 29 Niewdzięcznego bowiem nadzieja roztopi się jako lód z zimy i rozpłynie się jako zbytnia woda. +Wisdom Mdr 25 16 2 2 Za które męki dobrześ uczynił ludowi twemu, którym dałeś pożądanie kochania ich nowy smak, nagotowawszy im pokarm przepiórki, +Wisdom Mdr 25 16 3 3 aby oni żądając pokarmu, prze to, co im pokazano i posłano, i od potrzebnej chuci byli odwróceni. A ci na mały czas niedostatek ucierpiawszy, nowego pokarmu pożywali. +Wisdom Mdr 25 16 4 4 Potrzeba bowiem było, aby na one, którzy używali okrucieństwa, nie uchronione przyszło zatracenie, a tym to tylko okazać, jako sprzeciwnicy ich byli traceni. +Wisdom Mdr 25 16 5 5 Bo gdy się na nie sroga, popędliwość bestyj oburzyła, ginęli od kąsania wężów szkodliwych. +Wisdom Mdr 25 16 6 6 Ale nie na wieki trwał gniew twój, ale dla pokarania na mały czas byli zatrwożeni mając znak zbawienia, aby pamiętali rozkazanie Zakonu twego. +Wisdom Mdr 25 16 7 7 Który się bowiem nawrócił, nie przez to był uzdrowion, na co patrzał, ale przez cię, wszytkich Zbawiciela. +Wisdom Mdr 25 16 8 8 A w tymeś pokazał nieprzyjaciołom naszym, iżeś ty jest, który wybawiasz od wszego złego. +Wisdom Mdr 25 16 9 9 Bo one kąsanie szarańczej i much zabijało i nie nalazło się lekarstwo duszy ich, iż byli godni, aby od takich byli wytraceni. +Wisdom Mdr 25 16 10 10 Ale synów twoich nie przemogły ani zęby smoków jadowitych, bo miłosierdzie twoje nadszedszy, uzdrawiało je. +Wisdom Mdr 25 16 11 11 Abowiem byli pobudzeni ku pamiętaniu na słowa twoje i prędko byli uzdrawiani: by snadż upadszy w głębokie zapamiętanie, nie mogli więcej używać twego dobrodziejstwa. +Wisdom Mdr 25 16 12 12 Abowiem ani zioła, ani plastry uzdrowiły ich, ale twoja mowa, Panie, która uzdrawia wszytko. +Wisdom Mdr 25 16 13 13 Tyś jest bowiem, Panie, który żywot i śmierć masz w swej mocy i przywodzisz do bram śmierci, i wywodzisz. +Wisdom Mdr 25 16 14 14 Ale człowiek, acz ze złości zabije, a gdy wynidzie duch, nie wróci się ani przywróci duszę, która jest odjęta. +Wisdom Mdr 25 16 15 15 Ale ujść ręki twojej jest rzecz niepodobna. +Wisdom Mdr 25 16 16 16 Bo którzy przeli, że cię nie znali, niezborni, mocą ramienia twego byli karani nowemi wodami i grady, dżdźami przeszladowanie cierpiąc i ogniem zniszczeni +Wisdom Mdr 25 16 17 17 A co dziwniejsza, nad wodą, która wszytko gasi, więcej ogień przemagak bo się mści świat sprawiedliwych. +Wisdom Mdr 25 16 18 18 Niekiedy bowiem uciszał się ogień, aby nie palił źwierząt, które były na złośniki puszczone, ale aby oni widząc, obaczyli, iż za sądem Bożym cierpią udręczenie. +Wisdom Mdr 25 16 19 19 Niekiedy zaś ogień rozpalał się nad siłę zewsząd w wodzie, aby ziemie złośliwej rodzaj wytracił. +Wisdom Mdr 25 16 20 20 Za co karmiłeś lud swój pokarmem Anielskim i dałeś im z nieba bez prace chleb gotowy mający w sobie wszytkie rozkoszy i słodkość wszelakiego smaku. +Wisdom Mdr 25 16 21 21 Istność bowiem twoja pokazowała słodkość twą, którą masz ku synom, a służąc wolej każdego, obracała się, w co kto chciał. +Wisdom Mdr 25 16 22 22 Śnieg lepak i lód moc ogniową zadzierżawały i nie roztapiały się, aby zrozumieli, iż pożytki nieprzyjacielskie wygładzał ogień gorejący błyskając się przez dżdże i przez grady. +Wisdom Mdr 25 16 23 23 A tenże zasię, aby się żywili sprawiedliwi, i mocy swej zahaczył. +Wisdom Mdr 25 16 24 24 Stworzenie bowiem tobie, Stworzycielowi, usługując, zapala się ku męce na niesprawiedliwe, a ucisza się ku okazaniu dobrodziejstwa tym, którzy w tobie ufają. +Wisdom Mdr 25 16 25 25 Przetoż i naonczas we wszytko się odmieniając, usługowało łasce twej, która wszytko obżywia kwoli tym, którzy od ciebie żądali; +Wisdom Mdr 25 16 26 26 aby zrozumieli synowie twoi, któreś umiłował, Panie, iż nie urodzaju pożytki nakarmiają ludzie, ale mowa twoja te zachowywa, którzy w dę uwierzą. +Wisdom Mdr 25 16 27 27 Bo co od ognia nie mogło być strawiono, wnet od maluczkiego promienia słonecznego zagrzawszy się, roztopiło, +Wisdom Mdr 25 16 28 28 aby wszem wiadomo było, że potrzeba uprzedzić słońce ku błogosławieniu debie, a gdy wschodzi światłość, modlić się do ciebie. +Wisdom Mdr 25 16 29 29 Niewdzięcznego bowiem nadzieja roztopi się jako lód z zimy i rozpłynie się jako zbytnia woda. Wisdom Mdr 25 17 1 Wielkie bowiem są sądy twoje, Panie, i niewymowne słowa twoje: dlatego dusze nieumiejętne pobłądziły. -Wisdom Mdr 25 17 2 Gdy bowiem niezbożnicy mniemają, żeby panować mogli nad narodem świętym, związkami ciemności i długiej nocy spętani, zamiknieni pod dachy, od wiecznej opatrzności wygnani leżeli. -Wisdom Mdr 25 17 3 I gdy mnimają, żeby się w tajemnych grzechach zataić mieli ciemną zasłoną zapamiętania, rozproszeni są dężko przestraszeni i z wielkim podziwieniem strwożeni. -Wisdom Mdr 25 17 4 Ani bowiem jaskinia, która je zachowywała, strzegła bez bojaźni, bo szum zstępujący trwożył je i osoby straszliwe ukazujące się lękania im dodawały. -Wisdom Mdr 25 17 5 I żadna moc ognia światłości im dawać nie mogła ani jasne gwiazd płomienie nie mogły oświecić onej strasznej nocy. -Wisdom Mdr 25 17 6 A ukazował się im nagły ogień, strachu pełen, i bojaźnią onej twarzy, której nie widzieli, przerażeni, mniemali być coś gorszego to, co widzieli. -Wisdom Mdr 25 17 7 I okazały się obłudności nauki czarnoksięskiej i chełpliwości mądrości skaranie z zelżywością. -Wisdom Mdr 25 17 8 Ci bowiem, którzy obiecowali strachy i trwogi odegnać od dusze zachorzałej, d z pośmiewiskiem, pełni strachu, mdleli. -Wisdom Mdr 25 17 9 Bo choda ich nic strasznego nie trwożyło, przechodzeniem źwierząt i i kszykanim wężów przestraszeni, ginęli ze drżeniem, prząc się, że nie widzieli powietrza, którego żadnym obyczajem nikt się uchronić nie może. -Wisdom Mdr 25 17 10 Gdy bowiem złość jest rzecz lękliwa, daje świadectwo potępienia: bo zawsze się srogich rzeczy spodziewa sumnieniem zatrwożona. -Wisdom Mdr 25 17 11 Nic bowiem bojaźń jest, jedno wydanie pomocy od rozumu pochodzących. -Wisdom Mdr 25 17 12 A gdy jeszcze wewnątrz mniejsze jest oczekiwanie, za większą sobie poczyta niewiadomość tej przyczyny, która mękę zadaje. -Wisdom Mdr 25 17 13 A oni, którzy przez noc prawdziwie nieznośną i z naniższych i nagłębszych piekłów nadchodzącą tymże snem uśpieni, -Wisdom Mdr 25 17 14 czasem bojaźnią dziwów bywali trwożeni, czasem odstąpieniem dusze omdlewali, bo nagły a niespodziewany strach był przypadł na nie. -Wisdom Mdr 25 17 15 Potym jeśli który z nich upadł, był zadzierżan w więzieniu bez żelaza zamkniony. -Wisdom Mdr 25 17 16 Bo chodaż, który oracz abo pasterz, abo rolnej prace robotnik na polu był zachwycony, cierpiał niewolą, przed którą udec nie mógł. -Wisdom Mdr 25 17 17 Jednym bowiem wszyscy łańcuchem ciemności związani byli. Chocia wiatr szumiący abo między gęstym gałęziem drzew wdzięczny głos ptaszy, abo gwałt wody barzo zbiegającej, -Wisdom Mdr 25 17 18 abo ogromny trzask walących się skał, abo igrających zwierząt bieg nie dojźrzany, abo głos srogi zwierząt ryczących, abo głos, od gór nawyższych się odbijający, czynił, że od strachu omdlewali. -Wisdom Mdr 25 17 19 Wszytek bowiem okrąg ziemie jasną światłością był oświecony i w nieprzekażonych robotach trwał. -Wisdom Mdr 25 17 20 A nad onymi samymi wisiała ciężka noc: obraz ciemności, które na nie przypaść miały. A tak sami sobie byli cięższymi niż ciemności. +Wisdom Mdr 25 17 2 2 Gdy bowiem niezbożnicy mniemają, żeby panować mogli nad narodem świętym, związkami ciemności i długiej nocy spętani, zamiknieni pod dachy, od wiecznej opatrzności wygnani leżeli. +Wisdom Mdr 25 17 3 3 I gdy mnimają, żeby się w tajemnych grzechach zataić mieli ciemną zasłoną zapamiętania, rozproszeni są dężko przestraszeni i z wielkim podziwieniem strwożeni. +Wisdom Mdr 25 17 4 4 Ani bowiem jaskinia, która je zachowywała, strzegła bez bojaźni, bo szum zstępujący trwożył je i osoby straszliwe ukazujące się lękania im dodawały. +Wisdom Mdr 25 17 5 5 I żadna moc ognia światłości im dawać nie mogła ani jasne gwiazd płomienie nie mogły oświecić onej strasznej nocy. +Wisdom Mdr 25 17 6 6 A ukazował się im nagły ogień, strachu pełen, i bojaźnią onej twarzy, której nie widzieli, przerażeni, mniemali być coś gorszego to, co widzieli. +Wisdom Mdr 25 17 7 7 I okazały się obłudności nauki czarnoksięskiej i chełpliwości mądrości skaranie z zelżywością. +Wisdom Mdr 25 17 8 8 Ci bowiem, którzy obiecowali strachy i trwogi odegnać od dusze zachorzałej, d z pośmiewiskiem, pełni strachu, mdleli. +Wisdom Mdr 25 17 9 9 Bo choda ich nic strasznego nie trwożyło, przechodzeniem źwierząt i i kszykanim wężów przestraszeni, ginęli ze drżeniem, prząc się, że nie widzieli powietrza, którego żadnym obyczajem nikt się uchronić nie może. +Wisdom Mdr 25 17 10 10! Gdy bowiem złość jest rzecz lękliwa, daje świadectwo potępienia: bo zawsze się srogich rzeczy spodziewa sumnieniem zatrwożona. +Wisdom Mdr 25 17 11 11 Nic bowiem bojaźń jest, jedno wydanie pomocy od rozumu pochodzących. +Wisdom Mdr 25 17 12 12 A gdy jeszcze wewnątrz mniejsze jest oczekiwanie, za większą sobie poczyta niewiadomość tej przyczyny, która mękę zadaje. +Wisdom Mdr 25 17 13 13 A oni, którzy przez noc prawdziwie nieznośną i z naniższych i nagłębszych piekłów nadchodzącą tymże snem uśpieni, +Wisdom Mdr 25 17 14 14 czasem bojaźnią dziwów bywali trwożeni, czasem odstąpieniem dusze omdlewali, bo nagły a niespodziewany strach był przypadł na nie. +Wisdom Mdr 25 17 15 15 Potym jeśli który z nich upadł, był zadzierżan w więzieniu bez żelaza zamkniony. +Wisdom Mdr 25 17 16 16 Bo chodaż, który oracz abo pasterz, abo rolnej prace robotnik na polu był zachwycony, cierpiał niewolą, przed którą udec nie mógł. +Wisdom Mdr 25 17 17 17 Jednym bowiem wszyscy łańcuchem ciemności związani byli. Chocia wiatr szumiący abo między gęstym gałęziem drzew wdzięczny głos ptaszy, abo gwałt wody barzo zbiegającej, +Wisdom Mdr 25 17 18 18 abo ogromny trzask walących się skał, abo igrających zwierząt bieg nie dojźrzany, abo głos srogi zwierząt ryczących, abo głos, od gór nawyższych się odbijający, czynił, że od strachu omdlewali. +Wisdom Mdr 25 17 19 19 Wszytek bowiem okrąg ziemie jasną światłością był oświecony i w nieprzekażonych robotach trwał. +Wisdom Mdr 25 17 20 20 A nad onymi samymi wisiała ciężka noc: obraz ciemności, które na nie przypaść miały. A tak sami sobie byli cięższymi niż ciemności. Wisdom Mdr 25 18 1 Ale świętym twoim wielka była światłość, a głos onych wprawdzie słyszeli, ale osoby nie widzieli. A iż tego sami nie cierpieli, wielbili cię. -Wisdom Mdr 25 18 2 A którzy pierwej byli obrażeni, że nie byli trapieni, dziękowali, a żeby była różność łaski, prosili. -Wisdom Mdr 25 18 3 Dlatego słup ognisty gorający mieli przewodnikiem nieznajomej drogi, i nieszkodliwe słońce dla dobrej gospody dałeś im. -Wisdom Mdr 25 18 4 Bo oni godni byli być bez światłości i cierpieć więzienie ciemności, którzy w zamknieniu chowali syny twe, przez które wieczna światłość Zakonu poczynała być światu podana. -Wisdom Mdr 25 18 5 Gdy umyślili sprawiedliwych pomordować dziatki i gdy jeden syn był wyrzucony i wybawiony, na skaranie ich odjąłeś mnóstwo synów i w gwałtownej wodzie pospołuś je potracił. -Wisdom Mdr 25 18 6 Ona bowiem noc była przedtym ojcom naszym oznajmiona, aby wiedząc prawdziwie, którym przysięgam uwierzyli, spokojniejszego umysłu byli. -Wisdom Mdr 25 18 7 A odniósł lud twój zdrowie w prawdzie sprawiedliwych, a zginienie niesprawiedliwych. -Wisdom Mdr 25 18 8 Bo jakoś obraził nieprzyjacioly, takeś i nas przyzwawszy, uwielbił. -Wisdom Mdr 25 18 9 Potajemnie bowiem ofiary sprawowali, sprawiedliwi synowie ludzi dobrych i Zakon sprawiedliwy w zgodzie stanowili; i dobre i złe jednako odniosą sprawiedliwi, ojców już śpiewając chwały. -Wisdom Mdr 25 18 10 A brzmiał niezgodliwy krzyk nieprzyjaciół i było słyszane żałosne narzekanie nad dziatkami, które opłakiwano. -Wisdom Mdr 25 18 11 A jednakąż kaźnią sługa z panem utrapion był i człowiek pospolity zarówno z królem cierpiał. -Wisdom Mdr 25 18 12 Jednako tedy wszyscy jednakąż śmiercią mieli umarłych liczbę niezliczoną, bo i do pogrzebowania nie było dostatku żywych: gdyż w jednym oka mgnieniu co przedniejszy naród ich zaginął. -Wisdom Mdr 25 18 13 Bo wszytkiemu nie wierząc dla czarów, natenczas dopiero, gdy było zginienie pierworodnych, wyznawali je ludem być Bożym. -Wisdom Mdr 25 18 14 Gdy bowiem wszytko było w spokojnym milczeniu, a noc w swym biegu pół drogi miała, -Wisdom Mdr 25 18 15 wszechmocne słowo twoje z nieba z stolice królewskiej, srogi walecznik, w pośrzodek straconej ziemie przyskoczyło, -Wisdom Mdr 25 18 16 ostry miecz niosący nieomylne rozkazanie twoje, a stojąc, wszytko napełniło śmiercią, a dosięgało aż do nieba, stojąc na ziemi. -Wisdom Mdr 25 18 17 Tedy natychmiast widzenia złych snów zatrwożyło je i nadeszły strachy niespodziewane. -Wisdom Mdr 25 18 18 A jeden tam, drugi sam, leżący na poły umarły, pokazowa! przyczynę śmierci, dla której umierał. -Wisdom Mdr 25 18 19 Widzenia bowiem, które je trwożyły, oto przedtym upominały, aby nie poginęli, nie wiedząc przecz złe cierpieli. Wstawiennictwo Aarona w dzień zguby -Wisdom Mdr 25 18 20 Dotknęło też naonczas i sprawiedliwych doświadczenie śmierci i stała się w pospólstwie porażka na puszczy, ale gniew twój niedługo trwał. -Wisdom Mdr 25 18 21 Pośpieszając się bowiem człowiek niewinny prosić za lud, wyniózszy tarczą służby swej modlitwę i z kadzeniem prośbę swą ofiarując, zastawił się rozgniewaniu i uczynił koniec nędzy, pokazując, że był sługą twoim. -Wisdom Mdr 25 18 22 A zwyciężył zamieszania nie mocą ciała ani mocą zbroje, ale słowem tego, który je trapił, podbił, wspominając przysięgi ojców i Testament -Wisdom Mdr 25 18 23 Bo gdy już umarli kupami jedni na drugie padali, w pośrzodku się zastawił i odciął gwałt, i przerwał onę, która do żywych wiodła, drogę. -Wisdom Mdr 25 18 24 Bo na szacie długiej, którą miał, był wszytek okrąg świata i zacne sprawy ojców na czterech rzędach kamieni wyryte były, a majestat twój na koronie głowy jego był wyrażony. -Wisdom Mdr 25 18 25 Tymci ustąpił, który tracił, i tych się rzeczy ulękł. Abowiem na samym doświadczeniu gniewu dosyć było. +Wisdom Mdr 25 18 2 2 A którzy pierwej byli obrażeni, że nie byli trapieni, dziękowali, a żeby była różność łaski, prosili. +Wisdom Mdr 25 18 3 3 Dlatego słup ognisty gorający mieli przewodnikiem nieznajomej drogi, i nieszkodliwe słońce dla dobrej gospody dałeś im. +Wisdom Mdr 25 18 4 4 Bo oni godni byli być bez światłości i cierpieć więzienie ciemności, którzy w zamknieniu chowali syny twe, przez które wieczna światłość Zakonu poczynała być światu podana. +Wisdom Mdr 25 18 5 5 Gdy umyślili sprawiedliwych pomordować dziatki i gdy jeden syn był wyrzucony i wybawiony, na skaranie ich odjąłeś mnóstwo synów i w gwałtownej wodzie pospołuś je potracił. +Wisdom Mdr 25 18 6 6 Ona bowiem noc była przedtym ojcom naszym oznajmiona, aby wiedząc prawdziwie, którym przysięgam uwierzyli, spokojniejszego umysłu byli. +Wisdom Mdr 25 18 7 7 A odniósł lud twój zdrowie w prawdzie sprawiedliwych, a zginienie niesprawiedliwych. +Wisdom Mdr 25 18 8 8 Bo jakoś obraził nieprzyjacioly, takeś i nas przyzwawszy, uwielbił. +Wisdom Mdr 25 18 9 9 Potajemnie bowiem ofiary sprawowali, sprawiedliwi synowie ludzi dobrych i Zakon sprawiedliwy w zgodzie stanowili; i dobre i złe jednako odniosą sprawiedliwi, ojców już śpiewając chwały. +Wisdom Mdr 25 18 10 10 A brzmiał niezgodliwy krzyk nieprzyjaciół i było słyszane żałosne narzekanie nad dziatkami, które opłakiwano. +Wisdom Mdr 25 18 11 11 A jednakąż kaźnią sługa z panem utrapion był i człowiek pospolity zarówno z królem cierpiał. +Wisdom Mdr 25 18 12 12 Jednako tedy wszyscy jednakąż śmiercią mieli umarłych liczbę niezliczoną, bo i do pogrzebowania nie było dostatku żywych: gdyż w jednym oka mgnieniu co przedniejszy naród ich zaginął. +Wisdom Mdr 25 18 13 13 Bo wszytkiemu nie wierząc dla czarów, natenczas dopiero, gdy było zginienie pierworodnych, wyznawali je ludem być Bożym. +Wisdom Mdr 25 18 14 14 Gdy bowiem wszytko było w spokojnym milczeniu, a noc w swym biegu pół drogi miała, +Wisdom Mdr 25 18 15 15 wszechmocne słowo twoje z nieba z stolice królewskiej, srogi walecznik, w pośrzodek straconej ziemie przyskoczyło, +Wisdom Mdr 25 18 16 16 ostry miecz niosący nieomylne rozkazanie twoje, a stojąc, wszytko napełniło śmiercią, a dosięgało aż do nieba, stojąc na ziemi. +Wisdom Mdr 25 18 17 17 Tedy natychmiast widzenia złych snów zatrwożyło je i nadeszły strachy niespodziewane. +Wisdom Mdr 25 18 18 18: A jeden tam, drugi sam, leżący na poły umarły, pokazowa! przyczynę śmierci, dla której umierał. +Wisdom Mdr 25 18 19 19 Widzenia bowiem, które je trwożyły, oto przedtym upominały, aby nie poginęli, nie wiedząc przecz złe cierpieli. Wstawiennictwo Aarona w dzień zguby +Wisdom Mdr 25 18 20 20 Dotknęło też naonczas i sprawiedliwych doświadczenie śmierci i stała się w pospólstwie porażka na puszczy, ale gniew twój niedługo trwał. +Wisdom Mdr 25 18 21 21 Pośpieszając się bowiem człowiek niewinny prosić za lud, wyniózszy tarczą służby swej modlitwę i z kadzeniem prośbę swą ofiarując, zastawił się rozgniewaniu i uczynił koniec nędzy, pokazując, że był sługą twoim. +Wisdom Mdr 25 18 22 22 A zwyciężył zamieszania nie mocą ciała ani mocą zbroje, ale słowem tego, który je trapił, podbił, wspominając przysięgi ojców i Testament +Wisdom Mdr 25 18 23 23 Bo gdy już umarli kupami jedni na drugie padali, w pośrzodku się zastawił i odciął gwałt, i przerwał onę, która do żywych wiodła, drogę. +Wisdom Mdr 25 18 24 24 Bo na szacie długiej, którą miał, był wszytek okrąg świata i zacne sprawy ojców na czterech rzędach kamieni wyryte były, a majestat twój na koronie głowy jego był wyrażony. +Wisdom Mdr 25 18 25 25 Tymci ustąpił, który tracił, i tych się rzeczy ulękł. Abowiem na samym doświadczeniu gniewu dosyć było. Wisdom Mdr 25 19 1 Ale na niezbożniki gniew bez miłosierdzia aź do końca przypadł, bo przewidział i przyszłe rzeczy ich. -Wisdom Mdr 25 19 2 Bo gdy sami dopuścili, aby się wyprowadzili, i z wielką pilnością je przed sobą wysłali, gonili je, żalem zjęci. -Wisdom Mdr 25 19 3 Abowiem mając jeszcze żal w rękach i narzekając przy grobiech umarłych, wzięli przed się inną radę głupią i które z prośbą byli wypędzili, tych jako zbiegów gonili. -Wisdom Mdr 25 19 4 Słuszna bowiem potrzeba ku temu ich końcowi ciągnęła i zapamiętawali tego, co się z nimi działo, aby czego nie dostawało mękom, karanie dołożyło, -Wisdom Mdr 25 19 5 a żeby lud twój dziwnie przeszedł, a oni nową śmierć naleźli. -Wisdom Mdr 25 19 6 Wszelkie bowiem stworzenie w swym rodzaju znowu się przetwarzało, służąc rozkazaniu twemu, aby dzieci twoje bez obrazy były zachowane. -Wisdom Mdr 25 19 7 Bo obłok zasłaniał obóz ich, a z wody, która pierwej była, ukazała się sucha ziemia, a na Czerwonym Morzu droga bez przekazy i zielone pole z zbytniej głębokości, -Wisdom Mdr 25 19 8 przez które przeszedł wszytek lud, któryś okrywał ręką swoją, patrząc na dziwy i cuda twoje. -Wisdom Mdr 25 19 9 Jako bowiem konie spaśli pokarm i weselili się jako jagnięta, wychwalając ciebie. Panie, któryś je wybawił. -Wisdom Mdr 25 19 10 Jeszcze bowiem pamiętali na one rzeczy, które się działy w ich mieszkaniu, jako miasto rodzaju źwierząt wydała ziemia muchy, a rzeka miasto ryb wielkość żab wypuściła. -Wisdom Mdr 25 19 11 A na ostatek widzieli nowy rodzaj ptastwa, gdy poruszeni chciwością, pożądali potraw używania. -Wisdom Mdr 25 19 12 Bo na pociechę chciwości, przyleciały im od morza przepiórki. I utrapienia przyszły na grzeszniki, nie bez tych, które się pierwej działy, znaków, przez gwałtowne pioruny; sprawiedliwie bowiem cierpieli wedle złości swoich. -Wisdom Mdr 25 19 13 Abowiem brzydliwszą nieludzkość okazowali, niektórzy nieznajomych gości nie przyjmowali, a drudzy dobre goście w niewolą wprawowali. -Wisdom Mdr 25 19 14 A nie tylko to, ale jeszcze inszy wzgląd ich był, bo oni nie radzi cudzoziemców przyjmowali. -Wisdom Mdr 25 19 15 A którzy z weselem tych przyjęli, którzy jednychże z nimi praw używali, okrutnemi boleściami utrapili. -Wisdom Mdr 25 19 16 A byli ślepotą zarażeni: jako oni we drzwiach sprawiedliwego, kiedy ogarnieni nagłą ciemnością szukał każdy przeszcia drzwi swoich. -Wisdom Mdr 25 19 17 Żywioły bowiem, gdy się jedne w drugie odmieniają, jako na arfie odmieniają się głosy, a wszytkie swój dźwięk zachowują: co się z samego przypatrowania pewnie obaczyć może. -Wisdom Mdr 25 19 18 Ziemskie bowiem rzeczy odmieniały się w wodne, a którekolwiek były pływające, wyłaziły na ziemię. -Wisdom Mdr 25 19 19 Ogień przemagał w wodzie nad moc swoję, a woda zapominała przyrodzenia gaszącego. -Wisdom Mdr 25 19 20 Płomienie przeciwnym obyczajem, źwierząt skazitelnych po nich chodzących mięsu nic nie szkodziły ani roztapiały onego dobrego pokarmu, który się łacno jako lód roztapiał. We wszytkich bowiem rzeczach uwielmożyłeś, Panie, lud twój i uczciłeś, a nie wzgardziłeś, każdego czasu i na każdym miejscu przy nich stojąc. +Wisdom Mdr 25 19 2 2 Bo gdy sami dopuścili, aby się wyprowadzili, i z wielką pilnością je przed sobą wysłali, gonili je, żalem zjęci. +Wisdom Mdr 25 19 3 3 Abowiem mając jeszcze żal w rękach i narzekając przy grobiech umarłych, wzięli przed się inną radę głupią i które z prośbą byli wypędzili, tych jako zbiegów gonili. +Wisdom Mdr 25 19 4 4 Słuszna bowiem potrzeba ku temu ich końcowi ciągnęła i zapamiętawali tego, co się z nimi działo, aby czego nie dostawało mękom, karanie dołożyło, +Wisdom Mdr 25 19 5 5 a żeby lud twój dziwnie przeszedł, a oni nową śmierć naleźli. +Wisdom Mdr 25 19 6 6 Wszelkie bowiem stworzenie w swym rodzaju znowu się przetwarzało, służąc rozkazaniu twemu, aby dzieci twoje bez obrazy były zachowane. +Wisdom Mdr 25 19 7 7 Bo obłok zasłaniał obóz ich, a z wody, która pierwej była, ukazała się sucha ziemia, a na Czerwonym Morzu droga bez przekazy i zielone pole z zbytniej głębokości, +Wisdom Mdr 25 19 8 8 przez które przeszedł wszytek lud, któryś okrywał ręką swoją, patrząc na dziwy i cuda twoje. +Wisdom Mdr 25 19 9 9 Jako bowiem konie spaśli pokarm i weselili się jako jagnięta, wychwalając ciebie. Panie, któryś je wybawił. +Wisdom Mdr 25 19 10 10: Jeszcze bowiem pamiętali na one rzeczy, które się działy w ich mieszkaniu, jako miasto rodzaju źwierząt wydała ziemia muchy, a rzeka miasto ryb wielkość żab wypuściła. +Wisdom Mdr 25 19 11 11 A na ostatek widzieli nowy rodzaj ptastwa, gdy poruszeni chciwością, pożądali potraw używania. +Wisdom Mdr 25 19 12 12 Bo na pociechę chciwości, przyleciały im od morza przepiórki. I utrapienia przyszły na grzeszniki, nie bez tych, które się pierwej działy, znaków, przez gwałtowne pioruny; sprawiedliwie bowiem cierpieli wedle złości swoich. +Wisdom Mdr 25 19 13 13 Abowiem brzydliwszą nieludzkość okazowali, niektórzy nieznajomych gości nie przyjmowali, a drudzy dobre goście w niewolą wprawowali. +Wisdom Mdr 25 19 14 14 A nie tylko to, ale jeszcze inszy wzgląd ich był, bo oni nie radzi cudzoziemców przyjmowali. +Wisdom Mdr 25 19 15 15 A którzy z weselem tych przyjęli, którzy jednychże z nimi praw używali, okrutnemi boleściami utrapili. +Wisdom Mdr 25 19 16 16 A byli ślepotą zarażeni: jako oni we drzwiach sprawiedliwego, kiedy ogarnieni nagłą ciemnością szukał każdy przeszcia drzwi swoich. +Wisdom Mdr 25 19 17 17 Żywioły bowiem, gdy się jedne w drugie odmieniają, jako na arfie odmieniają się głosy, a wszytkie swój dźwięk zachowują: co się z samego przypatrowania pewnie obaczyć może. +Wisdom Mdr 25 19 18 18 Ziemskie bowiem rzeczy odmieniały się w wodne, a którekolwiek były pływające, wyłaziły na ziemię. +Wisdom Mdr 25 19 19 19 Ogień przemagał w wodzie nad moc swoję, a woda zapominała przyrodzenia gaszącego. +Wisdom Mdr 25 19 20 20 Płomienie przeciwnym obyczajem, źwierząt skazitelnych po nich chodzących mięsu nic nie szkodziły ani roztapiały onego dobrego pokarmu, który się łacno jako lód roztapiał. We wszytkich bowiem rzeczach uwielmożyłeś, Panie, lud twój i uczciłeś, a nie wzgardziłeś, każdego czasu i na każdym miejscu przy nich stojąc. Sirach Syr 26 1 1 Wszelka mądrość od Pana Boga jest i z nim zawsze była, i jest przed wieki. Sirach Syr 26 1 2 Piasek morski i krople dżdżowe, i dni wieków kto przeliczył? Wysokość niebios i szerokość ziemie, i głębokość przepaści kto zmierzył? Sirach Syr 26 1 3 Mądrość Bożą uprzedzającą wszytko kto wy szlakował? @@ -18661,1507 +18986,1510 @@ Sirach Syr 26 1 38 Bądź ich pilen, abyś snadź nie upadł i nie przywiódł z Sirach Syr 26 1 39 i aby nie odkrył Bóg tajemnic twoich a nie zrzucił cię wpośrzód zgromadzenia, Sirach Syr 26 1 40 żeś obłudnie przystąpił do Pana, a serce twe jest pełne zdrady i fałszu. Sirach Syr 26 2 1 Synu, przystępując do służby Bożej stój w sprawiedliwości i w bojaźni a przygotuj duszę swą na pokusę. -Sirach Syr 26 2 2 Poniż serce twe a cierp, nakłoń ucha twego a przyjmuj słowa rozumne, a nie skwapiaj się czasu przeciwnego. -Sirach Syr 26 2 3 Znoś oczekiwanie Boże: złącz się z Bogiem a trwaj aby urósł na końcu żywot twój. -Sirach Syr 26 2 4 Wszytko, co na cię przyjdzie, przyjmuj a w boleści trwaj, a w uniżeniu twoim miej derpliwość: -Sirach Syr 26 2 5 bo złoto i śrebro ogniem bywa próbowane a ludzie przyjemni w piecu utrapienia. -Sirach Syr 26 2 6 Wierz Bogu, a on cię wydźwignie i prostuj drogę twoję, a miej nadzieję w nim. Zachowaj bojaźń jego, a starzej się w nim. -Sirach Syr 26 2 7 Którzy się Pana boicie, czekajcie miłosierdzia jego a nie odstępujcie od niego, abyście nie upadli. -Sirach Syr 26 2 8 Którzy się Pana boicie, wierzcież mu, a nie zginie zapłata wasza. -Sirach Syr 26 2 9 Którzy się Pana boicie, miejcie nadzieję w nim, a przyjdzie wam w kochanie miłosierdzie. -Sirach Syr 26 2 10 Którzy się Pana boicie, miłujcie go, a będą oświecone serca wasze. -Sirach Syr 26 2 11 Przypatrzcie się, synowie, narodom ludzkim a wiedzcie, iż żaden nie był zawstydzon, który w Panu nadzieję miał. -Sirach Syr 26 2 12 Bo kto trwał w rozkazaniu jego, a był opuszczony? Abo kto wzywał go, a wzgardził im? -Sirach Syr 26 2 13 Gdyż dobrotliwy i miłosierny jest Bóg i odpuści grzechy w dzień utrapienia, i obrońcą jest wszytkim, którzy go w prawdzie szukają. -Sirach Syr 26 2 14 Biada człowiekowi dwoistego serca i ustam złośliwym, i rękam źle czyniącym, i grzesznikowi, który po ziemi chodzi dwiema drogami. -Sirach Syr 26 2 15 Biada tym, którzy są upadłego serca, którzy nie wierzą Bogu, a przetoż też nie będą mieli obrony od niego. -Sirach Syr 26 2 16 Biada tym, którzy utracili cierpliwość i którzy opuścili drogi proste i udali się krzywemi drogami -Sirach Syr 26 2 17 A cóż ci uczynią, kiedy pocznie wglądać Pan? -Sirach Syr 26 2 18 Którzy się boją Pana, nie będą niewierni słowu jego, a którzy go miłują, będą strzec drogi jego. -Sirach Syr 26 2 19 Którzy się boją Pana, będą się pytać o tym, co mu się podoba, a którzy go miłują, będą napełnieni Zakonu jego. -Sirach Syr 26 2 20 Którzy się boją Pana, przygotują serca swe, a przed oczyma jego poświęcą duszę swoję. -Sirach Syr 26 2 21 Którzy się Pana boją, strzegą przykazania jego, i cierpliwość mieć będą aż do wejźrzenia jego, -Sirach Syr 26 2 22 mówiąc: Jeśli pokutować nie będziemy, wpadniem w ręce Pańskie, a nie w ręce ludzkie. -Sirach Syr 26 2 23 Bo wedle wielkości jego, tak i miłosierdzie jego z nim jest. +Sirach Syr 26 2 2 2 Poniż serce twe a cierp, nakłoń ucha twego a przyjmuj słowa rozumne, a nie skwapiaj się czasu przeciwnego. +Sirach Syr 26 2 3 3 Znoś oczekiwanie Boże: złącz się z Bogiem a trwaj aby urósł na końcu żywot twój. +Sirach Syr 26 2 4 4 Wszytko, co na cię przyjdzie, przyjmuj a w boleści trwaj, a w uniżeniu twoim miej derpliwość: +Sirach Syr 26 2 5 5 bo złoto i śrebro ogniem bywa próbowane a ludzie przyjemni w piecu utrapienia. +Sirach Syr 26 2 6 6 Wierz Bogu, a on cię wydźwignie i prostuj drogę twoję, a miej nadzieję w nim. Zachowaj bojaźń jego, a starzej się w nim. +Sirach Syr 26 2 7 7 Którzy się Pana boicie, czekajcie miłosierdzia jego a nie odstępujcie od niego, abyście nie upadli. +Sirach Syr 26 2 8 8 Którzy się Pana boicie, wierzcież mu, a nie zginie zapłata wasza. +Sirach Syr 26 2 9 9 Którzy się Pana boicie, miejcie nadzieję w nim, a przyjdzie wam w kochanie miłosierdzie. +Sirach Syr 26 2 10 10 Którzy się Pana boicie, miłujcie go, a będą oświecone serca wasze. +Sirach Syr 26 2 11 11 Przypatrzcie się, synowie, narodom ludzkim a wiedzcie, iż żaden nie był zawstydzon, który w Panu nadzieję miał. +Sirach Syr 26 2 12 12 Bo kto trwał w rozkazaniu jego, a był opuszczony? Abo kto wzywał go, a wzgardził im? +Sirach Syr 26 2 13 13 Gdyż dobrotliwy i miłosierny jest Bóg i odpuści grzechy w dzień utrapienia, i obrońcą jest wszytkim, którzy go w prawdzie szukają. +Sirach Syr 26 2 14 14 Biada człowiekowi dwoistego serca i ustam złośliwym, i rękam źle czyniącym, i grzesznikowi, który po ziemi chodzi dwiema drogami. +Sirach Syr 26 2 15 15 Biada tym, którzy są upadłego serca, którzy nie wierzą Bogu, a przetoż też nie będą mieli obrony od niego. +Sirach Syr 26 2 16 16 Biada tym, którzy utracili cierpliwość i którzy opuścili drogi proste i udali się krzywemi drogami +Sirach Syr 26 2 17 17 A cóż ci uczynią, kiedy pocznie wglądać Pan? +Sirach Syr 26 2 18 18 Którzy się boją Pana, nie będą niewierni słowu jego, a którzy go miłują, będą strzec drogi jego. +Sirach Syr 26 2 19 19 Którzy się boją Pana, będą się pytać o tym, co mu się podoba, a którzy go miłują, będą napełnieni Zakonu jego. +Sirach Syr 26 2 20 20 Którzy się boją Pana, przygotują serca swe, a przed oczyma jego poświęcą duszę swoję. +Sirach Syr 26 2 21 21 Którzy się Pana boją, strzegą przykazania jego, i cierpliwość mieć będą aż do wejźrzenia jego, +Sirach Syr 26 2 22 22 mówiąc: Jeśli pokutować nie będziemy, wpadniem w ręce Pańskie, a nie w ręce ludzkie. +Sirach Syr 26 2 23 23 Bo wedle wielkości jego, tak i miłosierdzie jego z nim jest. Sirach Syr 26 3 1 Synowie mądrości zgromadzenie sprawiedliwych, a rodzaj ich posłuszeństwo i miłość. -Sirach Syr 26 3 2 Wyroku ojcowskiego słuchajcie, synowie, i tak czyńcie, abyście zbawieni byli. -Sirach Syr 26 3 3 Bóg bowiem ojca w syniech uczcił i prawo macierzyńskie wyciągając utwierdził nad syny. -Sirach Syr 26 3 4 Kto miłuje Boga, uprosi odpuszczenie grzechów i powściągnie się od nich, a na modlitwie powszedniej wysłuchan będzie. -Sirach Syr 26 3 5 A jako który skarbi, tak i kto ma w uczciwości matkę swą. -Sirach Syr 26 3 6 Kto czci ojca swego, doczeka pociechy z dziatek, a w dzień modlitwy swej wysłuchan będzie. -Sirach Syr 26 3 7 Kto czci ojca swego, będzie długo żyw, a kto jest posłuszen ojcu, ochłodzi matkę. -Sirach Syr 26 3 8 Kto się boi Pana, ten czci rodzice i jako panom służyć będzie tym, którzy go porodzili. -Sirach Syr 26 3 9 Uczynkiem i mową, i wszelką cierpliwością czci ojca twego, -Sirach Syr 26 3 10 aby na cię przyszło błogosławieństwo od niego, a błogosławieństwo jego, aby aż do końca trwało. -Sirach Syr 26 3 11 Błogosławieństwo ojcowskie utwierdza domy dziatek, a przeklęctwo macierzyńskie wywraca fundamenty. -Sirach Syr 26 3 12 Nie chłub się z zelżywości ojca twego, bo nie jest tobie ku sławie zelżywość jego, -Sirach Syr 26 3 13 sława bowiem człowiecza z uczciwości ojca jego, a sromota synowska ociec beze czci. -Sirach Syr 26 3 14 Synu, wspomagaj starość ojca twego, a nie zasmucaj go za żywota jego, -Sirach Syr 26 3 15 a jeśli na baczeniu ustanie, odpuść, a nie wzgardząj go w sile twojej: bo miłosierdzie ojcu pokazane nie przyjdzie w zapamiętanie. -Sirach Syr 26 3 16 Abowiem za grzech matczyn będzie-ć oddano dobro -Sirach Syr 26 3 17 i będzie-ć budowano w sprawiedliwości, a czasu utrapienia wspomnią na cię, a jako lód w pogodę rozpłyną się grzechy twoje. -Sirach Syr 26 3 18 O jako złą sławę ma, który opuszcza ojca, a przeklęty jest od Boga, który drażni matkę! -Sirach Syr 26 3 19 Synu, rzeczy twe odprawuj w cichości, a będziesz miłowan nad chwałę ludzką. -Sirach Syr 26 3 20 Imeś jest więtszy, pokorniej się we wszytkim zachowaj i najdziesz łaskę przed Bogiem, -Sirach Syr 26 3 21 bo wielka moc Boga samego, a od pokornych uczczon bywa. -Sirach Syr 26 3 22 Wyższych rzeczy nad cię nie pytaj się a mocniejszych nad cię nie badaj się: ale cóć Bóg rozkazał, to rozmyślaj zawźdy, a w wielu uczynkach jego nie bądź dworny. -Sirach Syr 26 3 23 Bo nie potrzeba tobie, abyś skryte rzeczy oczyma twemi upatrował. -Sirach Syr 26 3 24 W rzeczach niepotrzebnych nie zabawią się rozmaicie, a w wielu uczynkach jego nie będziesz dworny. -Sirach Syr 26 3 25 Wiele rzeczy bowiem tobie nad rozum ludzki są pokazane. -Sirach Syr 26 3 26 Wiele też ludzi omyliło ich domniemanie i myśli ich w próżności zatrzymało. -Sirach Syr 26 3 27 Serce twarde źle się na ostatek będzie miało, a kto miłuje niebezpieczeństwo, w nim zginie. -Sirach Syr 26 3 28 Serce, które chodzi dwiema drogami, nie będzie miało szczęścia, a człowiek złego serca potknie się na nich. -Sirach Syr 26 3 29 Serce złośliwe będzie obciążone boleściami, a grzesznik do grzeszenia przyda. -Sirach Syr 26 3 30 Zbór pysznych nie będzie miał zdrowia, szczep bowiem grzechu rozkorzeni się w nich, a nie będzie zrozumian. -Sirach Syr 26 3 31 Serce mądrego bywa poznane w mądrości, a ucho dobre słuchać będzie mądrości ze wszystką pilnością. -Sirach Syr 26 3 32 Mądre serce i rozumne wstrzyma się od grzechów, a w uczynkach sprawiedliwości będzie miało szczęście. -Sirach Syr 26 3 33 Ogień gorający gasi woda, a jałmużna grzechom się przeciwia, -Sirach Syr 26 3 34 a Bóg jest opiekunem tego, który nagradza łaskę: pamięta nań na po tym, a czasu upadku swego najdzie pokrzepienie. +Sirach Syr 26 3 2 2 Wyroku ojcowskiego słuchajcie, synowie, i tak czyńcie, abyście zbawieni byli. +Sirach Syr 26 3 3 3 Bóg bowiem ojca w syniech uczcił i prawo macierzyńskie wyciągając utwierdził nad syny. +Sirach Syr 26 3 4 4 Kto miłuje Boga, uprosi odpuszczenie grzechów i powściągnie się od nich, a na modlitwie powszedniej wysłuchan będzie. +Sirach Syr 26 3 5 5 A jako który skarbi, tak i kto ma w uczciwości matkę swą. +Sirach Syr 26 3 6 6 Kto czci ojca swego, doczeka pociechy z dziatek, a w dzień modlitwy swej wysłuchan będzie. +Sirach Syr 26 3 7 7 Kto czci ojca swego, będzie długo żyw, a kto jest posłuszen ojcu, ochłodzi matkę. +Sirach Syr 26 3 8 8 Kto się boi Pana, ten czci rodzice i jako panom służyć będzie tym, którzy go porodzili. +Sirach Syr 26 3 9 9 Uczynkiem i mową, i wszelką cierpliwością czci ojca twego, +Sirach Syr 26 3 10 10 aby na cię przyszło błogosławieństwo od niego, a błogosławieństwo jego, aby aż do końca trwało. +Sirach Syr 26 3 11 11 Błogosławieństwo ojcowskie utwierdza domy dziatek, a przeklęctwo macierzyńskie wywraca fundamenty. +Sirach Syr 26 3 12 12 Nie chłub się z zelżywości ojca twego, bo nie jest tobie ku sławie zelżywość jego, +Sirach Syr 26 3 13 13 sława bowiem człowiecza z uczciwości ojca jego, a sromota synowska ociec beze czci. +Sirach Syr 26 3 14 14 Synu, wspomagaj starość ojca twego, a nie zasmucaj go za żywota jego, +Sirach Syr 26 3 15 15 a jeśli na baczeniu ustanie, odpuść, a nie wzgardząj go w sile twojej: bo miłosierdzie ojcu pokazane nie przyjdzie w zapamiętanie. +Sirach Syr 26 3 16 16 Abowiem za grzech matczyn będzie-ć oddano dobro +Sirach Syr 26 3 17 17 i będzie-ć budowano w sprawiedliwości, a czasu utrapienia wspomnią na cię, a jako lód w pogodę rozpłyną się grzechy twoje. +Sirach Syr 26 3 18 18 O jako złą sławę ma, który opuszcza ojca, a przeklęty jest od Boga, który drażni matkę! +Sirach Syr 26 3 19 19 Synu, rzeczy twe odprawuj w cichości, a będziesz miłowan nad chwałę ludzką. +Sirach Syr 26 3 20 20 Imeś jest więtszy, pokorniej się we wszytkim zachowaj i najdziesz łaskę przed Bogiem, +Sirach Syr 26 3 21 21 bo wielka moc Boga samego, a od pokornych uczczon bywa. +Sirach Syr 26 3 22 22 Wyższych rzeczy nad cię nie pytaj się a mocniejszych nad cię nie badaj się: ale cóć Bóg rozkazał, to rozmyślaj zawźdy, a w wielu uczynkach jego nie bądź dworny. +Sirach Syr 26 3 23 23 Bo nie potrzeba tobie, abyś skryte rzeczy oczyma twemi upatrował. +Sirach Syr 26 3 24 24 W rzeczach niepotrzebnych nie zabawią się rozmaicie, a w wielu uczynkach jego nie będziesz dworny. +Sirach Syr 26 3 25 25 Wiele rzeczy bowiem tobie nad rozum ludzki są pokazane. +Sirach Syr 26 3 26 26 Wiele też ludzi omyliło ich domniemanie i myśli ich w próżności zatrzymało. +Sirach Syr 26 3 27 27 Serce twarde źle się na ostatek będzie miało, a kto miłuje niebezpieczeństwo, w nim zginie. +Sirach Syr 26 3 28 28 Serce, które chodzi dwiema drogami, nie będzie miało szczęścia, a człowiek złego serca potknie się na nich. +Sirach Syr 26 3 29 29 Serce złośliwe będzie obciążone boleściami, a grzesznik do grzeszenia przyda. +Sirach Syr 26 3 30 30 Zbór pysznych nie będzie miał zdrowia, szczep bowiem grzechu rozkorzeni się w nich, a nie będzie zrozumian. +Sirach Syr 26 3 31 31 Serce mądrego bywa poznane w mądrości, a ucho dobre słuchać będzie mądrości ze wszystką pilnością. +Sirach Syr 26 3 32 32 Mądre serce i rozumne wstrzyma się od grzechów, a w uczynkach sprawiedliwości będzie miało szczęście. +Sirach Syr 26 3 33 33 Ogień gorający gasi woda, a jałmużna grzechom się przeciwia, +Sirach Syr 26 3 34 34 a Bóg jest opiekunem tego, który nagradza łaskę: pamięta nań na po tym, a czasu upadku swego najdzie pokrzepienie. Sirach Syr 26 4 1 Synu, nie odejmuj jałmużny ubogiemu a oczu twoich nie odwracaj od ubogiego. -Sirach Syr 26 4 2 Nie wzgardzaj dusze łaknącej i nie drażni ubogiego w niedostatku jego. -Sirach Syr 26 4 3 Nie trap serca człowieka niedostatecznego a nie odwłaczaj datku uciśnionemu. -Sirach Syr 26 4 4 Nie odrzucaj prośby utrapionego a nie odwracaj oblicza twego od potrzebującego. -Sirach Syr 26 4 5 Nie odwracaj oczu twoich od ubogiego dla gniewu a nie dopuszczaj proszącym z tyłu cię przeklinać: -Sirach Syr 26 4 6 bo tego, który cię w gorzkości dusze przeklina, modlitwa wysłuchana będzie, a wysłucha go ten, który go stworzył. -Sirach Syr 26 4 7 Zgromadzeniu ubogich staw się łaskawym, a starszemu poniżaj duszę twoję, a przełożonemu nakłoń głowę swoję. -Sirach Syr 26 4 8 Nakłoń ubogiemu bez smutku ucha twego i oddaj dług twój a odpowiedz mu spokojnie w cichości. -Sirach Syr 26 4 9 Wybaw tego, który krzywdę cierpi z ręki pysznego, a nie kwaśno znoś na duszy twojej. -Sirach Syr 26 4 10 Na sądzie bądź miłosierny sierotom jako ociec, a matce ich miasto męża: -Sirach Syr 26 4 11 I będziesz ty jako syn Nawyższego posłuszny, i smiłuje się nad tobą więcej niżli matka. -Sirach Syr 26 4 12 Mądrość synom swym wdycha żywot i wspomaga tych, którzy jej szukają, i w przód pójdzie w drodze sprawiedliwości. -Sirach Syr 26 4 13 A kto ją miłuje, miłuje żywot, a którzy by czuli do niej, osięgną słodkość jej. -Sirach Syr 26 4 14 Którzy ją otrzymają, odziedziczą żywot, a gdzie wnidzie, Bóg będzie błogosławić. -Sirach Syr 26 4 15 Którzy jej służą, będą posłuszni Świętego, a tych, którzy ją miłują, Bóg miłuje. -Sirach Syr 26 4 16 Kto jej słucha, będzie sądził narody, a który na nię patrzy, bezpiecznie mieszkać będzie. -Sirach Syr 26 4 17 Jeśli jej uwierzy, odziedziczy ją i będą w potwierdzeniu potomkowie jego, -Sirach Syr 26 4 18 bo w doświadczaniu z nim chodzi a naprzód go obiera. -Sirach Syr 26 4 19 Strach i bojaźń, i doświadczenie nawiedzie nań i utrapi go utrapieniem nauki swej, aż go doświadczy w myślach jego i uwierzy duszy jego. -Sirach Syr 26 4 20 I umocni go, i drogę prostą przywiedzie do niego, i uweseli go, -Sirach Syr 26 4 21 odkryje mu tajemnice swoje, i skarbić będzie nad nim umiejętność i rozumienie sprawiedliwości. -Sirach Syr 26 4 22 Ale jeśli się obłądzi, opuści go i poda go w ręce nieprzyjaciela jego. -Sirach Syr 26 4 23 Synu, pilnuj czasu a strzeż się złego. -Sirach Syr 26 4 24 Nie wstydaj się mówić prawdy, za duszę twoję. -Sirach Syr 26 4 25 Bo jest wstyd przywodzący grzech, a jest wstyd przywodzący sławę i łaskę. -Sirach Syr 26 4 26 Nie miej względu na osobę przeciw osobie twojej ani na kłamstwo, przeciw duszy twojej. -Sirach Syr 26 4 27 Nie wstydź się bliźniego twego w upadku jego -Sirach Syr 26 4 28 ani zawściągaj słowa czasu zbawiennego, nie kryj mądrości twej w ozdobie swej. -Sirach Syr 26 4 29 Bo mądrość poznana bywa z języka, a smysł i umiejętność i nauka z mowy roztropnego, i stateczność z uczynków sprawiedliwych. -Sirach Syr 26 4 30 Nie sprzeciwiaj się słowu prawdziwemu żadnym obyczajem i sromaj się kłamstwa nieumiejętności twojej. -Sirach Syr 26 4 31 Nie wstydaj się spowiadać grzechów twoich a nie poddawaj się każdemu człowiekowi za grzech -Sirach Syr 26 4 32 Nie sprzeciwiaj się obliczu możnego a nie usiłuj przeciw bystrości rzeki. -Sirach Syr 26 4 33 Za sprawiedliwością bojuj za duszę twoję i bij się o prawdę aż do śmierci, a Bóg za cię zwalczy nieprzyjacioły twoje. -Sirach Syr 26 4 34 Nie bądź prędkim w języku twoim, a niepożytecznym i niedbałym w uczynkach twoich. -Sirach Syr 26 4 35 Nie bądź jako lew w domu twym wywracając domowniki twoje a obciążając poddane tobie. -Sirach Syr 26 4 36 Niech nie będzie ręka twoja wyciągniona ku braniu, a skurczona ku dawaniu. +Sirach Syr 26 4 2 2 Nie wzgardzaj dusze łaknącej i nie drażni ubogiego w niedostatku jego. +Sirach Syr 26 4 3 3 Nie trap serca człowieka niedostatecznego a nie odwłaczaj datku uciśnionemu. +Sirach Syr 26 4 4 4 Nie odrzucaj prośby utrapionego a nie odwracaj oblicza twego od potrzebującego. +Sirach Syr 26 4 5 5 Nie odwracaj oczu twoich od ubogiego dla gniewu a nie dopuszczaj proszącym z tyłu cię przeklinać: +Sirach Syr 26 4 6 6 bo tego, który cię w gorzkości dusze przeklina, modlitwa wysłuchana będzie, a wysłucha go ten, który go stworzył. +Sirach Syr 26 4 7 7 Zgromadzeniu ubogich staw się łaskawym, a starszemu poniżaj duszę twoję, a przełożonemu nakłoń głowę swoję. +Sirach Syr 26 4 8 8 Nakłoń ubogiemu bez smutku ucha twego i oddaj dług twój a odpowiedz mu spokojnie w cichości. +Sirach Syr 26 4 9 9 Wybaw tego, który krzywdę cierpi z ręki pysznego, a nie kwaśno znoś na duszy twojej. +Sirach Syr 26 4 10 10 Na sądzie bądź miłosierny sierotom jako ociec, a matce ich miasto męża: +Sirach Syr 26 4 11 11 I będziesz ty jako syn Nawyższego posłuszny, i smiłuje się nad tobą więcej niżli matka. +Sirach Syr 26 4 12 12 Mądrość synom swym wdycha żywot i wspomaga tych, którzy jej szukają, i w przód pójdzie w drodze sprawiedliwości. +Sirach Syr 26 4 13 13 A kto ją miłuje, miłuje żywot, a którzy by czuli do niej, osięgną słodkość jej. +Sirach Syr 26 4 14 14 Którzy ją otrzymają, odziedziczą żywot, a gdzie wnidzie, Bóg będzie błogosławić. +Sirach Syr 26 4 15 15 Którzy jej służą, będą posłuszni Świętego, a tych, którzy ją miłują, Bóg miłuje. +Sirach Syr 26 4 16 16 Kto jej słucha, będzie sądził narody, a który na nię patrzy, bezpiecznie mieszkać będzie. +Sirach Syr 26 4 17 17 Jeśli jej uwierzy, odziedziczy ją i będą w potwierdzeniu potomkowie jego, +Sirach Syr 26 4 18 18 bo w doświadczaniu z nim chodzi a naprzód go obiera. +Sirach Syr 26 4 19 19 Strach i bojaźń, i doświadczenie nawiedzie nań i utrapi go utrapieniem nauki swej, aż go doświadczy w myślach jego i uwierzy duszy jego. +Sirach Syr 26 4 20 20 I umocni go, i drogę prostą przywiedzie do niego, i uweseli go, +Sirach Syr 26 4 21 21 odkryje mu tajemnice swoje, i skarbić będzie nad nim umiejętność i rozumienie sprawiedliwości. +Sirach Syr 26 4 22 22 Ale jeśli się obłądzi, opuści go i poda go w ręce nieprzyjaciela jego. +Sirach Syr 26 4 23 23 Synu, pilnuj czasu a strzeż się złego. +Sirach Syr 26 4 24 24 Nie wstydaj się mówić prawdy, za duszę twoję. +Sirach Syr 26 4 25 25 Bo jest wstyd przywodzący grzech, a jest wstyd przywodzący sławę i łaskę. +Sirach Syr 26 4 26 26 Nie miej względu na osobę przeciw osobie twojej ani na kłamstwo, przeciw duszy twojej. +Sirach Syr 26 4 27 27 Nie wstydź się bliźniego twego w upadku jego +Sirach Syr 26 4 28 28 ani zawściągaj słowa czasu zbawiennego, nie kryj mądrości twej w ozdobie swej. +Sirach Syr 26 4 29 29 Bo mądrość poznana bywa z języka, a smysł i umiejętność i nauka z mowy roztropnego, i stateczność z uczynków sprawiedliwych. +Sirach Syr 26 4 30 30 Nie sprzeciwiaj się słowu prawdziwemu żadnym obyczajem i sromaj się kłamstwa nieumiejętności twojej. +Sirach Syr 26 4 31 31 Nie wstydaj się spowiadać grzechów twoich a nie poddawaj się każdemu człowiekowi za grzech +Sirach Syr 26 4 32 32 Nie sprzeciwiaj się obliczu możnego a nie usiłuj przeciw bystrości rzeki. +Sirach Syr 26 4 33 33 Za sprawiedliwością bojuj za duszę twoję i bij się o prawdę aż do śmierci, a Bóg za cię zwalczy nieprzyjacioły twoje. +Sirach Syr 26 4 34 34 Nie bądź prędkim w języku twoim, a niepożytecznym i niedbałym w uczynkach twoich. +Sirach Syr 26 4 35 35 Nie bądź jako lew w domu twym wywracając domowniki twoje a obciążając poddane tobie. +Sirach Syr 26 4 36 36 Niech nie będzie ręka twoja wyciągniona ku braniu, a skurczona ku dawaniu. Sirach Syr 26 5 1 Nie patrz na majętności niesprawiedliwe a nie mów: Mam dosyć żywności, boć nic nie pomoże czasu pomsty i utrapienia. -Sirach Syr 26 5 2 Nie naszladuj w mocy twej żądzy serca twego a nie mów. Jakom przemógł? -Sirach Syr 26 5 3 Abo: Kto mię podbije za uczynki moje? Abowiem Bóg mszcząc się mścić się będzie. -Sirach Syr 26 5 4 Nie mów: Zgrzeszyłem, a cóż mi się złego zstało? Abowiem Nawyższy jest derpliwy oddawacz. -Sirach Syr 26 5 5 Za odpuszczony grzech nie bądź bez bojaźni ani przykładaj grzechu do grzechu. -Sirach Syr 26 5 6 nie mów: Miłosierdzie Pańskie wielkie jest, smiłuje się nad mnóstwem grzechów moich. -Sirach Syr 26 5 7 Miłosierdzie bowiem i gniew prędko przybliżają się od niego, a na grzeszniki patrzy gniew jego. -Sirach Syr 26 5 8 Nie omieszkawaj nawrócić się do Pana a nie odkładaj ode dnia do dnia, -Sirach Syr 26 5 9 nagle bowiem przyjdzie gniew jego, a czasu pomsty zagubi cię. -Sirach Syr 26 5 10 Nie frasuj się o bogactwa niesprawiedliwe, boć nie pomogą w dzień utrapienia i pomsty. -Sirach Syr 26 5 11 Nie chwiej się od każdego wiatru i nie każdą drogą chodź, bo tak doświadczon bywa każdy grzesznik rozdwojonego języka. -Sirach Syr 26 5 12 Bądź stateczny w drodze Pańskiej i w prawdzie umysłu twego, i w umiejętności, a niech cię naszladuje słowo pokoju i sprawiedliwości. -Sirach Syr 26 5 13 Bądź dchy ku słuchaniu słowa, abyś wyrozumiał, a z mądrością dawaj odpowiedź prawdziwą. -Sirach Syr 26 5 14 Jeśli masz rozum, odpowiadaj bliźniemu, a jeśli nie, niech będzie ręka twoja na ustach twoich, by cię nie podchwycono w nieobacznym dowie, a byłbyś zawstydzon. -Sirach Syr 26 5 15 Cześć i chwała w mowie roztropnego, lecz język niebacznego jest upadek jego. -Sirach Syr 26 5 16 Niechaj cię nie zową obmówcą a językiem twoim nie daj się poimać i zawstydzać. -Sirach Syr 26 5 17 Bo nad złodziejem jest sromota i żałość, a na człowieka dwoistego języka złe potępienie, a na obmówcę nienawiść i nieprzyjaźń, i sromota. -Sirach Syr 26 5 18 Usprawiedliwiaj jednako małego i wielldego. +Sirach Syr 26 5 2 2 Nie naszladuj w mocy twej żądzy serca twego a nie mów. Jakom przemógł? +Sirach Syr 26 5 3 3 Abo: Kto mię podbije za uczynki moje? Abowiem Bóg mszcząc się mścić się będzie. +Sirach Syr 26 5 4 4 Nie mów: Zgrzeszyłem, a cóż mi się złego zstało? Abowiem Nawyższy jest derpliwy oddawacz. +Sirach Syr 26 5 5 5 Za odpuszczony grzech nie bądź bez bojaźni ani przykładaj grzechu do grzechu. +Sirach Syr 26 5 6 6 nie mów: Miłosierdzie Pańskie wielkie jest, smiłuje się nad mnóstwem grzechów moich. +Sirach Syr 26 5 7 7 Miłosierdzie bowiem i gniew prędko przybliżają się od niego, a na grzeszniki patrzy gniew jego. +Sirach Syr 26 5 8 8 Nie omieszkawaj nawrócić się do Pana a nie odkładaj ode dnia do dnia, +Sirach Syr 26 5 9 9 nagle bowiem przyjdzie gniew jego, a czasu pomsty zagubi cię. +Sirach Syr 26 5 10 10 Nie frasuj się o bogactwa niesprawiedliwe, boć nie pomogą w dzień utrapienia i pomsty. +Sirach Syr 26 5 11 11 Nie chwiej się od każdego wiatru i nie każdą drogą chodź, bo tak doświadczon bywa każdy grzesznik rozdwojonego języka. +Sirach Syr 26 5 12 12 Bądź stateczny w drodze Pańskiej i w prawdzie umysłu twego, i w umiejętności, a niech cię naszladuje słowo pokoju i sprawiedliwości. +Sirach Syr 26 5 13 13 Bądź dchy ku słuchaniu słowa, abyś wyrozumiał, a z mądrością dawaj odpowiedź prawdziwą. +Sirach Syr 26 5 14 14 Jeśli masz rozum, odpowiadaj bliźniemu, a jeśli nie, niech będzie ręka twoja na ustach twoich, by cię nie podchwycono w nieobacznym dowie, a byłbyś zawstydzon. +Sirach Syr 26 5 15 15 Cześć i chwała w mowie roztropnego, lecz język niebacznego jest upadek jego. +Sirach Syr 26 5 16 16 Niechaj cię nie zową obmówcą a językiem twoim nie daj się poimać i zawstydzać. +Sirach Syr 26 5 17 17 Bo nad złodziejem jest sromota i żałość, a na człowieka dwoistego języka złe potępienie, a na obmówcę nienawiść i nieprzyjaźń, i sromota. +Sirach Syr 26 5 18 18 Usprawiedliwiaj jednako małego i wielldego. Sirach Syr 26 6 1 Nie stawaj się bliźniemu z przyjadela nieprzyjadelem, złą sławę bowiem i sromotę zły człowiek odziedziczy i wszelki grzesznik zazdrościwy i dwoistego języka. -Sirach Syr 26 6 2 Nie wynoś się w myśli dusze twojej jako byk, aby snadź nie była zrażona moc twoja przez głupstwo -Sirach Syr 26 6 3 a nie pożarła liścia twego i potraciła owocu twego, a zostałbyś jako drzewo suche na puszczy. -Sirach Syr 26 6 4 Dusza bowiem złościwa zatraci tego, kto ją ma, i podaje go podechą nieprzyjaciołom, i przywiedzie w dział niezbożników. -Sirach Syr 26 6 5 Wdzięczne słowo rozmnaża przyjacioły i ubłaga nieprzyjadele a język wymowny w dobrym człowiecze obfituje. -Sirach Syr 26 6 6 Miej wiele życzliwych, a od porady miej jednego z tysiąca. -Sirach Syr 26 6 7 Jeśli nabywasz przyjaciela, przez doświadczenie go nabywaj, a niełacno mu wierz. -Sirach Syr 26 6 8 Bo jest przyjadel według czasu swego, a nie wytrwa w dzień utrapienia. -Sirach Syr 26 6 9 I jest przyjadel, który się obraca do nieprzyjaźni, i jest przyjadel, który nienawiść i swar, i hańbę objawi. -Sirach Syr 26 6 10 A jest przyjadel, towarzysz stołu, i nie zetrwa czasu potrzeby. -Sirach Syr 26 6 11 Przyjadel jeśli wytrwa statecznie, będzie tobie jako rówiennik, a między domowniki twemi bezpiecznie sobie poczynać będzie. -Sirach Syr 26 6 12 Jeśli się uniży przeciw tobie a skryje się przed tobą, jednomyślną będziesz miał przyjaźń dobrą. -Sirach Syr 26 6 13 Odłącz się od nieprzyjaciół twoich, a bądź ostrożny z przyjacioły twemi. -Sirach Syr 26 6 14 Wierny przyjaciel jest mocna obrona, a kto go nalazł, skarb nalazł. -Sirach Syr 26 6 15 Wiernemu przyjacielowi nie masz porównania i nie masz godnej wagi złota i śrebra przeciw dobroci wiary jego. -Sirach Syr 26 6 16 Przyjaciel wierny lekarstwo żywota i nieśmiertelności, a którzy się boją Pana, najdą go. -Sirach Syr 26 6 17 Kto się Boga boi, równie będzie miał przyjacielstwo dobre, bo jakim on jest, takim będzie i przyjadel jego. -Sirach Syr 26 6 18 Synu, od młodości twojej przyjmuj naukę, a najdziesz mądrość aż do szedziwości. -Sirach Syr 26 6 19 Jako ten, który orze i sieje, przychodź do niej a czekaj dobrych jej owoców. -Sirach Syr 26 6 20 Niewiele się bowiem spracujesz robiąc około niej, a rychło będziesz używał pożytków jej. -Sirach Syr 26 6 21 Jako przykra zbytnie jest mądrość nieumiejętnym ludziom i nie wytrwa w niej głupi. -Sirach Syr 26 6 22 Jako moc kamienia będzie w nich doświadczenie, a bez omieszkania odrzucą ją. -Sirach Syr 26 6 23 Mądrość bowiem nauki jest wedle imienia swego i nie jest wielom znajoma, a którym jest znajoma, trwa aż do widzenia Bożego. -Sirach Syr 26 6 24 Słuchaj, synu, a przyjmi radę rozumu, a nie odrzucaj rady mojej. -Sirach Syr 26 6 25 Podaj nogę twoję w pęta jej i szyję twoję do łańcucha jej; -Sirach Syr 26 6 26 podłóż ramię twoje a noś ją, a niech ci się nie przykrzą związki jej. -Sirach Syr 26 6 27 Ze wszytkiego umysłu twego przychodź do niej, a ze wszytkiej mocy twej strzeż dróg jej. -Sirach Syr 26 6 28 Szukaj jej, a oznajmi się tobie, a dostawszy, nie opuszczaj jej: -Sirach Syr 26 6 29 bo na ostatek najdziesz w niej odpoczynienie a obród-ć się w kochanie -Sirach Syr 26 6 30 i będą tobie pęta jej obroną mocną i stałym fundamentem, a łańcuchy jej szatą chwały, -Sirach Syr 26 6 31 bo ubiór żywota jest w niej, a związki jej zawieszenie zbawienne. -Sirach Syr 26 6 32 W szatę chwały obleczesz ją a koronę radości włożysz na się. -Sirach Syr 26 6 33 Synu, będzieszli mię słuchał, nauczysz się, a jeśli przyłożysz myśli twej, mądrym będziesz. -Sirach Syr 26 6 34 Jeśli nakłonisz ucha twego, pojmiesz naukę, a jeślić miło będzie słuchać, mądrym zostaniesz. -Sirach Syr 26 6 35 Stawaj w gromadzie starców roztropnych a przyłączaj się z serca mądrości ich: abyś wszelką powieść Boską słyszeć mógł a przypowieści chwały godne abyć tajne nie były. -Sirach Syr 26 6 36 A ujźrzyszli mądrego, porań się do niego a noga twoja niechaj trze progi drzwi jego. -Sirach Syr 26 6 37 Myśl twoję miej w przykazaniu Bożym i w mandadech jego nabardziej bądź ustawiczny: a on tobie da serce i pożądanie mądrości będzie dano tobie. +Sirach Syr 26 6 2 2 Nie wynoś się w myśli dusze twojej jako byk, aby snadź nie była zrażona moc twoja przez głupstwo +Sirach Syr 26 6 3 3 a nie pożarła liścia twego i potraciła owocu twego, a zostałbyś jako drzewo suche na puszczy. +Sirach Syr 26 6 4 4 Dusza bowiem złościwa zatraci tego, kto ją ma, i podaje go podechą nieprzyjaciołom, i przywiedzie w dział niezbożników. +Sirach Syr 26 6 5 5 Wdzięczne słowo rozmnaża przyjacioły i ubłaga nieprzyjadele a język wymowny w dobrym człowiecze obfituje. +Sirach Syr 26 6 6 6 Miej wiele życzliwych, a od porady miej jednego z tysiąca. +Sirach Syr 26 6 7 7 Jeśli nabywasz przyjaciela, przez doświadczenie go nabywaj, a niełacno mu wierz. +Sirach Syr 26 6 8 8 Bo jest przyjadel według czasu swego, a nie wytrwa w dzień utrapienia. +Sirach Syr 26 6 9 9 I jest przyjadel, który się obraca do nieprzyjaźni, i jest przyjadel, który nienawiść i swar, i hańbę objawi. +Sirach Syr 26 6 10 10 A jest przyjadel, towarzysz stołu, i nie zetrwa czasu potrzeby. +Sirach Syr 26 6 11 11 Przyjadel jeśli wytrwa statecznie, będzie tobie jako rówiennik, a między domowniki twemi bezpiecznie sobie poczynać będzie. +Sirach Syr 26 6 12 12 Jeśli się uniży przeciw tobie a skryje się przed tobą, jednomyślną będziesz miał przyjaźń dobrą. +Sirach Syr 26 6 13 13 Odłącz się od nieprzyjaciół twoich, a bądź ostrożny z przyjacioły twemi. +Sirach Syr 26 6 14 14 Wierny przyjaciel jest mocna obrona, a kto go nalazł, skarb nalazł. +Sirach Syr 26 6 15 15 Wiernemu przyjacielowi nie masz porównania i nie masz godnej wagi złota i śrebra przeciw dobroci wiary jego. +Sirach Syr 26 6 16 16 Przyjaciel wierny lekarstwo żywota i nieśmiertelności, a którzy się boją Pana, najdą go. +Sirach Syr 26 6 17 17 Kto się Boga boi, równie będzie miał przyjacielstwo dobre, bo jakim on jest, takim będzie i przyjadel jego. +Sirach Syr 26 6 18 18 Synu, od młodości twojej przyjmuj naukę, a najdziesz mądrość aż do szedziwości. +Sirach Syr 26 6 19 19 Jako ten, który orze i sieje, przychodź do niej a czekaj dobrych jej owoców. +Sirach Syr 26 6 20 20 Niewiele się bowiem spracujesz robiąc około niej, a rychło będziesz używał pożytków jej. +Sirach Syr 26 6 21 21 Jako przykra zbytnie jest mądrość nieumiejętnym ludziom i nie wytrwa w niej głupi. +Sirach Syr 26 6 22 22 Jako moc kamienia będzie w nich doświadczenie, a bez omieszkania odrzucą ją. +Sirach Syr 26 6 23 23 Mądrość bowiem nauki jest wedle imienia swego i nie jest wielom znajoma, a którym jest znajoma, trwa aż do widzenia Bożego. +Sirach Syr 26 6 24 24 Słuchaj, synu, a przyjmi radę rozumu, a nie odrzucaj rady mojej. +Sirach Syr 26 6 25 25 Podaj nogę twoję w pęta jej i szyję twoję do łańcucha jej; +Sirach Syr 26 6 26 26 podłóż ramię twoje a noś ją, a niech ci się nie przykrzą związki jej. +Sirach Syr 26 6 27 27 Ze wszytkiego umysłu twego przychodź do niej, a ze wszytkiej mocy twej strzeż dróg jej. +Sirach Syr 26 6 28 28 Szukaj jej, a oznajmi się tobie, a dostawszy, nie opuszczaj jej: +Sirach Syr 26 6 29 29 bo na ostatek najdziesz w niej odpoczynienie a obród-ć się w kochanie +Sirach Syr 26 6 30 30 i będą tobie pęta jej obroną mocną i stałym fundamentem, a łańcuchy jej szatą chwały, +Sirach Syr 26 6 31 31 bo ubiór żywota jest w niej, a związki jej zawieszenie zbawienne. +Sirach Syr 26 6 32 32 W szatę chwały obleczesz ją a koronę radości włożysz na się. +Sirach Syr 26 6 33 33 Synu, będzieszli mię słuchał, nauczysz się, a jeśli przyłożysz myśli twej, mądrym będziesz. +Sirach Syr 26 6 34 34 Jeśli nakłonisz ucha twego, pojmiesz naukę, a jeślić miło będzie słuchać, mądrym zostaniesz. +Sirach Syr 26 6 35 35 Stawaj w gromadzie starców roztropnych a przyłączaj się z serca mądrości ich: abyś wszelką powieść Boską słyszeć mógł a przypowieści chwały godne abyć tajne nie były. +Sirach Syr 26 6 36 36 A ujźrzyszli mądrego, porań się do niego a noga twoja niechaj trze progi drzwi jego. +Sirach Syr 26 6 37 37 Myśl twoję miej w przykazaniu Bożym i w mandadech jego nabardziej bądź ustawiczny: a on tobie da serce i pożądanie mądrości będzie dano tobie. Sirach Syr 26 7 1 Nie czyń złych rzeczy, a nie imą się ciebie. -Sirach Syr 26 7 2 Odstąp od nieprawego, a odstąpią złe od ciebie. -Sirach Syr 26 7 3 Synu, nie siej złości na zagoniech niesprawiedliwości, a nie będziesz ich żął siedmiorako. -Sirach Syr 26 7 4 Nie proś zwierzchności od Pana ani zacnej stolice od króla. -Sirach Syr 26 7 5 Nie czyń się sprawiedliwym przed Bogiem, bo po znawca serca on jest, a przed królem nie chciej być widzian mądrym. -Sirach Syr 26 7 6 Nie staraj się, abyś był sędzią, ażbyś mógł mocą przełomić nieprawości: byś się snadź nie uląkł osoby możnego i nie uczynił zgorszenia w sprawiedliwości twojej. -Sirach Syr 26 7 7 Nie grzesz przeciwko mnóstwu miasta ani się wdawaj między lud, -Sirach Syr 26 7 8 ani wiąż dwojakich grzechów, bo i za jeden wolen nie będziesz. -Sirach Syr 26 7 9 Nie bądź bojaźliwym na umyśle twoim. -Sirach Syr 26 7 10 Modlić się jałmużny czynić nie opuszczaj. -Sirach Syr 26 7 11 Nie mów: Za wielkością darów moich wejźrzy Bóg, a gdy będę ofiarował Bogu Najwyższemu, przyjmie dary moje. -Sirach Syr 26 7 12 Nie naśmiewaj się z człowieka w gorzkości dusze, bo jest, który uniża i podwyższa, -Sirach Syr 26 7 13 Nie orz kłamstwa przeciw bratu twemu ani przeciw przyjacielowi tak czyń. -Sirach Syr 26 7 14 Nie chciej kłamać wszelakim kłamstwem, bo ustawiczność jego nie jest dobra. -Sirach Syr 26 7 15 Nie bądź wielomównym w gromadzie starych a nie powtarzaj słów na modlitwie twojej. -Sirach Syr 26 7 16 Nie miej w nienawiści robót pracowitych ani sprawowania rolej postanowionego od Najwyższego. -Sirach Syr 26 7 17 Nie licz się w gromady niekarnych. -Sirach Syr 26 7 18 Pamiętaj na gniew, że nie omieszka. -Sirach Syr 26 7 19 Uniżaj barzo ducha twego, bo pomsta dała złośliwego ogień i robak. -Sirach Syr 26 7 20 Nie wykracaj naprzedwko przyjadelowi odwłaczającemu pieniądze ani brata namilszego dla złota nie wzgardzaj. -Sirach Syr 26 7 21 Nie odłączaj się od żony mądrej i dobrej, którejeś dostał w bojaźni Pańskiej: bo wdzięczność jej wstydliwości nad złoto. -Sirach Syr 26 7 22 Nie obrażaj czeladnika wiernie pracującego ani najemnika wydawającego duszę swą. -Sirach Syr 26 7 23 Sługa mądry niech ci będzie mił jako dusza twoja: nie omylaj go w wolności i nie zostawuj go w ubóstwie. -Sirach Syr 26 7 24 Masz dobytek? Przyglądajże go, a jeśli jest pożyteczny, niech trwa u ciebie. -Sirach Syr 26 7 25 Masz syny? Ćwicz je a nachylaj ich z dzieciństwa ich. -Sirach Syr 26 7 26 Masz córki? Strzeżże ciała ich, a nie okazuj im wesołej twarzy. -Sirach Syr 26 7 27 Wydaj córkę, a wielką rzecz sprawisz, a daj ją za człowieka roztropnego. -Sirach Syr 26 7 28 Jeśli masz żonę według dusze twojej, nie porzucaj jej, a nie zwierzaj się tej, której nienawidzisz. -Sirach Syr 26 7 29 Ze wszytkiego serca twego czci ojca twego a nie zapominaj stękania matki twojej; -Sirach Syr 26 7 30 pomni, że byś się był nie narodził, by nie przez nie, i oddawaj im jako i oni tobie. -Sirach Syr 26 7 31 Ze wszytkiej dusze twojej bój się Pana, a kapłany jego miej za święte. -Sirach Syr 26 7 32 Ze wszytkiej siły twojej miłuj tego, który cię uczynił, a sług jego nie opuszczaj. -Sirach Syr 26 7 33 Czci Boga ze wszytkiej dusze twojej i czci kapłany a oczyściaj się ramiony. -Sirach Syr 26 7 34 Dawaj im część, jakoć rozkazano, pierwiastek i oczyścienia, a za niedbałości twoje oczyść się z niewielą. -Sirach Syr 26 7 35 Dar łopatek twoich i ofiarę poświęcenia ofiarujesz Panu, i pierwiastki rzeczy świętych. -Sirach Syr 26 7 36 I ubogiemu ściągni rękę twoję, aby się wykonało ubłaganie i błogosławieństwo twoje. -Sirach Syr 26 7 37 Wdzięczność datku przed oczyma u każdego żywiącego, a umarłemu nie zabraniaj łaski. -Sirach Syr 26 7 38 Nie zaniechiwaj płaczących cieszyć a z płaczącymi chodź. -Sirach Syr 26 7 39 Nie leń się nawiedzić chorego, bo stąd w miłości będziesz utwierdzony. -Sirach Syr 26 7 40 We wszytkich sprawach twoich pamiętaj na ostatnie rzeczy twoje, a na wieki nie zgrzeszysz. +Sirach Syr 26 7 2 2 Odstąp od nieprawego, a odstąpią złe od ciebie. +Sirach Syr 26 7 3 3 Synu, nie siej złości na zagoniech niesprawiedliwości, a nie będziesz ich żął siedmiorako. +Sirach Syr 26 7 4 4 Nie proś zwierzchności od Pana ani zacnej stolice od króla. +Sirach Syr 26 7 5 5 Nie czyń się sprawiedliwym przed Bogiem, bo po znawca serca on jest, a przed królem nie chciej być widzian mądrym. +Sirach Syr 26 7 6 6 Nie staraj się, abyś był sędzią, ażbyś mógł mocą przełomić nieprawości: byś się snadź nie uląkł osoby możnego i nie uczynił zgorszenia w sprawiedliwości twojej. +Sirach Syr 26 7 7 7 Nie grzesz przeciwko mnóstwu miasta ani się wdawaj między lud, +Sirach Syr 26 7 8 8 ani wiąż dwojakich grzechów, bo i za jeden wolen nie będziesz. +Sirach Syr 26 7 9 9 Nie bądź bojaźliwym na umyśle twoim. +Sirach Syr 26 7 10 10 Modlić się jałmużny czynić nie opuszczaj. +Sirach Syr 26 7 11 11 Nie mów: Za wielkością darów moich wejźrzy Bóg, a gdy będę ofiarował Bogu Najwyższemu, przyjmie dary moje. +Sirach Syr 26 7 12 12 Nie naśmiewaj się z człowieka w gorzkości dusze, bo jest, który uniża i podwyższa, +Sirach Syr 26 7 13 13 Nie orz kłamstwa przeciw bratu twemu ani przeciw przyjacielowi tak czyń. +Sirach Syr 26 7 14 14 Nie chciej kłamać wszelakim kłamstwem, bo ustawiczność jego nie jest dobra. +Sirach Syr 26 7 15 15 Nie bądź wielomównym w gromadzie starych a nie powtarzaj słów na modlitwie twojej. +Sirach Syr 26 7 16 16 Nie miej w nienawiści robót pracowitych ani sprawowania rolej postanowionego od Najwyższego. +Sirach Syr 26 7 17 17 Nie licz się w gromady niekarnych. +Sirach Syr 26 7 18 18 Pamiętaj na gniew, że nie omieszka. +Sirach Syr 26 7 19 19 Uniżaj barzo ducha twego, bo pomsta dała złośliwego ogień i robak. +Sirach Syr 26 7 20 20 Nie wykracaj naprzedwko przyjadelowi odwłaczającemu pieniądze ani brata namilszego dla złota nie wzgardzaj. +Sirach Syr 26 7 21 21 Nie odłączaj się od żony mądrej i dobrej, którejeś dostał w bojaźni Pańskiej: bo wdzięczność jej wstydliwości nad złoto. +Sirach Syr 26 7 22 22 Nie obrażaj czeladnika wiernie pracującego ani najemnika wydawającego duszę swą. +Sirach Syr 26 7 23 23 Sługa mądry niech ci będzie mił jako dusza twoja: nie omylaj go w wolności i nie zostawuj go w ubóstwie. +Sirach Syr 26 7 24 24 Masz dobytek? Przyglądajże go, a jeśli jest pożyteczny, niech trwa u ciebie. +Sirach Syr 26 7 25 25 Masz syny? Ćwicz je a nachylaj ich z dzieciństwa ich. +Sirach Syr 26 7 26 26 Masz córki? Strzeżże ciała ich, a nie okazuj im wesołej twarzy. +Sirach Syr 26 7 27 27 Wydaj córkę, a wielką rzecz sprawisz, a daj ją za człowieka roztropnego. +Sirach Syr 26 7 28 28 Jeśli masz żonę według dusze twojej, nie porzucaj jej, a nie zwierzaj się tej, której nienawidzisz. +Sirach Syr 26 7 29 29 Ze wszytkiego serca twego czci ojca twego a nie zapominaj stękania matki twojej; +Sirach Syr 26 7 30 30 pomni, że byś się był nie narodził, by nie przez nie, i oddawaj im jako i oni tobie. +Sirach Syr 26 7 31 31 Ze wszytkiej dusze twojej bój się Pana, a kapłany jego miej za święte. +Sirach Syr 26 7 32 32 Ze wszytkiej siły twojej miłuj tego, który cię uczynił, a sług jego nie opuszczaj. +Sirach Syr 26 7 33 33 Czci Boga ze wszytkiej dusze twojej i czci kapłany a oczyściaj się ramiony. +Sirach Syr 26 7 34 34 Dawaj im część, jakoć rozkazano, pierwiastek i oczyścienia, a za niedbałości twoje oczyść się z niewielą. +Sirach Syr 26 7 35 35 Dar łopatek twoich i ofiarę poświęcenia ofiarujesz Panu, i pierwiastki rzeczy świętych. +Sirach Syr 26 7 36 36 I ubogiemu ściągni rękę twoję, aby się wykonało ubłaganie i błogosławieństwo twoje. +Sirach Syr 26 7 37 37 Wdzięczność datku przed oczyma u każdego żywiącego, a umarłemu nie zabraniaj łaski. +Sirach Syr 26 7 38 38 Nie zaniechiwaj płaczących cieszyć a z płaczącymi chodź. +Sirach Syr 26 7 39 39 Nie leń się nawiedzić chorego, bo stąd w miłości będziesz utwierdzony. +Sirach Syr 26 7 40 40 We wszytkich sprawach twoich pamiętaj na ostatnie rzeczy twoje, a na wieki nie zgrzeszysz. Sirach Syr 26 8 1 Nie wadź się z człowiekiem możnym, byś snadź nie wpadł w ręce jego. -Sirach Syr 26 8 2 Nie spieraj się z człowiekiem bogatym, by snadź przeciw tobie prawem nie czynił: -Sirach Syr 26 8 3 bo mnogich zatraciło złoto i śrebro i aż do serc królewskich przebyło i wywróciło je. -Sirach Syr 26 8 4 Nie swarz się z człowiekiem języcznym a nie przykładaj drew na ogień jego. -Sirach Syr 26 8 5 Nie obcuj z nieumiejętnym człowiekiem, aby źle nie mówił o rodzaju twoim. -Sirach Syr 26 8 6 Nie wzgardzaj człowieka, który się odwraca od grzechu, ani mu urągaj, pomni, żeśmy wszyscy godni karania. -Sirach Syr 26 8 7 Nie gardź człowiekiem w starości jego, bo i z nas się zstarzeją. -Sirach Syr 26 8 8 Nie raduj się z śmierci nieprzyjaciela twego wiedząc, że wszyscy umieramy, a do wesela przyść nie chcemy. -Sirach Syr 26 8 9 Nie lekceważ powieści starców mądrych a w przypowieściach ich baw się. -Sirach Syr 26 8 10 Bo się od nich nauczysz mądrości i nauki rozumu i służyć panom bez przygany. -Sirach Syr 26 8 11 Nie puszczaj mimo się powieści starszych, bo się oni nauczyli od ojców swoich, -Sirach Syr 26 8 12 bo od nich nauczysz się rozumu i dawać odpowiedź czasu potrzeby. -Sirach Syr 26 8 13 Nie rozpalaj węgla grzeszników karząc je i nie zapalaj się płomieniem ognia grzechów ich. -Sirach Syr 26 8 14 Nie sprzeciwiaj się człowiekowi potwarnemu, aby nie siadł jako nieprzyjaciel przeciw ustam twoim. -Sirach Syr 26 8 15 Nie pożyczaj człowiekowi nad cię możniejszemu, a jeśli pożyczysz, miej za rzecz straconą. -Sirach Syr 26 8 16 Nie ręcz nad przemożenie twoje, a jeśliś ręczył, obmyślaj, jakobyś miał zapłacić. -Sirach Syr 26 8 17 Nie sądź przedw sędziemu, ponieważ według sprawiedliwości sądzi. -Sirach Syr 26 8 18 Nie chodź w drogę z człowiekiem śmiałym, by snadź nie zwalił złości swoich na cię, bo on idzie według wolej swojej, a wespół z jego szaleństwem zginiesz. -Sirach Syr 26 8 19 Nie będziesz się wadził z gniewliwym a z śmiałym nie chodź na puszczą, bo jako nic w oczach jego jest krew, a gdzie nie masz ratunku zabije cię. -Sirach Syr 26 8 20 Z głupimi nie miej rady, abowiem nie może się im podobać, jeno co im miło. -Sirach Syr 26 8 21 Przed obcym nie miej rady, bo nie wiesz, co urodzi. -Sirach Syr 26 8 22 Nie każdemu człowiekowi otwarzaj serca twego, by-ć snadź nie oddał łaską fałszywą, a nie szkalował cię. +Sirach Syr 26 8 2 2 Nie spieraj się z człowiekiem bogatym, by snadź przeciw tobie prawem nie czynił: +Sirach Syr 26 8 3 3 bo mnogich zatraciło złoto i śrebro i aż do serc królewskich przebyło i wywróciło je. +Sirach Syr 26 8 4 4 Nie swarz się z człowiekiem języcznym a nie przykładaj drew na ogień jego. +Sirach Syr 26 8 5 5 Nie obcuj z nieumiejętnym człowiekiem, aby źle nie mówił o rodzaju twoim. +Sirach Syr 26 8 6 6 Nie wzgardzaj człowieka, który się odwraca od grzechu, ani mu urągaj, pomni, żeśmy wszyscy godni karania. +Sirach Syr 26 8 7 7 Nie gardź człowiekiem w starości jego, bo i z nas się zstarzeją. +Sirach Syr 26 8 8 8 Nie raduj się z śmierci nieprzyjaciela twego wiedząc, że wszyscy umieramy, a do wesela przyść nie chcemy. +Sirach Syr 26 8 9 9 Nie lekceważ powieści starców mądrych a w przypowieściach ich baw się. +Sirach Syr 26 8 10 10 Bo się od nich nauczysz mądrości i nauki rozumu i służyć panom bez przygany. +Sirach Syr 26 8 11 11 Nie puszczaj mimo się powieści starszych, bo się oni nauczyli od ojców swoich, +Sirach Syr 26 8 12 12 bo od nich nauczysz się rozumu i dawać odpowiedź czasu potrzeby. +Sirach Syr 26 8 13 13 Nie rozpalaj węgla grzeszników karząc je i nie zapalaj się płomieniem ognia grzechów ich. +Sirach Syr 26 8 14 14 Nie sprzeciwiaj się człowiekowi potwarnemu, aby nie siadł jako nieprzyjaciel przeciw ustam twoim. +Sirach Syr 26 8 15 15 Nie pożyczaj człowiekowi nad cię możniejszemu, a jeśli pożyczysz, miej za rzecz straconą. +Sirach Syr 26 8 16 16 Nie ręcz nad przemożenie twoje, a jeśliś ręczył, obmyślaj, jakobyś miał zapłacić. +Sirach Syr 26 8 17 17 Nie sądź przedw sędziemu, ponieważ według sprawiedliwości sądzi. +Sirach Syr 26 8 18 18 Nie chodź w drogę z człowiekiem śmiałym, by snadź nie zwalił złości swoich na cię, bo on idzie według wolej swojej, a wespół z jego szaleństwem zginiesz. +Sirach Syr 26 8 19 19 Nie będziesz się wadził z gniewliwym a z śmiałym nie chodź na puszczą, bo jako nic w oczach jego jest krew, a gdzie nie masz ratunku zabije cię. +Sirach Syr 26 8 20 20 Z głupimi nie miej rady, abowiem nie może się im podobać, jeno co im miło. +Sirach Syr 26 8 21 21 Przed obcym nie miej rady, bo nie wiesz, co urodzi. +Sirach Syr 26 8 22 22 Nie każdemu człowiekowi otwarzaj serca twego, by-ć snadź nie oddał łaską fałszywą, a nie szkalował cię. Sirach Syr 26 9 1 Nie miej w podejźrzeniu niewiasty łona twego, aby nie okazała nad tobą złości nauki złej. -Sirach Syr 26 9 2 Nie dawaj niewieście mocy nad duszą twą, aby nie wstąpiła na siłę twoję i byłbyś zawstydzony. -Sirach Syr 26 9 3 Nie patrz na niewiastę wielochdwą, byś snadź nie wpadł w sidła jej. -Sirach Syr 26 9 4 Z tanecznicą nie bądź ustawiczny ani jej słuchaj, byś snadź nie zginął jej potężnością. -Sirach Syr 26 9 5 Nie patrz na pannę, abyś się nie zgorszył z jej piękności. -Sirach Syr 26 9 6 Nie daj dusze twojej niwczym wszetecznicam, abyś się nie zagubił i dziedzictwa twego. -Sirach Syr 26 9 7 Nie poglądaj po ulicach miasta ani się przebiegaj po rynkach jego. -Sirach Syr 26 9 8 Odwróć oblicze twoje od niewiasty pięknie ubranej a nie przypatruj się cudzej piękności. -Sirach Syr 26 9 9 Wiele ludzi zginęło dla piękności niewieściej, a stąd się pożądliwość zapala jako ogień. -Sirach Syr 26 9 10 Każda niewiasta, która jest nierządna, jako gnój na drodze podeptana będzie. -Sirach Syr 26 9 11 Piękności cudzej niewiasty wiele dziwując się zstali się złośliwemi, bo rozmowa z nią jako ogień się rozpala. -Sirach Syr 26 9 12 Z cudzą niewiastą zgoła nie siadaj ani siedź z nią podparwszy się łokcia, -Sirach Syr 26 9 15 ani z nią sporu wiedź na winie, by się snadź nie skłoniło ku niej serce twoje, a upadłbyś w zatracenie przez krew twoję. -Sirach Syr 26 9 14 Nie opuszczaj starego przyjaciela, bowiem nowy nie będzie mu podobny. -Sirach Syr 26 9 15 Nowe wino przyjaciel nowy: podstarzeje, a z rozkoszą pić je będziesz. -Sirach Syr 26 9 16 Nie zajźrzy chwały i bogactw złośliwemu, bo nie wiesz, które ma być wywrócenie jego. -Sirach Syr 26 9 17 Nie kochaj się w krzywdzie niesprawiedliwych, wiedząc, że aż do piekła nie będzie się podobał niezbożny. -Sirach Syr 26 9 18 Daleko bądź od człowieka, który ma moc zabić, a nie będziesz się obawiał bojaźni śmierci. -Sirach Syr 26 9 19 A jeśli przystaniesz do niego, nie dopuszczaj się niczego, by-ć snadź nie odjął żywota twego. -Sirach Syr 26 9 20 Wiedz o pospolitości śmierci: bo przez pośrzodek sideł będziesz chodził a po zbrojach ludzi bolejących będziesz się przechodził. -Sirach Syr 26 9 21 Wedle możności twej waruj się od bliźniego twego, a z mądrymi i roztropnymi miewaj sprawy. -Sirach Syr 26 9 22 Ludzie sprawiedliwe miewaj u stołu swego a w bojaźni Pańskiej niech będzie chluba twoja, -Sirach Syr 26 9 23 a w rozumie niech ci będzie myśl o Bogu, a wszytka rozmowa twoja o przykazaniu Nawyższego. -Sirach Syr 26 9 24 Z ręki rzemieślników robotę chwalić będą, a przełożonego nad ludem z mądrości mowy jego, a słowo z roztropności starszych. -Sirach Syr 26 9 25 Straszny jest w mieście swym człowiek języczny a niebaczny w mowie obrzydły będzie. +Sirach Syr 26 9 2 2 Nie dawaj niewieście mocy nad duszą twą, aby nie wstąpiła na siłę twoję i byłbyś zawstydzony. +Sirach Syr 26 9 3 3 Nie patrz na niewiastę wielochdwą, byś snadź nie wpadł w sidła jej. +Sirach Syr 26 9 4 4 Z tanecznicą nie bądź ustawiczny ani jej słuchaj, byś snadź nie zginął jej potężnością. +Sirach Syr 26 9 5 5 Nie patrz na pannę, abyś się nie zgorszył z jej piękności. +Sirach Syr 26 9 6 6 Nie daj dusze twojej niwczym wszetecznicam, abyś się nie zagubił i dziedzictwa twego. +Sirach Syr 26 9 7 7 Nie poglądaj po ulicach miasta ani się przebiegaj po rynkach jego. +Sirach Syr 26 9 8 8 Odwróć oblicze twoje od niewiasty pięknie ubranej a nie przypatruj się cudzej piękności. +Sirach Syr 26 9 9 9 Wiele ludzi zginęło dla piękności niewieściej, a stąd się pożądliwość zapala jako ogień. +Sirach Syr 26 9 10 10 Każda niewiasta, która jest nierządna, jako gnój na drodze podeptana będzie. +Sirach Syr 26 9 11 11 Piękności cudzej niewiasty wiele dziwując się zstali się złośliwemi, bo rozmowa z nią jako ogień się rozpala. +Sirach Syr 26 9 12 12 Z cudzą niewiastą zgoła nie siadaj ani siedź z nią podparwszy się łokcia, +Sirach Syr 26 9 13 15 ani z nią sporu wiedź na winie, by się snadź nie skłoniło ku niej serce twoje, a upadłbyś w zatracenie przez krew twoję. +Sirach Syr 26 9 14 14 Nie opuszczaj starego przyjaciela, bowiem nowy nie będzie mu podobny. +Sirach Syr 26 9 15 15 Nowe wino przyjaciel nowy: podstarzeje, a z rozkoszą pić je będziesz. +Sirach Syr 26 9 16 16 Nie zajźrzy chwały i bogactw złośliwemu, bo nie wiesz, które ma być wywrócenie jego. +Sirach Syr 26 9 17 17 Nie kochaj się w krzywdzie niesprawiedliwych, wiedząc, że aż do piekła nie będzie się podobał niezbożny. +Sirach Syr 26 9 18 18 Daleko bądź od człowieka, który ma moc zabić, a nie będziesz się obawiał bojaźni śmierci. +Sirach Syr 26 9 19 19 A jeśli przystaniesz do niego, nie dopuszczaj się niczego, by-ć snadź nie odjął żywota twego. +Sirach Syr 26 9 20 20 Wiedz o pospolitości śmierci: bo przez pośrzodek sideł będziesz chodził a po zbrojach ludzi bolejących będziesz się przechodził. +Sirach Syr 26 9 21 21 Wedle możności twej waruj się od bliźniego twego, a z mądrymi i roztropnymi miewaj sprawy. +Sirach Syr 26 9 22 22 Ludzie sprawiedliwe miewaj u stołu swego a w bojaźni Pańskiej niech będzie chluba twoja, +Sirach Syr 26 9 23 23 a w rozumie niech ci będzie myśl o Bogu, a wszytka rozmowa twoja o przykazaniu Nawyższego. +Sirach Syr 26 9 24 24 Z ręki rzemieślników robotę chwalić będą, a przełożonego nad ludem z mądrości mowy jego, a słowo z roztropności starszych. +Sirach Syr 26 9 25 25 Straszny jest w mieście swym człowiek języczny a niebaczny w mowie obrzydły będzie. Sirach Syr 26 10 1 Sędzia mądry będzie sądził lud swój a przełożeństwo roztropnego stałe będzie. -Sirach Syr 26 10 2 Jaki jest sędzia ludu, tacy też słudzy jego, a jaki przełożony miasta, tacy i mieszkający w nim. -Sirach Syr 26 10 3 Król nieumiejętny potraci lud swój, a miasta osadzone będą roztropnością mądrych. -Sirach Syr 26 10 4 W ręce Bożej władza nad ziemią i pożytecznego sprawcę wzbudzi nad nią na czas. -Sirach Syr 26 10 5 W ręce Bożej szczęście człowiecze, a na osobę człowieka uczonego włoży sławę jego. -Sirach Syr 26 10 6 Nie pamiętaj każdej krzywdy bliźniego a nie czyń nic w sprawach krzywdy. -Sirach Syr 26 10 7 Omierzła jest pycha przed Bogiem i przed ludźmi i brzydliwa wszelka niesprawiedliwość narodów. -Sirach Syr 26 10 8 Królestwo bywa przenaszane od narodu do narodu dla niesprawiedliwości i krzywd, i po twarzy, i rozmaitych zdrad. -Sirach Syr 26 10 9 A nad łakomego nic nie masz gorszego! Przeczże się pyszni ziemia i popiół? -Sirach Syr 26 10 10 Nic nie jest złościwszego jako miłować pieniądze, bo ten i duszę swą ma przedajną: gdyż w żywode swoim wyrzucił wnętrzności swoje. -Sirach Syr 26 10 11 Wszytkich mocarzów krótki żywot. Długa niemoc obciąża lekarza. -Sirach Syr 26 10 12 Krótką niemoc odcina lekarz: tak i król dziś jest a jutro umrze. -Sirach Syr 26 10 13 Bo kiedy człowiek umrze, odziedziczy węże i bestie, i robaki. -Sirach Syr 26 10 14 Początek pychy człowieczej odstąpić od Boga. -Sirach Syr 26 10 15 Bo od tego, który go uczynił, odstąpiło serce jego, bo pycha jest początkiem grzechu każdego: kto się jej trzymać będzie, pełen będzie przeklęctwa, a na koniec go wywród. -Sirach Syr 26 10 16 Przeto Pan pohańbia zbory dych ludzi i zepsował je do końca. -Sirach Syr 26 10 17 Stolice książąt pysznych wywrócił Bóg, a na ich miejsce pokorne posadził. -Sirach Syr 26 10 18 Korzenie pysznych narodów ususzył Bóg, a wszczepił pokorne z tychże narodów. -Sirach Syr 26 10 19 Ziemie narodów wywródł Pan i wytradł je aż do gruntu; -Sirach Syr 26 10 20 wysuszył z nich i wytracił je i wygładził pamiątkę ich z ziemie. -Sirach Syr 26 10 21 Pamiątkę pysznych wytracił Bóg i zostawił pamiątkę pokornych umysłem. -Sirach Syr 26 10 22 Nie jest stworzona dla ludzi pycha ani gniew dla narodu niewieściego. -Sirach Syr 26 10 23 Nasienie ludzi to uczczone będzie, które się Boga boi, a to nasienie beze czci będzie, które przestępuje Pańskie przykazanie. -Sirach Syr 26 10 24 Między bracią rządźca ich we czci, a którzy się boją Pana, będą w oczach jego. -Sirach Syr 26 10 25 Chluba bogatych, poczciwych i ubogich jest bojaźń Boża. -Sirach Syr 26 10 26 Nie gardź człowiekiem sprawiedliwym ubogim ani sobie waż człowieka grzesznego bogatego. -Sirach Syr 26 10 27 Wielki i sędzia, i możny jest w uczciwości: a z nich nie masz więtszego nad tego, który się Boga boi. -Sirach Syr 26 10 28 Niewolnikowi mądremu wolni służyć będą, a mąż roztropny i ćwiczony nie będzie szemrał strofowany, a nieuk nie będzie uczczony. -Sirach Syr 26 10 29 Nie wynoś się w czynieniu roboty twojej ani się ociągaj czasu niedostatku. -Sirach Syr 26 10 30 Lepszy jest, co robi, a ma dosyć wszytkiego, niż co się pyszni, a nie ma i chleba. -Sirach Syr 26 10 31 Synu, w cichości zachowaj duszę twoję a miej ją w uczciwości według godności jej. -Sirach Syr 26 10 32 Grzeszącego przeciw duszy swojej, kto usprawiedliwi? A kto uczci nie czczącego dusze swojej? -Sirach Syr 26 10 33 Ubogi dla swej nauki i bojaźni wsławion bywa, a jest człowiek, którego czczą dla majętności jego. -Sirach Syr 26 10 34 A kto jest wsławion w ubóstwie, jako daleko więcej w bogactwie? Lecz kto jest wsławion dla majętności, niech się ubóstwa boi. +Sirach Syr 26 10 2 2 Jaki jest sędzia ludu, tacy też słudzy jego, a jaki przełożony miasta, tacy i mieszkający w nim. +Sirach Syr 26 10 3 3 Król nieumiejętny potraci lud swój, a miasta osadzone będą roztropnością mądrych. +Sirach Syr 26 10 4 4 W ręce Bożej władza nad ziemią i pożytecznego sprawcę wzbudzi nad nią na czas. +Sirach Syr 26 10 5 5 W ręce Bożej szczęście człowiecze, a na osobę człowieka uczonego włoży sławę jego. +Sirach Syr 26 10 6 6 Nie pamiętaj każdej krzywdy bliźniego a nie czyń nic w sprawach krzywdy. +Sirach Syr 26 10 7 7 Omierzła jest pycha przed Bogiem i przed ludźmi i brzydliwa wszelka niesprawiedliwość narodów. +Sirach Syr 26 10 8 8 Królestwo bywa przenaszane od narodu do narodu dla niesprawiedliwości i krzywd, i po twarzy, i rozmaitych zdrad. +Sirach Syr 26 10 9 9 A nad łakomego nic nie masz gorszego! Przeczże się pyszni ziemia i popiół? +Sirach Syr 26 10 10 10 Nic nie jest złościwszego jako miłować pieniądze, bo ten i duszę swą ma przedajną: gdyż w żywode swoim wyrzucił wnętrzności swoje. +Sirach Syr 26 10 11 11 Wszytkich mocarzów krótki żywot. Długa niemoc obciąża lekarza. +Sirach Syr 26 10 12 12 Krótką niemoc odcina lekarz: tak i król dziś jest a jutro umrze. +Sirach Syr 26 10 13 13 Bo kiedy człowiek umrze, odziedziczy węże i bestie, i robaki. +Sirach Syr 26 10 14 14 Początek pychy człowieczej odstąpić od Boga. +Sirach Syr 26 10 15 15 Bo od tego, który go uczynił, odstąpiło serce jego, bo pycha jest początkiem grzechu każdego: kto się jej trzymać będzie, pełen będzie przeklęctwa, a na koniec go wywród. +Sirach Syr 26 10 16 16 Przeto Pan pohańbia zbory dych ludzi i zepsował je do końca. +Sirach Syr 26 10 17 17 Stolice książąt pysznych wywrócił Bóg, a na ich miejsce pokorne posadził. +Sirach Syr 26 10 18 18 Korzenie pysznych narodów ususzył Bóg, a wszczepił pokorne z tychże narodów. +Sirach Syr 26 10 19 19 Ziemie narodów wywródł Pan i wytradł je aż do gruntu; +Sirach Syr 26 10 20 20 wysuszył z nich i wytracił je i wygładził pamiątkę ich z ziemie. +Sirach Syr 26 10 21 21 Pamiątkę pysznych wytracił Bóg i zostawił pamiątkę pokornych umysłem. +Sirach Syr 26 10 22 22 Nie jest stworzona dla ludzi pycha ani gniew dla narodu niewieściego. +Sirach Syr 26 10 23 23 Nasienie ludzi to uczczone będzie, które się Boga boi, a to nasienie beze czci będzie, które przestępuje Pańskie przykazanie. +Sirach Syr 26 10 24 24 Między bracią rządźca ich we czci, a którzy się boją Pana, będą w oczach jego. +Sirach Syr 26 10 25 25 Chluba bogatych, poczciwych i ubogich jest bojaźń Boża. +Sirach Syr 26 10 26 26 Nie gardź człowiekiem sprawiedliwym ubogim ani sobie waż człowieka grzesznego bogatego. +Sirach Syr 26 10 27 27 Wielki i sędzia, i możny jest w uczciwości: a z nich nie masz więtszego nad tego, który się Boga boi. +Sirach Syr 26 10 28 28 Niewolnikowi mądremu wolni służyć będą, a mąż roztropny i ćwiczony nie będzie szemrał strofowany, a nieuk nie będzie uczczony. +Sirach Syr 26 10 29 29 Nie wynoś się w czynieniu roboty twojej ani się ociągaj czasu niedostatku. +Sirach Syr 26 10 30 30 Lepszy jest, co robi, a ma dosyć wszytkiego, niż co się pyszni, a nie ma i chleba. +Sirach Syr 26 10 31 31 Synu, w cichości zachowaj duszę twoję a miej ją w uczciwości według godności jej. +Sirach Syr 26 10 32 32 Grzeszącego przeciw duszy swojej, kto usprawiedliwi? A kto uczci nie czczącego dusze swojej? +Sirach Syr 26 10 33 33 Ubogi dla swej nauki i bojaźni wsławion bywa, a jest człowiek, którego czczą dla majętności jego. +Sirach Syr 26 10 34 34 A kto jest wsławion w ubóstwie, jako daleko więcej w bogactwie? Lecz kto jest wsławion dla majętności, niech się ubóstwa boi. Sirach Syr 26 11 1 Mądrość uniżonego wywyższy głowę jego i w pośrzodku wielkich panów posadzi go. -Sirach Syr 26 11 2 Nie chwal człowieka z piękności jego ani gardź człowiekiem dla osoby jego. -Sirach Syr 26 11 3 Maluczka jest pszczoła między latającymi, a przodek słodkości ma owoc jej. -Sirach Syr 26 11 4 Nie chłub się nigdy w odzieniu ani się wynoś w dzień poczciwości twojej: bo dziwne są sprawy samego Nawyższego a chwalebne i skryte i niewidome są uczynki jego. -Sirach Syr 26 11 5 Wiele okrutników usiadło na stolicy, a ten, o którym nic nie myślono, odniósł koronę. -Sirach Syr 26 11 6 Wiele możnych gwałtownie są ściśnieni, a zacni ludzie dani są w ręce innych. -Sirach Syr 26 11 7 Nie gań nikogo pierwej, niż się wywiesz, a wywiedziawszy się, strofuj sprawiedliwie. -Sirach Syr 26 11 8 Pierwej niż wysłuchasz, nie odpowiadaj słowa, a w pośrzodku mów nie wtrącaj się. -Sirach Syr 26 11 9 Nie wadź się o to, co cię nie dolega, a nie postawaj w sądzie grzeszników. -Sirach Syr 26 11 10 Synu, nie zabawiaj się wielą spraw, a jeśli będziesz bogatym, nie będziesz wolny od występku; bo jeśli ścigać będziesz, nie dościgniesz, a choćbyś wybieżał, nie wybiegasz się. -Sirach Syr 26 11 11 Jest człowiek pracujący i śpieszący się i bolejący niezbożnik, a tym więcej się nie zbogaci. -Sirach Syr 26 11 12 Jest człowiek leniwy, ratunku potrzebujący, na sile barziej schodzący, a dosyć ubóstwa mający: -Sirach Syr 26 11 13 a oko Boskie wejźrzało nań ku dobremu i podniósł go od uniżenia jego, i podwyższył głowę jego, i dziwowali mu się wiele, i dali cześć Bogu. -Sirach Syr 26 11 34 Dobre i złe, żywot i śmierć, ubóstwo i bogactwa — od Pana pochodzą. -Sirach Syr 26 11 15 Mądrość i nauka, i umiejętność Zakonu u Boga, miłość i drogi dobre od niego. -Sirach Syr 26 11 16 Grzesznikom błąd i ciemności wrodzone są, a którzy się radują we złych rzeczach, starzeją się we złości. -Sirach Syr 26 11 17 Dar Boży trwa sprawiedliwym a pomnożenie powodzić się będzie na wieki. -Sirach Syr 26 11 18 Jest, który się bogaci skąpo żyjąc, a ta jest część zapłaty jego w tym, co mówi: -Sirach Syr 26 11 19 Nalazłem sobie odpoczynienie, a teraz będę sam używał dobra mego. -Sirach Syr 26 11 20 A nie wie, że czas przeminie, a śmierć się przybliża, i wszytko innym zostawi, i umrze. -Sirach Syr 26 11 21 Trwaj w postanowieniu twoim a rozmawiaj o nim, i zstarzej się w uczynku przykazań tobie danych. -Sirach Syr 26 11 22 Nie trwaj w uczynkach grzeszników, a ufaj Bogu, a mieszkaj na miejscu twoim. -Sirach Syr 26 11 23 Bo łacno jest w oczach Boskich, natychmiast uczcić ubogiego. -Sirach Syr 26 11 24 Błogosławienie Boże prędkie jest ku zapłacie pobożnego, a w krótkim czasie postępek jego pożytek czyni. -Sirach Syr 26 11 25 Nie mów: Cóż po mnie a cóż odtąd będzie dobrego? -Sirach Syr 26 11 26 Nie mów. Mam dostatek a cóż mi się odtąd przyda złego? -Sirach Syr 26 11 27 W dzień dobrego nie zapominaj złego, a w dzień złego nie zapominaj dobrego. -Sirach Syr 26 11 28 Bo łacno jest przed Bogiem w dzień śmierci zapłacić każdemu według dróg jego. -Sirach Syr 26 11 29 Złość godziny przynosi zapamiętanie zbytku wielkiego, a przy skończeniu człowieczym odkrycie uczynków jego. -Sirach Syr 26 11 30 Nie chwal przed śmiercią żadnego człowieka, bo w syniech swych poznan bywa mąż. -Sirach Syr 26 11 31 Nie każdego człowieka wprowadzaj do domu swego, bo wiele jest chytrości zdradliwego. -Sirach Syr 26 11 32 Jako bowiem wypuszczają smród wnętrzności śmierdzących ludzi i jako kuropatwę wprowadzają w klatkę, i jako sarnę w sidło, tak i serce pysznych ludzi i jako stróż widzący upadek bliźniego swego. -Sirach Syr 26 11 33 Dobre bowiem rzeczy we złe obracając zakłada zdrady, a w rzeczach wybranych włoży zmazę. -Sirach Syr 26 11 34 Od jednej iskierki rozżarza się ogień i od jednego zdradliwego mnoży się kreifc a człowiek grzeszny godzi na krew. -Sirach Syr 26 11 35 Strzeż się zaraźliwego, bowiem knuje złości, by snadź na cię nie przywiódł pośmiewiska na wieki. -Sirach Syr 26 11 36 Przypuść do siebie cudzoziemca i wywróci cię w wichrze, i oddali cię od twego własnego. +Sirach Syr 26 11 2 2 Nie chwal człowieka z piękności jego ani gardź człowiekiem dla osoby jego. +Sirach Syr 26 11 3 3 Maluczka jest pszczoła między latającymi, a przodek słodkości ma owoc jej. +Sirach Syr 26 11 4 4 Nie chłub się nigdy w odzieniu ani się wynoś w dzień poczciwości twojej: bo dziwne są sprawy samego Nawyższego a chwalebne i skryte i niewidome są uczynki jego. +Sirach Syr 26 11 5 5 Wiele okrutników usiadło na stolicy, a ten, o którym nic nie myślono, odniósł koronę. +Sirach Syr 26 11 6 6 Wiele możnych gwałtownie są ściśnieni, a zacni ludzie dani są w ręce innych. +Sirach Syr 26 11 7 7 Nie gań nikogo pierwej, niż się wywiesz, a wywiedziawszy się, strofuj sprawiedliwie. +Sirach Syr 26 11 8 8 Pierwej niż wysłuchasz, nie odpowiadaj słowa, a w pośrzodku mów nie wtrącaj się. +Sirach Syr 26 11 9 9 Nie wadź się o to, co cię nie dolega, a nie postawaj w sądzie grzeszników. +Sirach Syr 26 11 10 10 Synu, nie zabawiaj się wielą spraw, a jeśli będziesz bogatym, nie będziesz wolny od występku; bo jeśli ścigać będziesz, nie dościgniesz, a choćbyś wybieżał, nie wybiegasz się. +Sirach Syr 26 11 11 11 Jest człowiek pracujący i śpieszący się i bolejący niezbożnik, a tym więcej się nie zbogaci. +Sirach Syr 26 11 12 12 Jest człowiek leniwy, ratunku potrzebujący, na sile barziej schodzący, a dosyć ubóstwa mający: +Sirach Syr 26 11 13 13 a oko Boskie wejźrzało nań ku dobremu i podniósł go od uniżenia jego, i podwyższył głowę jego, i dziwowali mu się wiele, i dali cześć Bogu. +Sirach Syr 26 11 14 34 Dobre i złe, żywot i śmierć, ubóstwo i bogactwa — od Pana pochodzą. +Sirach Syr 26 11 15 15 Mądrość i nauka, i umiejętność Zakonu u Boga, miłość i drogi dobre od niego. +Sirach Syr 26 11 16 16 Grzesznikom błąd i ciemności wrodzone są, a którzy się radują we złych rzeczach, starzeją się we złości. +Sirach Syr 26 11 17 17 Dar Boży trwa sprawiedliwym a pomnożenie powodzić się będzie na wieki. +Sirach Syr 26 11 18 18 Jest, który się bogaci skąpo żyjąc, a ta jest część zapłaty jego w tym, co mówi: +Sirach Syr 26 11 19 19 Nalazłem sobie odpoczynienie, a teraz będę sam używał dobra mego. +Sirach Syr 26 11 20 20 A nie wie, że czas przeminie, a śmierć się przybliża, i wszytko innym zostawi, i umrze. +Sirach Syr 26 11 21 21 Trwaj w postanowieniu twoim a rozmawiaj o nim, i zstarzej się w uczynku przykazań tobie danych. +Sirach Syr 26 11 22 22 Nie trwaj w uczynkach grzeszników, a ufaj Bogu, a mieszkaj na miejscu twoim. +Sirach Syr 26 11 23 23 Bo łacno jest w oczach Boskich, natychmiast uczcić ubogiego. +Sirach Syr 26 11 24 24 Błogosławienie Boże prędkie jest ku zapłacie pobożnego, a w krótkim czasie postępek jego pożytek czyni. +Sirach Syr 26 11 25 25 Nie mów: Cóż po mnie a cóż odtąd będzie dobrego? +Sirach Syr 26 11 26 26 Nie mów. Mam dostatek a cóż mi się odtąd przyda złego? +Sirach Syr 26 11 27 27 W dzień dobrego nie zapominaj złego, a w dzień złego nie zapominaj dobrego. +Sirach Syr 26 11 28 28 Bo łacno jest przed Bogiem w dzień śmierci zapłacić każdemu według dróg jego. +Sirach Syr 26 11 29 29 Złość godziny przynosi zapamiętanie zbytku wielkiego, a przy skończeniu człowieczym odkrycie uczynków jego. +Sirach Syr 26 11 30 30 Nie chwal przed śmiercią żadnego człowieka, bo w syniech swych poznan bywa mąż. +Sirach Syr 26 11 31 31 Nie każdego człowieka wprowadzaj do domu swego, bo wiele jest chytrości zdradliwego. +Sirach Syr 26 11 32 32 Jako bowiem wypuszczają smród wnętrzności śmierdzących ludzi i jako kuropatwę wprowadzają w klatkę, i jako sarnę w sidło, tak i serce pysznych ludzi i jako stróż widzący upadek bliźniego swego. +Sirach Syr 26 11 33 33 Dobre bowiem rzeczy we złe obracając zakłada zdrady, a w rzeczach wybranych włoży zmazę. +Sirach Syr 26 11 34 34 Od jednej iskierki rozżarza się ogień i od jednego zdradliwego mnoży się kreifc a człowiek grzeszny godzi na krew. +Sirach Syr 26 11 35 35 Strzeż się zaraźliwego, bowiem knuje złości, by snadź na cię nie przywiódł pośmiewiska na wieki. +Sirach Syr 26 11 36 36 Przypuść do siebie cudzoziemca i wywróci cię w wichrze, i oddali cię od twego własnego. Sirach Syr 26 12 1 Jeśli uczynisz dobrze, wiedz, komu uczynisz, i będzie wielka łaska w dobrach twoich. -Sirach Syr 26 12 2 Czyń dobrze sprawiedliwemu, a odniesiesz zapłatę wielką, jeśli nie od niego, pewnie od Pana. -Sirach Syr 26 12 3 Bo niedobrze się dzieje temu, który ustawiczny jest we złościach i który jałmużny nie daje: ponieważ i Nawyższy ma w nienawiści grzeszne, a smiłował się nad pokutującymi. -Sirach Syr 26 12 4 Dawaj miłosiernemu, a nie wspomagaj grzesznika. I niezbożnym i grzesznikom odda pomstę zachowując je na dzień pomsty. -Sirach Syr 26 12 5 Dawaj dobremu, a nie wspomagaj grzesznika. -Sirach Syr 26 12 6 Czyń pokornemu dobrze, a nie dawaj niepobożnemu: zakaż mu dawać chleba, aby przezeń nie był mocniejszy nad cię; -Sirach Syr 26 12 7 bo tyle dwoje złego odniesiesz za wszytko dobre, któreś mu uczynił: bo i Nawyższy nienawidzi złośników i niezbożnym odda pomstę. -Sirach Syr 26 12 8 Nie poznać będzie przyjaciela czasu szczęśliwego ani się zatai nieprzyjaciel czasu przeciwnego. -Sirach Syr 26 12 9 W szczęściu męża nieprzyjaciele jego w smutku, a w nieszczęściu jego przyjaciel poznan jest -Sirach Syr 26 12 10 Nie wierz na wieki nieprzyjacielowi twemu, bo jako miedź rdzewieje złość jego, -Sirach Syr 26 12 11 a choćby upokorzony skurczywszy się chodził, miej się ty na pieczy a strzeż się go. -Sirach Syr 26 12 12 Nie stawiaj go podle siebie a niech nie siedzi na prawicy twojej, by snadź obróciwszy się do miejsca twego nie szukał stoika twego, a na ostatek poznałbyś słowa moje i zafrasowałbyś się z powieści moich. -Sirach Syr 26 12 13 Któż się zlituje nad zaklinaczem, którego wąż ukąsi, i nad wszytkimi, którzy się ku źwierzom przystępują? Także i nad tym, który towarzyszy ze złym człowiekiem a uwikłał się w grzechach jego. -Sirach Syr 26 12 14 Na jednę godzinę będzie trwał przy tobie, ale jeśli się pochylisz, nie dotrwa. -Sirach Syr 26 12 15 Łagodnie mówi wargami swemi nieprzyjaciel, a w sercu swym godzi, jakoby cię w dół wtrącił. -Sirach Syr 26 12 16 Płacze oczyma swemi nieprzyjadel, ale jeśli trafi na czas, nie nasyci się krwie, -Sirach Syr 26 12 17 a jeśli cię potka co złego, j najdziesz go tam pierwszego. -Sirach Syr 26 12 18 Oczyma swemi płacze nieprzyjaciel, a wrzkomo ratując, będzie podkopywał stopy twoje. -Sirach Syr 26 12 19 Głową swą będzie chwiał i klaskał ręką, a wiele szepcąc odmieni oblicze swoje. +Sirach Syr 26 12 2 2 Czyń dobrze sprawiedliwemu, a odniesiesz zapłatę wielką, jeśli nie od niego, pewnie od Pana. +Sirach Syr 26 12 3 3 Bo niedobrze się dzieje temu, który ustawiczny jest we złościach i który jałmużny nie daje: ponieważ i Nawyższy ma w nienawiści grzeszne, a smiłował się nad pokutującymi. +Sirach Syr 26 12 4 4 Dawaj miłosiernemu, a nie wspomagaj grzesznika. I niezbożnym i grzesznikom odda pomstę zachowując je na dzień pomsty. +Sirach Syr 26 12 5 5 Dawaj dobremu, a nie wspomagaj grzesznika. +Sirach Syr 26 12 6 6 Czyń pokornemu dobrze, a nie dawaj niepobożnemu: zakaż mu dawać chleba, aby przezeń nie był mocniejszy nad cię; +Sirach Syr 26 12 7 7 bo tyle dwoje złego odniesiesz za wszytko dobre, któreś mu uczynił: bo i Nawyższy nienawidzi złośników i niezbożnym odda pomstę. +Sirach Syr 26 12 8 8 Nie poznać będzie przyjaciela czasu szczęśliwego ani się zatai nieprzyjaciel czasu przeciwnego. +Sirach Syr 26 12 9 9 W szczęściu męża nieprzyjaciele jego w smutku, a w nieszczęściu jego przyjaciel poznan jest +Sirach Syr 26 12 10 10 Nie wierz na wieki nieprzyjacielowi twemu, bo jako miedź rdzewieje złość jego, +Sirach Syr 26 12 11 11 a choćby upokorzony skurczywszy się chodził, miej się ty na pieczy a strzeż się go. +Sirach Syr 26 12 12 12 Nie stawiaj go podle siebie a niech nie siedzi na prawicy twojej, by snadź obróciwszy się do miejsca twego nie szukał stoika twego, a na ostatek poznałbyś słowa moje i zafrasowałbyś się z powieści moich. +Sirach Syr 26 12 13 13 Któż się zlituje nad zaklinaczem, którego wąż ukąsi, i nad wszytkimi, którzy się ku źwierzom przystępują? Także i nad tym, który towarzyszy ze złym człowiekiem a uwikłał się w grzechach jego. +Sirach Syr 26 12 14 14 Na jednę godzinę będzie trwał przy tobie, ale jeśli się pochylisz, nie dotrwa. +Sirach Syr 26 12 15 15 Łagodnie mówi wargami swemi nieprzyjaciel, a w sercu swym godzi, jakoby cię w dół wtrącił. +Sirach Syr 26 12 16 16 Płacze oczyma swemi nieprzyjadel, ale jeśli trafi na czas, nie nasyci się krwie, +Sirach Syr 26 12 17 17 a jeśli cię potka co złego, j najdziesz go tam pierwszego. +Sirach Syr 26 12 18 18 Oczyma swemi płacze nieprzyjaciel, a wrzkomo ratując, będzie podkopywał stopy twoje. +Sirach Syr 26 12 19 19 Głową swą będzie chwiał i klaskał ręką, a wiele szepcąc odmieni oblicze swoje. Sirach Syr 26 13 1 I Kto się smoły dotknie, pomaże się od niej, a kto ma z pysznym towarzystwo, oblecze się w pychę. -Sirach Syr 26 13 2 Brzemię na się kładzie, i kto z poczciwszym nad się spółkuje. I bogatszemu nad cię nie bądź towarzyszem. -Sirach Syr 26 13 3 Co za towarzystwo ma kodeł z garncem? Bo kiedy w się uderzą, stłucze się. -Sirach Syr 26 13 4 Bogaty niesprawiedliwie uczynił i będzie zgrzytał zęboma, a ubogi obrażony milczeć będzie. -Sirach Syr 26 13 5 Jeśli będziesz dawał, przyjmie cię, ale jeśli nie będziesz miał, opuści cię. -Sirach Syr 26 13 6 Jeśli masz, będzie używał z tobą i wytrawi cię, a nie będzie cię żałował. -Sirach Syr 26 13 7 Jeśli mu cię będzie potrzeba, podejdzie cię, a uśmiechając się będzie-ć nadzieję czynił powiadając ci dobre, i rzecze: A czegoć potrzeba? -Sirach Syr 26 13 8 I zawstydzi cię potrawami swymi, aż cię wyniszczy po drugie i po trzede, a na ostatek naśmieje się z ciebie, a po tym widząc opuści cię a będzie chwiał głową przedw tobie. -Sirach Syr 26 13 9 Ukórz się Bogu a czekaj rąk jego. -Sirach Syr 26 13 10 Strzeż się, abyś zwiedziony w głupstwo nie był poniżony. -Sirach Syr 26 13 11 Nie uniżaj się w mądrości twojej, byś uniżywszy się nie był zwiedzion w głupstwo. -Sirach Syr 26 13 12 Wezwany od możniejszego, odejdzi: bo cię odtąd więcej wzywać będzie. -Sirach Syr 26 13 13 Nie uprzykrzaj się, abyś odrzucon nie był, a bądź daleko od niego, abyś nie przyszedł w zapamiętanie. -Sirach Syr 26 13 14 Nie zwyczaj się zarówno z nim mówić ani wierz mnogim powieściom jego, bo z długiej rozmowy będzie cię doświadczał, a uśmiechając się będzie cię pytał o tajemnicach twoich. -Sirach Syr 26 13 15 Niemiłosierny umysł jego będzie zachowywał słowa twoje, a nie opuści, aby cię trapić i do więzienia dać nie miał. -Sirach Syr 26 13 16 Strzeż się a pilnuj tego, co słyszysz, bo chodzisz z upadkiem twoim. -Sirach Syr 26 13 17 A słuchając tego, jako we śnie, patrz i czuj. -Sirach Syr 26 13 18 Przez wszytek żywot twój miłuj Boga i wzywaj go ku zbawieniu twemu. -Sirach Syr 26 13 19 Każde źwierzę miłuje sobie podobne, tak i każdy człowiek bliźniego swego. -Sirach Syr 26 13 20 Wszelkie dało przyłączy się ku podobnemu sobie, a wszelki człowiek przyłączy się do podobnego sobie. -Sirach Syr 26 13 21 Jeśli kiedy wilk z owcą spółkować będzie, tak grzesznik z sprawiedliwym. -Sirach Syr 26 13 22 Co za spółkowanie świętemu człowiekowi ze psem? Abo co za cześć bogatemu z ubogim? -Sirach Syr 26 13 23 Osieł leśny jest łowem lwowi na puszczy: tak pastwiskiem bogaczów są ubodzy. -Sirach Syr 26 13 24 A jako pysznemu obrzydła jest pokora, tak i ubogi obrzydłość bogatemu. -Sirach Syr 26 13 25 Bogacz pochylony bywa ratowany od przyjaciół swoich, a nędznik, gdy upadnie, i od znajomych bywa wypędzony. -Sirach Syr 26 13 26 Bogacz, gdy oszukany będzie, ma wiele pomocników, hardzie mówił i usprawiedliwili go; -Sirach Syr 26 13 27 nędznik oszukany jest, nadto jeszcze nań fiukają, mówił roztropnie, a miejsca mu nie dano. -Sirach Syr 26 13 28 Mówił bogacz, a wszyscy umilkli i wywyższą aż pod obłoki słowa jego. -Sirach Syr 26 13 29 Ubogi mówił, i mówią; Któż to jest? A jeśli się podtknie, wywrócą go. -Sirach Syr 26 13 30 Dobrać jest majętność, kto nie ma grzechu na sumnieniu, a złe ubóstwo w uściech złośnika. -Sirach Syr 26 13 31 Serce człowiecze odmienia twarz jego bądź ku dobremu, bądź ku złemu. -Sirach Syr 26 13 32 Szlad serca dobrego i oblicze dobre z trudna i z pracą najdziesz. +Sirach Syr 26 13 2 2 Brzemię na się kładzie, i kto z poczciwszym nad się spółkuje. I bogatszemu nad cię nie bądź towarzyszem. +Sirach Syr 26 13 3 3 Co za towarzystwo ma kodeł z garncem? Bo kiedy w się uderzą, stłucze się. +Sirach Syr 26 13 4 4 Bogaty niesprawiedliwie uczynił i będzie zgrzytał zęboma, a ubogi obrażony milczeć będzie. +Sirach Syr 26 13 5 5 Jeśli będziesz dawał, przyjmie cię, ale jeśli nie będziesz miał, opuści cię. +Sirach Syr 26 13 6 6 Jeśli masz, będzie używał z tobą i wytrawi cię, a nie będzie cię żałował. +Sirach Syr 26 13 7 7 Jeśli mu cię będzie potrzeba, podejdzie cię, a uśmiechając się będzie-ć nadzieję czynił powiadając ci dobre, i rzecze: A czegoć potrzeba? +Sirach Syr 26 13 8 8 I zawstydzi cię potrawami swymi, aż cię wyniszczy po drugie i po trzede, a na ostatek naśmieje się z ciebie, a po tym widząc opuści cię a będzie chwiał głową przedw tobie. +Sirach Syr 26 13 9 9 Ukórz się Bogu a czekaj rąk jego. +Sirach Syr 26 13 10 10 Strzeż się, abyś zwiedziony w głupstwo nie był poniżony. +Sirach Syr 26 13 11 11 Nie uniżaj się w mądrości twojej, byś uniżywszy się nie był zwiedzion w głupstwo. +Sirach Syr 26 13 12 12 Wezwany od możniejszego, odejdzi: bo cię odtąd więcej wzywać będzie. +Sirach Syr 26 13 13 13 Nie uprzykrzaj się, abyś odrzucon nie był, a bądź daleko od niego, abyś nie przyszedł w zapamiętanie. +Sirach Syr 26 13 14 14 Nie zwyczaj się zarówno z nim mówić ani wierz mnogim powieściom jego, bo z długiej rozmowy będzie cię doświadczał, a uśmiechając się będzie cię pytał o tajemnicach twoich. +Sirach Syr 26 13 15 15 Niemiłosierny umysł jego będzie zachowywał słowa twoje, a nie opuści, aby cię trapić i do więzienia dać nie miał. +Sirach Syr 26 13 16 16 Strzeż się a pilnuj tego, co słyszysz, bo chodzisz z upadkiem twoim. +Sirach Syr 26 13 17 17 A słuchając tego, jako we śnie, patrz i czuj. +Sirach Syr 26 13 18 18 Przez wszytek żywot twój miłuj Boga i wzywaj go ku zbawieniu twemu. +Sirach Syr 26 13 19 19 Każde źwierzę miłuje sobie podobne, tak i każdy człowiek bliźniego swego. +Sirach Syr 26 13 20 20 Wszelkie dało przyłączy się ku podobnemu sobie, a wszelki człowiek przyłączy się do podobnego sobie. +Sirach Syr 26 13 21 21 Jeśli kiedy wilk z owcą spółkować będzie, tak grzesznik z sprawiedliwym. +Sirach Syr 26 13 22 22 Co za spółkowanie świętemu człowiekowi ze psem? Abo co za cześć bogatemu z ubogim? +Sirach Syr 26 13 23 23 Osieł leśny jest łowem lwowi na puszczy: tak pastwiskiem bogaczów są ubodzy. +Sirach Syr 26 13 24 24 A jako pysznemu obrzydła jest pokora, tak i ubogi obrzydłość bogatemu. +Sirach Syr 26 13 25 25 Bogacz pochylony bywa ratowany od przyjaciół swoich, a nędznik, gdy upadnie, i od znajomych bywa wypędzony. +Sirach Syr 26 13 26 26 Bogacz, gdy oszukany będzie, ma wiele pomocników, hardzie mówił i usprawiedliwili go; +Sirach Syr 26 13 27 27 nędznik oszukany jest, nadto jeszcze nań fiukają, mówił roztropnie, a miejsca mu nie dano. +Sirach Syr 26 13 28 28 Mówił bogacz, a wszyscy umilkli i wywyższą aż pod obłoki słowa jego. +Sirach Syr 26 13 29 29 Ubogi mówił, i mówią; Któż to jest? A jeśli się podtknie, wywrócą go. +Sirach Syr 26 13 30 30 Dobrać jest majętność, kto nie ma grzechu na sumnieniu, a złe ubóstwo w uściech złośnika. +Sirach Syr 26 13 31 31 Serce człowiecze odmienia twarz jego bądź ku dobremu, bądź ku złemu. +Sirach Syr 26 13 32 32 Szlad serca dobrego i oblicze dobre z trudna i z pracą najdziesz. Sirach Syr 26 14 1 Błogosławiony mąż, który się nie podtknął w słowie ust swoich i nie jest trapion frasunkiem grzechu. -Sirach Syr 26 14 2 Szczęśliwy, który nie miał smutku na umyśle swoim, i nie utracił nadzieje swojej. -Sirach Syr 26 14 3 Człowiek chciwy i skąpy próżno ma bogactwa, a człowiekowi zazdrościwemu na co złoto? -Sirach Syr 26 14 4 Kto zbiera niesłusznie, od dusze swej innym zbiera, a w dobrach jego inszy zbytku używać będzie. -Sirach Syr 26 14 5 Kto sobie jest złym, komuż innemu dobrym będzie? I dobra swego z pociechą nie zażywie. -Sirach Syr 26 14 6 Kto sam sobie zajżrzy, nic nadeń nie jest gorszego i ta jest zapłata złości jego; -Sirach Syr 26 14 7 i jeśli co dobrze uczyni, niewiadomie a nie chcąc czyni, a na ostatek pokazuje złość swoję. -Sirach Syr 26 14 8 Złośliwe jest oko zazdrościwego i odwracające twarz, i gardzące duszą swoją. -Sirach Syr 26 14 9 Nienasycone oko chciwego częścią niesprawiedliwości: nie nasyci się, aż wyniszczy susząc duszę swoję. -Sirach Syr 26 14 10 Oko złe do złego, a nie naje się chleba, ale niedostateczne i smutne będzie u stołu swego. -Sirach Syr 26 14 11 Synu, jeśli masz, czyń sam sobie dobrze a ofiaruj Bogu godne ofiary. -Sirach Syr 26 14 12 Pamiętaj, żeć śmierć nie omieszka a iż ci jest okazan testament piekielny, testament bowiem tego świata: śmiercią umrze. -Sirach Syr 26 14 13 Przede śmiercią czyń dobrze przyjadelowi twemu, a według przemożenia twego ściągając, dawaj ubogiemu. -Sirach Syr 26 14 14 Nie utracaj dnia dobrego, a cząstka dobrego daru niechaj cię nie mija. -Sirach Syr 26 14 15 Izali inszym nie zostawisz boleści i prace twojej na rozdział losu? -Sirach Syr 26 14 16 Dawaj i bierz a usprawiedliwiaj duszę swoję. -Sirach Syr 26 14 17 Przed śmiercią twą czyń dobrze, bo w piekle nie najdziesz pokarmu. -Sirach Syr 26 14 18 Wszelkie ciało zwiotszeje jako siano i jako liście kwitnące na drzewie zielonym. -Sirach Syr 26 14 19 Jedno roście, a drugie opada: tak rodzaj ciała i krwie, jeden zachodzi, a drugi nastawa. -Sirach Syr 26 14 20 Każde dzieło skazitelne na koniec ustanie, a który je czyni, pójdzie z nim. -Sirach Syr 26 14 21 I wszelkie dzieło osobliwe będzie usprawiedliwień, a kto je czyni, będzie uczczon przez nie. -Sirach Syr 26 14 22 Błogosławiony mąż, który trwać będzie w mądrości i który w sprawiedliwości swej rozmyślać będzie, a w umyśle uważać będzie opatrzność Bożą. -Sirach Syr 26 14 23 Który rozmyśla drogę jej w sercu swoim, a tajemnice jej zrozumiewając, idąc za nią jakoby ślakujący, a na drogach jej stojący; -Sirach Syr 26 14 24 który wgląda przez okna jej i u drzwi jej słucha; -Sirach Syr 26 14 25 który odpoczywa w domu jej, a wbiwszy gwóźdź w ściany jej postawi domek swój pod ręką jej i w domku jego będą odpoczywać dobra na wieki. -Sirach Syr 26 14 26 Postawi syny swe pod przykryciem jej i będzie mieszkał pod jej gałązkami; -Sirach Syr 26 14 27 będzie obronion od upalenia pod dachem jej a w chwale jej będzie odpoczywał. +Sirach Syr 26 14 2 2 Szczęśliwy, który nie miał smutku na umyśle swoim, i nie utracił nadzieje swojej. +Sirach Syr 26 14 3 3 Człowiek chciwy i skąpy próżno ma bogactwa, a człowiekowi zazdrościwemu na co złoto? +Sirach Syr 26 14 4 4 Kto zbiera niesłusznie, od dusze swej innym zbiera, a w dobrach jego inszy zbytku używać będzie. +Sirach Syr 26 14 5 5 Kto sobie jest złym, komuż innemu dobrym będzie? I dobra swego z pociechą nie zażywie. +Sirach Syr 26 14 6 6 Kto sam sobie zajżrzy, nic nadeń nie jest gorszego i ta jest zapłata złości jego; +Sirach Syr 26 14 7 7 i jeśli co dobrze uczyni, niewiadomie a nie chcąc czyni, a na ostatek pokazuje złość swoję. +Sirach Syr 26 14 8 8 Złośliwe jest oko zazdrościwego i odwracające twarz, i gardzące duszą swoją. +Sirach Syr 26 14 9 9 Nienasycone oko chciwego częścią niesprawiedliwości: nie nasyci się, aż wyniszczy susząc duszę swoję. +Sirach Syr 26 14 10 10 Oko złe do złego, a nie naje się chleba, ale niedostateczne i smutne będzie u stołu swego. +Sirach Syr 26 14 11 11 Synu, jeśli masz, czyń sam sobie dobrze a ofiaruj Bogu godne ofiary. +Sirach Syr 26 14 12 12 Pamiętaj, żeć śmierć nie omieszka a iż ci jest okazan testament piekielny, testament bowiem tego świata: śmiercią umrze. +Sirach Syr 26 14 13 13 Przede śmiercią czyń dobrze przyjadelowi twemu, a według przemożenia twego ściągając, dawaj ubogiemu. +Sirach Syr 26 14 14 14 Nie utracaj dnia dobrego, a cząstka dobrego daru niechaj cię nie mija. +Sirach Syr 26 14 15 15 Izali inszym nie zostawisz boleści i prace twojej na rozdział losu? +Sirach Syr 26 14 16 16 Dawaj i bierz a usprawiedliwiaj duszę swoję. +Sirach Syr 26 14 17 17 Przed śmiercią twą czyń dobrze, bo w piekle nie najdziesz pokarmu. +Sirach Syr 26 14 18 18 Wszelkie ciało zwiotszeje jako siano i jako liście kwitnące na drzewie zielonym. +Sirach Syr 26 14 19 19 Jedno roście, a drugie opada: tak rodzaj ciała i krwie, jeden zachodzi, a drugi nastawa. +Sirach Syr 26 14 20 20 Każde dzieło skazitelne na koniec ustanie, a który je czyni, pójdzie z nim. +Sirach Syr 26 14 21 21 I wszelkie dzieło osobliwe będzie usprawiedliwień, a kto je czyni, będzie uczczon przez nie. +Sirach Syr 26 14 22 22 Błogosławiony mąż, który trwać będzie w mądrości i który w sprawiedliwości swej rozmyślać będzie, a w umyśle uważać będzie opatrzność Bożą. +Sirach Syr 26 14 23 23 Który rozmyśla drogę jej w sercu swoim, a tajemnice jej zrozumiewając, idąc za nią jakoby ślakujący, a na drogach jej stojący; +Sirach Syr 26 14 24 24 który wgląda przez okna jej i u drzwi jej słucha; +Sirach Syr 26 14 25 25 który odpoczywa w domu jej, a wbiwszy gwóźdź w ściany jej postawi domek swój pod ręką jej i w domku jego będą odpoczywać dobra na wieki. +Sirach Syr 26 14 26 26 Postawi syny swe pod przykryciem jej i będzie mieszkał pod jej gałązkami; +Sirach Syr 26 14 27 27 będzie obronion od upalenia pod dachem jej a w chwale jej będzie odpoczywał. Sirach Syr 26 15 1 Kto się Boga boi, będzie czynił dobrze, a kto się trzyma sprawiedliwości, dostanie jej; -Sirach Syr 26 15 2 i zabieży mu jako uczciwa matka, a jako żona panną pojęta, przyjmie go. -Sirach Syr 26 15 3 Nakarmi go chlebem żywota i rozumienia a wodą mądrości zbawiennej napoi go i umocni się w nim, i nie pochyli się; -Sirach Syr 26 15 4 i zatrzyma go i nie zawstydzi się, i wywyższy go u bliźnich jego, -Sirach Syr 26 15 5 iw pośrzód kościoła otworzy usta jego, i napełni go duchem mądrości i rozumienia, i szatą chwały przyodzieje go. -Sirach Syr 26 15 6 Wesele i radość będzie skarbiła nad nim i imienia wiecznego dziedzicem go uczyni. -Sirach Syr 26 15 7 Ludzie głupi nie dostaną jej, a baczni ludzie zabieżą jej. Głupi ludzie nie oglądają jej, bo daleko jest od pychy i zdrady; -Sirach Syr 26 15 8 ludzie kłamliwi nie wspomnią jej, a ludzie prawdziwi najdą się u niej i szczęście mieć będą aż do oglądania Boga. -Sirach Syr 26 15 9 Nie jest piękna chwała w uściech złośliwego, -Sirach Syr 26 15 10 abowiem od Boga poszła mądrość, bo przy mądrości Bożej stać będzie chwała i rozmnoży się w uściech wiernego, a Panujący da mu ją. -Sirach Syr 26 15 11 Nie mów: Przez Boga nie jest przy mnie, bo czego on nienawidzi, nie czyń. -Sirach Syr 26 15 12 Nie mów: On mię w błąd wprawił, bo mu nie potrzeba niezbożnych ludzi. -Sirach Syr 26 15 13 Wszelkiej obrzydliwości błędu Pan nienawidzi i nie będzie się podobała bojącym się go. -Sirach Syr 26 15 14 Bóg od początku stworzył człowieka i ostawił go w ręce rady jego. -Sirach Syr 26 15 15 Przydał mandaty i przykazania swoje; -Sirach Syr 26 15 16 jeśli będziesz chciał mandaty zachować, zachowają cię, i na wieki wiarę miłą trzymać. -Sirach Syr 26 15 17 Położył przed cię wodę i ogień: do czego chcesz, ściągni rękę twoję. -Sirach Syr 26 15 18 Przed człowiekiem żywot i śmierć, dobre i złe: co się mu podoba, będzie mu dano. -Sirach Syr 26 15 19 Iż wielka mądrość Boża, a silny jest w mocy, widzący wszytkie bez przestanku. -Sirach Syr 26 15 20 Oczy Pańskie ku tym, którzy się go boją, a on zna wszelką sprawę człowieczą. -Sirach Syr 26 15 21 Nikomu nie rozkazał żle czynić i nie dał żadnemu czasu dla grzeszenia: -Sirach Syr 26 15 22 abowiem nie pragnie mnóstwa synów niewiernych i niepożytecznych. +Sirach Syr 26 15 2 2 i zabieży mu jako uczciwa matka, a jako żona panną pojęta, przyjmie go. +Sirach Syr 26 15 3 3 Nakarmi go chlebem żywota i rozumienia a wodą mądrości zbawiennej napoi go i umocni się w nim, i nie pochyli się; +Sirach Syr 26 15 4 4 i zatrzyma go i nie zawstydzi się, i wywyższy go u bliźnich jego, +Sirach Syr 26 15 5 5 iw pośrzód kościoła otworzy usta jego, i napełni go duchem mądrości i rozumienia, i szatą chwały przyodzieje go. +Sirach Syr 26 15 6 6 Wesele i radość będzie skarbiła nad nim i imienia wiecznego dziedzicem go uczyni. +Sirach Syr 26 15 7 7 Ludzie głupi nie dostaną jej, a baczni ludzie zabieżą jej. Głupi ludzie nie oglądają jej, bo daleko jest od pychy i zdrady; +Sirach Syr 26 15 8 8 ludzie kłamliwi nie wspomnią jej, a ludzie prawdziwi najdą się u niej i szczęście mieć będą aż do oglądania Boga. +Sirach Syr 26 15 9 9 Nie jest piękna chwała w uściech złośliwego, +Sirach Syr 26 15 10 10 abowiem od Boga poszła mądrość, bo przy mądrości Bożej stać będzie chwała i rozmnoży się w uściech wiernego, a Panujący da mu ją. +Sirach Syr 26 15 11 11 Nie mów: Przez Boga nie jest przy mnie, bo czego on nienawidzi, nie czyń. +Sirach Syr 26 15 12 12 Nie mów: On mię w błąd wprawił, bo mu nie potrzeba niezbożnych ludzi. +Sirach Syr 26 15 13 13 Wszelkiej obrzydliwości błędu Pan nienawidzi i nie będzie się podobała bojącym się go. +Sirach Syr 26 15 14 14 Bóg od początku stworzył człowieka i ostawił go w ręce rady jego. +Sirach Syr 26 15 15 15 Przydał mandaty i przykazania swoje; +Sirach Syr 26 15 16 16 jeśli będziesz chciał mandaty zachować, zachowają cię, i na wieki wiarę miłą trzymać. +Sirach Syr 26 15 17 17 Położył przed cię wodę i ogień: do czego chcesz, ściągni rękę twoję. +Sirach Syr 26 15 18 18 Przed człowiekiem żywot i śmierć, dobre i złe: co się mu podoba, będzie mu dano. +Sirach Syr 26 15 19 19 Iż wielka mądrość Boża, a silny jest w mocy, widzący wszytkie bez przestanku. +Sirach Syr 26 15 20 20 Oczy Pańskie ku tym, którzy się go boją, a on zna wszelką sprawę człowieczą. +Sirach Syr 26 15 21 21 Nikomu nie rozkazał żle czynić i nie dał żadnemu czasu dla grzeszenia: +Sirach Syr 26 15 22 22 abowiem nie pragnie mnóstwa synów niewiernych i niepożytecznych. Sirach Syr 26 16 1 Nie raduj się ze złośliwych synów, jeśli się mnożą, ani się kochaj w nich, jeśli nie masz w nich bojaźni Bożej. -Sirach Syr 26 16 2 Nie ufaj zdrowiu ich ani patrz na roboty ich. -Sirach Syr 26 16 3 Lepszy bowiem jest jeden bojący się Boga niżli tysiąc synów niezbożnych. -Sirach Syr 26 16 4 I lepiej jest umrzeć bez potomstwa, niżli zostawić syny niepobożne. -Sirach Syr 26 16 5 Przez jednego roztropnego miasto będzie osadzone, pokolenie niepobożnych spustoszeje. -Sirach Syr 26 16 6 Wiele takowych rzeczy widziało oko moje a potężniejsze niż te słyszało ucho moje. -Sirach Syr 26 16 7 We zborze grzeszących zapali się ogień a w narodzie niewiernym zapali się gniew. -Sirach Syr 26 16 8 Nie uprosili odpuszczenia grzechów swoich starodawni obrzymowie, którzy skażeni są, że ufali w siłach swoich; -Sirach Syr 26 16 9 nie przepuścił gościnie Lotowej, i obrzydził je dla pychy słowa ich. -Sirach Syr 26 16 10 Nie smiłował się nad nimi lud wszytek wytracając i wynoszącego się w grzechach swoich. -Sirach Syr 26 16 11 jako sześćkroć sto tysięcy pieszych, którzy się byli zgromadzili w uporze serca swego, a jeśliby jeden był twardej krzczyce, dziw by był, kiedy by był uszedł. -Sirach Syr 26 16 12 Miłosierdzie bowiem i gniew jest u niego, możne ubłaganie i gniew wylewający. -Sirach Syr 26 16 13 Wedle miłosierdzia jego tak karanie jego sądzi człowieka według spraw jego. -Sirach Syr 26 16 14 Nie ujdzie grzesznik z drapiestwem i nie omieszka cierpliwość miłosierdzie czyniącego. -Sirach Syr 26 16 15 Wszelkie miłosierdzie uczyni miejsce każdemu według zasługi uczynków jego i według roztropności pielgrzymowania jego. -Sirach Syr 26 16 16 Nie mów: Skryję się przed Bogiem, a z wysokości kto na mię wspomni? -Sirach Syr 26 16 17 Między ludem wielkim nie poznają mię: bo cóż jest dusza moja między tak niezliczonem stworzeniem? -Sirach Syr 26 16 18 Oto niebo i nieba niebios, głębokość i wszytka ziemia, i wszytko, co w nich jest, poruszą się przed oblicznością jego, -Sirach Syr 26 16 19 góry społu i pagórki, i fundamenty ziemie, gdy na nie Bóg pojźrzy, zatrząsną się od strachu. -Sirach Syr 26 16 20 A w tym wszytkim serce głupie jest, a on rozumie wszelkie serce. -Sirach Syr 26 16 21 A drogi jego kto rozumem pojmie? I wicher, którego ani oko ludzkie nie dojźrzy? -Sirach Syr 26 16 22 Bo nawięcej spraw jego w skrytości, ale uczynki sprawiedliwości jego kto wymówi, abo kto zniesie? Zrządzenie bowiem daleko jest od niektórych, a wywiadowanie wszytkich na dokonaniu jest -Sirach Syr 26 16 23 Kto jest małego baczenia, myśli próżności, a mąż nierozumny i błędny myśli głupie rzeczy. -Sirach Syr 26 16 24 Słuchaj mię, synu mój, a ucz się nauki rozumu, a słowa moje uważaj w sercu twoim, -Sirach Syr 26 16 25 a powiem naukę, z u ważeniem i będę się starał mądrość wypowiedzieć; a słowa moje uważaj w sercu twoim i powiem z uważeniem ducha mocy, które położył Bóg w uczynkach swoich od początku, i oznajmię w prawdzie umiejętność jego. -Sirach Syr 26 16 26 Z rozsądkiem Bożym sprawy jego od początku, a od stworzenia ich rozrządził części ich i przełożeństwa ich według rodzajów ich. -Sirach Syr 26 16 27 Ozdobił sprawy ich na wieki, ani łaknęły, ani pracowały, ani przestały od spraw swoich. -Sirach Syr 26 16 28 Żaden bliskiego sobie nie uciśnie aż na wieki. -Sirach Syr 26 16 29 Nie bądź nieposłuszny słowu jego. -Sirach Syr 26 16 30 Potym Bóg pojźrzał na ziemię i napełnił ją dobrami swemi. -Sirach Syr 26 16 31 Dusza wszelakiego żywiącego oznajmiła przed obliczem jej i w nię zasię obrócenie ich. +Sirach Syr 26 16 2 2 Nie ufaj zdrowiu ich ani patrz na roboty ich. +Sirach Syr 26 16 3 3 Lepszy bowiem jest jeden bojący się Boga niżli tysiąc synów niezbożnych. +Sirach Syr 26 16 4 4 I lepiej jest umrzeć bez potomstwa, niżli zostawić syny niepobożne. +Sirach Syr 26 16 5 5 Przez jednego roztropnego miasto będzie osadzone, pokolenie niepobożnych spustoszeje. +Sirach Syr 26 16 6 6 Wiele takowych rzeczy widziało oko moje a potężniejsze niż te słyszało ucho moje. +Sirach Syr 26 16 7 7 We zborze grzeszących zapali się ogień a w narodzie niewiernym zapali się gniew. +Sirach Syr 26 16 8 8 Nie uprosili odpuszczenia grzechów swoich starodawni obrzymowie, którzy skażeni są, że ufali w siłach swoich; +Sirach Syr 26 16 9 9 nie przepuścił gościnie Lotowej, i obrzydził je dla pychy słowa ich. +Sirach Syr 26 16 10 10 Nie smiłował się nad nimi lud wszytek wytracając i wynoszącego się w grzechach swoich. +Sirach Syr 26 16 11 11 jako sześćkroć sto tysięcy pieszych, którzy się byli zgromadzili w uporze serca swego, a jeśliby jeden był twardej krzczyce, dziw by był, kiedy by był uszedł. +Sirach Syr 26 16 12 12 Miłosierdzie bowiem i gniew jest u niego, możne ubłaganie i gniew wylewający. +Sirach Syr 26 16 13 13 Wedle miłosierdzia jego tak karanie jego sądzi człowieka według spraw jego. +Sirach Syr 26 16 14 14 Nie ujdzie grzesznik z drapiestwem i nie omieszka cierpliwość miłosierdzie czyniącego. +Sirach Syr 26 16 15 15 Wszelkie miłosierdzie uczyni miejsce każdemu według zasługi uczynków jego i według roztropności pielgrzymowania jego. +Sirach Syr 26 16 16 16 Nie mów: Skryję się przed Bogiem, a z wysokości kto na mię wspomni? +Sirach Syr 26 16 17 17 Między ludem wielkim nie poznają mię: bo cóż jest dusza moja między tak niezliczonem stworzeniem? +Sirach Syr 26 16 18 18 Oto niebo i nieba niebios, głębokość i wszytka ziemia, i wszytko, co w nich jest, poruszą się przed oblicznością jego, +Sirach Syr 26 16 19 19 góry społu i pagórki, i fundamenty ziemie, gdy na nie Bóg pojźrzy, zatrząsną się od strachu. +Sirach Syr 26 16 20 20 A w tym wszytkim serce głupie jest, a on rozumie wszelkie serce. +Sirach Syr 26 16 21 21 A drogi jego kto rozumem pojmie? I wicher, którego ani oko ludzkie nie dojźrzy? +Sirach Syr 26 16 22 22 Bo nawięcej spraw jego w skrytości, ale uczynki sprawiedliwości jego kto wymówi, abo kto zniesie? Zrządzenie bowiem daleko jest od niektórych, a wywiadowanie wszytkich na dokonaniu jest +Sirach Syr 26 16 23 23 Kto jest małego baczenia, myśli próżności, a mąż nierozumny i błędny myśli głupie rzeczy. +Sirach Syr 26 16 24 24 Słuchaj mię, synu mój, a ucz się nauki rozumu, a słowa moje uważaj w sercu twoim, +Sirach Syr 26 16 25 25 a powiem naukę, z u ważeniem i będę się starał mądrość wypowiedzieć; a słowa moje uważaj w sercu twoim i powiem z uważeniem ducha mocy, które położył Bóg w uczynkach swoich od początku, i oznajmię w prawdzie umiejętność jego. +Sirach Syr 26 16 26 26 Z rozsądkiem Bożym sprawy jego od początku, a od stworzenia ich rozrządził części ich i przełożeństwa ich według rodzajów ich. +Sirach Syr 26 16 27 27 Ozdobił sprawy ich na wieki, ani łaknęły, ani pracowały, ani przestały od spraw swoich. +Sirach Syr 26 16 28 28 Żaden bliskiego sobie nie uciśnie aż na wieki. +Sirach Syr 26 16 29 29 Nie bądź nieposłuszny słowu jego. +Sirach Syr 26 16 30 30 Potym Bóg pojźrzał na ziemię i napełnił ją dobrami swemi. +Sirach Syr 26 16 31 31 Dusza wszelakiego żywiącego oznajmiła przed obliczem jej i w nię zasię obrócenie ich. Sirach Syr 26 17 1 Bóg stworzył z ziemie człowieka a według obrazu swego uczynił go. -Sirach Syr 26 17 2 I zasię obrócił go w nię i na kształt swój przyodział go mocą. -Sirach Syr 26 17 3 liczbę dni i czas dał mu i dał mu moc nad temi rzeczami, które są na ziemi -Sirach Syr 26 17 4 Położył strach jego nade wszytkim ciałem i panował nad zwierzem i nad ptastwem. -Sirach Syr 26 17 5 Stworzył z niego pomoc jemu podobną i dał im radę i język, i oczy, i uszy, i serce ku myśleniu i nauką rozumu napełnił je. -Sirach Syr 26 17 6 Stworzył w nich umiejętność duszną, rozumem napełnił serca ich i złe i dobre ukazał im. -Sirach Syr 26 17 7 Przyłożył oko swe do serca ich, aby im okazał wielmożność spraw swoich, -Sirach Syr 26 17 8 aby chwalili imię święte i chlubili się w cudach jego, aby opowiadali wielmożności spraw jego. -Sirach Syr 26 17 9 Przydał im umiejętność i Zakon żywota dał im za dziedzictwo. -Sirach Syr 26 17 10 Uczynił z nimi przymierze wieczne i ukazał im sprawiedliwość i sądy swoje. -Sirach Syr 26 17 11 I wielmożność chwały jego widziało oko ich, a uszy ich słyszały cześć głosu jego, i rzekł im: Strzeżcie się wszelkiej nieprawości. -Sirach Syr 26 17 12 I każdemu z osobna dał rozkazanie o bliźnim swoim. -Sirach Syr 26 17 13 Drogi ich zawżdy są przed nim, nie są zakryte przed oczyma jego. -Sirach Syr 26 17 14 Nad każdym narodem postanowił przełożonego, -Sirach Syr 26 17 15 a Izrael zstał się jawną częścią Bożą. -Sirach Syr 26 17 16 wszytkie sprawy ich jako słońce przed oblicznością Bożą, a oczy jego bez przestanku patrzą na ich drogi. -Sirach Syr 26 17 17 Nie zataiły się przymierza przez złości ich, a wszytkie nieprawości ich przed oblicznością Bożą. -Sirach Syr 26 17 18 Jałmużna męża jako pieczęć u niego, a uczynność człowieka zachowa jako źrzenicę, -Sirach Syr 26 17 19 a potym powstanie i odda im zapłatę, każdemu na głowę jego i obróci na głębsze części ziemie. -Sirach Syr 26 17 20 Ale pokutującym dał drogę sprawiedliwości, i utwierdził ustające w cierpieniu, i naznaczył im dział prawdy. -Sirach Syr 26 17 21 Nawróć się ku Panu a opuść grzechy twoje, -Sirach Syr 26 17 22 módl się przed oblicznością Pańską, a umniejszaj obrażenia. -Sirach Syr 26 17 23 Nawróć się do Pana, a odwróć się od niesprawiedliwości twojej, a barzo nienawidź obrzydłości, -Sirach Syr 26 17 24 a poznaj sprawiedliwości i sądy Boże, a stój w dziale postanowienia i w modlitwie Boga Nawyższego. -Sirach Syr 26 17 25 Idź w strony wieku świętego z żywiącymi i dającymi wyznanie Bogu. -Sirach Syr 26 17 26 Nie mieszkaj w błędzie niezbożnych, przede śmiercią wyznawaj: od umarłego jako nic, ginie wyznanie. -Sirach Syr 26 17 27 Będziesz wyznawał żywiący, żywy i zdrowy będziesz wyznawał i chwalił Boga, i będziesz się chlubił w miłosierdziu jego. -Sirach Syr 26 17 28 Jako wielkie jest miłosierdzie Pańskie, a litość jego nad tymi, którzy się do niego nawracają. -Sirach Syr 26 17 29 Wszytko bowiem nie może być w ludziach, gdyż nie jest nieśmiertelny syn człowieczy, a w próżności złości się podobały. -Sirach Syr 26 17 30 Co jaśniejszego nad słońce? I to ustanie. Abo co gorszego nad to, co wymyśliło dało i krew? I to będzie karano. -Sirach Syr 26 17 31 Moc wysokości nieba ono przegląda, a wszyscy ludzie ziemia i popiół. +Sirach Syr 26 17 2 2 I zasię obrócił go w nię i na kształt swój przyodział go mocą. +Sirach Syr 26 17 3 3 liczbę dni i czas dał mu i dał mu moc nad temi rzeczami, które są na ziemi +Sirach Syr 26 17 4 4 Położył strach jego nade wszytkim ciałem i panował nad zwierzem i nad ptastwem. +Sirach Syr 26 17 5 5 Stworzył z niego pomoc jemu podobną i dał im radę i język, i oczy, i uszy, i serce ku myśleniu i nauką rozumu napełnił je. +Sirach Syr 26 17 6 6 Stworzył w nich umiejętność duszną, rozumem napełnił serca ich i złe i dobre ukazał im. +Sirach Syr 26 17 7 7 Przyłożył oko swe do serca ich, aby im okazał wielmożność spraw swoich, +Sirach Syr 26 17 8 8 aby chwalili imię święte i chlubili się w cudach jego, aby opowiadali wielmożności spraw jego. +Sirach Syr 26 17 9 9 Przydał im umiejętność i Zakon żywota dał im za dziedzictwo. +Sirach Syr 26 17 10 10 Uczynił z nimi przymierze wieczne i ukazał im sprawiedliwość i sądy swoje. +Sirach Syr 26 17 11 11 I wielmożność chwały jego widziało oko ich, a uszy ich słyszały cześć głosu jego, i rzekł im: Strzeżcie się wszelkiej nieprawości. +Sirach Syr 26 17 12 12 I każdemu z osobna dał rozkazanie o bliźnim swoim. +Sirach Syr 26 17 13 13 Drogi ich zawżdy są przed nim, nie są zakryte przed oczyma jego. +Sirach Syr 26 17 14 14 Nad każdym narodem postanowił przełożonego, +Sirach Syr 26 17 15 15 a Izrael zstał się jawną częścią Bożą. +Sirach Syr 26 17 16 16 wszytkie sprawy ich jako słońce przed oblicznością Bożą, a oczy jego bez przestanku patrzą na ich drogi. +Sirach Syr 26 17 17 17 Nie zataiły się przymierza przez złości ich, a wszytkie nieprawości ich przed oblicznością Bożą. +Sirach Syr 26 17 18 18 Jałmużna męża jako pieczęć u niego, a uczynność człowieka zachowa jako źrzenicę, +Sirach Syr 26 17 19 19 a potym powstanie i odda im zapłatę, każdemu na głowę jego i obróci na głębsze części ziemie. +Sirach Syr 26 17 20 20 Ale pokutującym dał drogę sprawiedliwości, i utwierdził ustające w cierpieniu, i naznaczył im dział prawdy. +Sirach Syr 26 17 21 21 Nawróć się ku Panu a opuść grzechy twoje, +Sirach Syr 26 17 22 22 módl się przed oblicznością Pańską, a umniejszaj obrażenia. +Sirach Syr 26 17 23 23 Nawróć się do Pana, a odwróć się od niesprawiedliwości twojej, a barzo nienawidź obrzydłości, +Sirach Syr 26 17 24 24 a poznaj sprawiedliwości i sądy Boże, a stój w dziale postanowienia i w modlitwie Boga Nawyższego. +Sirach Syr 26 17 25 25 Idź w strony wieku świętego z żywiącymi i dającymi wyznanie Bogu. +Sirach Syr 26 17 26 26 Nie mieszkaj w błędzie niezbożnych, przede śmiercią wyznawaj: od umarłego jako nic, ginie wyznanie. +Sirach Syr 26 17 27 27 Będziesz wyznawał żywiący, żywy i zdrowy będziesz wyznawał i chwalił Boga, i będziesz się chlubił w miłosierdziu jego. +Sirach Syr 26 17 28 28 Jako wielkie jest miłosierdzie Pańskie, a litość jego nad tymi, którzy się do niego nawracają. +Sirach Syr 26 17 29 29 Wszytko bowiem nie może być w ludziach, gdyż nie jest nieśmiertelny syn człowieczy, a w próżności złości się podobały. +Sirach Syr 26 17 30 30 Co jaśniejszego nad słońce? I to ustanie. Abo co gorszego nad to, co wymyśliło dało i krew? I to będzie karano. +Sirach Syr 26 17 31 31 Moc wysokości nieba ono przegląda, a wszyscy ludzie ziemia i popiół. Sirach Syr 26 18 1 Który żywię na wieki, wszytko wobec stworzył. Bóg sam usprawiedliwion będzie a trwa na wieki Król niezwyciężony. -Sirach Syr 26 18 2 Któż sprosta wypowiedzieć sprawy jego? -Sirach Syr 26 18 3 Kto bowiem doścignie zacnych uczynków jego? ?A moc wielkości jego kto wysłowi? -Sirach Syr 26 18 4 Abo kto się będzie ważył wypowiedzieć miłosierdzie jego? -Sirach Syr 26 18 5 Niepodobna ująć ani przydać, ani wybadać wielmożności Bożych. -Sirach Syr 26 18 6 Gdy człowiek skończy, dopiero pocznie, a gdy przestanie, wątpliwym jeszcze będzie. -Sirach Syr 26 18 7 Cóż jest człowiek, abo co za pożytek jego? A co jest dobrego abo co złego od niego? -Sirach Syr 26 18 8 Liczba dni człowieczych nawięcęj sto lat jako kropla wody morskiej poczytane są i jako piasek piasku, tak trocha lat przeciw dniowi wieku. -Sirach Syr 26 18 9 Dlategoż cierpliwy jest Bóg z nimi i wylewa na nie miłosierdzie swoje. -Sirach Syr 26 18 10 Widział dumę serca ich, że zła jest, i poznał wywrócenie ich, iż haniebne jest -Sirach Syr 26 18 11 Przetoż wypełnił zlitowanie swe nad nimi i ukazał im drogę prawości. -Sirach Syr 26 18 12 Miłosierdzie człowiecze ku bliźniemu swemu, ale miłosierdzie Boże na wszelkie ciało. -Sirach Syr 26 18 13 Który ma miłosierdzie, naucza i ćwiczy jako pasterz trzodę swoję. -Sirach Syr 26 18 14 Miłościw jest temu, który przyjmuje naukę miłosierdzia a który kwapi się do sądów jego. -Sirach Syr 26 18 15 Synu, w dobrym nie uskarżaj się, a we wszelkim datku nie zasmucaj złym słowem. -Sirach Syr 26 18 16 Izali rosa nie ochłodzi gorącości? Także i słowo lepsze niż datek. -Sirach Syr 26 18 17 Azaż oto słowo nie nad dobry datek? Lecz oboje przy człowieku usprawiedliwionym. -Sirach Syr 26 18 18 Głupi ostrze na oczy wyrzucać będzie, a datek nie wyćwiczonego wysusza oczy. -Sirach Syr 26 18 19 Przed sądem gotuj sprawiedliwość sobie, a pierwej, niż co mówisz, naucz się. -Sirach Syr 26 18 20 Przed chorobą używaj lekarstwa, a przed sądem pytaj sam siebie, a przed oblicznością Bożą najdziesz smilowanie. -Sirach Syr 26 18 21 Przed chorobą ukórz się, a czasu niemocy pokazuj nawrócenie twoje. -Sirach Syr 26 18 22 Nie zatrudniaj się, abyś się zawsze modlić nie miał, a nie wstydź się aż do śmierci usprawiedliwiać się: bo zaplata Boża trwa na wieki. -Sirach Syr 26 18 23 Przed modlitwą przygotuj duszę twoję, a nie bądź jako człowiek, który Boga kusi. -Sirach Syr 26 18 24 Pamiętaj na gniew w dzień dokonania i na czas odpłaty w odwróceniu twarzy. -Sirach Syr 26 18 25 Pomni na ubóstwo czasu obfitości, a na potrzeby ubóstwa w dzień bogactw. -Sirach Syr 26 18 26 Odmieni się czas od poranku aż do wieczora, a to wszytko prędkie przed oczyma Bożemi. -Sirach Syr 26 18 27 Człowiek mądry we wszytkich rzeczach obawiać się będzie, a we dni złości będzie się strzegł gnuśności. -Sirach Syr 26 18 28 Wszelki dowcipny poznawa mądrość, i tego, który ją najdzie, wysławiać będzie. -Sirach Syr 26 18 29 Roztropni w słowiech i sami mądrze się sprawowali, i zrozumieli prawdę i sprawiedliwość, i wlewali przypowieści i sądy. -Sirach Syr 26 18 30 Nie chodź za pożądliwościami twemi a odwracaj się od swej wolej. -Sirach Syr 26 18 31 Jeśli pozwolisz duszy twojej żądze jej, wystawi cię na radość nieprzyjaciołom twoim. -Sirach Syr 26 18 32 Nie kochaj się w gromadzie ani w trosze, bo ustawiczne są występki ich. -Sirach Syr 26 18 33 Nie stawaj się chudym sprzeciwiając się z pożyczek, a nie masz nic w mieszku: bo zostaniesz zajźrzącym żywotowi twemu. +Sirach Syr 26 18 2 2 Któż sprosta wypowiedzieć sprawy jego? +Sirach Syr 26 18 3 3 Kto bowiem doścignie zacnych uczynków jego? ?A moc wielkości jego kto wysłowi? +Sirach Syr 26 18 4 4 Abo kto się będzie ważył wypowiedzieć miłosierdzie jego? +Sirach Syr 26 18 5 5 Niepodobna ująć ani przydać, ani wybadać wielmożności Bożych. +Sirach Syr 26 18 6 6 Gdy człowiek skończy, dopiero pocznie, a gdy przestanie, wątpliwym jeszcze będzie. +Sirach Syr 26 18 7 7 Cóż jest człowiek, abo co za pożytek jego? A co jest dobrego abo co złego od niego? +Sirach Syr 26 18 8 8 Liczba dni człowieczych nawięcęj sto lat jako kropla wody morskiej poczytane są i jako piasek piasku, tak trocha lat przeciw dniowi wieku. +Sirach Syr 26 18 9 9 Dlategoż cierpliwy jest Bóg z nimi i wylewa na nie miłosierdzie swoje. +Sirach Syr 26 18 10 10 Widział dumę serca ich, że zła jest, i poznał wywrócenie ich, iż haniebne jest +Sirach Syr 26 18 11 11 Przetoż wypełnił zlitowanie swe nad nimi i ukazał im drogę prawości. +Sirach Syr 26 18 12 12 Miłosierdzie człowiecze ku bliźniemu swemu, ale miłosierdzie Boże na wszelkie ciało. +Sirach Syr 26 18 13 13 Który ma miłosierdzie, naucza i ćwiczy jako pasterz trzodę swoję. +Sirach Syr 26 18 14 14 Miłościw jest temu, który przyjmuje naukę miłosierdzia a który kwapi się do sądów jego. +Sirach Syr 26 18 15 15 Synu, w dobrym nie uskarżaj się, a we wszelkim datku nie zasmucaj złym słowem. +Sirach Syr 26 18 16 16 Izali rosa nie ochłodzi gorącości? Także i słowo lepsze niż datek. +Sirach Syr 26 18 17 17 Azaż oto słowo nie nad dobry datek? Lecz oboje przy człowieku usprawiedliwionym. +Sirach Syr 26 18 18 18 Głupi ostrze na oczy wyrzucać będzie, a datek nie wyćwiczonego wysusza oczy. +Sirach Syr 26 18 19 19 Przed sądem gotuj sprawiedliwość sobie, a pierwej, niż co mówisz, naucz się. +Sirach Syr 26 18 20 20 Przed chorobą używaj lekarstwa, a przed sądem pytaj sam siebie, a przed oblicznością Bożą najdziesz smilowanie. +Sirach Syr 26 18 21 21 Przed chorobą ukórz się, a czasu niemocy pokazuj nawrócenie twoje. +Sirach Syr 26 18 22 22 Nie zatrudniaj się, abyś się zawsze modlić nie miał, a nie wstydź się aż do śmierci usprawiedliwiać się: bo zaplata Boża trwa na wieki. +Sirach Syr 26 18 23 23 Przed modlitwą przygotuj duszę twoję, a nie bądź jako człowiek, który Boga kusi. +Sirach Syr 26 18 24 24 Pamiętaj na gniew w dzień dokonania i na czas odpłaty w odwróceniu twarzy. +Sirach Syr 26 18 25 25 Pomni na ubóstwo czasu obfitości, a na potrzeby ubóstwa w dzień bogactw. +Sirach Syr 26 18 26 26 Odmieni się czas od poranku aż do wieczora, a to wszytko prędkie przed oczyma Bożemi. +Sirach Syr 26 18 27 27 Człowiek mądry we wszytkich rzeczach obawiać się będzie, a we dni złości będzie się strzegł gnuśności. +Sirach Syr 26 18 28 28 Wszelki dowcipny poznawa mądrość, i tego, który ją najdzie, wysławiać będzie. +Sirach Syr 26 18 29 29 Roztropni w słowiech i sami mądrze się sprawowali, i zrozumieli prawdę i sprawiedliwość, i wlewali przypowieści i sądy. +Sirach Syr 26 18 30 30 Nie chodź za pożądliwościami twemi a odwracaj się od swej wolej. +Sirach Syr 26 18 31 31 Jeśli pozwolisz duszy twojej żądze jej, wystawi cię na radość nieprzyjaciołom twoim. +Sirach Syr 26 18 32 32 Nie kochaj się w gromadzie ani w trosze, bo ustawiczne są występki ich. +Sirach Syr 26 18 33 33 Nie stawaj się chudym sprzeciwiając się z pożyczek, a nie masz nic w mieszku: bo zostaniesz zajźrzącym żywotowi twemu. Sirach Syr 26 19 1 Robotnik opiły nie zbogaci się, a kto gardzi małemi rzeczami, pomału upadnie. -Sirach Syr 26 19 2 Wino i niewiasty zwodzą mądre i wytkną roztropne, -Sirach Syr 26 19 3 a kto się przyłącza ku nierządnicam, będzie niecnota: zgniłość i robacy odziedziczą go i będzie wyniesion na przykład więtszy, i będzie wyjęta z liczby dusza jego. -Sirach Syr 26 19 4 Kto rychło wierzy, jest lekkiego serca i umniejszon będzie, i nadto będzie mian za tego, który grzeszy przeciw duszy swojej. -Sirach Syr 26 19 5 Kto się weseli z nieprawości, karan będzie, a kto nienawidzi karania, umniejszy mu się żywota, a kto nienawidzi wielomowności, gasi złość. -Sirach Syr 26 19 6 Kto grzeszy przeciw duszy swojej, będzie pokutował, a kto się kocha we złości, karan będzie. -Sirach Syr 26 19 7 Nie powtarzaj słowa złego i przykrego, a nic ci nie ubędzie. -Sirach Syr 26 19 8 Przyjacielowi i nieprzyjacielowi nie oznąjmuj umysłu swego, a jeśli masz grzech, nie odkrywaj; -Sirach Syr 26 19 9 bo będzie cię słuchał i będzie się strzegł ciebie, i jakoby broniąc grzechu, będzie cię nienawidział, i tak będzie przy tobie zawżdy. -Sirach Syr 26 19 10 Słyszałeś słowo przeciw bliźniemu twemu, niech zaraz umrze w tobie, ufając, że się nie rozpukniesz od niego. -Sirach Syr 26 19 11 Od słowa rodząc pracuje głupi, jako stękanie rodzenia dziecięcia. -Sirach Syr 26 19 12 Strzała, która utknęła w biedrze ciała, tak słowo w sercu głupiego. -Sirach Syr 26 19 13 Strofuj przyjaciela, by snadź nie zrozumiał i rzekł: Nie uczyniłem, abo jeśli uczynił, aby drugi raz nie czynił, i -Sirach Syr 26 19 14 Strofuj bliźniego, by snadź nie rzekł; a jeśli rzekł, by snadź nie powtórzył. -Sirach Syr 26 19 15 Strofuj przyjaciela, bo często bywa występek, -Sirach Syr 26 19 16 a nie wierz każdej powieści. Jest, co się potyka w języku, ale nie z umysłu. -Sirach Syr 26 19 17 Któż jest bowiem, który by nie zgrzeszył językiem swoim? Strofuj bliźniego pierwej niż grozić będziesz. -Sirach Syr 26 19 18 A daj miejsce bojaźni Nawyższego, bo wszytka mądrość bojaźń Boża, a w niej bać się Boga, a we wszelkiej mądrości wykonanie Zakonu. -Sirach Syr 26 19 19 A nauka złości nie jest mądrość i myśl grzesznych nie jest roztropność, -Sirach Syr 26 19 20 Jest złość, a w niej przeklęctwo, i jest głupi, któremu schodzi na mądrości. -Sirach Syr 26 19 21 Lepszy jest człowiek bogobojny, któremu schodzi na mądrości i nie dostaje rozumu, niżli który ma dosyć rozumu, a przestępuje Zakon Nawyższego. -Sirach Syr 26 19 22 Jest chytrość osobliwa, a niesprawiedliwa. -Sirach Syr 26 19 23 jest, który wypuszcza słowo pewne powiadając prawdę. Jest, który się złośliwie korzy, a wnętrzności jego są pełne zdrady; -Sirach Syr 26 19 24 a jest, który się nazbyt zniża od wielkiej pokory, i jest, który skłania oblicze swe i czyni, jakoby nie widział, czego nie wiedziano; -Sirach Syr 26 19 25 a jeśli słabość sił grzeszyć mu nie dopuści, jeśli czas najdzie źle czynienia, uczyni źle. -Sirach Syr 26 19 26 Z wejźrzenia poznać męża a od potkania oblicza poznać roztropnego. -Sirach Syr 26 19 27 Ubiór ciała i oszczerzanie zębów w śmiechu, i chód człowieczy, wydawają go. -Sirach Syr 26 19 28 Jest skaranie fałszywe w gniewie srómocącego, i jest sąd, który się nie zda być dobrym, i jest milczący, a ten jest roztropny. +Sirach Syr 26 19 2 2 Wino i niewiasty zwodzą mądre i wytkną roztropne, +Sirach Syr 26 19 3 3 a kto się przyłącza ku nierządnicam, będzie niecnota: zgniłość i robacy odziedziczą go i będzie wyniesion na przykład więtszy, i będzie wyjęta z liczby dusza jego. +Sirach Syr 26 19 4 4 Kto rychło wierzy, jest lekkiego serca i umniejszon będzie, i nadto będzie mian za tego, który grzeszy przeciw duszy swojej. +Sirach Syr 26 19 5 5 Kto się weseli z nieprawości, karan będzie, a kto nienawidzi karania, umniejszy mu się żywota, a kto nienawidzi wielomowności, gasi złość. +Sirach Syr 26 19 6 6 Kto grzeszy przeciw duszy swojej, będzie pokutował, a kto się kocha we złości, karan będzie. +Sirach Syr 26 19 7 7 Nie powtarzaj słowa złego i przykrego, a nic ci nie ubędzie. +Sirach Syr 26 19 8 8 Przyjacielowi i nieprzyjacielowi nie oznąjmuj umysłu swego, a jeśli masz grzech, nie odkrywaj; +Sirach Syr 26 19 9 9 bo będzie cię słuchał i będzie się strzegł ciebie, i jakoby broniąc grzechu, będzie cię nienawidział, i tak będzie przy tobie zawżdy. +Sirach Syr 26 19 10 10 Słyszałeś słowo przeciw bliźniemu twemu, niech zaraz umrze w tobie, ufając, że się nie rozpukniesz od niego. +Sirach Syr 26 19 11 11 Od słowa rodząc pracuje głupi, jako stękanie rodzenia dziecięcia. +Sirach Syr 26 19 12 12 Strzała, która utknęła w biedrze ciała, tak słowo w sercu głupiego. +Sirach Syr 26 19 13 13 Strofuj przyjaciela, by snadź nie zrozumiał i rzekł: Nie uczyniłem, abo jeśli uczynił, aby drugi raz nie czynił, i +Sirach Syr 26 19 14 14 Strofuj bliźniego, by snadź nie rzekł; a jeśli rzekł, by snadź nie powtórzył. +Sirach Syr 26 19 15 15 Strofuj przyjaciela, bo często bywa występek, +Sirach Syr 26 19 16 16 a nie wierz każdej powieści. Jest, co się potyka w języku, ale nie z umysłu. +Sirach Syr 26 19 17 17 Któż jest bowiem, który by nie zgrzeszył językiem swoim? Strofuj bliźniego pierwej niż grozić będziesz. +Sirach Syr 26 19 18 18 A daj miejsce bojaźni Nawyższego, bo wszytka mądrość bojaźń Boża, a w niej bać się Boga, a we wszelkiej mądrości wykonanie Zakonu. +Sirach Syr 26 19 19 19 A nauka złości nie jest mądrość i myśl grzesznych nie jest roztropność, +Sirach Syr 26 19 20 20 Jest złość, a w niej przeklęctwo, i jest głupi, któremu schodzi na mądrości. +Sirach Syr 26 19 21 21 Lepszy jest człowiek bogobojny, któremu schodzi na mądrości i nie dostaje rozumu, niżli który ma dosyć rozumu, a przestępuje Zakon Nawyższego. +Sirach Syr 26 19 22 22 Jest chytrość osobliwa, a niesprawiedliwa. +Sirach Syr 26 19 23 23 jest, który wypuszcza słowo pewne powiadając prawdę. Jest, który się złośliwie korzy, a wnętrzności jego są pełne zdrady; +Sirach Syr 26 19 24 24 a jest, który się nazbyt zniża od wielkiej pokory, i jest, który skłania oblicze swe i czyni, jakoby nie widział, czego nie wiedziano; +Sirach Syr 26 19 25 25 a jeśli słabość sił grzeszyć mu nie dopuści, jeśli czas najdzie źle czynienia, uczyni źle. +Sirach Syr 26 19 26 26 Z wejźrzenia poznać męża a od potkania oblicza poznać roztropnego. +Sirach Syr 26 19 27 27 Ubiór ciała i oszczerzanie zębów w śmiechu, i chód człowieczy, wydawają go. +Sirach Syr 26 19 28 28 Jest skaranie fałszywe w gniewie srómocącego, i jest sąd, który się nie zda być dobrym, i jest milczący, a ten jest roztropny. Sirach Syr 26 20 1 O jako lepiej jest skarać, niżli się gniewać, a wyznawającemu z prośbą nie przekażać. -Sirach Syr 26 20 2 Zapalczywość trzebieńca zgwałci pannę, -Sirach Syr 26 20 3 tak który przez gwałt odprawuje sąd niesprawiedliwy. -Sirach Syr 26 20 4 O jako dobra rzecz jest, gdy skarany pokazuje żal, bo tak ujdziesz grzechu dobrowolnego. -Sirach Syr 26 20 5 Jest milczący, który najduje się mądrym, i jest obrzydły, który płochy jest ku mówieniu. -Sirach Syr 26 20 6 Jest milczący i nie ma rozumu do mówienia, a jest milczący, który wie czas przystojny. -Sirach Syr 26 20 7 Człowiek mądry będzie milczał aż do czasu słusznego, ale wszeteczny i głupi nie będą patrzać czasu. -Sirach Syr 26 20 8 Kto wiele słów używa, obrazi duszę swoję, a kto sobie moc przywłaszcza niesłusznie, będzie w nienawiści. -Sirach Syr 26 20 9 Jest powodzenie we złych rzeczach mężowi niekarnemu, a jest nalezienie ku szkodzie. -Sirach Syr 26 20 10 Jest datek, który nie jest pożyteczny, a jest datek, którego dwojaka nagroda. -Sirach Syr 26 20 11 Jest dla chwały umniejszenie i jest, który podniesie głowę z uniżenia. -Sirach Syr 26 20 12 Jest, co wiele za mało kupuje, a siedmiorako je wracający. -Sirach Syr 26 20 13 Mądry w słowiech czyni samego siebie przyjemnym, a wdzięczności głupich wylane będą. -Sirach Syr 26 20 14 Datek od głupiego nie będzie-ć pożyteczny: abowiem oczy jego siedmiorakie są. -Sirach Syr 26 20 15 Da mało, a wieleć wymówi, a otworzenie ust jego jest zapalenie. -Sirach Syr 26 20 16 Dziś pożyczy kto, a jutro się upomina: obrzydły jest człowiek takowy. -Sirach Syr 26 20 17 Głupi nie będzie miał przyjaciela i nie będzie łaska dobram jego. -Sirach Syr 26 20 18 Bo którzy jedzą chleb jego, fałszywy język mają: jako wielekroć a jako wiele ich będą się śmiać z niego! -Sirach Syr 26 20 19 Bo ani tym, co miał mieć, dobrze szafuje, także i tym, czego mieć nie miał. -Sirach Syr 26 20 20 Upad fałszywego języka, jako gdy kto na tło spadnie: tak złośników upadek prędko przydzie. -Sirach Syr 26 20 21 Człowiek niewdzięczny jako bajka próżna, w uściech nieuków ustawiczna będzie. -Sirach Syr 26 20 22 Z ust głupiego nie jest przyjemna przypowieść, bo jej nie powiada czasu swego. -Sirach Syr 26 20 23 Jest, który nie może dla niedostatku grzeszyć, a w swym upokojeniu będzie pobudzan. -Sirach Syr 26 20 24 Jest, co dla wstydu utraci duszę swoję i dla nieopatrznej osoby straci ją, a folgując cudzej osobie, straci sam siebie. -Sirach Syr 26 20 25 Jest, który dla wstydu obiecuje przyjacielowi, a nabył go sobie nieprzyjacielem darmo. -Sirach Syr 26 20 26 Zelżywość barzo zła w człowiecze kłamstwo, a w uściech nieumiejętnych będzie ustawiczne. -Sirach Syr 26 20 27 Lepszy złodziej niż mąż ustawicznie kłaniający, a oba odziedziczą zatracenie. -Sirach Syr 26 20 28 Obyczaje ludzi kłamliwych są bezecne, a sromota ich jest z nimi bez przestanku. -Sirach Syr 26 20 29 Mądry słowy swemi pokaże sam siebie, a człowiek roztropny spodoba się panom. -Sirach Syr 26 20 30 Kto sprawuje ziemię swoję, wyniesie wysoko bróg zboża, a kto czyni sprawiedliwość, ten powyższon będzie, a kto się podoba panom, ujdzie nieprawości. -Sirach Syr 26 20 31 . Dary i upominki zaślepiają oczy sędziom, a jako niemy w uściech zawściąga karania ich. -Sirach Syr 26 20 32 Mądrość zatajona a skarb niewidziany, co za pożytek z obojga? -Sirach Syr 26 20 33 Lepszy jest, który tai głupstwo swe, niż człowiek, który kryje mądrość swoję. +Sirach Syr 26 20 2 2 Zapalczywość trzebieńca zgwałci pannę, +Sirach Syr 26 20 3 3 tak który przez gwałt odprawuje sąd niesprawiedliwy. +Sirach Syr 26 20 4 4 O jako dobra rzecz jest, gdy skarany pokazuje żal, bo tak ujdziesz grzechu dobrowolnego. +Sirach Syr 26 20 5 5 Jest milczący, który najduje się mądrym, i jest obrzydły, który płochy jest ku mówieniu. +Sirach Syr 26 20 6 6 Jest milczący i nie ma rozumu do mówienia, a jest milczący, który wie czas przystojny. +Sirach Syr 26 20 7 7 Człowiek mądry będzie milczał aż do czasu słusznego, ale wszeteczny i głupi nie będą patrzać czasu. +Sirach Syr 26 20 8 8 Kto wiele słów używa, obrazi duszę swoję, a kto sobie moc przywłaszcza niesłusznie, będzie w nienawiści. +Sirach Syr 26 20 9 9 Jest powodzenie we złych rzeczach mężowi niekarnemu, a jest nalezienie ku szkodzie. +Sirach Syr 26 20 10 10 Jest datek, który nie jest pożyteczny, a jest datek, którego dwojaka nagroda. +Sirach Syr 26 20 11 11 Jest dla chwały umniejszenie i jest, który podniesie głowę z uniżenia. +Sirach Syr 26 20 12 12 Jest, co wiele za mało kupuje, a siedmiorako je wracający. +Sirach Syr 26 20 13 13 Mądry w słowiech czyni samego siebie przyjemnym, a wdzięczności głupich wylane będą. +Sirach Syr 26 20 14 14 Datek od głupiego nie będzie-ć pożyteczny: abowiem oczy jego siedmiorakie są. +Sirach Syr 26 20 15 15 Da mało, a wieleć wymówi, a otworzenie ust jego jest zapalenie. +Sirach Syr 26 20 16 16 Dziś pożyczy kto, a jutro się upomina: obrzydły jest człowiek takowy. +Sirach Syr 26 20 17 17 Głupi nie będzie miał przyjaciela i nie będzie łaska dobram jego. +Sirach Syr 26 20 18 18 Bo którzy jedzą chleb jego, fałszywy język mają: jako wielekroć a jako wiele ich będą się śmiać z niego! +Sirach Syr 26 20 19 19 Bo ani tym, co miał mieć, dobrze szafuje, także i tym, czego mieć nie miał. +Sirach Syr 26 20 20 20 Upad fałszywego języka, jako gdy kto na tło spadnie: tak złośników upadek prędko przydzie. +Sirach Syr 26 20 21 21 Człowiek niewdzięczny jako bajka próżna, w uściech nieuków ustawiczna będzie. +Sirach Syr 26 20 22 22 Z ust głupiego nie jest przyjemna przypowieść, bo jej nie powiada czasu swego. +Sirach Syr 26 20 23 23 Jest, który nie może dla niedostatku grzeszyć, a w swym upokojeniu będzie pobudzan. +Sirach Syr 26 20 24 24 Jest, co dla wstydu utraci duszę swoję i dla nieopatrznej osoby straci ją, a folgując cudzej osobie, straci sam siebie. +Sirach Syr 26 20 25 25 Jest, który dla wstydu obiecuje przyjacielowi, a nabył go sobie nieprzyjacielem darmo. +Sirach Syr 26 20 26 26 Zelżywość barzo zła w człowiecze kłamstwo, a w uściech nieumiejętnych będzie ustawiczne. +Sirach Syr 26 20 27 27 Lepszy złodziej niż mąż ustawicznie kłaniający, a oba odziedziczą zatracenie. +Sirach Syr 26 20 28 28 Obyczaje ludzi kłamliwych są bezecne, a sromota ich jest z nimi bez przestanku. +Sirach Syr 26 20 29 29 Mądry słowy swemi pokaże sam siebie, a człowiek roztropny spodoba się panom. +Sirach Syr 26 20 30 30 Kto sprawuje ziemię swoję, wyniesie wysoko bróg zboża, a kto czyni sprawiedliwość, ten powyższon będzie, a kto się podoba panom, ujdzie nieprawości. +Sirach Syr 26 20 31 31 . Dary i upominki zaślepiają oczy sędziom, a jako niemy w uściech zawściąga karania ich. +Sirach Syr 26 20 32 32 Mądrość zatajona a skarb niewidziany, co za pożytek z obojga? +Sirach Syr 26 20 33 33 Lepszy jest, który tai głupstwo swe, niż człowiek, który kryje mądrość swoję. Sirach Syr 26 21 1 Synu, jeśliś zgrzeszył, nie przydawaj drugi raz, ale i za dawne proś, abyć były odpuszczone. -Sirach Syr 26 21 2 Uciekaj przed grzechy jako przed wężem, a jeśli się do nich przystąpisz, ukąszą cię. -Sirach Syr 26 21 3 Zęby lwie zęby ich, zabiiaiace dusze człowiecze. -Sirach Syr 26 21 4 Wszelki grzech jest jako miecz z obu stron siekący, ranie jego nie masz uleczenia. -Sirach Syr 26 21 5 Fukania i krzywdy wniwecz obrócą majętność, a dom, który barzo bogaty jest, będzie zniszczon pychą: tak majętność pysznego wykorzeniona będzie. -Sirach Syr 26 21 6 Modlitwa z ust ubogiego przyjdzie aż do uszu jego, a sąd prędko przyjdzie nań. -Sirach Syr 26 21 7 Kto nienawidzi karania, znak jest złośliwego, a kto się Boga boi, nawróci się do serca swego. -Sirach Syr 26 21 8 Możny w śmiałym języku, daleko słynie: a mądry wie, że bywa omylon od niego. -Sirach Syr 26 21 9 Kto buduje dom swój cudzym nakładem, jako który zbiera kamienie swoje w zimie. -Sirach Syr 26 21 10 Zbór grzeszących kupa zgrzebi, a dokonanie ich płomień ognisty. -Sirach Syr 26 21 11 Droga grzeszących kamieniem ubrukowana: a na końcu ich piekło i ciemności, i męki. -Sirach Syr 26 21 12 Kto strzeże sprawiedliwości, obejmie zrozumienie jej. -Sirach Syr 26 21 13 Doskonałość bojaźni Bożej mądrość i rozum. -Sirach Syr 26 21 14 Nie będzie nauczon, który nie jest mądry w dobrym. -Sirach Syr 26 21 15 A jest mądrość, która obfituje we złości, a nie masz rozumu, gdzie jest gorżkość. -Sirach Syr 26 21 16 Nauka mądrego jako powódź wzbierze, a rada jego trwa jako żrzódło żywota. -Sirach Syr 26 21 17 Serce głupiego jako naczynie stłuczone, a żadnej mądrości nie zadzierźy. -Sirach Syr 26 21 18 Słowo mądre, którekolwiek usłyszy umiejętny, pochwali i jeszcze przyda do niego; usłyszał rozkosznik i nie podoba mu się, i zarzuci je w tył swój. -Sirach Syr 26 21 19 Powieść głupiego jako tłomok w drodze, bo w uściech roztropnego najdzie się przyjemność. -Sirach Syr 26 21 20 Ust mądrego szukają w zgromadzeniu, a słowa jego uważać będą w sercach swoich. -Sirach Syr 26 21 21 Jako dom zniszczony, tak mądrość głupiemu, a nauka nieumiejętnego niewymówione słowa. -Sirach Syr 26 21 22 Pęta na nogach nauka głupiemu a jako okowy rąk na prawej ręce. -Sirach Syr 26 21 23 Szalony śmiejąc się głos swój podnosi, a człowiek mądry zaledwie milczkiem się uśmiechać będzie. -Sirach Syr 26 21 24 Złote ochędóstwo nauka mądremu a jako ramiennik na prawem ramieniu. -Sirach Syr 26 21 25 Noga głupiego łacna w dom bliźniego, ale człowiek świadomy wstydzi się osoby możnego. -Sirach Syr 26 21 26 Głupi przez okno patrzyć będzie do domu, ale mąż ćwiczony stać będzie na dworze. -Sirach Syr 26 21 27 Głupstwo człowiecze słuchać przeze drzwi, a mądremu będzie za ciężką sromotę. -Sirach Syr 26 21 28 Usta nieopatrznych mówić będą głupie rzeczy, a słowa mądrych na wadze będą rozważone. -Sirach Syr 26 21 29 W uściech głupich serca ich, a w sercu mądrych usta ich. -Sirach Syr 26 21 30 Gdy niezbożny przeklina szatana, sam przeklina duszę swoję. -Sirach Syr 26 21 31 Obmówca splugawi duszę swoję i u wszytkich będzie w nienawiści, a kto z nim przebywa, też przemierzłym będzie, milczący a baczny uczczon będzie. +Sirach Syr 26 21 2 2 Uciekaj przed grzechy jako przed wężem, a jeśli się do nich przystąpisz, ukąszą cię. +Sirach Syr 26 21 3 3 Zęby lwie zęby ich, zabiiaiace dusze człowiecze. +Sirach Syr 26 21 4 4 Wszelki grzech jest jako miecz z obu stron siekący, ranie jego nie masz uleczenia. +Sirach Syr 26 21 5 5 Fukania i krzywdy wniwecz obrócą majętność, a dom, który barzo bogaty jest, będzie zniszczon pychą: tak majętność pysznego wykorzeniona będzie. +Sirach Syr 26 21 6 6 Modlitwa z ust ubogiego przyjdzie aż do uszu jego, a sąd prędko przyjdzie nań. +Sirach Syr 26 21 7 7 Kto nienawidzi karania, znak jest złośliwego, a kto się Boga boi, nawróci się do serca swego. +Sirach Syr 26 21 8 8 Możny w śmiałym języku, daleko słynie: a mądry wie, że bywa omylon od niego. +Sirach Syr 26 21 9 9 Kto buduje dom swój cudzym nakładem, jako który zbiera kamienie swoje w zimie. +Sirach Syr 26 21 10 10 Zbór grzeszących kupa zgrzebi, a dokonanie ich płomień ognisty. +Sirach Syr 26 21 11 11 Droga grzeszących kamieniem ubrukowana: a na końcu ich piekło i ciemności, i męki. +Sirach Syr 26 21 12 12 Kto strzeże sprawiedliwości, obejmie zrozumienie jej. +Sirach Syr 26 21 13 13 Doskonałość bojaźni Bożej mądrość i rozum. +Sirach Syr 26 21 14 14 Nie będzie nauczon, który nie jest mądry w dobrym. +Sirach Syr 26 21 15 15 A jest mądrość, która obfituje we złości, a nie masz rozumu, gdzie jest gorżkość. +Sirach Syr 26 21 16 16 Nauka mądrego jako powódź wzbierze, a rada jego trwa jako żrzódło żywota. +Sirach Syr 26 21 17 17 Serce głupiego jako naczynie stłuczone, a żadnej mądrości nie zadzierźy. +Sirach Syr 26 21 18 18 Słowo mądre, którekolwiek usłyszy umiejętny, pochwali i jeszcze przyda do niego; usłyszał rozkosznik i nie podoba mu się, i zarzuci je w tył swój. +Sirach Syr 26 21 19 19 Powieść głupiego jako tłomok w drodze, bo w uściech roztropnego najdzie się przyjemność. +Sirach Syr 26 21 20 20 Ust mądrego szukają w zgromadzeniu, a słowa jego uważać będą w sercach swoich. +Sirach Syr 26 21 21 21 Jako dom zniszczony, tak mądrość głupiemu, a nauka nieumiejętnego niewymówione słowa. +Sirach Syr 26 21 22 22 Pęta na nogach nauka głupiemu a jako okowy rąk na prawej ręce. +Sirach Syr 26 21 23 23 Szalony śmiejąc się głos swój podnosi, a człowiek mądry zaledwie milczkiem się uśmiechać będzie. +Sirach Syr 26 21 24 24 Złote ochędóstwo nauka mądremu a jako ramiennik na prawem ramieniu. +Sirach Syr 26 21 25 25 Noga głupiego łacna w dom bliźniego, ale człowiek świadomy wstydzi się osoby możnego. +Sirach Syr 26 21 26 26 Głupi przez okno patrzyć będzie do domu, ale mąż ćwiczony stać będzie na dworze. +Sirach Syr 26 21 27 27 Głupstwo człowiecze słuchać przeze drzwi, a mądremu będzie za ciężką sromotę. +Sirach Syr 26 21 28 28 Usta nieopatrznych mówić będą głupie rzeczy, a słowa mądrych na wadze będą rozważone. +Sirach Syr 26 21 29 29 W uściech głupich serca ich, a w sercu mądrych usta ich. +Sirach Syr 26 21 30 30 Gdy niezbożny przeklina szatana, sam przeklina duszę swoję. +Sirach Syr 26 21 31 31 Obmówca splugawi duszę swoję i u wszytkich będzie w nienawiści, a kto z nim przebywa, też przemierzłym będzie, milczący a baczny uczczon będzie. Sirach Syr 26 22 1 Kamieniem ubłoconym leniwiec jest ukamionowan, a wszyscy będą mówić ku wzgardzie jego. -Sirach Syr 26 22 2 Gnojem wołowym leniwy jest ukamionowany, a każdy, kto się go dotknie, otrząśnie ręce. -Sirach Syr 26 22 3 Sromota ojcowska jest z syna źle wychowanego, a córka w umniejszeniu będzie. -Sirach Syr 26 22 4 Córka mądra dziedzictwo mężowi swemu: bo która lekkość czyni, bywa ku zelżywości ojcu. -Sirach Syr 26 22 5 Ojca i męża zawstydza bezpieczna (i nad niezbożne mniejsza nie będzie), a od obu będzie nie uczczona -Sirach Syr 26 22 6 Muzyka w żałobie, powieść nie wedle czasu, karanie i nauka na każdy czas mądrość. -Sirach Syr 26 22 7 Kto uczy głupiego, jako kto skorupy zlepia. -Sirach Syr 26 22 8 Kto powiada słowo nie słuchającemu, jako który budzi śpiącego z twardego snu. -Sirach Syr 26 22 9 Z śpiącym gada, który powiada mądrość głupiemu, a na końcu powieści mówi: Któż to jest? -Sirach Syr 26 22 10 Płacz nad umarłym, bo ustała światłość jego, i nad głupim płacz, bo rozum ustaje. -Sirach Syr 26 22 11 Mało płacz nad umarłym, abowiem odpoczynął. -Sirach Syr 26 22 12 Bo niecnotliwego niecnotliwy żywot nad śmierć głupiego. -Sirach Syr 26 22 13 Żałoba po umarłym przez siedm dni, ale po głupim i niezbożnym po wszytkie dni żywota ich. -Sirach Syr 26 22 14 Z głupim niewiele mów, a z niemądrym nie chodź. -Sirach Syr 26 22 15 Strzeż się go, abyś trudności nie miał, a nie będziesz splugawion grzechem jego. -Sirach Syr 26 22 16 Odstąp od niego, a najdziesz pokój i nie będziesz utrapion głupstwem jego. -Sirach Syr 26 22 17 Nad słowo co ciężyć będzie? a które insze imię jemu jedno głupi? -Sirach Syr 26 22 18 Piasek i sól, i brełę żelaza łacniej jest nieść niż człowieka nieroztropnego i głupiego, i niezbożnego. -Sirach Syr 26 22 19 Wiązanie drzewiane spojone na fundamencie budowania nie rozerwie się: tak i serce umocnione rozmyślaniem rady. -Sirach Syr 26 22 20 Myśl mądrego na każdy czas bojaźnią nie będzie skażona. -Sirach Syr 26 22 21 Jako koły na wysokim miejscu i wapno bez nakładu nie ostoją się położone przeciw wiatru, -Sirach Syr 26 22 22 tak i serce lękliwe w myśli głupiego nie ostoi się przeciw gwałtowi strachu, -Sirach Syr 26 22 23 Jako serce lękliwe w myśli głupiego na każdy czas nie będzie się bało, tak i ten, który w przykazaniu Bożym trwa ustawicznie. -Sirach Syr 26 22 24 Kto kole oko, wywodzi łzy, a kto bodzie serce, pokazuje czucie. -Sirach Syr 26 22 25 Kto ciska kamieniem na ptaki, spędzi je, tak i który łaje przyjacielowi, rozrywa przyjaźń. -Sirach Syr 26 22 26 Choćbyś dobył miecza na przyjaciela, nie rozpaczaj, bo jest nawrót Na przyjaciela jeśli otworzysz usta przykre, -Sirach Syr 26 22 27 nie bój się, bo jest pojednanie, wyjąwszy przymówłd i wyrzucanie na oczy, i pychę, i objawienie tajemnice, i ranę zdradliwą: dla tych wszytkich odbieży przyjaciel. -Sirach Syr 26 22 28 Zachowaj wiarę z przyjacielem w ubóstwie jego, abyś się i w szczęściu jego weselił. -Sirach Syr 26 22 29 Czasu ucisku jego trwaj mu wiernym, abyś w dziedzictwie jego był spółdziedzicem. -Sirach Syr 26 22 30 Przed ogniem z komina para i dym ognisty wzgórę idzie, tak i przede krwią złorzeczeństwa i potwarzy, i groźby. -Sirach Syr 26 22 31 Pozdrawiać przyjaciela nie będę się wstydził, nie skryję się przed nim, a jeśli mi się co złego przezeń przyda, zcierpię. -Sirach Syr 26 22 32 Każdy, kto usłyszy, będzie się go strzegł. -Sirach Syr 26 22 33 Któż da straż ustom moim, a pieczęć pewną na wargi moje, abym nie upadł dla nich, a język mój żeby mię nie zatracił? +Sirach Syr 26 22 2 2 Gnojem wołowym leniwy jest ukamionowany, a każdy, kto się go dotknie, otrząśnie ręce. +Sirach Syr 26 22 3 3 Sromota ojcowska jest z syna źle wychowanego, a córka w umniejszeniu będzie. +Sirach Syr 26 22 4 4 Córka mądra dziedzictwo mężowi swemu: bo która lekkość czyni, bywa ku zelżywości ojcu. +Sirach Syr 26 22 5 5 Ojca i męża zawstydza bezpieczna (i nad niezbożne mniejsza nie będzie), a od obu będzie nie uczczona +Sirach Syr 26 22 6 6 Muzyka w żałobie, powieść nie wedle czasu, karanie i nauka na każdy czas mądrość. +Sirach Syr 26 22 7 7 Kto uczy głupiego, jako kto skorupy zlepia. +Sirach Syr 26 22 8 8 Kto powiada słowo nie słuchającemu, jako który budzi śpiącego z twardego snu. +Sirach Syr 26 22 9 9 Z śpiącym gada, który powiada mądrość głupiemu, a na końcu powieści mówi: Któż to jest? +Sirach Syr 26 22 10 10 Płacz nad umarłym, bo ustała światłość jego, i nad głupim płacz, bo rozum ustaje. +Sirach Syr 26 22 11 11 Mało płacz nad umarłym, abowiem odpoczynął. +Sirach Syr 26 22 12 12 Bo niecnotliwego niecnotliwy żywot nad śmierć głupiego. +Sirach Syr 26 22 13 13 Żałoba po umarłym przez siedm dni, ale po głupim i niezbożnym po wszytkie dni żywota ich. +Sirach Syr 26 22 14 14 Z głupim niewiele mów, a z niemądrym nie chodź. +Sirach Syr 26 22 15 15 Strzeż się go, abyś trudności nie miał, a nie będziesz splugawion grzechem jego. +Sirach Syr 26 22 16 16 Odstąp od niego, a najdziesz pokój i nie będziesz utrapion głupstwem jego. +Sirach Syr 26 22 17 17 Nad słowo co ciężyć będzie? a które insze imię jemu jedno głupi? +Sirach Syr 26 22 18 18 Piasek i sól, i brełę żelaza łacniej jest nieść niż człowieka nieroztropnego i głupiego, i niezbożnego. +Sirach Syr 26 22 19 19 Wiązanie drzewiane spojone na fundamencie budowania nie rozerwie się: tak i serce umocnione rozmyślaniem rady. +Sirach Syr 26 22 20 20 Myśl mądrego na każdy czas bojaźnią nie będzie skażona. +Sirach Syr 26 22 21 21 Jako koły na wysokim miejscu i wapno bez nakładu nie ostoją się położone przeciw wiatru, +Sirach Syr 26 22 22 22 tak i serce lękliwe w myśli głupiego nie ostoi się przeciw gwałtowi strachu, +Sirach Syr 26 22 23 23 Jako serce lękliwe w myśli głupiego na każdy czas nie będzie się bało, tak i ten, który w przykazaniu Bożym trwa ustawicznie. +Sirach Syr 26 22 24 24 Kto kole oko, wywodzi łzy, a kto bodzie serce, pokazuje czucie. +Sirach Syr 26 22 25 25 Kto ciska kamieniem na ptaki, spędzi je, tak i który łaje przyjacielowi, rozrywa przyjaźń. +Sirach Syr 26 22 26 26 Choćbyś dobył miecza na przyjaciela, nie rozpaczaj, bo jest nawrót Na przyjaciela jeśli otworzysz usta przykre, +Sirach Syr 26 22 27 27 nie bój się, bo jest pojednanie, wyjąwszy przymówłd i wyrzucanie na oczy, i pychę, i objawienie tajemnice, i ranę zdradliwą: dla tych wszytkich odbieży przyjaciel. +Sirach Syr 26 22 28 28 Zachowaj wiarę z przyjacielem w ubóstwie jego, abyś się i w szczęściu jego weselił. +Sirach Syr 26 22 29 29 Czasu ucisku jego trwaj mu wiernym, abyś w dziedzictwie jego był spółdziedzicem. +Sirach Syr 26 22 30 30 Przed ogniem z komina para i dym ognisty wzgórę idzie, tak i przede krwią złorzeczeństwa i potwarzy, i groźby. +Sirach Syr 26 22 31 31 Pozdrawiać przyjaciela nie będę się wstydził, nie skryję się przed nim, a jeśli mi się co złego przezeń przyda, zcierpię. +Sirach Syr 26 22 32 32 Każdy, kto usłyszy, będzie się go strzegł. +Sirach Syr 26 22 33 33 Któż da straż ustom moim, a pieczęć pewną na wargi moje, abym nie upadł dla nich, a język mój żeby mię nie zatracił? Sirach Syr 26 23 1 Panie, Ojcze i panujący żywotowi memu, nie opuszczaj mię w radzie ich i nie dopuszczaj mi dla nich upaść. -Sirach Syr 26 23 2 Któż włoży na myśli moje karanie a na serce moje naukę mądrości, aby nieumiejętnościam ich nie folgowano mnie a nie pokazały się grzechy ich -Sirach Syr 26 23 3 i aby się nie rozrosły niewiadomości moje, i nie rozmnożyły się występki moje, a grzechy moje nie obfitowały i abych nie upadł przed oczyma przeciwników moich a nie radował się nade mną nieprzyjaciel mój? -Sirach Syr 26 23 4 Panie, Ojcze i Boże żywota mego, nie opuszczaj mię w myśli ich. -Sirach Syr 26 23 5 Podwyższenia oczu moich nie dawaj mi i wszelką żądzą odwróć ode mnie. -Sirach Syr 26 23 6 Oddal ode mnie pożądliwość brzucha i pożądliwości nierządu niech mię nie ogarną a duszy niewstydliwej i niebacznej nie podawaj mię. -Sirach Syr 26 23 7 Słuchajcie, synowie, nauki o uściech, i kto jej strzec będzie, nie zginie usty ani się obrazi uczynkami złemi. -Sirach Syr 26 23 8 W próżności swej ułowion bywa złośnik a pyszny i złorzeczący obrazi cię przez nie. -Sirach Syr 26 23 9 Przysięganiu niech nie przywykają usta twoje, bo wiele upaści w nim. -Sirach Syr 26 23 10 A mianowanie Boga niech nie będzie ustawiczne w uściech twoich i do mianowania świętych nie przymieszawaj się, abowiem nie będziesz bez obrazy od nich. -Sirach Syr 26 23 11 Bo jako niewolnik często męczony nie jest bez siności, tak wszelki przysięgający i wspominający w cale od grzechów nie będzie oczyścion. -Sirach Syr 26 23 12 Mąż często przysięgający będzie pełen nieprawości, a nie wynidzie z domu jego karanie. -Sirach Syr 26 23 13 A jeśli nie spełni, wina jego na nim zostanie, a jeśli nie uzna, dwojako grzeszy; -Sirach Syr 26 23 14 a jeśli próżno przysiągł, nie będzie wolen, bo dom jego napełni się pomstą. -Sirach Syr 26 23 15 Jest i ina mowa przeciwna, ku śmierci, bodaj się nie nalazła w osiadłości Jakubowej. -Sirach Syr 26 23 16 Bo od miłosiernych wszytko to będzie oddalono, a w grzechach walać się nie będą. -Sirach Syr 26 23 17 Nieobyczajnej mowie niechaj nie przywykają usta twoje, abowiem w niej jest słowo grzechu. -Sirach Syr 26 23 18 Pamiętaj na ojca i na matkę twoję, bo w pośrzodku panów stoisz. -Sirach Syr 26 23 19 By snadż ciebie Bóg przed oczyma ich nie zapamiętał, abyś od zwyczaju twego zgłupiawszy lekkości nie cierpiał a wolałbyś się był nie narodzić i przeklinałbyś dzień narodzenia swego. -Sirach Syr 26 23 20 Człowiek, który przywykł słowom urągania, przez wszytki dni swoje nie będzie wyćwiczon. -Sirach Syr 26 23 21 Dwa rodzaje obfitują w grzechach, a trzeci przywodzi gniew i zatracenie. -Sirach Syr 26 23 22 Dusza gorąca jako ogień pałający nie będzie ugaszona, aż co połknie, -Sirach Syr 26 23 23 a człowiek złośliwy w uściech ciała swego nie przestanie, aż ogień podpali. -Sirach Syr 26 23 24 Człowiekowi nieczystemu każdy chteb jest słodki, nie spracuje się przestępując aż do końca. -Sirach Syr 26 23 25 Każdy człowiek, który występuje z łoża swego, wzgardzający duszę swoję i mówiący: Któż mię widzi? -Sirach Syr 26 23 26 Ciemności ogarnęły mię a ściany mię okryły, a żaden mię nie widzi: kogoż się obawiam? Grzechów moich nie będzie pamiętał Nawyższy. -Sirach Syr 26 23 27 A nie rozumie, iż wszytko widzi oko jego, abowiem wypądza od niego bojaźń Bożą taka bojaźń człowieka i oczy człowiecze bojące się go. -Sirach Syr 26 23 28 A nie baczy, iż oczy Pańskie daleko są jaśniejsze nad słońce, wypatrujące wszytkie drogi człowiecze i głębokość przepaści, i na ludzkie serca patrzające na skryte strony. -Sirach Syr 26 23 29 Abowiem Panu Bogu pierwej, niżli były stworzone, wszytkie rzeczy znajome są: także i po dokończeniu na wszytko patrza. -Sirach Syr 26 23 30 Ten na ulicach mięjsckich pomstę Odniesie, a jako źrzebiec koński gonion będzie, a gdzie się nie spodzieje, będzie poiman. -Sirach Syr 26 23 31 I będzie sromotą wszytkim dlatego, iż nie rozumiał bojaźni Pańskiej. -Sirach Syr 26 23 32 Tak i niewiasta każda, która opuszcza męża swego i stanowi dziedzictwo z cudzego małżeństwa: -Sirach Syr 26 23 33 naprzód bowiem była niewierna w Zakonie Nawyższego, po tym zgrzeszyła przeciw mężowi swemu, po trzecie przez cudzołóstwo nierząd popełniła a z innego męża dzieci podrzuciła. -Sirach Syr 26 23 34 Ta będzie wywiedziona do zgromadzenia, a o synach jej dozór się uczyni. -Sirach Syr 26 23 35 Nie rozkorzenią się dziatki jej, a gałązki jej nie dadzą owocu. -Sirach Syr 26 23 36 Zostawi pamiątkę swą na przeklęctwo, a sromota jej nie będzie zgładzona. -Sirach Syr 26 23 37 I poznają, którzy pozostali, iż nie jest nic lepszego jako bojaźń Boża a nic wdzięczniejszego jako pilnować rozkazania Pańskiego. -Sirach Syr 26 23 38 Wielka jest chwała naszladować Pana, bo przedłużenie żywota będzie wzięte od niego. +Sirach Syr 26 23 2 2 Któż włoży na myśli moje karanie a na serce moje naukę mądrości, aby nieumiejętnościam ich nie folgowano mnie a nie pokazały się grzechy ich +Sirach Syr 26 23 3 3 i aby się nie rozrosły niewiadomości moje, i nie rozmnożyły się występki moje, a grzechy moje nie obfitowały i abych nie upadł przed oczyma przeciwników moich a nie radował się nade mną nieprzyjaciel mój? +Sirach Syr 26 23 4 4 Panie, Ojcze i Boże żywota mego, nie opuszczaj mię w myśli ich. +Sirach Syr 26 23 5 5 Podwyższenia oczu moich nie dawaj mi i wszelką żądzą odwróć ode mnie. +Sirach Syr 26 23 6 6 Oddal ode mnie pożądliwość brzucha i pożądliwości nierządu niech mię nie ogarną a duszy niewstydliwej i niebacznej nie podawaj mię. +Sirach Syr 26 23 7 7 Słuchajcie, synowie, nauki o uściech, i kto jej strzec będzie, nie zginie usty ani się obrazi uczynkami złemi. +Sirach Syr 26 23 8 8 W próżności swej ułowion bywa złośnik a pyszny i złorzeczący obrazi cię przez nie. +Sirach Syr 26 23 9 9 Przysięganiu niech nie przywykają usta twoje, bo wiele upaści w nim. +Sirach Syr 26 23 10 10 A mianowanie Boga niech nie będzie ustawiczne w uściech twoich i do mianowania świętych nie przymieszawaj się, abowiem nie będziesz bez obrazy od nich. +Sirach Syr 26 23 11 11 Bo jako niewolnik często męczony nie jest bez siności, tak wszelki przysięgający i wspominający w cale od grzechów nie będzie oczyścion. +Sirach Syr 26 23 12 12 Mąż często przysięgający będzie pełen nieprawości, a nie wynidzie z domu jego karanie. +Sirach Syr 26 23 13 13 A jeśli nie spełni, wina jego na nim zostanie, a jeśli nie uzna, dwojako grzeszy; +Sirach Syr 26 23 14 14 a jeśli próżno przysiągł, nie będzie wolen, bo dom jego napełni się pomstą. +Sirach Syr 26 23 15 15 Jest i ina mowa przeciwna, ku śmierci, bodaj się nie nalazła w osiadłości Jakubowej. +Sirach Syr 26 23 16 16 Bo od miłosiernych wszytko to będzie oddalono, a w grzechach walać się nie będą. +Sirach Syr 26 23 17 17 Nieobyczajnej mowie niechaj nie przywykają usta twoje, abowiem w niej jest słowo grzechu. +Sirach Syr 26 23 18 18 Pamiętaj na ojca i na matkę twoję, bo w pośrzodku panów stoisz. +Sirach Syr 26 23 19 19 By snadż ciebie Bóg przed oczyma ich nie zapamiętał, abyś od zwyczaju twego zgłupiawszy lekkości nie cierpiał a wolałbyś się był nie narodzić i przeklinałbyś dzień narodzenia swego. +Sirach Syr 26 23 20 20 Człowiek, który przywykł słowom urągania, przez wszytki dni swoje nie będzie wyćwiczon. +Sirach Syr 26 23 21 21 Dwa rodzaje obfitują w grzechach, a trzeci przywodzi gniew i zatracenie. +Sirach Syr 26 23 22 22 Dusza gorąca jako ogień pałający nie będzie ugaszona, aż co połknie, +Sirach Syr 26 23 23 23 a człowiek złośliwy w uściech ciała swego nie przestanie, aż ogień podpali. +Sirach Syr 26 23 24 24 Człowiekowi nieczystemu każdy chteb jest słodki, nie spracuje się przestępując aż do końca. +Sirach Syr 26 23 25 25 Każdy człowiek, który występuje z łoża swego, wzgardzający duszę swoję i mówiący: Któż mię widzi? +Sirach Syr 26 23 26 26 Ciemności ogarnęły mię a ściany mię okryły, a żaden mię nie widzi: kogoż się obawiam? Grzechów moich nie będzie pamiętał Nawyższy. +Sirach Syr 26 23 27 27 A nie rozumie, iż wszytko widzi oko jego, abowiem wypądza od niego bojaźń Bożą taka bojaźń człowieka i oczy człowiecze bojące się go. +Sirach Syr 26 23 28 28 A nie baczy, iż oczy Pańskie daleko są jaśniejsze nad słońce, wypatrujące wszytkie drogi człowiecze i głębokość przepaści, i na ludzkie serca patrzające na skryte strony. +Sirach Syr 26 23 29 29 Abowiem Panu Bogu pierwej, niżli były stworzone, wszytkie rzeczy znajome są: także i po dokończeniu na wszytko patrza. +Sirach Syr 26 23 30 30 Ten na ulicach mięjsckich pomstę Odniesie, a jako źrzebiec koński gonion będzie, a gdzie się nie spodzieje, będzie poiman. +Sirach Syr 26 23 31 31 I będzie sromotą wszytkim dlatego, iż nie rozumiał bojaźni Pańskiej. +Sirach Syr 26 23 32 32 Tak i niewiasta każda, która opuszcza męża swego i stanowi dziedzictwo z cudzego małżeństwa: +Sirach Syr 26 23 33 33 naprzód bowiem była niewierna w Zakonie Nawyższego, po tym zgrzeszyła przeciw mężowi swemu, po trzecie przez cudzołóstwo nierząd popełniła a z innego męża dzieci podrzuciła. +Sirach Syr 26 23 34 34 Ta będzie wywiedziona do zgromadzenia, a o synach jej dozór się uczyni. +Sirach Syr 26 23 35 35 Nie rozkorzenią się dziatki jej, a gałązki jej nie dadzą owocu. +Sirach Syr 26 23 36 36 Zostawi pamiątkę swą na przeklęctwo, a sromota jej nie będzie zgładzona. +Sirach Syr 26 23 37 37 I poznają, którzy pozostali, iż nie jest nic lepszego jako bojaźń Boża a nic wdzięczniejszego jako pilnować rozkazania Pańskiego. +Sirach Syr 26 23 38 38 Wielka jest chwała naszladować Pana, bo przedłużenie żywota będzie wzięte od niego. Sirach Syr 26 24 1 Mądrość zaleci duszę swoję a w Bogu będzie uczczona, a w pośrzód ludu swego będzie się chłubiła -Sirach Syr 26 24 2 i w kościelech Nawyższego otworzy usta swe a przed oczyma wojska jego będzie się chłubiła, -Sirach Syr 26 24 3 a pośrzód ludu swego będzie wywyższona, a w zupełności świętej będzie w podziwieniu, -Sirach Syr 26 24 4 a w wielkości wybranych będzie miała chwałę, a między błogosławionymi będzie błogosławiona, mówiąc: -Sirach Syr 26 24 5 Jam wyszła z ust Nawyższego, pierworodna przed wszytkim stworzeniem. -Sirach Syr 26 24 6 Jam sprawiła na niebie, aby wschodziła światłość nieustająca a jako mgła okryłam wszytkę ziemię. -Sirach Syr 26 24 7 Jam mieszkała na wysokości a stolec mój na słupie obłokowym. -Sirach Syr 26 24 8 Samam obeszła okrąg niebios i przeniknęłam głębokość przepaści, chodziłam po walech morskich -Sirach Syr 26 24 9 i stałam na wszelkiej ziemi i między wszelkim ludem, -Sirach Syr 26 24 10 i w każdym narodzie miałam przodek -Sirach Syr 26 24 11 a wszytkich wysokich i niskich serca mocąm podeptała. A w tym wszytkim szukałam odpoczynku i w dziedzictwie Pańskim mieszkać będę. -Sirach Syr 26 24 12 Tedy przykazał i rzekł mi, Stworzyciel wszech rzeczy, a który mię stworzył, odpoczynął w przybytku moim. -Sirach Syr 26 24 13 I rzekł mi: Mieszkaj w Jakubie a w Izraelu weźmi dziedzictwo, a między wybranymi memi rozpuść korzenie. -Sirach Syr 26 24 14 Od początku i przed wieki jestem stworzona i aż do przyszłego wieku nie ustanę, a w mieszkaniu świętym służyłam przed nim. -Sirach Syr 26 24 15 I takem w Syjonie jest utwierdzona a w Mieście Świętym takżem odpoczywała, a w Jeruzalem władza moja. -Sirach Syr 26 24 16 I rozkorzeniłam się w zacnym narodzie i w dziale Boga mego dziedzictwo jego a w pełności świętych zadzierżenie moje. -Sirach Syr 26 24 17 Wyniesionam wzgórę jako drzewo cedrowe na Libanie i jako cyprys na górze Syjonie, -Sirach Syr 26 24 18 wywyższyłam się jako palma w Kades i jako szczepienie różej w Jerychu. -Sirach Syr 26 24 19 Jako piękna oliwa na polu a jako jawor jestem powyższona nad wodą na ulicach, -Sirach Syr 26 24 20 jako cynamon i balsam woniający wydałam wonność, jako mirra wyborna dałam słodkość wonności -Sirach Syr 26 24 21 a jako storaks i galban, i ungula, i gutta, i jako kadzidło nie narznione napełniłam wonnością mieszkanie moje i jako balsam nie mieszany wonność moja. -Sirach Syr 26 24 22 Ja jako terebint rozściągnęłam gałęzie moje, a gałęzie moje czci i łaski; -Sirach Syr 26 24 23 ja jako winne drzewo wypuściłam wdzięczną wonność, a kwiatki moje owocem czci i uczciwości; -Sirach Syr 26 24 24 ja matka pięknej miłości i bogobojności, i uznania, i nadzieje świętej. -Sirach Syr 26 24 25 We mnie wszelka łaska drogi i prawdy, we mnie wszytka nadzieja żywota i cnoty. -Sirach Syr 26 24 26 Przejdźcie do mnie wszyscy, którzy mnie pragniecie, i najedzcie się owoców moich! -Sirach Syr 26 24 27 Abowiem duch mój słodszy nad miód a dziedzictwo moje nad miód i plastr miodu, -Sirach Syr 26 24 28 pamiątka moja na rodzaje wieków. -Sirach Syr 26 24 29 Którzy mię jedzą, jeszcze łaknąć będą, a którzy mię piją, jeszcze pragnąć będą. -Sirach Syr 26 24 50 Kto mię słucha, nie będzie zawstydzon, a którzy przez mię sprawują, nie zgrzeszą. -Sirach Syr 26 24 31 Którzy mię objaśniają, będą mieć żywot wieczny. -Sirach Syr 26 24 52 To wszytko Księgi Żywota i Testament Nawyższego, i poznanie prawdy. -Sirach Syr 26 24 33 Zakon rozkazał Mojżesz w przykazaniu sprawiedliwości za dziedzictwo domowi Jakub owemu i obietnice Izraelowi. -Sirach Syr 26 24 34 Postanowił Dawidowi, słudze swemu, wzbudzić z niego króla namocnięjszego a na stolicy majestatu siedzącego na wieki. -Sirach Syr 26 24 35 Który obficie wylewa jako Fison mądrość a jako Tygrys czasu nowych zbóż; -Sirach Syr 26 24 36 który jako Eufrates napełnia rozum, który zbiera jako Jordan we żniwa; -Sirach Syr 26 24 37 który wydawa naukę jako światłość, a stawia jako Gehon czasu zbierania wina; -Sirach Syr 26 24 38 który ją sam pierwszy poznał doskonale, a mdlejszy nie doścignie jej, -Sirach Syr 26 24 39 bo nad morze obfitowało zrozumienie jej, a rada jej nad przepaść wielka. -Sirach Syr 26 24 40 Ja, Mądrość, wylałam rzeki. -Sirach Syr 26 24 41 Jam jako przekop wody niezmierny z rzeki, jam jako rów rzeki a jako rury wywiedzienie wyszłam z Raju. -Sirach Syr 26 24 42 Rzekłam: Poleję ogród mój szczepienia i napoję owoc łąki mojej. -Sirach Syr 26 24 43 A oto zstał mi się przekop pełny, a rzeka moja podobna morzu, -Sirach Syr 26 24 44 bo naukę jako świtanie oświecam wszytkim i opowiem ją aż w dalekie strony. -Sirach Syr 26 24 45 Przeniknę wszytkie niższe części ziemie a oglądam wszytkie śpiące iosł oświecę wszytkie ufające w Panu. -Sirach Syr 26 24 46 Jeszcze wyleję naukę jako proroctwo i zostawię ją szukającym mądrości, a nie przestanę w rodzaju ich aż do wieku świętego. -Sirach Syr 26 24 47 Obaczcie, żem ci nie sam sobie pracował, ale wszytkim szukającym prawdy. +Sirach Syr 26 24 2 2 i w kościelech Nawyższego otworzy usta swe a przed oczyma wojska jego będzie się chłubiła, +Sirach Syr 26 24 3 3 a pośrzód ludu swego będzie wywyższona, a w zupełności świętej będzie w podziwieniu, +Sirach Syr 26 24 4 4 a w wielkości wybranych będzie miała chwałę, a między błogosławionymi będzie błogosławiona, mówiąc: +Sirach Syr 26 24 5 5 Jam wyszła z ust Nawyższego, pierworodna przed wszytkim stworzeniem. +Sirach Syr 26 24 6 6 Jam sprawiła na niebie, aby wschodziła światłość nieustająca a jako mgła okryłam wszytkę ziemię. +Sirach Syr 26 24 7 7 Jam mieszkała na wysokości a stolec mój na słupie obłokowym. +Sirach Syr 26 24 8 8 Samam obeszła okrąg niebios i przeniknęłam głębokość przepaści, chodziłam po walech morskich +Sirach Syr 26 24 9 9 i stałam na wszelkiej ziemi i między wszelkim ludem, +Sirach Syr 26 24 10 10 i w każdym narodzie miałam przodek +Sirach Syr 26 24 11 11 a wszytkich wysokich i niskich serca mocąm podeptała. A w tym wszytkim szukałam odpoczynku i w dziedzictwie Pańskim mieszkać będę. +Sirach Syr 26 24 12 12 Tedy przykazał i rzekł mi, Stworzyciel wszech rzeczy, a który mię stworzył, odpoczynął w przybytku moim. +Sirach Syr 26 24 13 13 I rzekł mi: Mieszkaj w Jakubie a w Izraelu weźmi dziedzictwo, a między wybranymi memi rozpuść korzenie. +Sirach Syr 26 24 14 14 Od początku i przed wieki jestem stworzona i aż do przyszłego wieku nie ustanę, a w mieszkaniu świętym służyłam przed nim. +Sirach Syr 26 24 15 15 I takem w Syjonie jest utwierdzona a w Mieście Świętym takżem odpoczywała, a w Jeruzalem władza moja. +Sirach Syr 26 24 16 16 I rozkorzeniłam się w zacnym narodzie i w dziale Boga mego dziedzictwo jego a w pełności świętych zadzierżenie moje. +Sirach Syr 26 24 17 17 Wyniesionam wzgórę jako drzewo cedrowe na Libanie i jako cyprys na górze Syjonie, +Sirach Syr 26 24 18 18 wywyższyłam się jako palma w Kades i jako szczepienie różej w Jerychu. +Sirach Syr 26 24 19 19 Jako piękna oliwa na polu a jako jawor jestem powyższona nad wodą na ulicach, +Sirach Syr 26 24 20 20 jako cynamon i balsam woniający wydałam wonność, jako mirra wyborna dałam słodkość wonności +Sirach Syr 26 24 21 21 a jako storaks i galban, i ungula, i gutta, i jako kadzidło nie narznione napełniłam wonnością mieszkanie moje i jako balsam nie mieszany wonność moja. +Sirach Syr 26 24 22 22 Ja jako terebint rozściągnęłam gałęzie moje, a gałęzie moje czci i łaski; +Sirach Syr 26 24 23 23 ja jako winne drzewo wypuściłam wdzięczną wonność, a kwiatki moje owocem czci i uczciwości; +Sirach Syr 26 24 24 24 ja matka pięknej miłości i bogobojności, i uznania, i nadzieje świętej. +Sirach Syr 26 24 25 25 We mnie wszelka łaska drogi i prawdy, we mnie wszytka nadzieja żywota i cnoty. +Sirach Syr 26 24 26 26 Przejdźcie do mnie wszyscy, którzy mnie pragniecie, i najedzcie się owoców moich! +Sirach Syr 26 24 27 27 Abowiem duch mój słodszy nad miód a dziedzictwo moje nad miód i plastr miodu, +Sirach Syr 26 24 28 28 pamiątka moja na rodzaje wieków. +Sirach Syr 26 24 29 29 Którzy mię jedzą, jeszcze łaknąć będą, a którzy mię piją, jeszcze pragnąć będą. +Sirach Syr 26 24 30 Kto mnie słucha, nie będzie zawstydzony, a którzy przeze mnie działają, nie zgrzeszą. +Sirach Syr 26 24 31 31 Którzy mię objaśniają, będą mieć żywot wieczny. +Sirach Syr 26 24 32 - To wszystko jest księgą żywota i przymierzem Najwyższego i poznaniem prawdy. +Sirach Syr 26 24 33 33 Zakon rozkazał Mojżesz w przykazaniu sprawiedliwości za dziedzictwo domowi Jakub owemu i obietnice Izraelowi. +Sirach Syr 26 24 34 34 Postanowił Dawidowi, słudze swemu, wzbudzić z niego króla namocnięjszego a na stolicy majestatu siedzącego na wieki. +Sirach Syr 26 24 35 35 Który obficie wylewa jako Fison mądrość a jako Tygrys czasu nowych zbóż; +Sirach Syr 26 24 36 36 który jako Eufrates napełnia rozum, który zbiera jako Jordan we żniwa; +Sirach Syr 26 24 37 37 który wydawa naukę jako światłość, a stawia jako Gehon czasu zbierania wina; +Sirach Syr 26 24 38 38 który ją sam pierwszy poznał doskonale, a mdlejszy nie doścignie jej, +Sirach Syr 26 24 39 39 bo nad morze obfitowało zrozumienie jej, a rada jej nad przepaść wielka. +Sirach Syr 26 24 40 40 Ja, Mądrość, wylałam rzeki. +Sirach Syr 26 24 41 41 Jam jako przekop wody niezmierny z rzeki, jam jako rów rzeki a jako rury wywiedzienie wyszłam z Raju. +Sirach Syr 26 24 42 42 Rzekłam: Poleję ogród mój szczepienia i napoję owoc łąki mojej. +Sirach Syr 26 24 43 43 A oto zstał mi się przekop pełny, a rzeka moja podobna morzu, +Sirach Syr 26 24 44 44 bo naukę jako świtanie oświecam wszytkim i opowiem ją aż w dalekie strony. +Sirach Syr 26 24 45 45 Przeniknę wszytkie niższe części ziemie a oglądam wszytkie śpiące iosł oświecę wszytkie ufające w Panu. +Sirach Syr 26 24 46 46 Jeszcze wyleję naukę jako proroctwo i zostawię ją szukającym mądrości, a nie przestanę w rodzaju ich aż do wieku świętego. +Sirach Syr 26 24 47 47 Obaczcie, żem ci nie sam sobie pracował, ale wszytkim szukającym prawdy. +Sirach Syr 26 24 50 50 Kto mię słucha, nie będzie zawstydzon, a którzy przez mię sprawują, nie zgrzeszą. +Sirach Syr 26 24 52 52 To wszytko Księgi Żywota i Testament Nawyższego, i poznanie prawdy. Sirach Syr 26 25 1 We trzech rzeczach upodobało się duchowi memu, które się podobają przed Bogiem i przed ludźmi: -Sirach Syr 26 25 2 Zgoda bradej a miłość bliskich, a mąż i niewiasta dobrze się z sobą zgadzający. -Sirach Syr 26 25 3 Trzech rodzajów nienawidzi dusza moja, a ciężko mi barzo na duszę ich: -Sirach Syr 26 25 4 Ubogiego pysznego, bogacza kłamliwego a starca głupiego i bezrozumnego. -Sirach Syr 26 25 5 Czegoś w młodości swej nie zgromadził, jako w swej starości najdziesz? -Sirach Syr 26 25 6 Jako piękny szedziwości rozsądek, a starcom wiedzieć radę! -Sirach Syr 26 25 7 Jako piękna zstarzałym mądrość, a sławnym rozum i rada. -Sirach Syr 26 25 8 Korona starych wielka wiadomość, a sława ich bojaźń Boża. -Sirach Syr 26 25 9 Dziewięć rzeczy sercu niepodęjźrzanych wielcem ważył, a dziesiątą opowiem ludziom językiem: -Sirach Syr 26 25 10 Człowiek, który za żywota ma podechę z dziatek, a widzi upadek nieprzyjaciół swoich; -Sirach Syr 26 25 11 szczęśliwy, który mieszka z roztropną żoną a który się nie potknął językiem swoim i który nie służył niegodnym siebie; -Sirach Syr 26 25 12 szczęśliwy, który nalazł przyjaciela wiernego i który opowiada sprawiedliwość uszom słuchającym; -Sirach Syr 26 25 13 o jako wielki, który nalazł mądrość a umiejętność, ale nie jest nad bojącego się Pana: -Sirach Syr 26 25 14 bojaźń Boża wyniosła się nade wszystko. -Sirach Syr 26 25 15 Błogosławiony człowiek, któremu darowano jest, aby miał bojaźń Bożą: kto ją otrzyma, komuż przyrównan będzie? -Sirach Syr 26 25 16 Bojaźń Boża początek miłości jego, ale wiary początek ma być przyłączon do niej. -Sirach Syr 26 25 17 Wszelka rana smutek serdeczny jest, a wszelka złość, złość niewieścia; -Sirach Syr 26 25 18 i wszelką ranę, i nie ranę zniesie serdeczną, -Sirach Syr 26 25 19 i wszelką złość, i nie złość niewieścią; -Sirach Syr 26 25 20 i wszelkie utrapienie, i nie utrapienie nienawidzących; -Sirach Syr 26 25 21 i każdą pomstę, i nie pomstę nieprzyjacielską. -Sirach Syr 26 25 22 Nie masz głowy gorszej nad głowę wężową -Sirach Syr 26 25 23 i nie masz gniewu nad gniew niewieści. Mieszkać ze lwem i ze smokiem będzie się podobało raczej, niż mieszkać ze złą niewiastą. -Sirach Syr 26 25 24 Złość niewieścia odmienia oblicze jej i zaślepia twarz swą jako niedźwiedź, i ukazuje jako wór. Między bliskimi swemi zapłakał mąż jej -Sirach Syr 26 25 25 a usłyszawszy westchnął mało. -Sirach Syr 26 25 26 Mała jest każda złość przeciw złości niewieściej: dział grzeszników niech na nię przypadnie. -Sirach Syr 26 25 27 Jako wstępowanie piaszczyste nogom starego, tak niewiasta świegotliwa człowiekowi spokojnemu. -Sirach Syr 26 25 28 Nie patrz na piękność niewieścią a nie pożądaj niewiasty dla piękności. -Sirach Syr 26 25 29 Niewieści gniew i nieuczciwość, i zawstydzenie wielkie. -Sirach Syr 26 25 30 Niewiasta, jeśli ma przodek, jest przeciwna mężowi swemu. -Sirach Syr 26 25 31 Serce poniżone i twarz smutna, i rana serdeczna — zła niewiasta. -Sirach Syr 26 25 32 Słabe ręce i zemdlałe kolana — żona, która nie błogosławi męża swego. -Sirach Syr 26 25 33 Od niewiasty zstał się początek grzechu i prze nię wszyscy umieramy. -Sirach Syr 26 25 34 Nie dawaj wodzie twej wyszcia by namniej, a niewieście złej wolności wychodzenia. -Sirach Syr 26 25 35 Jeśli nie będzie chodziła pod ręką twoją, zelży cię przed oczyma nieprzyjaciół. -Sirach Syr 26 25 36 Odetni ją od dała twego, aby cię zawżdy źle nie używała. +Sirach Syr 26 25 2 2 Zgoda bradej a miłość bliskich, a mąż i niewiasta dobrze się z sobą zgadzający. +Sirach Syr 26 25 3 3 Trzech rodzajów nienawidzi dusza moja, a ciężko mi barzo na duszę ich: +Sirach Syr 26 25 4 4 Ubogiego pysznego, bogacza kłamliwego a starca głupiego i bezrozumnego. +Sirach Syr 26 25 5 5 Czegoś w młodości swej nie zgromadził, jako w swej starości najdziesz? +Sirach Syr 26 25 6 6 Jako piękny szedziwości rozsądek, a starcom wiedzieć radę! +Sirach Syr 26 25 7 7 Jako piękna zstarzałym mądrość, a sławnym rozum i rada. +Sirach Syr 26 25 8 8 Korona starych wielka wiadomość, a sława ich bojaźń Boża. +Sirach Syr 26 25 9 9 Dziewięć rzeczy sercu niepodęjźrzanych wielcem ważył, a dziesiątą opowiem ludziom językiem: +Sirach Syr 26 25 10 10 Człowiek, który za żywota ma podechę z dziatek, a widzi upadek nieprzyjaciół swoich; +Sirach Syr 26 25 11 11 szczęśliwy, który mieszka z roztropną żoną a który się nie potknął językiem swoim i który nie służył niegodnym siebie; +Sirach Syr 26 25 12 12 szczęśliwy, który nalazł przyjaciela wiernego i który opowiada sprawiedliwość uszom słuchającym; +Sirach Syr 26 25 13 13 o jako wielki, który nalazł mądrość a umiejętność, ale nie jest nad bojącego się Pana: +Sirach Syr 26 25 14 14 bojaźń Boża wyniosła się nade wszystko. +Sirach Syr 26 25 15 15 Błogosławiony człowiek, któremu darowano jest, aby miał bojaźń Bożą: kto ją otrzyma, komuż przyrównan będzie? +Sirach Syr 26 25 16 16 Bojaźń Boża początek miłości jego, ale wiary początek ma być przyłączon do niej. +Sirach Syr 26 25 17 17 Wszelka rana smutek serdeczny jest, a wszelka złość, złość niewieścia; +Sirach Syr 26 25 18 18 i wszelką ranę, i nie ranę zniesie serdeczną, +Sirach Syr 26 25 19 19 i wszelką złość, i nie złość niewieścią; +Sirach Syr 26 25 20 20 i wszelkie utrapienie, i nie utrapienie nienawidzących; +Sirach Syr 26 25 21 21 i każdą pomstę, i nie pomstę nieprzyjacielską. +Sirach Syr 26 25 22 22 Nie masz głowy gorszej nad głowę wężową +Sirach Syr 26 25 23 23 i nie masz gniewu nad gniew niewieści. Mieszkać ze lwem i ze smokiem będzie się podobało raczej, niż mieszkać ze złą niewiastą. +Sirach Syr 26 25 24 24 Złość niewieścia odmienia oblicze jej i zaślepia twarz swą jako niedźwiedź, i ukazuje jako wór. Między bliskimi swemi zapłakał mąż jej +Sirach Syr 26 25 25 25 a usłyszawszy westchnął mało. +Sirach Syr 26 25 26 26 Mała jest każda złość przeciw złości niewieściej: dział grzeszników niech na nię przypadnie. +Sirach Syr 26 25 27 27 Jako wstępowanie piaszczyste nogom starego, tak niewiasta świegotliwa człowiekowi spokojnemu. +Sirach Syr 26 25 28 28 Nie patrz na piękność niewieścią a nie pożądaj niewiasty dla piękności. +Sirach Syr 26 25 29 29 Niewieści gniew i nieuczciwość, i zawstydzenie wielkie. +Sirach Syr 26 25 30 30 Niewiasta, jeśli ma przodek, jest przeciwna mężowi swemu. +Sirach Syr 26 25 31 31 Serce poniżone i twarz smutna, i rana serdeczna — zła niewiasta. +Sirach Syr 26 25 32 32 Słabe ręce i zemdlałe kolana — żona, która nie błogosławi męża swego. +Sirach Syr 26 25 33 33 Od niewiasty zstał się początek grzechu i prze nię wszyscy umieramy. +Sirach Syr 26 25 34 34 Nie dawaj wodzie twej wyszcia by namniej, a niewieście złej wolności wychodzenia. +Sirach Syr 26 25 35 35 Jeśli nie będzie chodziła pod ręką twoją, zelży cię przed oczyma nieprzyjaciół. +Sirach Syr 26 25 36 36 Odetni ją od dała twego, aby cię zawżdy źle nie używała. Sirach Syr 26 26 1 Niewiasty dobrej błogosławiony mąż, bo liczba lat jego dwojaka. -Sirach Syr 26 26 2 Niewiasta mocna rozwesela męża swego i lata żywota jego w pokoju wypełni. -Sirach Syr 26 26 3 Dobry dział żona dobra, w dziale bojących się Boga będzie dana mężowi za uczynki dobre: -Sirach Syr 26 26 4 a bogatego i ubogiego serce dobre, na każdy czas twarz ich wesoła. -Sirach Syr 26 26 5 Trzech się rzeczy lękało serce moje, a czwartej bała się twarz moja: -Sirach Syr 26 26 6 Niesławy miejsckiej i wzruszenia pospólstwa, -Sirach Syr 26 26 7 potwarzy kłamliwej, co wszytko cięższe niżli śmierć; -Sirach Syr 26 26 8 boleść serdeczna i zła: niewiasta złego mniemania o mężu. -Sirach Syr 26 26 9 W niewieście nie wierzącej mężowi, bicz języka przed wszytkimi powiadający. -Sirach Syr 26 26 10 Jako jarzmo wołów, które się chwieje, tak i zła niewiasta: kto ją trzyma, jakoby trzymał niedźwiadka. -Sirach Syr 26 26 11 Niewiasta opiła gniew wielki, a zelżywość i szkaradość jej nie będzie zakryta. -Sirach Syr 26 26 12 Nieczystość niewiasty w podniosłych oczach i w powiekach jej będzie poznana. -Sirach Syr 26 26 13 Nad córką nie odwracającą się postaw straż, by upatrzywszy czasu nie użyła swej wolej. -Sirach Syr 26 26 14 Strzeż się wszelkiej niewstydliwości oczu jej, a nie dziwuj się, jeśli cię zaniedba. -Sirach Syr 26 26 15 Jako podróżny pragnący u zdroju otworzy usta i z każdej wody bliskiej będzie piła, i u każdego kołu usiędzie, i przedw każdej strzale otworzy sajdak, aż ustanie. -Sirach Syr 26 26 16 Wdzięczność żony pilnej ucieszy męża swego i wytuczy kości jego. -Sirach Syr 26 26 17 Wyćwiczenie jej jest dar Boży. -Sirach Syr 26 26 18 Żona roztropna a milcząca, nie masz frymarku na duszę wyćwiczoną. -Sirach Syr 26 26 19 Łaska nad łaskę żona święta i sromięźliwa, -Sirach Syr 26 26 20 i nie masz wagi, która by godna była dusze wstrzemięźliwej. -Sirach Syr 26 26 21 Jako słońce wschodzące światu, na wysokości Bożej, tak piękność dobrej żony ku ochędóstwu domu jej. -Sirach Syr 26 26 22 Świeca świecąca na lichtarzu świętym, a piękność twarzy w leciech statecznych. -Sirach Syr 26 26 23 Słupy złote na podstawkach śrebmych i nogi mocne na stopach statecznej niewiasty. -Sirach Syr 26 26 24 Fundamenty wieczne na skale mocnej, a przykazanie Boże w sercu niewiasty świętej. -Sirach Syr 26 26 25 We dwu rzeczach zafrasowało się serce moje, a w trzecim gniew mi przyszedł: -Sirach Syr 26 26 26 Mąż waleczny ustający od ubóstwa i mąż mądry wzgardzony, -Sirach Syr 26 26 27 a który od sprawiedliwości ustępuje do grzechu, Bóg na miecz go nagotował. -Sirach Syr 26 26 28 Dwie mi się rzeczy trudne a niebezpieczne widzą: trudno się kupiec wyzuć może z występku, a kaczmarz nie będzie usprawiedliwiony od grzechów ustnych. +Sirach Syr 26 26 2 2 Niewiasta mocna rozwesela męża swego i lata żywota jego w pokoju wypełni. +Sirach Syr 26 26 3 3 Dobry dział żona dobra, w dziale bojących się Boga będzie dana mężowi za uczynki dobre: +Sirach Syr 26 26 4 4 a bogatego i ubogiego serce dobre, na każdy czas twarz ich wesoła. +Sirach Syr 26 26 5 5 Trzech się rzeczy lękało serce moje, a czwartej bała się twarz moja: +Sirach Syr 26 26 6 6 Niesławy miejsckiej i wzruszenia pospólstwa, +Sirach Syr 26 26 7 7 potwarzy kłamliwej, co wszytko cięższe niżli śmierć; +Sirach Syr 26 26 8 8 boleść serdeczna i zła: niewiasta złego mniemania o mężu. +Sirach Syr 26 26 9 9 W niewieście nie wierzącej mężowi, bicz języka przed wszytkimi powiadający. +Sirach Syr 26 26 10 10 Jako jarzmo wołów, które się chwieje, tak i zła niewiasta: kto ją trzyma, jakoby trzymał niedźwiadka. +Sirach Syr 26 26 11 11 Niewiasta opiła gniew wielki, a zelżywość i szkaradość jej nie będzie zakryta. +Sirach Syr 26 26 12 12 Nieczystość niewiasty w podniosłych oczach i w powiekach jej będzie poznana. +Sirach Syr 26 26 13 13 Nad córką nie odwracającą się postaw straż, by upatrzywszy czasu nie użyła swej wolej. +Sirach Syr 26 26 14 14 Strzeż się wszelkiej niewstydliwości oczu jej, a nie dziwuj się, jeśli cię zaniedba. +Sirach Syr 26 26 15 15 Jako podróżny pragnący u zdroju otworzy usta i z każdej wody bliskiej będzie piła, i u każdego kołu usiędzie, i przedw każdej strzale otworzy sajdak, aż ustanie. +Sirach Syr 26 26 16 16 Wdzięczność żony pilnej ucieszy męża swego i wytuczy kości jego. +Sirach Syr 26 26 17 17 Wyćwiczenie jej jest dar Boży. +Sirach Syr 26 26 18 18 Żona roztropna a milcząca, nie masz frymarku na duszę wyćwiczoną. +Sirach Syr 26 26 19 19 Łaska nad łaskę żona święta i sromięźliwa, +Sirach Syr 26 26 20 20 i nie masz wagi, która by godna była dusze wstrzemięźliwej. +Sirach Syr 26 26 21 21 Jako słońce wschodzące światu, na wysokości Bożej, tak piękność dobrej żony ku ochędóstwu domu jej. +Sirach Syr 26 26 22 22 Świeca świecąca na lichtarzu świętym, a piękność twarzy w leciech statecznych. +Sirach Syr 26 26 23 23 Słupy złote na podstawkach śrebmych i nogi mocne na stopach statecznej niewiasty. +Sirach Syr 26 26 24 24 Fundamenty wieczne na skale mocnej, a przykazanie Boże w sercu niewiasty świętej. +Sirach Syr 26 26 25 25 We dwu rzeczach zafrasowało się serce moje, a w trzecim gniew mi przyszedł: +Sirach Syr 26 26 26 26 Mąż waleczny ustający od ubóstwa i mąż mądry wzgardzony, +Sirach Syr 26 26 27 27 a który od sprawiedliwości ustępuje do grzechu, Bóg na miecz go nagotował. +Sirach Syr 26 26 28 28 Dwie mi się rzeczy trudne a niebezpieczne widzą: trudno się kupiec wyzuć może z występku, a kaczmarz nie będzie usprawiedliwiony od grzechów ustnych. Sirach Syr 26 27 1 Dla ubóstwa wiele ich zgrzeszyło, a kto się chce zbogadć, odwraca oko swe. -Sirach Syr 26 27 2 Jako w pośrzodku spojenia kamieni kół się wbija, tak i między przedawaniem i kupowaniem ściśnie się grzech. -Sirach Syr 26 27 3 Będzie start grzech pospołu z grzesznikiem. -Sirach Syr 26 27 4 Jeśli się nie będziesz w bojaźni Pańskiej ustawicznie trzymał, prędko będzie dom twój wywrócony. -Sirach Syr 26 27 5 Jako w przesiewaniu rzeszota zostanie proch, tak utrapienie człowiecze w myśli jego. -Sirach Syr 26 27 6 Naczynia garncarskiego piec doświadcza, a ludzie sprawiedliwe pokusa utrapienia. -Sirach Syr 26 27 7 Jako praca około drzewa pokazuje owoc jego, tak słowo rozmyślne — serce człowiecze. -Sirach Syr 26 27 8 Przed mową nie chwal męża, bo to jest ludzi doświadczenie. -Sirach Syr 26 27 9 Jeśli będziesz naśladował sprawiedliwości, dostąpisz jej a obleczesz ją jako długą szatę poczciwą i będziesz mieszkał z nią i będzie cię broniła na wieki, a w dzień uznania najdziesz umocnienie. -Sirach Syr 26 27 10 Ptacy zlatają się ku sobie podobnym, a prawda wród się do tych, którzy ją czynią. -Sirach Syr 26 27 11 Lew dybie na źwierzę zawsze, tak grzechy na czyniące nieprawości. -Sirach Syr 26 27 12 Człowiek święty w mądrości trwa jako słońce, bo głupi odmienia się jako księżyc. -Sirach Syr 26 27 13 W pośrzodku niemądrych zachowaj słowo czasowi, ale między bacznymi ustawicznie bywaj. -Sirach Syr 26 27 14 Powieść grzeszących przykra, a śmiech ich w rozkoszach grzechu. -Sirach Syr 26 27 15 Mowa często przysięgająca czyni, że włosy wstają na głowie, a nieuczciwość jego zatkanie uszu. -Sirach Syr 26 27 16 Krwie rozlanie w swarze pysznych, a przeklinanie ich ciężkie ku słuchaniu. -Sirach Syr 26 27 17 Kto odkrywa tajemnice przyjacielskie, trąd wiarę i nie najdzie przyjadela po myśli swej. -Sirach Syr 26 27 18 Miłuj bliźniego a złącz się z nim wiarą, -Sirach Syr 26 27 19 a jeśli odkryjesz tajemnice jego, nie dościgniesz go. -Sirach Syr 26 27 20 Jako bowiem człowiek, który trad przyjadela swego, tak i ten, który trad przyjaźń bliźniego swego. -Sirach Syr 26 27 21 A jako kto ptaka z ręki swej upuśd, takeś upuścił przyjadela swego a nie uchwydsz go; -Sirach Syr 26 27 22 nie śdgaj go, boć daleko jest, bowiem udekł jako sarna z sidła: bo zraniona jest dusza jego, -Sirach Syr 26 27 23 już go więcej nie będziesz mógł zwięzać. I złorzeczeństwa jest pojednanie, -Sirach Syr 26 27 24 ale objawiać tajemnice przyjadelskie jest rozpacz dusze nieszczęśliwej. -Sirach Syr 26 27 25 Kto okiem mruga, knuje złości, a żaden go nie odrzud. -Sirach Syr 26 27 26 Przed oczyma twymi osłodzi usta swoje i będzie się dziwował powieśdam twoim, ale na końcu wywród usta swoje, a w słowiech twych uczyni obrazę. -Sirach Syr 26 27 27 Wiele rzeczy mam w nienawiści, ale nie zrównałem z tym, i Pan będzie go nienawidzić. -Sirach Syr 26 27 28 Kto kamień rzuca ku górze, na głowę jego padnie, a raz zdradliwy zdrajcy rozszerzy ranę. -Sirach Syr 26 27 29 A kto dół kopa, weń wpadnie, a kto zakłada kamień bliźniemu, on się obrazi, a kto na drugiego sidło stawia, zginie w nim. -Sirach Syr 26 27 30 Kto czyni złą radę, obali się nań, a nie obaczy, skąd mu przychodzi. -Sirach Syr 26 27 31 Naigranie i urąganie pysznych, a pomsta jako lew czyhać będzie na niego. -Sirach Syr 26 27 32 Sidłem poginą, którzy się deszą z upadku sprawiedliwych, a boleść zniszczy je pierwej, niżli pomrą. Nasi winowajcy i nasze winy -Sirach Syr 26 27 33 Gniew zapalczywość oboje są obrzydłe, a człowiek grzeszny będzie je miał w sobie. +Sirach Syr 26 27 2 2 Jako w pośrzodku spojenia kamieni kół się wbija, tak i między przedawaniem i kupowaniem ściśnie się grzech. +Sirach Syr 26 27 3 3 Będzie start grzech pospołu z grzesznikiem. +Sirach Syr 26 27 4 4 Jeśli się nie będziesz w bojaźni Pańskiej ustawicznie trzymał, prędko będzie dom twój wywrócony. +Sirach Syr 26 27 5 5 Jako w przesiewaniu rzeszota zostanie proch, tak utrapienie człowiecze w myśli jego. +Sirach Syr 26 27 6 6 Naczynia garncarskiego piec doświadcza, a ludzie sprawiedliwe pokusa utrapienia. +Sirach Syr 26 27 7 7 Jako praca około drzewa pokazuje owoc jego, tak słowo rozmyślne — serce człowiecze. +Sirach Syr 26 27 8 8 Przed mową nie chwal męża, bo to jest ludzi doświadczenie. +Sirach Syr 26 27 9 9 Jeśli będziesz naśladował sprawiedliwości, dostąpisz jej a obleczesz ją jako długą szatę poczciwą i będziesz mieszkał z nią i będzie cię broniła na wieki, a w dzień uznania najdziesz umocnienie. +Sirach Syr 26 27 10 10 Ptacy zlatają się ku sobie podobnym, a prawda wród się do tych, którzy ją czynią. +Sirach Syr 26 27 11 11 Lew dybie na źwierzę zawsze, tak grzechy na czyniące nieprawości. +Sirach Syr 26 27 12 12 Człowiek święty w mądrości trwa jako słońce, bo głupi odmienia się jako księżyc. +Sirach Syr 26 27 13 13 W pośrzodku niemądrych zachowaj słowo czasowi, ale między bacznymi ustawicznie bywaj. +Sirach Syr 26 27 14 14 Powieść grzeszących przykra, a śmiech ich w rozkoszach grzechu. +Sirach Syr 26 27 15 15 Mowa często przysięgająca czyni, że włosy wstają na głowie, a nieuczciwość jego zatkanie uszu. +Sirach Syr 26 27 16 16 Krwie rozlanie w swarze pysznych, a przeklinanie ich ciężkie ku słuchaniu. +Sirach Syr 26 27 17 17 Kto odkrywa tajemnice przyjacielskie, trąd wiarę i nie najdzie przyjadela po myśli swej. +Sirach Syr 26 27 18 18 Miłuj bliźniego a złącz się z nim wiarą, +Sirach Syr 26 27 19 19 a jeśli odkryjesz tajemnice jego, nie dościgniesz go. +Sirach Syr 26 27 20 20 Jako bowiem człowiek, który trad przyjadela swego, tak i ten, który trad przyjaźń bliźniego swego. +Sirach Syr 26 27 21 21 A jako kto ptaka z ręki swej upuśd, takeś upuścił przyjadela swego a nie uchwydsz go; +Sirach Syr 26 27 22 22 nie śdgaj go, boć daleko jest, bowiem udekł jako sarna z sidła: bo zraniona jest dusza jego, +Sirach Syr 26 27 23 23 już go więcej nie będziesz mógł zwięzać. I złorzeczeństwa jest pojednanie, +Sirach Syr 26 27 24 24 ale objawiać tajemnice przyjadelskie jest rozpacz dusze nieszczęśliwej. +Sirach Syr 26 27 25 25 Kto okiem mruga, knuje złości, a żaden go nie odrzud. +Sirach Syr 26 27 26 26 Przed oczyma twymi osłodzi usta swoje i będzie się dziwował powieśdam twoim, ale na końcu wywród usta swoje, a w słowiech twych uczyni obrazę. +Sirach Syr 26 27 27 27 Wiele rzeczy mam w nienawiści, ale nie zrównałem z tym, i Pan będzie go nienawidzić. +Sirach Syr 26 27 28 28 Kto kamień rzuca ku górze, na głowę jego padnie, a raz zdradliwy zdrajcy rozszerzy ranę. +Sirach Syr 26 27 29 29 A kto dół kopa, weń wpadnie, a kto zakłada kamień bliźniemu, on się obrazi, a kto na drugiego sidło stawia, zginie w nim. +Sirach Syr 26 27 30 30 Kto czyni złą radę, obali się nań, a nie obaczy, skąd mu przychodzi. +Sirach Syr 26 27 31 31 Naigranie i urąganie pysznych, a pomsta jako lew czyhać będzie na niego. +Sirach Syr 26 27 32 32 Sidłem poginą, którzy się deszą z upadku sprawiedliwych, a boleść zniszczy je pierwej, niżli pomrą. Nasi winowajcy i nasze winy +Sirach Syr 26 27 33 33 Gniew zapalczywość oboje są obrzydłe, a człowiek grzeszny będzie je miał w sobie. Sirach Syr 26 28 1 Kto się chce mścić, najdzie od Pana pomstę, a grzechy jego chowając chować będzie. -Sirach Syr 26 28 2 Odpuść bliźniemu twemu, który cię szkodzi, a tedy tobie proszącemu grzechy rozwiązane będą. -Sirach Syr 26 28 3 Człowiek na człowieka trzyma gniew, a od Boga szuka uzdrowienia. -Sirach Syr 26 28 4 Nad człowiekiem podobnym sobie nie ma miłosierdzia, a za grzechy swoje prosi? -Sirach Syr 26 28 5 Sam będący ciałem, zachowuje gniew, a prosi od Boga smiłowania? Któż się będzie modlił za grzechy jego? -Sirach Syr 26 28 6 Pamiętaj na ostateczne rzeczy, a przestań wieść nieprzyjaźni, -Sirach Syr 26 28 7 abowiem skaza i śmierć wiszą w przykazaniu jego. -Sirach Syr 26 28 8 Pomni na bojaźń Pańską, a nie gniewaj się na bliźniego. -Sirach Syr 26 28 9 Pomni na Zakon Nawyższego, a nie waż sobie niebaczności bliźniego. -Sirach Syr 26 28 10 Pohamuj się od zwady, a umniejszysz grzechów, -Sirach Syr 26 28 11 bo człowiek gniewliwy zapala zwadę, a mąż grzeszny zamiesza między przyjacioły, a między te, którzy pokój mają, wrzuci nieprzyjaźń. -Sirach Syr 26 28 12 Abowiem według drew leśnych tak się ogień rozpala, a według mocy człowieczej tak zapalczywość jego będzie, a według bogactw swych podniesie gniew swój. -Sirach Syr 26 28 13 Swar pręciki zapala ogień, a zwada skwapliwa wylewa krew, a język poświadczający przywodzi śmierć. -Sirach Syr 26 28 14 Jeśli na iskrę dmuchać będziesz, rozpali się jako ogień, a jeśli na nię pluniesz, zagaśnie: oboje z ust pochodzi. -Sirach Syr 26 28 15 Obmówca i dwujęzyczny — przeklęty, bo wielu zamiesza pokój mających. -Sirach Syr 26 28 16 Język trzeci wzruszył mnogie i rozegnał je z narodu do narodu, -Sirach Syr 26 28 17 miasta murowane bogaczów pokaził i domy mocarzów wywrócił, -Sirach Syr 26 28 18 siły narodów poodcinał, a lud mocny rozerwał. -Sirach Syr 26 28 19 Język trzeci mężne niewiasty wygnał i pozbawił je prac ich. -Sirach Syr 26 28 20 Kto się nań ogląda, nie najdzie pokoju ani będzie miał przyjaciela, na którym by polegał. -Sirach Syr 26 28 21 Raz od bicza czyni siność, ale raz od języka pokruszy kości. -Sirach Syr 26 28 22 Wiele ich legło paszczeką miecza, ale nie tak, jako którzy poginęli od języka swego. -Sirach Syr 26 28 23 Szczęśliwy, który jest obronion od języka złego i kto nie przeszedł w popędliwości jego, i który nie ciągnął jarzma jego ani był związan związkami jego. -Sirach Syr 26 28 24 Jarzmo bowiem jego jest jarzmo żelazne, a związka jego związka miedziana jest -Sirach Syr 26 28 25 Śmierć jego śmierć nagorsza, pożyteczniejsze piekło niżli on. -Sirach Syr 26 28 26 Trwałość jego nie będzie trwała, ale otrzyma drogi niesprawiedliwych, a płomieniem swoim nie spali sprawiedliwych. -Sirach Syr 26 28 27 Którzy Boga opuszczają, wpadną nań i rozpali się na nie, i nie będzie zagaszon, a będzie puszczon na nie jako lew i jako ryś obrazi je. -Sirach Syr 26 28 28 Ogródź dernim uszy twoje, nie słuchaj języka złośliwego a ustom twoim uczyń drzwi i zamki. -Sirach Syr 26 28 29 Złoto twoje i śrebro twoje zlej, a słowom twoim u działaj wagę, a ustom twoim wędzidła proste, -Sirach Syr 26 28 30 a strzeż się, abyś snadi nie potknął się językiem a żebyś nie upadł przed oczyma nieprzyjaciół zasadzających się na cię, a byłby upad twój nie uleczony na śmierć. +Sirach Syr 26 28 2 2 Odpuść bliźniemu twemu, który cię szkodzi, a tedy tobie proszącemu grzechy rozwiązane będą. +Sirach Syr 26 28 3 3 Człowiek na człowieka trzyma gniew, a od Boga szuka uzdrowienia. +Sirach Syr 26 28 4 4 Nad człowiekiem podobnym sobie nie ma miłosierdzia, a za grzechy swoje prosi? +Sirach Syr 26 28 5 5 Sam będący ciałem, zachowuje gniew, a prosi od Boga smiłowania? Któż się będzie modlił za grzechy jego? +Sirach Syr 26 28 6 6 Pamiętaj na ostateczne rzeczy, a przestań wieść nieprzyjaźni, +Sirach Syr 26 28 7 7 abowiem skaza i śmierć wiszą w przykazaniu jego. +Sirach Syr 26 28 8 8 Pomni na bojaźń Pańską, a nie gniewaj się na bliźniego. +Sirach Syr 26 28 9 9 Pomni na Zakon Nawyższego, a nie waż sobie niebaczności bliźniego. +Sirach Syr 26 28 10 10 Pohamuj się od zwady, a umniejszysz grzechów, +Sirach Syr 26 28 11 11 bo człowiek gniewliwy zapala zwadę, a mąż grzeszny zamiesza między przyjacioły, a między te, którzy pokój mają, wrzuci nieprzyjaźń. +Sirach Syr 26 28 12 12 Abowiem według drew leśnych tak się ogień rozpala, a według mocy człowieczej tak zapalczywość jego będzie, a według bogactw swych podniesie gniew swój. +Sirach Syr 26 28 13 13 Swar pręciki zapala ogień, a zwada skwapliwa wylewa krew, a język poświadczający przywodzi śmierć. +Sirach Syr 26 28 14 14 Jeśli na iskrę dmuchać będziesz, rozpali się jako ogień, a jeśli na nię pluniesz, zagaśnie: oboje z ust pochodzi. +Sirach Syr 26 28 15 15 Obmówca i dwujęzyczny — przeklęty, bo wielu zamiesza pokój mających. +Sirach Syr 26 28 16 16 Język trzeci wzruszył mnogie i rozegnał je z narodu do narodu, +Sirach Syr 26 28 17 17 miasta murowane bogaczów pokaził i domy mocarzów wywrócił, +Sirach Syr 26 28 18 18 siły narodów poodcinał, a lud mocny rozerwał. +Sirach Syr 26 28 19 19 Język trzeci mężne niewiasty wygnał i pozbawił je prac ich. +Sirach Syr 26 28 20 20 Kto się nań ogląda, nie najdzie pokoju ani będzie miał przyjaciela, na którym by polegał. +Sirach Syr 26 28 21 21 Raz od bicza czyni siność, ale raz od języka pokruszy kości. +Sirach Syr 26 28 22 22 Wiele ich legło paszczeką miecza, ale nie tak, jako którzy poginęli od języka swego. +Sirach Syr 26 28 23 23 Szczęśliwy, który jest obronion od języka złego i kto nie przeszedł w popędliwości jego, i który nie ciągnął jarzma jego ani był związan związkami jego. +Sirach Syr 26 28 24 24 Jarzmo bowiem jego jest jarzmo żelazne, a związka jego związka miedziana jest +Sirach Syr 26 28 25 25 Śmierć jego śmierć nagorsza, pożyteczniejsze piekło niżli on. +Sirach Syr 26 28 26 26 Trwałość jego nie będzie trwała, ale otrzyma drogi niesprawiedliwych, a płomieniem swoim nie spali sprawiedliwych. +Sirach Syr 26 28 27 27 Którzy Boga opuszczają, wpadną nań i rozpali się na nie, i nie będzie zagaszon, a będzie puszczon na nie jako lew i jako ryś obrazi je. +Sirach Syr 26 28 28 28 Ogródź dernim uszy twoje, nie słuchaj języka złośliwego a ustom twoim uczyń drzwi i zamki. +Sirach Syr 26 28 29 29 Złoto twoje i śrebro twoje zlej, a słowom twoim u działaj wagę, a ustom twoim wędzidła proste, +Sirach Syr 26 28 30 30 a strzeż się, abyś snadi nie potknął się językiem a żebyś nie upadł przed oczyma nieprzyjaciół zasadzających się na cię, a byłby upad twój nie uleczony na śmierć. Sirach Syr 26 29 1 Kto czyni miłosierdzie, pożycza bliźniemu swemu, a kto przemaga ręką, chowa przykazanie. -Sirach Syr 26 29 2 Pożyczaj bliźniemu twemu czasu potrzeby jego, a zasię oddawaj też bliźniemu czasu swego. -Sirach Syr 26 29 3 Utwierdzaj słowo a obchodź się z nim wiernie, a na każdy czas najdziesz, coć potrzeba. -Sirach Syr 26 29 4 Mnodzy rzecz pożyczoną poczytali za rzecz nalezioną i czynili przykrość tym, którzy je ratowali. -Sirach Syr 26 29 5 Póki nie wezmą, całują ręce dającego a w obiecowaniu głos swój uniżają, -Sirach Syr 26 29 6 ale czasu oddania będzie prosił o czas i będzie mówił słowa tęsknicę i szemrania, i będzie się skarżył na czas; -Sirach Syr 26 29 7 a jeśli będzie mógł oddać, będzie się odągał, ledwie połowicę iścizny odda, i będzie to policzą! za rzecz nalezinną -Sirach Syr 26 29 8 A jeśli nie, zbawi go pieniędzy jego i będzie go miał nieprzyjacielem bez przyczyny, -Sirach Syr 26 29 9 i łajaniem i złorzeczeństwem odda mu, a miasto czci i dobrodziejstwa odda mu po twarzą. -Sirach Syr 26 29 10 Wiele ich nie pożyczali, nie ze złości, ale się bali, aby nie byli oszukani bez przyczyny. -Sirach Syr 26 29 11 A wszakoż nad człowiekiem pokornym bądź serca mężniejszego, a nie wlecz go dla jałmużny. -Sirach Syr 26 29 12 Dla przykazania wspomóż ubogiego, a dla niedostatku jego nie opuszczaj go próżnego. -Sirach Syr 26 29 13 Utrać pieniądze dla brata i przyjaciela twego, a nie kryj ich pod kamieniem na stracenie. -Sirach Syr 26 29 14 Połóż skarb twój w przykazaniach Nawyższego, a będzieć pożyteczniej niżli złoto. -Sirach Syr 26 29 15 Zamkni jałmużnę w sercu ubogiego, a ta cię wyprosi ode wszego złego; -Sirach Syr 26 29 16 barziej niżli tarcz mocarza i niżli włócznia -Sirach Syr 26 29 17 przeciwko nieprzyjacielowi twemu będzie walczyła. -Sirach Syr 26 29 18 Człowiek dobry ręczy za bliźniego swego, -Sirach Syr 26 29 19 a który wstyd stracił, opuści go. -Sirach Syr 26 29 20 Nie zapominaj łaski rękojmiego, abowiem dał za cię duszę swoję. -Sirach Syr 26 29 21 Przed rękojmiem ucieka grzeszny i nieczysty. -Sirach Syr 26 29 22 Dobra rękojmie przypisuje sobie grzesznik, a niewdzięcznego serca człowiek opuszcza tego, który go wybawił. -Sirach Syr 26 29 23 Mąż ręczy za bliźniego swego, a gdy straci wstyd, będzie opuszczon od niego. -Sirach Syr 26 29 24 Rękojemstwo złe, pogubiło wiele tych, co się im dobrze powoda, i zruszyło je jako nawałności morskie. -Sirach Syr 26 29 25 Ludzie możne obróciwszy wkoło z domu wypędziło i tułali się między cudzemi narody. -Sirach Syr 26 29 26 Grzesznik przestępujący przykazanie Pańskie wpadnie we złe rękojemstwo, a kto usiłuje wiele sprawować, wpadnie w sąd. -Sirach Syr 26 29 27 Podpomagaj bliźniego według możności twojej, a strzeż się, abyś nie upadł. -Sirach Syr 26 29 28 Przedniejsze potrzeby żywota człowieczego: woda i chleb, i odzienie, i dom, ku okryciu szkaradości. -Sirach Syr 26 29 29 Lepsze jest życie ubogiego pod dachem z deszczek niż kosztowne potrawy w gościnie bez domu. -Sirach Syr 26 29 30 Mało za wiele niech ci się podoba, a nie usłyszysz urągania tułania się. -Sirach Syr 26 29 31 Nędzny żywot przenosić się z domu do domu i gdzie będzie komorą mieszkał, nie pocznie sobie bezpiecznie ani gęby otworzy. -Sirach Syr 26 29 32 Będzie przyjmował gościa i karmił, i napawał niewdzięczne, a nadto słów przykrych słuchać będzie. -Sirach Syr 26 29 33 Chodź sam, komorniku, a przykryj stół, a co masz pogotowiu, nakarmi insze. -Sirach Syr 26 29 34 Ustąp dla poczciwości przyjadół moich: dla potrzeby domu mego mam brata gościa. -Sirach Syr 26 29 35 Ciężko to człowiekowi mającemu rozum, łajanie dla domu, a urąganie pożyczającego. +Sirach Syr 26 29 2 2 Pożyczaj bliźniemu twemu czasu potrzeby jego, a zasię oddawaj też bliźniemu czasu swego. +Sirach Syr 26 29 3 3 Utwierdzaj słowo a obchodź się z nim wiernie, a na każdy czas najdziesz, coć potrzeba. +Sirach Syr 26 29 4 4 Mnodzy rzecz pożyczoną poczytali za rzecz nalezioną i czynili przykrość tym, którzy je ratowali. +Sirach Syr 26 29 5 5 Póki nie wezmą, całują ręce dającego a w obiecowaniu głos swój uniżają, +Sirach Syr 26 29 6 6 ale czasu oddania będzie prosił o czas i będzie mówił słowa tęsknicę i szemrania, i będzie się skarżył na czas; +Sirach Syr 26 29 7 7 a jeśli będzie mógł oddać, będzie się odągał, ledwie połowicę iścizny odda, i będzie to policzą! za rzecz nalezinną +Sirach Syr 26 29 8 8 A jeśli nie, zbawi go pieniędzy jego i będzie go miał nieprzyjacielem bez przyczyny, +Sirach Syr 26 29 9 9 i łajaniem i złorzeczeństwem odda mu, a miasto czci i dobrodziejstwa odda mu po twarzą. +Sirach Syr 26 29 10 10 Wiele ich nie pożyczali, nie ze złości, ale się bali, aby nie byli oszukani bez przyczyny. +Sirach Syr 26 29 11 11 A wszakoż nad człowiekiem pokornym bądź serca mężniejszego, a nie wlecz go dla jałmużny. +Sirach Syr 26 29 12 12 Dla przykazania wspomóż ubogiego, a dla niedostatku jego nie opuszczaj go próżnego. +Sirach Syr 26 29 13 13 Utrać pieniądze dla brata i przyjaciela twego, a nie kryj ich pod kamieniem na stracenie. +Sirach Syr 26 29 14 14 Połóż skarb twój w przykazaniach Nawyższego, a będzieć pożyteczniej niżli złoto. +Sirach Syr 26 29 15 15 Zamkni jałmużnę w sercu ubogiego, a ta cię wyprosi ode wszego złego; +Sirach Syr 26 29 16 16 barziej niżli tarcz mocarza i niżli włócznia +Sirach Syr 26 29 17 17 przeciwko nieprzyjacielowi twemu będzie walczyła. +Sirach Syr 26 29 18 18 Człowiek dobry ręczy za bliźniego swego, +Sirach Syr 26 29 19 19 a który wstyd stracił, opuści go. +Sirach Syr 26 29 20 20 Nie zapominaj łaski rękojmiego, abowiem dał za cię duszę swoję. +Sirach Syr 26 29 21 21 Przed rękojmiem ucieka grzeszny i nieczysty. +Sirach Syr 26 29 22 22 Dobra rękojmie przypisuje sobie grzesznik, a niewdzięcznego serca człowiek opuszcza tego, który go wybawił. +Sirach Syr 26 29 23 23 Mąż ręczy za bliźniego swego, a gdy straci wstyd, będzie opuszczon od niego. +Sirach Syr 26 29 24 24 Rękojemstwo złe, pogubiło wiele tych, co się im dobrze powoda, i zruszyło je jako nawałności morskie. +Sirach Syr 26 29 25 25 Ludzie możne obróciwszy wkoło z domu wypędziło i tułali się między cudzemi narody. +Sirach Syr 26 29 26 26 Grzesznik przestępujący przykazanie Pańskie wpadnie we złe rękojemstwo, a kto usiłuje wiele sprawować, wpadnie w sąd. +Sirach Syr 26 29 27 27 Podpomagaj bliźniego według możności twojej, a strzeż się, abyś nie upadł. +Sirach Syr 26 29 28 28 Przedniejsze potrzeby żywota człowieczego: woda i chleb, i odzienie, i dom, ku okryciu szkaradości. +Sirach Syr 26 29 29 29 Lepsze jest życie ubogiego pod dachem z deszczek niż kosztowne potrawy w gościnie bez domu. +Sirach Syr 26 29 30 30 Mało za wiele niech ci się podoba, a nie usłyszysz urągania tułania się. +Sirach Syr 26 29 31 31 Nędzny żywot przenosić się z domu do domu i gdzie będzie komorą mieszkał, nie pocznie sobie bezpiecznie ani gęby otworzy. +Sirach Syr 26 29 32 32 Będzie przyjmował gościa i karmił, i napawał niewdzięczne, a nadto słów przykrych słuchać będzie. +Sirach Syr 26 29 33 33 Chodź sam, komorniku, a przykryj stół, a co masz pogotowiu, nakarmi insze. +Sirach Syr 26 29 34 34 Ustąp dla poczciwości przyjadół moich: dla potrzeby domu mego mam brata gościa. +Sirach Syr 26 29 35 35 Ciężko to człowiekowi mającemu rozum, łajanie dla domu, a urąganie pożyczającego. Sirach Syr 26 30 1 Kto miłuje syna swego, ustawicznie go biczem wzbiera, aby się cieszył na swym ostatku, a nie macał drzwi sąsiedzkich. -Sirach Syr 26 30 2 Kto ćwiczy syna swego, będzie chwalon z niego, a między domowymi będzie się z niego chlubił. -Sirach Syr 26 30 3 Kto naucza syna swego, czyni zazdrość nieprzyjadełowi, a między przyjacioły będzie się z niego chełpił. -Sirach Syr 26 30 4 Umarł odec jego, a jakoby nie umarł: bo po sobie zostawił podobnego sobie. -Sirach Syr 26 30 5 Widział za żywota swego i miał podechę z niego, a umierając nie zafrasował się ani się zawstydził przed nieprzyjadoły. -Sirach Syr 26 30 6 Abowiem zostawił obrońcę domu przeciw nieprzyjadołom, a przyjaciołom oddawającego dobrodziejstwa. -Sirach Syr 26 30 7 Dla dusz synowskich będzie obwięzował rany swe, I a na każdy głos zatrwożą się wnętrzności jego. -Sirach Syr 26 30 8 Koń nieobjeżdżony staje się twardousty, a syn rozpustny stanie się nieujęty. -Sirach Syr 26 30 9 Pieść syna, a przestraszy cię, igraj z nim, a zasmuci cię. -Sirach Syr 26 30 10 Nie śmiej się z nim, abyś nie żałował, a na ostatku ścierpną zęby twoje. -Sirach Syr 26 30 11 Nie dawaj mu swejwolej za młodu, a nie lekce sobie waż myśli jego. -Sirach Syr 26 30 12 Nachylaj szyje jego za młodości a obijaj boki jego, póki jest dziedęciem: by snadż nie zatwardniał i nie stał ci się nieposłusznym, a będziesz miał żałość serdeczną. -Sirach Syr 26 30 13 Ćwicz syna swego i pracuj około niego, abyś się nie obraził o szkaradość jego. -Sirach Syr 26 30 14 Lepszy jest ubogi zdrowy a mocny w siłach niż bogacz słaby i utrapieniem skarany. -Sirach Syr 26 30 15 Zdrowie duszne i w świętobHwości sprawiedliwości lepsze jest nad wszelkie złoto i śrebro, a ciało duże nad niezmierne bogactwa. -Sirach Syr 26 30 16 Nie masz bogactwa nad bogactwo zdrowia delesnego i nie masz udechy nad wesołe serca. -Sirach Syr 26 30 17 Lepsza jest śmierć niżli gorzki żywot i odpoczynienie wieczne niżli niemoc długa. -Sirach Syr 26 30 18 Dobre niepospolite u gęby zamknionej jako noszenia potraw stawione około grobu. -Sirach Syr 26 30 19 Co pomoże ofiara bałwanowi? bo ani jeść będzie, ani woniać; -Sirach Syr 26 30 20 tak którego Bóg przeszladuje, odnoszący zapłatę nieprawości, -Sirach Syr 26 30 21 patrzący oczyma i wzdychający, by trzebieniec obłapiający pannę i wzdychający. -Sirach Syr 26 30 22 Nie podawaj w smętek serca twego ani samego siebie traf) radą twoją. -Sirach Syr 26 30 23 Wesele serca toć jest żywot człowieczy i skarb świątobliwości nieprzebrany, a wesele męża jest długi wiek. -Sirach Syr 26 30 24 Smiłuj się nad duszą swoją podobając się Bogu a wstrzymaj się; zgromadzaj serce swe w świątobliwości jego i odpędzaj frasunek daleko od siebie. -Sirach Syr 26 30 25 Bo wiele ludża smutek pobił, a nie masz w nim pożytku. -Sirach Syr 26 30 26 Zazdrość a gniew umniejszają dni, a zbytnie staranie starość przed czasem przywiedzie. -Sirach Syr 26 30 27 Serce jasne wesołe też jest przy potrawach, bo potrawy jego z pilnością gotują. +Sirach Syr 26 30 2 2 Kto ćwiczy syna swego, będzie chwalon z niego, a między domowymi będzie się z niego chlubił. +Sirach Syr 26 30 3 3 Kto naucza syna swego, czyni zazdrość nieprzyjadełowi, a między przyjacioły będzie się z niego chełpił. +Sirach Syr 26 30 4 4 Umarł odec jego, a jakoby nie umarł: bo po sobie zostawił podobnego sobie. +Sirach Syr 26 30 5 5 Widział za żywota swego i miał podechę z niego, a umierając nie zafrasował się ani się zawstydził przed nieprzyjadoły. +Sirach Syr 26 30 6 6 Abowiem zostawił obrońcę domu przeciw nieprzyjadołom, a przyjaciołom oddawającego dobrodziejstwa. +Sirach Syr 26 30 7 7 Dla dusz synowskich będzie obwięzował rany swe, I a na każdy głos zatrwożą się wnętrzności jego. +Sirach Syr 26 30 8 8 Koń nieobjeżdżony staje się twardousty, a syn rozpustny stanie się nieujęty. +Sirach Syr 26 30 9 9 Pieść syna, a przestraszy cię, igraj z nim, a zasmuci cię. +Sirach Syr 26 30 10 10 Nie śmiej się z nim, abyś nie żałował, a na ostatku ścierpną zęby twoje. +Sirach Syr 26 30 11 11 Nie dawaj mu swejwolej za młodu, a nie lekce sobie waż myśli jego. +Sirach Syr 26 30 12 12 Nachylaj szyje jego za młodości a obijaj boki jego, póki jest dziedęciem: by snadż nie zatwardniał i nie stał ci się nieposłusznym, a będziesz miał żałość serdeczną. +Sirach Syr 26 30 13 13 Ćwicz syna swego i pracuj około niego, abyś się nie obraził o szkaradość jego. +Sirach Syr 26 30 14 14 Lepszy jest ubogi zdrowy a mocny w siłach niż bogacz słaby i utrapieniem skarany. +Sirach Syr 26 30 15 15 Zdrowie duszne i w świętobHwości sprawiedliwości lepsze jest nad wszelkie złoto i śrebro, a ciało duże nad niezmierne bogactwa. +Sirach Syr 26 30 16 16 Nie masz bogactwa nad bogactwo zdrowia delesnego i nie masz udechy nad wesołe serca. +Sirach Syr 26 30 17 17 Lepsza jest śmierć niżli gorzki żywot i odpoczynienie wieczne niżli niemoc długa. +Sirach Syr 26 30 18 18 Dobre niepospolite u gęby zamknionej jako noszenia potraw stawione około grobu. +Sirach Syr 26 30 19 19 Co pomoże ofiara bałwanowi? bo ani jeść będzie, ani woniać; +Sirach Syr 26 30 20 20 tak którego Bóg przeszladuje, odnoszący zapłatę nieprawości, +Sirach Syr 26 30 21 21 patrzący oczyma i wzdychający, by trzebieniec obłapiający pannę i wzdychający. +Sirach Syr 26 30 22 22 Nie podawaj w smętek serca twego ani samego siebie traf) radą twoją. +Sirach Syr 26 30 23 23 Wesele serca toć jest żywot człowieczy i skarb świątobliwości nieprzebrany, a wesele męża jest długi wiek. +Sirach Syr 26 30 24 24 Smiłuj się nad duszą swoją podobając się Bogu a wstrzymaj się; zgromadzaj serce swe w świątobliwości jego i odpędzaj frasunek daleko od siebie. +Sirach Syr 26 30 25 25 Bo wiele ludża smutek pobił, a nie masz w nim pożytku. +Sirach Syr 26 30 26 26 Zazdrość a gniew umniejszają dni, a zbytnie staranie starość przed czasem przywiedzie. +Sirach Syr 26 30 27 27 Serce jasne wesołe też jest przy potrawach, bo potrawy jego z pilnością gotują. Sirach Syr 26 31 1 Czujność około bogactw wysuszy dało, a zbytnie myślenie około nich odejmie sen. -Sirach Syr 26 31 2 Myślenie o przejźrzeniu odwraca smysł, a ciężka choroba trzeźwią czyni duszę. -Sirach Syr 26 31 3 Pracował bogacz w zbieraniu majętności, a w odpoczynieniu swoim będzie napełnion dobrami swemi. -Sirach Syr 26 31 4 Pracował się ubogi w niedostatku żywności, a na koniec nędznym się zstaje. -Sirach Syr 26 31 5 Kto miłuje złoto, nie będzie bez winy, a kto szuka skazitelności, będzie jej napełnion. -Sirach Syr 26 31 6 Wiele ludzi dani są na upadek dla złota i dla piękności jego zstało się ich zatracenie. -Sirach Syr 26 31 7 Drzewo obrażenia jest złoto ofiarujących: biada tym, którzy za nim gonią, a każdy głupi zginie przez nie. -Sirach Syr 26 31 8 Szczęśliwy bogacz, który jest nalezion bez zmazy i który za złotem nie biegał ani ufał w pieniądzach i w skarbiech. -Sirach Syr 26 31 9 Któż jest taki, a będziem go chwalić, abowiem uczynił dziwy w żywocie swoim. -Sirach Syr 26 31 10 Kto jest w tym doświadczony, a jest doskonały, będzie miał chwałę wieczną, który mógł zgrzeszyć, a nie zgrzeszył, źle czynić, a nie czynił. -Sirach Syr 26 31 11 I przetoż utwierdzone są dobra jego w Panu, a jałmużny jego będzie wysławiało wszytko zgromadzenie świętych. -Sirach Syr 26 31 12 Usiadłeś za stołem wielkim, nie rozdziewiaj pierwszy nad nim gęby twojej. -Sirach Syr 26 31 13 Nie mów tak: Wiele jest, co na nim jest; -Sirach Syr 26 31 14 pamiętaj, że jest złe oko złośliwe. -Sirach Syr 26 31 15 Co gorszego stworzono jest nad oko? przeto na każde wejźrzenie swe płakać będzie: gdy patrzy, nie ściągaj ręld twej pierwszy, -Sirach Syr 26 31 16 abyś się nie sromał zelżony zazdrością. -Sirach Syr 26 31 17 Nie obciążaj się na uczcie. -Sirach Syr 26 31 18 Rzeczy bliźniego swego zrozumiej z samego siebie. -Sirach Syr 26 31 19 Pożywaj jako człowiek skromny tych rzeczy, które przed cię kładą, abyś wiele jedząc nie był mian w nienawiści. -Sirach Syr 26 31 20 Pierwej przestań dla dobrych obyczajów, a nie bądź zbytnim, abyś snadź nie obraził. -Sirach Syr 26 31 21 A jeśliś między wielą usiadł, nie ściągaj pierwej niż oni ręki twojej ani pierwej chciej pić. -Sirach Syr 26 31 22 Jako dosyć jest człowiekowi ćwiczonemu trocha wina, a śpiąc nie będziesz styskował od niego ani poczujesz boleści. -Sirach Syr 26 31 23 Czucie, kolera i gryzienie mężowi głupiemu, -Sirach Syr 26 31 24 a w miernym człowieku sen zdrowy; będzie spał aż do zarania, a dusza jego z nim się kochać będzie. -Sirach Syr 26 31 25 A jeśli będziesz przymuszon wiele jeść, wstań z pośrzodku, zwróć, a ulży-ć się i nie przyprawisz o niemoc ciała swego. -Sirach Syr 26 31 26 Słuchaj mię, synu, a nie gardź mną, a na ostatku najdziesz słowa moje. -Sirach Syr 26 31 27 Bądź rączy w każdej sprawie twojej, a nie przyjdzie na cię żadna choroba. -Sirach Syr 26 31 28 Chlebodawcę błogosławić będą wargi wielu, a świadectwo prawdy jego wierne. -Sirach Syr 26 31 29 Przedw skąpemu w chlebie będzie szemrało miasto, a świadectwo złości jego prawdziwe jest -Sirach Syr 26 31 30 Którzy radzi piją wino, nie pobudzaj, bo wino mnogich zatraciło. -Sirach Syr 26 31 31 Ogień doświadcza żelaza twardego: tak wino do upida pite serca pysznych pokaże. -Sirach Syr 26 31 32 Ludziom stoi za żywot wino w trzeźwości: jeśli je miernie pijesz, będziesz trzeźwy. -Sirach Syr 26 31 33 Cóż jest za żywot tego, którego umniejsza wino? -Sirach Syr 26 31 34 Cóż odejmuje żywot? Śmierć. -Sirach Syr 26 31 35 Wino dla uweselenia stworzone jest a nie dla pijaństwa z początku. -Sirach Syr 26 31 36 Radość dusze i serca wino miernie pite. -Sirach Syr 26 31 37 Zdrowie jest dusze i ciała mierne pide. -Sirach Syr 26 31 38 Wino zbytnie pite czyni zajątrzenie i gniew, i wiele upadków. -Sirach Syr 26 31 39 Gorzkość dusze wino zbytnie pite. -Sirach Syr 26 31 40 Śmiałość pijaństwa nieopatrznego obrażenie, umniejszająca sił i zadająca rany. -Sirach Syr 26 31 41 Nie strofuj bliźniego przy biesiedzie wina ani lekce go waż przy dobrej myśli jego. -Sirach Syr 26 31 42 Nie mów mu słów sromotnych, a nie nalegaj mu upominając się. +Sirach Syr 26 31 2 2 Myślenie o przejźrzeniu odwraca smysł, a ciężka choroba trzeźwią czyni duszę. +Sirach Syr 26 31 3 3 Pracował bogacz w zbieraniu majętności, a w odpoczynieniu swoim będzie napełnion dobrami swemi. +Sirach Syr 26 31 4 4 Pracował się ubogi w niedostatku żywności, a na koniec nędznym się zstaje. +Sirach Syr 26 31 5 5 Kto miłuje złoto, nie będzie bez winy, a kto szuka skazitelności, będzie jej napełnion. +Sirach Syr 26 31 6 6 Wiele ludzi dani są na upadek dla złota i dla piękności jego zstało się ich zatracenie. +Sirach Syr 26 31 7 7 Drzewo obrażenia jest złoto ofiarujących: biada tym, którzy za nim gonią, a każdy głupi zginie przez nie. +Sirach Syr 26 31 8 8 Szczęśliwy bogacz, który jest nalezion bez zmazy i który za złotem nie biegał ani ufał w pieniądzach i w skarbiech. +Sirach Syr 26 31 9 9 Któż jest taki, a będziem go chwalić, abowiem uczynił dziwy w żywocie swoim. +Sirach Syr 26 31 10 10 Kto jest w tym doświadczony, a jest doskonały, będzie miał chwałę wieczną, który mógł zgrzeszyć, a nie zgrzeszył, źle czynić, a nie czynił. +Sirach Syr 26 31 11 11 I przetoż utwierdzone są dobra jego w Panu, a jałmużny jego będzie wysławiało wszytko zgromadzenie świętych. +Sirach Syr 26 31 12 12 Usiadłeś za stołem wielkim, nie rozdziewiaj pierwszy nad nim gęby twojej. +Sirach Syr 26 31 13 13 Nie mów tak: Wiele jest, co na nim jest; +Sirach Syr 26 31 14 14 pamiętaj, że jest złe oko złośliwe. +Sirach Syr 26 31 15 15 Co gorszego stworzono jest nad oko? przeto na każde wejźrzenie swe płakać będzie: gdy patrzy, nie ściągaj ręld twej pierwszy, +Sirach Syr 26 31 16 16 abyś się nie sromał zelżony zazdrością. +Sirach Syr 26 31 17 17 Nie obciążaj się na uczcie. +Sirach Syr 26 31 18 18 Rzeczy bliźniego swego zrozumiej z samego siebie. +Sirach Syr 26 31 19 19 Pożywaj jako człowiek skromny tych rzeczy, które przed cię kładą, abyś wiele jedząc nie był mian w nienawiści. +Sirach Syr 26 31 20 20 Pierwej przestań dla dobrych obyczajów, a nie bądź zbytnim, abyś snadź nie obraził. +Sirach Syr 26 31 21 21 A jeśliś między wielą usiadł, nie ściągaj pierwej niż oni ręki twojej ani pierwej chciej pić. +Sirach Syr 26 31 22 22 Jako dosyć jest człowiekowi ćwiczonemu trocha wina, a śpiąc nie będziesz styskował od niego ani poczujesz boleści. +Sirach Syr 26 31 23 23 Czucie, kolera i gryzienie mężowi głupiemu, +Sirach Syr 26 31 24 24 a w miernym człowieku sen zdrowy; będzie spał aż do zarania, a dusza jego z nim się kochać będzie. +Sirach Syr 26 31 25 25 A jeśli będziesz przymuszon wiele jeść, wstań z pośrzodku, zwróć, a ulży-ć się i nie przyprawisz o niemoc ciała swego. +Sirach Syr 26 31 26 26 Słuchaj mię, synu, a nie gardź mną, a na ostatku najdziesz słowa moje. +Sirach Syr 26 31 27 27 Bądź rączy w każdej sprawie twojej, a nie przyjdzie na cię żadna choroba. +Sirach Syr 26 31 28 28 Chlebodawcę błogosławić będą wargi wielu, a świadectwo prawdy jego wierne. +Sirach Syr 26 31 29 29 Przedw skąpemu w chlebie będzie szemrało miasto, a świadectwo złości jego prawdziwe jest +Sirach Syr 26 31 30 30 Którzy radzi piją wino, nie pobudzaj, bo wino mnogich zatraciło. +Sirach Syr 26 31 31 31 Ogień doświadcza żelaza twardego: tak wino do upida pite serca pysznych pokaże. +Sirach Syr 26 31 32 32 Ludziom stoi za żywot wino w trzeźwości: jeśli je miernie pijesz, będziesz trzeźwy. +Sirach Syr 26 31 33 33 Cóż jest za żywot tego, którego umniejsza wino? +Sirach Syr 26 31 34 34 Cóż odejmuje żywot? Śmierć. +Sirach Syr 26 31 35 35 Wino dla uweselenia stworzone jest a nie dla pijaństwa z początku. +Sirach Syr 26 31 36 36 Radość dusze i serca wino miernie pite. +Sirach Syr 26 31 37 37 Zdrowie jest dusze i ciała mierne pide. +Sirach Syr 26 31 38 38 Wino zbytnie pite czyni zajątrzenie i gniew, i wiele upadków. +Sirach Syr 26 31 39 39 Gorzkość dusze wino zbytnie pite. +Sirach Syr 26 31 40 40 Śmiałość pijaństwa nieopatrznego obrażenie, umniejszająca sił i zadająca rany. +Sirach Syr 26 31 41 41 Nie strofuj bliźniego przy biesiedzie wina ani lekce go waż przy dobrej myśli jego. +Sirach Syr 26 31 42 42 Nie mów mu słów sromotnych, a nie nalegaj mu upominając się. Sirach Syr 26 32 1 Przełożonym cię uczyniono, nie wynoś się: bądź między nimi jako jeden z nich. -Sirach Syr 26 32 2 Staraj się o nie, a tak siądź, a odprawiwszy wszytko staranie swe, siądź do stołu: -Sirach Syr 26 32 3 abyś się weselił dla nich i wziął wieniec, ozdobę łaski, i dostał uraczenia od towarzystwa. -Sirach Syr 26 32 4 Mów, starszy, bo-ć przystoi -Sirach Syr 26 32 5 pierwsze słowo, z wielkim baczeniem, a nie przeszkadzaj muzyce. -Sirach Syr 26 32 6 Gdzie nie masz słuchania, nie wylewaj mowy a nie wynoś się w mądrości twojej, gdy czas nie po temu. -Sirach Syr 26 32 7 Kamyczek karbunkulus w klejnocie złotym, a harmonia muzyków przy biesiedzie wina, -Sirach Syr 26 32 8 Jako w robocie złotej sygnet jest smaragdowy, tak melodia śpiewaków przy wdzięcznym a miernym winie. -Sirach Syr 26 32 9 Słuchaj milcząc, a dla uczciwości przybędzie-ć dobrej łaski. -Sirach Syr 26 32 10 Młodzieńcze, mów zaledwie w rzeczy twojej. -Sirach Syr 26 32 11 Jeśli cię dwakroć zopytają, niech będzie krótka odpowiedź twoja. -Sirach Syr 26 32 12 W wielu rzeczach bądź, jakobyś nie wiedział, a słuchaj milcząc, tudzież i pytając. -Sirach Syr 26 32 13 Między pany nie bądź śmiały, a gdzie są starzy, niewiele mów. -Sirach Syr 26 32 14 Przed gradem uprzedzi błyskanie, a przed sromięźliwością uprzedzi wdzięczność, a dla uczciwości przybędzie-ć dobrej łaski. -Sirach Syr 26 32 15 A w godzinę wstania nie baw się, ale piewszy bież do domu swego i tam się zabawiaj, i tam graj, -Sirach Syr 26 32 16 i czyń pomyślenia twoje, a nie w grzechach i w pysznych słowiech. -Sirach Syr 26 32 17 A z tego wszytkiego błogosław Pana, który cię stworzył i który cię napaja wszytkiego dobra swego. Bojaźń Pańska i rozsądek -Sirach Syr 26 32 18 Kto się boi Pana, przyjmie naukę jego, a którzy go szukają rano, najdą błogosławieństwo. -Sirach Syr 26 32 19 Kto szuka Zakonu, będzie im napełnion, a kto zdradliwie czyni, obrazi się oń. -Sirach Syr 26 32 20 Którzy się boją Pana, najdą sąd sprawiedliwy, a sprawiedliwości jako światłość zapalą. -Sirach Syr 26 32 21 Człowiek grzeszny będzie się chronił karania a wedle wolej swej najdzie przykłady. -Sirach Syr 26 32 22 Mąż porady nie zarzuci wyrozumienie, obcy i pyszny nie ulęknie się strachu. -Sirach Syr 26 32 23 I potym jako uczynił sam przez się bez porady, swymi też wynalazkami karan będzie. -Sirach Syr 26 32 24 Synu, nic nie czyń bez rady, a po uczynku nie będziesz żałował. -Sirach Syr 26 32 25 Drogą upaści nie chodź, a nie obrazisz się o kamienie, nie zwierzaj się pracowitej drodze, byś nie uczynił duszy twej obrazy, -Sirach Syr 26 32 26 od synów twoich miej się na pieczy. -Sirach Syr 26 32 27 W każdej sprawie twojej wiarą wierz duszy twojej, bo to jest zachowanie przykazań. -Sirach Syr 26 32 28 Kto wierzy Bogu, strzeże przykazania, a kto w nim ufa, nie będzie umniejszon. +Sirach Syr 26 32 2 2 Staraj się o nie, a tak siądź, a odprawiwszy wszytko staranie swe, siądź do stołu: +Sirach Syr 26 32 3 3 abyś się weselił dla nich i wziął wieniec, ozdobę łaski, i dostał uraczenia od towarzystwa. +Sirach Syr 26 32 4 4 Mów, starszy, bo-ć przystoi +Sirach Syr 26 32 5 5 pierwsze słowo, z wielkim baczeniem, a nie przeszkadzaj muzyce. +Sirach Syr 26 32 6 6 Gdzie nie masz słuchania, nie wylewaj mowy a nie wynoś się w mądrości twojej, gdy czas nie po temu. +Sirach Syr 26 32 7 7 Kamyczek karbunkulus w klejnocie złotym, a harmonia muzyków przy biesiedzie wina, +Sirach Syr 26 32 8 8 Jako w robocie złotej sygnet jest smaragdowy, tak melodia śpiewaków przy wdzięcznym a miernym winie. +Sirach Syr 26 32 9 9 Słuchaj milcząc, a dla uczciwości przybędzie-ć dobrej łaski. +Sirach Syr 26 32 10 10 Młodzieńcze, mów zaledwie w rzeczy twojej. +Sirach Syr 26 32 11 11 Jeśli cię dwakroć zopytają, niech będzie krótka odpowiedź twoja. +Sirach Syr 26 32 12 12 W wielu rzeczach bądź, jakobyś nie wiedział, a słuchaj milcząc, tudzież i pytając. +Sirach Syr 26 32 13 13 Między pany nie bądź śmiały, a gdzie są starzy, niewiele mów. +Sirach Syr 26 32 14 14 Przed gradem uprzedzi błyskanie, a przed sromięźliwością uprzedzi wdzięczność, a dla uczciwości przybędzie-ć dobrej łaski. +Sirach Syr 26 32 15 15 A w godzinę wstania nie baw się, ale piewszy bież do domu swego i tam się zabawiaj, i tam graj, +Sirach Syr 26 32 16 16 i czyń pomyślenia twoje, a nie w grzechach i w pysznych słowiech. +Sirach Syr 26 32 17 17 A z tego wszytkiego błogosław Pana, który cię stworzył i który cię napaja wszytkiego dobra swego. Bojaźń Pańska i rozsądek +Sirach Syr 26 32 18 18 Kto się boi Pana, przyjmie naukę jego, a którzy go szukają rano, najdą błogosławieństwo. +Sirach Syr 26 32 19 19 Kto szuka Zakonu, będzie im napełnion, a kto zdradliwie czyni, obrazi się oń. +Sirach Syr 26 32 20 20 Którzy się boją Pana, najdą sąd sprawiedliwy, a sprawiedliwości jako światłość zapalą. +Sirach Syr 26 32 21 21 Człowiek grzeszny będzie się chronił karania a wedle wolej swej najdzie przykłady. +Sirach Syr 26 32 22 22 Mąż porady nie zarzuci wyrozumienie, obcy i pyszny nie ulęknie się strachu. +Sirach Syr 26 32 23 23 I potym jako uczynił sam przez się bez porady, swymi też wynalazkami karan będzie. +Sirach Syr 26 32 24 24 Synu, nic nie czyń bez rady, a po uczynku nie będziesz żałował. +Sirach Syr 26 32 25 25 Drogą upaści nie chodź, a nie obrazisz się o kamienie, nie zwierzaj się pracowitej drodze, byś nie uczynił duszy twej obrazy, +Sirach Syr 26 32 26 26 od synów twoich miej się na pieczy. +Sirach Syr 26 32 27 27 W każdej sprawie twojej wiarą wierz duszy twojej, bo to jest zachowanie przykazań. +Sirach Syr 26 32 28 28 Kto wierzy Bogu, strzeże przykazania, a kto w nim ufa, nie będzie umniejszon. Sirach Syr 26 33 1 Bojącego się Pana nie potkają złe, ale go Bóg w pokusie zachowa i wybawi od złego. -Sirach Syr 26 33 2 Mądry nie ma w nienawiści przykazania i sprawiedliwości i nie rozbije się jako okręt w nawałności. -Sirach Syr 26 33 3 Człowiek roztropny wierzy Zakonowi Bożemu, a Zakon mu wierny. -Sirach Syr 26 33 4 Kto pytanie objaśnia, nagotuje słowo, a tak będąc proszony, będzie słuchan, i zachowa naukę, i dopiero odpowie. -Sirach Syr 26 33 5 Wnętrzności głupiego jako koto u woza, a myślenie jego jako oś, która się obraca. -Sirach Syr 26 33 6 Stadnik, tak i przyjaciel naśmiewca, pod każdym, który na nim siedzi, rża. -Sirach Syr 26 33 7 Czemu dzień przewyższa dzień i światłość także światłość, i jeden rok drugi: od słońca? -Sirach Syr 26 33 8 Rozdzielone są umiejętnością Pańską przez uczynione słońce i strzegące rozkazania -Sirach Syr 26 33 9 odmienił czasy i święta ich a w nie święcili dni święte na godziny. -Sirach Syr 26 33 10 Z tych wywyższył i wsławił Bóg a z nich włożył w liczbę dni. A wszyscy ludzie z ziemie a z prochu, skąd Jadam jest stworzony. -Sirach Syr 26 33 11 W wielkości umiejętności Pan je rozdzielił a drogi ich odmienił. -Sirach Syr 26 33 12 Z nich błogosławił i wywyższył, i z nich poświęcił i przywłaszczył sobie, i z nich przeklął i uniżył, i wywrócił dla ich odłączenia. -Sirach Syr 26 33 13 Jako glina garnczarza w ręku jego, czynić z niej i lepić: -Sirach Syr 26 33 14 wszytkie drogi jego są według wolej jego: tak człowiek w ręku tego, który go uczynił, i odda mu według zdania swego. -Sirach Syr 26 33 27 Jarzmo i lec szyję twardą kierują, a niewolnika nachylają roboty ustawiczne. -Sirach Syr 26 33 28 Słudze złośliwemu męki i pęta: pośli go na robotę, aby nie próżnował, -Sirach Syr 26 33 29 bo wielkiej złości nauczyło próżnowanie. -Sirach Syr 26 33 30 Postawiaj go na robocie, bo mu tak przystoi, a jeśliby nie słuchał, nachyl go pętami. A nie przewodź zbytnie nad wszelkim ciałem, wszakże bez rozsądku nie czyń nic ciężkiego. -Sirach Syr 26 33 31 Jeśli masz sługę wiernego, niech ci będzie jako dusza twoja, jako brata tak go szanuj, boś go we krwi dusze dostał. -Sirach Syr 26 33 32 Jeśli go obrazisz niewinnie, uciecze, a jeśli powstawszy odejdzie, kogóż byś miał szukać, -Sirach Syr 26 33 33 I na której drodze go szukać, nie wiesz. +Sirach Syr 26 33 2 2 Mądry nie ma w nienawiści przykazania i sprawiedliwości i nie rozbije się jako okręt w nawałności. +Sirach Syr 26 33 3 3 Człowiek roztropny wierzy Zakonowi Bożemu, a Zakon mu wierny. +Sirach Syr 26 33 4 4 Kto pytanie objaśnia, nagotuje słowo, a tak będąc proszony, będzie słuchan, i zachowa naukę, i dopiero odpowie. +Sirach Syr 26 33 5 5 Wnętrzności głupiego jako koto u woza, a myślenie jego jako oś, która się obraca. +Sirach Syr 26 33 6 6 Stadnik, tak i przyjaciel naśmiewca, pod każdym, który na nim siedzi, rża. +Sirach Syr 26 33 7 7 Czemu dzień przewyższa dzień i światłość także światłość, i jeden rok drugi: od słońca? +Sirach Syr 26 33 8 8 Rozdzielone są umiejętnością Pańską przez uczynione słońce i strzegące rozkazania +Sirach Syr 26 33 9 9 odmienił czasy i święta ich a w nie święcili dni święte na godziny. +Sirach Syr 26 33 10 10 Z tych wywyższył i wsławił Bóg a z nich włożył w liczbę dni. A wszyscy ludzie z ziemie a z prochu, skąd Jadam jest stworzony. +Sirach Syr 26 33 11 11 W wielkości umiejętności Pan je rozdzielił a drogi ich odmienił. +Sirach Syr 26 33 12 12 Z nich błogosławił i wywyższył, i z nich poświęcił i przywłaszczył sobie, i z nich przeklął i uniżył, i wywrócił dla ich odłączenia. +Sirach Syr 26 33 13 13 Jako glina garnczarza w ręku jego, czynić z niej i lepić: +Sirach Syr 26 33 14 14 wszytkie drogi jego są według wolej jego: tak człowiek w ręku tego, który go uczynił, i odda mu według zdania swego. +Sirach Syr 26 33 15 - Przeciwko złemu jest dobre, a przeciwko śmierci życie; tak i przeciwko mężowi sprawiedliwemu grzesznik. I tak patrz na wszystkie dzieła Najwyższego: są po dwa jedno przeciw drugiemu. +Sirach Syr 26 33 27 27 Jarzmo i lec szyję twardą kierują, a niewolnika nachylają roboty ustawiczne. +Sirach Syr 26 33 28 28 Słudze złośliwemu męki i pęta: pośli go na robotę, aby nie próżnował, +Sirach Syr 26 33 29 29 bo wielkiej złości nauczyło próżnowanie. +Sirach Syr 26 33 30 30 Postawiaj go na robocie, bo mu tak przystoi, a jeśliby nie słuchał, nachyl go pętami. A nie przewodź zbytnie nad wszelkim ciałem, wszakże bez rozsądku nie czyń nic ciężkiego. +Sirach Syr 26 33 31 31 Jeśli masz sługę wiernego, niech ci będzie jako dusza twoja, jako brata tak go szanuj, boś go we krwi dusze dostał. +Sirach Syr 26 33 32 32 Jeśli go obrazisz niewinnie, uciecze, a jeśli powstawszy odejdzie, kogóż byś miał szukać, +Sirach Syr 26 33 33 33 I na której drodze go szukać, nie wiesz. Sirach Syr 26 34 1 Próżna nadzieja i kłamstwo mężowi głupiemu, i sny wynoszą nieroztropne. -Sirach Syr 26 34 2 Jako który chwyta cień i wiatr goni, tak i który wiarę daje snom kłamliwym. -Sirach Syr 26 34 3 To wedle tego widzenie snów, przed obliczem człowieczym podobieństwo człowiecze. -Sirach Syr 26 34 4 Od nieczystego co będzie oczyściono, a od kłamcę co prawdziwego będzie powiedziano? -Sirach Syr 26 34 5 Wieszczby obłędne i wróżki kłamliwe a sny złe czyniących marność są. -Sirach Syr 26 34 6 A jako rodząc pracującej serce twoje fantazje cierpi: chyba jeśliby od Nawyższego zesłane było nawiedzenie, nie przykładaj do nich serca twego, -Sirach Syr 26 34 7 bo wielu w błąd sny wprawiły i wypadli mający w nich nadzieję. -Sirach Syr 26 34 8 Bez kłamstwa będzie wykonano słowo Zakonu, a mądrość w uściech prawdziwego będzie wyrównana. -Sirach Syr 26 34 9 Kto nie jest kuszony, cóż wie? Mąż wielu rzeczy świadomy wiele myślić będzie, a kto się wiele nauczył, będzie wypowiadał mądrość. -Sirach Syr 26 34 10 Kto nie jest świadom, mało wie, a który w wielu bywał, rozmnaża złość. -Sirach Syr 26 34 11 Kto nie jest doświadczony, cóż umie? Kto wędrował, będzie obfitował w złości. -Sirach Syr 26 34 12 Wielem rzeczy obaczył błąkając się i rozmaite mów obyczaje. -Sirach Syr 26 34 13 Kilkakroć byłem w niebezpieczeństwie aż do śmierci, dla tych rzeczy wybawion jestem z łaski Bożej. -Sirach Syr 26 34 14 Duch bojących się Boga bywa szukan i za wejźrzeniem jego będzie błogosławion. -Sirach Syr 26 34 15 Bo nadzieja ich w ich zbawicielu, a oczy Boskie nad tymi, którzy go miłują. -Sirach Syr 26 34 16 Kto się Pana boi, nic się nie lęka ani się bać będzie, bo on jest nadzieja jego. -Sirach Syr 26 34 17 Kto się Pana boi, błogosławiona jest dusza jego. -Sirach Syr 26 34 18 Na kogóż patrzy i kto jest umocnienie jego? -Sirach Syr 26 34 19 Oczy Pańskie nad tymi, którzy się go boją: obrońca mocy, umocnienie siły, zasłona od upalenia i chłodnik w południe, -Sirach Syr 26 34 20 wyproszenie od obrażenia a ratunek upadku, wywyższający duszę i oświecający oczy, dający zdrowie i żywot, i błogosławienie. -Sirach Syr 26 34 21 Ofiara ofiarującego z rzeczy źle nabytych splugawiona jest, a nie są przyjemne pośmiewiska niesprawiedliwych. -Sirach Syr 26 34 22 Sam Pan tym, którzy go cierpliwie znoszą, w drodze prawdy i sprawiedliwości. -Sirach Syr 26 34 23 Dary niezbożnych nie podobają się Najwyższemu ani patrzy na ofiary ludzi niesprawiedliwych, ani będzie ubłagan mnóstwem ofiar ich za grzech). -Sirach Syr 26 34 24 Kto ofiaruje ofiarę z majętności ubogich, jako który rzeże syna ku ofierze przed oczyma ojca jego. -Sirach Syr 26 34 25 Chleb niedostatecznych żywot ubogich jest, kto go odejmuje, człowiek krwawy jest -Sirach Syr 26 34 26 Kto odejmuje chleb z potu, jako który zabija bliźniego swego. -Sirach Syr 26 34 27 Kto wylewa krew a kto zdradę czyni najemnikowi, bracia są. -Sirach Syr 26 34 28 Jeden budujący, a drugi psujący cóż w zysku mają, jedno prace? -Sirach Syr 26 34 29 Jeden modlący się, a drugi przeklinający: któregoż głosu Bóg wysłucha? -Sirach Syr 26 34 30 Który się omywa od umarłego a zaś się go dotyka: cóż pomaga omywanie jego? -Sirach Syr 26 34 31 Tak człowiek, który się pości za grzechy swoje, a znowu się ich dopuszcza, co sobie pomaga uniżając się, modlitwę jego kto wysłucha? +Sirach Syr 26 34 2 2 Jako który chwyta cień i wiatr goni, tak i który wiarę daje snom kłamliwym. +Sirach Syr 26 34 3 3 To wedle tego widzenie snów, przed obliczem człowieczym podobieństwo człowiecze. +Sirach Syr 26 34 4 4 Od nieczystego co będzie oczyściono, a od kłamcę co prawdziwego będzie powiedziano? +Sirach Syr 26 34 5 5 Wieszczby obłędne i wróżki kłamliwe a sny złe czyniących marność są. +Sirach Syr 26 34 6 6 A jako rodząc pracującej serce twoje fantazje cierpi: chyba jeśliby od Nawyższego zesłane było nawiedzenie, nie przykładaj do nich serca twego, +Sirach Syr 26 34 7 7 bo wielu w błąd sny wprawiły i wypadli mający w nich nadzieję. +Sirach Syr 26 34 8 8 Bez kłamstwa będzie wykonano słowo Zakonu, a mądrość w uściech prawdziwego będzie wyrównana. +Sirach Syr 26 34 9 9 Kto nie jest kuszony, cóż wie? Mąż wielu rzeczy świadomy wiele myślić będzie, a kto się wiele nauczył, będzie wypowiadał mądrość. +Sirach Syr 26 34 10 10 Kto nie jest świadom, mało wie, a który w wielu bywał, rozmnaża złość. +Sirach Syr 26 34 11 11 Kto nie jest doświadczony, cóż umie? Kto wędrował, będzie obfitował w złości. +Sirach Syr 26 34 12 12 Wielem rzeczy obaczył błąkając się i rozmaite mów obyczaje. +Sirach Syr 26 34 13 13 Kilkakroć byłem w niebezpieczeństwie aż do śmierci, dla tych rzeczy wybawion jestem z łaski Bożej. +Sirach Syr 26 34 14 14 Duch bojących się Boga bywa szukan i za wejźrzeniem jego będzie błogosławion. +Sirach Syr 26 34 15 15 Bo nadzieja ich w ich zbawicielu, a oczy Boskie nad tymi, którzy go miłują. +Sirach Syr 26 34 16 16 Kto się Pana boi, nic się nie lęka ani się bać będzie, bo on jest nadzieja jego. +Sirach Syr 26 34 17 17 Kto się Pana boi, błogosławiona jest dusza jego. +Sirach Syr 26 34 18 18 Na kogóż patrzy i kto jest umocnienie jego? +Sirach Syr 26 34 19 19 Oczy Pańskie nad tymi, którzy się go boją: obrońca mocy, umocnienie siły, zasłona od upalenia i chłodnik w południe, +Sirach Syr 26 34 20 20 wyproszenie od obrażenia a ratunek upadku, wywyższający duszę i oświecający oczy, dający zdrowie i żywot, i błogosławienie. +Sirach Syr 26 34 21 21 Ofiara ofiarującego z rzeczy źle nabytych splugawiona jest, a nie są przyjemne pośmiewiska niesprawiedliwych. +Sirach Syr 26 34 22 22 Sam Pan tym, którzy go cierpliwie znoszą, w drodze prawdy i sprawiedliwości. +Sirach Syr 26 34 23 23 Dary niezbożnych nie podobają się Najwyższemu ani patrzy na ofiary ludzi niesprawiedliwych, ani będzie ubłagan mnóstwem ofiar ich za grzech). +Sirach Syr 26 34 24 24 Kto ofiaruje ofiarę z majętności ubogich, jako który rzeże syna ku ofierze przed oczyma ojca jego. +Sirach Syr 26 34 25 25 Chleb niedostatecznych żywot ubogich jest, kto go odejmuje, człowiek krwawy jest +Sirach Syr 26 34 26 26 Kto odejmuje chleb z potu, jako który zabija bliźniego swego. +Sirach Syr 26 34 27 27 Kto wylewa krew a kto zdradę czyni najemnikowi, bracia są. +Sirach Syr 26 34 28 28 Jeden budujący, a drugi psujący cóż w zysku mają, jedno prace? +Sirach Syr 26 34 29 29 Jeden modlący się, a drugi przeklinający: któregoż głosu Bóg wysłucha? +Sirach Syr 26 34 30 30 Który się omywa od umarłego a zaś się go dotyka: cóż pomaga omywanie jego? +Sirach Syr 26 34 31 31 Tak człowiek, który się pości za grzechy swoje, a znowu się ich dopuszcza, co sobie pomaga uniżając się, modlitwę jego kto wysłucha? Sirach Syr 26 35 1 Kto zachowywa Zakon, rozmnaża ofiary. -Sirach Syr 26 35 2 Ofiara zbawienna jest strzec przykazania i odstępować od wszelakiej nieprawości. -Sirach Syr 26 35 3 Odstąpić od niesprawiedliwości , jest ofiarować ubłaganie ofiary za nieprawości i prośba za grzechy. -Sirach Syr 26 35 4 Odda łaskę, kto ofiaruje pszeniczną mąkę, a kto czyni miłosierdzie, ofiaruje ofiarę, -Sirach Syr 26 35 5 Podoba się Panu odstąpić od złości, a modlitwa za grzechy — odstąpić od niesprawiedliwości. -Sirach Syr 26 35 6 Nie ukażesz się przed oczyma Pańskimi próżen, -Sirach Syr 26 35 7 bo to wszystko dzieje się dla przykazania Bożego. -Sirach Syr 26 35 8 Ofiara sprawiedliwego tłusty czyni ołtarz i wonnością wdzięczną jest przed oczyma Nawyższego. -Sirach Syr 26 35 9 Ofiara sprawiedliwego jest przyjemna, a pamiątki jej Pan nie zabaczy. -Sirach Syr 26 35 10 Dobrym umysłem oddawaj chwałę Bogu a nie umniejszaj pierwiastek rąk twoich. -Sirach Syr 26 35 11 W każdym datku wesołą czyń twarz twoję a z radością poświęcaj dziesięciny twoje. -Sirach Syr 26 35 12 Daj Nawyższemu według datku jego a dobrym okiem czyń nabycie rąk twoich. -Sirach Syr 26 35 13 Bo Pan jest nagrodźcą, a tyle siedmioro odda tobie. -Sirach Syr 26 35 14 Nie ofiaruj darów nakażonych, boć ich nie przyjmie. -Sirach Syr 26 35 15 nie patrz na ofiarę niesprawiedliwą, bo Pan jest Sędzią, a nie masz u niego zacności osoby. -Sirach Syr 26 35 16 Nie będzie miał względu Pan na osobę przeciw ubogiemu i wysłucha prośbę obrażonego. -Sirach Syr 26 35 17 Nie wzgardzi modlitwami sieroty ani wdowy, jeśliby wylała mowę wzdychania. -Sirach Syr 26 35 18 Izali łzy wdowy nie spływają na twarz, a krzyk jej przeciw temu, który je wywodzi? -Sirach Syr 26 35 19 Abowiem z twarzy wstępują aż do nieba, a Pan wysłuchający nie będzie się w nich kochał. -Sirach Syr 26 35 20 Kto Boga chwali z kochaniem, będzie przyjęt, a modlitwa jego przybliży się aż do obłoków. -Sirach Syr 26 35 21 Modlitwa korzącego się przeniknie obłoki ani będzie pocieszona, aż się przybliży, a nie odejdzie, aż Nawyższy wejżrzy. -Sirach Syr 26 35 22 A Pan nie odwlecze, ale będzie sądził sprawiedliwe i uczyni sąd a Namocniejszy nie będzie miał nad nimi cierpliwości, aby pokruszył grzbiet ich -Sirach Syr 26 35 23 i uczyni pomstę nad pogany, aż wygładzi mnóstwo pysznych i pokruszy sceptra niesprawiedliwych; -Sirach Syr 26 35 24 aż odda ludziom według spraw ich i według uczynków człowieka, i według dumy jeg» -Sirach Syr 26 35 25 aż osądzi sąd ludu swego i ucieszy sprawiedliwe miłosierdziem swoim. -Sirach Syr 26 35 26 Piękne miłosierdzie Boże czasu utrapienia: jako obłok dżdżowy czasu suchości. +Sirach Syr 26 35 2 2 Ofiara zbawienna jest strzec przykazania i odstępować od wszelakiej nieprawości. +Sirach Syr 26 35 3 3 Odstąpić od niesprawiedliwości , jest ofiarować ubłaganie ofiary za nieprawości i prośba za grzechy. +Sirach Syr 26 35 4 4 Odda łaskę, kto ofiaruje pszeniczną mąkę, a kto czyni miłosierdzie, ofiaruje ofiarę, +Sirach Syr 26 35 5 5 Podoba się Panu odstąpić od złości, a modlitwa za grzechy — odstąpić od niesprawiedliwości. +Sirach Syr 26 35 6 6 Nie ukażesz się przed oczyma Pańskimi próżen, +Sirach Syr 26 35 7 7 bo to wszystko dzieje się dla przykazania Bożego. +Sirach Syr 26 35 8 8 Ofiara sprawiedliwego tłusty czyni ołtarz i wonnością wdzięczną jest przed oczyma Nawyższego. +Sirach Syr 26 35 9 9 Ofiara sprawiedliwego jest przyjemna, a pamiątki jej Pan nie zabaczy. +Sirach Syr 26 35 10 10 Dobrym umysłem oddawaj chwałę Bogu a nie umniejszaj pierwiastek rąk twoich. +Sirach Syr 26 35 11 11 W każdym datku wesołą czyń twarz twoję a z radością poświęcaj dziesięciny twoje. +Sirach Syr 26 35 12 12 Daj Nawyższemu według datku jego a dobrym okiem czyń nabycie rąk twoich. +Sirach Syr 26 35 13 13 Bo Pan jest nagrodźcą, a tyle siedmioro odda tobie. +Sirach Syr 26 35 14 14 Nie ofiaruj darów nakażonych, boć ich nie przyjmie. +Sirach Syr 26 35 15 15 nie patrz na ofiarę niesprawiedliwą, bo Pan jest Sędzią, a nie masz u niego zacności osoby. +Sirach Syr 26 35 16 16 Nie będzie miał względu Pan na osobę przeciw ubogiemu i wysłucha prośbę obrażonego. +Sirach Syr 26 35 17 17 Nie wzgardzi modlitwami sieroty ani wdowy, jeśliby wylała mowę wzdychania. +Sirach Syr 26 35 18 18 Izali łzy wdowy nie spływają na twarz, a krzyk jej przeciw temu, który je wywodzi? +Sirach Syr 26 35 19 19 Abowiem z twarzy wstępują aż do nieba, a Pan wysłuchający nie będzie się w nich kochał. +Sirach Syr 26 35 20 20 Kto Boga chwali z kochaniem, będzie przyjęt, a modlitwa jego przybliży się aż do obłoków. +Sirach Syr 26 35 21 21 Modlitwa korzącego się przeniknie obłoki ani będzie pocieszona, aż się przybliży, a nie odejdzie, aż Nawyższy wejżrzy. +Sirach Syr 26 35 22 22 A Pan nie odwlecze, ale będzie sądził sprawiedliwe i uczyni sąd a Namocniejszy nie będzie miał nad nimi cierpliwości, aby pokruszył grzbiet ich +Sirach Syr 26 35 23 23 i uczyni pomstę nad pogany, aż wygładzi mnóstwo pysznych i pokruszy sceptra niesprawiedliwych; +Sirach Syr 26 35 24 24 aż odda ludziom według spraw ich i według uczynków człowieka, i według dumy jeg» +Sirach Syr 26 35 25 25 aż osądzi sąd ludu swego i ucieszy sprawiedliwe miłosierdziem swoim. +Sirach Syr 26 35 26 26 Piękne miłosierdzie Boże czasu utrapienia: jako obłok dżdżowy czasu suchości. Sirach Syr 26 36 1 Smiłuj się nad nami, Boże wszystkiego stworzenia a wejźrzy na nas i ukaż nam światłość smiłowania twego, -Sirach Syr 26 36 2 a przepuść strach twój na pogany, którzy cię nie szukali, aby poznali, iż nie masz Boga jedno ty, i żeby opowiadali wielmożne sprawy twoje. -Sirach Syr 26 36 3 Podnieś rękę twą na obce narody, aby oglądali moc twoję. -Sirach Syr 26 36 4 Bo jakoś przed oczyma ich poświęcony był w nas, tak przed oczyma naszemi będziesz uwielbiony w nich, -Sirach Syr 26 36 5 aby cię poznali, jako i myśmy poznali, iż nie masz Boga oprócz ciebie, Panie. -Sirach Syr 26 36 6 Wznów znaki i odmień cuda. -Sirach Syr 26 36 7 Uwielb rękę i prawe ramię. -Sirach Syr 26 36 8 Wzbudź zapalczywość a wylej gniew. -Sirach Syr 26 36 9 Zgładź przeciwnika a utrap nieprzyjaciela. -Sirach Syr 26 36 10 Pośpiesz się z czasem a pomni na skończenie, aby wysławiano dziwne sprawy twoje. -Sirach Syr 26 36 11 Gniewem płomienia niech będzie pożart, który uchodzi, a którzy lud twój szkodzą, niech najdą zginienie. -Sirach Syr 26 36 12 Zetrzy głowę książąt nieprzyjacielskich, mówiących: Nie masz żadnego oprócz nas. -Sirach Syr 26 36 13 Zgromadź wszytkie pokolenia Jakub: aby poznali, iż nie masz Boga oprócz ciebie, i wysławiali wielmożne sprawy twoje, a odziedziczysz je jako od początku. -Sirach Syr 26 36 14 Smiłuj się nad ludem twoim, nad którym wzywane jest imię twoje, i nad Izraelem, któregoś zrównał z pierworodnym twoim. -Sirach Syr 26 36 15 Smiłuj się nad miastem świątobliwości twojej, Jeruzalem, nad miastem odpoczynienia twego. -Sirach Syr 26 36 16 Napełń Syjon niewymownemi słowy twemi a lud twój chwałą twoją. -Sirach Syr 26 36 17 Wydaj świadectwo tym, którzy od początku są stworzeniem twoim a wzbudź opowiadania, które mówili w imię twe pierwszy prorocy. -Sirach Syr 26 36 18 Daj zapłatę tym, którzy cię oczekawają, aby się naleźli prawdziwi prorocy twoi; > a wysłuchaj prośby sług twoich -Sirach Syr 26 36 19 według błogosławieństwa Aaronowego nad ludem twoim. A prostuj nas na drogę sprawiedliwości i niech wiedzą wszyscy, którzy mieszkają na ziemi, iżeś ty jest Bóg patrzący na wieki. -Sirach Syr 26 36 20 Wszelką potrawę będzie jadł brzuch, a jest pokarm nad pokarm lepszy. -Sirach Syr 26 36 21 Gęba kosztuje pokarmu źwierzyny, a serce mądre słów kłamliwych. -Sirach Syr 26 36 22 Złośliwe serce zada smutek, a człowiek ćwiczony sprzedwi się mu. -Sirach Syr 26 36 23 Wszelkiego mężczyznę przyjmie niewiasta, a jest córka lepsza nad córkę. -Sirach Syr 26 36 24 Piękność niewieścia rozwesela twarz męża swego, a nad wszelką żądzą przywodzi chęć. -Sirach Syr 26 36 25 Jeśli jest język leczenia, jest i ulżenia i smiłowania, mąż jej nie jest jako synowie ludzcy. -Sirach Syr 26 36 26 Kto ma żonę dobrą, zaczyna osiadłość, pomoc wedle niego jest i filar jako odpoczynienie. -Sirach Syr 26 36 27 Gdzie nie masz płotu, rozszarpają osiadłość, a gdzie niewiasty nie masz, wzdycha potrzebujący. -Sirach Syr 26 36 28 Któż wierzy temu, który gniazda nie ma i który skłania się, gdziekolwiek zamierzknie, jako podkasany zbójca, który biega od miasta do miasta? +Sirach Syr 26 36 2 2 a przepuść strach twój na pogany, którzy cię nie szukali, aby poznali, iż nie masz Boga jedno ty, i żeby opowiadali wielmożne sprawy twoje. +Sirach Syr 26 36 3 3 Podnieś rękę twą na obce narody, aby oglądali moc twoję. +Sirach Syr 26 36 4 4 Bo jakoś przed oczyma ich poświęcony był w nas, tak przed oczyma naszemi będziesz uwielbiony w nich, +Sirach Syr 26 36 5 5 aby cię poznali, jako i myśmy poznali, iż nie masz Boga oprócz ciebie, Panie. +Sirach Syr 26 36 6 6 Wznów znaki i odmień cuda. +Sirach Syr 26 36 7 7 Uwielb rękę i prawe ramię. +Sirach Syr 26 36 8 8 Wzbudź zapalczywość a wylej gniew. +Sirach Syr 26 36 9 9 Zgładź przeciwnika a utrap nieprzyjaciela. +Sirach Syr 26 36 10 10 Pośpiesz się z czasem a pomni na skończenie, aby wysławiano dziwne sprawy twoje. +Sirach Syr 26 36 11 11 Gniewem płomienia niech będzie pożart, który uchodzi, a którzy lud twój szkodzą, niech najdą zginienie. +Sirach Syr 26 36 12 12 Zetrzy głowę książąt nieprzyjacielskich, mówiących: Nie masz żadnego oprócz nas. +Sirach Syr 26 36 13 13 Zgromadź wszytkie pokolenia Jakub: aby poznali, iż nie masz Boga oprócz ciebie, i wysławiali wielmożne sprawy twoje, a odziedziczysz je jako od początku. +Sirach Syr 26 36 14 14 Smiłuj się nad ludem twoim, nad którym wzywane jest imię twoje, i nad Izraelem, któregoś zrównał z pierworodnym twoim. +Sirach Syr 26 36 15 15 Smiłuj się nad miastem świątobliwości twojej, Jeruzalem, nad miastem odpoczynienia twego. +Sirach Syr 26 36 16 16 Napełń Syjon niewymownemi słowy twemi a lud twój chwałą twoją. +Sirach Syr 26 36 17 17 Wydaj świadectwo tym, którzy od początku są stworzeniem twoim a wzbudź opowiadania, które mówili w imię twe pierwszy prorocy. +Sirach Syr 26 36 18 18 Daj zapłatę tym, którzy cię oczekawają, aby się naleźli prawdziwi prorocy twoi; > a wysłuchaj prośby sług twoich +Sirach Syr 26 36 19 19 według błogosławieństwa Aaronowego nad ludem twoim. A prostuj nas na drogę sprawiedliwości i niech wiedzą wszyscy, którzy mieszkają na ziemi, iżeś ty jest Bóg patrzący na wieki. +Sirach Syr 26 36 20 20 Wszelką potrawę będzie jadł brzuch, a jest pokarm nad pokarm lepszy. +Sirach Syr 26 36 21 21 Gęba kosztuje pokarmu źwierzyny, a serce mądre słów kłamliwych. +Sirach Syr 26 36 22 22 Złośliwe serce zada smutek, a człowiek ćwiczony sprzedwi się mu. +Sirach Syr 26 36 23 23 Wszelkiego mężczyznę przyjmie niewiasta, a jest córka lepsza nad córkę. +Sirach Syr 26 36 24 24 Piękność niewieścia rozwesela twarz męża swego, a nad wszelką żądzą przywodzi chęć. +Sirach Syr 26 36 25 25 Jeśli jest język leczenia, jest i ulżenia i smiłowania, mąż jej nie jest jako synowie ludzcy. +Sirach Syr 26 36 26 26 Kto ma żonę dobrą, zaczyna osiadłość, pomoc wedle niego jest i filar jako odpoczynienie. +Sirach Syr 26 36 27 27 Gdzie nie masz płotu, rozszarpają osiadłość, a gdzie niewiasty nie masz, wzdycha potrzebujący. +Sirach Syr 26 36 28 28 Któż wierzy temu, który gniazda nie ma i który skłania się, gdziekolwiek zamierzknie, jako podkasany zbójca, który biega od miasta do miasta? Sirach Syr 26 37 1 Każdy przyjaciel rzecze: I jam złączył przyjadelstwo, ale jest przyjadel imieniem tylko przyjadel. -Sirach Syr 26 37 2 Izali smutek nie trwa aż do śmierci? A towarzysz i przyjaciel obrócą się do nieprzyjaźni -Sirach Syr 26 37 3 O dumo niecnotliwa, skądżeś się wzięła, abyś złością i zdradą swą okryła ziemię? -Sirach Syr 26 37 4 Towarzysz weseli się z przyjadelem w uciechach, a czasu utrapienia będzie przedwnym. -Sirach Syr 26 37 5 Towarzysz żałuje z przyjadelem dla brzucha i weźmie tarcz przedw nieprzyjacielowi. -Sirach Syr 26 37 6 Nie zapamiętywaj w myśli twej przyjadela swego ani go przepominaj w bogactwach twoich. -Sirach Syr 26 37 7 Nie radź się tego, któryć jest na zdradzie, a taj radę o tych, którzyć ząjźrzą. -Sirach Syr 26 37 8 Wszelki poradnik daje radę, ale jest poradnik sam sobie. -Sirach Syr 26 37 9 Od poradnika strzeż dusze twojej: pierwej wiedz, co ma za potrzebę, bo i sam o sobie myślić będzie, -Sirach Syr 26 37 10 aby snadź nie wetknął kołu w ziemię i rzekłby tobie: -Sirach Syr 26 37 11 Dobrać jest droga twoja, a stałby naprzeciwko patrząc, jakoć się powodzić będzie. -Sirach Syr 26 37 12 Z człowiekiem nienabożnym mów o świątobliwości, a z niesprawiedliwym o sprawiedliwości, a z niewiastą o tej, która jej zajźrzy, z bojaźliwym o wojnie, z kupcem o przewiezieniu, z kupującym o przedaniu, z mężem zadrościwym o dziękczynieniu, -Sirach Syr 26 37 13 z niezbożnym o pobożności, z niepoczciwym o poczciwości, z robotnikiem rolnym o wszelkiej robocie, -Sirach Syr 26 37 14 z najemnikiem dorocznym o dokończeniu roku, z niewolnikiem leniwym o wielkiej robocie: nie słuchaj tych we wszelkiej radzie! -Sirach Syr 26 37 15 Ale z mężem świętym bądź ustawicznym, któregokolwiek poznasz, iż zachowywa bojaźń Bożą, -Sirach Syr 26 37 16 którego dusza jest według dusze twojej a który się użali ciebie, gdy się potkniesz w ciemności. -Sirach Syr 26 37 17 Serce dobrej rady przystaw do siebie: bo nad nie nie masz nic droższego. -Sirach Syr 26 37 18 Dusza męża świętego prawdziwie] podczas powie niźli siedm stróżów siedzących na wysokim miejscu na straż. -Sirach Syr 26 37 19 A w tym wszytkim proś Nawyższego, aby sprawował w prawdzie drogę twoję. -Sirach Syr 26 37 20 Przed wszelkim uczynkiem słowo prawdziwe niech przed tobą idzie, a przed każdą sprawą rada stateczna. -Sirach Syr 26 37 21 Słowo złe odmieni serce z którego czterzy części pochodzą: dobre i złe, żywot i śmierć, a panem nad nimi ustawicznym jest język. Jest człowiek roztropny, który wiele innych uczy, a duszy swojej jest niepożyteczny. -Sirach Syr 26 37 22 Mąż uczony wielu nauczył, a duszy swej jest wdzięczny. -Sirach Syr 26 37 23 Kto wykrętnie mówi, obrzydły jest na wszytkim mu schodzić będzie. -Sirach Syr 26 37 24 Nie jest mu dana łaska od Pana, iż żadnej mądrości w sobie nie ma. -Sirach Syr 26 37 25 Jest mądry duszy swej mądry, a owoc roztropności jego chwalebny. -Sirach Syr 26 37 26 Mąż mądry naucza lud swój, a owoce roztropności jego są wierne. -Sirach Syr 26 37 27 Mąż mądry będzie napełnion błogosławieństwy, a którzy go ujźrzą, chwalić będą. -Sirach Syr 26 37 28 Żywot męża pod liczbą dni: ale dni Izraelowe są niezliczone. -Sirach Syr 26 37 29 Mądry między ludem odziedziczy cześć, a imię jego na wieki żyć będzie. -Sirach Syr 26 37 30 Synu, za żywota twego doświadczaj dusze twojej, a jeśli będzie zła, nie dawaj jej swej wolej: -Sirach Syr 26 37 31 bo nie wszytkie rzeczy są każdemu pożyteczne, i nie każdej duszy wszytko się podoba. -Sirach Syr 26 37 32 Nie bądź chciwy na każdych godziech a nie wydawaj się na wszelką potrawę: -Sirach Syr 26 37 33 bo z wiela pokarmów będzie choroba, a chciwość przybliży się aż do kolery. -Sirach Syr 26 37 34 Dla obżarstwa wiele ich pomarło, a kto mierny jest, przyczyni żywota. +Sirach Syr 26 37 2 2 Izali smutek nie trwa aż do śmierci? A towarzysz i przyjaciel obrócą się do nieprzyjaźni +Sirach Syr 26 37 3 3 O dumo niecnotliwa, skądżeś się wzięła, abyś złością i zdradą swą okryła ziemię? +Sirach Syr 26 37 4 4 Towarzysz weseli się z przyjadelem w uciechach, a czasu utrapienia będzie przedwnym. +Sirach Syr 26 37 5 5 Towarzysz żałuje z przyjadelem dla brzucha i weźmie tarcz przedw nieprzyjacielowi. +Sirach Syr 26 37 6 6 Nie zapamiętywaj w myśli twej przyjadela swego ani go przepominaj w bogactwach twoich. +Sirach Syr 26 37 7 7 Nie radź się tego, któryć jest na zdradzie, a taj radę o tych, którzyć ząjźrzą. +Sirach Syr 26 37 8 8 Wszelki poradnik daje radę, ale jest poradnik sam sobie. +Sirach Syr 26 37 9 9 Od poradnika strzeż dusze twojej: pierwej wiedz, co ma za potrzebę, bo i sam o sobie myślić będzie, +Sirach Syr 26 37 10 10 aby snadź nie wetknął kołu w ziemię i rzekłby tobie: +Sirach Syr 26 37 11 11 Dobrać jest droga twoja, a stałby naprzeciwko patrząc, jakoć się powodzić będzie. +Sirach Syr 26 37 12 12 Z człowiekiem nienabożnym mów o świątobliwości, a z niesprawiedliwym o sprawiedliwości, a z niewiastą o tej, która jej zajźrzy, z bojaźliwym o wojnie, z kupcem o przewiezieniu, z kupującym o przedaniu, z mężem zadrościwym o dziękczynieniu, +Sirach Syr 26 37 13 13 z niezbożnym o pobożności, z niepoczciwym o poczciwości, z robotnikiem rolnym o wszelkiej robocie, +Sirach Syr 26 37 14 14 z najemnikiem dorocznym o dokończeniu roku, z niewolnikiem leniwym o wielkiej robocie: nie słuchaj tych we wszelkiej radzie! +Sirach Syr 26 37 15 15 Ale z mężem świętym bądź ustawicznym, któregokolwiek poznasz, iż zachowywa bojaźń Bożą, +Sirach Syr 26 37 16 16 którego dusza jest według dusze twojej a który się użali ciebie, gdy się potkniesz w ciemności. +Sirach Syr 26 37 17 17 Serce dobrej rady przystaw do siebie: bo nad nie nie masz nic droższego. +Sirach Syr 26 37 18 18 Dusza męża świętego prawdziwie] podczas powie niźli siedm stróżów siedzących na wysokim miejscu na straż. +Sirach Syr 26 37 19 19 A w tym wszytkim proś Nawyższego, aby sprawował w prawdzie drogę twoję. +Sirach Syr 26 37 20 20 Przed wszelkim uczynkiem słowo prawdziwe niech przed tobą idzie, a przed każdą sprawą rada stateczna. +Sirach Syr 26 37 21 21 Słowo złe odmieni serce z którego czterzy części pochodzą: dobre i złe, żywot i śmierć, a panem nad nimi ustawicznym jest język. Jest człowiek roztropny, który wiele innych uczy, a duszy swojej jest niepożyteczny. +Sirach Syr 26 37 22 22 Mąż uczony wielu nauczył, a duszy swej jest wdzięczny. +Sirach Syr 26 37 23 23 Kto wykrętnie mówi, obrzydły jest na wszytkim mu schodzić będzie. +Sirach Syr 26 37 24 24 Nie jest mu dana łaska od Pana, iż żadnej mądrości w sobie nie ma. +Sirach Syr 26 37 25 25 Jest mądry duszy swej mądry, a owoc roztropności jego chwalebny. +Sirach Syr 26 37 26 26 Mąż mądry naucza lud swój, a owoce roztropności jego są wierne. +Sirach Syr 26 37 27 27 Mąż mądry będzie napełnion błogosławieństwy, a którzy go ujźrzą, chwalić będą. +Sirach Syr 26 37 28 28 Żywot męża pod liczbą dni: ale dni Izraelowe są niezliczone. +Sirach Syr 26 37 29 29 Mądry między ludem odziedziczy cześć, a imię jego na wieki żyć będzie. +Sirach Syr 26 37 30 30 Synu, za żywota twego doświadczaj dusze twojej, a jeśli będzie zła, nie dawaj jej swej wolej: +Sirach Syr 26 37 31 31 bo nie wszytkie rzeczy są każdemu pożyteczne, i nie każdej duszy wszytko się podoba. +Sirach Syr 26 37 32 32 Nie bądź chciwy na każdych godziech a nie wydawaj się na wszelką potrawę: +Sirach Syr 26 37 33 33 bo z wiela pokarmów będzie choroba, a chciwość przybliży się aż do kolery. +Sirach Syr 26 37 34 34 Dla obżarstwa wiele ich pomarło, a kto mierny jest, przyczyni żywota. Sirach Syr 26 38 1 Czci lekarza dla potrzeby, abowiem go Nawyższy stworzył. -Sirach Syr 26 38 2 Bo od Boga jest wszelkie lekarstwo, a od króla weźmie podarzenie. -Sirach Syr 26 38 3 Nauka lekarzowa podwyższy głowę jego, a przed obliczem wielkich panów chwalon będzie. -Sirach Syr 26 38 4 Nawyższy stworzył lekarstwa z ziemie, a człowiek mądry nie będzie się nimi brzydził. -Sirach Syr 26 38 5 Izali od drzewa nie osłodzona jest gorzka woda, -Sirach Syr 26 38 6 aby moc ich była od ludzi poznana? I dał ludziom umiejętność Nawyższy, aby był uczczon w dziwach swoich. -Sirach Syr 26 38 7 Temi lecząc uśmierzy boleść i aptekarz uczyni lekarstwa słodkie, i maści zdrowe uczyni, i nie będzie końca pracam jego. -Sirach Syr 26 38 8 Bo pokój Boży po wierzchu ziemie. -Sirach Syr 26 38 9 Synu, w chorobie twojej nie opuszczaj samego siebie, ale proś Pana, a on cię uzdrowi. -Sirach Syr 26 38 10 Odwróć się od grzechu a prostuj ręce i od wszelkiego występku oczyść serce twoje. -Sirach Syr 26 38 11 Daj wdzięczność i pamiątkę przedniej mąki a uczyń tłustą ofiarę, a daj miejsce lekarzowi, -Sirach Syr 26 38 12 abowiem go Pan stworzył a niech nie odchodzi od ciebie, boć prace jego są potrzebne. -Sirach Syr 26 38 13 Abowiem jest czas, kiedy w ręce ich wpadniesz, -Sirach Syr 26 38 14 a oni Pana prosić będą, aby sprawił ich ulżenie i zdrowie dla urzędu ich. -Sirach Syr 26 38 15 Kto zgrzeszy przed oczyma tego, który go stworzył, wpadnie w ręce lekarskie. -Sirach Syr 26 38 16 Synu, nad umarłym wylewaj łzy a poczni płakać, jakobyś co okrutnego cierpiał, a podług rozsądku przykryj ciało jego, a nie zaniedbawaj pogrzebu jego. -Sirach Syr 26 38 17 A dla obmówiska płacz gorzko nad nim przez jeden dzień, a ciesz się dla smętku. -Sirach Syr 26 38 18 A czyń pogrzeb według godności jego przez jeden dzień abo dwa — dla obmówiska. -Sirach Syr 26 38 19 Bo od smętku prędko przypada śmierć i pokrywa siłę, a smutek serdeczny skurczą szyję. -Sirach Syr 26 38 20 W odwróceniu trwa smętek, a żywność niedostatecznego wedle serca jego. -Sirach Syr 26 38 21 Nie podawaj serca twego w smętek, ale ji odpądzaj od siebie a pamiętaj na rzeczy ostateczne. -Sirach Syr 26 38 22 Nie zapominaj, bo nie masz nawrócenia i temu nic nie pomożesz, a sam sobie zaszkodzis -Sirach Syr 26 38 23 Pamiętaj na osądzenie moje, bo także będzie i twoje; mnie wczora a dziś tobie. -Sirach Syr 26 38 24 W odpoczynieniu umarłego daj odpoczynąć pamiątce jego, a desz go przy wyszdu ducha jego. -Sirach Syr 26 38 25 Mądrość nauczonego w czasie wolnym: a kto mniej ma zabaw, mądrości nabędzie. Co za mądrością napełnion będzie, który pług dzierży -Sirach Syr 26 38 26 który się chełpi w styku, ościeniem woły pogania i obiera się przy robode ich, a rozmowa jego o cielętach? -Sirach Syr 26 38 27 Serce swoje uda na wywracanie brózd a staranie jego około karmienia krów. -Sirach Syr 26 38 28 Tak każdy rzemieślnik i cieśla, który noc jako dzień trawi ł który sygnety ryte rzeże, a ustawiczność jego czyni rozmaite malowanie: serce swoje na podobieństwo malowania wyda i czujnością swą robotę wyprawi. -Sirach Syr 26 38 39 Także kowal siedzący przy nakowadlni i przypatrujący się robocie żelaznej: para ognista upali dało jego, a biedzi się z gorącem od kamienia. -Sirach Syr 26 38 30 Głos młota odnawia ucho jego, a na wizerunk naczynia oko jego: -Sirach Syr 26 38 31 serce swe uda na odprawienie robót a czujnością swą ozdobi ku doskonałości. -Sirach Syr 26 38 32 Tak garncarz siedząc nad robotą swoją, obracając koło nogami swemi, który zawsze jest w pieczołowaniu dla swej roboty a pod liczbą jest wszytka praca jego, -Sirach Syr 26 38 33 uprawi glinę rękami swemi a przed nogami swemi zgniecie twardość jej: -Sirach Syr 26 38 34 serce swe uda, aby wykonał polewanie, a czujnością swą wychędoży piec. -Sirach Syr 26 38 35 Ci wszyscy nadzieję mieli w ręku swych, a każdy w swym rzemieśle mądry jest. -Sirach Syr 26 38 26 Bez tych wszystkich nie buduje się miasto -Sirach Syr 26 38 27 nie będą mieszkać ani się przechodzić, i do zgromadzenia nie przeskoczą. -Sirach Syr 26 38 38 Na stolcu sędziego nie usiędą i stanowienia sądowego nie zrozumieją ani jawnie okażą nauki i rozsądku, i w przypowieściach nie będą nalezieni, -Sirach Syr 26 38 39 ale stworzenie świeckie potwierdzą a żądanie ich około roboty rzemiesła przychylając umysł swój a pytając się o Zakonie Nawyższego. +Sirach Syr 26 38 2 2 Bo od Boga jest wszelkie lekarstwo, a od króla weźmie podarzenie. +Sirach Syr 26 38 3 3 Nauka lekarzowa podwyższy głowę jego, a przed obliczem wielkich panów chwalon będzie. +Sirach Syr 26 38 4 4 Nawyższy stworzył lekarstwa z ziemie, a człowiek mądry nie będzie się nimi brzydził. +Sirach Syr 26 38 5 5 Izali od drzewa nie osłodzona jest gorzka woda, +Sirach Syr 26 38 6 6 aby moc ich była od ludzi poznana? I dał ludziom umiejętność Nawyższy, aby był uczczon w dziwach swoich. +Sirach Syr 26 38 7 7 Temi lecząc uśmierzy boleść i aptekarz uczyni lekarstwa słodkie, i maści zdrowe uczyni, i nie będzie końca pracam jego. +Sirach Syr 26 38 8 8 Bo pokój Boży po wierzchu ziemie. +Sirach Syr 26 38 9 9 Synu, w chorobie twojej nie opuszczaj samego siebie, ale proś Pana, a on cię uzdrowi. +Sirach Syr 26 38 10 10 Odwróć się od grzechu a prostuj ręce i od wszelkiego występku oczyść serce twoje. +Sirach Syr 26 38 11 11 Daj wdzięczność i pamiątkę przedniej mąki a uczyń tłustą ofiarę, a daj miejsce lekarzowi, +Sirach Syr 26 38 12 12 abowiem go Pan stworzył a niech nie odchodzi od ciebie, boć prace jego są potrzebne. +Sirach Syr 26 38 13 13 Abowiem jest czas, kiedy w ręce ich wpadniesz, +Sirach Syr 26 38 14 14 a oni Pana prosić będą, aby sprawił ich ulżenie i zdrowie dla urzędu ich. +Sirach Syr 26 38 15 15 Kto zgrzeszy przed oczyma tego, który go stworzył, wpadnie w ręce lekarskie. +Sirach Syr 26 38 16 16 Synu, nad umarłym wylewaj łzy a poczni płakać, jakobyś co okrutnego cierpiał, a podług rozsądku przykryj ciało jego, a nie zaniedbawaj pogrzebu jego. +Sirach Syr 26 38 17 17 A dla obmówiska płacz gorzko nad nim przez jeden dzień, a ciesz się dla smętku. +Sirach Syr 26 38 18 18 A czyń pogrzeb według godności jego przez jeden dzień abo dwa — dla obmówiska. +Sirach Syr 26 38 19 19 Bo od smętku prędko przypada śmierć i pokrywa siłę, a smutek serdeczny skurczą szyję. +Sirach Syr 26 38 20 20 W odwróceniu trwa smętek, a żywność niedostatecznego wedle serca jego. +Sirach Syr 26 38 21 21 Nie podawaj serca twego w smętek, ale ji odpądzaj od siebie a pamiętaj na rzeczy ostateczne. +Sirach Syr 26 38 22 22 Nie zapominaj, bo nie masz nawrócenia i temu nic nie pomożesz, a sam sobie zaszkodzis +Sirach Syr 26 38 23 23 Pamiętaj na osądzenie moje, bo także będzie i twoje; mnie wczora a dziś tobie. +Sirach Syr 26 38 24 24 W odpoczynieniu umarłego daj odpoczynąć pamiątce jego, a desz go przy wyszdu ducha jego. +Sirach Syr 26 38 25 25 Mądrość nauczonego w czasie wolnym: a kto mniej ma zabaw, mądrości nabędzie. Co za mądrością napełnion będzie, który pług dzierży +Sirach Syr 26 38 26 26 który się chełpi w styku, ościeniem woły pogania i obiera się przy robode ich, a rozmowa jego o cielętach? +Sirach Syr 26 38 27 27 Serce swoje uda na wywracanie brózd a staranie jego około karmienia krów. +Sirach Syr 26 38 28 28 Tak każdy rzemieślnik i cieśla, który noc jako dzień trawi ł który sygnety ryte rzeże, a ustawiczność jego czyni rozmaite malowanie: serce swoje na podobieństwo malowania wyda i czujnością swą robotę wyprawi. +Sirach Syr 26 38 29 39 Także kowal siedzący przy nakowadlni i przypatrujący się robocie żelaznej: para ognista upali dało jego, a biedzi się z gorącem od kamienia. +Sirach Syr 26 38 30 30 Głos młota odnawia ucho jego, a na wizerunk naczynia oko jego: +Sirach Syr 26 38 31 31 serce swe uda na odprawienie robót a czujnością swą ozdobi ku doskonałości. +Sirach Syr 26 38 32 32 Tak garncarz siedząc nad robotą swoją, obracając koło nogami swemi, który zawsze jest w pieczołowaniu dla swej roboty a pod liczbą jest wszytka praca jego, +Sirach Syr 26 38 33 33 uprawi glinę rękami swemi a przed nogami swemi zgniecie twardość jej: +Sirach Syr 26 38 34 34 serce swe uda, aby wykonał polewanie, a czujnością swą wychędoży piec. +Sirach Syr 26 38 35 35 Ci wszyscy nadzieję mieli w ręku swych, a każdy w swym rzemieśle mądry jest. +Sirach Syr 26 38 36 26 Bez tych wszystkich nie buduje się miasto +Sirach Syr 26 38 37 27 nie będą mieszkać ani się przechodzić, i do zgromadzenia nie przeskoczą. +Sirach Syr 26 38 38 38 Na stolcu sędziego nie usiędą i stanowienia sądowego nie zrozumieją ani jawnie okażą nauki i rozsądku, i w przypowieściach nie będą nalezieni, +Sirach Syr 26 38 39 39 ale stworzenie świeckie potwierdzą a żądanie ich około roboty rzemiesła przychylając umysł swój a pytając się o Zakonie Nawyższego. Sirach Syr 26 39 1 O mądrości wszech starodawnych pytać się będzie mądry i będzie się bawił prorokami. -Sirach Syr 26 39 2 Powieści mężów zawołanych będzie zachowywał a subtelności przypowieści wespół doścignie. -Sirach Syr 26 39 3 Tajemnic przypowieści badać się będzie a w skrytych podobieństwach obierać się będzie. -Sirach Syr 26 39 4 W pośrzodku wielkich panów będzie służył a przed oczyma starosty okazałym będzie. -Sirach Syr 26 39 5 Do ziemie narodów cudzoziemskich przejdzie, bo między ludźmi dobrego i złego skosztuje. -Sirach Syr 26 39 6 Obróci serce swe, aby wstawał rano do Pana, który go stworzył, a przed oczyma Nawyższego modlić się będzie. ?Usta swe otworzy na modlitwie i za grzechy swoje modlić się będzie. -Sirach Syr 26 39 8 Bo jeśli Pan wielki będzie chciał, napełni go duchem zrozumienia, -Sirach Syr 26 39 9 a on jako deszcze wyda z siebie wymowy mądrości jego a będzie Panu wyznawał w modlitwie, -Sirach Syr 26 39 10 a on wyprostuje radę i umiejętność jego i będzie rozmyślał o tajemnicach jego. -Sirach Syr 26 39 11 On jawnie okaże umiejętność nauki jego a będzie się chłubił Zakonem Testamentu Pańskiego. -Sirach Syr 26 39 12 Mnodzy będą chwalić mądrość jego i aż na wieki nie będzie wymazana. -Sirach Syr 26 39 13 I nie ustanie pamiątka jego, i o imieniu jego pytać się będą od narodu do narodu. -Sirach Syr 26 39 14 Mądrość jego narodowie wysławiać będą, a kościół chwałę jego opowiadać będzie. -Sirach Syr 26 39 15 Jeśli wytrwa, zostawi sławę więcej niż tysiąc, a jeśli odpocznie, będzie mu to pożyteczno. -Sirach Syr 26 39 16 Jeszcze się rozmyślę, abych opowiedział: abowiem jako szaleństwem jestem napełniony. -Sirach Syr 26 39 17 Głosem mówi: Słuchajcie mię, boskie owoce, a jako róża wsadzona nad strumieniem wód owoc czyńcie. -Sirach Syr 26 39 18 Wydajcie z siebie wdzięczną wonność jako kadzidło, -Sirach Syr 26 39 19 wypuszczajcie kwiatki jako lilia a dawajcie wonność i wypuszczajcie latorośli wdzięczne a śpiewajcie chwały i błogosławcie Pana w sprawach jego. -Sirach Syr 26 39 20 Oddawajcie imieniowi jego wielmoźność a wyznawajcie mu głosem ust waszych i pieśniami ustnemi, i na arfach; a tak mówić będziecie w wyznawaniu: -Sirach Syr 26 39 21 Wszytkie sprawy Pańskie barzo dobre. -Sirach Syr 26 39 22 Na słowo jego stanęła woda jako kupa, a na mowę ust jego jako naczynia wód. -Sirach Syr 26 39 23 Abowiem w rozkazaniu jego dzieje się upodobanie a nie masz umniejszenia w wybawieniu jego. -Sirach Syr 26 39 24 Sprawy wszelkiego ciała przed nim, a nie jest nic zakrytego oczom jego. -Sirach Syr 26 39 25 Od wieku aż do wieku przepatruje, a nie masz nic dziwnego przed oblicznością jego. -Sirach Syr 26 39 26 Nie godzi się mówić: Cóż to jest, abo na co to jest? Wszytkiego bowiem czasu swego szukać będą -Sirach Syr 26 39 27 Błogosławieństwo jego jako rzeka wylało, -Sirach Syr 26 39 28 jako powódź napoiła ziemię, tak gniew jego odziedziczy pogany, którzy go nie szukali. -Sirach Syr 26 39 29 Jako obrócił wody w suchość i uschła ziemia a drogi jego drogam ich proste są, tak złośnikom obrażeniem w gniewie jego. -Sirach Syr 26 39 30 Dobre rzeczy dobrym są stworzone od początku, tak złośnikom dobre i złe. -Sirach Syr 26 39 31 Przodek rzeczy potrzebnych żywotowi człowieczemu: woda, ogień i żelazo, sól, mleko i chleb pszeniczny, i miód, i grono wina, i oliwa, i szaty. -Sirach Syr 26 39 32 Te wszytkie rzeczy świętym w dobre, tak niezbożnym i grzesznym we złe się obrócą. -Sirach Syr 26 39 33 Są duchowie, którzy ku pomście stworzeni są i w zapalczywości swojej zmocnili męczenia swoje. -Sirach Syr 26 39 34 Czasu dokonania moc wyleją i zapalczywość tego, który je stworzył, uśmierzą -Sirach Syr 26 39 35 Ogień, grad, głód i śmierć, wszystko to jest na pomstę stworzono. -Sirach Syr 26 39 36 Zęby bestyj i niedźwiadkowie, i wężowie, i miecz czyniący pomstę nad niezbornymi na wytracenie. -Sirach Syr 26 39 37 Weselić się będą w rozkazaniu jego a na ziemi na potrzebę pogotowiu będą, a czasu swego nie przestąpią słowa. -Sirach Syr 26 39 38 Dlatego i od początku jestem utwierdzony i naradziłem, i namyślił, i zostawiłem na piśmie: -Sirach Syr 26 39 39 Wszytkie sprawy Pańskie dobre a wszelkiej potrzeby doda czasu swego. -Sirach Syr 26 39 40 Nie godzi się mówić: To jest gorsze niż ono, bo wszytko czasu swego będzie pochwalono. -Sirach Syr 26 39 41 A teraz zupełnym sercem i usty chwalcie i błogosławcie imię Pańskie. +Sirach Syr 26 39 2 2 Powieści mężów zawołanych będzie zachowywał a subtelności przypowieści wespół doścignie. +Sirach Syr 26 39 3 3 Tajemnic przypowieści badać się będzie a w skrytych podobieństwach obierać się będzie. +Sirach Syr 26 39 4 4 W pośrzodku wielkich panów będzie służył a przed oczyma starosty okazałym będzie. +Sirach Syr 26 39 5 5 Do ziemie narodów cudzoziemskich przejdzie, bo między ludźmi dobrego i złego skosztuje. +Sirach Syr 26 39 6 6 Obróci serce swe, aby wstawał rano do Pana, który go stworzył, a przed oczyma Nawyższego modlić się będzie. ?Usta swe otworzy na modlitwie i za grzechy swoje modlić się będzie. +Sirach Syr 26 39 8 8 Bo jeśli Pan wielki będzie chciał, napełni go duchem zrozumienia, +Sirach Syr 26 39 9 9 a on jako deszcze wyda z siebie wymowy mądrości jego a będzie Panu wyznawał w modlitwie, +Sirach Syr 26 39 10 10 a on wyprostuje radę i umiejętność jego i będzie rozmyślał o tajemnicach jego. +Sirach Syr 26 39 11 11 On jawnie okaże umiejętność nauki jego a będzie się chłubił Zakonem Testamentu Pańskiego. +Sirach Syr 26 39 12 12 Mnodzy będą chwalić mądrość jego i aż na wieki nie będzie wymazana. +Sirach Syr 26 39 13 13 I nie ustanie pamiątka jego, i o imieniu jego pytać się będą od narodu do narodu. +Sirach Syr 26 39 14 14 Mądrość jego narodowie wysławiać będą, a kościół chwałę jego opowiadać będzie. +Sirach Syr 26 39 15 15 Jeśli wytrwa, zostawi sławę więcej niż tysiąc, a jeśli odpocznie, będzie mu to pożyteczno. +Sirach Syr 26 39 16 16 Jeszcze się rozmyślę, abych opowiedział: abowiem jako szaleństwem jestem napełniony. +Sirach Syr 26 39 17 17 Głosem mówi: Słuchajcie mię, boskie owoce, a jako róża wsadzona nad strumieniem wód owoc czyńcie. +Sirach Syr 26 39 18 18 Wydajcie z siebie wdzięczną wonność jako kadzidło, +Sirach Syr 26 39 19 19 wypuszczajcie kwiatki jako lilia a dawajcie wonność i wypuszczajcie latorośli wdzięczne a śpiewajcie chwały i błogosławcie Pana w sprawach jego. +Sirach Syr 26 39 20 20 Oddawajcie imieniowi jego wielmoźność a wyznawajcie mu głosem ust waszych i pieśniami ustnemi, i na arfach; a tak mówić będziecie w wyznawaniu: +Sirach Syr 26 39 21 21 Wszytkie sprawy Pańskie barzo dobre. +Sirach Syr 26 39 22 22 Na słowo jego stanęła woda jako kupa, a na mowę ust jego jako naczynia wód. +Sirach Syr 26 39 23 23 Abowiem w rozkazaniu jego dzieje się upodobanie a nie masz umniejszenia w wybawieniu jego. +Sirach Syr 26 39 24 24 Sprawy wszelkiego ciała przed nim, a nie jest nic zakrytego oczom jego. +Sirach Syr 26 39 25 25 Od wieku aż do wieku przepatruje, a nie masz nic dziwnego przed oblicznością jego. +Sirach Syr 26 39 26 26 Nie godzi się mówić: Cóż to jest, abo na co to jest? Wszytkiego bowiem czasu swego szukać będą +Sirach Syr 26 39 27 27 Błogosławieństwo jego jako rzeka wylało, +Sirach Syr 26 39 28 28 jako powódź napoiła ziemię, tak gniew jego odziedziczy pogany, którzy go nie szukali. +Sirach Syr 26 39 29 29 Jako obrócił wody w suchość i uschła ziemia a drogi jego drogam ich proste są, tak złośnikom obrażeniem w gniewie jego. +Sirach Syr 26 39 30 30 Dobre rzeczy dobrym są stworzone od początku, tak złośnikom dobre i złe. +Sirach Syr 26 39 31 31 Przodek rzeczy potrzebnych żywotowi człowieczemu: woda, ogień i żelazo, sól, mleko i chleb pszeniczny, i miód, i grono wina, i oliwa, i szaty. +Sirach Syr 26 39 32 32 Te wszytkie rzeczy świętym w dobre, tak niezbożnym i grzesznym we złe się obrócą. +Sirach Syr 26 39 33 33 Są duchowie, którzy ku pomście stworzeni są i w zapalczywości swojej zmocnili męczenia swoje. +Sirach Syr 26 39 34 34 Czasu dokonania moc wyleją i zapalczywość tego, który je stworzył, uśmierzą +Sirach Syr 26 39 35 35 Ogień, grad, głód i śmierć, wszystko to jest na pomstę stworzono. +Sirach Syr 26 39 36 36 Zęby bestyj i niedźwiadkowie, i wężowie, i miecz czyniący pomstę nad niezbornymi na wytracenie. +Sirach Syr 26 39 37 37 Weselić się będą w rozkazaniu jego a na ziemi na potrzebę pogotowiu będą, a czasu swego nie przestąpią słowa. +Sirach Syr 26 39 38 38 Dlatego i od początku jestem utwierdzony i naradziłem, i namyślił, i zostawiłem na piśmie: +Sirach Syr 26 39 39 39 Wszytkie sprawy Pańskie dobre a wszelkiej potrzeby doda czasu swego. +Sirach Syr 26 39 40 40 Nie godzi się mówić: To jest gorsze niż ono, bo wszytko czasu swego będzie pochwalono. +Sirach Syr 26 39 41 41 A teraz zupełnym sercem i usty chwalcie i błogosławcie imię Pańskie. Sirach Syr 26 40 1 Wielka zabawa jest stworzona wszystkim ludziom a jarzmo ciężkie na syny Adamowe, ode dnia wyszcia z żywota matki ich, aż do dnia pogrzebienia w matkę wszytkich. -Sirach Syr 26 40 2 Myśli ich i bojaźni serdeczne, wynalazki oczekawania a dzień skończenia: -Sirach Syr 26 40 3 Od siedzącego na stolicy chwalebnej aż do poniżonego na ziemi i w popiele; -Sirach Syr 26 40 4 od tego, który używa hiacyntu i nosi koronę, aż do tego, który się okrywa surowym płótnem. Zapalczywość, zawiść, rozruch, wątpliwość i bojaźń śmierci, gniew trwały i swar, -Sirach Syr 26 40 5 i czasu odpoczynienia na łożu nocny sen odmieniają wiadomość jego. -Sirach Syr 26 40 6 Mało co, jakoby nic, w odpoczynieniu, a potym we śnie jako w dzień straży. -Sirach Syr 26 40 7 Zatrwożon jest w widzeniu serca swego, jako który wybiegał się w dzień bitwy. Czasu wybawienia swego powstał i dziwując się, że strachu żadnego nie masz, -Sirach Syr 26 40 8 ze wszelkim ciałem od człowieka aż do bydlęcia, a nad grzesznikami siedmkroć. -Sirach Syr 26 40 9 Nadto śmierć, krew, zwada i miecz, gwałty, głód, skruszenie i plagi; -Sirach Syr 26 40 10 wszystko to na niesprawiedliwe stworzono i dla nich zstał się potop. -Sirach Syr 26 40 11 Wszystko, co jest z ziemie, w ziemię się obróci, a wszytkie wody do morza się wrócą. -Sirach Syr 26 40 12 Wszelkie podarowanie i niesprawiedliwość będzie wygładzona, a wiara na wieki trwać będzie. -Sirach Syr 26 40 13 Majętności niesprawiedliwych jako rzeka wyschną a jako wielki grom we dżdżu zagrzmią. -Sirach Syr 26 40 14 Gdy ręce swe otwiera, weselić się będzie: takżeć przestępnicy do szczętu uschną. -Sirach Syr 26 40 15 Wnukowie niezbożnyćhnie rozmnożą gałęzi i korzenie nieczyste na wierzchu skały trzeszczą. -Sirach Syr 26 40 16 Nad każdą wodą zieloność i nad brzegiem rzeki przed wszelką trawą wyrwana będzie. -Sirach Syr 26 40 17 Łaska jako raj w błogosławieństwach a miłosierdzie trwa na wieki. -Sirach Syr 26 40 18 Żywot robotnika przestawającego na swym osłodnieje, a w nim skarb najdziesz. -Sirach Syr 26 40 19 Synowie i budowanie miasta potwierdzi sławę, a nad to niewiasta niepokalana będzie przełożona. -Sirach Syr 26 40 20 Wino i muzyka rozweselają serce, a nad oboje miłość mądrości. -Sirach Syr 26 40 21 Piszczałki i arfa wdzięczną melodią czynią, a nad oboje język wdzięczny. -Sirach Syr 26 40 22 Przyjemności i piękności będzie żądało oko twoje, a nad to zielonego siewu. -Sirach Syr 26 40 23 Przyjaciel i towarzysz czasu swego się schodzący, a nad obudwu niewiasta z mężem. -Sirach Syr 26 40 24 Bracia na poratowanie czasu utrapienia, a nad nie miłosierdzie wybawi. -Sirach Syr 26 40 25 Złoto i śrebro jest stanowienie nóg, a nad oboje podoba się rada. -Sirach Syr 26 40 26 Bogactwa i siły wywyższają serce, a nad nie bojażń Pańska. -Sirach Syr 26 40 27 W bojaźni Pańskiej nie masz niedostatku i nie potrzeba w mej szukać wspomożenia. -Sirach Syr 26 40 28 Bojażń Pańska jako Raj błogosławieństwa i nad wszytkę chwałę ozdobiono ją. -Sirach Syr 26 40 29 Synu, czasu żywota twego nie żebrzy, bo lepiej jest umrzeć niżli żebrać. -Sirach Syr 26 40 30 Człowiek, który na cudzy stół patrza, nie jest żywot jego w obmyślaniu żywności, bo karmi duszę swoję pokarmy cudzemi, -Sirach Syr 26 40 31 ale mąż uczony i ćwiczony strzec się będzie. -Sirach Syr 26 40 32 W uściech nieopatrznego osłodnieje żebranina, ale w brzuchu jego ogień gorać będzie. +Sirach Syr 26 40 2 2 Myśli ich i bojaźni serdeczne, wynalazki oczekawania a dzień skończenia: +Sirach Syr 26 40 3 3 Od siedzącego na stolicy chwalebnej aż do poniżonego na ziemi i w popiele; +Sirach Syr 26 40 4 4 od tego, który używa hiacyntu i nosi koronę, aż do tego, który się okrywa surowym płótnem. Zapalczywość, zawiść, rozruch, wątpliwość i bojaźń śmierci, gniew trwały i swar, +Sirach Syr 26 40 5 5 i czasu odpoczynienia na łożu nocny sen odmieniają wiadomość jego. +Sirach Syr 26 40 6 6 Mało co, jakoby nic, w odpoczynieniu, a potym we śnie jako w dzień straży. +Sirach Syr 26 40 7 7 Zatrwożon jest w widzeniu serca swego, jako który wybiegał się w dzień bitwy. Czasu wybawienia swego powstał i dziwując się, że strachu żadnego nie masz, +Sirach Syr 26 40 8 8 ze wszelkim ciałem od człowieka aż do bydlęcia, a nad grzesznikami siedmkroć. +Sirach Syr 26 40 9 9 Nadto śmierć, krew, zwada i miecz, gwałty, głód, skruszenie i plagi; +Sirach Syr 26 40 10 10 wszystko to na niesprawiedliwe stworzono i dla nich zstał się potop. +Sirach Syr 26 40 11 11 Wszystko, co jest z ziemie, w ziemię się obróci, a wszytkie wody do morza się wrócą. +Sirach Syr 26 40 12 12 Wszelkie podarowanie i niesprawiedliwość będzie wygładzona, a wiara na wieki trwać będzie. +Sirach Syr 26 40 13 13 Majętności niesprawiedliwych jako rzeka wyschną a jako wielki grom we dżdżu zagrzmią. +Sirach Syr 26 40 14 14 Gdy ręce swe otwiera, weselić się będzie: takżeć przestępnicy do szczętu uschną. +Sirach Syr 26 40 15 15 Wnukowie niezbożnyćhnie rozmnożą gałęzi i korzenie nieczyste na wierzchu skały trzeszczą. +Sirach Syr 26 40 16 16 Nad każdą wodą zieloność i nad brzegiem rzeki przed wszelką trawą wyrwana będzie. +Sirach Syr 26 40 17 17 Łaska jako raj w błogosławieństwach a miłosierdzie trwa na wieki. +Sirach Syr 26 40 18 18 Żywot robotnika przestawającego na swym osłodnieje, a w nim skarb najdziesz. +Sirach Syr 26 40 19 19 Synowie i budowanie miasta potwierdzi sławę, a nad to niewiasta niepokalana będzie przełożona. +Sirach Syr 26 40 20 20 Wino i muzyka rozweselają serce, a nad oboje miłość mądrości. +Sirach Syr 26 40 21 21 Piszczałki i arfa wdzięczną melodią czynią, a nad oboje język wdzięczny. +Sirach Syr 26 40 22 22 Przyjemności i piękności będzie żądało oko twoje, a nad to zielonego siewu. +Sirach Syr 26 40 23 23 Przyjaciel i towarzysz czasu swego się schodzący, a nad obudwu niewiasta z mężem. +Sirach Syr 26 40 24 24 Bracia na poratowanie czasu utrapienia, a nad nie miłosierdzie wybawi. +Sirach Syr 26 40 25 25 Złoto i śrebro jest stanowienie nóg, a nad oboje podoba się rada. +Sirach Syr 26 40 26 26 Bogactwa i siły wywyższają serce, a nad nie bojażń Pańska. +Sirach Syr 26 40 27 27 W bojaźni Pańskiej nie masz niedostatku i nie potrzeba w mej szukać wspomożenia. +Sirach Syr 26 40 28 28 Bojażń Pańska jako Raj błogosławieństwa i nad wszytkę chwałę ozdobiono ją. +Sirach Syr 26 40 29 29 Synu, czasu żywota twego nie żebrzy, bo lepiej jest umrzeć niżli żebrać. +Sirach Syr 26 40 30 30 Człowiek, który na cudzy stół patrza, nie jest żywot jego w obmyślaniu żywności, bo karmi duszę swoję pokarmy cudzemi, +Sirach Syr 26 40 31 31 ale mąż uczony i ćwiczony strzec się będzie. +Sirach Syr 26 40 32 32 W uściech nieopatrznego osłodnieje żebranina, ale w brzuchu jego ogień gorać będzie. Sirach Syr 26 41 1 śmierci, jakoż jest gorzka pamięć o tobie człowiekowi pokój mającemu w dobrach swoich! — -Sirach Syr 26 41 2 człowiekowi spokojnemu, którego drogi we wszytkim szczęśliwe są i który jeszcze może jeść. -Sirach Syr 26 41 3 O śmierci, dobry jest sąd twój człowiekowi niedostatecznemu i któremu na siłach schodzi! — -Sirach Syr 26 41 4 w ledech zeszłemu i który o wszytko się frasuje, i nie mającemu nadzieje, który deipliwość traci. -Sirach Syr 26 41 5 Nie lękaj się sądu śmierci! Pamiętaj, co przed tobą było i co po tobie będzie: ten sąd od Pana wszelkiemu dału. -Sirach Syr 26 41 6 A cóż ci przybędzie nad to, co się podobało Nawyższemu, choć dziesięć, choda sto, choda tysiąc lat? -Sirach Syr 26 41 7 Bo w piekle nie masz skargi na żywot -Sirach Syr 26 41 8 Synami obrzydliwości stawają się synowie grzeszników i którzy mieszkają podle domów niepobożników. -Sirach Syr 26 41 9 Dziedzictwo synów ludzi grzesznych zginie, a z nasieniem ich ustawiczność pohańbienia. -Sirach Syr 26 41 10 Na niepobożnego ojca skarżą się synowie, bo dla niego są w pohańbieniu. -Sirach Syr 26 41 11 Biada wam, ludzie niezbożni, którzyście opuścili Zakon Pana Nawyższego! -Sirach Syr 26 41 12 Bo jeśli się narodzicie, w przeklęctwie się narodzicie, a jeśli umrzecie, w przeklęctwie będzie dział wasz. -Sirach Syr 26 41 13 Wszytko, co jest z ziemie, w ziemię się obróci, tak złośnicy z przeklęctwa na zginienie. -Sirach Syr 26 41 14 Żal człowieczy nad ciałemich, a imię niezbożnych będzie zgładzone. -Sirach Syr 26 41 15 Staraj się o dobrą sławę: bo ta dłużej trwać będzie tobie niż tysiąc skarbów drogich i wielkich. -Sirach Syr 26 41 16 Dobrego żywota poczet dni, a dobra sława trwać będzie na wieki. -Sirach Syr 26 41 17 Zachowajcie, synowie, karność w pokoju, mądrość bowiem zakryta a skarb niewidziany, cóż za pożytek obojga? -Sirach Syr 26 41 18 Lepszy jest człowiek, który tai głupstwo swoje, niżli człowiek, który kryje mądrość swoję. -Sirach Syr 26 41 19 A przetoż wstydajde się w tym, co pochodzi z ust moich. -Sirach Syr 26 41 20 Bo nie jest rzecz dobra we wszytkim się sromać i nie wszytkim się wszytko podoba, co się wiernie dzieje. -Sirach Syr 26 41 21 Sromajde się nieczystoty dla ojca i matki a kłamstwa przed przełożonym i mężnym; -Sirach Syr 26 41 22 występku przed książędem i sędziem, przezprawia przed zgromadzeniem i pospólstwem; -Sirach Syr 26 41 23 niesprawiedliwości przed towarzyszem i przyjacielem, -Sirach Syr 26 41 24 złodziejstwa dla miejsca, na którym mieszkasz, dla prawdy Bożej i Testamentu; wspierania się łokdem na chlebie i zelżywości wydawanie i odbieranie. -Sirach Syr 26 41 25 Milczenia przed pozdrawiającymi, patrzania na niewiastę nierządną i odwrócenia twarzy od powinnego. -Sirach Syr 26 41 26 Nie odwracaj twarzy od bliźniego twego i od odejmowania części, a niewracania. -Sirach Syr 26 41 27 Nie patrz na cudzą żonę i nie gabaj służebnice jego ani stój u łoża jej. -Sirach Syr 26 41 28 Przed przyjadoły słów urągania, a gdy dasz, nie wymiataj na oczy. +Sirach Syr 26 41 2 2 człowiekowi spokojnemu, którego drogi we wszytkim szczęśliwe są i który jeszcze może jeść. +Sirach Syr 26 41 3 3 O śmierci, dobry jest sąd twój człowiekowi niedostatecznemu i któremu na siłach schodzi! — +Sirach Syr 26 41 4 4 w ledech zeszłemu i który o wszytko się frasuje, i nie mającemu nadzieje, który deipliwość traci. +Sirach Syr 26 41 5 5 Nie lękaj się sądu śmierci! Pamiętaj, co przed tobą było i co po tobie będzie: ten sąd od Pana wszelkiemu dału. +Sirach Syr 26 41 6 6 A cóż ci przybędzie nad to, co się podobało Nawyższemu, choć dziesięć, choda sto, choda tysiąc lat? +Sirach Syr 26 41 7 7 Bo w piekle nie masz skargi na żywot +Sirach Syr 26 41 8 8 Synami obrzydliwości stawają się synowie grzeszników i którzy mieszkają podle domów niepobożników. +Sirach Syr 26 41 9 9 Dziedzictwo synów ludzi grzesznych zginie, a z nasieniem ich ustawiczność pohańbienia. +Sirach Syr 26 41 10 10 Na niepobożnego ojca skarżą się synowie, bo dla niego są w pohańbieniu. +Sirach Syr 26 41 11 11 Biada wam, ludzie niezbożni, którzyście opuścili Zakon Pana Nawyższego! +Sirach Syr 26 41 12 12 Bo jeśli się narodzicie, w przeklęctwie się narodzicie, a jeśli umrzecie, w przeklęctwie będzie dział wasz. +Sirach Syr 26 41 13 13 Wszytko, co jest z ziemie, w ziemię się obróci, tak złośnicy z przeklęctwa na zginienie. +Sirach Syr 26 41 14 14 Żal człowieczy nad ciałemich, a imię niezbożnych będzie zgładzone. +Sirach Syr 26 41 15 15- Staraj się o dobrą sławę: bo ta dłużej trwać będzie tobie niż tysiąc skarbów drogich i wielkich. +Sirach Syr 26 41 16 16 Dobrego żywota poczet dni, a dobra sława trwać będzie na wieki. +Sirach Syr 26 41 17 17 Zachowajcie, synowie, karność w pokoju, mądrość bowiem zakryta a skarb niewidziany, cóż za pożytek obojga? +Sirach Syr 26 41 18 18 Lepszy jest człowiek, który tai głupstwo swoje, niżli człowiek, który kryje mądrość swoję. +Sirach Syr 26 41 19 19 A przetoż wstydajde się w tym, co pochodzi z ust moich. +Sirach Syr 26 41 20 20 Bo nie jest rzecz dobra we wszytkim się sromać i nie wszytkim się wszytko podoba, co się wiernie dzieje. +Sirach Syr 26 41 21 21 Sromajde się nieczystoty dla ojca i matki a kłamstwa przed przełożonym i mężnym; +Sirach Syr 26 41 22 22 występku przed książędem i sędziem, przezprawia przed zgromadzeniem i pospólstwem; +Sirach Syr 26 41 23 23 niesprawiedliwości przed towarzyszem i przyjacielem, +Sirach Syr 26 41 24 24 złodziejstwa dla miejsca, na którym mieszkasz, dla prawdy Bożej i Testamentu; wspierania się łokdem na chlebie i zelżywości wydawanie i odbieranie. +Sirach Syr 26 41 25 25 Milczenia przed pozdrawiającymi, patrzania na niewiastę nierządną i odwrócenia twarzy od powinnego. +Sirach Syr 26 41 26 26 Nie odwracaj twarzy od bliźniego twego i od odejmowania części, a niewracania. +Sirach Syr 26 41 27 27 Nie patrz na cudzą żonę i nie gabaj służebnice jego ani stój u łoża jej. +Sirach Syr 26 41 28 28 Przed przyjadoły słów urągania, a gdy dasz, nie wymiataj na oczy. Sirach Syr 26 42 1 Nie powtarzaj mowy, którąś słyszał w objawieniu mowy tajemnej, a prawdziwie będziesz bez zawstydzenia i znajdziesz łaskę przed oczyma wszech ludzi: tego wszytkiego nie wstydaj się ani miej względu na osobę, abyś miał zgrzeszyć: -Sirach Syr 26 42 2 Z Zakonu Nawyższego i Testamentu, i sądu, żebyś miał usprawiedliwić niezbożnego; -Sirach Syr 26 42 3 nie wstydaj się słowa towarzyszów i podróżnych ludzi, działu dziedzictwa między powinowatymi; -Sirach Syr 26 42 4 pomierzania wagi i gwichtów, nabycia wiela i trochy; -Sirach Syr 26 42 5 popsowania przedawania i kupców, częstego karania synów i czeladnikowi złemu bok skrwawić. -Sirach Syr 26 42 6 Na złą niewiastę dobra jest pieczęć. -Sirach Syr 26 42 7 Gdzie jest wiele rąk, zamykaj, i cokolwiek wydasz, policz i zważ, a co wydasz i weźmiesz, wszystko napisz. -Sirach Syr 26 42 8 Karania człeka niemądrego i głupiego, i starców, których młodzi sądzą: i będziesz we wszytkim wyćwiczony, i przyjemny przed oczyma wszytkich żywiących. -Sirach Syr 26 42 9 Córka jest tajemna czujność ojcowska, a staranie o niej spać mu nie dopuszcza: by snadż lat w młodości swej nie przeszła, a z mężem mieszkając obrzydłą się nie zstała; -Sirach Syr 26 42 10 by kiedy w panieństwie swym zmazana nie była a w domu ojcowskim brzemienną nie została; by snadź z mężem mieszkając nie wystąpiła abo więc niepłodną nie została. -Sirach Syr 26 42 11 Nad córką niesromiężliwą postanów pilną straż, aby kiedy nie uczyniła, żebyś przyszedł w pośmiewisko nieprzyjaciołom dla obmówiska w mieście i zarzucania pospólstwa i aby cię nie zawstydziła w gromadzie ludu. -Sirach Syr 26 42 12 Nie zapatrząj się na piękność żadnego człowieka a nie zasiadaj między niewiastami. -Sirach Syr 26 42 13 Bo z szat mól pochodzi, a z niewiasty złość mężowa. -Sirach Syr 26 42 14 Lepsza bowiem jest złość męska niż niewiasta dobrze czyniąca i niewiasta zawstydzająca na zelżywości. -Sirach Syr 26 42 15 Będę tedy przypominał sprawy Pańskie, a com widział, opowiem: przez mowy Pańskie dzieła jego. -Sirach Syr 26 42 16 Słońce oświecające na wszytko patrzy, a chwały Pańskiej pełne jest dzieło jego. -Sirach Syr 26 42 17 Izali Pan nie kazał świętym swoim opowiadać wszytkie cuda jego, które wszechmocny Pan ugruntował, aby były umocnione w chwale jego? -Sirach Syr 26 42 18 Głębokości i serca człowieczego doszedł i chytre rady ich wyrozumiał. -Sirach Syr 26 42 19 Abowiem Pan umie wszytkę umiejętność i wejżrzał na znak wieku, oznajmując rzeczy, które przeszły i które przyść mają, szlaki tajemnic odkrywając. -Sirach Syr 26 42 20 Nie jest mu tajna żadna myśl i żadna powieść nie jest przed nim skryta. -Sirach Syr 26 42 21 Wielmożne sprawy mądrości swej przyozdobił ten, który jest przed wieki i aż na wieki, -Sirach Syr 26 42 22 ani mu się nic nie przyczyniło, ani mu ubywa, ani potrzebuje rady żadnego. -Sirach Syr 26 42 23 Jako są pożądane wszytkie sprawy jego i jako iskierką są te, które się widzieć godzi. -Sirach Syr 26 42 24 Wszytkie te rzeczy żywią i trwają na wieki, i wszytkie są mu posłuszne w każdej potrzebie. -Sirach Syr 26 42 25 Wszytko dwoiste, jedno przedw jednemu, a nie uczynił nic niedostatecznego. -Sirach Syr 26 42 26 Każdej rzeczy dobroć utwierdził, a któż się nasyci przypatrując się chwale jego? +Sirach Syr 26 42 2 2 Z Zakonu Nawyższego i Testamentu, i sądu, żebyś miał usprawiedliwić niezbożnego; +Sirach Syr 26 42 3 3 nie wstydaj się słowa towarzyszów i podróżnych ludzi, działu dziedzictwa między powinowatymi; +Sirach Syr 26 42 4 4 pomierzania wagi i gwichtów, nabycia wiela i trochy; +Sirach Syr 26 42 5 5 popsowania przedawania i kupców, częstego karania synów i czeladnikowi złemu bok skrwawić. +Sirach Syr 26 42 6 6 Na złą niewiastę dobra jest pieczęć. +Sirach Syr 26 42 7 7 Gdzie jest wiele rąk, zamykaj, i cokolwiek wydasz, policz i zważ, a co wydasz i weźmiesz, wszystko napisz. +Sirach Syr 26 42 8 8 Karania człeka niemądrego i głupiego, i starców, których młodzi sądzą: i będziesz we wszytkim wyćwiczony, i przyjemny przed oczyma wszytkich żywiących. +Sirach Syr 26 42 9 9 Córka jest tajemna czujność ojcowska, a staranie o niej spać mu nie dopuszcza: by snadż lat w młodości swej nie przeszła, a z mężem mieszkając obrzydłą się nie zstała; +Sirach Syr 26 42 10 10 by kiedy w panieństwie swym zmazana nie była a w domu ojcowskim brzemienną nie została; by snadź z mężem mieszkając nie wystąpiła abo więc niepłodną nie została. +Sirach Syr 26 42 11 11 Nad córką niesromiężliwą postanów pilną straż, aby kiedy nie uczyniła, żebyś przyszedł w pośmiewisko nieprzyjaciołom dla obmówiska w mieście i zarzucania pospólstwa i aby cię nie zawstydziła w gromadzie ludu. +Sirach Syr 26 42 12 12 Nie zapatrząj się na piękność żadnego człowieka a nie zasiadaj między niewiastami. +Sirach Syr 26 42 13 13 Bo z szat mól pochodzi, a z niewiasty złość mężowa. +Sirach Syr 26 42 14 14 Lepsza bowiem jest złość męska niż niewiasta dobrze czyniąca i niewiasta zawstydzająca na zelżywości. +Sirach Syr 26 42 15 15 Będę tedy przypominał sprawy Pańskie, a com widział, opowiem: przez mowy Pańskie dzieła jego. +Sirach Syr 26 42 16 16 Słońce oświecające na wszytko patrzy, a chwały Pańskiej pełne jest dzieło jego. +Sirach Syr 26 42 17 17 Izali Pan nie kazał świętym swoim opowiadać wszytkie cuda jego, które wszechmocny Pan ugruntował, aby były umocnione w chwale jego? +Sirach Syr 26 42 18 18 Głębokości i serca człowieczego doszedł i chytre rady ich wyrozumiał. +Sirach Syr 26 42 19 19 Abowiem Pan umie wszytkę umiejętność i wejżrzał na znak wieku, oznajmując rzeczy, które przeszły i które przyść mają, szlaki tajemnic odkrywając. +Sirach Syr 26 42 20 20 Nie jest mu tajna żadna myśl i żadna powieść nie jest przed nim skryta. +Sirach Syr 26 42 21 21 Wielmożne sprawy mądrości swej przyozdobił ten, który jest przed wieki i aż na wieki, +Sirach Syr 26 42 22 22 ani mu się nic nie przyczyniło, ani mu ubywa, ani potrzebuje rady żadnego. +Sirach Syr 26 42 23 23 Jako są pożądane wszytkie sprawy jego i jako iskierką są te, które się widzieć godzi. +Sirach Syr 26 42 24 24 Wszytkie te rzeczy żywią i trwają na wieki, i wszytkie są mu posłuszne w każdej potrzebie. +Sirach Syr 26 42 25 25 Wszytko dwoiste, jedno przedw jednemu, a nie uczynił nic niedostatecznego. +Sirach Syr 26 42 26 26 Każdej rzeczy dobroć utwierdził, a któż się nasyci przypatrując się chwale jego? Sirach Syr 26 43 1 Utwierdzenie wysokości piękność jego jest a śliczność nieba w widzeniu chwały. -Sirach Syr 26 43 2 Słońce, gdy je widać, opowiada, gdy wschodzi, dziwne naczynie, dzieło Nawyższego. -Sirach Syr 26 43 3 W południe pali ziemię, a przed gorącością jego kto się ostoi? Pieca strzegący w dziełach rozpalonych: -Sirach Syr 26 43 4 we trójnasób słońce rozpala góry wypuszczając promienie ogniste, a błyszcząc promieńmi swemi zaślepia oczy. -Sirach Syr 26 43 5 Wielki Pan, który je stworzył, i na słowa jego pośpieszył się w drodze. -Sirach Syr 26 43 6 I księżyc we wszytkim czasu swego, okazanie ćzasów i znak wieków. -Sirach Syr 26 43 7 Od księżyca znak dnia świętego,' światło, którego ubywa od pełniej. -Sirach Syr 26 43 8 Miesiąc wedle imienia jego jest i rostący dziwnie do pełniej. -Sirach Syr 26 43 9 Naczynie wojska na wysokości, na utwierdzeniu niebieskim świed się ozdobnie. -Sirach Syr 26 43 10 Piękność nieba, jasność gwiazd, świat oświecający Pan na wysokości. -Sirach Syr 26 43 11 Na słowa Świętego stoją wedle rozsądku a nie ustaną na straży swojej. -Sirach Syr 26 43 12 Patrz na tęczę, a błogosław tego, który ją stworzył: barzo jest piękna w jasności swojej. -Sirach Syr 26 43 13 Obtoczyła niebo okrążeniem światłości swojej, ręce Najwyższego wyciągnęły ją. -Sirach Syr 26 43 14 Rozkazaniem swym śnieg przyspieszył a pokwapia się wypuszczać błyskania sądu swego. -Sirach Syr 26 43 15 Przetoż skarby są otworzone i wyleciały obłoki jako ptacy. -Sirach Syr 26 43 16 Wielmożnością swą założył obłoki i połamały się kamienie gradowe. -Sirach Syr 26 43 17 Na jego wejźrzenie zatrząsną się góry, a wiatr południowy wiać będzie na wolą jego. -Sirach Syr 26 43 18 Głos gromu jego uderzy w ziemię, nawałność północna i zgromadzenie wiatru. -Sirach Syr 26 43 19 A jako ptastwo zlatające ku usiędzieniu — spuszcza śnieg, a jako szarańcza spadająca spadnienie jego. -Sirach Syr 26 43 20 Piękności białości jego oko się dziwować będzie, a serce zdumiewać się przed deszczem jego. -Sirach Syr 26 43 21 Mróz wysypie na ziemię jako sól, i gdy zmarznie, będzie jako wierzchołki ostu. -Sirach Syr 26 43 22 Zimny wiatr z północy wiał i ściął się lód z wody, nad wszytkim zgromadzeniem wód odpoczynie i jako pancerz wewlecze się na wody, -Sirach Syr 26 43 23 i pożrze góry i powarzy puszcze, i zieloność jako ogniem posuszy. -Sirach Syr 26 43 24 Lekarstwo na wszytko w pokwapieniu obłoku i rosa nadchodząca od ciepła nadchodzącego uniży go. -Sirach Syr 26 43 25 Na słowo jego ucichł wiatr, a pomyśleniem swym udszył głębokość i ugruntował Pan na niej wyspy. -Sirach Syr 26 43 26 Którzy jeżdżą po morzu, niech powiadają o niebezpieczeństwach jego, a słysząc uszami naszemi będziem się dziwować. -Sirach Syr 26 43 27 Tam znamienite sprawy i dziwne, rozmaite rodzaje źwierząt i wszelkiego bydła, i stworzenie wielorybów. -Sirach Syr 26 43 28 Przezeń utwierdzony jest koniec biegu i mową jego wszytkie rzeczy są złożone. -Sirach Syr 26 43 29 Wiele będziem mówić, a ustaniemy w słowiech, a summa mów: On jest we wszytkim. -Sirach Syr 26 43 30 Wysławiając dokądże przemożemy? Bo on wszechmogący nad wszytkami sprawami swemi. -Sirach Syr 26 43 31 Straszliwy Pan i barzo wielki, i dziwna moc jego. -Sirach Syr 26 43 32 Wysławiajcie Pana im nawięcęj możecie: bo jeszcze przewyższy i dziwna wielmożność jego. -Sirach Syr 26 43 33 Błogosławiąc Pana, wywyższajcie go, ile będziecie mogli: bo więtszy jest nade wszelką chwałę. -Sirach Syr 26 43 34 Wywyższając go napełniajcie się mocą, nie ustawajcie, bo nie ogarniecie. -Sirach Syr 26 43 35 Któż go ujźrzy i wypowie? A kto go wychwali, jako jest od początku? -Sirach Syr 26 43 36 Wiele rzeczy skrytych, więtszych niżli te, bośmy mało widzieli spraw jego. -Sirach Syr 26 43 37 A Pan stworzył wszytko, a pobożnie żyjącym dał mądrość. +Sirach Syr 26 43 2 2 Słońce, gdy je widać, opowiada, gdy wschodzi, dziwne naczynie, dzieło Nawyższego. +Sirach Syr 26 43 3 3 W południe pali ziemię, a przed gorącością jego kto się ostoi? Pieca strzegący w dziełach rozpalonych: +Sirach Syr 26 43 4 4 we trójnasób słońce rozpala góry wypuszczając promienie ogniste, a błyszcząc promieńmi swemi zaślepia oczy. +Sirach Syr 26 43 5 5 Wielki Pan, który je stworzył, i na słowa jego pośpieszył się w drodze. +Sirach Syr 26 43 6 6 I księżyc we wszytkim czasu swego, okazanie ćzasów i znak wieków. +Sirach Syr 26 43 7 7 Od księżyca znak dnia świętego,' światło, którego ubywa od pełniej. +Sirach Syr 26 43 8 8 Miesiąc wedle imienia jego jest i rostący dziwnie do pełniej. +Sirach Syr 26 43 9 9 Naczynie wojska na wysokości, na utwierdzeniu niebieskim świed się ozdobnie. +Sirach Syr 26 43 10 10 Piękność nieba, jasność gwiazd, świat oświecający Pan na wysokości. +Sirach Syr 26 43 11 11 Na słowa Świętego stoją wedle rozsądku a nie ustaną na straży swojej. +Sirach Syr 26 43 12 12 Patrz na tęczę, a błogosław tego, który ją stworzył: barzo jest piękna w jasności swojej. +Sirach Syr 26 43 13 13 Obtoczyła niebo okrążeniem światłości swojej, ręce Najwyższego wyciągnęły ją. +Sirach Syr 26 43 14 14 Rozkazaniem swym śnieg przyspieszył a pokwapia się wypuszczać błyskania sądu swego. +Sirach Syr 26 43 15 15 Przetoż skarby są otworzone i wyleciały obłoki jako ptacy. +Sirach Syr 26 43 16 16 Wielmożnością swą założył obłoki i połamały się kamienie gradowe. +Sirach Syr 26 43 17 17 Na jego wejźrzenie zatrząsną się góry, a wiatr południowy wiać będzie na wolą jego. +Sirach Syr 26 43 18 18 Głos gromu jego uderzy w ziemię, nawałność północna i zgromadzenie wiatru. +Sirach Syr 26 43 19 19 A jako ptastwo zlatające ku usiędzieniu — spuszcza śnieg, a jako szarańcza spadająca spadnienie jego. +Sirach Syr 26 43 20 20 Piękności białości jego oko się dziwować będzie, a serce zdumiewać się przed deszczem jego. +Sirach Syr 26 43 21 21 Mróz wysypie na ziemię jako sól, i gdy zmarznie, będzie jako wierzchołki ostu. +Sirach Syr 26 43 22 22 Zimny wiatr z północy wiał i ściął się lód z wody, nad wszytkim zgromadzeniem wód odpoczynie i jako pancerz wewlecze się na wody, +Sirach Syr 26 43 23 23 i pożrze góry i powarzy puszcze, i zieloność jako ogniem posuszy. +Sirach Syr 26 43 24 24 Lekarstwo na wszytko w pokwapieniu obłoku i rosa nadchodząca od ciepła nadchodzącego uniży go. +Sirach Syr 26 43 25 25 Na słowo jego ucichł wiatr, a pomyśleniem swym udszył głębokość i ugruntował Pan na niej wyspy. +Sirach Syr 26 43 26 26 Którzy jeżdżą po morzu, niech powiadają o niebezpieczeństwach jego, a słysząc uszami naszemi będziem się dziwować. +Sirach Syr 26 43 27 27 Tam znamienite sprawy i dziwne, rozmaite rodzaje źwierząt i wszelkiego bydła, i stworzenie wielorybów. +Sirach Syr 26 43 28 28 Przezeń utwierdzony jest koniec biegu i mową jego wszytkie rzeczy są złożone. +Sirach Syr 26 43 29 29 Wiele będziem mówić, a ustaniemy w słowiech, a summa mów: On jest we wszytkim. +Sirach Syr 26 43 30 30 Wysławiając dokądże przemożemy? Bo on wszechmogący nad wszytkami sprawami swemi. +Sirach Syr 26 43 31 31 Straszliwy Pan i barzo wielki, i dziwna moc jego. +Sirach Syr 26 43 32 32 Wysławiajcie Pana im nawięcęj możecie: bo jeszcze przewyższy i dziwna wielmożność jego. +Sirach Syr 26 43 33 33 Błogosławiąc Pana, wywyższajcie go, ile będziecie mogli: bo więtszy jest nade wszelką chwałę. +Sirach Syr 26 43 34 34 Wywyższając go napełniajcie się mocą, nie ustawajcie, bo nie ogarniecie. +Sirach Syr 26 43 35 35 Któż go ujźrzy i wypowie? A kto go wychwali, jako jest od początku? +Sirach Syr 26 43 36 36 Wiele rzeczy skrytych, więtszych niżli te, bośmy mało widzieli spraw jego. +Sirach Syr 26 43 37 37 A Pan stworzył wszytko, a pobożnie żyjącym dał mądrość. Sirach Syr 26 44 1 Wysławiajmy męże chwalebne i ojce nasze w rodzaju swoim. -Sirach Syr 26 44 2 Wielką chwałę uczynił Pan wielmożnością swą od wieku. -Sirach Syr 26 44 3 Panujące we władzach swych ludzie wielkiej mocy i mądrością swą obdarzeni, pokazujący w pismach prorockich zacność prorocką -Sirach Syr 26 44 4 i rozkazujący ludowi czasu swego i mocą roztropności ludziom naświętsze słowa. -Sirach Syr 26 44 5 Umiejętnością swą wynajdowali śpiewania muzyckie i wiersze Pisma wykładali; -Sirach Syr 26 44 6 ludzie bogaci w mocy, starający się o poczciwość, doma spokojnie mieszkający. -Sirach Syr 26 44 7 Ci wszyscy w rodzajach narodu swego sławę otrzymali a za dni swoich byli w pochwaleniu. -Sirach Syr 26 44 8 Którzy się z nich narodzili, zostawili imię, aby opowiadano chwały ich. -Sirach Syr 26 44 9 A są, których nie masz pamiątki; zginęli jako ci, których nie było; i narodzili się, jakoby się nie rodzili, i synowie ich z nimi. -Sirach Syr 26 44 10 Ale oni są ludzie miłosierdzia, których pobożności nie ustały. -Sirach Syr 26 44 11 Z nasieniem ich trwają dobra, -Sirach Syr 26 44 12 dziedzictwo święte wnukowie ich a w testamencie trwało nasienie ich. -Sirach Syr 26 44 13 I synowie ich dla nich trwają aż na wieki, nasienie ich i sława ich nie będzie opuszczona. -Sirach Syr 26 44 14 Ciała ich są w pokoju pogrzebione, a sława ich żywię na pokolenie i pokolenie. -Sirach Syr 26 44 15 Mądrość ich niech powiadają narodowie, a chwałę ich niech opowiada kościół. -Sirach Syr 26 44 16 Henoch podobał się Bogu i przeniesion jest do raju, aby dał pokutę narodom. -Sirach Syr 26 44 17 Noe nalezion jest doskonałym, sprawiedliwym, a czasu rozgniewania stał się pojednaniem. -Sirach Syr 26 44 18 A przetoż zostawion jest ostatek ziemi, kiedy przyszedł potop. -Sirach Syr 26 44 19 Przymierze wieczne stało się z nim, żeby nie mogło być zgładzone potopem wszelkie ciało. -Sirach Syr 26 44 20 Abraham wielki ociec mnóstwa narodów i nie jest mu nalezion podobien w sławie: który zachował Zakon Nawyższego, a był z nim w przymierzu. -Sirach Syr 26 44 21 Na ciele jego przymierze stanowił, nalezion był wiernym w pokuszeniu. -Sirach Syr 26 44 22 Przetoż pod przysięgą dał mu chwałę w narodzie jego, że miał się rozmnożyć jako kupa ziemie -Sirach Syr 26 44 23 a iż jako gwiazdy miał wywyższyć nasienie jego, a dać im dziedzictwo od morza do morza i od Rzeki aż do krajów ziemie. -Sirach Syr 26 44 24 Także i z Izaakiem uczynił dla Abrahama, ojca jego. -Sirach Syr 26 44 25 Błogosławieństwo wszytkich narodów dał mu Pan i przymierze potwierdził na głowie Jakubowej. -Sirach Syr 26 44 26 Poznał go w błogosławieństwach swoich i dał mu dziedzictwo, i rozdzielił jego część na dwojenaście pokolenia. -Sirach Syr 26 44 21 I zachował mu ludzie miłosierne, którzy naleźli łaskę w oczach wszelkiego dała +Sirach Syr 26 44 2 2 Wielką chwałę uczynił Pan wielmożnością swą od wieku. +Sirach Syr 26 44 3 3 Panujące we władzach swych ludzie wielkiej mocy i mądrością swą obdarzeni, pokazujący w pismach prorockich zacność prorocką +Sirach Syr 26 44 4 4 i rozkazujący ludowi czasu swego i mocą roztropności ludziom naświętsze słowa. +Sirach Syr 26 44 5 5 Umiejętnością swą wynajdowali śpiewania muzyckie i wiersze Pisma wykładali; +Sirach Syr 26 44 6 6 ludzie bogaci w mocy, starający się o poczciwość, doma spokojnie mieszkający. +Sirach Syr 26 44 7 7 Ci wszyscy w rodzajach narodu swego sławę otrzymali a za dni swoich byli w pochwaleniu. +Sirach Syr 26 44 8 8 Którzy się z nich narodzili, zostawili imię, aby opowiadano chwały ich. +Sirach Syr 26 44 9 9 A są, których nie masz pamiątki; zginęli jako ci, których nie było; i narodzili się, jakoby się nie rodzili, i synowie ich z nimi. +Sirach Syr 26 44 10 10 Ale oni są ludzie miłosierdzia, których pobożności nie ustały. +Sirach Syr 26 44 11 11 Z nasieniem ich trwają dobra, +Sirach Syr 26 44 12 12 dziedzictwo święte wnukowie ich a w testamencie trwało nasienie ich. +Sirach Syr 26 44 13 13 I synowie ich dla nich trwają aż na wieki, nasienie ich i sława ich nie będzie opuszczona. +Sirach Syr 26 44 14 14 Ciała ich są w pokoju pogrzebione, a sława ich żywię na pokolenie i pokolenie. +Sirach Syr 26 44 15 15 Mądrość ich niech powiadają narodowie, a chwałę ich niech opowiada kościół. +Sirach Syr 26 44 16 16 Henoch podobał się Bogu i przeniesion jest do raju, aby dał pokutę narodom. +Sirach Syr 26 44 17 17 Noe nalezion jest doskonałym, sprawiedliwym, a czasu rozgniewania stał się pojednaniem. +Sirach Syr 26 44 18 18 A przetoż zostawion jest ostatek ziemi, kiedy przyszedł potop. +Sirach Syr 26 44 19 19 Przymierze wieczne stało się z nim, żeby nie mogło być zgładzone potopem wszelkie ciało. +Sirach Syr 26 44 20 20 Abraham wielki ociec mnóstwa narodów i nie jest mu nalezion podobien w sławie: który zachował Zakon Nawyższego, a był z nim w przymierzu. +Sirach Syr 26 44 21 21 Na ciele jego przymierze stanowił, nalezion był wiernym w pokuszeniu. +Sirach Syr 26 44 22 22 Przetoż pod przysięgą dał mu chwałę w narodzie jego, że miał się rozmnożyć jako kupa ziemie +Sirach Syr 26 44 23 23 a iż jako gwiazdy miał wywyższyć nasienie jego, a dać im dziedzictwo od morza do morza i od Rzeki aż do krajów ziemie. +Sirach Syr 26 44 24 24 Także i z Izaakiem uczynił dla Abrahama, ojca jego. +Sirach Syr 26 44 25 25 Błogosławieństwo wszytkich narodów dał mu Pan i przymierze potwierdził na głowie Jakubowej. +Sirach Syr 26 44 26 26 Poznał go w błogosławieństwach swoich i dał mu dziedzictwo, i rozdzielił jego część na dwojenaście pokolenia. +Sirach Syr 26 44 27 21 I zachował mu ludzie miłosierne, którzy naleźli łaskę w oczach wszelkiego dała Sirach Syr 26 45 1 Miły Bogu i ludziom Mojżesz, którego pamiątka jest w błogosławieństwie. -Sirach Syr 26 45 2 Podobnym go uczynił świętym w chwale i uczynił go wielkim przez strach nieprzyjaciół, i na jego słowa dziwy uśmierzył. -Sirach Syr 26 45 3 Uczynił go zacnym przed oczyma królów i dał mu rozkazanie przed ludem swoim, i ukazał mu chwałę swoję. -Sirach Syr 26 45 4 Uczynił go świętym w wierze i w cichości jego, i wybrał go ze wszelkiego ciała. -Sirach Syr 26 45 5 Abowiem słuchał go i głosu jego, i wwiódł go w obłok, -Sirach Syr 26 45 6 i podał mu oblicznie przykazania i Zakon żywota i umiejętności, aby nauczył Jakuba Przymierza jego a Izraela Prawa jego. -Sirach Syr 26 45 7 Wywyższył Aarona, brata jego, i jemu podobnego z pokolenia Lewi. -Sirach Syr 26 45 8 Uczynił z nim Przymierze Wieczne i poruczył mu urząd kapłański między ludem, i ubłogosławił go w chwale. -Sirach Syr 26 45 9 I opasał go pasem chwały, i przyoblókł go szatą chwały, i ukoronował go w naczyniach mocy. -Sirach Syr 26 45 10 Szatę długą i ubranie, i naramiennik nań włożył, i obtoczył go wkoło dzwonkami złotemi, gęstemi, -Sirach Syr 26 45 11 aby dawały dźwięk w chodzeniu jego, aby brząkanie ich słychane było w kościele na pamiątkę synom narodu jego. -Sirach Syr 26 45 12 Świętą szatę zlotem i hiacyntem, i szarłatem robotę haftowaną, męża mądrego, sądem i prawdą ozdobionego; -Sirach Syr 26 45 13 kręconego karmazynu robotę rzemieślniczą, kamieńmi drogimi, rzezanemi w oprawie złotej i robotą sznicarską rytemi, na pamiątkę według liczby pokolenia Izraelskiego. -Sirach Syr 26 45 14 Korona złota na czapce jego wyryta znamieniem świątości i chwałą poczciwości: dzieło siły i pożądania oczu ochędożne. -Sirach Syr 26 45 15 Tak piękne przed nim nie były takie rzeczy aż do początku. -Sirach Syr 26 45 16 Żaden obcy nie obłóczył się w nie, ale tylko sami synowie jego i wnukowie jego, przez wszytek czas. -Sirach Syr 26 45 17 Ofiary jego były palone ogniem na każdy dzień. -Sirach Syr 26 45 18 Napełnił Mojżesz ręce jego i pomazał go olejkiem świętym. -Sirach Syr 26 45 19 Stało mu się na Przymierze Wieczne i nasieniu jego jako dni wieczne, aby sprawowali urząd kapłański i mieli urząd chwalenia, i błogosławili ludowi w imię jego. -Sirach Syr 26 45 20 Tego obrał ze wszech żyjących, aby ofiarował ofiary Bogu, kadzenie i dobrą wonność na pamiątkę ku ubłaganiu za lud swój. -Sirach Syr 26 45 21 I dał mu moc w przykazaniu swoim w stanowieniu sądów, aby nauczał świadectw Jakuba i dawał światłość w Zakonie jego Izraelowi. +Sirach Syr 26 45 2 2 Podobnym go uczynił świętym w chwale i uczynił go wielkim przez strach nieprzyjaciół, i na jego słowa dziwy uśmierzył. +Sirach Syr 26 45 3 3 Uczynił go zacnym przed oczyma królów i dał mu rozkazanie przed ludem swoim, i ukazał mu chwałę swoję. +Sirach Syr 26 45 4 4 Uczynił go świętym w wierze i w cichości jego, i wybrał go ze wszelkiego ciała. +Sirach Syr 26 45 5 5 Abowiem słuchał go i głosu jego, i wwiódł go w obłok, +Sirach Syr 26 45 6 6 i podał mu oblicznie przykazania i Zakon żywota i umiejętności, aby nauczył Jakuba Przymierza jego a Izraela Prawa jego. +Sirach Syr 26 45 7 7 Wywyższył Aarona, brata jego, i jemu podobnego z pokolenia Lewi. +Sirach Syr 26 45 8 8 Uczynił z nim Przymierze Wieczne i poruczył mu urząd kapłański między ludem, i ubłogosławił go w chwale. +Sirach Syr 26 45 9 9 I opasał go pasem chwały, i przyoblókł go szatą chwały, i ukoronował go w naczyniach mocy. +Sirach Syr 26 45 10 10 Szatę długą i ubranie, i naramiennik nań włożył, i obtoczył go wkoło dzwonkami złotemi, gęstemi, +Sirach Syr 26 45 11 11 aby dawały dźwięk w chodzeniu jego, aby brząkanie ich słychane było w kościele na pamiątkę synom narodu jego. +Sirach Syr 26 45 12 12 Świętą szatę zlotem i hiacyntem, i szarłatem robotę haftowaną, męża mądrego, sądem i prawdą ozdobionego; +Sirach Syr 26 45 13 13 kręconego karmazynu robotę rzemieślniczą, kamieńmi drogimi, rzezanemi w oprawie złotej i robotą sznicarską rytemi, na pamiątkę według liczby pokolenia Izraelskiego. +Sirach Syr 26 45 14 14 Korona złota na czapce jego wyryta znamieniem świątości i chwałą poczciwości: dzieło siły i pożądania oczu ochędożne. +Sirach Syr 26 45 15 15 Tak piękne przed nim nie były takie rzeczy aż do początku. +Sirach Syr 26 45 16 16 Żaden obcy nie obłóczył się w nie, ale tylko sami synowie jego i wnukowie jego, przez wszytek czas. +Sirach Syr 26 45 17 17 Ofiary jego były palone ogniem na każdy dzień. +Sirach Syr 26 45 18 18 Napełnił Mojżesz ręce jego i pomazał go olejkiem świętym. +Sirach Syr 26 45 19 19 Stało mu się na Przymierze Wieczne i nasieniu jego jako dni wieczne, aby sprawowali urząd kapłański i mieli urząd chwalenia, i błogosławili ludowi w imię jego. +Sirach Syr 26 45 20 20 Tego obrał ze wszech żyjących, aby ofiarował ofiary Bogu, kadzenie i dobrą wonność na pamiątkę ku ubłaganiu za lud swój. +Sirach Syr 26 45 21 21 I dał mu moc w przykazaniu swoim w stanowieniu sądów, aby nauczał świadectw Jakuba i dawał światłość w Zakonie jego Izraelowi. Sirach Syr 26 45 22 Iż przeciwko niemu powstali obcy a przez zazdrość ogarnęli go ludzie na puszczy, którzy stali przy Datan i Abiron i zbuntowanie Korego z gniewem. -Sirach Syr 26 45 23 Ujźrzał Pan Bóg, a nie podobało mu się i w popędliwości gniewu są potraceni. -Sirach Syr 26 45 24 Uczynił im dziwy i potracił je płomieniem ognistym. -Sirach Syr 26 45 25 A Aaronowi przydał chwały i dał mu dziedzictwo, pierwiastki zboża z ziemie oddzielił mu. -Sirach Syr 26 45 26 Przygotował im naprzód chleba na nasycenie, bo i ofiar Pańskich pożywać będą, które mu dał i nasieniu jego. -Sirach Syr 26 45 27 Ale na ziemi ludzi nie będzie dziedziczył i działu nie ma w narodzie: abowiem on jest działem jego i dziedzictwem. +Sirach Syr 26 45 23 23 Ujźrzał Pan Bóg, a nie podobało mu się i w popędliwości gniewu są potraceni. +Sirach Syr 26 45 24 24 Uczynił im dziwy i potracił je płomieniem ognistym. +Sirach Syr 26 45 25 25 A Aaronowi przydał chwały i dał mu dziedzictwo, pierwiastki zboża z ziemie oddzielił mu. +Sirach Syr 26 45 26 26 Przygotował im naprzód chleba na nasycenie, bo i ofiar Pańskich pożywać będą, które mu dał i nasieniu jego. +Sirach Syr 26 45 27 27 Ale na ziemi ludzi nie będzie dziedziczył i działu nie ma w narodzie: abowiem on jest działem jego i dziedzictwem. Sirach Syr 26 45 28 Finees, syn Eleazarów, jest trzeci w chwale naszladujący go w bojażni Pańskiej, -Sirach Syr 26 45 29 aby się zastawił w sromocie ludu. Dla dobroci i ochoty dusze swojej, podobał się Bogu za Izraelem. -Sirach Syr 26 45 30 Przetoż stanowił z nim przymierze pokoju, aby był przełożonym nad świętymi i nad ludem jego, aby przy nim i nasieniu jego została godność kapłańska na wieki. -Sirach Syr 26 45 31 I przymierze z Dawidem królem, synem Jesse, z pokolenia Juda, dziedzictwo jemu i potomstwu jego: aby dawał mądrość w serce nasze a żeby lud jego był sprawiedliwie sądzon, aby dobra ich nie były wygładzone a chwałę ich na lud ich wieczną uczynił. +Sirach Syr 26 45 29 29 aby się zastawił w sromocie ludu. Dla dobroci i ochoty dusze swojej, podobał się Bogu za Izraelem. +Sirach Syr 26 45 30 30 Przetoż stanowił z nim przymierze pokoju, aby był przełożonym nad świętymi i nad ludem jego, aby przy nim i nasieniu jego została godność kapłańska na wieki. +Sirach Syr 26 45 31 31 I przymierze z Dawidem królem, synem Jesse, z pokolenia Juda, dziedzictwo jemu i potomstwu jego: aby dawał mądrość w serce nasze a żeby lud jego był sprawiedliwie sądzon, aby dobra ich nie były wygładzone a chwałę ich na lud ich wieczną uczynił. Sirach Syr 26 46 1 Mężny na wojnie Jezus Nawe, który nastąpił po Mojżeszu na proroctwo, który był wielki według imienia swego, -Sirach Syr 26 46 2 nawiętszy ku wybawieniu wybranych Bożych, wojując nieprzyjacioły powstające, aby osięgnął dziedzictwo Izraela. -Sirach Syr 26 46 3 Jakiej dostał chwały podnosząc ręce swoje i rzucając przeciw miastam miecze? -Sirach Syr 26 46 4 Któż przed nim tak się sprzeciwił? Bo nieprzyjacioły sam Pan podał. -Sirach Syr 26 46 5 Izali na rozgniewanie jego nie zahamowane jest słońce, a dzień jeden zstał się jako dwa? -Sirach Syr 26 46 6 Wzywał Nawyższego, gdy go zewsząd nieprzyjaciele uciskali, a wielki i święty Bóg wysłuchał go przez kamienie gradowe mocy barzo gwałtownej. -Sirach Syr 26 46 7 Uderzył na lud nieprzyjacielski a na zstępowaniu pobił przeciwniki, -Sirach Syr 26 46 8 aby narodowie poznali moc jego — iż niełacno jest walczyć przeciwko Bogu. +Sirach Syr 26 46 2 2 nawiętszy ku wybawieniu wybranych Bożych, wojując nieprzyjacioły powstające, aby osięgnął dziedzictwo Izraela. +Sirach Syr 26 46 3 3 Jakiej dostał chwały podnosząc ręce swoje i rzucając przeciw miastam miecze? +Sirach Syr 26 46 4 4 Któż przed nim tak się sprzeciwił? Bo nieprzyjacioły sam Pan podał. +Sirach Syr 26 46 5 5 Izali na rozgniewanie jego nie zahamowane jest słońce, a dzień jeden zstał się jako dwa? +Sirach Syr 26 46 6 6 Wzywał Nawyższego, gdy go zewsząd nieprzyjaciele uciskali, a wielki i święty Bóg wysłuchał go przez kamienie gradowe mocy barzo gwałtownej. +Sirach Syr 26 46 7 7 Uderzył na lud nieprzyjacielski a na zstępowaniu pobił przeciwniki, +Sirach Syr 26 46 8 8 aby narodowie poznali moc jego — iż niełacno jest walczyć przeciwko Bogu. Sirach Syr 26 46 9 I szedł z tyłu mocarza -Sirach Syr 26 46 9 a za dni Mojżeszowych miłosierdzie uczynił, on i Kaleb, syn Jefone, stojąc przeciw nieprzyjacielowi — i nie dopuszczając grzeszyć ludowi, i przełamując szemranie złośliwe. -Sirach Syr 26 46 10 A ci dwa z sześdkroć sta tysięcy pieszych wybawieni są od niebezpieczeństwa, aby byli wprowadzeni do dziedzictwa, do ziemie, która opływa mlekiem i miodem. -Sirach Syr 26 46 11 I dał Pan samemu Kalebowi moc i aż do starości trwała w nim siła, aby wstąpił na wysokie miejsce ziemie, a potomstwo jego otrzymało dziedzictwo, -Sirach Syr 26 46 12 aby widzieli wszyscy synowie Izraelscy, iż dobrze być posłusznym Bogu świętemu. -Sirach Syr 26 46 13 Sędziowie, każdy swym imieniem, których serce nie było skażone, którzy się nie odwrócili od Pana, -Sirach Syr 26 46 14 aby pamiątka ich była w błogosławieństwie, a kości ich kwitnęły z miejsca swego, -Sirach Syr 26 46 15 a imię ich aby trwało na wieki, zostając na syniech ich — świętych mężów chwała -Sirach Syr 26 46 16 Umiłowany od Pana Boga swego Samuel, prorok Pański, odnowił państwo, a nad ludem jego książęta pomazował. -Sirach Syr 26 46 17 W Zakonie Pańskim sądził zgromadzenie i wejźrzał Bóg na Jakuba, i z wierności swojej był doświadczony prorokiem -Sirach Syr 26 46 18 I doznan jest w słowiech swoich wiernym, iż widział Boga światłości. -Sirach Syr 26 46 19 I wzywał Pana wszechmocnego, gdy go zewsząd uciskali nieprzyjaciele jego, przez ofiarę baranka niepokalanego. -Sirach Syr 26 46 20 I zagrzmiał z nieba Pan, i dał głos swój dyszeć z wielkim gromem, -Sirach Syr 26 46 21 i poraził książęta Tyryjczyków, i wszytkie hetmany Fllistymów. -Sirach Syr 26 46 22 A przed czasem skończenia żywota swego i wieko oświadczał się przed Bogiem i pomazańcem, iż pieniędzy i aż do obuwia od żadnego ciała nie wziął, i nie winował go człowiek. -Sirach Syr 26 46 23 A potym zasnął i oznajmił królowi, i ukazał mu koniec żywota jego, i podniósł głos swój z ziemie prorokując, że złości ludzkie miały być wygładzone. +Sirach Syr 26 46 9 9 a za dni Mojżeszowych miłosierdzie uczynił, on i Kaleb, syn Jefone, stojąc przeciw nieprzyjacielowi — i nie dopuszczając grzeszyć ludowi, i przełamując szemranie złośliwe. +Sirach Syr 26 46 10 10 A ci dwa z sześdkroć sta tysięcy pieszych wybawieni są od niebezpieczeństwa, aby byli wprowadzeni do dziedzictwa, do ziemie, która opływa mlekiem i miodem. +Sirach Syr 26 46 11 11 I dał Pan samemu Kalebowi moc i aż do starości trwała w nim siła, aby wstąpił na wysokie miejsce ziemie, a potomstwo jego otrzymało dziedzictwo, +Sirach Syr 26 46 12 12 aby widzieli wszyscy synowie Izraelscy, iż dobrze być posłusznym Bogu świętemu. +Sirach Syr 26 46 13 13 Sędziowie, każdy swym imieniem, których serce nie było skażone, którzy się nie odwrócili od Pana, +Sirach Syr 26 46 14 14 aby pamiątka ich była w błogosławieństwie, a kości ich kwitnęły z miejsca swego, +Sirach Syr 26 46 15 15 a imię ich aby trwało na wieki, zostając na syniech ich — świętych mężów chwała +Sirach Syr 26 46 16 16 Umiłowany od Pana Boga swego Samuel, prorok Pański, odnowił państwo, a nad ludem jego książęta pomazował. +Sirach Syr 26 46 17 17 W Zakonie Pańskim sądził zgromadzenie i wejźrzał Bóg na Jakuba, i z wierności swojej był doświadczony prorokiem +Sirach Syr 26 46 18 18 I doznan jest w słowiech swoich wiernym, iż widział Boga światłości. +Sirach Syr 26 46 19 19 I wzywał Pana wszechmocnego, gdy go zewsząd uciskali nieprzyjaciele jego, przez ofiarę baranka niepokalanego. +Sirach Syr 26 46 20 20 I zagrzmiał z nieba Pan, i dał głos swój dyszeć z wielkim gromem, +Sirach Syr 26 46 21 21 i poraził książęta Tyryjczyków, i wszytkie hetmany Fllistymów. +Sirach Syr 26 46 22 22 A przed czasem skończenia żywota swego i wieko oświadczał się przed Bogiem i pomazańcem, iż pieniędzy i aż do obuwia od żadnego ciała nie wziął, i nie winował go człowiek. +Sirach Syr 26 46 23 23 A potym zasnął i oznajmił królowi, i ukazał mu koniec żywota jego, i podniósł głos swój z ziemie prorokując, że złości ludzkie miały być wygładzone. Sirach Syr 26 47 1 Potym powstał Natan, prorok za dni Dawidowych. -Sirach Syr 26 47 2 A jako tłustość odłączona od mięsa, tak Dawid od synów Izraelskich. -Sirach Syr 26 47 3 Ze Iwami grał jako z baranki, a z niedźwiedźmi także czynił jako z jagnięty owiec w młodości swej. -Sirach Syr 26 47 4 Izali nie zabił obrzyma i odjął pohańbienie od ludu? -Sirach Syr 26 47 5 Gdy rękę swą podniósł, kamieniem z proce strącił chłubę Goliatowę. -Sirach Syr 26 47 6 Bo wzywał Pana wszechmocnego i dał prawicy jego, aby zgładził człowieka mocnego na wojnie i podwyższył róg ludu swego. -Sirach Syr 26 47 7 Tak w dziesiąciu tysięcy wysławiał go i wychwalał go w błogosławieństwach Pańskich, ofiarując mu koronę chwały. -Sirach Syr 26 47 8 Bo skruszył nieprzyjacioły zewsząd i wykorzenił Filistymy, przeciwniki aż po dzisiejszy dzień, zstarł róg ich aż na wieki. -Sirach Syr 26 47 9 W każdej sprawie dawał wyznawanie Świętemu i Nawyższemu słowy chwały. -Sirach Syr 26 47 10 Ze wszytkiego serca swego chwalił Pana i miłował Boga, który go stworzył, i dał mu moc przeciw nieprzyjaciołom. -Sirach Syr 26 47 11 postanowił śpiewaki przed ołtarzem i na głosy ich uczynił wdzięczną muzykę. -Sirach Syr 26 47 12 I dał ozdobę świętam, i ozdobił czasy aż do skończenia żywota swego, aby chwalili święte imię Pańskie i wysławiali rano świętobliwość Bożą. -Sirach Syr 26 47 13 Pan oczyścił grzechy jego i wywyższył na wieki róg jego, i dał mu przymierze królestwa, i stolicę chwały w Izraelu. -Sirach Syr 26 47 14 Po nim nastał syn mądry i dla niego obalił wszytkę moc nieprzyjacielską. -Sirach Syr 26 47 15 Salomon panował we dni pokoju, któremu Bóg poddał wszytkie nieprzyjacioły, aby zbudował dom w imię jego a iżby mu nagotował świątnicę na wieki. Jakoźeś się zstał uczonym w młodości twojej -Sirach Syr 26 47 16 i napełnioneś mądrości jako rzeka, i ziemię odkryła dusza twoja. -Sirach Syr 26 47 17 I napełniłeś podobieństwami gadki, do wysep daleko się rozsławiło imię twoje i umiłowany jesteś w pokoju twoim. -Sirach Syr 26 47 18 Dla pieśni i przypowieści, i podobieństw, i wykładów dziwowały się ziemie -Sirach Syr 26 47 19 a dla imienia Pana Boga, którego przezwisko jest Bóg Izrael. -Sirach Syr 26 47 20 Nazbierałeś złota jako mosiądzu a nagromadziłeś śrebra jako ołowu. -Sirach Syr 26 47 21 I skłoniłeś biodra twoje do niewiast, i miałeś swą wolą w dele twoim. -Sirach Syr 26 47 22 Uczyniłeś zmazę sławie swojej i splugawiłeś nasienie twoje przywodząc gniew na dzieci twoje i wzbudzając głupstwo twoje, -Sirach Syr 26 47 23 abyś uczynił królestwo rozdwojone i żeby z Efraim rozkazowało panowanie ciężkie. -Sirach Syr 26 47 24 A Bóg nie zaniecha miłosierdzia swego l i nie zepsuje ani zgładzi spraw swoich, ani wygubi z korzenia wnuków wybranego swego i nie skazi nasienia tego, który miłuje Pana. -Sirach Syr 26 47 25 Ale dał Jakubowi ostatki a Dawidowi z tegoż pokolenia. -Sirach Syr 26 47 26 I miał koniec Salomon z ojcy swemi, -Sirach Syr 26 47 27 i zostawił po sobie głupstwo ludu z nasienia swego, -Sirach Syr 26 47 28 i małego baczenia Roboama, który swą radą lud odwrócił; -Sirach Syr 26 47 29 Jeroboama, syna Nabatowego, który w grzech wprawił Izraela a podał Efraimowi drogę do grzechu i barzo wiele grzechów ich wylało: -Sirach Syr 26 47 30 barzo ich oddaliły od ich ziemie. -Sirach Syr 26 47 31 I wynajdował wszytkie złości, aż na nie przyszła pomsta i wyzwoliła je od wszytkich grzechów. +Sirach Syr 26 47 2 2 A jako tłustość odłączona od mięsa, tak Dawid od synów Izraelskich. +Sirach Syr 26 47 3 3 Ze Iwami grał jako z baranki, a z niedźwiedźmi także czynił jako z jagnięty owiec w młodości swej. +Sirach Syr 26 47 4 4 Izali nie zabił obrzyma i odjął pohańbienie od ludu? +Sirach Syr 26 47 5 5 Gdy rękę swą podniósł, kamieniem z proce strącił chłubę Goliatowę. +Sirach Syr 26 47 6 6 Bo wzywał Pana wszechmocnego i dał prawicy jego, aby zgładził człowieka mocnego na wojnie i podwyższył róg ludu swego. +Sirach Syr 26 47 7 7 Tak w dziesiąciu tysięcy wysławiał go i wychwalał go w błogosławieństwach Pańskich, ofiarując mu koronę chwały. +Sirach Syr 26 47 8 8 Bo skruszył nieprzyjacioły zewsząd i wykorzenił Filistymy, przeciwniki aż po dzisiejszy dzień, zstarł róg ich aż na wieki. +Sirach Syr 26 47 9 9 W każdej sprawie dawał wyznawanie Świętemu i Nawyższemu słowy chwały. +Sirach Syr 26 47 10 10 Ze wszytkiego serca swego chwalił Pana i miłował Boga, który go stworzył, i dał mu moc przeciw nieprzyjaciołom. +Sirach Syr 26 47 11 11 postanowił śpiewaki przed ołtarzem i na głosy ich uczynił wdzięczną muzykę. +Sirach Syr 26 47 12 12 I dał ozdobę świętam, i ozdobił czasy aż do skończenia żywota swego, aby chwalili święte imię Pańskie i wysławiali rano świętobliwość Bożą. +Sirach Syr 26 47 13 13 Pan oczyścił grzechy jego i wywyższył na wieki róg jego, i dał mu przymierze królestwa, i stolicę chwały w Izraelu. +Sirach Syr 26 47 14 14 Po nim nastał syn mądry i dla niego obalił wszytkę moc nieprzyjacielską. +Sirach Syr 26 47 15 15 Salomon panował we dni pokoju, któremu Bóg poddał wszytkie nieprzyjacioły, aby zbudował dom w imię jego a iżby mu nagotował świątnicę na wieki. Jakoźeś się zstał uczonym w młodości twojej +Sirach Syr 26 47 16 16 i napełnioneś mądrości jako rzeka, i ziemię odkryła dusza twoja. +Sirach Syr 26 47 17 17 I napełniłeś podobieństwami gadki, do wysep daleko się rozsławiło imię twoje i umiłowany jesteś w pokoju twoim. +Sirach Syr 26 47 18 18 Dla pieśni i przypowieści, i podobieństw, i wykładów dziwowały się ziemie +Sirach Syr 26 47 19 19 a dla imienia Pana Boga, którego przezwisko jest Bóg Izrael. +Sirach Syr 26 47 20 20 Nazbierałeś złota jako mosiądzu a nagromadziłeś śrebra jako ołowu. +Sirach Syr 26 47 21 21 I skłoniłeś biodra twoje do niewiast, i miałeś swą wolą w dele twoim. +Sirach Syr 26 47 22 22 Uczyniłeś zmazę sławie swojej i splugawiłeś nasienie twoje przywodząc gniew na dzieci twoje i wzbudzając głupstwo twoje, +Sirach Syr 26 47 23 23 abyś uczynił królestwo rozdwojone i żeby z Efraim rozkazowało panowanie ciężkie. +Sirach Syr 26 47 24 24 A Bóg nie zaniecha miłosierdzia swego l i nie zepsuje ani zgładzi spraw swoich, ani wygubi z korzenia wnuków wybranego swego i nie skazi nasienia tego, który miłuje Pana. +Sirach Syr 26 47 25 25 Ale dał Jakubowi ostatki a Dawidowi z tegoż pokolenia. +Sirach Syr 26 47 26 26 I miał koniec Salomon z ojcy swemi, +Sirach Syr 26 47 27 27 i zostawił po sobie głupstwo ludu z nasienia swego, +Sirach Syr 26 47 28 28 i małego baczenia Roboama, który swą radą lud odwrócił; +Sirach Syr 26 47 29 29 Jeroboama, syna Nabatowego, który w grzech wprawił Izraela a podał Efraimowi drogę do grzechu i barzo wiele grzechów ich wylało: +Sirach Syr 26 47 30 30 barzo ich oddaliły od ich ziemie. +Sirach Syr 26 47 31 31 I wynajdował wszytkie złości, aż na nie przyszła pomsta i wyzwoliła je od wszytkich grzechów. Sirach Syr 26 48 1 I powstał Eliasz prorok jako ogień, a słowo jego jako pochodnia gorzało. -Sirach Syr 26 48 2 Który przywiódł na nie głód i drażniących go zazdrością swą mało zostało, bo nie mogli znosić przykazania Pańskiego. -Sirach Syr 26 48 3 Słowem Pańskim zatrzymał niebo i trzykroć z nieba zrzucił ogień. -Sirach Syr 26 48 4 Tak wielkiej chwały Eliasz dostąpił z cudów swoich. A któż się może tak pochwalić równie tobie? -Sirach Syr 26 48 5 Któryś wzbudził umarłego z piekła, z działu śmierci słowem Pańskim. -Sirach Syr 26 48 6 Któryś zrzucił króle na zginienie i łatwieś moc ich przełomił i chełpliwe z łoża ich. -Sirach Syr 26 48 7 Który słyszysz na Synaj sąd a na Horebie sądy pomsty. -Sirach Syr 26 48 8 Który pomazujesz króle na karanie i proroki czynisz następujące po tobie. -Sirach Syr 26 48 9 Który jesteś wzięt w wichrze ognia, na wozie koni ognistych. -Sirach Syr 26 48 10 Któryś jest opisan w sądziech czasów, że masz ubłagać gniew Pański, zjednać serca ojcowskiego z synem i naprawić pokolenia Jakub. -Sirach Syr 26 48 11 Błogosławieni są, którzy cię widzieli a przyjadelstwem twoim są ozdobieni: -Sirach Syr 26 48 12 bo my żywotem Żywiemy tylko, ale po śmierci nie będzie takie imię nasze. -Sirach Syr 26 48 13 A tak Eliasz wichrem był otarty, a duchem jego Elizeusz był napełnion. Za dni swoich nie bał się książęda, a żaden go mocą nie zwydężył -Sirach Syr 26 48 14 ani go zwydężyło. słowo żadne, a ciało jego umarłe prorokowało. -Sirach Syr 26 48 15 Za żywota swego czynił dziwy i przy śmierci cuda czynił. -Sirach Syr 26 48 16 W tym wszytkim lud nie pokutował ani odstąpili od grzechów swoich, aż są wyrzuceni z ziemie swojej i rozproszeni są po wszytkiej ziemi. -Sirach Syr 26 48 17 I została mała trocha ludu i książę w domu Dawidowym. -Sirach Syr 26 48 18 Niektórzy z nich czynili, co się Bogu podobało, ale drudzy wiele się grzechów dopuścili. -Sirach Syr 26 48 19 Ezechiasz obronne uczynił miasto swe i przywiódł wodę w pośrzód niego, i wykował żelazem skałę, i zbudował studnie dla wody. -Sirach Syr 26 48 20 Za jego dni przydągnął Sennacheryb i posłał Rapsaka, i podniósł rękę swą przeciwko nim, i przedwko synowi wyniósł rękę swoję, i pysznym się zstał dla mocy swojej. -Sirach Syr 26 48 21 Tedy wzruszone są serca i ręce ich i boleścią były ogarnieni, jako niewiasty pracujące przy rodzeniu. -Sirach Syr 26 48 22 I wzywali Pana miłosiernego, i wyciągnąwszy ręce swe, podnosili ku niebu, a święty Pan Bóg prędko głosu ich wysłuchał. -Sirach Syr 26 48 23 Nie pamiętał na grzechy ich i nie podał ich nieprzyjaciołom ich, ale je oczyścił w ręku Izajasza, świętego proroka. -Sirach Syr 26 48 24 Poraził wojska Asyryjskie i starł je Anjoł Pański. -Sirach Syr 26 48 25 Bo Ezechiasz czynił, co się Bogu podobało, a statecznie chodził drogą Dawida, ojca swego, którą mu rozkazał Izajasz, prorok wielki i wierny przed oczyma Bożemi. -Sirach Syr 26 48 26 Za jego dni słońce nazad się wróciło i przyczynił żywota królowi. -Sirach Syr 26 48 27 Wielkim duchem przejźrzał pośledniejsze rzeczy i płaczące w Syjonie pocieszył. -Sirach Syr 26 48 28 Pokazał aż na wieki przyszłe rzeczy i skryte — pierwej niż się zstały. +Sirach Syr 26 48 2 2 Który przywiódł na nie głód i drażniących go zazdrością swą mało zostało, bo nie mogli znosić przykazania Pańskiego. +Sirach Syr 26 48 3 3 Słowem Pańskim zatrzymał niebo i trzykroć z nieba zrzucił ogień. +Sirach Syr 26 48 4 4 Tak wielkiej chwały Eliasz dostąpił z cudów swoich. A któż się może tak pochwalić równie tobie? +Sirach Syr 26 48 5 5 Któryś wzbudził umarłego z piekła, z działu śmierci słowem Pańskim. +Sirach Syr 26 48 6 6 Któryś zrzucił króle na zginienie i łatwieś moc ich przełomił i chełpliwe z łoża ich. +Sirach Syr 26 48 7 7 Który słyszysz na Synaj sąd a na Horebie sądy pomsty. +Sirach Syr 26 48 8 8 Który pomazujesz króle na karanie i proroki czynisz następujące po tobie. +Sirach Syr 26 48 9 9 Który jesteś wzięt w wichrze ognia, na wozie koni ognistych. +Sirach Syr 26 48 10 10 Któryś jest opisan w sądziech czasów, że masz ubłagać gniew Pański, zjednać serca ojcowskiego z synem i naprawić pokolenia Jakub. +Sirach Syr 26 48 11 11 Błogosławieni są, którzy cię widzieli a przyjadelstwem twoim są ozdobieni: +Sirach Syr 26 48 12 12 bo my żywotem Żywiemy tylko, ale po śmierci nie będzie takie imię nasze. +Sirach Syr 26 48 13 13 A tak Eliasz wichrem był otarty, a duchem jego Elizeusz był napełnion. Za dni swoich nie bał się książęda, a żaden go mocą nie zwydężył +Sirach Syr 26 48 14 14 ani go zwydężyło. słowo żadne, a ciało jego umarłe prorokowało. +Sirach Syr 26 48 15 15 Za żywota swego czynił dziwy i przy śmierci cuda czynił. +Sirach Syr 26 48 16 16 W tym wszytkim lud nie pokutował ani odstąpili od grzechów swoich, aż są wyrzuceni z ziemie swojej i rozproszeni są po wszytkiej ziemi. +Sirach Syr 26 48 17 17 I została mała trocha ludu i książę w domu Dawidowym. +Sirach Syr 26 48 18 18 Niektórzy z nich czynili, co się Bogu podobało, ale drudzy wiele się grzechów dopuścili. +Sirach Syr 26 48 19 19 Ezechiasz obronne uczynił miasto swe i przywiódł wodę w pośrzód niego, i wykował żelazem skałę, i zbudował studnie dla wody. +Sirach Syr 26 48 20 20 Za jego dni przydągnął Sennacheryb i posłał Rapsaka, i podniósł rękę swą przeciwko nim, i przedwko synowi wyniósł rękę swoję, i pysznym się zstał dla mocy swojej. +Sirach Syr 26 48 21 21 Tedy wzruszone są serca i ręce ich i boleścią były ogarnieni, jako niewiasty pracujące przy rodzeniu. +Sirach Syr 26 48 22 22 I wzywali Pana miłosiernego, i wyciągnąwszy ręce swe, podnosili ku niebu, a święty Pan Bóg prędko głosu ich wysłuchał. +Sirach Syr 26 48 23 23 Nie pamiętał na grzechy ich i nie podał ich nieprzyjaciołom ich, ale je oczyścił w ręku Izajasza, świętego proroka. +Sirach Syr 26 48 24 24 Poraził wojska Asyryjskie i starł je Anjoł Pański. +Sirach Syr 26 48 25 25 Bo Ezechiasz czynił, co się Bogu podobało, a statecznie chodził drogą Dawida, ojca swego, którą mu rozkazał Izajasz, prorok wielki i wierny przed oczyma Bożemi. +Sirach Syr 26 48 26 26 Za jego dni słońce nazad się wróciło i przyczynił żywota królowi. +Sirach Syr 26 48 27 27 Wielkim duchem przejźrzał pośledniejsze rzeczy i płaczące w Syjonie pocieszył. +Sirach Syr 26 48 28 28 Pokazał aż na wieki przyszłe rzeczy i skryte — pierwej niż się zstały. Sirach Syr 26 49 1 Jozjaszowa pamiątka jako przyprawa wonności uczyniona od aptekarza. -Sirach Syr 26 49 2 W uściech każdych jako miód osłodnieje pamiątka jego i jako muzyka na biesiedzie wina. -Sirach Syr 26 49 3 Ten jest od Boga zrządzony na pokutę ludu i obrzydłe złości zniósł. -Sirach Syr 26 49 4 Iobrócił ku Panu serce swoje,a za dni grzeszników zmocnił pobożność. -Sirach Syr 26 49 5 Oprócz Dawida a Ezechiasza i Ozjasza, wszyscy się grzechu dopuścili: -Sirach Syr 26 49 6 bo opuścili Zakon Nawyższego królowie Judzcy i bojaźń Bożą wzgardzili, -Sirach Syr 26 49 7 bo królestwo swe dali inszym a chwałę swą narodowi postronnemu. -Sirach Syr 26 49 8 Spalili wybrane Miasto Świątobliwości, ulice jego spustoszałe uczynili według proroctwa Jeremiaszowego. -Sirach Syr 26 49 9 Abowiem źle częstowali tego, który z żywota matki był poświęcon prorokiem, aby wywracał i wyrywał, i tracił, i zasię budował, i odnawiał. -Sirach Syr 26 49 10 Ezechiel, który widział widzenie Chwały, którą mu okazał na wozie Cherubim. -Sirach Syr 26 49 11 Bo przypominał nieprzyjacioły przez deszcz a iż dobrze czynić miano tym, którzy pokazali drogi proste. -Sirach Syr 26 49 12 I dwunaście proroków kości niech zakwitną z miejsc swoich: bo potwierdzili Jakub i odkupili go w mocnej wierze. -Sirach Syr 26 49 13 Jakoż mamy wysławiać Zorobabela? Bo i on jako sygnet na prawej ręce. -Sirach Syr 26 49 14 Tak i Jezusa, syna Josedek, którzy za swych dni Dom budowali i wynieśli kościół święty Panu nagotowany na chwałę wieczną. -Sirach Syr 26 49 15 I Nehemiasz w pamięci długiego czasu, który nam mury obalone wywiódł i wystawił bramy i z zaworami, który domy nasze wystawił. -Sirach Syr 26 49 16 Żaden się na ziemi nie narodził jako Henoch, bo i ten jest wzięt z ziemie. -Sirach Syr 26 49 17 Ani jako Józef, który się człowiekiem narodził, ksiąźęciem braciej, utwierdzeniem ludu, rządźcą braciej, umocnieniem narodu. -Sirach Syr 26 49 18 kości jego nawiedzone byty a po śmierci prorokowały. -Sirach Syr 26 49 19 Set i Sem chwały u ludzi dostąpili. I nad wszelką duszę w stworzeniu Adam. +Sirach Syr 26 49 2 2 W uściech każdych jako miód osłodnieje pamiątka jego i jako muzyka na biesiedzie wina. +Sirach Syr 26 49 3 3 Ten jest od Boga zrządzony na pokutę ludu i obrzydłe złości zniósł. +Sirach Syr 26 49 4 4 Iobrócił ku Panu serce swoje,a za dni grzeszników zmocnił pobożność. +Sirach Syr 26 49 5 5 Oprócz Dawida a Ezechiasza i Ozjasza, wszyscy się grzechu dopuścili: +Sirach Syr 26 49 6 6 bo opuścili Zakon Nawyższego królowie Judzcy i bojaźń Bożą wzgardzili, +Sirach Syr 26 49 7 7 bo królestwo swe dali inszym a chwałę swą narodowi postronnemu. +Sirach Syr 26 49 8 8 Spalili wybrane Miasto Świątobliwości, ulice jego spustoszałe uczynili według proroctwa Jeremiaszowego. +Sirach Syr 26 49 9 9 Abowiem źle częstowali tego, który z żywota matki był poświęcon prorokiem, aby wywracał i wyrywał, i tracił, i zasię budował, i odnawiał. +Sirach Syr 26 49 10 10 Ezechiel, który widział widzenie Chwały, którą mu okazał na wozie Cherubim. +Sirach Syr 26 49 11 11 Bo przypominał nieprzyjacioły przez deszcz a iż dobrze czynić miano tym, którzy pokazali drogi proste. +Sirach Syr 26 49 12 12 I dwunaście proroków kości niech zakwitną z miejsc swoich: bo potwierdzili Jakub i odkupili go w mocnej wierze. +Sirach Syr 26 49 13 13 Jakoż mamy wysławiać Zorobabela? Bo i on jako sygnet na prawej ręce. +Sirach Syr 26 49 14 14 Tak i Jezusa, syna Josedek, którzy za swych dni Dom budowali i wynieśli kościół święty Panu nagotowany na chwałę wieczną. +Sirach Syr 26 49 15 15 I Nehemiasz w pamięci długiego czasu, który nam mury obalone wywiódł i wystawił bramy i z zaworami, który domy nasze wystawił. +Sirach Syr 26 49 16 16 Żaden się na ziemi nie narodził jako Henoch, bo i ten jest wzięt z ziemie. +Sirach Syr 26 49 17 17 Ani jako Józef, który się człowiekiem narodził, ksiąźęciem braciej, utwierdzeniem ludu, rządźcą braciej, umocnieniem narodu. +Sirach Syr 26 49 18 18 kości jego nawiedzone byty a po śmierci prorokowały. +Sirach Syr 26 49 19 19 Set i Sem chwały u ludzi dostąpili. I nad wszelką duszę w stworzeniu Adam. Sirach Syr 26 50 1 Symon, syn Oniaszów, kapłan wielki, który za żywota swego Dom podparł, a za dni swych kościół umocnił. -Sirach Syr 26 50 2 Kościoła też wysokość od niego jest ugruntowana, dwoiste budowanie i wysokie ściany kościoła. -Sirach Syr 26 50 3 Za jego dni wyniknęły studnice wód, a jako morze napełnione są zbytnie. -Sirach Syr 26 50 4 Który miał pieczą o ludu swoim i wybawił ji od zatracenia. -Sirach Syr 26 50 5 Który przemógł rozprzestrzenić miasto, który dostąpił chwały w obcowaniu z ludźmi i rozszerzył weszcie do Domu i do sieni. -Sirach Syr 26 50 6 Jako gwiazda jutrzenna między mgłami a jako pełny księżyc we dni swoje świeci, -Sirach Syr 26 50 7 a jako słońce jasne, tak on świecił w kościele Bożym. -Sirach Syr 26 50 8 Jako tęcza jaśniejąca się pięknie między jasnemi obłokami, jako kwiat różej we dni wiosny i jako lilie, które są nad ciekąćą wodą, i jako kadzidłowa pachnąca we dni letnie, -Sirach Syr 26 50 9 jako ogień błyskający się i kadzidło gorające w ogniu, -Sirach Syr 26 50 10 jako naczynie ze złota zupełne, wszelkim drogim kamieniem ozdobione, -Sirach Syr 26 50 11 jako oliwa rodząca i cyprys podnoszący się wysoko, gdy brał na się świetną szatę a ubierał się w zupełność powagi -Sirach Syr 26 50 12 gdy wstępował do ołtarza świętego, uczynił chwałą święty ubiór. -Sirach Syr 26 50 13 A biorąc części z rąk kapłańskich, a sam stojąc przy ołtarzu, a około niego zgromadzenie braciej, jako szczepienie cedru na górze Libanie, -Sirach Syr 26 50 14 tak około niego stali jako gałęzie palmowe, i wszyscy synowie Aaronowe w chwale swojej, -Sirach Syr 26 50 15 a ofiara Pańska w ręku ich przed wszytkim zgromadzeniem Izraelskim. I wykonywając posługę na ołtarzu, aby rozmnożył ofiarę Króla Nawyższego: -Sirach Syr 26 50 16 ściągnął rękę swą ku mokrym ofiarom i ofiarował ze krwi jagody. -Sirach Syr 26 50 17 Wylał na fundament ołtarza wonność Boską Nawyższemu Książęciu. -Sirach Syr 26 50 18 Tedy Aaronowi synowie zakrzyknęli, na trąbach kutych zatrąbili i dali słyszeć głos wielki na pamiątkę przed Bogiem. -Sirach Syr 26 50 19 Tedy wszystek lud pospołu pospieszyli się i upadli na oblicze swe na ziemi, aby chwalili Pana Boga swego i oddali modlitwy wszechmocnemu Bogu Nawyższemu. -Sirach Syr 26 50 20 I śpiewacy wysławiali głosy swemi, i w wielkim domu był wielki dźwięk wdzięczności pełny. -Sirach Syr 26 50 21 I prosił lud Pana Nawyższego w modlitwie, aż się dokonała chwała Pańska i dokończyli służby swojej. -Sirach Syr 26 50 22 Tedy zstępując podniósł ręce swe na wszytko zgromadzenie synów Izraelowych, aby dał Bogu chwałę usty swemi i chlubił się imieniem jego. -Sirach Syr 26 50 23 I powtórzył modlitwę swoję, chcąc pokazać moc Bożą. -Sirach Syr 26 50 24 A teraz módlcie się Bogu wszytkich rzeczy, który uczynił wielkie rzeczy po wszytkiej ziemi, który rozmnożył dni nasze z żywota matki naszej i obszedł się z nami według miłosierdzia swego: -Sirach Syr 26 50 25 Niechże nam da wesele serdeczne i aby był pokój za dni naszych w Izraelu, na wieczne dni, -Sirach Syr 26 50 26 aby wierzył Izrael, że z nami jest miłosierdzie Boże, aby nas wybawił za dni naszych. -Sirach Syr 26 50 27 Dwa narody ma w nienawiści dusza moja, a trzeci nie jest narodem, którego nienawidzę: -Sirach Syr 26 50 28 którzy siedzą na górze Seir i Filistymy, i lud głupi, który mieszka w Sychimiech], -Sirach Syr 26 50 29 W tych księgach naukę mądrości i umiejętności spisał Jezus, syn Syrachów, Jerozolimczyk, który odnowił mądrość z serca swego. -Sirach Syr 26 50 30 Błogosławiony, który się w tych dobrach obiera: kto je kładzie w serce swe, będzie zawsze mądrym. -Sirach Syr 26 50 31 Bo jeśli to czynić będzie, zgodzi się ku wszemu, bo światłość Boża szcieżka jego jest +Sirach Syr 26 50 2 2 Kościoła też wysokość od niego jest ugruntowana, dwoiste budowanie i wysokie ściany kościoła. +Sirach Syr 26 50 3 3 Za jego dni wyniknęły studnice wód, a jako morze napełnione są zbytnie. +Sirach Syr 26 50 4 4 Który miał pieczą o ludu swoim i wybawił ji od zatracenia. +Sirach Syr 26 50 5 5 Który przemógł rozprzestrzenić miasto, który dostąpił chwały w obcowaniu z ludźmi i rozszerzył weszcie do Domu i do sieni. +Sirach Syr 26 50 6 6 Jako gwiazda jutrzenna między mgłami a jako pełny księżyc we dni swoje świeci, +Sirach Syr 26 50 7 7 a jako słońce jasne, tak on świecił w kościele Bożym. +Sirach Syr 26 50 8 8 Jako tęcza jaśniejąca się pięknie między jasnemi obłokami, jako kwiat różej we dni wiosny i jako lilie, które są nad ciekąćą wodą, i jako kadzidłowa pachnąca we dni letnie, +Sirach Syr 26 50 9 9 jako ogień błyskający się i kadzidło gorające w ogniu, +Sirach Syr 26 50 10 10 jako naczynie ze złota zupełne, wszelkim drogim kamieniem ozdobione, +Sirach Syr 26 50 11 11 jako oliwa rodząca i cyprys podnoszący się wysoko, gdy brał na się świetną szatę a ubierał się w zupełność powagi +Sirach Syr 26 50 12 12 gdy wstępował do ołtarza świętego, uczynił chwałą święty ubiór. +Sirach Syr 26 50 13 13 A biorąc części z rąk kapłańskich, a sam stojąc przy ołtarzu, a około niego zgromadzenie braciej, jako szczepienie cedru na górze Libanie, +Sirach Syr 26 50 14 14 tak około niego stali jako gałęzie palmowe, i wszyscy synowie Aaronowe w chwale swojej, +Sirach Syr 26 50 15 15 a ofiara Pańska w ręku ich przed wszytkim zgromadzeniem Izraelskim. I wykonywając posługę na ołtarzu, aby rozmnożył ofiarę Króla Nawyższego: +Sirach Syr 26 50 16 16 ściągnął rękę swą ku mokrym ofiarom i ofiarował ze krwi jagody. +Sirach Syr 26 50 17 17 Wylał na fundament ołtarza wonność Boską Nawyższemu Książęciu. +Sirach Syr 26 50 18 18 Tedy Aaronowi synowie zakrzyknęli, na trąbach kutych zatrąbili i dali słyszeć głos wielki na pamiątkę przed Bogiem. +Sirach Syr 26 50 19 19 Tedy wszystek lud pospołu pospieszyli się i upadli na oblicze swe na ziemi, aby chwalili Pana Boga swego i oddali modlitwy wszechmocnemu Bogu Nawyższemu. +Sirach Syr 26 50 20 20 I śpiewacy wysławiali głosy swemi, i w wielkim domu był wielki dźwięk wdzięczności pełny. +Sirach Syr 26 50 21 21 I prosił lud Pana Nawyższego w modlitwie, aż się dokonała chwała Pańska i dokończyli służby swojej. +Sirach Syr 26 50 22 22 Tedy zstępując podniósł ręce swe na wszytko zgromadzenie synów Izraelowych, aby dał Bogu chwałę usty swemi i chlubił się imieniem jego. +Sirach Syr 26 50 23 23 I powtórzył modlitwę swoję, chcąc pokazać moc Bożą. +Sirach Syr 26 50 24 24 A teraz módlcie się Bogu wszytkich rzeczy, który uczynił wielkie rzeczy po wszytkiej ziemi, który rozmnożył dni nasze z żywota matki naszej i obszedł się z nami według miłosierdzia swego: +Sirach Syr 26 50 25 25 Niechże nam da wesele serdeczne i aby był pokój za dni naszych w Izraelu, na wieczne dni, +Sirach Syr 26 50 26 26 aby wierzył Izrael, że z nami jest miłosierdzie Boże, aby nas wybawił za dni naszych. +Sirach Syr 26 50 27 27 Dwa narody ma w nienawiści dusza moja, a trzeci nie jest narodem, którego nienawidzę: +Sirach Syr 26 50 28 28 którzy siedzą na górze Seir i Filistymy, i lud głupi, który mieszka w Sychimiech], +Sirach Syr 26 50 29 29 W tych księgach naukę mądrości i umiejętności spisał Jezus, syn Syrachów, Jerozolimczyk, który odnowił mądrość z serca swego. +Sirach Syr 26 50 30 30 Błogosławiony, który się w tych dobrach obiera: kto je kładzie w serce swe, będzie zawsze mądrym. +Sirach Syr 26 50 31 31 Bo jeśli to czynić będzie, zgodzi się ku wszemu, bo światłość Boża szcieżka jego jest Sirach Syr 26 51 1 Wyznawać ci będę, Panie, Królu, i będę cię chwalił, Boga, Zbawidela mego. Sirach Syr 26 51 2 Będę wyznawał imię twoje, boś mi się zstał pomocnikiem i obrońcą Sirach Syr 26 51 3 i zachowałeś ciało moje od zginienia, od sidła języka złośliwego i od ust sprawujących kłamstwo i zstałeś mi się pomocnikiem przed oczyma sprzeciwników. @@ -20203,7 +20531,7 @@ Sirach Syr 26 51 38 Sprawujcie dzieło wasze przed czasem, a da wam zapłatę wa Isaiah Iz 27 1 1 Widzenie Izajasza, syna Amos, które widział nad Judą i Jeruzalem za dni Ozyasza, Joathana, Achaza, i Ezechiasza, królów Judzkich. Isaiah Iz 27 1 2 Słuchajcie niebiosa, a weźmij w uszy, ziemio! albowiem Pan mówił: Wychowałem syny i wywyższyłem, a oni mię wzgardzili. Isaiah Iz 27 1 3 Poznał wół pana swego, i osieł żłób pana swego: a Izrael mię nie poznał, a lud mój nie zrozumiał. -Isaiah Iz 27 1 4 Biada narodowi grzesznemu, ludowi nieprawością obciążonemu, [0640]nasieniu złemu, synom złośliwym: opuścili Pana, bluźnili Świętego Izraelowego, odwrócili się wstecz. +Isaiah Iz 27 1 4 Biada narodowi grzesznemu, ludowi nieprawością obciążonemu, nasieniu złemu, synom złośliwym: opuścili Pana, bluźnili Świętego Izraelowego, odwrócili się wstecz. Isaiah Iz 27 1 5 Na czemże was mam więcéj karać, którzy przyczyniacie przestępstwa? każda głowa chora, a każde serce żałośne. Isaiah Iz 27 1 6 Od stopy nogi aż do wierzchu głowy niemasz w nim zdrowia: rana i siność i spuchły raz, nie jest zawiązany, ani lekarstwem opatrzony, ani oliwą zmiękczony. Isaiah Iz 27 1 7 Ziemia wasza spustoszona, miasta wasze ogniem popalone: krainę waszę przed wami cudzoziemcy pożerają, i spustoszeje jako w zburzeniu nieprzyjacielskiem. @@ -20232,6 +20560,7 @@ Isaiah Iz 27 1 29 Bo będą pohańbieni od bałwanów, którym ofiarowali: i bę Isaiah Iz 27 1 30 Gdy będziecie jako dąb, którego liście opadło, i jako ogród bez wody. Isaiah Iz 27 1 31 I będzie moc wasza, jako perz z zgrzebi, a dzieło wasze, jako iskra: i zapali się oboje pospołu, a nie będzie, ktoby zagasił. Isaiah Iz 27 2 1 Słowo, które widział Izajasz, syn Amos, nad Judą i Jeruzalem. +Isaiah Iz 27 2 2 I będzie w ostateczne dni przygotowana góra domu Pańskiego na wierzchu gór, i wywyższy się nad pagórki, a popłyną do niéj wszyscy narodowie. Isaiah Iz 27 2 3 Pójdą téż wiele ludzi, i rzekną: Chodźcie, a wstąpmy na górę Pańską i do domu Boga Jakóbowego, a nauczy nas dróg swoich, i będziemy chodzić ścieżkami jego; bo z Syonu wynidzie zakon, a słowo Pańskie z Jeruzalem. Isaiah Iz 27 2 4 I będzie sądził narody, i będzie strofował ludzi wiele. I przekują miecze swe na lemiesze, a włocznie swe na sierpy: nie podniesie miecza naród przeciw narodowi, ani się będą więcéj ćwiczyć ku bitwie. Isaiah Iz 27 2 5 Domie Jakóbów! pójdźcie, a chódźmy w światłości Pańskiéj. @@ -20260,6 +20589,7 @@ Isaiah Iz 27 3 5 A obórzy się lud, mąż na męża, i każdy na bliźniego swe Isaiah Iz 27 3 6 Bo ujmie mąż brata swego, domownika ojca swego: Masz odzienie, bądź książęciem naszym, a upadek ten pod ręką twoją. Isaiah Iz 27 3 7 Odpowie dnia onego, mówiąc: Nie jestem lekarz, i w domu moim niemasz chleba, ani odzienia: nie stanówcie mię książęciem na ludem. Isaiah Iz 27 3 8 Bo się wali Jeruzalem, a Judas upadł, iż język ich i wynalazki ich przeciw Panu, aby draźnili oczy majestatu jego. +Isaiah Iz 27 3 9 Poznanie oblicza ich odpowiedziało im: a grzech swój jako Sodoma opowiadali a nie taili. Biada duszy ich; bo im oddano złości. Isaiah Iz 27 3 10 Powiedzcie sprawiedliwemu, że dobrze, iż owoców wynalazków swoich pożywać będzie. Isaiah Iz 27 3 11 Biada bezbożnemu na złe; albowiem odpłata rąk jego stanie mu się. Isaiah Iz 27 3 12 Lud mój wyciągacze jego złupili, a niewiasty panowały nad nimi. Ludu mój! którzy cię błogosławionym zowią, ci cię zwodzą, a drogę chodu twego rozkopują. @@ -20287,6 +20617,7 @@ Isaiah Iz 27 5 1 Zaśpiewam miłemu memu piosnkę stryjecznego brata mego, o win Isaiah Iz 27 5 2 I ogrodził ją i wybrał z niéj kamienie i nasadził ją wyborną i zbudował wieżę w pośrodku jéj i sprawił prasę w niéj i czekał, aby zrodziła jagody winne, alić zrodziła agrest. Isaiah Iz 27 5 3 A tak teraz obywatele Jerozolimscy i mężowie Judzcy, rozsądźcie między mną a winnicą moją. Isaiah Iz 27 5 4 Co jest, com więcéj miał czynić winnicy mojéj, a nie uczyniłem jéj? Czyli iżem czekał, aby zrodziła jagody winne, a zrodziła agrest? +Isaiah Iz 27 5 5 A teraz ukażę wam, co ja uczynię winnicy mojéj: Rozbiorę płot jéj, i będzie na rozchwycenie: rozerwę parkan jéj, i będzie na podeptanie. Isaiah Iz 27 5 6 I zostawię ją pustą. Nie będą jéj obrzezywać, ani kopać, i porośnie tarniem i cierniem: a obłokom przykażę, aby na nię dżdżu nie spuszczały. Isaiah Iz 27 5 7 Bo winnica Pana zastępów jest dom Izraelski: a mąż Juda rodzaj jego rozkoszny: i czekałem, żeby czynił sąd, alić nieprawość, a krzyk miasto sprawiedliwości. Isaiah Iz 27 5 8 Biada, którzy przyłączacie dom do domu, a rolą do roli przyczyniacie aż do granice miejsca: izali wy sami mieszkać będziecie w pośród ziemie? @@ -20337,6 +20668,7 @@ Isaiah Iz 27 7 9 A głową Ephraimową Samarya, a głową Samaryi syn Romeliasza Isaiah Iz 27 7 10 I przydał Pan mówić do Achaz, rzekąc: Isaiah Iz 27 7 11 Proś sobie znaku od Pana, Boga twego, w głębokość piekielną, albo na wysokość wzgórę. Isaiah Iz 27 7 12 I rzekł Achaz: Nie będę prosił i nie będę kusił Pana. +Isaiah Iz 27 7 13 I rzekł: Słuchajcież tedy, domie Dawidów! Aza wam na tem mało, że się uprzykrzacie ludziom, iż się téż uprzykrzacie Bogu mojemu? Isaiah Iz 27 7 14 Przetóż da wam sam Pan znamię. Oto, panna pocznie i porodzi syna, i nazowią imię jego Emanuel. Isaiah Iz 27 7 15 Masło i miód jeść będzie, aby umiał odrzucać złe i obierać dobre. Isaiah Iz 27 7 16 Bo pierwéj niż będzie umiało dziecię odrzucić złe i obrać dobre, będzie opuszczona ziemia, którą się ty brzydzisz dla dwu królów jéj. @@ -20363,7 +20695,7 @@ Isaiah Iz 27 8 11 Albowiem to Pan mówi do mnie: Jako mocną ręką wyćwiczył Isaiah Iz 27 8 12 Nie mówcie: Sprzysiężenie; bo wszystko, co ten lud mówi, jest sprzysiężenie: a po strachu jego nie strachajcie się, ani się lękajcie. Isaiah Iz 27 8 13 Pana zastępów, tego święćcie, ten strachem waszym i ten bojaźnią waszą. Isaiah Iz 27 8 14 I będzie wam poświęceniem: a kamieniem obrażenia i opoką zgorszenia dwiema domom Izraelskim, sidłem i upadkiem obywatelom Jerozolimskim. -Isaiah Iz 27 8 15 I obrażą się z nich bardzo wiele, [0646]i powalą się, i ztarci będą i usidleni będą i poimani będą. +Isaiah Iz 27 8 15 I obrażą się z nich bardzo wiele, i powalą się, i ztarci będą i usidleni będą i poimani będą. Isaiah Iz 27 8 16 Zawiąż świadectwo, zapieczętuj zakon między uczniami moimi. Isaiah Iz 27 8 17 A czekać będę Pana, który zakrył oblicze swe od domu Jakóbowego, i poczekam go. Isaiah Iz 27 8 18 Oto ja i dzieci moje, które mi dał Pan na znamię i na cud w Izraelu od Pana zastępów, który mieszka na górze Syon. @@ -20390,6 +20722,7 @@ Isaiah Iz 27 9 16 I będą ci, którzy pobłażają ludowi temu, zwodzicielmi: a Isaiah Iz 27 9 17 Dlatego z młodzieńców jego nie będzie się pan weselił, a nie zmiłuje się nad sierotami i nad wdowami jego: bo wszelki jest obłudnikiem i złośnikiem, a każde usta mówiły głupstwo. W tem wszystkiem nie odwróciła się zapalczywość jego, ale jeszcze ręka jego wyciągniona. Isaiah Iz 27 9 18 Bo się zapaliła jako ogień niezbożność, tarn i ciernie żreć będzie, a zapali się w gęstwie lasu, i będzie się kręciła wyniesieniem dymu. Isaiah Iz 27 9 19 Dla gniewu Pana zastępów strwożyła się ziemia, i będzie lud jako strawą ognia, mąż bratu swemu nie zfolguje. +Isaiah Iz 27 9 20 I ustąpi na prawą stronę, a łaknąć będzie, i jeść będzie na lewéj, a nie naje się: każdy mięso ramienia swego żreć będzie: Manasses Ephraima, a Ephraim Manassesa, ci spółem na Judę. Isaiah Iz 27 9 21 W tem wszystkiem nie odwróciła się zapalczywość jego, ale jeszcze ręka jego wyciągniona. Isaiah Iz 27 10 1 Biada, którzy ustawują prawa niezbożne, i piszący, niesprawiedliwość napisali! Isaiah Iz 27 10 2 Aby ucisnęli na sądzie ubogie, i gwałt uczynili sprawie poniżonych ludu mego: aby były wdowy łupem ich, a sieroty aby odzierali. @@ -20415,6 +20748,7 @@ Isaiah Iz 27 10 21 Ostatek się nawróci, ostatek mówię, Jakóba do Boga mocne Isaiah Iz 27 10 22 Bo, choćby było ludu twego, Izraelu, jako piasku morskiego, ostatek nawróci się z niego, dokonanie skrócone wyleje sprawiedliwość. Isaiah Iz 27 10 23 Bo dokonanie i skrócenie uczyni Pan, Bóg zastępów, w pośrodku wszystkiéj ziemi. Isaiah Iz 27 10 24 Przetóż to mówi Pan, Bóg zastępów: Nie bój się, ludu mój! obywatelu Syon, Assura: rózgą ubije cię, a laskę swą podniesie na cię na drodze Egipskiéj. +Isaiah Iz 27 10 25 Bo jeszcze maluczko i trochę, a skończy się rozgniewanie i zapalczywość moja nad złością ich. Isaiah Iz 27 10 26 I wzbudzi nań Pan zastępów bicz, nakształt porażki Madyan na skale Oreb, i rózgę swą na morzu, i podniesie ją na drodze Egipskiéj. Isaiah Iz 27 10 27 I będzie dnia onego: Zjęte będzie brzemię jego z ramienia twego, i jarzmo jego z szyje twojéj, i zgnije jarzmo od oliwy. Isaiah Iz 27 10 28 Przyjdzie na Ajath, przejdzie do Magron, u Machmas porzuci naczynie swoje. @@ -20468,7 +20802,7 @@ Isaiah Iz 27 13 19 I będzie Babilon on zawołany w królestwach, zacny pychą C Isaiah Iz 27 13 20 Nie będą w nim mieszkać aż do końca, i nie osadzą go aż do narodu i narodu: ani tam rozbije namiotów Arabczyk, ani pasterze tam odpoczywać będą. Isaiah Iz 27 13 21 Ale się tam będą chować zwierzowie, i napełnią się domy ich smokami: i mieszkać tam będą strusiowie, a kosmaczowie tam skakać będą. Isaiah Iz 27 13 22 I będą się ożywać sowy w domiech jego, a Syreny w zborach rozkosznych. -Isaiah Iz 27 14 1 Blisko jest, że przyjdzie czas jego, a dni jego nie odwloką się; albowiem zlituje się Pan nad Jakóbem, i obierze jeszcze z Jzraela, i da im odpoczynąć na ziemi ich: przyłączy się do [0650]nich przychodzień i przystanie do domu Jakóbowego. +Isaiah Iz 27 14 1 Blisko jest, że przyjdzie czas jego, a dni jego nie odwloką się; albowiem zlituje się Pan nad Jakóbem, i obierze jeszcze z Jzraela, i da im odpoczynąć na ziemi ich: przyłączy się do nich przychodzień i przystanie do domu Jakóbowego. Isaiah Iz 27 14 2 I będą je trzymać narody, i przywiodą je na miejsce ich: i posiądzie je dom Izraelski na ziemi Pańskiéj za sługi i za służebnice: i będą imać te, którzy je imać, i podbiją wycięgacze swoje. Isaiah Iz 27 14 3 I będzie dnia onego, gdy tobie Bóg da odpoczynienie od pracy twojej i od drżenia twego i od niewoli ciężkiéj, w którejeś był przedtem: Isaiah Iz 27 14 4 Weźmiesz tę przypowieść przeciw królowi Babilońskiemu i rzeczesz: Jakoż ustał wycięgacz, ustał pobór? @@ -20499,7 +20833,7 @@ Isaiah Iz 27 14 28 Roku, którego umarł król Achaz, stało się to brzemię: Isaiah Iz 27 14 29 Nie wesel się ty, wszystka ziemio Philistyńska! że złamana jest rózga tego, który cię bił; bo z korzenia wężowego wynidzie bazyliszek, a nasienie jego pożerające ptaka. Isaiah Iz 27 14 30 I będą się paść pierworodni nędznych, a ubodzy bezpiecznie odpoczywać będą: i wygubię głodem korzeń twój i szczątki twe wybiję. Isaiah Iz 27 14 31 Zawyj bramo, wołaj miasto! porażona jest Philistea wszystka; bo od północy dym przyjdzie, a niemasz, ktoby uszedł przed hufem jego. -Isaiah Iz 27 14 32 A co odpowiedzą posłom narodu? Bo Pan założył Syon a w [0651]nim nadzieję mieć będą ubodzy ludu jego. +Isaiah Iz 27 14 32 A co odpowiedzą posłom narodu? Bo Pan założył Syon a w nim nadzieję mieć będą ubodzy ludu jego. Isaiah Iz 27 15 1 Brzemię Moab. Bo w nocy zburzon jest Ar Moab, umilkł: bo w nocy zburzon jest mur Moab, umilkł. Isaiah Iz 27 15 2 Wstąpił w dom, i Dybon, na wyżyny płakać: nad Nabo i nad Medaba Moab zawył: na każd>j głowie jego łysina, i każda broda będzie ogolona. Isaiah Iz 27 15 3 Na rozstaniach jego oblekli się w wory: na dachach jego i na ulicach jego, wszelkie wycie zstąpiło na płacz. @@ -20524,6 +20858,7 @@ Isaiah Iz 27 16 12 I będzie: Gdy się pokaże, o co pracował Moab na wyżynach Isaiah Iz 27 16 13 To słowo, które mówił Pan do Moab od onego czasu. Isaiah Iz 27 16 14 A teraz rzekł Pan, mówiąc: Przez trzy lata, jako lata najemnicze, odjęta będzie sława Moab nad wszystkim ludem wielkim: a zostanie mały i lichy i niewielki. Isaiah Iz 27 17 1 Brzemię Damaszkowe. Oto Damaszek przestanie być miastem, a będzie jako gromada kamienia po obaleniu. +Isaiah Iz 27 17 2 Opuszczone miasta Aroer będą dla trzód: i będą tam legać, a nie będzie, ktoby płoszał. Isaiah Iz 27 17 3 I ustanie pomoc od Ephraima, i królestwo od Damaszku: a ostatki Syryi będą jako sława synów Izraelowych, mówi Pan zastępów. Isaiah Iz 27 17 4 I będzie w on dzień: Umniejszona będzie sława Jakóbowa, a tłustość ciała jego wychudnie. Isaiah Iz 27 17 5 I będzie jako ten, który zbiera we żniwo, co zostawa, a ramię jego kłosy zbierać będzie; i będzie jako szukający kłosów w dolinie Raphaim. @@ -20545,7 +20880,7 @@ Isaiah Iz 27 18 6 A ostawione będą pospołu ptastwu górnemu i bestyom ziemie: Isaiah Iz 27 18 7 Na on czas przyniesion będzie dar Panu zastępów od ludu oderwanego i roztarganego, od ludu strasznego, po którym nie był inny, od ludu czekającego, czekającego i podeptanego, którego ziemię rozerwały rzeki, na miejsce imienia Pana zastępów, górę Syon. Isaiah Iz 27 19 1 Brzemię Egiptu: Oto Pan wsiędzie na obłok lekki i wnidzie do Egiptu, i poruszą się bałwany Egipskie od oblicza jego, i serce Egipskie zemdleje w nim. Isaiah Iz 27 19 2 I spuszczę Egiptczyki z Egiptczykami: i będzie walczył mąż z bratem swoim, i mąż z przyjacielem swoim, miasto z miastem, królestwo z królestwem. -Isaiah Iz 27 19 3 I rozerwie się duch Egipski we [0653]wnętrznościach jego, a radę jego nadół zrzucę: i będą się pytać bałwanów swych i wieszczków swych i Pythonów i wróżków. +Isaiah Iz 27 19 3 I rozerwie się duch Egipski we wnętrznościach jego, a radę jego nadół zrzucę: i będą się pytać bałwanów swych i wieszczków swych i Pythonów i wróżków. Isaiah Iz 27 19 4 I podam Egipt w ręce panów okrutnych, a król mocny będzie panował nad nimi, mówi Pan, Bóg zastępów. Isaiah Iz 27 19 5 I wyschnie woda z morza, a rzeka ustanie i wyschnie. Isaiah Iz 27 19 6 I ustaną rzeki, zniszczeją i powysychają potoki przekopów, trzcina i sitowie powiędnie. @@ -20573,7 +20908,7 @@ Isaiah Iz 27 20 2 Na on czas mówił Pan w ręce Izajasza, syna Amos, rzekąc: I Isaiah Iz 27 20 3 I rzekł Pan: Jako chodził sługa mój Izajasz nagi i bosy, trzech lat znak i cud będzie nad Egiptem i nad Ethyopią: Isaiah Iz 27 20 4 Tak zapędził król Assyryjski poimanie Egipskie i przeprowadzenie Ethyopskie, młodych i starych, nagie i bose z odkrytemi pośladkami na hańbę Egiptowi. Isaiah Iz 27 20 5 I zlękną się a wstydać się będą za Ethyopią, nadzieję swoję, i za Egipt, chwałę swoję. -Isaiah Iz 27 20 6 I rzecze obywatel wyspy téj [0654]w on dzień: Oto ta była nadzieja nasza, do którycheśmy się uciekli o pomoc, aby nas wybawili od króla Assyryjskiego: a jakoż my będziemy ujść mogli? +Isaiah Iz 27 20 6 I rzecze obywatel wyspy téj w on dzień: Oto ta była nadzieja nasza, do którycheśmy się uciekli o pomoc, aby nas wybawili od króla Assyryjskiego: a jakoż my będziemy ujść mogli? Isaiah Iz 27 21 1 Brzemię pustynie morskiéj. Jako wichry z południa pochodzą, od puszczy ciągnie z ziemie strasznéj. Isaiah Iz 27 21 2 Widzenie srogie jest mi oznajmione. Kto jest niedowiarkiem, niewiernie czyni, a który jest pustoszycielem, pustoszy. Wyciągnij Elam, oblęż Medzie! uspokoiłem wszelkie wzdychanie jego. Isaiah Iz 27 21 3 Dlatego napełniły biodra moje boleści, ucisk ogarnął mię jako ucisk rodzącéj: upadłem usłyszawszy, strwożyłem się ujrzawszy. @@ -20601,7 +20936,7 @@ Isaiah Iz 27 22 7 I będą wyborne doliny twoje pełne poczwórnych, a jezdni po Isaiah Iz 27 22 8 I odkryta będzie zasłona Judzka, a oglądasz w on dzień zbrojownią domu gajowego. Isaiah Iz 27 22 9 I połamania miasta Dawidowego ujrzycie; bo się zagęściły: i zgromadziliście wody stawu niższego. Isaiah Iz 27 22 10 A domy Jerozolimskie policzyliście, i pokaziliście domy na obronienie muru. -Isaiah Iz 27 22 11 I uczyniliście przekop między dwiema mury na wodę stawu starego: a nie oglądaliście się na tego, który [0655]go był uczynił: i na sprawcę jego zdaleka nie patrzyliście. +Isaiah Iz 27 22 11 I uczyniliście przekop między dwiema mury na wodę stawu starego: a nie oglądaliście się na tego, który go był uczynił: i na sprawcę jego zdaleka nie patrzyliście. Isaiah Iz 27 22 12 I zawoła Pan, Bóg zastępów, w on dzień ku płaczu i ku narzekaniu, ku obłysieniu i ku przepasaniu worem: Isaiah Iz 27 22 13 A oto radość i wesele, zabijać cielce i zarzynać barany, jeść mięso a pić piwo: Jedzmy a pijmy; bo jutro pomrzemy. Isaiah Iz 27 22 14 I zjawił się w uszach moich głos Pana zastępów: jeźli będzie ta nieprawość odpuszczona wam, aż pomrzecie, mówi Pan, Bóg zastępów. @@ -20631,6 +20966,7 @@ Isaiah Iz 27 23 12 I rzekł. Nie przydasz więcéj, abyś się chlubiła, potwar Isaiah Iz 27 23 13 Oto ziemia Chaldejska, takowy lud nie był, Assur założył ją: w niewolą zagnali mocarze jego, podkopali domy jego, obrócili ją w gruz. Isaiah Iz 27 23 14 Wyjcie okręty morskie! bo zburzona jest moc wasza. Isaiah Iz 27 23 15 I będzie w on dzień: W zapamiętaniu będziesz, o Tyrze! przez siedmdziesiąt lat, jako dni króla jednego: a po siedmdziesiąt lat będzie Tyrowi jako pieśń nierządnice. +Isaiah Iz 27 23 16 Weźmij cytrę, obejdź miasto, nierządnico zapomniona! graj dobrze, często powtarzaj pieśń, aby pamiątka o tobie była. Isaiah Iz 27 23 17 I będzie po siedmdziesiąt lat: Nawiedzi Pan Tyr i przywiedzie go do myta jego: i będzie zaś nierząd płodził ze wszystkiemi królestwy ziemskiemi na ziemi. Isaiah Iz 27 23 18 I będą kupiectwa jego i myta jego poświęcone Panu: nie będą schowane ani odłożone; bo tym, którzy mieszkają przed Panem, będzie kupiectwo jego, aby jedli do sytości, i przyodziewali się aż do starości. Isaiah Iz 27 24 1 Oto Pan rozproszy ziemię i obnaży ją i utrapi oblicze jéj, i rozproszy obywatele jéj. @@ -20657,6 +20993,7 @@ Isaiah Iz 27 24 21 I będzie: W on dzień nawiedzi Pan wojska niebieskie na wyso Isaiah Iz 27 24 22 I zgromadzą się zgromadzeniem jednego snopka do dołu, i będą tam zamknieni w ciemnicy, a po wielu dni nawiedzeni będą. Isaiah Iz 27 24 23 I zasroma się księżyc i zawstydzi się słońce, gdy będzie królował Pan zastępów na górze Syon i w Jeruzalem, a przed oczyma starców swoich uwielbion będzie. Isaiah Iz 27 25 1 Panie, Boże mój! ty jesteś, wywyższać cię będę, i wyznawać imieniowi twemu, iżeś uczynił dziwy, myśli starodawne wierne. Amen. +Isaiah Iz 27 25 2 Bowiemeś obrócił miasto w mogiłę, miasto mocne w rozwaliny: dom cudzoziemców, aby nie był miastem, ażeby go na wieki nie zbudowano. Isaiah Iz 27 25 3 Dlatego cię będzie chwalił lud mocny, miasto narodów dużych ciebie się bać będzie. Isaiah Iz 27 25 4 Iżeś się stał mocą ubogiemu, mocą nędznikowi w udręczeniu jego: nadzieją od wichru, chłodnikiem od gorąca; bo duch mocarzów jako wicher bijący w ścianę. Isaiah Iz 27 25 5 Jako gorącość w pragnieniu, trwogę cudzych uniżysz: a jako gorącością pod obłokiem palącą potomstwo mocarzów ususzysz. @@ -20684,6 +21021,7 @@ Isaiah Iz 27 26 14 Umierający niech nie żyją, olbrzymowie niech nie powstają Isaiah Iz 27 26 15 Folgowałeś narodowi, Panie! folgowałeś narodowi: izaliś jest uwielbion? oddaliłeś wszystkie granice ziemie. Isaiah Iz 27 26 16 Panie! w ucisku szukali cię, w utrapieniu szemrania nauka twoja im. Isaiah Iz 27 26 17 Jako która poczyna, gdy się przybliża ku rodzeniu, bolejąc woła w boleściach swych, takeśmy się stali od oblicza twego, Panie! +Isaiah Iz 27 26 18 Poczęliśmy, i jakobyśmy pracowali rodząc, i porodziliśmy ducha: zbawienia nie sprawowaliśmy na ziemi, przetóż nie upadli obywatele ziemie. Isaiah Iz 27 26 19 Żyć będą umarli twoi, pobici moi powstaną: ocućcie się a chwalcie, którzy mieszkacie w prochu; bo rosa światłości rosa twoja, a ziemię olbrzymów ściągniesz do upadku. Isaiah Iz 27 26 20 Idź, ludu mój! wnidź do komór twoich, zamknij drzwi twoje za sobą: skryj się na mały czas, na chwilkę, aż przeminie zagniewanie. Isaiah Iz 27 26 21 Bo oto Pan wynidzie z miejsca swego, aby nawiedził nieprawość obywatela ziemie przeciw niemu, i odkryje ziemia krew swoję, a nie zakryje daléj pobitych swoich. @@ -20706,7 +21044,7 @@ Isaiah Iz 27 28 3 Nogami podeptana będzie korona pychy pijanych Ephraim. Isaiah Iz 27 28 4 I będzie kwiat opadający sławy radości jego, który jest na wierzchu doliny tłustych, jako skorojrzały owoc przed dojrzałością jesieni: który obaczywszy patrzący, skoro w rękę weźmie, zje go. Isaiah Iz 27 28 5 W on dzień będzie Pan zastępów koroną chwały i wieńcem wesela ostatkowi ludu swego: Isaiah Iz 27 28 6 I duchem sądu siedzącemu na sądzie, i mocą wracającym się z wojny do bramy. -Isaiah Iz 27 28 7 Lecz i ci od wina nie znali, a od pijaństwa pobłądzili: kapłan i prorok nie wiedzieli od pijaństwa, zatonęli w winie, pobłądzili w [0659]pijaństwie, nie znali widzącego, nie umieli sądu. +Isaiah Iz 27 28 7 Lecz i ci od wina nie znali, a od pijaństwa pobłądzili: kapłan i prorok nie wiedzieli od pijaństwa, zatonęli w winie, pobłądzili w pijaństwie, nie znali widzącego, nie umieli sądu. Isaiah Iz 27 28 8 Bo wszystkie stoły są pełne wracania i plugastwa, tak iż niemasz więcéj miejsca. Isaiah Iz 27 28 9 Kogóż nauczy umiejętności? a komu da zrozumieć, co słyszał? ostawionym od mleka, odsadzonym od piersi? Isaiah Iz 27 28 10 Albowiem rozkaż, zaś rozkaż: rozkaż, zaś rozkaż: czekaj, zaś czekaj: czekaj, zaś czekaj: trochę tam, trochę tam. @@ -20732,7 +21070,7 @@ Isaiah Iz 27 28 29 A to od Pana, Boga zastępów, wyszło, aby dziwną uczynił Isaiah Iz 27 29 1 Biada Aryel! Aryel miasto, którego dobył Dawid. Przydan jest rok do roku: święta uroczyste przeminęły. Isaiah Iz 27 29 2 I oblęgę Aryela, a będzie smętny i żałosny: i będzie mi jako Aryel. Isaiah Iz 27 29 3 I otoczę jako krąg wkoło ciebie, i usypię przeciw tobie wał, i baszty poczynię na oblężenie twoje. -Isaiah Iz 27 29 4 Poniżon będziesz, z ziemie [0660]będziesz mówić, i z ziemie będzie słyszana mowa twoja: i będzie jako Pythona z ziemie głos twój, a z piasku powieść twoja szeptać będzie. +Isaiah Iz 27 29 4 Poniżon będziesz, z ziemie będziesz mówić, i z ziemie będzie słyszana mowa twoja: i będzie jako Pythona z ziemie głos twój, a z piasku powieść twoja szeptać będzie. Isaiah Iz 27 29 5 I będzie jako proch drobny mnóstwo rozmiatających cię: a jako pérz mijający zgraja tych, którzy przeciw tobie przemogli: Isaiah Iz 27 29 6 A będzie nagle z trzaskiem. Od Pana zastępów nawiedzion będzie, gromem i trzęsieniem ziemie, i głosem wielkim wichru i burze i płomienia ognia pożerającego. Isaiah Iz 27 29 7 I będzie jako sen widzenia nocnego zgraja wszech narodów, którzy walczyli na Aryela, i wszyscy, którzy bojowali i obiegli i przemogli przeciwko niemu. @@ -20757,6 +21095,7 @@ Isaiah Iz 27 30 1 Biada, synowie zbiegowie! mówi Pan, abyście czynili radę, a Isaiah Iz 27 30 2 Którzy chodzicie, abyście zstąpili do Egiptu, a nie pytaliście się ust moich, nadziewając się pomocy od mocy Pharaonowéj, i mając ufanie w cieniu Egiptowym. Isaiah Iz 27 30 3 I będzie wam moc Pharaonowa ku zawstydzeniu, a ufność cieniu Egiptu ku zelżywości. Isaiah Iz 27 30 4 Bo były w Tanes książęta twoje, a posłowie twoi aż do Hanes przyszli. +Isaiah Iz 27 30 5 Wszyscy zawstydzili się dla ludu, który im nie mógł być pożyteczny: nie byli im ku pomocy, ani ku jakiemu pożytkowi, ale ku zawstydzeniu i ku zelżywości. Isaiah Iz 27 30 6 Brzemię bydła południowego w ziemi utrapienia i ucisku, (lwica i lew z nich, żmija i bazyliszek latający), którzy noszą na grzbietach dobytków bogactwa swe, i na garbie wielbłądów skarby swe do ludu, który im nie będzie mógł być pomocen. Isaiah Iz 27 30 7 Bo Egipt daremnie i próżno pomagać będzie. Dlategom na to wołał: Pycha tylko jest, przestań. Isaiah Iz 27 30 8 A teraz szedłszy napisz mu na bukszpanie, i na księgach pilnie to wyrysuj, i będzie na dzień ostateczny na świadectwo aż na wieki; @@ -20779,7 +21118,7 @@ Isaiah Iz 27 30 24 A woły twoje i źrebięta osłów, któremi sprawują ziemi Isaiah Iz 27 30 25 I będą na każdéj górze wysokiéj i na każdym pagórku podniosłym strumienie wód bieżących w dzień pobicia wielu, gdy upadną wieże. Isaiah Iz 27 30 26 I będzie światłość księżycowa jako światłość słoneczna: a światłość słoneczna będzie w siedmiornasób, jako światłość siedmi dni: w dzień, którego zawiąże Pan ranę ludu swego a potłuczenie zbicia jego zleczy. Isaiah Iz 27 30 27 Oto imię Pańskie przychodzi zdaleka, gorejąca zapalczywość jego i ciężka ku znoszeniu, wargi jego napełniły się zagniewania, a język jego jako ogień pożerający. -Isaiah Iz 27 30 28 Duch jego jako rzeka zalewająca aż do pół szyje na wytracenie narodów wniwecz i wędzidło [0662]oblędności, które było na czeluściach ludów. +Isaiah Iz 27 30 28 Duch jego jako rzeka zalewająca aż do pół szyje na wytracenie narodów wniwecz i wędzidło oblędności, które było na czeluściach ludów. Isaiah Iz 27 30 29 Będzie wam pieśń, jako noc poświęconego święta, i wesele serdeczne, jako który idzie z piszczałką, aby wszedł na górę Pańską do mocnego Izaelowego. Isaiah Iz 27 30 30 I da słyszeć Pan sławę głosu swego, a strach ramienia swego ukaże w pogróżce zapalczywości i w płomieniu ognia pożerającego, roztrąci wichrem i kamieniem gradowym. Isaiah Iz 27 30 31 Bo głosu Pańskiego zlęknie się Assur, laską uderzony. @@ -20804,6 +21143,7 @@ Isaiah Iz 27 32 7 Zdradliwego naczynia złościwe są; bo on myśli nastroił, a Isaiah Iz 27 32 8 Ale książę o tych rzeczach, które książęciu przystoją, myślić będzie, a sam nad wodzami stać będzie. Isaiah Iz 27 32 9 Niewiasty bogate! powstańcie, a słuchajcie głosu mego: córki bezpieczne! bierzcie w uszy powieści moje. Isaiah Iz 27 32 10 Bo po dniach i po roku, wy bezpieczne: trwożyć się będziecie; bo ustało zbieranie wina, zbieranie więcéj nie przyjdzie. +Isaiah Iz 27 32 11 Zdumiejcie się, bogate! zatrwóżcie się, bezpieczne! zwleczcie się a wstydajcie się, przepaszcie biodra wasze. Isaiah Iz 27 32 12 Nad piersiami narzekajcie, nad polami rozkosznemi, nad winnicą płodną. Isaiah Iz 27 32 13 Na ziemię ludu mego ciernie i tarn wystąpi: jakoż więcej na wszystkie domy wesela miasta radującego się? Isaiah Iz 27 32 14 Bo dom jest opuszczony, mnóstwo miasta zostawione: ciemność i macanie stało się nad jaskiniami aż na wieki, radość leśnych osłów, pastwiska stad. @@ -20858,6 +21198,7 @@ Isaiah Iz 27 35 1 Rozraduje się pusta i bezdróżna, i rozweseli się pustynia Isaiah Iz 27 35 2 Rodząc rodzić będzie, i rozraduje się, weseląc się i chwaląc: chwała Libanu dana jest jéj, ozdoba Karmela i Saron: oni ujrzą chwałę Pańską i ozdobę Boga naszego. Isaiah Iz 27 35 3 Zmocnijcie ręce opadłe, a kolana zemdlałe posilcie. Isaiah Iz 27 35 4 Rzeczcie bojaźliwym: Zmocnijcie się a nie bójcie się: oto Bóg wasz przywiedzie pomstę odpłacenia: Bóg sam przyjdzie i zbawi was. +Isaiah Iz 27 35 5 Tedy się otworzą oczy ślepych, i uszy głuchych będą otworzone. Isaiah Iz 27 35 6 Tedy wyskoczy chromy jako jeleń, i otworzony będzie język niemych; bo wyniknęły wody na puszczy i potoki w pustyni. Isaiah Iz 27 35 7 A która była sucha, będzie jeziorem, i pragnąca źródłami wód. Isaiah Iz 27 35 8 W legowiskach, w których pierwéj smokowie przebywali, wznidzie zieloność trzciny i sitowia. @@ -20881,6 +21222,7 @@ Isaiah Iz 27 36 14 To mówi król: Niechaj was nie zwodzi Ezechiasz; bo was nie Isaiah Iz 27 36 15 A niech wam Ezechiasz nie dodaje ufności w Panu, mówiąc: Wyrwie i wybawi nas Pan, nie będzie dano to miasto w rękę króla Assyryjkiego. Isaiah Iz 27 36 16 Nie słuchajcie Ezechiasza; bo to mówi król Assyryjski: Uczyńcie zemną błogosławieństwo a wynidźcie do mnie, a jedzcie każdy winnicę swą i każdy figę swą i pijcie każdy wodę z cysterny swéj: Isaiah Iz 27 36 17 Aż przyjadę i wezmę was do ziemie, która jest jako ziemia wasza, do ziemie zboża i wina, ziemie chleba i winnic. +Isaiah Iz 27 36 18 A niech was nie mąci Ezechiasz, mówiąc: Pan wybawi nas. Aza wybawili bogowie narodów, każdy ziemię swoję, z ręki króla Assyryjkiego? Isaiah Iz 27 36 19 Gdzie jest bóg Emath i Arphad? gdzie jest bóg Sepharwaim? aza wybawili Samaryą z ręki mojéj? Isaiah Iz 27 36 20 A który jest ze wszech bogów tych ziem, któryby wydarł ziemię swą z ręki mojéj? żeby miał Pan wydrzeć Jeruzalem z ręki mojéj? Isaiah Iz 27 36 21 I milczeli i nie odpowiedzieli mu słowa. Bo król rozkazał był, mówiąc: Nie odpowiadajcie mu. @@ -20906,6 +21248,7 @@ Isaiah Iz 27 37 18 Albowiem prawdziwieć, Panie! spustoszyli królowie Assyryjsc Isaiah Iz 27 37 19 I bogi ich wrzucili w ogień; bo nie byli bogowde, ale robota rąk człowieczych, drewno a kamień: i pokruszyli je. Isaiah Iz 27 37 20 A teraz, Panie, Boże nasz! wybaw nas z ręki jego: i niech poznają wszystkie królestwa ziemie, iżeś ty jest sam Panem. Isaiah Iz 27 37 21 I posłał Izajasz, syn Amos, do Ezechiasza, mówiąc: To mówi Pan, Bóg Izraelów: O coś mię prosił z strony Sennacheryba, króla Assyryjskiego: +Isaiah Iz 27 37 22 To jest słowo, które Pan mówił o nim: Wzgardziła cię i śmiała się z ciebie panna, córka Syońska: kiwała głową za tobą córka Jerozolimska. Isaiah Iz 27 37 23 Komuś łajał, a kogoś bluźnił? i na kogoś podniósł głos i wyniosłeś wysokość oczu twoich? Na Świętego Izraelowego. Isaiah Iz 27 37 24 W ręce sług twoich urągałeś Panu i mówiłeś: W mnóstwie poczwórnych moich wstąpiłem ja na wysokość gór, wierzchy Libanu, i wytnę wysokie cedry jego i wyborne jodły jego: i wnidę na same wysokość wierzchu jego, do lasa Karmelu jego. Isaiah Iz 27 37 25 Jam wykopał i pił wodę, i wysuszyłem stopą nogi mojéj wszystkie potoki przekopów. @@ -20930,7 +21273,7 @@ Isaiah Iz 27 38 5 Idź a powiedz Ezechiaszowi: To mówi Pan, Bóg Dawida, ojca t Isaiah Iz 27 38 6 I z ręki króla Assyryjskiego wyrwę cię i to miasto, i obronię je. Isaiah Iz 27 38 7 A ten będziesz miał znak od Pana, że uczyni Pan to słowo, które mówił. Isaiah Iz 27 38 8 Oto ja wrócę cień linii, po których zeszła, na zegarze Achazowym, na słońcu dziesiącią linii nazad. I wróciło się słońce dziesiącią linii po stopniach, przez które było zstąpiło. -Isaiah Iz 27 38 9 Pismo Ezechiasza króla [0668]Judzkiego, gdy był zachorzał i ozdrowiał z niemocy swojéj. +Isaiah Iz 27 38 9 Pismo Ezechiasza króla Judzkiego, gdy był zachorzał i ozdrowiał z niemocy swojéj. Isaiah Iz 27 38 10 Jam rzekł: W połowicy dni moich pójdę do bram piekielnych: szukałem ostatka lat moich. Isaiah Iz 27 38 11 Rzekłem: Nie ujrzę Pana Boga na ziemi żywiących: nie oglądam więcéj człowieka i obywatela pokoju. Isaiah Iz 27 38 12 Wiek mój przeminął i zwinion jest odemnie jako namiotek pasterski: przerzniony jest jako od tkacza żywot mój: gdym jeszcze zaczynał, przerznął mię, od zarania aż do wieczora dokonasz mię. @@ -20956,6 +21299,7 @@ Isaiah Iz 27 40 1 Cieszcie się, cieszcie, ludu mój! mówi Bóg wasz. Isaiah Iz 27 40 2 Mówcie do serca Jeruzalem a przyzwijcie go; bo się skończyła złość jego, odpuszczona jest nieprawość jego: wzięło z ręki Pańskiéj dwojako za wszystkie grzechy swoje. Isaiah Iz 27 40 3 Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, proste czyńcie na puszczy ścieżki Boga naszego. Isaiah Iz 27 40 4 Każda dolina będzie podniesiona, a każda góra i pagórek będzie poniżony: i będą krzywe prostemi, a ostre drogami gładkiemi. +Isaiah Iz 27 40 5 I objawi się chwała Pańska: i ujrzy wszelkie ciało społem, że usta Pańskie mówiły. Isaiah Iz 27 40 6 Głos mówiącego: Wołaj. I rzekłem: Co będę wołał? Wszelkie ciało trawa, a wszelka chwała jego jako kwiat polny. Isaiah Iz 27 40 7 Uschła trawa i opadł kwiat; bo duch Pański wionął nań. Prawdziwie lud jest trawa. Isaiah Iz 27 40 8 Uschła trawa i opadł kwiat: lecz słowo Pana naszego trwa na wieki. @@ -20983,7 +21327,7 @@ Isaiah Iz 27 40 29 Który dodawa spracowanemu siły: a tym, których niemasz, mo Isaiah Iz 27 40 30 Ustaną pacholęta i upracują się, a młodzieńcy we mdłości upadną. Isaiah Iz 27 40 31 A którzy mają nadzieję w Panu, odmienia siłę, wezmą pióra jako orłowie: pobieżą, a nie upracują się, chodzić będą, a nie ustaną. Isaiah Iz 27 41 1 Niech milczą ku mnie wyspy, a narody niech odmienia siłę: niech przystąpią, a tedy niech mówią: Społem przystąpmy do sądu. -Isaiah Iz 27 41 2 Kto zbudził od wschodu słońca [0670]sprawiedliwego, wezwał go, aby szedł za nim? poda przed nim narody i króle odzierży, da jako proch mieczowi jego, jako źdźbło od wiatru porwane łukowi jego? +Isaiah Iz 27 41 2 Kto zbudził od wschodu słońca sprawiedliwego, wezwał go, aby szedł za nim? poda przed nim narody i króle odzierży, da jako proch mieczowi jego, jako źdźbło od wiatru porwane łukowi jego? Isaiah Iz 27 41 3 Będzie je gonił, przejdzie w pokoju, ścieżka się nie ukaże na nogach jego. Isaiah Iz 27 41 4 Któż to sprawił i uczynił, wzywający rodzajów od początku? Ja Pan, pierwszy i ostateczny, Ja jestem, Isaiah Iz 27 41 5 Ujrzały wyspy a zlękły się, kończyny ziemie zdumiały się, przybliżyły się i przystąpiły. @@ -21040,6 +21384,7 @@ Isaiah Iz 27 43 1 A teraz to mówi Pan, który cię stworzył, Jakóbie! i któr Isaiah Iz 27 43 2 Gdy pójdziesz przez wody, z tobą będę, a rzeki cię nie okryją: gdy będziesz chodził w ogniu, nie sparzysz się, i płomień nie będzie gorzał na tobie. Isaiah Iz 27 43 3 Bom Ja Pan. Bóg twój. Święty Izraelów, zbawiciel twój : dałem Egipt ubłaganie twoje, Ethyopią i Sabę za cię. Isaiah Iz 27 43 4 Odtąd jakoś się stał czci godnym w oczach moich i chwalebnym, Jam cię umiłował, i dam ludzie za cię, i narody za duszę twoje. +Isaiah Iz 27 43 5 Nie bój się; bom Ja jest z tobą: od wschodu przyprowadzę nasienie twoje, a od zachodu zgromadzę cię. Isaiah Iz 27 43 6 Rzekę północnej stronie: Daj, a południowej : Nie hamuj. Przynieś syny moje zdaleka, a córki moje z kończyn ziemie. Isaiah Iz 27 43 7 I każdego, który wzywa imienia mego, ku chwale mojej stworzyłem go, uformowałem go i uczyniłem go. Isaiah Iz 27 43 8 Wyprowadź lud ślepy a mający oczy, głuchy a mający uszy. @@ -21069,6 +21414,7 @@ Isaiah Iz 27 44 3 Bo wyleję wody na pragnącą, a strumienie na suchą: wyleję Isaiah Iz 27 44 4 I będą rość między ziołami, jako wierzby przy wodach ciekących. Isaiah Iz 27 44 5 Ten rzecze: Pańskim ja jest, a on będzie wzywał w imię Jakóba: a ten napisze ręką swą Panu, i imieniem Izraelowem będzie przypodobany. Isaiah Iz 27 44 6 To mówi Pan, król Izraelów, i odkupiciel jego, Pan zastępów: Jam pierwszy i Jam ostateczny, a oprócz mnie niemasz Boga. +Isaiah Iz 27 44 7 Któż mnie podobny? niech się da słyszeć i opowie, a niech mi porządek wypowie od onego czasu, jakom postanowił lud starodawny: przyszłe rzeczy i, które mają być, niech im oznajmią. Isaiah Iz 27 44 8 Nie bójcie się, ani się trwóżcie: od onego czasu dałem ci słyszeć, i oznajmiłem: Wyście świadkowie moi. Izali jest Bóg oprócz mnie? i twórca, któregobym ja nie znał? Isaiah Iz 27 44 9 Tworzyciele bałwana wszyscy nic nie są, a najmilsze rzeczy ich nic im nie pomogą: sami są świadkami ich, że nie widzą, ani rozumieją, aby byli pohańbieni. Isaiah Iz 27 44 10 Kto utworzył boga, i rycinę ulał, ninacz nie pożyteczną? @@ -21090,7 +21436,7 @@ Isaiah Iz 27 44 25 Wniwecz obracający znamiona praktykarzów, a wieszczki w sza Isaiah Iz 27 44 26 Wzbudzam słowo sługi swego, a radę posłów swoich wykonywam. Który mówię Jeruzalem: Będą mieszkać w tobie, a miastom Judzkim: Będziecie zbudowane; a spustoszenia jej wzbudzę. Isaiah Iz 27 44 27 Który mówię głębinie: Wyschnij, i rzeki twoje wysuszę. Isaiah Iz 27 44 28 Który mówię Cyrusowi: Jesteś pasterz mój, i wszystkę wolą moje wykonasz: który mówię Jeruzalem: Będziesz zbudowany: a kościołowi: Będziesz założony. -Isaiah Iz 27 45 1 To mówi Pan pomazańcowi memu, Cyrusowi, któregom ujął prawicę, abych podbił przed nim narody, a grzbiety królów obrócił, i otworzył [0674]przed nim wrota, a bramy nie będą, zamknione. +Isaiah Iz 27 45 1 To mówi Pan pomazańcowi memu, Cyrusowi, któregom ujął prawicę, abych podbił przed nim narody, a grzbiety królów obrócił, i otworzył przed nim wrota, a bramy nie będą, zamknione. Isaiah Iz 27 45 2 Ja przed tobą pójdę, i zawołane na ziemi poniżę: wrota miedziane skruszę, i zawory żelazne połamię. Isaiah Iz 27 45 3 A dam ci skarby skryte, i tajemności skrytych rzeczy, abyś wiedział, żem Ja Pan, który mianuję imię twoje, Bóg Izraelów. Isaiah Iz 27 45 4 Dla Jakóba, sługi mego, a Izraela, wybranego mego, i nazwałem cię imieniem twojem, przypodobałem cię, a nie poznałeś mię. @@ -21142,7 +21488,7 @@ Isaiah Iz 27 47 10 A ufałaś złości twej i mówiłaś: Niemasz, ktoby mię wi Isaiah Iz 27 47 11 Przyjdzie na cię złe, a nie wiesz, zkąd się weźmie, i przypadnie na cię ucisk, którego nie będziesz mogła zmyć: przyjdzie na cię nagła nędza, której nie zwiesz. Isaiah Iz 27 47 12 Stańże z czarowniki twymi, i z mnóstwem czarów twoich, w którycheś się pracowała od młodości twojej, jeźlić snadź co pomoże, albo jeźli możesz być silniejszą. Isaiah Iz 27 47 13 Ustałaś w mnóstwie rad twoich, niechże staną a zbawią cię praktykarze niebiescy, którzy patrzali na gwiazdy i rachowali księżyce, aby z nich opowiadali, co na cię miało przyjść. -Isaiah Iz 27 47 14 Oto się stali jako słoma, ogień [0676]je popalił: nie wybawią, dusze swej z ręki płomienia: niemasz węgła, przy którymby się ogrzali, ani komina, aby przy nim siedzieli. +Isaiah Iz 27 47 14 Oto się stali jako słoma, ogień je popalił: nie wybawią, dusze swej z ręki płomienia: niemasz węgła, przy którymby się ogrzali, ani komina, aby przy nim siedzieli. Isaiah Iz 27 47 15 Tak ci się stało, w czemeśkolwiek pracowała. Kupcy twoi od młodości twojej każdy zbłądził na drodze swojej, niemasz, ktoby cię wybawił. Isaiah Iz 27 48 1 Słuchajcie tego, domie Jakóbów! którzy się nazywacie imieniem Izraelowem, i wyszliście z wód Judzkich, którzy przysięgacie przez imię Pańskie, a Boga Izraelskiego wspominacie nie w prawdzie, ani w sprawiedliwości. Isaiah Iz 27 48 2 Bo od miasta świętego nazwani są, a na Bogu Izraelowym umocnieni są. Pan zastępów imię jego. @@ -21191,6 +21537,7 @@ Isaiah Iz 27 49 22 To mówi Pan Bóg: Oto wzniosę na narody rękę moje, a do l Isaiah Iz 27 49 23 I będą królowie piastuny twymi, a królowe mamkami twemi: twarz na ziemię spuściwszy kłaniać ci się będą, a proch nóg twoich lizać będą. A poznasz, żem Ja Pan, którego się nie zawstydzą ci, którzy nań czekają. Isaiah Iz 27 49 24 Izali odjęta będzie od mocnego korzyść? albo co mocarz poimał, wybawiono być może? Isaiah Iz 27 49 25 Bo tak mówi Pan: Zaiste i korzyść rycerzowi odjęta będzie, i co wziął mocarz, wybawiono będzie: a te, którzy cię sądzili, ja sądzić będę, i syny twoje ja zbawię. +Isaiah Iz 27 49 26 I nakarmię nieprzyjacioły twoje ciały ich, a jako moszczem, upiją się krwią swoją. I dozna wszelkie ciało, żem Ja jest Pan, wybawiający cię, i odkupiciel twój, mocny Jakóbów. Isaiah Iz 27 50 1 To mówi Pan: Co to za list rozwodny matki waszej, którymem ją opuścił? albo który jest pożyczalnik mój, któremum was zaprzedał? Otoście zaprzedani dla nieprawości waszych, a dla złości waszych opuściłem matkę wasze. Isaiah Iz 27 50 2 Bo przyszedłem, a nie było męża: wzywałem, a nie było, ktoby słyszał. Izali skróconą i maluczką się stała ręka moja, żeby eh nie mógł wykupić? czyli niemasz we mnie mocy ku wybawieniu? Oto fukiem moim osuszę morze a rzeki wysuszę: zgniją ryby bez wody i wyzdychają z pragnienia. Isaiah Iz 27 50 3 Oblokę niebiosa ciemnościami, wór uczynię przykrycie ich. @@ -21235,6 +21582,7 @@ Isaiah Iz 27 52 7 O jako piękne na górach nogi opowiadającego i rozsławiają Isaiah Iz 27 52 8 Głos stróżów twoich: wznieśli głos, społem chwalić będą; bo okiem w oko ujrzą, gdy Pan nawróci Syon. Isaiah Iz 27 52 9 Weselcie się a chwalcie społem pustki Jeruzalem; bo Pan ucieszył lud swój, odkupił Jeruzalem. Isaiah Iz 27 52 10 Zgotował Pan ramię święte swoje przed oczyma wszech narodów: i ujrzą wszystkie kończyny ziemie zbawienie Boga naszego. +Isaiah Iz 27 52 11 Odstąpcie, odstąpcie, wynidźcie ztamtąd, nieczystego się nie dotykajcie! wynidźcie z pośrodku jego: oczyśćcie się, którzy nosicie naczynia Pańskie. Isaiah Iz 27 52 12 Bo nie z trzaskiem wynidziecie, ani uciekając kwapić się będziecie; bo pójdzie przed wami Pan i zgromadzi was Bóg Izraelów. Isaiah Iz 27 52 13 Oto wyrozumie sługa mój: wywyższy się i wyniesie i wysoki będzie bardzo. Isaiah Iz 27 52 14 Jako się zdumieli nad tobą mnodzy, tak niepoczesna będzie między ludźmi osoba jego, a postawa jego między synmi człowieczymi. @@ -21304,7 +21652,7 @@ Isaiah Iz 27 57 8 A za drzwiami i za podwojem kładłaś pamiątkę twoję; boś Isaiah Iz 27 57 9 I przystroiłaś się królowi maścią, i rozmnożyłaś olejki twoje: posyłałaś posły twe daleko, i poniżonaś jest aż do piekła. Isaiah Iz 27 57 10 Mnóstwem drogi twojej spracowałaś się, nie rzekłaś: Odpocznę. Żywot ręki twej nalazłaś, dlategoś nie prosiła. Isaiah Iz 27 57 11 O cóż frasując się bałaś się? żeś skłamała, a na mieś nie pomniała? i nie myśliłaś w sercu twojem, iż Ja milczę, a jakobych nie widział, i zapomniałaś mię? -Isaiah Iz 27 57 12 Ja opowiem sprawiedliwość [0683]twoje, i uczynki twoje nie pomogą tobie. +Isaiah Iz 27 57 12 Ja opowiem sprawiedliwość twoje, i uczynki twoje nie pomogą tobie. Isaiah Iz 27 57 13 Gdy wołać będziesz, niech cię wybawią zebrani twoi: a wszystkie one wiatr zaniesie, pochwyci powietrze. Ale kto ufa we mnie, odziedziczy ziemię i posiędzie górę świętą moje. Isaiah Iz 27 57 14 I rzekę: Czyńcie drogę, uprzątnijcie drogę, ustąpcie z ścieżki, znieście zawady z drogi ludu mego. Isaiah Iz 27 57 15 Bo tak mówi Wysoki i Wyniosły, mieszkający w wieczności, a święte imię jego: na wysokości i w świątyniej mieszkający, a z skruszonym i z uniżonym duchem, aby ożywił ducha zniżonych, ażeby ożywił ducha skruszonych. @@ -21327,7 +21675,7 @@ Isaiah Iz 27 58 10 Gdy wylejesz łaknącemu duszę twoje, a duszę utrapioną na Isaiah Iz 27 58 11 I dać Pan odpoczynienie zawżdy, i napełni jasnością duszę twoje, a kości twoje wyzwoli: i będziesz jako ogród wilgotny i jako zdrój wodny, którego wody nie ustaną. Isaiah Iz 27 58 12 I będą budowane przez cię pustki wieków, fundamenty rodu i rodu wywiedziesz: i będziesz nazwań budownikiem płotów, odwracający ścieżki na odpoczynienie. Isaiah Iz 27 58 13 Jeźli odwrócisz od szabbatu nogę twoje, od czynienia wolą twoje w dzień święty mój: a nazowiesz szabbat rozkosznym i świętym Pańskim chwalebnym, a uczcisz go nie czyniąc dróg twoich, ani się najdzie wola twoja, żebyś miał mówić mowę: -Isaiah Iz 27 58 14 Tedy się będziesz rozkoszował w Panu, i wyniosę cię na wysokości ziemie, i nakarmię cię dziedzictwem [0684]Jakóba, ojca twego; bo usta Pańskie mówiły. +Isaiah Iz 27 58 14 Tedy się będziesz rozkoszował w Panu, i wyniosę cię na wysokości ziemie, i nakarmię cię dziedzictwem Jakóba, ojca twego; bo usta Pańskie mówiły. Isaiah Iz 27 59 1 Oto nie ukróciła się ręka Pańska, aby nie mogła zbawić, ani się obciążyło ucho jego, aby nie usłyszało. Isaiah Iz 27 59 2 Lecz nieprawości wasze rozdzieliły między wami a między Bogiem waszym, a grzechy wasze zakryły oblicze jego od was, aby nie wysłuchał. Isaiah Iz 27 59 3 Bo ręce wasze są krwią zmazane, i palce wasze nieprawością: wargi wasze mówiły kłamstwo, a język wasz nieprawość świegoce. @@ -21350,7 +21698,7 @@ Isaiah Iz 27 59 19 I będą się bać, którzy od zachodu, imienia Pańskiego, a Isaiah Iz 27 59 20 I przyjdzie Syonowi odkupiciel i tym, którzy się wracają od nieprawości w Jakóbie, mówi Pan. Isaiah Iz 27 59 21 To przymierze moje z nimi, mówi Pan: Duch mój, który jest na tobie, i słowa moje, którem położył w uściech twoich, nie odstąpią od ust twoich i od ust nasienia twego i od ust nasienia nasienia twego, mówi Pan, odtąd i aż na wieki. Isaiah Iz 27 60 1 Wstań, oświeć się, Jeruzalem! bo przyszła światłość twoja, a sława Pańska weszła nad tobą. -Isaiah Iz 27 60 2 Bo oto ciemności okryją ziemię, i mrok narody; ale nad tobą [0685]wnidzie Pan, a sława jego nad tobą, widziana będzie. +Isaiah Iz 27 60 2 Bo oto ciemności okryją ziemię, i mrok narody; ale nad tobą wnidzie Pan, a sława jego nad tobą, widziana będzie. Isaiah Iz 27 60 3 I będą chodzić narodowie w światłości twojej, a królowie w jasności wejścia twojego. Isaiah Iz 27 60 4 Podnieś wokoło oczy twoje, a oglądaj: ci wszyscy zgromadzili się, przyszli do ciebie: synowie twoi zdaleka przyjdą, a córki twoje z boku powstaną. Isaiah Iz 27 60 5 Tedy oglądasz i opływać będziesz: zadziwi się i rozszerzy się serce twoje, gdy się obróci ku tobie zgraja morska, moc poganów przyjdzie do ciebie. @@ -21373,7 +21721,7 @@ Isaiah Iz 27 60 21 A lud twój, wszyscy sprawiedliwi, na wieki odziedziczą ziem Isaiah Iz 27 60 22 Najmniejszy rozmnoży się w tysiąc, a malutki w naród najmocniejszy. Ja Pan czasu swego prędko to uczynię. Isaiah Iz 27 61 1 Duch Pański na mnie, przeto że mię Pan pomazał: posłał mię, abych oznajmił cichym, abych leczył skruszone sercem i opowiedział więźniom wyzwolenie, a zamknionym otwarcie: Isaiah Iz 27 61 2 Abych opowiadał rok ubłagalny Panu i dzień pomsty Boga naszego: abych cieszył wszystkie płaczące: -Isaiah Iz 27 61 3 Abych położył płaczącym Syon, i dał im wieniec miasto popiołu, olejek wesela miasto żałoby, płaszcz chwały miasto ducha żałości: i będą nazwani w niej mocarze [0686]sprawiedliwości szczepieniem Pańskiem dla wsławienia. +Isaiah Iz 27 61 3 Abych położył płaczącym Syon, i dał im wieniec miasto popiołu, olejek wesela miasto żałoby, płaszcz chwały miasto ducha żałości: i będą nazwani w niej mocarze sprawiedliwości szczepieniem Pańskiem dla wsławienia. Isaiah Iz 27 61 4 I zbudują pustki od wieku, i obalenia dawne wywiodą, i naprawią miasta puste, rozwalone od narodu do narodu. Isaiah Iz 27 61 5 I stać będą cudzy a paść bydło wasze, a synowie obcych będą oraczmi i winiarzmi waszymi. Isaiah Iz 27 61 6 Lecz wy kapłany Pańskimi nazwani będziecie, słudzy Boga naszego mówić wam będą: moc narodów jeść będziecie, i w sławie ich pysznić się będziecie. @@ -21396,6 +21744,7 @@ Isaiah Iz 27 62 11 Oto Pan dał słyszeć na kończynach ziemie: Mówcie, córce Isaiah Iz 27 62 12 I nazowią je ludem świętym, odkupionymi od Pana: a ciebie nazowią szukanem miastem, a nie opuszczonem. Isaiah Iz 27 63 1 Któż to jest, który idzie z Edom w farbowanych szaciech z Bosry? ten piękny w szacie swojej, idący w mnóstwie mocy swojej? Ja, który mówię sprawiedliwość, a jestem obrońcą na zbawienie. Isaiah Iz 27 63 2 Czemuż tedy czerwone jest odzienie twoje, a szaty twoje jako tłoczących w prasie? +Isaiah Iz 27 63 3 Samem tłoczył prasę, a z narodów niemasz męża zemną: tłoczyłem je w zapalczywości mojej i podeptałem je w gniewie moim, i pryskała krew ich na szaty moje, i spluskałem wszystkie odzienia moje. Isaiah Iz 27 63 4 Bo dzień pomsty w sercu mojemu rok odkupienia mego przyszedł. Isaiah Iz 27 63 5 Oględowałem się, a nie było pomocnika; szukałem, a nie było, ktoby ratował: i zbawiło mię ramię moje, a rozgniewanie moje to mię wspomogło. Isaiah Iz 27 63 6 I podeptałem narody w zapalczywości mojej i upoiłem je w rozgniewaniu mojem i zrzuciłem moc ich na ziemię. @@ -21420,7 +21769,7 @@ Isaiah Iz 27 64 5 Zabieżałeś weselącemu się a czyniącemu sprawiedliwość: Isaiah Iz 27 64 6 I staliśmy się jako nieczysty wszyscy my, a jako szmat miesięcznej niewiasty wszystkie sprawiedliwości nasze: i opadaliśmy wszyscy jako liście, a nieprawości nasze jako wiatr zniosły nas. Isaiah Iz 27 64 7 Niemasz, ktoby wzywał imienia twego, ktoby powstał i trzymał ciebie: zakryłeś twarz twoje od nas i roztrąciłeś nas w ręce nieprawości naszej. Isaiah Iz 27 64 8 A teraz. Panie, tyś jest ojciec nasz, a myśmy błoto: i tyś twórca nasz, a dzieło rąk twoich wszyscy my. -Isaiah Iz 27 64 9 Nie gniewaj się, Panie, bardzo, [0688]a nie pomnij więcej nieprawości naszej: oto wejrzyj, myśmy wszyscy twój lud. +Isaiah Iz 27 64 9 Nie gniewaj się, Panie, bardzo, a nie pomnij więcej nieprawości naszej: oto wejrzyj, myśmy wszyscy twój lud. Isaiah Iz 27 64 10 Miasto świętego twego stało się puste, Syon pustynią został, Jeruzalem opuściało. Isaiah Iz 27 64 11 Dom poświęcenia naszego i chwały naszej, gdzie cię chwalili ojcowie nasi, stał się pogorzeliskiem ognia, i wszystkie kochania nasze obróciły się w rozwaliny. Isaiah Iz 27 64 12 Izali nad tem zahamujesz się, Panie? zamilczysz i utrapisz nas bardzo? @@ -21445,7 +21794,7 @@ Isaiah Iz 27 65 18 Ale się będziecie weselić i radować aż na wieki z tego, Isaiah Iz 27 65 19 I radować się będę w Jeruzalem i weselić się będę w ludu moim, ani słychać będzie w nim więcej głosu płaczu i głosu wołania. Isaiah Iz 27 65 20 Nie będzie tam więcej niemowiątka dniów, i starca, któryby nie wypełnił dni swoich; bo dziecię stoletnie umrze, a grzesznik stoletni przeklęty będzie. Isaiah Iz 27 65 21 I pobudują domy, i będą mieszkać: i nasadzą winnice, a będą jeść owoce ich. -Isaiah Iz 27 65 22 Nie będą budować, a inszy [0689]będzie mieszkał: nie będą sadzić, a inszy będzie jadł; bo jako dni drzewa będą dni ludu mego, a uczynki rąk ich zstarzeją się. +Isaiah Iz 27 65 22 Nie będą budować, a inszy będzie mieszkał: nie będą sadzić, a inszy będzie jadł; bo jako dni drzewa będą dni ludu mego, a uczynki rąk ich zstarzeją się. Isaiah Iz 27 65 23 Wybrani moi nie będą robić próżno, ani będą rodzić w zatrwożeniu: bo nasienie błogosławionych Pańskich są, i wnukowie ich z nimi. Isaiah Iz 27 65 24 I będzie pierwej niż zawołają, Ja wysłucham: jeszcze oni mówić będą, a Ja usłyszę. Isaiah Iz 27 65 25 Wilk i baranek będą się paść społem; lew i wół będą jeść plewy, i wężowi proch chlebem jego: nie będą szkodzić ani zabijać na wszystkiej górze świętej mojej, mówi Pan. @@ -21467,12 +21816,12 @@ Isaiah Iz 27 66 15 Bo oto Pan w ogniu przyjdzie, a jako wicher poczwórne jego: Isaiah Iz 27 66 16 Bo ogniem Pan rozsądzać będzie a mieczem swym wszelkie ciało, i namnoży się pobitych od Pana. Isaiah Iz 27 66 17 Którzy się poświącali, i za czyste się mieli w ogrodach za drzwiami wewnątrz, którzy jedli świnie mięso i obrzydłości i mysz: społem zniszczeni będą, mówi Pan. Isaiah Iz 27 66 18 A ja uczynki ich i myśli ich idę, abych zebrał ze wszystkimi narody i językami: i przyjdą a oglądają chwałę moje. -Isaiah Iz 27 66 19 I włożę na nie znamię, i poślę z tych, którzy zachowani będą, do narodów na morze, do Afryki i do Lidyi, ciągnących strzały: do Włóch [0690]i do Grecyi, do wysep daleko, do tych, którzy nie słyszeli o mnie i nie widzieli chwały mojéj: i opowiedzą chwałę moję poganom. +Isaiah Iz 27 66 19 I włożę na nie znamię, i poślę z tych, którzy zachowani będą, do narodów na morze, do Afryki i do Lidyi, ciągnących strzały: do Włóch i do Grecyi, do wysep daleko, do tych, którzy nie słyszeli o mnie i nie widzieli chwały mojéj: i opowiedzą chwałę moję poganom. Isaiah Iz 27 66 20 I przywiodą wszystkę bracią waszę ze wszech narodów w dary Panu, na koniech i na poczwórnych i na lektykach i na mulech i na karach na górę świętą moje Jeruzalem, mówi Pan: jako gdyby przynieśli synowie Izraelowi dar w naczyniu czystem do domu Pańskiego. Isaiah Iz 27 66 21 I nabiorę z nich kapłanów i Lewitów, mówi Pan. Isaiah Iz 27 66 22 Bo jako niebiosa nowe i ziemia nowa, które Ja czynię, że stoją przedemną, mówi Pan, tak będzie stać nasienie wasze i imię wasze. Isaiah Iz 27 66 23 I będzie miesiąc z miesiąca, i szabbat z szabbatu: przyjdzie wszelkie ciało, aby się kłaniało przed obliczem mojem, mówi Pan. -Isaiah Iz 27 66 24 I wynidą a ujrzą trupy mężów, którzy wystąpili przeciwko mnie: robak ich nie zdechnie, a ogień ich nie zagaśnie, i będą aż do sytości widzenia wszemu ciału. +Isaiah Iz 27 66 24 I wynidą a ujrzą trupy mężów, którzy wystąpili przeciwko mnie: robak ich nie zdechnie, a ogień ich nie zagaśnie, i będą aż do sytości widzenia wszemu ciału. Przypisy Jeremiah Jr 28 1 1 Słowa Jeremiasza, syna Helcyaszowego, z kapłanów, którzy byli w Anathot, w ziemi Benjamin. Jeremiah Jr 28 1 2 Które słowo Pańskie stało się do niego za dni Jozyasza, syna Amon, króla Judzkiego, trzynastego roku królestwa jego. Jeremiah Jr 28 1 3 A stało się za dni Joakima, syna Jozyaszowego, króla Judzkiego, aż do skończenia jedenastego roku Sedecyasza, syna Jozyasza, króla Judzkiego, aż do przeprowadzenia Jeruzalem, miesiąca piątego. @@ -21484,7 +21833,7 @@ Jeremiah Jr 28 1 8 Nie bój się oblicza ich; bom Ja z tobą jest, abym cię wyb Jeremiah Jr 28 1 9 I wyciągnął Pan ręką swą i dotknął się ust moich, i rzekł Pan do mnie: Otom dał słowa moje w usta twoje. Jeremiah Jr 28 1 10 Otom cię dziś postanowił nad narodami i nad królestwy, abyś wyrywał i kaził i wytracał i rozwalał i budował i sadził. Jeremiah Jr 28 1 11 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: Co ty widzisz, Jeremiaszu? i rzekłem: Laskę czującą ja widzę. -Jeremiah Jr 28 1 12 I rzekł Pan do mnie: Dobrześ [0691]widział; bo Ja czuć będę nad słowem mojem, abym je wypełnił. +Jeremiah Jr 28 1 12 I rzekł Pan do mnie: Dobrześ widział; bo Ja czuć będę nad słowem mojem, abym je wypełnił. Jeremiah Jr 28 1 13 I stało się słowo Pańskie powtóre do mnie, mówiąc: Co ty widzisz? i rzekłem: Garniec podpalony ja widzę, a oblicze jego od północy. Jeremiah Jr 28 1 14 I rzekł Pan do mnie: Od północy otworzy się złe na wszystkie obywatele ziemie. Jeremiah Jr 28 1 15 Bo oto Ja zwołam wszystkie rodzaje królestw północnych, mówi Pan, i przyjdą i postawią każdy stolicę swą w wejściu bram Jerozolimskich i na wszystkich murach jego wokoło i na wszystkich miastach Judzkich. @@ -21509,7 +21858,7 @@ Jeremiah Jr 28 2 14 Izali niewolnik jest Izrael, albo z niewolnika doma urodzony Jeremiah Jr 28 2 15 Nań ryczeli lwowie i wydali głos swój, obrócili ziemię jego w pustynią: miasta jego spalone są, a niemasz, ktoby w nich mieszkał. Jeremiah Jr 28 2 16 Synowie téż Memphis i Japhnes zcudzołożyli cię aż do wierzchu głowy. Jeremiah Jr 28 2 17 Izali się to nie stało tobie? żeś opuściła Pana, Boga twego, onego czasu, którego cię prowadził drogą? -Jeremiah Jr 28 2 18 A teraz, czego chcesz na drodze [0692]Egipskiéj, żebyś piła wodę mętną? a co masz z drogą Assyryjczyków, abyś piła wodę rzeki? +Jeremiah Jr 28 2 18 A teraz, czego chcesz na drodze Egipskiéj, żebyś piła wodę mętną? a co masz z drogą Assyryjczyków, abyś piła wodę rzeki? Jeremiah Jr 28 2 19 Skarze cię złość twoja, a odwrócenie twoje zfuka cię. Wiedz a obacz, że zła a gorzka jest rzecz, żeś ty opuściła Pana, Boga twego, a iż niemasz bojaźni mojéj u ciebie, mówi Pan, Bóg zastępów. Jeremiah Jr 28 2 20 Od wieku złamałaś jarzmo moje, rozerwałaś związki moje i mówiłaś: Nie będę służyła. Albowiem na każdym pagórku wysokim i pod każdem drzewem gałęzistem pokładałaś się, ty nierządnico! Jeremiah Jr 28 2 21 A Jam cię nasadził winnicą wyborną, wszystko nasienie prawe: jakóżeś mi się tedy odmieniła w nieprawe, winnico obca? @@ -21531,6 +21880,7 @@ Jeremiah Jr 28 2 36 Jakóżeś się stała bardzo podłą, powtarzając drogi tw Jeremiah Jr 28 2 37 Bo i od tego wynidziesz, a ręce twe będą na głowie twojéj; bo Pan zatarł ufność twoję, a nie będziesz mieć nieszczęśliwego w niéj. Jeremiah Jr 28 3 1 Mówią pospolicie: Jeźli opuści mąż żonę swoję, a odszedłszy od niego, pójdzie za innego męża, izali się więcéj do niéj wróci? izali nie zmazana i nie splugawiona będzie ona niewiasta? a ty cudzołożyłaś z wielą kamratów, wszakże wróć się do mnie, mówi Pan, a Ja ciebie przyjmę. Jeremiah Jr 28 3 2 Podnieś oczy twe naprost a obacz, gdziebyś się nie pokładała: siadałaś na drogach, czekając na nie, jako zbójca na puszczy: i splugawiłaś ziemię wszeteczeństwy twemi i złościami twemi. +Jeremiah Jr 28 3 3 Przeto zahamowane są krople deszczów, i dżdżu późnego nie było: stałoć się czoło wszetecznéj niewiasty, nie chciałaś się sromać. Jeremiah Jr 28 3 4 A tak przynajmniej od tego czasu nazywaj mię: Ojciec mój, książę panieństwa mego ty jesteś. Jeremiah Jr 28 3 5 Izali się na wieki gniewać będziesz, albo trwać do końca? Otoś mówiła i czyniłaś złości, i mogłaś. Jeremiah Jr 28 3 6 I rzekł Pan do mnie za dni Jozyasza króla: Izaliś widział, co uczyniła odwrótnica Izrael? chodziła sobie na każdą górę wysoką i pod każde drzewo gałęziste i tam cudzołożyła. @@ -21555,7 +21905,7 @@ Jeremiah Jr 28 3 24 Wstyd pojadł prace ojców naszych od młodości naszéj, tr Jeremiah Jr 28 3 25 Będziem spać w sromocie naszéj, i okryje nas zelżywość nasza; bośmy zgrzeszyli Panu, Bogu naszemu, my i ojcowie nasi, od młodości naszéj aż do dnia tego, a nie słuchaliśmy głosu Pana, Boga naszego. Jeremiah Jr 28 4 1 Jeźli się wrócisz, Izraelu! mówi Pan, do mnie się nawróć: jeźli odejmiesz obrażenia twoje od oblicza mego, nie poruszysz się. Jeremiah Jr 28 4 2 I będziesz przysięgać: Żywie Pan, w prawdzie i w sądzie i w sprawiedliwości: i będą go błogosławić narodowie, i jego będą chwalić. -Jeremiah Jr 28 4 3 Bo to mówi Pan mężowi [0694]Judzkiemu i Jerozolimskiemu: Rozkopajcie sobie nowinę, a nie siejcie na cierniu. +Jeremiah Jr 28 4 3 Bo to mówi Pan mężowi Judzkiemu i Jerozolimskiemu: Rozkopajcie sobie nowinę, a nie siejcie na cierniu. Jeremiah Jr 28 4 4 Obrzeżcie się Panu, a odejmijcie odrzezki serc waszych, mężowie Juda, i obywatele Jeruzalem! aby snadź nie wyszło jako ogień rozgniewanie moje a zapaliłoby się, i nie byłby, ktoby ugasił, dla złości myśli waszych. Jeremiah Jr 28 4 5 Opowiadajcie w Juda, a w Jeruzalem dajcie słyszeć: mówcie a trąbcie w trąbę w ziemi, wołajcie mocno a mówcie: Zbierajcie się, a wnidźmy do miast obronnych. Jeremiah Jr 28 4 6 Podnieście chorągiew na Syonie, zmacniajcie się, nie postawajcie; bo Ja przywiodę złe z północy i skruszenie wielkie. @@ -21583,7 +21933,7 @@ Jeremiah Jr 28 4 27 Bo to mówi Pan: Spustoszona będzie wszystka ziemia, wszak Jeremiah Jr 28 4 28 Płakać będzie ziemia, i zasmucą się niebiosa z wierzchu: przeto żem mówił, myśliłem, a nie żal mi było, anim się odwrócił od tego. Jeremiah Jr 28 4 29 Od głosu jezdnego i wypuszczającego strzałę uciekło wszystko miasto: wbiegli na miejsca wysokie i wstąpili na skały: wszystkie miasta są opuszczone, i nie mieszka w nich człowiek. Jeremiah Jr 28 4 30 A ty, zburzona, co uczynisz? gdy się obleczesz w szarłat, gdy się ozdobisz klejnotem złotym i umalujesz bielidłem oczy twoje, próżno się ustroisz: wzgardzili cię miłośnicy twoi, dusze twéj szukać będą. -Jeremiah Jr 28 4 31 Bom słyszał głos jako [0695]rodzącéj, uciski jako pierworodzącéj: głos córki Syońskiej na poły umarłéj i rozciągającéj ręce swoje: Biada mnie, że ustała dusza moja dla pobitych. +Jeremiah Jr 28 4 31 Bom słyszał głos jako rodzącéj, uciski jako pierworodzącéj: głos córki Syońskiej na poły umarłéj i rozciągającéj ręce swoje: Biada mnie, że ustała dusza moja dla pobitych. Jeremiah Jr 28 5 1 Obieżcie drogi Jeruzalem, a patrzcie i przypatrujcie się i szukajcie po ulicach jego, jeźli najdziecie męża czyniącego sąd i szukającego prawdy, a będę mu miłościw. Jeremiah Jr 28 5 2 A choćby téż rzekli: Żywie Pan: i to kłamliwie przysięgać będą. Jeremiah Jr 28 5 3 Panie! oczy twoje patrzają na wiarę: ubiłeś je, a nie boleli, starłeś je, a nie chcieli przyjąć karania: zatwardzili oblicza swe nad opokę a nie chcieli się wrócić. @@ -21609,7 +21959,7 @@ Jeremiah Jr 28 5 22 A więc się mnie bać nie będziecie? mówi Pan, a przed ob Jeremiah Jr 28 5 23 Lecz ludu tego stało się serce niewierne i draźniące: odstąpili i odeszli. Jeremiah Jr 28 5 24 I nie mówili w sercu swojem: Bójmy się Pana, Boga naszego, który nam daje deszcz ranny i późny czasu swego, który nam strzeże zupełności żniwa rocznego. Jeremiah Jr 28 5 25 Nieprawości wasze odwróciły to, a grzechy wasze zahamowały dobro od was. -Jeremiah Jr 28 5 26 Bo się naleźli między ludem [0696]moim niezbożnicy, dybiący jako ptasznicy, zastawiający poniki i sidła na poimanie ludzi. +Jeremiah Jr 28 5 26 Bo się naleźli między ludem moim niezbożnicy, dybiący jako ptasznicy, zastawiający poniki i sidła na poimanie ludzi. Jeremiah Jr 28 5 27 Jako klatka pełna ptaków, tak domy ich pełne zdrady, dlatego urośli i zbogacili. Jeremiah Jr 28 5 28 Potyli i stłuścieli i przestąpili słowa moje złościwie: sprawy wdowy nie sądzili, sprawy sieroty nie prostowali, a sądu ubogich nie sądzili. Jeremiah Jr 28 5 29 A więc o to nie nawiedzę? mówi Pan: albo nad takim narodem nie pomści się dusza moja. @@ -21635,7 +21985,7 @@ Jeremiah Jr 28 6 17 I postanowiłem nad wami stróże: Słuchajcie głosu trąby Jeremiah Jr 28 6 18 Przeto posłuchajcie, narodowie! a poznaj, gromado! jako wielkie rzeczy Ja im uczynię. Jeremiah Jr 28 6 19 Słuchaj, ziemio! Oto Ja przywiodę złe na ten lud, owoc mjśli ich, że słów moich nie słuchah, a zakon mój porzucili. Jeremiah Jr 28 6 20 Na co mi kadzidło z Saby przynosicie, i ziele wdzięcznéj woni z ziemie dalekiéj? całopalenia wasze nie są przyjemne, i ofiary wasze nie podobały mi się. -Jeremiah Jr 28 6 21 Przeto to mówi Pan: Oto Ja [0697]przepuszczę na ten lud upaści, i będą się powalać na nich ojcowie i synowie, społem sąsiad i bliski poginą. +Jeremiah Jr 28 6 21 Przeto to mówi Pan: Oto Ja przepuszczę na ten lud upaści, i będą się powalać na nich ojcowie i synowie, społem sąsiad i bliski poginą. Jeremiah Jr 28 6 22 To mówi Pan: Oto lud idzie z ziemie północnéj, a naród wielki powstanie z krajów ziemie. Jeremiah Jr 28 6 23 Strzałę i tarczą pochwyci, okrutny jest, a nie zlituje się. Głos jego zaszumi jako morze, a na konie wsiędą, gotowi jako mąż ku bitwie, przeciw tobie, córko Syońska! Jeremiah Jr 28 6 24 Słyszeliśmy wieść o nim, osłabiały ręce nasze, ucisk poimał nas, boleści jako rodzącą. @@ -21663,6 +22013,7 @@ Jeremiah Jr 28 7 15 I odrzucę was od oblicza mego, jakom odrzucił wszystkę br Jeremiah Jr 28 7 16 A tak ty nie módl się za tym ludem, ani przyjmuj za nim chwały i modły, ani mi się zastawiaj; bo cię nie wysłucham. Jeremiah Jr 28 7 17 Aza nie widzisz, co ci działają w mieściech Judzkich, i po ulicach Jeruzalem? Jeremiah Jr 28 7 18 Synowie zbierają drwa, a ojcowie podniecają ogień, a niewiasty zakrapiają smalcem, aby czynili placki królowéj niebieskiéj, i aby ofiarowali bogom cudzym, a mnie ku gniewu wzruszyli. +Jeremiah Jr 28 7 19 Izali mnie ku gniewu wzruszają? mówi Pan, aza nie sami siebie, na zawstydzenie twarzy swéj? Jeremiah Jr 28 7 20 Przetóż to mówi Pan Bóg: Oto zapalczywość moja i rozgniewanie moje zlewa się na to miejsce, na ludzie i na bydło i na drzewo polne i na owoce ziemie, i zapali się i nie ugasi się. Jeremiah Jr 28 7 21 To mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski: Całopalenia wasze przydajcie do ofiar waszych a jedzcie mięso. Jeremiah Jr 28 7 22 Bom nie mówił z ojcy waszymi, i nie rozkazałem im onego dnia, któregom je wywiódł z ziemie Egipskiéj o słowie całopalenia i ofiar. @@ -21685,6 +22036,7 @@ Jeremiah Jr 28 8 4 I rzeczesz do nich: To mówi Pan: Izali ten, kto się powala, Jeremiah Jr 28 8 5 Czemuż się tedy odwrócił ten lud w Jeruzalem odwróceniem spórnem? chwycili się kłamstwa, a nie chcieli się nawrócić. Jeremiah Jr 28 8 6 Pilnowałem i słuchałem, żaden co dobrego jest, nie mówi: niemasz żadnego, któryby za grzech swój pokutował, mówiąc: Cóżem czynił? Wszyscy się obrócili do biegu swego, jako koń bieżący pędem ku potkaniu. Jeremiah Jr 28 8 7 Kania na powietrzu poznała czas swój: synogarlica i jaskółka i bocian strzegły czasu przyjścia swego: a lud mój nie poznał sądu Pańskiego. +Jeremiah Jr 28 8 8 Jakoż mówicie: Mądrzyśmy my, i zakon Pański jest u nas? zaprawdę pióro kłamliwe pisarzów czyniło kłamstwo. Jeremiah Jr 28 8 9 Zawstydzili się mądrzy, przestraszeni i poimani są; bo słowo Pańskie porzucili, a żadnéj mądrości w nich niemasz. Jeremiah Jr 28 8 10 Przeto dam żony ich cudzoziemcom, pola ich dziedzicom; bo od najmniejszego aż do największego wszyscy za łakomstwem idą: ód proroka aż do kapłana wszyscy czynią kłamstwo. Jeremiah Jr 28 8 11 I leczyli skazę córki ludu mego ku zelżywości, mówiąc: Pokój, pokój! gdy nie było pokoju. @@ -21710,6 +22062,7 @@ Jeremiah Jr 28 9 8 Strzała raniąca język ich, zdradę mówił: usty swemi pok Jeremiah Jr 28 9 9 A więc dlatego nie nawiedzę? mówi Pan. Albo nad takim narodem nie pomści się dusza moja? Jeremiah Jr 28 9 10 Nad górami wezmę płacz i lament, i nad pięknemi puszczy narzekanie; bo spalone są dlatego, że niemasz męża przechodzącego, i nie słyszeli głosu dzierżawce: od ptastwa powietrznego aż do bydła, przenieśli się i odeszli. Jeremiah Jr 28 9 11 I obrócę Jeruzalem w gromady piasku, i w legowiska smoków: a miasta Judzkie dam na spustoszenie, tak iż nie będzie obywatela. +Jeremiah Jr 28 9 12 Kto jest mąż mądry, któryby to wyrozumiał? i do którego było słowo ust Pańskich, aby to opowiadał, dlaczego zginęła ziemia, i spalona jest jako pustynia? dlatego że niemasz, ktoby przechodził? Jeremiah Jr 28 9 13 I rzekł Pan: Iż opuścili zakon mój, którym im dał, a nie słuchali głosu mego i nie chodzili w nim, Jeremiah Jr 28 9 14 A chodzili za nieprawością serca swego, i za Baalim, czego się nauczyli od ojców swoich. Jeremiah Jr 28 9 15 Przetóż to mówi Pan zastęjpów, Bóg Izraelski: Oto Ja nakarmię ten lud piołunem, i napoję je wodą żółci. @@ -21735,6 +22088,7 @@ Jeremiah Jr 28 10 8 Pospołu głupi i szaleni będą doświadczeni: ćwiczenie n Jeremiah Jr 28 10 9 Śrebro uwinione z Tarsys przywożą, a złoto z Ophaz, dzieło rzemieślnicze i ręki miedziennika: hiacynt i szarłat odzienie ich, dzieło rzemieślnicze to wszystko. Jeremiah Jr 28 10 10 Pan Bóg prawdziwy jest, on Bóg żywiący i król wieczny: od rozgniewania jego zruszy się ziemia, a nie wytrwają narodowie zagrożenia jego. Jeremiah Jr 28 10 11 Przetóż tak im rzeczecie: Bogowie, którzy nieba i ziemie nie stworzyli, niechaj zginą z ziemie, i z tego, co jest pod niebem. +Jeremiah Jr 28 10 12 Który czyni ziemię siłą swą, sprawuje świat mądrością swą, a rozumem swym rozciąga niebiosa. Jeremiah Jr 28 10 13 Na głos swój daje mnóstwo wód na powietrzu i podnosi mgły z krajów ziemie, błyskawice w deszcz obraca i wywodzi wiatr z skarbów swoich. Jeremiah Jr 28 10 14 Zgłupiał każdy człowiek od umiejętności, zawstydzon jest każdy rzemieślnik w rycinie; bo ono fałsz jest, co ulał, i niemasz ducha w nich. Jeremiah Jr 28 10 15 Nikczemne są i dzieło śmiechu godne, czasu nawiedzenia ich poginą. @@ -21758,6 +22112,7 @@ Jeremiah Jr 28 11 7 Bo oświadczając oświadczyłem się przed ojcy waszymi dni Jeremiah Jr 28 11 8 A nie usłuchali, ani nachylili ucha swego; ale chodzili każdy w przewrotności serca swego złego: i przywiodłem na nie wszystkie słowa przymierza tego, którem przykazał, aby czynili: a nie czynili. Jeremiah Jr 28 11 9 I rzekł Pan do mnie: Nalazło się zbuntowanie w mężach Judzkich i w obywatelach Jeruzalem. Jeremiah Jr 28 11 10 Wrócili się do nieprawości ojców swych pierwszych, którzy nie chcieli słuchać słów moich: a tak i ci poszli za bogi cudzymi, aby im służyli, zgwałcili dom Izraelski i dom Judzki, przymierze moje, którem z ojcy ich postanowił. +Jeremiah Jr 28 11 11 Przetóż to mówi Pan: Oto Ja przywiodę na nie złe, z których wyniść nie będą mogli, i będą, wołać do mnie, a nie wysłucham ich. Jeremiah Jr 28 11 12 I pójdą miasta Judzkie i obywatele Jeruzalem, i będą wołać do bogów, którym ofiary czynią: a nie wybawią ich czasu ich utrapienia. Jeremiah Jr 28 11 13 Bo wedle liczby miast twoich byli bogowie twoi. Judo! a według liczby dróg Jerozolimskich nastawialiście ołtarzów sromotnych, ołtarzów na mokre ofiarowanie Baalom. Jeremiah Jr 28 11 14 Przetóż ty nie módl się za tym ludem, ani przyjmuj za nimi chwały i modlitwy; bo nie wysłucham czasu wołania do mnie, czasu utrapienia swego. @@ -21808,6 +22163,7 @@ Jeremiah Jr 28 13 18 Mów królowi i panującéj: Ukorzcie się, siądźcie; bo Jeremiah Jr 28 13 19 Miasta na południe zawarte są, a niemasz, ktoby otworzył: przeniesion jest wszystek Juda przeniesieniem doskonałem. Jeremiah Jr 28 13 20 Podnieście oczy wasze a obaczcie, którzy idziecie od północy. Gdzie jest stado, które tobie dano, zacny dobytek twój? Jeremiah Jr 28 13 21 Co rzeczesz, gdy cię nawiedzi? boś je ty nauczył na się i wyćwiczył na głowę swoję: izali cię nie zejmą boleści, jako niewiastę rodzącą? +Jeremiah Jr 28 13 22 A jeźli rzeczesz w sercu twojem: Czemu mię to potkało? Dla mnóstwa nieprawości twéj odkryte są sromotniejsze członki twe, zmazane są stopy twoje. Jeremiah Jr 28 13 23 Jeźli może odmienić Murzyn skórę swoję, albo pard pstrociny swoje, i wy będziecie módz dobrze czynić, nauczywszy się złego. Jeremiah Jr 28 13 24 I rozsieję je jako źdźbło, które wiatr porywa na puszczy. Jeremiah Jr 28 13 25 Tenci los twój i dział miary twej odemnie, mówi Pan, iżeś mię zapomniała a ufałaś w kłamstwie. @@ -21832,6 +22188,7 @@ Jeremiah Jr 28 14 16 A ludzie, którym prorokują, będą porzuceni po drogach J Jeremiah Jr 28 14 17 I rzeczesz do nich to słowo: Niech oczy moje wypuszczają łzy we dnie i w nocy, a niech nie milczą; bo skruszeniem wielkiem skruszona jest dziewica, córka ludu mego, raną bardzo bolesną. Jeremiah Jr 28 14 18 Jeźli wynidę w pole, oto pobici mieczem: a jeźli wnidę do miasta, oto zmorzeni głodem. Prorok téż i kapłan zaszli do ziemie, któréj nie znali. Jeremiah Jr 28 14 19 Izali odrzucając odrzuciłeś Judę? albo Syonem brzydziła się dusza twoja? Czemużeś nas ubił tak, iż niemasz żadnego lekarstwa? Czekaliśmy pokoju, ale niemasz dobra, i czasu uleczenia, alić oto trwoga. +Jeremiah Jr 28 14 20 Uznaliśmy, Panie! niezbożności nasze, nieprawości ojców naszych, żeśmy zgrzeszyli tobie. Jeremiah Jr 28 14 21 Nie daj nas na zelżywość dla imienia twego, a nie czyń nam zelżywości, stolicy chwały twojéj: wspomnij, nie targaj przymierza twego z nami. Jeremiah Jr 28 14 22 Izali są między rycinami pogańskiemi, którzyby deszscz spuszczali? albo niebiosa mogą dawać deszcze? zaliś nie ty jest Pan, Bóg nasz, na któregośmy czekali; boś ty to wszystko uczynił. Jeremiah Jr 28 15 1 I rzekł Pan do mnie: Choćby stanął Mojżesz i Samuel przedemną, nie mam serca do ludu tego: wypądź je od oblicza mego, a niech wynidą. @@ -21849,11 +22206,12 @@ Jeremiah Jr 28 15 12 Izali przymierze uczyni żelazo z żelazem z północy i mi Jeremiah Jr 28 15 13 Bogactwa twoje, i skarby twe dam na rozchwycenie darmo dla wszystkich grzechów twoich i we wszech granicach twoich. Jeremiah Jr 28 15 14 I przywiodę nieprzyjacioły twoje z ziemie, któréj nie znasz; bo się ogień zapalił z zapalczywości mojéj, na was się rozpali. Jeremiah Jr 28 15 15 Ty wiesz. Panie! wspomnij na mię i nawiedź mię, a broń mię od tych, którzy mię prześladują: nie bierz mię w cierpliwości twojéj: wiedz, iżem cierpiał dla ciebie urąganie. -Jeremiah Jr 28 15 16 Nalazły się mowy twoje, i pojadłem je, i było mi słowo twoje weselem i radością serca mego; bo wzywano imienia twego nademną, Panie, Boże zastępów! +Jeremiah Jr 28 15 16 16. Nalazły się mowy twoje, i pojadłem je, i było mi słowo twoje weselem i radością serca mego; bo wzywano imienia twego nademną, Panie, Boże zastępów! Jeremiah Jr 28 15 17 Nie siadałem w radzie igrających, i przechwalałem się z obliczności ręki twojéj: samem siadał; boś mię napełnił groźbą. Jeremiah Jr 28 15 18 Czemuż się stała żałość moja wieczna, a rana moja zwątpiona nie dała się zagoić? była mi jako kłamstwo wód niewiernych. Jeremiah Jr 28 15 19 Przetóż to mówi Pan: Jeźli się nawrócisz, nawrócę cię, i przed obliczem mojem stać będziesz: a jeźli odłączysz drogą rzecz od podłéj, będziesz jako usta moje. Oni się wrócą ku tobie, a ty się nie wrócisz ku nim, Jeremiah Jr 28 15 20 I dam cię ludowi temu murem miedzianym, mocnym: i będą walczyć na cię, a nie przemogą; bom Ja z tobą jest, abym cię zbawił i wyrwał cię, mówi Pan. +Jeremiah Jr 28 15 21 I wybawię cię z ręki niecnotliwych i odkupię cię z ręki mocarzów. Jeremiah Jr 28 16 1 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: Jeremiah Jr 28 16 2 Nie pojmiesz żony, i nie będziesz miał synów i córek na tem miejscu. Jeremiah Jr 28 16 3 Bo to mówi Pan o synach i o córkach, które się rodzą na tem miejscu, i o matkach ich, które je porodziły, i o ojcach ich, z których plemienia się zrodziły w téj ziemi: @@ -21876,7 +22234,7 @@ Jeremiah Jr 28 16 19 Panie, mocy moja i siło moja i ucieczko moja w dzień utra Jeremiah Jr 28 16 20 Izali uczyni sobie człowiek bogi? a oni nie są bogowie. Jeremiah Jr 28 16 21 Przetóż oto Ja pokażę im tym razem: pokażę im rękę moję i moc moję, i doznają, że imię moje Pan. Jeremiah Jr 28 17 1 Grzech Judzki napisano piórem żelaznem na paznokciu dyamantowym, wyrzniono na szerokości serca ich i na rogach ołtarzów ich. -Jeremiah Jr 28 17 2 Gdy wspomnią synowie ich na [0707]ołtarze swoje i na gaje swoje i na drzewa gałęziste na górach wysokich, +Jeremiah Jr 28 17 2 Gdy wspomnią synowie ich na ołtarze swoje i na gaje swoje i na drzewa gałęziste na górach wysokich, Jeremiah Jr 28 17 3 Ofiarując w polu. Siłę twoję i wszystkie skarby twoje dam na rozchwycenie, wyżyny twoje dla grzechów po wszech granicach twoich. Jeremiah Jr 28 17 4 I zostawiona będziesz sama od dziedzictwa twego, którem ci dał, i dam cię w niewolą nieprzyjaciołom twoim w ziemi, któréj nie znasz: iżeś zapaliła ogień w zapalczywości mojéj, aż na wieki gorzeć będzie. Jeremiah Jr 28 17 5 To mówi Pan: Przeklęty człowiek, który ufa w człowieku i kładzie ciało za ramię swoje, a od Pana odstępuje serce jego. @@ -21901,7 +22259,7 @@ Jeremiah Jr 28 17 23 A nie słuchali, ani nachylili ucha swego, ale zatwardzili Jeremiah Jr 28 17 24 I będzie: Jeźli mię słuchać będziecie, mówi Pan, że nie będziecie wnosić brzemion bramami miasta tego w dzień sobotni, a jeźli święcić będziecie dzień sobotni, żebyście weń nie czynili żadnéj roboty: Jeremiah Jr 28 17 25 Wchodzić będą bramami miasta tego królowie i książęta siedzące na stolicy Dawidowéj, wsiadające na wozy i na konie, sami i książęta ich, mężowie Judzcy i obywatele Jerozolimscy: a będzie mieszkane to miasto na wieki. Jeremiah Jr 28 17 26 I będą przychodzić z miast Judzkich i z okolice Jeruzalem i z ziemie Benjamin i z pól i z gór i z południa, przynosząc całopalenie i ofiarę i obiatę i kadzidło, i wniosą ofiarę do domu Pańskiego. -Jeremiah Jr 28 17 27 A jeźli mię słuchać nie będziecie [0708]abyście święcili dzień sobotni, a nie dźwigali brzemion, ani ich wnosili bramami Jerozolimskiemi w dzień sobotni, zapalę ogień w bramach jego, i pożre domy Jerozolimskie, a nie będzie ugaszony. +Jeremiah Jr 28 17 27 A jeźli mię słuchać nie będziecie abyście święcili dzień sobotni, a nie dźwigali brzemion, ani ich wnosili bramami Jerozolimskiemi w dzień sobotni, zapalę ogień w bramach jego, i pożre domy Jerozolimskie, a nie będzie ugaszony. Jeremiah Jr 28 18 1 Słowo, które się stało do Jeremiasza od Pana, rzekąc: Jeremiah Jr 28 18 2 Wstań a wstąp do domu garncarzowego, a tam usłyszysz słowa moje. Jeremiah Jr 28 18 3 I zstąpiłem do domu garncarzowego, a oto on robił robotę na kole. @@ -21926,9 +22284,10 @@ Jeremiah Jr 28 18 21 Przetóż podaj syny ich do głodu, a wwiedź je w ręce mi Jeremiah Jr 28 18 22 Niech będzie słyszan wrzask z domów ich; przywiedziesz bowiem na nie zbójcę nagle; bo wykapali dół, aby mię ułowili i sidła skryli na nogi moje. Jeremiah Jr 28 18 23 Ale ty, Panie! wiesz wszelką radę ich przeciwko mnie na śmierć: nie bądź miłościw nieprawości ich, a grzech ich obliczem twojem niech wymazan nie będzie: niech będą upadający przed oczyma twemi, czasu gniewu twego pastw się nad nimi. Jeremiah Jr 28 19 1 To mówi Pan: Idź a weźmij flaszkę garncarską glinianą od starszych ludu, i od starszych kapłańskich: +Jeremiah Jr 28 19 2 I wynidź na dolinę syna Ennom, która jest u wjazdu do bramy garncarskiéj, a tam obwołasz słowa, które Ja do ciebie mówić będę, Jeremiah Jr 28 19 3 I rzeczesz: Słuchajcie słowa Pańskiego, królowie Judzcy i obywatele Jerozolimscy! To mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski: Oto Ja przywiodę ucisk na to miejsce, tak iż każdemu, który go usłyszy, zabrzmi w uszach jego. Jeremiah Jr 28 19 4 Przeto iż mię opuścili a to miejsce obcem uczynili, i ofiarowali na niem bogom cudzym, których nie znali sami i ojcowie ich i królowie Judzcy: i napełnili to miejsce krwią niewinnych. -Jeremiah Jr 28 19 6 I nabudowali wyżyn Baalom, aby palili syny swe w ogniu na całopalenie Baalom, czegom nie rozkazał ani mówił ani wstąpiło na serce moje. +Jeremiah Jr 28 19 5 I nabudowali wyżyn Baalom, aby palili syny swe w ogniu na całopalenie Baalom, czegom nie rozkazał ani mówił ani wstąpiło na serce moje. Jeremiah Jr 28 19 6 Przetóż oto dni przychodzą, mówi Pan, że nie będą więcej zwać miejsca tego Topheth, i doliną syna Ennom, ale doliną zabijania. Jeremiah Jr 28 19 7 I rozproszę radę Judzką i Jerozolimską na tem miejscu, i porażę je mieczem w oczach nieprzyjaciół ich i ręką szukających dusze ich: i dam trupy ich na pokarm ptastwu powietrznemu i zwierzowi ziemskiemu. Jeremiah Jr 28 19 8 I położę to miasto zdumieniem i świstaniem: każdy, który pójdzie przez nie, zdumieje się i świstać będzie nad wszystką plagą jego. @@ -21946,7 +22305,7 @@ Jeremiah Jr 28 20 4 Bo to mówi Pan: Oto Ja dam cię na strach, ciebie i wszystk Jeremiah Jr 28 20 5 Dam téż wszystkę majętność miasta tego i wszystkę pracą jego, i wszelkie rzeczy kosztowne i wszystkie skarby królów Judzkich dam w rękę nieprzyjaciół ich: i rozchwycą je i zabiorą i zawiozą do Babilonu. Jeremiah Jr 28 20 6 A ty Phassur i wszyscy obywatele domu tego pójdziecie w niewolą, i przyjdziesz do Babilonu i tam umrzesz i tam pogrzebion będziesz ty i wszyscy przyjaciele twoi, którymeś prorokował kłamstwo. Jeremiah Jr 28 20 7 Zwiodłeś mię, Panie! i jestem zwiedzion: mocniejszyś był niżli ja, i przemogłeś: byłem naśmiewiskiem cały dzień, wszyscy się zemnie natrząsają. -Jeremiah Jr 28 20 8 Iż dawno mówię krzycząc złość, [0710]a głaszam spustoszenie: i stała mi się mowa Pańska urąganiem i naśmiewiskiem cały dzień. +Jeremiah Jr 28 20 8 Iż dawno mówię krzycząc złość, a głaszam spustoszenie: i stała mi się mowa Pańska urąganiem i naśmiewiskiem cały dzień. Jeremiah Jr 28 20 9 I rzekłem: Nie będę go wspominał, ani będę więcéj mówił imieniem jego: i było w sercu mojem jako ogień gorejący i zawarty w kościach moich: i omdlałem nie mogąc znosić. Jeremiah Jr 28 20 10 Bom słyszał potwarz mnogich, i strach wokoło: Prześladujcie, a prześladujmy go! od wszystkich mężów, którzy byli w pokoju zemną, i strzegący boku mego: owa się jako omyli, i przemożemy go i dostąpiemy pomsty nad nim. Jeremiah Jr 28 20 11 Ale Pan jest zemną, jako walecznik mocny: przeto, którzy mię prześladują, upadną i osłabieją: zawstydzą się bardzo, że nie zrozumieli sromoty wiecznéj, która nigdy zgładzona nie będzie. @@ -21969,7 +22328,7 @@ Jeremiah Jr 28 21 9 Kto będzie mieszkał w tem mieście, umrze mieczem i głode Jeremiah Jr 28 21 10 Bom położył oblicze moje na to miasto na złe, a nie na dobre, mówi Pan: w rękę króla Babilońskiego podane będzie, i spali je ogniem. Jeremiah Jr 28 21 11 A domowi króla Judzkiego: Słuchajcie słowa Pańskiego, Jeremiah Jr 28 21 12 Domie Dawidów! to mówi Pan: Sądźcie rano sąd, a wyrywajcie gwałtem uciśnionego z ręki potwarce, aby snadź nie wyszło jako ogień rozgniewanie moje, a nie zapaliło się, a nie byłoby, ktoby ugasił, dla złości i spraw waszych. -Jeremiah Jr 28 21 13 Oto Ja dla ciebie, obywatelko [0711]doliny twardéj a polnéj, mówi Pan: którzy mówicie: Kto nas pobije, a kto wnidzie do domów naszych? +Jeremiah Jr 28 21 13 Oto Ja dla ciebie, obywatelko doliny twardéj a polnéj, mówi Pan: którzy mówicie: Kto nas pobije, a kto wnidzie do domów naszych? Jeremiah Jr 28 21 14 I nawiedzę was według owoców spraw waszych, mówi Pan: i zapalę ogień w lesie jéj, i pożre wszystko około niéj. Jeremiah Jr 28 22 1 To mówi Pan: Zstąp do domu króla Judzkiego, a będziesz tam mówił to słowo. Jeremiah Jr 28 22 2 I rzeczesz: Słuchaj słowa Pańskiego, królu Judzki! który siedzisz na stolicy Dawidowéj, ty i słudzy twoi i lud twój, którzy wchodzicie bramami temi. @@ -22018,6 +22377,7 @@ Jeremiah Jr 28 23 14 I w prorocech Jeruzalem widziałem podobieństwo cudzołoż Jeremiah Jr 28 23 15 Przetóż to mówi Pan zastępów do proroków: Oto Ja nakarmię je piołunem i napoję je żółcią; bo od proroków Jerozolimskich wyszło splugawienie na wszystkę ziemię. Jeremiah Jr 28 23 16 To mówi Pan zastępów: Nie słuchajcie słów proroków, którzy wam prorokują a zdradzają was: widzenie serca swego mówią, nie z ust Pańsldch. Jeremiah Jr 28 23 17 Mówią tym, którzy mię bluźnią: Pan mówił, pokój wam będzie, i każdemu chodzącemu w przewrotności serca swego rzekli: Nie przyjdzie na was złe. +Jeremiah Jr 28 23 18 Bo któż był w radzie Pańskiéj, a widział i słyszał słowo jego? kto obaczył słowo jego i wysłuchał? Jeremiah Jr 28 23 19 Oto wicher Pańskiego zagniewania wynidzie, i burza wypadająca na głowę niezbożników przypadnie. Jeremiah Jr 28 23 20 Nie wróci się zapalczywość Pańska, aż uczyni i aż wykona myśl serca swego: w ostateczne dni wyrozumiecie radę jego. Jeremiah Jr 28 23 21 Nie posyłałem proroków, a oni biegali: nie mówiłem do nich, a oni prorokowali. @@ -22045,6 +22405,7 @@ Jeremiah Jr 28 24 2 Kosz jeden miał figi bardzo dobre, jako bywają figi ranne: Jeremiah Jr 28 24 3 I rzekł Pan do mnie: Co ty widzisz, Jeremiaszu? i rzekłem: Figi, figi dobre, bardzo dobre, i złe, bardzo złe, których jeść nie mogą, przeto iż są złe. Jeremiah Jr 28 24 4 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: To mówi Pan, Bóg Izraelski: Jeremiah Jr 28 24 5 Jako te figi dobre, tak poznam zaprowadzenie Judzkie, którem wypuścił z tego miejsca do ziemie Chaldejskiéj, na dobre. +Jeremiah Jr 28 24 6 I położę oczy moje na nie ku zlitowaniu, i wrócę do téj ziemie, i zbuduję je a nie skażę, i wszczepię je a nie wyrwę. Jeremiah Jr 28 24 7 I dam im serce, aby mię znali, żem Ja jest Pan. I będą mi ludem, a Ja im będę Bogiem; bo się nawrócą do mnie calem sercem swojem. Jeremiah Jr 28 24 8 A jako figi złe, których jeść nie mogą, przeto że są złe, to mówi Pan: tak dam Sedecyasza, króla Judzkiego, i książęta jego i pozostałe z Jeruzalem, którzy zostali w tem mieście, i którzy mieszkają w ziemie Egipskiéj, Jeremiah Jr 28 24 9 I dam je na utrapienie i na udręczenie wszystkim królestwom ziemskim, na hańbę i na przypowieść i na przysłowie i na przeklęctwo po wszystkich miejscach, do którychem je wygnał. @@ -22066,6 +22427,7 @@ Jeremiah Jr 28 25 14 Bo służyli im, gdy byli narodowie mnodzy i królowie wiel Jeremiah Jr 28 25 15 Bo tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów: Weźmij kubek wina zapalczywości téj z ręki mojéj: a poczęstujesz nim wszystkie narody, do których Ja ciebie poślę. Jeremiah Jr 28 25 16 I napiją się, i ztrwożą się i szaleć będą od oblicza miecza, który Ja puszczę między nie. Jeremiah Jr 28 25 17 I wziąłem kubek z ręki Pańskiéj i poczęstowałem wszystkie narody, do których mię Pan posłał. +Jeremiah Jr 28 25 18 Jeruzalem i miasta Juda i króle jego i książęta jego, abych je dał spustoszeniem i zdumieniem i świstaniem i przeklęctwem, jako jest ten dzień. Jeremiah Jr 28 25 19 Pharaona, króla Egipskiego, i sługi jego i książęta jego i wszystek lud jego. Jeremiah Jr 28 25 20 I wszystkie wobec: wszystkie króle ziemie Ausytskiéj i wszystkie króle ziemie Philistyiiskiéj i Aszkalona i Gazę i Akkarona i ostatki Azotu, Jeremiah Jr 28 25 21 I Idumeą i Moaba i syny Ammon, @@ -22090,7 +22452,7 @@ Jeremiah Jr 28 26 1 Na początku królestwa Joakima, syna Jozyaszowego, króla J Jeremiah Jr 28 26 2 To mówi Pan: Stań w sieni domu Pańskiego, a będziesz mówił do wszystkich miast Judzkich, z których przychodzą kłaniać się w domu Pańskim, wszystkie mowy, którem Ja tobie rozkazał, abyś mówił do nich: nie ujmuj słowa. Jeremiah Jr 28 26 3 Jeźli snadź usłuchają i nawrócą się każdy od drogi swéj złéj, a żal mi będzie złego, które im myślę uczynić dla złości spraw ich. Jeremiah Jr 28 26 4 I rzeczesz do nich: To mówi Pan: Jeźli mię nie usłuchacie, żebyście chodzili w zakonie moim, którym wam dał, -Jeremiah Jr 28 26 5 Żebyście słuchali mów sług [0716]moich proroków, którem Ja posyłał do was w nocy wstając i posyłając, a nie słuchaliście: +Jeremiah Jr 28 26 5 Żebyście słuchali mów sług moich proroków, którem Ja posyłał do was w nocy wstając i posyłając, a nie słuchaliście: Jeremiah Jr 28 26 6 Dam ten dom jako Sylo, i to miasto dam na przeklęctwo wszystkim narodom ziemskim. Jeremiah Jr 28 26 7 I usłyszeli kapłani i prorocy i wszystek lud Jeremiasza, mówiącego te słowa w domu Pańskim. Jeremiah Jr 28 26 8 A gdy dokończył Jeremiasz mówić wszystko, co mu był Pan rozkazał, aby mówił do wszego ludu, poimali go kapłani i prorocy i wszystek lud, mówiąc: Śmiercią niech umrze. @@ -22112,7 +22474,7 @@ Jeremiah Jr 28 26 23 I wywiedli Uryasza z Egiptu i przywiedli go do króla Joaki Jeremiah Jr 28 26 24 A tak ręka Achikama, syna Saphan, była z Jeremiaszem, aby go nie wydano w ręce ludu, i nie był zabit. Jeremiah Jr 28 27 1 Na początku królestwa Joakima, syna Jozyaszowego, króla Judzkiego, stało się to słowo do Jeremiasza od Pana, mówiąc: Jeremiah Jr 28 27 2 To mówi Pan do mnie: Uczyń sobie okowy i łańcuchy a włożysz je na szyję twoję. -Jeremiah Jr 28 27 3 I poślesz je do króla Edom i do króla Moab i do króla synów Ammon i do króla Tyru i do króla Sydonu przez ręce posłów, którzy [0717]przyjechali do Jeruzalem do Sedechiasza, króla Judzkiego. +Jeremiah Jr 28 27 3 I poślesz je do króla Edom i do króla Moab i do króla synów Ammon i do króla Tyru i do króla Sydonu przez ręce posłów, którzy przyjechali do Jeruzalem do Sedechiasza, króla Judzkiego. Jeremiah Jr 28 27 4 I przykażesz im, aby do panów swych mówili: To mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski: To rzeczecie do panów waszych: Jeremiah Jr 28 27 5 Jam uczynił ziemię i ludzie i zwierzęta, które są na ziemi, siłą moją wielką i ramieniem mojem wyciągnionem, i dałem ją temu, który się podobał w oczach moich. Jeremiah Jr 28 27 6 A tak i teraz Jam dał te wszystkie ziemie w rękę Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, sługi mego: nadto i zwierzęta polne dałem mu, aby mu służyły. @@ -22133,7 +22495,7 @@ Jeremiah Jr 28 27 20 Których nie pobrał Nabuchodonozor, król Babiloński, gdy Jeremiah Jr 28 27 21 Bo to mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów, do naczynia, które pozostały w domu Pańskim i w domu króla Judzkiego i w Jeruzalem: Jeremiah Jr 28 27 22 Do Babilonu zawiezione będą, i będą tam aż do dnia nawiedzenia swego, mówi Pan, i każę je odnieść i przywrócić na to miejsce. Jeremiah Jr 28 28 1 I stało się roku onego, na początku królestwa Sedechiasza, króla Judzkiego, roku czwartego, miesiąca piątego, rzekł do mnie Hananiasz, syn Asur, prorok z Gabaon, w domu Pańskim przed kapłany i przede wszystkim ludem, mówiąc: -Jeremiah Jr 28 28 2 To mówi Pan zastępów, Bóg [0718]Izraelów: Skruszyłem jarzmo króla Bobilońskiego. +Jeremiah Jr 28 28 2 To mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów: Skruszyłem jarzmo króla Bobilońskiego. Jeremiah Jr 28 28 3 Jeszcze dwa lata dni, a Ja każę odnieść na to miejsce wszystkie naczynia domu Pańskiego, które pobrał Nabuchodonozor, król Babiloński, z miejsca tego, i przeniósł je do Babilonu. Jeremiah Jr 28 28 4 I Jechoniasza, syna Joakim, króla Juda, i wszystko zaprowadzenie Juda, którzy weszli do Babilonu, Ja przywrócę na to miejsce, mówi Pan; bo skruszę jarzmo króla Babilońskiego. Jeremiah Jr 28 28 5 I rzekł Jeremiasz prorok do Hananiasza proroka przed oczyma kapłanów i przed oczyma wszego ludu, który stał w domu Pańskim. @@ -22156,7 +22518,7 @@ Jeremiah Jr 28 29 4 To mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów, do wszego zaprowadz Jeremiah Jr 28 29 5 Budujcie domy a mieszkajcie, i sadźcie sady a jedzcie owoce ich. Jeremiah Jr 28 29 6 Pojmujcie żony a płódźcie syny i córki: i dawajcie synom waszym żony, a córki wasze wydawajcie za męże, i niech rodzą syny i córki, i mnóżcie się tam a nie bądźcie w małéj liczbie. Jeremiah Jr 28 29 7 I szukajcie pokoju miasta, do któregom was przeprowadził, a módlcie się za nie do Pana; bo w jego pokoju będzie wam pokój. -Jeremiah Jr 28 29 8 Albowiem to mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów: Niech was nie zwodzą prorocy wasi, którzy są między wami, i wieszczkowie wasi, ani [0719]pilnujcie snów waszych, które się wam śnią. +Jeremiah Jr 28 29 8 Albowiem to mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów: Niech was nie zwodzą prorocy wasi, którzy są między wami, i wieszczkowie wasi, ani pilnujcie snów waszych, które się wam śnią. Jeremiah Jr 28 29 9 Bo oni fałszywie wam prorokują imieniem mojem, a nie posłałem ich, mówi Pan. Jeremiah Jr 28 29 10 Bo to mówi Pan: Gdy się poczną wypełniać w Babilonie siedmdziesiąt lat, nawiedzę was i wzbudzę nad wami słowo moje dobre, że was przywrócę na to miejsce. Jeremiah Jr 28 29 11 Bo Ja wiem myśli, które Ja myślę o was, mówi Pan, myśli pokoju a nie udręczenia, abych wam dał koniec i cierpliwość. @@ -22206,9 +22568,10 @@ Jeremiah Jr 28 30 22 I będziecie mi ludem, a Ja wam będę Bogiem. Jeremiah Jr 28 30 23 Oto wicher Pański, zapalczywość wychodząca, burza spadająca na głowie niezbożnych odpocznie. Jeremiah Jr 28 30 24 Nie odwróci Pan gniewu zapalczywości, aż uczyni, i nie wypełni myśl serca swego: na ostatku dni wyrozumiecie to. Jeremiah Jr 28 31 1 Czasu onego, mówi Pan, będę Bogiem wszystkim rodzajom Izraeolwym, a oni będą mi ludem. +Jeremiah Jr 28 31 2 To mówi Pan: Nalazł łaskę na puszczy lud, który został po mieczu, pójdzie na swój pokój Izrael. Jeremiah Jr 28 31 3 Z daleka Pan mi się okazał. A miłością wieczną umiłowałem cię, dlatego przyciągnąłem litując się. Jeremiah Jr 28 31 4 I zasię zbuduję cię, i pobudujesz się, panno Izraelska! jeszcze będziesz przybrana bębnami twymi, i wychodzić będziesz w tańcu grających. -Jeremiah Jr 28 31 6 Jeszcze sadzić będziesz winnice na górach Samaryjskich: sadzić będą sadzący, a póki czas nie przyjdzie, nie będą wina zbierać. +Jeremiah Jr 28 31 5 Jeszcze sadzić będziesz winnice na górach Samaryjskich: sadzić będą sadzący, a póki czas nie przyjdzie, nie będą wina zbierać. Jeremiah Jr 28 31 6 Bo będzie dzień, którego wołać będą stróżowie na górze Ephraim: Wstańcie, a wstąpmy na Syon do Pana, Boga naszego. Jeremiah Jr 28 31 7 Bo to mówi Pan: Radujcie się z weselem Jakóbowi, a wykrzykajcie przeciw głowie narodów. Brzmijcie a śpiewajcie i mówcie: Zbaw, Panie! lud twój, ostatki Izraelowe. Jeremiah Jr 28 31 8 Oto Ja przywiodę je z ziemie północnéj, a zbiorę je od krajów ziemie: między którymi będą ślepy i chromy, brzemnienna i rodząca społem, gromada wielka wracających się tu. @@ -22253,6 +22616,7 @@ Jeremiah Jr 28 32 6 I rzekł Jeremiasz: Stało się słowo Pańskie do mnie, mó Jeremiah Jr 28 32 7 Oto Hanameel, syn Sellum, stryjeczny brat twój, przyjdzie do ciebie, mówiąc: Kup sobie rolą moję, która jest w Anathoth; bo na cię należy bliskością, abyś kupił. Jeremiah Jr 28 32 8 I przyszedł do mnie Hanameel, syn stryja mego, według słowa Pańskiego, do sieni ciemnice, i rzekł do mnie: Kup rolą moję, która jest w Anathoth w ziemi Benjamin; bo na cię przychodzi dziedzictwo, i tyś jest bliski, abyś odzierżał: i poznałem, że słowo było Pańskie. Jeremiah Jr 28 32 9 I kupiłem rolą u Hanameela, syna stryja mego, który jest w Anathoth, i odważyłem mu śrebra siedm syklów i dziesięć śrebrnych. +Jeremiah Jr 28 32 10 I zapisałem w księgach i zapieczętowałem i przydałem świadki i odważyłem śrebro na szalach. Jeremiah Jr 28 32 11 I wziąłem zapis possessyi zapieczętowany i kontrakty i zeznania i pieczęci zwierzchu. Jeremiah Jr 28 32 12 I dałem zapis majętności Baruchowi, synowi Nery, syna Maasyasza, przed oczyma Hanameel, brata mego stryjecznego, przed oczyma świadków, którzy byli napisani w liście kupnym, i przed oczyma wszech Żydów, którzy siedzieli w sieni ciemnice. Jeremiah Jr 28 32 13 I przykazałem Baruchowi przed nimi, rzekąc: @@ -22277,7 +22641,7 @@ Jeremiah Jr 28 32 31 Bo w zapalczywości i rozgniewaniu mojem było mi to miasto Jeremiah Jr 28 32 32 Dla złości synów Izraelskich i synów Judzkich, którą czynili, do gniewu mię przywodząc, sami i królowie ich, książęta ich i kapłani ich i prorocy ich, mężowie Judzcy i obywatele Jerozolimscy. Jeremiah Jr 28 32 33 I obrócili do mnie tyły a nie oblicza: gdym je uczył rano i ćwiczył, a nie chcieli słuchać, aby przyjmowali ćwiczenie. Jeremiah Jr 28 32 34 I postawili bałwany swe w domu, w którym wzywano imienia mego, aby go splugawili. -Jeremiah Jr 28 32 35 I zbudowali wyżyny Baal, które są w dolinie syna Ennom, aby poświęcali syny swe i córki swe Molochowi, czegom im nie rozkazał, ani mi przyszło na serce, aby tę [0724]obrzydłość czynić mieli a Judę ku grzechowi przywodzili. +Jeremiah Jr 28 32 35 I zbudowali wyżyny Baal, które są w dolinie syna Ennom, aby poświęcali syny swe i córki swe Molochowi, czegom im nie rozkazał, ani mi przyszło na serce, aby tę obrzydłość czynić mieli a Judę ku grzechowi przywodzili. Jeremiah Jr 28 32 36 A teraz dlatego to mówi Pan, Bóg Izraelów, do tego miasta, o którem wy mówicie, że będzie podane w ręce króla Babilońskiego mieczem i głodem i morem: Jeremiah Jr 28 32 37 Oto Ja zgromadzę je ze wszystkich ziem, do którychem je wygnał w zapalczywości mojéj i w gniewie moim i w zagniewaniu wielkiem, i przywrócę je na to miejsce, a uczynię, że będą, mieszkać bezpiecznie. Jeremiah Jr 28 32 38 I będą mi ludem, a Ja im będę Bogiem. @@ -22299,9 +22663,9 @@ Jeremiah Jr 28 33 9 A będzie mi to sławą i weselem i chwałą i radością ws Jeremiah Jr 28 33 10 To mówi Pan: Jeszcze słyszan będzie na tem miejscu, (które wy mówicie, że jest spustoszone, tak iż niemasz człowieka ani bydlęcia, w mieściech Judzkich i za Jeruzalem, które spustoszone są bez człowieka i bez obywatela i bez bydła.) Jeremiah Jr 28 33 11 Głos wesela i głos radości, głos oblubieńca i głos oblubienice, głos mówiących: Wyznawajcie Panu zastępów; bo dobry Pan; bo na wieki miłosierdzie jego: i przynoszących śluby w dom Pański; bo zaś przywiodę zaprowadzenie ziemie jako z pierwu, mówi Pan. Jeremiah Jr 28 33 12 To mówi Pan zastępów: Jeszcze będzie na tem miejscu pustem bez człowieka i bez bydlęcia, i we wszystkich mieściech jego mieszkanie pasterzów leżącéj trzody. -Jeremiah Jr 28 33 13 W mieściech górnych i w mieściech polnych i w mieściech, które są na południe i w ziemi Benjamin i w okolicy Jeruzalem, i w mieściech Judzkich jeszcze [0725]chodzić będą trzody pod ręką liczącego, mówi Pan. +Jeremiah Jr 28 33 13 W mieściech górnych i w mieściech polnych i w mieściech, które są na południe i w ziemi Benjamin i w okolicy Jeruzalem, i w mieściech Judzkich jeszcze chodzić będą trzody pod ręką liczącego, mówi Pan. Jeremiah Jr 28 33 14 Oto dni przychodzą, mówi Pan, a wzbudzę słowo dobre, którem mówił do domu Izrael i do domu Juda. -Jeremiah Jr 28 33 16 W one dni i w onym czasie uczynię, że spłodzi Dawid płód sprawiedliwości, a będzie czynił sąd i sprawiedliwość na ziemi. +Jeremiah Jr 28 33 15 W one dni i w onym czasie uczynię, że spłodzi Dawid płód sprawiedliwości, a będzie czynił sąd i sprawiedliwość na ziemi. Jeremiah Jr 28 33 16 W one dni będzie zbawion Juda, i Jeruzalem mieszkać będzie bezpiecznie. A to jest imię, którem go nazowią: Pan sprawiedliwy nasz. Jeremiah Jr 28 33 17 Bo to mówi Pan: Nie zginie z Dawida mąż, któryby siedział na stolicy domu Izraelowego. Jeremiah Jr 28 33 18 Z kapłanów téż i z Lewitów nie zginie mąż od oblicza mego, któryby ofiarował całopalenie, i któryby palił obiatę i zabijał ofiarę po wszystkie dni. @@ -22343,6 +22707,7 @@ Jeremiah Jr 28 35 5 I postawiłem przed synmi domu Rechabitów czasze pełne win Jeremiah Jr 28 35 6 Którzy odpowiedzieli: Nie będziem pić wina; bo Jonadab, syn Rechabów, ojciec nasz, rozkazał nam, mówiąc: Nie będziecie pić wina, wy i synowie wasi aż na wieki. Jeremiah Jr 28 35 7 I domu nie będziecie budować, nasienia nie będziecie siać i winnic nie będziecie sadzić, ani mieć: ale w namieciech mieszkać będziecie po wszystkie dni wasze, abyście żyli przez długie czasy na ziemi, do któréj wy jesteście przychodniami. Jeremiah Jr 28 35 8 A tak usłuchaliśmy głosu Jonadaba, syna Rechabowego, ojca naszego, we wszystkiem, co nam przykazał, tak żebyśmy nie pili wina po wszystkie dni nasze, my i żony nasze, synowie i córki nasze, +Jeremiah Jr 28 35 9 I żebyśmy nie budowali domów na mieszkanie i nie mieliśmy winnice i roli i nasienia: Jeremiah Jr 28 35 10 Aleśmy mieszkali w namieciech i byliśmy posłuszni we wszystkiem, co nam Jonadab, ojciec nasz, rozkazał. Jeremiah Jr 28 35 11 Lecz gdy przyciągnął Nabuchodonozor, król Babiloński, do ziemie naszej, rzekliśmy: Pójdźcie, a wnidźmy do Jeruzalem przed wojskiem Chaldejskiem i przed wojskiem Syryjskiem, i mieszkaliśmy w Jeruzalem. Jeremiah Jr 28 35 12 I stało się słowo Pańskie do Jeremiasza, mówiąc: @@ -22362,6 +22727,7 @@ Jeremiah Jr 28 36 6 A tak idź ty a czytaj z ksiąg, na którycheś spisał z us Jeremiah Jr 28 36 7 Owa snadź padnie modlitwa ich przed obliczem Pańskiem, a wróci się każdy z drogi swéj złéj; bo wielka zapalczywość i rozgniewanie jest, którą mówił Pan przeciw ludowi temu. Jeremiah Jr 28 36 8 I uczynił Baruch, syn Neryego, wszystko, jako mu rozkazał Jeremiasz prorok, czytając z ksiąg słowa Pańskie w domu Pańskim. Jeremiah Jr 28 36 9 I stało się roku piątego Joakima, syna Jozyaszowego, króla Judzkiego, miesiąca dziewiątego, zapowiedziano post przed obliczem Pańskiem wszystkiemu ludowi w Jeruzalem i wszemu ludowi, który się był zszedł z miast Judzkich do Jeruzalem. +Jeremiah Jr 28 36 10 I czytał Baruch z ksiąg słowa Jeremiaszowe w domu Pańskim, w komorze skarbnéj Gamaryasza, syna Saphanowego pisarza, w sieni wyższéj, u wchodu nowéj bramy domu Pańskiego, gdy słuchał wszystek lud. Jeremiah Jr 28 36 11 A gdy usłyszał Micheasz, syn Gamaryasza, syna Saphanowego, wszystkie słowa Pańskie z ksiąg, Jeremiah Jr 28 36 12 Zszedł do domu królewskiego, do komory pisarzowéj, a oto tam wszystkie książęta siedziały: Elisama pisarz, i Dalajasz, syn Semejego, i Elnathan, syn Achoborów, i Gamaryasz, syn Saphanów, i Sedecyasz, syn Hananiaszów, i wszystkie książęta. Jeremiah Jr 28 36 13 I powiedział im Micheasz wszystkie słowa, które słyszał, gdy czytał Baruch z ksiąg do uszu ludu. @@ -22383,7 +22749,7 @@ Jeremiah Jr 28 36 28 Weźmij zaś inne księgi a napisz na nich wszystkie mowy p Jeremiah Jr 28 36 29 A do Joakima, króla Judzkiego, rzeczesz: To mówi Pan: Tyś spalił one księgi, mówiąc: Czemuś napisał na nich, oznajmując: Wrychle przyjdzie król Babiloński i spustoszy tę ziemię i uczyni, że w niéj ustanie i człowiek i bydlę? Jeremiah Jr 28 36 30 Przeto to mówi Pan przeciw Joakimowi, królowi Judzkiemu: Nie będzie z niego, ktoby siedział na stolicy Dawidowéj, a trup jego wyrzucon będzie na gorącość przez dzień i na mróz przez noc. Jeremiah Jr 28 36 31 I nawiedzę przeciw niemu i przeciwko nasieniu jego i przeciwko sługom jego nieprawości ich i przywiodę na nie i na obywatele Jeruzalem i na męże Judzkie wszystko złe, którem mówił do nich, a nie usłuchali. -Jeremiah Jr 28 36 32 A Jeremiasz wziął inne księgi i dał je Baruchowi, synowi Neryego, pisarzowi, który pisał na nich z ust Jeremiaszowych wszystkie mowy ksiąg, które był spalił Joakim, król Judzki, w ogniu, i nadto jeszcze [0729]dano mów daleko więcéj, niźli pierwéj było. +Jeremiah Jr 28 36 32 A Jeremiasz wziął inne księgi i dał je Baruchowi, synowi Neryego, pisarzowi, który pisał na nich z ust Jeremiaszowych wszystkie mowy ksiąg, które był spalił Joakim, król Judzki, w ogniu, i nadto jeszcze dano mów daleko więcéj, niźli pierwéj było. Jeremiah Jr 28 37 1 I królował król Sedecyasz, syn Jozyaszów, miasto Jechoniasza, syna Joakimowego, którego postanowił królem Nabuchodonozor, król Babiloński, w ziemi Judzkiéj. Jeremiah Jr 28 37 2 I nie był posłuszny, sam i słudzy jego i lud ziemski słów Pańskich, które mówił przez rękę Jeremiasza proroka. Jeremiah Jr 28 37 3 I posłał król Sedecyasz Juchala, syna Selemiaszowego, i Sophoniasza, syna Maasyaszowego, kapłana, do Jeremiasza proroka, mówiąc: Módl się za nami do Pana, Boga naszego. @@ -22405,6 +22771,7 @@ Jeremiah Jr 28 37 18 Gdzie są prorocy wasi, którzy wam prorokowali i mówili: Jeremiah Jr 28 37 19 A tak słuchaj teraz, proszę, panie mój, królu! niech będzie ważna prośba moja przed tobą, a nie odsyłaj mię do domu Jonathana pisarza, abych tam nie umarł. Jeremiah Jr 28 37 20 A tak rozkazał król Sedecyasz, aby wsadzono Jeremiaza do sieni ciemnice, i aby mu dawano bochenek chleba na każdy dzień oprócz potrawy, aż nie stało wszystkiego chleba w mieście. I mieszkał Jeremiasz w sieni ciemnice. Jeremiah Jr 28 38 1 I usłyszał Saphatyasz, syn Mathanów, i Gedeliasz, syn Phassurów, i Juchal, syn Selemiaszów, i Phassur, syn Melchiaszów, mowy, które Jeremiasz mówił do wszystkiego ludu, rzekąc: +Jeremiah Jr 28 38 2 To mówi Pan: Ktokolwiek zostanie w tem mieście, umrze od miecza i od głodu i od moru: ale kto uciecze do Chaldejczyków, żyć będzie, i będzie dusza jego zdrowa i żywa. Jeremiah Jr 28 38 3 To mówi Pan: Podając podane będzie to miasto w ręce wojska króla Babilońskiego, i weźmie je. Jeremiah Jr 28 38 4 I rzekli książęta królowi: Prosimy, aby był zabit ten człowiek; bo umyślnie osłabia ręce mężów rycerskich, którzy się zostali w tem mieście, i ręce wszystkiego ludu, mówiąc do nich takowe słowa; bo ten człowiek nie szuka pokoju ludowi temu, ale złego. Jeremiah Jr 28 38 5 I rzekł król Sedecyasz: Oto on jest w ręku waszych; bo się królowi nie godzi wam czego odmówić. @@ -22425,7 +22792,7 @@ Jeremiah Jr 28 38 19 I rzekł król Sedecyasz do Jeremiasza: Boję się Żydów, Jeremiah Jr 28 38 20 Odpowiedział Jeremiasz: Nie wydadzą cię, słuchaj, proszę cię, głosu Pańskiego, któryć ja opowiadam, a będzie dobrze tobie, i żywa będzie dusza twoja. Jeremiah Jr 28 38 21 Lecz jeźli nie będziesz chciał wyniść, ta jest mowa, którą mi Pan ukazał: Jeremiah Jr 28 38 22 Oto wszystkie niewiasty, które pozostały w domu króla Judzkiego, będą wywiedzione do książąt króla Babilońskiego, a te rzeką: Zwiedli cię i przemogli cię mężowie spokojni twoi, utopili w błocie i na śliskiem miejscu nogi twoje, i odeszli od ciebie. -Jeremiah Jr 28 38 23 Wszystkie téż żony twoje i syny twoje wywiodą do [0731]Cheldejczyków, i nie ujdziesz rąk ich: ale ręką króla Babilońskiego poiman będziesz, i to miasto spali ogniem. +Jeremiah Jr 28 38 23 Wszystkie téż żony twoje i syny twoje wywiodą do Cheldejczyków, i nie ujdziesz rąk ich: ale ręką króla Babilońskiego poiman będziesz, i to miasto spali ogniem. Jeremiah Jr 28 38 24 I rzekł Sedecyasz do Jeremia sza: Żaden niech nie wie tych słów, a nie umrzesz. Jeremiah Jr 28 38 25 Lecz jeźli usłyszą książęta, żem mówił z tobą, a przyjdą do ciebie i rzekąć: Powiedz nam, coś mówił z królem, nie taj przed nami, a nie zabijemy cię, i co mówił król z tobą? Jeremiah Jr 28 38 26 Rzeczesz do nich: Przełożyłem ja prośby moje przed królem, aby mię nie kazał odwieść do domu Jonathana, iżebych tam nie umarł. @@ -22486,7 +22853,7 @@ Jeremiah Jr 28 41 18 Przed Chaldejczyki; bo się ich bali, że Ismahel, syn Nath Jeremiah Jr 28 42 1 I przystąpili wszyscy przełożeni waleczników i Johanan, syn Karee, i Jezoniasz, syn Ozyasza, i ostatek pospólstwa od małego aż do wielkiego: Jeremiah Jr 28 42 2 I rzekli do Jeremiasza proroka: Niech padnie prośba nasza przed oczyma twemi, a módl się za nami do Pana, Boga twego, za wszystek ten ostatek; bo nas zostało mało z wiela, jako nas widzą oczy twoje; Jeremiah Jr 28 42 3 A niech nam oznajmi Pan, Bóg twój, drogę, którą iść mamy, i słowo, które czynić mamy. -Jeremiah Jr 28 42 4 I rzekł do nich Jeremiasz prorok: Słyszałem, oto się ja modlę [0734]do Pana, Boga waszego, według słów waszych, każde słowo, które mi odpowie, oznajmię wam, ani zataję przed wami żadnéj rzeczy. +Jeremiah Jr 28 42 4 I rzekł do nich Jeremiasz prorok: Słyszałem, oto się ja modlę do Pana, Boga waszego, według słów waszych, każde słowo, które mi odpowie, oznajmię wam, ani zataję przed wami żadnéj rzeczy. Jeremiah Jr 28 42 5 A oni rzekli do Jeremiasza: Niech Pan będzie między nami świadkiem prawdy i wiary, jeźli nie według każdego słowa, z którem cię pośle Pan, Bóg twój, do nas, tak uczynimy. Jeremiah Jr 28 42 6 Choć dobre będzie, chocia złe, głosu Pana, Boga naszego, do którego cię posyłamy, posłuszni będziemy, aby nam dobrze było, gdy usłuchamy głosu Pana, Boga naszego. Jeremiah Jr 28 42 7 A gdy wyszło dziesięć dni, stało się słowo Pańskie do Jeremiasza. @@ -22507,7 +22874,7 @@ Jeremiah Jr 28 42 21 I oznajmiłem wam dzisiaj, a nie usłuchaliście głosu Pan Jeremiah Jr 28 42 22 A tak teraz wiedząc wiedzieć będziecie, że mieczem i głodem i morem pomrzecie na miejscu, do którego chcieliście iść, abyście tam mieszkali. Jeremiah Jr 28 43 1 I stało się, gdy skończył Jeremiasz mówić do ludu wszystkie mowy Pana, Boga ich, z któremi go posłał Pan, Bóg ich, do nich, wszystkie te słowa, Jeremiah Jr 28 43 2 Rzekł Azaryasz, syn Osajasza, i Johanan, syn Karee, i wszyscy mężowie pyszni, mówiąc do Jeremiasza: Kłamstwo ty mówisz, nie posłał cię Pan, Bóg nasz, mówiąc: Nie wchodźcie do Egiptu, abyście tam mieszkali. -Jeremiah Jr 28 43 3 Ale Baruch, syn Neryaszów, podszczuwa cię na nas, aby nas wydał w ręce Chaldejczyków, aby nas pomordował i zaprowadził do Babilonu, [0735] 4 I nie usłuchał Johanan, syn Karee, i wszyscy przełożeni waleczników i wszystek lud głosu Pańskiego, żeby mieszkał w ziemi Judzkiéj. +Jeremiah Jr 28 43 3 Ale Baruch, syn Neryaszów, podszczuwa cię na nas, aby nas wydał w ręce Chaldejczyków, aby nas pomordował i zaprowadził do Babilonu, I nie usłuchał Johanan, syn Karee, i wszyscy przełożeni waleczników i wszystek lud głosu Pańskiego, żeby mieszkał w ziemi Judzkiéj. Jeremiah Jr 28 43 5 Ale wziąwszy Johanan, syn Karee, i wszyscy przełożeni waleczników wszystek ostatek Judy, którzy się byli wrócili od wszystkich narodów, do których przedtem byli rozproszeni, aby mieszkali w ziemi Judzkiéj, Jeremiah Jr 28 43 6 Męże i niewiasty i dzieci i córki królewskie i każdą duszę, którą był zostawił Nabuzardan, hetman, z Godoliaszem, synem Ahikam, syna Saphan, i Jeremiasza proroka i Barucha, syna Neryasza: Jeremiah Jr 28 43 7 I weszli do ziemie Egipskiéj; bo nie byli posłuszni głosu Pańskiego, i przyszli aż do Taphnis. @@ -22528,6 +22895,7 @@ Jeremiah Jr 28 44 8 Draźniąc mię uczynkami rąk waszych, ofiarując bogom cud Jeremiah Jr 28 44 9 Azaście zapomnieli złości ojców waszych i złości królów Judzkich i złości żon ich i złości waszych i złości żon waszych, które czynili w ziemi Judzkiéj i po ulicach Jerozolimskich? Jeremiah Jr 28 44 10 Nie oczyścili się aż do dnia tego i nie bali się, ani chodzili w zakonie Pańskim i przykazaniach moich, którem dał przed wami i przed ojcy waszymi. Jeremiah Jr 28 44 11 Przetóż to mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów: Oto Ja położę oblicze moje na was na złe, a wytracę wszystkiego Judę. +Jeremiah Jr 28 44 12 I zabiorę ostatek Judy, którzy położyli twarzy swe, aby weszli do ziemie Egipskiéj i mieszkali tam: i zniszczeją, wszyscy w ziemi Egipskiéj, polęgą od miecza i od głodu, i zniszczeni bgdą od najmniejszego aż do największego, od miecza i od głodu pomrą, i będą na przysięgę i na dziw i złorzeczenie i hańbę. Jeremiah Jr 28 44 13 I nawiedzę obywatele ziemie Egipskiej, jakom nawiedził Jeruzalem mieczem, głodem i morem. Jeremiah Jr 28 44 14 I nie będzie, ktoby uszedł i został z ostatku Żydów, którzy idą, żeby gośćmi byli, do ziemie Egipskiéj, ażeby się wrócili do ziemie Judzkiéj, do któréj oni podnoszą dusze swe, aby się wrócili i mieszkali tam: nie wrócą się, jedno którzy ujdą. Jeremiah Jr 28 44 15 I odpowiedzieli Jeremiaszowi wszyscy mężowie, wiedzący, że ich żony ofiarowały bogom cudzym, i wszystkie niewiasty, których stało mnóstwo wielkie, i wszystek lud mieszkających w ziemi Egipskiéj, w Phatures, rzekąc: @@ -22545,7 +22913,7 @@ Jeremiah Jr 28 44 26 Przetóż słuchajcie słowa Pańskiego, wszystek Judo! kt Jeremiah Jr 28 44 27 Oto Ja będę czuł nad nimi na złe a nie na dobre : i zniszczeją wszyscy mężowie Judzcy, którzy są w ziemi Egipskiéj, mieczem i głodem, aż do szczętu wyginą. Jeremiah Jr 28 44 28 A którzy ujdą miecza, wrócą się z ziemie Egipskiéj do ziemie Judzkiéj, mężów mało, i dozna wszystek ostatek Judy, który wszedł do ziemie Egipskiéj, aby tam mieszkał, czyje się słowo wypełni, mojeli albo ich? Jeremiah Jr 28 44 29 A to wam znakiem, mówi Pan, że Ja was nawiedzę na tem miejscu, abyście wiedzieli, że się prawdziwie spełnią mowy moje przeciwko wam na złe. -Jeremiah Jr 28 44 30 To mówi Pan: Oto Ja podam [0737]Pharaona Ephree, króla Egipskiego, w rękę nieprzyjaciół jego i w rękę szukających dusze jego, jakom podał Sedecyasza, króla Judzkiego, w rękę Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, nieprzyjaciela jego i szukającego dusze jego. +Jeremiah Jr 28 44 30 To mówi Pan: Oto Ja podam Pharaona Ephree, króla Egipskiego, w rękę nieprzyjaciół jego i w rękę szukających dusze jego, jakom podał Sedecyasza, króla Judzkiego, w rękę Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, nieprzyjaciela jego i szukającego dusze jego. Jeremiah Jr 28 45 1 Słowo, które mówił Jeremiasz prorok do Barucha, syna Neryasza, gdy napisał te słowa w księgach z ust Jeremiaszowych, roku czwartego Joakima, syna Jozyaszowego, króla Judzkiego, rzekąc: Jeremiah Jr 28 45 2 To mówi Pan, Bóg Izraelów, do ciebie Baruchu! Jeremiah Jr 28 45 3 Mówiłeś: Biada mnie nędznemu! bo przyczynił Pan boleści do boleści mojéj, upracowałem się we wzdychaniu mojem a nie nalazłem odpoczynienia. @@ -22593,7 +22961,7 @@ Jeremiah Jr 28 48 4 Potłuczono Moaba, opowiedzcie wołanie maluczkim jego. Jeremiah Jr 28 48 5 Bo wstępem Luith płacząc wstąpi z płaczem; bo na zstępowaniu Oronaim nieprzyjaciele krzyk zburzenia usłyszeli: Jeremiah Jr 28 48 6 Uciekajcie, wybawcie dusze wasze, a będziecie jako wrzos na puszczy. Jeremiah Jr 28 48 7 Bo przeto, iżeś miał ufanie w obronach twoich i w skarbiech twoich, ty téż wzięty będziesz: i pójdzie Chamos w przeprowadzenie, kapłani jego i książęta jego społem. -Jeremiah Jr 28 48 8 I przyjdzie zbójca do każdego [0739]miasta, a żadne miasto nie ujdzie: i zginą doliny, i rozrzucone będą pola; bo Pan powiedział. +Jeremiah Jr 28 48 8 I przyjdzie zbójca do każdego miasta, a żadne miasto nie ujdzie: i zginą doliny, i rozrzucone będą pola; bo Pan powiedział. Jeremiah Jr 28 48 9 Dajcie kwiat Moab; bo kwitnąc wynidzie: a miasta jego puste bgdą i nie mieszkalne. Jeremiah Jr 28 48 10 Przeklęty, który czyni sprawę Pańską zdradliwie, i przeklęty, który miecz swój hamuje ode krwie. Jeremiah Jr 28 48 11 Płodny był Moab od młodości swéj i odpoczywał na drożdżach swoich, a nie przelewano go z naczynia do naczynia, i nie chodził w zaprowadzenie: przeto smak jego został w nim, i zapach jego nie zmienił się. @@ -22648,7 +23016,7 @@ Jeremiah Jr 28 49 12 Bo to mówi Pan: Oto, którym nie było sądu, aby pili kie Jeremiah Jr 28 49 13 Bo przysiągłem sam przez się, mówi Pan, iż spustoszeniem i hańbą i pustynią i przeklęctwem będzie Bosra, i wszystkie miasta jej będą pustyniami więcznemi. Jeremiah Jr 28 49 14 Słyszałem słuch od Pana, i poseł do narodów posłań jest: Zbierajcie się a przyjdźcie na nie, a powstańmy ku bitwie. Jeremiah Jr 28 49 15 Bo oto małego dałem cię między narody, wzgardzonego między ludzie. -Jeremiah Jr 28 49 16 Hardość twoja zwiodła cię i pycha serca twego: który mieszkasz w jaskiniach skały, a usiłujesz dosiądź wysokości pagórku, gdy [0741]wywyższysz jako orzeł gniazdo twoje, z onąd ściągnę cię, mówi Pan. +Jeremiah Jr 28 49 16 Hardość twoja zwiodła cię i pycha serca twego: który mieszkasz w jaskiniach skały, a usiłujesz dosiądź wysokości pagórku, gdy wywyższysz jako orzeł gniazdo twoje, z onąd ściągnę cię, mówi Pan. Jeremiah Jr 28 49 17 I będzie Idumea pusta, każdy który pójdzie przez nię, zadziwi się i świstać będzie na wszystkie plagi jéj. Jeremiah Jr 28 49 18 Jako wywrócona jest Sodoma i Gomorra i bliskie jéj, mówi Pan: nie będzie tam mieszkał mąż, ani będzie w niéj przebywał syn człowdeczy. Jeremiah Jr 28 49 19 Oto jako lew wystąpi z nadętości Jordanu do cudności mocnéj; bo uczynię, że wnet pobieży do niéj, a któż będzie wybrany, którego przełożę nad nią? bo kto mnie podobny? a kto mię zniesie? i który to jest pasterz, coby się sprzeciwił twarzy mojéj? @@ -22673,7 +23041,7 @@ Jeremiah Jr 28 49 37 I przed szukającymi dusze ich: i przywiodę na nie złe, g Jeremiah Jr 28 49 38 I postawię stolicę moję w Elam, a wytracę zonąd króle i książęta, mówi Pan. Jeremiah Jr 28 49 39 A w ostateczne dni każę się wrócić poimańcom Elam, mówi Pan. Jeremiah Jr 28 50 1 Słowo, które mówił Pan o Babilonie i o ziemi Chaldejskiéj, przez rękę Jeremiasza proroka: -Jeremiah Jr 28 50 2 Opowiadajcie między narody a puśćcie słuch, podnieście chorągiew, ogłaszajcie a nie tajcie, mówcie: Wzięt jest Babilon, zawstydzon jest [0742]Bel, zwyciężon jest Merodach, zawstydziły się ryciny jego, zwyciężone są bałwany jego. +Jeremiah Jr 28 50 2 Opowiadajcie między narody a puśćcie słuch, podnieście chorągiew, ogłaszajcie a nie tajcie, mówcie: Wzięt jest Babilon, zawstydzon jest Bel, zwyciężon jest Merodach, zawstydziły się ryciny jego, zwyciężone są bałwany jego. Jeremiah Jr 28 50 3 Bo wyciągnął przeciw jemu naród z północy, który położy ziemię jego spustoszeniem, i nie będzie, ktoby mieszkał w niej, od człowieka aż do bydlęcia: i ruszyli się a poszli. Jeremiah Jr 28 50 4 W one dni i na on czas, mówi Pan, przyjdą synowie Izraelowi sami i synowie Judzcy społem, idąc a płacząc, prędko pójdą i Pana, Boga swego, szukać będą. Jeremiah Jr 28 50 5 Do Syonu drogi się pytać będą, tam twarzy ich, przyjdą, a przyłożeni będą do Pana przymierzem wiecznem, które żadnem zapomnieniem zgładzone nie będzie. @@ -22723,7 +23091,7 @@ Jeremiah Jr 28 51 2 I poślę do Babilonu przewiewacze, i rozwieją go a splundr Jeremiah Jr 28 51 3 Niech nie ciągnie, który ciągnie łuk swój, a niech nie wstępuje w pancerzu: nie folgujcie młodzieńcom jego, wybijcie wszystko rycerstwo jego. Jeremiah Jr 28 51 4 I polęgą pobici w ziemi Chaldejskiéj, i zranieni po krainach jego. Jeremiah Jr 28 51 5 Bo nie owdowiał Izrael i Juda od Boga swego, od Pana zastępów; lecz ziemia ich pełna jest przestępstwa dla Świętego Izraelowego. -Jeremiah Jr 28 51 6 Uciekajcie z pośrodku Babilonu, a każdy niech zbawi duszę swoję, nie milczcie nad nieprawością jego; bo [0744]czas pomsty jest od Pana, on mu wzajem odda. +Jeremiah Jr 28 51 6 Uciekajcie z pośrodku Babilonu, a każdy niech zbawi duszę swoję, nie milczcie nad nieprawością jego; bo czas pomsty jest od Pana, on mu wzajem odda. Jeremiah Jr 28 51 7 Kubek złoty Babilon w ręce Pańskiéj, upajający wszystkę ziemię: wino jego pili narodowie, i dlatego wzruszeni są. Jeremiah Jr 28 51 8 Nagle upadł Babilon i połamał się: wyjcie nad nim, weźcie żywice na boleść jego, owa się wyleczy. Jeremiah Jr 28 51 9 Leczyliśmy Babilon, a nie jest uzdrowiony. Opuśćmy go a pójdźmy każdy do swéj ziemie; bo doszedł aż do nieba sąd jego i wyniósł się aż do obłoków. @@ -22778,6 +23146,7 @@ Jeremiah Jr 28 51 57 I upoję książęta jego i mądre jego i wodze jego i urz Jeremiah Jr 28 51 58 To mówi Pan zastępów: Mur Babiloński on szeroki podkopaniem podkopany będzie, a bramy jego wysokie ogniem spalone będą, a prace ludzi wniwecz, i narodów na ogień będą i zginą. Jeremiah Jr 28 51 59 Słowo, które rozkazał Jeremiasz prorok Sarajaszowi, synowi Neryasza, syna Maasyaszowego, gdy szedł z Sedecyaszem królem do Babilonu roku czwartego królestwa jego; a Sarajasz był książęciem proroctwa. Jeremiah Jr 28 51 60 I napisał Jeremiasz wszystko złe, które miało przyjść na Babilon, w księgach jednych, wszystkie te słowa, które są napisane przeciw Babilonowi. +Jeremiah Jr 28 51 61 I rzekł Jeremiasz do Sarajasza: Gdy przyjdziesz do Babilonu a ujrzysz i przeczytasz wszystkie te słowa, Jeremiah Jr 28 51 62 Rzeczesz: Panie! tyś mówił przeciw miejscu temu, że je masz wytracić, aby nie było, ktoby w niem mieszkał od człowieka aż do bydlęcia, i żeby było pustkami wiecznemi. Jeremiah Jr 28 51 63 A gdy skończysz czytanie téj księgi, przywiążesz do niéj kamień i wrzucisz ją, wpośród Euphratesa Jeremiah Jr 28 51 64 I rzeczesz: Tak zatopion będzie Babilon, a nie powstanie od utrapienia, które Ja nań przywiodę, i rozwali się. Póty słowa Jeremiaszowe. @@ -22814,7 +23183,7 @@ Jeremiah Jr 28 52 30 Roku dwudziestego trzeciego Nabuchodonozora zaprowadził Na Jeremiah Jr 28 52 31 I stało się trzydziestego i siódmego roku zaprowadzenia Joachina, króla Judzkiego, dwunastego miesiąca, podniósł Ewilmerodach, król Babiloński, samegóż roku królestwa swego, głowę Joachina, króla Judzkiego, i wywiódł go z domu więzienia. Jeremiah Jr 28 52 32 I mówił z nim dobra i postawił stolicę jego nad stolicami królów, którzy byli po nim w Babilonie. Jeremiah Jr 28 52 33 I odmienił szaty więzienia jego, i jadał chleb przed nim zawżdy po wszystkie dni żywota jego. -Jeremiah Jr 28 52 34 A strawa jego, strawa ustawiczna, dawana mu była od króla Babilońskiego, ustawiona na każdy dzień, aż do dnia śmierci jego po wszystkie dni żywota jego. +Jeremiah Jr 28 52 34 A strawa jego, strawa ustawiczna, dawana mu była od króla Babilońskiego, ustawiona na każdy dzień, aż do dnia śmierci jego po wszystkie dni żywota jego. Przypisy Lamentations Lm 29 1 1 ALEPH. Jako siedzi samo miasto pełne ludu! stało się jako wdowa pani narodów, księżna powiatów stała się hołdowną. Lamentations Lm 29 1 2 BETH. Płacząc płakało w nocy, a łzy jego na czeluściach jego: niemasz, ktoby je cieszył ze wszech miłośników jego, wszyscy przyjaciele jego wzgardzili je i stali się mu nieprzyjaciółmi. Lamentations Lm 29 1 3 GIMEL. Przeniósł się Judas prze trapienie i prze mnóstwo niewoli, mieszkał między narody, ani nalazł odpoczynienia, wszyscy goniący go poimali go w cieśni. @@ -22836,7 +23205,7 @@ Lamentations Lm 29 1 18 CADE. Sprawiedliwy jest Pan; bom usta jego do gniewu prz Lamentations Lm 29 1 19 KOPH. Wołałom przyjaciół moich, oni mię zdradzili, kapłani moi i starcy moi w mieście zginęli; bo szukali jadła sobie, aby posilili dusze swoje. Lamentations Lm 29 1 20 RESZ. Obacz, Panie! żem uciśniona, wzruszył się brzuch mój, przewróciło się serce moje we mnie samym; bom gorzkości jest pełna: na dworze miecz zabija, a doma śmierć takaż jest. Lamentations Lm 29 1 21 SZYN. Usłyszeli, że ja wzdycham, a niemasz, ktoby mię pocieszył: wszyscy nieprzyjaciele moi usłyszeli złe moje, weselili się, żeś ty uczynił: przywiodłeś dzień pociechy, a będą mnie podobni. -Lamentations Lm 29 1 22 TAU. Niech wnidzie wszystko ich złe przed cię, a zbierz je [0749]jakoś mnie zebrał dla wszech nieprawości moich; bo mnogie wzdychania moje, i serce moje smętne. +Lamentations Lm 29 1 22 TAU. Niech wnidzie wszystko ich złe przed cię, a zbierz je jakoś mnie zebrał dla wszech nieprawości moich; bo mnogie wzdychania moje, i serce moje smętne. Lamentations Lm 29 2 1 ALEPH. Jako okrył mrokiem zapalczywości swéj Pan córkę Syon, zrzucił z nieba na ziemię sławną Izrael, a nie wspomniał nad podnóżek nóg swoich w dzień zapalczywości swojéj. Lamentations Lm 29 2 2 BETH. Zrzucił Pan, a nie zfolgował, wszystko piękne Jakóbowe, zepsował w zapalczywości swéj zamki córki Judzkiéj i obalił na ziemię, splugawił królestwo i książęta jéj. Lamentations Lm 29 2 3 GIMEL. Złamał w gniewie zapalczywości swéj każdy róg Izraelów, odwrócił nazad prawicę swoję od oblicza nieprzyjaciela i zapalił w Jakóbie jako ogień płomienia pożerającego wokoło. @@ -22914,7 +23283,7 @@ Lamentations Lm 29 3 52 CADE. Łowem ułowili mię jako ptaka nieprzyjaciele moi Lamentations Lm 29 3 53 Cade. Wpadł w dół żywot mój, i przyłożyli mię kamieniem. Lamentations Lm 29 3 54 Cade. Zabrały wody nad głową moją, rzekłem. Zginąłem. Lamentations Lm 29 3 55 KOPH. Wzywałem imienia twego, Panie! z dołu ostatniego. -Lamentations Lm 29 3 66 Koph. Głos mój usłyszałeś: nie odwracaj ucha twego od wzdychania i od wołania mego. +Lamentations Lm 29 3 56 Koph. Głos mój usłyszałeś: nie odwracaj ucha twego od wzdychania i od wołania mego. Lamentations Lm 29 3 57 Koph. Przybliżyłeś się w dzień, kiedym cię wzywał, rzekłeś: Nie bój się. Lamentations Lm 29 3 58 RESZ, Osądziłeś, Panie! sprawę duszy mojéj, odkupicielu żywota mego. Lamentations Lm 29 3 59 Resz. Widziałeś, Panie! nieprawość ich przeciwko mnie, osądź sąd mój. @@ -22932,6 +23301,7 @@ Lamentations Lm 29 4 4 DALETH. Przysechł język ssącego do podniebienia jego d Lamentations Lm 29 4 5 HE. Którzy jadali rozkosznie, poginęli po drogach, którzy się wychowali w szarłacie, obłapiali łajna. Lamentations Lm 29 4 6 VAU. I stała się większa nieprawość córki ludu mego, niźli grzech Sodomy, która wywrócona jest w okamgnieniu, a nie wzięły jéj ręce. Lamentations Lm 29 4 7 ZAJIN. Bielsi nad śnieg Nazarejczykowie jéj, jaśniejsi nad mleko, rumieńsi niźli stare kości słoniowe, piękniejsi niźli szafir. +Lamentations Lm 29 4 8 CHETH. Zczerniało nad węgle oblicze ich, i nie poznano ich na ulicach, przyschła skóra ich do kości, wyschła i stała się jako drewno. Lamentations Lm 29 4 9 TETH. Lepiéj było pobitym od miecza, niźli pozabijanym od głodu; bo ci wywiedli strawieni dla niepłodności ziemie. Lamentations Lm 29 4 10 JOD. Ręce niewiast litościwych warzyły dzieci swe, były im pokarmem w skruszeniu córki ludu mego. Lamentations Lm 29 4 11 KAPH. Wykonał Pan popędliwość swoję, wylał gniew zapalczywości swéj i zapalił ogień na Syon i pożarł fundamenty jéj. @@ -22945,7 +23315,7 @@ Lamentations Lm 29 4 18 CADE. Ślizały się nogi nasze po drodze ulic naszych, Lamentations Lm 29 4 19 KOPH. Prędszy byli goniący nas, niż orłowie powietrzni: po górach gonili nas, w puszczy zasadkę czynili na nas. Lamentations Lm 29 4 20 RESZ. Duch ust naszych, Chrystus Pan, poiman jest w grzechach naszych, któremuśmy mówili: W cieniu twoim żyć będziem między narody. Lamentations Lm 29 4 21 SZYN. Raduj się a wesel się, córko Edom! która mieszkasz w ziemi Hus: do ciebie téż przyjdzie kielich, upijesz się i obnażona będziesz. -Lamentations Lm 29 4 22 TAU. Skończyła się nieprawość twoja, córko Syon! nie przyda więcéj, aby cię zaprowadził: nawiedził nieprawość twoję, córko Edom! odkrył grzechy twoje. +Lamentations Lm 29 4 22 TAU. Skończyła się nieprawość twoja, córko Syon! nie przyda więcéj, aby cię zaprowadził: nawiedził nieprawość twoję, córko Edom! odkrył grzechy twoje. MODLITWA JEREMIASZA PROROKA Lamentations Lm 29 5 1 Wspomnij Panie! co się nam przydało, wejrzyj a obacz zelżywość naszę. Lamentations Lm 29 5 2 Dziedzictwo nasze obróciło się do cudzych, domy nasze do obcych. Lamentations Lm 29 5 3 Sierotami zostaliśmy bez ojca, matki nasze jako wdowy. @@ -22967,220 +23337,221 @@ Lamentations Lm 29 5 18 Dla góry Syon, że zginęła, liszki chodziły po niéj Lamentations Lm 29 5 19 A ty Panie! na wieki trwać będziesz, stolica twoja do narodu i narodu. Lamentations Lm 29 5 20 Czemu nas na wieki zapominasz? opuszczasz nas na długość dni? Lamentations Lm 29 5 21 Nawróć nas, Panie! ku sobie, a nawrócimy się, odnów dni nasze jako z pierwu. -Lamentations Lm 29 5 22 Ale odrzucając odrzuciłeś nas, rozgniewałeś się na nas bardzo. +Lamentations Lm 29 5 22 Ale odrzucając odrzuciłeś nas, rozgniewałeś się na nas bardzo. Przypisy Baruch Ba 30 1 1 I te słowa ksiąg, które napisał Baruch, syn Nerie, syna Maasjaszowego, syna Sedecjaszowego, syna Sedei, syna Helcjaszowego, w Babilonie, -Baruch Ba 30 1 2 roku piątego, siódmego dnia miesiąca, natenczas gdy Chaldejczycy dobyli Jeruzalem i spalili je ogniem. -Baruch Ba 30 1 3 I czytał Baruch słowa tych ksiąg do uszu Jechoniasza, syna Joakimowego, króla Judzkiego, i do uszu wszytkiego ludu przychodzącego do ksiąg, -Baruch Ba 30 1 4 i do uszu możnych synów królewskich, i do uszu starszych, i do uszu ludu od namniejszego aż do nawiętszego tych wszytkich, którzy mieszkali w Babilonie nad rzeką Sodi. -Baruch Ba 30 1 5 Którzy słysząc płakali i pościli i modlili się przed oczyma Pana. -Baruch Ba 30 1 6 I zebrali pieniądze wedle tego, jako każdego ręka przemóc mogła, -Baruch Ba 30 1 7 i posłali do Jeruzalem do Joakima, syna Helcjasza, syna Salom, kapłana, i do kapłanów, i do wszytkiego ludu, który się z nim najdował w Jeruzalem, -Baruch Ba 30 1 8 gdy był wziął do siebie naczynia kościoła Pańskiego, które były z kościoła zabrane, aby je odniósł do ziemie Judzkiej, dziesiątego dnia miesiąca Siwan, naczynia śrebrne, które był sprawił Sedecjasz, syn Jozjaszów, król Judzki, -Baruch Ba 30 1 9 potym jako Nabuchodonozor, król Babiloński, poimał był Jechoniasza i książęta, i wszytkie możne, i lud ziemie z Jeruzalem i zaprowadził je powiązane do Babilonu. -Baruch Ba 30 1 10 I rzekli: Otośmy posłali do was pieniądze, za które nakupcie całopalenia i kadzidła a naczyńcie maimy i ofiarujcie za grzech u ołtarza Pana Boga naszego, -Baruch Ba 30 1 11 a módlcie się za zdrowie Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, i za zdrowie Baltazara, syna jego, aby były dni ich jako dni niebieskie na ziemi -Baruch Ba 30 1 12 a iżby nam dał Pan moc, a oświecił oczy nasze, abychmy żyli pod cieniem Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, i pod cieniem Baltazara, syna jego, i służyli im na wiele dni, i naleźli łaskę przed oczyma ich. -Baruch Ba 30 1 13 I za nas samych módlcie się do Pana Boga naszego, bociechmy zgrzeszyli Panu Bogu naszemu i nie jest odwrócona zapalczywość jego od nas aż do dnia tego. -Baruch Ba 30 1 14 Czytajcie też te księgi, któreśmy posłali do was, aby czytane były w kościele Pańskim w dzień uroczysty i w dzień sposobny, -Baruch Ba 30 1 15 i rzeczecie: -Baruch Ba 30 1 16 królom naszym i książętom naszym, i kapłanom naszym, i prorokom naszym, i ojcom naszym. -Baruch Ba 30 1 17 Zgrzeszyliśmy przed Panem Bogiem naszym, a nie wierzyliśmy, nie ufając w nim. -Baruch Ba 30 1 18 I nie byliśmy mu poddani aniśmy słuchali głosu Pana Boga naszego, abyśmy chodzili w przykazaniach jego, które nam podał. -Baruch Ba 30 1 19 Ode dnia, którego wywiódł ojce nasze z ziemie Egipskiej, aż do dnia tego bylichmy niewierni Panu Bogu naszemu, a rozproszeni odstąpilichmy, abyśmy nie słuchali głosu jego. -Baruch Ba 30 1 20 I jęło się nas wiele złego i przeklęctwa, które Pan naznaczył przez Mojżesza, sługę swego, który wywiódł ojce nasze z ziemie Egipskiej, aby nam dał ziemię opływającą mlekiem i miodem: jako dnia dzisiejszego. -Baruch Ba 30 1 21 A nie słuchaliśmy głosu Pana Boga naszego według wszytkich słów proroków, które posyłał do nas. -Baruch Ba 30 1 22 I odeszliśmy każdy za umysłem serca swego złego robić bogom cudzym, czyniąc złości przed oczyma Pana Boga naszego. +Baruch Ba 30 1 2 2 roku piątego, siódmego dnia miesiąca, natenczas gdy Chaldejczycy dobyli Jeruzalem i spalili je ogniem. +Baruch Ba 30 1 3 3 I czytał Baruch słowa tych ksiąg do uszu Jechoniasza, syna Joakimowego, króla Judzkiego, i do uszu wszytkiego ludu przychodzącego do ksiąg, +Baruch Ba 30 1 4 4 i do uszu możnych synów królewskich, i do uszu starszych, i do uszu ludu od namniejszego aż do nawiętszego tych wszytkich, którzy mieszkali w Babilonie nad rzeką Sodi. +Baruch Ba 30 1 5 5 Którzy słysząc płakali i pościli i modlili się przed oczyma Pana. +Baruch Ba 30 1 6 6 I zebrali pieniądze wedle tego, jako każdego ręka przemóc mogła, +Baruch Ba 30 1 7 7 i posłali do Jeruzalem do Joakima, syna Helcjasza, syna Salom, kapłana, i do kapłanów, i do wszytkiego ludu, który się z nim najdował w Jeruzalem, +Baruch Ba 30 1 8 8 gdy był wziął do siebie naczynia kościoła Pańskiego, które były z kościoła zabrane, aby je odniósł do ziemie Judzkiej, dziesiątego dnia miesiąca Siwan, naczynia śrebrne, które był sprawił Sedecjasz, syn Jozjaszów, król Judzki, +Baruch Ba 30 1 9 9 potym jako Nabuchodonozor, król Babiloński, poimał był Jechoniasza i książęta, i wszytkie możne, i lud ziemie z Jeruzalem i zaprowadził je powiązane do Babilonu. +Baruch Ba 30 1 10 10 I rzekli: Otośmy posłali do was pieniądze, za które nakupcie całopalenia i kadzidła a naczyńcie maimy i ofiarujcie za grzech u ołtarza Pana Boga naszego, +Baruch Ba 30 1 11 11 a módlcie się za zdrowie Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, i za zdrowie Baltazara, syna jego, aby były dni ich jako dni niebieskie na ziemi +Baruch Ba 30 1 12 12 a iżby nam dał Pan moc, a oświecił oczy nasze, abychmy żyli pod cieniem Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, i pod cieniem Baltazara, syna jego, i służyli im na wiele dni, i naleźli łaskę przed oczyma ich. +Baruch Ba 30 1 13 13 I za nas samych módlcie się do Pana Boga naszego, bociechmy zgrzeszyli Panu Bogu naszemu i nie jest odwrócona zapalczywość jego od nas aż do dnia tego. +Baruch Ba 30 1 14 14 Czytajcie też te księgi, któreśmy posłali do was, aby czytane były w kościele Pańskim w dzień uroczysty i w dzień sposobny, +Baruch Ba 30 1 15 15 i rzeczecie: Panu Bogu naszemu sprawiedliwość, a nam zawstydzenie twarzy naszej, jako jest ten dzień wszytkiemu Judzie i mieszkającym w Jeruzalem: +Baruch Ba 30 1 16 16 królom naszym i książętom naszym, i kapłanom naszym, i prorokom naszym, i ojcom naszym. +Baruch Ba 30 1 17 17 Zgrzeszyliśmy przed Panem Bogiem naszym, a nie wierzyliśmy, nie ufając w nim. +Baruch Ba 30 1 18 18 I nie byliśmy mu poddani aniśmy słuchali głosu Pana Boga naszego, abyśmy chodzili w przykazaniach jego, które nam podał. +Baruch Ba 30 1 19 19 Ode dnia, którego wywiódł ojce nasze z ziemie Egipskiej, aż do dnia tego bylichmy niewierni Panu Bogu naszemu, a rozproszeni odstąpilichmy, abyśmy nie słuchali głosu jego. +Baruch Ba 30 1 20 20 I jęło się nas wiele złego i przeklęctwa, które Pan naznaczył przez Mojżesza, sługę swego, który wywiódł ojce nasze z ziemie Egipskiej, aby nam dał ziemię opływającą mlekiem i miodem: jako dnia dzisiejszego. +Baruch Ba 30 1 21 21 A nie słuchaliśmy głosu Pana Boga naszego według wszytkich słów proroków, które posyłał do nas. +Baruch Ba 30 1 22 22 I odeszliśmy każdy za umysłem serca swego złego robić bogom cudzym, czyniąc złości przed oczyma Pana Boga naszego. Baruch Ba 30 2 1 Dla czego utwierdził Pan Bóg nasz słowo swe, które mówił do nas i do sędziów naszych, którzy sądzili Izraela, i do królów naszych, i doksiążąt naszych, i do wszego Izraela i Judy. -Baruch Ba 30 2 2 Aby przywiódł Pan na nas wielkie nędze, które się pod niebem nie działy, jakie się zstały w Jeruzalem, wedle tych, które opisane są w Zakonie Mojżeszowym, -Baruch Ba 30 2 3 że człowiek jadł ciało syna swego i ciało córki swojej. -Baruch Ba 30 2 4 I dał je pod moc wszytkich królów, którzy są około nas, na pohańbienie i na spustoszenie po wszytkich narodziech, między któremi nas Pan rozegnał. -Baruch Ba 30 2 5 I zstaliśmy się na spodku, a nie na wierzchu: iżeśmy zgrzeszyli Panu Bogu naszemu, nie słuchając głosu jego. -Baruch Ba 30 2 6 Panu Bogu naszemu sprawiedliwość, a nam i ojcom naszym zawstydzenie twarzy, jako jest ten dzień. -Baruch Ba 30 2 7 Bo Pan wyrzekł na nas to wszytko złe, które przyszło na nas, -Baruch Ba 30 2 8 a nie błagaliśmy oblicza Pana Boga naszego, żeby się był nawrócił każdy z nas od swych dróg barzo złych. -Baruch Ba 30 2 9 I czuł Pan we złym, i przywiódł je na nas, bo jest sprawiedliwy Pan we wszytkich uczynkach swoich, które nam rozkazał, -Baruch Ba 30 2 10 i nie słuchaliśmy głosu jego, żebyśmy chodzili w rozkazaniach Pańskich, które dał przed oczyma naszemi. -Baruch Ba 30 2 11 A teraz, Panie Boże Izraelski, któryś wywiódł lud twój z ziemie Egipskiej możną ręką i w cudach, i dziwach, i w mocy twej wielkiej, i wyniosłym ramieniu, i uczyniłeś sobie imię: jako jest ten dzień. -Baruch Ba 30 2 12 Zgrzeszyliśmy, czyniliśmy niezbożnie, niesprawiedliwieśmy się obchodzili, Panie Boże nasz, we wszech sprawiedliwościach twoich: -Baruch Ba 30 2 13 Niechże się odwróci gniew twój od nas: boć nas mało zostało między narodami, gdzieś nas rozproszył. -Baruch Ba 30 2 14 Wysłuchaj, Panie, prośby nasze i modlitwy nasze a wywiedź nas dla siebie, a daj nam naleźć łaskę przed obliczem tych, którzy nas zaprowadzili: -Baruch Ba 30 2 15 aby poznała wszelka ziemia, iżeś ty jest Pan Bóg nasz a iż imię twoje wzywane jest nad Izraelem i nad rodem jego. -Baruch Ba 30 2 16 Wejźrzy na nas, Panie, z domu świętego twego i nakłoń ucha twego a wysłuchaj nas. -Baruch Ba 30 2 17 Otwórz oczy twe a obacz, żeć nie umarli, którzy są w piekle, których duch jest odjęt z wnętrzności ich, oddadzą cześć i usprawiedliwienie Panu, -Baruch Ba 30 2 18 ale dusza, która smutna jest dla wielkości złego a chodzi skrzywiona i zemdlona, i oczy ustawające, a dusza łaknąca oddaje chwałę i sprawiedliwość tobie Panu. -Baruch Ba 30 2 19 Bo nie wedle sprawiedliwości ojców naszych my wylewamy modlitwy i prosimy miłosierdzia przed obliczem twoim, Panie Boże nasz, -Baruch Ba 30 2 20 ale iżeś na nas spuścił gniew i zapalczywość twoję, jakoś mówił w ręce sług twoich proroków, rzekąc: -Baruch Ba 30 2 21 Tak mówi Pan: Nachylcie ramię wasze i szyję waszę a róbcie królowi Babilońskiemu, a będziecie siedzieć w ziemi, którąm dał ojcom waszym. -Baruch Ba 30 2 22 Lecz jeśli nie usłuchacie głosu Pana Boga waszego, abyście robili królowi Babilońskiemu, ustanie wasze uczynię z miast Judzkich i z zewnątrz Jeruzalem -Baruch Ba 30 2 23 i odejmę od was głos radości i głos wesela, i głos oblubieńców i oblubienice, a wszytka ziemia będzie bez szladu mieszkających w niej. -Baruch Ba 30 2 24 I nie usłuchali głosu twego, aby byli robili królowi Babilońskiemu, i utwierdziłeś słowa twe, któreś opowiadał w ręku sług twych proroków, aby były przeniesione kości królów naszych i kości ojców naszych z miejsca swego. -Baruch Ba 30 2 25 A oto wyrzucone są na gorącość słoneczną i na mróz nocny. I pomarli w nacięższych boleściach, w głodzie i przez miecz, i w wygnaniu. -Baruch Ba 30 2 26 I uczyniłeś kościół, w którym wzywano imienia twego, jako ten dzień, dla nieprawości domu Izraelskiego i domu Judzkiego. -Baruch Ba 30 2 27 I uczyniłeś z nami, Panie Boże nasz, według wszelkiej dobroci twej i według wszego miłosierdzia twego onego wielkiego. -Baruch Ba 30 2 28 Jakoś mówił w ręce Mojżesza, sługi twego, w dzień, któregoś mu Zakon twój napisać rozkazał przed syny Izraelskimi. -Baruch Ba 30 2 29 Mówiąc: Jeśli głosu mego słuchać nie będziecie, to wielkie mnóstwo ludu obróci się w namniejsze między narody, do których ja je rozproszę. -Baruch Ba 30 2 30 Bo wiem, iż mię lud słuchać nie będzie: bo jest lud zatwardziałego karku. I nawrócą się do serca swego w ziemi poimania swego, -Baruch Ba 30 2 31 i poznają, żem ja jest Pan Bóg ich; i dam im serce, i wyrozumieją, i uszy, i usłuchają. I będą mię chwalić w ziemi poimania swego, i będą pamiętać na imię moje. -Baruch Ba 30 2 32 I odwrócą się od grzbietu swego twardego i od złośliwości swoich: bo wspomnią na drogę ojców swych, którzy grzeszyli przeciwko mnie. -Baruch Ba 30 2 33 I wrócę je do ziemie, którąm przysiągł ojcom ich: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, i będą jej panować, i rozmnożę je, i nie ubędzie ich. -Baruch Ba 30 2 34 I postanowię z nimi inne przymierze wieczne, abych im był Bogiem, a oni mnie będą ludem, a nie ruszę więcej ludu mego, synów Izraelskich, z ziemie, którąm im dał. +Baruch Ba 30 2 2 2 Aby przywiódł Pan na nas wielkie nędze, które się pod niebem nie działy, jakie się zstały w Jeruzalem, wedle tych, które opisane są w Zakonie Mojżeszowym, +Baruch Ba 30 2 3 3 że człowiek jadł ciało syna swego i ciało córki swojej. +Baruch Ba 30 2 4 4 I dał je pod moc wszytkich królów, którzy są około nas, na pohańbienie i na spustoszenie po wszytkich narodziech, między któremi nas Pan rozegnał. +Baruch Ba 30 2 5 5 I zstaliśmy się na spodku, a nie na wierzchu: iżeśmy zgrzeszyli Panu Bogu naszemu, nie słuchając głosu jego. +Baruch Ba 30 2 6 6 Panu Bogu naszemu sprawiedliwość, a nam i ojcom naszym zawstydzenie twarzy, jako jest ten dzień. +Baruch Ba 30 2 7 7 Bo Pan wyrzekł na nas to wszytko złe, które przyszło na nas, +Baruch Ba 30 2 8 8 a nie błagaliśmy oblicza Pana Boga naszego, żeby się był nawrócił każdy z nas od swych dróg barzo złych. +Baruch Ba 30 2 9 9 I czuł Pan we złym, i przywiódł je na nas, bo jest sprawiedliwy Pan we wszytkich uczynkach swoich, które nam rozkazał, +Baruch Ba 30 2 10 10 i nie słuchaliśmy głosu jego, żebyśmy chodzili w rozkazaniach Pańskich, które dał przed oczyma naszemi. +Baruch Ba 30 2 11 11 A teraz, Panie Boże Izraelski, któryś wywiódł lud twój z ziemie Egipskiej możną ręką i w cudach, i dziwach, i w mocy twej wielkiej, i wyniosłym ramieniu, i uczyniłeś sobie imię: jako jest ten dzień. +Baruch Ba 30 2 12 12 Zgrzeszyliśmy, czyniliśmy niezbożnie, niesprawiedliwieśmy się obchodzili, Panie Boże nasz, we wszech sprawiedliwościach twoich: +Baruch Ba 30 2 13 13 Niechże się odwróci gniew twój od nas: boć nas mało zostało między narodami, gdzieś nas rozproszył. +Baruch Ba 30 2 14 14 Wysłuchaj, Panie, prośby nasze i modlitwy nasze a wywiedź nas dla siebie, a daj nam naleźć łaskę przed obliczem tych, którzy nas zaprowadzili: +Baruch Ba 30 2 15 15 aby poznała wszelka ziemia, iżeś ty jest Pan Bóg nasz a iż imię twoje wzywane jest nad Izraelem i nad rodem jego. +Baruch Ba 30 2 16 16 Wejźrzy na nas, Panie, z domu świętego twego i nakłoń ucha twego a wysłuchaj nas. +Baruch Ba 30 2 17 17 Otwórz oczy twe a obacz, żeć nie umarli, którzy są w piekle, których duch jest odjęt z wnętrzności ich, oddadzą cześć i usprawiedliwienie Panu, +Baruch Ba 30 2 18 18 ale dusza, która smutna jest dla wielkości złego a chodzi skrzywiona i zemdlona, i oczy ustawające, a dusza łaknąca oddaje chwałę i sprawiedliwość tobie Panu. +Baruch Ba 30 2 19 19 Bo nie wedle sprawiedliwości ojców naszych my wylewamy modlitwy i prosimy miłosierdzia przed obliczem twoim, Panie Boże nasz, +Baruch Ba 30 2 20 20 ale iżeś na nas spuścił gniew i zapalczywość twoję, jakoś mówił w ręce sług twoich proroków, rzekąc: +Baruch Ba 30 2 21 21 Tak mówi Pan: Nachylcie ramię wasze i szyję waszę a róbcie królowi Babilońskiemu, a będziecie siedzieć w ziemi, którąm dał ojcom waszym. +Baruch Ba 30 2 22 22 Lecz jeśli nie usłuchacie głosu Pana Boga waszego, abyście robili królowi Babilońskiemu, ustanie wasze uczynię z miast Judzkich i z zewnątrz Jeruzalem +Baruch Ba 30 2 23 23 i odejmę od was głos radości i głos wesela, i głos oblubieńców i oblubienice, a wszytka ziemia będzie bez szladu mieszkających w niej. +Baruch Ba 30 2 24 24 I nie usłuchali głosu twego, aby byli robili królowi Babilońskiemu, i utwierdziłeś słowa twe, któreś opowiadał w ręku sług twych proroków, aby były przeniesione kości królów naszych i kości ojców naszych z miejsca swego. +Baruch Ba 30 2 25 25 A oto wyrzucone są na gorącość słoneczną i na mróz nocny. I pomarli w nacięższych boleściach, w głodzie i przez miecz, i w wygnaniu. +Baruch Ba 30 2 26 26 I uczyniłeś kościół, w którym wzywano imienia twego, jako ten dzień, dla nieprawości domu Izraelskiego i domu Judzkiego. +Baruch Ba 30 2 27 27 I uczyniłeś z nami, Panie Boże nasz, według wszelkiej dobroci twej i według wszego miłosierdzia twego onego wielkiego. +Baruch Ba 30 2 28 28 Jakoś mówił w ręce Mojżesza, sługi twego, w dzień, któregoś mu Zakon twój napisać rozkazał przed syny Izraelskimi. +Baruch Ba 30 2 29 29 Mówiąc: Jeśli głosu mego słuchać nie będziecie, to wielkie mnóstwo ludu obróci się w namniejsze między narody, do których ja je rozproszę. +Baruch Ba 30 2 30 30 Bo wiem, iż mię lud słuchać nie będzie: bo jest lud zatwardziałego karku. I nawrócą się do serca swego w ziemi poimania swego, +Baruch Ba 30 2 31 31 i poznają, żem ja jest Pan Bóg ich; i dam im serce, i wyrozumieją, i uszy, i usłuchają. I będą mię chwalić w ziemi poimania swego, i będą pamiętać na imię moje. +Baruch Ba 30 2 32 32 I odwrócą się od grzbietu swego twardego i od złośliwości swoich: bo wspomnią na drogę ojców swych, którzy grzeszyli przeciwko mnie. +Baruch Ba 30 2 33 33 I wrócę je do ziemie, którąm przysiągł ojcom ich: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, i będą jej panować, i rozmnożę je, i nie ubędzie ich. +Baruch Ba 30 2 34 34 I postanowię z nimi inne przymierze wieczne, abych im był Bogiem, a oni mnie będą ludem, a nie ruszę więcej ludu mego, synów Izraelskich, z ziemie, którąm im dał. +Baruch Ba 30 2 35 I zawrę z nimi inne przymierze, wieczne, abym im był Bogiem, a oni mnie będą ludem; i nie ruszę więcej ludu mego, synów izraelskich, z ziemi, którą im dałem" Baruch Ba 30 3 1 A teraz, Panie wszechmocny, Boże Izraelski, dusza w ucisku i duch utrapiony woła do ciebie: -Baruch Ba 30 3 2 Wysłuchaj, Panie, a smiłuj się, boś jest Bóg miłosierny, a zlituj się nad nami, bośmy zgrzeszyli przed tobą! -Baruch Ba 30 3 3 Abowiem ty siedzisz na wieki, a my zginiemy wiecznie. -Baruch Ba 30 3 4 Panie wszechmogący, Boże Izraelów, słuchaj teraz modlitwy umarłych Izrael i synów ich, którzy grzeszyli przed tobą, a nie słuchali głosu Pana Boga swego i przylnęło do nas złe. -Baruch Ba 30 3 5 Nie pamiętaj na nieprawości ojców naszych, ale pomni na rękę twoję i na imię twe czasu tego, -Baruch Ba 30 3 6 boś ty jest Pan Bóg nasz, a ciebie, Panie, wysławiać będziemy, -Baruch Ba 30 3 7 boś dlatego dał bojaźń twoję w serca nasze, i abychmy wzywali imienia twego, i chwalili cię w poimaniu naszym: bo się nawracamy od nieprawości ojców naszych, którzy zgrzeszyli przed tobą. -Baruch Ba 30 3 8 A oto my jesteśmy dzisia w po imaniu naszym, którymeś nas rozproszył ku urąganiu i ku złorzeczeniu, i ku grzechowi wedle wszytkich nieprawości ojców naszych, którzy odstąpili od ciebie, Panie, Boże nasz. -Baruch Ba 30 3 9 Słuchaj, Izraelu, przykazania żywota, przyjmi w uszy, abyś wiedział mądrości! -Baruch Ba 30 3 10 Co to jest, Izraelu, żeś jest w ziemi nieprzyjacielskiej? -Baruch Ba 30 3 11 Starzałeś się w cudzej ziemi, splugawiłeś się umarłymi, policzoneś jest między te, którzy zstępują do piekła. -Baruch Ba 30 3 12 Opuściłeś źrzódło mądrości! -Baruch Ba 30 3 13 Bobyś był chodził w drodze Bożej, mieszkałbyś był w pokoju wiecznym. -Baruch Ba 30 3 14 Uczże się, kędy jest mądrość, gdzie jest moc, kędy jest rozumienie, abyś zaraz wiedział, gdzie jest przedłużenie żywota i życie, gdzie jest światłość oczu i pokój. -Baruch Ba 30 3 15 Kto nalazł miejsce jej? Abo kto wszedł do skarbów jej? -Baruch Ba 30 3 16 Gdzie są książęta narodów i którzy panują nad źwierzęty, które są na ziemi, -Baruch Ba 30 3 17 którzy grają ptaki powietrznemi? -Baruch Ba 30 3 18 Którzy skarbią śrebro i złoto, w którym ludzie ufają, a nie masz końca nabywania ich? Którzy robią śrebro a starają się, a nie masz nalezienia spraw ich? -Baruch Ba 30 3 19 Wytraceni są i zstąpili do piekła, a inni na miejsce ich powstali. -Baruch Ba 30 3 20 Młodzieńcy widzieli światłość i mieszkali na ziemi, ale nie poznali drogi umiejętności -Baruch Ba 30 3 21 ani zrozumieli szcieżek jej, ani synowie ich przyjęli jej, od oblicza ich oddaliła się. -Baruch Ba 30 3 22 Nie słychano jej w ziemi Chananejskiej ani jej widziano w Teman. -Baruch Ba 30 3 23 Synowie też Agar, którzy szukają mądrości, która z ziemie jest, kupcy Merry i Teman i bajkowie, i szukający roztropności i rozumienia: a drogi mądrości nie wiedzieli ani pamiętali szcieżek jej. -Baruch Ba 30 3 24 O Izraelu, jako wielki jest dom Boży i niezmierne miejsce osiadłości jego! -Baruch Ba 30 3 25 Wielkie jest, a nie ma końca, wysokie i niezmierne. -Baruch Ba 30 3 26 Tam byli obrzymowie oni sławni, którzy byli od początku, wzrostu wielkiego, umiejący wojnę. -Baruch Ba 30 3 27 Nie tych Pan obrał ani naleźli drogi umiejętności, przetoż poginęli. -Baruch Ba 30 3 28 A ponieważ nie mieli mądrości, poginęli dla swej nieroztropności. -Baruch Ba 30 3 29 Kto wstąpił do nieba a dostał jej i wywiódł ją z obłoków? -Baruch Ba 30 3 30 Kto się przewiózł przez morze a nalazł ją i przyniósł ją nad złoto wyborne? -Baruch Ba 30 3 31 Nie masz, kto by mógł wiedzieć drogi jej ani kto by wyszukał szcieżki jej. -Baruch Ba 30 3 32 Ale który wszytko wie, zna ją i znalazł ją roztropnością swoją, który ziemię zgotował na wieczny czas i napełnił ją bydlęty i czworonogiemi, -Baruch Ba 30 3 33 który wypuszcza światłość, a idzie, i przyzwał jej, a posłuszna mu jest ze drżeniem. -Baruch Ba 30 3 34 A gwiazdy dały światłość na strażach swoich i radowały się. -Baruch Ba 30 3 35 Zawołano ich i rzekli: Owośmy! i świeciły mu z radością, kto je stworzył. -Baruch Ba 30 3 36 Ten ci jest Bóg nasz i nie będzie poczytan inny przeciw jemu! -Baruch Ba 30 3 37 Ten wynalazł wszytkę drogę umiejętności i podał ją Jakubowi, słudze swemu, Izraelowi, miłemu swemu. -Baruch Ba 30 3 38 Potym na ziemi był widzian i z ludźmi obcował. +Baruch Ba 30 3 2 2 Wysłuchaj, Panie, a smiłuj się, boś jest Bóg miłosierny, a zlituj się nad nami, bośmy zgrzeszyli przed tobą! +Baruch Ba 30 3 3 3 Abowiem ty siedzisz na wieki, a my zginiemy wiecznie. +Baruch Ba 30 3 4 4 Panie wszechmogący, Boże Izraelów, słuchaj teraz modlitwy umarłych Izrael i synów ich, którzy grzeszyli przed tobą, a nie słuchali głosu Pana Boga swego i przylnęło do nas złe. +Baruch Ba 30 3 5 5 Nie pamiętaj na nieprawości ojców naszych, ale pomni na rękę twoję i na imię twe czasu tego, +Baruch Ba 30 3 6 6 boś ty jest Pan Bóg nasz, a ciebie, Panie, wysławiać będziemy, +Baruch Ba 30 3 7 7 boś dlatego dał bojaźń twoję w serca nasze, i abychmy wzywali imienia twego, i chwalili cię w poimaniu naszym: bo się nawracamy od nieprawości ojców naszych, którzy zgrzeszyli przed tobą. +Baruch Ba 30 3 8 8 A oto my jesteśmy dzisia w po imaniu naszym, którymeś nas rozproszył ku urąganiu i ku złorzeczeniu, i ku grzechowi wedle wszytkich nieprawości ojców naszych, którzy odstąpili od ciebie, Panie, Boże nasz. +Baruch Ba 30 3 9 9 Słuchaj, Izraelu, przykazania żywota, przyjmi w uszy, abyś wiedział mądrości! +Baruch Ba 30 3 10 10 Co to jest, Izraelu, żeś jest w ziemi nieprzyjacielskiej? +Baruch Ba 30 3 11 11 Starzałeś się w cudzej ziemi, splugawiłeś się umarłymi, policzoneś jest między te, którzy zstępują do piekła. +Baruch Ba 30 3 12 12 Opuściłeś źrzódło mądrości! +Baruch Ba 30 3 13 13 Bobyś był chodził w drodze Bożej, mieszkałbyś był w pokoju wiecznym. +Baruch Ba 30 3 14 14 Uczże się, kędy jest mądrość, gdzie jest moc, kędy jest rozumienie, abyś zaraz wiedział, gdzie jest przedłużenie żywota i życie, gdzie jest światłość oczu i pokój. +Baruch Ba 30 3 15 15 Kto nalazł miejsce jej? Abo kto wszedł do skarbów jej? +Baruch Ba 30 3 16 16 Gdzie są książęta narodów i którzy panują nad źwierzęty, które są na ziemi, +Baruch Ba 30 3 17 17 którzy grają ptaki powietrznemi? +Baruch Ba 30 3 18 18 Którzy skarbią śrebro i złoto, w którym ludzie ufają, a nie masz końca nabywania ich? Którzy robią śrebro a starają się, a nie masz nalezienia spraw ich? +Baruch Ba 30 3 19 19 Wytraceni są i zstąpili do piekła, a inni na miejsce ich powstali. +Baruch Ba 30 3 20 20 Młodzieńcy widzieli światłość i mieszkali na ziemi, ale nie poznali drogi umiejętności +Baruch Ba 30 3 21 21 ani zrozumieli szcieżek jej, ani synowie ich przyjęli jej, od oblicza ich oddaliła się. +Baruch Ba 30 3 22 22 Nie słychano jej w ziemi Chananejskiej ani jej widziano w Teman. +Baruch Ba 30 3 23 23 Synowie też Agar, którzy szukają mądrości, która z ziemie jest, kupcy Merry i Teman i bajkowie, i szukający roztropności i rozumienia: a drogi mądrości nie wiedzieli ani pamiętali szcieżek jej. +Baruch Ba 30 3 24 24 O Izraelu, jako wielki jest dom Boży i niezmierne miejsce osiadłości jego! +Baruch Ba 30 3 25 25 Wielkie jest, a nie ma końca, wysokie i niezmierne. +Baruch Ba 30 3 26 26 Tam byli obrzymowie oni sławni, którzy byli od początku, wzrostu wielkiego, umiejący wojnę. +Baruch Ba 30 3 27 27 Nie tych Pan obrał ani naleźli drogi umiejętności, przetoż poginęli. +Baruch Ba 30 3 28 28 A ponieważ nie mieli mądrości, poginęli dla swej nieroztropności. +Baruch Ba 30 3 29 29 Kto wstąpił do nieba a dostał jej i wywiódł ją z obłoków? +Baruch Ba 30 3 30 30 Kto się przewiózł przez morze a nalazł ją i przyniósł ją nad złoto wyborne? +Baruch Ba 30 3 31 31 Nie masz, kto by mógł wiedzieć drogi jej ani kto by wyszukał szcieżki jej. +Baruch Ba 30 3 32 32 Ale który wszytko wie, zna ją i znalazł ją roztropnością swoją, który ziemię zgotował na wieczny czas i napełnił ją bydlęty i czworonogiemi, +Baruch Ba 30 3 33 33 który wypuszcza światłość, a idzie, i przyzwał jej, a posłuszna mu jest ze drżeniem. +Baruch Ba 30 3 34 34 A gwiazdy dały światłość na strażach swoich i radowały się. +Baruch Ba 30 3 35 35 Zawołano ich i rzekli: Owośmy! i świeciły mu z radością, kto je stworzył. +Baruch Ba 30 3 36 36 Ten ci jest Bóg nasz i nie będzie poczytan inny przeciw jemu! +Baruch Ba 30 3 37 37 Ten wynalazł wszytkę drogę umiejętności i podał ją Jakubowi, słudze swemu, Izraelowi, miłemu swemu. +Baruch Ba 30 3 38 38 Potym na ziemi był widzian i z ludźmi obcował. Baruch Ba 30 4 1 Te Księgi Przykazania Bożego i Zakon, który jest na wieki. Wszyscy, którzy ji trzymają, przydą do żywota, a którzy ji opuścili, do śmierci. -Baruch Ba 30 4 2 Nawróć się, Jakubie, a ujmi się go, chodź drogą przy jasności jego, przeciw światłu jego. -Baruch Ba 30 4 3 Nie oddawaj chwały twojej drugiemu i godności twej narodowi cudzemu. -Baruch Ba 30 4 4 Błogosławieniśmy, Izraelu, iż co się Bogu podoba, nam jest wiadomo! -Baruch Ba 30 4 5 Bądź lepszej myśli, ludu Boży, pamiętaj, Izrael! -Baruch Ba 30 4 6 Zaprzedaniście poganom nie na zagubienie, ale dlatego, iżeście w gniewie rozgniewali Boga, dlategoście podani sprzeciwnikom. -Baruch Ba 30 4 7 Boście rozdrażnili tego, który was stworzył, Boga wiecznego, ofiarując czartom, a nie Bogu. -Baruch Ba 30 4 8 Boście zapomnieli Boga, który was chował, i zasmuciliście mamkę waszę, Jeruzalem. -Baruch Ba 30 4 9 Bo widziała gniew od Boga przychodzący na was i mówiła: Skarga Jerozolimy Słuchajcie, pograniczni Syjon, bo wielki smętek Bóg przywiódł na mię. -Baruch Ba 30 4 10 Bom widziała pojmanie ludu mego, synów moich i córek, które na nie przywiódł Wieczny. -Baruch Ba 30 4 11 Bom wychowała je z radością, alem je utraciła z żalem i z płaczem. -Baruch Ba 30 4 12 Niech się nikt nie raduje nade mną wdową i opuszczałą, mnodzy mię opuścili dla grzechów synów moich, iż ustąpili od Zakonu Bożego. -Baruch Ba 30 4 13 A nie znali sprawiedliwości jego ani chodzili drogami przykazania Bożego, ani szcieżkami prawdy jego z sprawiedliwością chodzili. -Baruch Ba 30 4 14 Niechże przydą pograniczni Syjon a niech wspominają pojmanie synów i córek moich, które Wieczny na nie przywiódł. -Baruch Ba 30 4 15 Bo przywiódł na nie naród z daleka, naród zły i innego języka. -Baruch Ba 30 4 16 Którzy się nie wstydzili starca ani się smiłowali nad dziatkami i wywiedli namilsze wdowy, a jedyną z córek osirocili. -Baruch Ba 30 4 17 A ja co wam pomóc mogę? -Baruch Ba 30 4 18 Bo który na was przywiódł złe, ten was wyrwie z rąk nieprzyjaciół waszych. -Baruch Ba 30 4 19 Idźcie, dziatki, idźcie, bociem ja sama została. -Baruch Ba 30 4 20 Zdjęłam z siebie szatę pokoju, a oblokłam na się wór modlitwy i będę wołać do Nawyższego za dni moich. -Baruch Ba 30 4 21 Bądźcie lepszej myśli, synowie, wołajcie do Pana, a wyrwie was z ręki książąt nieprzyjacielskich. -Baruch Ba 30 4 22 Bom ja nadzieję miała w Wiecznym o zbawieniu waszym i potkało mię wesele od Świętego dla miłosierdzia, które na was przydzie od Wiecznego, Zbawiciela naszego. -Baruch Ba 30 4 23 Bom was wypuściła z żałością i z płaczem, ale mi was Pan zasię przywróci z weselem i z radością na wieki. -Baruch Ba 30 4 24 Bo jako widziały sąsiady Syjon pojmanie wasze od Boga, tak ujźrzą a w rychle wybawienie wasze od Boga, które wam przydzie z wielką czcią i zacnością wieczną. -Baruch Ba 30 4 25 Dziatki, cierpliwie znoście gniew, który na was przyszedł: bo cię nieprzyjaciel twój przeszladował, ale w rychle oglądasz zginienie jego i wstąpisz na karki jego. -Baruch Ba 30 4 26 Kochankowie moi chodzili po drogach przykrych, bo zagnani są jako trzoda od nieprzyjaciół rozchwycona. -Baruch Ba 30 4 27 Bądźcież lepszej myśli, synowie, a wołajcie do Pana, bo będzie pamiętał na was ten, który was zaprowadził. -Baruch Ba 30 4 28 Bo jako był smysł wasz, żebyście błądzili od Boga, dziesięćkroć tyle zasię nawróciwszy się szukać go będziecie. -Baruch Ba 30 4 29 Bo który na was złe przywiódł, ten wam zaś przywiedzie wesele wieczne ze zbawieniem waszym. -Baruch Ba 30 4 30 Bądźże lepszej myśli, o Jeruzalem, bo cię upomina ten, który cię mianował. -Baruch Ba 30 4 31 Szkodnicy poginą, którzy cię trapili, a którzy się weselili z upadku twego, skarani będą. -Baruch Ba 30 4 32 Miasta, którym służyli synowie twoi, będą pokarane, i które zabrało syny twoje. -Baruch Ba 30 4 33 Bo jako się weseliło z upadku twego i radowało z przygody twojej, tak zasmucone będzie z spustoszenia swego. -Baruch Ba 30 4 34 I będzie odcięte wesele mnóstwa jego a radowanie jego żalem będzie. -Baruch Ba 30 4 35 Bo ogień przydzie na nie od Wiecznego na długie dni, a czarci w nim mieszkać będą przez długi czas. -Baruch Ba 30 4 36 Obejźrzy się, Jeruzalem, ku wschodu słońca, a obacz wesele, któreć przychodzi od Boga. -Baruch Ba 30 4 37 Bo oto synowie twoi idą, któreś wypuściło rozproszone, idą zebrani od wschodu aż do zachodu na słowo Świętego, weseląc się ku chwale Bogu. +Baruch Ba 30 4 2 2 Nawróć się, Jakubie, a ujmi się go, chodź drogą przy jasności jego, przeciw światłu jego. +Baruch Ba 30 4 3 3 Nie oddawaj chwały twojej drugiemu i godności twej narodowi cudzemu. +Baruch Ba 30 4 4 4 Błogosławieniśmy, Izraelu, iż co się Bogu podoba, nam jest wiadomo! +Baruch Ba 30 4 5 5 Bądź lepszej myśli, ludu Boży, pamiętaj, Izrael! +Baruch Ba 30 4 6 6 Zaprzedaniście poganom nie na zagubienie, ale dlatego, iżeście w gniewie rozgniewali Boga, dlategoście podani sprzeciwnikom. +Baruch Ba 30 4 7 7 Boście rozdrażnili tego, który was stworzył, Boga wiecznego, ofiarując czartom, a nie Bogu. +Baruch Ba 30 4 8 8 Boście zapomnieli Boga, który was chował, i zasmuciliście mamkę waszę, Jeruzalem. +Baruch Ba 30 4 9 9 Bo widziała gniew od Boga przychodzący na was i mówiła: Skarga Jerozolimy Słuchajcie, pograniczni Syjon, bo wielki smętek Bóg przywiódł na mię. +Baruch Ba 30 4 10 10 Bom widziała pojmanie ludu mego, synów moich i córek, które na nie przywiódł Wieczny. +Baruch Ba 30 4 11 11 Bom wychowała je z radością, alem je utraciła z żalem i z płaczem. +Baruch Ba 30 4 12 12 Niech się nikt nie raduje nade mną wdową i opuszczałą, mnodzy mię opuścili dla grzechów synów moich, iż ustąpili od Zakonu Bożego. +Baruch Ba 30 4 13 13 A nie znali sprawiedliwości jego ani chodzili drogami przykazania Bożego, ani szcieżkami prawdy jego z sprawiedliwością chodzili. +Baruch Ba 30 4 14 14 Niechże przydą pograniczni Syjon a niech wspominają pojmanie synów i córek moich, które Wieczny na nie przywiódł. +Baruch Ba 30 4 15 15 Bo przywiódł na nie naród z daleka, naród zły i innego języka. +Baruch Ba 30 4 16 16 Którzy się nie wstydzili starca ani się smiłowali nad dziatkami i wywiedli namilsze wdowy, a jedyną z córek osirocili. +Baruch Ba 30 4 17 17 A ja co wam pomóc mogę? +Baruch Ba 30 4 18 18 Bo który na was przywiódł złe, ten was wyrwie z rąk nieprzyjaciół waszych. +Baruch Ba 30 4 19 19 Idźcie, dziatki, idźcie, bociem ja sama została. +Baruch Ba 30 4 20 20 Zdjęłam z siebie szatę pokoju, a oblokłam na się wór modlitwy i będę wołać do Nawyższego za dni moich. +Baruch Ba 30 4 21 21 Bądźcie lepszej myśli, synowie, wołajcie do Pana, a wyrwie was z ręki książąt nieprzyjacielskich. +Baruch Ba 30 4 22 22 Bom ja nadzieję miała w Wiecznym o zbawieniu waszym i potkało mię wesele od Świętego dla miłosierdzia, które na was przydzie od Wiecznego, Zbawiciela naszego. +Baruch Ba 30 4 23 23 Bom was wypuściła z żałością i z płaczem, ale mi was Pan zasię przywróci z weselem i z radością na wieki. +Baruch Ba 30 4 24 24 Bo jako widziały sąsiady Syjon pojmanie wasze od Boga, tak ujźrzą a w rychle wybawienie wasze od Boga, które wam przydzie z wielką czcią i zacnością wieczną. +Baruch Ba 30 4 25 25 Dziatki, cierpliwie znoście gniew, który na was przyszedł: bo cię nieprzyjaciel twój przeszladował, ale w rychle oglądasz zginienie jego i wstąpisz na karki jego. +Baruch Ba 30 4 26 26 Kochankowie moi chodzili po drogach przykrych, bo zagnani są jako trzoda od nieprzyjaciół rozchwycona. +Baruch Ba 30 4 27 27 Bądźcież lepszej myśli, synowie, a wołajcie do Pana, bo będzie pamiętał na was ten, który was zaprowadził. +Baruch Ba 30 4 28 28 Bo jako był smysł wasz, żebyście błądzili od Boga, dziesięćkroć tyle zasię nawróciwszy się szukać go będziecie. +Baruch Ba 30 4 29 29 Bo który na was złe przywiódł, ten wam zaś przywiedzie wesele wieczne ze zbawieniem waszym. +Baruch Ba 30 4 30 30 Bądźże lepszej myśli, o Jeruzalem, bo cię upomina ten, który cię mianował. +Baruch Ba 30 4 31 31 Szkodnicy poginą, którzy cię trapili, a którzy się weselili z upadku twego, skarani będą. +Baruch Ba 30 4 32 32 Miasta, którym służyli synowie twoi, będą pokarane, i które zabrało syny twoje. +Baruch Ba 30 4 33 33 Bo jako się weseliło z upadku twego i radowało z przygody twojej, tak zasmucone będzie z spustoszenia swego. +Baruch Ba 30 4 34 34 I będzie odcięte wesele mnóstwa jego a radowanie jego żalem będzie. +Baruch Ba 30 4 35 35 Bo ogień przydzie na nie od Wiecznego na długie dni, a czarci w nim mieszkać będą przez długi czas. +Baruch Ba 30 4 36 36 Obejźrzy się, Jeruzalem, ku wschodu słońca, a obacz wesele, któreć przychodzi od Boga. +Baruch Ba 30 4 37 37 Bo oto synowie twoi idą, któreś wypuściło rozproszone, idą zebrani od wschodu aż do zachodu na słowo Świętego, weseląc się ku chwale Bogu. Baruch Ba 30 5 1 Zwlecz się, Jeruzalem, z szaty żałoby i utrapienia twego, a oblecz się pięknością i potciwością chwały onej wiecznej, którą masz od Boga. -Baruch Ba 30 5 2 Oblecze cię Bóg w dwojakie szaty sprawiedliwości i włoży-ć na głowę koronę chwały wiecznej. -Baruch Ba 30 5 3 Bo okaże Bóg jasność swą na tobie każdemu, który pod niebem jest. -Baruch Ba 30 5 4 Abowiem Bóg będzie cię nazywał imieniem na wieki: Pokojem sprawiedliwości i Chwałą pobożności. -Baruch Ba 30 5 5 Powstań, Jeruzalem, a stań na miejscu wysokim i pojźrzy ku wschodu słońca a obacz syny swe zebrane od wschodu słońca aż do zachodu słowem Świętego, weselące się z pamiątki Bożej. -Baruch Ba 30 5 6 Bo od ciebie wyszli pieszo gnani od nieprzyjaciół, a Pan przyprowadzi je do ciebie przyniesione ze czcią jako syny królestwa. -Baruch Ba 30 5 7 Bo postanowił Bóg zniżyć każdą górę wysoką i skały wiecznie trwające, a doliny napełnić na wyrównanie ziemie, żeby Izrael szedł pilnie ku chwale Bożej. -Baruch Ba 30 5 8 A zasłoniły cieniem i lasy i wszelkie drzewo wdzięczne Izraela z rozkazania Boskiego. -Baruch Ba 30 5 9 Bo przywiedzie Bóg Izraela z weselem światłości majestatu swego, z miłosierdziem i sprawiedliwością, która jest z niego. +Baruch Ba 30 5 2 2 Oblecze cię Bóg w dwojakie szaty sprawiedliwości i włoży-ć na głowę koronę chwały wiecznej. +Baruch Ba 30 5 3 3 Bo okaże Bóg jasność swą na tobie każdemu, który pod niebem jest. +Baruch Ba 30 5 4 4 Abowiem Bóg będzie cię nazywał imieniem na wieki: Pokojem sprawiedliwości i Chwałą pobożności. +Baruch Ba 30 5 5 5 Powstań, Jeruzalem, a stań na miejscu wysokim i pojźrzy ku wschodu słońca a obacz syny swe zebrane od wschodu słońca aż do zachodu słowem Świętego, weselące się z pamiątki Bożej. +Baruch Ba 30 5 6 6 Bo od ciebie wyszli pieszo gnani od nieprzyjaciół, a Pan przyprowadzi je do ciebie przyniesione ze czcią jako syny królestwa. +Baruch Ba 30 5 7 7 Bo postanowił Bóg zniżyć każdą górę wysoką i skały wiecznie trwające, a doliny napełnić na wyrównanie ziemie, żeby Izrael szedł pilnie ku chwale Bożej. +Baruch Ba 30 5 8 8 A zasłoniły cieniem i lasy i wszelkie drzewo wdzięczne Izraela z rozkazania Boskiego. +Baruch Ba 30 5 9 9 Bo przywiedzie Bóg Izraela z weselem światłości majestatu swego, z miłosierdziem i sprawiedliwością, która jest z niego. Baruch Ba 30 6 1 Wypis listu, który posłał Jeremiasz do tych, które pojmawszy miano zagnać do Babilonu od króla Babilońskiego - aby im opowiedział wedle tego, jako mu od Boga rozkazano. Baruch Ba 30 6 2 Dla grzechów, któremiście przed Bogiem grzeszyli, będziecie zawiedzieni więźniami do Babilonu od Nabuchodonozora, króla Babilońskiego. -Baruch Ba 30 6 2 Gdy tedy wnidziecie do Babilonu, będziecie tam przez wiele lat i przez czasy długie, aż do siedmi pokolenia; potym wywiodę was stamtąd w pokoju. -Baruch Ba 30 6 3 A teraz ujźrzycie w Babilonie, że bogi złote i śrebrne, i kamienne, i drzewiane nosić będą na ramionach, pokazujące postrach poganom. -Baruch Ba 30 6 4 Patrzcież tedy, abyście i wy nie zstali się podobni sprawam obcym i bali się, i strach was zjął dla nich. -Baruch Ba 30 6 5 Gdy tedy ujźrzycie tłum z tyłu i z przodku, kłaniający się, mówcie w sercach waszych: Tobie, Panie, kłaniać się potrzeba! -Baruch Ba 30 6 6 Bo Anjoł mój z wami jest, a sam będę szukał dusz waszych. -Baruch Ba 30 6 7 Abowiem język onych polerowany od rzemieślnika; sami też pozłoceni i pośrebrzeni są fałszywi, a mówić nie mogą. -Baruch Ba 30 6 8 A jako pannie, która się w ubierze kocha, tak wziąwszy złoto uczynili. -Baruch Ba 30 6 9 Mają-ć iście korony złote na swych głowach bogowie ich, skąd kradną kapłani od nich złoto i śrebro a wydają je sami na się. -Baruch Ba 30 6 10 Dawają też z niego wszetecznicom i nierządnice przybierają, i zaś wziąwszy je od nierządnic ubierają bogi swoje. -Baruch Ba 30 6 11 A ci nie są wolni ode rdze i od molu. -Baruch Ba 30 6 12 A przybrawszy je w szatę szarłatową, ocierają twarzy ich od prochu domowego, którego dosyć jest między nimi. -Baruch Ba 30 6 13 A ma sceptrum jako człowiek, jako sędzia krainy, który grzeszącego przeciw jemu nie zabija. -Baruch Ba 30 6 14 Trzyma też miecz w ręce i siekierę, a sam siebie: od wojny i od zbójców nie wyzwala. Skąd wam niech wiadomo będzie, żeć nie są bogami. -Baruch Ba 30 6 15 przetoż nie bójcie się ich. Bo jako człowiecze naczynie stłuczone niepożytecznym się zstaje, tacy są i bogowie ich. -Baruch Ba 30 6 16 Gdy je postawią w domu, oczy ich pełne są prochu z nóg wchodzących. -Baruch Ba 30 6 17 A jako komu, który króla obraził, ode drzwi zastępiono, abo jako umarłego do grobu przyniesionego, tak opatrują ofiarownicy drzwi zamkami i kłotkami, aby ich złodzieje nie odzierali. -Baruch Ba 30 6 18 Zapalają im lampy, a iście wiele, z których żadnej widzieć nie mogą, a są jako balki w domu. -Baruch Ba 30 6 19 A serca ich powiadają, że liżą węże, którzy są z ziemie, gdy je gryzą i szatę ich, a nie poczują. -Baruch Ba 30 6 20 Czarne się zstawają szaty ich od dymu, który w domu bywa. -Baruch Ba 30 6 21 Nad ciałem ich i nad głową ich latają sowy, jaskółki i ptacy też, także i kotki. -Baruch Ba 30 6 22 Skąd wiedźcie, iż nie są bogowie. A przetoż się ich nie lękajcie. -Baruch Ba 30 6 23 Złoto też, które mają, na pozór jest jeśli kto rdze nie otrze, nie będą się łsknieć, bo nie czuli, gdy je odlewano. -Baruch Ba 30 6 24 Za wszelkie pieniądze kupione są, w których tchu nie masz. -Baruch Ba 30 6 25 Bez nóg, noszą je na ramionach, pokazując nikczemność swą ludziom. Niech będą zawstydzeni i ci, którzy im służą. -Baruch Ba 30 6 26 Przetoż jeśli upadną na ziemię, same przez się nie wstają: ani jeśli go kto prosto postawi, sam przez się nie wstanie; ale jako martwym dary ich przed nimi położą. -Baruch Ba 30 6 27 Ofiary ich ofiarownicy ich przedawają i źle je obracają. Także i żony ich, obrawszy je, ani choremu, ani żebrakowi z nich nie udzielają. -Baruch Ba 30 6 28 Ofiar ich dotykają się położnice i miesięcznice. A tak stąd wiedząc, że nie są bogami, nie bójcie się ich. -Baruch Ba 30 6 29 Bo skądże je zowią bogami? Iż niewiasty kładą przed bogi śrebrne i złote, i drzewiane, -Baruch Ba 30 6 30 a w domach ich siedzą ofiarownicy mając rozdarte szaty a głowy i brodę ogoloną, których głowy nie przykryte. -Baruch Ba 30 6 31 I ryczą, wołając przeciw bogom swoim, jako na wieczerzy umarłego. -Baruch Ba 30 6 32 Szaty ich zejmują kapłani, a przyobłóczą żony i syny swoje. -Baruch Ba 30 6 33 Ani jeśli co złego się im zstanie od kogo, ani jeśli co dobrego, będą mogli oddać; ani mogą uczynić króla, ani złożyć. -Baruch Ba 30 6 34 Także ani mogą dać bogactw, ani złego oddać. Jeśli im kto szlub szlubi, a nie spełni, i tego się nie upominają. -Baruch Ba 30 6 35 Człowieka od śmierci nie wybawią ani słabszego od mocniejszego nie wyrywają. -Baruch Ba 30 6 36 Człowieku ślepemu wzroku nie przywracają, z potrzeby człowieka nie wybawią. -Baruch Ba 30 6 37 Nie będą mieć litości nad wdową ani sierotom dobrze uczynią. -Baruch Ba 30 6 38 Kamieniom z góry podobni są bogowie ich drzewiani i kamienni, i złoci, i śrebrni. A którzy je chwalą, zawstydzeni będą. -Baruch Ba 30 6 39 Jakoż tedy ma kto rozumieć abo mówić, że oni są bogami? -Baruch Ba 30 6 40 Gdyż jeszcze i sami Chaldejczycy nie czczą ich; którzy słysząc niemego, że mówić nie może, ofiarują je Belowi, prosząc od niego mowy: -Baruch Ba 30 6 41 jakoby mogli czuć, którzy się nie ruszają. I sami, gdy zrozumieją, opuszczą je: bo smysłu nie mają sami bogowie ich. -Baruch Ba 30 6 42 A niewiasty, opasane powrozami, siedzą na drogach, paląc pestki oliwne. -Baruch Ba 30 6 43 A gdy która z nich, przyciągniona od kogo mimo idącego, leżała z nim, tedy sąsiadce swej przygania, źe onej nie miano za godną jako onę a iż się powróz jej nie przerwał. -Baruch Ba 30 6 44 A wszytkie rzeczy, które się około nich dzieją, fałeszne są. Jakoż ma kto rozumieć abo mówić, że to są bogowie? -Baruch Ba 30 6 45 A rzemieślnicy i złotnicy urobili je: nic innego nie będą, jedno to, czym je chcieli mieć ofiarownicy. -Baruch Ba 30 6 46 Sami też rzemiesłnicy, którzy je czynią, nie są długocześni. Izaliż tedy mogą rzeczy od nich uczynione być bogami? -Baruch Ba 30 6 47 A zostawili rzeczy fałeczne i sromotę potomkom. -Baruch Ba 30 6 48 Bo gdy przydzie na nie wojna i złe, myślą ofiarownicy z sobą, gdzie by się skryli z nimi. -Baruch Ba 30 6 49 Jakoż tedy mają rozumieć, że są bogami, którzy się ani od wojny wybawiają, ani ze złego wyrywąją? -Baruch Ba 30 6 50 Bo gdyż są drzewiane, pozłocone i pośrebrzone, po tym poznają wszyscy narodowie i królowie, że są fałszywe: które jawno jest, że nie są bogami, ale robotą rąk ludzkich, a żadnej sprawy Bożej z nimi nie masz. -Baruch Ba 30 6 51 Skąd tedy wiadomo jest, że nie są bogami, ale dziełami rąk ludzkich i żadnej Boskiej sprawy w nich nie masz? -Baruch Ba 30 6 52 Króla krainie nie dają ani dżdża ludziom dadzą. -Baruch Ba 30 6 53 Sądu też nie rozsądzą ani krain od krzywdy wybawią: a iż nic nie mogą jako wrony między niebem i ziemią. -Baruch Ba 30 6 54 Bo gdy ogień wpadnie w dom bogów drzewianych, śrebrnych i złotych, ofiarownicy ich ucieką i ujdą, ale oni jako balki w pośrzodku zgorają. -Baruch Ba 30 6 55 Królowi też i wojnie się nie sprzeciwią. Jakoż tedy ma kto mniemać i przyjąć, że bogami są? -Baruch Ba 30 6 56 Nie obronią się od złodziejów ani od zbójców bogowie drzewiani i kamienni, i pozłoceni, i pośrebrzeni, -Baruch Ba 30 6 57 którym złoto i śrebro, i szatę ci, którzy mocniejszy są, odejmą i odejdą, ani sobie rady dadzą. -Baruch Ba 30 6 58 A przetoż lepiej jest być królem, który moc swą pokazuje, abo naczyniem w domu pożytecznym, w którym się chełpić będzie, który je ma, abo drzwiami w domu, które strzegą tego, co w nim jest, niżli bogami fałszywymi. -Baruch Ba 30 6 59 Słońce i księżyc, i gwiazdy, będąc jasnemi i wysłanemi ku pożytku, posłuszne są. -Baruch Ba 30 6 60 Także i błyskawica, gdy się okaże, znaczna jest; toż też i wiatr: po każdej krainie wieje. -Baruch Ba 30 6 61 I obłoki, którym gdy Bóg rozkaże po wszemu światu przechodzić, czynią, co im rozkazano. -Baruch Ba 30 6 62 Ogień też spuszczony z wierzchu, aby spalił góry i lasy, czyni, co mu rozkazano. A ci ani kształtem, ani mocą jednemu z tych podobne nie są. -Baruch Ba 30 6 63 Przetoż nie ma żaden mniemać ani mówić, że oni są bogami, gdyż ani sądu sądzić nie mogą, ani żadnej rzeczy ludziom uczynić. -Baruch Ba 30 6 64 A tak wiedząc, że nie są bogami, nie bójcie się ich. -Baruch Ba 30 6 65 Bo ani będą złorzeczyć królom, ani dobrorzeczyć. -Baruch Ba 30 6 66 Nie okazują też narodom znaków na niebie, ani świecić będą jako słońce, ani oświecać jako księżyc. -Baruch Ba 30 6 67 Zwierzęta są lepsze niż oni, które mogą uciec pod przykrycie i pomóc sobie. -Baruch Ba 30 6 68 Żadnym tedy sposobem nie jest nam wiadomo, żeby byli bogami: przetoż się ich nie bójcie. -Baruch Ba 30 6 69 Bo jako w ogrodzie ogórkowym straszydło nic nie strzeże, tak są ich bogowie drzewiani i śrebrni, i pozłoceni. -Baruch Ba 30 6 70 Tymże sposobem i w ogrodzie oset biały, na którym wszelki ptak siada. Takżeć bogowie ich drzewiani i pozłoceni, i pośrebrzeni podobni są umarłemu wrzuconemu do ciemności. -Baruch Ba 30 6 71 Z szarłatu i z czerwonej farby, które na nich butwieją, poznacie, że nie są bogami. Sami też na koniec zgryzieni bywają i będą hańbą w krainie. -Baruch Ba 30 6 72 Lepszy jest człowiek sprawiedliwy, który nie ma bałwanów: bo daleki będzie od pohańbienia. +Baruch Ba 30 6 2 2 Gdy tedy wnidziecie do Babilonu, będziecie tam przez wiele lat i przez czasy długie, aż do siedmi pokolenia; potym wywiodę was stamtąd w pokoju. +Baruch Ba 30 6 3 3 A teraz ujźrzycie w Babilonie, że bogi złote i śrebrne, i kamienne, i drzewiane nosić będą na ramionach, pokazujące postrach poganom. +Baruch Ba 30 6 4 4 Patrzcież tedy, abyście i wy nie zstali się podobni sprawam obcym i bali się, i strach was zjął dla nich. +Baruch Ba 30 6 5 5 Gdy tedy ujźrzycie tłum z tyłu i z przodku, kłaniający się, mówcie w sercach waszych: Tobie, Panie, kłaniać się potrzeba! +Baruch Ba 30 6 6 6 Bo Anjoł mój z wami jest, a sam będę szukał dusz waszych. +Baruch Ba 30 6 7 7 Abowiem język onych polerowany od rzemieślnika; sami też pozłoceni i pośrebrzeni są fałszywi, a mówić nie mogą. +Baruch Ba 30 6 8 8 A jako pannie, która się w ubierze kocha, tak wziąwszy złoto uczynili. +Baruch Ba 30 6 9 9 Mają-ć iście korony złote na swych głowach bogowie ich, skąd kradną kapłani od nich złoto i śrebro a wydają je sami na się. +Baruch Ba 30 6 10 10 Dawają też z niego wszetecznicom i nierządnice przybierają, i zaś wziąwszy je od nierządnic ubierają bogi swoje. +Baruch Ba 30 6 11 11 A ci nie są wolni ode rdze i od molu. +Baruch Ba 30 6 12 12 A przybrawszy je w szatę szarłatową, ocierają twarzy ich od prochu domowego, którego dosyć jest między nimi. +Baruch Ba 30 6 13 13 A ma sceptrum jako człowiek, jako sędzia krainy, który grzeszącego przeciw jemu nie zabija. +Baruch Ba 30 6 14 14 Trzyma też miecz w ręce i siekierę, a sam siebie: od wojny i od zbójców nie wyzwala. Skąd wam niech wiadomo będzie, żeć nie są bogami. +Baruch Ba 30 6 15 15 przetoż nie bójcie się ich. Bo jako człowiecze naczynie stłuczone niepożytecznym się zstaje, tacy są i bogowie ich. +Baruch Ba 30 6 16 16 Gdy je postawią w domu, oczy ich pełne są prochu z nóg wchodzących. +Baruch Ba 30 6 17 17 A jako komu, który króla obraził, ode drzwi zastępiono, abo jako umarłego do grobu przyniesionego, tak opatrują ofiarownicy drzwi zamkami i kłotkami, aby ich złodzieje nie odzierali. +Baruch Ba 30 6 18 18 Zapalają im lampy, a iście wiele, z których żadnej widzieć nie mogą, a są jako balki w domu. +Baruch Ba 30 6 19 19 A serca ich powiadają, że liżą węże, którzy są z ziemie, gdy je gryzą i szatę ich, a nie poczują. +Baruch Ba 30 6 20 20 Czarne się zstawają szaty ich od dymu, który w domu bywa. +Baruch Ba 30 6 21 21 Nad ciałem ich i nad głową ich latają sowy, jaskółki i ptacy też, także i kotki. +Baruch Ba 30 6 22 22 Skąd wiedźcie, iż nie są bogowie. A przetoż się ich nie lękajcie. +Baruch Ba 30 6 23 23 Złoto też, które mają, na pozór jest jeśli kto rdze nie otrze, nie będą się łsknieć, bo nie czuli, gdy je odlewano. +Baruch Ba 30 6 24 24 Za wszelkie pieniądze kupione są, w których tchu nie masz. +Baruch Ba 30 6 25 25 Bez nóg, noszą je na ramionach, pokazując nikczemność swą ludziom. Niech będą zawstydzeni i ci, którzy im służą. +Baruch Ba 30 6 26 26 Przetoż jeśli upadną na ziemię, same przez się nie wstają: ani jeśli go kto prosto postawi, sam przez się nie wstanie; ale jako martwym dary ich przed nimi położą. +Baruch Ba 30 6 27 27 Ofiary ich ofiarownicy ich przedawają i źle je obracają. Także i żony ich, obrawszy je, ani choremu, ani żebrakowi z nich nie udzielają. +Baruch Ba 30 6 28 28 Ofiar ich dotykają się położnice i miesięcznice. A tak stąd wiedząc, że nie są bogami, nie bójcie się ich. +Baruch Ba 30 6 29 29 Bo skądże je zowią bogami? Iż niewiasty kładą przed bogi śrebrne i złote, i drzewiane, +Baruch Ba 30 6 30 30 a w domach ich siedzą ofiarownicy mając rozdarte szaty a głowy i brodę ogoloną, których głowy nie przykryte. +Baruch Ba 30 6 31 31 I ryczą, wołając przeciw bogom swoim, jako na wieczerzy umarłego. +Baruch Ba 30 6 32 32 Szaty ich zejmują kapłani, a przyobłóczą żony i syny swoje. +Baruch Ba 30 6 33 33 Ani jeśli co złego się im zstanie od kogo, ani jeśli co dobrego, będą mogli oddać; ani mogą uczynić króla, ani złożyć. +Baruch Ba 30 6 34 34 Także ani mogą dać bogactw, ani złego oddać. Jeśli im kto szlub szlubi, a nie spełni, i tego się nie upominają. +Baruch Ba 30 6 35 35 Człowieka od śmierci nie wybawią ani słabszego od mocniejszego nie wyrywają. +Baruch Ba 30 6 36 36 Człowieku ślepemu wzroku nie przywracają, z potrzeby człowieka nie wybawią. +Baruch Ba 30 6 37 37 Nie będą mieć litości nad wdową ani sierotom dobrze uczynią. +Baruch Ba 30 6 38 38 Kamieniom z góry podobni są bogowie ich drzewiani i kamienni, i złoci, i śrebrni. A którzy je chwalą, zawstydzeni będą. +Baruch Ba 30 6 39 39 Jakoż tedy ma kto rozumieć abo mówić, że oni są bogami? +Baruch Ba 30 6 40 40 Gdyż jeszcze i sami Chaldejczycy nie czczą ich; którzy słysząc niemego, że mówić nie może, ofiarują je Belowi, prosząc od niego mowy: +Baruch Ba 30 6 41 41 jakoby mogli czuć, którzy się nie ruszają. I sami, gdy zrozumieją, opuszczą je: bo smysłu nie mają sami bogowie ich. +Baruch Ba 30 6 42 42 A niewiasty, opasane powrozami, siedzą na drogach, paląc pestki oliwne. +Baruch Ba 30 6 43 43 A gdy która z nich, przyciągniona od kogo mimo idącego, leżała z nim, tedy sąsiadce swej przygania, źe onej nie miano za godną jako onę a iż się powróz jej nie przerwał. +Baruch Ba 30 6 44 44 A wszytkie rzeczy, które się około nich dzieją, fałeszne są. Jakoż ma kto rozumieć abo mówić, że to są bogowie? +Baruch Ba 30 6 45 45 A rzemieślnicy i złotnicy urobili je: nic innego nie będą, jedno to, czym je chcieli mieć ofiarownicy. +Baruch Ba 30 6 46 46 Sami też rzemiesłnicy, którzy je czynią, nie są długocześni. Izaliż tedy mogą rzeczy od nich uczynione być bogami? +Baruch Ba 30 6 47 47 A zostawili rzeczy fałeczne i sromotę potomkom. +Baruch Ba 30 6 48 48 Bo gdy przydzie na nie wojna i złe, myślą ofiarownicy z sobą, gdzie by się skryli z nimi. +Baruch Ba 30 6 49 49 Jakoż tedy mają rozumieć, że są bogami, którzy się ani od wojny wybawiają, ani ze złego wyrywąją? +Baruch Ba 30 6 50 50 Bo gdyż są drzewiane, pozłocone i pośrebrzone, po tym poznają wszyscy narodowie i królowie, że są fałszywe: które jawno jest, że nie są bogami, ale robotą rąk ludzkich, a żadnej sprawy Bożej z nimi nie masz. +Baruch Ba 30 6 51 51 Skąd tedy wiadomo jest, że nie są bogami, ale dziełami rąk ludzkich i żadnej Boskiej sprawy w nich nie masz? +Baruch Ba 30 6 52 52 Króla krainie nie dają ani dżdża ludziom dadzą. +Baruch Ba 30 6 53 53 Sądu też nie rozsądzą ani krain od krzywdy wybawią: a iż nic nie mogą jako wrony między niebem i ziemią. +Baruch Ba 30 6 54 54 Bo gdy ogień wpadnie w dom bogów drzewianych, śrebrnych i złotych, ofiarownicy ich ucieką i ujdą, ale oni jako balki w pośrzodku zgorają. +Baruch Ba 30 6 55 55 Królowi też i wojnie się nie sprzeciwią. Jakoż tedy ma kto mniemać i przyjąć, że bogami są? +Baruch Ba 30 6 56 56 Nie obronią się od złodziejów ani od zbójców bogowie drzewiani i kamienni, i pozłoceni, i pośrebrzeni, +Baruch Ba 30 6 57 57 którym złoto i śrebro, i szatę ci, którzy mocniejszy są, odejmą i odejdą, ani sobie rady dadzą. +Baruch Ba 30 6 58 58 A przetoż lepiej jest być królem, który moc swą pokazuje, abo naczyniem w domu pożytecznym, w którym się chełpić będzie, który je ma, abo drzwiami w domu, które strzegą tego, co w nim jest, niżli bogami fałszywymi. +Baruch Ba 30 6 59 59 Słońce i księżyc, i gwiazdy, będąc jasnemi i wysłanemi ku pożytku, posłuszne są. +Baruch Ba 30 6 60 60 Także i błyskawica, gdy się okaże, znaczna jest; toż też i wiatr: po każdej krainie wieje. +Baruch Ba 30 6 61 61 I obłoki, którym gdy Bóg rozkaże po wszemu światu przechodzić, czynią, co im rozkazano. +Baruch Ba 30 6 62 62 Ogień też spuszczony z wierzchu, aby spalił góry i lasy, czyni, co mu rozkazano. A ci ani kształtem, ani mocą jednemu z tych podobne nie są. +Baruch Ba 30 6 63 63 Przetoż nie ma żaden mniemać ani mówić, że oni są bogami, gdyż ani sądu sądzić nie mogą, ani żadnej rzeczy ludziom uczynić. +Baruch Ba 30 6 64 64 A tak wiedząc, że nie są bogami, nie bójcie się ich. +Baruch Ba 30 6 65 65 Bo ani będą złorzeczyć królom, ani dobrorzeczyć. +Baruch Ba 30 6 66 66 Nie okazują też narodom znaków na niebie, ani świecić będą jako słońce, ani oświecać jako księżyc. +Baruch Ba 30 6 67 67 Zwierzęta są lepsze niż oni, które mogą uciec pod przykrycie i pomóc sobie. +Baruch Ba 30 6 68 68 Żadnym tedy sposobem nie jest nam wiadomo, żeby byli bogami: przetoż się ich nie bójcie. +Baruch Ba 30 6 69 69 Bo jako w ogrodzie ogórkowym straszydło nic nie strzeże, tak są ich bogowie drzewiani i śrebrni, i pozłoceni. +Baruch Ba 30 6 70 70 Tymże sposobem i w ogrodzie oset biały, na którym wszelki ptak siada. Takżeć bogowie ich drzewiani i pozłoceni, i pośrebrzeni podobni są umarłemu wrzuconemu do ciemności. +Baruch Ba 30 6 71 71 Z szarłatu i z czerwonej farby, które na nich butwieją, poznacie, że nie są bogami. Sami też na koniec zgryzieni bywają i będą hańbą w krainie. +Baruch Ba 30 6 72 72 Lepszy jest człowiek sprawiedliwy, który nie ma bałwanów: bo daleki będzie od pohańbienia. Ezekiel Ez 31 1 1 I stało się trzydziestego roku, w czwartym, piątego dnia miesiąca, gdym był w pośrodku poimanych nad rzeką Chobar, otworzyły się niebiosa, i widziałem widzenia Boże. Ezekiel Ez 31 1 2 Piątego dnia miesiąca, ten jest rok piąty przeprowadzenia króla Joachina, Ezekiel Ez 31 1 3 Stało się słowo Pańskie do Ezechiela, syna Buzy, kapłana w ziemi Chaldejskiéj, nad rzeką Chobar, i stała się tam nad nim ręka Pańska. @@ -23198,6 +23569,7 @@ Ezekiel Ez 31 1 14 A zwierzęta biegały i wracały się nakształt błyskawice Ezekiel Ez 31 1 15 A gdym patrzał na zwierzęta, ukazało się koło jedno na ziemi wedle zwierząt, mając cztery twarzy. Ezekiel Ez 31 1 16 A pozór kół i robota ich jako widzenie morza, a podobieństwo jedno u wszystkich czterzech, a pozór ich i robota, jakoby było koło w pośrodku koła. Ezekiel Ez 31 1 17 Na cztery strony ich chodząc chodziły, a nie wracały się, gdy chodziły. +Ezekiel Ez 31 1 18 Miały téż koła stan i wysokość i wejrzenie straszne: a wszystko ciało pełne oczu wokoło onych czterech. Ezekiel Ez 31 1 19 A gdy chodziły zwierzęta, chodziły spółem i koła wedle nich, i gdy się podnosiły zwierzęta od ziemie, podnosiły się téż i koła. Ezekiel Ez 31 1 20 Gdziekolwiek szedł duch, tam, gdy szedł duch, i koła się spółem podnosiły idąc za nim; bo duch żywota był w kołach. Ezekiel Ez 31 1 21 Z idącemi chodziły, a z stojącemi stały, a z podniesionemi od ziemie wespół się i koła podnosiły, idąc za niemi; bo duch żywota był w kołach. @@ -23245,6 +23617,7 @@ Ezekiel Ez 31 3 25 A ty, synu człowieczy! oto dane są na cię powrozy, i zwią Ezekiel Ez 31 3 26 A uczynię, że język twój przylgnie do podniebienia twego, i będziesz niemy, a nie jako mąż strofujący; bo dom draźniący jest. Ezekiel Ez 31 3 27 A gdy z tobą mówić będę, otworzę usta twoje: i rzeczesz do nich: To mówi Pan Bóg: Kto słucha, niech słucha, a kto zaniechawa, niech zaniechawa; bo dom draźniący jest. Ezekiel Ez 31 4 1 A ty, synu człowieczy! weźmij sobie cegłę, a położysz ją przed sobą, i wyrysujesz na niéj miasto Jeruzalem. +Ezekiel Ez 31 4 2 I sporządzisz przeciw niemu oblężenie a zbudujesz baszty i usypiesz wał i położysz przeciwko jemu obozy i postawisz tarany wokoło. Ezekiel Ez 31 4 3 A ty weźmij sobie panew żelazną, i postawisz ją miasto muru żelaznego między tobą a między miastem a umocnisz twarz twoję przeciw niemu, i będzie oblężone, i obtoczysz je. Znak jest domowi Izraelowemu. Ezekiel Ez 31 4 4 A ty będziesz spał na bok twój lewy i włożysz nieprawości domu Izraelowego nań, wedle liczby dniów, którycli spać będziesz na nim, i przyjmiesz nieprawości ich. Ezekiel Ez 31 4 5 A Ja dałem tobie lata nieprawości ich, wedle liczby dni, trzysta i dziewięćdziesiąt dni: i poniesiesz nieprawość domu Izraelowego. @@ -23267,7 +23640,7 @@ Ezekiel Ez 31 5 4 A z tych jeszcze weźmiesz i wrzucisz je wpośród ognia i spa Ezekiel Ez 31 5 5 To mówi Pan Bóg: To jest Jeruzalem, wpośród narodów położyłem go, a wokoło niego ziemie. Ezekiel Ez 31 5 6 I wzgardziło sądy moje, że się stało niezbożniejsze niźli narodowie, i przykazanie moje więcéj, niźli te ziemie, które są około niego; bo sądy moje porzucili, a w przykazaniu mojem nie chodzili. Ezekiel Ez 31 5 7 Przetóż to mówi Pan Bóg: Żeście przewyższyli narody, które są około was, a nie chodziliście w przykazaniach moich a sądów moich nie zachowaliście, wedle też sądów narodów, które są około was, nie czyniliście: -Ezekiel Ez 31 5 8 Przetóż to mówi Pan Bóg: Oto Ja na cię: a Ja sam uczynię w [0757]pośrodku ciebie sądy przed oczyma narodów. +Ezekiel Ez 31 5 8 Przetóż to mówi Pan Bóg: Oto Ja na cię: a Ja sam uczynię w pośrodku ciebie sądy przed oczyma narodów. Ezekiel Ez 31 5 9 A uczynię w tobie, czegoni nie uczynił i którym rzeczom podobnych czynić nie będę więcej, dla wszech obrzydłości twoich. Ezekiel Ez 31 5 10 Przeto ojcowie będą jeść syny w pośrodku ciebie, a synowie będą jeść ojce swe; i będę czynił w tobie sądy i rozsypię wszystkie ostatki twoje na każdy wiatr. Ezekiel Ez 31 5 11 Przeto żywię Ja, mówi Pan Bóg, jeźli nie dlatego, iżeś świątynię moje zgwałciło wszelakiem obrażeniem twojem i wszelakiemi obrzydłościami twemi, Ja téż połamię, a nie przepuści oko moje, a nie zlituję się. @@ -23317,6 +23690,7 @@ Ezekiel Ez 31 7 23 Uczyń zamknienie; ponieważ ziemia pełna jest sądu krwie, Ezekiel Ez 31 7 24 I przywiodę najgorsze z pogan, i posiędą domy ich, a uciszę pychę możnych, i posiędą świątnice ich. Ezekiel Ez 31 7 25 Gdy ucisk nadejdzie, będą szukać pokoju, a nie będzie. Ezekiel Ez 31 7 26 Trwoga na trwogę przyjdzie, a słuch na słuch: i będą szukać widzenia u proroka, a zakon zginie od kapłana, a rada od starców. +Ezekiel Ez 31 7 27 Król będzie w żałobie, a książę oblecze się w smętek, i ręce ludu ziemskiego strwożą się. Według drogi ich uczynię im, a według sądów ich osądzę je: a wiedzieć będą, żem Ja Pan. Ezekiel Ez 31 8 1 I stało się roku szóstego, w szóstym miesiącu, dnia piątego, jam siedział w domu moim, a starsi Judzcy siedzieli przedemną, i padła tam na mię ręka Pana Boga. Ezekiel Ez 31 8 2 I ujrzałem, ano podobieństwo jako widzenie ognia, od widzenia biódr jego i niżéj ogień, a od biódr jego i wyżéj jako widzenie jasności, jako pozór mosiądzu. Ezekiel Ez 31 8 3 I spuszczone podobieństwo ręki uchwyciło mię za kędzierze głowy mojéj: i podniósł mię duch między ziemię a niebo i przywiódł mię do Jeruzalem w widzeniu Bożem podle bramy wnętrznéj, patrzącej ku północy, gdzie był postawion bałwan rzewliwości ku pobudzeniu zawiści. @@ -23336,6 +23710,7 @@ Ezekiel Ez 31 8 16 I wwiódł mię do sieni domu Pańskiego wnętrznéj, a oto u Ezekiel Ez 31 8 17 I rzekł do mnie: Iście widziałeś, synu człowieczy? izali to lekka jest domowi Judzkiemu czynić obrzydłości te, które tu czynią? bo napełniwszy ziemię nieprawości, obrócili się ku draźnieniu mnie: a oto przykładają gałązkę do nosa swego. Ezekiel Ez 31 8 18 Przetóż i Ja będę czynił w zapalczywości: nie zfolguje oko moje, ani się zmiłuje: a gdy będą wołać do uszu moich głosem wielkim, nie wysłucham ich. Ezekiel Ez 31 9 1 I wołał do uszu moich głosem wielkim, mówiąc: Przybliżyły się nawiedzenia miasta, a każdy ma naczynie zabijania w ręce swéj. +Ezekiel Ez 31 9 2 A oto sześć mężów przyszli z drogi bramy wyższéj, która patrzy ku północy, a każdego naczynie zginienia w ręce swéj, jeden też mąż w pośrodku ich obleczon był w płócienne szaty, a kałamarz pisarski na biodrach jego, i weszli i stanęli podle ołtarza miedzianego. Ezekiel Ez 31 9 3 A chwała Pana Izraelowego wzięta jest z Cherub, która była na nim do progu domu, i zawołał męża, który był obleczony w płócienne szaty, a miał kałamarz pisarski na biodrach swych. Ezekiel Ez 31 9 4 I rzekł Pan do niego: Przejdź przez pośrodek miasta w pół Jeruzalem, a naznacz Thau na czołach mężów wzdychających i żałujących nad wszystkiemi obrzydłościami, które się dzieją w pośrodku jego. Ezekiel Ez 31 9 5 A onym rzekł, gdym ja słyszał: Idźcie po mieście za nim a zabijajcie: niech nie folguje oko wasze, ani się zmiłujcie. @@ -23357,6 +23732,7 @@ Ezekiel Ez 31 10 9 I widziałem, a oto cztery koła podle Cherubim: koło jedno Ezekiel Ez 31 10 10 A widzenie ich podobieństwo jedno czterech, jakoby było koło w pośrodku koła. Ezekiel Ez 31 10 11 A gdy chodziły, na cztery części chodziły, a nie nawracały się, gdy chodziły: ale na miejsce, na które skłaniało się iść, które pierwsze było; szły i drugie, a nie obracały się. Ezekiel Ez 31 10 12 A wszystko ciało ich i szyje i ręce i skrzydła i koła pełne były oczu wokoło czterech kół. +Ezekiel Ez 31 10 13 A te koła nazwał potoczyste, gdym ja słyszał. Ezekiel Ez 31 10 14 A cztery oblicza miało jedno: oblicze jedno oblicze Cheruba, a oblicze wtóre oblicze człowiecze, a w trzeciem oblicze lwie, a czwarte oblicze orłowe. Ezekiel Ez 31 10 15 I podnieśli się Cherubim. To jest zwierzę, którem widział nad rzeką Chobar. Ezekiel Ez 31 10 16 A gdy chodzili Cherubim, szły wespół przy nich i koła, a gdy podnosili Cherubowie skrzydła swe, aby się wywyższyli od ziemie, nie zostawały koła, ale i one podle były. @@ -23383,6 +23759,7 @@ Ezekiel Ez 31 11 14 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: Ezekiel Ez 31 11 15 Synu człowieczy! bracia twoi, bracia twoi, mężowie powinowaci twoi i wszystek dom Izraelski, wszyscy, do których mówili obywatele Jerozolimscy: Oddalcie się od Pana, nam dana jest ziemia, abyśmy ją posiedli. Ezekiel Ez 31 11 16 Przeto to mówi Pan Bóg: Iżem je oddalił między narody, a iżem je rozproszył po ziemiach, będę im świątnicą małą w ziemiach, do których zaszli. Ezekiel Ez 31 11 17 Przeto mów: To mówi Pan Bóg: Zbiorę was z narodów i skupię i z ziem, po którycheście rozproszeni, a dam wam ziemię Izraelowę. +Ezekiel Ez 31 11 18 I wnidą tam i zniosą wszystkie urazy i wszystkie obrzydłości jéj z niéj. Ezekiel Ez 31 11 19 I dam im serce jedno, i ducha nowego dam do wnętrzności ich, i odejmę serce kamienne z ciała ich i dam im serce mięsiste, Ezekiel Ez 31 11 20 Żeby chodzili w przykazaniach moich a strzegli sądów moich i czynili je: aby mi byli ludem, a Ja im był Bogiem. Ezekiel Ez 31 11 21 Których serce za urazami i za obrzydłościami swemi chodzi, tych drogę położę na głowę ich, mówi Pan Bóg. @@ -23409,6 +23786,7 @@ Ezekiel Ez 31 12 16 I zostawię z nich trochę mężów od miecza, od głodu i m Ezekiel Ez 31 12 17 I stała się mowa Pańska do mnie, mówiąc: Ezekiel Ez 31 12 18 Synu człowieczy! chleb twój w zatrwożeniu jedz, ale i wodę twoje z kwapieniem i z frasunkiem pij. Ezekiel Ez 31 12 19 I rzeczesz do ludu ziemie: To mówi Pan Bóg do tych, którzy mieszkają w Jeruzalem, w ziemi Izraelskiéj: Chleb swój w kłopocie jeść będą, a wodę swą w pustoszeniu pić będą, że spustoszeje ziemia od mnóstwa swego, dla nieprawości wszech mieszkających w niéj. +Ezekiel Ez 31 12 20 Miasta téż, w których teraz mieszkają, spustoszone będą, ziemia pusta: i wiedzieć będziecie, żem Ja Pan. Ezekiel Ez 31 12 21 I stała się mowa Pańska do mnie, mówiąc: Ezekiel Ez 31 12 22 Synu człowieczy! co to za przypowieść u was w ziemi Izraelowéj? mówiących: W długą pójdą dni, a zginie wszelakie widzenie. Ezekiel Ez 31 12 23 Przeto mów do nich: To mówi Pan Bóg: Uczynię, że ustanie ta przypowieść, ani pospolicie mówić będą więcej w Izraelu: i mów do nich, że się przybliżyły dni i mowa każdego widzenia. @@ -23434,7 +23812,7 @@ Ezekiel Ez 31 13 14 I obalę ścianę, którąście lepili bez przysady, i zrów Ezekiel Ez 31 13 15 I wykonam rozgniewanie moje nad ścianą i nad tymi, którzy ją lepią bez przysady, a rzekę wam: Niemasz ściany i niemasz, którzy ją lepią. Ezekiel Ez 31 13 16 Prorocy Izraelscy, którzy prorokują do Jeruzalem, i widzą mu widzenie pokoju, ano niemasz pokoju, mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 13 17 A ty, synu człowieczy! postaw oblicze twoje przeciw córkom ludu twego, które prorokują z serca swego, a prorokuj na nie -Ezekiel Ez 31 13 18 I mów: To mówi Pan Bóg: Biada, które szyją wezgłówka pod wszelki łokieć ręki, a czynią poduszki pod głowy każdego wieku na ułowienie [0764]dusz! a gdy łowiły dusze ludu mego, ożywiały dusze ich. +Ezekiel Ez 31 13 18 I mów: To mówi Pan Bóg: Biada, które szyją wezgłówka pod wszelki łokieć ręki, a czynią poduszki pod głowy każdego wieku na ułowienie dusz! a gdy łowiły dusze ludu mego, ożywiały dusze ich. Ezekiel Ez 31 13 19 I gwałciły mię u ludu mojego dla garści jęczmienia, dla sztuki chleba, aby zabijały dusze, które nie umierają, a ożywiały dusze, które nie żywią, kłamając ludowi memu, wierzącemu kłamstwom. Ezekiel Ez 31 13 20 Przetóż to mówi Pan Bóg: Oto Ja do wezgłówek waszych, któremi wy łowicie dusze latające: i rozedrę je z ramion waszych a wypuszczę dusze, które wy łowicie, dusze ku lataniu. Ezekiel Ez 31 13 21 I rozedrę poduszki wasze, a wyswobodzę lud mój z ręki waszéj, ani będą więcéj w rękach waszych na łup: a wiedzieć będziecie, żem Ja Pan. @@ -23457,6 +23835,7 @@ Ezekiel Ez 31 14 14 A jeźli będą ci trzéj mężowie w pośrodku jej, Noe, Da Ezekiel Ez 31 14 15 Jeźli téż zły zwierz przywiodę na ziemię, żebych ją spustoszył, i byłaby bezdrożna, dlatego że niemasz przychodzącego dla zwierzów: Ezekiel Ez 31 14 16 Ci trzéj mężowie, jeźli będą w niej, żywię Ja, mówi Pan Bóg, że ani synów, ani córek nie wybawią: ale oni sami wybawieni będą, lecz ziemia będzie spustoszona. Ezekiel Ez 31 14 17 Albo jeźli miecz przywiodę na onę ziemię i rzeknę mieczowi: Przejdź po ziemi, i wytracę z niej człowieka i bydlę. +Ezekiel Ez 31 14 18 A trzéj mężowie ci byliby w pośrodku jéj, żywię Ja, mówi Pan Bóg, nie wybawią, synów ani córek: ale oni sami wybawieni będą. Ezekiel Ez 31 14 19 Jeźli też puszczę mór na onę ziemię a wyleję rozgniewanie moje na nię we krwi, że wygubię z niéj człowieka i bydlę: Ezekiel Ez 31 14 20 A Noe i Daniel i Job byliby w pośrodku jéj, żywię Ja, mówi Pan Bóg, że syna i córki nie wybawią: ale sami sprawiedliwością swą wybawią dusze swe. Ezekiel Ez 31 14 21 Bo to mówi Pan Bóg: Że choć cztery sądy moje najgorsze, miecz i głód i złe zwierzę i mór puszczę na Jeruzalem, abych pozabijał z niego człowieka i bydlę, @@ -23481,6 +23860,7 @@ Ezekiel Ez 31 16 8 I szedłem mimo cię i ujrzałem cię: ano czas twój czas mi Ezekiel Ez 31 16 9 I omyłem cię wodą i ochędożyłem krew twoję z ciebie i pomazałem cię olejkiem. Ezekiel Ez 31 16 10 I ubrałem cię w różnéj farby szaty i obułem cię w modre obuwie, i opasałem cię bisiorem i przyodziałem cię subtelnem odzieniem: Ezekiel Ez 31 16 11 I przybrałem cię ochędóstwem, i dałem manelle na ręce twoje a łańcuch około szyje twojéj. +Ezekiel Ez 31 16 12 I dałem nausznicę nad usta twoje, a kolca na uszy twoje i wieniec ozdobny na głowę twoję. Ezekiel Ez 31 16 13 I ozdobiłaś się złotem i śrebrem a oblokłaś się w bisior i w szatę wzorzystą i w rozmaite farby: jadłaś żemłę i miód i oliwę, i stałaś się piękną bardzo wielce i postąpiłaś do królestwa. Ezekiel Ez 31 16 14 I wyszło imię twoje między narody dla piękności twéj; boś była doskonała w ozdobności mojéj, którąm był włożył na cię, mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 16 15 A ufając w piękności twojéj, cudzołożyłaś na imię twoje i wystawiłaś wszeteczeństwo swoje każdemu mijającemu, abyś jego była. @@ -23505,7 +23885,7 @@ Ezekiel Ez 31 16 33 Wszystkim wszetecznicom dawają zapłaty: a tyś dawała zap Ezekiel Ez 31 16 34 I działo się z tobą przeciwko zwyczajowi niewiast w twoich wszeteczeństwach, i po tobie nie będzie wszeteczeństwa; bo w tem, żeś da- wała zapłatę, a zapłatyś nie brała, działa się w tobie rzecz przeciwna. Ezekiel Ez 31 16 35 Przeto, wszetecznico! słuchaj słowa Pańskiego. Ezekiel Ez 31 16 36 To mówi Pan Bóg: Ponieważ wysypane są pieniądze twoje, i odkryła się sromota twoja w twoich wszeteczeństwach ku miłośnikom twoim i ku bałwanom obrzydłości twych, we krwi synów twoich, któreś im dała: -Ezekiel Ez 31 16 37 Oto Ja zgromadzę wszystkie miłośniki twoje, z którymiś się złączała, i wszystkie, któreś miłowała, ze wszymi, którycheś nienawidziała, i zgromadzę je na cię zewsząd a [0767]odkryję sromotę twoję przed nimi, i oglądają wszystkę szkaradność twoję. +Ezekiel Ez 31 16 37 Oto Ja zgromadzę wszystkie miłośniki twoje, z którymiś się złączała, i wszystkie, któreś miłowała, ze wszymi, którycheś nienawidziała, i zgromadzę je na cię zewsząd a odkryję sromotę twoję przed nimi, i oglądają wszystkę szkaradność twoję. Ezekiel Ez 31 16 38 I będę cię sądził sądami cudzołożnic i rozlewających krew, i dam cię na krew zapalczywości i rzewniwości. Ezekiel Ez 31 16 39 I dam cię w ręce ich, i zepsują dom nierządny twój i zburzą zły dom twój i obnażą cię z szat twoich i pobiorą naczynia ozdoby twojéj, a zostawią cię nagą i zelżywości pełną. Ezekiel Ez 31 16 40 I przywiodą na cię gmin i ukamionują cię kamieniem i zamordują cię mieczami swymi. @@ -23531,6 +23911,7 @@ Ezekiel Ez 31 16 59 Bo to mówi Pan Bóg: I uczynię tobie, jakoś wzgardziła p Ezekiel Ez 31 16 60 I wspomnię Ja na przymierze moje z tobą, we dni młodości twojéj, i wzbudzęć przymierze wieczne. Ezekiel Ez 31 16 61 I wspomnisz na drogi twoje i zasromasz się, gdy weźmiesz siostry twoje starsze od ciebie z młodszemi twemi: a dam ci je za córki, ale nie z przymierza twego. Ezekiel Ez 31 16 62 I wzbudzę Ja przymierze moje z tobą, a będziesz wiedziała, żem Ja Pan. +Ezekiel Ez 31 16 63 Abyś wspomniała i wstydziła się i nie mogłabyś daléj otworzyć ust dla sromoty twéj, gdy będę ubłagany tobie za wszystko, coś czyniła, mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 17 1 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: Ezekiel Ez 31 17 2 Synu człowieczy! zadaj gadkę a powiedz przypowieść do domu Izrael, Ezekiel Ez 31 17 3 I rzeczesz: To mówi Pan Bóg: Orzeł wielki z wielkiemi skrzydłami, z długim powłokiem członków, pełen pierza i pstrocin, przyleciał na Liban i wziął drzeń cedru. @@ -23553,7 +23934,7 @@ Ezekiel Ez 31 17 19 Przetóż to mówi Pan Bóg: Żywię Ja, że przysięgę, kt Ezekiel Ez 31 17 20 I zarzucę nań sieć moję, i poiman będzie niewodem moim, i przywiodę go do Babilonu a tam go sądzić będę z przestępstwa, którem mię wzgardził. Ezekiel Ez 31 17 21 A wszyscy zbiegowie jego ze wszemi hufami jego od miecza polęgą, a pozostali na każdy wiatr rozproszeni będą: i poznacie, że Ja Pan mówiłem. Ezekiel Ez 31 17 22 To mówi Pan Bóg: I wezmę Ja ze drżenia cedru wysokiego i położę: z wierzchu gałązek jego młodą ułamię i wsadzę na górze wysokiéj i wyniesionéj. -Ezekiel Ez 31 17 23 Na górze wysokiéj Izraelskiéj wszczepię ją, i wyniknie w gałązki, a uczyni owoc i będzie cedrem wielkim: i będą mieszkać pod nim wszystko ptastwo, i wszelkie, co lata, [0769]pod cieniem gałęzi jego gnieździć się będzie. +Ezekiel Ez 31 17 23 Na górze wysokiéj Izraelskiéj wszczepię ją, i wyniknie w gałązki, a uczyni owoc i będzie cedrem wielkim: i będą mieszkać pod nim wszystko ptastwo, i wszelkie, co lata, pod cieniem gałęzi jego gnieździć się będzie. Ezekiel Ez 31 17 24 I wiedzieć będą wszystkie drzewa pola, że Ja Pan zniżyłem drzewo wysokie, a wywyższyłem drzewo niskie i ususzyłem drzewo zielone, a drzewo suche uczyniłem, że puściło gałęzie. Ja Pan rzekłem, i uczynię. Ezekiel Ez 31 18 1 I stała się mowa Pańska do mnie, mówiąc: Ezekiel Ez 31 18 2 Co jest, że między sobą podobieństwo w tę przypowieść obracacie w ziemi Izraelskiéj, mówiąc: Ojcowie zjedli jagodę winną niedojrzałą, a zęby synów drętwieją? @@ -23624,7 +24005,7 @@ Ezekiel Ez 31 20 20 I soboty moje święćcie, aby były znakiem między mną a Ezekiel Ez 31 20 21 I rozdraźnili mię synowie, w przykazaniach moich nie chodzili i sądów moich nie strzegli, żeby je czynili, (które gdy uczyni człowiek, będzie żył w nich) i soboty moje zgwałcili. I groziłem, żem miał wylać zapalczywość moję na nie i wykonać gniew mój nad nimi na puszczy. Ezekiel Ez 31 20 22 Alem pohamował rękę moję i uczyniłem dla imienia mego, aby nie było zgwałcone przed narody, z który chem je wywiódł przed ich oczyma. Ezekiel Ez 31 20 23 Zaś podniosłem rękę moję na nie na puszczy, żem je miał rozproszyć między narody i rozwiać po ziemiach. -Ezekiel Ez 31 20 24 Dlatego że sądów moich nie  [0772]czynili, a przykazania moje wzgardzili i soboty moje zgwałcili, a za bałwany ojców swych były oczy ich. +Ezekiel Ez 31 20 24 Dlatego że sądów moich nie  czynili, a przykazania moje wzgardzili i soboty moje zgwałcili, a za bałwany ojców swych były oczy ich. Ezekiel Ez 31 20 25 Przetóż i Ja dałem im przykazania nie dobre i sądy, w którychby nie żyli. Ezekiel Ez 31 20 26 I splugawiłem je w darach ich, gdy ofiarowali wszelkie otwarzające żywot dla grzechów ich: a poznają, żem Ja Pan. Ezekiel Ez 31 20 27 Przeto mów do domu Izraelowego, synu człowieczy! i rzeczesz do nich: To mówi Pan Bóg: Jeszcze i w tem bluźnili mię ojcowie wasi, gdy mię wzgardzając wzgardzili. @@ -23647,7 +24028,7 @@ Ezekiel Ez 31 20 43 I wspomniecie tam na drogi wasze i na wszystkie złości was Ezekiel Ez 31 20 44 A poznacie, żem Ja Pan, gdy wam dobrze uczynię dla imienia mego, a nie według waszych dróg złościwych, ani według sprośnych grzechów waszych, domie Izraelów! mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 20 45 I stała się mowa Pańska do mnie, rzekąc: Ezekiel Ez 31 20 46 Synu człowieczy! postaw oblicze twoje na drogę południa, a krop ku Afrykowi, i prorokuj ku lasu pola południowego. -Ezekiel Ez 31 20 47 I rzeczesz lasowi południowemu: Słuchaj słowa Pańskiego: To mówi Pan Bóg: Oto Ja zapalę w tobie ogień, i spalę w tobie wszelkie drzewo zielone i wszelkie drzewo [0773]suche: nie będzie ugaszon płomień zapalenia, i zgore w nim wszelkie oblicze od południa aż na północy, +Ezekiel Ez 31 20 47 I rzeczesz lasowi południowemu: Słuchaj słowa Pańskiego: To mówi Pan Bóg: Oto Ja zapalę w tobie ogień, i spalę w tobie wszelkie drzewo zielone i wszelkie drzewo suche: nie będzie ugaszon płomień zapalenia, i zgore w nim wszelkie oblicze od południa aż na północy, Ezekiel Ez 31 20 48 I ujrzy wszelkie ciało, że Ja Pan zapaliłem je, a nie będzie ugaszon. Ezekiel Ez 31 20 49 I rzekłem: A, a, a, Panie Boże! Oni mówią o mnie: Aza nie w przypowieściach ten mówi? Ezekiel Ez 31 21 1 I stała się mowa Pańska do mnie, rzekąc : @@ -23673,6 +24054,7 @@ Ezekiel Ez 31 21 20 Drogę położysz, aby przyszedł miecz do Babbatha, synów Ezekiel Ez 31 21 21 Bo stanął król Babiloński na rozstaniu, na początku dwu dróg, wróżki szukając, mieszając strzały, pytał się bałwanów, radził się trzew. Ezekiel Ez 31 21 22 Po prawicy jego była wieszczba na Jeruzalem, aby stawiał tarany, aby otworzył usta na bicie, aby podniósł głos w okrzyku, aby stawiał tarany przeciw bramom, aby usypał groblą, aby zbudował baszty. Ezekiel Ez 31 21 23 I będzie jakoby radzący się próżno odpowiedzi bogów przed ich oczyma i próżnowania sobotniego naśladujący: ale on wspomni na nieprawość ku poimaniu. +Ezekiel Ez 31 21 24 Przetóż to mówi Pan Bóg: Dlatego żeście wspomnieli na nieprawość waszę i odkryliście przestępstwa wasze, i pokazały się grzechy wasze we wszech myślach waszych, dlatego, mówię, żeście wspomnieli, ręką poimani będziecie. Ezekiel Ez 31 21 25 I ty przeklęty, niezbożny wodzu Izraelski! którego dzień przyszedł, czasu nieprawości zamierzony; Ezekiel Ez 31 21 26 To mówi Pan Bóg: Odejmij czapkę, weźmij koronę, izali nie ta jest, która zniżonego wywyższyła, a wywyższonego zniżyła? Ezekiel Ez 31 21 27 Nieprawością,, nieprawością, nieprawością położę ją: a oto się nie stało, aż przyszedł, którego jest sąd, i dam mu. @@ -23698,7 +24080,7 @@ Ezekiel Ez 31 22 14 Izali wytrzyma serce twoje, albo przemogą ręce twoje w dni Ezekiel Ez 31 22 15 I rozproszę cię między narody i rozwieję cię po ziemiach i uczynię, że ustanie nieczystota twoja od ciebie. Ezekiel Ez 31 22 16 I posiędę cię przed oczyma narodów, a poznasz, żem Ja Pan. Ezekiel Ez 31 22 17 I stało się słowo Pańskie do mnie, rzekąc: -Ezekiel Ez 31 22 18 Synu człowieczy! obrócił mi się dom Izraelski w zużelicę: wszyscy ci miedź i cyna i żelazo i ołów w [0775]pośrodku pieca, zużelicą z śrebra stali się. +Ezekiel Ez 31 22 18 Synu człowieczy! obrócił mi się dom Izraelski w zużelicę: wszyscy ci miedź i cyna i żelazo i ołów w pośrodku pieca, zużelicą z śrebra stali się. Ezekiel Ez 31 22 19 Przetóż to mówi Pan Bóg: Dlatego żeście się wszyscy obrócili w zużelicę, przeto oto Ja zgromadzę was w pośrodku Jeruzalem. Ezekiel Ez 31 22 20 Zgromadzeniem śrebra i miedzi i cyny i żelaza i ołowu do środku pieca, abych w nim ogień zapalił dla zlania: tak zgromadzę w zapalczywości mojéj i w gniewie moim, i uciszę się i zleję was. Ezekiel Ez 31 22 21 I zgromadzę was i podpalę was ogniem zapalczywości mojéj, i zlani będziecie w pośrodku jego. @@ -23725,7 +24107,7 @@ Ezekiel Ez 31 23 10 Oni odkryli sromotę jéj, syny i córki jej pobrali, a same Ezekiel Ez 31 23 11 Co gdy ujrzała siostra jej Ooliba, jeszcze więcéj niż ona szalała nierządem, i wszeteczeństwo swe nad wszeteczeństwo siostry swéj. Ezekiel Ez 31 23 12 Ku synom Assur niewstydliwie się podawała książętom i urzędnikom do niéj przychodzącym, ubranym w rozmaite szaty, ku jezdnym, którzy jeździli na koniach, i młodzieńcom wszystkim pięknéj urody. Ezekiel Ez 31 23 13 I ujrzałem, że się zmazała droga jedna obudwu. -Ezekiel Ez 31 23 14 I przyczyniła do wszeteczeństw [0776]swoich, i gdy ujrzała męże na ścianie malowane, obrazy Chaldejczyków farbami wyrażone. +Ezekiel Ez 31 23 14 I przyczyniła do wszeteczeństw swoich, i gdy ujrzała męże na ścianie malowane, obrazy Chaldejczyków farbami wyrażone. Ezekiel Ez 31 23 15 I rycerskim pasem na biodrach przepasane, i czapki farbowane na głowiech ich, osoby książęce wszystkich, podobieństwo synów Babilońskich i ziemie Chaldejskiéj, w któréj się rodzili. Ezekiel Ez 31 23 16 Szalała ku nim pożądliwością oczu swych i posyłała do nich posły do Chaldejskiéj ziemie. Ezekiel Ez 31 23 17 A gdy weszli do niéj synowie Babilońscy do komory piersi, zmazali ją wszeteczeństwy swemi, i splugawiona jest od nich, i nasyciła się dusza jéj od nich. @@ -23750,7 +24132,7 @@ Ezekiel Ez 31 23 35 Przeto tak mówi Pan Bóg: Ponieważeś mię zapomniała, a Ezekiel Ez 31 23 36 I rzekł Pan do mnie, mówiąc: Synu człowieczy! będzieszli sądzić Oollę i Oolibę i oznajmisz im niecnoty ich? Ezekiel Ez 31 23 37 Bo cudzołożyły, a krew w ręku ich, i z bałwany swymi cudzołożyły: nadto i syny swe, których mi narodziły, ofiarowały im na pożarcie. Ezekiel Ez 31 23 38 Ale i to mi uczyniły: Splugawiły świątnicę moje onego dnia i soboty moje zgwałciły. -Ezekiel Ez 31 23 39 A ofiarowawszy syny swe bałwanom swym, i wszedłszy do [0777]świątnice mojéj onego dnia, aby ją zmazały: téż to czyniły w pośrodku domu mego. +Ezekiel Ez 31 23 39 A ofiarowawszy syny swe bałwanom swym, i wszedłszy do świątnice mojéj onego dnia, aby ją zmazały: téż to czyniły w pośrodku domu mego. Ezekiel Ez 31 23 40 Posłały do mężów przychodzącycli z daleka, do których poselstwo były wyprawiły, a tak oto przyszli, którymeś się umyła, i omalowałaś barwiczką oczy swe i ochędożyłaś się ochędóstwem białogłowskiem. Ezekiel Ez 31 23 41 Usiadłaś na łożu bardzo pięknem, a stół przygotowan był przed tobą, kadzenie moje i olejek mój położyłaś na nim. Ezekiel Ez 31 23 42 A głos mnóstwa wykrzykającego był przy nim i przy mężach, których z mnóstwa ludzi przywodzono, a przychodzili z puszczy, kładli manelle na ręce ich i wieńce nadobne na głowy ich. @@ -23801,7 +24183,7 @@ Ezekiel Ez 31 25 10 Synom wschodnim z synami Ammon, i dam ją za dziedzictwo, ż Ezekiel Ez 31 25 11 Z Moabem téż uczynię sądy, i poznają, żem Ja Pan. Ezekiel Ez 31 25 12 To mówi Pan Bóg: Za to, że Idumea uczyniła pomstę, aby się pomściła nad synmi Judzkimi i występując zgrzeszyła i pomsty żądała nad nimi: Ezekiel Ez 31 25 13 Przetóż to mówi Pan Bóg: Wyciągnę rękę moję nad Idumeą, a zniosę z niéj człowieka i bydlę i uczynię ją pustą od południa; a którzy są w Dedan, od miecza polęgą. -Ezekiel Ez 31 25 14 I uczynię pomstę moję nad Idumeą ręką ludu mego Izraelskiego, i uczynią w Edom według gniewu [0779]mego i zapalczywości mojéj: i poznają pomstę moję, mówi Pan Bóg. +Ezekiel Ez 31 25 14 I uczynię pomstę moję nad Idumeą ręką ludu mego Izraelskiego, i uczynią w Edom według gniewu mego i zapalczywości mojéj: i poznają pomstę moję, mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 25 15 To mówi Pan Bóg: Za to, że czynili pomstę Palestynowie i mścili się wszystkim umysłem, zabijając i napełniając nieprzyjaźni stare: Ezekiel Ez 31 25 16 Przeto to mówi Pan Bóg: Oto Ja wyciągnę rękę moję na Palestyny, a pobiję zabijacze i wytracę ostatek krainy pomorskiéj. Ezekiel Ez 31 25 17 I uczynię nad nimi pomsty wielkie, karząc w zapalczywości: a poznają, żem Ja Pan, gdy uczynię pomstę moję nad nimi. @@ -23852,7 +24234,7 @@ Ezekiel Ez 31 27 23 Haran i Chene i Eden, kupcy twoi, Saba, Assur i Chelmad prze Ezekiel Ez 31 27 24 Ci kupcy twoi byli rozmaicie, płaszczów hiacyntowych i wzorzystych i rzeczy drogich, które były obwinione i związane powrózmi: cedry téż miewali w kupiech twoich. Ezekiel Ez 31 27 25 Okręty morskie książęta twoi w kupiectwie twojem: i napełniłaś się i uwielbiła bardzo w sercu morza. Ezekiel Ez 31 27 26 Na wielkie wody zaprowadzili cię żeglarze twoi: wiatr od południa ztarł cię w sercu morza. -Ezekiel Ez 31 27 27 Bogactwa twe i skarby twoje i rozmaite naczynie twoje, żeglarze twoi i rotmanowie twoi, którzy trzymali sprzęty twoje i byli przełożeni nad ludem twoim, mężowie téż waleczni twoi, którzy byli w tobie, ze wszystkim gminem twoim, który jest [0781]w pośród ciebie, polęgą w sercu morza w dzień upadku twego. +Ezekiel Ez 31 27 27 Bogactwa twe i skarby twoje i rozmaite naczynie twoje, żeglarze twoi i rotmanowie twoi, którzy trzymali sprzęty twoje i byli przełożeni nad ludem twoim, mężowie téż waleczni twoi, którzy byli w tobie, ze wszystkim gminem twoim, który jest w pośród ciebie, polęgą w sercu morza w dzień upadku twego. Ezekiel Ez 31 27 28 Od głosu wołania żeglarzów twoich zatrwożą się okręty. Ezekiel Ez 31 27 29 I wystąpią z okrętów swych wszyscy, którzy trzymali wiosło, żeglarze i wszyscy rotmanowie morscy na ziemi staną. Ezekiel Ez 31 27 30 I będą narzekać nad tobą głosem wielkim i będą wołać gorzko i nasypią prochu na głowy swe, a popiołem się posypią. @@ -23886,7 +24268,7 @@ Ezekiel Ez 31 28 21 Synu człowieczy! postaw oblicze twoje przeciw Sydonowi, a b Ezekiel Ez 31 28 22 I rzeczesz: To mówi Pan Bóg: Oto Ja na cię, Sydonie! i wsławię się wpośród ciebie: a poznają, żem Ja Pan, gdy uczynię w nim sądy a poświęcon będę w nim. Ezekiel Ez 31 28 23 I puszczę nań mór i krew na ulice jego, i będą padać zabici w pośrodku jego mieczem wokoło: a poznają, żem Ja Pan. Ezekiel Ez 31 28 24 I nie będzie więcéj domowi Izraelskiemu obrażeniem gorzkiem i cierniem boleść przynoszącem zewsząd około tych, którzy się im przeciwiają: a poznają, żem Ja Pan Bóg. -Ezekiel Ez 31 28 26 To mówi Pan Bóg: Gdy zgromadzę dom Izraelów z narodów, do których się rozproszyli, poświęcon będę w nich przed narodami, i będą mieszkać w ziemi swéj, którąm dał słudze memu Jakóbowi. +Ezekiel Ez 31 28 25 To mówi Pan Bóg: Gdy zgromadzę dom Izraelów z narodów, do których się rozproszyli, poświęcon będę w nich przed narodami, i będą mieszkać w ziemi swéj, którąm dał słudze memu Jakóbowi. Ezekiel Ez 31 28 26 I będą mieszkać w niéj bezpieczni i będą budować domy i sadzić winnice, a będą mieszkać bezpiecznie, gdy uczynię sądy ze wszymi, którzy się im sprzeciwiają wokoło: a poznają, żem Ja Pan, Bóg ich. Ezekiel Ez 31 29 1 Roku dziesiątego, w dziesiątym miesiącu, jedenastego dnia miesiąca, stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: Ezekiel Ez 31 29 2 Synu człowieczy! postaw oblicze twoje przeciw Pharaonowi, królowi Egipskiemu, a będziesz prorokował o nim i o wszystkim Egipcie. @@ -23904,6 +24286,7 @@ Ezekiel Ez 31 29 13 Bo to mówi Pan Bóg: Gdy się skończy czterdzieści lat, z Ezekiel Ez 31 29 14 I nawrócę poimanie Egipskie i posadzę je w ziemi Phathures, w ziemi narodzenia ich, i będą tam królestwem podłem. Ezekiel Ez 31 29 15 Między innemi królestwy będzie najpodlejszem, a nie podniesie się więcéj nad narody, i umniejszę ich, aby nie panowali nad narody. Ezekiel Ez 31 29 16 A nie będą więcej domowi Izraelowemu ufnością, nauczając nieprawości, aby uciekli, a szli za nimi: i poznają, żem Ja Pan Bóg. +Ezekiel Ez 31 29 17 I stało się dwudziestego i siódmego roku, w pierwszym miesiącu, pierwszego dnia miesiąca, stało się głowo Pańskie do mnie, mówiąc: Ezekiel Ez 31 29 18 Synu człowieczy! Nabuchodonozor, król Babiloński, zniewolił wojsko swe niewolą wielką przeciw Tyrowi: każda głowa obłysiała, z każdych plec włos spadł, a zapłaty mu nie dano, ani wojsku jego z Tyru za służbę, którą mi służył przeciw jemu. Ezekiel Ez 31 29 19 Przeto to mówi Pan Bóg: Oto Ja dam Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, do ziemie Egipskiéj, i weźmie mnóstwo jéj i złupi korzyści jéj i rozchwyci łupy jéj, i będzie zapłata wojsku jego Ezekiel Ez 31 29 20 I robocie, którą służył przeciw jemu; dałem mu ziemię Egipską, za to że mi robił, mówi Pan Bóg. @@ -23930,6 +24313,7 @@ Ezekiel Ez 31 30 19 A uczynię sądy w Egipcie, a poznają, żem Ja Pan. Ezekiel Ez 31 30 20 I stało się jedenastego roku, w pierwszym miesiącu, siódmego dnia miesiąca, stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: Ezekiel Ez 31 30 21 Synu człowieczy! ramię Pharaona, króla Egipskiego, złamałem, a oto niezawiniono go, aby mu zdrowie przywrócono, aby je związano chustami i ściągniono bindami, aby zaś wziąwszy moc mógłby trzymać miecz. Ezekiel Ez 31 30 22 Przeto to mówi Pan Bóg: Owo Ja do Pharaona, króla Egipskiego, i skruszę ramię jego mocne, ale złamane, i wytrącę miecz z ręki jego: +Ezekiel Ez 31 30 23 I rozproszę Egipt między narody a rozwieję je po ziemiach. Ezekiel Ez 31 30 24 I zmocnię ramiona króla Babilońskiego i dam miecz mój w rękę jego i złamię ramię Pharaonowe, i stękać będą stękaniem zabici przed oczyma jego. Ezekiel Ez 31 30 25 A zmocnię ramiona króla Babilońskiego, a ramiona Pharaonowe upadną: i poznają, żem Ja Pan, gdy dam miecz mój w rękę króla Babilońskiego, i wyciągnie go na ziemię Egipską. Ezekiel Ez 31 30 26 I rozproszę Egipt między narody a rozwieję je po ziemiach: i poznają, żem Ja Pan. @@ -23950,7 +24334,7 @@ Ezekiel Ez 31 31 14 Przeto nie wyniosą się wysokością swoją wszystkie drzew Ezekiel Ez 31 31 15 To mówi Pan Bóg: W dzień, którego zstąpił do piekła, przywiodłem żałobę, okryłem go głębokością i zahamowałem rzeki jego a powściągnąłem wody wielkie: zasmucił się nad nim Liban, i wszystkie drzewa polne zachwiały się. Ezekiel Ez 31 31 16 Głosem obalenia jego strwożyłem narody, gdym go dowiódł do piekła z tymi, którzy zstępowali do dołu: i pocieszone są na ziemi spodniéj wszystkie drzewa rozkoszy wyborne i osobliwe na Libanie, wszystkie, które się odwilżały wodą. Ezekiel Ez 31 31 17 Bo i oni z nim zstąpią do piekła, do pobitych mieczem, i ramię każdego będzie siedziało pod cieniem jego w pośrodku narodów. -Ezekiel Ez 31 31 18 Do kogóżeś był przyrównany, o zacny a wysoki! między drzewy rozkosznemi? Otoś dowiedziony jest z drzewy rozkosznemi do ziemie [0785]ostatniéj: w pośrodku nieobrzezańców spać będziesz z tymi, które pobito mieczem. Tenci jest Pharao i wszystka zgraja jego, mówi Pan Bóg. +Ezekiel Ez 31 31 18 Do kogóżeś był przyrównany, o zacny a wysoki! między drzewy rozkosznemi? Otoś dowiedziony jest z drzewy rozkosznemi do ziemie ostatniéj: w pośrodku nieobrzezańców spać będziesz z tymi, które pobito mieczem. Tenci jest Pharao i wszystka zgraja jego, mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 32 1 I stało się dwunastego roku, w miesiącu dwunastym, pierwszego dnia miesiąca, stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: Ezekiel Ez 31 32 2 Synu człowieczy! weź lament nad Pharaonem, królem Egipskim, i rzeczesz do niego: Lwowi narodów przyrównany jesteś i smokowi, który jest w morzu, a miotałeś rogiem w rzekach twoich i mąciłeś wody nogami swemi a deptałeś rzeki ich. Ezekiel Ez 31 32 3 Przeto to mówi Pan: Zarzucę na cię sieć moję w mnóstwie narodów mnogich, i wyciągnę cię niewodem moim. @@ -23975,6 +24359,7 @@ Ezekiel Ez 31 32 21 Mówić do niego będą między mocarzmi najmocniejsi z poś Ezekiel Ez 31 32 22 Tam Assur i wszystka zgraja jego, około niego groby jego: wszyscy pozabijani i którzy polegli od miecza. Ezekiel Ez 31 32 23 Których groby są położone na ostatku dołu, a była zgraja jego około grobu jego: wszyscy pozabijani i polegli od miecza, którzy niegdy puszczali strach na ziemi żywiących. Ezekiel Ez 31 32 24 Tam Elam i wszystka zgraja jego około grobu jego, ci wszyscy pozabijani i padający od miecza, którzy zstąpili nieobrzezani do ziemie ostatniéj, którzy dawali strach swój na ziemi żywiących, i ponieśli sromotę swą z tymi, którzy zstępują do dołu. +Ezekiel Ez 31 32 25 W pośrodku pobitych postawili łoże jego na wszystek lud jego, około uiego grób jego; ci wszyscy nieobrzezani i pozabijani mieczem; bo puszczali strach swój na ziemi żywiących i ponieśli sromotę swą z tymi, którzy zstępują do dołu: w pośrodku zabitych położeni są. Ezekiel Ez 31 32 26 Tam Mosoch i Thubal i wszystka zgraja jego: około niego groby jego, ci wszyscy nieobrzezańcy i pozabijani i upadli mieczem ; bo puszczali strach swój na ziemi żywiących. Ezekiel Ez 31 32 27 A nie będą spać z mocarzmi i z upadłymi i z nieobrzezańcy, którzy zstąpili do piekła z orężem swym i położyli miecze swe pod głowami swemi, i były nieprawości ich na kościach ich; bo strachem mocarzów byli na ziemi żywiących. Ezekiel Ez 31 32 28 A tak i ty w pośrodku nieobrzezańców ztart będziesz i zaśniesz z pobitymi mieczem. @@ -23993,7 +24378,7 @@ Ezekiel Ez 31 33 8 Jeźli. gdy Ja rzekę do niezbożnika: Niezbożniku! śmierci Ezekiel Ez 31 33 9 Lecz jeźli, gdy ty opowiesz niezbożnikowi, aby się od dróg swoich nawrócił, nie nawróciłby się od drogi swojéj, on w nieprawości swéj umrze, a tyś wyzwolił duszę swoję. Ezekiel Ez 31 33 10 A tak ty, synu człowieczy! mów do domu Izraelowego: Takeście rzekli, mówiąc: Nieprawości nasze i grzechy nasze są na nas, a od nich my schniemy: jakoż tedy żyć będziemy mogli? Ezekiel Ez 31 33 11 Rzecz do nich: Żywię Ja, mówi Pan Bóg, nie chcę śmierci niezbożnego, ale żeby się nawrócił niezbożny od drogi swéj, a żył. -Ezekiel Ez 31 33 12 Nawróćcie się, nawróćcie się od dróg waszych bardzo złych, a przecz macie umrzeć, domie Izraelów? Ty tedy, synu człowieczy! mów do synów ludu twego: Sprawiedliwość sprawiedliwego nie wyzwoli go, w którykolwiek dzień zgrzeszy, a niezbożność niezbożnego nie zaszkodzi mu, któregokolwiek dnia nawróci się od niezbożności swéj: i sprawiedliwy [0787]nie będzie mógł żyć w sprawiedliwości swéj, któregokolwiek dnia zgrzeszy. +Ezekiel Ez 31 33 12 Nawróćcie się, nawróćcie się od dróg waszych bardzo złych, a przecz macie umrzeć, domie Izraelów? Ty tedy, synu człowieczy! mów do synów ludu twego: Sprawiedliwość sprawiedliwego nie wyzwoli go, w którykolwiek dzień zgrzeszy, a niezbożność niezbożnego nie zaszkodzi mu, któregokolwiek dnia nawróci się od niezbożności swéj: i sprawiedliwy nie będzie mógł żyć w sprawiedliwości swéj, któregokolwiek dnia zgrzeszy. Ezekiel Ez 31 33 13 Chociabym rzekł sprawiedliwemu, że żywotem żyć będzie, a ufając sprawiedliwości swéj uczyniłby nieprawość: wszystkie sprawiedliwości jego zapomnione będą, a w nieprawości swéj, którą czynił, w onéj umrze. Ezekiel Ez 31 33 14 Lecz jeżli rzekę niezbożnemu: Śmiercią umrzesz, a będzie pokutę czynił z grzechu swego, Ezekiel Ez 31 33 15 A będzie czynił sąd i sprawiedliwość i wróci zastawę on niezbożnik i łupież odda, w przykazaniach żywota chodzić będzie, ani czynić nic niesprawiedliwego, żywotem żyć będzie, a nie umrze. @@ -24016,6 +24401,7 @@ Ezekiel Ez 31 33 31 I przychodzą do ciebie, jako gdyby przychodził lud, a sied Ezekiel Ez 31 33 32 A jesteś im jako pieśń muzycka, którą wdzięcznym a pięknym głosem śpiewają: i słuchają słów twoich, a nie czynią ich. Ezekiel Ez 31 33 33 A gdy przyjdzie, co opowiedziano; (bo oto przychodzi), tedy doznają, że prorok był między nimi. Ezekiel Ez 31 34 1 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: +Ezekiel Ez 31 34 2 Synu człowieczy! prorokuj o pasterzach Izraelskich, prorokuj, a rzeczesz pasterzom: To mówi Pan Bóg: Biada pasterzom Izraelskim, którzy paśli samych siebie! izali trzód nie pasą pasterzowie? Ezekiel Ez 31 34 3 Mlekoście jadali a wełnąście się przyodziewali, a co tłustego było, zabijaliście, a trzody mojéj nie paśliście. Ezekiel Ez 31 34 4 Co niemocnego było, nie posilaliście, a co chorego, nie leczyliście, co połamanego było, nie powiązaliście, a co się oderwało, nie przywiedliście, a co było zginęło, nie szukaliście, aleście z surowością rozkazowali im i z mocą. Ezekiel Ez 31 34 5 I rozproszyły się owce moje dlatego, że nie było pasterza, i stały się na pożarcie wszech zwierzów polnych, i rozpierzchnęły się. @@ -24040,7 +24426,7 @@ Ezekiel Ez 31 34 23 I wzbudzę nad nimi pasterza jednego, który je będzie pas Ezekiel Ez 31 34 24 A Ja Pan będę im Bogiem, a sługa mój Dawid książęciem wpośrodku ich. Ja Pan mówiłem. Ezekiel Ez 31 34 25 I uczynię z nimi przymierze pokoju, i uczynię, że ustaną bestye złe z ziemie: a ci, którzy mieszkają na puszczy, bezpiecznie będą spać w lesiech. Ezekiel Ez 31 34 26 I postawię je około pagórku mego błogosławieństwem: i spuszczać [0789]będę deszcz czasu swego: deszcze błogosławieństwa będą. -Ezekiel Ez 31 34 27 I da drzewo polne owoc swój, a ziemia wydawać będzie urodzaj swój, i będą w ziemi swej bez bojaźni, a poznają, żem Ja Pan, gdy połamię łańcuchy jarzma ich, a wyrwę je z ręki rozkazujących im. +Ezekiel Ez 31 34 27 I da drzewo polne owoc swój, a ziemia wydawać będzie urodzaj swój, i będą w ziemi swej bez bojaźni, a poznają, żem Ja Pan, gdy połamię łańcuchy jarzma ich, a wyrwę je z ręki rozkazujących im. {{WersetBW|34|28. I nie będą więcej łupiestwem narodów, ani pożrą ich bestye ziemie; ale będą mieszkać bezpiecznie bez żadnego strachu. Ezekiel Ez 31 34 29 I wzbudzę im płód mianowany, a nie będą więcéj umniejszeni głodem w ziemi, ani poniosą więcéj sromoty narodów. Ezekiel Ez 31 34 30 I poznają, żem Ja Pan, Bóg ich, z nimi, a oni lud mój, dom Izraelów, mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 34 31 A wy trzody moje, trzody pastwiska mego, ludzie jesteście, a Ja Pan Bóg wasz, mówi Pan Bóg. @@ -24063,6 +24449,7 @@ Ezekiel Ez 31 36 2 To mówi Pan Bóg: Przeto że rzekł nieprzyjaciel o was: Hej Ezekiel Ez 31 36 3 Przeto prorokuj a mów: To mówi Pan Bóg: Dlatego, żeście spustoszone i podeptane wokoło i stałyście się dziedzictwem innym narodom i przyszłyście na wargę języka i hańbę ludu: Ezekiel Ez 31 36 4 Przeto, góry Izraelskie! słuchajcie słowa Pana Boga: To mówi Pan Bóg górom i pagórkom, potokom i dolinom i puszczom, obalinom i miastom opuszczonym, które zburzone są, i wyśmiane od innych narodów okolicznych. Ezekiel Ez 31 36 5 Przeto to mówi Pan Bóg, że w ogniu rzewniwości mojéj mówiłem o innych narodziech i o wszystkiéj Idumei, którzy dali ziemię moję sobie za dziedzictwo z weselem i ze wszego serca i z umysłu, i wyrzucili ją, aby spustoszyli. +Ezekiel Ez 31 36 6 Przeto prorokuj na ziemię Izraelską i rzeczesz górom i pagórkom, wierzchom gór i dolinom: To mówi Pan Bóg: Oto Ja w rzewniwości mojéj i w zapalczywości mojéj mówiłem, dlatego zelżenie narodów nosiliście. Ezekiel Ez 31 36 7 Przeto tak mówi Pan Bóg: Jam podniósł rękę, aby narodowde, którzy około was są, sami swą sromotę nosili. Ezekiel Ez 31 36 8 A wy, góry Izraelskie! gałązki swe wypuszczajcie a owoc wasz przynoście ludowi memu Izraelskiemu; bo blisko jest, żeby przyszedł. Ezekiel Ez 31 36 9 Bo owo Ja do was, a nawrócę się do was, i będą was orać i przyjmiecie siew. @@ -24089,7 +24476,7 @@ Ezekiel Ez 31 36 29 I zbawię was wszech nieczystót waszych, a przyzowię zboż Ezekiel Ez 31 36 30 I rozmnożę owoc drzew i urodzaje polne, żebyście nie nosili więcéj hańby głodu między narody. Ezekiel Ez 31 36 31 I wspomniecie na drogi wasze złościwe i na sprawy niedobre, i omierzną wam nieprawości wasze i niecnoty wasze. Ezekiel Ez 31 36 32 Nie dla was Ja uczynię, mówi Pan Bóg, niech wam wiadomo będzie, wstydajcie się a sromajcie się za drogi wasze, domie Izraelów! -Ezekiel Ez 31 36 33 To mówi Pan Bóg: W dzień, którego was oczyszczę ze wszech nieprawości waszych, a uczynię, że będą [0791]mieszkać w mieściech, i znowu zbuduję rozwaliny: +Ezekiel Ez 31 36 33 To mówi Pan Bóg: W dzień, którego was oczyszczę ze wszech nieprawości waszych, a uczynię, że będą mieszkać w mieściech, i znowu zbuduję rozwaliny: Ezekiel Ez 31 36 34 A ziemia spustoszała będzie sprawiona, która była pierwéj spustoszona przed oczyma każdego podróżnego, Ezekiel Ez 31 36 35 Rzekną: Ziemia ona niesprawna stała się jako ogród rozkoszny, a miasta puste opuszczone i wywrócone usiadły obronne. Ezekiel Ez 31 36 36 I poznają narodowie, którzykolwiek zostaną około was, że Ja Pan zbudowałem rozwalone i nasadziłem niesprawione: Ja Pan mówiłem i uczyniłem. @@ -24115,7 +24502,7 @@ Ezekiel Ez 31 37 17 I złóż je jedno do drugiego sobie w jedno drewno, i będ Ezekiel Ez 31 37 18 A gdy rzeką do ciebie synowie ludu twego, mówiąc: Izali nam nie oznajmisz, co przez to znaczysz? Ezekiel Ez 31 37 19 Będziesz mówił do nich: To mówi Pan Bóg: Oto Ja wezmę drewno Józephowe, które jest w ręce Ephraim, i pokolenia Izraelowe, które z nim są złączone, i dam je wespół z drewnem Judy i uczynię je drewnem jednem, i będą jedno w ręce jego. Ezekiel Ez 31 37 20 A będą drewna, na których napiszesz w ręce twéj, przed ich oczyma. -Ezekiel Ez 31 37 21 I rzeczesz do nich: To mówi [0792]Pan Bóg: Oto Ja wezmę syny Izraelowe z pośrodku narodów, do których zaszli, i zgromadzę je zewsząd, a przywiodę je do ziemie ich. +Ezekiel Ez 31 37 21 I rzeczesz do nich: To mówi Pan Bóg: Oto Ja wezmę syny Izraelowe z pośrodku narodów, do których zaszli, i zgromadzę je zewsząd, a przywiodę je do ziemie ich. Ezekiel Ez 31 37 22 I uczynię je narodem jednym w ziemi na górach Izraelskich, i król jeden będzie wszystkim rozkazujący, a nie będą daléj dwa narodowie, ani się więcéj dzielić będą na dwoje królestwo. Ezekiel Ez 31 37 23 Ani się więcéj mazać będą bałwany swymi i obrzydłościami swemi i wszemi nieprawościami swemi; i wybawię je ze wszech mieszkań, na których grzeszyli, i oczyszczę je, i będą mi ludem, a Ja im będę Bogiem. Ezekiel Ez 31 37 24 A sługa mój Dawid królem nad nimi, i pasterz jeden będzie ich wszystkich, w sądziech moich chodzić będą i przykazania mego przestrzegać i czynić je będą. @@ -24137,6 +24524,7 @@ Ezekiel Ez 31 38 11 I rzeczesz: Wtargnę do ziemie bez muru, przyjdę na spokojn Ezekiel Ez 31 38 12 Abyś zdzierał łupy i przypadał na korzyści, abyś ściągnął rękę twoję na te, którzy spustoszeni byli, a potem przywróceni, i na lud, który jest zebrany z narodów, który począł posiadać i być obywatelem środku ziemie. Ezekiel Ez 31 38 13 Saba i Dedan i kupcy Tharsys i wszyscy lwi jéj rzeką tobie: Izali na branie łupów ty idziesz? Oto na rozchwytanie korzyści zebrałeś mnóstwo twoje, abyś zabrał śrebro i złoto i wyniósł statek i majętność, a żebyś złupił łupy niezliczone. Ezekiel Ez 31 38 14 Przeto prorokuj, synu człowieczy! a mów do Gog: To mówi Pan Bóg: Aza nie onego dnia, gdy będzie mieszkał lud mój Izraelski bezpiecznie, wiedzieć będziesz? +Ezekiel Ez 31 38 15 I przyjdziesz z miejsca twego, z stron północnych, ty i narodów wiele z tobą, wsiadający na konie wszyscy, lud wielki i wojsko gwałtowne. Ezekiel Ez 31 38 16 I przyciągniesz na lud mój Izraelski jako obłok, abyś pokrył ziemię. W ostateczne dni będzie, i przywiodę cię do ziemie mojéj, żeby mię poznali narodowie, gdy będę poświęcon w tobie przed oczyma ich, o Gog! Ezekiel Ez 31 38 17 To mówi Pan Bóg: Tyś tedy jest on, o którymem mówił czasów dawnych w ręce sług moich, proroków Izraelskich, którzy prorokowali we dni onych czasów, żem cię miał przywieść na nie. Ezekiel Ez 31 38 18 I będzie w on dzień, w dzień przyjścia Gog na ziemię Izraelską, mówi Pan Bóg, wstąpi rozgniewanie moje w zapalczywości mojéj, @@ -24160,6 +24548,7 @@ Ezekiel Ez 31 39 12 A pogrzebią je dom Izraelów, aby oczyścili ziemię przez Ezekiel Ez 31 39 13 A pogrzebie go wszystek lud ziemie, i będzie im sławny dzień, któregom się wsławił, mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 39 14 I męże ustawiczne postanawiać będą, przeglądające ziemię, którzyby grzebli i szukali tych, którzy byli pozostali na obliczu ziemie, aby ją oczyścili, a po siedmi miesiącach szukać poczną. Ezekiel Ez 31 39 15 I obejdą przechodzący po ziemi, a ujrzawszy kość człowieczą, postawią podle niéj słup, aż ją pogrzebią grobarze w dolinie mnóstwa Gog. +Ezekiel Ez 31 39 16 A imię miasta Ammona, i oczyszczą ziemię. Ezekiel Ez 31 39 17 A tak ty, synu człowieczy! to mówi Pan Bóg: Mów wszemu latającemu i wszystkim ptakom i wszemu zwierzowi polnemu: Zejdźcie się, śpieszcie się, zbieżcie się zewsząd na rzeź moję, którą Ja wam rzężę, rzeź wielką na górach Izraelskich, żebyście jedli mięso a krew pili. Ezekiel Ez 31 39 18 Mięso mocarzów jeść będziecie, a krew książąt ziemskich pić będziecie, baranów i jagniąt i kozłów i byków i karmnych i wszech tłustych. Ezekiel Ez 31 39 19 I najecie się tłustości do sytości, a pić będziecie krew do upicia z rzezi, któréj Ja narzeżę wam. @@ -24183,6 +24572,7 @@ Ezekiel Ez 31 40 7 I komorę trzciną jedną na dłuż, a trzciną jedną na sze Ezekiel Ez 31 40 8 A próg bramy wedle przysionka bramy wewnątrz trzciną jedną. Ezekiel Ez 31 40 9 I wymierzył przysionek bramy na ośm łokci, a czoło jego na dwa łokcie, a przysionek bramy był wewnątrz. Ezekiel Ez 31 40 10 A komory bramy ku drodze wschodniéj, trzy ztąd, a trzy zonąd, miara jedna trzech, i miara jedna czół z obu stron. +Ezekiel Ez 31 40 11 I wymierzył szerzą progu bramy dziesiącią łokci, a dłużą bramy trzynaście łokci. Ezekiel Ez 31 40 12 A kraj przed komorami na jeden łokieć, a łokieć drugi końca z obu stron, a komory na sześć łokci były ztąd i z owąd. Ezekiel Ez 31 40 13 Mierzył téż bramę od dachu komory aż do dachu jéj, szerokość na dwadzieścia i pięć łokci, drzwi przeciw drzwiom. Ezekiel Ez 31 40 14 I uczynił czoła na sześćdziesiąt łokci, a u czoła sień bramy zewsząd wokoło. @@ -24210,7 +24600,7 @@ Ezekiel Ez 31 40 35 I wwiódł mię do bramy, która patrzyła na północy, i w Ezekiel Ez 31 40 36 Komorę jéj i czoło jéj i przysionek jéj i okna jéj wokoło, na dłużą pięćdziesiąt łokci, a na szerzą pięć i dwadzieścia łokci. Ezekiel Ez 31 40 37 A przysionek jéj patrzał ku sieni zewnętrznéj, i rycie palm na czele jéj ztąd i zowąd, a po ośmi stopniach wstępowanie do niéj. Ezekiel Ez 31 40 38 A przy każdéj skarbnicy drzwi na czołach bram: tam omywano całopalenie. -Ezekiel Ez 31 40 39 A w przysionku bramy dwa stoły po jednéj, a dwa stoły po [0796]drugiéj stronie, aby ofiarowano na nich całopalenia i za grzech i za występ. +Ezekiel Ez 31 40 39 A w przysionku bramy dwa stoły po jednéj, a dwa stoły po drugiéj stronie, aby ofiarowano na nich całopalenia i za grzech i za występ. Ezekiel Ez 31 40 40 A przy boku zewnętrznym, który wstępuje do drzwi bramy, która jest ku północy, dwa stoły, a przy drugiéj stronie przed przysionkiem bramy dwa stoły. Ezekiel Ez 31 40 41 Cztery stoły ztąd, a cztery stoły zonąd, po bokach bramy ośm stołów było, na których ofiarowano. Ezekiel Ez 31 40 42 A cztery stoły do całopalenia z kamienia kwadratowego uczynione, wzdłuż na półtora łokcia i wszerz na półtora łokcia, a na zwyż łokieć jeden: na którychby kładziono naczynie, którem ofiarują, całopalenie i ofiarę. @@ -24235,6 +24625,7 @@ Ezekiel Ez 31 41 11 A drzwi boku na modlitwę, drzwi jedne ku drodze północné Ezekiel Ez 31 41 12 A budowanie, które było odłączone i obrócone ku drodze patrzącéj ku morzu, wszerz siedmdziesiąt łokci, a ściana budowania pięć łokci na szerzą wokoło, a dłuż jéj dziewięćdziesiąt łokci. Ezekiel Ez 31 41 13 I zmierzył długość domu sto łokci: i budowanie, które było odłaczone, i ściany jego wzdłuż sto łokci. Ezekiel Ez 31 41 14 A szerokość przed obliczem domu i onego, które było odłączone na wschód, sto łokci. +Ezekiel Ez 31 41 15 I zmierzył długość budowania przeciw onemu, które było odłączone na zadzie, ganki z obu stron na sto łokci: i kościół wnętrzny i przysionki sieni. Ezekiel Ez 31 41 16 Progi i okna pochodziste, i ganki wokoło po trzech stronach przeciwko progu każdego, i położone drzewem wkoło, w okrąg, od ziemie aż do okien, a okna zamknione nade drzwiami, Ezekiel Ez 31 41 17 I aż do domu wnętrznego i z nadworza po każdéj ścianie wokoło, wewnątrz i zewnątrz podług miary. Ezekiel Ez 31 41 18 I uczynione Cheruby i palmy, a palma między Cherubem a Cherubem, a dwoje oblicze miał Cherub. @@ -24258,7 +24649,7 @@ Ezekiel Ez 31 42 9 A pod skarbnice one było wchodzenie od wschodu słońca, gdy Ezekiel Ez 31 42 10 Na szerokości ganku okrągłego sieni, która była ku drodze wschodniéj przed budowaniem osobnem, a były przed budowaniem skarbnice. Ezekiel Ez 31 42 11 A droga przed obliczem ich według podobieństwa skarbnic, które były na drodze północnéj, według długości ich tak i szerokość ich, i wszystko wejście do nich i podobieństwa i drzwi ich. Ezekiel Ez 31 42 12 Według drzwi skarbnic, które były na drodze patrzącéj ku wiatru z południa, drzwi na początku drogi, która droga była przed przysionkiem odłączonym wchodzącym drogą wschodnią. -Ezekiel Ez 31 42 13 I rzekł do mnie: Skarbnice północne i skarbnice południowe, które są przed budowaniem odłączonem, te są skarbnice święte, w których jadają kapłani, którzy przystępują do Pana do świątynie świętych: tam będą kłaść święte świętych i [0798]ofiarę za grzech i za występ; bo miejsce święte jest. +Ezekiel Ez 31 42 13 I rzekł do mnie: Skarbnice północne i skarbnice południowe, które są przed budowaniem odłączonem, te są skarbnice święte, w których jadają kapłani, którzy przystępują do Pana do świątynie świętych: tam będą kłaść święte świętych i ofiarę za grzech i za występ; bo miejsce święte jest. Ezekiel Ez 31 42 14 A gdy wnidą kapłani, nie wynidą z świątynie do sieni zewnętrznéj, a tam schowają szaty swe, w których służą; bo święte są, i obloką się w insze szaty, a tak wynidą do ludu. Ezekiel Ez 31 42 15 A gdy dokonał miar domu wnętrznego, wywiódł mię drogą bramy, która patrzała ku drodze wschodniéj i zmierzył ją zewsząd wokoło. Ezekiel Ez 31 42 16 A zmierzył przeciw wiatru wschodniemu trzciną pomiary pięć set trzcin, trzciną pomiary wokoło. @@ -24283,7 +24674,7 @@ Ezekiel Ez 31 43 14 A od łona ziemie aż do kraju najniższego dwa łokcie, a s Ezekiel Ez 31 43 15 A sam Aryel na cztery łokcie, a od Aryela aż ku górze cztery rogi. Ezekiel Ez 31 43 16 A Aryel dwanaście łokci wzdłuż, na dwanaście łokci w szerz, czworogranisty i na równe granie. Ezekiel Ez 31 43 17 A kraj czternaście łokci na dłużą i czternaście na szerzą na cztery granie jego, a korona około niego na pół łokcia, a łono jego na łokciu wokoło, a stopnie jego obrócone na wschód słońca. -Ezekiel Ez 31 43 18 I rzekł do mnie: Synu człowieczy! to mówi Pan Bóg: Te są ustawy ołtarza, w którykolwiek dzień [0799]zbudowany będzie, aby na nim ofiarowano całopalenie i krew wylewano. +Ezekiel Ez 31 43 18 I rzekł do mnie: Synu człowieczy! to mówi Pan Bóg: Te są ustawy ołtarza, w którykolwiek dzień zbudowany będzie, aby na nim ofiarowano całopalenie i krew wylewano. Ezekiel Ez 31 43 19 I dasz kapłanom i Lewitom, którzy są z nasienia Sadok, którzy przystępują do mnie, mówi Pan Bóg, aby mi ofiarowali, cielca z stada za grzech. Ezekiel Ez 31 43 20 A wziąwszy ze krwie jego, włożysz na cztery rogi jego i na cztery węgły kraju i na koronę wokoło: i oczyścisz go i poświęcisz. Ezekiel Ez 31 43 21 I weźmiesz cielca, który będzie ofiarowan za grzech, a spalisz go na miejscu odłączonem domu za świątynią. @@ -24306,7 +24697,7 @@ Ezekiel Ez 31 44 10 Ale i Lewitowie, którzy daleko odstąpili odemnie w błędz Ezekiel Ez 31 44 11 Będą w świątyni mojéj stróżmi i wrótnymi bram domu i sługami domu, oni będą bić całopalenia i ofiary ludu, i oni stać będą przed nimi, aby im służyli. Ezekiel Ez 31 44 12 Przeto iż służyli im przed oczyma bałwanów ich i byli domowi Izraelowemu zgorszeniem nieprawości, przetom podniósł rękę moję na nie, mówi Pan Bóg, i poniosą nieprawość swoję. Ezekiel Ez 31 44 13 A nie przybliżą się do mnie, aby mi sprawowali urząd kapłański, ani przystąpią do żadnéj świątnice mojéj podle świątynie świętych: ale poniosą sromotę swoję i złości swe, które czynili. -Ezekiel Ez 31 44 14 I poczynię je odźwiernymi domu [0800]na wszelkiéj posłudze jego i na wszystko, co się dziać będzie w nim. +Ezekiel Ez 31 44 14 I poczynię je odźwiernymi domu na wszelkiéj posłudze jego i na wszystko, co się dziać będzie w nim. Ezekiel Ez 31 44 15 Lecz kapłani i Lewitowie, synowie Sadok, którzy strzegli obrzędów świątynie mojéj, gdy błądzili synowie Izraelowi odemnie, ci przystąpią do mnie, aby mi służyli i stać będą przed oczyma memi, aby mi oliarowali tłustość i krew, mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 44 16 Ci wnidą do świątynie mojéj, ci téż przystąpią do stołu mego, aby mi służyli i strzegli obrzędów moich. Ezekiel Ez 31 44 17 A gdy będą wchodzić do bram sieni wnętrznéj, obloką szaty lniane, a nie wnidzie na nie nic wełnianego, gdy służą w bramach sieni wnętrznéj i wewnątrz. @@ -24330,7 +24721,7 @@ Ezekiel Ez 31 45 3 A od téj miary wymierzysz wzdłuż dwadzieścia i pięć tys Ezekiel Ez 31 45 4 Poświątne z ziemie będzie kapłanom, sługom świątnice, którzy przystępują do służby Pańskiéj: i będzie im miejsce na domy i na świątynią świętości. Ezekiel Ez 31 45 5 A dwadzieścia i pięć tysięcy wzdłuż a dziesięć tysięcy wszerz będzie dla Lewitów, którzy posługują w domu, ci posiędą dwadzieścia skarbnic. Ezekiel Ez 31 45 6 A na osiadłość miasta dacie pięć tysięcy wszerz, a wzdłuż dwadzieścia i pięć tysięcy, podług oddzielenia świątynie, na wszystek dom Izraelski. -Ezekiel Ez 31 45 7 Książęciu téż ztąd i zowąd na oddzielenie świątynie i na osiądłość [0801]miasta, przed oddzieleniem świątynie i przed osiadłością, miasta od boku morza aż do morza, a od boku wschodniego aż do wschodu słońca, a długość według każdéj strony od granice zachodniéj aż do granice wschodniéj. +Ezekiel Ez 31 45 7 Książęciu téż ztąd i zowąd na oddzielenie świątynie i na osiądłość miasta, przed oddzieleniem świątynie i przed osiadłością, miasta od boku morza aż do morza, a od boku wschodniego aż do wschodu słońca, a długość według każdéj strony od granice zachodniéj aż do granice wschodniéj. Ezekiel Ez 31 45 8 Z ziemie będzie miał osiadłość w Izraelu, i nie będą, daléj pustoszyć księżęta ludu mego, ale ziemię dadzą domowi Izraelskiemu według pokolenia ich. Ezekiel Ez 31 45 9 To mówi Pan Bóg: Dosyć miejcie na tem książęta Izraelskie! nieprawości i łupiestwa zaniechajcie a sądy i sprawiedliwość czyńcie, oddzielcie granice wasze od ludu mego, mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 45 10 Waga sprawiedliwa i Epha sprawiedliwe i Bat sprawiedliwy będzie u was. @@ -24353,7 +24744,7 @@ Ezekiel Ez 31 46 1 To mówi Pan Bóg: Brama sieni wnętrznéj, która patrzy na Ezekiel Ez 31 46 2 I wnidzie książę drogą przysionku bramy z zewnątrz i stać będzie u progu bramy, a będą czynić kapłani całopalenie jego i zapokojne ofiary jego, a będzie się modlił na progu bramy i wnidzie; lecz brama nie będzie zamkniona aż do wieczora. Ezekiel Ez 31 46 3 I będzie się modlił lud ziemski u drzwi onéj bramy w soboty i na nowiu przed Panem. Ezekiel Ez 31 46 4 A całopalenie to ofiaruje książę Panu, w dzień sobotni sześć baranków niepokalanych i barana niepokalanego. -Ezekiel Ez 31 46 5 A obiaty Ephy do barana, a do [0802]baranków obiatę, którą da ręka jego, a oliwy Hin do każdego Ephy +Ezekiel Ez 31 46 5 A obiaty Ephy do barana, a do baranków obiatę, którą da ręka jego, a oliwy Hin do każdego Ephy Ezekiel Ez 31 46 6 A na dzień nowego miesiąca cielca z stada niepokalanego: i sześć baranków i baranów będą niepokalane. Ezekiel Ez 31 46 7 I Epha do cielca, Epha téż do barana uczyni obiaty, a do baranków, jako najdzie ręka jego, a oliwy Hin do każdego Ephy. Ezekiel Ez 31 46 8 A gdy ma wniść książę, drogą przysionku bramy niech wnidzie i tąż drogą niechaj wynidzie. @@ -24377,6 +24768,7 @@ Ezekiel Ez 31 47 1 I obrócił mię ku drzwiom domu, a oto wody wychodziły zpod Ezekiel Ez 31 47 2 I wywiódł mię drogą bramy północnéj a obrócił mię ku drodze przed bramą zewnętrzną na drogę, która patrzyła na wschód słońca, a oto wody wylewające z boku prawego. Ezekiel Ez 31 47 3 Gdy wychodził mąż na wschód słońca, który miał sznur w ręce swéj, a wymierzył tysiąc łokci, i przewiódł mię przez wodę aż do kostek. Ezekiel Ez 31 47 4 I zaś wymierzył tysiąc i przewiódł mię przez wodę aż do kolan. +Ezekiel Ez 31 47 5 I wymierzył tysiąc i przewiódł mię przez wodę aż do nerek. I wymierzył tysiąc potoku, któregom nie mógł przebrnąć; bo się podniosły były wody głębokiego potoku, który nie może być przebrniony. Ezekiel Ez 31 47 6 I rzekł do mnie: Zaisteś widział, synu człowieczy? i wywiódł mię i obrócił do brzegu potoku. Ezekiel Ez 31 47 7 A gdym się obrócił, alić po brzegu potoku drzewa bardzo wiele z obudwu stron. Ezekiel Ez 31 47 8 I rzekł do mnie: Te wody, które wychodzą do mogił piasku wschodniego, a schodzą na równinę puszczy, wnidą do morza i wynidą, a będą uzdrowione wody. @@ -24401,7 +24793,7 @@ Ezekiel Ez 31 48 3 A przy granicy Asserowéj od strony wschodniéj aż do strony Ezekiel Ez 31 48 4 A przy granicy Nephthali od strony wschodniéj aż do strony morza, Manassemu jedna. Ezekiel Ez 31 48 5 A przy granicy Manasse od strony wschodniéj aż do strony morza, Ephraimowi jedna Ezekiel Ez 31 48 6 A przy granicy Ephraimowéj od strony wschodniéj aż do strony morza, Rubenowi jedna. -Ezekiel Ez 31 48 7 A przy granicy Rubenowéj od [0804]strony wschodniéj aż do strony morza, Judzie jedna. +Ezekiel Ez 31 48 7 A przy granicy Rubenowéj od strony wschodniéj aż do strony morza, Judzie jedna. Ezekiel Ez 31 48 8 A przy granicy Judy od strony wschodnij aż do strony morza, będą pierwociny, które odłączycie, pięć i dwadzieścia tysięcy na szerzą i na dłużą, jako każda część od strony wschodniéj aż do strony morza, a będzie świątynia w pośrodku jéj. Ezekiel Ez 31 48 9 Pierwociny, które odłączycie Panu, wzdłuż na dwadzieścia i pięć tysięcy a wszerz na dziesięć tysięcy. Ezekiel Ez 31 48 10 A te będą pierwociny świątynie kapłanów, na północy wzdłuż dwadzieścia i pięć tysięcy, a ku morzu wszerz dziesięć tysięcy; ale i na wschód wszerz dziesięć tysięcy, a na południe wzdłuż dwadzieścia i pięć tysięcy. A świątynia Pańska będzie w pośrodku ich. @@ -24425,11 +24817,11 @@ Ezekiel Ez 31 48 27 A przy granicy Zabulonowéj od strony wschodniéj aż do str Ezekiel Ez 31 48 28 A wedle granice Gadowéj ku stronie południowéj na południe, i będzie granica od Thamar aż do wód przeciwieństwa Kades, dziedzictwo przeciw morzu wielkiemu. Ezekiel Ez 31 48 29 Tać jest ziemia, którą puścicie na los pokoleniom Izrael, i te Rozdziały ich, mówi Pan Bóg. Ezekiel Ez 31 48 30 A te wychodzenia miasta, od strony północnéj pięćset i cztery tysiące namierzysz. -Ezekiel Ez 31 48 31 A bramy miejskie imionmi [0805]pokoleń Izraelowych, trzy bramy od północy: brama Rubenowa jedna, brama Judowa jedna, brama Lewi jedna. +Ezekiel Ez 31 48 31 A bramy miejskie imionmi pokoleń Izraelowych, trzy bramy od północy: brama Rubenowa jedna, brama Judowa jedna, brama Lewi jedna. Ezekiel Ez 31 48 32 A na stronie wschodniéj pięćset i cztery tysiące a trzy bramy: brama Józephowa jedna, brama Benjaminowa jedna, brama Danowa jedna. Ezekiel Ez 31 48 33 A na stronę południową pięćset i cztery tysiące namierzysz, i trzy bramy: brama Symeonowa jedna, brama Isacharowa jedna, brama Zabulonowa jedna. Ezekiel Ez 31 48 34 I ku stronie zachodniéj pięćset i cztery tysiące, a bram ich trzy: brama Gadowa jedna, brama Asserowa jedna, brama Nephthali jedna. -Ezekiel Ez 31 48 35 W około ośmnaście tysięcy, a imię miasta od onego dnia: Pan tamże. +Ezekiel Ez 31 48 35 W około ośmnaście tysięcy, a imię miasta od onego dnia: Pan tamże. Przypisy Daniel Dn 32 1 1 Roku trzeciego królestwa Joakima, króla Judzkiego, przyszedł Nabuchodonozor, król Babiloński, do Jeruzalem i obległ je. Daniel Dn 32 1 2 I dał Pan w ręce jego Joakima, króla Judzkiego, i część naczynia domu Bożego, i zawiózł je do ziemie Sennaar, do domu boga swego. i wniósł naczynie do domu skarbu boga swego. Daniel Dn 32 1 3 I rzekł król Asphenezowi, przełożonemu trzebieńców, aby wwiódł z synów Izraelowych a z nasienia królewskiego i pańskiego @@ -24441,6 +24833,7 @@ Daniel Dn 32 1 8 Lecz Daniel postanowił w sercu swojem, żeby się nie mazał z Daniel Dn 32 1 9 I dał Bóg Danielowi łaskę i miłosierdzie przed obliczem przełożonego rzezańców. Daniel Dn 32 1 10 I rzekł przełożony rzezańców do Daniela: Boję się ja pana mego króla, który wam postanowił jadło i picie, który, jeźli ujrzy twarzy wasze chudsze, niż innych młodzieńców, rówienników waszych, potępicie głowę moję królowi. Daniel Dn 32 1 11 I rzekł Daniel do Malasara, którego był postanowił przełożony rzezańców nad Danielem, Ananiaszem, Misaelem i Azaryaszem: +Daniel Dn 32 1 12 Doświadcz nas, proszę cię, sług twoich przez dziesięć dni, a niech nam dawają jarzyny ku jedzeniu a wodę ku piciu. Daniel Dn 32 1 13 A przypatruj się twarzom naszym i twarzom pacholąt, które jedzą potrawy królewskie, a jako ujrzysz, uczynisz z sługami twymi. Daniel Dn 32 1 14 Który usłyszawszy mowę takową, doświadczał ich przez dziesięć dni. Daniel Dn 32 1 15 A po dziesiąci dni pokazały się twarzy ich lepsze i cielistsze niźli wszech pacholąt, które jadły potrawy królewskie. @@ -24464,7 +24857,7 @@ Daniel Dn 32 2 11 Bo mowa, o którą się ty pytasz, królu, ciężka jest, ani Daniel Dn 32 2 12 Co usłyszawszy król w zapalczywości i w gniewie wielkim rozkazał, aby zginęli wszyscy mędrcy Babilońscy. Daniel Dn 32 2 13 A gdy wyszedł dekret, zabijano mędrce i szukano Daniela i towarzyszów jego, aby zginęli. Daniel Dn 32 2 14 Tedy Daniel pytał się o prawie i o wyroku od Aryocha, hetmana żołnierstwa królewskiego, który był wyszedł, aby pobił mędrce Babilońskie. -Daniel Dn 32 2 15 I pytał onego, który był wziął [0807]moc od króla, dlaczego tak srogi wyrok od oblicza królewskiego wyszedł. Gdy tedy Aryoch rzecz oznajmił Danielowi, +Daniel Dn 32 2 15 I pytał onego, który był wziął moc od króla, dlaczego tak srogi wyrok od oblicza królewskiego wyszedł. Gdy tedy Aryoch rzecz oznajmił Danielowi, Daniel Dn 32 2 16 Daniel wszedłszy prosił króla, żeby mu dał czas na oznajmienie wykładu królowi. Daniel Dn 32 2 17 I wszedł do domu swego i oznajmił rzecz Ananiaszowi i Misaelowi i Azaryaszowi, towarzyszom swoim, Daniel Dn 32 2 18 Aby szukali miłosierdzia od oblicza Boga niebieskiego około téj tajemnice, a nie zginęli Daniel i towarzysze jego z innymi mędrcami Babilońskimi. @@ -24509,6 +24902,7 @@ Daniel Dn 32 3 7 Potem tedy, skoro usłyszeli wszyscy narodowie głos trąby, pi Daniel Dn 32 3 8 A wnet tegóż czasu przystąpiwszy mężowie Chaldejscy oskarżyli Żydy. Daniel Dn 32 3 9 I rzekli Nabuchodonozorowi królowi: Królu, żyj na wieki! Daniel Dn 32 3 10 Ty, królu! dałeś wyrok, aby każdy człowiek, któryby usłyszał głos trąby, piszczałki i cytry, fletni i harfy i symphonału i wszelakiéj muzyki, aby upadł i pokłonił się obrazowi złotemu: +Daniel Dn 32 3 11 A ktoby upadłszy nie pokłonił się, żeby był wrzucon w piec ognia gorejącego. Daniel Dn 32 3 12 Są tedy mężowie Żydowie, któreś postanowił nad sprawami krain Babilońskich, Sydrach, Misach i Abdenago: ci mężowie wzgardzili, królu! wyrokiem twoim, bogom twym nie służą, i bałwanowi złotemu, któryś podniósł, nie kłaniają się. Daniel Dn 32 3 13 Tedy Nabuchodonozor w zapalczywości i w gniewie rozkazał, aby byli przywiedzeni Sydrach, Misach i Abdenago: które wnet przywiedziono przed oblicze króla. Daniel Dn 32 3 14 I mówiąc Nabuchodonozor król, rzekł im: Po prawdzieli Sydrach, Misach i Abdenago, bogom moim nie służycie i bałwanowi złotemu, którym postanowił, nie kłaniacie się? @@ -24527,6 +24921,77 @@ Daniel Dn 32 3 26 Tedy przystąpił Nabuchodonozor do drzwi pieca ognia pałają Daniel Dn 32 3 27 A zgromadziwszy się książęta, urzędnicy i sędziowie i możni królewscy, oględowali męże one, iż żadnéj mocy nie miał ogień nad ciały ich, i włos głowy ich nie przypalił się, i szarawary ich nie odmieniły się, ani zapach ognia nie przeszedł przez nie. Daniel Dn 32 3 28 Tedy krzyknąwszy Nabuchodonozor, rzekł: Błogosławiony Bóg ich, to jest, Sydracha, Misacha i Abdenaga, który posłał Anioła swego a wybawił sługi swe, którzy weń wierzyli, a słowo królewskie odmienili i wydali ciała swe, aby nie służyli ani się kłaniali żadnemu bogu, wyjąwszy Bogu swemu. Daniel Dn 32 3 29 Przetóż odemnie wydan jest ten wyrok, aby wszelki naród, pokolenie i język, którybykolwiek mówił bluźnierstwo przeciw Bogu Sydracha, Misacha i Abdenaga, zginął, a dom jego aby był zburzony; bo niemasz innego Boga, któryby tak mógł wybawiać. +Daniel Dn 32 3 30 Tedy król podwyższył Sydracha, Misacha i Abdenaga w krainie Babilońskiéj. +Daniel Dn 32 3 31 A tak wszystko, co przywiodłeś na nas, i wszystko, co nam uczyniłeś, sprawiedliwym sądem uczyniłeś; +Daniel Dn 32 3 32 i dałeś nas w ręce nieprzyjaciół naszych niesprawiedliwych i złych i przestępców, i królowi niesprawiedliwemu i najgorszemu na wszystkiej ziemi. +Daniel Dn 32 3 33 A teraz nie możemy ust otworzyć; sromotą i hańbą staliśmy się sługom twoim i tym, którzy cię chwalą +Daniel Dn 32 3 34 Prosimy cię, abyś nas na wieki nie wydawał dla imienia twego i nie rozrywał przymierza twego. +Daniel Dn 32 3 35 I nie oddalaj od nas miłosierdzia twego dla Abrahama, umiłowanego twego, i Izaaka, sługi twego, i Izraela, świętego twego, do których mówiłeś obiecując, +Daniel Dn 32 3 36 że rozmnożysz potomstwo ich jak gwiazdy niebieskie, i jak piasek, który jest na brzegu morskim. +Daniel Dn 32 3 37 Bo nas ubyło, Panie, więcej niźli wszystkich narodów, i jesteśmy dziś poniżeni na wszystkiej ziemi dla grzechów naszych. +Daniel Dn 32 3 38 I nie mamy tego czasu książęcia i hetmana, i proroka, ani całopalenia, ani ofiary, ani obiaty, ani kadzenia, ani miejsca pierwocin przed tobą, +Daniel Dn 32 3 39 żebyśmy mogli znaleźć miłosierdzie twoje; ale z umysłem skruszonym i z duchem upokorzonym niech będziemy przyjęci. +Daniel Dn 32 3 40 Jak w całopaleniu baranów i wołów i jak w tysiącach baranków tłustych, tak niechaj będzie ofiara nasza dzisiaj przed tobą, aby ci się podobała, bo nie ma zawstydzenia ufającym tobie. +Daniel Dn 32 3 41 A teraz idziemy za tobą ze wszystkiego serca i boimy się ciebie, i szukamy oblicza twego. +Daniel Dn 32 3 42 Nie zawstydzaj nas, ale uczyń z nami według łaskawości twojej i według mnóstwa miłosierdzia twego. +Daniel Dn 32 3 43 A wyrwij nas według dziwów twoich, i daj chwałę imieniu twemu, Panie! +Daniel Dn 32 3 44 A niech będą zawstydzeni wszyscy, którzy pokazują sługom twoim zło, niech będą zawstydzeni wszelką mocą twoją, a siła ich niech będzie skruszona; +Daniel Dn 32 3 45 a niech wiedzą, żeś ty jest Pan, Bóg sam, i chwalebny na okręgu ziemi." +Daniel Dn 32 3 46 A słudzy królewscy, którzy ich byli wrzucili, nie przestawali podpalać pieca naftą, i zgrzebiami, i smołą, i chrustem; +Daniel Dn 32 3 47 a płomień rozchodził się nad piecem na czterdzieści dziewięć łokci, +Daniel Dn 32 3 48 i wypadł i popalił tych Chaldejczyków, których znalazł koło pieca. +Daniel Dn 32 3 49 A anioł Pański zstąpił z Azariaszem i z towarzyszami jego w piec i wyrzucił płomień ognia z pieca, +Daniel Dn 32 3 50 i uczynił wśród pieca jakby wiatr rosisty, przewiewający, i nie dotknął się ich zgoła ogień, ani nie zasmucił, ani żadnej przykrości nie uczynił. +Daniel Dn 32 3 51 Wtedy ci trzej jakby jednymi usty chwalili i wysławiali i błogosławili Boga w piecu mówiąc: +Daniel Dn 32 3 52 "Błogosławiony jesteś, Panie, Boże ojców naszych, i chwalebny, i sławny, i wywyższony na wieki; i błogosławione imię chwały twojej, i chwalebne i wywyższone po wszystkie wieki. +Daniel Dn 32 3 53 Błogosławiony jesteś w kościele świętym chwały twojej i przenajchwalebniejszy i przenajsławniejszy na wieki. +Daniel Dn 32 3 54 Błogosławiony jesteś na stolicy królestwa twego i przenajchwalebniejszy i przenajwyższy na wieki. +Daniel Dn 32 3 55 Błogosławiony jesteś, który wypatrujesz przepaści, a siedzisz na cherubinach; i chwalebny i przenajwyższy na wieki. +Daniel Dn 32 3 56 Błogosławiony jesteś na sklepieniu niebieskim i sławny i chwalebny na wieki. +Daniel Dn 32 3 57 Błogosławcie; wszystkie dzieła Pańskie, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 58 Błogosławcie, aniołowie Pańscy, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 59 Błogosławcie, niebiosa, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 60 Błogosławcie, wody wszystkie, które są na niebie, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 61 Błogosławcie, wszystkie moce Pańskie, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 62 Błogosławcie, słońce i miesiącu; Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 63 Błogosławcie, gwiazdy niebieskie, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 64 Błogosławcie, wszelki deszczu i roso; Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 65 Błogosławcie, wszystkie wiatry Boże, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 66 Błogosławcie, ogniu i gorąco, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 67 Błogosławcie, zimno i ciepło, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 68 Błogosławcie, roso i szronie, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 69 Błogosławcie, mrozie i zimno, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 70 Błogosławcie; lody i śniegi, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 71 Błogosławcie, noce i dnie, Panu, chwalcie i Wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 72 Błogosławcie, światło i ciemności, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki +Daniel Dn 32 3 73 Błogosławcie, błyskawicé i obłoki, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 74 Niech błogosławi ziemia Pana, niech chwali i wywyższa go na wieki! +Daniel Dn 32 3 75 Błogosławcie, góry i pagórki, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 76 Błogosławcie, wszystko rodzące na ziemi, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 77 Błogosławcie, źródła, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 78 Błogosławcie, morza i rzeki, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 79 Błogosławcie, wieloryby i wszystko, co się rusza w wodach, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 80 Błogosławcie, wszystkie ptaki powietrzne, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 81 Błogosławcie, wszystkie zwierzęta i bydło, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 82 Błogosławcie, synowie ludzcy, Panu, chwalcie i Wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 83 Niech błogosławi Izrael Pana, niech go chwali i wywyższa na wieki! +Daniel Dn 32 3 84 Błogosławcie, kapłani Pańscy, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 85 Błogosławcie, słudzy Pańscy, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 86 Błogosławcie, duchy i dusze sprawiedliwych, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 87 Błogosławcie, święci i pokornego serca, Panu, chwalcie i wywyższajcie go na wieki! +Daniel Dn 32 3 88 Błogosławcie, Ananiaszu, Azariaszu, Misaelu, Panu; chwalcie i Wywyższajcie go na wieki! Bo wydarł nas z otchłani i wybawił z ręki śmierci, i wyjął nas spośród płomienia pałającego, i spośród ognia wyrwał nas. +Daniel Dn 32 3 89 Wysławiajcie Pana, bo dobry, bo za wieki miłosierdzie jego! +Daniel Dn 32 3 90 Błogosławcie, wszyscy chwalcy; Panu, Bogu bogów, chwalcie i wysławiajcie go, bo na wszystkie wieki miłosierdzie jego!" Dotąd w żydowskim nie masz, a cośmy podłożyli, z edycji Teodocjona przełożone jest. +Daniel Dn 32 3 91 Wtedy król Nabuchodonozor zdumiał się i wstał prędko, i rzekł panom swoim: "Czy nie trzech mężów wrzuciliśmy spętanych w środek ognia?" A ci odpowiadając królowi rzekli: "Prawdziwie, królu!" +Daniel Dn 32 3 92 Odpowiedział i rzekł: "Oto ja widzę czterech mężów rozwiązanych i chodzących wpośród ognia, i żadnego naruszenia nie ma w nich, a osoba czwartego podobna synowi Bożemu." +Daniel Dn 32 3 93 Wtedy przystąpił Nabuchodonozor do drzwi pieca ognia pałającego i rzekł: "Sydrachu, Misachu i Abdenago, słudzy Boga wysokiego, wyjdźcie, a przyjdźcie!" I natychmiast wyszli Sydrach, Misach i Abdenago spośród ognia. +Daniel Dn 32 3 94 A zgromadziwszy się książęta, urzędnicy i sędziowie i możni królewscy, oglądali mężów tych, iż żadnej mocy nie miał ogień nad ich ciałami i włos głowy ich nie przypalił się, i płaszcze ich nie były uszkodzone, a swąd ognia nie przeszedł przez nich. +Daniel Dn 32 3 95 Wtedy krzyknąwszy Nabuchodonozor rzekł: "Błogosławiony Bóg ich, to jest Sydracha, Misacha i Abdenaga, który posłał anioła swego i wybawił sług swych, którzy weń wierzyli, a słowo królewskie odmienili i wydali ciało swe, aby nie służyć ani się kłaniać żadnemu bogu wyjąwszy Bogu swemu. +Daniel Dn 32 3 96 Przeto ode mnie wydany jest ten wyrok, aby wszelki naród, pokolenie i język, który by mówił bluźnierstwo przeciw Bogu Sydracha, Misacha i Abdenaga, zginął, a dom jego aby był zburzony; bo nie ma innego boga, który by tak mógł wybawiać " +Daniel Dn 32 3 97 Wtedy król podwyższył Sydracha, Misacha i Abdenaga w prowincji Babilonu. wyjaśnia (16-24);-spełnienie snu: obłąkanie (25-30) i uzdrowienie króla (31-34). +Daniel Dn 32 3 98 "Nabuchodonozor król wszystkim ludom, narodom i językom, mieszkającym po wszystkiej ziemi: Pokój wam niech się rozmnaża! +Daniel Dn 32 3 99 Znaki i dziwy uczynił ze mną Bóg wysoki. Dlatego podobało mi się +Daniel Dn 32 3 100 opowiadać znaki jego, bo wielkie są, i cuda jego, bo potężne; a królestwo jego jest królestwem wiecznym i władza jego z pokolenia w pokolenie. Daniel Dn 32 4 1 Nabuchodonozor król wszym ludziom, narodom i językom, którzy mieszkają, po wszystkiéj ziemi: Pokój wam niech się rozmnaża. Daniel Dn 32 4 2 Znaki i dziwy uczynił u mnie Bóg wysoki. Daniel Dn 32 4 3 A tak podobało mi się opowiadać znaki jego; bo wielkie są i cuda jego; bo mocne: a królestwo jego królestwo wieczne, i władza jego do rodzaju i rodzaju. @@ -24548,6 +25013,7 @@ Daniel Dn 32 4 18 Ten sen widziałem ja, król Nabuchodonozor, a tak ty, Balthaz Daniel Dn 32 4 19 Tedy Daniel, którego imię Balthazar, począł sam w sobie milcząc myślić, jakoby przez jedne godzinę, i myśli jego trwożyły go. A odpowiadając król, rzekł: Balthazarze! sen i wykład jego niech cię nie trwoży. Odpowiedział Balthazar i rzekł: Panie mój! sen tym, którzy cię nienawidzą, a wykład jego nieprzyjaciołom twoim niech będzie. Daniel Dn 32 4 20 Drzewo, któreś widział wysokie i mocne, którego wysokość sięga aż do nieba, a widzenie jego po wszéj ziemi, Daniel Dn 32 4 21 A gałęzie jego bardzo piękne i owoc jego zbytni, a pokarm wszystkich na niem, pod niem mieszkające bestye polne, a na gałęziach jego przebywający ptacy powietrzni: +Daniel Dn 32 4 22 Tyś jest, królu! któryś się rozwielmożył i rozmógł, a wielmożność twoja urosła i dosięgła aż do nieba, a władza twoja do granic wszystkiéj ziemie. Daniel Dn 32 4 23 A iż widział król czującego i Świętego zstępującego z nieba i mówiącego: Porąbcie drzewo a skażcie je, wszakóż pnia korzenia jego w ziemi zaniechajcie, a niech będzie związany żelazem i miedzią na trawie w polu, a rosą niebieską niech będzie kropiony, a z zwierzęty niech będzie pokarm jego, aż siedm czasów przemieni się nad nim: Daniel Dn 32 4 24 Ten jest wykład wyroku Najwyższego, który przyszedł na pana mego, króla: Daniel Dn 32 4 25 Wyrzucą cię od ludzi, a z bydłem i z bestyami i z zwierzem będzie mieszkanie twoje, i trawę jako wół jeść będziesz, a rosą niebieską kropion będziesz, siedm téż czasów odmienia się nad tobą, aż doznasz, że Najwyższy panuje nad królestwem ludzi, a komukolwiek zechce, dawa je. @@ -24565,6 +25031,7 @@ Daniel Dn 32 4 36 Tegoż czasu zmysł mój wrócił się do mnie i przyszedłem Daniel Dn 32 4 37 A tak teraz ja, Nabuchodonozor, chwalę i wielbię i wysławiam króla niebieskiego; bo wszystkie sprawy jego prawdziwe, a drogi jego sądy: i chodzące w pysze uniżyć może. Daniel Dn 32 5 1 Balthassar król uczynił ucztę wielką na tysiąc przednich panów swych, a każdy z nich pił podług swego wieku. Daniel Dn 32 5 2 Rozkazał tedy już pijany, aby przyniesiono naczynie złote i śrebrne, które był zabrał Nabuchodonozor, ojciec jego, z kościoła, który był w Jeruzalem, żeby pili z nich król i panowie przedni jego i żony jego i nałożnice. +Daniel Dn 32 5 3 Tedy przyniesiono naczynia złote i śrebrne, które był zabrał z kościoła, który był w Jeruzalem, i pili niemi król i przedni panowie jego, żony i nałożnice jego. Daniel Dn 32 5 4 Pili wino i chwalili bogi swe złote i śrebrne, miedziane, żelazne i drewniane i kamienne. Daniel Dn 32 5 5 Téjże godziny ukazały się palce jako ręki człowieczéj, piszącej przeciw lichtarzowi na ścianie sale królewskiéj, a król patrzał na członki ręki piszącéj. Daniel Dn 32 5 6 Tedy twarz królewska zmieniła się, a myśli jego trwożyły go, a spojenia nerek jego słabiały, a kolana jego jedno o drugie się tłukły. @@ -24584,7 +25051,7 @@ Daniel Dn 32 5 19 A dla wielmożności, którą mu był dał, wszyczy narodowie, Daniel Dn 32 5 20 Lecz, gdy się podniosło serce jego, i duch jego zatwardział na pychę, złożon jest z stolice królestwa swego, i odjęta jest sława jego, Daniel Dn 32 5 21 I wygnan był od synów ludzkich, ale i serce jego między zwierzęty położono było, i z osły leśnymi było mieszkanie jego, trawę téż jadł jako wół, i rosą niebieską ciało jego zmoczone było, aż poznał, że Najwyższy ma moc w królestwie ludzkiem, a kogokolwiek zechce, postanowi na niem. Daniel Dn 32 5 22 Ty téż, Balthassarze, synu jego! nie uniżyłeś serca twego, gdyżeś ta wszystko wiedział; -Daniel Dn 32 5 23 Aleś się podniósł przeciw Panu niebieskiemu, i naczynie domu jego przyniesiono przed cię, a ty i [0813]panowie twoi i żony twoje i nałożnice twoje, piliście wino z nich, a k temu bogi śrebrne i złote, miedziane, żelazne, kamienne i drewniane, którzy nie widzą, ani słyszą, ani czują, chwaliłeś, a Boga, który ma tchnienie twe w ręce swéj i wszystkie drogi twoje, nie uczciłeś. +Daniel Dn 32 5 23 Aleś się podniósł przeciw Panu niebieskiemu, i naczynie domu jego przyniesiono przed cię, a ty i panowie twoi i żony twoje i nałożnice twoje, piliście wino z nich, a k temu bogi śrebrne i złote, miedziane, żelazne, kamienne i drewniane, którzy nie widzą, ani słyszą, ani czują, chwaliłeś, a Boga, który ma tchnienie twe w ręce swéj i wszystkie drogi twoje, nie uczciłeś. Daniel Dn 32 5 24 Przeto od niego posłan jest członek ręki, która to pisała, co jest wyrażono. Daniel Dn 32 5 25 A toć jest pismo, które jest rozłożone: Mane, thekel, phares. Daniel Dn 32 5 26 A ten jest wykład mowy. Mane: przeliczył Bóg królestwo twoje i dokonał go. @@ -24597,7 +25064,7 @@ Daniel Dn 32 6 1 Podobało się Darjaiszowi, i postanowił nad królestwem sto i Daniel Dn 32 6 2 A nad nimi troje książąt, z których był jednym Daniel, aby im panowie czynili liczbę, a król nie miał trudności. Daniel Dn 32 6 3 A tak Daniel przewyższał wszystkie książęta i pany; bo duch Boży duższy był w nim. Daniel Dn 32 6 4 A król myślił go postanowić nad wszystkiem królestwem, dla czego książęta i panowie szukali przyczyny, aby naleźli na Daniela z strony króla, a żadnéj przyczyny ani podejrzenia naleść nie mogli; ponieważ był wierny, a żadna wina, ani podejrzenie nie najdowało się w nim. -Daniel Dn 32 6 6 Rzekli tedy mężowie oni: Nie najdziemy na Daniela tego żadnéj przyczyny, chyba snadź w zakonie Boga jego. +Daniel Dn 32 6 5 Rzekli tedy mężowie oni: Nie najdziemy na Daniela tego żadnéj przyczyny, chyba snadź w zakonie Boga jego. Daniel Dn 32 6 6 Tedy książęta i panowie podchwycili króla i tak mu rzekli: Daryuszu królu! żyj na wieki. Daniel Dn 32 6 7 Uradziły wszystkie książęta królestwa twego, urzędnicy i panowie, rada i sędziowie, aby wyszedł dekret i wyrok królewski, aby każdy, kto by prosił jakiéj prośby od któregóżkolwiek boga albo człowieka, aż do trzydziestu dni, jedno ciebie, królu! był wrzucon do dołu lwiego. Daniel Dn 32 6 8 A tak teraz, królu! potwierdź wyrok, a napisz dekret; aby się nie odmieniło, co jest postanowiono od Medów i Persów, ani się godziło przestąpić nikomu. @@ -24607,7 +25074,7 @@ Daniel Dn 32 6 11 Tedy mężowie oni dwornicy się wywiadując naleźli Daniela Daniel Dn 32 6 12 I przystąpiwszy mówili królowi o wyrok: Królu! azaś nie postanowił, aby każdy człowiek, któryby prosił którego z bogów i z ludzi aż do trzydzieści dni, oprócz ciebie, królu! był wrzucon do lwiego dołu? Którym odpowiadając król, rzekł: Prawdziwa jest mowa według dekretu Medów i Persów, którego się przestąpić nie godzi. Daniel Dn 32 6 13 Tedy odpowiadając, rzekli przed królem: Daniel z synów poimania Judzkiego nie dbał na twój dekret i na wyrok, któryś postanowił; ale trzech czasów na dzień modli się modlitwą swoją. Daniel Dn 32 6 14 Które słowo król usłyszawszy, zasmucił się bardzo i usadził serce za Danielem, żeby go wyzwolił, i aż do zachodu słońca starał się, aby go wybawił. -Daniel Dn 32 6 15 Ale mężowie oni zrozumiawszy króla, rzekli mu: Wiedz, królu! że prawo jest Medów i Persów, aby [0814]żadnego wyroku, który król postanowi, nie godziło się odmienić. +Daniel Dn 32 6 15 Ale mężowie oni zrozumiawszy króla, rzekli mu: Wiedz, królu! że prawo jest Medów i Persów, aby żadnego wyroku, który król postanowi, nie godziło się odmienić. Daniel Dn 32 6 16 Tedy król rozkazał, i przywiedziono Daniela i wrzucono go do lwiego dołu. I rzekł król Danielowi: Bóg twój, którego zawsze chwalisz, ten cię wybawi. Daniel Dn 32 6 17 I przyniesiono kamień jeden i położono go na dziurze dołu, który król zapieczętował sygnetem swym i sygnetem przednich panów swych, żeby czego nie uczyniono przeciw Danielowi. Daniel Dn 32 6 18 I poszedł król do domu swego i spał nie wieczerzawszy, i potraw przedeń nie noszono, nadto i sen odstąpił od niego. @@ -24630,6 +25097,7 @@ Daniel Dn 32 7 6 Potemem patrzał, a ono druga jako ryś, a miała skrzydła jak Daniel Dn 32 7 7 Potem patrzałem w widzeniu nocnem, ano bestya czwarta, straszna i dziwna a bardzo mocna, zęby żelazne miała wielkie, jedząc i krusząc, a ostatek nogami swemi depcąc, a była różna od innych bestyi, którem przed nią widział, i miała dziesięć rogów. Daniel Dn 32 7 8 Przypatrowałem się rogom, a oto róg inszy mały wyrosł z pośrodku ich, a trzy z rogów pierwszych wyłomione są od oblicza jego: a oto oczy, jako oczy człowiecze, były w onym rogu, i usta mówiące zbytnie wielkie rzeczy. Daniel Dn 32 7 9 Przypatrowałem się, aż postanowiono stołki, a Starowieczny usiadł, szata jego biała jako śnieg, a włosy głowy jego jako wełna czysta, stolica jego płomienie ogniste, koła jéj ogień rozpalony. +Daniel Dn 32 7 10 Rzeka ognista a bystra wychodziła od oblicza jego, tysiąc tysięcy służyło mu, a po dziesięć tysięcy kroć sto tysięcy stało przy nim: zasiadł sąd, i księgi otworzono. Daniel Dn 32 7 11 Patrzyłem dla głosu mów wielkich, które on róg mówił, i widziałem, że była zabita bestya, i zginęło ciało jéj i dano je na spalenie ogniem. Daniel Dn 32 7 12 Inszych téż bestyi władzą odjęto i zamierzono im czasy żywota aż do czasu i czasu. Daniel Dn 32 7 13 Patrzyłem tedy w widzeniu nocnem, a oto z obłoki niebieskimi jako syn człowieczy przychodził i aż do Starowiecznego przyszedł, i stawili go przed oblicze jego. @@ -24654,6 +25122,7 @@ Daniel Dn 32 8 3 I podniosłem oczy moje a ujrzałem, ano baran jeden stał nad Daniel Dn 32 8 4 Potem widziałem barana rogami rzucającego na zachód i na północy i na południe, a wszystkie bestye nie mogły się mu sprzeciwić, ani się wyzwolić z ręki jego: i czynił według woli swéj i stał się wielkim. Daniel Dn 32 8 5 A jam uważał, alić oto kozieł kóz przychodził od zachodu na wszystkę ziemię, a nie dotykał się ziemie, a kozieł miał róg znaczny między oczyma swemi. Daniel Dn 32 8 6 I przyszedł aż do barana onego rogatego, któregom widział stojącego przed bramą, i skoczył do niego w popędliwości siły swéj. +Daniel Dn 32 8 7 A gdy się przybliżył blisko barana, rozjadł się nań i uderzył barana i zdruzgotał dwa rogi jego, a nie mógł się mu baran sprzeciwić; i obaliwszy go na ziemię, zdeptał, a żaden nie mógł wybawić barana z ręki jego. Daniel Dn 32 8 8 A kozieł kóz stał się bardzo wielkim, a gdy urósł, złamał się róg wielki, i wyrosły pod nim cztery rogi na cztery wiatry niebieskie. Daniel Dn 32 8 9 A z jednego z nich wyszedł róg jeden mały i stał się wielkim na południe i na wschód i na moc. Daniel Dn 32 8 10 I rozwielmożył się aż do siły niebieskiéj i zrzucił z siły i z gwiazd i podeptał je. @@ -24678,6 +25147,7 @@ Daniel Dn 32 9 1 Roku pierwszego Daryusza, syna Aswerowego, z nasienia Medów, k Daniel Dn 32 9 2 Roku pierwszego królestwa jego, ja, Daniel, wyrozumiałem w księgach liczbę lat, o któréj stała się mowa Pańska do Jeremiasza proroka, aby się wypełniło siedmdziesiąt lat spustoszenia Jeruzalem. Daniel Dn 32 9 3 I obróciłem oblicze moje do Pana, Boga mego, abym prosił i modlił się w pościech, w worze i w popiele. A modliłem się Panu, Bogu memu i wyznawałem a rzekłem: Daniel Dn 32 9 4 Proszę, Panie! Boże wielki i straszny, który strzeżesz przymierza i miłosierdzia miłującym ciebie i strzegącym przykazania twego, +Daniel Dn 32 9 5 Zgrzeszyliśmy, nieprawość czyniliśmy, niezbożnieśmy się sprawowali, odwróciliśmy się i odstąpiliśmy od przykazań twoich i sądów. Daniel Dn 32 9 6 Nie byliśmy posłuszni sług twoich proroków, którzy mówili w imię twoje królom naszym, książętom naszym, ojcom naszym i wszemu ludowi ziemie. Daniel Dn 32 9 7 Tobie, Panie! sprawiedliwość, a nam zawstydzenie twarzy, jako jest dzisiaj mężowi Juda i obywatelom Jeruzalem i wszemu Izraelowi, tym, którzy blisko są, i tym, którzy daleko we wszech ziemiach, do który cheś je wygnał dla nieprawości ich, któremi grzeszyli przeciw tobie. Daniel Dn 32 9 8 Panie! nam zawstydzenie twarzy, królom naszym, książętom naszym i ojcom naszym, którzy zgrzeszyli: @@ -24697,7 +25167,7 @@ Daniel Dn 32 9 21 Gdym ja jeszcze mówił w modlitwie, oto mąż Gabryel, które Daniel Dn 32 9 22 I nauczył mię, a mówił zemną i rzekł: Danielu! terazem wyszedł, abych cię nauczył, ażebyś zrozumiał. Daniel Dn 32 9 23 Od początku modlitw twoich wyszła mowa, a jam przyszedł oznajmić tobie; boś mąż pożądania jest: ty tedy obacz mowę, a zrozumiéj widzenie. Daniel Dn 32 9 24 Siedmdziesiąt tygodni ukrócone są na lud twój i na miasto święte twoje, aby się dokonało przestępstwo, a grzech aby wziął koniec, ażeby nieprawość była zgładzona, a przywiedziona sprawiedliwość wieczna i aby się spełniło widzenie i proroctwo, a był pomazany Święty świętych. -Daniel Dn 32 9 25 A tak wiedz a obacz, od wyjścia mowy, aby zaś było zbudowane Jeruzalem, aż do Chrystusa wodza. [0818]tygodniów siedm i tygodniów sześćdziesiąt i dwa będą, a znowu będzie zbudowana ulica i mury w ciasności czasów. +Daniel Dn 32 9 25 A tak wiedz a obacz, od wyjścia mowy, aby zaś było zbudowane Jeruzalem, aż do Chrystusa wodza. tygodniów siedm i tygodniów sześćdziesiąt i dwa będą, a znowu będzie zbudowana ulica i mury w ciasności czasów. Daniel Dn 32 9 26 A po tygodniów sześćdziesiąt i dwu będzie zabit Chrystus, a nie będzie ludem jego, który się go zaprzy: a miasto i świątynią skazi lud z wodzem, który przyjdzie, a koniec jego spustoszenie, a po skończeniu wojny postanowione spustoszenie. Daniel Dn 32 9 27 A zmocni przymierze z mnogimi tydzień jeden: a w pół tygodnia ustanie ofiara i ofiarowanie, i będzie w kościele obrzydłość spustoszenia, i aż do skończenia i końca będzie trwać spustoszenie. Daniel Dn 32 10 1 Roku trzeciego Cyrusa, króla Perskiego, objawione jest słowo Danielowi przezwiskiem Balthazar, a słowo prawdziwe i moc wielka, i wyrozumiał mowę; bo wyrozumienia potrzeba w widzeniu. @@ -24742,7 +25212,7 @@ Daniel Dn 32 11 18 A obróci oblicze swe ku wyspom i weźmie ich wiele, i uczyni Daniel Dn 32 11 19 I obróci oblicze swe ku państwu ziemie swéj i potknie się i upadnie, a nie najdzie się. Daniel Dn 32 11 20 I stanie na miejscu jego najpodlejszy i niegodny dostojeństwa królewskiego: a za mało dni ztart będzie nie w zapalczywości ani w bitwie. Daniel Dn 32 11 21 I stanie na miejscu jego wzgardzony, a nie dadzą mu czci królewskiéj: i przyjdzie potajemnie i otrzyma królestwo zdradą. -Daniel Dn 32 11 22 A ramiona wojującego będą [0820]zwalczone od oblicza jego i ztarte będą, nadto i wódz przymierza. +Daniel Dn 32 11 22 A ramiona wojującego będą zwalczone od oblicza jego i ztarte będą, nadto i wódz przymierza. Daniel Dn 32 11 23 A po przyjacielstwie uczyni zdradę, i przyciągnie a zwycięży małym ludem. Daniel Dn 32 11 24 I do obfitych a bogatych miast wnidzie i uczyni, czego nie czynili ojcowie jego i ojcowie ojców jego, wydartki i korzyści i bogactwa ich rozproszy, a przeciw najmocniejszym myślić będzie, a to aż do czasu. Daniel Dn 32 11 25 I wzbudzi się siła jego i serce jego przeciw królowi południowemu z wojskiem wielkiem, a król południowy pobudzon będzie ku bitwie z wielkiemi pomocami i mocnemi bardzo: lecz się nie ostoją; bo umyślą nań radę. @@ -24766,7 +25236,7 @@ Daniel Dn 32 11 42 I pośle rękę swoję na ziemie, i ziemia Egipska nie wybieg Daniel Dn 32 11 43 I opanuje skarby złota i śrebra i wszystkie rzeczy kosztowne Egipskie, przez Lybią téż i Ethyopią przejdzie. Daniel Dn 32 11 44 I wieść od wschodu słońca i od północy zatrwoży go, i przyjdzie z mnóstwem wielkiem, aby ztarł i pobił wielu. Daniel Dn 32 11 45 I postawi namiot swój Apadno między morzami na górze zacnéj i świętéj, i przyjdzie aż na wierzch jéj, a żaden mu nie dopomoże. -Daniel Dn 32 12 1 A czasu onego powstanie Michael, książę wielkie, który stoi za synmi ludu twego: i przyjdzie czas, jaki nie [0821]był odtąd, jako narody być poczęły aż do onego czasu: a czasu onego będzie wybawion lud twój, każdy, kto będzie nalezion w księgach napisany. +Daniel Dn 32 12 1 A czasu onego powstanie Michael, książę wielkie, który stoi za synmi ludu twego: i przyjdzie czas, jaki nie był odtąd, jako narody być poczęły aż do onego czasu: a czasu onego będzie wybawion lud twój, każdy, kto będzie nalezion w księgach napisany. Daniel Dn 32 12 2 A mnodzy z tych, którzy śpią w prochu ziemie, ocucą się, jedni do żywota wiecznego, a drudzy na hańbę, aby wiedzieli zawżdy. Daniel Dn 32 12 3 A którzy uczeni będą, świecić będą jako światłość utwierdzenia: a którzy ku sprawiedliwości wprawują wielu, jako gwiazdy na wieki wieczne. Daniel Dn 32 12 4 A ty, Danielu! zamknij mowy i zapieczętuj księgi aż do czasu zamierzonego; mnodzy przyjdą, i będzie rozmaita umiejętność. @@ -24778,13 +25248,119 @@ Daniel Dn 32 12 9 I rzekł: Idź Danielu; bo zawarte są i zapieczętowane mowy Daniel Dn 32 12 10 Będą wybrani i wybieleni i jako ogień doświadczeni mnodzy, a niezbożni niezbożnie czynić będą, ani zrozumieją wszyscy niezbożnicy, ale uczeni zrozumieją. Daniel Dn 32 12 11 A od czasu, gdy będzie odjęta ustawiczna ofiara, a postanowiona będzie obrzydłość na spustoszenie, dni tysiąc dwieście i dziewięćdziesiąt. Daniel Dn 32 12 12 Błogosławiony, który czeka i doszedł aż do dni tysiąc trzechset trzydzieści i piąci. -Daniel Dn 32 12 13 A ty idź do zamierzonego, a odpoczyniesz i staniesz na losie twoim na końcu dni. +Daniel Dn 32 12 13 A ty idź do zamierzonego, a odpoczyniesz i staniesz na losie twoim na końcu dni. Przypisy +Daniel Dn 32 13 1 I był mąż, mieszkający w Babilonie, a imię jego Joakim. +Daniel Dn 32 13 2 I pojał żonę imieniem Zuzanna, córkę Helkiasza, bardzo piękną i bojącą się Boga; +Daniel Dn 32 13 3 bo rodzice jej, będąc sprawiedliwymi, wyćwiczyli córkę swą według zakonu Mojżeszowego. +Daniel Dn 32 13 4 A Joakim był bardzo bogaty i miał sad koło domu swego, i do niego się Żydzi schodzili, gdyż był ze wszystkich najznaczniejszy. +Daniel Dn 32 13 5 A owego roku ustanowiono z ludu sędziami dwóch starców, o których Pan powiedział: "Wyszła nieprawość z Babilonu od starszych sędziów, o których się zdawało, iż lud sądzili." +Daniel Dn 32 13 6 Ci często bywali w domu Joakima i przychodzili do nich wszyscy, którzy mieli sądy. +Daniel Dn 32 13 7 A gdy się lud wracał w południe, wchodziła Zuzanna i przechadzała się po sadzie męża swego. +Daniel Dn 32 13 8 I widywali ją starcy na każdy dzień wchodzącą i przechadzającą się, i zapalili się pożądliwością ku niej; i wywrócili rozum swój, +Daniel Dn 32 13 9 i odwrócili oczy swe, aby nie patrzeć w niebo, i nie pamiętać na sądy sprawiedliwe. +Daniel Dn 32 13 10 Byli tedy obydwaj zranieni miłością ku niej, lecz jeden drugiemu nie oznajmił bólu swego, +Daniel Dn 32 13 11 bo się wstydzili jeden drugiemu oznajmić pożądliwość swą, że chcieli z nią grzech popełnić. +Daniel Dn 32 13 12 A tym pilniej czatowali na każdy dzień, aby ją zobaczyć. I rzekł jeden do drugiego: +Daniel Dn 32 13 13 "Pójdźmy do domu, bo jest godzina obiadu," i wyszedłszy rozeszli się. +Daniel Dn 32 13 14 A wróciwszy się przyszli na jedno miejsce; a pytając się jeden drugiego o przyczynę, wyznali pożądliwość swoją, a wtedy wspólnie ułożyli czas, kiedyby ją samą zastać mogli. +Daniel Dn 32 13 15 I zdarzyło się, gdy pilnowali dnia sposobnego, weszła raz, jak wczoraj i dziś trzeci dzień, z dwiema tylko dziewczętami i chciała się wykąpać w sadzie, bo gorąco było; +Daniel Dn 32 13 16 a nie było tam nikogo oprócz dwu starców, którzy się ukryli i przypatrywali się jej. +Daniel Dn 32 13 17 Rzekła tedy dziewczętom: "Przynieście mi olejku i mydła, a drzwi sadu zamknijcie, abym się wykąpała." +Daniel Dn 32 13 18 I uczyniły tak, jak była kazała, i zamknęły drzwi sadu, i wyszły tyłem, aby przynieść, co była rozkazała; a nie wiedziały, iż się tam byli ukryli starcy. +Daniel Dn 32 13 19 A gdy wyszły dziewczęta, powstali dwaj starcy i przybiegli do niej, i rzekli: +Daniel Dn 32 13 20 "Oto drzwi sadu są zamknięte i nikt nas nie widzi, a my w pożądliwości ku tobie jesteśmy; przeto przystań na to, by spać z nami. +Daniel Dn 32 13 21 A leśli nie będziesz chciała, wydamy przeciw tobie świadectwo, że był z tobą młodzieniec i że dlatego wypuściłaś dziewczęta od siebie." +Daniel Dn 32 13 22 Westchnęła Zuzanna i rzekła: "Ściśnięta jestem zewsząd; bo jeśli to uczynię, muszę śmierć ponieść, a jeśli nie uczynię, nie ujdę rąk waszych. +Daniel Dn 32 13 23 Ale mi lepiej bez uczynku wpaść w ręce wasze, niźli zgrzeszyć przed obliczem Pańskim." +Daniel Dn 32 13 24 I zawołała głosem wielkim Zuzanna; zawołali też i starcy przeciwko niej. +Daniel Dn 32 13 25 I pobiegł jeden do drzwi sadu, i otworzył. +Daniel Dn 32 13 26 A czeladź domowa, usłyszawszy wołanie w sadzie, wpadła tyłem chcąc zoba czyć, co to jest. +Daniel Dn 32 13 27 A gdy starcy powiedzleli, zawstydzili się słudzy bardzo, bo nigdy nie powiedziano takiego słowa o Zuzannie. I nadszedł drugi dzień. +Daniel Dn 32 13 28 A gdy się lud zebrał u Joakima, męża jej, przyszli też dwaj starcy, pełni myśli złośliwej przeciw Zuzannie, aby ją zgubić. +Daniel Dn 32 13 29 I rzekli przed ludem: "Poślijcie po Zuzannę, córkę Helkiasza, żonę Joakima." I zaraz posłali. +Daniel Dn 32 13 30 I przyszła z rodzicami i z synami, i ze wszystkimi krewnymi swymi. +Daniel Dn 32 13 31 A była Zuzanna delikatna i pięknego wejrzenia. +Daniel Dn 32 13 32 A ci przewrotni kazali lą odsłonić (bo była zakryta), żeby się przynajmniej tak nasycić pięknością jej. +Daniel Dn 32 13 33 Płakali tedy przyjaciele jej i wszyscy, którzy ją znali. +Daniel Dn 32 13 34 I powstawszy dwaj starcy wpośród ludu, włożyli ręce swe na głowę jej. +Daniel Dn 32 13 35 A ona płacząc spojrzała w niebo, bo serce jej miało ufność w Panu. +Daniel Dn 32 13 36 I rzekli starcy: "Gdyśmy się sami przechadzali w sadzie, weszła ta z dwiema dziewczętami i zamknęła drzwi sadu, i odesłała dziewczęta od siebie. +Daniel Dn 32 13 37 I przyszedł do niej młodzieniec, który się był ukrył, i spał z nią: +Daniel Dn 32 13 38 A my, gdyśmy byli w kącie sadu, widząc nieprawość, pobiegliśmy do nich i ujrzeliśmy jak ze sobą obcowali. +Daniel Dn 32 13 39 Jego wprawdzie nie mogliśmy pojmać, gdyż był mocniejszy niźli my i otworzywszy drzwi wyskoczył. +Daniel Dn 32 13 40 Ale tę pojmawszy spytaliśmy ją, co by to był za młodzieniec, ale nie chciała nam oznajmić. +Daniel Dn 32 13 41 Tej rzeczy jesteśmy świadkami." Uwierzyło im pospólstwo jako starcom i sędziom ludu, i skazali ją na śmierć. +Daniel Dn 32 13 42 A Zuzanna zawołała głosem wielkim i rzekła: "Boże wieczny, który znasz skryte rzeczy, który wiesz wszystko pierwej, niżli się stanie, +Daniel Dn 32 13 43 ty wiesz, iż fałszywe świadectwo wydali przeciwko mnie; a oto umieram, chociaż nie uczyniłam nic z tych rzeczy, które ci na mnie złośliwie zmyślili." +Daniel Dn 32 13 44 I wysłuchał Pan głosu jej. +Daniel Dn 32 13 45 A gdy ją wiedziono na śmierć, wzbudził Pan ducha świętego w młodym człowieku, któremu było na imię Daniel; +Daniel Dn 32 13 46 i zawołał głosem wielkim: "Czysty ja jestem od krwi tej!" +Daniel Dn 32 13 47 I obróciwszy się wszystek lud do niego; rzekł: "Co to za słowo któreś ty powiedział?" +Daniel Dn 32 13 48 A on stojąc wpośród nich rzekł: "Tak to szaleni synowie Izraela, nie rozsądziwszy ani się prawdy dowiedziawszy skazaliście na śmierć córkę izraelską? +Daniel Dn 32 13 49 Wróćcie się do sądu, bo fałszywe świadectwo mówili przeciwko niej!" +Daniel Dn 32 13 50 Wrócił się tedy lud z pośpiechem, i rzekli mu starsi: "Pójdź, a siądź wpośród nas i ukaż nam, ponieważ ci Bóg dał cześć starości." +Daniel Dn 32 13 51 I rzekł do nich Daniel: "Rozłączcie ich daleko jednego od drugiego, a będę ich sądził." +Daniel Dn 32 13 52 Gdy tedy zostali rozłączeni jeden od drugiego, zawołał jednego z nich i rzekł do niego: "Zastarzały w złych dniach, teraz przyszły grzechy twoje, które przedtem popełniałeś, +Daniel Dn 32 13 53 wydając sądy niesprawiedliwe, uciskając niewinnych, a wypuszczając winnych; gdy Pan mówi: "Niewinnego i sprawiedliwego nie będziesz zabijał." +Daniel Dn 32 13 54 Teraz tedy, jeśli ją widziałeś, powiedz, pod jakim drzewem widziałeś ich obcujących ze sobą?" A on rzekł: "Pod mastyksowym." +Daniel Dn 32 13 55 I rzekł Daniel: "Wybornie skłamałeś na głowę twoją; bo oto anioł Boga, wziąwszy od niego wyrok, rozetnie cię na poły." +Daniel Dn 32 13 56 I oddaliwszy go, kazał przyjść drugiemu i rzekł mu: "Plemię chananejskie, a nie judzkie! Piękność cię uwiodła i pożądliwość wywróciła serce twoje. +Daniel Dn 32 13 57 Tak czyniliście córkom izraelskim, a one z bojaźni ulegały wam; ale córka judzka nie ścierpiała niecnoty waszej. +Daniel Dn 32 13 58 Teraz tedy powiedz mi, pod jakim drzewem zastałeś ich obcujących z sobą?" A on rzekł: "Pod dębem." +Daniel Dn 32 13 59 I rzekł mu Daniel: "I ty wybornie skłamałeś na swą głowę; bo czeka anioł Pański, mający miecz, aby cię rozciąć na poły i zabić was." +Daniel Dn 32 13 60 Tedy wszystko zgromadzenie zawołało głosem wielkim i błogosławili Boga, który wybawia pokładających w nim nadzieję. +Daniel Dn 32 13 61 I powstali przeciw dwom starcom (bo im był udowodnił Daniel z ust ich, iż fałszywe świadectwo dali), i uczynili im wedle tego, jak oni sami źle uczynili przeciw bliźniemu, +Daniel Dn 32 13 62 aby uczynić według zakonu Mojżeszowego; i zabili ich, a krew niewinna owego dnia była wybawiona. +Daniel Dn 32 13 63 A Helkiasz i żona jego chwalili Boga za córkę swą Zuzannę z Joakimem mężem jej i z wszystkimi powinowatymi, że nie znaleziono w niej nic haniebnego. +Daniel Dn 32 13 64 A Daniel stał się wielkim w oczach ludu od dnia owego i na potem. +Daniel Dn 32 14 1 A Daniel jadał z królem i był we czci nad wszystkich przyjaciół jego. +Daniel Dn 32 14 2 Był też bałwan u Babilończyków, imieniem Bel: a wydawano nań na każdy dzień dwanaście miar białej mąki, czterdzieści owiec, i sześć barył wina. +Daniel Dn 32 14 3 Król też cześć mu oddawał i chodził na każdy dzień kłaniać się mu; ale Daniel czcił Boga swego. I rzekł mu król: "Dlaczego nie czcisz Bela?" +Daniel Dn 32 14 4 A on odpowiadając rzekł mu: "Gdyż nie czczę bałwanów ręką uczynionych, ale Boga żyjącego, który stworzył niebo i ziemię, i ma moc nad wszelkim ciałem" +Daniel Dn 32 14 5 I rzekł król do niego: "Nie wydaje ci się, że Bel jest bogiem żyjącym? Czy nie widzisz, jak wiele zjada i pija na każdy dzień?" +Daniel Dn 32 14 6 I rzekł Daniel uśmiechając się: "Nie myl się królu, bo ten wewnątrz jest gliniany, a z wierzchu miedziany, i nie jada nigdy." +Daniel Dn 32 14 7 A król rozgniewany przyzwał kapłanów jego i rzekł im: "Jeśli mi nie powiecie, kto jest ten, co zjada te nakłady, pomrzecie. +Daniel Dn 32 14 8 A jeśli pokażecie, że to Bel jada, umrze Daniel, gdyż zbluźnił przeciw Belowi." I rzekł Daniel królowi: "Niech się stanie według słowa twego!" +Daniel Dn 32 14 9 A było kapłanów Bela siedemdziesięciu oprócz żon, i małych dzieci i synów. I przyszedł król z Danielem do zboru Bela. +Daniel Dn 32 14 10 I rzekli kapłani Bela: "Oto my wychodzimy precz, a ty, królu, połóż potrawy i nalej wina, i zamknij drzwi, i zapieczętuj sygnetem twoim; +Daniel Dn 32 14 11 a gdy I wejdziesz rano, jeśli nie znajdziesz, że wszystko Bel zjadł, śmiercią pomrzemy, albo też Daniel, który kłamał przeciwko nam." +Daniel Dn 32 14 12 A nie przejmowali się tym, bo byli uczynili tajemne wejście pod stołem i przez nie zawsze wchodzili, i zjadali to. +Daniel Dn 32 14 13 Stało się tedy, gdy oni wyszĺi, król postawił potrawy przed Belem; Daniel rozkazał sługom swym, i przynieśli popiołu, i przesiał po wszystkim zborze przed królem; a wyszedłszy zamknęli drzwi i zapieczętowawszy sygnetem królewskim odeszli. +Daniel Dn 32 14 14 Kapłani zaś weszli w nocy wedle zwyczaju swego z żonami i z synami swymi, i wszystko zjedli i wypili. +Daniel Dn 32 14 15 A król wstał rano i Daniel z nim. +Daniel Dn 32 14 16 I rzekł król: "Czy całe są pieczęcie, Danielu?" A on odpowiedział: "Całe, królu." +Daniel Dn 32 14 17 I zaraz, gdy drzwi otworzył, spojrzawszy król na stół, zawołał głosem wielkim: "Wielki jesteś, Belu, i nie ma u ciebie żadnej zdrady!" +Daniel Dn 32 14 18 A Daniel się roześmiał i wstrzymał króla, aby nie wchodził wewnątrz, i rzekł: "Oto podłoga, I obacz czyje to są stopy." +Daniel Dn 32 14 19 I rzekł król: "Widzę stopy mężów i niewiast i dzieci." +Daniel Dn 32 14 20 I rozgniewał się król. Wtedy pojmał kapłanów i żony i synów ich, i ukazali mu skryte drzwiczki, którymi wchodzili i zjadali to, co bywało na stole. +Daniel Dn 32 14 21 Pomordował ich tedy król i dał Bela w moc Danielowi, który go wywrócił ze zborem jego. ludu; Daniel w lwiej jamie (27-31). Bóg chroni i posila cudownie proroka (32-38). Król chwali Boga Danielowego (39-42). +Daniel Dn 32 14 22 A był smok wielki w owym miejscu i czcili go Babilończycy. +Daniel Dn 32 14 23 I rzekł król Danielowi: "Oto teraz nie możesz rzec, że ten nie jest bogiem żyjącym; przeto kłaniaj się mu" +Daniel Dn 32 14 24 Ale Daniel rzekł: "Panu, Bogu memu się kłaniam, bo on jest Bogiem żyjącym, a ten nie jest Bogiem żyjącym. +Daniel Dn 32 14 25 Ale ty, królu daj mi moc, a zabiję smoka bez miecza i kija." I rzekł król: "Daję ci." +Daniel Dn 32 14 26 Wziął tedy Daniel smoły, sadła i sierści, i uwarzył je razem; a naczynił kołaczy, i dał w paszczę smokowi, a smok pękł. I rzekł: "Oto, kogoście czcili" +Daniel Dn 32 14 27 Usłyszawszy to Babilończycy rozgniewali się bardzo, a zebrawszy się przeciw królowi rzekli: "Król się stał Żydem: Bela zburzył, smoka zabił i kapłanów pomordował." +Daniel Dn 32 14 28 A gdy przyszli do króla, rzekli: "Wydaj nam Daniela, bo inaczej zabijemy ciebie i dom twój!" +Daniel Dn 32 14 29 Widząc tedy król, że gwałownie nań nalegali, koniecznością zmuszony wydał im Daniela. +Daniel Dn 32 14 30 A oni go wrzucili do lwiej jamy i był tam przez sześć dni. +Daniel Dn 32 14 31 A w jamie było siedem lwów, i dawano im na każdy dzień dwa ciała i dwie owce, a natenczas nie dano im, aby pożarły Daniela. +Daniel Dn 32 14 32 A był Habakuk prorok w judzkiej ziemi. Ten uwarzył potrawę i nadrobił chleba na misę, i szedł na pole, aby zanieść żeńcom. +Daniel Dn 32 14 33 I rzekł anioł pański do Habakuka: "Zanieś obiad, który masz, do Babilonu Danielowi, który jest w lwiej jamie. +Daniel Dn 32 14 34 I rzekł Habakuk: "Babilonu nie widziałem, a o jamie nic nie wiem" +Daniel Dn 32 14 35 I ujął go anioł Pański za czubek głowy, i niósł go za włosy głowy jego, i postawił go w Babilonie nad jamą w pędzie ducha swego. +Daniel Dn 32 14 36 I zawołał Habakuk mówiąc: "Danielu, sługo Boży, weź obiad, który ci Bóg posłał!" +Daniel Dn 32 14 37 I rzekł Daniel: "Wspomniałeś na mnie, Boże, a nie opuściłeś tych, którzy cię miłują." +Daniel Dn 32 14 38 I wstawszy Daniel, jadł. A anioł Pański natychmiast postawił Habakuka z powrotem na miejscu jego. +Daniel Dn 32 14 39 Przyszedł tedy król dnia siódmego, aby opłakiwać Daniela; i przyszedł do jamy i spojrzał do niej, a oto Daniel siedział między lwami. +Daniel Dn 32 14 40 I zawołał król głosem wielkim, mówiąc: "Wielki jesteś, Panie, Boże Daniela!" +Daniel Dn 32 14 41 I wyciągnął go z lwiej jamy. A owych, którzy byli przyczyną zatracenia jego, wrzucili do jamy i w mgnieniu oka zostali przed nim pożarci. +Daniel Dn 32 14 42 Wtedy król rzekł: "Wszyscy mieszkający po całej ziemi niech się boją Boga Danielowego, bo on jest zbawicielem, czyniącym znaki i cuda na ziemi, on to wybawił Daniela z lwiej jamy." Hosea Oz 33 1 1 Słowo Pańskie, które się stało do Ozee, syna Beery, za dni Ozyasza, Joathana, Achaza, Ezechiasza, królów Judzkich, a za dni Jeroboama, syna Joas, króla Izrael. Hosea Oz 33 1 2 Początek mówienia Pana w Ozee, i rzekł Pan do Ozee: Idź, pojmij sobie żonę wszetecznicę, a spłodź sobie syny wszeteczne; bo cudzołożąc cudzołożyć będzie ziemia od Pana. Hosea Oz 33 1 3 I szedł a pojął Gomer, córkę Debelaim, i poczęła i porodziła mu syna. Hosea Oz 33 1 4 I rzekł Pan do niego: Nazów imię jego Jezrahel; bo jeszcze mało, a nawiedzę krew Jezrahel nad domem Jehu i uczynię, że ustanie królestwo domu Izraelskiego. Hosea Oz 33 1 5 A dnia onego złamię łuk Izraelów w dolinie Jezrahel. -Hosea Oz 33 1 6 A poczęła jeszcze i porodziła [0822]córkę. I rzekł mu: Nazów imię jéj Bez miłosierdzia; bo nie przydam więcéj zmiłować się nad domem Izraelskim, ale zapomnieniem zapomnię ich. +Hosea Oz 33 1 6 A poczęła jeszcze i porodziła córkę. I rzekł mu: Nazów imię jéj Bez miłosierdzia; bo nie przydam więcéj zmiłować się nad domem Izraelskim, ale zapomnieniem zapomnię ich. Hosea Oz 33 1 7 A nad domem Juda zmiłuję się i zbawię ich w Panu, Bogu ich: a nie zbawię ich przez łuk i przez miecz i przez wojnę i przez konie i przez jezdne. Hosea Oz 33 1 8 I ostawiła tę, która była bez miłosierdzia, i poczęła a porodziła syna. Hosea Oz 33 1 9 I rzekł: Nazów imię jego Nie lud mój; boście wy nie lud mój, i Ja nie będę waszym. @@ -24812,6 +25388,7 @@ Hosea Oz 33 2 18 I postawię z nimi przymierze dnia onego ze zwierzem polnym i z Hosea Oz 33 2 19 I poślubię cię sobie na wieki a poślubię cię sobie w sprawiedliwości i w sądzie i w miłosierdziu a w litościach. Hosea Oz 33 2 20 I poślubię cię sobie w wierze, a poznasz, żem Ja Pan. Hosea Oz 33 2 21 I będzie dnia onego, wysłucham, mówi Pan, wysłucham niebios, a one wysłuchają ziemię. +Hosea Oz 33 2 22 A ziemia wysłucha pszenicę i wino i oliwę: a te wysłuchają Jezrahela. Hosea Oz 33 2 23 I posieję ją, sobie w ziemi i zmiłuję się nad tą, która była bez miłosierdzia. Hosea Oz 33 2 24 I rzekę nie ludowi memu: Lud mój jesteś ty, a on rzecze: Bóg mój jesteś ty. Hosea Oz 33 3 1 I rzekł Pan do mnie: Jeszcze idź, a miłuj niewiastę umiłowaną przyjacielowi a cudzołożnicę, jako miłuje Pan syny Izraelowe, a oni patrzą na cudze a miłują skórki jagód winnych. @@ -24867,7 +25444,7 @@ Hosea Oz 33 6 11 Ale i Judo! połóż sobie żniwo, gdy nawrócę poimanie ludu Hosea Oz 33 7 1 Gdym chciał zleczyć Izraela, odkryła się nieprawość Ephraim i złość Samaryi; bo działali kłamstwo, i złodziej wszedł odzierając, łotrzyk na dworze. Hosea Oz 33 7 2 A żeby snadź nie mówili w sercach swych, że Ja pomnę każdą złość ich, teraz ogarnęły je wynalazki ich, działy się przed obliczem mojem. Hosea Oz 33 7 3 Złością swą uweselali króla, a kłamstwy swemi książęta. -Hosea Oz 33 7 4 Wszyscy cudzołożący jako piec [0825]rozpalony od piekarza: uspokoiło się na mały czas miasto od zamieszania kwasu, ażby się zakwasiło wszystko. +Hosea Oz 33 7 4 Wszyscy cudzołożący jako piec rozpalony od piekarza: uspokoiło się na mały czas miasto od zamieszania kwasu, ażby się zakwasiło wszystko. Hosea Oz 33 7 5 Dzień króla naszego, poczęły książęta szaleć od wina, wyciągnął rękę swą z szyderzmi. Hosea Oz 33 7 6 Bo przyłożyli jako piec serce swe, gdy na nie czynił zasadzki: całą noc spał pieczący je, rano sam zapalony jako ogień płomienisty. Hosea Oz 33 7 7 Wszyscy rozgrzali się jako piec, a pożarli sędzie swe: wszyscy królowie ich upadli, niemasz między nimi wołającego do mnie. @@ -24894,8 +25471,9 @@ Hosea Oz 33 8 10 Ale i choć najmem najęli narody, teraz zbiorę je, a odpoczyn Hosea Oz 33 8 11 Bo namnożył Ephraim ołtarzów ku grzeszeniu, stały mu się ołtarze na grzech. Hosea Oz 33 8 12 Napiszę mu rozliczne prawa moje, które były poczytane jako obce. Hosea Oz 33 8 13 Ofiary przynosić będą, będą ofiarować mięso i jeść, a Pan nie przyjmie ich: teraz wspomni na nieprawości ich i nawiedzi grzechy ich, oni się do Egiptu wrócą. -Hosea Oz 33 8 14 I zapomniał Izrael Stworzyciela swego a nabudował zborów, i Judas téż namnożył miast obronnych; i puszczę ogień na miasta jego, i pożre domy jego. +Hosea Oz 33 8 14 I zapomniał Izrael Stworzyciela swego a nabudował zborów, i Judas téż namnożył miast obronnych; i puszczę ogień na miasta jego, i pożre domy jego. Nie wesel się, Izraelu! nie raduj się, jako narodowie; boś wszeteczeństwo płodził od Boga twego, rozmiłowałeś się datku nad wszystkie bojewiska pszenice. Hosea Oz 33 9 1 Nie wesel się, Izraelu! nie raduj się, jako narodowie; boś wszeteczeństwo płodził od Boga twego, rozmiłowałeś się datku nad wszystkie bojewiska pszenice. +Hosea Oz 33 9 2 Bojewisko i prasa nie będzie karmiła ich, i wino omyli ich. Hosea Oz 33 9 3 Nie będą mieszkać w ziemi Pańskiéj; wrócił się Ephraim do Egiptu, a w Assyryi jadł nieczyste rzeczy. Hosea Oz 33 9 4 Nie będą ofiarować Panu wina, i nie spodobają, się mu ofiary ich, jako chleb płaczących: wszyscy, którzy go jeść będą, zmazą się; bo chleb ich duszy ich, nie wnidzie do domu Pańskiego. Hosea Oz 33 9 5 Cóż będziecie czynić w dzień uroczysty, w dzień święta Pańskiego? @@ -24922,6 +25500,7 @@ Hosea Oz 33 10 8 I będą wytracone wyżyny bałwana, grzech Izraelski, łopian Hosea Oz 33 10 9 Ode dni Gabaa zgrzeszył Izrael, tam stali, nie zachwyci ich w Gabaa bitwa przeciw synom nieprawości. Hosea Oz 33 10 10 Według chuci mojéj skarżę je, zbiorą się na nie narodowie, gdy będą karani dla dwu nieprawości swoich. Hosea Oz 33 10 11 Ephraim jałowica nauczona kochać się w młóceniu, i Ja przeszedłem po cudności szyje jéj, wsiędę na Ephraim, będzie orał Judas, bronować sobie będzie zagony Jakób. +Hosea Oz 33 10 12 Siejcie sobie ku sprawiedliwości, a żnijcie do ust miłosierdzia, odnówcie sobie nowinę: a czas szukać Pana, gdy przyjdzie, który was będzie uczył sprawiedliwości. Hosea Oz 33 10 13 Oraliście niezbożność, żęliście nieprawość, jedliście owoc kłamstwa, iżeś ufał w drogach twoich, w mnóstwie mocarzów twoich. Hosea Oz 33 10 14 Powstanie rozruch między ludem twym, a wszystkie zamki twe zburzone będą, jako zburzon jest Salmana od domu onego, który osądził Baala w dzień bitwy, matkę o syny roztrąciwszy. Hosea Oz 33 10 15 Tak wam uczynił Bethel dla złości niecnot waszych. @@ -24949,7 +25528,7 @@ Hosea Oz 33 12 9 A Ja Pan, Bóg twój, z ziemie Egipskiéj, jeszcze cię posadz Hosea Oz 33 12 10 I mówiłem do proroków, Jam téż widzenie rozmnożył i w ręce proroków jestem przypodoban. Hosea Oz 33 12 11 Jezli Galaad bałwan, tedyć próżno byli w Galgalu woły ofiarujący; bo i ołtarze ich jako stogi na zagoniech polnych. Hosea Oz 33 12 12 Uciekł Jakób do krainy Syryjskiéj, i służył Izrael dla żony i dla żony strzegł. -Hosea Oz 33 12 13 A przez proroka wywiódł Pan [0828]Izraela z Egiptu, i przez proroka zachowan jest. +Hosea Oz 33 12 13 A przez proroka wywiódł Pan Izraela z Egiptu, i przez proroka zachowan jest. Hosea Oz 33 12 14 Ku gniewu mię pobudził Ephraim gorzkościami swemi, a krew jego przyjdzie nań, i zhańbienie swoje odda mu Pan jego. Hosea Oz 33 13 1 Gdy mówił Ephraim, strach padł na Izraela, i zgrzeszył Baalem i umarł. Hosea Oz 33 13 2 A teraz przydali ku grzeszeniu, i uczynili sobie licinę ze śrebra swego jako podobieństwo bałwanów, dzieło rzemieślnicze wszystko jest; tym oni mówią: Ofiarujcie ludzie kłaniając się cielcom. @@ -24975,7 +25554,7 @@ Hosea Oz 33 14 6 Będę jako rosa, Izrael wypuści się jako lilia, i puści si Hosea Oz 33 14 7 Pójdą gałęzie jego, i będzie jako oliwa chwała jego, a wonią jego jako Libanu. Hosea Oz 33 14 8 Nawrócą się siedzący pod cieniem jego, będą żyć pszenicą, a puszczą się jako winnica, pamiątka jego jako wino Libańskie. Hosea Oz 33 14 9 Ephraim! na co mi więcéj bałwany? Ja wysłucham i Ja go naprostuję jako jodłę zieloną, ze mnie owoc twój nalazł się. -Hosea Oz 33 14 10 Kto mądry, a zrozumie to? rozumny, a pozna to? bo proste drogi Pańskie, a sprawiedliwi będą niemi chodzili, a przestępce poupadają na nich. +Hosea Oz 33 14 10 Kto mądry, a zrozumie to? rozumny, a pozna to? bo proste drogi Pańskie, a sprawiedliwi będą niemi chodzili, a przestępce poupadają na nich. Przypisy Joel Jl 34 1 1 Słowo Pańskie, które się stało do Joel, syna Phatuel. Joel Jl 34 1 2 Słuchajcie tego starcy, a bierzcie w uszy wszyscy obywatele ziemie! jeźli się to stało za dni waszych, albo za dni ojców waszych? Joel Jl 34 1 3 O tym synom waszym powiadajcie, a synowie wasi synom swoim, i synowie ich rodzajowi drugiemu. @@ -24998,6 +25577,7 @@ Joel Jl 34 1 19 K tobie, Panie! wołać będę; bo ogień pożarł ozdobę puszc Joel Jl 34 1 20 Lecz i bestye polne jako pole pragnące dżdża poglądały do ciebie; bo wyschły źródła wodne, a ogień pożarł ozdoby puszczy. Joel Jl 34 2 1 Trąbcie w trąbę na Syonie, a krzyczcie na górze świętéj mojéj! niech się lękają wszyscy obywatele ziemscy; bo przychodzi dzień Pański, bo blisko jest, Joel Jl 34 2 2 Dzień ciemności i mroku, dzień obłoku i wichru, jako zaranie rozciągnione po górach: lud wielki a mocny, podobnego mu nie było od początku, i nie będzie po nim aż do lat rodu i rodu. +Joel Jl 34 2 3 Przed obliczem jego ogień pożerający, a za nim płomień palący. Jako ogród rozkoszny ziemia przed nim, a po nim pustynia pusta: i niemasz, ktoby uszedł przed nim. Joel Jl 34 2 4 Jako widzenie koni widzenie ich, a jako jezdni tak pobieżą. Joel Jl 34 2 5 Jako grzmot poczwórnych po wierzchu gór skakać będą, jako szum płomienia ognistego, pożerającego słomę, jako lud mocny zgotowany ku bitwie. Joel Jl 34 2 6 Przed obliczem jego dręczeni będą narodowie, wszystkie twarzy obrócą się w garniec. @@ -25022,7 +25602,7 @@ Joel Jl 34 2 24 I napełnią się gumna zbożem, a prasy opływać będą winem Joel Jl 34 2 25 I oddam wam lata, które zjadła szarańcza, chrząszcz i rdza i gąsienica: wojsko moje wielkie, którem był posłał na was. Joel Jl 34 2 26 A tak jedząc jeść będziecie i najecie się, a chwalić będziecie imię Pana, Boga waszego, który uczynił dziwy z wami, a nie zawstydzi się lud mój na wieki. Joel Jl 34 2 27 Będziecie wiedzieć, że Ja w pośrodku Izraela jestem, Ja Pan, Bóg wasz, a niemasz inszego: nie będzie zawstydzon lud mój na wieki. -Joel Jl 34 2 28 I będzie potem, wyleję Ducha mego na wszelkie ciało, a prorokować będą synowie wasi i córki wasze; starcom waszym sny się śnić będą, [0831]a młodzieńcy wasi widzenia widzieć będą. +Joel Jl 34 2 28 I będzie potem, wyleję Ducha mego na wszelkie ciało, a prorokować będą synowie wasi i córki wasze; starcom waszym sny się śnić będą, a młodzieńcy wasi widzenia widzieć będą. Joel Jl 34 2 29 Lecz i na sługi moje i na służebnice w one dni wyleję Ducha mego. Joel Jl 34 2 30 I dam cuda na niebie i na ziemi, krew i ogień i parę dymową. Joel Jl 34 2 31 Słońce obróci się w ciemność, a księżyc w krew, niż przyjdzie dzień Pański wielki a straszny. @@ -25047,7 +25627,7 @@ Joel Jl 34 3 17 A poznacie, żem Ja Pan, Bóg wasz, mieszkający na Syonie, gór Joel Jl 34 3 18 I będzie dnia onego: będą kropić góry słodkość, a pagórki popłyną mlekiem, a wszystkimi strumieńmi Judzkimi pójdą wody, a źródło z domu Pańskiego wynidzie i obleje potok ciernia. Joel Jl 34 3 19 Egipt spustoszeniem będzie, a Idumea pustynią wygubienia za to, że niesprawiedliwie czynili przeciw synom Juda i wylali krew niewinną w ziemi ich. Joel Jl 34 3 20 A Judzka ziemia na wieki mieszkana będzie, a Jeruzalem do rodu i rodu. -Joel Jl 34 3 21 I oczyszczę krew ich, któréjem był nie oczyścił, a Pan będzie mieszkał na Syonie. +Joel Jl 34 3 21 I oczyszczę krew ich, któréjem był nie oczyścił, a Pan będzie mieszkał na Syonie. Przypisy Amos Am 35 1 1 Słowa Amos, który był między pasterzmi z Thekue, które widział nad Izraelem za dni Ozyasza, króla Judzkiego, i za dni Jeroboama, syna Joas, króla Izraelskiego, przed dwiema laty trzęsienia ziemie. Amos Am 35 1 2 I rzekł: Pan z Syon zaryczy a z Jeruzalem da głos swój, i płakały ozdoby pasterzów, a uszedł wierzch Karmela. Amos Am 35 1 3 To mówi Pan: Dla trzech występków Damaszku i dla czterech nie nawrócę go, iż pomłócili wozmi żelaznymi Galaad. @@ -25068,6 +25648,7 @@ Amos Am 35 2 2 I puszczę ogień na Moab, i spali domy Karyoth, i umrze w grzmoc Amos Am 35 2 3 I wytracę sędziego z pośrodku jego, i wszystkie książęta jego pobiję z nim, mówi Pan. Amos Am 35 2 4 To mówi Pan: Dla trzech złości Judy i dla czterech nie nawrócę go, przeto że odrzucił zakon Pański, a przykazania jego nie zachował; bo je zwiodły bałwany ich, za którymi chodzili ojcowie ich. Amos Am 35 2 5 I puszczę ogień na Judę, i pożre domy Jeruzalem. +Amos Am 35 2 6 To mówi Pan: Dla trzech złości Izraelowych i dla czterech nie nawrócę go, dlatego że przedał za śrebro sprawiedliwego a ubogiego za bóty. Amos Am 35 2 7 Którzy trą bardziéj niż proch ziemski głowy ubogich a drogę poniżonych mijają: i syn i ojciec jego chodzili do dziewki, aby gwałcili imię święte moje. Amos Am 35 2 8 I na szatach zastawnych siadali podle każdego ołtarza, a wino skazanych pili w domu boga swego. Amos Am 35 2 9 A Jam wygładził Amorrejczyka od oblicza ich, którego wysokość cedrów wysokość, a on duży jako dąb: i starłem owoc jego zwierzchu, a korzenie jego ze spodku. @@ -25093,7 +25674,7 @@ Amos Am 35 3 12 To mówi Pan: Jako gdyby wyrwał pasterz z paszczeki lwiéj dwie Amos Am 35 3 13 Słuchajcie, a oświadczajcie w domu Jakóbowym, mówi Pan, Bóg zastępów; Amos Am 35 3 14 Bo w dzień, gdy nawiedzać pocznę przestępstwa Izraelowe, nawiedzę go i ołtarze Betliel, i obcięte będą rogi ołtarzowe i upadną na ziemię. Amos Am 35 3 15 I porażę dom zimny z domem letnim, a zginą domy z kości słoniowéj, i będą rozwalone domy mnogie, mówi Pan. -Amos Am 35 4 1 Słuchajcie słowa tego, krowy tłuste! które jesteście na górze Samaryjskiéj, które potwarz czynicie nędznikom, a [0834]niszczycie ubogie, które mówicie panom swym: Przynieście, a będziem pić. +Amos Am 35 4 1 Słuchajcie słowa tego, krowy tłuste! które jesteście na górze Samaryjskiéj, które potwarz czynicie nędznikom, a niszczycie ubogie, które mówicie panom swym: Przynieście, a będziem pić. Amos Am 35 4 2 Przysiągł Pan Bóg na świętobliwość swoję, że oto dni przyjdą na was, a wyniosą was na drzewcach, a ostatki wasze w garncach warzących. Amos Am 35 4 3 I dziurami wynidziecie, jedna przeciw drugiéj, a będziecie zarzucone do Armon, mówi Pan. Amos Am 35 4 4 Chódźcież do Bethel a niezbożnie czyńcie, do Galgal a rozmnażajcie przestępstwo, a przynoście poranu ofiary wasze, przez trzy dni dziesięciny wasze. @@ -25118,6 +25699,7 @@ Amos Am 35 5 9 Który się uśmiecha zburzeniu mocnego, i spustoszenie na mocarz Amos Am 35 5 10 Nienawidzieli strofującego w bramie, a mówiącym doskonale brzydzili się. Amos Am 35 5 11 Przetóż ponieważeście łupili ubogiego a korzyść wyborną braliście od niego, domy z kamienia kwadratowego zbudujecie, a nie będziecie mieszkać w nich, wannie bardzo miłych nasadzicie, a wina ich pić nie będziecie. Amos Am 35 5 12 Bom poznał mnogie złości wasze i mocne grzechy wasze: nieprzyjaciele sprawiedliwego biorący dar a ubogie tłumiący w bramie. +Amos Am 35 5 13 Przeto roztropny czasu onego milczeć będzie; bo czas zły jest. Amos Am 35 5 14 Szukajcie dobra a nie złości, żebyście żyli, a będzie Pan, Bóg zastępów, z wami, jakoście mówili. Amos Am 35 5 15 Miejcie złość w nienawiści, a miłujcie dobro i postanówcie w bramie sąd, owa się Pan, Bóg zastępów, zmiłuje nad ostatkiem Józepha. Amos Am 35 5 16 Przetóż to mówi Pan, Bóg zastępów, panujący: Po wszech ulicach narzekanie, a po wszech miejscach, które po stronach są, rzeką: Biada, biada! I będą przyzywać oracza na płacz, a do narzekania tych, którzy umieją narzekać. @@ -25146,7 +25728,7 @@ Amos Am 35 6 11 A on odpowie: Już koniec. I rzecze mu: Milcz, a nie wspominaj i Amos Am 35 6 12 Bo oto Pan rozkaże i skarze dom większy obaleniem, a dom mniejszy porysowaniem. Amos Am 35 6 13 Izali biegać mogą konie po skałach, albo mogą orać bawołami? żeście przemienili sąd w gorzkość, a owoc sprawiedliwości w piołun. Amos Am 35 6 14 Którzy się radujecie w niczem, którzy mówicie: Izali nie mocą naszą wzięliśmy sobie rogi? -Amos Am 35 6 15 Bo oto wzbudzę na was, domie [0836]Izraelów! mówi Pan, Bóg zastępów, naród, i skruszy was od wejścia do Emath, aż do potoku puszcze. +Amos Am 35 6 15 Bo oto wzbudzę na was, domie Izraelów! mówi Pan, Bóg zastępów, naród, i skruszy was od wejścia do Emath, aż do potoku puszcze. Amos Am 35 7 1 To mi ukazał Pan Bóg: a oto twórca szarańczy na początku wyrastających rzeczy ode dżdżu późnego, a oto późny po postrzyżeniu królewskiem. Amos Am 35 7 2 I stało się, gdy dokonała jeść trawy ziemie, rzekłem: Panie Boże! bądź miłościw proszę; któż wzniesie Jakóba; bo jest maluczki? Amos Am 35 7 3 Zmiłował się Pan nadtem. Nie będzie, rzekł Pan. @@ -25173,6 +25755,7 @@ Amos Am 35 8 6 Abyśmy dostali za śrebro nędzników, a ubogich za bóty, ażeb Amos Am 35 8 7 Przysiągł Pan przeciw pysze Jakobowéj: jeźliże zapomnię aż do końca wszystkich uczynków ich. Amos Am 35 8 8 Izali dlatego nie poruszy się ziemia, a płakać będzie wszelki obywatel jéj? i wzbierze wszystek jako rzeka i będzie wygnany i zbieży jako potok Egipski. Amos Am 35 8 9 I będzie dnia onego, mówi Pan Bóg: zajdzie słońce w południe, i uczynię, że się zaćmi ziemia w dzień jasności: +Amos Am 35 8 10 I obrócę święta wasze w płacz, a wszystkie pieśni wasze w narzekanie, i oblokę wór na wszelki grzbiet wasz, a na każdą głowę obłysienie, i położę ją jako żałobę jednorodzonego, a ostateczne rzeczy jéj jako dzień gorzki. Amos Am 35 8 11 Oto dni idą, mówi Pan, i puszczę głód na ziemię: nie głód chleba, ani pragnienie wody, ale słuchania słowa Pańskiego. Amos Am 35 8 12 I wzruszą się od morza aż do morza, i od północy aż na wschód będą obchodzić, szukając słowa Pańskiego, a nie najdą. Amos Am 35 8 13 Onego dnia zemdleją panienki piękne i młodzieńcy dla pragnienia. @@ -25191,7 +25774,7 @@ Amos Am 35 9 11 Onego dnia podniosę przybytek Dawidów, który upadł, i zbuduj Amos Am 35 9 12 Żeby posiedli ostatek Idumei i wszystkie narody, przeto iż wzywano imienia mego nad nimi, mówi Pan, czyniący to. Amos Am 35 9 13 Oto dni idą, mówi Pan, i zajmie oracz żeńca, a który depce winne jagody, siejącego nasienie: i kropić będą góry słodkością, a wszystkie pagórki wyprawione będą. Amos Am 35 9 14 I wrócę poimanie ludu mego Izraelskiego, a będą budować miasta spustoszone i będą w nich mieszkać: i będą téż sadzić winnice i pić wino ich; i naczynia sadów a będą jeść owoce ich. -Amos Am 35 9 15 I nasadzę je w ziemię ich, a nie wyrwę ich więcéj z ziemie ich, którąm im dał, mówi Pan, Bóg twój. +Amos Am 35 9 15 I nasadzę je w ziemię ich, a nie wyrwę ich więcéj z ziemie ich, którąm im dał, mówi Pan, Bóg twój. Przypisy Obadiah Ab 36 1 1 Widzenie Abdyaszowe. To mówi Pan Bóg do Edom: Słuch słyszeliśmy od Pana, i posła do narodów posłał: Wstańcie, a powstańmy nań ku bitwie. Obadiah Ab 36 1 2 Oto maluczkim dałem cię między narody, wzgardzonyś ty jest bardzo. Obadiah Ab 36 1 3 Pycha serca twego wyniosła cię, mieszkającego w rozpadlinach skał, podwyższającego stolicę twoję, który mówisz w sercu swojem: Kto mię ściągnie na ziemię? @@ -25212,7 +25795,7 @@ Obadiah Ab 36 1 17 A na górze Syon będzie zbawienie i będzie Święty: i posi Obadiah Ab 36 1 18 I będzie dom Jakóbów ogniem, a dom Józephów płomieniem, a dom Ezaw słomą: i zapalą się na nie i pożrą je, a nie będzie szczątku domu Ezaw; bo Pan mówił. Obadiah Ab 36 1 19 A odziedziczą ci, którzy są na południe, górę Ezaw, i którzy na [0839] polach Philistyńskich: i posiędą krainę Ephraim i krainę Samaryi, i Benjamin posiędzie Galaad. Obadiah Ab 36 1 20 A przeprowadzenie wojska tego synów Izraelskich wszystkie miejsca Chananejczyków aż do Sarepty, a przeprowadzenie Jeruzalem, które jest w Bosphorze, posiędzie miasto południowe. -Obadiah Ab 36 1 21 I wstąpią zbawicielowie na górę Syon, sądzić górę Ezaw: a będzie Panu królestwo. +Obadiah Ab 36 1 21 I wstąpią zbawicielowie na górę Syon, sądzić górę Ezaw: a będzie Panu królestwo. Przypisy Jonah Jon 37 1 1 I stało się słowo Pańskie do Jonasa, syna Amathi, mówiąc: Jonah Jon 37 1 2 Wstań, a idź do Niniwe, miasta wielkiego a przepowiadaj w niem; bo wstąpiła złość jego przed mię. Jonah Jon 37 1 3 I wstał Jonas, aby uciekł do Tharsys od oblicza Pańskiego, i zstąpił do Joppen a nalazł okręt, który szedł do Tharsys, i dał najem jego, a wstąpił weń, aby z nimi jechał do Tharsys od oblicza Pańskiego. @@ -25227,7 +25810,7 @@ Jonah Jon 37 1 11 I rzekli do niego: Cóż ci uczynimy, i uspokoi się morze od Jonah Jon 37 1 12 I rzekł do nich: Weźmijcie mię a wrzućcie do morza, a uspokoi się morze od was; bo ja wiem, że dla mnie niepogoda ta wielka przyszła na was. Jonah Jon 37 1 13 I robili wiosłami mężowie, aby się wrócili do brzegu, a nie mogli; bo morze szło a burzyło się na nie. Jonah Jon 37 1 14 I wołali do Pana i mówili: Prosimy, Panie! niechaj nie giniemy dla dusze męża tego, a nie daj na nas krwie niewinnéj; bo ty, Panie! uczyniłeś, jakoś raczył. -Jonah Jon 37 1 15 I wzięli Jonasa i wrzucili w [0840]morze, i stanęło morze od burzenia swego. +Jonah Jon 37 1 15 I wzięli Jonasa i wrzucili w morze, i stanęło morze od burzenia swego. Jonah Jon 37 1 16 I bali się mężowie strachem wielkim Pana i ofiarowali ofiary Panu i ślubowali śluby. Jonah Jon 37 2 1 I nagotował Pan rybę wielką, żeby połknęła Jonasa: i był Jonas w brzuchu ryby trzy dni i trzy nocy. Jonah Jon 37 2 2 I modlił się Jonas do Pana, Boga swego, z brzucha ryby @@ -25254,13 +25837,13 @@ Jonah Jon 37 4 1 I utrapiony jest Jonas utrapieniem wielkiem i rozgniewał się. Jonah Jon 37 4 2 I modlił się do Pana i rzekł: Proszę, Panie! aza nie to jest słowo moje, gdym jeszcze był w ziemi mojéj? Dlatego uprzedziłem, abych uciekł do Tharsys; bo wiem, żeś ty Bóg łaskawy a miłościwy, cierpliwy i wielkiego miłosierdzia, a odpuszczający złość. Jonah Jon 37 4 3 A teraz, Panie! weźmij, proszę, duszę moję odemnie; bo mi lepsza jest śmierć niźli żywot. Jonah Jon 37 4 4 I rzekł Pan : Co mniemasz, dobrze się ty gniewasz? -Jonah Jon 37 4 5 I wyszedł Jonas z miasta i usiadł na wschód słońca miasta, i [0841]uczynił tam sobie chłodnik i siedział pod nim w cieniu, ażby ujrzał, coby się działo z miastem. +Jonah Jon 37 4 5 I wyszedł Jonas z miasta i usiadł na wschód słońca miasta, i uczynił tam sobie chłodnik i siedział pod nim w cieniu, ażby ujrzał, coby się działo z miastem. Jonah Jon 37 4 6 I zgotował Pan Bóg bluszcz i wyrósł nad głową Jonasową, aby był cieniem nad głową jego i zasłaniał go; bo się był upracował, i radował się Jonas z bluszczu weselem wielkiem. Jonah Jon 37 4 7 I nagotował Bóg robaka, gdy wschodziło zaranie nazajutrz, i zaraził bluszcz, i usechł. Jonah Jon 37 4 8 A gdy weszło słońce rozkazał Pan wiatrowi ciepłemu i palącemu, i uderzyło słońce na głowę Jonasowę, i znój mu był. I prosił duszy swéj, aby umarł, i rzekł: Lepiéj mi umrzeć, niźli żyć. Jonah Jon 37 4 9 I rzekł Pan do Jonasa: Co mniemasz, dobrze się ty gniewasz o bluszcz? I rzekł: Dobrze się ja gniewam aż do śmierci. Jonah Jon 37 4 10 I rzekł Pan: Ty żałujesz bluszczu, na któryś nie robił, aniś uczynił, żeby wzrósł, i ktory za jednę noc urósł i za jednę noc zginął. -Jonah Jon 37 4 11 A Jabych nie miał przepuścić Niniwe, miastu wielkiemu, w którem jest więcéj niż sto dwadzieścia tysięcy ludzi, którzy nie widzą, co jest między prawicą a lewicą ich, i bydła wiele. +Jonah Jon 37 4 11 A Jabych nie miał przepuścić Niniwe, miastu wielkiemu, w którem jest więcéj niż sto dwadzieścia tysięcy ludzi, którzy nie widzą, co jest między prawicą a lewicą ich, i bydła wiele. Przypisy Micah Mi 38 1 1 Słowo Pańskie, które się stało do Micheasza Morasthytczyka za dni Joathana, Achaza i Ezechiasza, królów Judzkich, które widział przeciw Samaryi i Jeruzalem. Micah Mi 38 1 2 Słuchajcie, narodowie wszyscy! i niech słucha ziemia i napełnienie jéj: a niech Pan Bóg będzie na was świadkiem, Pan z kościoła swego świętego. Micah Mi 38 1 3 Bo oto Pan wynidzie z miejsca swego, a znidzie i deptać będzie po wysokościach ziemie. @@ -25271,6 +25854,7 @@ Micah Mi 38 1 7 A wszystkie ryciny jéj będą porąbane i wszystkie zapłaty j Micah Mi 38 1 8 Dlatego płakać i wyć będę, będę chodził zewleczony i nagi: uczynię płacz jako smoków, a żałobę jako strusiów. Micah Mi 38 1 9 Bo zwątpiona jest rana jéj; bo przyszła aż do Judy, dotknęła się bramy ludu mego aż do Jeruzalem. Micah Mi 38 1 10 W Geth nie oznajmujcie, łzami nie płaczcie w domu prochu prochem się posypujcie. +Micah Mi 38 1 11 A idźcie sobie, mieszkanie piękne, zelżone sromotą: nie wyszła, która mieszka na wyjściu: płacz dom bliski weźmie po was, który sobie samemu stał. Micah Mi 38 1 12 Bo zaniemógł na dobre, który mieszka w gorzkościach; bo zstąpiło złe od Pana do bramy Jeruzalem. Micah Mi 38 1 13 Grzmot poczwórnych zdumienia mieszkającemu w Lachis: początkiem grzechu jest córce Syońskiéj; bo się w tobie nalazły występki Izraelskie. Micah Mi 38 1 14 Dlatego da najezdniki na dziedzictwo Geth: domy kłamstwa ku zwiedzeniu królom Izraelskim. @@ -25295,6 +25879,7 @@ Micah Mi 38 3 3 Którzy jedli mięso ludu mego i skórę ich łupili z nich, a k Micah Mi 38 3 4 Tedy będą wołać do Pana, a nie wysłucha ich, i zakryje oblicze swe od nich na on czas, jako złośliwie czynili w wynalazkach swoich. Micah Mi 38 3 5 To mówi Pan przeciw prorokom, którzy zwodzą lud mój, którzy kąsają zęboma swemi, a opowiadają pokój, a jeźli kto nie da czego w gębę ich, poświącają nań wojnę. Micah Mi 38 3 6 Przeto noc wam za widzenie będzie, a ciemność wam za wróżenie: i zajdzie słońce na proroki a zaćmi się dzień nad nimi. +Micah Mi 38 3 7 I zawstydzą się, którzy widzą widzenia, i zasromają się wieszczkowie a zasłonią wszyscy twarze swoje; bo niemasz odpowiedzi Bożéj. Micah Mi 38 3 8 A wszakżem ja napełnion jest siły Ducha Pańskiego, sądu i męztwa, żebych opowiadał Jakóbowi złość jego, a Izraelowi grzech jego. Micah Mi 38 3 9 Słuchajcie tego, książęta domu Jakóbowego i sędziowie domu Izraelowego, którzy się brzydzicie sądem, a wszystko, co prawo, wywracacie. Micah Mi 38 3 10 Którzy budujecie Syon krwią, a Jeruzalem nieprawością. @@ -25316,7 +25901,7 @@ Micah Mi 38 4 13 Wstań a młóć, córko Syońska! bo róg twój uczynię żela Micah Mi 38 5 1 Teraz zburzona będziesz, córko zbójce! oblężenie położono na nas, laską będą bić w gębę sędziego Izraelskiego. Micah Mi 38 5 2 A ty, Bethlehem Ephrata! malutkiś jest między tysiącmi Judzkimi, z ciebie mi wynidzie, który będzie panującym w Izraelu, a wyjścia jego od początku, ode dni wieczności. Micah Mi 38 5 3 Przeto da je aż do czasu, którego rodząca porodzi, a ostatek braci jego wróci się do synów Izraelowych. -Micah Mi 38 5 4 I stanie i paść będzie mocą Pańską, w wysokości imienia Pana, [0844] Boga swego, i nawrócą się; bo teraz rozwielmoży się aż do granic ziemie. +Micah Mi 38 5 4 I stanie i paść będzie mocą Pańską, w wysokości imienia Pana, Boga swego, i nawrócą się; bo teraz rozwielmoży się aż do granic ziemie. Micah Mi 38 5 5 A ten będzie pokojem, gdy przyjdzie Assyryjczyk do ziemie naszéj, a gdy będzie deptać po domach naszych, i wzbudziem nań siedmi pasterzów i ośm celniejszych ludzi. Micah Mi 38 5 6 I będą paść ziemię Assur mieczem i ziemię Nemrodowę włóczniami jéj: i wyzwoli od Assura, gdy wnidzie do ziemie naszéj i gdy deptać będzie po granicach naszych. Micah Mi 38 5 7 I będzie ostatek Jakóba w pośrodku wiela narodów jako rosa od Pana, i jako krople na zielu, które nie czeka męża, ani oczekawa synów człowieczych. @@ -25362,7 +25947,7 @@ Micah Mi 38 7 16 Ujrzą narodowie, a zawstydzą się nad wszystką mocą ich, w Micah Mi 38 7 17 Będą lizać proch jako węże, jako ziemopłaz będą przestraszeni w domu swoim: Pana, Boga naszego, strachać się będą i ciebie bać się będą. Micah Mi 38 7 18 Któryż Bóg podobny tobie, który oddalasz nieprawość i mijasz grzech ostatków dziedzictwa swego? nie rozpuści więcéj zapalczywości swojéj; bo chcący w miłosierdziu jest. Micah Mi 38 7 19 Wróci się a zlituje się nad nami: złoży nieprawości nasze i wrzuci do głębokości morskiéj wszystkie grzechy nasze. -Micah Mi 38 7 20 Dasz prawdę Jakóbowi, miłosierdzie Abrahamowi, coś przysiągł ojcom naszym ode dni dawnych. +Micah Mi 38 7 20 Dasz prawdę Jakóbowi, miłosierdzie Abrahamowi, coś przysiągł ojcom naszym ode dni dawnych. Przypisy Nahum Na 39 1 1 Brzemię Niniwe. Księgi widzenia Nahum Elcesejczyka. Nahum Na 39 1 2 Bóg rzewniwy i mszczący się Pan, mszczący się Pan, i mający zapalczywość, mszczący się Pan nad nieprzyjaciółmi swymi, a gniewający się na przeciwniki swoje. Nahum Na 39 1 3 Pan cierpliwy a wielkiéj mocy, a oczyszczając nie uczyni niewinnym: Pan w burzy, i w wichrze drogi jego, a mgły proch nóg jego. @@ -25382,7 +25967,7 @@ Nahum Na 39 2 1 Przyciągnął, któryby rozpraszał przed tobą, któryby strze Nahum Na 39 2 2 Bo oddał Pan pychę Jakóbowę jako pychę Izraelowę; bo je pustoszyciele rozrzucili i latorośle ich popsowali. Nahum Na 39 2 3 Tarcz mocarzów jego ognista, mężowie wojska w szarłacie, ogniste lece wozu w dzień przygotowania jego, a woźnicy uśpieni są. Nahum Na 39 2 4 Na drogach zatrwożeni są, poczwórne ztarły się na ulicach, pozór ich jako pochodnie, jako błyskawice i tam i sam biegające. -Nahum Na 39 2 5 Wspomnij na mocarze swoje, upadną na drogach swoich, prędko [0847]wskoczą na mury jego, i zgotowany będzie daszek. +Nahum Na 39 2 5 Wspomnij na mocarze swoje, upadną na drogach swoich, prędko wskoczą na mury jego, i zgotowany będzie daszek. Nahum Na 39 2 6 Bramy rzek są otworzone, a zbór do ziemie rozwalony. Nahum Na 39 2 7 I żołnierz poimany zawiedziony jest, a służebnice jego prowadzono wzdychające jako gołębice, szemrzące w sercach swoich. Nahum Na 39 2 8 A Niniwe jako sadzawka wód wody jego, ale sami uciekli. Stójcie, stójcie! a niemasz, ktoby się wrócił. @@ -25408,9 +25993,9 @@ Nahum Na 39 3 14 Naczerpaj sobie wody dla oblężenia, buduj obrony twoje, wnid Nahum Na 39 3 15 Tam cię pożre ogień, zginiesz mieczem, pożre cię jako chrząszcz: zgromadź się jako chrząszcz, rozmnóż się jak szarańcza. Nahum Na 39 3 16 Więcéjeś uczyniła kupiectw twoich, niż jest gwiazd niebieskich, chrząszcz rozszerzył się i uleciał. Nahum Na 39 3 17 Stróżowie twoi jak szarańcza, a malutcy twoi jako szarańcza szarańczy, które siadają na płocie czasu zimna: słońce wzeszło, i odleciały, i nie znać było miejsca ich, kędy były. -Nahum Na 39 3 18 Zdrzymali się pasterze twoi, królu Assur! będą pogrzebione [0848]książęta twoje, krył się lud twój po górach, a niemasz, ktoby zgromadził. +Nahum Na 39 3 18 Zdrzymali się pasterze twoi, królu Assur! będą pogrzebione książęta twoje, krył się lud twój po górach, a niemasz, ktoby zgromadził. Nahum Na 39 3 19 Nie jest tajne skruszenie twoje, bardzo zła jest rana twoja: wszyscy, którzy słyszeli słuch twój, klaskali ręką nad tobą. -Nahum Na 39 3 20 Bo na kogo nie przychodziła złość twoja zawżdy? +Nahum Na 39 3 20 Bo na kogo nie przychodziła złość twoja zawżdy? Przypisy Habakkuk Ha 40 1 1 Brzemię, które widział Habakuk prorok. Habakkuk Ha 40 1 2 Dokądże, Panie! wołać będę, a nie wysłuchasz? krzyczeć będę k tobie, gwałt cierpiąc, a nie wybawisz? Habakkuk Ha 40 1 3 Przeczżeś mi ukazał nieprawość i pracą, patrzyć na łup, i niesprawiedliwość przedemną, i stał się sąd i sprzeciwieństwo potężniejsze. @@ -25427,6 +26012,7 @@ Habakkuk Ha 40 1 13 Czyste są oczy twoje, abyś nie patrzył na złe, a patrzy Habakkuk Ha 40 1 14 I uczynisz ludzie jako ryby morskie i jako płaz nie mający wodza. Habakkuk Ha 40 1 15 Wszystko wędą podniósł, wyciągnął je niewodem swoim i zgromadził w sieć swoję. Habakkuk Ha 40 1 16 Dlatego się weselić i radować będzie. +Habakkuk Ha 40 1 17 Dlatego będzie ofiarował niewodowi swemu i uczyni ofiarę sieci swéj; bo przez je utył dział jego i pokarm jego wyborny. Habakkuk Ha 40 1 18 Dlatego tedy rozszerzył niewód swój, a zawżdy zabijać narodów nie przepuści. Habakkuk Ha 40 2 1 Na straży mojéj stać będę i zastanowię się na zamku, a przypatrzę się, żebym ujrzał, co mi rzeką, i co mam odpowiedzieć strofującemu mię. Habakkuk Ha 40 2 2 I odpowiedział mi Pan i rzekł: Napisz widzenie a wyłóż je na tablicach, żeby przebieżał, kto je czytać będzie. @@ -25451,7 +26037,7 @@ Habakkuk Ha 40 2 20 Ale Pan w kościele swym świętym, niech milczy od oblicza Habakkuk Ha 40 3 1 Panie! słyszałem słuch twój i ulękłem się. Panie! dzieło twoje w pośrodku lat ożyw je. Habakkuk Ha 40 3 2 W pośrodku lat oznajmisz; gdy się rozgniewasz, wspomnisz na miłosierdzie. Habakkuk Ha 40 3 3 Bóg od południa przyjdzie, a Święty z góry Pharan, okryła niebiosa chwała jego, a wysławiania jego pełna jest ziemia. -Habakkuk Ha 40 3 4 Blask jego jako światłość będzie, [0850]rogi w ręku jego: tam jest zakryta moc jego. +Habakkuk Ha 40 3 4 Blask jego jako światłość będzie, rogi w ręku jego: tam jest zakryta moc jego. Habakkuk Ha 40 3 5 Przed obliczem jego pójdzie śmierć, i wynidzie diabeł przed nogami jego. Habakkuk Ha 40 3 6 Stanął i rozmierzył ziemię, pojrzał i rozwiązał narody, i skruszone są góry wieku, zniżyły się pagórki świata przed drogami wieczności jego. Habakkuk Ha 40 3 7 Dla nieprawości widziałem namioty Murzyńskie, strwożą się skóry ziemie Madyan. @@ -25466,7 +26052,7 @@ Habakkuk Ha 40 3 15 Uczyniłeś w morzu drogę koniom twoim na błocie wód wiel Habakkuk Ha 40 3 16 Usłyszałem, a wzruszył się żywot mój, od głosu zadrżały wargi moje: niech wnidzie zgniłość w kości moje, a podemną niech się zamnoży, abych odpoczął w dzień utrapienia, abych wstąpił do ludu naszego przepasanego. Habakkuk Ha 40 3 17 Albowiem figa nie zakwitnie, a nie będzie owoców w winnicach. Omyli robota oliwy, i pola nie dadzą żywności, odcięty będzie z owczarni drób! i nie będzie skotu u żłobów. Habakkuk Ha 40 3 18 A ja będę się w Panu radował i będę się weselił w Bogu, Jezusie moim. -Habakkuk Ha 40 3 19 Bóg Pan jest moc moja, i postawi jako jeleń nogi moje i po wysokościach moich poprowadzi mię zwyciężca, psalmy śpiewającego. +Habakkuk Ha 40 3 19 Bóg Pan jest moc moja, i postawi jako jeleń nogi moje i po wysokościach moich poprowadzi mię zwyciężca, psalmy śpiewającego. Przypisy Zephaniah So 41 1 1 Słowo Pańskie, które się stało do Sophoniasza, syna Chus, syna Godoliasza, syna Amaryasza, syna Ezechiasza, za dni Jozyasza, syna Ammon, króla Judzkiego. Zephaniah So 41 1 2 Zbierając zbiorę wszystko z oblicza ziemie, mówi Pan. Zephaniah So 41 1 3 Zbierając człowieka i bydlę, zbierając ptastwo powietrzne i ryby [0851]morskie, a upadki będą niezbożnych: i wytracę ludzie z oblicza ziemie, mówi Pan. @@ -25494,7 +26080,7 @@ Zephaniah So 41 2 6 I będzie sznur morski odpoczynieniem pasterzów i oborami b Zephaniah So 41 2 7 I będzie sznur tego, który zostanie z domu Juda, tam się paść będą: w domiech Aszkalona w wieczór będą odpoczywać; bo je nawiedzi Pan, Bóg ich, i odwróci poimańce ich. Zephaniah So 41 2 8 Słyszałem urąganie Moab i bluźnierstwa synów Ammon, które na oczy wyrzucali ludowi memu i rozwielmożyli się nad granicami ich. Zephaniah So 41 2 9 Przeto żywię Ja, mówi Pan zastępów, Bóg Izraelów, że Moab jako Sodoma będzie, a synowie Ammon jako Gomorra, suchością ciernia i gromadami soli a pustynią aż na wieki, ostatek ludu mego rozchwycą je, a ostatek narodu mego posiędą je. -Zephaniah So 41 2 10 To je potka za pychę ich, że [0852]bluźnili i wielmożyli się na lud Pana zastępów. +Zephaniah So 41 2 10 To je potka za pychę ich, że bluźnili i wielmożyli się na lud Pana zastępów. Zephaniah So 41 2 11 Straszny Pan na nie i zniszczy wszystkie bogi ziemie, a będą się mu kłaniać mężowie z miejsca swego, wszystkie wyspy narodów. Zephaniah So 41 2 12 Lecz i wy, Murzynowie! mieczem moim pobici będziecie. Zephaniah So 41 2 13 I wyciągnie rękę swą na północy a zatraci Assur i obróci Śliczną w pustynią i w bezdrożną i jako pustynią. @@ -25518,8 +26104,8 @@ Zephaniah So 41 3 15 Odjął Pan sąd twój, odwrócił nieprzyjacioły twoje, k Zephaniah So 41 3 16 Onego dnia rzeką Jeruzalem: Nie bój się! a Syonowi: Niech nie osłabiają ręce twoje! Zephaniah So 41 3 17 Pan, Bóg twój, w pośrodku ciebie mocny, on zbawi, rozweseli się z ciebie radością, milczeć będzie w miłości swéj, radować się będzie z ciebie w chwale. Zephaniah So 41 3 18 Plotki, którzy od zakonu byli odstąpili, zgromadzę; bo z ciebie byli, abyś więcéj z nich nie miał urągania. -Zephaniah So 41 3 19 Oto Ja pobiję wszystkie, którzy cię trapili na on czas, i zbawię chromiącą i tę, która była wyrzucona, przywiodę: i uczynię je na chwałę, na [0853]sławę we wszystkiéj ziemi zelżywości ich. -Zephaniah So 41 3 20 Onego czasu, którego was przywiodę, i onego czasu, którego was zgromadzę; bo was dam na chwałę i na sławę u wszech narodów ziemskich, gdy wrócę poimanie wasze przed oczyma waszemi, mówi Pan. +Zephaniah So 41 3 19 Oto Ja pobiję wszystkie, którzy cię trapili na on czas, i zbawię chromiącą i tę, która była wyrzucona, przywiodę: i uczynię je na chwałę, na sławę we wszystkiéj ziemi zelżywości ich. +Zephaniah So 41 3 20 Onego czasu, którego was przywiodę, i onego czasu, którego was zgromadzę; bo was dam na chwałę i na sławę u wszech narodów ziemskich, gdy wrócę poimanie wasze przed oczyma waszemi, mówi Pan. Przypisy Haggai Ag 42 1 1 Roku wtórego Daryusza króla, miesiąca szóstego, pierwszego dnia miesiąca, stało się słowo Pańskie w ręce Aggeusza proroka do Zorobabela, syna Salathiel, książęcia Judzkiego, i do Jezusa, syna Josedek, kapłana wielkiego, mówiąc: Haggai Ag 42 1 2 To mówi Pan zastępów, rzekąc: Lud ten mówi: Jeszcze czas nie przyszedł budowania domu Pańskiego. Haggai Ag 42 1 3 I stało się słowo w ręce Aggeusza proroka, mówiąc: @@ -25535,6 +26121,7 @@ Haggai Ag 42 1 12 I usłyszał Zorobabel, syn Salathiel, i Jezus, syn Josedeków Haggai Ag 42 1 13 I rzekł Aggeusz, poseł Pański, z posłów Pańskich do ludu, mówiąc: Ja jestem z wami, mówi Pan. Haggai Ag 42 1 14 I wzbudził Pan ducha Zorobabel, syna Salathiel, książęcia Judzkiego, i ducha Jezusa, syna Josedek, kapłana wielkiego, i ducha innych ze wszego ludu, i weszli i czynili dzieło w domu Pana zastępów, Boga swego. Haggai Ag 42 2 1 Dwudziestego i czwartego dnia miesiąca, w szóstym miesiącu, wtórego roku Daryusza króla, +Haggai Ag 42 2 2 Siódmego miesiąca, dwudziestego i pierwszego dnia miesiąca, stało się słowo Pańskie w ręce Aggeusza proroka, mówiąc: Haggai Ag 42 2 3 Mów do Zorobabela, syna Salathiel, książęcia Judzkiego, i do Jezusa, syna Josedek, kapłana wielkiego, i do innych z ludu, rzekąc: Haggai Ag 42 2 4 Kto się między wami został, który widział dom ten w ozdobie jego pierwszéj? A teraz co się wam ten widzi? Izali nie tak jest, jakoby nie był w oczach waszych? Haggai Ag 42 2 5 A teraz zmocnij się, Zorobabel! mówi Pan, i zmocnij się téż, Jezu, synu Josedek, kapłanie wielki! i zmocnij się, wszystek ludu ziemie, mówi Bóg zastępów, a czyńcie; (bo Ja jestem z wami, mówi Pan zastępów). @@ -25556,7 +26143,7 @@ Haggai Ag 42 2 20 Izali już nasienie wyrosło? a jeszcze winnica i figa i grana Haggai Ag 42 2 21 I stało się słowo Pańskie powtóre do Aggeusza dwudziestego i czwartego dnia miesiąca, mówiąc: Haggai Ag 42 2 22 Mów do Zorobabela, książęcia Judzkiego, rzekąc: Ja poruszę niebo spółem i ziemię. Haggai Ag 42 2 23 A wywrócę stolicę królestw a skruszę moc królestwa pogańskiego: i wywrócę poczwórny i wsiadającego nań, że pozdychają konie i wsiadacze ich, mąż od miecza brata swego. -Haggai Ag 42 2 24 W on dzień, mówi Pan zastępów, wezmę ciebie, Zorobabelu, synu Salathiel, sługo mój! mówi Pan, i położę cię jako sygnet; bom cię obrał, mówi Pan zastępów. +Haggai Ag 42 2 24 W on dzień, mówi Pan zastępów, wezmę ciebie, Zorobabelu, synu Salathiel, sługo mój! mówi Pan, i położę cię jako sygnet; bom cię obrał, mówi Pan zastępów. Przypisy Zechariah Za 43 1 1 Miesiąca ósmego, roku wtórego Daryusza króla, stało się słowo Pańskie do Zacharyasza, syna Barachiasza, syna Addo, proroka, mówiąc: Zechariah Za 43 1 2 Rozgniewał się Pan na ojce wasze rozgniewaniem. Zechariah Za 43 1 3 I rzeczesz do nich: To mówi Pan zastępów: Nawróćcie się do mnie, mówi Pan zastępów, a nawrócę się do was, mówi Pan zastępów. @@ -25576,6 +26163,7 @@ Zechariah Za 43 1 16 Dlatego to mówi Pan: Wrócę się do Jeruzalem z litościa Zechariah Za 43 1 17 Jeszcze wołaj, rzekąc: To mówi Pan zastępów: Jeszcze będą miasta moje opływać dobrami, i jeszcze Pan pocieszy Syon i obierze jeszcze Jeruzalem. Zechariah Za 43 1 18 I podniosłem oczy moje i ujrzałem, a ono cztery rogi. Zechariah Za 43 1 19 I rzekłem do Anioła, który mówił we mnie: Co to jest? I rzekł do mnie: Teć są rogi, które rozrzuciły Judę i Izraela i Jeruzalem. +Zechariah Za 43 1 20 I ukazał mi Pan czterech rzemieślników. Zechariah Za 43 1 21 I rzekłem: Co ci idą czynić? Odpowiedział, mówiąc: Te są rogi, które rozmiotały Judę, każdego z osobna, i żaden z nich nie podniósł głowy swéj, i przyszli ci odstraszyć je, aby zrzucili rogi narodów, które podniosły róg na ziemię Judzką, aby ją rozproszyły. Zechariah Za 43 2 1 I podniosłem oczy moje i ujrzałem, a oto mąż, a w ręce jego sznur pomierników. Zechariah Za 43 2 2 I rzekłem: Gdzie ty idziesz? I rzekł do mnie: Abym mierzył Jeruzalem a obaczył, jako wielka jest szerokość jego i jako wielka dłuż jego. @@ -25626,7 +26214,7 @@ Zechariah Za 43 5 9 I podniosłem oczy swoje i ujrzałem, ano dwie niewiasty wyc Zechariah Za 43 5 10 I rzekłem do Anioła, który mówił we mnie: Dokąd te niosą dzban? Zechariah Za 43 5 11 I rzekł do mnie: Aby mu zbudowano dom w ziemi Sennaar, i był umocniony i był tam postawiony na podstawku swoim. Zechariah Za 43 6 1 I obróciłem się i podniosłem oczy swoje i ujrzałem, a ono cztery poczwórne wychodziły z pośrodka dwu gór, a góry góry miedziane. -Zechariah Za 43 6 2 W pierwszym poczwórnym konie [0858]rydze, a we wtórym poczwórnym konie wrone, +Zechariah Za 43 6 2 W pierwszym poczwórnym konie rydze, a we wtórym poczwórnym konie wrone, Zechariah Za 43 6 3 A w trzecim poczwórnym konie białe, a w czwartym poczwórnym konie strokate a mocne. Zechariah Za 43 6 4 I odpowiedziałem a rzekłem do Anioła, który mówił we mnie: Co to jest, Panie mój? Zechariah Za 43 6 5 I odpowiedział Aniół i rzekł do mnie: To są cztery wiatry niebieskie, które wychodzą, aby stały przed Panującym wszystkiéj ziemie. @@ -25653,6 +26241,7 @@ Zechariah Za 43 7 10 A wdowy i sieroty i przychodnia i ubogiego nie potwarzajcie Zechariah Za 43 7 11 I nie chcieli dbać, i odwrócili plecy odstępujące, a uszy swe obciążali, aby nie słyszeli. Zechariah Za 43 7 12 I serce swoje uczynili jako dyament, aby nie słuchali zakonu i słów, które posyłał Pan zastępów duchem swym przez ręce proroków pierwsze. Zechariah Za 43 7 13 I stało się rozgniewanie wielkie od Pana zastępów: i stało się, jako powiedział, a nie słuchali: tak wołać będą, a nie wysłucham, mówi Pan zastępów. +Zechariah Za 43 7 14 I rozproszyłem je po wszech królestwach, których nie znają, i ziemia spustoszona jest od nich, dlatego że nie był przechodzący i wracający się: i uczynili ziemię pożądaną spustoszeniem. Zechariah Za 43 8 1 I stało się słowo Pana zastępów, rzekąc: Zechariah Za 43 8 2 To mówi Pan zastępów: Użaliłem się Syonu żalem wielkim i zagniewaniem wielkiem użaliłem się go. Zechariah Za 43 8 3 To mówi Pan zastępów: Wróciłem się do Syonu, a mieszkać będę w pośrodku Jeruzalem, i będzie nazwane Jeruzalem miastem prawdy, a góra Pana zastępów górą poświęconą. @@ -25675,6 +26264,7 @@ Zechariah Za 43 8 19 To mówi Pan zastępów: Post czwartego i post piątego i p Zechariah Za 43 8 20 To mówi Pan zastępów: Aż przyjdą narody i będą mieszkać w mieściech mnogich, i pójdą obywatele jeden do drugiego, mówiąc: Pójdźmy a ubłagajmy oblicze Pańskie a szukajmy Pana zastępów, pójdę i Ja. Zechariah Za 43 8 21 I przyjdą narody mnogie i narodowie mocni szukać Pana zastępów w Jeruzalem i ubłagać oblicze Pańskie. Zechariah Za 43 8 22 To mówi Pan zastępów: W one dni, w które uchwycą się dziesięć człowieka ze wszech języków pogańskich, a uchwycą się podołka męża Judzkiego, mówiąc: Pójdziem z wami; bośmy słyszeli, że jest Bóg z wami. +Zechariah Za 43 8 23 To mówi Pan zastępów : W owe dni to będzie, w których uchwyci się dziesięciu mężów ze wszystkich języków narodów, a uchwycą się kraju płaszcza męża judzkiego mówiąc: "Pójdziemy z wami bo słyszeliśmy, że Bóg jest z wami." Zechariah Za 43 9 1 Brzemię słowa Pańskiego w ziemi Hadrach i Damaszku, odpoczynienia [0860]jego; bo Pańskie jest oko człowiecze i wszystkich pokoleń Izraelowych. Zechariah Za 43 9 2 Emath téż w granicy jego i Tyr i Sydon; bo przypisowali sobie mądrość bardzo. Zechariah Za 43 9 3 I zbudował Tyr zamek swój a nazgromadzał śrebra jako ziemie, a złota jako błota ulic. @@ -25701,7 +26291,7 @@ Zechariah Za 43 10 6 I umocnię dom Juda a dom Józeph zbawię i nawrócę je; b Zechariah Za 43 10 7 I będą jako mocarze Ephraim, a rozweseli się serce ich jako od wina, i synowie ich ujrzą a rozweselą się, i rozraduje się serce ich w Panu. Zechariah Za 43 10 8 Zagwizdnę im a zgromadzę je; bom je odkupił, a rozmnożę je, jako przedtem byli rozmnożeni. Zechariah Za 43 10 9 I rozsieję je między narody, a zdaleka wspomną na mię, i żyć będą z synmi swymi, a wrócą się. -Zechariah Za 43 10 10 I przywiodę je z ziemie Egipskiéj, a od Assyryjczyków zgromadzę je, a do ziemie Galaad i Libanu [0861]przywiodę je, a nie najdzie się im miejsce. +Zechariah Za 43 10 10 I przywiodę je z ziemie Egipskiéj, a od Assyryjczyków zgromadzę je, a do ziemie Galaad i Libanu przywiodę je, a nie najdzie się im miejsce. Zechariah Za 43 10 11 I przejdzie przez morze wąskie i rozbije na morzu wały, i zawstydzą się wszystkie głębokości rzeki, i będzie zniżona pycha Assur, a berło Egipskie odstąpi. Zechariah Za 43 10 12 Posilę je w Panu, a w imieniu jego chodzić będą, mówi Pan. Zechariah Za 43 11 1 Otwórz, Libanie! wrota twoje, a niech pożre ogień cedry twoje. @@ -25725,7 +26315,7 @@ Zechariah Za 43 12 1 Brzemię słowa Pańskiego na Izraela. Mówi Pan, rozciąga Zechariah Za 43 12 2 Oto Ja stawię Jeruzalem naprożnikiem obżarstwa wszym narodom wokoło; lecz i Juda będzie w oblężeniu przeciwko Jeruzalem. Zechariah Za 43 12 3 I będzie: Dnia onego położę Jeruzalem kamieniem ciężaru wszym narodom: wszyscy, którzy go będą podnosić, zranieniem zranieni będą, i zbiorą się nań wszystkie królestwa ziemskie. Zechariah Za 43 12 4 Onego dnia, mówi Pan, zarażę każdego konia strętwieniem, a wsiadacza jego szaleństwem: a na dom Juda otworzę oczy moje, a każdego konia narodów zarażę ślepotą. -Zechariah Za 43 12 5 I rzeką hetmanowie Juda w sercu swem: Niech mi będą posileni [0862]obywatele Jeruzalem w Panu zastępów, Bogu ich. +Zechariah Za 43 12 5 I rzeką hetmanowie Juda w sercu swem: Niech mi będą posileni obywatele Jeruzalem w Panu zastępów, Bogu ich. Zechariah Za 43 12 6 Onego dnia pokładę książęta Judzkie jako piec ognisty między drwy i jako pochodnią ognistą w sianie: i pożrą po prawicy i po lewicy wszystkie narody wokoło, i mieszkać będą w Jeruzalem zasię na swem miejscu w Jeruzalem. Zechariah Za 43 12 7 I zbawi Pan przybytki Juda jako na początku, aby się nie wielmożnie chlubił dom Dawidów, i chwała mieszkającym w Jeruzalem przeciwko Juda. Zechariah Za 43 12 8 Onego dnia zaszczyci Pan obywatele Jeruzalem, i będzie, ktoby się obraził z nich w on dzień, jako Dawid, a dom Dawidów jako Boży, jako Anioł Pański przed obliczem ich. @@ -25764,7 +26354,7 @@ Zechariah Za 43 14 17 I będzie: Ktoby nie szedł z familii ziemie do Jeruzalem, Zechariah Za 43 14 18 A jeźliby i familia Egiptu nie wstąpiła a nie przyszła, ani na nię będzie; ale będzie upadek, którym pokarze Pan wszystkie narody, któreby nie chodziły na święcenie święta Kuczek. Zechariah Za 43 14 19 Ten będzie grzech Egiptu i ten grzech wszech narodów, któreby nie chodziły na obchodzenie święta Kuczek. Zechariah Za 43 14 20 Onego dnia będzie, co na uździe końskiéj jest, poświęcono Panu, i będą kotły w domie Pańskim jako czasze przed ołtarzem. -Zechariah Za 43 14 21 I będzie każdy kocieł w Jeruzalem i w Juda poświęcony Panu zastępów: i będą przychodzić wszyscy ofiarujący, a będą brać z nich i będą w nich warzyć: a nie będzie kupca więcéj w domu Pana zastępów onego dnia. +Zechariah Za 43 14 21 I będzie każdy kocieł w Jeruzalem i w Juda poświęcony Panu zastępów: i będą przychodzić wszyscy ofiarujący, a będą brać z nich i będą w nich warzyć: a nie będzie kupca więcéj w domu Pana zastępów onego dnia. Przypisy Malachi Ml 44 1 1 Brzemię słowa Pańskiego do Izraela w ręce Malachiasza. Malachi Ml 44 1 2 Umiłowałem was, mówi Pan, i rzekliście: W czemżeś nas umiłował? Izali Ezaw nie był brat Jakóbowi? mówi Pan, a umiłowałem Jakóba. Malachi Ml 44 1 3 A Ezaw miałem w nienawiści i położyłem góry jego spustoszeniem, a dziedzictwo jego pustynią smoków. @@ -25780,7 +26370,7 @@ Malachi Ml 44 1 12 A wy splugawiliście je tem, co mówicie: Stół Pański splu Malachi Ml 44 1 13 I rzekliście: Oto z roboty, i zdmuchnęliście je, mówi Pan zastępów, a wnieśliście z wydartków chrome i chore i wnieśliście dar; izali to przyjmę z ręki waszéj, mówi Pan? Malachi Ml 44 1 14 Przeklęty zdradliwy, który ma w trzodzie swojéj samca, a uczyniwszy ślub, ofiaruje ułomne Panu; bom ja król wielki, mówi Pan zastępów, a imię moje straszne między narody. Malachi Ml 44 2 1 A teraz do was to przykazanie, o kapłani! -Malachi Ml 44 2 2 Jeźli nie będziecie chcieć słuchać a jeźli nie będziecie chcieć kłaść na serce, abyście dali chwałę [0865]imieniowi memu, mówi Pan zastępów, puszczę na was niedostatek, i przeklinać będę błogosławieństwa wasze i przeklnę je; iżeście nie położyli na serca. +Malachi Ml 44 2 2 Jeźli nie będziecie chcieć słuchać a jeźli nie będziecie chcieć kłaść na serce, abyście dali chwałę imieniowi memu, mówi Pan zastępów, puszczę na was niedostatek, i przeklinać będę błogosławieństwa wasze i przeklnę je; iżeście nie położyli na serca. Malachi Ml 44 2 3 Oto Ja rzucę wam łopatkę i zaprószę na twarzy wasze łajnem uroczystych świąt waszych, i nie puści się was. Malachi Ml 44 2 4 A doznacie, żem posłał do was to rozkazanie, żeby było przymierze moje z Lewi, mówi Pan zastępów. Malachi Ml 44 2 5 Przymierze moje było z nim żywota i pokoju, i dałem mu bojaźń, i bał się mnie i lękał się od oblicza imienia mego. @@ -25791,18 +26381,19 @@ Malachi Ml 44 2 9 Przetóż i Ja uczyniłem was wzgardzone i poniżone wszym nar Malachi Ml 44 2 10 Izali nie jeden ojciec wszystkich nas? izali nie jeden Bóg stworzył nas? czemuż tedy gardzi każdy z nas bratem swoim, gwałcąc przymierze ojców naszych? Malachi Ml 44 2 11 Przestąpił Juda, a obrzydłość stała się w Izraelu i w Jeruzalem; bo splugawił Judas poświęcenie Pańskie, które umiłował, i miał córkę boga cudzego. Malachi Ml 44 2 12 Zatraci Pan męża, któryby to uczynił, mistrza i ucznia z przybytków Jakób i ofiarującego dar Panu zastępów. -Malachi Ml 44 2 18 I toście jeszcze uczynili, pokrywaliście łzami ołtarz Pański, płaczem i wrzaskiem, tak że nie wejrzę więcéj na ofiarę, ani przyjmę co ubłagającego z ręki waszéj. +Malachi Ml 44 2 13 - I to jeszcze uczyniliście: pokrywaliście łzami ołtarz Pański, płaczem i wrzaskiem, tak że nie wejrzę więcej na ofiarę ani nie przyjmę niczego ubłagającego z ręki waszej. Malachi Ml 44 2 14 I rzekliście: Dla któréj przyczyny? Bo Pan oświadczył między tobą i żoną młodości twojéj, którąś ty wzgardził, a ta uczestniczką twoją i żoną przymierza twego. Malachi Ml 44 2 15 Izali nie jeden uczynił, a ostatek ducha jego jest? a czegóż jeden szuka, jedno nasienia Bożego? A tek strzeżcie ducha waszego, a żony młodości twéj nie wzgardzaj. Malachi Ml 44 2 16 Gdy nienawidzieć będziesz, opuść, mówi Pan, Bóg Izraelski; a okryje nieprawość odzienie jego, mówi Pan zastępów. Strzeżcie ducha waszego, a nie wzgardzajcie. Malachi Ml 44 2 17 Zadaliście pracę Panu mowami waszemi i rzekliście: W czemżeśmy mu pracę zadali? w tem, że mówicie: Wszelki, który złe czyni, dobry jest w oczach Pańskich, i tacy mu się podobają; albo więc: Gdzie jest Bóg sądu? +Malachi Ml 44 2 18 I toście jeszcze uczynili, pokrywaliście łzami ołtarz Pański, płaczem i wrzaskiem, tak że nie wejrzę więcéj na ofiarę, ani przyjmę co ubłagającego z ręki waszéj. Malachi Ml 44 3 1 Oto Ja posyłam Anioła mojego, a nagotuje drogę przed obliczem mojem. Malachi Ml 44 3 2 A zarazem przyjdzie do kościoła swego Panujący, którego wy szukacie, i Aniół przymierza, którego wy chcecie. Oto idzie, mówi Pan zastępów. Malachi Ml 44 3 3 A któ będzie mógł myślą ogarnąć dzień przyjścia jego, a kto się ostoi na widzenie jego? Bo on jako ogień zlewający, i jako ziele farbierskie, a usiędzie wypalając i wyczyszczając śrebro, i wyczyści syny Lewi i przecedzi je jako złoto i jako śrebro, i będą Panu ofiarować dary w sprawiedliwości. Malachi Ml 44 3 4 I spodoba się Panu ofiara Judy i Jeruzalem jako dni wieku i jako dawne lata. Malachi Ml 44 3 5 I przystąpię do was w sądzie a będę świadkiem prędkim czarownikom i cudzołożnikom i krzywoprzysiężcom, i którzy krzywdzą zapłatę najemnika, wdów i sierót, i ściskają cudzoziemca, a nie bali się mnie, mówi Pan zastępów. Malachi Ml 44 3 6 Bom Ja Pan, a nie odmieniam się, a wy synowie, Jakóbowi, nie jesteście wyniszczeni. -Malachi Ml 44 3 7 Bo ode dni ojców waszych odstąpiliście od praw moich a nie strzegliście. Wróćcie się do mnie, a wrócę [0866]się do was, mówi Pan zastępów. I rzekliście: W czemże się wrócimy? +Malachi Ml 44 3 7 Bo ode dni ojców waszych odstąpiliście od praw moich a nie strzegliście. Wróćcie się do mnie, a wrócę się do was, mówi Pan zastępów. I rzekliście: W czemże się wrócimy? Malachi Ml 44 3 8 Jeźli skole człowiek Boga, że wy mnie kolecie? i rzekliście: W czemże cię kolemy? W dziesięcinach i w pierwocinach. Malachi Ml 44 3 9 A w niedostatku wy przeklęci jesteście, a wy mnie kolecie, narodzie wszystek. Malachi Ml 44 3 10 Wnoście wszystkie dziesięciny do gumna, a niech będzie żywność w domu moim, a doznajcie mię tem, mówi Pan: Jeźli wam nie otworzę upustów niebieskich a nie wyleję na was błogosławieństwa aż do obfitości. @@ -25819,937 +26410,937 @@ Malachi Ml 44 4 2 I wznidzie wam bojącym się imienia mego słońce sprawiedliw Malachi Ml 44 4 3 I podepcecie niezbożne, gdy będą popiołem pod stopą nóg waszych, w dzień, który Ja czynię, mówi Pan zastępów. Malachi Ml 44 4 4 Pamiętajcie na zakon Mojżesza, sługi mego, którym mu rozkazał na Horeb do wszego Izraela, rozkazania i sądy. Malachi Ml 44 4 5 Oto ja poślę wam Eliasza proroka, pierwéj niźli przyjdzie dzień Pański wielki a straszny. -Malachi Ml 44 4 6 I nawróci się serce ojców ku synom, a serce synów ku ojcom ich, abych snadź nie przyszedł, a nie skarał ziemie wytraceniem. +Malachi Ml 44 4 6 I nawróci się serce ojców ku synom, a serce synów ku ojcom ich, abych snadź nie przyszedł, a nie skarał ziemie wytraceniem. Przypisy 1 Maccabees 1 Mch 45 1 1 I zstało się potym, gdy Aleksander Filipów, Macedończyk, który pierwszy królował w Grecyjej, wyszedszy z ziemie Cetim poraził Dariusza, króla Persów i Medów, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 2 zwiódł wiele bitew i odzierżał wszytkich zamki, i pozabijał króle ziemskie, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 3 i przeszedł aż do granic ziemie, i zabrał łupy mnóstwa narodów, i umilkła ziemia przed oczyma jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 4 I zebrał siłę i wojsko barzo mocne, i wywyższyło się, i podniosło serce jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 5 I odzierżał krainy narodów i króle: i zstali mu się hołdownikami. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 6 A potym upadł na łoże i poznał, że umrzeć miał. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 7 I wezwał zacnych służebników swych, którzy od młodości z nim wychowani byli, i rozdzielił im królestwo swe jeszcze za żywota. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 8 A królował Aleksander przez dwanaście lat, i umarł. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 9 I odzierżeli słudzy jego królestwo, każdy na swym miejscu. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 10 I włożyli na się korony wszyscy po śmierci jego i synowie ich po nich przez wiele lat, i namnożyło się złego na ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 11 I wyszedł z nich korzeń grzeszny, Antioch Oświecony, syn Antiocha króla, który był w zakładzie w Rzymie i królował roku setnego trzydziestego i siódmego królestwa Greckiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 12 W one dni wyszli z Izraela synowie niezbożni i namówili wielu, mówiąc: Pódżmy a uczyńmy przymierze z narody, które około nas są, bo od tego czasu, jakośmy od nich odstąpili, wiele złego nas nalazło. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 13 I zdała się dobra mowa w oczach ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 14 I postanowili niektórzy z ludu, i jachali do króla: i dał im moc, aby czynili sprawiedliwość poganów. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 15 I zbudowali w Jeruzalem szkołę według praw pogańskich. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 16 I uczynili sobie odrzezld, i odstąpili od przymierza świętego, i sprzęgli się z pogany, i zaprzedani są, aby złe czynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 17 I zgotowane jest królestwo przed oczyma Antiocha. I począł królować w ziemi Egipskiej, aby królował nad dwiema królestwy. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 18 I wyciągnął do Egiptu z wielkim mnóstwem, z wozmi, z słoniami, z jezdnemi i z wielkim mnóstwem okrętów, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 19 I podniósł wojnę przeciw Ptolemeusowi, królowi Egipskiemu. I zlękł się Ptolemeus od oblicza jego, i uciekł, i poległo zranionych wiele. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 20 I wziął miasta obronne w ziemi Egipskiej, i pobrał łupy ziemie Egipskiej. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 21 I wrócił się Antioch, jako poraził Egipt, roku setnego czterdziestego i trzeciego, i ciągnął do Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 22 I przyciągnął do Jeruzalem z mnóstwem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 23 I wszedł do świątynie z pychą, i wziął ołtarz złoty, i lichtarz światła, i wszytkie naczynia jego, i stół pokładny, i naczynia ofiar mokrych, i czasze, i możdżerzyki złote, i zasłonę, i korony, i ochędóstwo złote, które było na czele kościoła, i połamał wszytko. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 24 I pobrał śrebro i złoto, i naczynia pożądane, i zabrał skarby skryte, które nalazł, a wszytko zabrawszy, poszedł do ziemie swojej. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 25 I uczynił mord wielki w ludziech, i mówił z pychą wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 26 I zstało się narzekanie wielkie w Izraelu i po wszytkich miejscach ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 27 I wzdychali książęta i starszy: panny i młodzieńcy roznie mogli się i piękność niewiast odmieniła się. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 28 Każdy małżonek wziął lament, a które siedziały w małżeńskiej łożnicy, płakały. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 29 I wzruszyła się ziemia nad tymi, którzy w niej mieszkali, a wszytek dom Jakub okrył się zelżywością. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 30 Apo dwu lat dni posłał król do miast Judzkich przełożonego nad pobory, i przyciągnął do Jeruzalem z orszakiem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 31 I mówił do nich słowa spokojne na zdradzie, i uwierzyli mu. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 32 I uderzył z trzaskiem na miasto, i poraził je porażką wielką, i wytrącił wiele z Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 33 I pobrał lupy miasta, i spalił je ogniem, i popsował domy jego, i mury jego wokoło. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 34 I zawiedli w pojmanie niewiasty, a dziatki i bydła posiedli. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 35 I zbudowali Miasto Dawidowe murem wielkim i mocnym, i wieżami mocnemi, i było im miasto zamku. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 36 I osadzili tam naród grzeszny, męże niepobożne, i zmocnili się w nim. I nakładli zbroje i żywności, i zgromadzili łupy Jeruzalem, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 37 i schowali tam. I zstali się sidłem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 38 I zstało się to na zasadzkę świątyni, i na przeciwnika złego w Izrael. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 39 I wylali krew niewinną około świątynie, i splugawili świątynię. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 40 I uciekli obywatele Jeruzalem dla nich, i zstało się mieszkaniem cudzoziemców, i zstało się obcym nasieniu swemu, i synowie jego opuścili ji. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 41 Świątynia jego spustoszona jest jako pustki, święta jego obróciły się w płacz, szabaty jego na hańbę, czci jego wniwecz. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 42 Według sławy jego rozmnożyła się zelżywość jego, a wywyższenie jego obróciło się w płacz. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 43 I pisał król Antioch do wszytkiego królestwa swego, aby był wszytek lud jeden, a każdy zakon swój opuścił. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 44 I zezwolili wszyscy narodowie według słowa króla Antiocha, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 45 i wiele z Izraela przystało na nabożeństwo jego, i ofiarowali bałwanom, i splugawili szabat. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 46 I posłał król listy przez ręce posłów do Jeruzalem i do wszech miast Judzkich, aby szli zaprawy pogańskimi -1 Maccabees 1 Mch 45 1 47 a iżby zakazali całopalenia i ofiar, i ubłagania czynić w kościele Bożym, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 48 i żeby bronili święcić szabatu i dni uroczystych. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 49 I rozkazał splugawić świętynią i lud święty Izraelski. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 50 I kazał nabudować ołtarzów i zborów, i bałwanów, i ofiarować świnie mięso i bydło pospolite, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 51 i zostawiać syny swe nieobrzezane, a dusze swe plugawić wszelakimi plugastwy i obrzydłościami, tak iżby zapomnieli Zakonu i odmienili wszytkie usprawiedliwienia Boże. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 52 A którzy by kolwiek nie czynili według słowa króla Antiocha, żeby gardło dali. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 53 Według tych wszytkich słów pisał wszystkiemu królestwu swemu i postanowił przełożone nad ludem, którzy by to czynić przymuszali. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 54 I rozkazali miastom Judzkim ofiary sprawować. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 55 I zebrało się wiele z ludu do tych, którzy byli opuścili Zakon Pański, i czynili złość na ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 56 I wypędzili lud Izraelski do jaskiń i do skrytych miejsc zbiegów. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 57 Dnia piętnastego miesiąca Kasleu, piątego ii czterdziestego i setnego roku, zbudował król Antiochus obrzydłego bałwana spustoszenia na ołtarzu Bożym. I po wszytkich miastach Judzkich wokoło nabudowali ołtarzów, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 58 a przede drzwiami domów i po ulicach palili kadzidło i ofiarowali. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 59 I Księgi Zakonu Bożego, podrapawszy je, spalili ogniem. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 60 A u kogokolwiek naleziono Księgi Przymierza Pańskiego i ktokolwiek zachowywał Zakon Pański, według wyroku królewskiego zabijali go. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 61 Mocą swoją czynili to ludowi Izraelskiemu, który się najdował na każdy miesiąc i miesiąc w mieściech. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 62 A dwudziestego i piątego dnia miesiąca ofiarowali na ołtarzu, który był przeciw ołtarzowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 63 A niewiasty zasię, które obrzezowały syny swe, zabijano według rozkazania króla Antiocha. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 64 I wieszali dziatki za szyje po wszytkich domiech ich, a te, którzy je obrzezowali, zabijali. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 65 I wiele z ludu Izraelskiego postanowili u siebie, aby nie jadali rzeczy nieczystych, i woleli raczej umrzeć niż się plugawić pokarmy nieczystemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 66 I nie chcieli łamać świętego Zakonu Bożego, i pomordowani są. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 67 I zstał się barzo wielki gniew nad ludem. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 2 2 zwiódł wiele bitew i odzierżał wszytkich zamki, i pozabijał króle ziemskie, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 3 3 i przeszedł aż do granic ziemie, i zabrał łupy mnóstwa narodów, i umilkła ziemia przed oczyma jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 4 4 I zebrał siłę i wojsko barzo mocne, i wywyższyło się, i podniosło serce jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 5 5 I odzierżał krainy narodów i króle: i zstali mu się hołdownikami. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 6 6 A potym upadł na łoże i poznał, że umrzeć miał. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 7 7 I wezwał zacnych służebników swych, którzy od młodości z nim wychowani byli, i rozdzielił im królestwo swe jeszcze za żywota. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 8 8 A królował Aleksander przez dwanaście lat, i umarł. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 9 9 I odzierżeli słudzy jego królestwo, każdy na swym miejscu. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 10 10 I włożyli na się korony wszyscy po śmierci jego i synowie ich po nich przez wiele lat, i namnożyło się złego na ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 11 11 I wyszedł z nich korzeń grzeszny, Antioch Oświecony, syn Antiocha króla, który był w zakładzie w Rzymie i królował roku setnego trzydziestego i siódmego królestwa Greckiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 12 12 W one dni wyszli z Izraela synowie niezbożni i namówili wielu, mówiąc: Pódżmy a uczyńmy przymierze z narody, które około nas są, bo od tego czasu, jakośmy od nich odstąpili, wiele złego nas nalazło. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 13 13 I zdała się dobra mowa w oczach ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 14 14 I postanowili niektórzy z ludu, i jachali do króla: i dał im moc, aby czynili sprawiedliwość poganów. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 15 15 I zbudowali w Jeruzalem szkołę według praw pogańskich. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 16 16 I uczynili sobie odrzezld, i odstąpili od przymierza świętego, i sprzęgli się z pogany, i zaprzedani są, aby złe czynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 17 17 I zgotowane jest królestwo przed oczyma Antiocha. I począł królować w ziemi Egipskiej, aby królował nad dwiema królestwy. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 18 18 I wyciągnął do Egiptu z wielkim mnóstwem, z wozmi, z słoniami, z jezdnemi i z wielkim mnóstwem okrętów, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 19 19 I podniósł wojnę przeciw Ptolemeusowi, królowi Egipskiemu. I zlękł się Ptolemeus od oblicza jego, i uciekł, i poległo zranionych wiele. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 20 20 I wziął miasta obronne w ziemi Egipskiej, i pobrał łupy ziemie Egipskiej. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 21 21 I wrócił się Antioch, jako poraził Egipt, roku setnego czterdziestego i trzeciego, i ciągnął do Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 22 22 I przyciągnął do Jeruzalem z mnóstwem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 23 23 I wszedł do świątynie z pychą, i wziął ołtarz złoty, i lichtarz światła, i wszytkie naczynia jego, i stół pokładny, i naczynia ofiar mokrych, i czasze, i możdżerzyki złote, i zasłonę, i korony, i ochędóstwo złote, które było na czele kościoła, i połamał wszytko. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 24 24 I pobrał śrebro i złoto, i naczynia pożądane, i zabrał skarby skryte, które nalazł, a wszytko zabrawszy, poszedł do ziemie swojej. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 25 25 I uczynił mord wielki w ludziech, i mówił z pychą wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 26 26 I zstało się narzekanie wielkie w Izraelu i po wszytkich miejscach ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 27 27 I wzdychali książęta i starszy: panny i młodzieńcy roznie mogli się i piękność niewiast odmieniła się. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 28 28 Każdy małżonek wziął lament, a które siedziały w małżeńskiej łożnicy, płakały. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 29 29 I wzruszyła się ziemia nad tymi, którzy w niej mieszkali, a wszytek dom Jakub okrył się zelżywością. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 30 30 Apo dwu lat dni posłał król do miast Judzkich przełożonego nad pobory, i przyciągnął do Jeruzalem z orszakiem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 31 31 I mówił do nich słowa spokojne na zdradzie, i uwierzyli mu. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 32 32 I uderzył z trzaskiem na miasto, i poraził je porażką wielką, i wytrącił wiele z Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 33 33 I pobrał lupy miasta, i spalił je ogniem, i popsował domy jego, i mury jego wokoło. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 34 34 I zawiedli w pojmanie niewiasty, a dziatki i bydła posiedli. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 35 35 I zbudowali Miasto Dawidowe murem wielkim i mocnym, i wieżami mocnemi, i było im miasto zamku. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 36 36 I osadzili tam naród grzeszny, męże niepobożne, i zmocnili się w nim. I nakładli zbroje i żywności, i zgromadzili łupy Jeruzalem, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 37 37 i schowali tam. I zstali się sidłem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 38 38 I zstało się to na zasadzkę świątyni, i na przeciwnika złego w Izrael. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 39 39 I wylali krew niewinną około świątynie, i splugawili świątynię. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 40 40 I uciekli obywatele Jeruzalem dla nich, i zstało się mieszkaniem cudzoziemców, i zstało się obcym nasieniu swemu, i synowie jego opuścili ji. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 41 41 Świątynia jego spustoszona jest jako pustki, święta jego obróciły się w płacz, szabaty jego na hańbę, czci jego wniwecz. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 42 42 Według sławy jego rozmnożyła się zelżywość jego, a wywyższenie jego obróciło się w płacz. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 43 43 I pisał król Antioch do wszytkiego królestwa swego, aby był wszytek lud jeden, a każdy zakon swój opuścił. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 44 44 I zezwolili wszyscy narodowie według słowa króla Antiocha, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 45 45 i wiele z Izraela przystało na nabożeństwo jego, i ofiarowali bałwanom, i splugawili szabat. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 46 46 I posłał król listy przez ręce posłów do Jeruzalem i do wszech miast Judzkich, aby szli zaprawy pogańskimi +1 Maccabees 1 Mch 45 1 47 47 a iżby zakazali całopalenia i ofiar, i ubłagania czynić w kościele Bożym, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 48 48 i żeby bronili święcić szabatu i dni uroczystych. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 49 49 I rozkazał splugawić świętynią i lud święty Izraelski. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 50 50 I kazał nabudować ołtarzów i zborów, i bałwanów, i ofiarować świnie mięso i bydło pospolite, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 51 51 i zostawiać syny swe nieobrzezane, a dusze swe plugawić wszelakimi plugastwy i obrzydłościami, tak iżby zapomnieli Zakonu i odmienili wszytkie usprawiedliwienia Boże. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 52 52 A którzy by kolwiek nie czynili według słowa króla Antiocha, żeby gardło dali. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 53 53 Według tych wszytkich słów pisał wszystkiemu królestwu swemu i postanowił przełożone nad ludem, którzy by to czynić przymuszali. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 54 54 I rozkazali miastom Judzkim ofiary sprawować. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 55 55 I zebrało się wiele z ludu do tych, którzy byli opuścili Zakon Pański, i czynili złość na ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 56 56 I wypędzili lud Izraelski do jaskiń i do skrytych miejsc zbiegów. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 57 57 Dnia piętnastego miesiąca Kasleu, piątego ii czterdziestego i setnego roku, zbudował król Antiochus obrzydłego bałwana spustoszenia na ołtarzu Bożym. I po wszytkich miastach Judzkich wokoło nabudowali ołtarzów, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 58 58 a przede drzwiami domów i po ulicach palili kadzidło i ofiarowali. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 59 59 I Księgi Zakonu Bożego, podrapawszy je, spalili ogniem. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 60 60 A u kogokolwiek naleziono Księgi Przymierza Pańskiego i ktokolwiek zachowywał Zakon Pański, według wyroku królewskiego zabijali go. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 61 61 Mocą swoją czynili to ludowi Izraelskiemu, który się najdował na każdy miesiąc i miesiąc w mieściech. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 62 62 A dwudziestego i piątego dnia miesiąca ofiarowali na ołtarzu, który był przeciw ołtarzowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 63 63 A niewiasty zasię, które obrzezowały syny swe, zabijano według rozkazania króla Antiocha. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 64 64 I wieszali dziatki za szyje po wszytkich domiech ich, a te, którzy je obrzezowali, zabijali. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 65 65 I wiele z ludu Izraelskiego postanowili u siebie, aby nie jadali rzeczy nieczystych, i woleli raczej umrzeć niż się plugawić pokarmy nieczystemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 66 66 I nie chcieli łamać świętego Zakonu Bożego, i pomordowani są. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 67 67 I zstał się barzo wielki gniew nad ludem. 1 Maccabees 1 Mch 45 2 1 W one dni poił wstał Matatiasz, syn Jana, syna Symeonowego, kapłan z synów Joarib z Jeruzalem, i osadził się na górze Modin. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 2 A miał synów piąci: Jana, którego przezwisko było Gaddis, -1 Maccabees 1 Mch 45 2 3 I Symona, którego zwano Tasi, -1 Maccabees 1 Mch 45 2 4 i Judę, którego zwano Machabeusz, -1 Maccabees 1 Mch 45 2 5 i Eleazara, którego zwano Abaron, i Jonatan, którego zwano Afus. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 6 Ci widzieli złości, które się działy między ludem Judzkim i w Jeruzalem. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 7 I rzekł Matatiasz: Biada mnie! Przeczem się narodził, abym widział skruszenie ludu mego i skruszenie Miasta Świętego, i abych tam siedział, gdy podane jest w ręce nieprzyjacielskie? -1 Maccabees 1 Mch 45 2 8 Świątynia jest w ręku cudzoziemców, kościół jego jako człowiek bezecny. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 9 Naczynia chwały jego zabrano w niewolstwo, starcowie jego pobici po ulicach, a młodzieńcy jego polegli od miecza nieprzyjacielskiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 10 I któryż naród nie odziedziczył królestwa jego a nie odzierżał łupów jego? -1 Maccabees 1 Mch 45 2 11 Wszytko jego ochędóstwo jest odjęte, a które było wolne, zstało się niewolnicą. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 12 A oto nasze miejsca święte i piękność nasza, i chwała nasza jest spustoszona, a pogani je splugawili. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 13 Na cóż nam tedy jeszcze żyć? -1 Maccabees 1 Mch 45 2 14 I rozdarł Matatiasz odzienie swoje i synowie jego, a oblekli się w Włosienice i barzo płakali. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 15 I przyszli tam ci, którzy byli posłani od króla Antiocha, żeby przymusili tych, którzy byli zbiegli do miasta Modin, ofiarować i palić kadzidło, i odstąpić od Zakonu Bożego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 16 I mnodzy z ludu Izraelskiego zezwoliwszy przystali ku nim, ale Matatiasz i synowie jego statecznie stali. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 17 A odpowiadając, którzy byli posłani od Antiocha, rzekli Matatiaszowi: Przedniejszy i nasławniejszy, i wielki jesteś w tym mieście, i ozdobiony synami i bracią. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 18 A tak przystąp naprzód a uczyń rozkazanie królewskie, jako uczynili wszyscy narodowie i mężowie Judzcy, i którzy zostali w Jeruzalem, a będziesz ty i synowie twoi między przyjacioły królewskimi, a będziesz ubogacon złotem i śrebrem, i mnogimi upominkami. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 19 I odpowiedział Matatiasz, i rzekł głosem wielkim: Choć wszyscy narodowie Antiocha króla słuchają, aby odstąpił każdy od nabożeństwa zakonu ojców swoich a zezwolił na rozkazanie jego, -1 Maccabees 1 Mch 45 2 20 ja i synowie moi, i bracia moi będziem posłuszni Zakonowi ojców naszych. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 21 Niech nam Bóg będzie miłościw: nie jest nam pożyteczno odstąpić Zakonu i sprawiedliwości Bożej: -1 Maccabees 1 Mch 45 2 22 nie usłuchamy słów j króla Antiocha ani będziem ofiar rować przestępując przykazania Zakonu naszego, abyśmy mieli inną drogą chodzić. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 23 A gdy przestał mówić te słowa, przystąpił niektóry Żyd przed oczyma wszytkich, aby ofiarował bałwanom na ołtarzu w mieście Modin według rozkazania królewskiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 24 I ujźrzał Matatiasz, i użalił się, i wstrzęsły się nerki jego, i rozpaliła się zapalczywość jego według sądu Zakonu, i przyskoczywszy zamordował go na ołtarzu: -1 Maccabees 1 Mch 45 2 25 ale i męża, którego był król Antioch posłał, który przymuszał ofiarować, zabił tegoż czasu i ołtarz rozwalił. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 26 I zapalczywie mścił się Zakonu, | jako uczynił Fmees Zamremu, synowi Salomi. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 27 I zawołał Matatiasz głosem wielkim w mieście, mówiąc: Każdy, który uprzejmie miłuje Zakon, zachowując przymierze, niech wynidzie za mną. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 28 I uciekł sam i synowie jego na góry, i opuścili, cokolwiek mieli w mieście. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 29 Tedy wiele szukających sądu . I sprawiedliwości poszło na puszczą -1 Maccabees 1 Mch 45 2 30 i mieszkali tam sami i synowie ich, i niewiasty ich, i bydło ich, że się wylało na nienieszczęście. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 31 I dano znać mężom królewskim i wojsku, które było w Jeruzalem, w Mieście Dawidowym, iż odstąpili mężowie niektórzy, którzy zgwałcili rozkazanie królewskie, na miejsca tajemne na puszczy i poszło za nimi wiele. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 32 I zarazem puścili się po nich, i stawili im bitwę w dzień szabatu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 33 I rzekli do nich: A jeszczeż się i teraz sprzeciwiacie? Wynidżcie a czyńcie według słowa króla Antiocha, a żywi zostaniecie. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 34 I rzekli: Nie wynidziemy ani uczynimy słowa królewskiego, abyśmy mieli zgwałcić dzień szabatu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 35 I wzruszyli przeciwko im bitwę. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 36 I nie odpowiedzieli im ani kamienia nie rzucili na nie, ani zawierali miejsc tajemnych, -1 Maccabees 1 Mch 45 2 37 mówiąc: Pomrzymy wszyscy w prostocie naszej: a będą nam świadkami niebo i ziemia, że nas niesprawiedliwie tracicie. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 38 I podnieśli wojnę na nie w szabaty. I polegli sami i żony ich, i synowie ich, bydło ich, aż do tysiąca dusz ludzkich. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 39 I dowiedział się Matatiasz i przyjaciele jego, i płakali nad nimi barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 40 I rzekł mąż bliźniemu swemu: Jeśli wszyscy uczynimy, jako bracia naszy uczynili, a nie będziem walczyć przeciw poganom za dusze nasze i o usprawiedliwienia nasze, teraz prędzej nas wygubią z ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 41 I umyślili onego dnia, mówiąc: Wszelki człowiek, którykolwiek przydzie na nas na wojnę w dzień szabatu, potykajmy się z nim, a nie pomrzemy wszyscy, jako pomarli bracia naszy w skrytych miejscach. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 42 Tedy się przyłączył do nich poczet asydejczyków, mocni siłą Izraela, każdy miłośnik Zakonu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 43 I wszyscy, którzy uciekali przed złem, przyłączyli się do nich i zstali się im ku zmocnieniu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 44 I zebrali wojsko, i porazili grzeszniki w gniewie swoim i męże niezbożne w zagniewaniu swoim, a drudzy uciekli do poganów, aby się wybiegali. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 45 A obszedł Matatiasz i przyjaciele jego i rozwalali ołtarze. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 46 I obrzezali dzieci nie obrzezane, ile ich naleźli w granicach Izraelskich i w mocy. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 47 I przeszladowali syny pychy, i szczęściło się dzieło w rękach ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 48 I odzierżeli Zakon z rąk pogańskich i z rąk królewskich, i nie dali rogu grzesznikowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 49 I przybliżyły się dni Matatiaszowi, żeby umarł, i rzekł synom swoim: Teraz wzięła moc pycha i karanie, i czas wywrócenia, i gniew rozgniewania. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 50 Przetoż teraz, o synowie, bądźcie miłośnicy Zakonu a dajcie dusze wasze za przymierze ojców waszych. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 51 A pomnicie na sprawy ojcowskie, które czynili w rodzajach swoich, a otrzymacie sławę wielką i imię wieczne. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 52 Azaż Abraham nie był nalezion wiernym w pokuszeniu i poczytano mu ku sprawiedliwości? -1 Maccabees 1 Mch 45 2 53 Józef czasu ucisku swego zachował rozkazanie i zstał się panem Egiptu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 54 Finees, ociec nasz, zapalony zapalczywością Bożą wziął przymierze kapłaństwa wiecznego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 55 Mezus, gdy wypełnił słowo, zstał się wodzem w Izraelu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 56 Kaleb, gdy wydawał świadectwo w zebraniu, wziął dziedzictwo. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 57 Dawid w miłosierdziu swym dostąpił stolice królewskiej na wieki. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 58 Eliasz gdy się zapalił zapaleniem o Zakon, wzięty jest do nieba. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 59 Ananiasz i Azariasz, i Misael, wierząc, z płomienia są wybawieni. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 60 Daniel w swej prostocie wybawion jest z paszczęki lwów. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 61 I tak rozmyślajcie przez naród i naród, że wszyscy, którzy w nim nadzieję pokładają, nie słabieją. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 62 A nie bójcie się słów człowieka grzesznego: bo chwała jego gnój i robactwo jest; -1 Maccabees 1 Mch 45 2 63 dziś się wywyższa, a jutro się nie najdzie: iż się obrócił w ziemię swą, a myśl jego zginęła. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 64 A przetoż wy, synowie, zmocnicie się a czyńcie mężnie w Zakonie, bo w nim sławni będziecie. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 65 A oto Symon, brat wasz, wiem, że jest człowiekiem do rady: słuchajcież go zawżdy, a on wam będzie ojcem. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 66 A Juda Machabeusz, duży siłą od młodości swej, niech będzie hetmanem rycerstwa a on walkę będzie wiódł ludu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 67 I przywiedziecie do siebie wszytkich, którzy czynią Zakon, a mścicie się pomsty ludu swojego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 68 Oddawajcie wzajem poganom a pilnujcie rozkazania zakonnego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 69 I dał im błogosławieństwo, i przyłożon jest do ojców swoich. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 70 I umarł roku setnego czterdziestego i szóstego a pogrzebion jest od synów swoich w grobie ojców swoich w Modin, i płakali go wszytek Izrael płaczem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 2 2 A miał synów piąci: Jana, którego przezwisko było Gaddis, +1 Maccabees 1 Mch 45 2 3 3 I Symona, którego zwano Tasi, +1 Maccabees 1 Mch 45 2 4 4 i Judę, którego zwano Machabeusz, +1 Maccabees 1 Mch 45 2 5 5 i Eleazara, którego zwano Abaron, i Jonatan, którego zwano Afus. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 6 6 Ci widzieli złości, które się działy między ludem Judzkim i w Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 7 7 I rzekł Matatiasz: Biada mnie! Przeczem się narodził, abym widział skruszenie ludu mego i skruszenie Miasta Świętego, i abych tam siedział, gdy podane jest w ręce nieprzyjacielskie? +1 Maccabees 1 Mch 45 2 8 8 Świątynia jest w ręku cudzoziemców, kościół jego jako człowiek bezecny. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 9 9 Naczynia chwały jego zabrano w niewolstwo, starcowie jego pobici po ulicach, a młodzieńcy jego polegli od miecza nieprzyjacielskiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 10 10 I któryż naród nie odziedziczył królestwa jego a nie odzierżał łupów jego? +1 Maccabees 1 Mch 45 2 11 11 Wszytko jego ochędóstwo jest odjęte, a które było wolne, zstało się niewolnicą. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 12 12 A oto nasze miejsca święte i piękność nasza, i chwała nasza jest spustoszona, a pogani je splugawili. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 13 13 Na cóż nam tedy jeszcze żyć? +1 Maccabees 1 Mch 45 2 14 14 I rozdarł Matatiasz odzienie swoje i synowie jego, a oblekli się w Włosienice i barzo płakali. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 15 15 I przyszli tam ci, którzy byli posłani od króla Antiocha, żeby przymusili tych, którzy byli zbiegli do miasta Modin, ofiarować i palić kadzidło, i odstąpić od Zakonu Bożego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 16 16 I mnodzy z ludu Izraelskiego zezwoliwszy przystali ku nim, ale Matatiasz i synowie jego statecznie stali. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 17 17 A odpowiadając, którzy byli posłani od Antiocha, rzekli Matatiaszowi: Przedniejszy i nasławniejszy, i wielki jesteś w tym mieście, i ozdobiony synami i bracią. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 18 18 A tak przystąp naprzód a uczyń rozkazanie królewskie, jako uczynili wszyscy narodowie i mężowie Judzcy, i którzy zostali w Jeruzalem, a będziesz ty i synowie twoi między przyjacioły królewskimi, a będziesz ubogacon złotem i śrebrem, i mnogimi upominkami. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 19 19 I odpowiedział Matatiasz, i rzekł głosem wielkim: Choć wszyscy narodowie Antiocha króla słuchają, aby odstąpił każdy od nabożeństwa zakonu ojców swoich a zezwolił na rozkazanie jego, +1 Maccabees 1 Mch 45 2 20 20 ja i synowie moi, i bracia moi będziem posłuszni Zakonowi ojców naszych. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 21 21 Niech nam Bóg będzie miłościw: nie jest nam pożyteczno odstąpić Zakonu i sprawiedliwości Bożej: +1 Maccabees 1 Mch 45 2 22 22 nie usłuchamy słów j króla Antiocha ani będziem ofiar rować przestępując przykazania Zakonu naszego, abyśmy mieli inną drogą chodzić. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 23 23 A gdy przestał mówić te słowa, przystąpił niektóry Żyd przed oczyma wszytkich, aby ofiarował bałwanom na ołtarzu w mieście Modin według rozkazania królewskiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 24 24 I ujźrzał Matatiasz, i użalił się, i wstrzęsły się nerki jego, i rozpaliła się zapalczywość jego według sądu Zakonu, i przyskoczywszy zamordował go na ołtarzu: +1 Maccabees 1 Mch 45 2 25 25 ale i męża, którego był król Antioch posłał, który przymuszał ofiarować, zabił tegoż czasu i ołtarz rozwalił. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 26 26 I zapalczywie mścił się Zakonu, | jako uczynił Fmees Zamremu, synowi Salomi. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 27 27 I zawołał Matatiasz głosem wielkim w mieście, mówiąc: Każdy, który uprzejmie miłuje Zakon, zachowując przymierze, niech wynidzie za mną. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 28 28 I uciekł sam i synowie jego na góry, i opuścili, cokolwiek mieli w mieście. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 29 29 Tedy wiele szukających sądu . I sprawiedliwości poszło na puszczą +1 Maccabees 1 Mch 45 2 30 30 i mieszkali tam sami i synowie ich, i niewiasty ich, i bydło ich, że się wylało na nienieszczęście. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 31 31 I dano znać mężom królewskim i wojsku, które było w Jeruzalem, w Mieście Dawidowym, iż odstąpili mężowie niektórzy, którzy zgwałcili rozkazanie królewskie, na miejsca tajemne na puszczy i poszło za nimi wiele. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 32 32 I zarazem puścili się po nich, i stawili im bitwę w dzień szabatu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 33 33 I rzekli do nich: A jeszczeż się i teraz sprzeciwiacie? Wynidżcie a czyńcie według słowa króla Antiocha, a żywi zostaniecie. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 34 34 I rzekli: Nie wynidziemy ani uczynimy słowa królewskiego, abyśmy mieli zgwałcić dzień szabatu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 35 35 I wzruszyli przeciwko im bitwę. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 36 36 I nie odpowiedzieli im ani kamienia nie rzucili na nie, ani zawierali miejsc tajemnych, +1 Maccabees 1 Mch 45 2 37 37 mówiąc: Pomrzymy wszyscy w prostocie naszej: a będą nam świadkami niebo i ziemia, że nas niesprawiedliwie tracicie. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 38 38 I podnieśli wojnę na nie w szabaty. I polegli sami i żony ich, i synowie ich, bydło ich, aż do tysiąca dusz ludzkich. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 39 39 I dowiedział się Matatiasz i przyjaciele jego, i płakali nad nimi barzo. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 40 40 I rzekł mąż bliźniemu swemu: Jeśli wszyscy uczynimy, jako bracia naszy uczynili, a nie będziem walczyć przeciw poganom za dusze nasze i o usprawiedliwienia nasze, teraz prędzej nas wygubią z ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 41 41 I umyślili onego dnia, mówiąc: Wszelki człowiek, którykolwiek przydzie na nas na wojnę w dzień szabatu, potykajmy się z nim, a nie pomrzemy wszyscy, jako pomarli bracia naszy w skrytych miejscach. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 42 42 Tedy się przyłączył do nich poczet asydejczyków, mocni siłą Izraela, każdy miłośnik Zakonu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 43 43 I wszyscy, którzy uciekali przed złem, przyłączyli się do nich i zstali się im ku zmocnieniu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 44 44 I zebrali wojsko, i porazili grzeszniki w gniewie swoim i męże niezbożne w zagniewaniu swoim, a drudzy uciekli do poganów, aby się wybiegali. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 45 45 A obszedł Matatiasz i przyjaciele jego i rozwalali ołtarze. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 46 46 I obrzezali dzieci nie obrzezane, ile ich naleźli w granicach Izraelskich i w mocy. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 47 47 I przeszladowali syny pychy, i szczęściło się dzieło w rękach ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 48 48 I odzierżeli Zakon z rąk pogańskich i z rąk królewskich, i nie dali rogu grzesznikowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 49 49 I przybliżyły się dni Matatiaszowi, żeby umarł, i rzekł synom swoim: Teraz wzięła moc pycha i karanie, i czas wywrócenia, i gniew rozgniewania. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 50 50 Przetoż teraz, o synowie, bądźcie miłośnicy Zakonu a dajcie dusze wasze za przymierze ojców waszych. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 51 51 A pomnicie na sprawy ojcowskie, które czynili w rodzajach swoich, a otrzymacie sławę wielką i imię wieczne. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 52 52 Azaż Abraham nie był nalezion wiernym w pokuszeniu i poczytano mu ku sprawiedliwości? +1 Maccabees 1 Mch 45 2 53 53 Józef czasu ucisku swego zachował rozkazanie i zstał się panem Egiptu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 54 54 Finees, ociec nasz, zapalony zapalczywością Bożą wziął przymierze kapłaństwa wiecznego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 55 55 Mezus, gdy wypełnił słowo, zstał się wodzem w Izraelu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 56 56 Kaleb, gdy wydawał świadectwo w zebraniu, wziął dziedzictwo. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 57 57 Dawid w miłosierdziu swym dostąpił stolice królewskiej na wieki. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 58 58 Eliasz gdy się zapalił zapaleniem o Zakon, wzięty jest do nieba. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 59 59 Ananiasz i Azariasz, i Misael, wierząc, z płomienia są wybawieni. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 60 60 Daniel w swej prostocie wybawion jest z paszczęki lwów. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 61 61 I tak rozmyślajcie przez naród i naród, że wszyscy, którzy w nim nadzieję pokładają, nie słabieją. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 62 62 A nie bójcie się słów człowieka grzesznego: bo chwała jego gnój i robactwo jest; +1 Maccabees 1 Mch 45 2 63 63 dziś się wywyższa, a jutro się nie najdzie: iż się obrócił w ziemię swą, a myśl jego zginęła. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 64 64 A przetoż wy, synowie, zmocnicie się a czyńcie mężnie w Zakonie, bo w nim sławni będziecie. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 65 65 A oto Symon, brat wasz, wiem, że jest człowiekiem do rady: słuchajcież go zawżdy, a on wam będzie ojcem. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 66 66 A Juda Machabeusz, duży siłą od młodości swej, niech będzie hetmanem rycerstwa a on walkę będzie wiódł ludu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 67 67 I przywiedziecie do siebie wszytkich, którzy czynią Zakon, a mścicie się pomsty ludu swojego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 68 68 Oddawajcie wzajem poganom a pilnujcie rozkazania zakonnego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 69 69 I dał im błogosławieństwo, i przyłożon jest do ojców swoich. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 70 70 I umarł roku setnego czterdziestego i szóstego a pogrzebion jest od synów swoich w grobie ojców swoich w Modin, i płakali go wszytek Izrael płaczem wielkim. 1 Maccabees 1 Mch 45 3 1 I powstał Juda, którego zwano Machabeuszem, syn jego miasto niego. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 2 I pomagali mu wszyscy bracia jego i wszyscy, którzy się byli przyłączyli do ojca jego, i walczyli walkę Izrael z weselem. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 3 I rozszerzył sławę ludowi swemu, i wziął na się pancerz jako obrzym, i przepasał się orężem wojennym swoim ku bitwie, i bronił wojska mieczem swym. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 4 Zstał się podobny lwowi w sprawach swoich i jako szczenię lwie ryczące na połów. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 5 I przenaszladował złośniki, pilnie ich szukając, a którzy trwożyli lud jego, te ogniem palił, -1 Maccabees 1 Mch 45 3 6 i odegnani są nieprzyjaciele jego dla bojaźni jego a wszyscy sprawce nieprawości byli zatrwożeni i szczęściło się wybawienie w ręce jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 7 I zajątrzał wiele królów, i rozweselał Jakuba sprawami swemi: na wieki pamiątka jego w błogosławieństwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 8 I objeżdżał miasta Judzkie, i wytracił z nich ludzie niezbożne, i odwrócił gniew od Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 9 I zstał się zawołanym aż do kończyn ziemie, i zgromadził ginące. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 10 I zebrał Apolloniusz narody mnogie i wielkie wojsko z Samaryjej, aby walczył przeciw Izraelowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 11 I dowiedział się Juda, i wyciągnął przeciw jemu, i poraził, i zabił go; i poległo wiele poranionych, a ostatek uciekł. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 12 I pobrał łupy ich, i miecz Apolloniuszów wziął Juda, i walczył im przez wszytkie dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 13 I usłyszał Seron, hetman wojska Syryjskiego, iż Juda zebrał do siebie zgromadzenie wiernych i zebranie, -1 Maccabees 1 Mch 45 3 14 i rzekł: Uczynię sobie imię i wsławię się w królestwie a zwalczę Judę i te, którzy z nim są, którzy gardzili słowem królewskim. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 15 I nagotował się, i ciągnęły z nim wojska niezbożników, mocni pomocnicy, aby się pomścili nad synmi Izraelskimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 16 I przybliżyli się aż do Bethoron: i wyciągnął przeciwko jemu Juda z trochą. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 17 A gdy ujźrzeli wojsko idące przeciw sobie, rzekli do Judy; Jakoż się będziem mogli potykać nas mało z tak wielkim i z tak mocnym ludem, a my spracowani jesteśmy postem dziś? -1 Maccabees 1 Mch 45 3 18 I rzekł Juda: Łatwie jest zawrzeć wielu w ręce niewielu, a nie masz różnice przed obliczem Boga Niebieskiego wybawić wielą abo trochą, -1 Maccabees 1 Mch 45 3 19 bo nie w mnóstwie wojska zwycięstwo bitwy, ale z nieba jest siła. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 20 Oni idą na nas z mnóstwem upornym i z hardością, aby nas wygładzili i żony nasze, i syny nasze, i aby nas złupili. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 21 Ale my walczyć będziemy o dusze nasze i o prawa nasze: -1 Maccabees 1 Mch 45 3 22 a sam Pan zetrze je przed obliczem naszym — a wy się ich nie bójcie. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 23 A gdy przestał mówić, uderzył na nie z nagła i porażon jest Seron i wojsko jego przed nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 24 I gonił go od zstępu Bethoron aż do Pola; i poległo z nich ośm set mężów, a inni uciekli do ziemie Fllistymskiej. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 25 I padł strach Judy i bradej jego i bojaźń na wszytkie narody wokoło. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 26 I doszło do króla imię jego, i o bitwach Judy powiadali wszyscy narodowe. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 27 A król Antioch, skoro usłyszał te mowy, rozgniewał się z serca. I posłał, i zebrał wojsko wszytkiego królestwa swego, obozy barrzo mocne. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 28 I otworzył skarb swój, i dał żołd na rok wojsku, i rozkazał im być pogotowiu na wszytko. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 29 I ujźrzał, iż mu pieniędzy w skarbiech nie zstało, a podatki krainy małe dla niezgody i mordu, który w ziemi uczynił, żeby zniósł (prawa), które były za pierwszych dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 30 I obawiał się, żeby nie miał jako raz i dwa na nakłady i upominki, które przedtym był dał szczodrą ręką i przewyższał króle, którzy przed nim byli. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 31 I upadło mu serce barzo, i umyślił jachać do Persyjej i wybrać podatki krain, i zebrać śrebra wiele. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 32 I zostawił Lisjasza, człowieka zacnego z królewskiego rodu, nad sprawami królewskiemi od rzeki Eufratesa aż do Rzeki Egipskiej -1 Maccabees 1 Mch 45 3 33 a żeby chował Antiocha, syna jego, ażby się wrócił. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 34 I oddał mu połowicę wojska i elefanty, i rozkazał mu o wszytkim, co chciał, i około mieszkających w Żydowstwie i w Jeruzalem; -1 Maccabees 1 Mch 45 3 35 i aby na nie posłał wojsko, aby zstarł i wykorzenił moc Izraelską i ostatki Jeruzalem, i zagubił pamiątkę ich z miejsca -1 Maccabees 1 Mch 45 3 36 a żeby postanowił obywatele syny cudzoziemskie we wszech granicach ich i ziemię ich losem podzielił. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 37 A król wziął z sobą część wojska pozostałego, i wyjachał z Antiochijej, miasta królestwa swego, roku setnego czterdziestego i siódmego, i przeprawiwszy się przez Eufratesa rzekę, i objeżdżał wyższe krainy. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 38 I wybrał Iisjasz Ptolemeusza, syna Doryminowego, i Nikanora, i Gorgiasza, męźe mocne z przyjaciół królewskich, -1 Maccabees 1 Mch 45 3 39 i posłał z nimi czterdzieści tysięcy mężów i siedm tysięcy jezdnych, aby ciągnęli do ziemie Judzkiej a poburzyli ją według słowa królewskiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 40 I ruszyli się ze wszytkim wojskiem swym, i przyciągnęli, i położyli się pod Emaum w polu. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 41 I usłyszeli kupcy krain imię ich, i nabrali śrebra i złota barzo wiele, i sług, i przyszli do obozu, aby syny Izraelskie za niewolniki pobrali. I przyłączyły się do nich wojska Syryjskie i ziemie obcych narodów. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 42 I obaczył Juda i bracia jego, iż się złego namnożyło a wojska się przybliżały do granic ich, i zrozumieli słowa królewskie, które rozkazał czynić ludowi na zgubę i wyniszczenie. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 43 I rzekli każdy do bliźniego swego: Podnieśmy upadek narodu naszego a walczmy za lud nasz i za świątości nasze. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 44 I zebrał się zjazd, aby byli gotowi na wojnę i żeby się modlili, i prosili miłosierdzia i zlitowania. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 45 A w Jeruzalem nie mieszkano, ale było jako pustki: nie było, kto by wchodził i wychodził z synów jego, i miejsce święte było deptane, a synowie cudzoziemców byli na zamku i tam było mieszkanie poganów. I odjęta jest rozkosz od Jakuba, i ustała tam piszczałka i cytra. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 46 I zebrali się, i przyszli do Masfa przeciwko Jeruzalem: przedtym miejsce modlitwy było w Masfa w Izraelu. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 47 I pościli dnia onego, i oblekli się w Włosienicę, i posypali popiołem głowy swoje, i rozdarli szaty swoje. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 48 I rozłożyli Księgi Zakonu, z których dowiadowali się pogani podobieństwa bałwanów swoich; -1 Maccabees 1 Mch 45 3 49 i przynieśli ubiory kapłańskie, i pierwociny, i dziesięciny; i wzbudzili nazarejczyki, którzy byli dni wypełnili. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 50 I wołali wielkim głosem do nieba, mówiąc: Cóż z tymi czynić będziemy a dokąd je powiedziemy? -1 Maccabees 1 Mch 45 3 51 I świątości twoje podeptane są i splugawione są, i kapłani twoi zstali się na płacz i na poniżenie. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 52 A oto pogani zebrali się na nas, aby nas wygładzili: ty wiesz, co myślą przeciwko nam. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 53 Jakoż się będziem mogli ostać przed obliczem ich, jeśli ty, Boże, nas nie ratujesz? -1 Maccabees 1 Mch 45 3 54 I w trąby uderzyli głosem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 55 A potym Juda postanowił hetmany nad ludem, rotmistrze i setniki, i pięćdziesiątnik!, i dziesiątniki. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 56 I rzekł tym, którzy budowali domy i pojmowali żony, i sadzili winnice, i bojaźliwym, aby się wrócili każdy do domu swego według Zakonu. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 57 I ruszyli się z obozem, i położyli się na południe Emaum. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 58 I rzekł Juda: Gotujcie się a bądźcie synowie mężni, a bądźcie rano pogotowiu, abyście się potkali z tymi pogany, którzy się zeszli na nas, aby nas wytracili i świątości nasze: -1 Maccabees 1 Mch 45 3 59 bo lepiej jest, abyśmy umarli na wojnie, niż abyśmy patrzyli na złe ludu naszego i świętych. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 60 A jako będzie wola na niebie, tak się niechaj zstanie. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 2 2 I pomagali mu wszyscy bracia jego i wszyscy, którzy się byli przyłączyli do ojca jego, i walczyli walkę Izrael z weselem. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 3 3 I rozszerzył sławę ludowi swemu, i wziął na się pancerz jako obrzym, i przepasał się orężem wojennym swoim ku bitwie, i bronił wojska mieczem swym. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 4 4 Zstał się podobny lwowi w sprawach swoich i jako szczenię lwie ryczące na połów. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 5 5 I przenaszladował złośniki, pilnie ich szukając, a którzy trwożyli lud jego, te ogniem palił, +1 Maccabees 1 Mch 45 3 6 6 i odegnani są nieprzyjaciele jego dla bojaźni jego a wszyscy sprawce nieprawości byli zatrwożeni i szczęściło się wybawienie w ręce jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 7 7 I zajątrzał wiele królów, i rozweselał Jakuba sprawami swemi: na wieki pamiątka jego w błogosławieństwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 8 8 I objeżdżał miasta Judzkie, i wytracił z nich ludzie niezbożne, i odwrócił gniew od Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 9 9 I zstał się zawołanym aż do kończyn ziemie, i zgromadził ginące. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 10 10 I zebrał Apolloniusz narody mnogie i wielkie wojsko z Samaryjej, aby walczył przeciw Izraelowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 11 11 I dowiedział się Juda, i wyciągnął przeciw jemu, i poraził, i zabił go; i poległo wiele poranionych, a ostatek uciekł. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 12 12 I pobrał łupy ich, i miecz Apolloniuszów wziął Juda, i walczył im przez wszytkie dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 13 13 I usłyszał Seron, hetman wojska Syryjskiego, iż Juda zebrał do siebie zgromadzenie wiernych i zebranie, +1 Maccabees 1 Mch 45 3 14 14 i rzekł: Uczynię sobie imię i wsławię się w królestwie a zwalczę Judę i te, którzy z nim są, którzy gardzili słowem królewskim. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 15 15 I nagotował się, i ciągnęły z nim wojska niezbożników, mocni pomocnicy, aby się pomścili nad synmi Izraelskimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 16 16 I przybliżyli się aż do Bethoron: i wyciągnął przeciwko jemu Juda z trochą. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 17 17 A gdy ujźrzeli wojsko idące przeciw sobie, rzekli do Judy; Jakoż się będziem mogli potykać nas mało z tak wielkim i z tak mocnym ludem, a my spracowani jesteśmy postem dziś? +1 Maccabees 1 Mch 45 3 18 18 I rzekł Juda: Łatwie jest zawrzeć wielu w ręce niewielu, a nie masz różnice przed obliczem Boga Niebieskiego wybawić wielą abo trochą, +1 Maccabees 1 Mch 45 3 19 19 bo nie w mnóstwie wojska zwycięstwo bitwy, ale z nieba jest siła. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 20 20 Oni idą na nas z mnóstwem upornym i z hardością, aby nas wygładzili i żony nasze, i syny nasze, i aby nas złupili. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 21 21 Ale my walczyć będziemy o dusze nasze i o prawa nasze: +1 Maccabees 1 Mch 45 3 22 22 a sam Pan zetrze je przed obliczem naszym — a wy się ich nie bójcie. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 23 23 A gdy przestał mówić, uderzył na nie z nagła i porażon jest Seron i wojsko jego przed nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 24 24 I gonił go od zstępu Bethoron aż do Pola; i poległo z nich ośm set mężów, a inni uciekli do ziemie Fllistymskiej. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 25 25 I padł strach Judy i bradej jego i bojaźń na wszytkie narody wokoło. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 26 26 I doszło do króla imię jego, i o bitwach Judy powiadali wszyscy narodowe. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 27 27 A król Antioch, skoro usłyszał te mowy, rozgniewał się z serca. I posłał, i zebrał wojsko wszytkiego królestwa swego, obozy barrzo mocne. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 28 28 I otworzył skarb swój, i dał żołd na rok wojsku, i rozkazał im być pogotowiu na wszytko. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 29 29 I ujźrzał, iż mu pieniędzy w skarbiech nie zstało, a podatki krainy małe dla niezgody i mordu, który w ziemi uczynił, żeby zniósł (prawa), które były za pierwszych dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 30 30 I obawiał się, żeby nie miał jako raz i dwa na nakłady i upominki, które przedtym był dał szczodrą ręką i przewyższał króle, którzy przed nim byli. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 31 31 I upadło mu serce barzo, i umyślił jachać do Persyjej i wybrać podatki krain, i zebrać śrebra wiele. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 32 32 I zostawił Lisjasza, człowieka zacnego z królewskiego rodu, nad sprawami królewskiemi od rzeki Eufratesa aż do Rzeki Egipskiej +1 Maccabees 1 Mch 45 3 33 33 a żeby chował Antiocha, syna jego, ażby się wrócił. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 34 34 I oddał mu połowicę wojska i elefanty, i rozkazał mu o wszytkim, co chciał, i około mieszkających w Żydowstwie i w Jeruzalem; +1 Maccabees 1 Mch 45 3 35 35 i aby na nie posłał wojsko, aby zstarł i wykorzenił moc Izraelską i ostatki Jeruzalem, i zagubił pamiątkę ich z miejsca +1 Maccabees 1 Mch 45 3 36 36 a żeby postanowił obywatele syny cudzoziemskie we wszech granicach ich i ziemię ich losem podzielił. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 37 37 A król wziął z sobą część wojska pozostałego, i wyjachał z Antiochijej, miasta królestwa swego, roku setnego czterdziestego i siódmego, i przeprawiwszy się przez Eufratesa rzekę, i objeżdżał wyższe krainy. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 38 38 I wybrał Iisjasz Ptolemeusza, syna Doryminowego, i Nikanora, i Gorgiasza, męźe mocne z przyjaciół królewskich, +1 Maccabees 1 Mch 45 3 39 39 i posłał z nimi czterdzieści tysięcy mężów i siedm tysięcy jezdnych, aby ciągnęli do ziemie Judzkiej a poburzyli ją według słowa królewskiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 40 40 I ruszyli się ze wszytkim wojskiem swym, i przyciągnęli, i położyli się pod Emaum w polu. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 41 41 I usłyszeli kupcy krain imię ich, i nabrali śrebra i złota barzo wiele, i sług, i przyszli do obozu, aby syny Izraelskie za niewolniki pobrali. I przyłączyły się do nich wojska Syryjskie i ziemie obcych narodów. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 42 42 I obaczył Juda i bracia jego, iż się złego namnożyło a wojska się przybliżały do granic ich, i zrozumieli słowa królewskie, które rozkazał czynić ludowi na zgubę i wyniszczenie. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 43 43 I rzekli każdy do bliźniego swego: Podnieśmy upadek narodu naszego a walczmy za lud nasz i za świątości nasze. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 44 44 I zebrał się zjazd, aby byli gotowi na wojnę i żeby się modlili, i prosili miłosierdzia i zlitowania. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 45 45 A w Jeruzalem nie mieszkano, ale było jako pustki: nie było, kto by wchodził i wychodził z synów jego, i miejsce święte było deptane, a synowie cudzoziemców byli na zamku i tam było mieszkanie poganów. I odjęta jest rozkosz od Jakuba, i ustała tam piszczałka i cytra. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 46 46 I zebrali się, i przyszli do Masfa przeciwko Jeruzalem: przedtym miejsce modlitwy było w Masfa w Izraelu. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 47 47 I pościli dnia onego, i oblekli się w Włosienicę, i posypali popiołem głowy swoje, i rozdarli szaty swoje. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 48 48 I rozłożyli Księgi Zakonu, z których dowiadowali się pogani podobieństwa bałwanów swoich; +1 Maccabees 1 Mch 45 3 49 49 i przynieśli ubiory kapłańskie, i pierwociny, i dziesięciny; i wzbudzili nazarejczyki, którzy byli dni wypełnili. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 50 50 I wołali wielkim głosem do nieba, mówiąc: Cóż z tymi czynić będziemy a dokąd je powiedziemy? +1 Maccabees 1 Mch 45 3 51 51 I świątości twoje podeptane są i splugawione są, i kapłani twoi zstali się na płacz i na poniżenie. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 52 52 A oto pogani zebrali się na nas, aby nas wygładzili: ty wiesz, co myślą przeciwko nam. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 53 53 Jakoż się będziem mogli ostać przed obliczem ich, jeśli ty, Boże, nas nie ratujesz? +1 Maccabees 1 Mch 45 3 54 54 I w trąby uderzyli głosem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 55 55 A potym Juda postanowił hetmany nad ludem, rotmistrze i setniki, i pięćdziesiątnik!, i dziesiątniki. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 56 56 I rzekł tym, którzy budowali domy i pojmowali żony, i sadzili winnice, i bojaźliwym, aby się wrócili każdy do domu swego według Zakonu. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 57 57 I ruszyli się z obozem, i położyli się na południe Emaum. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 58 58 I rzekł Juda: Gotujcie się a bądźcie synowie mężni, a bądźcie rano pogotowiu, abyście się potkali z tymi pogany, którzy się zeszli na nas, aby nas wytracili i świątości nasze: +1 Maccabees 1 Mch 45 3 59 59 bo lepiej jest, abyśmy umarli na wojnie, niż abyśmy patrzyli na złe ludu naszego i świętych. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 60 60 A jako będzie wola na niebie, tak się niechaj zstanie. 1 Maccabees 1 Mch 45 4 1 I wziął Gorgiasz pięć tysięcy mężów a tysiąc jezdnych na wybór i ruszyli się z obozem w nocy, -1 Maccabees 1 Mch 45 4 2 aby przyciągnęli do obozu Żydowskiego a z nagła je porazili: a synowie, którzy byli z zamku, byli ich przewodnikami. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 3 I usłyszał Juda, i powstał, i mocarze, aby porazili moc wojska królewskiego, które było u Emaum. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 4 Bo się było jeszcze wojsko rozbieżało od obozu. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 5 I przyszedł Gorgiasz do obozu Judowego w nocy, i nie nalazł nikogo, i szukał ich po górach, bo rzekł: Uciekają ci przed nami. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 6 A gdy się rozedniało, ukazał się na polu Juda ze trzemi tysiącmi mężów tylko, którzy zbroje i mieczów nie mieli. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 7 I ujźrzeli wojsko pogańskie barzo mocne i zbrojne, a jezda około nich, a ci sprawni ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 8 I rzekł Juda do mężów, którzy z nim byli: Nie bójcie się mnóstwa ich i natarcia ich nie bójcie się. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 9 Pamiętajcie, jako ojcowie naszy byli wybawieni w Morzu Czerwonym, gdy je farao gonił z wojskiem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 10 A teraz wołajmy do nieba, a smiłuje się Pan nad nami i wspomni na przymierze ojców naszych, i zetrze to wojsko dziś przed obliczem naszym: -1 Maccabees 1 Mch 45 4 11 a poznają wszyscy narodowie, że jest, który wybawić i wyzwolić może Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 12 I podnieśli cudzoziemcy oczy swe, i ujźrzeli je ciągnące przeciw sobie. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 13 I wyszli z obozu ku bitwie, a ci, którzy byli z Judą, uderzyli w trąby. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 14 I zwiedli bitwę, i zstarci są pohańcy, i uciekli w pole. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 15 A ostatni wszyscy od miecza upadli i gonili ich aż do Gezeron i aż do pól Idumejej, i Azotu, i Jamnijej: i poległo z nich aż do trzech tysięcy mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 16 I wrócił się Juda i wojsko idące za nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 17 I mówił do ludu: Nie łakomcie się na łupy, bo wojna przeciwko nam jest, -1 Maccabees 1 Mch 45 4 18 a Gorgiasz i wojsko jego jest blisko nas na górze: ale stójcie teraz przeciwko nieprzyjaciołom naszym a zwalczcie je, a po tym bezpiecznie będziecie zbierać łupy. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 19 A gdy jeszcze to mówił Juda, oto się jedna część ukazała, poglądąjąc z góry. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 20 I obaczył Gorgiasz, że swoi pouciekali, a obóz spalono: bo dym, który było widzieć, pokazował, co się zstało. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 21 Co oni ujźrzawszy, ulękli się barzo widząc zaraz i Judę, i wojsko w polu gotowe ku bitwie, -1 Maccabees 1 Mch 45 4 22 i pouciekali wszyscy w pole cudzoziemców. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 23 A Juda wrócił się ku łupom obozu i pobrali wiele złota i śrebra, hiacyntu i szarłatu morskiego, i wielkie bogactwa. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 24 A wróciwszy się śpiewali pieśni i błogosławili Boga do nieba: Iż dobry jest, iż na wieki miłosierdzie jego. (Ps 105[106]; 135[136]) -1 Maccabees 1 Mch 45 4 25 I zstało się wybawienie wielkie w Izraelu dnia onego. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 26 A którzykolwiek z cudzoziemców uszli, przyszli i powiedzieli Lisjaszowi wszytko, co się było zstało -1 Maccabees 1 Mch 45 4 27 Co on usłyszawszy, upadszy sercem omdlewał, że się nie zstało Izraelowi, jako on chciał i jako król rozkazał. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 28 A drugiego roku zebrał Iisjasz na wybór sześćdziesiąt tysięcy mężów a jezdnych pięć tysięcy, aby je zwojował. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 29 I przyciągnęli do Żydowskiej ziemie a położyli się obozem u Bethoron, i zabieżał im Juda z dziesiącią tysięcy mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 30 A ujrzeli wojsko mocne, i modlił się, i rzekł: Błogosławionyś jest Wybawicielu Izraelski, któryś skruszył gwałt mocarza ręką Dawida, sługi twego, i podałeś obóz cudzoziemców w ręce Jonatasa, syna Saul, i giermka jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 31 Zawrzy to wojsko w ręce ludu twego Izraelskiego a niech będą pohańbieni z wojskiem swym i z jezdnymi swemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 32 Puść na nie strach a zemdli śmiałość mocy ich i niech się rozruszą zstarciem swoim. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 33 Poraź je mieczem tych, którzy cię miłują, a niech cię chwalą pieśniami wszyscy, którzy znają imię twoje. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 34 I stoczyli bitwę, i legli z wojska Lisjaszowego pięć tysięcy mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 35 A Lisjasz widząc uciekanie swoich, a śmiałość Żydów, a iż byli gotowi abo żyć, abo mężnie umrzeć, odjachał do Antiochijej i zebrał żołnierze, aby więtszym pocztem znowu przyciągnęli do Żydowskiej ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 36 I rzekł Juda i bracia jego: Oto zstarci są nieprzyjaciele naszy: pódźmyż teraz, abyśmy oczyścili i odnowili święte. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 37 I zebrało się wszytko wojsko, i przyszli na górę Syjon. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 38 I obaczyli poświącenie spustoszone i ołtarz zgwałcony, i bramy popalone, a w sieniach wyrosły chrósty jako w lesie abo na górach, i domki kapłańskie rozwalone. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 39 I rozdarli szaty swe, i płakali płaczem wielkim, i popiołem głowę swą posypali, -1 Maccabees 1 Mch 45 4 40 i upadli twarzą na ziemię, i uderzyli w trąby znaków, i wołali do nieba. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 41 Tedy Juda postanowił męże, aby walczyli przeciwko tym, co na zamku byli, ażby świętynią oczyścili. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 42 I obrał kapłany bez zmazy i mający wolą w Zakonie Bożym; -1 Maccabees 1 Mch 45 4 43 i oczyścili świątynią, i wynieśli kamienie splugawione na miejsce nieczyste. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 44 I myślił o ołtarzu całopalenia, który był zgwałcony, co by z nim czynić miał. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 45 I przypadła im rada dobra, aby ji rozwalili, żeby im snadź nie był ku zelżywości, iż ji byli poganie splugawili: i rozwalili go. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 46 A na górze domu, na miejscu sposobnym, składli kamienie, ażby przyszedł Prorok i odpowiedział o nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 47 I wzięli kamienie całe, według Zakonu, i zbudowali ołtarz nowy na kształt onego, co był pierwej. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 48 I zbudowali świątynią i co było w domu wewnątrz. I kościół, i sieni poświęcili. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 49 I naczynili nowego naczynia świętego, i wnieśli lichtarz i ołtarz zapału, i stół do kościoła. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 50 I zapał położyli na ołtarzu, i zapalili lampy, które były na lichtarzu, i świeciły w kościele. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 51 I pokładli chleb na stół, i zasłony zawiesili, i skończyli wszytkie dzieły, które byli uczynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 52 I wstali przed zaraniem dwudziestego i piątego dnia miesiąca dziewiątego (to jest miesiąc Kasleu) roku setnego czterdziestego i ósmego, -1 Maccabees 1 Mch 45 4 53 i ofiarowali ofiary według Zakonu na ołtarzu całopalenia nowym, który zbudowali. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 54 Wedle czasu i wedle dnia, w który go byli poganie splugawili, tegoż był odnowion z pieśniami, z cytrami, z lutniami, z cymbały. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 55 I padł lud wszytek na oblicze, i kłaniali się, i błogosławili do nieba tego, który im dał szczęście. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 56 I uczynili poświącanie ołtarza przez ośm dni, i ofiarowali całopalenia z weselem i ofiarę wybawienia i chwały. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 57 A przodek kościoła ochędożyli koronami złotemi i tarczyczkami. I poświęcili bramy i domy kapłańskie, i przyprawili drzwi do nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 58 I zstało się między ludem wesele barzo wielkie, i odwrócone jest urąganie pogańskie. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 59 I postanowił Juda i bracia jego, i wszytko zebranie Izraelskie, żeby obchodzono dzień poświącania ołtarza czasów swoich od roku do roku przez ośm dni od dwudziestego i piątego dnia miesiąca Kasleu, z weselem i z radością. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 60 I zbudowali onego czasu górę Syjon i mury wysokie, i wieże mocne wokoło: aby kiedy nie przyszli pogani i podeptali ją, jako pierwej byli uczynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 61 I osadził tam wojsko, aby jej strzegli. I opatrzył ją ku strzeżeniu Betsury, aby lud miał miejsce obronne przeciw Idumejej. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 2 2 aby przyciągnęli do obozu Żydowskiego a z nagła je porazili: a synowie, którzy byli z zamku, byli ich przewodnikami. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 3 3 I usłyszał Juda, i powstał, i mocarze, aby porazili moc wojska królewskiego, które było u Emaum. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 4 4 Bo się było jeszcze wojsko rozbieżało od obozu. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 5 5 I przyszedł Gorgiasz do obozu Judowego w nocy, i nie nalazł nikogo, i szukał ich po górach, bo rzekł: Uciekają ci przed nami. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 6 6 A gdy się rozedniało, ukazał się na polu Juda ze trzemi tysiącmi mężów tylko, którzy zbroje i mieczów nie mieli. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 7 7 I ujźrzeli wojsko pogańskie barzo mocne i zbrojne, a jezda około nich, a ci sprawni ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 8 8 I rzekł Juda do mężów, którzy z nim byli: Nie bójcie się mnóstwa ich i natarcia ich nie bójcie się. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 9 9 Pamiętajcie, jako ojcowie naszy byli wybawieni w Morzu Czerwonym, gdy je farao gonił z wojskiem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 10 10 A teraz wołajmy do nieba, a smiłuje się Pan nad nami i wspomni na przymierze ojców naszych, i zetrze to wojsko dziś przed obliczem naszym: +1 Maccabees 1 Mch 45 4 11 11 a poznają wszyscy narodowie, że jest, który wybawić i wyzwolić może Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 12 12 I podnieśli cudzoziemcy oczy swe, i ujźrzeli je ciągnące przeciw sobie. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 13 13 I wyszli z obozu ku bitwie, a ci, którzy byli z Judą, uderzyli w trąby. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 14 14 I zwiedli bitwę, i zstarci są pohańcy, i uciekli w pole. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 15 15 A ostatni wszyscy od miecza upadli i gonili ich aż do Gezeron i aż do pól Idumejej, i Azotu, i Jamnijej: i poległo z nich aż do trzech tysięcy mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 16 16 I wrócił się Juda i wojsko idące za nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 17 17 I mówił do ludu: Nie łakomcie się na łupy, bo wojna przeciwko nam jest, +1 Maccabees 1 Mch 45 4 18 18 a Gorgiasz i wojsko jego jest blisko nas na górze: ale stójcie teraz przeciwko nieprzyjaciołom naszym a zwalczcie je, a po tym bezpiecznie będziecie zbierać łupy. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 19 19 A gdy jeszcze to mówił Juda, oto się jedna część ukazała, poglądąjąc z góry. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 20 20 I obaczył Gorgiasz, że swoi pouciekali, a obóz spalono: bo dym, który było widzieć, pokazował, co się zstało. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 21 21 Co oni ujźrzawszy, ulękli się barzo widząc zaraz i Judę, i wojsko w polu gotowe ku bitwie, +1 Maccabees 1 Mch 45 4 22 22 i pouciekali wszyscy w pole cudzoziemców. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 23 23 A Juda wrócił się ku łupom obozu i pobrali wiele złota i śrebra, hiacyntu i szarłatu morskiego, i wielkie bogactwa. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 24 24 A wróciwszy się śpiewali pieśni i błogosławili Boga do nieba: Iż dobry jest, iż na wieki miłosierdzie jego. (Ps 105[106]; 135[136]) +1 Maccabees 1 Mch 45 4 25 25 I zstało się wybawienie wielkie w Izraelu dnia onego. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 26 26 A którzykolwiek z cudzoziemców uszli, przyszli i powiedzieli Lisjaszowi wszytko, co się było zstało +1 Maccabees 1 Mch 45 4 27 27 Co on usłyszawszy, upadszy sercem omdlewał, że się nie zstało Izraelowi, jako on chciał i jako król rozkazał. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 28 28 A drugiego roku zebrał Iisjasz na wybór sześćdziesiąt tysięcy mężów a jezdnych pięć tysięcy, aby je zwojował. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 29 29 I przyciągnęli do Żydowskiej ziemie a położyli się obozem u Bethoron, i zabieżał im Juda z dziesiącią tysięcy mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 30 30 A ujrzeli wojsko mocne, i modlił się, i rzekł: Błogosławionyś jest Wybawicielu Izraelski, któryś skruszył gwałt mocarza ręką Dawida, sługi twego, i podałeś obóz cudzoziemców w ręce Jonatasa, syna Saul, i giermka jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 31 31 Zawrzy to wojsko w ręce ludu twego Izraelskiego a niech będą pohańbieni z wojskiem swym i z jezdnymi swemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 32 32 Puść na nie strach a zemdli śmiałość mocy ich i niech się rozruszą zstarciem swoim. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 33 33 Poraź je mieczem tych, którzy cię miłują, a niech cię chwalą pieśniami wszyscy, którzy znają imię twoje. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 34 34 I stoczyli bitwę, i legli z wojska Lisjaszowego pięć tysięcy mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 35 35 A Lisjasz widząc uciekanie swoich, a śmiałość Żydów, a iż byli gotowi abo żyć, abo mężnie umrzeć, odjachał do Antiochijej i zebrał żołnierze, aby więtszym pocztem znowu przyciągnęli do Żydowskiej ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 36 36 I rzekł Juda i bracia jego: Oto zstarci są nieprzyjaciele naszy: pódźmyż teraz, abyśmy oczyścili i odnowili święte. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 37 37 I zebrało się wszytko wojsko, i przyszli na górę Syjon. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 38 38 I obaczyli poświącenie spustoszone i ołtarz zgwałcony, i bramy popalone, a w sieniach wyrosły chrósty jako w lesie abo na górach, i domki kapłańskie rozwalone. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 39 39 I rozdarli szaty swe, i płakali płaczem wielkim, i popiołem głowę swą posypali, +1 Maccabees 1 Mch 45 4 40 40 i upadli twarzą na ziemię, i uderzyli w trąby znaków, i wołali do nieba. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 41 41 Tedy Juda postanowił męże, aby walczyli przeciwko tym, co na zamku byli, ażby świętynią oczyścili. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 42 42 I obrał kapłany bez zmazy i mający wolą w Zakonie Bożym; +1 Maccabees 1 Mch 45 4 43 43 i oczyścili świątynią, i wynieśli kamienie splugawione na miejsce nieczyste. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 44 44 I myślił o ołtarzu całopalenia, który był zgwałcony, co by z nim czynić miał. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 45 45 I przypadła im rada dobra, aby ji rozwalili, żeby im snadź nie był ku zelżywości, iż ji byli poganie splugawili: i rozwalili go. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 46 46 A na górze domu, na miejscu sposobnym, składli kamienie, ażby przyszedł Prorok i odpowiedział o nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 47 47 I wzięli kamienie całe, według Zakonu, i zbudowali ołtarz nowy na kształt onego, co był pierwej. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 48 48 I zbudowali świątynią i co było w domu wewnątrz. I kościół, i sieni poświęcili. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 49 49 I naczynili nowego naczynia świętego, i wnieśli lichtarz i ołtarz zapału, i stół do kościoła. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 50 50 I zapał położyli na ołtarzu, i zapalili lampy, które były na lichtarzu, i świeciły w kościele. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 51 51 I pokładli chleb na stół, i zasłony zawiesili, i skończyli wszytkie dzieły, które byli uczynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 52 52 I wstali przed zaraniem dwudziestego i piątego dnia miesiąca dziewiątego (to jest miesiąc Kasleu) roku setnego czterdziestego i ósmego, +1 Maccabees 1 Mch 45 4 53 53 i ofiarowali ofiary według Zakonu na ołtarzu całopalenia nowym, który zbudowali. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 54 54 Wedle czasu i wedle dnia, w który go byli poganie splugawili, tegoż był odnowion z pieśniami, z cytrami, z lutniami, z cymbały. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 55 55 I padł lud wszytek na oblicze, i kłaniali się, i błogosławili do nieba tego, który im dał szczęście. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 56 56 I uczynili poświącanie ołtarza przez ośm dni, i ofiarowali całopalenia z weselem i ofiarę wybawienia i chwały. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 57 57 A przodek kościoła ochędożyli koronami złotemi i tarczyczkami. I poświęcili bramy i domy kapłańskie, i przyprawili drzwi do nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 58 58 I zstało się między ludem wesele barzo wielkie, i odwrócone jest urąganie pogańskie. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 59 59 I postanowił Juda i bracia jego, i wszytko zebranie Izraelskie, żeby obchodzono dzień poświącania ołtarza czasów swoich od roku do roku przez ośm dni od dwudziestego i piątego dnia miesiąca Kasleu, z weselem i z radością. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 60 60 I zbudowali onego czasu górę Syjon i mury wysokie, i wieże mocne wokoło: aby kiedy nie przyszli pogani i podeptali ją, jako pierwej byli uczynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 61 61 I osadził tam wojsko, aby jej strzegli. I opatrzył ją ku strzeżeniu Betsury, aby lud miał miejsce obronne przeciw Idumejej. 1 Maccabees 1 Mch 45 5 1 I zstało się, gdy narodowie okoliczni usłyszeli, iż ołtarz zbudowan i świętynia tak jako A iprzedtym, rozgniewali się barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 2 I myślili wytracić naród Jakubów, którzy byli między nimi, i poczęli z ludu zabijać i przeszladować. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 3 A Juda walczył przeciwko synom Esau w Idumęjej i przeciw tym, którzy byli w Akrabatan: iż byli obiegli Izraelczyki; i poraził je porażką wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 4 I wspomniał na złość synów Bean, którzy byli ludowi sidłem i obrazą, zasadzając się nań na drodze. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 5 I zamknieni są na wieżach, i podsadził się pod nie, i dał ich na wytracenie, i zapalił wieże ich ogniem ze wszytkimi, którzy na nich byli. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 6 I przeszedł do synów Ammon, i nalazł wojsko mocne i ludu wiele, i Tymoteusza, hetmana ich, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 7 i stoczył z nimi wiele bitew, że skruszeni są przed obliczem ich, i poraził je. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 8 I wziął Gazer, miasto i córki jego, i wrócił się do Żydowskiej ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 9 I znowu zebrali się narodowie którzy są w Galaad, przeciw Izraełczykom, którzy byli na granicach ich, aby je zatracili. I uciekli do Dateman zamku. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 10 l posłali list do Judy i braciej jego, mówiąc: Zebrali się przeciwko nam pogani okoliczni, aby nas wytracili. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 11 I gotują się przyść i wziąć zamek, na któryśmy uciekli, a Tymoteusz jest hetmanem wojska ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 12 A przetoż teraz przydź, a wyrwi nas z ręki ich, bo wiele z nas poginęło. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 13 I wszyscy bracia naszy, którzy byli na miejscach Tubin, pobici są, i zawiedli w niewolą żony i dzieci, i korzyść ich, i zabili tam około tysiąca mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 14 I jeszcze listy czytano, a oto drudzy posłowie przyszli z Galilejej, rozdarszy szaty, dając znać w też słowa, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 15 powiedając, iż się zebrali przeciwko nim od Ptolemaidy, z Tyru i z Sydonu, i napełniona jest wszytka Galilea cudzoziemców, aby nas wytracili. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 16 A skoro usłyszał Juda i lud mowy te, zeszło się zgromadzenie wielkie myślić, co by czynić mieli braciej swej, którzy byli w uciśnieniu i dobywali ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 17 I rzekł Juda Symonowi, bratu swemu: Obierz sobie męże a idż i wybaw bracią twą w Galilejej, a ja i brat mój Jonatas pojedziemy do Galaadytim. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 18 I zostawił Józefa, syna Zachariaszowego, i Azariasza hetmany nad ludem z ostatkiem wojska na obronę w Żydowskiej ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 19 I rozkazał im, mówiąc: Bądźcie przełożonymi nad tym ludem, a bitwy z pogany nie staczajcie, dokąd się nie wrócimy. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 20 I oddzielili Symonowi mężów trzy tysiące, aby ciągnął do Galilejej, a Judzie ośm tysięcy do Galaadytim. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 21 I ciągnął Symon do Galilejej, i zstoczył wiele bitew z pogany, i skruszeni są narodowie przed nim, i gonił je aż do bramy Ptolemaidy. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 22 I poległo z poganów około trzech tysięcy mężów, i wziął łupy ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 23 I zabrał te, którzy byli w Galilejej i w Arbatis, z żonami i z dziećmi, i ze wszytkim, co mieli, i przywiódł do Żydowskiej ziemi z wielkim weselem. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 24 A Juda Machabeusz i Jonatas, brat jego, przeprawili się przez Jordan i jachali trzy dni drogi przez puszczą. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 25 I zabieżeli im Nabatejczycy, i przyjęli je w pokoju, i powiedzieli im wszytko, co się działo z bracią ich w Galaadytimdzie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 26 A iż wiele ich pojmano w Barasa i Bosor, i w Alimis, i w Kasfor, i w Magiet, i w Karnaim: te wszytkie miasta obronne i wielkie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 27 Ale i w innych mieściech Galaadyckich są w pojmanie, i jutro umyślili przyciągnąć z wojskiem do tych miast i wziąć, i wytracić je dnia jednego. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 28 I obrócił Juda i wojsko jego drogę na puszczą Bosor z nagła, i ubieżał miasto, i pobił wszytkie mężczyzny paszczęką miecza a wziął wszytkie łupy ich; i spalił je ogniem. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 29 I ruszyli się stamtąd w nocy, i szli aż do zamku. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 30 I zstało się na świtaniu, gdy podnieśli oczy swe: oto wielki lud, którego nie było liczby, niosący drabiny i tarany, aby wzięli zamek a dobyli ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 31 A obaczył Juda, iż się bitwa zaczęła, a krzyk wojenny wstępował do nieba jako trąba i wołanie wielkie z miasta, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 32 i rzekł do wojska swego: Potykajcie się dziś o bracią waszę. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 33 I ciągnął trzema rzędami za nimi: i uderzyli w trąby, i krzyknęli, modląc się. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 34 I poznały wojska Tymoteuszowe, że to Machabeusz, i uciekli nazad przed nim: i porazili ich porażką wielką, i poległo z nich onego dnia około ośmi tysięcy mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 35 A Juda obrócił się ku Masfa i dobył jej, i wziął ją, i pobił każdego mężczyznę, i pobrał łupy jego, i zapalił ji ogniem. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 36 Stamtąd dągnął i wziął Kasbon, i Magiet, i Bosor, i inne miasta Galaad. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 37 A po tych słowiech zgromadził Tymoteusz drugie wojsko a położył się obozem przeciw Rafon za potokiem. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 38 I posłał Juda szpiegować wojsko, i odnieśli mu, mówiąc: że wszyscy narodowie, którzy są około nas, zeszli się do niego, wojsko barzo wielkie, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 39 i najęli Arabczyki ku pomocy sobie a położyli się obozem za potokiem, będąc gotowi stoczyć z tobą bitwę. I ciągnął Juda przeciwko im. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 40 I rzekł Tymoteusz do rotmistrzów wojska swego: Gdy się przybliży Juda z wojskiem i wojsko jego do potoku wody i jeśli się przeprawi pierwej do nas, nie wytrzymamy mu: bo mogąc przemoże przeciw nam. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 41 Jeśli się będzie bał przeprawić a położy się obozem przed rzeką, przeprawmy się do nich, a przemożemy je. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 42 A gdy Juda przyciągnął do potoku, postanowił pisarze ludu nad potokiem i rozkazał im, mówiąc: Żadnego człowieka nie zostawiajcie, ale wszyscy niech idą ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 43 I przeprawił się do nich pierwej i wszytek lud za nim: i porażeni są wszyscy pogani od oblicza ich, i porzucili broń swą, i uciekli do zboru, który był w Karnaim. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 44 I wziął samo miasto, i zbór spalił ogniem, ze wszytkimi, którzy w nim byli, i potłumione jest Karnaim, i nie mogło strzymać przeciw obliczu Judy. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 45 I zgromadził Juda wszytkie Izraelczyk!, którzy byli w Galaad, od namniejszego aż do nawiętszego, i żony ich, i dzieci, i wojsko barzo wielkie, aby szli do ziemie Judzkiej. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 46 I przyszli aż do Efron, a to miasto wielkie: w weszciu położone, barzo obronne, a nie mógł go minąć ani po prawej, ani po lewej stronie, ale droga była przez pośrzodek jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 47 I zawarli się, którzy byli w mieście, i bramy kamieńmi zamiotali. I posłał do nich Juda słowy spokojnemi, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 48 mówiąc: Niech przejdziemy przez ziemię waszę, abyśmy szli do ziemie naszej, a żaden wam nie zaszkodzi, tylko pieszo przejdziemy. I nie chcieli im otworzyć. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 49 I rozkazał Juda obwołać w wojsku, aby każdy szedł do szturmu z miejsca, na którym był. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 50 I rzucili się mężowie mocni, i dobywał miasta onego cały dzień i całą noc, i podane jest miasto w rękę ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 51 I pobili wszytkie mężczyzny paszczęką miecza, i wywrócił je z gruntu, i pobrał łupy jego, i przeszedł przez miasto po zabitych. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 52 A przeprawili się przez Jordan na wielkim polu przeciwko Betsan. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 53 A Juda zgromadzał ostateczne i napominał lud przez wszytkę drogę, aż przyszli do ziemie Judzkiej. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 54 I weszli na górę Syjon z weselem i z radością, i ofiarowali całopalenia, iż żaden z nich nie zginął, aż się wrócili w pokoju. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 55 A za dni, których był Juda i Jonatas w ziemi Galaad, a Symon, brat jego, w Galilejej przeciw Ptolemaidzie, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 56 usłyszał Józef, syn Zachariaszów, i Azariasz, hetman nad wojskiem, szczęśliwe powodzenie i bitwy, które się zstały, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 57 i rzekł: Uczyńmy i my sobie sławę a idźmy walczyć przeciw narodom, które są około nas. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 58 I rozkazał tym, którzy byli w wojszcze jego, i ciągnęli do Jamnijej. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 59 I wyjachał Gorgiasz z miasta i mężowie jego przeciwko nim ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 60 I podali tył Józef i Azariasz aż do granic Żydowskiej ziemie, i poległo dnia onego z ludu Izraelskiego około dwu tysiącu mężów, i zstało się wielkie uciekanie ludu -1 Maccabees 1 Mch 45 5 61 iż nie słuchali Judy i bradej jego, mniemając, żeby sobie mężnie postąpić mieli. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 62 A oni nie byli z nasienia onych mężów, przez które się zstało zbawienie w Izraelu. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 63 A mężowie Juda dostąpili wielkiej chwały w oczach wszytkiego Izraela i wszech narodów, gdzie było imię ich słyszane. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 64 I zeszli się do nich, szczęścia winszując. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 65 I wyszedł Juda i bracia jego, i dobywali synów Esau w ziemi, która jest ku południu: i zburzył Hebron i córki jego, i mury jego, i wieże około niego popalił. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 66 I ruszył się obozem, aby szedł w ziemię cudzoziemską, i przechodził Samarią. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 67 Dnia onego polegli kapłani na wojnie, gdy chcieli mężnie poczynać, gdy nierozmyślnie wyszli ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 68 I obrócił się Juda do Azotu, do ziemie cudzoziemców, i porozwalał ołtarze ich, a rydny bogów ich popalił ogniem i pobrał łupy z miast, i wrócił się do ziemie Juda. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 2 2 I myślili wytracić naród Jakubów, którzy byli między nimi, i poczęli z ludu zabijać i przeszladować. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 3 3 A Juda walczył przeciwko synom Esau w Idumęjej i przeciw tym, którzy byli w Akrabatan: iż byli obiegli Izraelczyki; i poraził je porażką wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 4 4 I wspomniał na złość synów Bean, którzy byli ludowi sidłem i obrazą, zasadzając się nań na drodze. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 5 5 I zamknieni są na wieżach, i podsadził się pod nie, i dał ich na wytracenie, i zapalił wieże ich ogniem ze wszytkimi, którzy na nich byli. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 6 6 I przeszedł do synów Ammon, i nalazł wojsko mocne i ludu wiele, i Tymoteusza, hetmana ich, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 7 7 i stoczył z nimi wiele bitew, że skruszeni są przed obliczem ich, i poraził je. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 8 8 I wziął Gazer, miasto i córki jego, i wrócił się do Żydowskiej ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 9 9 I znowu zebrali się narodowie którzy są w Galaad, przeciw Izraełczykom, którzy byli na granicach ich, aby je zatracili. I uciekli do Dateman zamku. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 10 10 l posłali list do Judy i braciej jego, mówiąc: Zebrali się przeciwko nam pogani okoliczni, aby nas wytracili. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 11 11 I gotują się przyść i wziąć zamek, na któryśmy uciekli, a Tymoteusz jest hetmanem wojska ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 12 12 A przetoż teraz przydź, a wyrwi nas z ręki ich, bo wiele z nas poginęło. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 13 13 I wszyscy bracia naszy, którzy byli na miejscach Tubin, pobici są, i zawiedli w niewolą żony i dzieci, i korzyść ich, i zabili tam około tysiąca mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 14 14 I jeszcze listy czytano, a oto drudzy posłowie przyszli z Galilejej, rozdarszy szaty, dając znać w też słowa, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 15 15 powiedając, iż się zebrali przeciwko nim od Ptolemaidy, z Tyru i z Sydonu, i napełniona jest wszytka Galilea cudzoziemców, aby nas wytracili. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 16 16 A skoro usłyszał Juda i lud mowy te, zeszło się zgromadzenie wielkie myślić, co by czynić mieli braciej swej, którzy byli w uciśnieniu i dobywali ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 17 17 I rzekł Juda Symonowi, bratu swemu: Obierz sobie męże a idż i wybaw bracią twą w Galilejej, a ja i brat mój Jonatas pojedziemy do Galaadytim. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 18 18 I zostawił Józefa, syna Zachariaszowego, i Azariasza hetmany nad ludem z ostatkiem wojska na obronę w Żydowskiej ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 19 19 I rozkazał im, mówiąc: Bądźcie przełożonymi nad tym ludem, a bitwy z pogany nie staczajcie, dokąd się nie wrócimy. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 20 20 I oddzielili Symonowi mężów trzy tysiące, aby ciągnął do Galilejej, a Judzie ośm tysięcy do Galaadytim. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 21 21 I ciągnął Symon do Galilejej, i zstoczył wiele bitew z pogany, i skruszeni są narodowie przed nim, i gonił je aż do bramy Ptolemaidy. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 22 22 I poległo z poganów około trzech tysięcy mężów, i wziął łupy ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 23 23 I zabrał te, którzy byli w Galilejej i w Arbatis, z żonami i z dziećmi, i ze wszytkim, co mieli, i przywiódł do Żydowskiej ziemi z wielkim weselem. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 24 24 A Juda Machabeusz i Jonatas, brat jego, przeprawili się przez Jordan i jachali trzy dni drogi przez puszczą. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 25 25 I zabieżeli im Nabatejczycy, i przyjęli je w pokoju, i powiedzieli im wszytko, co się działo z bracią ich w Galaadytimdzie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 26 26 A iż wiele ich pojmano w Barasa i Bosor, i w Alimis, i w Kasfor, i w Magiet, i w Karnaim: te wszytkie miasta obronne i wielkie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 27 27 Ale i w innych mieściech Galaadyckich są w pojmanie, i jutro umyślili przyciągnąć z wojskiem do tych miast i wziąć, i wytracić je dnia jednego. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 28 28 I obrócił Juda i wojsko jego drogę na puszczą Bosor z nagła, i ubieżał miasto, i pobił wszytkie mężczyzny paszczęką miecza a wziął wszytkie łupy ich; i spalił je ogniem. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 29 29 I ruszyli się stamtąd w nocy, i szli aż do zamku. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 30 30 I zstało się na świtaniu, gdy podnieśli oczy swe: oto wielki lud, którego nie było liczby, niosący drabiny i tarany, aby wzięli zamek a dobyli ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 31 31 A obaczył Juda, iż się bitwa zaczęła, a krzyk wojenny wstępował do nieba jako trąba i wołanie wielkie z miasta, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 32 32 i rzekł do wojska swego: Potykajcie się dziś o bracią waszę. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 33 33 I ciągnął trzema rzędami za nimi: i uderzyli w trąby, i krzyknęli, modląc się. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 34 34 I poznały wojska Tymoteuszowe, że to Machabeusz, i uciekli nazad przed nim: i porazili ich porażką wielką, i poległo z nich onego dnia około ośmi tysięcy mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 35 35 A Juda obrócił się ku Masfa i dobył jej, i wziął ją, i pobił każdego mężczyznę, i pobrał łupy jego, i zapalił ji ogniem. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 36 36 Stamtąd dągnął i wziął Kasbon, i Magiet, i Bosor, i inne miasta Galaad. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 37 37 A po tych słowiech zgromadził Tymoteusz drugie wojsko a położył się obozem przeciw Rafon za potokiem. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 38 38 I posłał Juda szpiegować wojsko, i odnieśli mu, mówiąc: że wszyscy narodowie, którzy są około nas, zeszli się do niego, wojsko barzo wielkie, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 39 39 i najęli Arabczyki ku pomocy sobie a położyli się obozem za potokiem, będąc gotowi stoczyć z tobą bitwę. I ciągnął Juda przeciwko im. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 40 40 I rzekł Tymoteusz do rotmistrzów wojska swego: Gdy się przybliży Juda z wojskiem i wojsko jego do potoku wody i jeśli się przeprawi pierwej do nas, nie wytrzymamy mu: bo mogąc przemoże przeciw nam. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 41 41 Jeśli się będzie bał przeprawić a położy się obozem przed rzeką, przeprawmy się do nich, a przemożemy je. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 42 42 A gdy Juda przyciągnął do potoku, postanowił pisarze ludu nad potokiem i rozkazał im, mówiąc: Żadnego człowieka nie zostawiajcie, ale wszyscy niech idą ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 43 43 I przeprawił się do nich pierwej i wszytek lud za nim: i porażeni są wszyscy pogani od oblicza ich, i porzucili broń swą, i uciekli do zboru, który był w Karnaim. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 44 44 I wziął samo miasto, i zbór spalił ogniem, ze wszytkimi, którzy w nim byli, i potłumione jest Karnaim, i nie mogło strzymać przeciw obliczu Judy. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 45 45 I zgromadził Juda wszytkie Izraelczyk!, którzy byli w Galaad, od namniejszego aż do nawiętszego, i żony ich, i dzieci, i wojsko barzo wielkie, aby szli do ziemie Judzkiej. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 46 46 I przyszli aż do Efron, a to miasto wielkie: w weszciu położone, barzo obronne, a nie mógł go minąć ani po prawej, ani po lewej stronie, ale droga była przez pośrzodek jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 47 47 I zawarli się, którzy byli w mieście, i bramy kamieńmi zamiotali. I posłał do nich Juda słowy spokojnemi, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 48 48 mówiąc: Niech przejdziemy przez ziemię waszę, abyśmy szli do ziemie naszej, a żaden wam nie zaszkodzi, tylko pieszo przejdziemy. I nie chcieli im otworzyć. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 49 49 I rozkazał Juda obwołać w wojsku, aby każdy szedł do szturmu z miejsca, na którym był. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 50 50 I rzucili się mężowie mocni, i dobywał miasta onego cały dzień i całą noc, i podane jest miasto w rękę ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 51 51 I pobili wszytkie mężczyzny paszczęką miecza, i wywrócił je z gruntu, i pobrał łupy jego, i przeszedł przez miasto po zabitych. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 52 52 A przeprawili się przez Jordan na wielkim polu przeciwko Betsan. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 53 53 A Juda zgromadzał ostateczne i napominał lud przez wszytkę drogę, aż przyszli do ziemie Judzkiej. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 54 54 I weszli na górę Syjon z weselem i z radością, i ofiarowali całopalenia, iż żaden z nich nie zginął, aż się wrócili w pokoju. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 55 55 A za dni, których był Juda i Jonatas w ziemi Galaad, a Symon, brat jego, w Galilejej przeciw Ptolemaidzie, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 56 56 usłyszał Józef, syn Zachariaszów, i Azariasz, hetman nad wojskiem, szczęśliwe powodzenie i bitwy, które się zstały, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 57 57 i rzekł: Uczyńmy i my sobie sławę a idźmy walczyć przeciw narodom, które są około nas. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 58 58 I rozkazał tym, którzy byli w wojszcze jego, i ciągnęli do Jamnijej. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 59 59 I wyjachał Gorgiasz z miasta i mężowie jego przeciwko nim ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 60 60 I podali tył Józef i Azariasz aż do granic Żydowskiej ziemie, i poległo dnia onego z ludu Izraelskiego około dwu tysiącu mężów, i zstało się wielkie uciekanie ludu +1 Maccabees 1 Mch 45 5 61 61 iż nie słuchali Judy i bradej jego, mniemając, żeby sobie mężnie postąpić mieli. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 62 62 A oni nie byli z nasienia onych mężów, przez które się zstało zbawienie w Izraelu. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 63 63 A mężowie Juda dostąpili wielkiej chwały w oczach wszytkiego Izraela i wszech narodów, gdzie było imię ich słyszane. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 64 64 I zeszli się do nich, szczęścia winszując. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 65 65 I wyszedł Juda i bracia jego, i dobywali synów Esau w ziemi, która jest ku południu: i zburzył Hebron i córki jego, i mury jego, i wieże około niego popalił. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 66 66 I ruszył się obozem, aby szedł w ziemię cudzoziemską, i przechodził Samarią. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 67 67 Dnia onego polegli kapłani na wojnie, gdy chcieli mężnie poczynać, gdy nierozmyślnie wyszli ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 68 68 I obrócił się Juda do Azotu, do ziemie cudzoziemców, i porozwalał ołtarze ich, a rydny bogów ich popalił ogniem i pobrał łupy z miast, i wrócił się do ziemie Juda. 1 Maccabees 1 Mch 45 6 1 A król Antioch przejeżdżał wyższe krainy i dowiedział się, iż było miasto Elimai w Persyjej barzo zacne i bogate we śrebro i złoto -1 Maccabees 1 Mch 45 6 2 i zbór w nim barzo bogaty, i tam zasłony złote, i pancerze, i tarcze, które zostawił Aleksander Filippów, król Macedoński, który napierwszy królował w Grecyjej. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 3 I przyjachał, i starał się wziąć miasto i złupić je; ale nie mógł, bo się dowiedzieli o tym ci, którzy byli w mieście, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 4 i powstali ku bitwie; i uciekł stamtąd, i odciągnął z wielkim smutkiem, i wrócił się do Babilonu. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 5 I przyszedł, który mu oznajmił w Persyjej, że rozpłoszone są wojska, które były w ziemi Judzkiej, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 6 a iż Lisjasz z wielkim wojskiem naprzód wyciągnął i udekł przed Żydami: i zmocnili się orężem i siłą, i korzyścią wielką, którą wzięli z obozów, które zwojowali. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 7 A iż obalili obrzydłość, którą był zbudował na ołtarzu, który był w Jeruzalem, a miejsce święte obtoczyli mury wysokimi jako pierwej, ale i Betsurę, miasto jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 8 I zstało się, gdy król usłyszał te mowy, zlękł się i barzo się zafrasował, i legł na łożu, i wpadł w niemoc dla smutku, że mu się nie powiodło, jako myślił. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 9 był tam przez długi czas, bo się był odnowił w nim smutek wielki i zrozumiał, że miał umrzeć. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 10 I wezwał swych przyjaciół wszytkich, i rzekł im: Odszedł sen od oczu moich i upadłem, i straciłem serce przed frasunkiem. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 11 I rzekłem w sercu moim: Ku jakiemuźem kłopotowi przyszedł, i w jakie nawałności smutku, w którymem teraz jest, którym był wesoły i wdzięczny w mocy mojej? -1 Maccabees 1 Mch 45 6 12 A teraz wspominam sobie na złości, którem zbroił w Jeruzalem, skądem też zabrał wszystkę korzyść złotą i śrebrną, która była w nim, i posłałem, aby zabrano, którzy mieszkali w Judzkiej ziemi bez przyczyny. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 13 Poznałem tedy, iż dlatego nalazły mię te nędze: a oto ginę od żałości w cudzej ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 14 I przyzwał Filipa, jednego z przyjaciół swoich, i przełożył go nad wszytkim swym królestwem. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 15 I dał mu koronę i szatę swą, i pierścień, aby przyprowadził Antiocha, syna jego, i wychował go, i królował. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 16 I umarł tam król Antioch roku setnego czterdziestego i dziewią -1 Maccabees 1 Mch 45 6 17 tego. I dowiedział się Lisjasz, iż król umarł, i postanowił, aby królował Antioch, syn jego, którego wychował młodzieniaszkiem, i nazwał imię jego Eupator. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 18 A ci, którzy byli na zamku, zamknęli byli Izraelczyki około świątynie i szukali ich złego zawżdy a zmocnienia poganów. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 19 I umyślił Juda wytracić je, i zwołał wszytek lud, aby je obiegli. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 20 I zebrali się wespół, i obiegli je roku setnego i pięćdziesiątego, i naczynili kusz i taranów. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 21 I wyszli niektórzy z tych, którzy byli w oblężeniu, i przyłączyli się do nich niektórzy niezbożni z Izraelczyków. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 22 I poszli do króla, i mówili: Pókiż nie uczynisz sądu a nie mścisz się braciej naszej? -1 Maccabees 1 Mch 45 6 23 Myśmy umyślili służyć ojcu twemu i chodzić w przykazaniu jego, i być posłuszni wyrokom jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 24 A synowie ludu naszego dlatego odrażali się od nas, a którzykolwiek najdowali się z naszych, zabijano i dziedzictwa nasze rozszarpywano. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 25 A nie tylko na nas ściągnęli rękę, ale i na wszytkie granice nasze. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 26 A oto dziś obiegli zamek Jerozolimski, aby go dobyli, i twierdzą w Betsurze opatrzyli. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 27 A jeśli ich prędzej nie uprzedzisz, co więtszego niż to zbroją i nie będziesz ich mógł dostać. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 28 I rozgniewał się król, skoro to usłyszał, i zwołał wszytkich przyjaciół swych i hetmanów wojska swego, i tych, którzy nad jezdnymi byli, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 29 ale i z innych królestw, i z wyspów morskich zeszły się do niego wojska za pieniądze. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 30 I była liczba wojska jego sto tysięcy pieszych a dwadzieścia tysięcy jezdnych i trzydzieści i dwu elefantów ku walce wyćwiczonych. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 31 I ciągnęli przez Idumeą, i położyli się u Betsury, i walczyli przez wiele dni, i uczynili przyprawy wojenne. I wyszli, i popalili je ogniem, i mężnie walczyli. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 32 I odciągnął Juda od zamku, i i ruszył się z obozem do Betzachar, przeciwko wojsku królewskiemu. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 33 l wstał król przede dniem, i wzruszył wojsko na natarcie ku drodze Betzachar; i nagotowały się wojska ku bitwie, i uderzyli w trąby, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 34 a elefantom ukazowali krew jagody winnej i morwy, aby je zajuszyli ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 35 I rozsadzili bestie po hufiech, i stało przy każdym elefancie tysiąc mężów w pancerzach łańcuszkowych i przyłbice miedziane na głowach ich, a pięć set jezdnych uszykowanych na wybór było przy każdej bestyjej. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 36 Ci przed czasem, gdziekolwiek była bestia, tam byli, i gdziekolwiek szła, szli, a nie odstępowali od niej. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 37 Ale i wieże drzewiane były na nich mocne, broniąc na każdej bestyjej, a na nich przyprawy wojenne, a na każdej trzydzieści i dwa mężów mężnych, którzy walczyli z wierzchu, a Indyjczyk, który rządził bestyją. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 38 A ostatek jezdy rozszykował stąd i zowąd na dwie części, aby wojsko trąbami wzbudzali i popądzali zszykowane w hufiech jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 39 A gdy słońce uderzyło na tarcze złote i miedziane, rozświeciły się góry od nich i błyskały się jako pochodnie ogniste. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 40 A rozłożone jest wojsko królewskie część po wysokich górach, a część po nizinach. I postępowali ostrożnie i porządnie. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 41 A wzruszali się wszyscy mieszkający w ziemi od głosu mnóstwa i od ciągnienia zgraje, i od chrzęstu zbrój: bo było wojsko barzo wielkie i mocne. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 42 I przybliżył się Juda i wojsko jego ku bitwie, i poległo z wojska królewskiego sześć set mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 43 I obaczył Eleazar, syn Saura, jednę z bestyj uzbrojoną zbroją królewską, i była wyniosła nad insze bestie, i zdało mu się, iż na niej król siedział. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 44 I Ważył się, aby lud swój wyswobodził, i sobie wieczną sławę zjednał. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 45 I bieżał do niej śmiele przez pośrzodek wojska, zabijając po prawej i po lewej stronie, i upadali od onego tam i sam. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 46 I podszedł pod nogi elefanta, i podłożył się podeń, i zabił go. I upadł nań na ziemię: i tam umarł. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 47 A widząc moc królewską i gwałt wojska jego, ustąpili przed nimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 48 A wojska królewskie ciągnęły przeciwko im do Jeruzalem i przybliżył się obóz królewski do Żydowskiej ziemie i góry Syjon. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 49 I uczynił pokój z tymi, którzy byli w Betsurze. I wyszli z miasta, iż nie mieli tam żywności oblężeni, bo szabaty były ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 50 I wziął król Betsurę, i osadził tam straż, aby ją zachował. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 51 I obrócił obóz na miejsce poświęcenia, i zasadził tam kusze i tarany, i ogniste kule, i przyprawy ku ciskaniu kamieni, i dardy, i samostrzały na wystrzelanie strzał, i proce. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 52 Uczynili też oni przyprawy przeciw przyprawom ich i bili się przez wiele dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 53 Ale w mieście żywności nie było, przeto iż był siódmy rok, a którzy byli zostali w Żydowstwie z pogan, wytrawili ostatek tego, co było schowano. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 54 A na miejscu świętym mało mężów zostało, bo ich był zjął głód i rozbiegli się każdy na miejsce swoje. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 55 I usłyszał lisjasz, iż Filip, którego był król Antioch jeszcze za żywota postanowił, aby chował Antiocha, syna jego, i królował, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 56 wrócił się z Persyjej i Medyjej, i wojsko, które było z nim poszło, i że chciał wziąć na się sprawy królestwa. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 57 I pospieszył się iść a mówić królowi i hetmanom wojska: Ubywa nas co dzień i żywności mało mamy, a miejsce, któreśmy obiegli, jest obronne, a potrzeba nam postanowić króle stwo. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 58 Teraz tedy dajmy tym ludziom prawice a uczyńmy z nimi pokój i ze wszytkim ich narodem, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 59 a postanówmy z nimi, aby jako i przedtym chodzili w prawach swoich: bo dla Zakonu swego, któryeśmy wzgardzili, rozgniewali się i to wszytko uczynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 60 I podobała się mowa w oczach królewskich i książąt. I posłał do nich pokój uczynić, i przyjęli ji. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 61 I przysiągł im król i książęta, i wyszli z zamku. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 62 I wjachał król na górę Syjon, i oglądał obronę miejsca, i złamał prędko przysięgę, którą przysiągł, i rozkazał obalić mur wokoło. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 63 I wnet odjachał, i wrócił się do Antiochijej, i nalazł Filipa panującego w mieście, i walczył przeciw jemu, i dostał miasta. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 2 2 i zbór w nim barzo bogaty, i tam zasłony złote, i pancerze, i tarcze, które zostawił Aleksander Filippów, król Macedoński, który napierwszy królował w Grecyjej. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 3 3 I przyjachał, i starał się wziąć miasto i złupić je; ale nie mógł, bo się dowiedzieli o tym ci, którzy byli w mieście, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 4 4 i powstali ku bitwie; i uciekł stamtąd, i odciągnął z wielkim smutkiem, i wrócił się do Babilonu. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 5 5 I przyszedł, który mu oznajmił w Persyjej, że rozpłoszone są wojska, które były w ziemi Judzkiej, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 6 6 a iż Lisjasz z wielkim wojskiem naprzód wyciągnął i udekł przed Żydami: i zmocnili się orężem i siłą, i korzyścią wielką, którą wzięli z obozów, które zwojowali. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 7 7 A iż obalili obrzydłość, którą był zbudował na ołtarzu, który był w Jeruzalem, a miejsce święte obtoczyli mury wysokimi jako pierwej, ale i Betsurę, miasto jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 8 8 I zstało się, gdy król usłyszał te mowy, zlękł się i barzo się zafrasował, i legł na łożu, i wpadł w niemoc dla smutku, że mu się nie powiodło, jako myślił. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 9 9 był tam przez długi czas, bo się był odnowił w nim smutek wielki i zrozumiał, że miał umrzeć. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 10 10 I wezwał swych przyjaciół wszytkich, i rzekł im: Odszedł sen od oczu moich i upadłem, i straciłem serce przed frasunkiem. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 11 11 I rzekłem w sercu moim: Ku jakiemuźem kłopotowi przyszedł, i w jakie nawałności smutku, w którymem teraz jest, którym był wesoły i wdzięczny w mocy mojej? +1 Maccabees 1 Mch 45 6 12 12 A teraz wspominam sobie na złości, którem zbroił w Jeruzalem, skądem też zabrał wszystkę korzyść złotą i śrebrną, która była w nim, i posłałem, aby zabrano, którzy mieszkali w Judzkiej ziemi bez przyczyny. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 13 13 Poznałem tedy, iż dlatego nalazły mię te nędze: a oto ginę od żałości w cudzej ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 14 14 I przyzwał Filipa, jednego z przyjaciół swoich, i przełożył go nad wszytkim swym królestwem. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 15 15 I dał mu koronę i szatę swą, i pierścień, aby przyprowadził Antiocha, syna jego, i wychował go, i królował. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 16 16 I umarł tam król Antioch roku setnego czterdziestego i dziewią +1 Maccabees 1 Mch 45 6 17 17 tego. I dowiedział się Lisjasz, iż król umarł, i postanowił, aby królował Antioch, syn jego, którego wychował młodzieniaszkiem, i nazwał imię jego Eupator. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 18 18 A ci, którzy byli na zamku, zamknęli byli Izraelczyki około świątynie i szukali ich złego zawżdy a zmocnienia poganów. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 19 19 I umyślił Juda wytracić je, i zwołał wszytek lud, aby je obiegli. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 20 20 I zebrali się wespół, i obiegli je roku setnego i pięćdziesiątego, i naczynili kusz i taranów. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 21 21 I wyszli niektórzy z tych, którzy byli w oblężeniu, i przyłączyli się do nich niektórzy niezbożni z Izraelczyków. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 22 22 I poszli do króla, i mówili: Pókiż nie uczynisz sądu a nie mścisz się braciej naszej? +1 Maccabees 1 Mch 45 6 23 23 Myśmy umyślili służyć ojcu twemu i chodzić w przykazaniu jego, i być posłuszni wyrokom jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 24 24 A synowie ludu naszego dlatego odrażali się od nas, a którzykolwiek najdowali się z naszych, zabijano i dziedzictwa nasze rozszarpywano. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 25 25 A nie tylko na nas ściągnęli rękę, ale i na wszytkie granice nasze. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 26 26 A oto dziś obiegli zamek Jerozolimski, aby go dobyli, i twierdzą w Betsurze opatrzyli. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 27 27 A jeśli ich prędzej nie uprzedzisz, co więtszego niż to zbroją i nie będziesz ich mógł dostać. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 28 28 I rozgniewał się król, skoro to usłyszał, i zwołał wszytkich przyjaciół swych i hetmanów wojska swego, i tych, którzy nad jezdnymi byli, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 29 29 ale i z innych królestw, i z wyspów morskich zeszły się do niego wojska za pieniądze. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 30 30 I była liczba wojska jego sto tysięcy pieszych a dwadzieścia tysięcy jezdnych i trzydzieści i dwu elefantów ku walce wyćwiczonych. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 31 31 I ciągnęli przez Idumeą, i położyli się u Betsury, i walczyli przez wiele dni, i uczynili przyprawy wojenne. I wyszli, i popalili je ogniem, i mężnie walczyli. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 32 32 I odciągnął Juda od zamku, i i ruszył się z obozem do Betzachar, przeciwko wojsku królewskiemu. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 33 33 l wstał król przede dniem, i wzruszył wojsko na natarcie ku drodze Betzachar; i nagotowały się wojska ku bitwie, i uderzyli w trąby, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 34 34 a elefantom ukazowali krew jagody winnej i morwy, aby je zajuszyli ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 35 35 I rozsadzili bestie po hufiech, i stało przy każdym elefancie tysiąc mężów w pancerzach łańcuszkowych i przyłbice miedziane na głowach ich, a pięć set jezdnych uszykowanych na wybór było przy każdej bestyjej. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 36 36 Ci przed czasem, gdziekolwiek była bestia, tam byli, i gdziekolwiek szła, szli, a nie odstępowali od niej. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 37 37 Ale i wieże drzewiane były na nich mocne, broniąc na każdej bestyjej, a na nich przyprawy wojenne, a na każdej trzydzieści i dwa mężów mężnych, którzy walczyli z wierzchu, a Indyjczyk, który rządził bestyją. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 38 38 A ostatek jezdy rozszykował stąd i zowąd na dwie części, aby wojsko trąbami wzbudzali i popądzali zszykowane w hufiech jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 39 39 A gdy słońce uderzyło na tarcze złote i miedziane, rozświeciły się góry od nich i błyskały się jako pochodnie ogniste. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 40 40 A rozłożone jest wojsko królewskie część po wysokich górach, a część po nizinach. I postępowali ostrożnie i porządnie. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 41 41 A wzruszali się wszyscy mieszkający w ziemi od głosu mnóstwa i od ciągnienia zgraje, i od chrzęstu zbrój: bo było wojsko barzo wielkie i mocne. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 42 42 I przybliżył się Juda i wojsko jego ku bitwie, i poległo z wojska królewskiego sześć set mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 43 43 I obaczył Eleazar, syn Saura, jednę z bestyj uzbrojoną zbroją królewską, i była wyniosła nad insze bestie, i zdało mu się, iż na niej król siedział. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 44 44 I Ważył się, aby lud swój wyswobodził, i sobie wieczną sławę zjednał. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 45 45 I bieżał do niej śmiele przez pośrzodek wojska, zabijając po prawej i po lewej stronie, i upadali od onego tam i sam. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 46 46 I podszedł pod nogi elefanta, i podłożył się podeń, i zabił go. I upadł nań na ziemię: i tam umarł. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 47 47 A widząc moc królewską i gwałt wojska jego, ustąpili przed nimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 48 48 A wojska królewskie ciągnęły przeciwko im do Jeruzalem i przybliżył się obóz królewski do Żydowskiej ziemie i góry Syjon. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 49 49 I uczynił pokój z tymi, którzy byli w Betsurze. I wyszli z miasta, iż nie mieli tam żywności oblężeni, bo szabaty były ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 50 50 I wziął król Betsurę, i osadził tam straż, aby ją zachował. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 51 51 I obrócił obóz na miejsce poświęcenia, i zasadził tam kusze i tarany, i ogniste kule, i przyprawy ku ciskaniu kamieni, i dardy, i samostrzały na wystrzelanie strzał, i proce. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 52 52 Uczynili też oni przyprawy przeciw przyprawom ich i bili się przez wiele dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 53 53 Ale w mieście żywności nie było, przeto iż był siódmy rok, a którzy byli zostali w Żydowstwie z pogan, wytrawili ostatek tego, co było schowano. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 54 54 A na miejscu świętym mało mężów zostało, bo ich był zjął głód i rozbiegli się każdy na miejsce swoje. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 55 55 I usłyszał lisjasz, iż Filip, którego był król Antioch jeszcze za żywota postanowił, aby chował Antiocha, syna jego, i królował, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 56 56 wrócił się z Persyjej i Medyjej, i wojsko, które było z nim poszło, i że chciał wziąć na się sprawy królestwa. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 57 57 I pospieszył się iść a mówić królowi i hetmanom wojska: Ubywa nas co dzień i żywności mało mamy, a miejsce, któreśmy obiegli, jest obronne, a potrzeba nam postanowić króle stwo. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 58 58 Teraz tedy dajmy tym ludziom prawice a uczyńmy z nimi pokój i ze wszytkim ich narodem, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 59 59 a postanówmy z nimi, aby jako i przedtym chodzili w prawach swoich: bo dla Zakonu swego, któryeśmy wzgardzili, rozgniewali się i to wszytko uczynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 60 60 I podobała się mowa w oczach królewskich i książąt. I posłał do nich pokój uczynić, i przyjęli ji. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 61 61 I przysiągł im król i książęta, i wyszli z zamku. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 62 62 I wjachał król na górę Syjon, i oglądał obronę miejsca, i złamał prędko przysięgę, którą przysiągł, i rozkazał obalić mur wokoło. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 63 63 I wnet odjachał, i wrócił się do Antiochijej, i nalazł Filipa panującego w mieście, i walczył przeciw jemu, i dostał miasta. 1 Maccabees 1 Mch 45 7 1 Roku setnego pięćdziesiątego i pierwszego Demetrius, syn Selewków, wyjachał z Rzymu i przy ciągnął z trochą mężów do miasta nad morzem, i królował tam. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 2 I zstało się, gdy wszedł do domu królestwa ojców swoich, poimało wojsko Antiocha i Lisjasza, aby je przedeń przywiedli. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 3 I dowiedział się tego, i rzekł: Nie ukazujcie mi oblicza ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 4 I pobiło je wojsko. A Demetrius usiadł na stolicy królestwa swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 5 I przyszli do niego mężowie złośliwi i niezbożni z Izrael i hetman Alcymus, który chciał być kapłanem. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 6 I oskarżyli lud przed królem, mówiąc: Juda z bracią swą wytraci! wszytkie przyjacioły twoje i nas rozpędził z ziemie naszej. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 7 A przetoż teraz pośli męża, któremu ufasz, aby jachał i oglądał wszytko wyniszczenie, które nam poczynił i krainom królewskim, a żeby pokarał wszytkie przyjacioły jego i ich pomocniki. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 8 I obrał król z przyjaciół swych Bachida, który panował za Rzeką, zacnego w królestwie i wiernego królowi, i posłał go, -1 Maccabees 1 Mch 45 7 9 aby oglądał wyniszczenie, które poczynił Juda, ale i Alcyma niezbożnego wysadził na kapłaństwo i rozkazał mu, aby uczynił pomstę nad syny Izraelskimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 10 I ruszyli się, i przyciągnęli z wielkim wojskiem do ziemie Judzkiej, i posłali posły, i mówili do Judy i do braciej jego słowy spokojnemi na zdradzie. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 11 I nie dbali na mowy ich, bo widzieli, iż przyjachali z wojskiem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 12 I zeszli się do Alcyma i do Bachida zebranie doktorów zakonnych, żądać słusznych rzeczy, -1 Maccabees 1 Mch 45 7 13 a napierwszy asydejczycy, którzy byli z synów Izraelskich, i żądali od nich pokoju. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 14 Bo mówili: Człowiek kapłan z nasienia Aaronowego przyjachał, nie zdradzi nas. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 15 I mówił z nimi słowa spokojne, i przysiągł im, mówiąc: Nie uczynimy wam nic złego ani przyjaciołom waszym. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 16 I uwierzyli mu, i poimał z nich sześćdziesiąt mężów, i zabił ich dnia jednego, według słowa, które napisano: -1 Maccabees 1 Mch 45 7 17 Ciała świętych twoich i kreib ich toyłałi około Jeruza lem, a nie było, kto by pogrzebł.(Ps 78[79], 2n) -1 Maccabees 1 Mch 45 7 18 I padła bojażń i strach na wszytek lud, bo mówili: Nie masz w nich prawdy i sądu, bo przestąpili postanowienie i przysięgę, którą przysięgli. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 19 I ruszył Bachides wojsko od Jeruzalem, i położył się u Betzecha, i posłał, i poimał wielu z tych, którzy byli od niego pouciekali, i niektóre z ludu zabił, i wrzucił w wielką studnią. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 20 I poruczył Alcymowi krainę, i ostawił z nim posiłek na pomoc jemu, i jachał Bachides do króla; -1 Maccabees 1 Mch 45 7 21 a Alcymus pilnie się starał o zwierzchność kapłaństwa swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 22 I zeszli się do niego wszyscy, którzy rozterki czynili między ludem swoim, i opanowali ziemię Judzką, i wielką porażkę uczynili w Izraelu. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 23 I obaczył Juda wszytko złe, które uczynił Alcymus i co z nim byli synom Izraelskim, daleko więcej niż pogani. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 24 I wyjachał na wszytkie granice Żydowskiej ziemie wokoło, i pomścił się nad mężami zbiegami, i przestali więcej najazdów czynić w ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 25 I obaczył Alcymus, że przemógł Juda i d, co z nim byli, r poznał, że im zdołać nie mógł: i wrócił się do króla, i oskarżył je o wiele złości. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 26 I posłał król Nikanora, jednego z zacniejszych książąt swoich, który wiódł nieprzyjaźń przedw Izraelczykowi, i rozkazał mu, aby lud wywrócił. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 27 I przyciągnął Nikanor do Jeruzalem z wojskiem wielkim, i posłał do Judy i do braciej jego słowy spokojnemi na zdradzie, -1 Maccabees 1 Mch 45 7 28 mówiąc: Niechaj nie będzie wojny między mną i wami: przyjadę w małym poczcie, abych oblicza wasze oglądał w pokoju. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 29 I przyjachał do Judy, i przywitali się z sobą spokojnie, a nieprzyjaciele byli pogotowiu porwać Judę. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 30 I dowiedział się mowy Juda, iż do niego przyszedł na zdradzie, i ulękł się go, i nie chciał więcej widzieć oblicza jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 31 A Nikanor obaczył, że odkryta była rada jego, i wyciągnął przeciw Judzie ku bitwie u Kafarsalama. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 32 I poległo z wojska Nikanorowego około piąci tysięcy mężów, i uciekli do Miasta Dawid. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 33 A po tych słowiech Nikanor wjachał na górę Syjon i wyszli z kapłanów ludu przywitać go w pokoju i ukazać mu całopalenia, które ofiarowali za króla. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 34 A szydząc wzgardził nimi i splugawił, i hardzie mówił, -1 Maccabees 1 Mch 45 7 35 i przysiągł z gniewem, rzekąc: Jeśli nie będzie wydań Juda i wojsko jego w ręce moje, skoro się wrócę w pokoju, spalę ten dom. I wyszedł z wielkim gniewem. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 36 A kapłani weszli i stanęli przed ołtarzem i przed kościołem, i płacząc mówili: -1 Maccabees 1 Mch 45 7 37 Tyś, Panie, obrał ten dom, aby w nim wzywano imienia twego, aby był domem modlitwy i prośby ludowi twemu: -1 Maccabees 1 Mch 45 7 38 uczyńże pomstę nad tym człowiekiem i nad wojskiem jego, i upadną od miecza. Pamiętaj na ich bluźnierstwa, a nie daj im, aby się ostali! -1 Maccabees 1 Mch 45 7 39 I wyjachał Nikanor z Jeruzalem, i położył się obozem u Bethoron, i zabieżało mu wojsko Syryjskie. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 40 A Juda położył się u Adarsa z trzemi tysięcy mężów. I modlił się Juda, i rzekł: -1 Maccabees 1 Mch 45 7 41 Panie, którzy od króla Sennacheryba byli posłani, że cię bluźnili, wyszedł Anjoł i pobił z nich sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy: -1 Maccabees 1 Mch 45 7 42 tak zetrzy to wojsko przed oczyma naszymi dziś i niech wiedzą drudzy, iż źle mówił przeciw świątyni twojej, a osądź go według złości jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 43 A zwiodły wojska bitwę trzynastego dnia miesiąca Adara i starte jest wojsko Nikanorowę, i poległ sam napierwej w bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 44 A gdy ujźrzało wojsko jego, iż legł Nikanor, porzucili oręże swe i uciekli. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 45 I gonili je jeden dzień drogi od Adazer, aż gdy przychodzą do Gazara, i trąbili za nimi ze znakami. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 46 I wybieżeli ze wszytkich miast Żydowskiej ziemie wokoło, i miotali ich rogami, i obracali się zasię do nich, i wszyscy upadli od miecza, i nie został z nich ani jeden. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 47 I pobrali łupy ich na korzyść. I głowę Nikanora ucięli i prawą rękę, którą był hardzie wyciągnął, i przynieśli, i zawiesili przeciw Jeruzalem. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 48 I radował się lud barzo, i obchodzili on dzień z wielkim weselem. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 49 I postanowił, aby obchodzon był po wszytkie lata ten dzień trzynastego dnia miesiąca Adar. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 50 I odpoczęła ziemia Juda przez mało dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 2 2 I zstało się, gdy wszedł do domu królestwa ojców swoich, poimało wojsko Antiocha i Lisjasza, aby je przedeń przywiedli. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 3 3 I dowiedział się tego, i rzekł: Nie ukazujcie mi oblicza ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 4 4 I pobiło je wojsko. A Demetrius usiadł na stolicy królestwa swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 5 5 I przyszli do niego mężowie złośliwi i niezbożni z Izrael i hetman Alcymus, który chciał być kapłanem. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 6 6 I oskarżyli lud przed królem, mówiąc: Juda z bracią swą wytraci! wszytkie przyjacioły twoje i nas rozpędził z ziemie naszej. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 7 7 A przetoż teraz pośli męża, któremu ufasz, aby jachał i oglądał wszytko wyniszczenie, które nam poczynił i krainom królewskim, a żeby pokarał wszytkie przyjacioły jego i ich pomocniki. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 8 8 I obrał król z przyjaciół swych Bachida, który panował za Rzeką, zacnego w królestwie i wiernego królowi, i posłał go, +1 Maccabees 1 Mch 45 7 9 9 aby oglądał wyniszczenie, które poczynił Juda, ale i Alcyma niezbożnego wysadził na kapłaństwo i rozkazał mu, aby uczynił pomstę nad syny Izraelskimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 10 10 I ruszyli się, i przyciągnęli z wielkim wojskiem do ziemie Judzkiej, i posłali posły, i mówili do Judy i do braciej jego słowy spokojnemi na zdradzie. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 11 11 I nie dbali na mowy ich, bo widzieli, iż przyjachali z wojskiem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 12 12 I zeszli się do Alcyma i do Bachida zebranie doktorów zakonnych, żądać słusznych rzeczy, +1 Maccabees 1 Mch 45 7 13 13 a napierwszy asydejczycy, którzy byli z synów Izraelskich, i żądali od nich pokoju. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 14 14 Bo mówili: Człowiek kapłan z nasienia Aaronowego przyjachał, nie zdradzi nas. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 15 15 I mówił z nimi słowa spokojne, i przysiągł im, mówiąc: Nie uczynimy wam nic złego ani przyjaciołom waszym. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 16 16 I uwierzyli mu, i poimał z nich sześćdziesiąt mężów, i zabił ich dnia jednego, według słowa, które napisano: +1 Maccabees 1 Mch 45 7 17 17 Ciała świętych twoich i kreib ich toyłałi około Jeruza lem, a nie było, kto by pogrzebł.(Ps 78[79], 2n) +1 Maccabees 1 Mch 45 7 18 18 I padła bojażń i strach na wszytek lud, bo mówili: Nie masz w nich prawdy i sądu, bo przestąpili postanowienie i przysięgę, którą przysięgli. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 19 19 I ruszył Bachides wojsko od Jeruzalem, i położył się u Betzecha, i posłał, i poimał wielu z tych, którzy byli od niego pouciekali, i niektóre z ludu zabił, i wrzucił w wielką studnią. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 20 20 I poruczył Alcymowi krainę, i ostawił z nim posiłek na pomoc jemu, i jachał Bachides do króla; +1 Maccabees 1 Mch 45 7 21 21 a Alcymus pilnie się starał o zwierzchność kapłaństwa swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 22 22 I zeszli się do niego wszyscy, którzy rozterki czynili między ludem swoim, i opanowali ziemię Judzką, i wielką porażkę uczynili w Izraelu. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 23 23 I obaczył Juda wszytko złe, które uczynił Alcymus i co z nim byli synom Izraelskim, daleko więcej niż pogani. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 24 24 I wyjachał na wszytkie granice Żydowskiej ziemie wokoło, i pomścił się nad mężami zbiegami, i przestali więcej najazdów czynić w ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 25 25 I obaczył Alcymus, że przemógł Juda i d, co z nim byli, r poznał, że im zdołać nie mógł: i wrócił się do króla, i oskarżył je o wiele złości. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 26 26 I posłał król Nikanora, jednego z zacniejszych książąt swoich, który wiódł nieprzyjaźń przedw Izraelczykowi, i rozkazał mu, aby lud wywrócił. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 27 27 I przyciągnął Nikanor do Jeruzalem z wojskiem wielkim, i posłał do Judy i do braciej jego słowy spokojnemi na zdradzie, +1 Maccabees 1 Mch 45 7 28 28 mówiąc: Niechaj nie będzie wojny między mną i wami: przyjadę w małym poczcie, abych oblicza wasze oglądał w pokoju. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 29 29 I przyjachał do Judy, i przywitali się z sobą spokojnie, a nieprzyjaciele byli pogotowiu porwać Judę. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 30 30 I dowiedział się mowy Juda, iż do niego przyszedł na zdradzie, i ulękł się go, i nie chciał więcej widzieć oblicza jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 31 31 A Nikanor obaczył, że odkryta była rada jego, i wyciągnął przeciw Judzie ku bitwie u Kafarsalama. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 32 32 I poległo z wojska Nikanorowego około piąci tysięcy mężów, i uciekli do Miasta Dawid. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 33 33. A po tych słowiech Nikanor wjachał na górę Syjon i wyszli z kapłanów ludu przywitać go w pokoju i ukazać mu całopalenia, które ofiarowali za króla. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 34 34 A szydząc wzgardził nimi i splugawił, i hardzie mówił, +1 Maccabees 1 Mch 45 7 35 35 i przysiągł z gniewem, rzekąc: Jeśli nie będzie wydań Juda i wojsko jego w ręce moje, skoro się wrócę w pokoju, spalę ten dom. I wyszedł z wielkim gniewem. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 36 36 A kapłani weszli i stanęli przed ołtarzem i przed kościołem, i płacząc mówili: +1 Maccabees 1 Mch 45 7 37 37 Tyś, Panie, obrał ten dom, aby w nim wzywano imienia twego, aby był domem modlitwy i prośby ludowi twemu: +1 Maccabees 1 Mch 45 7 38 38 uczyńże pomstę nad tym człowiekiem i nad wojskiem jego, i upadną od miecza. Pamiętaj na ich bluźnierstwa, a nie daj im, aby się ostali! +1 Maccabees 1 Mch 45 7 39 39 I wyjachał Nikanor z Jeruzalem, i położył się obozem u Bethoron, i zabieżało mu wojsko Syryjskie. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 40 40 A Juda położył się u Adarsa z trzemi tysięcy mężów. I modlił się Juda, i rzekł: +1 Maccabees 1 Mch 45 7 41 41 Panie, którzy od króla Sennacheryba byli posłani, że cię bluźnili, wyszedł Anjoł i pobił z nich sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy: +1 Maccabees 1 Mch 45 7 42 42 tak zetrzy to wojsko przed oczyma naszymi dziś i niech wiedzą drudzy, iż źle mówił przeciw świątyni twojej, a osądź go według złości jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 43 43 A zwiodły wojska bitwę trzynastego dnia miesiąca Adara i starte jest wojsko Nikanorowę, i poległ sam napierwej w bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 44 44 A gdy ujźrzało wojsko jego, iż legł Nikanor, porzucili oręże swe i uciekli. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 45 45 I gonili je jeden dzień drogi od Adazer, aż gdy przychodzą do Gazara, i trąbili za nimi ze znakami. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 46 46 I wybieżeli ze wszytkich miast Żydowskiej ziemie wokoło, i miotali ich rogami, i obracali się zasię do nich, i wszyscy upadli od miecza, i nie został z nich ani jeden. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 47 47 I pobrali łupy ich na korzyść. I głowę Nikanora ucięli i prawą rękę, którą był hardzie wyciągnął, i przynieśli, i zawiesili przeciw Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 48 48 I radował się lud barzo, i obchodzili on dzień z wielkim weselem. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 49 49 I postanowił, aby obchodzon był po wszytkie lata ten dzień trzynastego dnia miesiąca Adar. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 50 50 I odpoczęła ziemia Juda przez mało dni. 1 Maccabees 1 Mch 45 8 1 I usłyszał Juda sławę Rzymian, że są możni siłą a iż zezwalają na wszystko, co ich żądają; i którzykolwiek do nich się przyłączyli, postanowili z nimi przyjaźń, a że są możni siłą. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 2 I usłyszeli ich walki i mężne w sprawach, które czynili w Galacyjej: że ich dostali i pod hołd podbili. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 3 I jak wielkie rzeczy uczynili w ziemi Hiszpańskiej a iż pod moc podbili kruszce śrebra i złota, które tam są, i opanowali wszytkie miejsca radą swą i cierpliwością. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 4 Miejsca też, które daleko barzo od nich były, i króle, którzy byli na nie przyciągnęli od kończyn ziemie, zstarli i porazili je porażką wielką, a inni dają im dań na każdy rok. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 5 A Filipa i Persę, króla Cetęjskiego, i inne, którzy przeciwko im walczyli, zstarli na wojnie i otrzymali je. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 6 A Antiocha Wielkiego, króla Azyjej, który był na nie wojnę podniósł mając sto i dwadzieścia elefantów i jezdne, i wozy, i wojsko barzo wielkie, na głowę porazili. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 7 A iż go pojmali żywego i ustawili mu, aby dawał sam i którzy by po nim królowali, wielki podatek a żeby dał ludziom zakład i umowę. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 8 A krainę Indyjską i Medy, i Lidiany, co nalepsze krainy ich, i wziąwszy je od nich, dali Eumenowi królowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 9 A że ci, którzy byli w Grecyjej, chcieli iść i wygładzić je: i przyszła do wiadomości ich mowa, -1 Maccabees 1 Mch 45 8 10 i wyprawili do nich hetmana jednego, i zwiedli bitwę z nimi, i legło wiele z nich, i pojmali żony ich i dzieci, i złupili je, a ziemie ich posiedli i mury ich rozwalili, i uczynili je niewolił nikami aż do dnia tego. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 11 I inne królestwa i wyspy, które się im kiedy sprzeciwiły, wygładzili i pod moc swoję podbili, -1 Maccabees 1 Mch 45 8 12 a z przyjacioły swemi i którzy na nich polegali, przyjaźń zachowali. I dostali królestw, które były blisko i które daleko, bo którzykolwiek słyszeli imię ich, bali się ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 13 A którym pomóc chcieli na królestwo, królowali, a które chcieli, z królestwa zrzucali: i wywyższyli się barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 14 A między nimi wszystkimi żaden nie nosił korony ani się obłóczył w szarłat, aby się wielmożył w nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 15 A że sobie uczynili dom radny i co dzień radzili się trzech set i dwudziestu radzących zawsze o pospólstwie, aby to czynili, co przystoi. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 16 I poruczają zwierzchność swą jednemu człowiekowi na każdy rok, aby panował nad wszytką ich ziemią, a wszyscy jednemu są posłuszni i nie masz zazdrości ani nienawiści między nimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 17 I obrał Juda Eupolema, syna Jana, syna Jakubowego, i Jazona, syna Eleazarowego, i posłał je do Rzymu, aby postanowili z nimi przyjacielstwo i towarzystwo -1 Maccabees 1 Mch 45 8 18 a żeby zjęli z nich jarzmo Greków; bo widzieli, że pod niewolą cisnęli królestwo Izraelskie. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 19 I pojachali do Rzymu drogą barzo wielką, i weszli do Rady, i rzekli: -1 Maccabees 1 Mch 45 8 20 Juda Machabeusz i bracia jego, i lud Żydowski posłali nas do was, abyśmy z wami postanowili towarzystwo i pokój a żebyśmy byli policzeni między towarzysze i przyjacioły wasze. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 21 I podobała się mowa przed oczyma ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 22 A ten jest odpis, który odpisali na tablicach miedzianych i posłali do Jeruzalem, aby tam u nich była pamiątka pokoju i towarzystwa: -1 Maccabees 1 Mch 45 8 23 Niech się dobrze dzieje Rzymianom i narodowi Judzkiemu, na morzu i na ziemi na wieki, a miecz i nieprzyjaciel niech będzie od nich daleko. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 24 A jeśliby pierwej ruszono wojnę przeciw Rzymianom abo przeciw którym ich towarzyszom we wszytkim ich państwie, -1 Maccabees 1 Mch 45 8 25 naród Żydowski da pomoc sercem zupełnym, jako czas nauczy, -1 Maccabees 1 Mch 45 8 26 a walczącym nie postąpią ani dodawać będą pszenice, zbroje, pieniędzy, okrętów: jako się podobało Rzymianom, i rozkazania ich strzec będą, nic od nich nie biorąc. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 27 Także też jeśliby przeciw narodowi Judzkiemu pierwej podniesiono wojnę, Rzymianie dadzą im pomoc z serca, jako im czas -1 Maccabees 1 Mch 45 8 28 a pomagającym nie dadzą pszenice, zbroje, pieniędzy, okrętów: jako się Rzymianom podobało, i będą przestrzegać rozdopuści, kazania ich bez zdrady. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 29 Wedle tych słów postanowili Rzymianie z ludem Żydowskim. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 30 A jeśliby po tych słowiech ci abo owi przydać do tego, abo ująć co chcieli, uczynią wedle woli swej: a cokolwiek przydadzą abo umniejszą, ważno będzie. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 31 Ale i o złości, które król Demetrius wyrządził im, napisaliśmy do niego mówiąc: Przecześ obciążył jarzmo twe nad Żydy, przyjacioły i towarzyszami naszymi? -1 Maccabees 1 Mch 45 8 32 Jeśli tedy drugi raz udeką się do nas na cię, uczynimy im sąd a będziem walczyć z tobą morzem i ziemią. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 2 2 I usłyszeli ich walki i mężne w sprawach, które czynili w Galacyjej: że ich dostali i pod hołd podbili. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 3 3 I jak wielkie rzeczy uczynili w ziemi Hiszpańskiej a iż pod moc podbili kruszce śrebra i złota, które tam są, i opanowali wszytkie miejsca radą swą i cierpliwością. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 4 4 Miejsca też, które daleko barzo od nich były, i króle, którzy byli na nie przyciągnęli od kończyn ziemie, zstarli i porazili je porażką wielką, a inni dają im dań na każdy rok. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 5 5 A Filipa i Persę, króla Cetęjskiego, i inne, którzy przeciwko im walczyli, zstarli na wojnie i otrzymali je. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 6 6 A Antiocha Wielkiego, króla Azyjej, który był na nie wojnę podniósł mając sto i dwadzieścia elefantów i jezdne, i wozy, i wojsko barzo wielkie, na głowę porazili. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 7 7 A iż go pojmali żywego i ustawili mu, aby dawał sam i którzy by po nim królowali, wielki podatek a żeby dał ludziom zakład i umowę. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 8 8 A krainę Indyjską i Medy, i Lidiany, co nalepsze krainy ich, i wziąwszy je od nich, dali Eumenowi królowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 9 9 A że ci, którzy byli w Grecyjej, chcieli iść i wygładzić je: i przyszła do wiadomości ich mowa, +1 Maccabees 1 Mch 45 8 10 10 i wyprawili do nich hetmana jednego, i zwiedli bitwę z nimi, i legło wiele z nich, i pojmali żony ich i dzieci, i złupili je, a ziemie ich posiedli i mury ich rozwalili, i uczynili je niewolił nikami aż do dnia tego. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 11 11 I inne królestwa i wyspy, które się im kiedy sprzeciwiły, wygładzili i pod moc swoję podbili, +1 Maccabees 1 Mch 45 8 12 12 a z przyjacioły swemi i którzy na nich polegali, przyjaźń zachowali. I dostali królestw, które były blisko i które daleko, bo którzykolwiek słyszeli imię ich, bali się ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 13 13 A którym pomóc chcieli na królestwo, królowali, a które chcieli, z królestwa zrzucali: i wywyższyli się barzo. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 14 14 A między nimi wszystkimi żaden nie nosił korony ani się obłóczył w szarłat, aby się wielmożył w nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 15 15 A że sobie uczynili dom radny i co dzień radzili się trzech set i dwudziestu radzących zawsze o pospólstwie, aby to czynili, co przystoi. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 16 16 I poruczają zwierzchność swą jednemu człowiekowi na każdy rok, aby panował nad wszytką ich ziemią, a wszyscy jednemu są posłuszni i nie masz zazdrości ani nienawiści między nimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 17 17 I obrał Juda Eupolema, syna Jana, syna Jakubowego, i Jazona, syna Eleazarowego, i posłał je do Rzymu, aby postanowili z nimi przyjacielstwo i towarzystwo +1 Maccabees 1 Mch 45 8 18 18 a żeby zjęli z nich jarzmo Greków; bo widzieli, że pod niewolą cisnęli królestwo Izraelskie. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 19 19 I pojachali do Rzymu drogą barzo wielką, i weszli do Rady, i rzekli: +1 Maccabees 1 Mch 45 8 20 20 Juda Machabeusz i bracia jego, i lud Żydowski posłali nas do was, abyśmy z wami postanowili towarzystwo i pokój a żebyśmy byli policzeni między towarzysze i przyjacioły wasze. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 21 21 I podobała się mowa przed oczyma ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 22 22 A ten jest odpis, który odpisali na tablicach miedzianych i posłali do Jeruzalem, aby tam u nich była pamiątka pokoju i towarzystwa: +1 Maccabees 1 Mch 45 8 23 23 Niech się dobrze dzieje Rzymianom i narodowi Judzkiemu, na morzu i na ziemi na wieki, a miecz i nieprzyjaciel niech będzie od nich daleko. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 24 24 A jeśliby pierwej ruszono wojnę przeciw Rzymianom abo przeciw którym ich towarzyszom we wszytkim ich państwie, +1 Maccabees 1 Mch 45 8 25 25 naród Żydowski da pomoc sercem zupełnym, jako czas nauczy, +1 Maccabees 1 Mch 45 8 26 26 a walczącym nie postąpią ani dodawać będą pszenice, zbroje, pieniędzy, okrętów: jako się podobało Rzymianom, i rozkazania ich strzec będą, nic od nich nie biorąc. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 27 27 Także też jeśliby przeciw narodowi Judzkiemu pierwej podniesiono wojnę, Rzymianie dadzą im pomoc z serca, jako im czas +1 Maccabees 1 Mch 45 8 28 28 a pomagającym nie dadzą pszenice, zbroje, pieniędzy, okrętów: jako się Rzymianom podobało, i będą przestrzegać rozdopuści, kazania ich bez zdrady. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 29 29 Wedle tych słów postanowili Rzymianie z ludem Żydowskim. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 30 30 A jeśliby po tych słowiech ci abo owi przydać do tego, abo ująć co chcieli, uczynią wedle woli swej: a cokolwiek przydadzą abo umniejszą, ważno będzie. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 31 31 Ale i o złości, które król Demetrius wyrządził im, napisaliśmy do niego mówiąc: Przecześ obciążył jarzmo twe nad Żydy, przyjacioły i towarzyszami naszymi? +1 Maccabees 1 Mch 45 8 32 32 Jeśli tedy drugi raz udeką się do nas na cię, uczynimy im sąd a będziem walczyć z tobą morzem i ziemią. 1 Maccabees 1 Mch 45 9 1 Tymczasem skoro usłyszał Demetrius, że legł Nikanor i wojsko jego w bitwie, umyślił zaś posłać Bachida i Alcyma do Żydowskiej ziemie, i prawe skrzydło z nimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 2 I ciągnęli drogą, która idzie do Galgala, i położyli się obozem w Masalot, który jest w Arbelis, i wzięli go, i pobili dusz ludzkich wiele. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 3 Miesiąca pierwszego roku setnego pięćdziesiątego wtórego przyciągnęli z wojskiem do Jeruzalem. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 4 I ruszyli się, i poszli do Berejej, dwadzieścia tysięcy mężów, a dwa tysiące jezdnych. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 5 A Juda leżał obozem w Laiza i trzy tysiące mężów na wybór z nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 6 I obaczyli wielkość wojska, że ich wiele, i ulękli się barzo: i wiele się ich z obozu umknęło, i nie zostało z nich jedno ośm set mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 7 I obaczył Juda, że się rozbieżało wojsko jego, a walka nalegała go, i struchlał sercem: iż nie miał czasu zebrać ichi I upadło mu serce. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 8 I rzekł do tych, którzy byli zostali: Wstańmy a pódżmy przeciw nieprzyjaciołom naszym, jeśli będziem mogli walczyć przeciwko im. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 9 I odwodzili go, mówiąc: Nie będziemy mogli. Ale teraz wybawmy dusze nasze a wróćmy Się do braciej naszej, a tedy będziem walczyć przeciwko im: a nas mało jest -1 Maccabees 1 Mch 45 9 10 I rzekł Juda: Nie daj tego, Boże, abyśmy to uczynić mieli, abychmy mieli uciekać przed nimi: a jeśli się przybliżył nasz czas, umrzymy mężnie za bracią naszę a nie czyńmy zelżywości sławie naszej. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 11 ruszyło się wojsko z obozu, i stanęli przeciwko im, i rozdzielili się jezdni na dwie części, a przed wojskiem szli procewnicy i strzelcy, i pierwszy do potykania, wszyscy co mocniejszy. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 12 A Bachides był na prawym skrzydle; i przybliżył się huf ze dwu stron, i zatrąbili w trąby. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 13 Zatrąbili też i ci, którzy byli z strony Judy i sami, i zadrżała ziemia przed krzykiem wojsk, i toczyła się bitwa od poranku aż do wieczora. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 14 I obaczył Juda, że duższa była część wojska Bachidesa po prawej stronie, i zeszli się z nim wszyscy stałego serca. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 15 I zstarta jest prawa strona od nich, i gonił ich aż do góry Azotu. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 16 A którzy na lewym skrzydle byli, ujźrzeli, iż prawe skrzydło było porażone, i puścili się za Judą, i za tymi, którzy z nim byli, z tyłu. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 17 I zmocniła się bitwa, i legło rannych wiele z tych i z owych, -1 Maccabees 1 Mch 45 9 18 i Juda legł, a inni uciekli. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 19 A Jonatas i Symon wzięli Judę, brata swego, i pogrzebli go w grobie ojców swych w mieście Modin. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 20 I płakali go wszytek lud Izraelski płaczem wielkim, i czynili żałobę przez wiele dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 21 I mówili: Jako poległ mocarz, który wybawiał lud Izraelski? -1 Maccabees 1 Mch 45 9 22 I insze słowa wałek Judowych, i męstwa, którego dokazował, i wielkości jego, nie są opisane: bo ich bardzo wiele było. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 23 I zstało się, po śmierci Judy wynurzyli się złośnicy po wszytkich granicach Izraelskich i powstali wszyscy, którzy nieprawość czynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 24 W one dni był głód barzo ciężki i poddała się Bachidesowi wszytka kraina ich z nimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 25 I obrał Bachides męże niezbożne, i postanowił je pany krainy. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 26 I szukali, i szpiegowali przyjaciół Judowych, i wodzili je do Bachidesa, i mścił się nad nimi, i pośmiewał się z nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 27 I zstał się ucisk wielki w Izraelu, jaki nie był ode dnia, którego nie widziano proroka w Izraelu. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 28 I zebrali się wszyscy przyjaciele Judowi, i rzekli do Jonaty: -1 Maccabees 1 Mch 45 9 29 Jakoż brat twój Juda umarł, nie masz męża podobnego jemu, który by wyciągnął przeciw nieprzyjaciołom naszym, Bachidesowi i tym, którzy są nieprzyjaciele narodu naszego. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 30 A przeto dziś obraliśmy cię, abyś nam był książęciem naszym miasto niego i hetmanem, żebyś wiódł wojny nasze. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 31 I przyjął Jonatas księstwo naonczas, i powstał na miejsce Judy, brata swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 32 I dowiedział się Bachides, i szukał, aby go zabił. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 33 I dowiedział się Jonatas i Symon, brat jego, i wszyscy, którzy z nim byli, i uciekli na puszczą Tekue, i położyli się nad wodą jeziora Asfar. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 34 I dowiedział się Bachides, i w dzień szabatu przyciągnął sam i wszytko wojsko jego za Jordan. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 35 A Jonatas posłał brata swego, hetmana ludu, i prosił Nabutejczyków, przyjaciół swoich, aby im pożyczyli narzędów swych, których było dostatek. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 36 I wyszli synowie Jambri z Madaba, i pojmali Jana, i wszytko, co miał, i odeszli mając to. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 37 Po tych słowiech dano znać Jonacie i Symonowi, bratu jego, że synowie Jambri sprawują gody wielkie a prowadzą młodą panią z Madaba, córkę jednego z zacnych książąt Chanaan, z pompą wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 38 I wspomnieli na krew Jana, brata swego, i poszli, i skryli się za górą. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 39 I podnieśli oczy swe, i ujźrzeli, ano zgraja i przygotowanie wielkie, a pan młody wyjachał i przyjaciele jego, i bracia jego przeciwko nim z bębny i muzyką, i z wielą oręża. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 40 I powstali na nie z zasadzki, i pobili je, i poległo rannych wiele, a ostatek ich uciekli na góry, i pobrali wszytkie łupy ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 41 I obróciły się gody w żałość, a głos muzyki ich w płacz. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 42 I pomścili się pomstą krwie brata swego, i wrócili się do brzegu Jordanu. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 43 I usłyszał (Bachides), i przyciągnął w dzień szabatu z wielkim wojskiem aż do brzegu Jordanu. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 44 I rzekł do swych Jonatas: Wstańmy a walczmy przeciw nieprzyjaciołom naszym, bo nie tak jest dziś jako wczora i dziś trzeci dzień. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 45 Bo oto wojna przeciwko nam, a woda Jordanu stąd i zowąd, i brzegi, i błota, i lasy; i nie masz miejsca do ustąpienia. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 46 A przetoż teraz wołajcie do nieba, abyście byli wybawieni z rąk nieprzyjaciół waszych. I stoczyła się bitwa. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 47 I wyciągnął Jonatas rękę swą, aby uderzył Bachidesa, i odwróciii się od niego nazad. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 48 A Jonatas i ci, co z nim byli, wskoczył w Jordan, i przepłynęli do nich Jordan. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 49 I poległo z strony Bachidesowęj onego dnia tysiąc mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 2 2 I ciągnęli drogą, która idzie do Galgala, i położyli się obozem w Masalot, który jest w Arbelis, i wzięli go, i pobili dusz ludzkich wiele. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 3 3 Miesiąca pierwszego roku setnego pięćdziesiątego wtórego przyciągnęli z wojskiem do Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 4 4 I ruszyli się, i poszli do Berejej, dwadzieścia tysięcy mężów, a dwa tysiące jezdnych. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 5 5 A Juda leżał obozem w Laiza i trzy tysiące mężów na wybór z nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 6 6 I obaczyli wielkość wojska, że ich wiele, i ulękli się barzo: i wiele się ich z obozu umknęło, i nie zostało z nich jedno ośm set mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 7 7 I obaczył Juda, że się rozbieżało wojsko jego, a walka nalegała go, i struchlał sercem: iż nie miał czasu zebrać ichi I upadło mu serce. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 8 8 I rzekł do tych, którzy byli zostali: Wstańmy a pódżmy przeciw nieprzyjaciołom naszym, jeśli będziem mogli walczyć przeciwko im. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 9 9 I odwodzili go, mówiąc: Nie będziemy mogli. Ale teraz wybawmy dusze nasze a wróćmy Się do braciej naszej, a tedy będziem walczyć przeciwko im: a nas mało jest +1 Maccabees 1 Mch 45 9 10 10 I rzekł Juda: Nie daj tego, Boże, abyśmy to uczynić mieli, abychmy mieli uciekać przed nimi: a jeśli się przybliżył nasz czas, umrzymy mężnie za bracią naszę a nie czyńmy zelżywości sławie naszej. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 11 11 ruszyło się wojsko z obozu, i stanęli przeciwko im, i rozdzielili się jezdni na dwie części, a przed wojskiem szli procewnicy i strzelcy, i pierwszy do potykania, wszyscy co mocniejszy. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 12 12 A Bachides był na prawym skrzydle; i przybliżył się huf ze dwu stron, i zatrąbili w trąby. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 13 13 Zatrąbili też i ci, którzy byli z strony Judy i sami, i zadrżała ziemia przed krzykiem wojsk, i toczyła się bitwa od poranku aż do wieczora. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 14 14 I obaczył Juda, że duższa była część wojska Bachidesa po prawej stronie, i zeszli się z nim wszyscy stałego serca. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 15 15 I zstarta jest prawa strona od nich, i gonił ich aż do góry Azotu. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 16 16 A którzy na lewym skrzydle byli, ujźrzeli, iż prawe skrzydło było porażone, i puścili się za Judą, i za tymi, którzy z nim byli, z tyłu. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 17 17 I zmocniła się bitwa, i legło rannych wiele z tych i z owych, +1 Maccabees 1 Mch 45 9 18 18 i Juda legł, a inni uciekli. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 19 19 A Jonatas i Symon wzięli Judę, brata swego, i pogrzebli go w grobie ojców swych w mieście Modin. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 20 20 I płakali go wszytek lud Izraelski płaczem wielkim, i czynili żałobę przez wiele dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 21 21 I mówili: Jako poległ mocarz, który wybawiał lud Izraelski? +1 Maccabees 1 Mch 45 9 22 22 I insze słowa wałek Judowych, i męstwa, którego dokazował, i wielkości jego, nie są opisane: bo ich bardzo wiele było. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 23 23 I zstało się, po śmierci Judy wynurzyli się złośnicy po wszytkich granicach Izraelskich i powstali wszyscy, którzy nieprawość czynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 24 24 W one dni był głód barzo ciężki i poddała się Bachidesowi wszytka kraina ich z nimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 25 25 I obrał Bachides męże niezbożne, i postanowił je pany krainy. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 26 26 I szukali, i szpiegowali przyjaciół Judowych, i wodzili je do Bachidesa, i mścił się nad nimi, i pośmiewał się z nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 27 27 I zstał się ucisk wielki w Izraelu, jaki nie był ode dnia, którego nie widziano proroka w Izraelu. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 28 28 I zebrali się wszyscy przyjaciele Judowi, i rzekli do Jonaty: +1 Maccabees 1 Mch 45 9 29 29 Jakoż brat twój Juda umarł, nie masz męża podobnego jemu, który by wyciągnął przeciw nieprzyjaciołom naszym, Bachidesowi i tym, którzy są nieprzyjaciele narodu naszego. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 30 30 A przeto dziś obraliśmy cię, abyś nam był książęciem naszym miasto niego i hetmanem, żebyś wiódł wojny nasze. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 31 31 I przyjął Jonatas księstwo naonczas, i powstał na miejsce Judy, brata swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 32 32 I dowiedział się Bachides, i szukał, aby go zabił. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 33 33 I dowiedział się Jonatas i Symon, brat jego, i wszyscy, którzy z nim byli, i uciekli na puszczą Tekue, i położyli się nad wodą jeziora Asfar. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 34 34 I dowiedział się Bachides, i w dzień szabatu przyciągnął sam i wszytko wojsko jego za Jordan. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 35 35 A Jonatas posłał brata swego, hetmana ludu, i prosił Nabutejczyków, przyjaciół swoich, aby im pożyczyli narzędów swych, których było dostatek. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 36 36 I wyszli synowie Jambri z Madaba, i pojmali Jana, i wszytko, co miał, i odeszli mając to. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 37 37 Po tych słowiech dano znać Jonacie i Symonowi, bratu jego, że synowie Jambri sprawują gody wielkie a prowadzą młodą panią z Madaba, córkę jednego z zacnych książąt Chanaan, z pompą wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 38 38 I wspomnieli na krew Jana, brata swego, i poszli, i skryli się za górą. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 39 39 I podnieśli oczy swe, i ujźrzeli, ano zgraja i przygotowanie wielkie, a pan młody wyjachał i przyjaciele jego, i bracia jego przeciwko nim z bębny i muzyką, i z wielą oręża. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 40 40 I powstali na nie z zasadzki, i pobili je, i poległo rannych wiele, a ostatek ich uciekli na góry, i pobrali wszytkie łupy ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 41 41 I obróciły się gody w żałość, a głos muzyki ich w płacz. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 42 42 I pomścili się pomstą krwie brata swego, i wrócili się do brzegu Jordanu. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 43 43 I usłyszał (Bachides), i przyciągnął w dzień szabatu z wielkim wojskiem aż do brzegu Jordanu. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 44 44 I rzekł do swych Jonatas: Wstańmy a walczmy przeciw nieprzyjaciołom naszym, bo nie tak jest dziś jako wczora i dziś trzeci dzień. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 45 45 Bo oto wojna przeciwko nam, a woda Jordanu stąd i zowąd, i brzegi, i błota, i lasy; i nie masz miejsca do ustąpienia. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 46 46 A przetoż teraz wołajcie do nieba, abyście byli wybawieni z rąk nieprzyjaciół waszych. I stoczyła się bitwa. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 47 47 I wyciągnął Jonatas rękę swą, aby uderzył Bachidesa, i odwróciii się od niego nazad. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 48 48 A Jonatas i ci, co z nim byli, wskoczył w Jordan, i przepłynęli do nich Jordan. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 49 49 I poległo z strony Bachidesowęj onego dnia tysiąc mężów. 1 Maccabees 1 Mch 45 9 50 I wrócili się do Jeruzalem, -1 Maccabees 1 Mch 45 9 50 i pobudowali miasta obronne w Żydowskiej ziemi, zamek, który był w Jerycho, i w Ammaum, i w Bethoron, i w Betel, i w Tamnata, i Fara, i Topo, mury wysokimi z bramami i z zawory. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 51 I osadził je strażą, aby nieprzyjacielskie obchodzili się z Izraelem. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 52 I opatrzył miasto Betsurę i Gazarę, i zamek, i osadził je żołnierzem i dostatkiem żywności. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 53 I syny książęce ziemie wziął w zakładzie, i dał je pod straż na zamek w Jeruzalem. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 54 A roku setnego pięćdziesiątego i trzeciego, miesiąca wtórego, rozkazał Alcymus rozwalić mury domu świętego wnętrznego i sprawy prorockie pokazić, i począł kazić. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 55 Onego czasu zarażony jest Alcymus i przerwały się sprawy jego, i zamknione są usta jego, i upadł od paraliżu ani mógł dalej słowa przerzec, ani rozprawy uczynić o domie swym. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 56 I umarł Alcymus naonczas z wielką boleścią. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 57 I obaczył Bachides, iż Alcymus umarł, i wrócił się do króla, i była w pokoju ziemia przez dwie leeie. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 58 I umyślili wszyscy złośnicy, mówiąc: Oto Jonatas i którzy z nim są, w pokoju mieszkają bezpiecznie: a tak teraz przywiedźmy Bachida i pochwyta je wszytkie jednej nocy. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 59 I szli, i dali mu radę. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 60 I ruszył się, aby przyciągnął z wielkim wojskiem; i posłał potajemnie listy do swych towarzyszów, którzy byli w Żydowskiej ziemi, aby pojmali Jonatasa i tych, którzy z nim byli: ale nie mogli, bo się ich rady dowiedzieli. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 61 I pojmał z mężów krainy, którzy byli powodem złości, pięćdziesiąt mężów, i zabił je. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 62 I ujechał Jonatas i Symon, i którzy z nim byli, do Betbesen, który jest na puszczy, i pobudował obaliny jego, i opatrzyli ji mocno. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 63 I dowiedział się Bachides, i zebrał wszytko wojsko swoje, i tym, którzy byli z Żydowskiej ziemie, dał znać. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 64 I przyciągnął, i położył się obozem nad Betbesen, i dobywał go przez wiele dni, i na czynił wojennych przypraw. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 65 I zostawił Jonatas w mieście Symona, brata swego, i wyciągnął w pole, i przyjechał z pocztem, -1 Maccabees 1 Mch 45 9 66 i poraził Odaren i bracią jego, i syny Faseron w namieciech ich, i począł zabijać i pomnażać się w siłach. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 67 A Symon, i którzy z nim byli, uczynił wycieczkę z miasta i popalili wojenne przyprawy. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 68 I bili się z Bachidesem, i zstarty jest od nich, i utrapili go barzo, bo rada jego i potkanie jego było daremne. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 69 A rozgniewawszy się na złośliwe męże, którzy mu byli radę dali, aby przyjechał do ich krainy, wielu z nich zabił, a sam umyślił się wrócić z ostatkiem do swej krainy. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 70 I dowiedział się Jonatas, i wyprawił do niego posły, stanowić z nim pokój a wrócić mu więź nie. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 71 A rad przyjął i uczynił wedle słów jego, i przysiągł, iż po wszytkie dni żywota jego nie miał mu nic złego uczynić. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 72 I oddał mu więźnie, które przedtym był wywiódł z ziemie Żydowskiej, a nawróciwszy, odjechał do swej ziemie i nie przydał więcej, aby przy ciągnął w granice jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 73 I przestał miecz z Izraela, a Jonatas mieszkał w Machmas i począł tam Jonatas lud sądzić, i wygładził niezbożne z Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 50 50 i pobudowali miasta obronne w Żydowskiej ziemi, zamek, który był w Jerycho, i w Ammaum, i w Bethoron, i w Betel, i w Tamnata, i Fara, i Topo, mury wysokimi z bramami i z zawory. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 51 51 I osadził je strażą, aby nieprzyjacielskie obchodzili się z Izraelem. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 52 52 I opatrzył miasto Betsurę i Gazarę, i zamek, i osadził je żołnierzem i dostatkiem żywności. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 53 53 I syny książęce ziemie wziął w zakładzie, i dał je pod straż na zamek w Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 54 54 A roku setnego pięćdziesiątego i trzeciego, miesiąca wtórego, rozkazał Alcymus rozwalić mury domu świętego wnętrznego i sprawy prorockie pokazić, i począł kazić. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 55 55 Onego czasu zarażony jest Alcymus i przerwały się sprawy jego, i zamknione są usta jego, i upadł od paraliżu ani mógł dalej słowa przerzec, ani rozprawy uczynić o domie swym. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 56 56 I umarł Alcymus naonczas z wielką boleścią. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 57 57 I obaczył Bachides, iż Alcymus umarł, i wrócił się do króla, i była w pokoju ziemia przez dwie leeie. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 58 58 I umyślili wszyscy złośnicy, mówiąc: Oto Jonatas i którzy z nim są, w pokoju mieszkają bezpiecznie: a tak teraz przywiedźmy Bachida i pochwyta je wszytkie jednej nocy. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 59 59 I szli, i dali mu radę. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 60 60 I ruszył się, aby przyciągnął z wielkim wojskiem; i posłał potajemnie listy do swych towarzyszów, którzy byli w Żydowskiej ziemi, aby pojmali Jonatasa i tych, którzy z nim byli: ale nie mogli, bo się ich rady dowiedzieli. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 61 61 I pojmał z mężów krainy, którzy byli powodem złości, pięćdziesiąt mężów, i zabił je. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 62 62 I ujechał Jonatas i Symon, i którzy z nim byli, do Betbesen, który jest na puszczy, i pobudował obaliny jego, i opatrzyli ji mocno. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 63 63 I dowiedział się Bachides, i zebrał wszytko wojsko swoje, i tym, którzy byli z Żydowskiej ziemie, dał znać. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 64 64 I przyciągnął, i położył się obozem nad Betbesen, i dobywał go przez wiele dni, i na czynił wojennych przypraw. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 65 65 I zostawił Jonatas w mieście Symona, brata swego, i wyciągnął w pole, i przyjechał z pocztem, +1 Maccabees 1 Mch 45 9 66 66 i poraził Odaren i bracią jego, i syny Faseron w namieciech ich, i począł zabijać i pomnażać się w siłach. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 67 67 A Symon, i którzy z nim byli, uczynił wycieczkę z miasta i popalili wojenne przyprawy. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 68 68 I bili się z Bachidesem, i zstarty jest od nich, i utrapili go barzo, bo rada jego i potkanie jego było daremne. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 69 69 A rozgniewawszy się na złośliwe męże, którzy mu byli radę dali, aby przyjechał do ich krainy, wielu z nich zabił, a sam umyślił się wrócić z ostatkiem do swej krainy. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 70 70 I dowiedział się Jonatas, i wyprawił do niego posły, stanowić z nim pokój a wrócić mu więź nie. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 71 71 A rad przyjął i uczynił wedle słów jego, i przysiągł, iż po wszytkie dni żywota jego nie miał mu nic złego uczynić. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 72 72 I oddał mu więźnie, które przedtym był wywiódł z ziemie Żydowskiej, a nawróciwszy, odjechał do swej ziemie i nie przydał więcej, aby przy ciągnął w granice jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 73 73 I przestał miecz z Izraela, a Jonatas mieszkał w Machmas i począł tam Jonatas lud sądzić, i wygładził niezbożne z Izraela. 1 Maccabees 1 Mch 45 10 1 Roku setnego sześćdziesiątego Aleksander, syn Antiocha, którego zwano Szlachetnym, przyciągnął i wziął Ptolemaidę, i przy jęli go, i królował tam. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 2 I usłyszał król Demetrius, i zebrał wielkie wojsko, i wyjachał przeciwko niemu na wojnę. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 3 I posłał król Demetrius list do Jonaty spokojnemi słowy, aby go wielkim uczynił. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 4 Bo mówił: Uprzedźmy pokój z nim uczynić, pierwej niżli z Aleksandrem uczyni przeciwko nam. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 5 Bo będzie pamiętał na one wszytkie złości, któreśmy przeciw jemu uczynili i przeciw bratu jego, i przeciw narodowi jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 6 I dał mu moc zbierać wojsko i oręża gotować, i być towarzyszem jego, i te, którzy byli w zakładzie na zamku, rozkazał mu wydać. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 7 I przyjachał Jonatas do Jeruzalem, i czytał listy przed wszytkim ludem i tymi, którzy na zamku byli. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 8 I ulęldi się bojaźnią wielką, bo usłyszeli, że mu król dał moc zbierać wojsko. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 9 I wydani są, którzy w zakładzie byli, Jonade, i przywrócił je rodzicom ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 10 I mieszkał Jonatas w Jeruzalem, i począł budować i odnawiać miasto. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 11 I rozkazał robotnikom, aby pobudowali mury i górę Syjon wokoło kamieniem kwadratowym dla obrony: i tak uczynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 12 A cudzoziemcy, którzy byli na zanikach, które był Bachides pobudował, poudekali. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 13 I każdy opuścił miejsce swe, i odszedł do ziemie swej. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 14 Tylko w Betsurze zostali niektórzy z tych, co byli opuścili Zakon i przykazanie Boże. Bo ono było na udeczkę. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 15 I usłyszał król Aleksander o obietnicach, które obiecał Demetrius Jonade, i dano mu sprawę o walkach i o męstwach, których on dokazował i bracia jego, i o pracach, które podejmowali. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 16 I rzekł: Izali najdziem kogo męża takiego? A teraz uczynieni go przyjadelem i towarzyszem naszym. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 17 I napisał list, i posłał mu w te słowa, mówiąc: -1 Maccabees 1 Mch 45 10 18 Król Aleksander bratu Jonade zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 19 Słyszeliśmy o tobie, żeś jest mąż zacny w mocy i godzieneś, abyś był przyjadelem naszym. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 20 Przetoż teraz stanowiemy dę nawyższym kapłanem narodu twego i żebyś był zwan przyjacielem królewskim (i posłał mu szarłatową szatę i koronę złotą) a żebyś w naszych rzeczach z nami dzierżał, a przyjaźń z nami zachował. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 21 I oblekł się Jonatas w świętą szatę miesiąca siódmego roku setnego sześćdziesiątego, w dzień uroczystego święta Kuczek; i zebrał wojsko, i zbroje wielką moc nagotował. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 22 I usłyszał Demetrius te słowa, nsjii zafrasował się barzo, i rzekł: -1 Maccabees 1 Mch 45 10 23 Cóżeśmy to uczynili, iż nas Aleksander uprzedził zachwycić przyjacielstwo z Żydy ku swej obronie? -1 Maccabees 1 Mch 45 10 24 Napiszę i ja do nich słowa prośby i dostojeństwa, i dary, aby ze mną byli na pomoc. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 25 I napisał im w te słowa: Król Demetrius narodowi Żydowskiemu zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 26 Iżeście zachowali przymierze z nami a trwaliście w przyjacielstwie naszym i nie przystaliście do nieprzyjaciół naszych, usłyszeliśmy i radowaliśmy się. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 27 A teraz trwajcie jeszcze zachować nam wiarę, a oddamy wam dobrym za to, coście nam uczynili, -1 Maccabees 1 Mch 45 10 28 i odpuścimy wam powinności wiele, i damy wam podarki. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 29 A teraz czynię was idtj wszytkie Żydy wolnemi od dani i płacą soli daruję, i korony odpuszczam, i trzecią część nasienia, -1 Maccabees 1 Mch 45 10 30 i połowicę owoców z drzew, co na moję stronę przychodzi, puszczam wam ode dnia dzisiejszego i na potym, aby ich więcej nie brano z ziemie Juda i od trzech miast, które jej są przydane z Samaryjej i z Galilejej, ode dnia dzisiejszego i na wszytek czas. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 31 A Jeruzalem niech będzie święte i wolne z granicami swemi, a dziesięciny i podatki niech jego będą. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 32 Spuszczam też władzą w zamku, który jest w Jeruzalem i daję ji nawyższemu kapłanowi, aby na nim postanowił męże, którekolwiek On obierze, którzy by go strzegli. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 33 I wszelką duszę Żydowską, która z ziemie Żydowskiej poimana jest, po wszytkim królestwie moim wolną czynię darmo; aby wszytcy byli wolni od podatków też i od bydła swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 34 A wszytkie dni uroczyste i szabaty, i nowie miesiąców, i dni ustanowione, i trzy dni przede dniem uroczystym, i trzy dni po dniu uroczystym, niech będą wszytkie wolności i odpuszczenia wszytkim Żydom, którzy są w królestwie moim: -1 Maccabees 1 Mch 45 10 35 tak iż żaden nie będzie miał mocy nic czynić ani wzruszać trudności przeciwko któremu z nich w żadnej rzeczy. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 36 A niechaj będą spisani z Żydów do trzydziestu tysięcy mężów w wojsku królewskim i dadzą im potrzeby, jako należy wszytkim wojskom królewskim, a z nich będą sporządzeni, którzy by byli po zamkach króla wielkiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 37 I z nich będą przełożeni nad sprawami królestwa, które odprawują na wiarę, a z nich niech będą książęty, a niech swoich praw używają, jako król rozkazał w ziemi Judzkiej. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 38 I trzy miasta, które są przydane ku Żydowskiej ziemi z krainy Samar ryjskiej, niechaj będą z Żydowską ziemią poczytane, aby były pod jednym, i niech nie będą posłuszne inszej władzy, jedno kapłana nawyższego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 39 Ptolemaidę i okolice jej, którem darował świętym, którzy są w Jeruzalem, na potrzebne nakłady miejsca świętego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 40 A ja daję na każdy rok piętnaście tysięcy syklów śrebra z dochodów królewskich, które mi należą; -1 Maccabees 1 Mch 45 10 41 i wszytko, co zostanie, czego nie oddali byli, którzy byli nad sprawami przeszłych lat, od tego czasu będą oddawać na roboty domu. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 42 A nadto pięć tysięcy syklów śrebra, które brano z dochodów kościelnych na każdy rok, i te niech należą kapłanom, którzy na posłudze są. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 43 A którzy by się kołwiek uciekli do kościoła, który jest w Jeruzalem i we wszytkich granicach jego, winni będąc królowi we wszelakiej sprawie, niech będą wypuszczeni, i wszytkie rzeczy, które mają w królestwie moim, niech im wolne będą. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 44 I na budowanie i poprawienie budowania miejsca świętego będą dawać nakład z dochodu królewskiego; -1 Maccabees 1 Mch 45 10 45 i na wybudowanie murów Jeruzalem, i na obwarowanie ich wokoło, i na pobudowanie murów w Żydowskiej ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 46 A gdy usłyszał Jonatas i lud te mowy, nie wierzyli im ani ich przyjęli, bo wspomnieli na złość wielką, którą czynił w Izraelu i utrapił je był barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 47 I upodobali sobie Aleksandra, bo on im był powodem umowy pokoju; i dawali mu pomoc po wszytkie dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 48 I zebrał król Aleksander wielkie wojsko, i przyciągnął z wojskiem przeciwko Demetriusowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 49 I stoczyli bitwę dwa królowie, i tył podało wojsko Demetriusowe. I gonił go Aleksander, i nacierał na nie. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 50 I zmocniła się bitwa barzo, aż zapadło słońce: i poległ Demetrius dnia onego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 51 I posłał Aleksander do Ptolemeusa, króla Egipskiego, posły, w te słowa mówiąc: -1 Maccabees 1 Mch 45 10 52 Gdyżem się wrócił do królestwa mego a usiadłem na stolicy ojców moich i dostałem państwa, i poraziłem Demetriusa, i osiadłem ziemię naszę, -1 Maccabees 1 Mch 45 10 53 i zwiodłem z nim bitwę, i porażon jest sam i wojsko jego od nas, i usiedliśmy na stolicy królestwa jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 54 A teraz uczyńmy przyjacielstwo z sobą, a daj mi córkę swą za żonę, a ja będę zięciem twoim, a dam tobie i onej dary, ciebie godne. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 55 I odpowiedział Ptolemeus, mówiąc: Szczęśliwy dzień, któregoś się wrócił do ziemie ojców twoich i usiadłeś na stolicy królestwa ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 56 A tak teraz uczynięć, coś pisał, ale zajedźmy do Ptolemaidy, abyśmy się spół oglądali i abych ci poślubił, jakoś rzekł. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 57 I wyjachał Ptolemeus z Egiptu sam i Kleopatra, córka jego, i przyjachał do Ptolemaidy roku setnego sześćdziesiątego wtórego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 58 I zajachał mu król Aleksander, i dał mu Kleopatrę, córkę swą, i sprawił jej wesele w Ptolemaidzie jako królowie z wielką chwałą. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 59 I pisał król Aleksander do Jonaty, aby mu drogę zajachał. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 60 I jachał z chwałą do'Ptolemaidy, i ijachał się tam ze dwiema królmi, i dał im wiele śrebra i złota, i upominków, i nalazł łaskę przed oczyma ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 61 I zeszli się przeciwko niemu mężowie złośliwi z Izraela, mężowie niezboźni, skarżąc nań, a nie dbał na nie król. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 62 I kazał z Jonaty zjąć szaty jego i oblec go w szarłat, i tak uczynili, i posadził go król, aby siedział z nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 63 I rzekł książętom swoim: Wynidźcie z nim w pośrzód miasta i obwołajcie, aby żaden nie skarżył nań o żadną rzecz a iżby mu się nikt nie przykrzył w żadnej sprawie. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 64 I zstało się, skoro ci, co nań skarżyli, obaczyli zacność jego, którą obwoływano, a onego ubranego w szarat, wszytcy pouciekali. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 65 I uwielmożył go król, i wpisał go między przedniejsze przyjacioły, i postanowił go hetmanem i uczestnikiem państwa. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 66 I wrócił się Jonatas do Jeruzalem w pokoju i w radości. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 67 Roku setnego sześćdziesiątego piątego Demetrius syn Demetriusów, przyjachał z Krety do ziemie ojców swoich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 68 I usłyszał król Aleksander, i zafrasował się barzo, i wrócił się do Antiochijej. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 69 I postanowił Demetrius król hetmanem Apolloniusza, który był nad Celesyrią: i zebrał wielkie wojsko, i przyciągnął do Jamnijej, i posłał do Jonaty nawyższego kapłana, mówiąc: -1 Maccabees 1 Mch 45 10 70 Ty sam przeciwisz się nam, a jam się zstał na pośmiewisko i w pohańbienie, przeto iż ty przeciwko nam władzą rozciągasz na górach. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 71 A tak teraz, jeśli ufasz mocy twojej, znidź do nas w pole, a skosztujmy się tam społem: bo ze mną jest moc wojenna. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 72 Pytaj a dowiedz się, ktom ja jest i inni, którzy mi pomagają: którzy też powiadają, że się nie może ostać noga wasza przed obliczem naszym, gdyż dwakroć ojcowie waszy w ziemi swej uciekli. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 73 A teraz jakoż będziesz mógł zdzierżeć jezdę i wielkie wojsko w polu, gdzie nie masz kamienia ani skały, ani miejsca do uciekania? -1 Maccabees 1 Mch 45 10 74 A gdy usłyszał Jonatas mowy Apolloniuszowe, wzruszył się sercem i obrał dziesięć tysięcy mężów, i wyjachał z Jeruzalem, i zajachał mu na pomoc Symon, brat jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 75 I przyciągnęli z wojskiem do Joppen, i nie dopuścił mu do miasta, bo straż Apolloniuszowa w Joppen była; i dobywał go. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 76 A którzy byli w mieście, zlęknąwszy się otworzyli mu i wziął Jonatas Joppen. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 77 I usłyszał Apolloniusz, i przyciągnął ze trzema tysięcy jezdnych, i z wielkim wojskiem. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 78 A ciągnął ku Azotu jakoby w drogę jadąc i natychmiast wyciągnął w pole, dlatego iż miał wielki poczet jezdnych i ufał w nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 79 I gonił go Jonatas do Azotu, i zstoczyli bitwę. A Apolloniusz zostawił w obozie tysiąc jezdnych za nimi potajemnie. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 80 I obaczył Jonatas, iż była zasadzka za nim i obtoczyli wojsko jego, i ciskali oszczepami na lud od poranku aż do wieczora. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 81 A lud stał, jako był Jonatas rozkazał, i spracowały się konie ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 82 I wywiódł Symon wojsko swe, i przypuścił na ufiec, bo jezdni spracowali się byli, i zstarci są ód niego, i uciekli. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 83 A ci, którzy się byli rozbiegli po polu, uciekli do Azotu i wbiegli do Betdagon, bałwana swego, aby się tam zachowali. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 84 A Jonatas spalił Azot i miasta, które były około niego, i pobrał ich korzyści, a zbór Dagon i wszytkie, którzy do niego uciekli, ogniem spaił. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 85 l A było tych, którzy od miecza polegli, z onymi, którzy byli popaleni, około ośmi tysięcy mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 86 I ruszył stamtąd obóz Jonatas, i położył ji u Askalona, i wyszli z miasta przeciwko niemu z wielką chwałą. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 87 I wrócił się Jonatas z swemi do Jeruzalem, mającymi wiele korzyści. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 88 I zstało się, skoro usłyszał te mowy król Aleksander, jeszcze przyczynił uwielmożyć Jonatę. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 89 I posłał mu knafeł złoty, jaki jest obyczaj dawać powinowatym królewskim, i dał mu Akkaron i wszytkie granice jego w osiadłość. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 2 2 I usłyszał król Demetrius, i zebrał wielkie wojsko, i wyjachał przeciwko niemu na wojnę. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 3 3 I posłał król Demetrius list do Jonaty spokojnemi słowy, aby go wielkim uczynił. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 4 4 Bo mówił: Uprzedźmy pokój z nim uczynić, pierwej niżli z Aleksandrem uczyni przeciwko nam. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 5 5 Bo będzie pamiętał na one wszytkie złości, któreśmy przeciw jemu uczynili i przeciw bratu jego, i przeciw narodowi jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 6 6 I dał mu moc zbierać wojsko i oręża gotować, i być towarzyszem jego, i te, którzy byli w zakładzie na zamku, rozkazał mu wydać. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 7 7 I przyjachał Jonatas do Jeruzalem, i czytał listy przed wszytkim ludem i tymi, którzy na zamku byli. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 8 8 I ulęldi się bojaźnią wielką, bo usłyszeli, że mu król dał moc zbierać wojsko. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 9 9 I wydani są, którzy w zakładzie byli, Jonade, i przywrócił je rodzicom ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 10 10 I mieszkał Jonatas w Jeruzalem, i począł budować i odnawiać miasto. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 11 11 I rozkazał robotnikom, aby pobudowali mury i górę Syjon wokoło kamieniem kwadratowym dla obrony: i tak uczynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 12 12 A cudzoziemcy, którzy byli na zanikach, które był Bachides pobudował, poudekali. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 13 13 I każdy opuścił miejsce swe, i odszedł do ziemie swej. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 14 14 Tylko w Betsurze zostali niektórzy z tych, co byli opuścili Zakon i przykazanie Boże. Bo ono było na udeczkę. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 15 15 I usłyszał król Aleksander o obietnicach, które obiecał Demetrius Jonade, i dano mu sprawę o walkach i o męstwach, których on dokazował i bracia jego, i o pracach, które podejmowali. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 16 16 I rzekł: Izali najdziem kogo męża takiego? A teraz uczynieni go przyjadelem i towarzyszem naszym. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 17 17 I napisał list, i posłał mu w te słowa, mówiąc: +1 Maccabees 1 Mch 45 10 18 18 Król Aleksander bratu Jonade zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 19 19 Słyszeliśmy o tobie, żeś jest mąż zacny w mocy i godzieneś, abyś był przyjadelem naszym. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 20 20 Przetoż teraz stanowiemy dę nawyższym kapłanem narodu twego i żebyś był zwan przyjacielem królewskim (i posłał mu szarłatową szatę i koronę złotą) a żebyś w naszych rzeczach z nami dzierżał, a przyjaźń z nami zachował. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 21 21 I oblekł się Jonatas w świętą szatę miesiąca siódmego roku setnego sześćdziesiątego, w dzień uroczystego święta Kuczek; i zebrał wojsko, i zbroje wielką moc nagotował. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 22 22 I usłyszał Demetrius te słowa, nsjii zafrasował się barzo, i rzekł: +1 Maccabees 1 Mch 45 10 23 23 Cóżeśmy to uczynili, iż nas Aleksander uprzedził zachwycić przyjacielstwo z Żydy ku swej obronie? +1 Maccabees 1 Mch 45 10 24 24 Napiszę i ja do nich słowa prośby i dostojeństwa, i dary, aby ze mną byli na pomoc. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 25 25 I napisał im w te słowa: Król Demetrius narodowi Żydowskiemu zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 26 26 Iżeście zachowali przymierze z nami a trwaliście w przyjacielstwie naszym i nie przystaliście do nieprzyjaciół naszych, usłyszeliśmy i radowaliśmy się. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 27 27 A teraz trwajcie jeszcze zachować nam wiarę, a oddamy wam dobrym za to, coście nam uczynili, +1 Maccabees 1 Mch 45 10 28 28 i odpuścimy wam powinności wiele, i damy wam podarki. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 29 29 A teraz czynię was idtj wszytkie Żydy wolnemi od dani i płacą soli daruję, i korony odpuszczam, i trzecią część nasienia, +1 Maccabees 1 Mch 45 10 30 30 i połowicę owoców z drzew, co na moję stronę przychodzi, puszczam wam ode dnia dzisiejszego i na potym, aby ich więcej nie brano z ziemie Juda i od trzech miast, które jej są przydane z Samaryjej i z Galilejej, ode dnia dzisiejszego i na wszytek czas. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 31 31 A Jeruzalem niech będzie święte i wolne z granicami swemi, a dziesięciny i podatki niech jego będą. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 32 32 Spuszczam też władzą w zamku, który jest w Jeruzalem i daję ji nawyższemu kapłanowi, aby na nim postanowił męże, którekolwiek On obierze, którzy by go strzegli. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 33 33 I wszelką duszę Żydowską, która z ziemie Żydowskiej poimana jest, po wszytkim królestwie moim wolną czynię darmo; aby wszytcy byli wolni od podatków też i od bydła swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 34 34 A wszytkie dni uroczyste i szabaty, i nowie miesiąców, i dni ustanowione, i trzy dni przede dniem uroczystym, i trzy dni po dniu uroczystym, niech będą wszytkie wolności i odpuszczenia wszytkim Żydom, którzy są w królestwie moim: +1 Maccabees 1 Mch 45 10 35 35 tak iż żaden nie będzie miał mocy nic czynić ani wzruszać trudności przeciwko któremu z nich w żadnej rzeczy. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 36 36 A niechaj będą spisani z Żydów do trzydziestu tysięcy mężów w wojsku królewskim i dadzą im potrzeby, jako należy wszytkim wojskom królewskim, a z nich będą sporządzeni, którzy by byli po zamkach króla wielkiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 37 37 I z nich będą przełożeni nad sprawami królestwa, które odprawują na wiarę, a z nich niech będą książęty, a niech swoich praw używają, jako król rozkazał w ziemi Judzkiej. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 38 38 I trzy miasta, które są przydane ku Żydowskiej ziemi z krainy Samar ryjskiej, niechaj będą z Żydowską ziemią poczytane, aby były pod jednym, i niech nie będą posłuszne inszej władzy, jedno kapłana nawyższego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 39 39 Ptolemaidę i okolice jej, którem darował świętym, którzy są w Jeruzalem, na potrzebne nakłady miejsca świętego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 40 40 A ja daję na każdy rok piętnaście tysięcy syklów śrebra z dochodów królewskich, które mi należą; +1 Maccabees 1 Mch 45 10 41 41 i wszytko, co zostanie, czego nie oddali byli, którzy byli nad sprawami przeszłych lat, od tego czasu będą oddawać na roboty domu. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 42 42 A nadto pięć tysięcy syklów śrebra, które brano z dochodów kościelnych na każdy rok, i te niech należą kapłanom, którzy na posłudze są. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 43 43 A którzy by się kołwiek uciekli do kościoła, który jest w Jeruzalem i we wszytkich granicach jego, winni będąc królowi we wszelakiej sprawie, niech będą wypuszczeni, i wszytkie rzeczy, które mają w królestwie moim, niech im wolne będą. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 44 44 I na budowanie i poprawienie budowania miejsca świętego będą dawać nakład z dochodu królewskiego; +1 Maccabees 1 Mch 45 10 45 45 i na wybudowanie murów Jeruzalem, i na obwarowanie ich wokoło, i na pobudowanie murów w Żydowskiej ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 46 46 A gdy usłyszał Jonatas i lud te mowy, nie wierzyli im ani ich przyjęli, bo wspomnieli na złość wielką, którą czynił w Izraelu i utrapił je był barzo. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 47 47 I upodobali sobie Aleksandra, bo on im był powodem umowy pokoju; i dawali mu pomoc po wszytkie dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 48 48 I zebrał król Aleksander wielkie wojsko, i przyciągnął z wojskiem przeciwko Demetriusowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 49 49 I stoczyli bitwę dwa królowie, i tył podało wojsko Demetriusowe. I gonił go Aleksander, i nacierał na nie. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 50 50 I zmocniła się bitwa barzo, aż zapadło słońce: i poległ Demetrius dnia onego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 51 51 I posłał Aleksander do Ptolemeusa, króla Egipskiego, posły, w te słowa mówiąc: +1 Maccabees 1 Mch 45 10 52 52 Gdyżem się wrócił do królestwa mego a usiadłem na stolicy ojców moich i dostałem państwa, i poraziłem Demetriusa, i osiadłem ziemię naszę, +1 Maccabees 1 Mch 45 10 53 53 i zwiodłem z nim bitwę, i porażon jest sam i wojsko jego od nas, i usiedliśmy na stolicy królestwa jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 54 54 A teraz uczyńmy przyjacielstwo z sobą, a daj mi córkę swą za żonę, a ja będę zięciem twoim, a dam tobie i onej dary, ciebie godne. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 55 55 I odpowiedział Ptolemeus, mówiąc: Szczęśliwy dzień, któregoś się wrócił do ziemie ojców twoich i usiadłeś na stolicy królestwa ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 56 56 A tak teraz uczynięć, coś pisał, ale zajedźmy do Ptolemaidy, abyśmy się spół oglądali i abych ci poślubił, jakoś rzekł. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 57 57 I wyjachał Ptolemeus z Egiptu sam i Kleopatra, córka jego, i przyjachał do Ptolemaidy roku setnego sześćdziesiątego wtórego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 58 58 I zajachał mu król Aleksander, i dał mu Kleopatrę, córkę swą, i sprawił jej wesele w Ptolemaidzie jako królowie z wielką chwałą. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 59 59 I pisał król Aleksander do Jonaty, aby mu drogę zajachał. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 60 60 I jachał z chwałą do'Ptolemaidy, i ijachał się tam ze dwiema królmi, i dał im wiele śrebra i złota, i upominków, i nalazł łaskę przed oczyma ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 61 61 I zeszli się przeciwko niemu mężowie złośliwi z Izraela, mężowie niezboźni, skarżąc nań, a nie dbał na nie król. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 62 62 I kazał z Jonaty zjąć szaty jego i oblec go w szarłat, i tak uczynili, i posadził go król, aby siedział z nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 63 63 I rzekł książętom swoim: Wynidźcie z nim w pośrzód miasta i obwołajcie, aby żaden nie skarżył nań o żadną rzecz a iżby mu się nikt nie przykrzył w żadnej sprawie. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 64 64 I zstało się, skoro ci, co nań skarżyli, obaczyli zacność jego, którą obwoływano, a onego ubranego w szarat, wszytcy pouciekali. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 65 65 I uwielmożył go król, i wpisał go między przedniejsze przyjacioły, i postanowił go hetmanem i uczestnikiem państwa. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 66 66 I wrócił się Jonatas do Jeruzalem w pokoju i w radości. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 67 67 Roku setnego sześćdziesiątego piątego Demetrius syn Demetriusów, przyjachał z Krety do ziemie ojców swoich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 68 68 I usłyszał król Aleksander, i zafrasował się barzo, i wrócił się do Antiochijej. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 69 69 I postanowił Demetrius król hetmanem Apolloniusza, który był nad Celesyrią: i zebrał wielkie wojsko, i przyciągnął do Jamnijej, i posłał do Jonaty nawyższego kapłana, mówiąc: +1 Maccabees 1 Mch 45 10 70 70 Ty sam przeciwisz się nam, a jam się zstał na pośmiewisko i w pohańbienie, przeto iż ty przeciwko nam władzą rozciągasz na górach. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 71 71 A tak teraz, jeśli ufasz mocy twojej, znidź do nas w pole, a skosztujmy się tam społem: bo ze mną jest moc wojenna. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 72 72 Pytaj a dowiedz się, ktom ja jest i inni, którzy mi pomagają: którzy też powiadają, że się nie może ostać noga wasza przed obliczem naszym, gdyż dwakroć ojcowie waszy w ziemi swej uciekli. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 73 73 A teraz jakoż będziesz mógł zdzierżeć jezdę i wielkie wojsko w polu, gdzie nie masz kamienia ani skały, ani miejsca do uciekania? +1 Maccabees 1 Mch 45 10 74 74 A gdy usłyszał Jonatas mowy Apolloniuszowe, wzruszył się sercem i obrał dziesięć tysięcy mężów, i wyjachał z Jeruzalem, i zajachał mu na pomoc Symon, brat jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 75 75 I przyciągnęli z wojskiem do Joppen, i nie dopuścił mu do miasta, bo straż Apolloniuszowa w Joppen była; i dobywał go. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 76 76 A którzy byli w mieście, zlęknąwszy się otworzyli mu i wziął Jonatas Joppen. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 77 77 I usłyszał Apolloniusz, i przyciągnął ze trzema tysięcy jezdnych, i z wielkim wojskiem. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 78 78 A ciągnął ku Azotu jakoby w drogę jadąc i natychmiast wyciągnął w pole, dlatego iż miał wielki poczet jezdnych i ufał w nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 79 79 I gonił go Jonatas do Azotu, i zstoczyli bitwę. A Apolloniusz zostawił w obozie tysiąc jezdnych za nimi potajemnie. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 80 80 I obaczył Jonatas, iż była zasadzka za nim i obtoczyli wojsko jego, i ciskali oszczepami na lud od poranku aż do wieczora. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 81 81 A lud stał, jako był Jonatas rozkazał, i spracowały się konie ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 82 82 I wywiódł Symon wojsko swe, i przypuścił na ufiec, bo jezdni spracowali się byli, i zstarci są ód niego, i uciekli. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 83 83 A ci, którzy się byli rozbiegli po polu, uciekli do Azotu i wbiegli do Betdagon, bałwana swego, aby się tam zachowali. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 84 84 A Jonatas spalił Azot i miasta, które były około niego, i pobrał ich korzyści, a zbór Dagon i wszytkie, którzy do niego uciekli, ogniem spaił. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 85 85 l A było tych, którzy od miecza polegli, z onymi, którzy byli popaleni, około ośmi tysięcy mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 86 86 I ruszył stamtąd obóz Jonatas, i położył ji u Askalona, i wyszli z miasta przeciwko niemu z wielką chwałą. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 87 87 I wrócił się Jonatas z swemi do Jeruzalem, mającymi wiele korzyści. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 88 88 I zstało się, skoro usłyszał te mowy król Aleksander, jeszcze przyczynił uwielmożyć Jonatę. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 89 89 I posłał mu knafeł złoty, jaki jest obyczaj dawać powinowatym królewskim, i dał mu Akkaron i wszytkie granice jego w osiadłość. 1 Maccabees 1 Mch 45 11 1 A król Egipski zebrał wojsko jako na brzegu morskim, i okrętów wiele i starał się dostać królestwa Aleksandrowego zdradą a przyłączyć je ku królestwu swemu. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 2 I wyjachał do Syryjej słowy spokojnemi, i otwierano mu miasta, i wychodzili przeciwko jemu, bo był rozkazał król Aleksander, aby przeciwko jemu wychodzono, przeto iż był świekrem jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 3 A Ptolemeus, wjachawszy do miasta, zostawował straż żołnierzów w każdym mieście. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 4 A gdy był blisko Azotu, ukazano mu zbór Dagonów ogniem spalony, i Azot, i insze jego zburzone, i ciała porzucone, i tych, którzy na wojnie pobici byli, mogiły, które było uczyniono przy drodze. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 5 I powiedzieli królowi, że to uczynił Jonatas, aby mu nienawiść zjednali, i milczał król. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 6 A Jonatas zajechał królowi do Joppen z chwałą i przywitali się społecznie, i nocowali tam. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 7 I jachał Jonatas z królem aż do rzeki, którą zowią Eleuterus, i wrócił się do Jeruzalem. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 8 A król Ptolemeus otrzymał państwo miast aż do Seleucyjej nad morzem i myślił przeciw Aleksandrowi złe rady. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 9 I wypra wił posły do Demetriusa, mówiąc: Przyjedź, że uczynimy z sobą przymierze, a dam ci córkę moję, którą ma Aleksander, a będziesz królował w królestwie ojca twego: -1 Maccabees 1 Mch 45 11 10 abowiem mi żal, żem mu dał córkę mą, bo się starał, jakoby mię zabił. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 11 I winował go dlatego, iż pragnął królestwa jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 12 I odjął córkę swą, i dał ją Demetriusowi, i odraził się od Aleksandra, i wyjawiły się nieprzyjaźni jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 13 I wjachał Ptolemeus do Antiochijej, i włożył na głowę swą dwie koronie, Egiptu i Azyjej. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 14 A król Aleksander był w Cylicyjej naonczas; bo co na onych miejscach byli, wyłamowali się z posłuszeństwa jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 15 I usłyszał Aleksander, i wyciągnął ku niemu na wojnę, a król Ptolemeus wywiódł wojsko i zajachał mu z wielką mocą, i w tył go obrócił. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 16 I uciekł Aleksander do Arabijej, aby się tam zachował, a król Ptolemeus wywyższon jest -1 Maccabees 1 Mch 45 11 17 A Zabdiel, Arabczyk, zjął głowę Aleksandra i posłał Ptolemeusowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 18 A król Ptolemeus dnia trzeciego umarł, a którzy byli na zamkach, poginęli od tych, którzy byli w obozie. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 19 I królował Demetrius roku setnego sześćdziesiątego siódmego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 20 Onych dni zebrał Jonatas te, którzy byli w Żydowskiej ziemi, aby dobyli zamku, który jest w Jeruzalem; i sprawili przeciw jemu wiele przypraw wojennych. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 21 I szli niektórzy mężowie niezbożni, którzy naród swój mieli w nienawiści, do króla Demetriusa, i oznajmili mu, iż Jonatas obiegł zamek. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 22 I jako usłyszał, rozgniewał się; i wnet przyjachał do Ptolemaidy, i pisał Jonacie, aby nie leżał pod zamkiem, ale mu zajachał prędko na rozmowę. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 23 A gdy usłyszał Jonatas, kazał oblec i obrał z starszych Izraelskich i z kapłanów, i puścił się w niebezpieczeństwo. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 24 I , nabrał złota i śrebra, i szat, i wiele innych upominków, i jachał do króla do Ptolemaidy, i nalazł łaskę w oczach jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 25 I skarżyli nań niektórzy niezbożni z narodu jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 26 I uczynił mu król, jako mu byli uczynili, co przed nim byli, i wywyższył go przed oczyma wszystkich przyjaciół swoich, -1 Maccabees 1 Mch 45 11 27 i potwierdził mu nawyższe kapłaństwo i cokolwiek innego przedtym miał drogiego, i uczynił go przednięjszym między przyjacioły. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 28 I prosił Jonatas u króla, aby wolną uczynił Żydowską ziemię i trzy powiaty, i Samarią, i granice jej, i obiecał mu trzy sta talentów. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 29 I zezwolił król, i napisał Jonacie listy o tym wszytkim w ten sposób: -1 Maccabees 1 Mch 45 11 30 Król Demetrius Jonacie, bratu, zdrowia, i narodowi Żydowskiemu. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 31 Kopiją listu, któryśmy o was pisali Lastenowi, ojcu naszemu, posłaliśmy do was, abyście wiedzieli. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 32 Król Demetrius Lastenowi, ojcu, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 33 Narodowi Żydowskiemu, przyjaciołom naszym, i zachowującym, co sprawiedliwego jest u nas, umyśliliśmy dobrze uczynić za ich uczynność, którą przeciwko nam mają. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 34 A tak postanowiliśmy im wszytkie granice Żydowsldej ziemie i trzy miasta Lidę i Ramatę, które od Samaryjej do Żydowskiej ziemie są przydane, i wszytkie pograniczne ich, aby były odłączone wszytkim, którzy ofiary sprawują w Jeruzalem, za to, co pierwej król od nich bierał na każdy rok, i za pożytki ziemie i owoców. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 35 I inne rzeczy, które nam należały z dziesięcin, i podatków, od tego czasu im odpuszczamy, i żupy solne, i korony, które nam oddawano. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 36 Wszytko im puszczamy, a żadna z tych rzeczy nie będzie naruszona odtąd i nawszelki czas. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 37 Przetoż teraz postarajcie się uczynić kopiją tych rzeczy a niech będzie dana Jonacie i położona na górze świętej i na zacnym miejscu. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 38 I widząc Demetrius król, iż się uspokoiła ziemia w oczach jego, a nic mu się nie sprzeciwiło, rozpuścił wszystko wojsko swe, każdego na swe miejsce, wyjąwszy wojsko cudzoziemców, które był zebrał z wyspów pogańskich: i były mu nieprzyjaciółmi wszytkie wojska ojców jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 39 A był nie jaki Tryfon, który przedtym trzymał stronę Aleksandrowę, i obaczył, że wszytko wojsko szemrało przeciw Demetriusowi, i udał się do Emalchuel Arabczyka, który chował Antiocha, syna Aleksan drowego, -1 Maccabees 1 Mch 45 11 40 i nalegał mu, aby mu go dał, żeby królowi na miejscu ojca swego, i powiedział mu, jako wielkie rzeczy uczynił Demetrius, i nieprzyjaźń wojsk jego przeciw niemu; i mieszkał tam przez wiele dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 41 I posłał Jonatas do Demetriusa króla, aby sprowadził te, którzy byli na zamku w Jeruzalem i którzy byli na zamkach: iż najeżdżali Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 42 I posłał Demetrius do Jonaty, mówiąc: Nie tylko to uczynię tobie i narodowi twemu, ale wsławię cię i naród twój, gdy czas będzie po temu. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 43 Teraz tedy dobrze uczynisz, jeśli mi poślesz na pomoc męże, bo wszytko wojsko moje odstąpiło. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 44 I posłał mu Jonatas trzy tysiące mężów mocnych do Antiochijej: i przyjachali do króla, i kochał się król z ich przyjachania. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 45 I zebrali się, którzy byli z miasta, sto i dwadzieścia tysięcy mężów, i chcieli zabić króla. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 46 A król uciekł na pałac; i ubiegli, którzy byli w mieście, drogi miejskie, i poczęli walczyć. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 47 I przyzwał król na ratunek Żydów, i zeszli się społem wszyscy do niego, i rozbiegli się wszyscy po mieście. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 48 I zabili dnia onego sto tysięcy człowieka, i zapalili miasto, i wzięli wielką korzyść dnia onego, i wybawili króla. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 49 I obaczyli, którzy byli z miasta, że Żydzi miasta, jako chcieli, dostali, i upadli sercem swym, i wołali do króla z prośbami, mówiąc: -1 Maccabees 1 Mch 45 11 50 Daj nam prawicę, a niech przestaną Żydzi bić na nas i na miasto. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 51 I porzucili broń swą, i uczynili pokój, a Żydzi wsławili się przed oczyma królewskimi i przed oczyma wszystkich, którzy byli w królestwie jego, i zstali się zawołanymi w królestwie jego, i wrócili się do Jeruzalem mając wiele łupów. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 52 I usiadł Demetrius król na stolicy królestwa swego, i ucichła przed oczyma jego ziemia. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 53 I skłamał na wszytkim, cokolwiek rzekł, i odraził się od Jonaty, i nie oddał mu podług dobrodziejstwa, które mu był uczynił, i trapił go barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 54 A potym wrócił się Tryfon i Antioch z nim, dziecię młode, i królował, i włożył na się koronę. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 55 I zbiegły się do niego wszytkie wojska, które był rozproszył Demetrius: i walczyły przeciwko niemu, i uciekł, i tył podał. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 56 A Tryfon wziął bestyje i otrzymał Antiochią. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 57 I pisał Antioch młodzieniec do Jonaty, mówiąc: Potwierdzam tobie kapłaństwo i postanawiam cię nad czworgiem miast, abyś był z przyjaciół królewskich. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 58 I posłał mu naczynia złote na posługowanie, i dał mu moc pić ze złota, i chodzić w szarłacie, i nosić knafel złoty. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 59 A Symona, brata jego, postanowił książęciem od granic Tyru aż do granic Egiptu. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 60 I wyjechał Jonatas, i objeżdżał miasta za rzeką, i zebrało się do niego wszytko wojsko Syryjskie na pomoc. I przyjechał do Askalona, i wyszli przeciwko niemu z uczciwością z miasta. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 61 A stamtąd ruszył się do Gazy i zawarli się, którzy byli w Gazie. I obiegł ją, i spalił, co było około miasta, i splądrował je. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 62 I prosili Gazejczycy Jonaty, i dał im prawą rękę; i wziął syny ich w zakładzie, i posłał je do Jeruzalem; i przeszedł krainę aż do Damaszku. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 63 I usłyszał Jonatas, że przymierze złamali książęta Demetriusowe w Kades, które jest w Galilejej, z wielkim wojskiem, chcąc go oddalić od sprawowania królestwa: -1 Maccabees 1 Mch 45 11 64 i wyjachał przeciwko nim, a brata swego zostawił w ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 65 A Symon przyciągnął do Betsury i dobywał jej przez wiele dni, i ścisnął je. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 66 I prosili od niego, aby sobie ręce dali, i dał im. I wypędził je stamtąd, i wziął miasto, i osadził je ludem. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 67 A Jonatas i wojsko jego przyciągnęli do wody Genezar i wstali przededniem w polu Asor. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 68 A ono wojsko cudzoziemców zabieżało w pole i uczynili nań zasadzkę w górach, a on przeciw nim wyjachał. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 69 A ci, co na zasadzkach byli, ruszyli się z miejsc swoich -1 Maccabees 1 Mch 45 11 70 i stoczyli bitwę. wszyscy, którzy z Jonatą byli, podali tył: i żaden z nich nie został, oprócz Matatiasza, syna Absolomi, a Judy syna Kalfi, hetmanów nad żołnierstwem wojska. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 71 I rozdarł Jonatas szaty swe, i posypał głowę swą -1 Maccabees 1 Mch 45 11 72 prochem, i modlił się. I wrócił się do nich ku bitwie, i w tył je obrócił, i bili się. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 73 I ujźrzeli, którzy uciekali z jego strony, i wrócili i się kniemu, i gonili z nim wszytkie aż do Kades, do obozu ich, i zabiegli aż tam. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 74 I poległo z cudzoziemców onego dnia trzy tysiące mężów, a Jonatas wrócił się i do Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 2 2 I wyjachał do Syryjej słowy spokojnemi, i otwierano mu miasta, i wychodzili przeciwko jemu, bo był rozkazał król Aleksander, aby przeciwko jemu wychodzono, przeto iż był świekrem jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 3 3 A Ptolemeus, wjachawszy do miasta, zostawował straż żołnierzów w każdym mieście. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 4 4 A gdy był blisko Azotu, ukazano mu zbór Dagonów ogniem spalony, i Azot, i insze jego zburzone, i ciała porzucone, i tych, którzy na wojnie pobici byli, mogiły, które było uczyniono przy drodze. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 5 5 I powiedzieli królowi, że to uczynił Jonatas, aby mu nienawiść zjednali, i milczał król. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 6 6 A Jonatas zajechał królowi do Joppen z chwałą i przywitali się społecznie, i nocowali tam. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 7 7 I jachał Jonatas z królem aż do rzeki, którą zowią Eleuterus, i wrócił się do Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 8 8 A król Ptolemeus otrzymał państwo miast aż do Seleucyjej nad morzem i myślił przeciw Aleksandrowi złe rady. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 9 9 I wypra wił posły do Demetriusa, mówiąc: Przyjedź, że uczynimy z sobą przymierze, a dam ci córkę moję, którą ma Aleksander, a będziesz królował w królestwie ojca twego: +1 Maccabees 1 Mch 45 11 10 10 abowiem mi żal, żem mu dał córkę mą, bo się starał, jakoby mię zabił. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 11 11 I winował go dlatego, iż pragnął królestwa jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 12 12 I odjął córkę swą, i dał ją Demetriusowi, i odraził się od Aleksandra, i wyjawiły się nieprzyjaźni jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 13 13 I wjachał Ptolemeus do Antiochijej, i włożył na głowę swą dwie koronie, Egiptu i Azyjej. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 14 14 A król Aleksander był w Cylicyjej naonczas; bo co na onych miejscach byli, wyłamowali się z posłuszeństwa jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 15 15 I usłyszał Aleksander, i wyciągnął ku niemu na wojnę, a król Ptolemeus wywiódł wojsko i zajachał mu z wielką mocą, i w tył go obrócił. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 16 16 I uciekł Aleksander do Arabijej, aby się tam zachował, a król Ptolemeus wywyższon jest +1 Maccabees 1 Mch 45 11 17 17 A Zabdiel, Arabczyk, zjął głowę Aleksandra i posłał Ptolemeusowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 18 18 A król Ptolemeus dnia trzeciego umarł, a którzy byli na zamkach, poginęli od tych, którzy byli w obozie. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 19 19 I królował Demetrius roku setnego sześćdziesiątego siódmego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 20 20 Onych dni zebrał Jonatas te, którzy byli w Żydowskiej ziemi, aby dobyli zamku, który jest w Jeruzalem; i sprawili przeciw jemu wiele przypraw wojennych. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 21 21 I szli niektórzy mężowie niezbożni, którzy naród swój mieli w nienawiści, do króla Demetriusa, i oznajmili mu, iż Jonatas obiegł zamek. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 22 22 I jako usłyszał, rozgniewał się; i wnet przyjachał do Ptolemaidy, i pisał Jonacie, aby nie leżał pod zamkiem, ale mu zajachał prędko na rozmowę. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 23 23 A gdy usłyszał Jonatas, kazał oblec i obrał z starszych Izraelskich i z kapłanów, i puścił się w niebezpieczeństwo. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 24 24 I , nabrał złota i śrebra, i szat, i wiele innych upominków, i jachał do króla do Ptolemaidy, i nalazł łaskę w oczach jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 25 25 I skarżyli nań niektórzy niezbożni z narodu jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 26 26 I uczynił mu król, jako mu byli uczynili, co przed nim byli, i wywyższył go przed oczyma wszystkich przyjaciół swoich, +1 Maccabees 1 Mch 45 11 27 27 i potwierdził mu nawyższe kapłaństwo i cokolwiek innego przedtym miał drogiego, i uczynił go przednięjszym między przyjacioły. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 28 28 I prosił Jonatas u króla, aby wolną uczynił Żydowską ziemię i trzy powiaty, i Samarią, i granice jej, i obiecał mu trzy sta talentów. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 29 29 I zezwolił król, i napisał Jonacie listy o tym wszytkim w ten sposób: +1 Maccabees 1 Mch 45 11 30 30 Król Demetrius Jonacie, bratu, zdrowia, i narodowi Żydowskiemu. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 31 31 Kopiją listu, któryśmy o was pisali Lastenowi, ojcu naszemu, posłaliśmy do was, abyście wiedzieli. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 32 32 Król Demetrius Lastenowi, ojcu, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 33 33 Narodowi Żydowskiemu, przyjaciołom naszym, i zachowującym, co sprawiedliwego jest u nas, umyśliliśmy dobrze uczynić za ich uczynność, którą przeciwko nam mają. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 34 34 A tak postanowiliśmy im wszytkie granice Żydowsldej ziemie i trzy miasta Lidę i Ramatę, które od Samaryjej do Żydowskiej ziemie są przydane, i wszytkie pograniczne ich, aby były odłączone wszytkim, którzy ofiary sprawują w Jeruzalem, za to, co pierwej król od nich bierał na każdy rok, i za pożytki ziemie i owoców. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 35 35 I inne rzeczy, które nam należały z dziesięcin, i podatków, od tego czasu im odpuszczamy, i żupy solne, i korony, które nam oddawano. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 36 36 Wszytko im puszczamy, a żadna z tych rzeczy nie będzie naruszona odtąd i nawszelki czas. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 37 37 Przetoż teraz postarajcie się uczynić kopiją tych rzeczy a niech będzie dana Jonacie i położona na górze świętej i na zacnym miejscu. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 38 38 I widząc Demetrius król, iż się uspokoiła ziemia w oczach jego, a nic mu się nie sprzeciwiło, rozpuścił wszystko wojsko swe, każdego na swe miejsce, wyjąwszy wojsko cudzoziemców, które był zebrał z wyspów pogańskich: i były mu nieprzyjaciółmi wszytkie wojska ojców jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 39 39 A był nie jaki Tryfon, który przedtym trzymał stronę Aleksandrowę, i obaczył, że wszytko wojsko szemrało przeciw Demetriusowi, i udał się do Emalchuel Arabczyka, który chował Antiocha, syna Aleksan drowego, +1 Maccabees 1 Mch 45 11 40 40 i nalegał mu, aby mu go dał, żeby królowi na miejscu ojca swego, i powiedział mu, jako wielkie rzeczy uczynił Demetrius, i nieprzyjaźń wojsk jego przeciw niemu; i mieszkał tam przez wiele dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 41 41 I posłał Jonatas do Demetriusa króla, aby sprowadził te, którzy byli na zamku w Jeruzalem i którzy byli na zamkach: iż najeżdżali Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 42 42 I posłał Demetrius do Jonaty, mówiąc: Nie tylko to uczynię tobie i narodowi twemu, ale wsławię cię i naród twój, gdy czas będzie po temu. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 43 43 Teraz tedy dobrze uczynisz, jeśli mi poślesz na pomoc męże, bo wszytko wojsko moje odstąpiło. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 44 44 I posłał mu Jonatas trzy tysiące mężów mocnych do Antiochijej: i przyjachali do króla, i kochał się król z ich przyjachania. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 45 45 I zebrali się, którzy byli z miasta, sto i dwadzieścia tysięcy mężów, i chcieli zabić króla. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 46 46 A król uciekł na pałac; i ubiegli, którzy byli w mieście, drogi miejskie, i poczęli walczyć. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 47 47 I przyzwał król na ratunek Żydów, i zeszli się społem wszyscy do niego, i rozbiegli się wszyscy po mieście. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 48 48 I zabili dnia onego sto tysięcy człowieka, i zapalili miasto, i wzięli wielką korzyść dnia onego, i wybawili króla. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 49 49 I obaczyli, którzy byli z miasta, że Żydzi miasta, jako chcieli, dostali, i upadli sercem swym, i wołali do króla z prośbami, mówiąc: +1 Maccabees 1 Mch 45 11 50 50 Daj nam prawicę, a niech przestaną Żydzi bić na nas i na miasto. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 51 51 I porzucili broń swą, i uczynili pokój, a Żydzi wsławili się przed oczyma królewskimi i przed oczyma wszystkich, którzy byli w królestwie jego, i zstali się zawołanymi w królestwie jego, i wrócili się do Jeruzalem mając wiele łupów. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 52 52 I usiadł Demetrius król na stolicy królestwa swego, i ucichła przed oczyma jego ziemia. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 53 53 I skłamał na wszytkim, cokolwiek rzekł, i odraził się od Jonaty, i nie oddał mu podług dobrodziejstwa, które mu był uczynił, i trapił go barzo. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 54 54 A potym wrócił się Tryfon i Antioch z nim, dziecię młode, i królował, i włożył na się koronę. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 55 55 I zbiegły się do niego wszytkie wojska, które był rozproszył Demetrius: i walczyły przeciwko niemu, i uciekł, i tył podał. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 56 56 A Tryfon wziął bestyje i otrzymał Antiochią. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 57 57 I pisał Antioch młodzieniec do Jonaty, mówiąc: Potwierdzam tobie kapłaństwo i postanawiam cię nad czworgiem miast, abyś był z przyjaciół królewskich. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 58 58 I posłał mu naczynia złote na posługowanie, i dał mu moc pić ze złota, i chodzić w szarłacie, i nosić knafel złoty. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 59 59 A Symona, brata jego, postanowił książęciem od granic Tyru aż do granic Egiptu. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 60 60 I wyjechał Jonatas, i objeżdżał miasta za rzeką, i zebrało się do niego wszytko wojsko Syryjskie na pomoc. I przyjechał do Askalona, i wyszli przeciwko niemu z uczciwością z miasta. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 61 61 A stamtąd ruszył się do Gazy i zawarli się, którzy byli w Gazie. I obiegł ją, i spalił, co było około miasta, i splądrował je. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 62 62 I prosili Gazejczycy Jonaty, i dał im prawą rękę; i wziął syny ich w zakładzie, i posłał je do Jeruzalem; i przeszedł krainę aż do Damaszku. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 63 63 I usłyszał Jonatas, że przymierze złamali książęta Demetriusowe w Kades, które jest w Galilejej, z wielkim wojskiem, chcąc go oddalić od sprawowania królestwa: +1 Maccabees 1 Mch 45 11 64 64 i wyjachał przeciwko nim, a brata swego zostawił w ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 65 65 A Symon przyciągnął do Betsury i dobywał jej przez wiele dni, i ścisnął je. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 66 66 I prosili od niego, aby sobie ręce dali, i dał im. I wypędził je stamtąd, i wziął miasto, i osadził je ludem. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 67 67 A Jonatas i wojsko jego przyciągnęli do wody Genezar i wstali przededniem w polu Asor. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 68 68 A ono wojsko cudzoziemców zabieżało w pole i uczynili nań zasadzkę w górach, a on przeciw nim wyjachał. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 69 69 A ci, co na zasadzkach byli, ruszyli się z miejsc swoich +1 Maccabees 1 Mch 45 11 70 70 i stoczyli bitwę. wszyscy, którzy z Jonatą byli, podali tył: i żaden z nich nie został, oprócz Matatiasza, syna Absolomi, a Judy syna Kalfi, hetmanów nad żołnierstwem wojska. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 71 71 I rozdarł Jonatas szaty swe, i posypał głowę swą +1 Maccabees 1 Mch 45 11 72 72 prochem, i modlił się. I wrócił się do nich ku bitwie, i w tył je obrócił, i bili się. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 73 73 I ujźrzeli, którzy uciekali z jego strony, i wrócili i się kniemu, i gonili z nim wszytkie aż do Kades, do obozu ich, i zabiegli aż tam. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 74 74 I poległo z cudzoziemców onego dnia trzy tysiące mężów, a Jonatas wrócił się i do Jeruzalem. 1 Maccabees 1 Mch 45 12 1 I obaczył Jonatas, że mu czas dopomaga, i obrał męże, i posłał je do Rzymu ku potwierdzeniu i ponowieniu przymierza z nimi, -1 Maccabees 1 Mch 45 12 2 i do Spartiatów, i na inne miejsca rozsyłał listy tymże kształtem. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 3 I jachali do Rzymu, i weszli do domu Radnego, i rzekli: Jonatas, nawyższy kapłan, i naród Żydowski posłali nas, żebyśmy odnowili przyjadelstwo i towarzystwo wedle dawnego czasu. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 4 I dali im listy do swych po miejscach, aby je doprowadzono spokojem do ziemie Juda. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 5 A ta jest kopia listów, które Jonatas Spartiatom pisał: -1 Maccabees 1 Mch 45 12 6 Jonatas, nawyźszy kapłan, i starszy narodu, i kapłani, i inny lud Żydowski, Spartiatom, braciej, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 7 Już dawno posłany był list do Oniasza, nawyższego kapłana, od Ariusza, który u was królował, żeście bracia naszy, jako zamyka w sobie odpis, który poniż idzie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 8 I przyjął Oniasz męża, który był posłany z uczciwością, i wziął listy, któremi oznajmowano o towarzystwie i przyjacielstwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 9 My, acześmy nic z tego nie potrzebowali, mając za pociechę Księgi Święte, które są w rękach naszych, -1 Maccabees 1 Mch 45 12 10 woleliśmy posłać do was odnowić braterstwo i przyjacielstwo, abyśmy się nie zstali odłączeni od was: bo wiele czasów wyszło, jakoście do nas posłali. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 11 My tedy na każdy czas bez przestanku, w uroczyste dni i w inne, kiedy potrzeba, pamiętamy na was przy ofiarach, które ofiarujemy, i przy obrzędziech, jako się godzi i przystoi pamiętać na bracią. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 12 Przetoż radujemy się z waszej sławy. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 13 Ale nas ogarnęły wielkie utrapienia i wiele wojen. I walczyli przedw nam królowie, którzy są około nas. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 14 Nie chcieliśmy tedy wam się przykrzyć ani innym towarzyszom i przyjaciołom naszym w tych walkach, -1 Maccabees 1 Mch 45 12 15 bośmy mieli ratunek z nieba: jesteśmy wybawieni my, a nieprzyjaciele naszy poniżeni są. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 16 A tak obraliśmy Numeniusza, syna Antiochowego, i Antypatra, Jazonowego syna, i posłaliśmy do Rzymian odnowić z nimi przyjacielstwa i towarzystwa dawne. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 17 Przetożeśmy im rozkazali, aby też do was jechali i pozdrowili was, i oddali wam listy nasze o ponowieniu braterstwa naszego. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 18 A teraz dobrze uczynicie, jeśli nam na to odpowiecie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 19 A ten jest odpis listu, który był posłał do Oniasza: -1 Maccabees 1 Mch 45 12 20 Arius, król Spartiatów, Oniaszowi, Wielkiemu Kapłanowi, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 21 Nalazło się w piśmie o Spartiatach i Żydziech, iż są bracia a iż poszli z narodu Abrahamowego. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 22 A teraz, jakośmy się tego dowiedzieli, dobrze czynicie, że do nas o pokoju waszym piszecie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 23 Ale i my odpisaliśmy wam: bydło nasze i majętności nasze wasze są, a wasze nasze. A tak rozkazaliśmy, aby wam to opowiedziano. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 24 I usłyszał Jonatas, iż książęta Demetriusowe z wojskiem daleko więtszym niż pierwsze wróciły się, aby nań walczyły. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 25 I ruszył się z Jeruzalem, i zabieżał im w Amatyjskiej krainie: bo im był nie dał czasu, aby ^achali do ziemie jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 26 I posłał szpiegi do wojska ich; i wróciwszy się oznajmili, że myślą najachać ich w nocy. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 27 A gdy słońce zaszło, rozkazał Jonatas swym, aby czuli i byli we zbroi pogotowiu ku bitwie przez całą noc, i postawił straż około obozu. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 28 I usłyszeli nieprzyjaciele, iż Jonatas z swemi gotów jest na wojnę i bali się, i lękali się na sercu swoim. I zapalili ognie w swym obozie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 29 A Jonatas i co z nim byli, nie dowiedzieli się aż rano: a widzieli ognie gorające. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 30 I puścił się Jonatas po nich, i nie dogonili ich, bo się byli przez Eleuter rzekę przeprawili. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 31 A Jonatas obrócił się na Arabczyki, które zowią Zabadejczyki, i poraził je, i pobrał łupy ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 32 I ruszył się, i przyjechał do Damaszku, i objeżdżał onę wszytkę krainę. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 33 A Symon wyjechał i przyciągnął aż pod Askalon i do bliskich miejsc osadzonych, a udał się do Joppen i wziął ją -1 Maccabees 1 Mch 45 12 34 (bo usłyszał, że chcieli zamek podać stronie Demetriuszowej), i osadził tam straż, żeby jej strzegli. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 35 I wrócił się Jonatas, i zezwał starsze ludu, i naradził się z nimi pobudować zamki w Żydowskiej ziemi -1 Maccabees 1 Mch 45 12 36 i pobudować mury w Jeruzalem, i podnieść wielką wysokość między pośrzodkiem zamku a miastem, aby go oddzielił od miasta, aby był sam osobno a żeby ani kupowano, ani przedawano. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 37 I zeszli się, aby budowali miasto, i upadł mur, który był nad potokiem od wschodu słońca, i naprawił go, który zowią Kafeteta. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 38 A Symon zbudował Adiadę w Sefeli i opatrzył ją, i postawił bramy i zawory. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 39 A gdy umyślił Tryfon królować w Azyjej a wziąć na się koronę i ściągnąć rękę na Antiocha króla, -1 Maccabees 1 Mch 45 12 40 bojąc się, żeby mu snadź nie dopuścił tego Jonatas, ale walczyć będzie przeciwko jemu, szukał go poimać i zabić. I ruszywszy się jechał do Betsan. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 41 I wyjechał przeciw jemu Jonatas ze czterdziestą tysięcy mężów przebranych ku bojowi, i przyszedł do Betsan. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 42 I obaczył Tryfon, iż Jonatas przyciągnął z wojskiem wielkim, aby ściągnął nań rękę, ulękł się. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 43 I przyjął go z poczciwością, i zalecał go wszytkim przyjaciołom swym, i dał mu upominki, i rozkazał wojskam swoim, aby mu byli posłuszni jako jemu. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 44 i mówił do Jonaty: Przecześ trudził wszytek lud, gdyż nie masz walki między nami? -1 Maccabees 1 Mch 45 12 45 A teraz odeszli je do domów ich a obierz sobie trochę mężów, którzy by zostali z tobą, a pojedź ze mną do Ptolemaidy, a podam ci ją i inne zamki, i wojsko, i wszytkie przełożone nad sprawami, a wróciwszy się odjadę: bom dlatego przyjachał. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 46 I uwierzył mu, i uczynił, jako mówił: i rozpuścił wojsko, -1 Maccabees 1 Mch 45 12 47 i odeszli do ziemie Juda, a zostawił przy sobie trzy tysiące mężów, z których dwa tysiące odesłał do Galilejej, a tysiąc przyszło z nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 48 A skoro Jonatas wjachał do Ptolemaidy, Ptolemajczycy zamknęli miejslae bramy i pojmali go, a wszytkie, którzy z nim byli wjechali, mieczem pobili. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 49 I posłał Tryfon wojsko i jezdne do Galilejej i na pole wielkie, aby wytracili wszytkie towarzysze Jonaty. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 50 Ale oni, gdy się dowiedzieli, iż Jonatę pojmano a iż zginął i wszyscy, którzy z nim byli, napomnieli się społu i wyszli gotowi ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 51 A ci, którzy pogonili, widząc, że im o duszę idzie, wrócili się; -1 Maccabees 1 Mch 45 12 52 a oni wszyscy przyszli z pokojem do ziemie Judzkiej. I płakali Jonaty i tych, którzy z nim byli, barzo, i żałował Izrael żałobą wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 53 A wszyscy narodowie, którzy około nich byli, starali się, aby je starli, bo mówili: -1 Maccabees 1 Mch 45 12 54 Nie mają hetmana i pomocnika: teraz tedy zwalczmy je a wygładźmy pamiątkę ich z ludzi. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 2 2 i do Spartiatów, i na inne miejsca rozsyłał listy tymże kształtem. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 3 3 I jachali do Rzymu, i weszli do domu Radnego, i rzekli: Jonatas, nawyższy kapłan, i naród Żydowski posłali nas, żebyśmy odnowili przyjadelstwo i towarzystwo wedle dawnego czasu. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 4 4 I dali im listy do swych po miejscach, aby je doprowadzono spokojem do ziemie Juda. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 5 5 A ta jest kopia listów, które Jonatas Spartiatom pisał: +1 Maccabees 1 Mch 45 12 6 6 Jonatas, nawyźszy kapłan, i starszy narodu, i kapłani, i inny lud Żydowski, Spartiatom, braciej, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 7 7 Już dawno posłany był list do Oniasza, nawyższego kapłana, od Ariusza, który u was królował, żeście bracia naszy, jako zamyka w sobie odpis, który poniż idzie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 8 8 I przyjął Oniasz męża, który był posłany z uczciwością, i wziął listy, któremi oznajmowano o towarzystwie i przyjacielstwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 9 9 My, acześmy nic z tego nie potrzebowali, mając za pociechę Księgi Święte, które są w rękach naszych, +1 Maccabees 1 Mch 45 12 10 10 woleliśmy posłać do was odnowić braterstwo i przyjacielstwo, abyśmy się nie zstali odłączeni od was: bo wiele czasów wyszło, jakoście do nas posłali. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 11 11 My tedy na każdy czas bez przestanku, w uroczyste dni i w inne, kiedy potrzeba, pamiętamy na was przy ofiarach, które ofiarujemy, i przy obrzędziech, jako się godzi i przystoi pamiętać na bracią. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 12 12 Przetoż radujemy się z waszej sławy. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 13 13 Ale nas ogarnęły wielkie utrapienia i wiele wojen. I walczyli przedw nam królowie, którzy są około nas. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 14 14 Nie chcieliśmy tedy wam się przykrzyć ani innym towarzyszom i przyjaciołom naszym w tych walkach, +1 Maccabees 1 Mch 45 12 15 15 bośmy mieli ratunek z nieba: jesteśmy wybawieni my, a nieprzyjaciele naszy poniżeni są. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 16 16 A tak obraliśmy Numeniusza, syna Antiochowego, i Antypatra, Jazonowego syna, i posłaliśmy do Rzymian odnowić z nimi przyjacielstwa i towarzystwa dawne. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 17 17 Przetożeśmy im rozkazali, aby też do was jechali i pozdrowili was, i oddali wam listy nasze o ponowieniu braterstwa naszego. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 18 18 A teraz dobrze uczynicie, jeśli nam na to odpowiecie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 19 19 A ten jest odpis listu, który był posłał do Oniasza: +1 Maccabees 1 Mch 45 12 20 20 Arius, król Spartiatów, Oniaszowi, Wielkiemu Kapłanowi, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 21 21 Nalazło się w piśmie o Spartiatach i Żydziech, iż są bracia a iż poszli z narodu Abrahamowego. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 22 22 A teraz, jakośmy się tego dowiedzieli, dobrze czynicie, że do nas o pokoju waszym piszecie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 23 23 Ale i my odpisaliśmy wam: bydło nasze i majętności nasze wasze są, a wasze nasze. A tak rozkazaliśmy, aby wam to opowiedziano. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 24 24 I usłyszał Jonatas, iż książęta Demetriusowe z wojskiem daleko więtszym niż pierwsze wróciły się, aby nań walczyły. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 25 25 I ruszył się z Jeruzalem, i zabieżał im w Amatyjskiej krainie: bo im był nie dał czasu, aby ^achali do ziemie jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 26 26 I posłał szpiegi do wojska ich; i wróciwszy się oznajmili, że myślą najachać ich w nocy. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 27 27 A gdy słońce zaszło, rozkazał Jonatas swym, aby czuli i byli we zbroi pogotowiu ku bitwie przez całą noc, i postawił straż około obozu. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 28 28 I usłyszeli nieprzyjaciele, iż Jonatas z swemi gotów jest na wojnę i bali się, i lękali się na sercu swoim. I zapalili ognie w swym obozie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 29 29 A Jonatas i co z nim byli, nie dowiedzieli się aż rano: a widzieli ognie gorające. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 30 30 I puścił się Jonatas po nich, i nie dogonili ich, bo się byli przez Eleuter rzekę przeprawili. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 31 31 A Jonatas obrócił się na Arabczyki, które zowią Zabadejczyki, i poraził je, i pobrał łupy ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 32 32 I ruszył się, i przyjechał do Damaszku, i objeżdżał onę wszytkę krainę. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 33 33 A Symon wyjechał i przyciągnął aż pod Askalon i do bliskich miejsc osadzonych, a udał się do Joppen i wziął ją +1 Maccabees 1 Mch 45 12 34 34 (bo usłyszał, że chcieli zamek podać stronie Demetriuszowej), i osadził tam straż, żeby jej strzegli. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 35 35 I wrócił się Jonatas, i zezwał starsze ludu, i naradził się z nimi pobudować zamki w Żydowskiej ziemi +1 Maccabees 1 Mch 45 12 36 36 i pobudować mury w Jeruzalem, i podnieść wielką wysokość między pośrzodkiem zamku a miastem, aby go oddzielił od miasta, aby był sam osobno a żeby ani kupowano, ani przedawano. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 37 37 I zeszli się, aby budowali miasto, i upadł mur, który był nad potokiem od wschodu słońca, i naprawił go, który zowią Kafeteta. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 38 38 A Symon zbudował Adiadę w Sefeli i opatrzył ją, i postawił bramy i zawory. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 39 39 A gdy umyślił Tryfon królować w Azyjej a wziąć na się koronę i ściągnąć rękę na Antiocha króla, +1 Maccabees 1 Mch 45 12 40 40 bojąc się, żeby mu snadź nie dopuścił tego Jonatas, ale walczyć będzie przeciwko jemu, szukał go poimać i zabić. I ruszywszy się jechał do Betsan. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 41 41 I wyjechał przeciw jemu Jonatas ze czterdziestą tysięcy mężów przebranych ku bojowi, i przyszedł do Betsan. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 42 42 I obaczył Tryfon, iż Jonatas przyciągnął z wojskiem wielkim, aby ściągnął nań rękę, ulękł się. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 43 43 I przyjął go z poczciwością, i zalecał go wszytkim przyjaciołom swym, i dał mu upominki, i rozkazał wojskam swoim, aby mu byli posłuszni jako jemu. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 44 44 i mówił do Jonaty: Przecześ trudził wszytek lud, gdyż nie masz walki między nami? +1 Maccabees 1 Mch 45 12 45 45 A teraz odeszli je do domów ich a obierz sobie trochę mężów, którzy by zostali z tobą, a pojedź ze mną do Ptolemaidy, a podam ci ją i inne zamki, i wojsko, i wszytkie przełożone nad sprawami, a wróciwszy się odjadę: bom dlatego przyjachał. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 46 46 I uwierzył mu, i uczynił, jako mówił: i rozpuścił wojsko, +1 Maccabees 1 Mch 45 12 47 47 i odeszli do ziemie Juda, a zostawił przy sobie trzy tysiące mężów, z których dwa tysiące odesłał do Galilejej, a tysiąc przyszło z nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 48 48 A skoro Jonatas wjachał do Ptolemaidy, Ptolemajczycy zamknęli miejslae bramy i pojmali go, a wszytkie, którzy z nim byli wjechali, mieczem pobili. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 49 49 I posłał Tryfon wojsko i jezdne do Galilejej i na pole wielkie, aby wytracili wszytkie towarzysze Jonaty. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 50 50 Ale oni, gdy się dowiedzieli, iż Jonatę pojmano a iż zginął i wszyscy, którzy z nim byli, napomnieli się społu i wyszli gotowi ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 51 51 A ci, którzy pogonili, widząc, że im o duszę idzie, wrócili się; +1 Maccabees 1 Mch 45 12 52 52 a oni wszyscy przyszli z pokojem do ziemie Judzkiej. I płakali Jonaty i tych, którzy z nim byli, barzo, i żałował Izrael żałobą wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 53 53 A wszyscy narodowie, którzy około nich byli, starali się, aby je starli, bo mówili: +1 Maccabees 1 Mch 45 12 54 54 Nie mają hetmana i pomocnika: teraz tedy zwalczmy je a wygładźmy pamiątkę ich z ludzi. 1 Maccabees 1 Mch 45 13 1 I usłyszał Symon, że Tryfon zebrał ziemie Judzkiej i zstarł ją. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 2 Widząc, że w strachu lud jest i w bojaźni, jachał do Jeruzalem i zgromadził lud. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 3 I napominając rzekł: Wy wiecie, jako wielkie bitwy ja i bracia moi, i dom ojca mego czyniliśmy o Zakon i o rzeczy święte i jakicheśmy trudności użyli. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 4 Dla tych rzeczy bracia moi wszyscy dla Izraela zginęli i zostałem ja sam. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 5 I teraz nie daj, Boże, abych miał folgować duszy mojej w każdy czas utrapienia, bom nie jest lepszy niż bracia moi. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 6 Pomszczę się tedy narodu mego i rzeczy świętych, dziatek też naszych i żon, bo zgromadzili się wszyscy narodowie zetrzeć nas dla nieprzyjaźni. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 7 I zapalił się duch ludu, skoro usłyszał te mowy; -1 Maccabees 1 Mch 45 13 8 i odpowiedzieli wielkim głosem mówiąc: Tyś jest hetmanem naszym na miejscu Judy i Jonaty, brata twego: -1 Maccabees 1 Mch 45 13 9 sprawuj walki nasze, a wszytko, cokolwiek nam rzeczesz, uczynimy. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 10 l zebrawszy wszytkie męże waleczne, pospieszył się dokonać wszytkich murów Jeruzalem i utwierdził ji wokoło. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 11 I wyprawił Jonatę, syna Absalomi, i z nim wojsko nowe do Joppen, a wygnawszy te, co w nim byli, sam tam został. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 12 A Tryfon ruszył się od Ptolemaidy z wielkim wojskiem, aby wciągnął do ziemie Judzkiej, a Jonatas z nim pod strażą. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 13 A Symon też położył się obozem w Addus przeciw polu. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 14 A gdy się Tryfon dowiedział, iż Symon powstał na miejscu Jonaty, brata swego, a iż z nim miał zwieść bitwę, wyprawił posły do niego, -1 Maccabees 1 Mch 45 13 15 mówiąc: Iż dla śrebra, które został winien Jonatas, brat twój, na liczbie królewskiej, dla spraw, które miał, zatrzymaliśmy go. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 16 A teraz pośli sto talentów śrebra i dwu synów jego w zakładzie, aby wypuszczony nie uciekł od nas, i odeślemy go. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 17 I poznał Symon, że zdradą z nim mówił, wszakoż kazał dać śrebro i dzieci, żeby w nieprzyjaźń wielką nie przyszedł u ludu Izraelskiego, mówiącego: -1 Maccabees 1 Mch 45 13 18 Iż mu nie posłał śrebra i dzieci, przeto zginął. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 19 I posłał dzieci i sto talentów: i skłamał a nie puścił Jonaty. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 20 A potym Tryfon wciągnął w ziemię, aby ją zburzył, i krążyli drogą, która wiedzie do Ador, a Symon i wojsko jego ciągnęło na każde miejsce, gdzie się kolwiek obrócili. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 21 A którzy na zamku byli, wyprawili posły do Tryfona, aby się spieszył przyjachać przez puszczą a iżby im posłał żywności. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 22 I nagotował Tryfon wszytkę jezdę, aby przyjachał onej nocy: a był śnieg barzo wielki i (nie) przyjachał do Galaadyty. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 23 A gdy był blisko Baskaman, zabił tam Jonatę i syny jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 24 I obrócił się Tryfon, i jachał do swej ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 25 A Symon posłał i wziął kości Jonaty, brata swego, i pogrzebł je w Modin, w mieście ojców jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 26 I płakali go wszytek Izrael płaczem wielkim, i czynili po nim żałobę przez wiele dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 27 I zbudował Symon nad grobem ojca swego i braciej swej budowanie wysokie ku widzeniu, z kamienia gładkiego z tyłu i z przodku. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 28 I postawił siedm słupów spiczastych jeden przeciw drugiemu: ojcu i matce, i czterzem braciej; -1 Maccabees 1 Mch 45 13 29 a około nich postawił słupy wielkie, a na słupiech zbroje, na pamiątkę wieczną: a podle zbrój wyryte okręty, które by widzieć mogli wszyscy, co morzem jachali. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 30 Ten jest grób, który uczynił w Modin, aż do tego dnia. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 31 A Tryfon, gdy jachał w drodze z Antiochem, królem młodym, zabił go zdradą. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 32 I królował miasto niego, i włożył na się koronę Azyjej, i uczynił wielką porażkę w ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 33 A Symon pobudował obronne miejsca Żydowskiej ziemie, oprawiwszy je wysokimi wieżami i murami wielkimi, i bramami, i zaworami i zostawił żywność w zamkach. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 34 I obrał Symon męże, i posłał do Demetriusa króla, aby uczynił folgę ziemi: bo wszytkie sprawy Tryfonowe przez łupiestwo czynione były. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 35 Na te słowa Demetrius król odpowiedział mu i taki list napisał: -1 Maccabees 1 Mch 45 13 36 Król Demetrius Symonowi, nawyższemu kapłanowi i przyjacielowi królów, i starszym, i narodowi Judzkiemu, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 37 Koronę złotą i bahem, którąście posłali, wzięliśmy i gotowiśmy z wami uczynić pokój wielki, i pisać do urzędników królewskich, aby wam odpuścili, cośmy wam pozwolili. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 38 Bo cokolwiekeśmy postanowili, w cale wam zostaje. Zamki, któreście pobudowali, niechaj wam będą. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 39 Odpuszczamy też niewiadomości i występki aż do dnia dzisiejszego, i koronę, którąście byli winni; i jeśli co inszego było należącego do podatku z Jeruzalem, już niech nie będzie należące do podatku. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 40 A jeśli są którzy z was godni na wpisanie między nasze, niech będą wpisani, a niech będzie pokój między nami. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 41 Roku setnego siedmdziesiątego zjęte jest jarzmo pogańskie z Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 42 I począł lud Izraelski zapisować w księgach i w dziejach pospolitych: Roku pierwszego pod Symonem nawyższym kapłanem, wielkim hetmanem i książęciem Żydowskim. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 43 W onych dniach przyciągnął Symon do Gazy i obtoczył ją obozem, i sprawił machiny, i przypuścił do miasta, i zbił jednę wieżę, i wziął ją. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 44 I wtargnęli, którzy w machinie byli, do miasta, i zstał się wielki rozruch w mieście. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 45 I wbieżeli, którzy byli w mieście, z żonami i z dziećmi na mury, rozdarszy szaty swe a wołali głosem wielkim, prosząc Symona, aby ręce sobie dali. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 46 I mówili: Nie oddawaj nam według złości naszych, ale według miłosierdzia twego. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 47 A Symon, zmiękczony, nie zwojował ich, wszakże je wypędził z miasta i wyczyścił domy, w których były bałwany, i tam dopiero wjechał z pieśniami do miasta, błogosławiąc Pana. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 48 I wyrzuciwszy z niej wszytkie nieczystości, postanowił w niej męże, którzy by Zakon czynili, i opatrzył ją, i mieszkanie sobie uczynił. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 49 A którzy byli na zaniku Jeruzalem, nie dopuszczano im wchodzić i wychodzić do ziemie, i kupować, i przedawać; i cierpieli głód wielki, i wiele z nich od głodu poginęło. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 50 I wołali do Symona, aby im ręce dano. I dał im, i wygnał je stamtąd, i oczyścił zamek od plugastw. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 51 I wjechali do niego dnia dwudziestego i trzeciego miesiąca wtórego roku setnego siedmdziesiątego pierwszego z wychwalaniem i z rózgami palmowemi, i z lutniami, i cymbały, i gęślami, i z hymnami, i z pieśniami: iż wielki nieprzyjaciel zstarty jest z Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 52 I postanowił, aby po wszytkie lata były obchodzone te dni z weselem. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 53 I opatrzył górę kościelną, która była podle zamku, i mieszkał tam sam i którzy z nim byli. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 54 A obaczył Symon, iż Jan, syn jego, był mocnym do potykania mężem, i postanowił go hetmanem nad wszytkim wojskiem; i mieszkał w Gazarach. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 1 Roku setnego siedmdziesiątego wtórego król Demetrius zebrał wojsko swe i jachał do Medyjej nabywać sobie ratunku, aby zwojował Tryfona. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 2 I usłyszał Arsaces, król Perski i Medzki, że Demetrius wjechał w granice jego, i posłał jednego z książąt swych, aby go żywo poimał i przywiódł do siebie. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 3 I jachał, i poraził wojsko Demetriusowe, i poimał go, i przywiódł do Arsaka, i dał go dowięzienia. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 4 I była w pokoju wszytka ziemia Juda za wszytkich dni Symonowych. I starał się o dobro narodu swego, i podobało się im panowa nie jego, i sława jego przez wszytkie dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 5 I ku wszytkiej chwale swej wziął Joppen na port i otworzył wjazdy do wysep morskich. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 6 I rozprzestrzenił granice narodu swego, i otrzymał ziemię. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 7 I zebrał więźniów wiele, i opanował Gazarę i Betsurę, i zamek, i zniósł z niego plugastwa, a nie był, kto by się mu sprzeciwił. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 8 I każdy sprawował swą ziemię w pokoju, a ziemia Judzka dawała urodzaje swoje i drzewa polne owoce swoje. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 9 Starcy na ulicach siadali wszytcy i radzili o dobrym ziemie, a młodzieńcy obtoczyli się w chwałę i w szaty wojenne. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 10 I miastom dodawał żywności, i postanowił je, aby byli naczyniem obrony, póki wsławione było imię chwały jego aż do kończyn ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 11 Uczynił pokój w ziemi i radował się Izrael radością wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 12 I każdy siedział pod winnym drzewem swym i pod swą figą: a nie było, kto by je straszył. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 13 Ustał walczący na nie na ziemi, królowie za onych dni zstarci są. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 14 I zmocnił wszytkie poniżone ludu swego, i szukał Zakonu, i zniósł wszelkiego niezbożnika i złego. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 15 Miejsca święte ozdobił i naczynia świątynie rozmnożył. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 16 I usłyszano w Rzymie, Iż Jonatas umarł, i aż u Sparcjatów, i zasmucili się barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 17 Lecz gdy usłyszeli, iż Symon, brat jego, postanowion jest nawyższym kapłanem na miejscu jego a iż otrzymał wszytkę ziemię i miasta w niej, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 18 pisali do niego na tablicach miedzianych, aby ponowili przyjacielstwo i towarzystwo, które byli uczynili z Judą i z Jonatą, bracią jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 19 I czytano je w oczach zgromadzenia w Jeruzalem. A ta kopia listów, które Sparcjatowie posłali: -1 Maccabees 1 Mch 45 14 20 Spartianów książęta i miasta, Symonowi, kapłanowi wielkiemu, i starszym, i kapłanom, i innemu ludowi Żydowskiemu, braciej, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 21 Posłowie, którzy są do ludu naszego posłani, dali nam sprawę o waszej chwale i czci, i weselu, i uradowaliśmy się z przyjazdu ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 22 I napisaliśmy, co oni powiadali, w księgi pospolite, tym sposobem: Numenius Antiochów i Antypater, Jazonów syn, posłowie Judzcy, przyjachali do nas odnawiając z nami stare przyjacielstwo. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 23 I podobało się ludowi przyjąć męże zacnie i wpisać kopią mów ich w osobne księgi ludu, aby było na pamiątkę ludowi Spartiatów. A tych rzeczy kopią napisaliśmy Symonowi, wielkiemu kapłanowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 24 A potym posłał Symon Numeniusza do Rzymu, mającego wielką tarczą złotą, która ważyła tysiąc grzywien, dla potwierdzenia towarzystwa z nimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 25 A gdy usłyszał lud (Rzymski) te mowy, powiedział: Co za dzięki oddamy Symonowi i synom jego? -1 Maccabees 1 Mch 45 14 26 On bowiem wyzwolił bracią swoję a wybił nieprzyjaciele Izraelskie od nich. I dali mu wolność. I zapisali na tablicach miedzianych, i postanowili na słupiech na górze Syjon. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 27 A ta jest kopia pisma: Ośmnastego dnia miesiąca Elul, roku setnego siedmdziesiątego wtórego, roku trzeciego pod Symonem, kapłanem wielkim, w Asaramel, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 28 na wielkim zgromadzeniu kapłanów i ludu, i książąt narodu, i starszych ziemie, oznajmione są te rzeczy: Iż częste byty walki w ziemi naszej, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 29 a Symon, syn Matatiaszów, z synów Jarib, i bracia jego dali się w niebezpieczeństwa i oparli się nieprzyjaciołom narodu swego, aby ich miejsce święte i Zakon został w cale, i wielką sławą naród swój ozdobili. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 30 I zgromadził Jonatas naród swój, i zstał się im kapłanem wielkim, i przyłożon jest do ludu swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 31 I chcieli nieprzyjaciele ich podeptać i zetrzeć ich krainę, i targnąć się ręką na ich święte miejsca. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 32 Tedy Symon zastawił się i walczył za naród swój, i nałożył wiele pieniędzy a uzbroił męże mocne narodu swego, i dał im pieniądze, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 33 i mocno opatrzył miasta Żydowskiej ziemie i Betsurę, która była na granicach Żydowskiej ziemie, gdzie przedtym bywały zbroje nieprzyjacielskie, i osadził tam straż męże Żydy. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 34 I Joppen, która była nad morzem, opatrzył, i Gazarę, która jest na granicach Azotu, w której przedtym nieprzyjaciele mieszkali, i osadził tam Żydy, i cokolwiek służyło ku poprawie ich postawił w nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 35 I widział lud sprawy Symonowe i sławę, którą myślił uczynić narodowi swemu, i postanowili go za hetmana swego I za książę kapłańskie, dlatego że on to był wszytko uczynił; i sprawiedliwość, i wiarę, którą zachował narodowi swemu, i starał się wszelkim sposobem lud swój wywyższyć. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 36 I za jego czasów powiodło się w ręku jego, iż pogani wyrzuceni są z ziemie ich i którzy byli w Mieście Dawidowym w Jeruzalem na zamku, z którego wychodzili i wszystko, co około świątynie jest, splugawili a zadawali wielką ranę czystości. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 37 I osadził na nim męże Żydy ku obronie ziemie i miasta, i mury Jerozolimskie wywyższył. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 38 I król Demetrius potwierdził mu nawyższe kapłaństwo. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 39 Dlatego uczynił go przyjacielem swoim i wsławił go chwałą wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 40 Bo słyszał, iż Rzymianie nazywali Żydy przyjaciółmi i towarzyszmi i braty a iż Symonowe posły uczciwie przyjęli, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 41 a iż Żydowie i kapłani ich zezwolili, żeby on był ich książęciem i nawyższym kapłanem na wieki, ażby nastał wierny prorok. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 42 A żeby był książędem nad nimi i żeby miał na pieczy rzeczy święte, a żeby stanowił przełożone nad sprawami ich i nad ziemią, i nad zbrojami, i nad zamkami, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 43 i staranie miał o rzeczach świętych i żeby go wszytcy słuchali a żeby imieniem jego były pisane wszytkie zapisy w ziemi i aby się obłóczył w szarłat i we złoto, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 44 i aby żadnemu z ludu i z kapłanów nie godziło się żadnej z tej rzeczy gwałcić ani się sprzeciwić temu, co on mówi, ani czynić sejmu w ziemi bez niego, ani się obłóczyć w szarłat, ani nosić knafeł złoty. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 45 A kto by wykroczył z tego abo którą z tych rzeczy zgwałcił, winien będzie. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 46 I podobało się wszemu ludowi przełożyć Symona, i uczynić według tych słów. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 47 I podjął się Symon, i podobało mu się, aby najwyższe kapłaństwo odprawował i był hetmanem a książędem narodu Żydowskiego i kapłanów, i miał przełożeństwo nad wszytkimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 48 I rzekli, aby pismo to było napisano na tablicach miedzianych i położono na ganku okrągłym miejsca świętego, na miejscu okazałym. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 49 A kopia tych rzeczy aby była włożona do skarbu, żeby misi Symon i synowie jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 2 2 Widząc, że w strachu lud jest i w bojaźni, jachał do Jeruzalem i zgromadził lud. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 3 3 I napominając rzekł: Wy wiecie, jako wielkie bitwy ja i bracia moi, i dom ojca mego czyniliśmy o Zakon i o rzeczy święte i jakicheśmy trudności użyli. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 4 4 Dla tych rzeczy bracia moi wszyscy dla Izraela zginęli i zostałem ja sam. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 5 5 I teraz nie daj, Boże, abych miał folgować duszy mojej w każdy czas utrapienia, bom nie jest lepszy niż bracia moi. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 6 6 Pomszczę się tedy narodu mego i rzeczy świętych, dziatek też naszych i żon, bo zgromadzili się wszyscy narodowie zetrzeć nas dla nieprzyjaźni. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 7 7 I zapalił się duch ludu, skoro usłyszał te mowy; +1 Maccabees 1 Mch 45 13 8 8 i odpowiedzieli wielkim głosem mówiąc: Tyś jest hetmanem naszym na miejscu Judy i Jonaty, brata twego: +1 Maccabees 1 Mch 45 13 9 9 sprawuj walki nasze, a wszytko, cokolwiek nam rzeczesz, uczynimy. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 10 10 l zebrawszy wszytkie męże waleczne, pospieszył się dokonać wszytkich murów Jeruzalem i utwierdził ji wokoło. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 11 11 I wyprawił Jonatę, syna Absalomi, i z nim wojsko nowe do Joppen, a wygnawszy te, co w nim byli, sam tam został. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 12 12 A Tryfon ruszył się od Ptolemaidy z wielkim wojskiem, aby wciągnął do ziemie Judzkiej, a Jonatas z nim pod strażą. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 13 13 A Symon też położył się obozem w Addus przeciw polu. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 14 14 A gdy się Tryfon dowiedział, iż Symon powstał na miejscu Jonaty, brata swego, a iż z nim miał zwieść bitwę, wyprawił posły do niego, +1 Maccabees 1 Mch 45 13 15 15 mówiąc: Iż dla śrebra, które został winien Jonatas, brat twój, na liczbie królewskiej, dla spraw, które miał, zatrzymaliśmy go. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 16 16 A teraz pośli sto talentów śrebra i dwu synów jego w zakładzie, aby wypuszczony nie uciekł od nas, i odeślemy go. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 17 17 I poznał Symon, że zdradą z nim mówił, wszakoż kazał dać śrebro i dzieci, żeby w nieprzyjaźń wielką nie przyszedł u ludu Izraelskiego, mówiącego: +1 Maccabees 1 Mch 45 13 18 18 Iż mu nie posłał śrebra i dzieci, przeto zginął. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 19 19 I posłał dzieci i sto talentów: i skłamał a nie puścił Jonaty. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 20 20 A potym Tryfon wciągnął w ziemię, aby ją zburzył, i krążyli drogą, która wiedzie do Ador, a Symon i wojsko jego ciągnęło na każde miejsce, gdzie się kolwiek obrócili. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 21 21 A którzy na zamku byli, wyprawili posły do Tryfona, aby się spieszył przyjachać przez puszczą a iżby im posłał żywności. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 22 22 I nagotował Tryfon wszytkę jezdę, aby przyjachał onej nocy: a był śnieg barzo wielki i (nie) przyjachał do Galaadyty. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 23 23 A gdy był blisko Baskaman, zabił tam Jonatę i syny jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 24 24 I obrócił się Tryfon, i jachał do swej ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 25 25 A Symon posłał i wziął kości Jonaty, brata swego, i pogrzebł je w Modin, w mieście ojców jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 26 26 I płakali go wszytek Izrael płaczem wielkim, i czynili po nim żałobę przez wiele dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 27 27 I zbudował Symon nad grobem ojca swego i braciej swej budowanie wysokie ku widzeniu, z kamienia gładkiego z tyłu i z przodku. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 28 28 I postawił siedm słupów spiczastych jeden przeciw drugiemu: ojcu i matce, i czterzem braciej; +1 Maccabees 1 Mch 45 13 29 29 a około nich postawił słupy wielkie, a na słupiech zbroje, na pamiątkę wieczną: a podle zbrój wyryte okręty, które by widzieć mogli wszyscy, co morzem jachali. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 30 30 Ten jest grób, który uczynił w Modin, aż do tego dnia. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 31 31 A Tryfon, gdy jachał w drodze z Antiochem, królem młodym, zabił go zdradą. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 32 32 I królował miasto niego, i włożył na się koronę Azyjej, i uczynił wielką porażkę w ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 33 33 A Symon pobudował obronne miejsca Żydowskiej ziemie, oprawiwszy je wysokimi wieżami i murami wielkimi, i bramami, i zaworami i zostawił żywność w zamkach. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 34 34 I obrał Symon męże, i posłał do Demetriusa króla, aby uczynił folgę ziemi: bo wszytkie sprawy Tryfonowe przez łupiestwo czynione były. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 35 35 Na te słowa Demetrius król odpowiedział mu i taki list napisał: +1 Maccabees 1 Mch 45 13 36 36 Król Demetrius Symonowi, nawyższemu kapłanowi i przyjacielowi królów, i starszym, i narodowi Judzkiemu, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 37 37 Koronę złotą i bahem, którąście posłali, wzięliśmy i gotowiśmy z wami uczynić pokój wielki, i pisać do urzędników królewskich, aby wam odpuścili, cośmy wam pozwolili. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 38 38 Bo cokolwiekeśmy postanowili, w cale wam zostaje. Zamki, któreście pobudowali, niechaj wam będą. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 39 39 Odpuszczamy też niewiadomości i występki aż do dnia dzisiejszego, i koronę, którąście byli winni; i jeśli co inszego było należącego do podatku z Jeruzalem, już niech nie będzie należące do podatku. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 40 40 A jeśli są którzy z was godni na wpisanie między nasze, niech będą wpisani, a niech będzie pokój między nami. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 41 41 Roku setnego siedmdziesiątego zjęte jest jarzmo pogańskie z Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 42 42 I począł lud Izraelski zapisować w księgach i w dziejach pospolitych: Roku pierwszego pod Symonem nawyższym kapłanem, wielkim hetmanem i książęciem Żydowskim. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 43 43 W onych dniach przyciągnął Symon do Gazy i obtoczył ją obozem, i sprawił machiny, i przypuścił do miasta, i zbił jednę wieżę, i wziął ją. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 44 44 I wtargnęli, którzy w machinie byli, do miasta, i zstał się wielki rozruch w mieście. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 45 45 I wbieżeli, którzy byli w mieście, z żonami i z dziećmi na mury, rozdarszy szaty swe a wołali głosem wielkim, prosząc Symona, aby ręce sobie dali. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 46 46 I mówili: Nie oddawaj nam według złości naszych, ale według miłosierdzia twego. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 47 47 A Symon, zmiękczony, nie zwojował ich, wszakże je wypędził z miasta i wyczyścił domy, w których były bałwany, i tam dopiero wjechał z pieśniami do miasta, błogosławiąc Pana. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 48 48 I wyrzuciwszy z niej wszytkie nieczystości, postanowił w niej męże, którzy by Zakon czynili, i opatrzył ją, i mieszkanie sobie uczynił. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 49 49 A którzy byli na zaniku Jeruzalem, nie dopuszczano im wchodzić i wychodzić do ziemie, i kupować, i przedawać; i cierpieli głód wielki, i wiele z nich od głodu poginęło. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 50 50 I wołali do Symona, aby im ręce dano. I dał im, i wygnał je stamtąd, i oczyścił zamek od plugastw. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 51 51 I wjechali do niego dnia dwudziestego i trzeciego miesiąca wtórego roku setnego siedmdziesiątego pierwszego z wychwalaniem i z rózgami palmowemi, i z lutniami, i cymbały, i gęślami, i z hymnami, i z pieśniami: iż wielki nieprzyjaciel zstarty jest z Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 52 52 I postanowił, aby po wszytkie lata były obchodzone te dni z weselem. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 53 53 I opatrzył górę kościelną, która była podle zamku, i mieszkał tam sam i którzy z nim byli. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 54 54 A obaczył Symon, iż Jan, syn jego, był mocnym do potykania mężem, i postanowił go hetmanem nad wszytkim wojskiem; i mieszkał w Gazarach. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 1 1 Roku setnego siedmdziesiątego wtórego król Demetrius zebrał wojsko swe i jachał do Medyjej nabywać sobie ratunku, aby zwojował Tryfona. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 2 2 I usłyszał Arsaces, król Perski i Medzki, że Demetrius wjechał w granice jego, i posłał jednego z książąt swych, aby go żywo poimał i przywiódł do siebie. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 3 3 I jachał, i poraził wojsko Demetriusowe, i poimał go, i przywiódł do Arsaka, i dał go dowięzienia. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 4 4 I była w pokoju wszytka ziemia Juda za wszytkich dni Symonowych. I starał się o dobro narodu swego, i podobało się im panowa nie jego, i sława jego przez wszytkie dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 5 5 I ku wszytkiej chwale swej wziął Joppen na port i otworzył wjazdy do wysep morskich. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 6 6 I rozprzestrzenił granice narodu swego, i otrzymał ziemię. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 7 7 I zebrał więźniów wiele, i opanował Gazarę i Betsurę, i zamek, i zniósł z niego plugastwa, a nie był, kto by się mu sprzeciwił. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 8 8 I każdy sprawował swą ziemię w pokoju, a ziemia Judzka dawała urodzaje swoje i drzewa polne owoce swoje. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 9 9 Starcy na ulicach siadali wszytcy i radzili o dobrym ziemie, a młodzieńcy obtoczyli się w chwałę i w szaty wojenne. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 10 10 I miastom dodawał żywności, i postanowił je, aby byli naczyniem obrony, póki wsławione było imię chwały jego aż do kończyn ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 11 11 Uczynił pokój w ziemi i radował się Izrael radością wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 12 12 I każdy siedział pod winnym drzewem swym i pod swą figą: a nie było, kto by je straszył. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 13 13 Ustał walczący na nie na ziemi, królowie za onych dni zstarci są. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 14 14 I zmocnił wszytkie poniżone ludu swego, i szukał Zakonu, i zniósł wszelkiego niezbożnika i złego. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 15 15 Miejsca święte ozdobił i naczynia świątynie rozmnożył. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 16 16 I usłyszano w Rzymie, Iż Jonatas umarł, i aż u Sparcjatów, i zasmucili się barzo. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 17 17 Lecz gdy usłyszeli, iż Symon, brat jego, postanowion jest nawyższym kapłanem na miejscu jego a iż otrzymał wszytkę ziemię i miasta w niej, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 18 18 pisali do niego na tablicach miedzianych, aby ponowili przyjacielstwo i towarzystwo, które byli uczynili z Judą i z Jonatą, bracią jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 19 19 I czytano je w oczach zgromadzenia w Jeruzalem. A ta kopia listów, które Sparcjatowie posłali: +1 Maccabees 1 Mch 45 14 20 20 Spartianów książęta i miasta, Symonowi, kapłanowi wielkiemu, i starszym, i kapłanom, i innemu ludowi Żydowskiemu, braciej, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 21 21 Posłowie, którzy są do ludu naszego posłani, dali nam sprawę o waszej chwale i czci, i weselu, i uradowaliśmy się z przyjazdu ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 22 22 I napisaliśmy, co oni powiadali, w księgi pospolite, tym sposobem: Numenius Antiochów i Antypater, Jazonów syn, posłowie Judzcy, przyjachali do nas odnawiając z nami stare przyjacielstwo. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 23 23 I podobało się ludowi przyjąć męże zacnie i wpisać kopią mów ich w osobne księgi ludu, aby było na pamiątkę ludowi Spartiatów. A tych rzeczy kopią napisaliśmy Symonowi, wielkiemu kapłanowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 24 24 A potym posłał Symon Numeniusza do Rzymu, mającego wielką tarczą złotą, która ważyła tysiąc grzywien, dla potwierdzenia towarzystwa z nimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 25 25 A gdy usłyszał lud (Rzymski) te mowy, powiedział: Co za dzięki oddamy Symonowi i synom jego? +1 Maccabees 1 Mch 45 14 26 26 On bowiem wyzwolił bracią swoję a wybił nieprzyjaciele Izraelskie od nich. I dali mu wolność. I zapisali na tablicach miedzianych, i postanowili na słupiech na górze Syjon. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 27 27 A ta jest kopia pisma: Ośmnastego dnia miesiąca Elul, roku setnego siedmdziesiątego wtórego, roku trzeciego pod Symonem, kapłanem wielkim, w Asaramel, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 28 28 na wielkim zgromadzeniu kapłanów i ludu, i książąt narodu, i starszych ziemie, oznajmione są te rzeczy: Iż częste byty walki w ziemi naszej, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 29 29 a Symon, syn Matatiaszów, z synów Jarib, i bracia jego dali się w niebezpieczeństwa i oparli się nieprzyjaciołom narodu swego, aby ich miejsce święte i Zakon został w cale, i wielką sławą naród swój ozdobili. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 30 30 I zgromadził Jonatas naród swój, i zstał się im kapłanem wielkim, i przyłożon jest do ludu swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 31 31 I chcieli nieprzyjaciele ich podeptać i zetrzeć ich krainę, i targnąć się ręką na ich święte miejsca. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 32 32 Tedy Symon zastawił się i walczył za naród swój, i nałożył wiele pieniędzy a uzbroił męże mocne narodu swego, i dał im pieniądze, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 33 33 i mocno opatrzył miasta Żydowskiej ziemie i Betsurę, która była na granicach Żydowskiej ziemie, gdzie przedtym bywały zbroje nieprzyjacielskie, i osadził tam straż męże Żydy. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 34 34 I Joppen, która była nad morzem, opatrzył, i Gazarę, która jest na granicach Azotu, w której przedtym nieprzyjaciele mieszkali, i osadził tam Żydy, i cokolwiek służyło ku poprawie ich postawił w nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 35 35 I widział lud sprawy Symonowe i sławę, którą myślił uczynić narodowi swemu, i postanowili go za hetmana swego I za książę kapłańskie, dlatego że on to był wszytko uczynił; i sprawiedliwość, i wiarę, którą zachował narodowi swemu, i starał się wszelkim sposobem lud swój wywyższyć. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 36 36 I za jego czasów powiodło się w ręku jego, iż pogani wyrzuceni są z ziemie ich i którzy byli w Mieście Dawidowym w Jeruzalem na zamku, z którego wychodzili i wszystko, co około świątynie jest, splugawili a zadawali wielką ranę czystości. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 37 37 I osadził na nim męże Żydy ku obronie ziemie i miasta, i mury Jerozolimskie wywyższył. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 38 38 I król Demetrius potwierdził mu nawyższe kapłaństwo. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 39 39 Dlatego uczynił go przyjacielem swoim i wsławił go chwałą wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 40 40 Bo słyszał, iż Rzymianie nazywali Żydy przyjaciółmi i towarzyszmi i braty a iż Symonowe posły uczciwie przyjęli, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 41 41 a iż Żydowie i kapłani ich zezwolili, żeby on był ich książęciem i nawyższym kapłanem na wieki, ażby nastał wierny prorok. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 42 42 A żeby był książędem nad nimi i żeby miał na pieczy rzeczy święte, a żeby stanowił przełożone nad sprawami ich i nad ziemią, i nad zbrojami, i nad zamkami, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 43 43 i staranie miał o rzeczach świętych i żeby go wszytcy słuchali a żeby imieniem jego były pisane wszytkie zapisy w ziemi i aby się obłóczył w szarłat i we złoto, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 44 44 i aby żadnemu z ludu i z kapłanów nie godziło się żadnej z tej rzeczy gwałcić ani się sprzeciwić temu, co on mówi, ani czynić sejmu w ziemi bez niego, ani się obłóczyć w szarłat, ani nosić knafeł złoty. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 45 45 A kto by wykroczył z tego abo którą z tych rzeczy zgwałcił, winien będzie. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 46 46 I podobało się wszemu ludowi przełożyć Symona, i uczynić według tych słów. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 47 47 I podjął się Symon, i podobało mu się, aby najwyższe kapłaństwo odprawował i był hetmanem a książędem narodu Żydowskiego i kapłanów, i miał przełożeństwo nad wszytkimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 48 48 I rzekli, aby pismo to było napisano na tablicach miedzianych i położono na ganku okrągłym miejsca świętego, na miejscu okazałym. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 49 49 A kopia tych rzeczy aby była włożona do skarbu, żeby misi Symon i synowie jego. 1 Maccabees 1 Mch 45 15 1 I posłał król Antioch, syn Demetriuszów, listy z wysep morskich do Symona, kapłana i książęcia narodu Żydowskiego, i do wszego narodu, i były w ten sposób napisane: -1 Maccabees 1 Mch 45 15 2 Król Antioch Symonowi, wielkiemu kapłanowi, i narodowi Żydowskiemu, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 3 Ponieważ ludzie zaraźliwi posiedli królestwo ojców moich, chcę królestwo oswobodzić a przywrócić je jako było przedtym i wybrałem mnóstwo wojska, i sprawiłem okręty wojenne. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 4 A chcę wjachać w ziemię, abych się pomścił nad tymi, którzy naszę krainę pokazili i którzy wiele miast w królestwie moim spustoszyli. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 5 Przetoż teraz potwierdzam ci wszytkie podatki, któreć wszyscy przede mną królowie odpuścili i którekolwiek inne upominki odpuścili tobie. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 6 I dopuszczam ci, abyś dał bić własną monetę w ziemi twojej, Jeruzalem żeby było święte i wolne. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 7 I wszytka broń wojenna, która sprawiona jest, i zamki, któreś pobudował, które trzymasz, niech zostaną przy tobie. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 8 I wszytek dług królewski i co ma być królowi, odtąd i na wszytek czas odpuszczają tobie. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 9 A gdy otrzymamy królestwo nasze, wsławiemy cię i naród twój, i kościół sławą wielką, tak iż się okaże sława wasza po wszej ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 10 Roku setnego siedmdziesiątego czwartego wyjachał Antioch do ziemie ojców swoich i zeszły się do niego wszytkie wojska, tak iż ich mało zostało z Tryfonem. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 11 I gonił go król Antioch, a przyszedł do Dory uciekając po pomorzu. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 12 Bo widział, że się nań złe zebrało i wojsko go opuściło. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 13 I przyciągnął Antioch do Dory we stu i dwudziestu tysięcy mężów walecznych, a ośmi tysięcy jezdnych. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 14 I obtoczył miasto, i okręty od morza przybyły, i trapili miasto ziemią i morzem, i nie dopuszczali żadnemu wniść abo wyniść. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 15 I przyjachał Numenius i którzy z nim byli z miasta Rzymu, mając listy do królów i do ziem napisane, w których się to zamykało: -1 Maccabees 1 Mch 45 15 16 Lucius, Rzymski konsul, Ptolemeuszowi królowi, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 17 Posłowie Żydowscy, przyjaciele naszy, przyjechali do nas ponawiając dawną przyjaźń i towarzystwo posłani od Symona, książęcia kapłanów, i od ludu Żydowskiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 18 A przynieśli i tarcz złotą ważącą tysiąc grzywien. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 19 A tak zdało się nam pisać do królów i do ziem, aby im krzywdy nie czynili ani walczyli na nie i na miasta ich, i na ziemie ich, i aby nie dali ratunku wojującym przeciwko nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 20 I zdało się nam wziąć tarcz od nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 21 Jeśli tedy którzy źli ludzie uciekli z ich ziemie do was, wydajcie je Symonowi, książęciu kapłańskiemu, aby je skarał według Zakonu swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 22 Toż też było napisano do Demetriusa króla i Attala, i Ariarata, i Arsaka, -1 Maccabees 1 Mch 45 15 23 i do wszytkich ziem: do Lampsaka i do Spartiatów, i do Delu, i do Mindu, i do Sicyonu, i do Karyjej, i do Samu, i do Pamfiliej, i do Licyjej, i do Alikarnasu, i do Kou, i do Siden, i do Aradon, i do Rodu, i do Faselidy, i do Gortynej, i do Gnidu, i do Cypru, i do Cyreny. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 24 A kopią ich posłali Symonowi, ksiąźęciu kapłańskiemu, i ludowi Żydowskiemu. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 25 A Antioch król przyciągnął z wojskiem do Dory powtóre, ustawicznie na nie szturmując a czyniąc machiny, i zamknął Tryfona, żeby nie wyszedł. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 26 I posłał Symon dwa tysiąca mężów wybornych do niego na pomoc i śrebra, i złota, i wiele naczy nia. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 27 I nie chciał ich przyjąć, ale wszytko połamał, co z nim przedtym postanowił, i odłączył się od niego. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 28 I posłał do niego Atenobiusa, jednego z przyjaciół swych, aby z nim mówił, rzekąc: Wy dzierżycie Joppen i Gazarę, i zamek, który jest w Jeruzalem, miasta królestwa mego. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 29 Spustoszyliście ich granice i uczyniliście wielką szkodę w ziemi, i opanowaliście wiele miejsc w królestwie moim. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 30 Teraz tedy wróćcie miasta, któreście posiedli, i podatki miejsc, któreście opanowali za granicami Żydowskiej ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 31 A jeśli nie, dajcie za nie pięć set talentów śrebra, a za wyniszczenie, któreście uczynili, i za podatki miast, drugie pięć set talentów. A jeśli nie, przyjedziemy i zwojujemy was. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 32 I przyjachał Atenobius, przyjaciel królewski, do Jeruzalem, ii obaczył zacność Symonowę i świetność we złocie i we śrebrze, i dostatek wielki, i zdumiał się, i odniósł mu słowa królewskie. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 33 I odpowiedział mu Symon, rzekąc: Aniśmy posiedli cudzej ziemie, ani trzymamy cudzego: ale dziedzictwo ojców naszych, które nieprzyjaciele naszy przez niektóry czas niesprawiedliwie trzymali. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 34 A my, mając czas, wyswobodzamy dziedzictwo ojców naszych. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 35 Bo o Joppen i Gazarę, co się uskarżasz, oni wielką szkodę czynili w ludu i w ziemi naszej: od tych dajemy sto talentów. I nie odpowiedział mu Atenobius słowa. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 36 A wróciwszy się z gniewem do króla, odniósł mu te słowa i zacność Symonowę, i wszytko, co widział; i rozgniewał się król gniewem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 37 A Tryfon uciekł w okręcie do Ortozjady. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 38 A król przełożył Cendebego, hetmana Pomorskiego, i wojsko pieszych i jezdnych dał mu. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 39 I rozkazał mu ruszyć się z wojskiem przeciw Żydowskiej ziemi i rozkazał mu zbudować Gedor i zawalić bramy miejskie, i zwojować lud. A król gonił Tryfona. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 40 I przyciągnął Cendebej do Jamnijej, i począł lud gabać, i deptać Żydowską ziemię, i brać lud w poimanie, i zabijać, a budować Gedorę. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 41 I osadził tam jezdne i wojsko, aby wycieczki czyniąc przejeżdżali drogę ziemie Żydowskiej, jako mu król postanowił. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 2 2 Król Antioch Symonowi, wielkiemu kapłanowi, i narodowi Żydowskiemu, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 3 3 Ponieważ ludzie zaraźliwi posiedli królestwo ojców moich, chcę królestwo oswobodzić a przywrócić je jako było przedtym i wybrałem mnóstwo wojska, i sprawiłem okręty wojenne. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 4 4 A chcę wjachać w ziemię, abych się pomścił nad tymi, którzy naszę krainę pokazili i którzy wiele miast w królestwie moim spustoszyli. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 5 5 Przetoż teraz potwierdzam ci wszytkie podatki, któreć wszyscy przede mną królowie odpuścili i którekolwiek inne upominki odpuścili tobie. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 6 6 I dopuszczam ci, abyś dał bić własną monetę w ziemi twojej, Jeruzalem żeby było święte i wolne. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 7 7 I wszytka broń wojenna, która sprawiona jest, i zamki, któreś pobudował, które trzymasz, niech zostaną przy tobie. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 8 8 I wszytek dług królewski i co ma być królowi, odtąd i na wszytek czas odpuszczają tobie. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 9 9 A gdy otrzymamy królestwo nasze, wsławiemy cię i naród twój, i kościół sławą wielką, tak iż się okaże sława wasza po wszej ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 10 10 Roku setnego siedmdziesiątego czwartego wyjachał Antioch do ziemie ojców swoich i zeszły się do niego wszytkie wojska, tak iż ich mało zostało z Tryfonem. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 11 11 I gonił go król Antioch, a przyszedł do Dory uciekając po pomorzu. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 12 12 Bo widział, że się nań złe zebrało i wojsko go opuściło. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 13 13 I przyciągnął Antioch do Dory we stu i dwudziestu tysięcy mężów walecznych, a ośmi tysięcy jezdnych. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 14 14 I obtoczył miasto, i okręty od morza przybyły, i trapili miasto ziemią i morzem, i nie dopuszczali żadnemu wniść abo wyniść. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 15 15 I przyjachał Numenius i którzy z nim byli z miasta Rzymu, mając listy do królów i do ziem napisane, w których się to zamykało: +1 Maccabees 1 Mch 45 15 16 16 Lucius, Rzymski konsul, Ptolemeuszowi królowi, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 17 17 Posłowie Żydowscy, przyjaciele naszy, przyjechali do nas ponawiając dawną przyjaźń i towarzystwo posłani od Symona, książęcia kapłanów, i od ludu Żydowskiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 18 18 A przynieśli i tarcz złotą ważącą tysiąc grzywien. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 19 19 A tak zdało się nam pisać do królów i do ziem, aby im krzywdy nie czynili ani walczyli na nie i na miasta ich, i na ziemie ich, i aby nie dali ratunku wojującym przeciwko nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 20 20 I zdało się nam wziąć tarcz od nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 21 21 Jeśli tedy którzy źli ludzie uciekli z ich ziemie do was, wydajcie je Symonowi, książęciu kapłańskiemu, aby je skarał według Zakonu swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 22 22 Toż też było napisano do Demetriusa króla i Attala, i Ariarata, i Arsaka, +1 Maccabees 1 Mch 45 15 23 23 i do wszytkich ziem: do Lampsaka i do Spartiatów, i do Delu, i do Mindu, i do Sicyonu, i do Karyjej, i do Samu, i do Pamfiliej, i do Licyjej, i do Alikarnasu, i do Kou, i do Siden, i do Aradon, i do Rodu, i do Faselidy, i do Gortynej, i do Gnidu, i do Cypru, i do Cyreny. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 24 24 A kopią ich posłali Symonowi, ksiąźęciu kapłańskiemu, i ludowi Żydowskiemu. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 25 25 A Antioch król przyciągnął z wojskiem do Dory powtóre, ustawicznie na nie szturmując a czyniąc machiny, i zamknął Tryfona, żeby nie wyszedł. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 26 26 I posłał Symon dwa tysiąca mężów wybornych do niego na pomoc i śrebra, i złota, i wiele naczy nia. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 27 27 I nie chciał ich przyjąć, ale wszytko połamał, co z nim przedtym postanowił, i odłączył się od niego. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 28 28 I posłał do niego Atenobiusa, jednego z przyjaciół swych, aby z nim mówił, rzekąc: Wy dzierżycie Joppen i Gazarę, i zamek, który jest w Jeruzalem, miasta królestwa mego. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 29 29 Spustoszyliście ich granice i uczyniliście wielką szkodę w ziemi, i opanowaliście wiele miejsc w królestwie moim. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 30 30 Teraz tedy wróćcie miasta, któreście posiedli, i podatki miejsc, któreście opanowali za granicami Żydowskiej ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 31 31 A jeśli nie, dajcie za nie pięć set talentów śrebra, a za wyniszczenie, któreście uczynili, i za podatki miast, drugie pięć set talentów. A jeśli nie, przyjedziemy i zwojujemy was. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 32 32 I przyjachał Atenobius, przyjaciel królewski, do Jeruzalem, ii obaczył zacność Symonowę i świetność we złocie i we śrebrze, i dostatek wielki, i zdumiał się, i odniósł mu słowa królewskie. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 33 33 I odpowiedział mu Symon, rzekąc: Aniśmy posiedli cudzej ziemie, ani trzymamy cudzego: ale dziedzictwo ojców naszych, które nieprzyjaciele naszy przez niektóry czas niesprawiedliwie trzymali. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 34 34 A my, mając czas, wyswobodzamy dziedzictwo ojców naszych. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 35 35 Bo o Joppen i Gazarę, co się uskarżasz, oni wielką szkodę czynili w ludu i w ziemi naszej: od tych dajemy sto talentów. I nie odpowiedział mu Atenobius słowa. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 36 36 A wróciwszy się z gniewem do króla, odniósł mu te słowa i zacność Symonowę, i wszytko, co widział; i rozgniewał się król gniewem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 37 37 A Tryfon uciekł w okręcie do Ortozjady. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 38 38 A król przełożył Cendebego, hetmana Pomorskiego, i wojsko pieszych i jezdnych dał mu. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 39 39 I rozkazał mu ruszyć się z wojskiem przeciw Żydowskiej ziemi i rozkazał mu zbudować Gedor i zawalić bramy miejskie, i zwojować lud. A król gonił Tryfona. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 40 40 I przyciągnął Cendebej do Jamnijej, i począł lud gabać, i deptać Żydowską ziemię, i brać lud w poimanie, i zabijać, a budować Gedorę. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 41 41 I osadził tam jezdne i wojsko, aby wycieczki czyniąc przejeżdżali drogę ziemie Żydowskiej, jako mu król postanowił. 1 Maccabees 1 Mch 45 16 1 I ruszył się Jan z Gerazy i oznajmił Szymonowi, ojcu swemu, co Cendebej ludowi ich poczynił. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 2 A Symon wezwał dwu starszych synów, Judy i Jana, i rzekł im: Ja i bracia moi, i dom ojca mego wojowaliśmy nieprzyjaciele Izraela od młodości aż do dnia tego: i powodziło się przez ręce nasze, żeśmy wybawili Izraela kilkakroć. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 3 A teraz starzałem się; ale bądźcie na miejscu moim i brata mego a wyjechawszy walczcie za naród nasz a niech z wami będzie pomoc z nieba. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 4 I obrał z krainy dwadzieścia tysięcy mężów walecznych i jezdne, i ciągnęli przeciw Cendebejowi, i nocowali w Modin. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 5 I wstali rano, i ruszyli się w pole, a oto wojsko wielkie przeciwko im pieszych i jezdnych, a między nimi była rzeka. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 6 I położył się obozem przeciwko im sam i lud jego. I widział, że się lud bał przeprawić przez rzekę, i pierwszy się przeprawił: i ujźrzeli go mężowie, i przeprawili się za nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 7 I rozdzielił lud i jezdne między pieszymi, a jezda nieprzyjacielska była barzo wielka. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 8 I zatrąbili w trąby święte, i podał tył Cendebej i wojsko jego, i poległo z nich wiele rannych, a ostatek na zamek uciekli. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 9 Natenczas ranion jest Juda, brat Janów, a Jan gonił je aż przyszedł do Celo drona, który zbudował. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 10 A uciekli aż do wież, które były w polach Azotu; i popalił je ogniem, i poległo z nich dwa tysiąca mężów. I wrócił się do Żydowskiej ziemie w pokoju. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 11 A Ptolemeus, syn Abobi, który przełożony był książęciem na polu Jerycho i miał wiele śrebra i złota, -1 Maccabees 1 Mch 45 16 12 bo był zięciem nawyższego kapłana, -1 Maccabees 1 Mch 45 16 13 i wyniosło się serce jego, i chciał opanować ziemię, i myślił zdradę na Symona i na syny jego, aby je zgładał. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 14 A Symon objeżdżając miasta, które były w krainie Żydowskiej, i starając się o nie, wstąpił do Jerycho sam i Matatias, syn jego, i Juda, roku setnego siedmdziesiątego siódmego miesiąca jedenastego, ten jest miesiąc sabat -1 Maccabees 1 Mch 45 16 15 I przyjął je syn Abobi do zameczku, który zwano Doch, zdradliwie, który zbudował. I sprawił im wielką ucztę, i zataił tam męże. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 16 A gdy podpili sobie Symon i synowie jego, powstał Ptolemeus z swymi i wzięli bronie swe, i weszli na ucztę, i zabili go i dwu synów jego, i niektóre sługi jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 17 I uczynił zdradę wielką w Izraelu, a oddał złym za dobre. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 18 I napisał to Ptolemeus, i posłał do króla, aby mu posłał wojsko na pomoc i żeby mu podał ziemię i miasta ich, i podatki. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 19 A drugie wyprawił do Gazary zabić Jana, i do tysiączników napisał listy, aby do niego przyjechali i aby im dał śrebro i złoto, i upominki. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 20 A drugich posłał, aby osiedli Jeruzalem i górę kościelną. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 21 Ale niektóry uprzedziwszy oznajmił Janowi w Gazarze, iż zginął ociec jego i bracia jego a iż posłał ciebie też zabić. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 22 A gdy usłyszał, zlękł się barzo i poimał męże, którzy byli przyszli zgubić go, i zabił je, bo się dowiedział, że go chcieli zabić. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 23 A ostatek mów Jana i walk jego, i wielkiego męstwa, którym mężnie poczynał, i budowania murów, które wystawił, i dziejów jego, -1 Maccabees 1 Mch 45 16 24 oto jest napisany w Księgach dni kapłaństwa jego, od tego czasu, jako został książęciem kapłańskim po ojcu swoim. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 2 2 A Symon wezwał dwu starszych synów, Judy i Jana, i rzekł im: Ja i bracia moi, i dom ojca mego wojowaliśmy nieprzyjaciele Izraela od młodości aż do dnia tego: i powodziło się przez ręce nasze, żeśmy wybawili Izraela kilkakroć. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 3 3 A teraz starzałem się; ale bądźcie na miejscu moim i brata mego a wyjechawszy walczcie za naród nasz a niech z wami będzie pomoc z nieba. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 4 4 I obrał z krainy dwadzieścia tysięcy mężów walecznych i jezdne, i ciągnęli przeciw Cendebejowi, i nocowali w Modin. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 5 5 I wstali rano, i ruszyli się w pole, a oto wojsko wielkie przeciwko im pieszych i jezdnych, a między nimi była rzeka. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 6 6 I położył się obozem przeciwko im sam i lud jego. I widział, że się lud bał przeprawić przez rzekę, i pierwszy się przeprawił: i ujźrzeli go mężowie, i przeprawili się za nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 7 7 I rozdzielił lud i jezdne między pieszymi, a jezda nieprzyjacielska była barzo wielka. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 8 8 I zatrąbili w trąby święte, i podał tył Cendebej i wojsko jego, i poległo z nich wiele rannych, a ostatek na zamek uciekli. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 9 9 Natenczas ranion jest Juda, brat Janów, a Jan gonił je aż przyszedł do Celo drona, który zbudował. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 10 10 A uciekli aż do wież, które były w polach Azotu; i popalił je ogniem, i poległo z nich dwa tysiąca mężów. I wrócił się do Żydowskiej ziemie w pokoju. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 11 11 A Ptolemeus, syn Abobi, który przełożony był książęciem na polu Jerycho i miał wiele śrebra i złota, +1 Maccabees 1 Mch 45 16 12 12 bo był zięciem nawyższego kapłana, +1 Maccabees 1 Mch 45 16 13 13 i wyniosło się serce jego, i chciał opanować ziemię, i myślił zdradę na Symona i na syny jego, aby je zgładał. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 14 14 A Symon objeżdżając miasta, które były w krainie Żydowskiej, i starając się o nie, wstąpił do Jerycho sam i Matatias, syn jego, i Juda, roku setnego siedmdziesiątego siódmego miesiąca jedenastego, ten jest miesiąc sabat +1 Maccabees 1 Mch 45 16 15 15 I przyjął je syn Abobi do zameczku, który zwano Doch, zdradliwie, który zbudował. I sprawił im wielką ucztę, i zataił tam męże. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 16 16 A gdy podpili sobie Symon i synowie jego, powstał Ptolemeus z swymi i wzięli bronie swe, i weszli na ucztę, i zabili go i dwu synów jego, i niektóre sługi jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 17 17 I uczynił zdradę wielką w Izraelu, a oddał złym za dobre. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 18 18 I napisał to Ptolemeus, i posłał do króla, aby mu posłał wojsko na pomoc i żeby mu podał ziemię i miasta ich, i podatki. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 19 19 A drugie wyprawił do Gazary zabić Jana, i do tysiączników napisał listy, aby do niego przyjechali i aby im dał śrebro i złoto, i upominki. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 20 20 A drugich posłał, aby osiedli Jeruzalem i górę kościelną. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 21 21 Ale niektóry uprzedziwszy oznajmił Janowi w Gazarze, iż zginął ociec jego i bracia jego a iż posłał ciebie też zabić. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 22 22 A gdy usłyszał, zlękł się barzo i poimał męże, którzy byli przyszli zgubić go, i zabił je, bo się dowiedział, że go chcieli zabić. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 23 23 A ostatek mów Jana i walk jego, i wielkiego męstwa, którym mężnie poczynał, i budowania murów, które wystawił, i dziejów jego, +1 Maccabees 1 Mch 45 16 24 24 oto jest napisany w Księgach dni kapłaństwa jego, od tego czasu, jako został książęciem kapłańskim po ojcu swoim. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 1 Braciej, którzy są w Egipcie, Żydom, zdrowia życzą bracia, którzy są w Jeruzałem, Żydzi, i którzy w krainie Żydowskiej ziemie, i pokoju dobrego. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 2 Niech wam Bóg dobrze czyni a niech pomni na przymierze swe, które mówił do Abrahama i Izaaka, i Jakuba, sług swoich wiernych. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 3 A niech wam wszytkim da serce, abyście go chwalili a wolą jego czynili sercem wielkim i umysłem chętliwym. @@ -26759,7 +27350,7 @@ Malachi Ml 44 4 6 I nawróci się serce ojców ku synom, a serce synów ku ojcom 2 Maccabees 2 Mch 46 1 7 Za królowania Demetriusa, roku setnego sześćdziesiątego i dziewiątego, my, Żydowie, pisaliśmy do was w utrapieniu i w gwałcie, który przypadł na nas po te lata, jakoż odstąpił Jazon od Ziemie Świętej i od królestwa. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 8 Bramę spalili i krew niewinną wylali. I modliliśmy się do Pana, a wysłuchani jesteśmy i ofiarowaliśmy ofiarę i czystą mąkę, i zapaliliśmy lampy, i wyłożyliśmy chleby. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 9 A teraz obchodźcie dni uroczyste Kuczek miesiąca Kasleu. -2 Maccabees 2 Mch 46 1 10 Roku setnego ośmdziesiątego ósmego. +2 Maccabees 2 Mch 46 1 10 Roku setnego ośmdziesiątego ósmego. Lud, który jest w Jeruzalem i w Żydowskiej ziemi, i senat, i Juda Arystobulowi, Ptolomeusa króla mistrzowi i który poszedł z narodu pomazanych kapłanów, i tym, którzy są w Egipcie Żydom, zbawienia i zdrowia. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 11 Z wielkich niebezpieczeństw od Boga wybawieni, wielce mu dziękujemy jako ci, którzyśmy przeciw takiemu królowi walczyli. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 12 Abowiem on uczynił, że się wysypali z Persyjej ci, którzy walczyli przeciwko nam i miastu swemu. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 13 Bo gdy w Persyjej był sam hetmanem i z nim wojsko niezliczone, poległ we zborze Nanejej, radą ministrów Nanejej oszukany. @@ -26786,528 +27377,529 @@ Malachi Ml 44 4 6 I nawróci się serce ojców ku synom, a serce synów ku ojcom 2 Maccabees 2 Mch 46 1 34 A uważając król i rzeczy się pilnie dowiedziawszy, zbudował mu kościół, aby pochwalił, co się było zstało. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 35 A gdy pozwolił, darował kapłanom wiele dobra i rozmaite dary, i biorąc swą ręką, dawał im. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 36 A Nehemiasz to miejsce nazwał Neftar, co się wykłada oczyścienie. A wiele ich, co je zowią Nefi. +2 Maccabees 2 Mch 46 1 39 Postanów lud twój na miejscu świętym twoim, jako Mojżesz powiedział. 2 Maccabees 2 Mch 46 2 1 A najduje się to w piśmiech Jeremiasza proroka, że rozkazał wziąć ogień tym, którzy się przeprowadzali, jako jest oznajmiono i jako rozkazał przeprowadzonym. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 2 I dał im Zakon, aby nie zapominali przykazania Pańskiego a iżby nie wykroczyli umysłem widząc bałwany złote i śrebrne, i ochędóstwa ich. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 3 I inne takowe rzeczy mówiąc, napominał, aby Zakonu nie spuszczali z umysłu swego. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 4 A było w onym piśmie, jako przybytek i skrzynię rozkazał prorok za wyrokiem Boskim do niego uczynionym za sobą nieść, aż wyszedł na górę, na którą wstąpił Mojżesz i widział dziedzictwo Boże. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 5 I wszedszy tam Jeremiasz nalazł miejsce jaskiniej: i przybytek, i skrzynię, i ołtarz kadzenia wniósł tam i zawalił drzwi. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 6 I przystąpili niektórzy pospołu, którzy szli za nim, aby sobie miejsce naznaczyli, i znaleźć nie mogli. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 7 A skoro się dowiedział Jeremiasz, winując je, rzekł: Iż miejsce nie będzie wiadome, aż zbierze Bóg zgromadzenie ludu a smiłuje się. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 8 A na ten czas Pan te rzeczy ukaże i okaże się majestat Pański, i obłok będzie, jako się i Mojżeszowi pokazał i jako, gdy Salomon prosił, aby miejsce wielkiemu Bogu było poświęcone, pokazował te rzeczy. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 9 Bo się wielmożnie z mądrością obchodził a jako mądrość mający ofiarował ofiarę poświęcenia i dokonało nia kościoła. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 10 Jako i Mojżesz modlił się do Pana, a ogień zstąpił z nieba i całopalenie strawił, tak i Salomon modlił się i zstąpił ogień z nieba, i zstrawił całopalenia. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 11 I powiedział Mojżesz: Dlatego że nie było zjedziono, co było za grzech, spalone jest -2 Maccabees 2 Mch 46 2 12 Także i Salomon przez ośm dni obchodził poświącanie. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 13 Wpisano też rzeczy w księgi i pisma Nehemiasza i jako sprawiwszy bibliotekę zniósł do niej z krain Księgi i Proroków, i Dawida, i Listy Królewskie, i o podarkach. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 14 Także i Juda te rzeczy, które były poginęły dla wojny, która na nas była przypadła, zebrał wszytkie i są u nas. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 15 Jeśli tedy tych rzeczy potrzebujecie, poślijcie te, którzy by je wam odnieśli. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 16 A tak mając czynić Oczyścienie, pisaliśmy do was: przetoż dobrze uczynicie, jeśli te dni obchodzić będziecie. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 17 A Bóg, który wybawił lud swój i przywrócił wszytkim dziedzictwo i królestwo, i kapłaństwo, i świętynią, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 18 jako obiecał w Zakonie, mamy nadzieję, że się rychło nad nami smiłuje i zgromadzi z podniebiana miejsce święte. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 19 Bo nas wyrwał z wielkich niebezpieczeństw i miejsce oczyścił. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 20 A o Judzie Machabeuszu i o braciej jego, i o kościoła wielkiego oczyścieniu, i ołtarza poświęceniu, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 21 ale i o walkach, które się tkną Antiocha Zacnego, i syna jego, Eupatora, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 22 i o zjawieniach, które się z nieba zstały do tych, którzy się za Żydy mocno zastawowali, tak iż wszytkę ziemię wyswobodzili, choć ich mało było, i wojska pogańskie wypędzili, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 23 i nasławniejszego po wszem świecie kościoła zaś dostali, i miasto wybawili, i prawa, które były zginęły, naprawione były: bo się im Pan miłościwym zstał ze wszytką łaskawo -2 Maccabees 2 Mch 46 2 24 A ktemu, co Jazon Cyrenejczyk pięciorgiem ksiąg zamknął, myśmy się starali w jedneścią. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 25 Bo uważając wielkość ksiąg i trudność tym, którzy się chcą obierać w historiach, księgi skrócić dla wielkości rzeczy, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 26 staraliśmy się, aby ci, którzy chcą czytać, mieli na umyśle uciechę, a uczący się, żeby je łatwiej w pamięć wbić mogli, a wszytkim czytającym przyniósł się pożytek. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 27 A my jednak, którzyśmy się te księgi skrócić podjęli, nie lekką pracą, ale owszem zabawą pełną niedospania i potu na sięśmy przyjęli. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 28 Jako ci, którzy ucztę sprawują, a starają się, aby innych woli dosyć uczynili, gwoli mnogim z chęcią pracę podejmujemy. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 29 Prawdę o każdej rzeczy składaczom zastawując, a sami wedle danego sposobu krótkości folgując. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 30 Bo jako temu, który nowy dom buduje, o wszytkim się budowaniu potrzeba pilnie starać, a temu zasię, kto chce pomalować, wynajdować potrzeba, co do ochędóstwa należy, tak rozumieć potrzeba i o nas. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 31 Abowiem wyrozumienie zebrać i mowę stosować, i dworniej każdą część osobno rozbierać, składaczowi historij należy, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 32 ale dzierżeć się krótkości mowy i strzec się wyprawowania rzeczy, skracającemu ma być dozwolono. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 33 Stąd tedy historią zaczniemy. Z przemowy, ile się rzekło, niech dosyć będzie, bo głupstwo jest przed historią rozciągać się, a w samej się historyjej ściągać. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 2 2 I dał im Zakon, aby nie zapominali przykazania Pańskiego a iżby nie wykroczyli umysłem widząc bałwany złote i śrebrne, i ochędóstwa ich. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 3 3 I inne takowe rzeczy mówiąc, napominał, aby Zakonu nie spuszczali z umysłu swego. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 4 4 A było w onym piśmie, jako przybytek i skrzynię rozkazał prorok za wyrokiem Boskim do niego uczynionym za sobą nieść, aż wyszedł na górę, na którą wstąpił Mojżesz i widział dziedzictwo Boże. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 5 5 I wszedszy tam Jeremiasz nalazł miejsce jaskiniej: i przybytek, i skrzynię, i ołtarz kadzenia wniósł tam i zawalił drzwi. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 6 6 I przystąpili niektórzy pospołu, którzy szli za nim, aby sobie miejsce naznaczyli, i znaleźć nie mogli. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 7 7 A skoro się dowiedział Jeremiasz, winując je, rzekł: Iż miejsce nie będzie wiadome, aż zbierze Bóg zgromadzenie ludu a smiłuje się. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 8 8 A na ten czas Pan te rzeczy ukaże i okaże się majestat Pański, i obłok będzie, jako się i Mojżeszowi pokazał i jako, gdy Salomon prosił, aby miejsce wielkiemu Bogu było poświęcone, pokazował te rzeczy. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 9 9 Bo się wielmożnie z mądrością obchodził a jako mądrość mający ofiarował ofiarę poświęcenia i dokonało nia kościoła. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 10 10 Jako i Mojżesz modlił się do Pana, a ogień zstąpił z nieba i całopalenie strawił, tak i Salomon modlił się i zstąpił ogień z nieba, i zstrawił całopalenia. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 11 11 I powiedział Mojżesz: Dlatego że nie było zjedziono, co było za grzech, spalone jest +2 Maccabees 2 Mch 46 2 12 12 Także i Salomon przez ośm dni obchodził poświącanie. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 13 13 Wpisano też rzeczy w księgi i pisma Nehemiasza i jako sprawiwszy bibliotekę zniósł do niej z krain Księgi i Proroków, i Dawida, i Listy Królewskie, i o podarkach. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 14 14 Także i Juda te rzeczy, które były poginęły dla wojny, która na nas była przypadła, zebrał wszytkie i są u nas. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 15 15 Jeśli tedy tych rzeczy potrzebujecie, poślijcie te, którzy by je wam odnieśli. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 16 16 A tak mając czynić Oczyścienie, pisaliśmy do was: przetoż dobrze uczynicie, jeśli te dni obchodzić będziecie. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 17 17 A Bóg, który wybawił lud swój i przywrócił wszytkim dziedzictwo i królestwo, i kapłaństwo, i świętynią, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 18 18 jako obiecał w Zakonie, mamy nadzieję, że się rychło nad nami smiłuje i zgromadzi z podniebiana miejsce święte. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 19 19 Bo nas wyrwał z wielkich niebezpieczeństw i miejsce oczyścił. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 20 20 A o Judzie Machabeuszu i o braciej jego, i o kościoła wielkiego oczyścieniu, i ołtarza poświęceniu, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 21 21 ale i o walkach, które się tkną Antiocha Zacnego, i syna jego, Eupatora, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 22 22 i o zjawieniach, które się z nieba zstały do tych, którzy się za Żydy mocno zastawowali, tak iż wszytkę ziemię wyswobodzili, choć ich mało było, i wojska pogańskie wypędzili, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 23 23 i nasławniejszego po wszem świecie kościoła zaś dostali, i miasto wybawili, i prawa, które były zginęły, naprawione były: bo się im Pan miłościwym zstał ze wszytką łaskawo +2 Maccabees 2 Mch 46 2 24 24 A ktemu, co Jazon Cyrenejczyk pięciorgiem ksiąg zamknął, myśmy się starali w jedneścią. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 25 25 Bo uważając wielkość ksiąg i trudność tym, którzy się chcą obierać w historiach, księgi skrócić dla wielkości rzeczy, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 26 26 staraliśmy się, aby ci, którzy chcą czytać, mieli na umyśle uciechę, a uczący się, żeby je łatwiej w pamięć wbić mogli, a wszytkim czytającym przyniósł się pożytek. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 27 27 A my jednak, którzyśmy się te księgi skrócić podjęli, nie lekką pracą, ale owszem zabawą pełną niedospania i potu na sięśmy przyjęli. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 28 28 Jako ci, którzy ucztę sprawują, a starają się, aby innych woli dosyć uczynili, gwoli mnogim z chęcią pracę podejmujemy. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 29 29 Prawdę o każdej rzeczy składaczom zastawując, a sami wedle danego sposobu krótkości folgując. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 30 30 Bo jako temu, który nowy dom buduje, o wszytkim się budowaniu potrzeba pilnie starać, a temu zasię, kto chce pomalować, wynajdować potrzeba, co do ochędóstwa należy, tak rozumieć potrzeba i o nas. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 31 31 Abowiem wyrozumienie zebrać i mowę stosować, i dworniej każdą część osobno rozbierać, składaczowi historij należy, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 32 32 ale dzierżeć się krótkości mowy i strzec się wyprawowania rzeczy, skracającemu ma być dozwolono. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 33 33 Stąd tedy historią zaczniemy. Z przemowy, ile się rzekło, niech dosyć będzie, bo głupstwo jest przed historią rozciągać się, a w samej się historyjej ściągać. 2 Maccabees 2 Mch 46 3 1 A tak, gdy w Mieście Świętym ze wszelkim pokojem mieszkano i praw jeszcze barzo dobrze przestrzegano dla pobożności Oniasza arcykapłana i dla serc nienawidzących złego, -2 Maccabees 2 Mch 46 3 2 bywało, że i sami królowie i książęta miejsce wielkiej uczciwości godne być rozumieli i kościół barzo wielkimi upominki ozdabiali, -2 Maccabees 2 Mch 46 3 3 tak iż Selewkus, król Azyjej, z dochodów swych dawał wszytek nakład, który należał ku posłudze ofiar. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 4 A Symon, z pokolenia Beniamin, przełożonym kościelnym będąc postanowiony, usiłował, choć mu się książę kapłańskie zastawowało, aby co złego w mieście broił. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 5 Ale gdy nie mógł przewieść nad Oniaszem, przyszedł do Apolloniusa, syna Tarseasza, który na ten czas był starostą Celesyryjej i Fenicy -2 Maccabees 2 Mch 46 3 6 jej, oznajmił mu, że skarb w Jeruzalem pełen jest niezliczonych pieniędzy i pospolity skarb niezmierny, który nie należy do ofiar, a iż można rzec, że wszytko wpadnie w ręce królewskie. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 7 A gdy Apollonius dał sprawę królowi o pieniądzach, o których było powiedziano, on przyzwawszy Heliodora, który był nad sprawami jego, wyprawił go z mandaty, aby przeniósł przerzeczone pieniądze. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 8 I natychmiast Heliodorus puścił się w drogę, wrzkomo jakoby objeżdżać miał miasta w Celesyryjej i w Fenicyjej, ale po prawdzie, aby woli królewskiej do syć uczynił. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 9 Lecz gdy przyjachał do Jeruzalem a był wdzięcznie przyjęt w mieście od najwyższego kapłana, powiedział jako dano znać o pieniądzach i dla której rzeczy przyjachał, a pytał się, jeśliby to prawdziwie tak było. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 10 Tedy najwyższy kapłan okazał, iż to na schowanie dano i na pożywienie wdów i sierot, -2 Maccabees 2 Mch 46 3 11 a iż też są niektóre Hirkana Tobiasza, człowieka barzo zacnego między tymi, o których niezbożny Symon powiadał, a iż wszytkiego jest czterzy sta talentów śrebra, a dwie ście złota. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 12 A żeby mieli być oszukani ci, którzy się zwierzyli miejscu i kościołowi, który po wszytkim świecie jest w uczciwości dla uczciwości i świątości jego, żadnym obyczajem być nie może. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 13 Ale on według tego, jako miał od króla rozkazanie, mówił, że koniecznie to królowi ma być odniesione. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 14 A dnia postanowionego wchodził Heliodorus, aby te rzeczy rozrządził. A po wszytkim mieście był strach niemały. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 15 A kapłani w szatach kapłańskich przed ołtarzem padali i wzywali z nieba tego, który postanowił Zakon o rzeczach zwierzonych, aby je tym, którzy je złożyli, w cale zachował. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 16 Więc zaś kto jedno wejźrzał na twarz nawyższego kapłana, serce mu się krajało, bo oblicze i barwa zmieniona pokazowała boleść wnętrzną serca. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 17 Abowiem ogarnął był męża niejaki smętek i strach na ciele, z którego jaśnie się wszytkim boleść serca jego pokazowała. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 18 Drudzy też hurmem z domu zbiegali się, pospolitą modlitwą modląc się, dlatego iż miejsce miało przyjść na wzgardę. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 19 A niewiasty przepasawszy piersi swe Włosienicami po ulicach się schodziły. Ale i panny, które w zamienieniu były, wybiegały do Oniasza, a drugie na mury, a niektóre z okien wyglądały. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 20 A wszytkie wznosząc ręce w niebo, modlitwę czyniły, -2 Maccabees 2 Mch 46 3 21 bo było mizerne pomieszanego ludu i najwyższego kapłana, w wielkiej tęsknicy będącego, oczekawanie. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 22 A ci-ć wzywali Boga wszechmocnego, aby rzeczy im zwierzone, tym, którzy byli zwierzyli, we wszelkiej całości były zachowane. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 23 Lecz Heliodorus, co był umyślił, odprawował na tymże miejscu, sam z służebnymi w skarbie obecny. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 24 Ale duch wszechmocnego Boga pokazał jawny a wielki cud, tak iż wszyscy, którzy go słuchać śmieli, upadając od Bożej mocy, pomgleli i polękli się. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 25 Abowiem ukazał się im niejaki koń, mając na sobie jeźdźca strasznego, kosztownie ubrany: a ten z pędem uderzył Heliodora przednimi nogami, a on, który na nim siedział, zdał się, jakoby miał zbroję złotą. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 26 Ukazali się też inni dwa młodzieńcy, siłą kraśni, osobni chwałą, szatą świetni, którzy go obstąpili i z obu stron siekli go biczami bez przestanku, i wiele mu plag zadając. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 27 A Heliodorus wnet upadł na ziemię, a jego wielką ciemnością ogarnionego pochwycili i na stołek, na którym noszą, włożywszy, wynieśli. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 28 A tego, który z wielą lokajów i pachołków przyszedł był do skarbu przerzeczonego, niesiono, a żaden mu pomocy nie dawał poznawszy jawną moc Bożą, -2 Maccabees 2 Mch 46 3 29 a on przez Bożą moc leżał niemy i wszelaką nadzieję i zdrowie utraciwszy. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 30 A ci zasię błogosławili Pana, że uwielmożył miejsce swoje i kościół; który mało przed tym strachu i trwogi był pełen, za okazaniem Pana wszechmocnego weselem i radością był napełniony. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 31 Natenczas niektórzy z przyjaciół Heliodora prosili zaraz Oniasza, aby wzywał Nawyższego, żeby darował żywot temu, który już prawie konał. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 32 A nawyższy kapłan uważając, by snadź król nie domniemawał się, że złości jakiej użyli [Żydowie] nad Heliodorem, ofiarował za zdrowie męża ofiarę zbawienną. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 33 A gdy czynił modlitwę nawyższy kapłan, ciż młodzieńcy w też szaty ubrani stanąwszy nad Heliodorem, rzekli: Dziękuj Oniaszowi kapłanowi, bo Pan dla niego tobie żywot darował. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 34 A ty od Boga skarany, opowiadaj wszytkim wielkie cuda i moc Bożą. A to rzekszy, zniknęli. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 35 A Heliodorus ofiarę Bogu uczyniwszy i wielkie szluby obiecawszy temu, który mu zdrowie przywrócił, Oniaszowi też podziękowawszy, wziąwszy z sobą wojsko wrócił się do króla. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 36 A oświadczał wszytkim one, które oczyma swemi widział, Boga wielkiego sprawy. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 37 A gdy król pytał Heliodora, kto by się na to godził, żeby jeszcze raz do Jeruzalem posłan był, rzekk -2 Maccabees 2 Mch 46 3 38 Jeśli masz którego nieprzyjaciela abo zdrajcę królestwa twego, pośli tam, i ubiczowanego przywitasz go — jeśli się jednak wybiega; dlatego że na miejscu prawdziwie jest jakaś moc Boża. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 39 Gdyż ten, który ma mieszkanie w niebie, jest dozorcą i obrońcą miejsca onego, i przychodzące, aby co złego czynili, bije i traci. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 40 A tak o Heliodorze i o strażej skarbu, tak się rzecz ma. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 1 Ale Symon wyższej pomieniony, pieniędzy i ojczyzny zdrajca, źle mówił o Oniaszu, jakoby on sam Heliodora na to poduszczył i sam był powodem złego: -2 Maccabees 2 Mch 46 4 2 a opiekuna miasta i obrońcę narodu swego, i miłośnika Zakonu Bożego śmiał nazywać zdrajcą królestwa. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 3 Ale gdy nieprzyjaźni tak daleko zaszły, że też i przez niektóre przyjacioły Symonowe działy się mężobójstwa, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 4 uważając Oniasz niebezpieczeństwo sporu i że Apolloniusz szalał będąc starostą Celesyryjej i Fenicyjej, aby przyczyniał złości Symonowej, jachał do króla -2 Maccabees 2 Mch 46 4 5 nie jako ten, co by miał skarżyć na mieszczany, ale uważając sam u siebie pożytek wszytkiego pospólstwa. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 6 Bo widział, iż bez opatrzności królewskiej nie podobno było rzeczy uspokoić i Symonowi móc przestać od szaleństwa swego. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 7 Ale po zeszciu Selewka, gdy ujął królestwo Antiochus, którego Zacnym zwano, Jazon, brat Oniaszów, domagał się nawyższego kapłaństwa. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 8 Przyjachawszy do króla, obiecował mu trzy sta i sześćdziesiąt talentów śrebra, a z Inszych dochodów ośmdziesiąt talentów. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 9 Nadto obiecował i drugie sto i pięćdziesiąt, jeśliby mu była dana moc postawić szkołę i zebranie młodzieniaszków, a te, którzy byli w Jeruzalem Antiochenczyki pisać. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 10 Na co gdy król zezwolił a otrzymał księstwo, wnet naród swój począł na obyczaje pogańskie przenosić. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 11 I zniózszy to, co dla ludzkości Żydom było postanowiono od królów, przez Jana, ojca Eupolemowego, który do Rzymianów z strony przyjacielstwa i towarzystwa porządne poselstwo odprawował, psując prawa mieszczan złe prawa stanawiali. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 12 Abowiem śmiał pod samym zamkiem szkołę postawić a co napiękniejsze młodzieniaszki w nierządnych do miech posadzić. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 13 A to było nie początkiem, ale rozkrzewieniem niejakim i pomnożeniem pogańskich i cudzoziemskich obyczajów, dla niezbożnego a nie kapłana Jazona niecnotliwej i niesłychanej złości, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 14 tak iż się już kapłani nie około posługi ołtarza bawili, ale wzgardziwszy kościół i zaniedbawszy ofiar, kwapili się na to, aby byli uczestnikami szermierstwa i niezbożnego widania igrzysk jego, i ćwiczenia w ciskaniu kamieniem. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 15 A nie mając sobie nizacz ojczystej poczciwości, chwałę Grecką za rzecz nalepszą sobie rozumieli, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 16 dla których w niebezpieczne spory przychodzili i tych ustaw naszladowali, a na wszytkim chcieli być tym podobni, które za nieprzyjaciele i zamorderze mieli. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 17 Bo przeciw prawom Boskim niezbożnie czynić nie bywa bez skarania, ale to czas potomny pokaże. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 18 A gdy igrzyska piętoletne sprawowano w Tyrze i był król osobą swoją, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 19 posłał Jazon złośliwy z Jeruzalem męże grzeszne, którzy nieśli trzy sta didrachmów śrebra na ofiarę Herkulesowę, o które prosili ci, którzy je odnieśli, aby ich na ofiary nie dawano, że się to nie godziło, ale iżby je na co innego obrócono. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 20 Ale te dane są od tego, który je posłał, na ofiarę Herkulesowę. Ale dla tych, którzy obecni byli, dane są na budowanie galer. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 21 A gdy był posłań do Egiptu Apolloniusz, syn Mnesteusza, dla przednich panów Ptolemeusa Filometora króla, gdy się dowiedział Antiochus, że był oddalony od spraw królewskich, starając się o swe własne pożytki, wyjechawszy zonąd przyszedł do Joppen, a stamtąd do Jeruzalem. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 22 A zacnie od Jazona i od miasta przyjęty, z pochodniami i z śpiewanim wjachał w miasto, a stamtąd wojsko do Fenicyjej obrócił. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 23 A po trzech leciech posłał Jazon Menelausa, brata powyż mianowanego Symona, aby odniósł pieniądze królowi i żeby odpowiedź o sprawach potrzebnych odniósł. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 24 Ale on będąc królowi zalecony, gdy uczcił wielmożnie oblicze możności jego, sam na się przeniósł nawyższe kapłaństwo, przepłaciwszy Jazona trzemi sty talentów śrebra. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 25 I wziąwszy mandaty od króla, przyjachał nie mając w sobie nic godnego kapłaństwa, ale serce okrutne tyrana i gniew dzikiego źwierza po sobie pokazując. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 26 A Jazon, który był własnego brata do więzienia podał, sam oszukany, wygnaniec do ziemie Amanickiej wypędzony jest. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 27 Ale Menelaus, acz księstwo odzierżał, wszakoż o pieniądzach królowi obiecanych nic nie sprawił, gdyż je Sostratus, starosta zamkowy, wybierał, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 28 bo temu wybieranie poborów należało. Przetoż obudwu ich do króla pozwano. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 29 A Menelausa złożono z kapłaństwa, a na jego miejsce wstąpił brat jego Lisymachus, a Sostratusa przełożono nad Cypriany. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 30 A gdy się to działo, przydało się, iż Tarseńczycy i Malotczycy wszczęli rozruch, iż byli darowani Antiochidzie, nałożnicy królewskiej. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 31 A przetoż król wnet wyjachał uśmierzyć je, zostawiwszy na miejscu swym Andronika, jednego z sług swoich. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 32 A Menelaus mając za to, że nalazł czas po temu, złote niektóre naczynia z kościoła ukradszy darował Andronikowi, a drugie w Tyrze i w okolicznych miastach poprzedał. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 33 Czego gdy się pewnie Oniasz dowiedział, strofował go, sam na miejscu bezpiecznym mieszkając w Antiochijej, blisko Dafnijej. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 34 Przetoż Menelaus szedszy do Andronika, prosił go, aby zabił Oniasza. Który przyszedszy do Oniasza i dawszy mu prawą rękę pod przysięgą (acz mu był podejźrzany), namówił go, żeby wyszedł z miejsca bezpiecznego, i natychmiast go zabił nie oglądając się na sprawiedliwość. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 35 Dla której przyczyny nie tylko Żydowie, ale też i inni narodowie gniewali się i za złe mieli niesprawiedliwe tak zacnego męża zabicie. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 36 Ale gdy się król z Cylicyjej wrócił, szli do niego Żydowie w Antiochijej pospołu i Grekowie skarżąc się o niesprawiedliwe zabicie Oniasza. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 37 Przeto zasmucony na sercu Antioch dla Oniasza i wzruszony ku miłosierdziu, zapłakał, i wspomniawszy na mierność i skromność zmarłego, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 38 a będąc zapalony gniewem, Andronika, zwleczonego z szarłatu, kazał wodzić po wszytkim mieście i na tymże miejscu, na którym niezbożność nad Oniaszem wypełnił, świętokrajcę żywota pozbawić: tak mu Pan oddał godną zapłatę. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 39 A gdy Lisymachus za radą Menelausową wiele świętokradztwa w kościele pobroił, a to się rozsławiło, zebrało się mnóstwo ludu przeciw Lisymachowi, gdy już był wiele złota wyniósł. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 40 A gdy się pospólstwo wzruszyło i serca się gniewem napełniły, Lisymachus, uzbroiwszy około trzech tysięcy, niesprawiedliwych rąk używać począł, mając hetmanem niejakiego Tyrana, w leciech jednako i w szaleństwie podeszłego. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 41 Ale skoro obaczyli usiłowanie Lisymachowe, jedni kamienie, drudzy kije duże porwali, a inni popiół na Lisymacha miotali. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 42 I wiele ich poranieni, a niektórzy też legli, a wszyscy tył podawszy uciekli, samego też świętokradżcę podle skarbu zabili. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 43 A tak o tej rzeczy jęto prawem czynić przeciw Menelausowi. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 44 A gdy król do Tyru przyjachał, przełożyli rzecz przed nim trzej mężowie od starszych posłani. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 45 A Menelaus, będąc przekonany, obiecał wiele pieniędzy dać Ptolemeuszowi, aby króla namówił. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 46 A tak Ptolemeusz do króla, gdy był na jednej sali jakoby dla ochłodzenia, przystąpił i odwiódł go od przedsię wzięcia. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 47 A Menelausa, winnego wszytkich złości, od obwinienia wolnym uczynił, a nędzniki, którzy choćby się też przed Tatary prawowali, za niewinne by byli osądzeni, te na śmierć skazał. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 48 Prędko tedy niesprawiedliwe karanie podjęli ci, którzy o miasto, o lud i o naczynie święte prawem czynili. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 49 Przeto też Tyryjczycy gniewem wzruszeni, na pogrzeb ich barzo hojni byli. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 50 A Menelaus prze łakomstwo tych, którzy na urzędzie byli, trwał na urzędzie, mnożąc się we złości na zdradę mieszczanom. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 1 Tegoż czasu Antioch wyprawił się po wtóre do Egiptu. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 2 I przydało się, że po wszytkim mieście Jerozolimskim przez czterdzieści dni widziano na powietrzu jezdne biegające, którzy mieli złote szaty i kopijami jako hufy opatrzone. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 3 I bieganie koni na roty podzielone, i potykanie wręcz, i ruszanie tarcz, i mnóstwo ludzi w przyłbicach z dobytymi mieczmi, i miotanie dard, i świetność zbrój złotych i wszelakich pancerzów. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 4 A przetoż wszyscy prosili, aby się widzenia w dobre obróciły. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 5 Ale gdy wieść fałszywa wyszła, jakoby Antiochus umarł, Jazon, zebrawszy nie mniej tysiąc mężów, znienagła uderzył na miasto. A gdy się mieszczanie na mury zbiegali, na koniec wziąwszy miasto, Menelaus uciekł na zamek. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 6 A Jazon zasię nie przepuszczał w mordowaniu mieszczanom swoim ani myślił, że szczęście przeciw powinowatym jest złe barzo wielkie, mając za to, że miał z nieprzyjaciół, a nie z mieszczanów zwycięstwo odzierżeć. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 7 A księstwa nie otrzymał, ale koniec zdrad swoich zelżywość wziął, a uciekszy zasię poszedł do Amanitydy. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 8 Na ostatek na ! swe zatracenie, będąc ściśniony od Arety, tyrana Arabskiego, uciekając z miasta do miasta, wszytkim omierzły jako odstępca Zakonu i obrzydły jako nieprzyjaciel ojczyzny i mieszczan, do Egiptu wypchniony jest. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 9 I który wiele ludzi z ojczyzny ich wygnał, w cudzej ziemi zginął poszedszy do Lacedemonu, jakoby tam dla powinowactwa miał mieć ucieczkę. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 10 A który wielu niepogrzebionych pomiatywał, sam i bez żałoby i bez pogrzebu był porzucony, nie mając ani pogrzebu cudzoziemskiego, ani będąc uczestnikiem grobu ojczystego. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 11 To tedy gdy się zstało, domniemywał się król, żeby Żydzi; chcieli odstąpić od towarzystwa, i dlategoż wyjachawszy z Egiptu z zajątrzonym sercem wziął miasto mocą. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 12 I rozkazał żołnierzom zabijać ani folgować tym, które by potkali, i po domach chodząc, aby mordowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 13 A przetoż było zabijanie młodych i starych, i niewiast, i dzieci wygubienia, i panien, i młodych dziatek mordy. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 14 A było przez trzy dni całe ośmdziesiąt tysięcy zabitych, czterdzieści tysięcy powiązanych, a nie mniej zaprzedanych. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 15 Ale i na tym nie dosyć, śmiał też wniść do kościoła po wszytkiej ziemi naświętszego mając przewodnikiem Menelausa, który był zdrajcą praw i ojczyzny, -2 Maccabees 2 Mch 46 5 16 i złościwymi rękami wziąwszy naczynie święte, które od innych królów i miast na ozdobę miejsca i chwałę były położone, dotykał się ich niegodnie i splugawił. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 17 Tak Antioch oszalawszy, nie uważał, że dla grzechów mieszkających w mieście Bóg rozgniewał się był na mały czas, dla czego też przyszła na miejsce wzgarda. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 18 Bo gdzie by nie byli wielą grzechów uwikłani, jako Heliodorus, który posłań jest od Selewka króla na złupienie skarbu, i ten też przyjechawszy, wnet by był ubiczowany i odstraszony pewnie od śmiałości. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 19 Lecz nie dla miejsca naród, ale dla narodu miejsce Bóg obrał. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 20 A przetoż i samo miejsce zstało się uczestnikiem nieszczęścia ludu, a potym będzie towarzyszem szczęścia; a które dla gniewu wszechmocnego Boga było opuszczone, zasię ubłagawszy wielkiego Pana z wielką sławą będzie wywyższone. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 21 A tak Antioch wziąwszy z kościoła tysiąc i ośm set talentów, z trzaskiem się wrócił do Antiochijej, tusząc sobie od hardości, że miał ziemię ku żeglowaniu, a morze ku chodzeniu przywieść, dla podniesienia myśli. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 22 I zostawił przełożone na utrapienie narodu: w Jeruzalem Filipa rodem z Frygijej, obyczajami okrutniejszego niż ten sam, który go postanowił, -2 Maccabees 2 Mch 46 5 23 a w Garyzym Andronika i Menelausa, którzy ciężej niż inszy mieszczanom nalegali. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 24 A gdy się udał przeciwko Żydom, wyprawił przemierzłego hetmana Apolloniusa z wojskiem dwudziestu i dwu tysięcy, rozkazując mu, aby wszytkie doskonałych lat zabijał, niewiasty i młodzieniaszki przedawał. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 25 Który gdy przyciągnął do Jeruzalem zmyślając pokój, dał pokój aż do dnia świętego szabatu, a natenczas gdy Żydowie święcili, kazał swoim do oręża. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 26 I wszytkie, co się byli wyszli dziwować, pobił, a biegając po mieście ze zbrojnymi, niezmierną wielkość ludzi zabijał. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 27 A Juda Machabeusz, który był dziesiąty, ustąpił był na puste miejsce, tamże między źwierzęty po górach z swemi żywot wiódł i z ziół pokarmu używając mieszkali, żeby nie byli uczesnikami splugawienia. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 1 Ale nie po długim czasie posłał król niektórego starca Antiocheńczyka, który by przymuszał Żydy, żeby się przenieśli od ojczystych i Bożych praw. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 2 A żeby też splugawił kościół, który był w Jeruzalem, a nazwał go Jowisza Olimpiusza, a na Garyzym, jacy byli ci, którzy na miejscu mieszkali, Jowisza Gościnnego. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 3 A nagorsze było i wszytkim ciężkie złości wtargnienie. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 4 Bo kościół pełen był zbytków i obżarstwa pogańskiego, i tych, którzy z nierządnicami nieczystotę płodzili, a w świętych gmachach niewiasty dobrowolnie się podawały, wnosząc tam rzeczy, których się nie godziło. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 5 Ołtarz też pełen był rzeczy niesłusznych, których Zakon zakazował. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 6 Lecz ani szabatów święcono, ani dni uroczystych ojczystych zachowano, ani się zgoła żaden Żydem być nie wyznawał. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 7 I wodzono je z gorzkim musem w dzień nar rodzenia królewskiego na ofiary, a gdy obchodzili święto Bachusowe, przymuszano ich w wieńcach bluszczowych Bachusowi kwoli chodzić. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 8 A dekret wyszedł do bliskich miast pogańskich z poduszczenia Ptolemeistów, aby i oni także przeciwko Żydom czynili, żeby ofiary sprawowali, -2 Maccabees 2 Mch 46 6 9 i tych, którzy by nie chcieli przenieść się do ustaw pogańskich, aby zabijali. I tak widzieć było nędzę. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 10 Bo dwie niewieście oskarżono, że syny swe obrzezały: które zawiesiwszy im u piersi niemówiątka, jawnie w mieście obwiódszy, z muru zrzucili. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 11 Drudzy zasię szczedszy się do bliskich jaskiń a dzień szabatu po kryjomu obchodząc, gdy je Filipowi oznajmiono, ogniem są spaleni: dlatego że się obawali, dla nabożeństwa i dla zachowania powinności, ręką sobie pomoc dać. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 12 Lecz proszę tych, którzy te księgi czytać będą, aby się nie obrażali dla przeciwnych przygód, ale żeby te rzeczy, które się przydały, poczytali, że były nie na zginienie, ale na skaranie rodzaju naszego. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 13 Abowiem nie do puści grzesznikom długo czynić po swej wolej, ale zarazem pomścić się, znak jest wielkiego dobrodziejstwa. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 14 Bo nie tak, jako w innych narodziech, Pan cierpliwie czeka, aby je, gdy dzień sądu przyjdzie, w zupełności grzechów pokarał, -2 Maccabees 2 Mch 46 6 15 tak i o nas postanowił, aby gdy grzechy nasze do końca przyjdą, tak dopiero nad nami się mścił. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 16 A przetoż nigdy od nas nie oddala miłosierdzia swego, ale — karząc przeciwnościami — lud swój nigdy nie opuszcza. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 17 Ale to krótko, dla upomnienia czytających, niech będzie przypomniono, a teraz wróćmy się do historyjej. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 18 Eleazar tedy, jeden z przedniejszych doktorów, mąż w leciech podeszły i nadobnej twarzy, był przymuszany usta otworzywszy jeść świnie mięso. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 19 Ale on śmierć nachwalebniejszą raczej niż żywot omierzły obierąjąc, dobrowolnie uprzedzał na śmierć. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 20 A przeglądając jako przystało przystąpić, skromnie znosząc, umyślił nie dopuszczać się rzeczy nieprzystojnych dla miłości zdrowia. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 21 A ci, którzy przy nim stali, niedobrą litością wzruszeni dla starej przyjaźni z mężem, odwiódszy go osobno prosili, aby przyniesiono mięsa, którego mu się używać godziło, aby zmyślono, że jadł, jako król był rozkazał, z mięsa ofiarowanego: -2 Maccabees 2 Mch 46 6 22 żeby to uczyniwszy uszedł śmierci, a dla starej z mężem przyjaźni z nim ludzkość czynili. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 23 Ale on jął u siebie uważać zacność wieku i starości swej godną, i wrodzonego szlachectwa szedziwość, i z dzieciństwa obyczaje zachowania dobrego, i według ustaw świętego a od Boga danego Zakonu prędko odpowiedział, mówiąc: Że wolał pierwej iść do piekła. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 24 Bo, prawi, na nasze lata zmyślać nie przystoi: żeby wiele młodzieńców, mniemając, iż Eleazar będąc w dziewiącidziesiąt lat przeniósł się do życia cudzoziemców -2 Maccabees 2 Mch 46 6 25 i oni, dla mego zmyślania i dla trochy skazitelnego żywota, byli w błąd zawiedzieni, a przeto bych zmazy i przeklęctwa starości mojej nabył. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 26 Bo choćbych na ten czas uszedł mąk ludzkich, wszakże ręki Wszechmocnego ani żywy, ani umarły nie ujdę. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 27 A tak, statecznie z żywota schodząc, okażę się być starości godnym, -2 Maccabees 2 Mch 46 6 28 a młodzieńcom mężny przykład zostawię, jeśli ochotnym sercem a mężnie za napoważniejsze i naświętsze prawa poczdwą śmierć podejmę. To gdy wymówił, zaraz go na mękę pociągniono. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 29 A ci, którzy go wiedli, a mało przedtym byli łaskawszy, rozgniewali się dla słów od niego rzeczonych, które oni rozumieli, że z hardości rzeczone były. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 30 A gdy od bicia umierał, westchnął i rzekł: Panie, który masz świętą znajomość, ty wiesz jawnie, że ja mogąc być od śmierci wybawion, ciężkie boleści na ciele cierpię: wszakże według dusze dla bojażni twojej rad to cierpię. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 31 Aten ci tym sposobem szczedł z żywota, nie tylko młodzieńcom, ale i wszemu narodowi pamiątkę śmierci swej na przykład cnoty i męstwa zostawiwszy. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 2 2 bywało, że i sami królowie i książęta miejsce wielkiej uczciwości godne być rozumieli i kościół barzo wielkimi upominki ozdabiali, +2 Maccabees 2 Mch 46 3 3 3 tak iż Selewkus, król Azyjej, z dochodów swych dawał wszytek nakład, który należał ku posłudze ofiar. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 4 4 A Symon, z pokolenia Beniamin, przełożonym kościelnym będąc postanowiony, usiłował, choć mu się książę kapłańskie zastawowało, aby co złego w mieście broił. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 5 5 Ale gdy nie mógł przewieść nad Oniaszem, przyszedł do Apolloniusa, syna Tarseasza, który na ten czas był starostą Celesyryjej i Fenicy +2 Maccabees 2 Mch 46 3 6 6 jej, oznajmił mu, że skarb w Jeruzalem pełen jest niezliczonych pieniędzy i pospolity skarb niezmierny, który nie należy do ofiar, a iż można rzec, że wszytko wpadnie w ręce królewskie. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 7 7 A gdy Apollonius dał sprawę królowi o pieniądzach, o których było powiedziano, on przyzwawszy Heliodora, który był nad sprawami jego, wyprawił go z mandaty, aby przeniósł przerzeczone pieniądze. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 8 8 I natychmiast Heliodorus puścił się w drogę, wrzkomo jakoby objeżdżać miał miasta w Celesyryjej i w Fenicyjej, ale po prawdzie, aby woli królewskiej do syć uczynił. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 9 9 Lecz gdy przyjachał do Jeruzalem a był wdzięcznie przyjęt w mieście od najwyższego kapłana, powiedział jako dano znać o pieniądzach i dla której rzeczy przyjachał, a pytał się, jeśliby to prawdziwie tak było. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 10 10 Tedy najwyższy kapłan okazał, iż to na schowanie dano i na pożywienie wdów i sierot, +2 Maccabees 2 Mch 46 3 11 11 a iż też są niektóre Hirkana Tobiasza, człowieka barzo zacnego między tymi, o których niezbożny Symon powiadał, a iż wszytkiego jest czterzy sta talentów śrebra, a dwie ście złota. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 12 12 A żeby mieli być oszukani ci, którzy się zwierzyli miejscu i kościołowi, który po wszytkim świecie jest w uczciwości dla uczciwości i świątości jego, żadnym obyczajem być nie może. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 13 13 Ale on według tego, jako miał od króla rozkazanie, mówił, że koniecznie to królowi ma być odniesione. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 14 14 A dnia postanowionego wchodził Heliodorus, aby te rzeczy rozrządził. A po wszytkim mieście był strach niemały. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 15 15 A kapłani w szatach kapłańskich przed ołtarzem padali i wzywali z nieba tego, który postanowił Zakon o rzeczach zwierzonych, aby je tym, którzy je złożyli, w cale zachował. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 16 16 Więc zaś kto jedno wejźrzał na twarz nawyższego kapłana, serce mu się krajało, bo oblicze i barwa zmieniona pokazowała boleść wnętrzną serca. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 17 17 Abowiem ogarnął był męża niejaki smętek i strach na ciele, z którego jaśnie się wszytkim boleść serca jego pokazowała. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 18 18 Drudzy też hurmem z domu zbiegali się, pospolitą modlitwą modląc się, dlatego iż miejsce miało przyjść na wzgardę. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 19 19 A niewiasty przepasawszy piersi swe Włosienicami po ulicach się schodziły. Ale i panny, które w zamienieniu były, wybiegały do Oniasza, a drugie na mury, a niektóre z okien wyglądały. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 20 20 A wszytkie wznosząc ręce w niebo, modlitwę czyniły, +2 Maccabees 2 Mch 46 3 21 21 bo było mizerne pomieszanego ludu i najwyższego kapłana, w wielkiej tęsknicy będącego, oczekawanie. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 22 22 A ci-ć wzywali Boga wszechmocnego, aby rzeczy im zwierzone, tym, którzy byli zwierzyli, we wszelkiej całości były zachowane. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 23 23 Lecz Heliodorus, co był umyślił, odprawował na tymże miejscu, sam z służebnymi w skarbie obecny. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 24 24 Ale duch wszechmocnego Boga pokazał jawny a wielki cud, tak iż wszyscy, którzy go słuchać śmieli, upadając od Bożej mocy, pomgleli i polękli się. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 25 25 Abowiem ukazał się im niejaki koń, mając na sobie jeźdźca strasznego, kosztownie ubrany: a ten z pędem uderzył Heliodora przednimi nogami, a on, który na nim siedział, zdał się, jakoby miał zbroję złotą. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 26 26 Ukazali się też inni dwa młodzieńcy, siłą kraśni, osobni chwałą, szatą świetni, którzy go obstąpili i z obu stron siekli go biczami bez przestanku, i wiele mu plag zadając. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 27 27 A Heliodorus wnet upadł na ziemię, a jego wielką ciemnością ogarnionego pochwycili i na stołek, na którym noszą, włożywszy, wynieśli. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 28 28 A tego, który z wielą lokajów i pachołków przyszedł był do skarbu przerzeczonego, niesiono, a żaden mu pomocy nie dawał poznawszy jawną moc Bożą, +2 Maccabees 2 Mch 46 3 29 29 a on przez Bożą moc leżał niemy i wszelaką nadzieję i zdrowie utraciwszy. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 30 30 A ci zasię błogosławili Pana, że uwielmożył miejsce swoje i kościół; który mało przed tym strachu i trwogi był pełen, za okazaniem Pana wszechmocnego weselem i radością był napełniony. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 31 31 Natenczas niektórzy z przyjaciół Heliodora prosili zaraz Oniasza, aby wzywał Nawyższego, żeby darował żywot temu, który już prawie konał. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 32 32 A nawyższy kapłan uważając, by snadź król nie domniemawał się, że złości jakiej użyli [Żydowie] nad Heliodorem, ofiarował za zdrowie męża ofiarę zbawienną. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 33 33 A gdy czynił modlitwę nawyższy kapłan, ciż młodzieńcy w też szaty ubrani stanąwszy nad Heliodorem, rzekli: Dziękuj Oniaszowi kapłanowi, bo Pan dla niego tobie żywot darował. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 34 34 A ty od Boga skarany, opowiadaj wszytkim wielkie cuda i moc Bożą. A to rzekszy, zniknęli. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 35 35 A Heliodorus ofiarę Bogu uczyniwszy i wielkie szluby obiecawszy temu, który mu zdrowie przywrócił, Oniaszowi też podziękowawszy, wziąwszy z sobą wojsko wrócił się do króla. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 36 36 A oświadczał wszytkim one, które oczyma swemi widział, Boga wielkiego sprawy. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 37 37 A gdy król pytał Heliodora, kto by się na to godził, żeby jeszcze raz do Jeruzalem posłan był, rzekk +2 Maccabees 2 Mch 46 3 38 38 Jeśli masz którego nieprzyjaciela abo zdrajcę królestwa twego, pośli tam, i ubiczowanego przywitasz go — jeśli się jednak wybiega; dlatego że na miejscu prawdziwie jest jakaś moc Boża. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 39 39 Gdyż ten, który ma mieszkanie w niebie, jest dozorcą i obrońcą miejsca onego, i przychodzące, aby co złego czynili, bije i traci. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 40 40 A tak o Heliodorze i o strażej skarbu, tak się rzecz ma. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 1 1 Ale Symon wyższej pomieniony, pieniędzy i ojczyzny zdrajca, źle mówił o Oniaszu, jakoby on sam Heliodora na to poduszczył i sam był powodem złego: +2 Maccabees 2 Mch 46 4 2 2 a opiekuna miasta i obrońcę narodu swego, i miłośnika Zakonu Bożego śmiał nazywać zdrajcą królestwa. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 3 3 Ale gdy nieprzyjaźni tak daleko zaszły, że też i przez niektóre przyjacioły Symonowe działy się mężobójstwa, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 4 4 uważając Oniasz niebezpieczeństwo sporu i że Apolloniusz szalał będąc starostą Celesyryjej i Fenicyjej, aby przyczyniał złości Symonowej, jachał do króla +2 Maccabees 2 Mch 46 4 5 5 nie jako ten, co by miał skarżyć na mieszczany, ale uważając sam u siebie pożytek wszytkiego pospólstwa. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 6 6 Bo widział, iż bez opatrzności królewskiej nie podobno było rzeczy uspokoić i Symonowi móc przestać od szaleństwa swego. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 7 7 Ale po zeszciu Selewka, gdy ujął królestwo Antiochus, którego Zacnym zwano, Jazon, brat Oniaszów, domagał się nawyższego kapłaństwa. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 8 8 Przyjachawszy do króla, obiecował mu trzy sta i sześćdziesiąt talentów śrebra, a z Inszych dochodów ośmdziesiąt talentów. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 9 9 Nadto obiecował i drugie sto i pięćdziesiąt, jeśliby mu była dana moc postawić szkołę i zebranie młodzieniaszków, a te, którzy byli w Jeruzalem Antiochenczyki pisać. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 10 10 Na co gdy król zezwolił a otrzymał księstwo, wnet naród swój począł na obyczaje pogańskie przenosić. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 11 11 I zniózszy to, co dla ludzkości Żydom było postanowiono od królów, przez Jana, ojca Eupolemowego, który do Rzymianów z strony przyjacielstwa i towarzystwa porządne poselstwo odprawował, psując prawa mieszczan złe prawa stanawiali. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 12 12 Abowiem śmiał pod samym zamkiem szkołę postawić a co napiękniejsze młodzieniaszki w nierządnych do miech posadzić. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 13 13 A to było nie początkiem, ale rozkrzewieniem niejakim i pomnożeniem pogańskich i cudzoziemskich obyczajów, dla niezbożnego a nie kapłana Jazona niecnotliwej i niesłychanej złości, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 14 14 tak iż się już kapłani nie około posługi ołtarza bawili, ale wzgardziwszy kościół i zaniedbawszy ofiar, kwapili się na to, aby byli uczestnikami szermierstwa i niezbożnego widania igrzysk jego, i ćwiczenia w ciskaniu kamieniem. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 15 15 A nie mając sobie nizacz ojczystej poczciwości, chwałę Grecką za rzecz nalepszą sobie rozumieli, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 16 16 dla których w niebezpieczne spory przychodzili i tych ustaw naszladowali, a na wszytkim chcieli być tym podobni, które za nieprzyjaciele i zamorderze mieli. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 17 17 Bo przeciw prawom Boskim niezbożnie czynić nie bywa bez skarania, ale to czas potomny pokaże. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 18 18 A gdy igrzyska piętoletne sprawowano w Tyrze i był król osobą swoją, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 19 19 posłał Jazon złośliwy z Jeruzalem męże grzeszne, którzy nieśli trzy sta didrachmów śrebra na ofiarę Herkulesowę, o które prosili ci, którzy je odnieśli, aby ich na ofiary nie dawano, że się to nie godziło, ale iżby je na co innego obrócono. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 20 20 Ale te dane są od tego, który je posłał, na ofiarę Herkulesowę. Ale dla tych, którzy obecni byli, dane są na budowanie galer. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 21 21 A gdy był posłań do Egiptu Apolloniusz, syn Mnesteusza, dla przednich panów Ptolemeusa Filometora króla, gdy się dowiedział Antiochus, że był oddalony od spraw królewskich, starając się o swe własne pożytki, wyjechawszy zonąd przyszedł do Joppen, a stamtąd do Jeruzalem. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 22 22 A zacnie od Jazona i od miasta przyjęty, z pochodniami i z śpiewanim wjachał w miasto, a stamtąd wojsko do Fenicyjej obrócił. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 23 23 A po trzech leciech posłał Jazon Menelausa, brata powyż mianowanego Symona, aby odniósł pieniądze królowi i żeby odpowiedź o sprawach potrzebnych odniósł. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 24 24 Ale on będąc królowi zalecony, gdy uczcił wielmożnie oblicze możności jego, sam na się przeniósł nawyższe kapłaństwo, przepłaciwszy Jazona trzemi sty talentów śrebra. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 25 25 I wziąwszy mandaty od króla, przyjachał nie mając w sobie nic godnego kapłaństwa, ale serce okrutne tyrana i gniew dzikiego źwierza po sobie pokazując. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 26 26 A Jazon, który był własnego brata do więzienia podał, sam oszukany, wygnaniec do ziemie Amanickiej wypędzony jest. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 27 27 Ale Menelaus, acz księstwo odzierżał, wszakoż o pieniądzach królowi obiecanych nic nie sprawił, gdyż je Sostratus, starosta zamkowy, wybierał, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 28 28 bo temu wybieranie poborów należało. Przetoż obudwu ich do króla pozwano. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 29 29 A Menelausa złożono z kapłaństwa, a na jego miejsce wstąpił brat jego Lisymachus, a Sostratusa przełożono nad Cypriany. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 30 30 A gdy się to działo, przydało się, iż Tarseńczycy i Malotczycy wszczęli rozruch, iż byli darowani Antiochidzie, nałożnicy królewskiej. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 31 31 A przetoż król wnet wyjachał uśmierzyć je, zostawiwszy na miejscu swym Andronika, jednego z sług swoich. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 32 32 A Menelaus mając za to, że nalazł czas po temu, złote niektóre naczynia z kościoła ukradszy darował Andronikowi, a drugie w Tyrze i w okolicznych miastach poprzedał. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 33 33 Czego gdy się pewnie Oniasz dowiedział, strofował go, sam na miejscu bezpiecznym mieszkając w Antiochijej, blisko Dafnijej. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 34 34 Przetoż Menelaus szedszy do Andronika, prosił go, aby zabił Oniasza. Który przyszedszy do Oniasza i dawszy mu prawą rękę pod przysięgą (acz mu był podejźrzany), namówił go, żeby wyszedł z miejsca bezpiecznego, i natychmiast go zabił nie oglądając się na sprawiedliwość. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 35 35 Dla której przyczyny nie tylko Żydowie, ale też i inni narodowie gniewali się i za złe mieli niesprawiedliwe tak zacnego męża zabicie. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 36 36 Ale gdy się król z Cylicyjej wrócił, szli do niego Żydowie w Antiochijej pospołu i Grekowie skarżąc się o niesprawiedliwe zabicie Oniasza. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 37 37 Przeto zasmucony na sercu Antioch dla Oniasza i wzruszony ku miłosierdziu, zapłakał, i wspomniawszy na mierność i skromność zmarłego, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 38 38 a będąc zapalony gniewem, Andronika, zwleczonego z szarłatu, kazał wodzić po wszytkim mieście i na tymże miejscu, na którym niezbożność nad Oniaszem wypełnił, świętokrajcę żywota pozbawić: tak mu Pan oddał godną zapłatę. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 39 39 A gdy Lisymachus za radą Menelausową wiele świętokradztwa w kościele pobroił, a to się rozsławiło, zebrało się mnóstwo ludu przeciw Lisymachowi, gdy już był wiele złota wyniósł. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 40 40 A gdy się pospólstwo wzruszyło i serca się gniewem napełniły, Lisymachus, uzbroiwszy około trzech tysięcy, niesprawiedliwych rąk używać począł, mając hetmanem niejakiego Tyrana, w leciech jednako i w szaleństwie podeszłego. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 41 41 Ale skoro obaczyli usiłowanie Lisymachowe, jedni kamienie, drudzy kije duże porwali, a inni popiół na Lisymacha miotali. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 42 42 I wiele ich poranieni, a niektórzy też legli, a wszyscy tył podawszy uciekli, samego też świętokradżcę podle skarbu zabili. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 43 43 A tak o tej rzeczy jęto prawem czynić przeciw Menelausowi. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 44 44 A gdy król do Tyru przyjachał, przełożyli rzecz przed nim trzej mężowie od starszych posłani. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 45 45 A Menelaus, będąc przekonany, obiecał wiele pieniędzy dać Ptolemeuszowi, aby króla namówił. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 46 46 A tak Ptolemeusz do króla, gdy był na jednej sali jakoby dla ochłodzenia, przystąpił i odwiódł go od przedsię wzięcia. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 47 47 A Menelausa, winnego wszytkich złości, od obwinienia wolnym uczynił, a nędzniki, którzy choćby się też przed Tatary prawowali, za niewinne by byli osądzeni, te na śmierć skazał. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 48 48 Prędko tedy niesprawiedliwe karanie podjęli ci, którzy o miasto, o lud i o naczynie święte prawem czynili. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 49 49 Przeto też Tyryjczycy gniewem wzruszeni, na pogrzeb ich barzo hojni byli. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 50 50 A Menelaus prze łakomstwo tych, którzy na urzędzie byli, trwał na urzędzie, mnożąc się we złości na zdradę mieszczanom. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 1 1 Tegoż czasu Antioch wyprawił się po wtóre do Egiptu. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 2 2 I przydało się, że po wszytkim mieście Jerozolimskim przez czterdzieści dni widziano na powietrzu jezdne biegające, którzy mieli złote szaty i kopijami jako hufy opatrzone. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 3 3 I bieganie koni na roty podzielone, i potykanie wręcz, i ruszanie tarcz, i mnóstwo ludzi w przyłbicach z dobytymi mieczmi, i miotanie dard, i świetność zbrój złotych i wszelakich pancerzów. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 4 4 A przetoż wszyscy prosili, aby się widzenia w dobre obróciły. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 5 5 Ale gdy wieść fałszywa wyszła, jakoby Antiochus umarł, Jazon, zebrawszy nie mniej tysiąc mężów, znienagła uderzył na miasto. A gdy się mieszczanie na mury zbiegali, na koniec wziąwszy miasto, Menelaus uciekł na zamek. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 6 6 A Jazon zasię nie przepuszczał w mordowaniu mieszczanom swoim ani myślił, że szczęście przeciw powinowatym jest złe barzo wielkie, mając za to, że miał z nieprzyjaciół, a nie z mieszczanów zwycięstwo odzierżeć. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 7 7 A księstwa nie otrzymał, ale koniec zdrad swoich zelżywość wziął, a uciekszy zasię poszedł do Amanitydy. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 8 8 Na ostatek na ! swe zatracenie, będąc ściśniony od Arety, tyrana Arabskiego, uciekając z miasta do miasta, wszytkim omierzły jako odstępca Zakonu i obrzydły jako nieprzyjaciel ojczyzny i mieszczan, do Egiptu wypchniony jest. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 9 9 I który wiele ludzi z ojczyzny ich wygnał, w cudzej ziemi zginął poszedszy do Lacedemonu, jakoby tam dla powinowactwa miał mieć ucieczkę. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 10 10 A który wielu niepogrzebionych pomiatywał, sam i bez żałoby i bez pogrzebu był porzucony, nie mając ani pogrzebu cudzoziemskiego, ani będąc uczestnikiem grobu ojczystego. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 11 11 To tedy gdy się zstało, domniemywał się król, żeby Żydzi; chcieli odstąpić od towarzystwa, i dlategoż wyjachawszy z Egiptu z zajątrzonym sercem wziął miasto mocą. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 12 12 I rozkazał żołnierzom zabijać ani folgować tym, które by potkali, i po domach chodząc, aby mordowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 13 13 A przetoż było zabijanie młodych i starych, i niewiast, i dzieci wygubienia, i panien, i młodych dziatek mordy. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 14 14 A było przez trzy dni całe ośmdziesiąt tysięcy zabitych, czterdzieści tysięcy powiązanych, a nie mniej zaprzedanych. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 15 15 Ale i na tym nie dosyć, śmiał też wniść do kościoła po wszytkiej ziemi naświętszego mając przewodnikiem Menelausa, który był zdrajcą praw i ojczyzny, +2 Maccabees 2 Mch 46 5 16 16 i złościwymi rękami wziąwszy naczynie święte, które od innych królów i miast na ozdobę miejsca i chwałę były położone, dotykał się ich niegodnie i splugawił. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 17 17 Tak Antioch oszalawszy, nie uważał, że dla grzechów mieszkających w mieście Bóg rozgniewał się był na mały czas, dla czego też przyszła na miejsce wzgarda. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 18 18 Bo gdzie by nie byli wielą grzechów uwikłani, jako Heliodorus, który posłań jest od Selewka króla na złupienie skarbu, i ten też przyjechawszy, wnet by był ubiczowany i odstraszony pewnie od śmiałości. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 19 19 Lecz nie dla miejsca naród, ale dla narodu miejsce Bóg obrał. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 20 20 A przetoż i samo miejsce zstało się uczestnikiem nieszczęścia ludu, a potym będzie towarzyszem szczęścia; a które dla gniewu wszechmocnego Boga było opuszczone, zasię ubłagawszy wielkiego Pana z wielką sławą będzie wywyższone. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 21 21 A tak Antioch wziąwszy z kościoła tysiąc i ośm set talentów, z trzaskiem się wrócił do Antiochijej, tusząc sobie od hardości, że miał ziemię ku żeglowaniu, a morze ku chodzeniu przywieść, dla podniesienia myśli. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 22 22 I zostawił przełożone na utrapienie narodu: w Jeruzalem Filipa rodem z Frygijej, obyczajami okrutniejszego niż ten sam, który go postanowił, +2 Maccabees 2 Mch 46 5 23 23 a w Garyzym Andronika i Menelausa, którzy ciężej niż inszy mieszczanom nalegali. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 24 24 A gdy się udał przeciwko Żydom, wyprawił przemierzłego hetmana Apolloniusa z wojskiem dwudziestu i dwu tysięcy, rozkazując mu, aby wszytkie doskonałych lat zabijał, niewiasty i młodzieniaszki przedawał. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 25 25 Który gdy przyciągnął do Jeruzalem zmyślając pokój, dał pokój aż do dnia świętego szabatu, a natenczas gdy Żydowie święcili, kazał swoim do oręża. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 26 26 I wszytkie, co się byli wyszli dziwować, pobił, a biegając po mieście ze zbrojnymi, niezmierną wielkość ludzi zabijał. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 27 27 A Juda Machabeusz, który był dziesiąty, ustąpił był na puste miejsce, tamże między źwierzęty po górach z swemi żywot wiódł i z ziół pokarmu używając mieszkali, żeby nie byli uczesnikami splugawienia. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 1 1 Ale nie po długim czasie posłał król niektórego starca Antiocheńczyka, który by przymuszał Żydy, żeby się przenieśli od ojczystych i Bożych praw. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 2 2 A żeby też splugawił kościół, który był w Jeruzalem, a nazwał go Jowisza Olimpiusza, a na Garyzym, jacy byli ci, którzy na miejscu mieszkali, Jowisza Gościnnego. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 3 3 A nagorsze było i wszytkim ciężkie złości wtargnienie. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 4 4 Bo kościół pełen był zbytków i obżarstwa pogańskiego, i tych, którzy z nierządnicami nieczystotę płodzili, a w świętych gmachach niewiasty dobrowolnie się podawały, wnosząc tam rzeczy, których się nie godziło. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 5 5 Ołtarz też pełen był rzeczy niesłusznych, których Zakon zakazował. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 6 6 Lecz ani szabatów święcono, ani dni uroczystych ojczystych zachowano, ani się zgoła żaden Żydem być nie wyznawał. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 7 7 I wodzono je z gorzkim musem w dzień nar rodzenia królewskiego na ofiary, a gdy obchodzili święto Bachusowe, przymuszano ich w wieńcach bluszczowych Bachusowi kwoli chodzić. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 8 8 A dekret wyszedł do bliskich miast pogańskich z poduszczenia Ptolemeistów, aby i oni także przeciwko Żydom czynili, żeby ofiary sprawowali, +2 Maccabees 2 Mch 46 6 9 9 i tych, którzy by nie chcieli przenieść się do ustaw pogańskich, aby zabijali. I tak widzieć było nędzę. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 10 10 Bo dwie niewieście oskarżono, że syny swe obrzezały: które zawiesiwszy im u piersi niemówiątka, jawnie w mieście obwiódszy, z muru zrzucili. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 11 11 Drudzy zasię szczedszy się do bliskich jaskiń a dzień szabatu po kryjomu obchodząc, gdy je Filipowi oznajmiono, ogniem są spaleni: dlatego że się obawali, dla nabożeństwa i dla zachowania powinności, ręką sobie pomoc dać. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 12 12 Lecz proszę tych, którzy te księgi czytać będą, aby się nie obrażali dla przeciwnych przygód, ale żeby te rzeczy, które się przydały, poczytali, że były nie na zginienie, ale na skaranie rodzaju naszego. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 13 13 Abowiem nie do puści grzesznikom długo czynić po swej wolej, ale zarazem pomścić się, znak jest wielkiego dobrodziejstwa. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 14 14 Bo nie tak, jako w innych narodziech, Pan cierpliwie czeka, aby je, gdy dzień sądu przyjdzie, w zupełności grzechów pokarał, +2 Maccabees 2 Mch 46 6 15 15 tak i o nas postanowił, aby gdy grzechy nasze do końca przyjdą, tak dopiero nad nami się mścił. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 16 16 A przetoż nigdy od nas nie oddala miłosierdzia swego, ale — karząc przeciwnościami — lud swój nigdy nie opuszcza. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 17 17 Ale to krótko, dla upomnienia czytających, niech będzie przypomniono, a teraz wróćmy się do historyjej. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 18 18 Eleazar tedy, jeden z przedniejszych doktorów, mąż w leciech podeszły i nadobnej twarzy, był przymuszany usta otworzywszy jeść świnie mięso. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 19 19 Ale on śmierć nachwalebniejszą raczej niż żywot omierzły obierąjąc, dobrowolnie uprzedzał na śmierć. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 20 20 A przeglądając jako przystało przystąpić, skromnie znosząc, umyślił nie dopuszczać się rzeczy nieprzystojnych dla miłości zdrowia. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 21 21 A ci, którzy przy nim stali, niedobrą litością wzruszeni dla starej przyjaźni z mężem, odwiódszy go osobno prosili, aby przyniesiono mięsa, którego mu się używać godziło, aby zmyślono, że jadł, jako król był rozkazał, z mięsa ofiarowanego: +2 Maccabees 2 Mch 46 6 22 22 żeby to uczyniwszy uszedł śmierci, a dla starej z mężem przyjaźni z nim ludzkość czynili. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 23 23 Ale on jął u siebie uważać zacność wieku i starości swej godną, i wrodzonego szlachectwa szedziwość, i z dzieciństwa obyczaje zachowania dobrego, i według ustaw świętego a od Boga danego Zakonu prędko odpowiedział, mówiąc: Że wolał pierwej iść do piekła. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 24 24 Bo, prawi, na nasze lata zmyślać nie przystoi: żeby wiele młodzieńców, mniemając, iż Eleazar będąc w dziewiącidziesiąt lat przeniósł się do życia cudzoziemców +2 Maccabees 2 Mch 46 6 25 25 i oni, dla mego zmyślania i dla trochy skazitelnego żywota, byli w błąd zawiedzieni, a przeto bych zmazy i przeklęctwa starości mojej nabył. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 26 26 Bo choćbych na ten czas uszedł mąk ludzkich, wszakże ręki Wszechmocnego ani żywy, ani umarły nie ujdę. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 27 27 A tak, statecznie z żywota schodząc, okażę się być starości godnym, +2 Maccabees 2 Mch 46 6 28 28 a młodzieńcom mężny przykład zostawię, jeśli ochotnym sercem a mężnie za napoważniejsze i naświętsze prawa poczdwą śmierć podejmę. To gdy wymówił, zaraz go na mękę pociągniono. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 29 29 A ci, którzy go wiedli, a mało przedtym byli łaskawszy, rozgniewali się dla słów od niego rzeczonych, które oni rozumieli, że z hardości rzeczone były. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 30 30 A gdy od bicia umierał, westchnął i rzekł: Panie, który masz świętą znajomość, ty wiesz jawnie, że ja mogąc być od śmierci wybawion, ciężkie boleści na ciele cierpię: wszakże według dusze dla bojażni twojej rad to cierpię. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 31 31 Aten ci tym sposobem szczedł z żywota, nie tylko młodzieńcom, ale i wszemu narodowi pamiątkę śmierci swej na przykład cnoty i męstwa zostawiwszy. 2 Maccabees 2 Mch 46 7 1 A przydarzyło się, iż siedm braciej pospołu z matką ich poimanych, od króla przymuszano, aby przeciw Prawu świnie mięso jedli, bijąc je biczmi bykowemi. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 2 A jeden z nich, który był pierwszy, tak mówił: Czegóż się pytasz, abo czego się chcesz od nas dowiedzieć? Gotowiśmy raczej umrzeć, niźli Zakon Boży ojczysty przestąpić. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 3 Rozgniewawszy się tedy król, rozkazał panwie i kotły miedziane rozpalić: które gdy natychmiast rozpalono, -2 Maccabees 2 Mch 46 7 4 kazał temu, który naprzód mówił, język urżnąć, a skórę z głowy zdarwszy, ręce i nogi jego obciąć, na co inni bracia jego i z matką patrzali. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 5 A gdy już na wszytkim niczemu się nie godził, kazał ogień przyłożyć i jeszcze dychającego smażyć w panwi; w której gdy go długo męczono, drudzy pospołu z matką napominali jeden drugiego, aby statecznie śmierć podjęli, mówiąc: -2 Maccabees 2 Mch 46 7 6 Pan Bóg wejźrzy na prawdę a ucieszy się w nas, jako w oświadczeniu pieśni Mojżesz oznajmił: I w sługach swoich ucieszy się.(Powt 32,36) -2 Maccabees 2 Mch 46 7 7 A gdy tym sposobem on pierwszy umarł, wiedziono drugiego ku nagrawaniu, a skórę głowy jego i z włosy zdarwszy, pytali, jeśliby chciał jeść pierwej, niż go po wszytkim ciele na każdym członku męczyć będą. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 8 Ale on odpowiadając ojczystym głosem rzekł: Nie uczynię! Dlatego i ten wtóry pierwszego męki podjął. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 9 A konając, tak rzekł: Acz ty, nazłośliwszy, w niniejszym żywocie nas tracisz, ale król świata nas, za swe prawa Umarłe, na wiecznego żywota zmartwywstanie wzbudzi. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 10 Po onym trzeci był naigrawan, a gdy mu język podać kazano, wnet podał i śmiele ręce wyciągnął, -2 Maccabees 2 Mch 46 7 11 z ufnością mówił: Z nieba to mam, ale dla Zakonu Bożego teraz i to wzgardzam: bo się od niego zasię to wziąć spodziewam. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 12 Tak iż król i którzy z nim byli, dziwowali się sercu młodzieńca, że jako na nic na męki nie dbai. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 13 A gdy ten tak umarł, czwartego także męcząc trapili. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 14 A gdy już był bliski śmierci, tak rzekł: Lepiej jest, od ludzi na śmierć zdanym, czekać nadzieje od Boga, którzy od niego zasię mają być wskrzeszeni: bo tobie nie będzie zmartwywstanie ku żywotowi. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 15 A gdy przywiedli piątego, męczyli go, ale on wejźrzawszy nań, -2 Maccabees 2 Mch 46 7 16 rzekł: Mając moc między ludźmi, będąc skazitelny, czynisz, co chcesz: a nie mniemaj, żeby naród nasz był od Boga opuszczony. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 17 A ty cierpliwie czekaj a ujźrzysz wielką moc jego, jako ciebie i nasienie twe męczyć będzie. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 18 Potym wiedziono szóstego, i ten, poczynając umierać, tak mówił: Nie myl się darmo, bo my to sami dla siebie cierpimy, żeśmy przeciw Bogu naszemu zgrzeszyli i zstały się nam rzeczy podziwienia godne. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 19 Wszakże ty nie mnimaj, żebyś miał uść karania, żeś się ważył przeciw Bogu walczyć. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 20 Ale nad miarę matka dziwna a pamiątki między dobrymi godna: która na ginące siedm synów jednego dnia patrząc, dobrym sercem znosiła dla nadzieje, którą w Bogu miała. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 21 Każdego z nich ojczystym głosem mężnie napominała, będąc pełna mądrości, a myśli niewieściej męskiego -2 Maccabees 2 Mch 46 7 22 do nich mówiła: Nie wiem, jakoście się w żywocie moim ukazali, bo nie jam ducha i duszę wam darowała, i żywot, i każdego członki nie jam sama serca dodając spoiła. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 23 Ale Stworzyciel świata, który sprawił człowiecze narodzenie i który wynalazł poczęcie wszech rzeczy, i wam z miłosier dziem zaś ducha przywróci i żywot, jako wy teraz samymi sobą dla praw jego gardzicie. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 14 Lecz Antioch mniemając, żeby nim gardzono, i puściwszy też mimo się głos urągający, gdy jeszcze namłodszy pozostał, nie tylko go słowy upominał, ale i pod przysięgą obiecował, że go bogatym i szczęśliwym uczynić miał i jeśliby odstąpił od praw ojczystych, że go miał mieć za przyjaciela i potrzeb mu dodać. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 25 Ale gdy się młodzieniec żadną miarą nie skłaniał na to, zawołał król matki i radził jej, aby młodzieńcowi radziła ku zdrowiu. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 26 A gdy ją długimi słowy napominał, obiecała, że synowi radzić miała. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 27 A tak schyliwszy się do niego, szydząc z okrutnego tyrana, mówiła głosem ojczystym: Synu mój, smiłuj się nade mną, któram cię dziewięć miesięcy w żywocie nosiła i przez trzy lata przy piersiach miała i chowała, i do tych lat przywiodła -2 Maccabees 2 Mch 46 7 28 Proszę, synu, abyś pojźrzał na niebo i na ziemię, i na wszytko, co na nich jest, i zrozumiał, iż to Bóg z niszczego uczynił i rodzaj ludzki. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 29 Tak się zstanie, że się nie będziesz bał tego kata, ale zstawszy się godnym braciej twej uczestnikiem, podejmi śmierć, abych cię z braty twemi w onym smiłowaniu przyjęła. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 30 To gdy ona jeszcze mówiła, rzekł młodzieniec: Kogóż czekacie? Nie słucham rozkazania królewskiego, ale rozkazania Zakonu, który nam jest dan przez Mojżesza. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 31 Ale ty, któryś się zstał wynależcą wszelkiej złości na Hebrejczyki, nie ujdziesz ręki Bożej. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 32 Bo my to dla grzechów naszych cierpiemy. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 33 I acz się na nas, dla kaźni i karania, Pan Bóg nasz trochę rozgniewał, ale przejednan będzie sługom swoim. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 34 A ty złośliwy a ze wszech ludzi nagorszy, nie wynoś się próżno daremnemi nadziejami, rozpaliwszy się na sługi jego. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 35 Abowiem jeszcześ nie uszedł sądu wszechmocnego a wszytko widzącego Boga. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 36 Bo brada moi krótkie teraz boleści wycierpiawszy, w przymierzu żywota wiecznego postanowieni są: ale ty sądem Bożym sprawiedliwe pychy twej karanie odniesiesz. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 37 Lecz ja, jako i bracia moi, duszę i dało moje dar wam za prawa ojczyste, wzywając Boga, aby co rychlej narodowi naszemu miłościwym był, a ty żebyś w mękach i w karaniu wyznał, że on sam jest Bogiem. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 38 Na mnie lepak i na braci mojej ustanie gniew Wszechmocnego, który jest sprawiedliwie wniesion na wszytek nasz naród. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 39 Tedy król gniewem zapalony, nad tym okrutniej niż nad wszytkimi się srożył, gniewając się, że był naigrany. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 40 A tak i ten czystym zszedł, na wszytkim w Panu ufając. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 41 A na ostatek po syniech i matka koniec wzięła. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 42 A tak o ofiarach i zbytnich okrucieństwach dosyć się rzekło. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 2 2 A jeden z nich, który był pierwszy, tak mówił: Czegóż się pytasz, abo czego się chcesz od nas dowiedzieć? Gotowiśmy raczej umrzeć, niźli Zakon Boży ojczysty przestąpić. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 3 3 Rozgniewawszy się tedy król, rozkazał panwie i kotły miedziane rozpalić: które gdy natychmiast rozpalono, +2 Maccabees 2 Mch 46 7 4 4 kazał temu, który naprzód mówił, język urżnąć, a skórę z głowy zdarwszy, ręce i nogi jego obciąć, na co inni bracia jego i z matką patrzali. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 5 5 A gdy już na wszytkim niczemu się nie godził, kazał ogień przyłożyć i jeszcze dychającego smażyć w panwi; w której gdy go długo męczono, drudzy pospołu z matką napominali jeden drugiego, aby statecznie śmierć podjęli, mówiąc: +2 Maccabees 2 Mch 46 7 6 6 Pan Bóg wejźrzy na prawdę a ucieszy się w nas, jako w oświadczeniu pieśni Mojżesz oznajmił: I w sługach swoich ucieszy się.(Powt 32,36) +2 Maccabees 2 Mch 46 7 7 7 A gdy tym sposobem on pierwszy umarł, wiedziono drugiego ku nagrawaniu, a skórę głowy jego i z włosy zdarwszy, pytali, jeśliby chciał jeść pierwej, niż go po wszytkim ciele na każdym członku męczyć będą. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 8 8 Ale on odpowiadając ojczystym głosem rzekł: Nie uczynię! Dlatego i ten wtóry pierwszego męki podjął. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 9 9 A konając, tak rzekł: Acz ty, nazłośliwszy, w niniejszym żywocie nas tracisz, ale król świata nas, za swe prawa Umarłe, na wiecznego żywota zmartwywstanie wzbudzi. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 10 10 Po onym trzeci był naigrawan, a gdy mu język podać kazano, wnet podał i śmiele ręce wyciągnął, +2 Maccabees 2 Mch 46 7 11 11 z ufnością mówił: Z nieba to mam, ale dla Zakonu Bożego teraz i to wzgardzam: bo się od niego zasię to wziąć spodziewam. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 12 12 Tak iż król i którzy z nim byli, dziwowali się sercu młodzieńca, że jako na nic na męki nie dbai. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 13 13 A gdy ten tak umarł, czwartego także męcząc trapili. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 14 14 A gdy już był bliski śmierci, tak rzekł: Lepiej jest, od ludzi na śmierć zdanym, czekać nadzieje od Boga, którzy od niego zasię mają być wskrzeszeni: bo tobie nie będzie zmartwywstanie ku żywotowi. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 15 15 A gdy przywiedli piątego, męczyli go, ale on wejźrzawszy nań, +2 Maccabees 2 Mch 46 7 16 16 rzekł: Mając moc między ludźmi, będąc skazitelny, czynisz, co chcesz: a nie mniemaj, żeby naród nasz był od Boga opuszczony. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 17 17 A ty cierpliwie czekaj a ujźrzysz wielką moc jego, jako ciebie i nasienie twe męczyć będzie. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 18 18 Potym wiedziono szóstego, i ten, poczynając umierać, tak mówił: Nie myl się darmo, bo my to sami dla siebie cierpimy, żeśmy przeciw Bogu naszemu zgrzeszyli i zstały się nam rzeczy podziwienia godne. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 19 19 Wszakże ty nie mnimaj, żebyś miał uść karania, żeś się ważył przeciw Bogu walczyć. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 20 20 Ale nad miarę matka dziwna a pamiątki między dobrymi godna: która na ginące siedm synów jednego dnia patrząc, dobrym sercem znosiła dla nadzieje, którą w Bogu miała. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 21 21 Każdego z nich ojczystym głosem mężnie napominała, będąc pełna mądrości, a myśli niewieściej męskiego +2 Maccabees 2 Mch 46 7 22 22 do nich mówiła: Nie wiem, jakoście się w żywocie moim ukazali, bo nie jam ducha i duszę wam darowała, i żywot, i każdego członki nie jam sama serca dodając spoiła. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 23 23 Ale Stworzyciel świata, który sprawił człowiecze narodzenie i który wynalazł poczęcie wszech rzeczy, i wam z miłosier dziem zaś ducha przywróci i żywot, jako wy teraz samymi sobą dla praw jego gardzicie. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 24 14 Lecz Antioch mniemając, żeby nim gardzono, i puściwszy też mimo się głos urągający, gdy jeszcze namłodszy pozostał, nie tylko go słowy upominał, ale i pod przysięgą obiecował, że go bogatym i szczęśliwym uczynić miał i jeśliby odstąpił od praw ojczystych, że go miał mieć za przyjaciela i potrzeb mu dodać. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 25 25 Ale gdy się młodzieniec żadną miarą nie skłaniał na to, zawołał król matki i radził jej, aby młodzieńcowi radziła ku zdrowiu. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 26 26 A gdy ją długimi słowy napominał, obiecała, że synowi radzić miała. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 27 27 A tak schyliwszy się do niego, szydząc z okrutnego tyrana, mówiła głosem ojczystym: Synu mój, smiłuj się nade mną, któram cię dziewięć miesięcy w żywocie nosiła i przez trzy lata przy piersiach miała i chowała, i do tych lat przywiodła +2 Maccabees 2 Mch 46 7 28 28 Proszę, synu, abyś pojźrzał na niebo i na ziemię, i na wszytko, co na nich jest, i zrozumiał, iż to Bóg z niszczego uczynił i rodzaj ludzki. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 29 29 Tak się zstanie, że się nie będziesz bał tego kata, ale zstawszy się godnym braciej twej uczestnikiem, podejmi śmierć, abych cię z braty twemi w onym smiłowaniu przyjęła. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 30 30 To gdy ona jeszcze mówiła, rzekł młodzieniec: Kogóż czekacie? Nie słucham rozkazania królewskiego, ale rozkazania Zakonu, który nam jest dan przez Mojżesza. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 31 31 Ale ty, któryś się zstał wynależcą wszelkiej złości na Hebrejczyki, nie ujdziesz ręki Bożej. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 32 32 Bo my to dla grzechów naszych cierpiemy. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 33 33 I acz się na nas, dla kaźni i karania, Pan Bóg nasz trochę rozgniewał, ale przejednan będzie sługom swoim. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 34 34 A ty złośliwy a ze wszech ludzi nagorszy, nie wynoś się próżno daremnemi nadziejami, rozpaliwszy się na sługi jego. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 35 35 Abowiem jeszcześ nie uszedł sądu wszechmocnego a wszytko widzącego Boga. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 36 36 Bo brada moi krótkie teraz boleści wycierpiawszy, w przymierzu żywota wiecznego postanowieni są: ale ty sądem Bożym sprawiedliwe pychy twej karanie odniesiesz. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 37 37 Lecz ja, jako i bracia moi, duszę i dało moje dar wam za prawa ojczyste, wzywając Boga, aby co rychlej narodowi naszemu miłościwym był, a ty żebyś w mękach i w karaniu wyznał, że on sam jest Bogiem. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 38 38 Na mnie lepak i na braci mojej ustanie gniew Wszechmocnego, który jest sprawiedliwie wniesion na wszytek nasz naród. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 39 39 Tedy król gniewem zapalony, nad tym okrutniej niż nad wszytkimi się srożył, gniewając się, że był naigrany. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 40 40 A tak i ten czystym zszedł, na wszytkim w Panu ufając. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 41 41 A na ostatek po syniech i matka koniec wzięła. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 42 42 A tak o ofiarach i zbytnich okrucieństwach dosyć się rzekło. 2 Maccabees 2 Mch 46 8 1 Ale Juda Machabeusz i ci co z nim byli, kryjomko wchodzili do miasteczek a zwoławszy powinowate i przyjacioły i przyjąwszy ku sobie te, którzy trwali w wierze Żydowskiej, wywiedli do siebie sześć tysięcy mężów. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 2 I wzywali Pana, aby wejżrzał na lud, który był od wszytkich deptany a smiłował się nad kościołem, który od niezbożnych był plugawiony; -2 Maccabees 2 Mch 46 8 3 aby się też zlitował nad zburzeniem miasta, które prędko miało być z ziemią zrównane, a wysłuchał głos krwie do niego wołającej; -2 Maccabees 2 Mch 46 8 4 żeby też wspomniał na niesprawiedliwe śmierci dziatek niewinnych i na bluźnierstwa zadane imieniowi jego a żeby się o to rozgniewał. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 5 Ale Machabeusz zebrawszy mnóstwo, zstawał się nieznośny poganom, bo się gniew Pański w miłosierdzie obrócił. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 6 A na miasteczka i miasta nachodząc nieodpowiednie, palił je, a miejsca sposobne posiadszy niemało porażek nieprzyjadół czynił. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 7 A nawięcej w nocy do takich się wycieczek udawał i sława mocy jego wszędy się roznosiła. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 8 A tak widząc Filip, że mąż pomału się wzbijał a iż się mu rzeczy częściej szczęśliwie powodziły, pisał do Ptolemeusa, starosty Celesyryjej i Fenicyjej, aby dał ratunek sprawam królewskim. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 9 A on wnet posłał Nikanora Patroklowego, z przedniejszych przyjaciela, dawszy zmieszanych narodów zbrojnych nie mniej dwudziestu tysięcy, aby wszytek naród Żydowski wygładził, i przydawszy mu i Gorgiasza, męża rycerskiego i w rzeczach wojennych barzo biegłego. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 10 A postanowił Nikanor, aby daniej królowi, którą miano płacić Rzymianom, dwa tysiąca talentów, dołożył z poimanych Żydów. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 11 I wnet posłał do miast nad morzem leżących zwoływając kupców na kupowanie więźniów Żydowskich, obiecując im dawać dziewięćdziesiąt niewolników za jeden talent, nic się nie oglądając na pomstę, która od wszechmocnego Pana za nim iść miała. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 12 A Juda, gdy się dowiedział, oznajmił tym, którzy przy nim byli Żydom, o przyszciu Nikanora. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 13 Z których niektórzy zlęknąwszy się i nie wierząc sprawiedliwości Bożej, uciekali, -2 Maccabees 2 Mch 46 8 14 a drudzy, jeśli co jeszcze mieli, przedawali, a społu Pana prosili, aby ich zachował od niezbożnego Nikanora, który pierwej niż się z nimi potkał, już je był poprzedał; -2 Maccabees 2 Mch 46 8 15 jeśli nie dla nich, wszakoż dla przymierza, które było z ojcy ich, i dla wzywania świętego a wielmożnego imienia jego nad nimi. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 16 Machabeusz tedy zwoławszy siedm tysięcy, którzy z nim byli, prosił, aby się z nieprzyjacioły nie jednali ani się bali mnóstwa nieprzyjaciół przeciwko im niesprawiedliwie ciągnących, ale aby -2 Maccabees 2 Mch 46 8 17 się mężnie potykali, mając przed oczyma zelżywość, którą oni miejscu świętemu niesłusznie uczynili, nadto i na krzywdę miasta wydanego na pośmiewisko, jeszcze też na ustawy przodków pogwałcone. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 18 Bo oni, prawi, we zbrojach swych wespół i w śmiałości ufają; ale my ufamy w Panie wszechmogącym, który może i te, którzy przeciw nam ciągną, i wszytek świat jednym skinieniem zgładzić. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 19 Przypominał Im też i boskie pomocy, które się przodkom ich działy, i że pod Sennacherybem sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy zginęło, -2 Maccabees 2 Mch 46 8 20 i walkę, którą w Babilonie przeciw Galatom mieli, jako gdy przyszło do rzeczy, gdy Macedończycy towarzysze jęli sobą trwożyć, samych tyło sześć tysięcy, porazili sto dwadzieścia tysięcy za pomocą, którą im dano z nieba, i dobrodziejstw za to barzo wiele dostali. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 21 Temi słowy zstali się stałymi i gotowymi dla Zakonu i ojczyzny umrzeć. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 22 A tak postanowił bracią swą hetmany nad obiema szykami, Symona i Józefa i Jonatę, poruczywszy każdemu po tysiącu i po piąci set. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 23 Nadto jeszcze gdy od Ezdrasza im przeczytane były Święte Księgi i dany znak Boskiego wspomożenia, sam hetman w pierwszym hufle potkał się z Nikanorem. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 24 I mając pomocnika Wszechmocnego pobili więcej niż dziewięć tysięcy ludzi, a większą część wojska Nikanorowego ranami zwątliwszy uciekać przymusili. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 25 I pobrawszy pieniądze onych, którzy kupować je byli przyjachali, zewsząd je gonili, -2 Maccabees 2 Mch 46 8 26 ale się wrócili, czasem przymuszeni, bo było przed szabatem, dla której przyczyny nie trwali w pogoniej. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 27 Lecz zbroje ich i łupy zgromadziwszy, szabat święcili błogosławiąc Pana, który je dnia onego zachował, kropiąc na nie początkiem miłosierdzia swego. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 28 A po szabacie chorym, sierotom i wdowom łupy rozdawali, a ostatek sami z swoimi mieli. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 29 To tedy gdy się zstało i gdy uczynili wszyscy wobec modlitwę, prosili miłosiernego Pana, aby do końca sługi swe w łaskę przyjął. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 30 A z tych, którzy z Tymoteuszem i z Bachidem przeciwko nim walczyli, więcej niż dwadzieścia tysięcy pobili i wysokich zamków dostali, i wiele łupów podzielili, przypuściwszy w równy dział chore, sieroty i wdowy, ale i stare. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 31 A gdy pilnie zebrali zbroje ich, wszytkie złożyli po miejscach sposobnych, a ostatek korzyści do Jeruzalem zanieśli. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 32 Zabili i Filarcha, który był z Tymoteuszem, męża złościwego, który był w wielu rzeczach Żydy utrapił. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 33 A gdy dzień zwycięstwa w Jeruzalem obchodzili, tego, który był święte bramy spalił, to jest Callistena, gdy do niektórego domu uciekł, spalili, godną mu zapłatę za niezbożności jego oddając. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 34 Lecz nawiętszy złoczyńca, Nikanor, który był tysiąc kupców na przedawanie Żydów przywiódł, -2 Maccabees 2 Mch 46 8 35 poniżony za pomocą Bożą od tych, których sobie za nic nie miał, złożywszy szatę świetną, przez Morze Międzyziemne uciekając przyszedł sam do Antiochijej, wielkie nieszczęście z utracenia wojska swego podjąwszy. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 36 A który obiecował Rzymianom zapłacić dań z więźniów Jerozolimskich, opowiadał teraz, iż Żydowie mają Boga obrońcą a dlatego ranieni być nie mogą, że Zakonu od niego postanowionego naszladują. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 2 2 I wzywali Pana, aby wejżrzał na lud, który był od wszytkich deptany a smiłował się nad kościołem, który od niezbożnych był plugawiony; +2 Maccabees 2 Mch 46 8 3 3 aby się też zlitował nad zburzeniem miasta, które prędko miało być z ziemią zrównane, a wysłuchał głos krwie do niego wołającej; +2 Maccabees 2 Mch 46 8 4 4 żeby też wspomniał na niesprawiedliwe śmierci dziatek niewinnych i na bluźnierstwa zadane imieniowi jego a żeby się o to rozgniewał. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 5 5 Ale Machabeusz zebrawszy mnóstwo, zstawał się nieznośny poganom, bo się gniew Pański w miłosierdzie obrócił. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 6 6 A na miasteczka i miasta nachodząc nieodpowiednie, palił je, a miejsca sposobne posiadszy niemało porażek nieprzyjadół czynił. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 7 7 A nawięcej w nocy do takich się wycieczek udawał i sława mocy jego wszędy się roznosiła. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 8 8 A tak widząc Filip, że mąż pomału się wzbijał a iż się mu rzeczy częściej szczęśliwie powodziły, pisał do Ptolemeusa, starosty Celesyryjej i Fenicyjej, aby dał ratunek sprawam królewskim. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 9 9 A on wnet posłał Nikanora Patroklowego, z przedniejszych przyjaciela, dawszy zmieszanych narodów zbrojnych nie mniej dwudziestu tysięcy, aby wszytek naród Żydowski wygładził, i przydawszy mu i Gorgiasza, męża rycerskiego i w rzeczach wojennych barzo biegłego. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 10 10 A postanowił Nikanor, aby daniej królowi, którą miano płacić Rzymianom, dwa tysiąca talentów, dołożył z poimanych Żydów. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 11 11 I wnet posłał do miast nad morzem leżących zwoływając kupców na kupowanie więźniów Żydowskich, obiecując im dawać dziewięćdziesiąt niewolników za jeden talent, nic się nie oglądając na pomstę, która od wszechmocnego Pana za nim iść miała. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 12 12 A Juda, gdy się dowiedział, oznajmił tym, którzy przy nim byli Żydom, o przyszciu Nikanora. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 13 13 Z których niektórzy zlęknąwszy się i nie wierząc sprawiedliwości Bożej, uciekali, +2 Maccabees 2 Mch 46 8 14 14 a drudzy, jeśli co jeszcze mieli, przedawali, a społu Pana prosili, aby ich zachował od niezbożnego Nikanora, który pierwej niż się z nimi potkał, już je był poprzedał; +2 Maccabees 2 Mch 46 8 15 15 jeśli nie dla nich, wszakoż dla przymierza, które było z ojcy ich, i dla wzywania świętego a wielmożnego imienia jego nad nimi. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 16 16 Machabeusz tedy zwoławszy siedm tysięcy, którzy z nim byli, prosił, aby się z nieprzyjacioły nie jednali ani się bali mnóstwa nieprzyjaciół przeciwko im niesprawiedliwie ciągnących, ale aby +2 Maccabees 2 Mch 46 8 17 17 się mężnie potykali, mając przed oczyma zelżywość, którą oni miejscu świętemu niesłusznie uczynili, nadto i na krzywdę miasta wydanego na pośmiewisko, jeszcze też na ustawy przodków pogwałcone. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 18 18 Bo oni, prawi, we zbrojach swych wespół i w śmiałości ufają; ale my ufamy w Panie wszechmogącym, który może i te, którzy przeciw nam ciągną, i wszytek świat jednym skinieniem zgładzić. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 19 19 Przypominał Im też i boskie pomocy, które się przodkom ich działy, i że pod Sennacherybem sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy zginęło, +2 Maccabees 2 Mch 46 8 20 20 i walkę, którą w Babilonie przeciw Galatom mieli, jako gdy przyszło do rzeczy, gdy Macedończycy towarzysze jęli sobą trwożyć, samych tyło sześć tysięcy, porazili sto dwadzieścia tysięcy za pomocą, którą im dano z nieba, i dobrodziejstw za to barzo wiele dostali. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 21 21 Temi słowy zstali się stałymi i gotowymi dla Zakonu i ojczyzny umrzeć. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 22 22 A tak postanowił bracią swą hetmany nad obiema szykami, Symona i Józefa i Jonatę, poruczywszy każdemu po tysiącu i po piąci set. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 23 23 Nadto jeszcze gdy od Ezdrasza im przeczytane były Święte Księgi i dany znak Boskiego wspomożenia, sam hetman w pierwszym hufle potkał się z Nikanorem. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 24 24 I mając pomocnika Wszechmocnego pobili więcej niż dziewięć tysięcy ludzi, a większą część wojska Nikanorowego ranami zwątliwszy uciekać przymusili. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 25 25 I pobrawszy pieniądze onych, którzy kupować je byli przyjachali, zewsząd je gonili, +2 Maccabees 2 Mch 46 8 26 26 ale się wrócili, czasem przymuszeni, bo było przed szabatem, dla której przyczyny nie trwali w pogoniej. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 27 27 Lecz zbroje ich i łupy zgromadziwszy, szabat święcili błogosławiąc Pana, który je dnia onego zachował, kropiąc na nie początkiem miłosierdzia swego. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 28 28 A po szabacie chorym, sierotom i wdowom łupy rozdawali, a ostatek sami z swoimi mieli. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 29 29 To tedy gdy się zstało i gdy uczynili wszyscy wobec modlitwę, prosili miłosiernego Pana, aby do końca sługi swe w łaskę przyjął. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 30 30 A z tych, którzy z Tymoteuszem i z Bachidem przeciwko nim walczyli, więcej niż dwadzieścia tysięcy pobili i wysokich zamków dostali, i wiele łupów podzielili, przypuściwszy w równy dział chore, sieroty i wdowy, ale i stare. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 31 31 A gdy pilnie zebrali zbroje ich, wszytkie złożyli po miejscach sposobnych, a ostatek korzyści do Jeruzalem zanieśli. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 32 32 Zabili i Filarcha, który był z Tymoteuszem, męża złościwego, który był w wielu rzeczach Żydy utrapił. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 33 33 A gdy dzień zwycięstwa w Jeruzalem obchodzili, tego, który był święte bramy spalił, to jest Callistena, gdy do niektórego domu uciekł, spalili, godną mu zapłatę za niezbożności jego oddając. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 34 34 Lecz nawiętszy złoczyńca, Nikanor, który był tysiąc kupców na przedawanie Żydów przywiódł, +2 Maccabees 2 Mch 46 8 35 35 poniżony za pomocą Bożą od tych, których sobie za nic nie miał, złożywszy szatę świetną, przez Morze Międzyziemne uciekając przyszedł sam do Antiochijej, wielkie nieszczęście z utracenia wojska swego podjąwszy. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 36 36 A który obiecował Rzymianom zapłacić dań z więźniów Jerozolimskich, opowiadał teraz, iż Żydowie mają Boga obrońcą a dlatego ranieni być nie mogą, że Zakonu od niego postanowionego naszladują. 2 Maccabees 2 Mch 46 9 1 Tegoż czasu Antioch sromotnie się wracał z Persyjej. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 2 Bo wjachał był do miasta, które zowią Persepolis, i kusił się zbór złupić i miasto podbić. Ale gdy się pospólstwo do broniej zbiegło, tył podali i tak się zstało, iż Antioch uciekszy z sromotą się wracał. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 3 A gdy przyjachał ku Ekbatanie, dowiedział się, co się z Nikanorem i z Tymoteuszem zstało. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 4 A nadąwszy się gniewem spodziewał się, że krzywdę onych, przed którymi uciekł, mógł na Żydy obrócić i dlategoż rozkazał co prędzej poganiać jadąc bez przestanku, gdyż go sąd niebieski przyciskał za to, że tak hardzie mówił, że miał przyjachać do Jeruzalem, uczynić ji mogiłą grobu Żydów. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 5 Ale który wszytko widzi, Pan Bóg Izraelski, zaraził go plagą nieuleczoną i niewidomą. Bo skoro tejże to mowy dokonał, zjęła go boleść sroga wnętrzności i gorzkie dręczenie wnętrza. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 6 A iście barzo sprawiedliwie jako tego, który mnogimi a nowemi mękami dręczył innych wnętrzności. Acz on przedsię żadnym obyczajem od swej złości nie przestawał. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 7 A nadto będąc pychy pełen i ogniem pałając na sercu przeciw Żydom i rozkazując pospieszać, przydało się, że bieżąc wskok wypadł z woza i od ciężkiego ciała stłuczenia członki jego strapione były. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 8 A ten, który się zdał sobie, że i nawałnościam morskim rozkazował, nad ludzki zwyczaj hardości pełen, i gór wysokość miał na szali zważyć, teraz do ziemie poniżony, noszon był na stołku, jawną moc Bożą na samym sobie oświadczając, -2 Maccabees 2 Mch 46 9 9 tak iż robacy z ciała złośnika wyciekali, a żyjącego w boleściach mięso padało, cuchnienie też i smród jego wojsku ciężkie było. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 10 A który mało przedtym zdał sobie gwiazd niebieskich dosięgać, tego już nikt nie mógł dla nieznośnego smrodu znosić. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 11 Stąd tedy począł od wielkiej pychy odwiedziony ku uznaniu samego siebie przychodzić, Boską plagą upomniony, gdy na każde ocemgnienie boleści jego więtszą moc brały. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 12 A gdy już ani sam mógł swego smrodu znosić, tak mówił: Sprawiedliwa rzecz jest być poddanym Bogu, a śmiertelnemu myślą nie równać się z Bogiem. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 13 A modlił się ten złośnik do Pana, od którego nie miał otrzymać miłosierdzia. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 14 A miar sto, do którego prędko bieżał, aby je z ziemią zrównał i grób nagromadzonych trupów uczynił, teraz chce wolnym uczynić. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 15 A Żydy, o których był rzekł, że ich ani grobu godnych miał rozumieć, ale ptakom i żwierzom podać ku rozniesieniu i z dziatkami wygładzić, teraz je równe Ateńczykom uczynić obiecuje. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 16 Kościół też święty, który by! pierwej złupił, że ji miał co nalepszemi darami ozdobić i naczynia świętego więcej przyczynić, i nakłady do ofiar należące z dochodów swych dawać, -2 Maccabees 2 Mch 46 9 17 i nadto i Żydem zostać a po wszech miejscach ziemie przechodzić i moc Bożą opowiadać. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 18 Ale gdy boleści nie przestawały (bo nań był przyszedł sprawiedliwy sąd Boży), rozpaczając napisał do Żydów na kształt odproszenia list to zamykający: -2 Maccabees 2 Mch 46 9 19 Przenalepszym mieszczanom, Żydom, dobrego zdrowia i dobrego mienia, i wszelakiego szczęścia król i hetman Antioch. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 20 Jeśliście dobrze zdrowi i dziatki wasze i wszytko się wam po myśli powodzi, wielce dziękujemy. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 21 A ja niemocą złożony a na was łaskawie wspominając, gdym się wracał z Persyjej, a wpadłem w wielką chorobę, zdało mi się za rzecz potrzebną, abym o pospolitym pożytku staranie miał, -2 Maccabees 2 Mch 46 9 22 nie wątpiąc sam o sobie, ale nadzieję wielką mając, że się z niemocy wybiegam. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 23 A rozmyślając sobie, że i ociec mój czasów, których do wyższych miejsc wojska wiódł, naznaczył, który by po nim państwo ujął, -2 Maccabees 2 Mch 46 9 24 iż jeśliby się co przeciwnego przydało abo jako co trudnego dano znać, wiedząc ci, którzy po krainach byli, komu jest poruczona zwierzchność wszech rzeczy, z sobą nie trwożyli. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 25 K temu uważając, że bliskie książęta wszytkie i sąsiedzi czasu patrzą i skończenia czekają, syna mego, Antiocha, naznaczyłem królem, któregom, częstokroć dojeżdżając do wyższych królestw, wielom z waszych zalecał i pisałem do niego, co niżej położono. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 26 A przetoż was proszę i żądam, pomniąc na dobrodziejstwa pospolicie i osobliwie, aby każdy wiarę przeciwko mnie i przeciw synowi memu zachował. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 27 Bo mam nadzieję, że się będzie skromnie i ludzkie sprawował i naśladował przedsięwzięcia mego, i będzie wam pospolity. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 28 A tak mężobójca i bhiżnierz okrutnie zarażony, jako się sam z drugimi obchodził, w drodze między górami mizerną śmiercią żywota dokonał. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 29 A Filip, który z nim był pospołu wychowań, prowadził ciało, który, bojąc się syna Antiocha, do Ptolemeusa Filometora do Egiptu zjachał. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 2 2 Bo wjachał był do miasta, które zowią Persepolis, i kusił się zbór złupić i miasto podbić. Ale gdy się pospólstwo do broniej zbiegło, tył podali i tak się zstało, iż Antioch uciekszy z sromotą się wracał. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 3 3 A gdy przyjachał ku Ekbatanie, dowiedział się, co się z Nikanorem i z Tymoteuszem zstało. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 4 4 A nadąwszy się gniewem spodziewał się, że krzywdę onych, przed którymi uciekł, mógł na Żydy obrócić i dlategoż rozkazał co prędzej poganiać jadąc bez przestanku, gdyż go sąd niebieski przyciskał za to, że tak hardzie mówił, że miał przyjachać do Jeruzalem, uczynić ji mogiłą grobu Żydów. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 5 5 Ale który wszytko widzi, Pan Bóg Izraelski, zaraził go plagą nieuleczoną i niewidomą. Bo skoro tejże to mowy dokonał, zjęła go boleść sroga wnętrzności i gorzkie dręczenie wnętrza. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 6 6 A iście barzo sprawiedliwie jako tego, który mnogimi a nowemi mękami dręczył innych wnętrzności. Acz on przedsię żadnym obyczajem od swej złości nie przestawał. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 7 7 A nadto będąc pychy pełen i ogniem pałając na sercu przeciw Żydom i rozkazując pospieszać, przydało się, że bieżąc wskok wypadł z woza i od ciężkiego ciała stłuczenia członki jego strapione były. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 8 8 A ten, który się zdał sobie, że i nawałnościam morskim rozkazował, nad ludzki zwyczaj hardości pełen, i gór wysokość miał na szali zważyć, teraz do ziemie poniżony, noszon był na stołku, jawną moc Bożą na samym sobie oświadczając, +2 Maccabees 2 Mch 46 9 9 9 tak iż robacy z ciała złośnika wyciekali, a żyjącego w boleściach mięso padało, cuchnienie też i smród jego wojsku ciężkie było. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 10 10 A który mało przedtym zdał sobie gwiazd niebieskich dosięgać, tego już nikt nie mógł dla nieznośnego smrodu znosić. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 11 11 Stąd tedy począł od wielkiej pychy odwiedziony ku uznaniu samego siebie przychodzić, Boską plagą upomniony, gdy na każde ocemgnienie boleści jego więtszą moc brały. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 12 12 A gdy już ani sam mógł swego smrodu znosić, tak mówił: Sprawiedliwa rzecz jest być poddanym Bogu, a śmiertelnemu myślą nie równać się z Bogiem. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 13 13 A modlił się ten złośnik do Pana, od którego nie miał otrzymać miłosierdzia. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 14 14 A miar sto, do którego prędko bieżał, aby je z ziemią zrównał i grób nagromadzonych trupów uczynił, teraz chce wolnym uczynić. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 15 15 A Żydy, o których był rzekł, że ich ani grobu godnych miał rozumieć, ale ptakom i żwierzom podać ku rozniesieniu i z dziatkami wygładzić, teraz je równe Ateńczykom uczynić obiecuje. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 16 16 Kościół też święty, który by! pierwej złupił, że ji miał co nalepszemi darami ozdobić i naczynia świętego więcej przyczynić, i nakłady do ofiar należące z dochodów swych dawać, +2 Maccabees 2 Mch 46 9 17 17 i nadto i Żydem zostać a po wszech miejscach ziemie przechodzić i moc Bożą opowiadać. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 18 18 Ale gdy boleści nie przestawały (bo nań był przyszedł sprawiedliwy sąd Boży), rozpaczając napisał do Żydów na kształt odproszenia list to zamykający: +2 Maccabees 2 Mch 46 9 19 19 Przenalepszym mieszczanom, Żydom, dobrego zdrowia i dobrego mienia, i wszelakiego szczęścia król i hetman Antioch. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 20 20 Jeśliście dobrze zdrowi i dziatki wasze i wszytko się wam po myśli powodzi, wielce dziękujemy. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 21 21 A ja niemocą złożony a na was łaskawie wspominając, gdym się wracał z Persyjej, a wpadłem w wielką chorobę, zdało mi się za rzecz potrzebną, abym o pospolitym pożytku staranie miał, +2 Maccabees 2 Mch 46 9 22 22 nie wątpiąc sam o sobie, ale nadzieję wielką mając, że się z niemocy wybiegam. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 23 23 A rozmyślając sobie, że i ociec mój czasów, których do wyższych miejsc wojska wiódł, naznaczył, który by po nim państwo ujął, +2 Maccabees 2 Mch 46 9 24 24 iż jeśliby się co przeciwnego przydało abo jako co trudnego dano znać, wiedząc ci, którzy po krainach byli, komu jest poruczona zwierzchność wszech rzeczy, z sobą nie trwożyli. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 25 25 K temu uważając, że bliskie książęta wszytkie i sąsiedzi czasu patrzą i skończenia czekają, syna mego, Antiocha, naznaczyłem królem, któregom, częstokroć dojeżdżając do wyższych królestw, wielom z waszych zalecał i pisałem do niego, co niżej położono. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 26 26 A przetoż was proszę i żądam, pomniąc na dobrodziejstwa pospolicie i osobliwie, aby każdy wiarę przeciwko mnie i przeciw synowi memu zachował. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 27 27 Bo mam nadzieję, że się będzie skromnie i ludzkie sprawował i naśladował przedsięwzięcia mego, i będzie wam pospolity. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 28 28 A tak mężobójca i bhiżnierz okrutnie zarażony, jako się sam z drugimi obchodził, w drodze między górami mizerną śmiercią żywota dokonał. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 29 29 A Filip, który z nim był pospołu wychowań, prowadził ciało, który, bojąc się syna Antiocha, do Ptolemeusa Filometora do Egiptu zjachał. 2 Maccabees 2 Mch 46 10 1 A Machabeusz i którzy z nim byli, za obroną Pańską kościół i miasto zasię wziął, -2 Maccabees 2 Mch 46 10 2 a ołtarze, których byli cudzoziemcy po ulicach nabudowali, tudzież też zbory, rozwalił. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 3 I wychędożywszy kościół, inny ołtarz sprawili, a z kamienia rozpalonego ogień wskrzosawszy, sprawowali ofiary po dwu lat, i kadzenie, i lampy, i chleby pokładne wystawili. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 4 Co uczyniwszy, padając na ziemię, prosili Pana, aby już więcej w takowe nędze nie wpadali, ale i jeśliby kiedy zgrzeszyli, aby łaskawiej od niego byli karani, a nie dzikim a bluźnierskim ludziom podawani. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 5 A którego dnia kościół od cudzoziemców był splugawiony, tegoż dnia przydało się, że się oczyścienie zstało, dwudziestego i piątego dnia miesiąca, który był Kasleu. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 6 I z weselem przez ośm dni obchodzili jako święto Kuczek, wspominając, iż przed małym czasem dzień uroczysty Kuczek po górach i po jaskiniach jako żwierzęta obchodzili. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 7 A przetoż gałązki i rózgi zielone i palmy nosili przed tym, który zdarzył, że oczyśclone było miejsce swoje. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 8 I pospolitym rozkazaniem i wyrokiem ustawili, aby one dni wszytek naród Żydowski na każdy rok obchodził. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 9 A Antiocha, którego zwano Zacnym, taki był koniec żywota. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 10 A teraz o Eupatorze, synie Antiocha niezbożnego, co się działo, powiemy, skracając złe przygody, które się na walkach przydawały. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 11 Bo ten dostąpiwszy królestwa, przełożył nad sprawami królestwa niejakiego Lisjasza, hetmana rycerstwa Fenicyjej i Syryjej. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 12 Abowiem Ptolemeusz, którego zwano Mecer, prawa Żydom umyślił zachować, a zwłaszcza dla niesprawiedliwości, która się im była stała, i spokojnie się z nimi obchodzić. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 13 Ale przeto będąc oskarżony od przyjaciół do Eupatora, gdy go częstokroć zdrajcą nazywano (przeto iż Cypru od Filometora jemu poruczonego odbieżał i do Antiocha Zacnego się udawszy i od tego odstał) , trucizną żywota dokonał. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 14 A Gorgiasz, będąc hetmanem na tych miejscach, nazbierawszy przychodniów, często z Żydy wojował. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 15 A Żydzi, którzy mieli zamki na różnych miejscach, wygnane z Jeruzalem przyjmowali i kusili się walczyć. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 16 A ci, którzy z Machabeuszem byli, przez modlitwę Pana prosząc, aby im był na pomocy, uderzyli na obronne miejsca Idumejczyków -2 Maccabees 2 Mch 46 10 17 i dobywając ich wielką mocą, miejsca otrzymali, a kto się im nawinął, zabijali, i wszytkich wobec nie mniej dwudziestu tysięcy zamordowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 18 A gdy niektórzy uciekli na dwie wieży barzo obronne, wszytkie potrzeby na odpór mające, -2 Maccabees 2 Mch 46 10 19 Machabeusz na ich zdobywanie Symona, Józefa i Zachęusza, i tych, którzy z nimi byli, dosyć wielu zostawiwszy, sam się udał do tych bitew, więcej które przynaglały. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 20 Ale ci, którzy z Symonem byli, chciwością uniesieni, od niektórych, którzy na wieżach byli, dali się uwieść pieniądzom, a wziąwszy siedmdziesiąt tysięcy dydrachm, niektórym uciec dopuścili. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 21 A gdy Machabeuszowi oznajmiono, co się zstało, zgromadziwszy przedniejsze z ludu, skarżył na nie, iż bracią za pieniądze przedali wypuściwszy ich nieprzyjacioły. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 22 Tych tedy, uczyniwszy je zdrajcy, zabił i natychmiast dwu wież dobył. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 23 I sprawując wszytko szczęśliwe, bronią i rękoma, więcej niż dwadzieścia tysięcy zabił na dwu zamkach. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 24 A Tymoteusz, który pierwej od Żydów był zwyciężony, zebrawszy wojsko ludu cudzoziemskiego i zgromadziwszy jezdne z Azyjej, przyciągnął, jakoby mocą miał wziąć ziemię Żydowską. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 25 Lecz Machabeusz i ci, co z nim byli, gdy się on przybliżał, modlili się Panu głowy ziemią posypawszy a biodra włosiennicami opasawszy. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 26 Padszy u spodku ołtarza, aby im miłościw, a nieprzyjaciołom ich był nieprzyjacielem i sprzeciwnikom sprzeciwił się, jako Zakon mówi. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 27 A tak po modlitwie wziąwszy zbroje, odszedszy dalej od miasta, a przyszedszy bliżej ku nieprzyjaciołom, położyli się. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 28 A skoro słońce wzeszło, stoczyli bitwę z obudwu stron: ci mając rękojmią zwycięstwa i szczęścia Pana z cnotą, a oni za ! hetmana ku bitwie serce mając. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 29 Lecz gdy sroga bitwa była, ukazali się nieprzyjaciołom z nieba pięć mężów na koniech, uzdami złotemi ozdobni, którzy byli przewodnikami Żydom. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 30 Z których dwa Machabeusza między sobą mając, broniami swymi obtoczywszy, zdrowego zachowywali, a na nieprzyjacioły zastrzały i pioruny miotali, prze co i ślepotą zamieszani, i napełnieni trwogi upadali. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 31 I zabito ich dwadzieścia tysięcy i pięć set, a jezdnych sześć set. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 32 A Tymoteusz uciekł na Gazarę, zameczek obronny, w którym był starosta Chereusz. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 33 Ale Machabeusz i ci, którzy z nim byli, z ochotą obiegli zamek przez cztery dni. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 34 A ci, którzy na nim byli, ufając miejsca obronie, nad miarę złorzeczyli i mowy nie -2 Maccabees 2 Mch 46 10 35 słuszne miotali. Ale gdy piąty dzień nastawał, dwadzieścia młodzieńców z tych, którzy z Machabeuszem byli, zapaleni sercem o one blużnierstwa, mężnie do muru przystąpili i srogim sercem idąc wstępowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 36 Lecz i drudzy także wstępując, wieże i bramy palić poczęli i same bluźnierze żywo palili. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 37 A przez dwa dni ustawicznie zamek zburzywszy, Tymoteusza, który się był skrył na jednym miejscu, dostawszy zabili, i brata jego Chereasza, i Apolofana zabili. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 38 Co sprawiwszy, z pieśniami i z wyznawaniem błogosławili Pana, który wielkie rzeczy uczynił w Izraelu a dał im zwycięstwo. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 1 Ale po małym czasie lisjasz, sprawca i powinowaty królewski, i nad sprawami przełożony, to co się stało ciężko znosząc, -2 Maccabees 2 Mch 46 11 2 zebrawszy ośmdziesiąt tysięcy i wszytkę jezdę, ruszył się przeciw Żydom, rozumiejąc, iż miasta dobywszy uczynić je miał mieszkaniem pogańskim -2 Maccabees 2 Mch 46 11 3 a że kościół miał iść na zysk pieniężny jako inne zbory pogańskie, a kapłaństwo przedajne na każdy rok. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 4 W niwczym się nie oglądając na Bożą moc, ale rozpuściwszy wodze serca, w mnóstwie pieszych iw tysiącach konnych, i w ośmidziesiąt elefantów ufał. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 5 A tak wtargnąwszy do ziemie Żydowskiej, a przybliżywszy się do Betsury, która była w ciasnym miejscu na piąci stajach od Jeruzalem, onego zamku dobywał. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 6 A gdy Machabeusz i cl, co | z nim byli, dowiedzieli się, iż zamków dobywano, z płaczem i łzami prosili Pana i wszytek lud pospolity z nimi, aby zesłał Anjoła dobrego ku wybawieniu Izraela. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 7 A sam napierwej Machabeusz, porwawszy broń, napominał drugich, aby się z nim wdali w niebezpieczeństwo a dali ratunek braciej swej. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 8 A gdy pospołu ochotnym sercem wjeżdżali w Jeruzalem, ukazał się rycerz jadący przed nimi w szacie świetnej, we złotej zbroi, drzewcem obracając. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 9 Tedy wszyscy społu błogosławili miłosiernego Pana i byli na umyśle utwierdzeni, będąc gotowi nie tylko przez ludzie, ale i przez naokrutniejsze bestyje i przez mury żelazne przebić się. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 10 A tak szli ochotnie mając z nieba pomocnika i litościwego nad sobą Pana. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 11 A jako lwi rzuciwszy się pędem na nieprzyjacioły, porazili z nich jedenaście tysięcy pieszych a tysiąc i sześć set jezdnych, -2 Maccabees 2 Mch 46 11 12 a wszystkie w tył obrócili, a więcej z nich rannych nago uszło, lecz i sam Lisjasz sromotnie uciekając uszedł. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 13 A iż był niegłupi, rozmyśliwszy sobie, jaką szkodę podjął, i rozumiejąc, iż Hebrejczykowie niezwyciężeni są polegając na wszechmocnego Boga pomocy, -2 Maccabees 2 Mch 46 11 14 posłał do nich i obiecował zezwolić na wszytko, co słuszna jest, i króla przywieść, aby był przyjacielem. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 15 I przyzwolił Machabeusz na prośby Lisjaszowe, pożytkowi we wszytkim dogadzając. I cokolwiek Machabeusz pisał Lisjaszowi o Żydziech, tego król pozwolił. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 16 Bo były listy napisane do Żydów od Lisjasza ten sposób zamykające: Lysjas, ludowi Żydowskiemu, zdrowia. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 17 Jan i Abesalom, którzy byli posłani od was, oddawszy pisanie, żądali, abym to, co się przez nie dało znać, wypełnił. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 18 A tak, cokolwiek mogło się odnieść do króla, przełożyłem, a czego rzecz dopuszczała, pozwoliłem. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 19 Przetoż jeśli w sprawach wiarę zachowacie, na potym starać się będę, abych wam był przyczyną dobrego. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 20 A o innych rzeczach, o każdej z osobna, dałem rozkazanie słowne i tym i owym, którzy ode mnie posłani są, aby się z wami namówili. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 21 Mięjde się dobrze. Roku setnego czterdziestego ósmego, miesiąca Dioskora, dnia dwudziestego i czwartego. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 22 Królewski zaś list to w sobie miał: Król Antioch Lisjaszowi bratu, zdrowia. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 23 Gdyż ociec nasz między bogi przeniesion jest, my, chcąc, aby ci, którzy są w królestwie naszym, bez trwogi żyli a rzeczy swej pilnowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 24 Słyszeliśmy, iż Żydowie nie przyzwolili ojcu memu, żeby mieli przeniesieni być do obyczajów greckich, ale że chcą trzymać swe ustawy i dlatego żądają od nas, abyśmy im dopuścili praw ich. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 25 Chcąc tedy, aby ten naród był w pokoju, stanowiąc osądziliśmy, aby im kościół był przywrócony, aby się podług zwyczaju przodków swych rządzili. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 26 Dobrze tedy uczynisz, jeśli do nich poślesz a dasz im prawą rękę, aby poznawszy wolą naszę, byli dobrego serca a własnych pożytków przestrzegali. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 27 A list do Żydów królewskich taki był: Król Antioch Radzie Żydowskiej i innym Żydom, zdrowia -2 Maccabees 2 Mch 46 11 28 Jeśli się dobrze made, takeście, jako chcemy, ale i my dobrze się mamy. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 29 Przyszedł do nas Me nelaus powiadając, że wy chce de zstąpić do waszych, którzy są u nas. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 30 A przetoż tym, którzy do nas przydą aż do dnia trzydziestego miesiąca Ksantika, dajemy prawicę bezpieczeństwa, -2 Maccabees 2 Mch 46 11 31 aby Żydzi używali pokarmów i praw swoich jako i przedtym a izby żaden z nich żadnym sposobem przykrości nie cierpiał w tych rzeczach, które się z niewiadomości działy. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 32 A posłaliśmy i Menelausa, który by z wami mówił. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 33 Dobrze się miejcie. Roku setnego czterdziestego ósmego, Ksantika miesiąca, dnia piętnastego. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 34 Posłali też i Rzymianie list taki: Kwintus Memmius i Tytus Manilius, legad Rzymscy, ludowi Żydowskiemu, zdrowia. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 35 Tego, co wam lisjasz, królewski powinowaty, pozwolił, i myśmy pozwolili. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 36 A o czym rozumiał, że się miał królik dołożyć, pilnie się między sobą naradziwszy, wnet kogo poślijcie, abyśmy skazali tak, jako wam należy, bo my jedziemy do Antiochijej. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 37 A przetoż co narychlej odpiszcie, abyśmy i my wiedzieli, co jest za wola wasza. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 38 Miejcie się dobrze. Roku setnego czterdziestego ósmego, piętnastego dnia miesiąca Ksantika. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 2 2 a ołtarze, których byli cudzoziemcy po ulicach nabudowali, tudzież też zbory, rozwalił. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 3 3 I wychędożywszy kościół, inny ołtarz sprawili, a z kamienia rozpalonego ogień wskrzosawszy, sprawowali ofiary po dwu lat, i kadzenie, i lampy, i chleby pokładne wystawili. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 4 4 Co uczyniwszy, padając na ziemię, prosili Pana, aby już więcej w takowe nędze nie wpadali, ale i jeśliby kiedy zgrzeszyli, aby łaskawiej od niego byli karani, a nie dzikim a bluźnierskim ludziom podawani. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 5 5 A którego dnia kościół od cudzoziemców był splugawiony, tegoż dnia przydało się, że się oczyścienie zstało, dwudziestego i piątego dnia miesiąca, który był Kasleu. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 6 6 I z weselem przez ośm dni obchodzili jako święto Kuczek, wspominając, iż przed małym czasem dzień uroczysty Kuczek po górach i po jaskiniach jako żwierzęta obchodzili. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 7 7 A przetoż gałązki i rózgi zielone i palmy nosili przed tym, który zdarzył, że oczyśclone było miejsce swoje. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 8 8 I pospolitym rozkazaniem i wyrokiem ustawili, aby one dni wszytek naród Żydowski na każdy rok obchodził. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 9 9 A Antiocha, którego zwano Zacnym, taki był koniec żywota. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 10 10 A teraz o Eupatorze, synie Antiocha niezbożnego, co się działo, powiemy, skracając złe przygody, które się na walkach przydawały. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 11 11 Bo ten dostąpiwszy królestwa, przełożył nad sprawami królestwa niejakiego Lisjasza, hetmana rycerstwa Fenicyjej i Syryjej. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 12 12 Abowiem Ptolemeusz, którego zwano Mecer, prawa Żydom umyślił zachować, a zwłaszcza dla niesprawiedliwości, która się im była stała, i spokojnie się z nimi obchodzić. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 13 13 Ale przeto będąc oskarżony od przyjaciół do Eupatora, gdy go częstokroć zdrajcą nazywano (przeto iż Cypru od Filometora jemu poruczonego odbieżał i do Antiocha Zacnego się udawszy i od tego odstał) , trucizną żywota dokonał. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 14 14 A Gorgiasz, będąc hetmanem na tych miejscach, nazbierawszy przychodniów, często z Żydy wojował. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 15 15 A Żydzi, którzy mieli zamki na różnych miejscach, wygnane z Jeruzalem przyjmowali i kusili się walczyć. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 16 16 A ci, którzy z Machabeuszem byli, przez modlitwę Pana prosząc, aby im był na pomocy, uderzyli na obronne miejsca Idumejczyków +2 Maccabees 2 Mch 46 10 17 17 i dobywając ich wielką mocą, miejsca otrzymali, a kto się im nawinął, zabijali, i wszytkich wobec nie mniej dwudziestu tysięcy zamordowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 18 18 A gdy niektórzy uciekli na dwie wieży barzo obronne, wszytkie potrzeby na odpór mające, +2 Maccabees 2 Mch 46 10 19 19 Machabeusz na ich zdobywanie Symona, Józefa i Zachęusza, i tych, którzy z nimi byli, dosyć wielu zostawiwszy, sam się udał do tych bitew, więcej które przynaglały. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 20 20 Ale ci, którzy z Symonem byli, chciwością uniesieni, od niektórych, którzy na wieżach byli, dali się uwieść pieniądzom, a wziąwszy siedmdziesiąt tysięcy dydrachm, niektórym uciec dopuścili. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 21 21 A gdy Machabeuszowi oznajmiono, co się zstało, zgromadziwszy przedniejsze z ludu, skarżył na nie, iż bracią za pieniądze przedali wypuściwszy ich nieprzyjacioły. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 22 22 Tych tedy, uczyniwszy je zdrajcy, zabił i natychmiast dwu wież dobył. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 23 23 I sprawując wszytko szczęśliwe, bronią i rękoma, więcej niż dwadzieścia tysięcy zabił na dwu zamkach. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 24 24 A Tymoteusz, który pierwej od Żydów był zwyciężony, zebrawszy wojsko ludu cudzoziemskiego i zgromadziwszy jezdne z Azyjej, przyciągnął, jakoby mocą miał wziąć ziemię Żydowską. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 25 25 Lecz Machabeusz i ci, co z nim byli, gdy się on przybliżał, modlili się Panu głowy ziemią posypawszy a biodra włosiennicami opasawszy. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 26 26 Padszy u spodku ołtarza, aby im miłościw, a nieprzyjaciołom ich był nieprzyjacielem i sprzeciwnikom sprzeciwił się, jako Zakon mówi. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 27 27 A tak po modlitwie wziąwszy zbroje, odszedszy dalej od miasta, a przyszedszy bliżej ku nieprzyjaciołom, położyli się. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 28 28 A skoro słońce wzeszło, stoczyli bitwę z obudwu stron: ci mając rękojmią zwycięstwa i szczęścia Pana z cnotą, a oni za ! hetmana ku bitwie serce mając. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 29 29 Lecz gdy sroga bitwa była, ukazali się nieprzyjaciołom z nieba pięć mężów na koniech, uzdami złotemi ozdobni, którzy byli przewodnikami Żydom. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 30 30 Z których dwa Machabeusza między sobą mając, broniami swymi obtoczywszy, zdrowego zachowywali, a na nieprzyjacioły zastrzały i pioruny miotali, prze co i ślepotą zamieszani, i napełnieni trwogi upadali. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 31 31 I zabito ich dwadzieścia tysięcy i pięć set, a jezdnych sześć set. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 32 32 A Tymoteusz uciekł na Gazarę, zameczek obronny, w którym był starosta Chereusz. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 33 33 Ale Machabeusz i ci, którzy z nim byli, z ochotą obiegli zamek przez cztery dni. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 34 34 A ci, którzy na nim byli, ufając miejsca obronie, nad miarę złorzeczyli i mowy nie +2 Maccabees 2 Mch 46 10 35 35 słuszne miotali. Ale gdy piąty dzień nastawał, dwadzieścia młodzieńców z tych, którzy z Machabeuszem byli, zapaleni sercem o one blużnierstwa, mężnie do muru przystąpili i srogim sercem idąc wstępowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 36 36 Lecz i drudzy także wstępując, wieże i bramy palić poczęli i same bluźnierze żywo palili. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 37 37 A przez dwa dni ustawicznie zamek zburzywszy, Tymoteusza, który się był skrył na jednym miejscu, dostawszy zabili, i brata jego Chereasza, i Apolofana zabili. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 38 38 Co sprawiwszy, z pieśniami i z wyznawaniem błogosławili Pana, który wielkie rzeczy uczynił w Izraelu a dał im zwycięstwo. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 1 1 Ale po małym czasie lisjasz, sprawca i powinowaty królewski, i nad sprawami przełożony, to co się stało ciężko znosząc, +2 Maccabees 2 Mch 46 11 2 2 zebrawszy ośmdziesiąt tysięcy i wszytkę jezdę, ruszył się przeciw Żydom, rozumiejąc, iż miasta dobywszy uczynić je miał mieszkaniem pogańskim +2 Maccabees 2 Mch 46 11 3 3 a że kościół miał iść na zysk pieniężny jako inne zbory pogańskie, a kapłaństwo przedajne na każdy rok. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 4 4 W niwczym się nie oglądając na Bożą moc, ale rozpuściwszy wodze serca, w mnóstwie pieszych iw tysiącach konnych, i w ośmidziesiąt elefantów ufał. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 5 5 A tak wtargnąwszy do ziemie Żydowskiej, a przybliżywszy się do Betsury, która była w ciasnym miejscu na piąci stajach od Jeruzalem, onego zamku dobywał. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 6 6 A gdy Machabeusz i cl, co | z nim byli, dowiedzieli się, iż zamków dobywano, z płaczem i łzami prosili Pana i wszytek lud pospolity z nimi, aby zesłał Anjoła dobrego ku wybawieniu Izraela. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 7 7 A sam napierwej Machabeusz, porwawszy broń, napominał drugich, aby się z nim wdali w niebezpieczeństwo a dali ratunek braciej swej. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 8 8 A gdy pospołu ochotnym sercem wjeżdżali w Jeruzalem, ukazał się rycerz jadący przed nimi w szacie świetnej, we złotej zbroi, drzewcem obracając. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 9 9 Tedy wszyscy społu błogosławili miłosiernego Pana i byli na umyśle utwierdzeni, będąc gotowi nie tylko przez ludzie, ale i przez naokrutniejsze bestyje i przez mury żelazne przebić się. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 10 10 A tak szli ochotnie mając z nieba pomocnika i litościwego nad sobą Pana. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 11 11 A jako lwi rzuciwszy się pędem na nieprzyjacioły, porazili z nich jedenaście tysięcy pieszych a tysiąc i sześć set jezdnych, +2 Maccabees 2 Mch 46 11 12 12 a wszystkie w tył obrócili, a więcej z nich rannych nago uszło, lecz i sam Lisjasz sromotnie uciekając uszedł. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 13 13 A iż był niegłupi, rozmyśliwszy sobie, jaką szkodę podjął, i rozumiejąc, iż Hebrejczykowie niezwyciężeni są polegając na wszechmocnego Boga pomocy, +2 Maccabees 2 Mch 46 11 14 14 posłał do nich i obiecował zezwolić na wszytko, co słuszna jest, i króla przywieść, aby był przyjacielem. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 15 15 I przyzwolił Machabeusz na prośby Lisjaszowe, pożytkowi we wszytkim dogadzając. I cokolwiek Machabeusz pisał Lisjaszowi o Żydziech, tego król pozwolił. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 16 16 Bo były listy napisane do Żydów od Lisjasza ten sposób zamykające: Lysjas, ludowi Żydowskiemu, zdrowia. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 17 17 Jan i Abesalom, którzy byli posłani od was, oddawszy pisanie, żądali, abym to, co się przez nie dało znać, wypełnił. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 18 18 A tak, cokolwiek mogło się odnieść do króla, przełożyłem, a czego rzecz dopuszczała, pozwoliłem. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 19 19 Przetoż jeśli w sprawach wiarę zachowacie, na potym starać się będę, abych wam był przyczyną dobrego. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 20 20 A o innych rzeczach, o każdej z osobna, dałem rozkazanie słowne i tym i owym, którzy ode mnie posłani są, aby się z wami namówili. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 21 21 Mięjde się dobrze. Roku setnego czterdziestego ósmego, miesiąca Dioskora, dnia dwudziestego i czwartego. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 22 22 Królewski zaś list to w sobie miał: Król Antioch Lisjaszowi bratu, zdrowia. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 23 23 Gdyż ociec nasz między bogi przeniesion jest, my, chcąc, aby ci, którzy są w królestwie naszym, bez trwogi żyli a rzeczy swej pilnowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 24 24 Słyszeliśmy, iż Żydowie nie przyzwolili ojcu memu, żeby mieli przeniesieni być do obyczajów greckich, ale że chcą trzymać swe ustawy i dlatego żądają od nas, abyśmy im dopuścili praw ich. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 25 25 Chcąc tedy, aby ten naród był w pokoju, stanowiąc osądziliśmy, aby im kościół był przywrócony, aby się podług zwyczaju przodków swych rządzili. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 26 26 Dobrze tedy uczynisz, jeśli do nich poślesz a dasz im prawą rękę, aby poznawszy wolą naszę, byli dobrego serca a własnych pożytków przestrzegali. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 27 27 A list do Żydów królewskich taki był: Król Antioch Radzie Żydowskiej i innym Żydom, zdrowia +2 Maccabees 2 Mch 46 11 28 28 Jeśli się dobrze made, takeście, jako chcemy, ale i my dobrze się mamy. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 29 29 Przyszedł do nas Me nelaus powiadając, że wy chce de zstąpić do waszych, którzy są u nas. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 30 30 A przetoż tym, którzy do nas przydą aż do dnia trzydziestego miesiąca Ksantika, dajemy prawicę bezpieczeństwa, +2 Maccabees 2 Mch 46 11 31 31 aby Żydzi używali pokarmów i praw swoich jako i przedtym a izby żaden z nich żadnym sposobem przykrości nie cierpiał w tych rzeczach, które się z niewiadomości działy. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 32 32 A posłaliśmy i Menelausa, który by z wami mówił. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 33 33 Dobrze się miejcie. Roku setnego czterdziestego ósmego, Ksantika miesiąca, dnia piętnastego. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 34 34 Posłali też i Rzymianie list taki: Kwintus Memmius i Tytus Manilius, legad Rzymscy, ludowi Żydowskiemu, zdrowia. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 35 35 Tego, co wam lisjasz, królewski powinowaty, pozwolił, i myśmy pozwolili. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 36 36 A o czym rozumiał, że się miał królik dołożyć, pilnie się między sobą naradziwszy, wnet kogo poślijcie, abyśmy skazali tak, jako wam należy, bo my jedziemy do Antiochijej. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 37 37 A przetoż co narychlej odpiszcie, abyśmy i my wiedzieli, co jest za wola wasza. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 38 38 Miejcie się dobrze. Roku setnego czterdziestego ósmego, piętnastego dnia miesiąca Ksantika. 2 Maccabees 2 Mch 46 12 1 Gdy się te umowy zstały, Lisjasz jachał do króla, a Żydowie rolą się bawili. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 2 Ale ci, którzy byli zostali, Tymoteusz i Apolloniusz, syn Genneusza, ale i Hieronim, i Demofon, i nad te Nikanor, książę z Cypru, nie dopuszczali im żyć w milczeniu i w pokoju. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 3 A Joppitowie taką złość zbroili. Prosili Żydów, z którymi mieszkali, aby wsiedli w łodzi, które byli nagotowali, z żonami i z dziećmi, jakoby z nimi żadnego nieprzyjacielstwa nie mieli. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 4 A tak według pospolitego wyroku miejskiego, gdy i sami przyzwolili a nic podejżrzanego dla pokoju nie mieli, zajachawszy na głębią, potopili nie mniej dwuset. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 5 O którym okrucieństwie, nad narodem swym uczynionym, gdy się dowiedział Juda, rozkazał mężom, którzy byli z nim, a wezwawszy sędziego sprawiedliwego Boga, -2 Maccabees 2 Mch 46 12 6 przyciągnął na braciej morderze i zapalił port w nocy, i łodzie popalił, a te, którzy ognia uszli, mieczem pozabijał. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 7 A gdy to tak sprawił, odciągnął jakoby się zaś znowu wrócić miał, a wszytkie Jopity wykorzenić. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 8 Lecz gdy się dowiedział, że i ci, którzy byli w Jamnijej, chcieli takież Żydom u nich mieszkającym uczynić, -2 Maccabees 2 Mch 46 12 9 Jamnity też w nocy najachał i port z okrętami spalił, tak iż łunę od ognia było widać w Jeruzalem przez dwieście i czterdzieści stajów. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 10 Stamtąd, gdy już byli odciągnęli na dziewięcioro staj i ciągnęli ku Tymoteuszowi, potkało się z nim Arabczyków pięć tysięcy mężów i jezdnych pięć set. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 11 A gdy tęga bitwa była i za pomocą Bożą fortunnie się wiodło, ostatek Arabczyków zwyciężonych prosili Judy, aby im dał prawicę, obiecując paszej postąpić i w innych rzeczach być ku pożytku. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 12 Tedy Juda rozumiejąc że prawdziwie w wielu rzeczach mogą być pożyteczni, obiecał pokój i dawszy sobie ręce odeszli do namiotów swoich. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 13 Najachał też i niektóre miasto mocne, mostami i mury obtoczone, w którym mieszkało mnóstwo narodów rozmaitych, które zwano Kasfin. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 14 A ci, którzy w mieście byli, ufając w mocności murów i w dostatku żywności, swowolniej sobie poczynali, złorzeczeństwy drażniąc Judę i bluźniąc, i mówiąc, co się nie godzi. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 15 A Machabeusz wzywając wielkiego Pana świata, który bez taranów i bez machin za czasów Jezusa obalił Jerycho, uderzył okrutnie na miasto. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 16 I dobywszy miasta za wolą Pańską, niezliczone mordy poczynił, tak iż przyległe jezioro, które było wszerz na dwojgu staj, zdało się, że krwią pobitych opływało. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 17 Stamtąd odeszli przez siedm set i pięćdziesiąt stajów i przyszli do Charaka do tych Żydów, które Tubiany zowią, -2 Maccabees 2 Mch 46 12 18 a Tymoteusza na onych miejscach nie zastali, który się był nie sprawiwszy wrócił, zostawiwszy na niektórym miejscu mocną obronę. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 19 A Dosyteusz i Sosipater, którzy byli hetmani z Machabeuszem, pobili od Tymoteusza na zamku zostawionych dziesięć tysięcy mężów. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 20 Lecz Machabeusz zszykowawszy około siebie sześć tysięcy i rozsadziwszy je w hufce, ciągnął przeciw Tymoteuszowi, który miał z sobą sto i dwadzieścia tysięcy pieszych, a jezdnych dwa tysiąca i pięć set. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 21 A Tymoteusz dowiedziawszy się o przyciągnieniu Judy, wprzód wysłał niewiasty i dzieci, i inne potrzeby na zamek, który zowią Karnion, bo był niedobyty a trudny do przystępu dla dasności miejsc. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 22 A gdy się pierwszy huf Judy ukazał, padł na nieprzyjadoly strach z obecności Boga, który wszytko widzi, i jęli uciekać jeden od drugiego, tak iż więcej od swych byli porażeni i od razów mieczów swych słabieli. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 23 A Juda barzo docierał karząc niezbożne i poraził z nich trzydzieści tysięcy mężów. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 24 A sam Tymoteusz napadł na skrzydło Dosyteusza i Sosipatra i prosił ich wielkimi prośbami, aby go żywo puścili, dlatego iż wielu z Żydów miał rodzice i bradą, którym by przyszło oszukać się dla śmierci jego. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 25 A tak gdy im przyrzekł, że je miał wolno puścić według umowy, puścili go zdrowo dla braciej wybawienia. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 26 A Judas wyciągnął do Karnionu pobiwszy dwadzieścia i pięć tysięcy. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 27 Po tych udeczce i porażce ruszył się z wojskiem do Efrona, miasta obronnego, w którym mnóstwo narodów rozlicznych mieszkało i duży młodzieńcy stojąc na murze mocno się bronili, a w tym machin wiele i strzelby gotowość. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 28 Ale gdy wzywali Wszechmocnego, który mocą swą kruszy nieprzyjacielskie siły, wzięli miasto, a z onych, którzy w nim byli, dwadzieścia i pięć tysięcy porazili. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 29 Stamtąd przyszli do miasta Scytów, które jest od Jeruzalem na sześci set stajan. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 30 Ale gdy Żydowie, którzy u Scytopolitanów byli, dali świadectwo, że się z nimi łaskawie obchodzili i czasów nieszczęścia skromnie się przeciw im zachowali, -2 Maccabees 2 Mch 46 12 31 podziękowawszy im i napomniawszy, aby i na potem na naród ich łaskawi byli, przyjachali do Jeruzalem, gdy uroczysty dzień święty Tegodniów nadchodził. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 32 A po pięćdziesiątnicy ruszyli się przeciw Gorgiaszowi, staroście Idumejskiemu. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 33 A wyciągnął ze trzema tysięcy pieszych i z czterzmi sty jezdnych. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 34 Którzy gdy zwiedli bitwę, przydało się, iż trocha Żydów poległo. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 35 A Dosyteusz, niektóry z Bacenorowych jezdny, mąż mocny, dzierżał Gorgiasza, a gdy go chciał poimać żywo, jezdny niektóry z Traków natarł nań i odciął mu ramię, i tak Gorgiasz uciekł do Maresa. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 36 A gdy ci, którzy z Esdrynem byli, długo walczyli i zmordowali się, Juda wzywał Pana, aby im był pomocnikiem i hetmanem bitwy. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 37 I począwszy głosem ojczystym i z pieśniami wołanie podnosząc, rycerstwo Gorgiaszowe uciekać przymusił. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 38 Tedy Juda zebrawszy wojsko przyszedł do miasta Odolle, a gdy dzień siódmy przyszedł, według zwyczaju oczyściwszy się, święcili szabat na tymże miejscu. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 39 A nazajutrz Juda przyjachał z swemi, aby pobrał ciała pobitych i pochował je z powinowatymi w grobiech ojcowskich. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 40 Tedy należli pod szatami pobitych dary bałwanów, którzy byli w Jamnijej, czego Żydom Zakon zakazuje. Wszytkim tedy jawno było, iż dla tego byli porażeni. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 41 A tak wszyscy błogosławili sprawiedliwy sąd Pański, który rzeczy skryte jawnemi uczynił. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 42 A tak udawszy się na modlitwy, prosili, aby ten grzech, który się zstał, w zapamiętanie przyszedł. Ale namężniejszy Juda napominał lud, aby się bez grzechu zachowali, widząc na oczy, co się zstało dla grzechów onych, którzy polegli. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 43 A złożywszy dwanaście tysięcy drachm śrebra, posłał do Jeruzalem, aby ofiarowano za grzechy umarłych ofiarę, dobrze i pobożnie o zmartwychwstaniu myśląc -2 Maccabees 2 Mch 46 12 44 (bo by się był nie nadziewał, że oni pobici zmartwychwstać mieli, zdałaby się rzecz niepotrzebna i próżna modlić się za umarłe), -2 Maccabees 2 Mch 46 12 45 a iż uważał, że ci, którzy pobożnie byli zasnęli, barzo dobrą łaskę mieli zachowaną. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 46 A tak święta i zbawienna jest myśl modlić się za umarłe, aby byli od grzechów rozwiązani. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 2 2 Ale ci, którzy byli zostali, Tymoteusz i Apolloniusz, syn Genneusza, ale i Hieronim, i Demofon, i nad te Nikanor, książę z Cypru, nie dopuszczali im żyć w milczeniu i w pokoju. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 3 3 A Joppitowie taką złość zbroili. Prosili Żydów, z którymi mieszkali, aby wsiedli w łodzi, które byli nagotowali, z żonami i z dziećmi, jakoby z nimi żadnego nieprzyjacielstwa nie mieli. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 4 4 A tak według pospolitego wyroku miejskiego, gdy i sami przyzwolili a nic podejżrzanego dla pokoju nie mieli, zajachawszy na głębią, potopili nie mniej dwuset. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 5 5 O którym okrucieństwie, nad narodem swym uczynionym, gdy się dowiedział Juda, rozkazał mężom, którzy byli z nim, a wezwawszy sędziego sprawiedliwego Boga, +2 Maccabees 2 Mch 46 12 6 6 przyciągnął na braciej morderze i zapalił port w nocy, i łodzie popalił, a te, którzy ognia uszli, mieczem pozabijał. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 7 7 A gdy to tak sprawił, odciągnął jakoby się zaś znowu wrócić miał, a wszytkie Jopity wykorzenić. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 8 8 Lecz gdy się dowiedział, że i ci, którzy byli w Jamnijej, chcieli takież Żydom u nich mieszkającym uczynić, +2 Maccabees 2 Mch 46 12 9 9 Jamnity też w nocy najachał i port z okrętami spalił, tak iż łunę od ognia było widać w Jeruzalem przez dwieście i czterdzieści stajów. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 10 10 Stamtąd, gdy już byli odciągnęli na dziewięcioro staj i ciągnęli ku Tymoteuszowi, potkało się z nim Arabczyków pięć tysięcy mężów i jezdnych pięć set. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 11 11 A gdy tęga bitwa była i za pomocą Bożą fortunnie się wiodło, ostatek Arabczyków zwyciężonych prosili Judy, aby im dał prawicę, obiecując paszej postąpić i w innych rzeczach być ku pożytku. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 12 12 Tedy Juda rozumiejąc że prawdziwie w wielu rzeczach mogą być pożyteczni, obiecał pokój i dawszy sobie ręce odeszli do namiotów swoich. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 13 13 Najachał też i niektóre miasto mocne, mostami i mury obtoczone, w którym mieszkało mnóstwo narodów rozmaitych, które zwano Kasfin. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 14 14 A ci, którzy w mieście byli, ufając w mocności murów i w dostatku żywności, swowolniej sobie poczynali, złorzeczeństwy drażniąc Judę i bluźniąc, i mówiąc, co się nie godzi. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 15 15 A Machabeusz wzywając wielkiego Pana świata, który bez taranów i bez machin za czasów Jezusa obalił Jerycho, uderzył okrutnie na miasto. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 16 16 I dobywszy miasta za wolą Pańską, niezliczone mordy poczynił, tak iż przyległe jezioro, które było wszerz na dwojgu staj, zdało się, że krwią pobitych opływało. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 17 17 Stamtąd odeszli przez siedm set i pięćdziesiąt stajów i przyszli do Charaka do tych Żydów, które Tubiany zowią, +2 Maccabees 2 Mch 46 12 18 18 a Tymoteusza na onych miejscach nie zastali, który się był nie sprawiwszy wrócił, zostawiwszy na niektórym miejscu mocną obronę. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 19 19 A Dosyteusz i Sosipater, którzy byli hetmani z Machabeuszem, pobili od Tymoteusza na zamku zostawionych dziesięć tysięcy mężów. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 20 20 Lecz Machabeusz zszykowawszy około siebie sześć tysięcy i rozsadziwszy je w hufce, ciągnął przeciw Tymoteuszowi, który miał z sobą sto i dwadzieścia tysięcy pieszych, a jezdnych dwa tysiąca i pięć set. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 21 21 A Tymoteusz dowiedziawszy się o przyciągnieniu Judy, wprzód wysłał niewiasty i dzieci, i inne potrzeby na zamek, który zowią Karnion, bo był niedobyty a trudny do przystępu dla dasności miejsc. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 22 22 A gdy się pierwszy huf Judy ukazał, padł na nieprzyjadoly strach z obecności Boga, który wszytko widzi, i jęli uciekać jeden od drugiego, tak iż więcej od swych byli porażeni i od razów mieczów swych słabieli. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 23 23 A Juda barzo docierał karząc niezbożne i poraził z nich trzydzieści tysięcy mężów. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 24 24 A sam Tymoteusz napadł na skrzydło Dosyteusza i Sosipatra i prosił ich wielkimi prośbami, aby go żywo puścili, dlatego iż wielu z Żydów miał rodzice i bradą, którym by przyszło oszukać się dla śmierci jego. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 25 25 A tak gdy im przyrzekł, że je miał wolno puścić według umowy, puścili go zdrowo dla braciej wybawienia. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 26 26 A Judas wyciągnął do Karnionu pobiwszy dwadzieścia i pięć tysięcy. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 27 27 Po tych udeczce i porażce ruszył się z wojskiem do Efrona, miasta obronnego, w którym mnóstwo narodów rozlicznych mieszkało i duży młodzieńcy stojąc na murze mocno się bronili, a w tym machin wiele i strzelby gotowość. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 28 28 Ale gdy wzywali Wszechmocnego, który mocą swą kruszy nieprzyjacielskie siły, wzięli miasto, a z onych, którzy w nim byli, dwadzieścia i pięć tysięcy porazili. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 29 29 Stamtąd przyszli do miasta Scytów, które jest od Jeruzalem na sześci set stajan. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 30 30 Ale gdy Żydowie, którzy u Scytopolitanów byli, dali świadectwo, że się z nimi łaskawie obchodzili i czasów nieszczęścia skromnie się przeciw im zachowali, +2 Maccabees 2 Mch 46 12 31 31 podziękowawszy im i napomniawszy, aby i na potem na naród ich łaskawi byli, przyjachali do Jeruzalem, gdy uroczysty dzień święty Tegodniów nadchodził. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 32 32 A po pięćdziesiątnicy ruszyli się przeciw Gorgiaszowi, staroście Idumejskiemu. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 33 33 A wyciągnął ze trzema tysięcy pieszych i z czterzmi sty jezdnych. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 34 34 Którzy gdy zwiedli bitwę, przydało się, iż trocha Żydów poległo. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 35 35 A Dosyteusz, niektóry z Bacenorowych jezdny, mąż mocny, dzierżał Gorgiasza, a gdy go chciał poimać żywo, jezdny niektóry z Traków natarł nań i odciął mu ramię, i tak Gorgiasz uciekł do Maresa. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 36 36 A gdy ci, którzy z Esdrynem byli, długo walczyli i zmordowali się, Juda wzywał Pana, aby im był pomocnikiem i hetmanem bitwy. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 37 37 I począwszy głosem ojczystym i z pieśniami wołanie podnosząc, rycerstwo Gorgiaszowe uciekać przymusił. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 38 38 Tedy Juda zebrawszy wojsko przyszedł do miasta Odolle, a gdy dzień siódmy przyszedł, według zwyczaju oczyściwszy się, święcili szabat na tymże miejscu. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 39 39 A nazajutrz Juda przyjachał z swemi, aby pobrał ciała pobitych i pochował je z powinowatymi w grobiech ojcowskich. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 40 40 Tedy należli pod szatami pobitych dary bałwanów, którzy byli w Jamnijej, czego Żydom Zakon zakazuje. Wszytkim tedy jawno było, iż dla tego byli porażeni. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 41 41 A tak wszyscy błogosławili sprawiedliwy sąd Pański, który rzeczy skryte jawnemi uczynił. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 42 42 A tak udawszy się na modlitwy, prosili, aby ten grzech, który się zstał, w zapamiętanie przyszedł. Ale namężniejszy Juda napominał lud, aby się bez grzechu zachowali, widząc na oczy, co się zstało dla grzechów onych, którzy polegli. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 43 43 A złożywszy dwanaście tysięcy drachm śrebra, posłał do Jeruzalem, aby ofiarowano za grzechy umarłych ofiarę, dobrze i pobożnie o zmartwychwstaniu myśląc +2 Maccabees 2 Mch 46 12 44 44 (bo by się był nie nadziewał, że oni pobici zmartwychwstać mieli, zdałaby się rzecz niepotrzebna i próżna modlić się za umarłe), +2 Maccabees 2 Mch 46 12 45 45 a iż uważał, że ci, którzy pobożnie byli zasnęli, barzo dobrą łaskę mieli zachowaną. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 46 46 A tak święta i zbawienna jest myśl modlić się za umarłe, aby byli od grzechów rozwiązani. 2 Maccabees 2 Mch 46 13 1 Roku setnego czterdziestego i dziewiątego dowiedział się Juda, iż Antioch Eupator ciągnie z mnóstwem na Żydowską ziemię, -2 Maccabees 2 Mch 46 13 2 a z nim Lisjasz, sprawca i przełożony nad sprawami, mając z sobą pieszych sto i dziesięć tysięcy, a jezdnych pięć tysięcy, i elefantów dwadzieścia i dwa, i wozów z kosami trzy sta. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 3 A przymieszał się do nich i Menelaus i z wielką chytrością prosił Antiocha nie o zachowanie ojczyzny, ale mając nadzieję, że miał być wsadzony na państwo. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 4 Lecz Król nad królami wzruszył serce Antiochowe przeciw złośnikowi i gdy lisjasz przypominał, że on był przyczyną wszego złego, rozkazał (jako u nich jest obyczaj) pojmawszy go na tymże miejscu zabić. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 5 A była na onym miejscu wieża na pięćdziesiąt łokiet, która miała zewsząd około siebie kupy popiołu: z tej było pojźrzenie na dół przykre. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 6 Stamtąd kazał onego świętokrąjcę w popiół wrzucić, gdy go wszyscy popychali na stracenie. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 7 Takim ci prawem przestępcy Zakonu przydało się umrzeć ani w ziemi być pochowanym Menelausowi. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 8 A zaiste dosyć sprawiedliwie, bo iż wiele przeciw ołtarzowi Bożemu złości poczynił, którego ogień i popiół był święty, sam na popiołową śmierć zdan jest. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 9 Ale król ciągnął, sercem nieujęty, chcąc się pokazać gorszym na Żydy niżli odec jego. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 10 Czego się Juda dowiedziawszy, przykazał ludowi, aby we dnie i w nocy Pana wzywali, aby jako zawsze tak i teraz im był na pomocy -2 Maccabees 2 Mch 46 13 11 jako tym, którzy się bali, aby Zakonu i ojczyzny, i kościoła świętego nie utracili, a iżby ludowi, który niedawno trochę sobie wytchnął, nie dopuszczał znowu przyść w poddaóstwo narodom bluźnierskim. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 12 To gdy wszyscy społu uczynili i prosili miłosierdzia od Pana, z płaczem i z posty przez trzy dni ustawicznie leżąc na ziemi, napominał ich Juda, aby się gotowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 13 Sam z starszymi umyślił, pierwej niżby król z wojskiem przyciągnął do Żydowskiej ziemie a niżby wziął miasto, wyciągnąć, a sądowi Pańskiemu skończenie rzeczy poruczyć. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 14 A tak wszytko dawszy w moc Bogu stworzycielowi świata a swych napomniawszy, aby się mężnie potykali i aż do śmierci o Zakon, kościół, miasto, ojczyznę i mieszczany się zastawiali, położył się z wojskiem u Modin. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 15 I dawszy swoim hasło zwycięstwa Bożego, obrawszy sobie co mężniejsze młodzieńce, uderzywszy w nocy na dwór królewski zabił w obozie mężów cztery tysiące i co najwiętszego elefanta, z tymi, którzy na nim byli. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 16 I napełniwszy wielką trwogą i zamieszaniem obóz nieprzyjacielski a rzeczy fortunnie odprawiwszy, odjechali. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 17 A to się zstało, gdy się już rozedniwało, za pomocą obrony Pańskiej. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 18 Ale król skosztowawszy śmiałości Żydowskiej, fortelem pokuszał się o trudności miejsc. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 19 I położył się obozem u Betsury, która była obronnym zamkiem Żydowskim, ale go odpędzono i szkodzono, i urywano. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 20 A onym, którzy w zamku byli, Juda potrzeb dodawał. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 21 A Rodok niejaki, który był z wojska Judzkiego, tajemnice nieprzyjaciołom oznajmił, który szukany, poiman jest i wsadzony. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 22 Powtóre król uczynił rzecz do tych, którzy byli w Betsurze, rękę dał, wziął, odjachał. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 23 Zwiódł bitwę z Judą, porażon jest. A dowiedziawszy się, iż Filip wybijał się z mocy w Antiochijej, którego był zostawił nad sprawami, upadszy na sercu, przepraszając Żydy i podając się im, przysiągł na wszytko, co się słuszno widziało a pojednawszy się, ofiarę ofiarował, kościół uczcił i dary zostawił; -2 Maccabees 2 Mch 46 13 24 Machabeusza obłapił i uczynił go książęciem i hetmanem od Ptolemaidy aż do Gerenów. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 25 A gdy przyjachał do Ptolemaidy, za złe mieli Ptolomejczycy przyjaclelstwa postanowienie, gniewając się, żeby snadź przymierza nie zgwałcili. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 26 Tedy lisjasz wstąpił na stolicę i dał sprawę, i lud uśmierzył, i wrócił się do Antiochijej. A tym ci sposobem toczył się królewski odjazd i przyjazd. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 1 Ale Po trzech leciech dowiedział się Juda i ci co z nim byli, iż Demetrius Selewków z potężnym wojskiem i z okręty przez port Trłpolu ciągnął na miejsca sposobne -2 Maccabees 2 Mch 46 14 2 i wziął ziemię przeciwko Antiochowi i hetmanowi jego lisjaszowi. Arcykapłan Alcymus wzywa Demetriusza do interwencji w Judei -2 Maccabees 2 Mch 46 14 3 A niejaki Alcymus, który był nawyższym kapłanem, ale się był dobrowolnie splugawił czasu pomieszania, bacząc, że żadnym obyczajem żyw zostać nie mógł ani przystępu mieć do ołtarza, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 4 przyszedł do króla Demetriusa roku setnego pięćdziesiątego ofiarując mu koronę złotą i palmę, i niejakie zielone gałązki, które się zdały być kościelne. A onego dnia milczał. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 5 Potym upatrzywszy czas szaleństwu swemu pogodny, gdy był od Demetriusa wezwań do rady a pytano go, na których rzeczach i radach Żydowie się sadzili, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 6 odpowiedział: Ci, które zowią asydejczyki między Żydami, których Hetmanem jest Juda Machabeusz, mnożą wojny i tumulty wzruszają a nie dopuszczają królestwu zostać w pokoju. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 7 Bo i ja złupiony z chwały przodków moich (mówię z nawyższego kapłaństwa) tum się uciekł, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 8 naprzód zachowując wiarę pożytkom królewskim, a potym też radząc o mieszczanach, bo dla ich przewrotności wszytek naród nasz nie pomału jest utrapiony. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 9 Ale proszę, królu, te wszytkie rzeczy uznawszy, i o ziemi, i o narodzie, według twej ludzkości wszytkim znajomej, obmyślaj: -2 Maccabees 2 Mch 46 14 10 bo póki żyw Juda, nie jest rzecz podobna, aby rzeczy były w pokoju. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 11 To gdy on powiedział, drudzy też przyjaciele będąc nieprzyjacielskiego serca przeciw Judzie, zapalili Demetriusa. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 12 Który natychmiast Nikanora, przełożonego nad elefanty, hetmana, posłał do Judzkiej ziemie, dawszy rozkazanie, aby Judę pojmał, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 13 I tych, którzy z nim byli, rozproszył, a Alcyma nawyższym kapłanem nawyższego kościoła postanowił. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 14 Tedy pogani, którzy byli z Żydowskiej ziemie przed Judą uciekli, kupami się do Nikanora przymieszywali, mniemając, iż nędza i klęski Żydów miało być ich szczęściem. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 15 A tak Żydowie usłyszawszy o przyszciu Nikanorowym i zgromadzeniu narodów, ziemią się posypawszy, prosili onego, który swój lud postanowił, aby na wieki strzegł, i który cząstkę swoję jasnemi cudami broni. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 16 A za rozkazaniem hetmana zarazem się stamtąd ruszyli a ściągnęli się do miasteczka Dessau. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 17 A Symon, brat Judy, potkał się z Nikanorem, ale się przeląkł nagłego przypadnienia nieprzyjaciół. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 18 Wszakoż Nikanor słysząc o męstwie towarzyszów Judy i o wielkim sercu, które mieli bijąc się za ojczyznę, bał się krwią rozsądku uczynić. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 19 Przetoż posłał przed sobą Posydoniusza i Teodocjusza, i Matiasza, aby dali prawicę i wzięli. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 20 A gdy się o to długo namawiali a sam hetman przed ludem onę rzecz przełożył, wszytkich jedno zdanie było zezwolić na przyjaźń. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 21 A tak naznaczyli dzień, którego mieli z sobą na osobności mówić, i dla każdego wyniesiono stołek i postawiono. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 22 A Juda rozkazał, aby zbrojni byli na miejscach sposobnych, by się snadż z prędka od nieprzyjaciół co złego nie zaczęło; i midi przystojną rozmowę. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 23 A Nikanor mieszkał w Jeruzalem i nic niesprawiedliwie nie czynił, i gromady gminu, które się były zebrały, rozpuścił. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 24 I zawsze mu był z serca miły Juda, i był mężowi przychylny. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 25 I prosił go, aby żonę pojął i syny spłodził. Pojął żonę i mieszkał spokojnie, i żyli społecznie. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 26 Lecz Alcymus widząc między nimi społeczną miłość i umowy, przyszedł do Demetriusa i oznajmił mu, że Nikanor na rzeczy szkodliwe pozwolił, a Judę, zdrajcę królestwa, następcą swym naznaczył. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 27 A tak król zajątrzony a złościwymi potwarzami jego rozdrażniony, napisał Nikanorowi mówiąc, że mu niemiło, iż przyjaźń zawarł: wszakże rozkazuje, aby co rychlej Machabeusza związanego do Antiochijej posłał. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 28 Co zrozumiawszy Nikanor, lękał się i było mu to ciężko, jeśliby to miał złamać, na czym było stanęło, nie będąc w niwczym obrażony od męża, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 29 ale iż się królowi nie mógł sprzeciwić, upatrował pogodę, której by wypełnił rozkazanie. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 30 Lecz Machabeusz widząc, że się z nim Nikanor ostrze obchodził i na zwykłym potykaniu srożej mu się stawił, rozumiejąc, iż ta srogość nie z dobrego pochodziła, zebrawszy niewiele ludu swego, schronił się przed Nikanorem. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 31 Czego gdy się on dowiedział, iż był mężnie od męża uprzedzon, wszedł do nawiętszego a naświętszego kościoła, a gdy kapłani zwykłe ofiary sprawowali, rozkazał im, aby męża wydali. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 32 Lecz gdy oni pod przysięgą powiadali, iż nie wiedzą, gdzie by był, którego szukano, ściągnąwszy rękę przeciw kościołowi, przysiągł mówiąc: -2 Maccabees 2 Mch 46 14 33 Jeśli mi Judy związanego nie wydacie, ten kościół Boży zrównam z ziemią i ołtarz wywalę, a ten kościół poświęcę Bachusowi. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 34 I to rzekszy szedł precz. Lecz kapłani podniózszy ręce w niebo, wzywali tego, który zawsze był obrońcą narodu ich, to mówiąc: -2 Maccabees 2 Mch 46 14 35 Ty, Panie wszech rzeczy, który niczego nie potrzebujesz, chciałeś, aby był kościół mieszkania -2 Maccabees 2 Mch 46 14 36 twego między nami. A teraz, święty wszytkich świętych Panie, zachowaj na wieki nie splugawionym dom ten, który niedawno jest oczyściony. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 37 A Razjasz niejaki, z starszych z Jeruzalem, był oskarżon przed Nikanorem, a ten mąż, miłośnik miasta, i dobrą sławę mając, który dla życzliwości nazwan był ojcem Żydów, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 38 ten przez wiele czasów przedsięwzięcie czystości trzymał w Zakonie Żydowskim, gotów wydać ciało i duszę za wytrwanie. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 39 A Nikanor chcąc okazać nienawiść, którą miał przeciw Żydom, posłał pięć set żołnierzów, aby go pojmali, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 40 bo mniemał, gdyby go był zwiódł, że miał wielką klęskę Żydom uczynić. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 41 A tak, gdy się chciał werwać gmin do domu jego i drzwi wybić, i ogień założyć, gdy go już pojmać mieli, przebił się mieczem, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 42 woląc raczej poczciwie umrzeć, a niżli poddać się grzesznikom i nieprzystojnie rodowiswemu krzywdy cierpieć. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 43 Ale gdy przed kwapieniem, niepewnym razem ranę sobie zadał, a gmin się we drzwi wdzierał, wbieżawszy śmiele na mur, mężnie się z góry zrzucił na ludzie. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 44 Którzy gdy prędko dali plac spadnieniu jego, padł na szyję. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 45 A gdy jeszcze dychał, zapaliwszy się sercem, powstał. A chocia kretfr z niego wielkim strumieniem ciekła i acz był ciężko zraniony, przeszedł wskok przez lud -2 Maccabees 2 Mch 46 14 46 i stanąwszy na niejakiej skale przykrej, gdy go już krefr uchodziła, uchwyciwszy obiema rękoma wnętrzności swe, rzucił je na lud, wzywając tego, który jest Panem żywota i ducha, aby mu je zaś przywrócił. A tym sposobem umarł. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 2 2 a z nim Lisjasz, sprawca i przełożony nad sprawami, mając z sobą pieszych sto i dziesięć tysięcy, a jezdnych pięć tysięcy, i elefantów dwadzieścia i dwa, i wozów z kosami trzy sta. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 3 3 A przymieszał się do nich i Menelaus i z wielką chytrością prosił Antiocha nie o zachowanie ojczyzny, ale mając nadzieję, że miał być wsadzony na państwo. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 4 4 Lecz Król nad królami wzruszył serce Antiochowe przeciw złośnikowi i gdy lisjasz przypominał, że on był przyczyną wszego złego, rozkazał (jako u nich jest obyczaj) pojmawszy go na tymże miejscu zabić. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 5 5 A była na onym miejscu wieża na pięćdziesiąt łokiet, która miała zewsząd około siebie kupy popiołu: z tej było pojźrzenie na dół przykre. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 6 6 Stamtąd kazał onego świętokrąjcę w popiół wrzucić, gdy go wszyscy popychali na stracenie. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 7 7 Takim ci prawem przestępcy Zakonu przydało się umrzeć ani w ziemi być pochowanym Menelausowi. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 8 8 A zaiste dosyć sprawiedliwie, bo iż wiele przeciw ołtarzowi Bożemu złości poczynił, którego ogień i popiół był święty, sam na popiołową śmierć zdan jest. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 9 9 Ale król ciągnął, sercem nieujęty, chcąc się pokazać gorszym na Żydy niżli odec jego. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 10 10 Czego się Juda dowiedziawszy, przykazał ludowi, aby we dnie i w nocy Pana wzywali, aby jako zawsze tak i teraz im był na pomocy +2 Maccabees 2 Mch 46 13 11 11 jako tym, którzy się bali, aby Zakonu i ojczyzny, i kościoła świętego nie utracili, a iżby ludowi, który niedawno trochę sobie wytchnął, nie dopuszczał znowu przyść w poddaóstwo narodom bluźnierskim. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 12 12 To gdy wszyscy społu uczynili i prosili miłosierdzia od Pana, z płaczem i z posty przez trzy dni ustawicznie leżąc na ziemi, napominał ich Juda, aby się gotowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 13 13 Sam z starszymi umyślił, pierwej niżby król z wojskiem przyciągnął do Żydowskiej ziemie a niżby wziął miasto, wyciągnąć, a sądowi Pańskiemu skończenie rzeczy poruczyć. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 14 14 A tak wszytko dawszy w moc Bogu stworzycielowi świata a swych napomniawszy, aby się mężnie potykali i aż do śmierci o Zakon, kościół, miasto, ojczyznę i mieszczany się zastawiali, położył się z wojskiem u Modin. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 15 15 I dawszy swoim hasło zwycięstwa Bożego, obrawszy sobie co mężniejsze młodzieńce, uderzywszy w nocy na dwór królewski zabił w obozie mężów cztery tysiące i co najwiętszego elefanta, z tymi, którzy na nim byli. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 16 16 I napełniwszy wielką trwogą i zamieszaniem obóz nieprzyjacielski a rzeczy fortunnie odprawiwszy, odjechali. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 17 17 A to się zstało, gdy się już rozedniwało, za pomocą obrony Pańskiej. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 18 18 Ale król skosztowawszy śmiałości Żydowskiej, fortelem pokuszał się o trudności miejsc. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 19 19 I położył się obozem u Betsury, która była obronnym zamkiem Żydowskim, ale go odpędzono i szkodzono, i urywano. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 20 20 A onym, którzy w zamku byli, Juda potrzeb dodawał. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 21 21 A Rodok niejaki, który był z wojska Judzkiego, tajemnice nieprzyjaciołom oznajmił, który szukany, poiman jest i wsadzony. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 22 22 Powtóre król uczynił rzecz do tych, którzy byli w Betsurze, rękę dał, wziął, odjachał. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 23 23 Zwiódł bitwę z Judą, porażon jest. A dowiedziawszy się, iż Filip wybijał się z mocy w Antiochijej, którego był zostawił nad sprawami, upadszy na sercu, przepraszając Żydy i podając się im, przysiągł na wszytko, co się słuszno widziało a pojednawszy się, ofiarę ofiarował, kościół uczcił i dary zostawił; +2 Maccabees 2 Mch 46 13 24 24 Machabeusza obłapił i uczynił go książęciem i hetmanem od Ptolemaidy aż do Gerenów. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 25 25 A gdy przyjachał do Ptolemaidy, za złe mieli Ptolomejczycy przyjaclelstwa postanowienie, gniewając się, żeby snadź przymierza nie zgwałcili. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 26 26 Tedy lisjasz wstąpił na stolicę i dał sprawę, i lud uśmierzył, i wrócił się do Antiochijej. A tym ci sposobem toczył się królewski odjazd i przyjazd. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 1 1 Ale Po trzech leciech dowiedział się Juda i ci co z nim byli, iż Demetrius Selewków z potężnym wojskiem i z okręty przez port Trłpolu ciągnął na miejsca sposobne +2 Maccabees 2 Mch 46 14 2 2 i wziął ziemię przeciwko Antiochowi i hetmanowi jego lisjaszowi. Arcykapłan Alcymus wzywa Demetriusza do interwencji w Judei +2 Maccabees 2 Mch 46 14 3 3 A niejaki Alcymus, który był nawyższym kapłanem, ale się był dobrowolnie splugawił czasu pomieszania, bacząc, że żadnym obyczajem żyw zostać nie mógł ani przystępu mieć do ołtarza, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 4 4 przyszedł do króla Demetriusa roku setnego pięćdziesiątego ofiarując mu koronę złotą i palmę, i niejakie zielone gałązki, które się zdały być kościelne. A onego dnia milczał. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 5 5 Potym upatrzywszy czas szaleństwu swemu pogodny, gdy był od Demetriusa wezwań do rady a pytano go, na których rzeczach i radach Żydowie się sadzili, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 6 6 odpowiedział: Ci, które zowią asydejczyki między Żydami, których Hetmanem jest Juda Machabeusz, mnożą wojny i tumulty wzruszają a nie dopuszczają królestwu zostać w pokoju. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 7 7 Bo i ja złupiony z chwały przodków moich (mówię z nawyższego kapłaństwa) tum się uciekł, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 8 8 naprzód zachowując wiarę pożytkom królewskim, a potym też radząc o mieszczanach, bo dla ich przewrotności wszytek naród nasz nie pomału jest utrapiony. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 9 9 Ale proszę, królu, te wszytkie rzeczy uznawszy, i o ziemi, i o narodzie, według twej ludzkości wszytkim znajomej, obmyślaj: +2 Maccabees 2 Mch 46 14 10 10 bo póki żyw Juda, nie jest rzecz podobna, aby rzeczy były w pokoju. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 11 11 To gdy on powiedział, drudzy też przyjaciele będąc nieprzyjacielskiego serca przeciw Judzie, zapalili Demetriusa. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 12 12 Który natychmiast Nikanora, przełożonego nad elefanty, hetmana, posłał do Judzkiej ziemie, dawszy rozkazanie, aby Judę pojmał, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 13 13 I tych, którzy z nim byli, rozproszył, a Alcyma nawyższym kapłanem nawyższego kościoła postanowił. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 14 14 Tedy pogani, którzy byli z Żydowskiej ziemie przed Judą uciekli, kupami się do Nikanora przymieszywali, mniemając, iż nędza i klęski Żydów miało być ich szczęściem. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 15 15 A tak Żydowie usłyszawszy o przyszciu Nikanorowym i zgromadzeniu narodów, ziemią się posypawszy, prosili onego, który swój lud postanowił, aby na wieki strzegł, i który cząstkę swoję jasnemi cudami broni. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 16 16 A za rozkazaniem hetmana zarazem się stamtąd ruszyli a ściągnęli się do miasteczka Dessau. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 17 17 A Symon, brat Judy, potkał się z Nikanorem, ale się przeląkł nagłego przypadnienia nieprzyjaciół. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 18 18 Wszakoż Nikanor słysząc o męstwie towarzyszów Judy i o wielkim sercu, które mieli bijąc się za ojczyznę, bał się krwią rozsądku uczynić. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 19 19 Przetoż posłał przed sobą Posydoniusza i Teodocjusza, i Matiasza, aby dali prawicę i wzięli. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 20 20 A gdy się o to długo namawiali a sam hetman przed ludem onę rzecz przełożył, wszytkich jedno zdanie było zezwolić na przyjaźń. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 21 21 A tak naznaczyli dzień, którego mieli z sobą na osobności mówić, i dla każdego wyniesiono stołek i postawiono. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 22 22 A Juda rozkazał, aby zbrojni byli na miejscach sposobnych, by się snadż z prędka od nieprzyjaciół co złego nie zaczęło; i midi przystojną rozmowę. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 23 23 A Nikanor mieszkał w Jeruzalem i nic niesprawiedliwie nie czynił, i gromady gminu, które się były zebrały, rozpuścił. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 24 24 I zawsze mu był z serca miły Juda, i był mężowi przychylny. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 25 25 I prosił go, aby żonę pojął i syny spłodził. Pojął żonę i mieszkał spokojnie, i żyli społecznie. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 26 26 Lecz Alcymus widząc między nimi społeczną miłość i umowy, przyszedł do Demetriusa i oznajmił mu, że Nikanor na rzeczy szkodliwe pozwolił, a Judę, zdrajcę królestwa, następcą swym naznaczył. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 27 27 A tak król zajątrzony a złościwymi potwarzami jego rozdrażniony, napisał Nikanorowi mówiąc, że mu niemiło, iż przyjaźń zawarł: wszakże rozkazuje, aby co rychlej Machabeusza związanego do Antiochijej posłał. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 28 28 Co zrozumiawszy Nikanor, lękał się i było mu to ciężko, jeśliby to miał złamać, na czym było stanęło, nie będąc w niwczym obrażony od męża, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 29 29 ale iż się królowi nie mógł sprzeciwić, upatrował pogodę, której by wypełnił rozkazanie. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 30 30 Lecz Machabeusz widząc, że się z nim Nikanor ostrze obchodził i na zwykłym potykaniu srożej mu się stawił, rozumiejąc, iż ta srogość nie z dobrego pochodziła, zebrawszy niewiele ludu swego, schronił się przed Nikanorem. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 31 31 Czego gdy się on dowiedział, iż był mężnie od męża uprzedzon, wszedł do nawiętszego a naświętszego kościoła, a gdy kapłani zwykłe ofiary sprawowali, rozkazał im, aby męża wydali. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 32 32 Lecz gdy oni pod przysięgą powiadali, iż nie wiedzą, gdzie by był, którego szukano, ściągnąwszy rękę przeciw kościołowi, przysiągł mówiąc: +2 Maccabees 2 Mch 46 14 33 33 Jeśli mi Judy związanego nie wydacie, ten kościół Boży zrównam z ziemią i ołtarz wywalę, a ten kościół poświęcę Bachusowi. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 34 34 I to rzekszy szedł precz. Lecz kapłani podniózszy ręce w niebo, wzywali tego, który zawsze był obrońcą narodu ich, to mówiąc: +2 Maccabees 2 Mch 46 14 35 35 Ty, Panie wszech rzeczy, który niczego nie potrzebujesz, chciałeś, aby był kościół mieszkania +2 Maccabees 2 Mch 46 14 36 36 twego między nami. A teraz, święty wszytkich świętych Panie, zachowaj na wieki nie splugawionym dom ten, który niedawno jest oczyściony. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 37 37 A Razjasz niejaki, z starszych z Jeruzalem, był oskarżon przed Nikanorem, a ten mąż, miłośnik miasta, i dobrą sławę mając, który dla życzliwości nazwan był ojcem Żydów, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 38 38 ten przez wiele czasów przedsięwzięcie czystości trzymał w Zakonie Żydowskim, gotów wydać ciało i duszę za wytrwanie. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 39 39 A Nikanor chcąc okazać nienawiść, którą miał przeciw Żydom, posłał pięć set żołnierzów, aby go pojmali, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 40 40 bo mniemał, gdyby go był zwiódł, że miał wielką klęskę Żydom uczynić. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 41 41 A tak, gdy się chciał werwać gmin do domu jego i drzwi wybić, i ogień założyć, gdy go już pojmać mieli, przebił się mieczem, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 42 42 woląc raczej poczciwie umrzeć, a niżli poddać się grzesznikom i nieprzystojnie rodowiswemu krzywdy cierpieć. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 43 43 Ale gdy przed kwapieniem, niepewnym razem ranę sobie zadał, a gmin się we drzwi wdzierał, wbieżawszy śmiele na mur, mężnie się z góry zrzucił na ludzie. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 44 44 Którzy gdy prędko dali plac spadnieniu jego, padł na szyję. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 45 45 A gdy jeszcze dychał, zapaliwszy się sercem, powstał. A chocia kretfr z niego wielkim strumieniem ciekła i acz był ciężko zraniony, przeszedł wskok przez lud +2 Maccabees 2 Mch 46 14 46 46 i stanąwszy na niejakiej skale przykrej, gdy go już krefr uchodziła, uchwyciwszy obiema rękoma wnętrzności swe, rzucił je na lud, wzywając tego, który jest Panem żywota i ducha, aby mu je zaś przywrócił. A tym sposobem umarł. 2 Maccabees 2 Mch 46 15 1 A Nikanor dowiedziawszy się, że Juda był na miejscach Samaryjej, umyślił ze wszytką mocą w dzień soboty stoczyć bitwę. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 2 A gdy Żydowie, którzy z przymuszenia z nim iść musieli, mówili mu, nie czyń tak okrutnie a nieludzkie, ale uczci dzień święty i czci tego, który wszytko widzi, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 3 on nieszczęsny zopytał, jeśli jest Możny na niebie, który rozkazał obchodzić dzień sobotni. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 4 A gdy oni odpowiedzieli: Jest Pan żywy sam w niebie możny, który rozkazał obchodzić dzień siódmy, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 5 on zasię odpowiedział: A jam też mocny na ziemi, który każę brać zbroję i sprawy królewskie wypełnić. Wszakże nie dokazał, aby był radę wykonał. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 6 A Nikanor, wielką hardością wyniesiony, umyślił, by pospolity znak zwycięstwa wystawić z Judy. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 7 A Machabeusz ustawicznie ufał ze wszytką nadzieją, iż mu miał przyść ratunek od Boga, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 8 i napominał swoich, aby się nie bali przyszcia poganów, ale aby mieli na pamięci wspomożenia im z nieba podawane i teraz aby się spodziewali, że im miało przyść od Wszechmocnego zwycięstwo. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 9 I mówiąc do nich z Zakonu i z Proroków, przypominając też bitwy, które pierwej miewali, uczynił je ochotniejsze, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 10 a tak serca im dodawszy, przy tym okazowa! zdrady poganów i zgwałcenie przysiąg. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 11 A każdego z nich uzbroił nie bronią tarczej i drzewa, ale dobrymi mowami i napominaniem, powiedziawszy sen wiary godny, którym wszytkie uweselił. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 12 A było widzenie takowe: Oniasza, który był nawyższym kapłanem, męża dobrego i łaskawego, wstydliwego wejźrzenia i skromnych obyczajów, i wymowy ozdobnej, i który z dzieciństwa w cnotach był ćwiczony, ręce wyciągnąwszy, modlącego się za wszytek lud Żydowski. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 13 Potym że się ukazał i drugi mąż w leciech i w chwale dziwnej, i wielkiej ozdoby przy nim, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 14 a iż odpowiadając Oniasz rzekł: Ten ci jest miłośnik braciej i ludu Izraelskiego, ten jest, który się wiele modli za lud i za wszytko Miasto Święte, Jeremiasz, prorok Boży. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 15 A że Jeremiasz zściągnął prawą rękę i podał Judzie miecz złoty, mówiąc: -2 Maccabees 2 Mch 46 15 16 Weżmi miecz święty, dar od Boga, którym porazisz przeciwnik! ludu mego Izraelskiego. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 17 A tak będąc napomnieni namowami Judy barzo dobremi, któremi mogła być wzbudzona ochota i serca młodych ludzi umocnione, postanowili bić się i potykać mężnie, aby męstwo rzeczach osądziło, przeto że Miasto Święte i kościół był w niebezpieczeństwie. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 18 Bo mniejsze było staranie o żony i o syny, o bracią, i o krewne, ale nawiększa i napierwsza była bojaźń o świętobliwość kościoła. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 19 Ale i ci, którzy w mieście byli, nie po mału się troskali o te, którzy się potykać mieli. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 20 A gdy się już wszyscy spodziewali przyszłego sądu, a nieprzyjaciele już blisko byli, wojsko zszykowane było, i bestyje, i jezdni na sposobnym miejscu postawieni, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 21 Machabeusz, uważając nadchodzenie wojska i rozmaite przyprawy broniej, i srogość bestyj, wyciągnąwszy ręce ku niebu prosił Pana, który dziwne cuda sprawuje, który nie według mocy zbrój, ale jako się mu podoba, godnym zwycięstwo daje. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 22 l mówił wzywając tym sposobem: Ty Panie, któryś posłał Anjoła twego za Ezechiasza, króla Judzkiego, i pobiłeś z wojska Sennacheryb sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 23 i teraz panujący niebiosom, spuść Anjoła twego dobrego przed nami w bojaźni i w strachu wielkości ramienia twego, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 24 aby się przelękli, którzy z bluźnieniem idą przeciw świętemu ludowi twemu. A ten tak modlitwę skończył. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 25 A Nikanor i którzy z nim byli, z trąbami i z pieśniami następowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 26 Lecz Juda i którzy z nim byli, wzywając Boga, z modlitwami zwiedli bitwę, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 27 rękoma wprawdzie wojując, ale sercem Panu się modląc porazili nie mniej trzydziestu i piąci tysięcy ludzi, radując się wielce z obecności Bożej. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 28 A gdy przestali i z weselem się wracali, dowiedzieli się, iż Nikanor upadł we swej zbrojej. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 29 Tedy okrzyk uczyniwszy i trwogę wzruszywszy, błogosławili głosem ojczystym Pana wszechmocnego. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 30 A Juda przykazał, który zawsze ciałem i sercem gotów był dla mieszczan umrzeć, głowę Nikanorowę i rękę z ramieniem uciętą do Jeruzalem zanieść. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 31 Gdzie gdy przyjachał, zezwawszy mieszczany i kapłany do ołtarza, wezwał i tych, którzy na zamku byli. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 32 I ukazawszy głowę Nikanorowę i rękę przeklętą, którą zściągnąwszy na dom święty wszechmocnego Boga, hardzie się chłubił. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 33 I język niezbożnego Nikanora wyrżnąwszy kazał po kęsu ptakom dać, a rękę szaleńca zawiesić przeciw kościołowi. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 34 Tedy wszyscy błogosławili Pana Niebieskiego, mówiąc: Błogosławiony, który miejsce swe zachował nie splugawione. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 35 Zawiesił też głowę Nikanorowę na wierzchu zamku, aby było jasne a jawne znamię ratunku Bożego. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 36 A tak wszyscy za społecznym zezwoleniem postanowili, aby dnia onego żadną miarą bez święcenia nie mijali, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 37 ale żeby mieli święto trzynastego dnia księżyca Adar, jako Syryjskim językiem zowią, dniem przede dniem Mardocheuszowym. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 38 A gdy się to z Nikanorem zstało a od onego czasu Hebrejczykowie miasto otrzymali, ja też na tym miejscu koniec uczynię pisaniu memu. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 39 A jeśli dobrze i jako historyjej przystoi, tegom i sam pragnął; a jeśli nie tak godnie, ma mi być odpuszczono. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 40 Bo jako zawżdy pić wino abo zawżdy wodę, jest rzecz przeciwna, ale na przemiany używać, jest rzecz wdzięczna, tak czytającym, jeśliby zawsze było pisanie doskonałe, nie będzie wdzięczne tym, co czytają. Tu tedy będzie koniec. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 2 2 A gdy Żydowie, którzy z przymuszenia z nim iść musieli, mówili mu, nie czyń tak okrutnie a nieludzkie, ale uczci dzień święty i czci tego, który wszytko widzi, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 3 3 on nieszczęsny zopytał, jeśli jest Możny na niebie, który rozkazał obchodzić dzień sobotni. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 4 4 A gdy oni odpowiedzieli: Jest Pan żywy sam w niebie możny, który rozkazał obchodzić dzień siódmy, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 5 5 on zasię odpowiedział: A jam też mocny na ziemi, który każę brać zbroję i sprawy królewskie wypełnić. Wszakże nie dokazał, aby był radę wykonał. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 6 6 A Nikanor, wielką hardością wyniesiony, umyślił, by pospolity znak zwycięstwa wystawić z Judy. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 7 7 A Machabeusz ustawicznie ufał ze wszytką nadzieją, iż mu miał przyść ratunek od Boga, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 8 8 i napominał swoich, aby się nie bali przyszcia poganów, ale aby mieli na pamięci wspomożenia im z nieba podawane i teraz aby się spodziewali, że im miało przyść od Wszechmocnego zwycięstwo. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 9 9 I mówiąc do nich z Zakonu i z Proroków, przypominając też bitwy, które pierwej miewali, uczynił je ochotniejsze, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 10 10 a tak serca im dodawszy, przy tym okazowa! zdrady poganów i zgwałcenie przysiąg. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 11 11 A każdego z nich uzbroił nie bronią tarczej i drzewa, ale dobrymi mowami i napominaniem, powiedziawszy sen wiary godny, którym wszytkie uweselił. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 12 12 A było widzenie takowe: Oniasza, który był nawyższym kapłanem, męża dobrego i łaskawego, wstydliwego wejźrzenia i skromnych obyczajów, i wymowy ozdobnej, i który z dzieciństwa w cnotach był ćwiczony, ręce wyciągnąwszy, modlącego się za wszytek lud Żydowski. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 13 13 Potym że się ukazał i drugi mąż w leciech i w chwale dziwnej, i wielkiej ozdoby przy nim, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 14 14 a iż odpowiadając Oniasz rzekł: Ten ci jest miłośnik braciej i ludu Izraelskiego, ten jest, który się wiele modli za lud i za wszytko Miasto Święte, Jeremiasz, prorok Boży. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 15 15 A że Jeremiasz zściągnął prawą rękę i podał Judzie miecz złoty, mówiąc: +2 Maccabees 2 Mch 46 15 16 16 Weżmi miecz święty, dar od Boga, którym porazisz przeciwnik! ludu mego Izraelskiego. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 17 17 A tak będąc napomnieni namowami Judy barzo dobremi, któremi mogła być wzbudzona ochota i serca młodych ludzi umocnione, postanowili bić się i potykać mężnie, aby męstwo rzeczach osądziło, przeto że Miasto Święte i kościół był w niebezpieczeństwie. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 18 18 Bo mniejsze było staranie o żony i o syny, o bracią, i o krewne, ale nawiększa i napierwsza była bojaźń o świętobliwość kościoła. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 19 19 Ale i ci, którzy w mieście byli, nie po mału się troskali o te, którzy się potykać mieli. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 20 20 A gdy się już wszyscy spodziewali przyszłego sądu, a nieprzyjaciele już blisko byli, wojsko zszykowane było, i bestyje, i jezdni na sposobnym miejscu postawieni, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 21 21 Machabeusz, uważając nadchodzenie wojska i rozmaite przyprawy broniej, i srogość bestyj, wyciągnąwszy ręce ku niebu prosił Pana, który dziwne cuda sprawuje, który nie według mocy zbrój, ale jako się mu podoba, godnym zwycięstwo daje. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 22 22 l mówił wzywając tym sposobem: Ty Panie, któryś posłał Anjoła twego za Ezechiasza, króla Judzkiego, i pobiłeś z wojska Sennacheryb sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 23 23 i teraz panujący niebiosom, spuść Anjoła twego dobrego przed nami w bojaźni i w strachu wielkości ramienia twego, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 24 24 aby się przelękli, którzy z bluźnieniem idą przeciw świętemu ludowi twemu. A ten tak modlitwę skończył. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 25 25 A Nikanor i którzy z nim byli, z trąbami i z pieśniami następowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 26 26 Lecz Juda i którzy z nim byli, wzywając Boga, z modlitwami zwiedli bitwę, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 27 27 rękoma wprawdzie wojując, ale sercem Panu się modląc porazili nie mniej trzydziestu i piąci tysięcy ludzi, radując się wielce z obecności Bożej. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 28 28 A gdy przestali i z weselem się wracali, dowiedzieli się, iż Nikanor upadł we swej zbrojej. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 29 29 Tedy okrzyk uczyniwszy i trwogę wzruszywszy, błogosławili głosem ojczystym Pana wszechmocnego. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 30 30 A Juda przykazał, który zawsze ciałem i sercem gotów był dla mieszczan umrzeć, głowę Nikanorowę i rękę z ramieniem uciętą do Jeruzalem zanieść. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 31 31 Gdzie gdy przyjachał, zezwawszy mieszczany i kapłany do ołtarza, wezwał i tych, którzy na zamku byli. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 32 32 I ukazawszy głowę Nikanorowę i rękę przeklętą, którą zściągnąwszy na dom święty wszechmocnego Boga, hardzie się chłubił. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 33 33 I język niezbożnego Nikanora wyrżnąwszy kazał po kęsu ptakom dać, a rękę szaleńca zawiesić przeciw kościołowi. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 34 34 Tedy wszyscy błogosławili Pana Niebieskiego, mówiąc: Błogosławiony, który miejsce swe zachował nie splugawione. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 35 35 Zawiesił też głowę Nikanorowę na wierzchu zamku, aby było jasne a jawne znamię ratunku Bożego. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 36 36 A tak wszyscy za społecznym zezwoleniem postanowili, aby dnia onego żadną miarą bez święcenia nie mijali, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 37 37 ale żeby mieli święto trzynastego dnia księżyca Adar, jako Syryjskim językiem zowią, dniem przede dniem Mardocheuszowym. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 38 38 A gdy się to z Nikanorem zstało a od onego czasu Hebrejczykowie miasto otrzymali, ja też na tym miejscu koniec uczynię pisaniu memu. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 39 39 A jeśli dobrze i jako historyjej przystoi, tegom i sam pragnął; a jeśli nie tak godnie, ma mi być odpuszczono. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 40 40 Bo jako zawżdy pić wino abo zawżdy wodę, jest rzecz przeciwna, ale na przemiany używać, jest rzecz wdzięczna, tak czytającym, jeśliby zawsze było pisanie doskonałe, nie będzie wdzięczne tym, co czytają. Tu tedy będzie koniec. Matthew Mt 47 1 1 Księgi rodzaju Jezusa Chrystusa, syna Dawidowego, syna Abrahamowego. Matthew Mt 47 1 2 Abraham zrodził Izaaka. A Izaak zrodził Jakóba. A Jakób zrodził Judę i bracią jego. Matthew Mt 47 1 3 A Judas zrodził Pharesa i Zarę z Thamar. A Phares zrodził Esrona. A Esron zrodził Aram. @@ -27327,7 +27919,7 @@ Matthew Mt 47 1 16 A Jakób zrodził Józepha, męża Maryi, z któréj się nar Matthew Mt 47 1 17 A tak wszystkiego pokolenia, od Abrahama aż do Dawida, pokolenia czternaście, a od Dawida aż do przeprowadzenia Babilońskiego, pokolenia czternaście, a od przeprowadzenia Babilońskiego aż do Chrystusa, pokolenia czternaście. Matthew Mt 47 1 18 A narodzenie Chrystusowe tak było: Gdy była poślubiona matka jego Marya Józephowi, pierwéj niźli się zeszli, naleziona jest w żywocie mająca z Ducha Świętego. Matthew Mt 47 1 19 A Józeph, mąż jéj, będąc sprawiedliwym i nie chcąc jéj osławiać, chciał ją potajemnie opuścić. -Matthew Mt 47 1 20 A gdy to on myślił, oto Aniół Pański ukazał mu się we śnie, mówiąc: Józephie, synu Dawidów! nie bój się przyjąć Maryi, małżonki twéj; [0872]albowiem co się w niéj urodziło, jest z Ducha Świętego. +Matthew Mt 47 1 20 A gdy to on myślił, oto Aniół Pański ukazał mu się we śnie, mówiąc: Józephie, synu Dawidów! nie bój się przyjąć Maryi, małżonki twéj; albowiem co się w niéj urodziło, jest z Ducha Świętego. Matthew Mt 47 1 21 A porodzi syna, i nazowiesz imię jego Jezus; albowiem on zbawi lud swój od grzechów ich. Matthew Mt 47 1 22 A to się wszystko stało, aby się wypełniło, co jest powiedziano od Pana przez proroka mówiącego: Matthew Mt 47 1 23 Oto panna w żywocie mieć będzie i porodzi syna, i nazowią imię jego Emanuel, co się wykłada: Bóg z nami. @@ -27354,6 +27946,7 @@ Matthew Mt 47 2 18 Głos jest słyszan w Ramie, płacz i krzyk wielki: Rachel p Matthew Mt 47 2 19 A gdy Herod umarł, oto Aniół Pański ukazał się we śnie Józephowi w Egipcie, mówiąc: Matthew Mt 47 2 20 Wstań a weźmij dziecię i matkę jego, a idź do ziemie Izraelskiéj; albowiem pomarli, którzy dusze dziecięcéj szukali. Matthew Mt 47 2 21 Który wstawszy, wziął dziecię i matkę jego i przyszedł do ziemie Izraelskiéj. +Matthew Mt 47 2 22 A usłyszawszy, iż Archelaus królował w Żydowskiéj ziemi miasto Heroda, ojca swego, bał się tam iść; a napomniony we śnie, ustąpił w strony Galilejskie. Matthew Mt 47 2 23 A przyszedłszy mieszkał w mieście, które zowią Nazareth, aby się wypełniło, co rzeczono jest przez proroki: Iż Nazarejskim będzie nazwany. Matthew Mt 47 3 1 A we dni one przyszedł Jan Chrzciciel, każąc na puszczy Żydowskiéj ziemie. Matthew Mt 47 3 2 I mówiąc: Czyńcie pokutę; albowiem przybliżyło się królestwo niebieskie. @@ -27378,6 +27971,7 @@ Matthew Mt 47 4 3 I przystąpiwszy kusiciel, rzekł mu: Jeźliś jest syn Boży, Matthew Mt 47 4 4 Który odpowiadając, rzekł: Napisano jest: Nie samym chlebem żywie człowiek; ale wszelkiem słowem, które pochodzi z ust Bożych. Matthew Mt 47 4 5 Tedy go wziął djabeł do miasta świętego i postawił go na ganku kościelnym. Matthew Mt 47 4 6 I rzekł mu: Jeźliś jest Syn Boży, spuść się nadół; albowiem napisano jest: Iż Aniołom swoim rozkazał o tobie, i będą cię na ręku nosić, abyś snadź nie obraził o kamień nogi swojéj. +Matthew Mt 47 4 7 Rzekł mu Jezus: Zasię napisano jest: Nie będziesz kusił Pana, Boga twego. Matthew Mt 47 4 8 Wziął go zaś djabeł na górę wysoką bardzo i ukazał mu wszystkie królestwa świata i chwałę ich, Matthew Mt 47 4 9 I rzekł mu: To wszystko dam tobie, jeźli upadłszy uczynisz mi pokłon. Matthew Mt 47 4 10 Tedy mu rzekł Jezus: Pójdź precz, szatanie! albowiem napisano jest: Panu Bogu twemu kłaniać się będziesz, a jemu samemu służyć będziesz. @@ -27408,6 +28002,7 @@ Matthew Mt 47 5 9 Błogosławieni pokój czyniący; albowiem nazwani będą syna Matthew Mt 47 5 10 Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości; albowiem ich jest królestwo niebieskie. Matthew Mt 47 5 11 Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć będą i prześladować was będą i mówić wszystko złe przeciwko wam kłamając, dla mnie. Matthew Mt 47 5 12 Radujcie się i weselcie się; albowiem zapłata wasza obfita jest w niebiesiech; boć tak prześladowali proroki, którzy przed wami byli. +Matthew Mt 47 5 13 Wy jesteście sól ziemie. A jeźli sól zwietrzeje, czem solona będzie? Ninacz się więcéj nie zgodzi, jedno aby była precz wyrzucona i podeptana od ludzi. Matthew Mt 47 5 14 Wy jesteście światłość świata. Nie może się miasto zakryć na górze osadzone; Matthew Mt 47 5 15 Ani zapalają świece i kładą jéj pod korzec, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. Matthew Mt 47 5 16 Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby widzieli uczynki wasze dobre i chwalili Ojca waszego, który jest w niebiesiech. @@ -27433,6 +28028,7 @@ Matthew Mt 47 5 35 Ani na ziemię; albowiem jest podnóżkiem nóg jego, ani na Matthew Mt 47 5 36 Ani na głowę twoję będziesz przysięgał; albowiem nie możesz uczynić jednego włosa białym albo czarnym. Matthew Mt 47 5 37 A niechaj mowa wasza będzie: Jest, jest; Nie, nie. A co nad to więcéj jest, od złego jest. Matthew Mt 47 5 38 Słyszeliście, iż powiedziano: Oko za oko, a ząb za ząb. +Matthew Mt 47 5 39 A Ja wam powiadam, żebyście się nie sprzeciwiali złemu: ale, jeźli cię kto uderzy w prawy policzek twój, nastaw mu i drugiego. Matthew Mt 47 5 40 A temu, który się chce z tobą prawem rozpierać a suknię twoję wziąć, puść mu i płaszcz. Matthew Mt 47 5 41 A ktoby cię kolwiek przymuszał na tysiąc kroków, idź z nim drugie dwa. Matthew Mt 47 5 42 A który cię prosi, daj mu, a od tego, który chce u ciebie pożyczyć, nie odwracaj się. @@ -27461,6 +28057,7 @@ Matthew Mt 47 6 16 A gdy pościcie, nie bądźcie jako obłudnicy smętnymi; alb Matthew Mt 47 6 17 Ale ty kiedy pościsz, namaż głowę twoję i umyj oblicze swoje, Matthew Mt 47 6 18 Abyś się nie okazał ludziom, iż pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w skrytości: a Ojciec twój, który widzi w skrytości, odda tobie. Matthew Mt 47 6 19 Nie skarbcie sobie skarbów na ziemi, gdzie rdza i mól psuje, i gdzie złodzieje wykopywają i kradną. +Matthew Mt 47 6 20 Ale skarbcie sobie skarby w niebie, gdzie ani rdza, ani mól nie psuje, i gdzie złodzieje nie wykopują, ani kradną. Matthew Mt 47 6 21 Albowiem gdzie jest skarb twój, tam jest i serce twoje. Matthew Mt 47 6 22 Świecą ciała twego jest oko twoje. Jeźliby oko twoje było szczere, wszystko ciało twoje światłe będzie. Matthew Mt 47 6 23 Ale jeźliby oko twoje złe było, wszystko ciało twoje ciemne będzie. Jeźliż tedy światło, które jest w tobie, ciemnością jest, jakóż wielka będzie sama ciemność? @@ -27487,7 +28084,7 @@ Matthew Mt 47 7 9 Albo któryż z was jest człowiek, którego jeźliby prosił Matthew Mt 47 7 10 Albo jeźliby prosił o rybę, izali mu poda węża? Matthew Mt 47 7 11 Jeźli wy tedy, będąc złymi, umiecie datki dobre dawać synom waszym, jakóż więcéj Ojciec wasz, który jest w niebiesiech, da rzeczy dobre tym, którzy go proszą? Matthew Mt 47 7 12 Wszystko tedy, cokolwiek chcecie, aby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie; boć ten jest zakon i prorocy. -Matthew Mt 47 7 13 Wchódźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka brama i przestrona jest droga, która wiedzie na [0878]zatracenie, a wiele ich jest, którzy przez nię wchodzą. +Matthew Mt 47 7 13 Wchódźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka brama i przestrona jest droga, która wiedzie na zatracenie, a wiele ich jest, którzy przez nię wchodzą. Matthew Mt 47 7 14 Jakóż ciasna brama i wązka jest droga, która wiedzie do żywota, a mało ich jest, którzy ją najdują. Matthew Mt 47 7 15 Strzeżcie się pilnie fałszywych proroków, którzy do was przychodzą w odzieniu owczem, a wewnątrz są wilcy drapieżni. Matthew Mt 47 7 16 Z owoców ich poznacie je. Izali zbierają z ciernia jagody winne, albo z ostu figi? @@ -27516,7 +28113,7 @@ Matthew Mt 47 8 9 Bo i ja jestem człowiek pod władzą postawiony, mający pod Matthew Mt 47 8 10 A usłyszawszy Jezus, dziwował się i rzekł tym, którzy szli z nim: Zaprawdę powiadam wam, nie nalazłem tak wielkiéj wiary w Izraelu. Matthew Mt 47 8 11 A powiadam wam, iż wiele ich ze wschodu słońca i z zachodu przyjdzie, i usiędą z Abrahamem i Izaakiem i Jakóbem w królestwie niebieskiem: Matthew Mt 47 8 12 A synowie królestwa będą wyrzuceni w ciemności zewnętrzne, tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. -Matthew Mt 47 8 13 I rzekł Jezus setnikowi: Idź, [0879]a jakoś uwierzył, niech ci się stanie. I uzdrowiony jest sługa onéj godziny. +Matthew Mt 47 8 13 I rzekł Jezus setnikowi: Idź, a jakoś uwierzył, niech ci się stanie. I uzdrowiony jest sługa onéj godziny. Matthew Mt 47 8 14 A gdy przyszedł Jezus do domu Piotrowego, ujrzał świekrę jego, leżącą a mającą gorączkę. Matthew Mt 47 8 15 I dotknął się ręki jéj, i opuściła ją gorączka, i wstała i posługowała im. Matthew Mt 47 8 16 A gdy był wieczór, przywiedli mu wiele djabelstwa mających, i wyrzucał duchy słowem, i wszystkie, którzy się źle mieli, uzdrowił: @@ -27547,6 +28144,7 @@ Matthew Mt 47 9 6 A iżbyście wiedzieli, że moc ma Syn człowieczy na ziemi od Matthew Mt 47 9 7 I wstał i poszedł do domu swego. Matthew Mt 47 9 8 A ujrzawszy rzesze, bały się i chwaliły Boga, który dał takową moc ludziom. Matthew Mt 47 9 9 A gdy ztamtąd szedł Jezus, ujrzał człowieka siedzącego na cle, Mateusza imieniem. I rzekł mu: Pójdź za mną. A wstawszy poszedł za nim. +Matthew Mt 47 9 10 I stało się, gdy on siedział u stołu w domu, oto wiele celników i grzeszników przyszedłszy, siedzieli u stołu z Jezusem i z uczniami jego. Matthew Mt 47 9 11 A widząc Pharyzeuszowie, mówili uczniom jego: Czemu z celniki i z grzeszniki je nauczyciel wasz? Matthew Mt 47 9 12 Lecz Jezus usłyszawszy, rzekł: Nie trzeba zdrowym lekarza, ale źle się mającym. Matthew Mt 47 9 13 A szedłszy nauczcie się, co jest: Miłosierdzia chcę, a nie ofiary; bom nie przyszedł wzywać sprawiedliwych, ale grzesznych. @@ -27575,7 +28173,7 @@ Matthew Mt 47 9 35 I obchodził Jezus wszystkie miasta i miasteczka, nauczając Matthew Mt 47 9 36 A widząc rzesze, zlitował się nad nimi, iż byli strudzeni i leżący jako owce, nie mające pasterza. Matthew Mt 47 9 37 Tedy rzekł uczniom swoim: Żniwo w prawdzie wielkie, ale robotników mało. Matthew Mt 47 9 38 Proścież tedy Pana żniwa, aby wysłał robotniki na żniwo swoje. -Matthew Mt 47 10 1 I zezwawszy dwanaście uczniów swoich, dał im moc nad duchy nieczystymi, aby je wyganiali i uzdrawiali [0881]wszelaką chorobę i wszelaką niemoc. +Matthew Mt 47 10 1 I zezwawszy dwanaście uczniów swoich, dał im moc nad duchy nieczystymi, aby je wyganiali i uzdrawiali wszelaką chorobę i wszelaką niemoc. Matthew Mt 47 10 2 A dwanaście Apostołów te są imiona: Pierwszy Symon, którego zowią Piotr, i Andrzéj brat jego: Matthew Mt 47 10 3 Jakób, syn Zebedeuszów, i Jan, brat jego. Filip i Bartłomiéj, Tomasz i Mateusz celnik, Jakób Alpheuszów i Taddeusz, Matthew Mt 47 10 4 Symon Kananejczyk i Judasz Iszkaryot, który go téż wydał. @@ -27606,7 +28204,7 @@ Matthew Mt 47 10 28 A nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a dusze z Matthew Mt 47 10 29 Izali dwu wróblów za pieniądz nie przedają, a jeden z nich nie upadnie na ziemię bez Ojca waszego. Matthew Mt 47 10 30 A wasze włosy wszystkie na głowie są policzone. Matthew Mt 47 10 31 Nie bójcież się tedy: lepsiście wy niż wiele wróblów. -Matthew Mt 47 10 32 Wszelki tedy, który mię wyzna [0882]przed ludźmi, wyznam go Ja téż przed Ojcem moim, który jest w niebiesiech. +Matthew Mt 47 10 32 Wszelki tedy, który mię wyzna przed ludźmi, wyznam go Ja téż przed Ojcem moim, który jest w niebiesiech. Matthew Mt 47 10 33 A któryby się mnie zaprzał przed ludźmi, zaprzę się go i Ja przed Ojcem moim, który jest w niebiesiech. Matthew Mt 47 10 34 Nie mniemajcie, żebym przyszedł puszczać pokój na ziemię, nie przyszedłem puszczać pokoju, ale miecz. Matthew Mt 47 10 35 Bom przyszedł rozłączyć człowieka przeciw ojcowi jego, i córkę przeciw matce jéj, i niewiastkę przeciw świekrze jéj. @@ -27636,6 +28234,7 @@ Matthew Mt 47 11 16 A komuż podobnym uczynię ten rodzaj? Podobny jest chłopi Matthew Mt 47 11 17 Mówią: Śpiewaliśmy wam, a nie skakaliście, lamentowaliśmy, a nie płakaliście. Matthew Mt 47 11 18 Albowiem przyszedł Jan ani jedząc ani pijąc, i powiadają: Czarta ma. Matthew Mt 47 11 19 Przyszedł Syn człowieczy jedząc i pijąc, i mówią: Oto człowiek obżerca i winożarłok, przyjaciel celników i grzeszników. I usprawiedliwiona jest mądrość od synów swoich. +Matthew Mt 47 11 20 Tedy począł wymawiać miastom, w których się stało bardzo wiele cudów jego, że nie czyniły pokuty: Matthew Mt 47 11 21 Biada tobie Korozaim! biada tobie Bethsaido! Bo gdyby się były w Tyrze i w Sydonie cuda stały, które się stały w was, dawnoby byli w włosiennicy i w popiele pokutę czyniły. Matthew Mt 47 11 22 Wszakże powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżéj będzie w dzień sądny, niźli wam. Matthew Mt 47 11 23 A ty Kapharnaum! izali się aż do nieba wyniesiesz? aż do piekła zstąpisz; bo gdyby się były w Sodomie cuda stały, które się stały w tobie, snadźby były zostały aż do dnia tego. @@ -27664,6 +28263,7 @@ Matthew Mt 47 12 15 Ale Jezus wiedząc, odszedł ztamtąd, i szło ich za nim wi Matthew Mt 47 12 16 I rozkazał im, aby go nie objawiali. Matthew Mt 47 12 17 Aby się wypełniło, co było powiedziano przez Izajasza proroka, mówiącego: Matthew Mt 47 12 18 Oto sługa mój, któregom obrał, miły mój, w którym się dobrze upodobało duszy mojéj. Położę ducha mojego na nim, a sąd poganom opowie. +Matthew Mt 47 12 19 Nie będzie się wadził, ani będzie wołał, i nikt nie usłyszy po ulicach głosu jego. Matthew Mt 47 12 20 Trzciny zgniecionéj nie złamie, a lnu kurzącego się nie zagasi, aż wystawi sąd ku zwycięstwu. Matthew Mt 47 12 21 A w imieniu jego poganie będą nadzieję mieli. Matthew Mt 47 12 22 Tedy mu przywiedzion jest mający djabelstwo, ślepy i niemy, i uzdrowił go, tak iż mówił i widział. @@ -27690,7 +28290,7 @@ Matthew Mt 47 12 42 Królowa z południa powstanie na sądzie z tym narodem i po Matthew Mt 47 12 43 A gdy nieczysty duch wynidzie od człowieka, chodzi po miejscach suchych, szukając odpoczynienia, a nie najduje. Matthew Mt 47 12 44 Tedy mówi: Wrócę się do domu mego, zkądem wyszedł, a przyszedłszy najduje go pusty, umieciony i ochędożony. Matthew Mt 47 12 45 Tedy idzie i bierze z sobą siedmi inszych duchów gorszych, niż sam: i wszedłszy mieszkają tam, i bywają ostateczne rzeczy człowieka onego gorsze niźli pierwsze. Tak będzie i temu narodowi złemu. -Matthew Mt 47 12 46 Gdy on jeszcze mówił do rzeszy, [0885]oto matka jego i bracia stali przed domem, chcąc z nim mówić. +Matthew Mt 47 12 46 Gdy on jeszcze mówił do rzeszy, oto matka jego i bracia stali przed domem, chcąc z nim mówić. Matthew Mt 47 12 47 I rzekł mu niektóry: Oto matka twoja i bracia twoi przed domem stoją, szukając cię. Matthew Mt 47 12 48 A on odpowiadając, rzekł mówiącemu do siebie: która jest matka moja i którzy są bracia moi? Matthew Mt 47 12 49 I ściągnąwszy rękę na ucznie swoje, rzekł: Oto matka moja i bracia moi. @@ -27720,6 +28320,7 @@ Matthew Mt 47 13 22 A który jest między ciernie wsiany, ten jest, który słuc Matthew Mt 47 13 23 A który jest wsiany na ziemię dobrą, jest ten, który słucha słowa i rozumie i owoc przynosi, i czyni jedno setny, a drugie sześćdziesiątny, a drugie trzydziestny. Matthew Mt 47 13 24 Insze podobieństwo przełożył im, mówiąc: Podobne się stało królestwo niebieskie człowiekowi, który posiał dobre nasienie na roléj swojéj. Matthew Mt 47 13 25 A gdy ludzie spali, przyszedł nieprzyjaciel jego i nasiał kąkolu między pszenicą i odszedł. +Matthew Mt 47 13 26 A gdy urosła trawa i owoc uczyniła, tedy się pokazał i kąkol. Matthew Mt 47 13 27 A przystąpiwszy słudzy gospodarscy, rzekli mu: Panie, izaliś nie posiał dobrego nasienia na roléj twojéj? Zkąd tedy kąkol ma? Matthew Mt 47 13 28 I rzekł im: Nieprzyjaźny człowiek to uczynił. A słudzy rzekli mu: Chcesz, iż pójdziemy i zbierzemy je? Matthew Mt 47 13 29 I rzekł: Nie, byście snadź zbierając kąkol, nie wykorzenili zaraz z nim i pszenicę. @@ -27749,6 +28350,7 @@ Matthew Mt 47 13 52 Rzekł im: Przetóż każdy Doktor nauczony w królestwie ni Matthew Mt 47 13 53 I stało się, gdy Jezus dokończył tych przypowieści, odszedł ztamtąd. Matthew Mt 47 13 54 I przyszedłszy do ojczyzny swojéj, nauczał je w bóżnicach ich, tak iż się zdumiewali i mówili: Zkądże temu ta mądrość i cuda? Matthew Mt 47 13 55 Izaż ten nie jest syn rzemieślniczy? Izaż matki jego nie zowią Marya, a bracią jego Jakób i Józeph i Symon i Judas? +Matthew Mt 47 13 56 I siostry jego aza nie wszystkie u nas są? Zkądże tedy temu to wszystko? Matthew Mt 47 13 57 I gorszyli sie z niego. A Jezus rzekł im: Nie jest prorok beze czci, jedno w ojczyźnie swojéj a w domu swoim. Matthew Mt 47 13 58 I nie uczynił tam cudów wiele dla niedowiarstwa ich. Matthew Mt 47 14 1 W on czas usłyszał Herod Tetrarcha sławę o Jezusie. @@ -27783,7 +28385,7 @@ Matthew Mt 47 14 29 A on rzekł: Przyjdź. I wystąpiwszy Piotr z łódki, chodz Matthew Mt 47 14 30 A widząc wiatr gwałtowny, zlękł się: a gdy począł tonąć, zawołał, mówiąc: Panie, zachowaj mię! Matthew Mt 47 14 31 A wnet Jezus ściągnąwszy rękę, uchwycił go i rzekł mu: Małéj wiary, czemuś wątpił? Matthew Mt 47 14 32 A gdy wstąpili w łódkę, przestał wiatr. -Matthew Mt 47 14 33 A którzy byli w łódce, przyszli [0888]i pokłonili mu się, mówiąc: Prawdziwieś jest Syn Boży. +Matthew Mt 47 14 33 A którzy byli w łódce, przyszli i pokłonili mu się, mówiąc: Prawdziwieś jest Syn Boży. Matthew Mt 47 14 34 I gdy się przeprawili, przyszli do ziemie Genesar. Matthew Mt 47 14 35 A poznawszy go mężowie miejsca onego, posłali po wszystkiéj onéj krainie i przynieśli mu wszystkie, którzy się źle mieli. Matthew Mt 47 14 36 I prosili go, aby się choć kraju szaty jego dotykali, a którzy się kolwiek dotknęli, uzdrowieni są. @@ -27816,7 +28418,7 @@ Matthew Mt 47 15 26 Który opowiadając, rzekł: Nie dobra jest, brać chleb syn Matthew Mt 47 15 27 A ona rzekła: I owszem, Panie; bo i szczenięta jedzą z odrobin, które padają z stołu panów ich. Matthew Mt 47 15 28 Tedy odpowiadając Jezus, rzekł jéj! O niewiasto! wielka jest wiara twoja; niechaj ci się stanie, jako chcesz. I uzdrowiona jest córka jéj od onéj godziny. Matthew Mt 47 15 29 I gdy ztamtąd odszedł Jezus, przyszedł nad morze Galilejskie, a wstąpiwszy na górę, siedział tam. -Matthew Mt 47 15 30 I przyszły do niego wielkie [0889]rzesze, mając z sobą nieme, ślepe, chrome, ułomne i inszych wiele, i porzucili je u nóg jego, i uzdrowił je, +Matthew Mt 47 15 30 I przyszły do niego wielkie rzesze, mając z sobą nieme, ślepe, chrome, ułomne i inszych wiele, i porzucili je u nóg jego, i uzdrowił je, Matthew Mt 47 15 31 Tak iż się rzesze dziwowały, widząc nieme mówiące, chrome chodzące, ślepe widzące, i wielbili Boga Izraelskiego. Matthew Mt 47 15 32 A Jezus zezwawszy uczniów swoich, rzekł: Żal mi rzeszéj; albowiem już trzy dni trwają przy mnie, a nie mają, coby jedli; a nie chcę ich opuścić głodnych, aby nie ustali w drodze. Matthew Mt 47 15 33 I rzekli mu uczniowie jego: Zkądże tedy nam tak wiele chleba na pustyni, abyśmy tak wielką rzeszą nakarmili? @@ -27846,7 +28448,7 @@ Matthew Mt 47 16 17 A odpowiadając Jezus, rzekł mu: Błogosławionyś jest, Sy Matthew Mt 47 16 18 A Ja tobie powiadam, iżeś ty jest opoka, a na téj opoce zbuduję kościół mój, a bramy piekielne nie zwyciężą go. Matthew Mt 47 16 19 I tobie dam klucze królestwa niebieskiego: a cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związano i w niebiesiech. Matthew Mt 47 16 20 Tedy przykazał uczniom swoim, aby nikomu nie powiadali, że on jest Jezusem Chrystusem. -Matthew Mt 47 16 21 Odtąd począł Jezus okazować [0890]uczniom swoim, iż potrzeba jest, aby szedł do Jeruzalem i wiele cierpiał od starszych i od Doktorów i od przedniejszych kapłanów, i był zabit, i trzeciego dnia zmartwychwstał. +Matthew Mt 47 16 21 Odtąd począł Jezus okazować uczniom swoim, iż potrzeba jest, aby szedł do Jeruzalem i wiele cierpiał od starszych i od Doktorów i od przedniejszych kapłanów, i był zabit, i trzeciego dnia zmartwychwstał. Matthew Mt 47 16 22 I wziąwszy go Piotr, począł go strofować, mówiąc: Boże cię uchowaj, Panie! nie przyjdzie to na cię. Matthew Mt 47 16 23 Który obróciwszy się, rzekł Piotrowi: Pójdź za mną, szatanie! jesteś mi zgorszeniem; iż nie rozumiesz, co jest Bożego, ale co jest ludzkiego. Matthew Mt 47 16 24 Tedy Jezus rzekł uczniom swoim: Jeźli kto chce za mną iść, niech sam siebie zaprze i weźmie krzyż swój a naśladuje mię. @@ -27874,6 +28476,7 @@ Matthew Mt 47 17 17 A odpowiadając Jezus, rzekł: O rodzaju niewierny i przewro Matthew Mt 47 17 18 I sfukał go Jezus, a wyszedł od niego czart, i uzdrowione jest pacholę od onéj godziny. Matthew Mt 47 17 19 Tedy przystąpili uczniowie do Jezusa osobno i rzekli: Czemuśmy go my wyrzucić nie mogli? Matthew Mt 47 17 20 Rzekł im Jezus: Dla niedowiarstwa waszego; bo wam zaprawdę powiadam: Będziecieli mieć wiarę, jako ziarno gorczyczne, rzeczecie téj górze: Przejdź ztąd ondzie, a przejdzie, i nic niepodobnego wam nie będzie. +Matthew Mt 47 17 21 A tenci rodzaj nie bywa wypędzon, jedno przez modlitwę i post. Matthew Mt 47 17 22 A gdy oni przebywali w Galilei, rzekł im Jezus: Syn człowieczy ma być wydań w ręce ludzkie. Matthew Mt 47 17 23 I zabiją go, a trzeciego dnia zmartwychwstanie. I zasmucili się bardzo. Matthew Mt 47 17 24 A gdy przyszli do Kapharnaum, przystąpili, którzy Dydrachmy odbierali, do Piotra i rzekli mu: Mistrz wasz nie płaci Dydrachm? @@ -27927,7 +28530,7 @@ Matthew Mt 47 19 9 A powiadam wam: Iż ktobykolwiek opuścił żonę swoje opró Matthew Mt 47 19 10 Rzekli mu uczniowie jego: Jeźli tak jest sprawa człowieka z żoną, niepożyteczno się żenić. Matthew Mt 47 19 11 Który im rzekł: Nie wszyscy pójmują słowa tego, ale którym jest dano. Matthew Mt 47 19 12 Albowiem są rzezańcy, którzy z żywota matki tak się narodzili, i są rzezańcy, którzy od ludzi są uczynieni, i są rzezańcy, którzy się sami otrzebili dla królestwa niebieskiego. Kto może pojąć, niechaj pojmuje. -Matthew Mt 47 19 13 Tedy mu przyniesiono dziatki, [0893]aby ręce włożył na nie i modlił się, a uczniowie łajali im. +Matthew Mt 47 19 13 Tedy mu przyniesiono dziatki, aby ręce włożył na nie i modlił się, a uczniowie łajali im. Matthew Mt 47 19 14 Lecz Jezus rzekł im: Zaniechajcie dziatek, a nie zabraniajcie im przychodzić do mnie; albowiem takowych jest królestwo niebieskie. Matthew Mt 47 19 15 A gdy włożył na nie ręce, poszedł zonąd. Matthew Mt 47 19 16 A oto jeden przystąpiwszy, rzekł mu: Nauczycielu dobry! co dobrego mam czynić, abym miał żywot wieczny? @@ -27957,6 +28560,7 @@ Matthew Mt 47 20 9 Gdy tedy przyszli, którzy około jedenastéj godzinie byli p Matthew Mt 47 20 10 A przyszedłszy i pierwsi, mniemali, żeby więcéj wziąć mieli; ale wzięli i oni po groszu. Matthew Mt 47 20 11 A wziąwszy szemrali przeciw gospodarzowi, Matthew Mt 47 20 12 Mówiąc: Ci ostateczni jednę godzinę robili, a uczyniłeś je równymi nam, którzyśmy nieśli ciężar dnia i upalenia. +Matthew Mt 47 20 13 A on odpowiadając jednemu z nich, rzekł: Przyjacielu! nie czynięć krzywdy: azaś się zemną za grosz nie zmówił? Matthew Mt 47 20 14 Weźmij, co twego jest, a idź, chcę téż i temu ostatecznemu dać jako i tobie. Matthew Mt 47 20 15 Czyli mi się nie godzi uczynić, co chcę? czyli oko twoje złościwe jest, iżem ja jest dobry? Matthew Mt 47 20 16 Takci ostateczni będą pierwszymi, a pierwsi ostatecznymi; albowiem wiele jest wezwanych, ale mało wybranych. @@ -27986,6 +28590,7 @@ Matthew Mt 47 21 5 Powiedzcie córce Syońskiéj: Oto król twój idzie tobie ci Matthew Mt 47 21 6 Szedłszy tedy uczniowie, uczynili, jako im rozkazał Jezus. Matthew Mt 47 21 7 I przywiedli oślicę i oślę i włożyli na nie odzienia swoje, a jego wsadzili na nie. Matthew Mt 47 21 8 A rzesza bardzo wielka słali szaty swoje na drodze, a drudzy obcinali gałązki z drzew i na drodze słali. +Matthew Mt 47 21 9 A rzesze, które uprzedzały, i które pozad szły, wołały mówiąc: Hosanna synowi Dawidowemu! błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. Hosanna na wysokościach! Matthew Mt 47 21 10 A gdy wjechał do Jeruzalem, wzruszyło się wszystko miasto, mówiąc: Któż to jest? Matthew Mt 47 21 11 A lud mówił: Ten jest Jezus prorok, z Nazareth Galilejskiego. Matthew Mt 47 21 12 I wszedł Jezus do kościoła Bożego i wyrzucał wszystkie przedawające i kupujące w kościele, a stoły bankierzów i stołki przedających gołębie poprzewracał. @@ -28013,6 +28618,7 @@ Matthew Mt 47 21 33 Drugiéj przypowieści słuchajcie: Był człowiek gospodarz Matthew Mt 47 21 34 A gdy się przybliżył czas owoców, posłał sługi swe do oraczów, aby odebrali owoce jego. Matthew Mt 47 21 35 A oracze poimawszy sługi jego, jednego ubili, drugiego zabili, drugiego zaś ukamionowali. Matthew Mt 47 21 36 Zasię posłał inszych sług więcéj niźli pierwszych, i także im uczynili. +Matthew Mt 47 21 37 A na ostatek posłał do nich syna swego, mówiąc: Uszanują syna mego. Matthew Mt 47 21 38 A oracze ujrzawszy syna, mówili między sobą: Tenci jest dziedzic, pójdźcie, zabijmy go, a będziem mieć dziedzictwo jego. Matthew Mt 47 21 39 I poimawszy go, wyrzucili z winnice i zabili. Matthew Mt 47 21 40 Gdy tedy przyjdzie pan winnice, co uczyni oraczom onym? @@ -28026,7 +28632,7 @@ Matthew Mt 47 22 1 A odpowiadając Jezus, mówił im zasię przez przypowieści, Matthew Mt 47 22 2 Podobne się stało królestwo niebieskie człowiekowi królowi, który sprawił gody małżeńskie synowi swemu. Matthew Mt 47 22 3 I posłał sługi swoje wzywać zaproszonych na gody, a nie chcieli przyjść. Matthew Mt 47 22 4 Zasię posłał insze sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Otom obiad swój nagotował, woły moje i karmne rzeczy są pobite i wszystko gotowo: pójdźcie na gody. -Matthew Mt 47 22 6 A oni zaniedbali i odeszli, jeden do wsi swojéj, a drugi do kupiectwa swego. +Matthew Mt 47 22 5 A oni zaniedbali i odeszli, jeden do wsi swojéj, a drugi do kupiectwa swego. Matthew Mt 47 22 6 A drudzy poimali sługi jego i zelżywość im uczyniwszy, pobili. Matthew Mt 47 22 7 A usłyszawszy król, rozgniewał się i posławszy wojska swe, wytracił one mężobójce i miasto ich spalił. Matthew Mt 47 22 8 Tedy rzekł służebnikom swoim: Godyć są gotowe; lecz zaproszeni nie byli godnymi. @@ -28080,7 +28686,7 @@ Matthew Mt 47 23 9 I ojca nie zówcie sobie na ziemi; albowiem jeden jest Ojciec Matthew Mt 47 23 10 Ani się zówcie nauczycielmi, gdyż jeden nauczyciel wasz, Chrystus. Matthew Mt 47 23 11 Który jest większy z was, będzie sługą waszym. Matthew Mt 47 23 12 A ktoby się wywyższał, będzie uniżon: a ktoby się uniżał, będzie wywyższon. -Matthew Mt 47 23 13 A biada wam, Doktorowie i Pharyzeuszowie obłudnicy! iż zamykacie królestwo niebieskie przed [0898]ludźmi; albowiem wy nie wchodzicie, ani wchodzącym dopuszczacie wniść. +Matthew Mt 47 23 13 A biada wam, Doktorowie i Pharyzeuszowie obłudnicy! iż zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi; albowiem wy nie wchodzicie, ani wchodzącym dopuszczacie wniść. Matthew Mt 47 23 14 Biada wam, Doktorowie i Pharyzeuszowie obłudnicy! iż wyjadacie domy wdów, długie modlitwy czyniąc: dlatego większy sąd odniesiecie? Matthew Mt 47 23 15 Biada wam, Doktorowie i Pharyzeuszowie obłudnicy! iż obchodzicie morze i suchą, abyście uczynili jednego nowego Żydowina: a gdy się stanie, czynicie go synem piekła dwakroć więcéj niż was. Matthew Mt 47 23 16 Biada wam, wodzowie ślepi! którzy mówicie: Ktobykolwiek przysiągł na kościół, nic to; ale ktoby przysiągł na złoto kościelne, winien jest. @@ -28108,6 +28714,7 @@ Matthew Mt 47 23 37 Jeruzalem, Jeruzalem! które zabijasz proroki i kamionujesz Matthew Mt 47 23 38 Oto wam zostanie dom wasz pusty. Matthew Mt 47 23 39 Albowiem powiadam wam: Nie ujrzycie mię odtąd, aż rzeczecie: Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. Matthew Mt 47 24 1 A wyszedłszy Jezus z kościoła, szedł, i przystąpili uczniowie jego, aby mu ukazali budowania kościelne. +Matthew Mt 47 24 2 A on odpowiadając, rzekł im: Widzicie to wszystko? Zaprawdę powiadam wam, nie zostanie tu kamień na kamieniu, któryby nie był zepsowany. Matthew Mt 47 24 3 A gdy on siedział na górze oliwnéj, przystąpili do niego osobno uczniowie, mówiąc: Powiedz nam, kiedy to będzie? a co za znak przyjścia twego i dokonania świata? Matthew Mt 47 24 4 A odpowiadając Jezus, rzekł im: Patrzcie, aby was kto nie zwiódł. Matthew Mt 47 24 5 Albowiem wiele ich przyjdzie na imię moje, rzekąc: Jam jest Chrystus: i wiele ich zwiodą. @@ -28139,7 +28746,7 @@ Matthew Mt 47 24 30 A na on czas się ukaże znak Syna człowieczego na niebie: Matthew Mt 47 24 31 I pośle Anioły swoje z trąbą i głosem wielkim, i zgromadzą wybrane jego ze czterech wiatrów, od krajów niebios aż do krajów ich. Matthew Mt 47 24 32 A od figowego drzewa uczcie się podobieństwa: Gdy już gałąź jego odmładza się, i liście się wypuszcza, wiecie, iż blizko jest lato. Matthew Mt 47 24 33 Także i wy, gdy ujrzycie to wszystko, wiedzcie, iż blizko jest we drzwiach. -Matthew Mt 47 24 34 Zaprawdę powiadam wam, iż [0900]nie przeminie ten naród, ażby się stało to wszystko. +Matthew Mt 47 24 34 Zaprawdę powiadam wam, iż nie przeminie ten naród, ażby się stało to wszystko. Matthew Mt 47 24 35 Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. Matthew Mt 47 24 36 Lecz o onym dniu i godzinie nikt nie wie, ani Aniołowie niebiescy, jedno sam Ojciec. Matthew Mt 47 24 37 A jako za dni Noego, tak będzie i przyjście Syna człowieczego. @@ -28176,6 +28783,7 @@ Matthew Mt 47 25 16 A poszedłszy on, który był wziął pięć talentów, robi Matthew Mt 47 25 17 Także i ten, który był wziął dwa, zyskał drugie dwa. Matthew Mt 47 25 18 Lecz ten, który wziął jeden, szedłszy zakopał w ziemi i skrył pieniądze pana swego. Matthew Mt 47 25 19 A po niemałym czasie wrócił się pan onych sług i uczynił liczbę z nimi. +Matthew Mt 47 25 20 A przystąpiwszy ten, który wziął pięć talentów, przyniósł drugie pięć talentów, mówiąc: Panie! dałeś mi pięć talentów, otom drugie pięć zyskał. Matthew Mt 47 25 21 Rzekł mu Pan jego: Dobrzeć, sługo dobry i wierny! gdyżeś nad małem był wiernym, nad wielem cię postanowię, wnidź do wesela Pana twego. Matthew Mt 47 25 22 I przystąpił téż, który był dwa talenty wziął, i rzekł: Panie! dałeś mi dwa talenty, otom drugie dwa zyskał. Matthew Mt 47 25 23 Rzekł mu Pan jego: Dobrzeć, sługo dobry i wierny! gdyżeś był wiernym nad małem, nad wielem cię postanowię, wnidź do wesela Pana twego. @@ -28203,6 +28811,7 @@ Matthew Mt 47 25 44 Tedy mu odpowiedzą i oni, mówiąc: Panie! kiedyżeśmy ci Matthew Mt 47 25 45 Tedy im odpowie, mówiąc: Zaprawdę powiadam wam: Pókiście nie uczynili jednemu z tych najmniejszych, aniście mnie uczynili. Matthew Mt 47 25 46 I pójdą ci na mękę wieczną: a sprawiedliwi do żywota wiecznego. Matthew Mt 47 26 1 I stało się, gdy dokończył Jezus tych wszystkich mów, rzekł uczniom swoim: +Matthew Mt 47 26 2 Wiecie, iż po dwu dniu Pascha będzie, a Syn człowieczy będzie wydan, aby był ukrzyżowan. Matthew Mt 47 26 3 Tedy się zebrali przedniejsi kapłani i starsi z ludu do dworu Najwyższego kapłana, którego zwano Kaiphaszem. Matthew Mt 47 26 4 I naradzili się, aby Jezusa zdradą poimali i zabili. Matthew Mt 47 26 5 Lecz mówili: Nie w dzień święty, aby snadź nie stał sie rozruch między ludem. @@ -28235,6 +28844,7 @@ Matthew Mt 47 26 31 Tedy im rzekł Jezus: Wszyscy wy zgorszenie weźmiecie ze mn Matthew Mt 47 26 32 Lecz gdy zmartwychwstanę, uprzedzę was do Galilei. Matthew Mt 47 26 33 A odpowiadając Piotr, rzekł jemu: Choćby się wszyscy zgorszyli z ciebie, ja nigdy się nie zgorszę. Matthew Mt 47 26 34 Rzekł mu Jezus: Zaprawdę powiadam ci, iż téj nocy, pierwéj niż kur zapieje, trzykroć się mnie zaprzesz. +Matthew Mt 47 26 35 Rzekł mu Piotr: Choćby mi téż z tobą przyszło umrzeć, nie zaprzę się ciebie. Także i wszyscy uczniowie mówili. Matthew Mt 47 26 36 Tedy przyszedł Jezus z nimi do wsi, którą zowią Gethsemani, i rzekł uczniom swoim: Siedźcie tu, aż pójdę ondzie i będę się modlił. Matthew Mt 47 26 37 A wziąwszy Piotra i dwu synów Zebedeuszowych, począł się smucić i tęsknić sobie. Matthew Mt 47 26 38 Tedy im rzekł: Smętna jest dusza moja aż do śmierci; czekajcie tu, a czujcie ze mną. @@ -28263,7 +28873,7 @@ Matthew Mt 47 26 60 I nie naleźli, acz wiele fałszywych świadków przychodzi Matthew Mt 47 26 61 I rzekli: Ten mówił: Mogę zepsować kościół Boży, a po trzech dniach zasię go zbudować. Matthew Mt 47 26 62 A wstawszy najwyższy kapłan, rzekł mu: Nic nie odpowiadasz na to, co ci przeciwko tobie świadczą? Matthew Mt 47 26 63 Lecz Jezus milczał. A przedniejszy kapłan rzekł mu: Poprzysięgam cię przez Boga żywego, abyś nam powiedział, jeźliś ty jest Chrystus, syn Boży? -Matthew Mt 47 26 64 Rzekł mu Jezus: Tyś powiedział. Jednak powiadam wam: Odtąd ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego [0904]na prawicy mocy Bożéj i przychodzącego w obłokach niebieskich. +Matthew Mt 47 26 64 Rzekł mu Jezus: Tyś powiedział. Jednak powiadam wam: Odtąd ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego na prawicy mocy Bożéj i przychodzącego w obłokach niebieskich. Matthew Mt 47 26 65 Tedy najwyższy kapłan rozdarł szaty swoje, mówiąc: Zbluźnił! cóż daléj potrzebujemy świadków? otoście teraz słyszeli bluźnierstwo. Matthew Mt 47 26 66 Co się wam zda? A oni odpowiadając, rzekli: Winien jest śmierci. Matthew Mt 47 26 67 Tedy plwali na oblicze jego i bili go kułakami, a drudzy policzki twarzy jego zadawali, @@ -28295,6 +28905,7 @@ Matthew Mt 47 27 17 Gdy się tedy oni zebrali, rzekł Piłat: Którego chcecie, Matthew Mt 47 27 18 Bo wiedział, iż go z zazdrości byli wydali. Matthew Mt 47 27 19 Lecz gdy on siedział na stolicy sądowéj, posłała do niego żona jego, mówiąc: Nic tobie i sprawiedliwemu temu; albowiem wielem cierpiała dziś przez sen dla niego. Matthew Mt 47 27 20 A przedniejsi kapłani i starsi namówili pospólstwo, aby prosili Barabbasza, a Jezusa stracili. +Matthew Mt 47 27 21 A odpowiadając Starosta, rzekł im: Któregóż chcecie, abym wam wypuścił ze dwu? A oni rzekli: Barabbasza. Matthew Mt 47 27 22 Rzekł im Piłat: Cóż tedy uczynię z Jezusem, którego zowią Chrystusem? Rzekli wszyscy: Niech będzie ukrzyżowan. Matthew Mt 47 27 23 Rzekł im Starosta: Cóż wżdy złego uczynił? A oni więcéj wołali, mówiąc: Niech będzie ukrzyżowan. Matthew Mt 47 27 24 A widząc Piłat, iż nic nie pomagało, ale większy się rozruch dział, wziąwszy wodę, umył ręce przed pospólstwem, mówiąc: Nie winienem ja krwie tego sprawiedliwego; wy się patrzcie. @@ -28327,7 +28938,7 @@ Matthew Mt 47 27 50 A Jezus zawoławszy po wtóre wielkim głosem, wypuścił du Matthew Mt 47 27 51 A oto zasłona kościelna rozdarła się na dwie części od wierzchu aż do dołu, i ziemia zadrżała, a skały się popadały. Matthew Mt 47 27 52 I groby się otworzyły, i wiele ciał świętych, którzy byli posnęli, powstało. Matthew Mt 47 27 53 I wyszedłszy z grobów po zmartwychwstaniu jego, weszli do miasta świętego i ukazali się wielom. -Matthew Mt 47 27 54 A setnik i ci, co z nim byli, strzegąc Jezusa, ujrzawszy trzęsienie ziemie i to, co się działo, zlękli się [0906]bardzo, mówiąc: Zaisteć ten był Synem Bożym. +Matthew Mt 47 27 54 A setnik i ci, co z nim byli, strzegąc Jezusa, ujrzawszy trzęsienie ziemie i to, co się działo, zlękli się bardzo, mówiąc: Zaisteć ten był Synem Bożym. Matthew Mt 47 27 55 I było tam wiele niewiast z daleka, które były poszły za Jezusem od Galilei, posługując mu. Matthew Mt 47 27 56 Między któremi była Marya Magdalena i Marya Jakóbowa i Józephowa matka i matka synów Zebedeuszowych. Matthew Mt 47 27 57 A gdy był wieczór, przyszedł niektóry człowiek bogaty z Arymathiéj, imieniem Józeph, który téż był uczniem Jezusowym. @@ -28359,7 +28970,7 @@ Matthew Mt 47 28 16 Lecz jedenaście uczniów szli do Galilei na górę, gdzie i Matthew Mt 47 28 17 I ujrzawszy go, pokłonili się, a niektórzy wątpili. Matthew Mt 47 28 18 A przystąpiwszy Jezus, mówił im, rzekąc: Dana mi jest wszystka władza na niebie i na ziemi. Matthew Mt 47 28 19 Idąc tedy, nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. -Matthew Mt 47 28 20 Nauczając je chować wszystko, com wam kolwiek przykazał. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata. +Matthew Mt 47 28 20 Nauczając je chować wszystko, com wam kolwiek przykazał. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata. Przypisy Mark Mk 48 1 1 Początek Ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Mark Mk 48 1 2 Jako napisano jest u Izajasza proroka: Oto Ja posyłam Anioła mego przed oblicznością twoją, który zgotuje drogę twoję przed tobą. Mark Mk 48 1 3 Głos wołającego na puszczy: Gotujcie drogę Pańską, czyńcie proste ścieżki jego. @@ -28408,6 +29019,7 @@ Mark Mk 48 1 45 Lecz on wyszedłszy począł opowiadać i rozsławiać mowę, ta Mark Mk 48 2 1 I zasię wszedł do Kapharnaum po dniach, i usłyszano, że był w domu. Mark Mk 48 2 2 A wiele się ich zebrało, tak iż się zmieścić nie mogli ani u drzwi; i mówił do nich słowo. Mark Mk 48 2 3 I przyszli do niego, niosąc powietrzem ruszonego, którego nieśli czteréj. +Mark Mk 48 2 4 A gdy go nie mogli przedeń przynieść dla ciżby, odarli dach, gdzie był, a uczyniwszy dziurę spuścili łóżko, na którem powietrzem ruszony leżał. Mark Mk 48 2 5 A Jezus obaczywszy wiarę ich, rzekł powietrzem ruszonemu: Synu! odpuszczają się tobie grzechy twoje. Mark Mk 48 2 6 A byli tam niektórzy z Doktorów, siedząc i myśląc w sercach swoich: Mark Mk 48 2 7 Czemu ten tak mówi? bluźni. Któż grzechy odpuścić może, jedno sam Bóg? @@ -28435,6 +29047,7 @@ Mark Mk 48 2 28 A tak Syn człowieczy jest Panem téż i szabbatu. Mark Mk 48 3 1 I wszedł zasię do bóżnice, a tam był człowiek, mający rękę uschłą. Mark Mk 48 3 2 I podstrzegali go, jeźliby w szabbaty uzdrawiał, aby go oskarżyli. Mark Mk 48 3 3 I rzekł człowiekowi mającemu rękę uschłą: Powstań w pośrodek. +Mark Mk 48 3 4 I rzekł im: Godzili się w szabbaty dobrze czynić, czyli źle? duszę uzdrowić, czyli zabić? A oni milczeli. Mark Mk 48 3 5 A pojrzawszy po nich z gniewem, zasmuciwszy się dla ślepoty serca ich, rzekł człowiekowi: Wyciągnij rękę twą! I wyciągnął, i przywrócona mu jest ręka. Mark Mk 48 3 6 A wyszedłszy Pharyzeuszowie, czynili natychmiast radę z Herodyany przeciwko jemu, jakoby go stracili. Mark Mk 48 3 7 A Jezus z uczniami swymi uszedł do morza, a wielka rzesza z Galilei i z Żydowskiéj ziemie szła za nim, @@ -28467,6 +29080,7 @@ Mark Mk 48 3 33 I odpowiadając im, rzekł: Któż jest matka moja i bracia moi? Mark Mk 48 3 34 A pojrzawszy na te, którzy około niego siedzieli, rzekł: Oto matka moja i bracia moi. Mark Mk 48 3 35 Albowiem ktoby czynił wolą Bożą, ten brat mój i siostra moja i matka jest. Mark Mk 48 4 1 I począł zasię uczyć przy morzu; zebrała się do niego rzesza wielka, tak iż wszedłszy do łodzi, siedział na morzu, a wszystka rzesza była przy morzu na ziemi. +Mark Mk 48 4 2 I nauczał ich wiele w przypowieściach i mówił im w nauce swojéj: Mark Mk 48 4 3 Słuchajcie! Oto siejący wyszedł siać. Mark Mk 48 4 4 A gdy siał, jedno padło podle drogi, a ptacy niebiescy przyszli i pojedli je. Mark Mk 48 4 5 A drugie padło na opoczyste, gdzie nie miało wiele ziemie, i natychmiast wzeszło, iż nie miało głębokiéj ziemie. @@ -28499,6 +29113,7 @@ Mark Mk 48 4 31 Jako ziarno gorczyczne: które, gdy sieją w ziemię, mniejsze j Mark Mk 48 4 32 A gdy będzie wsiane, wzrasta i bywa większe nad wszystkie jarzyny i czyni gałęzie wielkie, tak iż pod cieniem jego mogą mieszkać ptacy niebiescy. Mark Mk 48 4 33 I wielą takowych przypowieści mówił do nich słowo, jako mogli słuchać. Mark Mk 48 4 34 A oprócz przypowieści nie mówił im: a uczniom swoim osobno wszystko wykładał. +Mark Mk 48 4 35 I mówił im w on dzień, gdy już był wieczór: Przeprawmy się na drugą stronę. Mark Mk 48 4 36 A opuściwszy rzeszą, wzięli go, tak jako był w łodzi, a inne łodzi były z nim. Mark Mk 48 4 37 I stała się nawałność wielka wiatru, i wały lały w łódkę, tak iż się łódź napełniała. Mark Mk 48 4 38 A on był na zadzie łodzi śpiąc na wezgłówku; i obudzili go i mówili mu: Nauczycielu! nie dolega cię, iż giniemy? @@ -28531,7 +29146,7 @@ Mark Mk 48 5 23 I prosił go wielce, mówiąc: Iż córka moja kona, pójdź, w Mark Mk 48 5 24 I szedł z nim, a za nim szła wielka rzesza, i ściskali go. Mark Mk 48 5 25 A niewiasta, która miała płynienie krwie dwanaście lat, Mark Mk 48 5 26 I wiele była ucierpiała od wiela lekarzów, a wszystko swe wydała była, a nic jéj nie pomogło, ale się jeszcze gorzéj miała; -Mark Mk 48 5 27 Usłyszawszy o Jezusie, przyszła [0913]z tyłu między rzeszą, i dotknęła się szaty jego. +Mark Mk 48 5 27 Usłyszawszy o Jezusie, przyszła z tyłu między rzeszą, i dotknęła się szaty jego. Mark Mk 48 5 28 Bo mówiła: Iż jeźli się tylko tknę szaty jego, będę zdrowa. Mark Mk 48 5 29 I natychmiast wyschło źródło krwie jéj, i poczuła na ciele, iż była uzdrowiona od choroby. Mark Mk 48 5 30 A poznawszy wnet Jezus w sobie moc, która z niego wyszła, obróciwszy się do rzeszéj, mówił: Kto się dotknął szat moich? @@ -28626,6 +29241,7 @@ Mark Mk 48 7 19 Albowiem nie wchodzi w serce jego, ale w brzuch idzie i do wycho Mark Mk 48 7 20 I powiadał, że co pochodzi z człowieka, to pokala człowieka. Mark Mk 48 7 21 Bo z wnętrzności serca człowieczego wychodzą myśli złe: cudzołóztwa, porubstwa, mężobójstwa, Mark Mk 48 7 22 Kradziestwa, łakomstwa, złości, zdrada, niewstydy, oko złe, bluźnierstwo, pycha, głupstwo. +Mark Mk 48 7 23 Wszystko to złe z wnętrzności pochodzi i pokala człowieka. Mark Mk 48 7 24 A wstawszy ztamtąd, odszedł na granice Tyru i Sydonu: a wszedłszy w dom, nie chciał, aby kto wiedział, a zataić się nie mógł. Mark Mk 48 7 25 Albowiem wnet, jako usłyszała o nim niewiasta, któréj córka miała ducha nieczystego, weszła i upadła u nóg jego. Mark Mk 48 7 26 Bo była niewiasta pogańska, rodem Syrofeniczka, i prosiła go, aby czarta wyrzucił z córki jéj. @@ -28659,7 +29275,7 @@ Mark Mk 48 8 16 I myślili jeden do drugiego, mówiąc: Że nie mamy chleba. Mark Mk 48 8 17 Co poznawszy rzekł im Jezus: Cóż myślicie, że chleba nie macie? jeszczeż nie baczycie ani rozumiecie? jeszczeż macie serce wasze zaślepione? Mark Mk 48 8 18 Oczy mając nie widzicie, i uszy mając nie słyszycie, ani pamiętacie? Mark Mk 48 8 19 Gdym pięcioro chleba łamał na pięć tysięcy, wieleście odnieśli koszów pełnych ułomków? Rzekli mu: Dwanaście. -Mark Mk 48 8 20 A gdy siedmioro chleba na [0917]cztery tysiące, wieleście koszów zebrali ułomków? I rzekli mu: Siedm. +Mark Mk 48 8 20 A gdy siedmioro chleba na cztery tysiące, wieleście koszów zebrali ułomków? I rzekli mu: Siedm. Mark Mk 48 8 21 I mówił im: Jakoż jeszcze nie rozumiecie? Mark Mk 48 8 22 I przyszli do Bethsaidy, i przywiedli mu ślepego i prosili, aby się go dotknął. Mark Mk 48 8 23 A ująwszy ślepego rękę, wywiódł go za miasteczko: a plunąwszy na oczy jego, włożywszy ręce swe, pytał go, jeźliby co widział. @@ -28689,6 +29305,7 @@ Mark Mk 48 9 7 A wnet obejrzawszy się, żadnego więcej nie widzieli, jedno tyl Mark Mk 48 9 8 A gdy zstępowali z góry, rozkazał im, aby nikomu nie powiadali, co widzieli, aż kiedyby Syn człowieczy zmartwychwstał. Mark Mk 48 9 9 I zachowali słowo u siebie, pytając się między sobą, coby było, kiedy zmartwychwstanie? Mark Mk 48 9 10 I pytali go, mówiąc: Cóż tedy Pharyzeuszowie i Doktorowie powiadają, iż pierwéj potrzeba, aby przyszedł Eliasz? +Mark Mk 48 9 11 Który odpowiadając, rzekł im: Eliaszci przyszedłszy pierwéj, naprawi wszystko, a jako jest napisano o Synu człowieczym, aby wiele ucierpiał i wzgardzony był. Mark Mk 48 9 12 Ale wam powiadam, że przyszedł i Eliasz, (i uczynili mu cokolwiek chcieli), jako o nim jest napisano. Mark Mk 48 9 13 A gdy przyszedł do swych uczniów, ujrzał wielką rzeszą około nich i Doktory gadające się z nimi. Mark Mk 48 9 14 A wnet ujrzawszy Jezusa wszystek lud, zdumiał się, i polękali się, a przybieżawszy, witali go. @@ -28718,7 +29335,7 @@ Mark Mk 48 9 37 Odpowiedział mu Jan. mówiąc: Nauczycielu! widzieliśmy niekt Mark Mk 48 9 38 A Jezus rzekł: Nie zakazujcie mu; albowiem żaden nie jest, któryby czynił cuda w imię moje, a mógłby prędko źle mówić o mnie. Mark Mk 48 9 39 Bo kto nie jest przeciwko wam, za wami jest. Mark Mk 48 9 40 Albowiem ktobykolwiek wam dał ku piciu kubek wody w imię moje, iżeście Chrystusowi, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swéj zapłaty. -Mark Mk 48 9 41 A ktobykolwiek zgorszył jednego z tych maluczkich wierzących w mię, lepiéjby mu, iżby był uwiązan [0919]młyński kamień około szyje jego, i był wrzucon w morze. +Mark Mk 48 9 41 A ktobykolwiek zgorszył jednego z tych maluczkich wierzących w mię, lepiéjby mu, iżby był uwiązan młyński kamień około szyje jego, i był wrzucon w morze. Mark Mk 48 9 42 A jeźliby ręka twa gorszyła cię, odetnij ją: lepiéj jest tobie wniść do żywota ułomnym, niż mając obie ręce, iść do piekła w ogień nieugaszony, Mark Mk 48 9 43 Gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie. Mark Mk 48 9 44 A jeźli cię noga twoja gorszy, utnij ją: lepiéj jest tobie wniść chromym do żywota wiecznego, niż mając obie nodze, być wrzuconym do piekła ognia nie ugaszonego, @@ -28809,6 +29426,7 @@ Mark Mk 48 11 27 I przyszli zasię do Jeruzalem. A gdy chodził w kościele, prz Mark Mk 48 11 28 I mówili mu: Którąż to mocą czynisz? a ktoć dał tę władzą, abyś to czynił? Mark Mk 48 11 29 A Jezus odpowiadając, rzekł im: Spytam i Ja was o słowo jedno, a odpowiedzcie mi: a powiem wam, którą to mocą czynię. Mark Mk 48 11 30 Chrzest Janów z niebali był, czyli z ludzi? odpowiedzcie mi. +Mark Mk 48 11 31 A oni rozmyślali u siebie, mówiąc: Jeźli powiemy: z nieba, rzecze: Przeczeście mu tedy nie wierzyli? Mark Mk 48 11 32 Jeźli rzeczemy: z ludzi, boimy się ludu; albowiem wszyscy trzymali o Janie, iż prawdziwie był prorokiem. Mark Mk 48 11 33 A odpowiadając rzekli Jezusowi: Nie wiemy. A Jezus odpowiedziawszy rzekł im: Ani Ja wam powiem, którą mocą to czynię. Mark Mk 48 12 1 I począł im mówić przez podobieństwa: Winnicę nasadził człowiek i ogrodził płotem i wykopał prasę, a zbudował wieżę i najął ją oraczom, i odjechał. @@ -28836,7 +29454,7 @@ Mark Mk 48 12 22 I wzięli ją także siedm, a nie pozostawili nasienia. Ostatni Mark Mk 48 12 23 W zmartwychwstaniu tedy, gdy powstaną, któregóż z tych będzie żona? bo siedm ich mieli ją za żonę. Mark Mk 48 12 24 A Jezus odpowiedziawszy, rzekł im: Izaż nie dlatego błądzicie, że nie rozumiecie Pisma, ani mocy Bożéj? Mark Mk 48 12 25 Albowiem gdy zmartwychwstaną, ani się żenić będą, ani za mąż chodzić; ale są jako Aniołowie w niebiesiech. -Mark Mk 48 12 26 A o umarłych, iż zmartwychwstać mają, nie czytaliście w księgach Mojżeszowych, jako u krza mówił Bóg do niego, rzekąc: Jam jest [0923]Bóg Abrahamów i Bóg Izaaków i Bóg Jakóbów. +Mark Mk 48 12 26 A o umarłych, iż zmartwychwstać mają, nie czytaliście w księgach Mojżeszowych, jako u krza mówił Bóg do niego, rzekąc: Jam jest Bóg Abrahamów i Bóg Izaaków i Bóg Jakóbów. Mark Mk 48 12 27 Nie jest Bóg umarłych, ale żywych, a przetóż wy bardzo błądzicie. Mark Mk 48 12 28 I przystąpił jeden z Doktorów, co słyszał, gdy się gadali, a widząc, że im dobrze odpowiedział, spytał go: Które jest przedniejsze ze wszech przykazanie? Mark Mk 48 12 29 A Jezus mu odpowiedział: Iż przedniejsze ze wszystkich przykazanie jest: Słuchaj Izraelu! Pan Bóg jeden jest. @@ -28893,6 +29511,7 @@ Mark Mk 48 13 35 Czujcież tedy; (bo nie wiecie, kiedy Pan domu przyjdzie: z wie Mark Mk 48 13 36 By z prędka przyszedłszy, nie znalazł was śpiących. Mark Mk 48 13 37 A co wam mówię, wszystkim mówię: Czujcie. Mark Mk 48 14 1 A było Pascha i przaśniki po dwu dni: i szukali najwyżsi kapłani i Doktorowie, jakoby go zdradą poimali i zabili. +Mark Mk 48 14 2 Bo mówili: Nie w święto, aby snadź nie był rozruch w ludu. Mark Mk 48 14 3 A gdy był w Bethanii w domu Symona trędowatego i siedział u stołu, przyszła niewiasta, mając alabastr olejku szpikonardowego drogiego, a stłukłszy alabastr, wylała na głowę jego. Mark Mk 48 14 4 I byli niektórzy, co się gniewali sami w sobie, a mówili: Na cóż się stała ta utrata olejku? Mark Mk 48 14 5 Albowiem mógł się ten olejek przedać drożéj niż za trzy sta groszy i rozdać ubogim, i gniewali się na nię. @@ -28924,6 +29543,7 @@ Mark Mk 48 14 30 I rzekł mu Jezus: Zaprawdę powiadam ci, iż ty dziś téj noc Mark Mk 48 14 31 A on więcéj mówił: By potrzeba i umrzeć mi z tobą, nie zaprzę się ciebie. Także téż i wszyscy mówili. Mark Mk 48 14 32 I przyszli do folwarku, któremu imię Gethsemani, i rzekł uczniom swoim: Siedźcie tu, aż się pomodlę, Mark Mk 48 14 33 I wziął z sobą Piotra i Jakóba i Jana, i począł się strachać i tęsknić sobie. +Mark Mk 48 14 34 I rzekł im: Smętna jest dusza moja aż do śmierci, zostańcie tu, a czujcie. Mark Mk 48 14 35 A odszedłszy mało, padł na ziemię i modlił się, żeby godzina, jeźli może być, odeszła od niego, Mark Mk 48 14 36 I mówił: Abba, Ojcze! wszystko tobie jest podobno, przenieś odemnie ten kielich. Ale nie to, co Ja chcę, ale co ty. Mark Mk 48 14 37 I przyszedł i znalazł je śpiące, i rzekł Piotrowi: Symonie, śpisz? nie mógłżeś czuć jednéj godziny? @@ -28956,7 +29576,7 @@ Mark Mk 48 14 63 A najwyższy kapłan rozdarłszy szaty swe, rzekł: Cóż jeszc Mark Mk 48 14 64 Słyszeliście bluźnierstwo: co się wam zda? którzy wszyscy osądzili go winnym być śmierci. Mark Mk 48 14 65 I poczęli nań niektórzy plwać, i zakrywać oblicze jego i bić go kułakami i mówić mu: Prorokuj! a służebnicy policzkowali go. Mark Mk 48 14 66 A gdy Piotr był w sieni na dole, przyszła jedna z służebnic najwyższego kapłana; -Mark Mk 48 14 67 A widząc, że się Piotr grzeje, [0927]pojrzawszy nań, rzekła: I tyś był z Jezusem Nazareńskim. +Mark Mk 48 14 67 A widząc, że się Piotr grzeje, pojrzawszy nań, rzekła: I tyś był z Jezusem Nazareńskim. Mark Mk 48 14 68 A on się zaprzał, mówiąc: Ani wiem, ani rozumiem, co mówisz. I wyszedł precz na podwórze, a kur zapiał. Mark Mk 48 14 69 A znowu gdy go ujrzała służebnica, poczęła mówić tym, którzy około stali: Iż ten z onych jest. Mark Mk 48 14 70 A on powtóre zaprzał. A zasię po małéj chwili ci, co tam stali, mówili Piotrowi: Prawdziwie z nich jesteś; boś i Galilejczyk jest. @@ -29028,7 +29648,7 @@ Mark Mk 48 16 16 Kto uwierzy i ochrzci się, zbawion będzie, a kto nie uwierzy, Mark Mk 48 16 17 A cuda tych, co uwierzą, te naśladować będą: W imię moje czarty będą wyrzucać, nowemi językami będą mówić. Mark Mk 48 16 18 Węże będą brać, i choćby co śmiertelnego pili, szkodzić im nie będzie: na niemocne ręce będą kłaść, a dobrze się mieć będą. Mark Mk 48 16 19 A Pan Jezus, potem jako do nich mówił, wzięty jest do nieba, i siedzi na prawicy Bożéj. -Mark Mk 48 16 20 A oni wyszedłszy, przepowiadali wszędy: a Pan dopomagał i utwierdzał mowę przez cuda pozad idące. +Mark Mk 48 16 20 A oni wyszedłszy, przepowiadali wszędy: a Pan dopomagał i utwierdzał mowę przez cuda pozad idące. Przypisy Luke Łk 49 1 1 Ponieważ wiele ich się kusiło, żeby spisali porządną historyą o rzeczach, które się w nas wypełniły; Luke Łk 49 1 2 Jako nam podali, którzy się im od początku sami przypatrowali, i byli sługami mowy: Luke Łk 49 1 3 Zdało się i mnie, którym z początku pilnie wszystkiego dochodził, porządnie tobie, cny Theophile! wypisać. @@ -29038,6 +29658,7 @@ Luke Łk 49 1 6 A byli oboje sprawiedliwymi przed Bogiem, chodząc we wszystkich Luke Łk 49 1 7 A nie mieli syna, przeto iż Elżbieta była niepłodną, a byli oboje podeszłymi we dniach swoich. Luke Łk 49 1 8 A stało się, gdy odprawował urząd kapłański w rzędzie porządku swego przed Bogiem, Luke Łk 49 1 9 Według zwyczaju urzędu kapłaństwa losem padło, że miał kadzić, wszedłszy do kościoła Pańskiego: +Luke Łk 49 1 10 A wszystko mnóstwo ludu było zewnątrz, modląc się godziny kadzenia. Luke Łk 49 1 11 I ukazał mu się Aniół Pański, stojąc po prawéj stronie ołtarza kadzenia. Luke Łk 49 1 12 I zatrwożył się Zacharyasz, ujrzawszy, i przypadła nań bojaźń. Luke Łk 49 1 13 I rzekł do niego Aniół: Nie bój się, Zacharyaszu! bo jest wysłuchana prośba twoja, a żona twa Elżbieta urodzi tobie syna, i nazowiesz imię jego Jan. @@ -29069,6 +29690,7 @@ Luke Łk 49 1 38 I rzekła Marya: Oto służebnica Pańska, niechaj mi się stan Luke Łk 49 1 39 A powstawszy Marya w onych dniach, poszła na górę z kwapieniem do miasta Judzkiego. Luke Łk 49 1 40 I weszła w dom Zacharyaszów i pozdrowiła Elżbietę. Luke Łk 49 1 41 I stało się, skoro słyszała Elżbieta pozdrowienie Maryi, skoczyło dzieciątko w żywocie jéj, i napełniona jest Ducha Świętego Elżbieta. +Luke Łk 49 1 42 I zawołała głosem wielkim i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego. Luke Łk 49 1 43 A skądże mnie to, że przyszła matka Pana mego do mnie? Luke Łk 49 1 44 Albowiem oto, jako stał się głos pozdrowienia twego w uszach moich, skoczyło od radości dzieciątko w żywocie moim. Luke Łk 49 1 45 A błogosławionaś, któraś uwierzyła; albowiem spełni się to, coć jest powiedziano od Pana. @@ -29137,6 +29759,7 @@ Luke Łk 49 2 27 I przyszedł w duchu do kościoła: a gdy wwodzili dzieciątko Luke Łk 49 2 28 On téż wziął je na ręce swoje i błogosławił Boga i mówił: Luke Łk 49 2 29 Teraz puszczasz sługę twego, Panie! w pokoju według słowa twego, Luke Łk 49 2 30 Gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje. +Luke Łk 49 2 31 Któreś zgotował przed oblicznością wszystkich narodów: Luke Łk 49 2 32 Światłość na objawienie poganów i chwałę ludu twego Izraelskiego. Luke Łk 49 2 33 A ojciec jego i matka dziwowali się temu, co o nim mówiono. Luke Łk 49 2 34 I błogosławił im Symeon i rzekł do Maryi, matki jego: Oto ten położon jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. @@ -29165,6 +29788,7 @@ Luke Łk 49 3 4 Jako jest napisano w księgach mów Izajasza proroka: Głos woł Luke Łk 49 3 5 Wszelka dolina będzie napełniona, a wszelka góra i pagórek poniżon będzie, i krzywe miejsca będą proste, a ostre drogami gładkiemi. Luke Łk 49 3 6 I ogląda wszelkie ciało zbawienie Boże. Luke Łk 49 3 7 Mówił tedy do rzesz, które wychodziły, aby były ochrzczone od niego: Rodzaju jaszczórczy! kto wam pokazał, żebyście uciekali przed gniewem przyszłym? +Luke Łk 49 3 8 Czyńcie tedy owoce godne pokuty, a nie poczynajcie mówić: Ojca mamy Abrahama; albowiem wam powiadam, iż mocen jest Bóg z tych kamieni wzbudzić syny Abrahamowi. Luke Łk 49 3 9 Boć już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona, a przetóż wszelkie drzewo nie rodzące owocu dobrego, będzie wycięte i w ogień wrzucone. Luke Łk 49 3 10 I pytały go rzesze, mówiąc: Cóż tedy czynić będziem? Luke Łk 49 3 11 A odpowiadając mówił im: Kto ma dwie suknie, niech da nie mającemu, a kto ma pokarmy, niech także uczyni. @@ -29195,7 +29819,7 @@ Luke Łk 49 3 35 Który był Jakóbów, który był Izaaków, który był Abraha Luke Łk 49 3 36 Który był Sarug, który był Ragau, który był Phaleg, który był Heber, który był Sale. Luke Łk 49 3 37 Który był Kainan, który był Arphaxad, który był Sem, który był Noe, który był Lamech, Luke Łk 49 3 38 Który był Mathusale, który był Enoch, który był Jared, który był Malaleel, który był Kainan, -Luke Łk 49 3 39 Który był Henos, który był [0935]Seth, który był Adamów, który był Boży. +Luke Łk 49 3 39 Który był Henos, który był Seth, który był Adamów, który był Boży. Luke Łk 49 4 1 A Jezus pełen Ducha Świętego, wrócił się od Jordanu, i zaprowadzon jest od Ducha na puszczą. Luke Łk 49 4 2 I był przez czterdzieści dni kuszon od djabła. A nie jadł nic w one dni; a gdy się one kończyły, łaknął. Luke Łk 49 4 3 I rzekł mu djabeł: Jeźliś jest Syn Boży, rzecz kamieniowi temu, aby się stał chlebem. @@ -29225,6 +29849,7 @@ Luke Łk 49 4 26 A do żadnéj z nich nie był posłan Eliasz, jedno do Sarepty Luke Łk 49 4 27 I wiele trędowatych było w Izraelu za Eliasza proroka, a żaden z nich nie był oczyszczon, jedno Naaman Syryanin. Luke Łk 49 4 28 I napełnieni są wszyscy gniewu, w bóżnicy słysząc to, Luke Łk 49 4 29 I wstali i wyrzucili go z miasta i wywiedli go aż na wierzch góry, na której miasto ich zbudowane było, aby go zrzucili. +Luke Łk 49 4 30 A on przeszedłszy przez pośrodek ich, uszedł. Luke Łk 49 4 31 I zstąpił do Kapharnaum, miasta Galilejskiego, i tam ich nauczał w Szabbaty. Luke Łk 49 4 32 I zdumiewali się nad nauką jego; bo była z władzą mowa jego. Luke Łk 49 4 33 A w bóżnicy był człowiek, mający czarta nieczystego i zawołał wielkim głosem, @@ -29254,7 +29879,7 @@ Luke Łk 49 5 11 A wyciągnąwszy łodzi na ziemię, wszystko opuściwszy, szli Luke Łk 49 5 12 I stało się, gdy był w jednem mieście, a oto mąż pełen trądu, a ujrzawszy Jezusa i padłszy na oblicze, prosił go, mówiąc: Panie! jeźli chcesz, możesz mię oczyścić. Luke Łk 49 5 13 A ściągnąwszy rękę, dotknął się go, mówiąc: Chcę, bądź oczyszczon. A natychmiast odszedł trąd od niego. Luke Łk 49 5 14 A on mu przykazał, aby nikomu nie powiadał; ale idź, ukaż się kapłanowi i ofiaruj za oczyszczenie twoje, jako rozkazał Mojżesz, na świadectwo im. -Luke Łk 49 5 15 I rozchodziła się o nim więcéj [0937]powieść, i schodziły się wielkie rzesze, aby słuchali, i byli uzdrowieni od niemocy swoich. +Luke Łk 49 5 15 I rozchodziła się o nim więcéj powieść, i schodziły się wielkie rzesze, aby słuchali, i byli uzdrowieni od niemocy swoich. Luke Łk 49 5 16 A on ustępował na pustynią i modlił się. Luke Łk 49 5 17 I stało się dnia jednego, a on siedział, ucząc. I siedzieli Pharyzeuszowie i zakonni Doktorowie, którzy byli przyszli ze wszystkich miasteczek Galilei i Żydowskiéj ziemi i z Jeruzalem: a moc Pańska była ku uzdrowieniu ich. Luke Łk 49 5 18 A oto mężowie niosący na łóżku człowieka, który był ruszony powietrzem, i szukali go wnieść i postawić przed nim. @@ -29282,6 +29907,7 @@ Luke Łk 49 5 39 A żaden pijąc stare, nie wnet chce nowego; bo mówi: Lepsze j Luke Łk 49 6 1 I stało się w szabbat wtóropierwszy, gdy szedł przez zboża, uczniowie rwali kłosy i jedli, wycierając rękoma. Luke Łk 49 6 2 A niektórzy z Pharyzeuszów mówili im: Co czynicie, co się nie godzi w szabbaty? Luke Łk 49 6 3 A Jezus odpowiadając, rzekł do nich: Aniście tego czytali, co uczynił Dawid, gdy sam łaknął i, co z nim byli? +Luke Łk 49 6 4 Jako wszedł do domu Bożego i wziął chleby pokładne i jadł i dał tym, którzy z nim byli, których nie godzi się jeść, jedno tylko kapłanom? Luke Łk 49 6 5 I mówił im: Że Syn człowieczy jest Panem i szabbatu. Luke Łk 49 6 6 Stało się téż i w drugi szabbat, że wszedł do bóżnice i uczył. A był tam człowiek, a ręka prawa jego była uschła. Luke Łk 49 6 7 I podstrzegali Doktorowie i Pharyzeuszowie, jeźliby w szabbat uzdrawiał, aby naleźli, o coby nań skarżyli. @@ -29311,6 +29937,7 @@ Luke Łk 49 6 30 I każdemu, któryby cię prosił, daj, a kto bierze, co twojeg Luke Łk 49 6 31 A jako chcecie, aby wam ludzie czynili, także im i wy czyńcie. Luke Łk 49 6 32 A jeźli miłujecie te, którzy was miłują, co za dziękę macie? albowiem i grzesznicy miłują, co ich miłują. Luke Łk 49 6 33 A jeźli dobrze uczynicie tym, którzy wam dobrze czynią, co za dziękę macie? albowiem i grzesznicy to czynią. +Luke Łk 49 6 34 A jeźli pożyczacie tym, od których się spodziewacie odebrać, co za dziękę macie; albowiem i grzesznicy grzesznikom pożyczają, aby tyleż odebrali. Luke Łk 49 6 35 A tak miłujcie nieprzyjacioły wasze, czyńcie dobrze i pożyczajcie, niczego się ztąd nie spodziewając: a będzie wielka zapłata wasza, i będziecie synmi Najwyższego; albowiem on dobrotliwy jest przeciw niewdzięcznym i złym. Luke Łk 49 6 36 A tak bądźcie miłosierni, jako i Ojciec wasz miłosierny jest. Luke Łk 49 6 37 Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni. Nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni. Odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczono. @@ -29363,7 +29990,7 @@ Luke Łk 49 7 34 Przyszedł Syn człowieczy jedząc i pijąc, a mówicie: Oto cz Luke Łk 49 7 35 I usprawiedliwiona jest mądrość od wszystkich synów swoich. Luke Łk 49 7 36 A niektóry z Pharyzeuszów prosił go, aby z nim jadł. I wszedłszy w dom Pharyzeuszów, siadł do stołu. Luke Łk 49 7 37 A oto niewiasta, która była w mieście grzesznica, skoro się dowiedziała, iż siedział u stołu w domu Pharyzeuszowym, przyniosła alabastr olejku. -Luke Łk 49 7 38 I stanąwszy z tyłu u nóg jego, poczęła łzami polewać nogi jego, a włosami głowy swojéj ucierała i [0941]całowała nogi jego i olejkiem mazała. +Luke Łk 49 7 38 I stanąwszy z tyłu u nóg jego, poczęła łzami polewać nogi jego, a włosami głowy swojéj ucierała i całowała nogi jego i olejkiem mazała. Luke Łk 49 7 39 A widząc Pharyzeusz, który go był wezwał, rzekł sam w sobie, mówiąc: By ten był prorokiem, wżdyćby wiedział, która i jaka jest niewiasta, co się go dotyka; bo jest grzesznica. Luke Łk 49 7 40 A Jezus odpowiedziawszy, rzekł do niego: Symonie! mam ci coś powiedzieć. A on rzekł: Mistrzu! powiedz. Luke Łk 49 7 41 Dwu dłużników miał niektóry lichwiarz: jeden dłużen był pięćset groszy, a drugi pięćdziesiąt. @@ -29418,7 +30045,7 @@ Luke Łk 49 8 39 Ale go Jezus odprawił, mówiąc: Wróć się do domu twego, a Luke Łk 49 8 40 I stało się, gdy się wrócił Jezus, przyjęła go rzesza; bo wszyscy go czekali. Luke Łk 49 8 41 A oto przyszedł mąż imieniem Jair, a ten był przełożonym bóżnice: i upadł do nóg Jezusowych, prosząc go, aby wszedł w dom jego. Luke Łk 49 8 42 Iż miął córkę jedyną jakoby we dwanaście leciech, a ta umierała; i przydało się, gdy szedł, rzesze go ściskały. -Luke Łk 49 8 43 A niewiasta niektóra miała płynienie krwie od lat dwunaście, [0943]która wydała była na lekarze wszystkę swą majętność, a nie mogła być od żadnego uleczona, +Luke Łk 49 8 43 A niewiasta niektóra miała płynienie krwie od lat dwunaście, która wydała była na lekarze wszystkę swą majętność, a nie mogła być od żadnego uleczona, Luke Łk 49 8 44 Przystąpiła z tyłu i dotknęła się kraju szaty jego, a natychmiast się zastanowiło płynienie krwie jéj. Luke Łk 49 8 45 I rzekł Jezus: Kto jest, co się mnie dotknął? A gdy wszyscy przeli, rzekł Piotr i ci, którzy z nim byli: Mistrzu! rzesze cię ściskają i tłoczą, a mówisz: Kto się mnie dotknął? Luke Łk 49 8 46 A Jezus rzekł: Tknął się mnie ktoś; bo ja wiem, że moc wyszła odemnie. @@ -29477,6 +30104,7 @@ Luke Łk 49 9 42 A gdy przychodził, roztrącił go czart i roztargał; lecz Jez Luke Łk 49 9 43 I zdumieli się wszyscy nad wielkością Bożą. A gdy się wszyscy dziwowali wszystkim rzeczom, które czynił, rzekł do uczniów swoich: Luke Łk 49 9 44 Kładźcież wy do serc waszych te powieści; albowiem stanie się, że Syn człowieczy będzie wydan w ręce ludzkie. Luke Łk 49 9 45 Lecz oni nie rozumieli tego słowa, i zakryte było przed nimi, że go nie pojęli: i bali się pytać go o to słowo. +Luke Łk 49 9 46 A weszła myśl w nie, ktoby z nich był większym. Luke Łk 49 9 47 A Jezus widząc myśli serca ich, wziął dzieciątko i postawił je podle siebie. Luke Łk 49 9 48 I rzekł im: Ktobykolwiek przyjął to dzieciątko w imię moje, mnie przyjmuje, a ktokolwiek mię przyjmuje, przyjmuje tego, który mię posłał; albowiem kto jest mniejszym między wszystkimi wami, ten jest większym. Luke Łk 49 9 49 A odpowiedziawszy Jan, rzekł: Mistrzu! widzieliśmy niektórego imieniem twem czarty wyrzucającego i zabroniliśmy mu; albowiem nie naśladuje z nami. @@ -29487,12 +30115,12 @@ Luke Łk 49 9 53 Lecz go nie przyjęli, iż twarz jego była idącego do Jeruzal Luke Łk 49 9 54 A widząc uczniowie jego Jakób i Jan, rzekli: Panie! chcesz, rzeczemy, aby ogień zstąpił z nieba i spalił je? Luke Łk 49 9 55 A obróciwszy się, zfukał je, mówiąc: Nie wiecie, czyjego ducha jesteście. Luke Łk 49 9 56 Syn człowieczy nie przyszedł dusze tracić, ale zachowywać. I szli do drugiego miasteczka. -Luke Łk 49 9 67 I przydało się, gdy oni szli w drodze, rzekł niektóry do niego: Pójdę za tobą, gdzie jedno pójdziesz. Luke Łk 49 9 58 Rzekł mu Jezus: Liszki mają jamy, a ptacy niebiescy gniazda; lecz Syn człowieczy nie ma, gdzie skłonić głowy. Luke Łk 49 9 59 I rzekł do drugiego: Pójdź za mną. A on rzekł: Panie! dopuść mi pierwéj iść i pogrześć ojca mego. Luke Łk 49 9 60 A Jezus mu rzekł: Niechaj umarli grzebią swe umarłe, a ty idź a opowiadaj królestwo Boże. Luke Łk 49 9 61 I rzekł drugi: Pójdę za tobą, Panie! ale mi pierwéj dopuść rozprawić te rzeczy, które są doma. Luke Łk 49 9 62 Rzekł do niego Jezus: Żaden, który rękę swą przyłożył do pługa, a ogląda się nazad, nie jest sposobny do królestwa Bożego. +Luke Łk 49 9 67 I przydało się, gdy oni szli w drodze, rzekł niektóry do niego: Pójdę za tobą, gdzie jedno pójdziesz. Luke Łk 49 10 1 A potem naznaczył Pan i drugich siedmdziesiąt i dwu i rozesłał je po dwu przed sobą do wszystkich miast i miejsca, kędy sam przyjść miał. Luke Łk 49 10 2 I mówił im: Żniwoć iście wielkie, ale robotników mało; proścież tedy Pana żniwa, aby wysłał robotniki na żniwo swoje. Luke Łk 49 10 3 Idźcież, oto Ja was posyłam jako baranki między wilki. @@ -29505,7 +30133,7 @@ Luke Łk 49 10 9 I uzdrawiajcie niemocne, którzy w niem są, a powiadajcie im: Luke Łk 49 10 10 A do któregokolwiek miasta wnidziecie, a nie przyjętoby was, wyszedłszy na ulice jego, mówcie: Luke Łk 49 10 11 I proch, który przylgnął do nas z miasta waszego, ocieramy na was. Wszakóż to wiedzcie, żeć się przybliżyło królestwo Boże. Luke Łk 49 10 12 Powiadamci wam: Że Sodomie w on dzień lżej będzie, niźli miastu onemu. -Luke Łk 49 10 13 Biada tobie, Korozaim! biada tobie, Bethsaido! albowiem, gdyby w Tyrze i Sydonie cuda czynione były, jakie się w was działy, dawnoby [0946]siedząc w włosiennicy i w popiele pokutowali. +Luke Łk 49 10 13 Biada tobie, Korozaim! biada tobie, Bethsaido! albowiem, gdyby w Tyrze i Sydonie cuda czynione były, jakie się w was działy, dawnoby siedząc w włosiennicy i w popiele pokutowali. Luke Łk 49 10 14 Wszakże Tyrowi i Sydonowi lżéj będzie na sądzie, niźli wam. Luke Łk 49 10 15 I ty, Kapharnaum! aż do nieba wyniesione, aż do piekła będziesz pogrążone. Luke Łk 49 10 16 Kto was słucha, mnie słucha, a kto wami gardzi, mną gardzi, a kto mną gardzi, gardzi onym, który mię posłał. @@ -29534,7 +30162,7 @@ Luke Łk 49 10 38 I stało się, gdy szli, a on wszedł do niejakiego miasteczka Luke Łk 49 10 39 A ta miała siostrę, imieniem Maryą, która téż siedząc u nóg Pańskich, słuchała słowa jego. Luke Łk 49 10 40 Ale Martha pieczołowała się około rozmaitéj posługi. Która stanęła i rzekła: Panie! niedbasz ty, iż siostra moja opuściła mię, żebym sama posługowała? Rzeczże jéj tedy, aby mi pomogła. Luke Łk 49 10 41 A odpowiadając, rzekł jéj Pan: Martho, Martho! troszczysz się i frasujesz około bardzo wiela: -Luke Łk 49 10 42 Ale jednego potrzeba. Marya [0947]najlepszą cząstkę obrała, która od niéj odjętą nie będzie. +Luke Łk 49 10 42 Ale jednego potrzeba. Marya najlepszą cząstkę obrała, która od niéj odjętą nie będzie. Luke Łk 49 11 1 I stało się, gdy był na niektórem miejscu, modląc się, i gdy przestał, rzekł do niego jeden z uczniów jego: Panie! naucz nas modlić się, jako i Jan nauczył ucznie swe. Luke Łk 49 11 2 I rzekł im: Gdy się modlicie, mówcie: Ojcze! święć się imię twoje. Przyjdź królestwo twoje. Luke Łk 49 11 3 Chleba naszego powszedniego daj nam dzisia. @@ -29563,7 +30191,7 @@ Luke Łk 49 11 25 A przyszedłszy, najduje go umieciony i ochędożony. Luke Łk 49 11 26 Tedy idzie i bierze z sobą siedmi innych duchów gorszych nad się, a wszedłszy, mieszkają tam, i stawają się pośledniejsze rzeczy człowieka onego gorsze, niźli pierwsze. Luke Łk 49 11 27 I stało się, gdy to mówił, podniósłszy głos niektóra niewiasta z rzesze, rzekła mu: Błogosławiony żywot, który cię nosił, i piersi, któreś ssał. Luke Łk 49 11 28 A on rzekł: I owszem, błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go. -Luke Łk 49 11 29 A gdy się rzesze zbieżały, [0948]począł mówić: Ten naród jest naród złościwy, żąda znaku, a znak mu nie będzie dan, tylko znak Jonasa proroka. +Luke Łk 49 11 29 A gdy się rzesze zbieżały, począł mówić: Ten naród jest naród złościwy, żąda znaku, a znak mu nie będzie dan, tylko znak Jonasa proroka. Luke Łk 49 11 30 Bo jako był Jonas znakiem Niniwitom, takżeć będzie i Syn człowieczy narodowi temu. Luke Łk 49 11 31 Królowa z południa wstanie na sądzie z mężmi narodu tego i potępi je; iż przyjechała od krajów ziemie słuchać mądrości Salomonowéj: a otoć tu więcéj, niż Salomon. Luke Łk 49 11 32 Mężowie Niniwitowie powstaną na sądzie z narodem tym i potępią go, iż pokutę czynili na Jonasowe kazanie: a oto tu więcéj, niźli Jonas. @@ -29587,8 +30215,8 @@ Luke Łk 49 11 49 Dlatego i mądrość Boża rzekła: Poślę do nich proroki i Luke Łk 49 11 50 Aby szukano krwie wszystkich proroków, którą wylał ten naród od założenia świata: Luke Łk 49 11 51 Od krwie Ablowéj aż do krwie Zacharyaszowéj, który zginął między ołtarzem a kościołem. Zaiste wam powiadam, będą szukać od narodu tego. Luke Łk 49 11 52 Biada wam biegłym w zakonie! iżeście wzięli klucz wyrozumienia: samiście nie weszli, a tych, którzy wchodzili, hamowaliście. -Luke Łk 49 11 63 A gdy to do nich mówił, poczęli Pharyzeuszowie i biegli w zakonie bardzo nacierać i usta mu zatulać wielą rzeczy; Luke Łk 49 11 54 Czyhając nań i szukając, żeby co uchwycili z ust jego, aby go oskarżyli. +Luke Łk 49 11 63 A gdy to do nich mówił, poczęli Pharyzeuszowie i biegli w zakonie bardzo nacierać i usta mu zatulać wielą rzeczy; Luke Łk 49 12 1 A gdy wiele rzesz około stało, tak iż jedni drugie deptali, począł mówić [0949]do uczniów swoich: Strzeżcie się kwasu Pharyzejskiego, który jest obłudność. Luke Łk 49 12 2 A niemasz nic zakrytego, coby się wyjawić nie miało, ani tajemnego, czegoby się nie dowiedziano. Luke Łk 49 12 3 Albowiem, coście w ciemnościach mówili, na świetle mówić będą, a coście w ucho mówili w komorach, na dachach ogłoszono będzie. @@ -29620,6 +30248,7 @@ Luke Łk 49 12 28 A jeźliż trawę, która dziś jest na polu, a jutro bywa w p Luke Łk 49 12 29 I wy nie pytajcie się, cobyście jeść albo pić mieli: a wzgórę się nie podnoście. Luke Łk 49 12 30 Albowiem tego wszystkiego narodowie świata szukają; a Ojciec wasz wie, że tego potrzebujecie. Luke Łk 49 12 31 Owszem szukajcie najprzód królestwa Bożego, a to wszystko przydano wam będzie. +Luke Łk 49 12 32 Nie bójcie się małe stado! albowiem się upodobało Ojcu waszemu, dać wam królestwo. Luke Łk 49 12 33 Poprzedajcie, co macie, a dajcie jałmużnę, czyńcie sobie mieszki, które nie wiotszeją, skarb nie ustawający w niebiesiech, gdzie się złodziéj nie przybliża, ani mól psuje. Luke Łk 49 12 34 Albowiem gdzie jest skarb wasz, tam i serce wasze będzie. Luke Łk 49 12 35 Niech będą przepasane biodra wasze i pochodnie gorejące w rękach waszych. @@ -29644,10 +30273,10 @@ Luke Łk 49 12 53 Oddzielą się ojciec przeciw synowi, a syn przeciw ojcu swemu Luke Łk 49 12 54 Mówił téż i do rzeszéj: Gdy widzicie obłok wschodzący od zachodu, wnet mówicie: Będzie deszcz; i tak bywa. Luke Łk 49 12 55 A gdy wiatr wiejący od południa, powiadacie: Iż będzie gorąco; i bywa. Luke Łk 49 12 56 Obłudnicy! postawy nieba i ziemie doświadczać umiecie, a tego to czasu jako nie doświadczacie? -Luke Łk 49 12 56 Przeczże i sami z siebie nie sądzicie, co jest sprawiedliwego? +Luke Łk 49 12 57 Przeczże i sami z siebie nie sądzicie, co jest sprawiedliwego? Luke Łk 49 12 58 Gdy tedy idziesz z twym przeciwnikiem do przełożonego, starajże się w drodze, jako byś był wolen od niego, by cię snadź nie pociągnął przed sędziego, a sędziaby cię podał wycięgaczowi, a wycięgaczby cię wrzucił do więzienia. Luke Łk 49 12 59 Powiadam ci: Nie wynidziesz ztamtąd, aż i ostatni drobny pieniądz oddasz. -Luke Łk 49 13 1 A byli niektórzy na ten czas, oznajmując mu o Galilejczykach, [0951]których krew zmięszał Piłat z ofiarami ich. +Luke Łk 49 13 1 A byli niektórzy na ten czas, oznajmując mu o Galilejczykach, których krew zmięszał Piłat z ofiarami ich. Luke Łk 49 13 2 A odpowiedziawszy Jezus, rzekł im: Mniemacie, że ci Galilejczycy nad wszystkie inne Galilejczyki grzeszniejszymi byli, iż takowe rzeczy ucierpieli? Luke Łk 49 13 3 Nie, powiadam wam; lecz, jeźli pokutować nie będziecie, wszyscy także zginiecie. Luke Łk 49 13 4 Jako ośmnaście onych, na które upadła wieża w Syloe i pobiła ich: mniemacie, żeby i oni winniejszymi byli nad wszystkie ludzie mieszkające w Jeruzalem? @@ -29676,6 +30305,7 @@ Luke Łk 49 13 26 Tedy poczniecie mówić: Jadalichmy przed tobą i pijali, i uc Luke Łk 49 13 27 I rzecze wam: Nie znam was, zkądeście. Odstąpcie odemnie wszyscy czyniciele nieprawości. Luke Łk 49 13 28 Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama i Izaaka i Jakóba i wszystkie proroki w królestwie Bożem, a was precz wyrzuconych. Luke Łk 49 13 29 I przyjdą od wschodu i zachodu, od północy i południa, i usiędą w królestwie Bożem. +Luke Łk 49 13 30 A oto są ostateczni, którzy będą pierwszymi, a są pierwsi, którzy będą ostatecznymi. Luke Łk 49 13 31 W onże dzień przystąpili niektórzy z Pharyzeuszów, mówiąc mu: Wynidź a idź ztąd; bo cię Herod cbce zabić. Luke Łk 49 13 32 I rzekł im: Idźcie, a powiedzcie liszce onéj: Oto wyrzucam czarty i wykonywam uzdrawiania dziś i jutro, i trzeciego dnia koniec mieć będę. Luke Łk 49 13 33 A wszakóż potrzeba mi dziś i jutro i po jutrze iść; bo nie może być, aby prorok indzie zginął okrom w Jeruzalem. @@ -29701,7 +30331,7 @@ Luke Łk 49 14 17 I posłał sługę swego w godzinę wieczerzy, aby powiedział Luke Łk 49 14 18 I poczęli się wszyscy społecznie wymawiać. Pierwszy mu rzekł: Kupiłem wieś, i mam potrzebę wyniść a oglądać ją: proszę cię, miej mię za wymówionego. Luke Łk 49 14 19 A drugi rzekł: Kupiłem pięć jarzm wołów, i idę ich doświadczać: proszę cię, miej mię za wymówionego. Luke Łk 49 14 20 A drugi rzekł: Żonęm pojął, a przeto nie mogę przyjść. -Luke Łk 49 14 21 A wróciwszy się sługa, oznajmił to panu swemu. Tedy się gospodarz rozgniewawszy, rzekł słudze [0953]swemu: Wynidź rychło na ulice i uliczki miasta, a ubogie i ułomne i ślepe i chrome wprowadź tu. +Luke Łk 49 14 21 A wróciwszy się sługa, oznajmił to panu swemu. Tedy się gospodarz rozgniewawszy, rzekł słudze swemu: Wynidź rychło na ulice i uliczki miasta, a ubogie i ułomne i ślepe i chrome wprowadź tu. Luke Łk 49 14 22 I rzekł sługa: Panie! stało się, jakoś rozkazał, a jeszcze jest miejsce. Luke Łk 49 14 23 I rzekł pan słudze. Wynidź na drogi i opłotki, a przymuś wniść, aby był dom mój napełnion. Luke Łk 49 14 24 A powiadam wam, żeć żaden z onych mężów, którzy są zaproszeni, nie ukusi wieczerzy mojéj. @@ -29730,7 +30360,7 @@ Luke Łk 49 15 11 I rzekł: Człowiek niektóry miał dwu synów. Luke Łk 49 15 12 I rzekł młodszy z nich ojcu: Ojcze! daj mi część majętności, która na mię przypada. I rozdzielił im majętność. Luke Łk 49 15 13 A po niewielu dni, zebrawszy wszystko, młodszy syn odjechał w daleką krainę i rozproszył tam majętność swą, żywiąc rozpustnie. Luke Łk 49 15 14 A gdy wszystko utracił, stał się głód wielki w onéj krainie, i on począł niedostatek cierpieć. -Luke Łk 49 15 15 A szedł i przystał do jednego [0954]obywatela onéj krainy, i posłał go do wsi swojéj, aby pasł wieprze. +Luke Łk 49 15 15 A szedł i przystał do jednego obywatela onéj krainy, i posłał go do wsi swojéj, aby pasł wieprze. Luke Łk 49 15 16 I radby był napełnił brzuch swój młotem, które jadali wieprze: a nikt mu nie dawał. Luke Łk 49 15 17 A przyszedłszy ku sobie, rzekł: Jako wiele najemników w domu ojca mego mają dosyć chleba, a ja tu głodem umieram! Luke Łk 49 15 18 Wstanę i pójdę do ojca mego i rzekę mu: Ojcze! zgrzeszyłem przeciw niebu i przed tobą, @@ -29760,6 +30390,7 @@ Luke Łk 49 16 9 A Ja wam powiadam: Czyńcie sobie przyjacioły z mammony niespr Luke Łk 49 16 10 Kto wierny jest w najmniejszéj rzeczy, i w większéj wierny jest, a kto w małem niesprawiedliwy jest, i w większem niesprawiedliwy jest. Luke Łk 49 16 11 Jeźliżeście tedy w niesprawiedliwéj mammonie wiernymi nie byli, która prawdziwa jest, kto się jéj wam zwierzy? Luke Łk 49 16 12 A jeźliście w cudzem wiernymi nie byli, któż wam da, co wasze jest? +Luke Łk 49 16 13 Żaden sługa dwiema panom służyć nie może; bo albo jednego będzie miał w nienawści, a drugiego miłować będzie, albo do jednego przystanie, a drugiego wzgardzi. Nie możecie Bogu i mammonie służyć. Luke Łk 49 16 14 A słuchali tego wszytkiego Pharyzeuszowie, którzy byli łakomi, i śmiali się z niego. Luke Łk 49 16 15 I rzekł im: Wy jesteście, którzy sami siebie usprawiedliwiacie przed ludźmi; lecz Bóg zna serca wasze; albowiem co jest u ludzi wyniosłego, obrzydłość jest przed Bogiem. Luke Łk 49 16 16 Zakon i prorocy aż do Jana: odtychmiast królestwo Boże opowiadają, a każdy gwałt mu czyni. @@ -29818,7 +30449,7 @@ Luke Łk 49 17 37 Gdziekolwiek będzie ciało, tam się zbiorą i orłowie. Luke Łk 49 18 1 I powiedział im téż podobieństwo, iż się zawżdy modlić potrzeba, a nie ustawać, Luke Łk 49 18 2 Mówiąc: Był niektóry sędzia w jednem mieście, który się Boga nie bał a człowieka się nie wstydał. Luke Łk 49 18 3 A w onem mieście była jedna wdowa, i chodziła do niego, mówiąc: Uczyń mi sprawiedliwość z przeciwnika mego. -Luke Łk 49 18 4 A nie chciał przez długi czas. [0957]A potem rzekł w sobie: Aczci się Boga nie boję i człowieka się nie wstydam, +Luke Łk 49 18 4 A nie chciał przez długi czas. A potem rzekł w sobie: Aczci się Boga nie boję i człowieka się nie wstydam, Luke Łk 49 18 5 Wszakóż, iż mi się uprzykrza ta wdowa, uczynię jéj sprawiedliwość, aby na ostatek przyszedłszy, nie lżyła mię. Luke Łk 49 18 6 I rzekł Pan: Słuchajcie, co mówi niesprawiedliwy sędzia. Luke Łk 49 18 7 A Bóg, zali nie uczyni sprawiedliwości wybranym swoim, wołającym do niego we dnie i w nocy, i będzie cierpliwym z strony ich? @@ -29850,6 +30481,7 @@ Luke Łk 49 18 32 Bo będzie wydan poganom i będzie naigrawan i ubiczowan i upl Luke Łk 49 18 33 A ubiczowawszy zabiją go: a dnia trzeciego zmartwychwstanie. Luke Łk 49 18 34 A oni tego nic nie zrozumieli, i było to słowo zakryte od nich, i nie zrozumieli, co się mówiło. Luke Łk 49 18 35 I stało się, gdy się przybliżał ku Jerychu, ślepy niektóry siedział wedle drogi, żebrząc. +Luke Łk 49 18 36 A usłyszawszy rzeszą przechodzącą, pytał, coby to było. Luke Łk 49 18 37 I powiedzieli mu, iż Jezus Nazareński mimo idzie. Luke Łk 49 18 38 I zawołał, mówiąc: Jezusie, synu Dawidów! zmiłuj się nademną. Luke Łk 49 18 39 A którzy szli wprzód, fukali nań, aby milczał. Lecz on tem więcéj wołał: Synu Dawidów! zmiłuj się nademną. @@ -29914,7 +30546,7 @@ Luke Łk 49 20 5 A oni rozmyślali w sobie, mówiąc: Iż, jeźli powiemy, z nie Luke Łk 49 20 6 A jeźli rzeczemy, z ludzi, wszystek lud ukamionuje nas; bo są pewni, iż Jan jest prorokiem. Luke Łk 49 20 7 I odpowiedzieli, że nie wiedzą, zkąd był. Luke Łk 49 20 8 A Jezus im powiedział: A Ja téż wam nie powiem, którą mocą to czynię. -Luke Łk 49 20 9 I począł do ludu mówić to podobieństwo: Człowiek nasadził [0960]winnicę i najął ją oraczom, a sam odjechał precz na długi czas. +Luke Łk 49 20 9 I począł do ludu mówić to podobieństwo: Człowiek nasadził winnicę i najął ją oraczom, a sam odjechał precz na długi czas. Luke Łk 49 20 10 A swego czasu posłał do oraczów sługę, aby mu dali z owocu winnice, którzy ubiwszy go, odesłali z niszczem. Luke Łk 49 20 11 I przecię posłał sługę drugiego. A oni i tego ubiwszy i zesromociwszy, odesłali z niszczem. Luke Łk 49 20 12 I posłał jeszcze trzeciego, którzy i tego zraniwszy, wyrzucili. @@ -29948,6 +30580,7 @@ Luke Łk 49 20 39 A niektórzy z Doktorów odpowiadając, rzekli mu: Nauczycielu Luke Łk 49 20 40 I nie śmieli go dalej niocz pytać. Luke Łk 49 20 41 I rzekł do nich: Jakóż powiadają, żeby Chrystus był synem Dawidowym ? Luke Łk 49 20 42 A sam Dawid powiada w księgach Psalmów: Rzekł Pan Panu mojemu: Siądź po prawicy mojéj, +Luke Łk 49 20 43 Ażbym położył nieprzyjacioły twe podnóżkiem nóg twoich. Luke Łk 49 20 44 Dawid tedy nazywa go Panem, a jakóż jest synem jego? Luke Łk 49 20 45 A gdy słuchał lud wszystek, rzekł uczniom swoim: Luke Łk 49 20 46 Strzeżcie się Doktorów, którzy chcą chodzić w szatach długich i miłują pozdrawiania na rynku i pierwsze stolice w bóżnicach i pierwsze zasiadania na ucztach, @@ -29979,6 +30612,7 @@ Luke Łk 49 21 24 I polęgą paszczeką miecza, i zapędzą je w niewolą międz Luke Łk 49 21 25 I będą znaki na słońcu i księżycu i gwiazdach, a na ziemi uciśnienie narodów dla zamieszania szumu morskiego i nawałności: Luke Łk 49 21 26 Grdy będą ludzie schnąć od strachu i oczekiwania tych rzeczy, które będą przychodzić na wszystek świat; albowiem mocy niebieskie wzruszone będą. Luke Łk 49 21 27 A tedy ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego w obłoku z mocą wielką i z majestatem. +Luke Łk 49 21 28 A to gdy się dziać pocznie, poglądajcież a podnoście głowy wasze; boć się przybliża odkupienie wasze. Luke Łk 49 21 29 I powiedział im podobieństwo: Pojrzyjcie na figę i na wszystkie drzewa. Luke Łk 49 21 30 Gdy już z siebie owoc wypuszczają, wiecie, żeć już blizko jest lato. Luke Łk 49 21 31 Tak i wy, gdy ujrzycie, iż się to będzie działo, wiedzcież, żeć blizko jest królestwo Boże. @@ -30012,6 +30646,7 @@ Luke Łk 49 22 20 Także i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten jest kielich nowy Luke Łk 49 22 21 Wszakóż oto ręka tego, co mię wydaje, ze mną jest na stole. Luke Łk 49 22 22 A Synci człowieczy idzie według tego, co postanowiono jest, wszakóż biada człowiekowi onemu, przez którego będzie wydan. Luke Łk 49 22 23 A oni poczęli się między sobą pytać, któryby z nich był, coby to uczynić miał. +Luke Łk 49 22 24 A wszczął się téż między nimi spór, któryby się z nich zdał być większym. Luke Łk 49 22 25 I rzekł im: Królowie narodów panują nad nimi, a którzy nad nimi władzą mają, zowią je dobrodziejmi. Luke Łk 49 22 26 Lecz wy nie tak; ale, który jest między wami większy, niech będzie jako mniejszy: a przełożony, jako służący. Luke Łk 49 22 27 Albowiem któż większy? tenli, co siedzi u stołu, czy ten, co służy? izali nie ten, który siedzi? a Jam jest w pośrodku was, jako który służy. @@ -30022,7 +30657,7 @@ Luke Łk 49 22 31 I rzekł Pan: Symonie, Symonie! oto szatan pożądał was, aby Luke Łk 49 22 32 Alem Ja prosił za tobą, aby nie ustała wiara twoja: a ty niekiedy nawróciwszy się, potwierdzaj bracią twoję. Luke Łk 49 22 33 Który mu rzekł: Panie! z tobą jestem gotów i do więzienia i na śmierć iść. Luke Łk 49 22 34 A on rzekł: Powiadam ci, Pietrze! nie zapieje dziś kur, aż się trzykroć zaprzesz, że mię nie znasz. -Luke Łk 49 22 36 I rzekł im: Gdym was posyłał bez mieszka i taistry i bótów, zali wam czego nie dostawało? A oni rzekli: Niczego. +Luke Łk 49 22 35 I rzekł im: Gdym was posyłał bez mieszka i taistry i bótów, zali wam czego nie dostawało? A oni rzekli: Niczego. Luke Łk 49 22 36 Rzekł im tedy: Ale teraz, kto ma mieszek, niech weźmie, także i taistrę: a kto nie ma, niech przeda płaszcz swój, a kupi miecz. Luke Łk 49 22 37 Albowiem powiadam wam, iż jeszcze to, co napisano jest, potrzeba, aby się we mnie wypełniło: I policzon jest między złośnikami. Boć te rzeczy które o mnie są, koniec mają. Luke Łk 49 22 38 A oni rzekli: Panie! oto tu dwa miecze. A on im rzekł: Dosyć jest. @@ -30042,6 +30677,7 @@ Luke Łk 49 22 51 A Jezus odpowiedziawszy, rzekł: Zaniechajcie aż póty. A dot Luke Łk 49 22 52 I rzekł Jezus do onych, którzy byli przeciw niemu przyszli od przedniejszych kapłanów i kościelnych urzędników i starszych: Wyszliście jako na zbójcę z mieczmi i z kijmi? Luke Łk 49 22 53 Gdym na każdy dzień bywał z wami w kościele, nie ściągnęliście rąk na mię; aleć ta jest godzina wasza i moc ciemności. Luke Łk 49 22 54 A poimawszy go, prowadzili w dom najwyższego kapłana, a Piotr za nim szedł z daleka. +Luke Łk 49 22 55 A nanieciwszy ogień wpośród sieni, gdy siedli wkoło, był Piotr między nimi. Luke Łk 49 22 56 Którego ujrzawszy niektóra służebnica u światła siedzącego, i przypatrzywszy mu się, rzekła: I ten z nim był. Luke Łk 49 22 57 A on się go zaprzał, mówiąc: Niewiasto! nie znam go. Luke Łk 49 22 58 A maluczko potem ujrzawszy go drugi, rzekł: I ty jesteś z onych. A Piotr rzekł: O człowiecze! nie jestem. @@ -30073,6 +30709,7 @@ Luke Łk 49 23 12 I stali się przyjacioły Herod i Piłat onego dnia, bo przedt Luke Łk 49 23 13 A Piłat zezwawszy przedniejszych kapłanów i przełożonych i ludu, Luke Łk 49 23 14 Rzekł do nich: Przywiedliście mi tego człowieka, jakoby lud odwodzącego, a oto ja pytając przed wami, nie nalazłem w tym człowieku żadnéj winy z tych, o których nań skargę kładziecie. Luke Łk 49 23 15 Ale ani Herod; bom was do niego odsyłał, a oto nie uczyniono mu nic godnego śmierci. +Luke Łk 49 23 16 A przetóż skarawszy go, wypuszczę. Luke Łk 49 23 17 A potrzeba mu było wypuścić im jednego na święto. Luke Łk 49 23 18 I zawołała społem wszystka rzesza, mówiąc: Strać tego, a wypuść nam Barabbasza! Luke Łk 49 23 19 Który był dla niejakiego rozruchu w mieście uczynionego i dla mężobójstwa posadzon do więzienia. @@ -30106,12 +30743,13 @@ Luke Łk 49 23 46 A Jezus zawoławszy głosem wielkim, rzekł: Ojcze! w ręce tw Luke Łk 49 23 47 A widząc rotmistrz, co się działo, chwalił Boga, mówiąc: Prawdziwie ten człowiek był sprawiedliwy. Luke Łk 49 23 48 I wszystka rzesza tych, którzy spólnie byli przy tym widoku, i widzieli, co się działo, wracali się bijąc piersi swoje. Luke Łk 49 23 49 A wszyscy jego znajomi z daleka stali i niewiasty, które były za nim przyszły z Galilei, na to patrząc. -Luke Łk 49 23 60 A oto mąż imieniem Józeph, który był Senatorem, mąż dobry i sprawiedliwy, +Luke Łk 49 23 51 (Ten był nie zezwolił na radę i na uczynki ich) z Arymatyi, miasta Żydowskiéj ziemie, który téż i sam oczekawał królestwa Bożego: Luke Łk 49 23 52 Ten przyszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusowe. Luke Łk 49 23 53 I zdjąwszy, uwinął w prześcieradło, a położył go w grobie wykowanym, w którym jeszcze żaden nie był położon. Luke Łk 49 23 54 A był dzień przygotowania, i szabbat nastawał. Luke Łk 49 23 55 A przyszedłszy niewiasty, które były z nim przyszły z Galilei, widziały grób, i jako było położono ciało jego. Luke Łk 49 23 56 A wróciwszy się, nagotowały wonnych rzeczy i maści; a w szabbat dały pokój wedle przykazania. +Luke Łk 49 23 60 A oto mąż imieniem Józeph, który był Senatorem, mąż dobry i sprawiedliwy, Luke Łk 49 24 1 A pierwszego dnia szabbatu bardzo rano przyszły do grobu, niosąc wonne rzeczy, które były nagotowały. Luke Łk 49 24 2 I nalazły kamień odwalony od grobu. Luke Łk 49 24 3 A wszedłszy, nie nalazły ciała Pana Jezusowego. @@ -30139,6 +30777,7 @@ Luke Łk 49 24 24 I poszli niektórzy z naszych do grobu i tak naleźli, jako ni Luke Łk 49 24 25 A on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy. Luke Łk 49 24 26 Izaż nie było potrzeba, aby to był cierpiał Chrystus i tak wszedł do chwały swojéj? Luke Łk 49 24 27 A począwszy od Mojżesza i wszystkich proroków, wykładał im we wszystkich Piśmiech, co o nim było. +Luke Łk 49 24 28 I przybliżyli się ku miasteczku, do którego szli, a on okazował, jakoby daléj miał iść. Luke Łk 49 24 29 I przymusili go, mówiąc: Zostań z nami; boć się ma ku wieczoru, i dzień się już nachylił. I wszedł z nimi. Luke Łk 49 24 30 I stało się, gdy siedział z nimi u stołu, wziął chleb i błogosławił i łamał i podawał im. Luke Łk 49 24 31 I otworzyły się oczy ich, i poznali go: a on zniknął z oczu ich. @@ -30163,7 +30802,7 @@ Luke Łk 49 24 49 A Ja posyłam obietnicę Ojca mego na was, a wy siedźcie w mi Luke Łk 49 24 50 I wywiódł je z miasta do Bethanii, a podniósłszy ręce swe, błogosławił im. Luke Łk 49 24 51 I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi i był niesion do nieba. Luke Łk 49 24 52 A oni pokłon uczyniwszy, wrócili się do Jeruzalem z weselem wielkiem. -Luke Łk 49 24 53 I byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga. +Luke Łk 49 24 53 I byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga. Przypisy John J 50 1 1 Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo. John J 50 1 2 To było na początku u Boga. John J 50 1 3 Wszystko się przez nie stało; a bez niego nic się nie stało, co się stało. @@ -30284,7 +30923,7 @@ John J 50 4 5 Przyszedł tedy do miasta Samaryi, które zowią Sychar, blizko fo John J 50 4 6 A była tam studnia Jakóbowa; Jezus tedy spracowany z drogi, siedział tam nad studnią. Godzina była jakoby szósta. John J 50 4 7 Przyszła niewiasta z Samaryi czerpać wodę. Rzekł jéj Jezus: Daj mi pić. John J 50 4 8 Bo uczniowie jego odeszli byli do miasta, aby kupili strawy. -John J 50 4 9 Rzekła mu tedy ona Samarytańska niewiasta: Jakóż ty, Żydem będąc, prosisz u mnie pić, któram [0972]jest niewiasta Samarytanka? bo Żydowie nie obcują z Samarytany. +John J 50 4 9 Rzekła mu tedy ona Samarytańska niewiasta: Jakóż ty, Żydem będąc, prosisz u mnie pić, któram jest niewiasta Samarytanka? bo Żydowie nie obcują z Samarytany. John J 50 4 10 Odpowiedział Jezus i rzekł jéj: Byś wiedziała dar Boży i kto jest, coć mówi: Daj mi pić, tedybyś go snadź była prosiła, a dałciby wodę żywą. John J 50 4 11 Rzekła mu niewiasta: Panie! nie masz i czem czerpać, a studnia jest głęboka, skądże masz wodę żywą? John J 50 4 12 Izażeś ty większy jest niźli ojciec nasz Jakób, który nam studnią dał, i sam z niéj pił i synowie jego i dobytek jego? @@ -30347,7 +30986,7 @@ John J 50 5 14 Potem go Jezus znalazł w kościele i rzekł mu: Otoś się stał John J 50 5 15 Odszedł on człowiek i oznajmił Żydom, iż Jezus jest, który go zdrowym uczynił. John J 50 5 16 Dlatego Żydowie prześladowali Jezusa, że to czynił w szabbat. John J 50 5 17 Lecz im Jezus odpowiedział: Ojciec mój aż dotąd działa, i Ja działam. -John J 50 5 18 Dlatego tedy więcej szukali Żydowie zabić go, iż nie tylko gwałcił szabbat, ale też Boga powiadał [0974]być Ojcem swoim, czyniąc się równym Bogu. +John J 50 5 18 Dlatego tedy więcej szukali Żydowie zabić go, iż nie tylko gwałcił szabbat, ale też Boga powiadał być Ojcem swoim, czyniąc się równym Bogu. John J 50 5 19 Odpowiedział tedy Jezus i rzekł im: Zaprawdę, zaprawdę mówię wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, jedno, co ujrzy Ojca czyniącego; albowiem cokolwiek on czyni, to i Syn także czyni. John J 50 5 20 Bo Ojciec miłuje Syna i wszystko mu ukazuje, co sam czyni, i większe mu nad te uczynki okaże, abyście się wy dziwowali. John J 50 5 21 Albowiem jako Ojciec wzbudza umarłe i ożywia, tak i Syn, które chce, ożywia. @@ -30378,6 +31017,7 @@ John J 50 5 45 Nie mniemajcież, abych Ja was oskarżać miał u Ojca: jest, kt John J 50 5 46 Bo gdybyście wierzyli Mojżeszowi, podobnobyście i mnie wierzyli; bowiem on o mnie pisał. John J 50 5 47 Lecz jeźli jego Pismom nie wierzycie, jakoż moim słowom uwierzycie? John J 50 6 1 Potem Jezus odszedł za morze Galilejskie, które jest Tyberyadskie. +John J 50 6 2 I szła za nim rzesza wielka, iż widzieli znaki, które czynił nad tymi, co chorzeli. John J 50 6 3 Wszedł tedy Jezus na górę i siedział tam z uczniami swymi. John J 50 6 4 A była blizko Pascha, dzień święty Żydowski. John J 50 6 5 Podniósłszy tedy oczy Jezus, ujrzawszy, iż wielka rzesza idzie do niego, rzekł do Filipa: Zkąd kupimy chleba, żeby ci jedli? @@ -30409,7 +31049,7 @@ John J 50 6 30 Rzekli mu tedy: Cóż tedy ty za znak czynisz, abyśmy ujrzeli i John J 50 6 31 Ojcowie nasi jedli mannę na puszczy, jako jest napisano: Chleb z nieba dał im jeść. John J 50 6 32 Rzekł im tedy Jezus: Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Nie Mojżesz wam dał chleb z nieba; ale Ojciec mój daje wam chleb z nieba prawdziwy. John J 50 6 33 Albowiem chleb Boży jest, który z nieba zstąpił, i dawa żywot światu. -John J 50 6 34 Rzekli tedy do niego: Panie! [0976]daj nam zawżdy tego chleba, A Jezus im powiedział: +John J 50 6 34 Rzekli tedy do niego: Panie! daj nam zawżdy tego chleba, A Jezus im powiedział: John J 50 6 35 Jam jest chleb żywota; kto do mnie przychodzi, łaknąć nie będzie, a kto wierzy w mię, nigdy pragnąć nie będzie. John J 50 6 36 Alem wam powiedział, iżeście mię i widzieli, i nie wierzycie. John J 50 6 37 Wszystko, co mnie dawa Ojciec, do mnie przyjdzie, a tego, co do mnie przychodzi, nie wyrzucę precz. @@ -30477,6 +31117,7 @@ John J 50 7 27 Ale tego znamy, zkąd jest; lecz gdy przyjdzie Chrystus, nikt nie John J 50 7 28 Wołał tedy Jezus w kościele, ucząc a mówiąc: I mnie znacie, i zkądem jest, wiecie, a nie przyszedłem sam od siebie; ale jest prawdziwy, który mię posłał, którego wy nie znacie. John J 50 7 29 Ja go znam; bom od niego jest, a on mię posłał. John J 50 7 30 Chcieli go tedy poimać: a żaden się nań ręką nie targnął; bo jeszcze nie przyszła była godzina jego. +John J 50 7 31 A wiele z rzeszej uwierzyło weń i mówili; Chrystus kiedy przyjdzie, azaż więcej cudów uczyni, niż które ten czyni? John J 50 7 32 Usłyszeli Pharyzeuszowie, iż to o nim rzesza szemrała, i posłali książęta i Pharyzeuszowie sługi, aby go pojmali. John J 50 7 33 Rzekł im tedy Jezus: Jeszcze mały czas jestem z wami, a idę do tego, który mię posłał. John J 50 7 34 Szukać mię będziecie, a nie najdziecie: a gdziem Ja jest, wy przyjść nie możecie. @@ -30573,7 +31214,7 @@ John J 50 9 12 I rzekli mu: Gdzież on jest? Powiedział: Nie wiem. John J 50 9 13 Przywiedli tego do Pharyzeuszów, który był ślepym. John J 50 9 14 A szabbat był, gdy Jezus uczynił błoto i otworzył oczy jego. John J 50 9 15 Znowu go tedy pytali Pharyzeuszowie, jako przejrzał? A on im odpowiedział: Włożył mi błota na oczy, i umyłem się i widzę. -John J 50 9 16 Mówili tedy niektórzy z [0981]Pharyzeuszów: Ten człowiek nie jest od Boga, który nie chowa szabbatu. A drudzy mówili: Jakoż może człowiek grzeszny te cuda czynić? i było rozerwanie między nimi. +John J 50 9 16 Mówili tedy niektórzy z Pharyzeuszów: Ten człowiek nie jest od Boga, który nie chowa szabbatu. A drudzy mówili: Jakoż może człowiek grzeszny te cuda czynić? i było rozerwanie między nimi. John J 50 9 17 Rzekli tedy ślepemu powtóre: Ty co mówisz o onym, co otworzył oczy twoje? A on powiedział: Iż jest prorokiem. John J 50 9 18 Nie wierzyli tedy Żydowie o nim, żeby był ślepym i przejrzał, aż wezwali rodziców onego, który przejrzał. John J 50 9 19 I pytali ich, mówiąc: Tenże jest syn wasz, którego wy powiadacie, iż się ślepo narodził? jakoż tedy teraz wddzi? @@ -30600,7 +31241,7 @@ John J 50 9 39 I rzekł Jezus: Na sądem Ja przyszedł na ten świat, aby ci, kt John J 50 9 40 I usłyszeli niektórzy z Pharyzeuszów, którzy byli z nim, i rzekli mu: Zali i my jesteśmy ślepymi? John J 50 9 41 Rzekł im Jezus: Byście byli ślepymi, nie mielibyście grzechu; lecz teraz mówicie: Iż widzimy. Grzech wasz zostawa. John J 50 10 1 Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Kto nie wchodzi przeze drzwi do owczarnie owiec, ale wschodzi inędy, ten jest złodziej i zbójca. -John J 50 10 3 Lecz który wchodzi przeze drzwi, pasterzem jest owiec. +John J 50 10 2 Lecz który wchodzi przeze drzwi, pasterzem jest owiec. John J 50 10 3 Temu odźwierny otwiera, a owce słuchają głosu jego, i nazywa owce swe mianowicie i wywodzi je. John J 50 10 4 A gdy wypuści owce swe, idzie przed niemi, a owce idą za nim; bowiem znają głos jego. John J 50 10 5 A za cudzym nie idą, ale uciekają od niego; bo nie znają głosu obcych. @@ -30677,7 +31318,7 @@ John J 50 11 33 Jezus tedy, gdy ją ujrzał płaczącą i Żydy, którzy z nią John J 50 11 34 I rzekł: Gdzieście go położyli? Powiedzieli mu: Panie! pójdź a oglądaj. John J 50 11 35 I zapłakał Jezus. John J 50 11 36 Mówili tedy Żydowie: Oto jako go miłował. -John J 50 11 37 A niektórzy z nich mówili: Nie [0984]mógł ten, który otworzył oczy ślepo-narodzonego, uczynić, żeby był ten nie umarł? +John J 50 11 37 A niektórzy z nich mówili: Nie mógł ten, który otworzył oczy ślepo-narodzonego, uczynić, żeby był ten nie umarł? John J 50 11 38 Jezus tedy rozrzewniwszy się zaś sam w sobie, przyszedł do grobu. A była jaskinia, a kamień na niéj był położony. John J 50 11 39 Rzekł Jezus: Odejmijcie kamień. Rzekła mu Martha, siostra tego, który był umarł: Panie! jużci cuchnie; bo mu już czwarty dzień. John J 50 11 40 Powiedział jéj Jezus: Zażem ci nie rzekł, iż jeźli uwierzysz, oglądasz chwałę Bożą? @@ -30707,6 +31348,7 @@ John J 50 12 6 A to mówił, nie iżby miał pieczą o ubogich, ale iż był zł John J 50 12 7 Rzekł tedy Jezus: Zaniechajcie jéj, aby na dzień pogrzebu mego zachowała to. John J 50 12 8 Albowiem ubogie zawżdy z sobą macie, a mnie nie zawżdy macie. John J 50 12 9 Dowiedziała się tedy wielka rzesza z Żydów, iż tam jest: i przyszli, nie tylko dla Jezusa, ale żeby byli ujrzeli Łazarza, którego wzbudził od umarłych. +John J 50 12 10 I umyślili przedniejsi kapłani, żeby i Łazarza zabili. John J 50 12 11 Bo wiele Żydów dla niego odstępowało i wierzyło w Jezusa. John J 50 12 12 A nazajutrz wielka rzesza, która była przyszła na święto, usłyszawszy, że Jezus idzie do Jeruzalem, John J 50 12 13 Nabrali gałęzi palmowych i wyszli naprzeciwko jemu, a wołali: Hosanna! błogosławiony, który idzie w imię Pańskie, król Izraelski. @@ -30738,7 +31380,7 @@ John J 50 12 38 Aby się wypełniła mowa Izajasza proroka, którą powiedział: John J 50 12 39 Dlatego wierzyć nie mogli, iż jeszcze powiedział Izajasz: John J 50 12 40 Zaślepił oczy ich i zatwardził serce ich, aby oczyma nie widzieli i sercem nie zrozumieli i nawrócili się, i uzdrowił je. John J 50 12 41 To powiedział Izajasz, gdy widział chwałę jego, a mówił o nim. -John J 50 12 42 Wszakże jednak i z książąt [0986]wiele ich weń uwierzyło: ale dla Pharyzeuszów nie wyznawali, aby nie byli z bóżnice wyrzuceni. +John J 50 12 42 Wszakże jednak i z książąt wiele ich weń uwierzyło: ale dla Pharyzeuszów nie wyznawali, aby nie byli z bóżnice wyrzuceni. John J 50 12 43 Bo umiłowali chwałę ludzką, więcéj, niż chwałę Bożą. John J 50 12 44 A Jezus wołał i mówił: Kto w mię wierzy, nie w mię wierzy, ale w tego, który mię posłał. John J 50 12 45 I kto mię widzi, widzi onego, który mię posłał. @@ -30769,7 +31411,7 @@ John J 50 13 19 Teraz wam powiadam, przed tem niż się stanie, abyście, gdy si John J 50 13 20 Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto przyjmuje, jeźlibym kogo posłał, mię przyjmuje: a kto mię przyjmuje, onego przyjmuje, który mię posłał. John J 50 13 21 To rzekłszy Jezus, zatrwożył się duchem i oświadczył i rzekł: Zaprawdę, zaprawdę wam powiadam, że jeden z was wyda mię. John J 50 13 22 Pojrzeli tedy uczniowie jeden na drugiego, wątpiąc, o kimby mówił. -John J 50 13 23 Był tedy jeden z uczniów jego [0987]siedzący na łonie Jezusowem, którego miłował Jezus. +John J 50 13 23 Był tedy jeden z uczniów jego siedzący na łonie Jezusowem, którego miłował Jezus. John J 50 13 24 Skinął tedy na tego Symon Piotr i rzekł mu: Kto jest, o którym mówi? John J 50 13 25 On tedy położywszy się na piersiach Jezusowych, rzekł mu: Panie! kto jest? John J 50 13 26 Odpowiedział Jezus: On jest, któremu Ja omoczony chleb podam. A omoczywszy chleb, dał Judaszowi Symona, Iszkaryocie. @@ -30800,7 +31442,7 @@ John J 50 14 12 Zaprawdę, zaprawdę wam powiadam: Kto wierzy w mię, uczynki, k John J 50 14 13 Bo Ja do Ojca idę. A oczkolwiek będziecie prosić Ojca w imię moje, to uczynię, aby był uwielbion Ojciec w Synu. John J 50 14 14 Jeźli mię o co będziecie prosić w imię moje, to uczynię. John J 50 14 15 Jeźli mię miłujecie, chowajcie przykazania moje. -John J 50 14 16 A Ja prosić będę Ojca, a innego [0988]Pocieszyciela da wam, aby z wami mieszkał na wieki: +John J 50 14 16 A Ja prosić będę Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami mieszkał na wieki: John J 50 14 17 Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może; bo go nie widzi, ani go zna; lecz wy poznacie go, iż u was mieszkać będzie i w was będzie. John J 50 14 18 Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was. John J 50 14 19 Jeszcze maluczko, a świat mię już nie widzi; lecz wy mię widzicie; bo Ja żyję, i wy żyć będziecie. @@ -30830,6 +31472,7 @@ John J 50 15 11 Tom wam powiedział, aby wesele moje w was było, a wesele wasze John J 50 15 12 To jest przykazanie moje, abyście się społecznie miłowali, jakom was umiłował. John J 50 15 13 Większéj nad tę miłości żaden nie ma, aby kto duszę swą położył za przyjacioły swoje. John J 50 15 14 Wy jesteście przyjaciele moi, jeźli czynić będziecie, co Ja wam rozkazuję. +John J 50 15 15 Już was nie będę zwał sługami; bo sługa nie wie, co czyni Pan jego; lecz was nazwałem przyjacioły; bo wszystko, com słyszał od Ojca mego, oznajmiłem wam. John J 50 15 16 Nie wyście mnie obrali, alem Ja was obrał i postanowiłem was, abyście szli i przynieśli owoc, a owocby wasz trwał, aby, oczlcolwiekbyście prosili Ojca w imię moje, dał wam. John J 50 15 17 To wam przykazuję, abyście się społecznie miłowali. John J 50 15 18 Jeźli was świat nienawidzi, wiedzcie, iż mnie pierwéj niż was nienawidział. @@ -30860,7 +31503,7 @@ John J 50 16 15 Wszystko, cokolwiek ma Ojciec, moje jest; dlategom powiedział: John J 50 16 16 Maluczko, a już mnie nie ujrzycie, i zasię maluczko, a ujrzycie mię, iż idę do Ojca. John J 50 16 17 Mówili tedy z uczniów jego jeden do drugiego: Co to jest, co nam mówi: Maluczko, a nie ujrzycie mnie, i zasię maluczko, a ujrzycie mię, a iż idę do Ojca? John J 50 16 18 Mówili tedy: Co to jest, co mówi: Maluczko? nie wiemy, co powiada. -John J 50 16 19 A poznał Jezus, że go pytać chcieli, i rzekł im: O tem się pytacie między sobą, iżem rzekł: Maluczko, [0990]a nie ujrzycie mnie, i zasię maluczko, a ujrzycie mię? +John J 50 16 19 A poznał Jezus, że go pytać chcieli, i rzekł im: O tem się pytacie między sobą, iżem rzekł: Maluczko, a nie ujrzycie mnie, i zasię maluczko, a ujrzycie mię? John J 50 16 20 Zaprawdę, zaprawdę wam powiadam, iż będziecie płakać i lamentować wy, a świat się będzie weselił: a wy się smęcić będziecie, ale smutek wasz w radość się obróci. John J 50 16 21 Niewiasta, gdy rodzi, smętek ma, iż przyszła jéj godzina; lecz gdy porodzi dzieciątko, już nie pamięta uciśnienia dla radości, iż się człowiek na świat narodził. John J 50 16 22 I wy tedy teraz wprawdzie smutek macie; lecz zasię oglądam was, a będzie się radowało serce wasze, a radości waszéj żaden od was nie odejmie. @@ -30889,6 +31532,7 @@ John J 50 17 11 A juzem nie jest na świecie, ale ci są na świecie, a Ja do ci John J 50 17 12 Gdym z nimi był, Jam je zachowywał w imię twoje. Któreś mi dał, strzegłem, i żaden z nich nie zginął, jedno syn zatracenia, żeby się Pismo spełniło. John J 50 17 13 A teraz idę do ciebie i mówię to na świecie, aby mieli wesele moje wypełnione sami w sobie. John J 50 17 14 Jam im dał mowę twoję, a świat miał je w nienawiści; iż nie są z świata, jako i Ja nie jestem z świata. +John J 50 17 15 Nie proszę, abyś je zjął z świata, ale żebyś je zachował ode złego. John J 50 17 16 Nie sąć z świata, jako i Ja nie jestem z świata. John J 50 17 17 Poświęć je w prawdzie, mowa twoja jest prawda. John J 50 17 18 Jakoś ty mię posłał na świat, i Jam je posłał na świat. @@ -30919,7 +31563,7 @@ John J 50 18 16 A Piotr stał u drzwi na dworze. Wyszedł tedy drugi uczeń, kt John J 50 18 17 Rzekła tedy Piotrowi służebnica odźwierna: Zaliś i ty nie jest z uczniów człowieka tego? On powiedział: Nie jestem. John J 50 18 18 I stała czeladź i służebnicy u węgla; bo zimno było, i grzali się: a był z nimi i Piotr, stojąc i grzejąc się. John J 50 18 19 Tedy najwyższy kapłan spytał Jezusa o jego uczniach i o nauce jego. -John J 50 18 20 Odpowiedział mu Jezus: Jam [0992]jawnie mówił światu: Jam zawsze uczył w bóżnicy i w kościele, gdzie się wszyscy Żydowie schadzają, a w skrytości nicem nie mówił. +John J 50 18 20 Odpowiedział mu Jezus: Jam jawnie mówił światu: Jam zawsze uczył w bóżnicy i w kościele, gdzie się wszyscy Żydowie schadzają, a w skrytości nicem nie mówił. John J 50 18 21 Co mię pytasz? pytaj tych, którzy słuchali, com im mówił: oto ci wiedzą, com Ja mówił. John J 50 18 22 A gdy to wyrzekł, jeden z służebników stojący tam, dał policzek Jezusowi, mówiąc: Tak odpowiadasz najwyższemu kapłanowi? John J 50 18 23 Odpowiedział mu Jezus: Jeźlim źle rzekł, daj świadectwo o złem; a jeźliż dobrze, czemu mię bijesz? @@ -30947,6 +31591,7 @@ John J 50 19 4 Wyszedł tedy zasię Piłat przed ratusz i rzekł im: Oto go wam John J 50 19 5 Wyszedł tedy Jezus, niosąc cierniową koronę i szatę szarłatową. I rzekł im: Oto człowiek. John J 50 19 6 Gdy go tedy ujrzeli najwyżsi kapłani i służebnicy, zawołali mówiąc: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go! Rzekł im Piłat: Weźmijcie go wy, a ukrzyżujcie; bo ja w nim winy nie najduję. John J 50 19 7 Odpowiedzieli mu Żydowie: My zakon mamy, a wedle zakonu ma umrzeć, że się synem Bożym czynił. +John J 50 19 8 Gdy tedy Piłat usłyszał tę mowę, bardziej się ulękł. John J 50 19 9 I wszedł zasię do ratusza, i rzekł do Jezusa: Zkądeś ty jest? Lecz mu Jezus nie dał odpowiedzi. John J 50 19 10 Rzekł mu tedy Piłat: Nie mówisz zemną? nie wiesz, iż mam moc ukrzyżować cię, i mam moc puścić cię? John J 50 19 11 Odpowiedział Jezus: Nie miałbyś żadnéj mocy przeciw mnie, gdybyć z wierzchu nie dano. Przetóż który mię tobie wydał, większy grzech ma. @@ -30976,6 +31621,7 @@ John J 50 19 34 Ale jeden z żołnierzów włócznią otworzył bok jego, a naty John J 50 19 35 A który widział, wydał świadectwo, i prawdziwe jest świadectwo jego, a on wie, iż prawdę powiada, abyście i wy wierzyli. John J 50 19 36 Albowiem się to stało, aby się wypełniło Pismo: Kości nie złamiecie z niego. John J 50 19 37 I zasię drugie Pismo mówi: Ujrzą, kogo przebodli. +John J 50 19 38 A potem prosił Piłata Józeph z Arymathiéj, (przeto iż był uczniem Jezusowym, lecz tajemnym dla bojaźni Żydów), iżby zdjął ciało Jezusowe. I pozwolił Piłat. Przyszedł tedy i zdjął ciało Jezusowe. John J 50 19 39 Przybył téż i Nikodem, który był przyszedł w nocy do Jezusa przedtem, niosąc przyprawę mirrhy i aloes, jakoby sto funtów. John J 50 19 40 Wzięli tedy ciało Jezusowe, i związali je prześcieradły z rzeczami wonnemi, jako jest zwyczaj Żydom grześć. John J 50 19 41 A na miejscu, gdzie był ukrzyżowan, był ogród , a w ogrodzie grób nowy, w którym jeszcze żaden nie był położony. @@ -31035,7 +31681,7 @@ John J 50 21 21 Tego tedy ujrzawszy Piotr, rzecze Jezusowi: Panie! a ten co? John J 50 21 22 Powiedział mu Jezus: Tak chcę, aby został aż przyjdę, co tobie do tego? ty pójdź za mną. John J 50 21 23 Gruchnęła tedy ta mowa między bracią, iż on uczeń nie umrze. Lecz nie rzekł Jezus: Nie umrze, ale: Tak chcę, żeby on został aż przyjdę, co tobie do tego? John J 50 21 24 Ten jest ów uczeń, który daje świadectwo o tem i to napisał: a wiemy, że prawdziwe jest świadectwo jego. -John J 50 21 25 A jest i innych wiele rzeczy, które uczynił Jezus, które gdyby się z osobna pisały, tuszę, iż i sam świat nie mógłby ogarnąć ksiąg, któreby się pisać miały. +John J 50 21 25 A jest i innych wiele rzeczy, które uczynił Jezus, które gdyby się z osobna pisały, tuszę, iż i sam świat nie mógłby ogarnąć ksiąg, któreby się pisać miały. Przypisy The Acts Dz 51 1 1 Pierwsząm mowę uczynił, o Theophile! o wszystkiem, co począł Jezus czynić i uczyć, The Acts Dz 51 1 2 Aż do dnia, którego rozkazawszy Apostołom przez Ducha Świętego, które obrał, wzięt jest. The Acts Dz 51 1 3 Którym téż siebie samego po swéj męce stawił żywym w rozmaitych dowodziech, przez czterdzieści dni się im ukazując, i mówiąc o królestwie Bożem. @@ -31048,7 +31694,7 @@ The Acts Dz 51 1 9 A to rzekłszy, gdy oni patrzali, podniesion jest, a obłok w The Acts Dz 51 1 10 A gdy pilnie patrzali za nim do nieba idącym, oto dwaj mężowie stanęli przy nich w białem odzieniu, The Acts Dz 51 1 11 Którzy téż rzekli: Mężowie Galilejscy! czemu stoicie patrząc w niebo? ten Jezus, który wzięt jest od was do nieba, tak przyjdzie, jakoście go widzieli idącego do nieba. The Acts Dz 51 1 12 Tedy się wrócili do Jeruzalem od góry, którą zowią Oliwną, która jest blizko Jeruzalem, mając drogę szabbatu. -The Acts Dz 51 1 13 A gdy weszli, wstąpili do wieczernika, gdzie przebywali Piotr i Jan, Jakób i Andrzéj, Filip i Thomasz, Bartłomiéj i Mattheusz, Jakób [0997]Alpheuszów i Szymon Zelotes i Judas Jakóbów. +The Acts Dz 51 1 13 A gdy weszli, wstąpili do wieczernika, gdzie przebywali Piotr i Jan, Jakób i Andrzéj, Filip i Thomasz, Bartłomiéj i Mattheusz, Jakób Alpheuszów i Szymon Zelotes i Judas Jakóbów. The Acts Dz 51 1 14 Ci wszyscy trwali jednomyślnie na modlitwie z niewiastami i z Maryą, matką Jezusową, i z bracią jego. The Acts Dz 51 1 15 W one dni powstawszy Piotr w pośród braciéj, rzekł: (a był poczet osób wespółek jakoby sto dwadzieścia), The Acts Dz 51 1 16 Mężowie bracia, musiałoć się wypełnić Pismo, które opowiedział Duch Święty przez usta Dawidowe, o Judaszu, (który był wodzem tych, co poimali Jezusa,) @@ -31075,7 +31721,7 @@ The Acts Dz 51 2 10 W Frygii i w Pamphilii, w Egipcie i w stronach Libii, która The Acts Dz 51 2 11 Żydowie téż i nowo nawróceni, Kreteńczycy i Arabczycy: słyszeliśmy je mówiące języki naszemi wielmożne sprawy Boże. The Acts Dz 51 2 12 I zdumiewali się wszyscy i dziwowali, mówiąc jeden do drugiego: Co to ma być? The Acts Dz 51 2 13 A drudzy naśmiewając się, mówili: Że moszczu pełni są ci. -The Acts Dz 51 2 14 A stanąwszy Piotr z jedenaścią, podniósł głos swój i mówił im: Mężowie Żydowscy i wszyscy, którzy mieszkacie w Jeruzalem, niech wam to jawno będzie, a przyjmijcie do uszu słowa moje. 15 Albowiem nie są pijani ci, jako wy mniemacie, gdyż jest trzecia godzina na dzień. +The Acts Dz 51 2 14 A stanąwszy Piotr z jedenaścią, podniósł głos swój i mówił im: Mężowie Żydowscy i wszyscy, którzy mieszkacie w Jeruzalem, niech wam to jawno będzie, a przyjmijcie do uszu słowa moje. Albowiem nie są pijani ci, jako wy mniemacie, gdyż jest trzecia godzina na dzień. The Acts Dz 51 2 16 Ale to jest, co rzeczono jest przez proroka Joela: The Acts Dz 51 2 17 I będzie w ostateczne dni, (mówi Pan): Wyleję z Ducha mego na wszelkie ciało, a prorokować będą synowie wasi i córki wasze, a młodzieńcy wasi widzenia będą widzieć, a starcom waszym sny się śnić będą. The Acts Dz 51 2 18 A iście w one dni na sługi me i na służebnice moje wyleję z Ducha mego, i będą prorokować. @@ -31132,7 +31778,7 @@ The Acts Dz 51 3 21 Którego potrzeba, aby niebo przyjęło aż do czasów napra The Acts Dz 51 3 22 Mojżeszci mówił: Iż proroka wzbudzi wam Pan, Bóg wasz, z braciéj waszéj, jako mię: onego słuchać będziecie wedle wszystkiego, cokolwiek wam mówić będzie. The Acts Dz 51 3 23 I stanie się, wszelka dusza, któraby nie słuchała proroka onego, będzie wykorzeniona z ludu. The Acts Dz 51 3 24 I wszyscy prorocy od Samuela i po nich, którzy mówili, opowiedzieli te dni. -The Acts Dz 51 3 25 Wyście są syny prorockimi, [1000]i Testamentu, który postanowił Bóg z ojcy naszymi, mówiąc do Abrahama: I w nasieniu twojem błogosławione będą wszystkie narody ziemie. +The Acts Dz 51 3 25 Wyście są syny prorockimi, i Testamentu, który postanowił Bóg z ojcy naszymi, mówiąc do Abrahama: I w nasieniu twojem błogosławione będą wszystkie narody ziemie. The Acts Dz 51 3 26 Wam najprzód Bóg wzbudziwszy Syna swego, posłał go, błogosławiącego wam, aby się nawrócił każdy od złości swéj. The Acts Dz 51 4 1 A gdy oni mówili do ludu, nadeszli kapłani i urząd kościelny i Saduceuszowie, The Acts Dz 51 4 2 Frasując się, iż uczyli lud, a opowiadali w Jezusie powstanie od umarłych. @@ -31160,7 +31806,7 @@ The Acts Dz 51 4 23 Lecz gdy ich wypuszczono, przyszli do swych, i oznajmili im, The Acts Dz 51 4 24 Którzy usłyszawszy, zgodnie podnieśli głos swój ku Bogu i mówili: Panie! tyś jest, któryś stworzył niebo i ziemię, morze i wszystko, co w nich jest, The Acts Dz 51 4 25 Któryś Duchem Świętym przez usta ojca naszego Dawida, sługi twego, powiedział: Czemu się narody wzburzyły, a ludzie próżne rzeczy rozmyślali? The Acts Dz 51 4 26 Stanęli królowie ziemscy, i książęta zeszli się w gromadę przeciw Panu i przeciw Chrystusowi jego? -The Acts Dz 51 4 2 Albowiem się zgromadzili prawdziwie w mieście tem przeciw [1001]świętemu Synowi twemu Jezusowi, któregoś pomazał, Herod i Poncyusz Piłat, z pogany i z ludźmi Izraelskiemi, +The Acts Dz 51 4 27 Albowiem zebrali się prawdziwie w tym mieście przeciw świętemu Synowi twemu, Jezusowi, któregoś namaścił, Herod i Poncjusz Piłat, z poganami i z ludami izraelskimi, The Acts Dz 51 4 28 Aby uczynili, co ręka twa i rada twa postanowiły, aby się stało. The Acts Dz 51 4 29 A teraz, Panie! wejrzyj na pogróżki ich; a daj sługom twym ze wszystką bezpiecznością opowiadać słowo twoje, The Acts Dz 51 4 30 W tem, abyś ściągał rękę twoję na uzdrawiania, a żeby się znaki i cuda działy przez imię Świętego Syna twego Jezusa. @@ -31172,6 +31818,7 @@ The Acts Dz 51 4 35 I kładli przed nogi Apostolskie. I rozdawano każdemu, ile The Acts Dz 51 4 36 A Józeph, który nazwany był Barnabaszem od Apostołów, (co wyłożywszy jest, syn pocieszenia), Lewit, rodem z Cypru, The Acts Dz 51 4 37 Mając rolą, przedał ją, i przyniósł pieniądze i położył u nóg Apostolskich. The Acts Dz 51 5 1 A niektóry mąż imieniem Ananiasz z Saphirą, żoną swą, przedał rolą, +The Acts Dz 51 5 2 Albowiem się zgromadzili prawdziwie w mieście tem przeciw świętemu Synowi twemu Jezusowi, któregoś pomazał, Herod i Poncyusz Piłat, z pogany i z ludźmi Izraelskiemi, The Acts Dz 51 5 2 I ujął z pieniędzy za rolą z wiadomością żony swéj, a przyniósłszy część niektórą, położył przed nogi Apostolskie. The Acts Dz 51 5 3 I rzekł Piotr: Ananiaszu! przeczże szatan skusił serce twe, iżbyś skłamał Duchowi Świętemu i ujął z zapłaty roléj? The Acts Dz 51 5 4 Azaż zostawiając nie tobie zostawało? a przedawszy nie w mocy twéj była? Czemuś tę rzecz do serca twego przypuścił? Nie skłamałeś ludziom, ale Bogu. @@ -31189,7 +31836,7 @@ The Acts Dz 51 5 15 Tak iż na ulicę wynaszali niemocne i kładli je na łożac The Acts Dz 51 5 16 Zbiegało się téż mnóstwo z blizkich miast do Jeruzalem, nosząc niemocne i nagabane od duchów nieczystych, którzy wszyscy byli uzdrowieni. The Acts Dz 51 5 17 A powstawszy najwyższy kapłan i wszyscy, którzy z nim byli, (to jest sekta Saduceuszów), napełnieni są zazdrością. The Acts Dz 51 5 18 I poimali Apostoły i wsadzili je do więzienia pospolitego. -The Acts Dz 51 5 19 Lecz Aniół Pański w nocy [1002]otworzywszy drzwi ciemnice a wy wiódłszy je, rzekł: +The Acts Dz 51 5 19 Lecz Aniół Pański w nocy otworzywszy drzwi ciemnice a wy wiódłszy je, rzekł: The Acts Dz 51 5 20 Idźcież, a stanąwszy, powiadajcie ludowi w kościele wszystkie słowa żywota tego. The Acts Dz 51 5 21 Którzy usłyszawszy, weszli na świtaniu do kościoła i uczyli. A przyszedłszy najwyższy kapłan i którzy z nim byli, zwołali radę i wszystkie starsze synów Izraelskich i posłali do ciemnice, aby je przywiedziono. The Acts Dz 51 5 22 A gdy przyszli słudzy i otworzywszy ciemnicę, nie naleźli ich, wróciwszy się, oznajmili, @@ -31198,18 +31845,28 @@ The Acts Dz 51 5 24 A gdy te słowa usłyszeli, urząd kościelny i przedniejsi The Acts Dz 51 5 25 A przyszedłszy ktoś, powiedział im: Iż oto mężowie, któreście wsadzili do więzienia, są w kościele stojąc i ucząc lud. The Acts Dz 51 5 26 Tedy poszedł urząd z służebnikami i przywiódł je bez gwałtu; bo się ludu bali, by ich nie ukamionował. The Acts Dz 51 5 27 A przywiódłszy je, postawili przed radą. I pytał ich najwyższy kapłan, +The Acts Dz 51 5 28 Aby uczynili, co ręka twa i rada twa postanowiły, aby się stało. The Acts Dz 51 5 28 Mówiąc: Rozkazując rozkazaliśmy, abyście w imię to nie uczyli; a oto napełniliście Jeruzalem nauką waszą i chcecie na nas przywieść krew człowieka tego. +The Acts Dz 51 5 28 Przetóż i teraz powiadam wam: Odstąpcie od tych ludzi i zaniechajcie ich; albowiem jeźlić jest z ludzi ta rada albo sprawa, rozchwieje się. +The Acts Dz 51 5 29 A teraz, Panie! wejrzyj na pogróżki ich; a daj sługom twym ze wszystką bezpiecznością opowiadać słowo twoje, The Acts Dz 51 5 29 A odpowiadając Piotr i Apostołowie, rzekli: Więcej trzeba słuchać Boga, aniż ludzi. +The Acts Dz 51 5 29 Lecz jeźli jest z Boga, nie będziecie mogli ich zepsować, byście snadź nie naleźli się z Bogiem walczyć. I usłuchali go. +The Acts Dz 51 5 30 W tem, abyś ściągał rękę twoję na uzdrawiania, a żeby się znaki i cuda działy przez imię Świętego Syna twego Jezusa. The Acts Dz 51 5 30 Bóg ojców naszych wzbudził Jezusa, któregoście wy zabili, zawiesiwszy na drzewie. +The Acts Dz 51 5 31 A gdy się modlili, zatrzasnęło się miejsce, na którem byli zgromadzeni, i napełnieni są Ducha Ś. i mówili śmiele słowo Boże. The Acts Dz 51 5 31 Tego Książęcia i Zbawiciela wywyższył Bóg prawicą swoją, aby dał pokutę Izraelowi i odpuszczenie grzechów. +The Acts Dz 51 5 32 A mnóstwa wierzących było serce jedno i dusza jedna, ani żaden z nich to, co miał, swem nazywał, ale było im wszystko spólne. The Acts Dz 51 5 32 A myśmy są świadkowie tych słów i Duch Ś., którego dał Bóg wszystkim, którzy mu są posłuszni. +The Acts Dz 51 5 33 A wielką mocą Apostołowie dawali świadectwo zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, Pana naszego, i była wielka łaska nad nimi wszystkimi. The Acts Dz 51 5 33 To usłyszawszy, krajali się i myślili je zabić. +The Acts Dz 51 5 34 Bo żadnego między nimi nie było niedostatecznego; gdyż którzykolwiek mieli role albo domy, przedawszy, przynosili zapłatę za ono, co przedawali. The Acts Dz 51 5 34 Lecz wstawszy w radzie niektóry Pharyzeusz, imieniem Gamaliel, Doktor zakonny, w poważaniu u wszego ludu, rozkazał na mały czas lusziom wystąpić. +The Acts Dz 51 5 35 I kładli przed nogi Apostolskie. I rozdawano każdemu, ile komu było potrzeba. The Acts Dz 51 5 35 I rzekł do nich: Mężowie Izraela! miejcie się na baczeniu z strony tych ludzi, cobyście mieli czynić. +The Acts Dz 51 5 36 A Józeph, który nazwany był Barnabaszem od Apostołów, (co wyłożywszy jest, syn pocieszenia), Lewit, rodem z Cypru, The Acts Dz 51 5 36 Albowiem przed temi dni powstał Theodas, powiadając się być czem, do którego przystała liczba mężów około czterech set, który zabit jest: a wszyscy, którzy mu wierzyli, rozproszeni są i wniwecz się obrócili. +The Acts Dz 51 5 37 Mając rolą, przedał ją, i przyniósł pieniądze i położył u nóg Apostolskich. The Acts Dz 51 5 37 Potem powstał Judas Galilejczyk we dni popisu i uwiódł lud za sobą: i on zginął i wszyscy, i co ich kolwiek z nim przestawało, są rozproszeni. -The Acts Dz 51 5 28 Przetóż i teraz powiadam wam: Odstąpcie od tych ludzi i zaniechajcie ich; albowiem jeźlić jest z ludzi ta rada albo sprawa, rozchwieje się. -The Acts Dz 51 5 29 Lecz jeźli jest z Boga, nie będziecie mogli ich zepsować, byście snadź nie naleźli się z Bogiem walczyć. I usłuchali go. The Acts Dz 51 5 40 I wezwawszy Apostołów, ubiwszy je zakazali, aby zgoła nie mówili w imię Jezusowe, i puścili je. The Acts Dz 51 5 41 A oni szli od obliczności rady, radując się, iż się stali godnymi dla imienia Jezusowego zelżywość cierpieć. The Acts Dz 51 5 42 I nie przestawali każdy dzień w kościele i po domiech nauczać i opowiadać Jezusa Chrystusa. @@ -31217,6 +31874,7 @@ The Acts Dz 51 6 1 A we dni one, gdy rosła liczba uczniów, stało się szemran The Acts Dz 51 6 2 A dwanaście zezwawszy gromadę uczniów, rzekli: Nie jest słuszna, żebyśmy my opuścili słowo Boże, a stołom służyli. The Acts Dz 51 6 3 Upatrzcież tedy, bracia! z was siedmi mężów dobre świadectwo mających, pełnych Ducha Świętego i mądrości, którebyśmy przełożyli nad tą sprawą. The Acts Dz 51 6 4 A my modhtwy i usługowania słowa pilnować będziemy. +The Acts Dz 51 6 5 I podobała się mowa przed wszystką gromadą. I obrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Ś., i Philipa i Prochora i Nikanora i Tymona i Parmena i Mikołaja, nowożydowina Antyocheńczyka. The Acts Dz 51 6 6 Te postawili przed oczyma Apostołów, a modliwszy się, włożyli na nie ręce. The Acts Dz 51 6 7 A słowo Pańskie rosło i mnożył się poczet uczniów bardzo w Jeruzalem, wielkie téż mnóstwo kapłanów posłuszne było wierze. The Acts Dz 51 6 8 A Szczepan pełen łaski i mocy czynił cuda i znaki wielkie między ludem. @@ -31271,7 +31929,7 @@ The Acts Dz 51 7 41 I uczynili w one dni cielca i ofiarowali ofiarę bałwanowi The Acts Dz 51 7 42 I odwrócił Bóg i podał je, aby służyli zastępom niebieskim, jako napisano jest w księgach prorockich: Zażeście mi ofiary i obiaty ofiarowali na puszczy przez czterdzieści lat, domie Izraelski? The Acts Dz 51 7 43 I przyjęliście namiot Molochów i gwiazdę boga waszego Remfam, figury, któreście czynili, abyście im pokłon czynili. I przeniosę was za Babilon. The Acts Dz 51 7 44 Przybytek świadectwa był z ojcy naszymi na puszczy, jako rozrządził Bóg mówiący do Mojżesza, aby go uczynił wedle kształtu, który widział. -The Acts Dz 51 7 45 Który téż wprowadzili [1005]przyjąwszy ojcowie nasi, z Jezusem w osiadłość poganów, które Bóg wygnał przed obliczem ojców naszych aż do dni Dawidowych, +The Acts Dz 51 7 45 Który téż wprowadzili przyjąwszy ojcowie nasi, z Jezusem w osiadłość poganów, które Bóg wygnał przed obliczem ojców naszych aż do dni Dawidowych, The Acts Dz 51 7 46 Który nalazł łaskę przed Bogiem i prosił, aby znalazł przybytek Bogu Jakóbowemu. The Acts Dz 51 7 47 A Salomon zbudował jemu dom. The Acts Dz 51 7 48 Ale Najwyższy nie mieszka w kościołach uczynionych ręką, jako prorok powiada: @@ -31300,10 +31958,10 @@ The Acts Dz 51 8 11 A słuchali go przeto, iż od dawnego czasu poszalił je by The Acts Dz 51 8 12 A gdy uwierzyli Filipowi, opowiadającemu o królestwie Bożem, w imię Jezusa Chrystusa chrzcili się mężowie i niewiasty. The Acts Dz 51 8 13 Tedy i sam też Symon uwierzył, a ochrzciwszy się trwał przy Filipie. Widząc też, że się znaki i mocy bardzo wielkie działy, zdumiewając się dziwował. The Acts Dz 51 8 14 A usłyszawszy Apostołowie, którzy byli w Jeruzalem, iż Samarya przyjęła słowo Boże, posłali do nich Piotra i Jana. -The Acts Dz 51 8 15 Którzy gdy przyszli, modlili [1006]się za nimi, aby wzięli Ducha Świętego. -The Acts Dz 51 8 16 Albowiem jeszcze nie przyszedł był na żadnego z nich; ale tylko ochrzczeni byli w imię Pana Jezusowe. +The Acts Dz 51 8 15 Którzy gdy przyszli, modlili się za nimi, aby wzięli Ducha Świętego. +The Acts Dz 51 8 16 16. Albowiem jeszcze nie przyszedł był na żadnego z nich; ale tylko ochrzczeni byli w imię Pana Jezusowe. The Acts Dz 51 8 17 Tedy na nie wkładali ręce, i brali Ducha Świętego. -The Acts Dz 51 8 18 A ujrzawszy Symon, że przez wkładanie rąk Apostolskich był dawan Duch Święty, ofiarował im pieniądze, +The Acts Dz 51 8 18 18. A ujrzawszy Symon, że przez wkładanie rąk Apostolskich był dawan Duch Święty, ofiarował im pieniądze, The Acts Dz 51 8 19 Mówiąc: Dajcie i mnie tę moc, aby na któregobychkolwiek ręce włożył, wziął Ducha Świętego. The Acts Dz 51 8 20 A Piotr rzekł do niego: Pieniądze twe niech z tobą będą na zginienie, żeś mniemał, iżby dar Boży miał być za pieniądze nabywany. The Acts Dz 51 8 21 Nie masz cząstki ani działu w téj mowie; bowiem serce twe nie jest proste przed Bogiem. @@ -31329,7 +31987,7 @@ The Acts Dz 51 8 40 A Filip znalezion jest w Azocie, a przechodząc opowiadał E The Acts Dz 51 9 1 A Szaweł parskając jeszcze groźbami i morderstwem przeciw uczniom Pańskim, przyszedł do najwyższego kapłana. The Acts Dz 51 9 2 I prosił od niego listów do Damaszku do bóżnic, iż jeźliby które znalazł tej drogi męże i niewiasty, aby związane przywiódł do Jeruzalem. The Acts Dz 51 9 3 A gdy jechał, stało się, że się przybliżał do Damaszku, i z prędka zewsząd oświeciła go światłość z nieba. -The Acts Dz 51 9 4 A padłszy na ziemię, usłyszał [1007]głos mówiący do siebie: Szawle, Szawle! przecz mię prześladujesz? +The Acts Dz 51 9 4 A padłszy na ziemię, usłyszał głos mówiący do siebie: Szawle, Szawle! przecz mię prześladujesz? The Acts Dz 51 9 5 Który rzekł: Ktoś jest, Panie? A on: Jam jest Jezus, którego ty prześladujesz; trudno jest tobie przeciw ościeniowi wierzgać. The Acts Dz 51 9 6 A drżąc i zdumiewając się, rzekł: Panie! co chcesz, abych czynił? A Pan do niego: Wstań a wnidź do miasta, a tam ci powiedzą, co będziesz miał czynić. The Acts Dz 51 9 7 A mężowie oni, którzy z nim byli, stali zdumiawszy się: głos wprawdzie słysząc, lecz żadnego nie widząc. @@ -31358,7 +32016,7 @@ The Acts Dz 51 9 29 Mówił téż z pogany i gadał się z Greki: a oni się sta The Acts Dz 51 9 30 Czego dowiedziawszy się bracia, odprowadzili go do Cezaryi i odesłali do Tarsu. The Acts Dz 51 9 31 A kościół po wszystkiej Żydowskiéj ziemi i Galilei i Samaryi miał pokój i budował się, chodząc w bojaźni Pańskiéj, a pociechą Ducha Świętego napełniał się. The Acts Dz 51 9 32 I stało się, iż Piotr, gdy obchodził wszystkie, przyszedł do świętych, którzy mieszkali w Liddzie. -The Acts Dz 51 9 33 I nalazł tam człowieka niektórego, imieniem Eneasza, od ośmi lat na łożu leżącego, który był ruszony powietrzem. [1008] 34 I rzekł mu Piotr: Eneaszu! uzdrawia cię Pan Jezus Chrystus: wstań a pościel sobie. I natychmiast wstał. +The Acts Dz 51 9 33 I nalazł tam człowieka niektórego, imieniem Eneasza, od ośmi lat na łożu leżącego, który był ruszony powietrzem. I rzekł mu Piotr: Eneaszu! uzdrawia cię Pan Jezus Chrystus: wstań a pościel sobie. I natychmiast wstał. The Acts Dz 51 9 35 I patrzyli nań wszyscy, którzy mieszkali w Liddzie i w Saronie, którzy się nawrócili do Pana. The Acts Dz 51 9 36 A była w Joppie niektóra uczenniczka, imieniem Tabitha, która wyłożywszy, zowie się Dorkas. Ta była pełna dobrych uczynków i jałmużn, które czyniła. The Acts Dz 51 9 37 I stało się w one dni, że zaniemógłszy, umarła; którą gdy omyli położyli ją na wieczerniku. @@ -31388,6 +32046,7 @@ The Acts Dz 51 10 17 A gdy Piotr sam w sobie wątpił, coby za widzenie było, k The Acts Dz 51 10 18 A gdy zawołali, pytali, jeźliby Symon, którego zowią Piotrem, tam gospodę miał. The Acts Dz 51 10 19 A gdy Piotr rozmyślał o widzeniu, rzekł mu Duch: Oto cię szukają trzej mężowie. The Acts Dz 51 10 20 Wstań tedy, znidź a idź z nimi, nic nie wątpiąc; bom je Ja posłał. +The Acts Dz 51 10 21 A Piotr zszedłszy do mężów, rzekł: Otom ja jest, którego szukacie: co jest za przyczyna, dla któréjeście przyszli ? The Acts Dz 51 10 22 A oni rzekli: Korneliusz rotmistrz, mąż sprawiedliwy i bojący się Boga i mający świadectwo od wszego narodu Żydowskiego, wziął odpowiedź od Anioła świętego, aby cię wezwał w dom swój a słuchał słów od ciebie. The Acts Dz 51 10 23 Tedy wprowadziwszy je, przyjął do gospody. A nazajutrz wstawszy, wyszedł z nimi, i niektórzy z braciéj z Joppy szli z nim. The Acts Dz 51 10 24 A drugiego dnia wszedł do Cezaryi. A Korneliusz czekał ich, zezwawszy krewnych swych i powinnych przyjaciół. @@ -31414,7 +32073,7 @@ The Acts Dz 51 10 44 Te słowa gdy jeszcze Piotr mówił, padł Duch Święty na The Acts Dz 51 10 45 I zdumieli się z obrzezania wierni, co z Piotrem byli przyszli, iż i na pogany łaska Ducha Ś. była wydana. The Acts Dz 51 10 46 Albowiem słyszeli je mówiące językami i wielbiące Boga. Tedy Piotr odpowiedział: The Acts Dz 51 10 47 Izali kto może bronić wody, żeby ci nie byli ochrzczeni, którzy wzięli Ducha Ś. jako i my? -The Acts Dz 51 10 48 I rozkazał je chrzcić w imię Pana Jezusa Chrystusa. Tedy go prosili, aby zmieszkał u nich kilka dni. [1010] +The Acts Dz 51 10 48 I rozkazał je chrzcić w imię Pana Jezusa Chrystusa. Tedy go prosili, aby zmieszkał u nich kilka dni. The Acts Dz 51 11 1 I usłyszeli Apostołowie i bracia, którzy byli w Żydowskiéj ziemi, że i poganie przyjęli słowo Boże. The Acts Dz 51 11 2 A gdy Piotr przyszedł do Jeruzalem, spierali się przeciwko niemu, którzy byli z obrzezania, mówiąc: The Acts Dz 51 11 3 Czemuś wszedł do mężów odrzezek mających, i jadłeś z nimi? @@ -31443,7 +32102,7 @@ The Acts Dz 51 11 25 I szedł Barnabasz do Tarsu, aby szukał Szawła; którego The Acts Dz 51 11 26 I cały rok bawili się tam w kościele i uczyli rzeszę obfitą, tak iż najpierwéj nazwano w Antyochii ucznie Chrześcijany. The Acts Dz 51 11 27 A w te dni nadeszli prorocy z Jeruzalem do Antyochii. The Acts Dz 51 11 28 A powstawszy jeden z nich imieniem Agabus, oznajmował przez Ducha, iż miał być głód wielki po wszystkim świecie: który był za Klaudyusza. -The Acts Dz 51 11 29 A uczniowie, jako kto miał, postanowili każdy posłać na posługowanie braciéj, którzy mieszkali w Żydowskiéj ziemi. [1011] 30 Co i uczynili, posławszy do starszych przez ręce Barnaby i Szawła. +The Acts Dz 51 11 29 A uczniowie, jako kto miał, postanowili każdy posłać na posługowanie braciéj, którzy mieszkali w Żydowskiéj ziemi. Co i uczynili, posławszy do starszych przez ręce Barnaby i Szawła. The Acts Dz 51 12 1 A onegóż czasu oburzył się mocą król Herod, aby utrapił niektóre z kościoła. The Acts Dz 51 12 2 I zabił Jakóba, brata Janowego, mieczem. The Acts Dz 51 12 3 A widząc, że się podobało Żydom, przydał, że poimał i Piotra. A były dni przaśników. @@ -31469,7 +32128,7 @@ The Acts Dz 51 12 22 A lud wołał: Głosy Boże a nie człowiecze! The Acts Dz 51 12 23 A natychmiast uderzył go Anioł Pański, przeto, iż nie dał chwały Bogu: a roztoczony od robactwa, skonał. The Acts Dz 51 12 24 A słowo Pańskie rozrastało się i rozmnażało. The Acts Dz 51 12 25 A Barnabasz i Szaweł wrócili się z Jeruzalem, wykonawszy posługę, wziąwszy Jana, którego nazwano Markiem. -The Acts Dz 51 13 1 A byli w kościele, który był w Antyochii, prorocy i Doktorowie, między którymi Barnabasz i Symon, którego zwano Niger, i Lucyusz [1012]Cyrenejczyk i Manahen, który był społu wychowan z Herodem Tetrarchą, i Szaweł. +The Acts Dz 51 13 1 A byli w kościele, który był w Antyochii, prorocy i Doktorowie, między którymi Barnabasz i Symon, którego zwano Niger, i Lucyusz Cyrenejczyk i Manahen, który był społu wychowan z Herodem Tetrarchą, i Szaweł. The Acts Dz 51 13 2 A gdy oni ofiarę czynili Panu i pościli, rzekł Duch Święty: Odłączcie mi Szawła i Barnabasza ku sprawie, do któréjem ich wziął. The Acts Dz 51 13 3 Tedy poszcząc i modląc się i włożywszy na nie ręce, odprawili je. The Acts Dz 51 13 4 A tak oni wysłani od Ducha Ś. odeszli do Seleucyi, a ztamtąd wodą się puścili do Cypru. @@ -31494,7 +32153,7 @@ The Acts Dz 51 13 22 I odjąwszy go, wzbudził im Dawida króla, któremu świad The Acts Dz 51 13 23 Z tegoż nasienia Bóg według obietnice wywiódł Izraelowi Zbawiciela Jezusa: The Acts Dz 51 13 24 Gdy przed oblicznością przyjścia jego Jan opowiadał chrzest pokuty wszystkiemu ludowi Izraelskiemu. The Acts Dz 51 13 25 A gdy Jan wypełnił bieg swój, mówił: Kim mię być mniemacie? nie jestem ja, ale oto idzie za mną, którego obuwia nóg nie jestem godzien rozwiązać. -The Acts Dz 51 13 26 Mężowie bracia, synowie narodu Abrahamowego, i którzy między wami boją się Boga, wam jest posłane słowo zbawienia tego. [1013] 27 Albowiem którzy mieszkali w Jeruzalem, i książęta jego, nie znając tego i głosów prorockich, które przez każdy szabbat czytane bywają, osądziwszy, wypełnili. +The Acts Dz 51 13 26 Mężowie bracia, synowie narodu Abrahamowego, i którzy między wami boją się Boga, wam jest posłane słowo zbawienia tego. Albowiem którzy mieszkali w Jeruzalem, i książęta jego, nie znając tego i głosów prorockich, które przez każdy szabbat czytane bywają, osądziwszy, wypełnili. The Acts Dz 51 13 28 A nie znalazłszy w nim przyczyny żadnéj śmierci, prosili Piłata, aby go zabili. The Acts Dz 51 13 29 A gdy wykonali wszystko, co o nim napisano było, zjąwszy go z drzewa, włożyli go do grobu. The Acts Dz 51 13 30 Lecz Bóg wzbudził go od umarłych dnia trzeciego. @@ -31550,6 +32209,7 @@ The Acts Dz 51 14 27 I przemieszkali czas niemały z uczniami. The Acts Dz 51 15 1 A niektórzy przyszedłszy z Żydowskiéj ziemie, nauczali bracią: Iż jeźli się nie obrzeżecie wedle zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni. The Acts Dz 51 15 2 Gdy się tedy stał rozruch nie mały Pawłowi i Barnabaszowi przeciwko nim, postanowili, aby szli Paweł i Barnabasz i niektórzy inni z drugich do Apostołów i do starszych do Jeruzalem, z strony sporu tego. The Acts Dz 51 15 3 Oni tedy prowadzeni od kościoła, przeszli Phenicyą i Samaryą, oznajmując nawrócenie poganów, i czynili wielką radość wszystkiéj braciéj. +The Acts Dz 51 15 4 A gdy przyszli do Jeruzalem, przyjęci byli od kościoła i od Apostołów i starszych, opowiadając, cokolwiek Bóg z nimi czynił. The Acts Dz 51 15 5 A powstali niektórzy z sekty Pharyzeuszów, którzy uwierzyli, mówiąc: Iż je potrzeba obrzezać, rozkazać téż, żeby zachowali zakon Mojżeszów. The Acts Dz 51 15 6 I zebrali się Apostołowie i starsi, wejrzeć w to słowo. The Acts Dz 51 15 7 A gdy było wielkie gadanie, wstawszy Piotr, rzekł do nich: Mężowie bracia! wy wiecie, że od dawnych dni Bóg obrał między nami, aby przez usta moje poganie słuchali słowa Ewangelii i wierzyli. @@ -31579,7 +32239,7 @@ The Acts Dz 51 15 30 A tak oni odprawieni przyszli do Antyochii, a zebrawszy mn The Acts Dz 51 15 31 Który przeczytawszy, uradowali się z pocieszenia. The Acts Dz 51 15 32 A Judas i Sylas, będąc i sami proroki, wielą słów cieszyli bracią i utwierdzili. The Acts Dz 51 15 33 A pomieszkawszy tam czas niejaki, odprawieni są z pokojem od braciéj do tych, którzy je byli posłali. -The Acts Dz 51 15 34 Lecz Syli zdało się tam [1016]zostać, a Judas sam poszedł do Jeruzalem. +The Acts Dz 51 15 34 Lecz Syli zdało się tam zostać, a Judas sam poszedł do Jeruzalem. The Acts Dz 51 15 35 A Paweł i Barnabasz mieszkali w Antyochii, nauczając i przepowiadając z wielą innych słowo Pańskie. The Acts Dz 51 15 36 A po kilku dni rzekł do Barnabasza Paweł: Wróciwszy się, nawiedźmy bracią po wszystkich mieściech, w który cheśmy opowiadali słowo Pańskie, jakoli się mają. The Acts Dz 51 15 37 A Barnabasz chciał wziąć z sobą i Jana, którego zwano Markiem. @@ -31607,6 +32267,7 @@ The Acts Dz 51 16 17 Ta chodząc za Pawłem i za nami, wołała mówiąc: Ci lud The Acts Dz 51 16 18 A to czyniła przez wiele dni; lecz Paweł bolejąc, obróciwszy się rzekł duchowi: Rozkazujęć w imię Jezusa Chrystusa, abyś od niej wyszedł. I wyszedł onéjże godziny. The Acts Dz 51 16 19 A widząc panowie jéj, iż wyszła nadzieja zysku ich, poimawszy Pawła i Sylę, wiedli na rynek do panów. The Acts Dz 51 16 20 A podawszy je urzędowi, rzekli: Ci ludzie niepokój czynią w mieście naszem, gdyż są Żydowie. +The Acts Dz 51 16 21 I opowiadają zwyczaj, którego się nam przyjmować nie godzi ani czynić, gdyżeśmy są Rzymianie. The Acts Dz 51 16 22 I zbieżał się człowiek pospolity przeciw nim: a urząd rozdarłszy szaty ich, kazał je siec rózgami. The Acts Dz 51 16 23 A gdy im wiele ran zadali, wrzucili je do więzienia, rozkazując stróżowi, aby ich pilnie strzegł. The Acts Dz 51 16 24 Który wziąwszy takowe rozkazanie, wsadził je do wnętrznego tarasu, a nogi ich zamknął w kłodę. @@ -31620,7 +32281,7 @@ The Acts Dz 51 16 31 A oni rzekli: Wierz w Pana Jezusa, a będziesz zbawion ty i The Acts Dz 51 16 32 I opowiadali mu słowo Pańskie ze wszystkimi, którzy byli w domu jego. The Acts Dz 51 16 33 A wziąwszy je onéjże godziny w nocy, omył rany ich, i był ochrzczony sam i wszystek dom jego natychmiast. The Acts Dz 51 16 34 A wprowadziwszy je do domu swego, nagotował im stół i radował się ze wszystkim domem swym, uwierzywszy Bogu. -The Acts Dz 51 16 5 A gdy był dzień, posłał urząd Ceklarze, mówiąc: Wypuść one ludzie. +The Acts Dz 51 16 35 A gdy był dzień, posłał urząd Ceklarze, mówiąc: Wypuść one ludzie. The Acts Dz 51 16 36 I opowiedział to słowa stróż ciemnice Pawłowi: Iż urząd posłał, abyście byli wypuszczeni, teraz tedy wyszedłszy, idźcie w pokoju. The Acts Dz 51 16 37 A Paweł rzekł im: Ubiwszy nas jawnie nie osądzonych ludzi Rzymianów, wrzucili do ciemnice: a teraz nas potajemnie wypychają? Nie tak; ale niech przyjdą, a sami nas wypchną. The Acts Dz 51 16 38 I oznajmili urzędowi Ceklarze te słowa. I bali się, usłyszawszy, że Rzymianie byli. @@ -31636,7 +32297,7 @@ The Acts Dz 51 17 7 Które przyjął Jazon: a ci wszyscy czynią przeciw dekreto The Acts Dz 51 17 8 I wzburzyli pospólstwo i przełożone miasta, którzy tego słuchali. The Acts Dz 51 17 9 A wziąwszy słuszną sprawę od Jazona i od innych, puścili je. The Acts Dz 51 17 10 A bracia wnet w nocy wyprawili Pawła i Sylę do Bereje. Którzy przyszedłszy, weszli do bóżnice Żydowskiéj. -The Acts Dz 51 17 11 A ci byli przedniejsi od tych, [1018]którzy są w Thessalonice, którzy przyjęli słowo ze wszystką ochotą, na każdy dzień wywiadując się Pisma, jeźliby się to tak miało. +The Acts Dz 51 17 11 A ci byli przedniejsi od tych, którzy są w Thessalonice, którzy przyjęli słowo ze wszystką ochotą, na każdy dzień wywiadując się Pisma, jeźliby się to tak miało. The Acts Dz 51 17 12 A przetóż wiele ich uwierzyło z nich, i niewiast pogańskich uczciwych i mężów niemało. The Acts Dz 51 17 13 A gdy się dowiedzieli w Thessalonice Żydowie, iż i w Berei opowiadane jest od Pawła słowo Boże, przyszli téż tam, wzruszając i podburzając pospólstwo. The Acts Dz 51 17 14 A tedy wnet Pawła wysłali bracia, aby szedł aż do morza: a Sylas i Tymotheusz pozostali tam. @@ -31661,7 +32322,7 @@ The Acts Dz 51 17 32 A usłyszawszy o zmartwychwstaniu, jedni się naśmiewali, The Acts Dz 51 17 33 Tak Paweł wyszedł z pośrodku ich. The Acts Dz 51 17 34 A mężowie niektórzy przystawszy do niego, uwierzyli: między którymi i Dyonizyusz Areopagita i niewiasta, imieniem Damarys, i drudzy z nimi. The Acts Dz 51 18 1 Potem odszedłszy z Athen, przyszedł do Koryntu. -The Acts Dz 51 18 2 A nalazłszy niektórego Żyda, imieniem Akwilę, rodem z Pontu, który był nie dawno z Włoch przyszedł, i Pryscyllę, żonę jego, (dlatego [1019]iż był przykazał Klaudyusz, aby Żydowie wszyscy poszli precz z Rzymu) przyszedł do nich. +The Acts Dz 51 18 2 A nalazłszy niektórego Żyda, imieniem Akwilę, rodem z Pontu, który był nie dawno z Włoch przyszedł, i Pryscyllę, żonę jego, (dlatego iż był przykazał Klaudyusz, aby Żydowie wszyscy poszli precz z Rzymu) przyszedł do nich. The Acts Dz 51 18 3 A iż był tegoż rzemiosła, mieszkał u nich i robił, (a byli namietniczego rzemiosła). The Acts Dz 51 18 4 I rozmawiał w bóżnicy na każdy szabbat, przypominając imię Pana Jezusowe, i namawiał Żydy i Greki. The Acts Dz 51 18 5 A gdy przyszli z Macedonii Sylas i Tymotheusz, nalegał słowem Paweł, oświadczając Żydów, że Jezus jest Chrystusem. @@ -31691,7 +32352,7 @@ The Acts Dz 51 18 28 Albowiem potężnie przekonywał Żydy jawnie, okazując z The Acts Dz 51 19 1 I stało się, gdy Apollo był w Koryncie, iż Paweł, schodziwszy górne strony, przyszedł do Ephezu i nalazł niektóre ucznie. The Acts Dz 51 19 2 I rzekł do nich: Zaliście wzięli Ducha Świętego, gdyście uwierzyli? A oni rzekli do niego: Ale aniśmy słychali, jeźli jest Duch Święty. The Acts Dz 51 19 3 A on rzekł: W czemżeście tedy są pochrzczeni? Którzy: We chrzcie Janowym. -The Acts Dz 51 19 4 I rzekł Paweł: Jan chrzcił [1020]chrztem pokuty lud, mówiąc, aby w onego, który miał przyjść po nim, uwierzyli, to jest, w Jezusa. +The Acts Dz 51 19 4 I rzekł Paweł: Jan chrzcił chrztem pokuty lud, mówiąc, aby w onego, który miał przyjść po nim, uwierzyli, to jest, w Jezusa. The Acts Dz 51 19 5 To usłyszawszy, ochrzczeni są w imię Pana Jezusowe. The Acts Dz 51 19 6 A gdy na nie włożył ręce Paweł, przyszedł na nic Duch Święty, i mówili języki i prorokowali. The Acts Dz 51 19 7 A wszystkich mężów było około dwunaście. @@ -31718,7 +32379,7 @@ The Acts Dz 51 19 27 A nie tylko będzie niebezpieczno, aby nam ta cząstka nie The Acts Dz 51 19 28 Co gdy usłyszeli, napełnieni są gniewu i krzyknęli, mówiąc: Wielka Dyana Ephezka. The Acts Dz 51 19 29 I napełniło się wszystko miasto zamieszania, i wtargnęli jednostajnie na Theatrum, porwawszy Gaja i Arystarcha, Macedończyki, podróżne towarzysze Pawłowe. The Acts Dz 51 19 30 A gdy Paweł chciał wyniść do pospólstwa, nie dopuścili uczniowie. -The Acts Dz 51 19 31 A niektórzy téż z przedniejszych z Azyi, będąc mu przyjacielmi, posłali do niego, prosząc, aby nie wychodził na Theatrum. [1021] 32 A drudzy coś innego wołali; albowiem było zgromadzenie zamieszane, a więcéj ich nie wiedziało, dla czego się zeszli. +The Acts Dz 51 19 31 A niektórzy téż z przedniejszych z Azyi, będąc mu przyjacielmi, posłali do niego, prosząc, aby nie wychodził na Theatrum. A drudzy coś innego wołali; albowiem było zgromadzenie zamieszane, a więcéj ich nie wiedziało, dla czego się zeszli. The Acts Dz 51 19 33 A z rzeszéj wywlekli Alexandra, a Żydowie go popychali, a Alexander prosząc ręką o milczenie, chciał dać sprawę pospólstwu. The Acts Dz 51 19 34 Którego gdy poznali, iż był Żydem, stał się jeden głos wszystkich, jakoby przez dwie godziny wołających: Wielka Dyana Ephezka! The Acts Dz 51 19 35 A pisarz uśmierzywszy rzesze, rzekł: Mężowie Ephezcy! i któryż jes człowiek, coby nie wiedział, iż miasto Ephezkie jest chwalcą wielkiéj bogini Dyany i córki Jowiszowéj? @@ -31745,6 +32406,7 @@ The Acts Dz 51 20 15 A ztamtąd odwiózłszy się, nazajutrz przybiegliśmy prze The Acts Dz 51 20 16 Albowiem Paweł postanowił był minąć Ephez, aby mu się nie stało omieszkanie jakie w Azyi; bo się kwapił, jeźliby można rzecz była, aby dzień Pięćdziesiątnice obchodził w Jeruzalem. The Acts Dz 51 20 17 A z Miletu posławszy do Ephezu, przyzwał starszych kościelnych. The Acts Dz 51 20 18 Którzy gdy przyszli do niego i byli wespółek, rzekł im: Wy wiecie od pierwszego dnia, któregom wszedł do Azyi, jakom z wami był przez wszystek czas. +The Acts Dz 51 20 19 Służąc Panu z wszelaką pokorą i ze łzami i pokusami, które na mię przychadzały z zasadzek żydowskich: The Acts Dz 51 20 20 Jakom nie opuścił nic pożytecznego, żebych wam oznajmić nie miał i nauczyć was jawnie i po domiech. The Acts Dz 51 20 21 Oświadczając Żydom i poganom pokutę ku Bogu i wiarę w Pana naszego, Jezusa Chrystusa. The Acts Dz 51 20 22 A teraz oto ja związany duchem, idę do Jeruzalem, nie wiedząc, co w niem na mię przyjść ma. @@ -31771,7 +32433,7 @@ The Acts Dz 51 21 4 A znalazłszy ucznie, zmieszkaliśmy tam siedm dni: którzy The Acts Dz 51 21 5 A gdyśmy wymieszkali dni, wyszedłszy, poszliśmy, a wszyscy nas prowadzili z żonami i z dziatkami aż za miasto, a klęknąwszy na kolana nad brzegiem, modliliśmy się. The Acts Dz 51 21 6 A pożegnawszy się społecznie, wsiedliśmy w okręt, a oni wrócili się do swego. The Acts Dz 51 21 7 A my odprawiwszy płynienie od Tyru, przypłynęliśmy do Ptolemaidy: a przywitawszy się z bracią, mieszkaliśmy u nich jeden dzień. -The Acts Dz 51 21 8 A nazajutrz wyszedłszy, przyszliśmy do Cezaryi. A wszedłszy w dom Philipa Ewangelisty, który był jeden z siedmi, zostaliśmy u niego. [1023]9 A ten miał cztery córki panny, prorokujące. +The Acts Dz 51 21 8 A nazajutrz wyszedłszy, przyszliśmy do Cezaryi. A wszedłszy w dom Philipa Ewangelisty, który był jeden z siedmi, zostaliśmy u niego. 9 A ten miał cztery córki panny, prorokujące. The Acts Dz 51 21 10 A gdyśmy przez kilka dni mieszkali, nadszedł z Żydowskiéj ziemie prorok niektóry, imieniem Agabus. The Acts Dz 51 21 11 Ten przyszedłszy do nas, wziął pas Pawłów, i związawszy sobie nogi i ręce, rzekł: To mówi Duch Święty: Męża, którego jest ten pas, tak zwiążą w Jeruzalem Żydowie i podadzą w ręce poganów. The Acts Dz 51 21 12 Co gdyśmy usłyszeli, prosiliśmy my i ci, którzy na onem miejscu byli, aby nie chodził do Jeruzalem. @@ -31827,7 +32489,7 @@ The Acts Dz 51 22 21 I rzekł do mnie: Idź; bo Ja do poganów daleko poślę ci The Acts Dz 51 22 22 I słuchali go aż do tego słowa i podnieśli głos swój, mówiąc: Zgładź z ziemie takiego; bo nie godna, aby miał żyć. The Acts Dz 51 22 23 A gdy oni wrzeszczeli i miotali szaty swe i ciskali proch na powietrze, The Acts Dz 51 22 24 Rozkazał go Tysiącznik wieść do obozu i biczmi siec i męczyć go, żeby się dowiedział, dla któréjby przyczyny tak nań wołano. -The Acts Dz 51 22 25 A gdy go rzemieńmi wiązano, rzekł Paweł do rotmistrza przy nim stojącego: Jeźli się wam godzi [1025]człowieka Rzymianina i nie osądzonego biczować? +The Acts Dz 51 22 25 A gdy go rzemieńmi wiązano, rzekł Paweł do rotmistrza przy nim stojącego: Jeźli się wam godzi człowieka Rzymianina i nie osądzonego biczować? The Acts Dz 51 22 26 Co usłyszawszy rotmistrz, przystąpił do Tysiącznika i odniósł, mówiąc: Co chcesz czynić? bo ten człowiek jest Rzymski mieszczanin. The Acts Dz 51 22 27 A przystąpiwszy Tysiącznik, rzekł mu: Powiedz mi, jeźliś ty jest Rzymianin? A on rzekł: Tak jest. The Acts Dz 51 22 28 I odpowiedział Tysiącznik: Jam za wielką summę tego mieszczaństwa dostał. A Paweł rzekł: A jam się i urodził. @@ -31852,6 +32514,7 @@ The Acts Dz 51 23 16 A gdy usłyszał siostrzeniec Pawłów zasadzkę, przyszed The Acts Dz 51 23 17 A Paweł przyzwawszy do siebie jednego z rotmistrzów, rzekł: Doprowadź młodzieńca tego do Tysiącznika; bo mu coś ma opowiedzieć. The Acts Dz 51 23 18 A tak on wziąwszy go, przywiódł do Tysiącznika i rzekł: Paweł więzień prosił mię, abych tego młodzieńca doprowadził do ciebie, któryć ma coś powiedzieć. The Acts Dz 51 23 19 A Tysiącznik wziąwszy go za rękę, odszedł z nim na stronę i pytał go: Cóż jest, co mi oznajmić masz? +The Acts Dz 51 23 20 A on rzekł: Zmówili się Żydowie prosić cię, abyś jutro wywiódł Pawła przed radę, jakoby się mieli co dostateczniejszego o nim dowiedzieć. The Acts Dz 51 23 21 Ale ty nie wierz im; boć się nań nasadziło z nich więcej niż czterdzieści mężów, którzy się ślubem zawiązali nie jeść, ani pić, ażby go zabili: i teraz są pogotowiu, czekając obietnice twojéj. The Acts Dz 51 23 22 Tysiącznik tedy odprawił młodzieńca, rozkazując, aby przed żadnym nie powiadał, że mu to oznajmił. The Acts Dz 51 23 23 I wezwawszy dwu rotmistrzów, rzekł im: Nagotujcie dwieście żołnierzów, aby szli aż do Cezaryi, i siedmdziesiąt jezdnych i dwieście oszczepników, od trzeciéj godziny w noc. @@ -31880,7 +32543,7 @@ The Acts Dz 51 24 10 Lecz Paweł odpowiedział, (gdy mu starosta mówić dozwoli The Acts Dz 51 24 11 Albowiem dowiedzieć się możesz, iż niemasz więcéj dni jedno dwanaście, jakom ja przyszedł do Jeruzalem, abym się modlił. The Acts Dz 51 24 12 I nie naleźli mię ani w kościele ni z kim gadającego, albo konkurs ludu czyniącego, ani w bóżnicach, ani w mieście. The Acts Dz 51 24 13 I nie mogą tobie dowieść, ocz teraz na mię skarżą. -The Acts Dz 51 24 14 Lecz to przed tobą wyznawam, [1027]że według sekty, którą zowią herezją, tak służę Ojcu i Bogu memu, wierząc wszystkiemu, cokolwiek w zakonie i w prorocech jest napisano. +The Acts Dz 51 24 14 Lecz to przed tobą wyznawam, że według sekty, którą zowią herezją, tak służę Ojcu i Bogu memu, wierząc wszystkiemu, cokolwiek w zakonie i w prorocech jest napisano. The Acts Dz 51 24 15 Mając nadzieję w Bogu, iż będzie zmartwychwstanie sprawiedliwych i niesprawiedliwych, którego i ci sami czekają. The Acts Dz 51 24 16 Oto się téż sam pilnie staram, abych za wżdy miał sumnienie bez obrażenia przed Bogiem i przed ludźmi. The Acts Dz 51 24 17 A po wielu lat przyszedłem, abym uczynił jałmużny narodowi mojemu i ofiary i śluby. @@ -31933,7 +32596,7 @@ The Acts Dz 51 26 9 Jam ci rozumiał, żem powinien był wiele czynić przeciw i The Acts Dz 51 26 10 Com i czynił w Jeruzalem i wielem świętych ja w więzieniu zamykał, wziąwszy moc od przedniejszych kapłanów: a gdy je zabijano, nosiłem dekret. The Acts Dz 51 26 11 I częstokroć karząc je po wszystkich bóżnicach, przymuszałem bluźnić: a nazbyt przeciw nim szalejąc, prześladowałem aż i do postronnych miast. The Acts Dz 51 26 12 W czem, gdym do Damaszku jechał z władzą i dozwoleniem przedniejszych kapłanów, -The Acts Dz 51 26 13 Wśród dnia w drodze [1029]widziałem, królu! jasność z nieba nad jasność słoneczną, że mię oświeciła i tych, którzy ze mną wespół byli. +The Acts Dz 51 26 13 Wśród dnia w drodze widziałem, królu! jasność z nieba nad jasność słoneczną, że mię oświeciła i tych, którzy ze mną wespół byli. The Acts Dz 51 26 14 A gdyśmy wszyscy upadli na ziemię, usłyszałem głos mówiący do mnie Żydowskim językiem: Szawle, Szawle! przecz mię prześladujesz? trudno tobie przeciw ościeniowi wierzgać. The Acts Dz 51 26 15 A jam rzekł: Ktoś jest, Panie? A Pan rzekł: Jam jest Jezus, którego ty prześladujesz. The Acts Dz 51 26 16 Ale powstań, a stań na nogi twe; albowiem na tom ci się ukazał, abych cię postanowił sługą; i świadkiem tego, coś widział, i tego, w czem ci się okażę, @@ -31959,7 +32622,7 @@ The Acts Dz 51 27 3 I przypłynęliśmy dnia drugiego do Sydonu. A Juliusz ludzk The Acts Dz 51 27 4 A ztamtąd się puściwszy, przypłynęliśmy pod Cypr, dlatego, że były wiatry przeciwne. The Acts Dz 51 27 5 A przejechawszy morze Cylicyi i Pamphilii, przybyliśmy do Listry, która jest Licyi. The Acts Dz 51 27 6 A tam rotmistrz znalazłszy okręt Alexandryjski, który płynął do Włoch, przesadził nas do niego. -The Acts Dz 51 27 7 A przez wiele dni leniwo płynąc, i zaledwie przeciw Gnidowi [1030]dojeżdżając, iż nam nie dopuszczał wiatr, odpłynęliśmy pod Kretę podle Salmonu. +The Acts Dz 51 27 7 A przez wiele dni leniwo płynąc, i zaledwie przeciw Gnidowi dojeżdżając, iż nam nie dopuszczał wiatr, odpłynęliśmy pod Kretę podle Salmonu. The Acts Dz 51 27 8 A ledwie przeminąwszy, przybyliśmy na miejsce niejakie, które zowią Dobre porty, którego blizko było miasto Thalassa. The Acts Dz 51 27 9 A gdy czas nie mały wyszedł, gdy już nie było bezpieczne żeglowanie dlatego, iż i post już był minął, cieszył je Paweł, The Acts Dz 51 27 10 Mówiąc im: Mężowie! widzę, iż z szkodą i z wielką utratą nie tylko ciężaru i okrętu, ale też dusz naszych będzie to jechanie. @@ -31991,7 +32654,7 @@ The Acts Dz 51 27 35 A to rzekłszy, chleb wziąwszy, dziękował Bogu przed ocz The Acts Dz 51 27 36 Tedy wszyscy przyszedłszy ku lepszéj myśli, i sami pokarmu używali. The Acts Dz 51 27 37 A było nas wszystkich dusz w okręcie dwieście siedmdziesiąt i sześć. The Acts Dz 51 27 38 A nasyceni pokarmem, ulżywali okrętu, wyrzucając pszenicę w morze. -The Acts Dz 51 27 39 A gdy był dzień, nie [1031]poznawali ziemie, wszakóż ujrzeli niektórą odnogę mającą brzeg, do której myślili, jeźliby mogli, przybić okręt. +The Acts Dz 51 27 39 A gdy był dzień, nie poznawali ziemie, wszakóż ujrzeli niektórą odnogę mającą brzeg, do której myślili, jeźliby mogli, przybić okręt. The Acts Dz 51 27 40 Tedy wyciągnąwszy kotwice, puścili się na morze, wespółek rozpuściwszy przeguby sterowe, i podniósłszy na przodku mały żagiel po wiatru, zmierzali do brzegu. The Acts Dz 51 27 41 A gdyśmy wpadli na miejsce, które miało z obu stron morze, otrącili okręt, a przodek uwiąznąwszy został nie ruszając się; lecz zad rozbijał się od gwałtu morza. The Acts Dz 51 27 42 I była rada żołnierzów, aby więźnie pozabijali, żeby który wypłynąwszy nie uciekł. @@ -32017,7 +32680,7 @@ The Acts Dz 51 28 17 A po trzech dniach zezwał przedniejszych z Żydów; i gdy The Acts Dz 51 28 18 Którzy pytanie o mnie uczyniwszy, chcieli mię wypuścić dlatego, że we mnie żadnej przyczyny śmierci nie było. The Acts Dz 51 28 19 Lecz gdy się sprzeciwiali Żydowie, musiałem apellować do Cesarza, nie jakobych miał w czem naród mój oskarżyć. The Acts Dz 51 28 20 Dla tej tedy przyczyny prosiłem, abych was ujrzał i z wami się rozmówił; albowiem dla nadzieje Izraelskiéj tym łańcuchem jestem związany. -The Acts Dz 51 28 21 A oni rzekli do niego: My [1032]aniśmy wzięli listów o tobie z Żydowskiéj ziemi ani nam żaden z braciéj przyszedłszy, oznajmił, ani mówił o tobie co złego. +The Acts Dz 51 28 21 A oni rzekli do niego: My aniśmy wzięli listów o tobie z Żydowskiéj ziemi ani nam żaden z braciéj przyszedłszy, oznajmił, ani mówił o tobie co złego. The Acts Dz 51 28 22 A żądamy od ciebie słyszeć, co rozumiesz; albowiem o téj sekcie jawno nam jest, iż się jéj wszędy sprzeciwiają. The Acts Dz 51 28 23 A postanowiwszy mu dzień, przyszło ich bardzo wiele do niego do gospody, który świadectwo wydawając przepowiadał królestwo Boże, i namawiając ich o Jezusie z zakonu Mojżeszowego i z proroków od poranku aż do wieczora. The Acts Dz 51 28 24 A jedni wierzyli temu, co powiadał, a drudzy nie wierzyli. @@ -32027,7 +32690,7 @@ The Acts Dz 51 28 27 Albowiem zatyło serce ludu tego, a ciężko uszyma słucha The Acts Dz 51 28 28 Niechże wam tedy jawno będzie, iż poganom posłane jest to zbawienie Boże, a oni słuchać będą. The Acts Dz 51 28 29 A gdy to on mówił, odeszli Żydowie od niego, mając między sobą wielki spór. The Acts Dz 51 28 30 I mieszkał Paweł przez całe dwie lecie w swym najętym domu, a przyjmował wszystkich, którzy wchodzili do niego, -The Acts Dz 51 28 31 Opowiadając królestwo Boże i ucząc, co jest o Panu Jezusie Chrystusie ze wszelkiem bezpieczeństwem bez zakazania. +The Acts Dz 51 28 31 Opowiadając królestwo Boże i ucząc, co jest o Panu Jezusie Chrystusie ze wszelkiem bezpieczeństwem bez zakazania. Przypisy Romans Rz 52 1 1 Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany Apostół, odłąćzony na Ewangelią Bożą, Romans Rz 52 1 2 Którą był przed tem obiecał przez proroki swoje w Piśmiech świętych, Romans Rz 52 1 3 O Synu swoim, który się stał jemu z nasienia Dawidowego wedle ciała, @@ -32121,7 +32784,7 @@ Romans Rz 52 3 29 Izali Bóg tylko Żydów? aza téż nie poganów? Owszem i pog Romans Rz 52 3 30 Ponieważ jeden jest Bóg, który usprawiedliwia obrzezanie z wiary i odrzezek przez wiarę. Romans Rz 52 3 31 Zakon tedy psujemy przez wiarę? Uchowaj, Boże! ale zakon stanowimy. Romans Rz 52 4 1 Cóż tedy rzeczemy, że nalazł Abraham, ojciec nasz, wedle ciała? -Romans Rz 52 4 2 Albowiem, jeźli Abraham z [1036]uczynków jest usprawiedliwiony, ma chlubę, ale nie u Boga. +Romans Rz 52 4 2 Albowiem, jeźli Abraham z uczynków jest usprawiedliwiony, ma chlubę, ale nie u Boga. Romans Rz 52 4 3 Bo co Pismo mówi? Uwierzył Abraham Bogu, i poczytano mu jest ku sprawiedliwości. Romans Rz 52 4 4 A temu, który robi, zapłata nie bywa poczytana podług łaski, ale podług powinności. Romans Rz 52 4 5 A temu, który nie robi, ale wierzącemu w tego, który usprawiedliwia niepobożnego, poczytana bywa wiara jego ku sprawiedliwości wedle postanowienia łaski Bożéj. @@ -32151,6 +32814,7 @@ Romans Rz 52 5 3 A nie tylko, ale się téż i w uciskach chlubimy, wiedząc, i Romans Rz 52 5 4 A cierpliwość doświadczenie, a doświadczenie nadzieję; Romans Rz 52 5 5 A nadzieja nie pohańbia, iż miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Ś., który nam jest dan. Romans Rz 52 5 6 Bo przeczże Chrystus, gdyśmy jeszcze byli mdłymi, wedle czasu umarł za niepobożne? +Romans Rz 52 5 7 Bo ledwie kto umiera za sprawiedliwego; bo za dobrego snadźby się kto umrzeć ważył. Romans Rz 52 5 8 Lecz Bóg zaleca miłość swoję przeciw nam, że, gdybyśmy jeszcze byli grzesznymi, Chrystus za nas umarł. Romans Rz 52 5 9 Daleko tedy więcéj teraz usprawiedliwieni we krwi jego, zachowani będziemy przezeń od gniewu. Romans Rz 52 5 10 Bo jeźli, gdyśmy byli nieprzyjaciółmi, jesteśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Syna jego, daleko więcéj pojednani, będziemy zbawieni w żywocie jego. @@ -32177,6 +32841,7 @@ Romans Rz 52 6 9 Wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych, więcéj nie umie Romans Rz 52 6 10 Bo iż umarł, grzechowi raz umarł, a iż żywie, żywie Bogu. Romans Rz 52 6 11 Także i wy rozumiejcie, iżeście są umarłymi grzechowi, a żywymi Bogu w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. Romans Rz 52 6 12 Niechże tedy nie króluje grzech w waszem śmiertelnem ciele, żebyście posłuszni mieli być pożądliwościom jego. +Romans Rz 52 6 13 Ale ani wydawajcie członków waszych orężem niesprawiedliwości grzechowi; ale wydawajcie się Bogu, jako z martwych żywymi, a członki wasze zbroją sprawiedliwości Bogu. Romans Rz 52 6 14 Albowiem grzech nad wami panować nie będzie; boście nie pod zakonem, ale pod łaską. Romans Rz 52 6 15 Cóż tedy? Będziemże grzeszyć, żeśmy nie pod zakonem, ale pod łaską? Nie daj tego, Boże! Romans Rz 52 6 16 Nie wiecie, że, komu się stawicie sługami ku posłuszeństwu, sługami jesteście tego, komu posłuszni jesteście: albo grzechowi na śmierć, albo posłuszeństwu ku sprawiedliwości? @@ -32201,7 +32866,7 @@ Romans Rz 52 7 11 Bo grzech wziąwszy przyczynę przez przykazanie, zwiódł mi Romans Rz 52 7 12 A tak zakon w prawdzie święty, i przykazanie święte i sprawiedliwe i dobre. Romans Rz 52 7 13 Co tedy dobre jest, stało mi się śmiercią? Boże, uchowaj! Ale grzech, aby się grzechem pokazał, sprawił mi śmierć przez dobre, aby się stał nader grzeszącym grzechem przez przykazanie. Romans Rz 52 7 14 Bo wiemy, iż zakon jest duchowny, a jam jest cielesny, zaprzedany pod grzech. -Romans Rz 52 7 15 Albowiem co czynię, nie [1039]rozumiem; bo nie, co dobrego chcę, to czynię; ale złe, którego nienawidzę, ono czynię. +Romans Rz 52 7 15 Albowiem co czynię, nie rozumiem; bo nie, co dobrego chcę, to czynię; ale złe, którego nienawidzę, ono czynię. Romans Rz 52 7 16 A jeźli czego nie chcę, to czynię, zezwalam zakonowi, że dobry jest. Romans Rz 52 7 17 A teraz już nie ja to czynię, ale grzech, który we mnie mieszka. Romans Rz 52 7 18 Bo wiem, że nie mieszka we mnie, to jest, w ciele mojem dobre; albowiem chcieć przy mnie jest; ale wykonać dobre nie najduję. @@ -32231,7 +32896,7 @@ Romans Rz 52 8 16 Albowiem ten Duch świadectwo daje duchowi naszemu, iżeśmy s Romans Rz 52 8 17 A jeźlić synami, tedyć i dziedzicmi; dziedzicmić Bożymi, a społu dziedzicmi Chrystusowymi, jeźli jednak spół cierpimy, abyśmy téż spół byli uwielbieni. Romans Rz 52 8 18 Albowiem mam za to, iż utrapienia tego czasu niniejszego nie są godne przyszłéj chwały, która się w nas objawi. Romans Rz 52 8 19 Albowiem oczekiwanie stworzenia oczekawa objawienia synów Bożych. -Romans Rz 52 8 20 Bo próżności poddane jest [1040]stworzenie, nie dobrowolnie, ale dla tego, który je poddał pod nadzieją; +Romans Rz 52 8 20 Bo próżności poddane jest stworzenie, nie dobrowolnie, ale dla tego, który je poddał pod nadzieją; Romans Rz 52 8 21 Bo i samo stworzenie będzie wyswobodzone z niewolstwa skażenia na wolność chwały synów Bożych. Romans Rz 52 8 22 Wiemy bowiem, iż wszystko stworzenie wzdycha i jako rodząca boleje aż dotąd. Romans Rz 52 8 23 A nie tylko ono, ale i my sami, mający pierwiastki Ducha, i sami w sobie wzdychamy, oczekawając przywłaszczenia synów Bożych, odkupienia ciała naszego. @@ -32260,6 +32925,7 @@ Romans Rz 52 9 6 Nie żeby upaść miało słowo Boże; albowiem nie wszyscy, kt Romans Rz 52 9 7 Ani którzy są nasieniem Abrahamowem, wszyscy synami; ale w Izaaku będzie tobie nasienie nazwane. Romans Rz 52 9 8 To jest, nie którzy synowie ciała, ci synmi Bożymi, ale którzy są synowie obietnice, są w nasieniu poczytani. Romans Rz 52 9 9 Albowiem to jest słowo obietnice: "Wedle tego czasu przyjdę, a będzie Sara syna miała. +Romans Rz 52 9 10 A nie tylko ona, ale i Rebeka za jednem zjęciem z Izaakiem ojcem naszym mając; Romans Rz 52 9 11 Albowiem gdy się jeszcze nie narodzili byli, albo co dobrego albo złego uczynili, (aby się zostało postanowienie Boże według wybrania), Romans Rz 52 9 12 Nie z uczynków, ale z tego, który powoływa, rzeczono jéj: Że większy będzie służył mniejszemu, Romans Rz 52 9 13 Jako jest napisano: Jakóbam umiłował, a Ezaw miałem w nienawiści. @@ -32289,7 +32955,7 @@ Romans Rz 52 10 3 Bo sprawiedliwości Bożéj nie znając, a chcąc swoje postaw Romans Rz 52 10 4 Bo Chrystus koniec zakonu ku sprawiedliwości wszelkiemu wierzącemu. Romans Rz 52 10 5 Albowiem Mojżesz napisał, iż sprawiedliwość, która jest z zakonu, któryby człowiek czynił, w niéj będzie żył. Romans Rz 52 10 6 A sprawiedliwość, która jest z wiary, tak mówi: Nie mów w sercu twojem: Któż wstąpi do nieba? To jest, Chrystusa sprowadzić. -Romans Rz 52 10 7 Albo kto zstąpi do przepaści? [1042]To jest Chrystusa z martwch wywodzić. +Romans Rz 52 10 7 Albo kto zstąpi do przepaści? To jest Chrystusa z martwch wywodzić. Romans Rz 52 10 8 Ale cóż Pismo powiada? Blizko jest słowo w ustach twoich i w sercu twojem, to jest słowo wiary, które przepowiadamy: Romans Rz 52 10 9 Że jeźlibyś wyzwał usty twojemi Pana Jezusa i uwierzyłbyś w sercu twojem, że go Bóg z martwych wzbudził, zbawion będziesz. Romans Rz 52 10 10 Albowiem sercem bywa wierzono ku sprawiedliwości, a usty się wyznanie dzieje ku zbawieniu. @@ -32319,6 +32985,7 @@ Romans Rz 52 11 12 A jeźli ich przestępstwo jest bogactwem świata, a umniejsz Romans Rz 52 11 13 Albowiem powiadam wam poganom, pókim ja jest Apostołem poganów; usługowanie moje czcić będę: Romans Rz 52 11 14 Azabym jako pobudził ciało moje ku zazdroszczeniu i zbawił niektóre z nich. Romans Rz 52 11 15 Albowiem jeźli ich odrzucenie jest zjednaniem świata, jakież przyjęcie, jedno żywot z martwych? +Romans Rz 52 11 16 A jeźli zaczynienie jest święte, i ciasto: a jeźli korzeń święty, i gałęzie. Romans Rz 52 11 17 A jeźli niektóre z gałęzi ułomione są, a ty będąc płonną oliwą, jesteś w nie wszczepion i stałeś się uczestnikiem korzenia i tłustości oliwnéj: Romans Rz 52 11 18 Nie chlubże się przeciw gałęziom. A jeźli się chlubisz, nie ty korzenia nosisz, ale korzeń ciebie. Romans Rz 52 11 19 Rzeczesz tedy: Ułamane gałęzie, abym ja był wszczepion. @@ -32348,7 +33015,7 @@ Romans Rz 52 12 6 A mając dary wedle łaski, która nam jest dana, różne, bą Romans Rz 52 12 7 Bądź posługowanie, w usługowaniu; bądź kto uczy, w nauce; Romans Rz 52 12 8 Kto napomina, w napominaniu; kto użycza, w prostości; kto przełożony jest, w pieczołowaniu; kto czyni miłosierdzie, z wesołością. Romans Rz 52 12 9 Miłość bez obłudności; brzydząc się złem, przystawając ku dobremu. -Romans Rz 52 12 10 Miłością braterstwa jedni drugich miłując, uczciwością jeden drugiego uprzedzając. [1044] 11 W pilności nie leniwi, duchem pałający, Panu służący, +Romans Rz 52 12 10 Miłością braterstwa jedni drugich miłując, uczciwością jeden drugiego uprzedzając. [1044] W pilności nie leniwi, duchem pałający, Panu służący, Romans Rz 52 12 12 Nadzieją się weselący, w utrapieniu cierpliwi, w modlitwie ustawiczni, Romans Rz 52 12 13 Potrzebom świętych udzielający, w gościnności się kochający. Romans Rz 52 12 14 Błogosławcie prześladującym was: błogosławcie, a nie przeklinajcie. @@ -32375,6 +33042,7 @@ Romans Rz 52 13 13 Jako w dnie uczciwie chodźmy, nie w biesiadach i pijaństwac Romans Rz 52 13 14 Ale się obleczcie w Pana Jezusa Chrystusa, a starania o ciele nie czyńcie w pożądliwościach. Romans Rz 52 14 1 A słabego w wierze przyjmujcie, nie w sporach myśli. Romans Rz 52 14 2 Bo jeden wierzy, iż może jeść wszystko : a który słaby jest, jarzyny niech jada. +Romans Rz 52 14 3 Ten, który je, niechaj nie gardzi nie jedzącym, a który nie je, jedzącego niech nie posądza; albowiem go Bóg przyjął. Romans Rz 52 14 4 Ty ktoś jest, co sądzisz sługę cudzego? Panu swemu stoi albo upada: a ostoi się; albowiem mocen jest Bóg postawić go. Romans Rz 52 14 5 Bo jeden różność czyni między dniem a dniem, a drugi każdy dzień sądzi: każdy na mniemaniu swojem niech ma dosyć. Romans Rz 52 14 6 Który dnia pilnuje, Panu pilnuje, a kto je, Panu je; bo dziękuje Bogu. A kto nie je, Panu nie je, a dziękuje Bogu. @@ -32403,7 +33071,7 @@ Romans Rz 52 15 5 A Bóg cierpliwości i pociechy niech wam da, abyście jednó Romans Rz 52 15 6 Abyście jednomyślnie, jednemi usty czcili Boga i Ojca Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Romans Rz 52 15 7 Przeto przyjmujcie jedni drugie, jako i Chrystus przyjął was ku czci Bożéj. Romans Rz 52 15 8 Albowiem powiadam, iż Jezus Chrystus był sługą obrzezania dla prawdy Bożéj, aby utwierdził obietnice ojców. -Romans Rz 52 15 9 Lecz poganie żeby za miłosierdzie czcili Boga, jako napisano: Dlatego będęć wyznawał między pogany, [1046]Panie! i będę śpiewał imieniowi twemu. +Romans Rz 52 15 9 Lecz poganie żeby za miłosierdzie czcili Boga, jako napisano: Dlatego będęć wyznawał między pogany, Panie! i będę śpiewał imieniowi twemu. Romans Rz 52 15 10 I zasię mówi: Weselcie się, poganie! z ludem jego. Romans Rz 52 15 11 I zasię: Chwalcie Pana, wszyscy poganie! a wysławiajcie go, wszyscy narodowie. Romans Rz 52 15 12 I zasię Izajasz mówi. Będzie korzeń Jessego, a który powstanie panować nad pogany, w tym poganie nadzieję pokładać będą. @@ -32432,7 +33100,7 @@ Romans Rz 52 16 1 A zalecam wam Phebę, siostrę naszę, która jest na posłudz Romans Rz 52 16 2 Abyście ją przyjęli w Panu, jako przystoi świętym, i stali przy niéj, w którejbykolwiek sprawie was potrzebowała; albowiem też ona przy wielu stała i przy mnie samym. Romans Rz 52 16 3 Pozdrówcie Pryszkę i Akwilę, pomocniki moje w Chrystusie Jezusie. Romans Rz 52 16 4 (Którzy za duszę moje szyje swojéj nastawili, którym nie ja sam dziękuję, ale i wszystkie kościoły pogańskie.) -Romans Rz 52 16 5 I zgromadzenie ich domowe. Pozdrówcie Epenetha, mnie miłego, [1047]który jest pierwiastkiem Azyi w Chrystusie. +Romans Rz 52 16 5 I zgromadzenie ich domowe. Pozdrówcie Epenetha, mnie miłego, który jest pierwiastkiem Azyi w Chrystusie. Romans Rz 52 16 6 Pozdrówcie Maryą, która wiele pracowała dla was. Romans Rz 52 16 7 Pozdrówcie Andronika i Junię, krewne moje i towarzysze więzienia mojego, którzy znacznymi są między Apostoły, którzy téż przedemną, byli w Chrystusie. Romans Rz 52 16 8 Pozdrówcie Ampliata, mnie najmilszego w Panu. @@ -32454,7 +33122,7 @@ Romans Rz 52 16 23 Pozdrawia was Gajus, gospodarz mój, i wszystek kościół. P Romans Rz 52 16 24 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami wszystkimi. Amen. Romans Rz 52 16 25 A temu, który mocen jest was utwierdzić, według Ewangelii mojéj i przepowiadania Jezu Chrystusowego, według objawienia tajemnice od czasów wiecznych zamilczanéj, Romans Rz 52 16 26 (Która teraz objawiona jest przez Pisma prorockie według rozkazania wiecznego Boga, ku posłuszeństwu wiary), między wszymi narody poznanéj: -Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen. +Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen. Przypisy 1 Corinthians 1 Kor 53 1 1 Paweł, powołany Apostół Jezusa Chrystusa, przez wolą Bożą, i Sosthenes brat. 1 Corinthians 1 Kor 53 1 2 Kościołowi Bożemu, który jest w Koryncie, poświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym, ze wszystkimi, którzy wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa na wszelkiem miejscu ich i naszem. 1 Corinthians 1 Kor 53 1 3 Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa. @@ -32477,6 +33145,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 1 Corinthians 1 Kor 53 1 20 Gdzież mądry? gdzież Doktor? gdzież badacz świata tego? Izali nie głupią uczynił Bóg mądrość świata tego? 1 Corinthians 1 Kor 53 1 21 Albowiem iż w mądrości Bożéj świat nie poznał Boga przez mądrość, podobało się Bogu przez głupstwo przepowiadania zbawić wierzące. 1 Corinthians 1 Kor 53 1 22 Ponieważ i Żydowie cudów się domagają, i Grekowie mądrości szukają. +1 Corinthians 1 Kor 53 1 23 A my przepowiadamy Chrystusa ukrzyżowanego, Żydom w prawdzie zgorszeniem, a Grekom głupstwem, 1 Corinthians 1 Kor 53 1 24 Lecz samym wezwanym i Żydom i Grekom Chrystusa, mocą Bożą, i mądrością Bożą. 1 Corinthians 1 Kor 53 1 25 Ponieważ głupstwo Boże jest mędrsze nad ludzi, a mdłość Boża jest mocniejsza nad ludzi. 1 Corinthians 1 Kor 53 1 26 Bo przypatrzcie się, bracia! waszemu powołaniu, iż nie wiele mądrych wedle ciała, nie wiele możnych, nie wiele zacnych; @@ -32504,7 +33173,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 1 Corinthians 1 Kor 53 3 1 I ja, bracia! nie mogłem wam mówić jako duchownym, ale jako cielesnym, jako malutkim w Chrystusie. 1 Corinthians 1 Kor 53 3 2 Dałem wam mleko na napój, nie pokarm; boście jeszcze nie mogli: ale ani teraz jeszcze możecie; bo jeszcze cieleśni jesteście. 1 Corinthians 1 Kor 53 3 3 Albowiem gdyż między wami jest zazdrość i swar, azażeście nie cieleśni, i według człowieka chodzicie? -1 Corinthians 1 Kor 53 3 4 Albowiem gdy kto mówi: Jam [1050]jest Pawłów, a drugi: Ja Apollów, azażeście nie ludźmi? Cóż tedy jest Apollo? a co Paweł? +1 Corinthians 1 Kor 53 3 4 Albowiem gdy kto mówi: Jam jest Pawłów, a drugi: Ja Apollów, azażeście nie ludźmi? Cóż tedy jest Apollo? a co Paweł? 1 Corinthians 1 Kor 53 3 5 Słudzy tego, któremuście uwierzyli, a jako każdemu Pan dał. 1 Corinthians 1 Kor 53 3 6 Jam szczepił, Apollo polewał, ale Bóg dał pomnożenie. 1 Corinthians 1 Kor 53 3 7 A tak, ani który szczepił, jest czem, ani który polewa; ale Bóg, który pomnożenie dawa. @@ -32534,6 +33203,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 1 Corinthians 1 Kor 53 4 9 Bo mniemam, iż Bóg nas Apostoły ostatnie pokazał, jakoby na śmierć naznaczone; albowiem staliśmy się dziwowiskiem światu i Aniołom i ludziom. 1 Corinthians 1 Kor 53 4 10 My głupi dla Chrystusa, a wy roztropni w Chrystusie; myśmy słabi, a wy mocni; wy zacni, a my beze czci. 1 Corinthians 1 Kor 53 4 11 Aż do téj godziny i łakniemy i pragniemy i nadzy jesteśmy i bywamy policzkowani i tułamy się. +1 Corinthians 1 Kor 53 4 12 I pracujemy robiąc swemi rękoma. Złorzeczą nam, a błogosławiemy: prześladowanie cierpiemy, a znosimy: 1 Corinthians 1 Kor 53 4 13 Bluźnią nas, a modlimy się. Staliśmy się jako plugastwa tego świata, śmieci wszystkich aż dotąd. 1 Corinthians 1 Kor 53 4 14 Nie żebym was zawstydził, to piszę; ale jako syny moje najmilsze napominam. 1 Corinthians 1 Kor 53 4 15 Albowiem choćbyście mieli dziesięć tysięcy Pedagogów w Chrystusie, ale nie wiele ojców; bo w Chrystusie Jezusie przez Ewangelią jam was urodził. @@ -32561,6 +33231,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 1 Corinthians 1 Kor 53 6 3 Nie wiecie, iż Anioły sądzić będziemy? jako daleko więcéj rzeczy świeckie? 1 Corinthians 1 Kor 53 6 4 Jeźli tedy będziecie mieć sądy świeckie, którzy są wzgardzeni w kościele, tych wysadźcie na sądzenie. 1 Corinthians 1 Kor 53 6 5 Mówię ku wstydowi waszemu. Także niemasz między wami mądrego żadnego, któryby mógł rozsądzić między bracią swoją? +1 Corinthians 1 Kor 53 6 6 Ale się brat z bratem prawuje, i to przed niewiernymi? 1 Corinthians 1 Kor 53 6 7 Jużci koniecznie jest w was występek, że sądy między sobą miewacie. Czemu raczéj krzywdy nie podejmujecie? czemu raczéj szkody nie cierpicie? 1 Corinthians 1 Kor 53 6 8 Ale wy krzywdę czynicie i szkodzicie, a jeszcze braci. 1 Corinthians 1 Kor 53 6 9 Aza nie wiecie, iż niesprawiedliwi nie osięgą królestwa Bożego? Nie mylcie się: ani porubnicy, ani bałwanom służący, ani cudzołożnicy, ani psotliwi, ani Sodomczycy, @@ -32589,6 +33260,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 1 Corinthians 1 Kor 53 7 12 Bo inszym ja mówię, nie Pan: Jeźli który brat ma żonę niewierną, a ta z nim zezwala mieszkać, niechaj jej nie opuszcza. 1 Corinthians 1 Kor 53 7 13 I żona jeźli która wierna ma męża niewiernego, a on zezwala mieszkać z nią, niechaj nie opuszcza męża. 1 Corinthians 1 Kor 53 7 14 Albowiem poświęcon jest mąż niewierny przez żonę wierną, i żona niewierna poświęcona jest przez męża wiernego; bo inaczéj dziatki wasze byłyby nieczystemi, a teraz świętemi są. +1 Corinthians 1 Kor 53 7 15 A jeźli niewierny odchodzi, niechże odejdzie; albowiem nie jest poddany niewolstwu brat albo siostra w takowych rzeczach, a do pokoju wezwał nas Bóg. 1 Corinthians 1 Kor 53 7 16 Albowiem zkąd wiesz, żono! jeźli męża zbawisz? albo zkąd wiesz, mężu! jeźli żonę zbawisz? 1 Corinthians 1 Kor 53 7 17 Ale jako każdemu udzielił Pan, jako każdego wezwał Bóg, tak niech postępuje, i jako we wszystkich kościołach uczę. 1 Corinthians 1 Kor 53 7 18 Obrzezanym kto wezwany jest, niechajże nie przywodzi odrzezku. W odrzezku kto wezwany jest, niechaj się nie obrzezuje. @@ -32617,8 +33289,8 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 1 Corinthians 1 Kor 53 8 1 A o tem, co się bałwanom ofiaruje, wiemy, iż wszyscy umiejętność mamy. Umiejętność nadyma, a miłość buduje. 1 Corinthians 1 Kor 53 8 2 A jeźli kto mniema, żeby co umiał, jeszcze nie wie, jako mu umieć potrzeba. 1 Corinthians 1 Kor 53 8 3 Lecz jeźli kto miłuje Boga, ten poznan jest od niego. -1 Corinthians 1 Kor 53 8 4 A o pokarmiech, które bałwanom ofiarują, wiemy, iż bałwan nic [1054]nie jest na świecie, a iż żaden Bóg nie jest jedno jeden. -1 Corinthians 1 Kor 53 8 6 Albowiem choć są, które bogi zowią, bądź w niebie, bądź na ziemi (jakoż jest wiele bogów, i wiele panów), +1 Corinthians 1 Kor 53 8 4 A o pokarmiech, które bałwanom ofiarują, wiemy, iż bałwan nic nie jest na świecie, a iż żaden Bóg nie jest jedno jeden. +1 Corinthians 1 Kor 53 8 5 Albowiem choć są, które bogi zowią, bądź w niebie, bądź na ziemi (jakoż jest wiele bogów, i wiele panów), 1 Corinthians 1 Kor 53 8 6 Wszakże nam jeden Bóg Ojciec, z którego wszystko, a my do niego, i jeden Pan Jezus Chrystus, przez którego wszystko, a my przezeń. 1 Corinthians 1 Kor 53 8 7 Ale nie we wszystkich jest wiadomość, a niektórzy dotychmiast z sumnieniem z strony bałwana, jako rzecz bałwanom ofiarowaną jadają: a sumnienie ich będąc mdłe, pokalane bywa. 1 Corinthians 1 Kor 53 8 8 Lecz nas pokarm nie zaleca Bogu; albowiem ani jeźlibyśmy jedli, będziemy obfitować, ani jeźlibyśmy nie jedli, schodzić nam będzie. @@ -32645,7 +33317,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 1 Corinthians 1 Kor 53 9 16 Bo jeźli Ewangelią będę opowiadał, nie mam chluby; bo mię potrzeba przyciska; albowiem biada mnie, jeźlibym Ewangelii nie przepowiadał. 1 Corinthians 1 Kor 53 9 17 Bo jeźli to dobrowolnie czynię, mam zapłatę; lecz jeźli poniewolnie, szafarstwa mi zwierzono. 1 Corinthians 1 Kor 53 9 18 Któraż tedy moja jest zapłata? Abych opowiadając Ewangelią, bez nakładu wystawił Ewangelią, żebych wołności mojéj źle nie używał w Ewangelii. -1 Corinthians 1 Kor 53 9 19 Albowiem będąc wolnym od [1055]wszystkich, uczyniłem się niewolnikiem wszystkich, abych ich więcéj pozyskał. +1 Corinthians 1 Kor 53 9 19 Albowiem będąc wolnym od wszystkich, uczyniłem się niewolnikiem wszystkich, abych ich więcéj pozyskał. 1 Corinthians 1 Kor 53 9 20 I stałem się Żydom jako Żyd, abych Żydy pozyskał. 1 Corinthians 1 Kor 53 9 21 Tym, co pod zakonem są, jakobych był pod zakonem, (chociam sam nie był pod zakonem), abym te, co pod zakonem byli, pozyskał. Tym, którzy byli bez zakonu, jakobym był bez zakonu, (chociam nie był bez zakonu Bożego, alem był w zakonie Chrystusowym), abym pozyskał tych, którzy byli bez zakonu. 1 Corinthians 1 Kor 53 9 22 Stałem się mdłym mdły, abych mdłych pozyskał. Wszystkim stałem się wszystko, abym wszystkie zbawił. @@ -32742,7 +33414,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 1 Corinthians 1 Kor 53 12 20 Lecz teraz, acz wiele członków, ale jedno ciało. 1 Corinthians 1 Kor 53 12 21 A nie może rzec oko ręce: Nie potrzeba mi cię; albo zasię głowa nogom: Nie potrzebuję was. 1 Corinthians 1 Kor 53 12 22 Owszem daleko więcéj członki ciała, które się zdadzą być mdlejsze, są potrzebniejsze. -1 Corinthians 1 Kor 53 12 23 A członkom ciała, które mniemamy być niepoczciwsze, tymże większéj poczciwości przydawamy: a [1058]które są sromotne nasze, obfitszą poczciwość mają,. +1 Corinthians 1 Kor 53 12 23 A członkom ciała, które mniemamy być niepoczciwsze, tymże większéj poczciwości przydawamy: a które są sromotne nasze, obfitszą poczciwość mają,. 1 Corinthians 1 Kor 53 12 24 A poczciwe nasze niczego nie potrzebują; ale Bóg społu umiarkował ciało, temu, któremu nie dostawało, większą cześć dawszy. 1 Corinthians 1 Kor 53 12 25 Aby nie było rozerwanie w ciele, ale iżby jedne członki o drugich tóż staranie miały? 1 Corinthians 1 Kor 53 12 26 A jeźli co cierpi jeden członek, społu cierpią wszystkie członki: choć bywa uczczon jeden członek, wespół się radują wszystkie członki. @@ -32885,11 +33557,11 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 1 Corinthians 1 Kor 53 16 21 Pozdrowienie ręką moją, Pawłową. 1 Corinthians 1 Kor 53 16 22 Jeźli kto nie miłuje Pana naszego Jezusa Chrystusa, niech będzie przeklęctwem: Maranatha. 1 Corinthians 1 Kor 53 16 23 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami. -1 Corinthians 1 Kor 53 16 24 Miłość moja z wami wszystkimi w Chrystusie Jezusie. Amen. +1 Corinthians 1 Kor 53 16 24 Miłość moja z wami wszystkimi w Chrystusie Jezusie. Amen. Przypisy 2 Corinthians 2 Kor 54 1 1 Paweł, Apostół Jezusa Chrystusa, przez wolą Bożą, i Tymotheusz brat, kościołowi Bożemu, który jest w Koryncie, ze wszystkimi świętymi, którzy są w wszystkiéj Achai. 2 Corinthians 2 Kor 54 1 2 Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa. 2 Corinthians 2 Kor 54 1 3 Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia, a Bóg wszystkiéj pociechy, -2 Corinthians 2 Kor 54 1 4 Który nas cieszy we wszelakiem [1063]utrapieniu naszem, abyśmy mogli i sami cieszyć te, którzy są we wszelkim ucisku, przez napominanie, którem i sami bywamy napominani od Boga. +2 Corinthians 2 Kor 54 1 4 Który nas cieszy we wszelakiem utrapieniu naszem, abyśmy mogli i sami cieszyć te, którzy są we wszelkim ucisku, przez napominanie, którem i sami bywamy napominani od Boga. 2 Corinthians 2 Kor 54 1 5 Albowiem jako w nas obfitują utrapienia Chrystusowe, tak i przez Chrystusa obfituje pociecha nasza. 2 Corinthians 2 Kor 54 1 6 A choć bywamy utrapieni, dla waszego napominania i zbawienia, choć pocieszeni bywamy, dla waszego pocieszenia, choć napominani bywamy, dla waszego napominania i zbawienia, które sprawuje cierpliwość tegoż utrapienia, które i my cierpimy, 2 Corinthians 2 Kor 54 1 7 Aby nadzieja nasza mocna była o was, wiedząc, iż jako jesteście towarzysze utrapienia, tak będziecie i pocieszenia. @@ -32916,7 +33588,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 2 4 Bo z wielkiego utrapienia i ściśnienia serca napisałem wam z wielą łez: nie abyście się zasmucili; ale abyście uznali, którą miłość mam obficiéj ku wam. 2 Corinthians 2 Kor 54 2 5 A jeźliż kto zasmucił, nie mnieć zasmucił, ale po części, abych nie obciążył, was wszystkich. 2 Corinthians 2 Kor 54 2 6 Dosyć temu, który takowy jest, na strofowaniu tem, które bywa od wielu, -2 Corinthians 2 Kor 54 2 7 Tak iż przeciwnym obyczajem raczéj darować macie i cieszyć, by [1064]snadź zbytnim smutkiem, który takowy jest, pożart nie był. +2 Corinthians 2 Kor 54 2 7 Tak iż przeciwnym obyczajem raczéj darować macie i cieszyć, by snadź zbytnim smutkiem, który takowy jest, pożart nie był. 2 Corinthians 2 Kor 54 2 8 Przetóż was proszę, abyście miłość przeciwko niemu potwierdzili. 2 Corinthians 2 Kor 54 2 9 Albowiem dlategom i napisał, abym poznał doświadczenie wasze, jeźliże we wszystkiem jesteście posłuszni. 2 Corinthians 2 Kor 54 2 10 A komuście co darowali, i ja; bo i ja, com darował, jeźlim co darował, dla was, w osobie Chrystusowéj, @@ -32946,7 +33618,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 3 17 A Pan jest Duch. A gdzie Duch Pański, tam wolność. 2 Corinthians 2 Kor 54 3 18 A my wszyscy odkrytem obliczem na chwałę Pańską w zwierciedle patrząc, w tóż wyobrażenie przemienieni bywamy z jasności w jasność, jako od Ducha Pańskiego. 2 Corinthians 2 Kor 54 4 1 Dlatego mając usługowanie, wedle tego, jakośmy otrzymali miłosierdzie, nie ustawamy. -2 Corinthians 2 Kor 54 4 2 Ale odrzucamy pokrytą [1065]sromotę, nie chodząc w chytrości, ani fałszując słowa Bożego; ale okazaniem prawdy zalecając się samych do wszelkiego sumnienia ludzi przed Bogiem. +2 Corinthians 2 Kor 54 4 2 Ale odrzucamy pokrytą sromotę, nie chodząc w chytrości, ani fałszując słowa Bożego; ale okazaniem prawdy zalecając się samych do wszelkiego sumnienia ludzi przed Bogiem. 2 Corinthians 2 Kor 54 4 3 A jeźli téż jest zakryta Ewangelia nasza, jest zakryta w tych, którzy giną. 2 Corinthians 2 Kor 54 4 4 W których bóg świata tego oślepił zmysły niewiernych, aby im nie świeciło oświecenie Ewangelii chwały Chrystusowéj, który jest obrazem Boga. 2 Corinthians 2 Kor 54 4 5 Bo nie sami siebie opowiadamy, ale Jezusa Chrystusa, Pana naszego: a nas sługami waszymi przez Jezusa. @@ -32975,7 +33647,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 5 10 Bo się wszyscy my musimy okazać przed stolicą Chrystusową, aby każdy odniósł własne sprawy ciała, według tego, co uczynił, lub dobre, lub złe. 2 Corinthians 2 Kor 54 5 11 Wiedząc tedy strach Pański, ludzie namawiamy, lecz Bogu jawnymi jesteśmy. A spodziewam się, iż też w sumnieniach waszych jesteśmy jawnymi. 2 Corinthians 2 Kor 54 5 12 Nie znowu sami siebie wam zalecamy, ale wam dajemy przyczynę, abyście się chlubili z nas, żebyście mieli przeciwko tym, którzy się zalecają z wierzchu, a nie w sercu. -2 Corinthians 2 Kor 54 5 13 Bo choć od siebie odchodzimy [1066]Bogu, choć przy baczeniu jesteśmy, wam. +2 Corinthians 2 Kor 54 5 13 Bo choć od siebie odchodzimy Bogu, choć przy baczeniu jesteśmy, wam. 2 Corinthians 2 Kor 54 5 14 Albowiem miłość Chrystusowa przyciska nas, uważających to, iż jeźli jeden za wszystkie umarł, tedy wszyscy umarli. 2 Corinthians 2 Kor 54 5 15 A za wszystkie umarł Chrystus, aby i którzy żywią, już nie sami sobie żyli, ale temu, który za nie umarł i zmartwychwstał. 2 Corinthians 2 Kor 54 5 16 A tak my odtychmiast nikogo nie znamy wedle ciała. A jeźliśmy znali Chrystusa wedle ciała, ale już teraz nie znamy. @@ -32988,7 +33660,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 6 2 (Albowiem mówi: Czasu przyjemnego wysłuchałem cię, a w dzień zbawienia ratowałem cię. Oto teraz czas przyjemny, oto teraz dzień zbawienia). 2 Corinthians 2 Kor 54 6 3 Nie dawając nikomu żadnego zgorszenia, aby nie było naganione posługowanie nasze. 2 Corinthians 2 Kor 54 6 4 Ale we wszystkiem stawmy samych siebie jako sługi Boże w cierpliwości wielkiéj, av utrapieniach, w potrzebach, w uciskach, -2 Corinthians 2 Kor 54 6 6 W biciu, więzieniu, w rozruchach, w pracach, w niespaniach, w pościech: +2 Corinthians 2 Kor 54 6 5 W biciu, więzieniu, w rozruchach, w pracach, w niespaniach, w pościech: 2 Corinthians 2 Kor 54 6 6 W czystości, w umiejętności, w nieskwapliwości, w łagodności, w Duchu Świętym, w miłości nieobłudnéj, 2 Corinthians 2 Kor 54 6 7 W mowie prawdy, w mocy Bożéj, przez broń sprawiedliwości po prawicy i po lewicy: 2 Corinthians 2 Kor 54 6 8 Przez chwałę i zelżywość, przez osławienie i dobrą sławę: jakoby zwodnicy, a prawdziwi; jako którzy nie znajomi, a znajomi; @@ -33003,7 +33675,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 6 17 Przeto wynidźcie z pośrodku ich i oddzielcie się, mówi Pan, a nieczystego się nie dotykajcie, a Ja was przyjmę. 2 Corinthians 2 Kor 54 6 18 I będę wam za Ojca, a wy będziecie mi za syny i córki, mówi Pan Wszechmogący. 2 Corinthians 2 Kor 54 7 1 Mając tedy, najmilejsi! te obietnice, oczyszczajmyż się od wszelakiej zmazy ciała i ducha, wykonywając poświęcenie w bojaźni Bożéj. -2 Corinthians 2 Kor 54 7 2 Przyjmijcie nas. Żadnegośmy [1067]nie ukrzywdzili, żadnegośmy nie skazili, żadnegośmy nie oszukali. +2 Corinthians 2 Kor 54 7 2 Przyjmijcie nas. Żadnegośmy nie ukrzywdzili, żadnegośmy nie skazili, żadnegośmy nie oszukali. 2 Corinthians 2 Kor 54 7 3 Nie ku potępieniu naszemu mówię; bośmy przedtem powiedzieli, iż w sercach naszych jesteście, żebyśmy spół umarli, i spół żyli. 2 Corinthians 2 Kor 54 7 4 Mam wielką ufność u was, mam wielką pochwałę z was, pełenem pociechy, nader obfituję weselem w każdem utrapieniu naszem. 2 Corinthians 2 Kor 54 7 5 Albowiem i gdyśmy przyszli do Macedonii, ciało nasze żadnego odpoczynienia nie miało, aleśmy ucierpieli wszelkie utrapienie: zewnątrz walki, a wewnątrz strachy. @@ -33028,6 +33700,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 8 8 Nie mówię jako rozkazując, ale przez staranie innych, i waszéj miłości przyrodzenia dobrego doświadczając. 2 Corinthians 2 Kor 54 8 9 Albowiem znacie łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, że dla was stał się ubogim, będąc bogatym, abyście ubóstwem jego wy bogatymi byli. 2 Corinthians 2 Kor 54 8 10 A w tem radę dawam; albowiem to wam jest pożyteczno, którzy nie tylko czynić, ale i chciecieście poczęli od roku przeszłego. +2 Corinthians 2 Kor 54 8 11 A teraz i uczynkiem wykonajcie; aby jako jest ochotna chęć woli, tak była i wykonania z tego, co macie. 2 Corinthians 2 Kor 54 8 12 Albowiem jeźli jest ochotna wola, wedle tego, co ma, jest przyjemna, nie wedle tego, czego nie ma. 2 Corinthians 2 Kor 54 8 13 Bo nie iżeby inszym miało być ulżenie, a wam uciśnienie; ale wedle porównania. 2 Corinthians 2 Kor 54 8 14 Na ten czas wasza obfitość niech dołoży ich niedostatku, aby téż ich obfitość była dołożeniem waszego niedostatku, aby było porównanie, @@ -33045,7 +33718,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 9 2 Znam bowiem ochotne serce wasze, którem się przechwalam z was u Macedończyków, iż i Achaja gotowa jest od roku przeszłego, a ochota wasza wiele ich pobudziła. 2 Corinthians 2 Kor 54 9 3 I posłałem bracią, iżby w czem się pochwalamy z was, nie było wyniszczono, z téj miary, abyście (jakom powiedział) gotowymi byli. 2 Corinthians 2 Kor 54 9 4 Aby, gdyby ze mną przyszli Macedończycy, a znaleźli was niegotowe, nie zawstydziliśmy się my, (iż nie rzekę wy,) w téj rzeczy. -2 Corinthians 2 Kor 54 9 6 Za potrzebnąm tedy rozumiał prosić braciéj, aby do was wprzód poszli, i pierwéj zgotowali przed tem obiecane błogosławieństwo, aby to było gotowe tak jako błogosławieństwo, a nie jako łakomstwo. +2 Corinthians 2 Kor 54 9 5 Za potrzebnąm tedy rozumiał prosić braciéj, aby do was wprzód poszli, i pierwéj zgotowali przed tem obiecane błogosławieństwo, aby to było gotowe tak jako błogosławieństwo, a nie jako łakomstwo. 2 Corinthians 2 Kor 54 9 6 A to powiadam: Kto skąpie sieje, skąpie téż żąć będzie, a kto sieje w błogosławieństwach, z błogosławieństw téż żąć będzie. 2 Corinthians 2 Kor 54 9 7 Każdy jako postanowił w sercu swojem, nie z zamarszczeniem albo z przymuszenia; albowiem ochotnego dawcę Bóg miłuje. 2 Corinthians 2 Kor 54 9 8 A Bóg mocen jest uczynić, aby obfitowała w was wszystka łaska, abyście we wszystkiem zawsze mając wszystek dostatek, obfitowali ku wszelkiemu uczynkowi dobremu. @@ -33054,7 +33727,8 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 9 11 Abyście na wszystkiem ubogaceni obfitowali ku wszelkiéj prostości, która przez nas sprawuje dzięki Bogu. 2 Corinthians 2 Kor 54 9 12 Albowiem usługowanie urzędu tego nie tylko wypełnia to, czego nie dostawa świętym, ale téż obfituje przez wiele dziękowania w Panu. 2 Corinthians 2 Kor 54 9 13 Gdy przez doświadczenie téj posługi Boga chwalą za posłuszeństwo wyznania waszego ku Ewangelii Chrystusowéj, i za szczerość w udzielaniu przeciwko nim i przeciw wszystkim. -2 Corinthians 2 Kor 54 9 14 I w ich prośbie za was, [1069]pragnących was dla łaski Bożéj obfitującej w was. +2 Corinthians 2 Kor 54 9 14 I w ich prośbie za was, pragnących was dla łaski Bożéj obfitującej w was. +2 Corinthians 2 Kor 54 9 15 Bogu chwała za niewysłowiony dar jego. 2 Corinthians 2 Kor 54 9 16 Bogu chwała za niewysłowiony dar jego. 2 Corinthians 2 Kor 54 10 1 A ja sam Paweł proszę was przez cichość i łaskawość Chrystusowę, który acz obecnie jestem podły między wami, ale w niebytności jestem śmiały przeciwko wam. 2 Corinthians 2 Kor 54 10 2 A proszę was, niechbych będąc obecnie nie był śmiały tą dufnością, którą rozumieją o mnie, żem śmiały na niektóre, którzy o nas rozumieją, żebyśmy według ciała chodzili. @@ -33088,7 +33762,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 11 12 A co czynię, czynić będę, abym odciął przyczynę tym, którzy przyczyny żądają, aby w czem się chlubią, byli nalezieni jako i my. 2 Corinthians 2 Kor 54 11 13 Albowiem takowi fałszywi Apostołowie są robotnicy zdradliwi, przemieniający się w Apostoły Chrystusowe. 2 Corinthians 2 Kor 54 11 14 A nie dziw; albowiem sam szatan przemienia się w Anioła światłości. -2 Corinthians 2 Kor 54 11 16 Nie wielka tedy jest, jeźli słudzy jego przemieniają się jakoby słudzy sprawiedliwości, których koniec będzie podług uczynków ich. +2 Corinthians 2 Kor 54 11 15 Nie wielka tedy jest, jeźli słudzy jego przemieniają się jakoby słudzy sprawiedliwości, których koniec będzie podług uczynków ich. 2 Corinthians 2 Kor 54 11 16 Powtóre powiadam, (by mnie kto nie mniemał być bezrozumnym: a inaczéj jako bezrozumnego przyjmijcie mię, abym się ja téż maluczko co przechwalał). 2 Corinthians 2 Kor 54 11 17 Co mówię, nie mówię wedle Boga, ale jako w głupstwie w tem przechwalaniu. 2 Corinthians 2 Kor 54 11 18 Gdyż wiele się ich przechwala wedle ciała, i ja się przechwalać będę. @@ -33111,7 +33785,7 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 12 2 Znam człowieka w Chrystusie przed czternaścią lat, (jeźli w ciele, nie wiem, jeźli prócz ciała, nie wiem, Bóg wie), iż takowy był zachwycony aż do trzeciego nieba. 2 Corinthians 2 Kor 54 12 3 A znam takowego człowieka, (jeźli w ciele, jeźli prócz ciała, nie wiem, Bóg wie), 2 Corinthians 2 Kor 54 12 4 Iż był zachwycon do raju i słyszał tajemne słowa, których się człowiekowi nie godzi mówić. -2 Corinthians 2 Kor 54 12 5 Z takich rzeczy się będę przechwalał: a z siebie nie będę się [1071]przechwalał, jedno z krewkości moich. +2 Corinthians 2 Kor 54 12 5 Z takich rzeczy się będę przechwalał: a z siebie nie będę się przechwalał, jedno z krewkości moich. 2 Corinthians 2 Kor 54 12 6 Albowiem choćbym się chciał przechwalać, nie będę głupim; bo prawdę powiem: lecz folguję, aby kto o mnie nie rozumiał więcéj nad to, co widzi we mnie, albo co słyszy odemnie. 2 Corinthians 2 Kor 54 12 7 A żeby mię wielkość objawienia nie wynosiła, dan mi jest bodziec ciała mego, anioł szatanów, aby mię policzkował. 2 Corinthians 2 Kor 54 12 8 Dlatego trzykrociem Pana prosił, aby odemnie odstąpił. @@ -33134,12 +33808,12 @@ Romans Rz 52 16 27 Samemu mądremu Bogu, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie c 2 Corinthians 2 Kor 54 13 4 Bo acz jest ukrzyżowan ze mdłości, ale żywie z mocy Bożéj. Albowiem i my mdłymi jesteśmy w nim. ale żyć będziemy z nim z mocy Bożéj w was. 2 Corinthians 2 Kor 54 13 5 Doświadczajcie samych siebie, jeżli jesteście w wierze: samych siebie doznawajcie. Albo nie znacie samych siebie, że w was jest Chrystus Jezus? chyba jeźli snadź jesteście odrzuceni. 2 Corinthians 2 Kor 54 13 6 Lecz się spodziewam, że poznacie, iż my nie jesteśmy odrzuconymi. -2 Corinthians 2 Kor 54 13 7 A prosimy Boga, abyście nic złego nie czynili: nie iżebyśmy się my doświadczonymi okazali, ale abyście wy, co jest dobrego, czynili, a my byśmy byli jako odrzuconymi. [1072] 8 Bo nie możemy nic naprzeciwko prawdzie, ale za prawdą. +2 Corinthians 2 Kor 54 13 7 A prosimy Boga, abyście nic złego nie czynili: nie iżebyśmy się my doświadczonymi okazali, ale abyście wy, co jest dobrego, czynili, a my byśmy byli jako odrzuconymi. [1072] Bo nie możemy nic naprzeciwko prawdzie, ale za prawdą. 2 Corinthians 2 Kor 54 13 9 Albowiem się radujemy, że my jesteśmy niemocnymi, a wy jesteście mocnymi: oto i prosimy o waszę doskonałość. 2 Corinthians 2 Kor 54 13 10 Dlatego to w niebytności piszę, abych przytomnym będąc, surowiéj nie postępował według władzy, którą mi Pan dał na zbudowanie, a nie na zepsowanie. 2 Corinthians 2 Kor 54 13 11 Na ostatek, bracia! weselcie, się, bądźcie doskonali, napominajcie się, tóż rozumiejcie, pokój miejcie, a Bóg pokoju i miłości będzie z wami. 2 Corinthians 2 Kor 54 13 12 Pozdrówcie się społecznie w świętem pocałowaniu. Pozdrawiają was święci wszyscy. -2 Corinthians 2 Kor 54 13 13 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa i miłość Boża i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi. Amen. +2 Corinthians 2 Kor 54 13 13 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa i miłość Boża i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi. Amen. Przypisy Galatians Ga 55 1 1 Paweł, Apostoł nie od ludzi, ani przez człowieka, ale przez Jezusa Chrystusa i Boga Ojca, który go wzbudził z martwych, Galatians Ga 55 1 2 I wszyscy bracia, którzy są zemną, kościołom Galacyi. Galatians Ga 55 1 3 Łaska wam i pokój od Boga Ojca i Pana naszego Jezusa Chrystusa, @@ -33150,7 +33824,7 @@ Galatians Ga 55 1 7 Która nie jest insza, jedno są niektórzy, co wami trwoż Galatians Ga 55 1 8 Ale choćby my, albo Aniół z nieba przepowiadał wam mimo to, cośmy wam przepowiadali, niech będzie przeklęctwem. Galatians Ga 55 1 9 Jakośmy przedtem powiadali, i teraz zasię mówię: Jeźliby kto wam opowiadał mimo to, coście wzięli, niech będzie przeklęctwem. Galatians Ga 55 1 10 Bo teraz przed ludźmili sprawę mam, czyli przed Bogiem? Czyli szukam, abym się ludziom podobał? Jeźlibych się jeszcze ludziom podobał, nie byłbych sługą Chrystusowym. -Galatians Ga 55 1 11 Albowiem oznajmuję wam, bracia! iż Ewangelia, która jest [1073]przepowiadana odemnie, nie jest wedle człowieka. +Galatians Ga 55 1 11 Albowiem oznajmuję wam, bracia! iż Ewangelia, która jest przepowiadana odemnie, nie jest wedle człowieka. Galatians Ga 55 1 12 Bom jéj ja nie od człowieka wziął, anim się nauczył, ale przez objawienie Jezusa Chrystusa. Galatians Ga 55 1 13 Boście słyszeli o mojem obcowaniu niekiedy w Żydowstwie, iżem nad miarę prześladował kościół Boży i burzyłem go, Galatians Ga 55 1 14 I postępowałem w Żydowstwie nad wiele rówienników moich w narodzie moim, będąc większym miłośnikiem ustaw moich ojczystych. @@ -33178,6 +33852,7 @@ Galatians Ga 55 2 11 A gdy przyszedł Cephas do Antyochii, sprzeciwiłem się mu Galatians Ga 55 2 12 Albowiem przedtem niż przyszli niektórzy od Jakóba, z pogany jadał: a gdy przyszli, schraniał i odłączał się, bojąc się tych, którzy byli z obrzezania. Galatians Ga 55 2 13 I pomagali mu zmyślania inni Żydowie, tak, iż téż i Barnabasz był uwiedzion do onego zmyślania. Galatians Ga 55 2 14 Ale gdym obaczył, iż nie prosto szli według prawdy Ewangelii, rzekłem Cephasowi przed wszystkimi: Jeźli ty będąc Żydem po pogańsku żywiesz, a nie po Żydowsku: czemuż pogany przymuszasz żyć po Żydowsku? +Galatians Ga 55 2 15 My z narodu Żydowie, a nie z poganów grzesznicy, Galatians Ga 55 2 16 Lecz wiedząc, iż nie bywa usprawiedliwiony człowiek z uczynków zakonu, jedno przez wiarę Jezusa Chrystusa; i my w Chrystusa Jezusa wierzymy, abyśmy byli usprawiedliwieni z wiary Chrystusowéj, a nie z uczynków zakonu: przeto, iż nie będzie usprawiedliwione z uczynków zakonu wszelkie ciało. Galatians Ga 55 2 17 A jeźli szukając, abyśmy byli usprawiedliwieni w Chrystusie, jesteśmy nalezieni i sami grzesznymi, izali Chrystus jest sługą grzechu? Nie daj Boże! Galatians Ga 55 2 18 Albowiem jeźli zasię to buduję, com zepsował, czynię siebie przestępcą. @@ -33204,6 +33879,7 @@ Galatians Ga 55 3 17 A to powiadam: Testamentu przedtem od Boga utwierdzonego za Galatians Ga 55 3 18 Albowiem jeźliż z zakonu dziedzictwo, już nie z obietnice; lecz Abrahamowi przez obietnicę Bóg darował. Galatians Ga 55 3 19 Cóż tedy zakon? Postanowiony jest dla występków, ażby przyszło nasienie, któremu obiecał rozrządzony przez Anioły w ręce Pośrednika. Galatians Ga 55 3 20 A Pośrednik nie jestci jednego, lecz Bóg jeden jest. +Galatians Ga 55 3 21 Zakon tedy przeciwko obietnicom Bożym? Nie daj Boże! Albowiem gdyby był dan zakon, któryby mógł ożywiać, prawdziwieby z zakonu była sprawiedliwość. Galatians Ga 55 3 22 Ale Pismo zamknęło wszystko pod grzechem, aby obietnica z wiary Jezusa Chrystusa była dana wierzą- cym. Galatians Ga 55 3 23 A przedtem niż przyszła wiara, byliśmy pod zakonem strzeżeni, będąc zamienieni ku tej wierze, która miała być objawiona. Galatians Ga 55 3 24 A przetóż zakon pedagogiem naszym był w Chrystusie, abychmy z wiary byli usprawiedliwieni. @@ -33235,7 +33911,7 @@ Galatians Ga 55 4 20 A chciałbym teraz być u was i odmienić glos mój, przeto Galatians Ga 55 4 21 Powiedzcie mi, którzy pod zakonem chcecie być, zakonuście nie czytali? Galatians Ga 55 4 22 Albowiem napisano jest, iż Abraham miał dwu synów: jednego z niewolnice, a drugiego z wolnéj. Galatians Ga 55 4 23 Lecz który z niewolnice, według ciała się narodził, a który z wolnéj, przez obietnicę. -Galatians Ga 55 4 24 Co przez Allegoryą powiedziano jest; albowiem te są twa [1076]Testamenty: jeden na górze Synai, rodzący w niewolą, która jest Agar. +Galatians Ga 55 4 24 Co przez Allegoryą powiedziano jest; albowiem te są twa Testamenty: jeden na górze Synai, rodzący w niewolą, która jest Agar. Galatians Ga 55 4 25 Albowiem Synai jest góra w Arabiéj: przyrównywa się do tego, które teraz jest Jeruzalem, i w niewoléj jest z synami swymi. Galatians Ga 55 4 26 A ono, które wzgórę jest Jeruzalem, wolne jest, które jest matka nasza. Galatians Ga 55 4 27 Albowiem napisano jest: Wesel się, niepłodna, która nie rodzisz, zakrzyknij a zawołaj, która rodząc nie pracujesz; bo wiele synów opuszczonéj, więcéj niż téj, która ma męża. @@ -33267,6 +33943,7 @@ Galatians Ga 55 5 21 Zazdrości, mężobójstwa, pijaństwa, biesiady i tym podo Galatians Ga 55 5 22 A owoc Ducha jest miłość, wesele, pokój, cierpliwość, dobrotliwość, dobroć, nieskwapliwość, Galatians Ga 55 5 23 Cichość, wiara, skromność, wstrzemięźliwość, czystość. Przeciwko takowym niemasz zakonu. Galatians Ga 55 5 24 A którzy są Chrystusowi, ciało swe ukrzyżowali z namiętnościami i z pożądliwościami. +Galatians Ga 55 5 25 Jeźli żywiemy duchem, duchem i postępujmy. Galatians Ga 55 5 26 Nie stawajmy się chciwi próżnéj chwały, jedni drugich drażniąc, jedni drugim zajrząc. Galatians Ga 55 6 1 Bracia! jeźliby też człowiek ubieżony był w jakim upadku, wy, którzy duchowni jesteście, nauczajcie takiego w duchu cichości, obaczając samego siebie, abyś i ty nie był kuszon. Galatians Ga 55 6 2 Jeden drugiego brzemiona noście, a tak wypełnijcie zakon Chrystusów. @@ -33285,7 +33962,7 @@ Galatians Ga 55 6 14 A ja, nie daj Boże! abym się chlubić miał, jedno w krzy Galatians Ga 55 6 15 Albowiem w Chrystusie Jezusie nic nie waży, ani obrzezanie, ani odrzezek, ale nowe stworzenie. Galatians Ga 55 6 16 A którzykolwiek tego prawidła dzierżeć się będą, pokój nad nimi i miłosierdzie, i nad Izraelem Bożym. Galatians Ga 55 6 17 Nawet niech mi się żaden nie przykrzy; albowiem ja piątna Pana Jezusowe na ciele mojem noszę. -Galatians Ga 55 6 18 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z duchem waszym, bracia! Amen. +Galatians Ga 55 6 18 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z duchem waszym, bracia! Amen. Przypisy Ephesians Ef 56 1 1 Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa przez wolą Bożą,, wszystkim świętym, którzy są w Ephezie, i wiernym w Chrystusie Jezusie. Ephesians Ef 56 1 2 Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa. Ephesians Ef 56 1 3 Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas błogosławił wszelakiem błogosławieństwem duchownem w niebieskich w Chrystusie. @@ -33306,7 +33983,7 @@ Ephesians Ef 56 1 17 Aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, da Ephesians Ef 56 1 18 Oświecone oczy serca waszego, abyście wiedzieli, która jest nadzieja wezwania jego, i które bogactwa chwały dziedzictwa jego w świętych: Ephesians Ef 56 1 19 I która jest przewyższająca wielkość mocy jego przeciwko nam, którzy wierzymy, według skuteczności mocy siły jego, Ephesians Ef 56 1 20 Którą sprawił w Chrystusie, wzbudziwszy go z martwych i posadziwszy na prawicy swojéj na niebiesiech: -Ephesians Ef 56 1 21 Nad wszelakie księstwa i władzą i moc, panowanie, i wszelkie imię, które się mianuje nie tylko [1079]w tym wieku, ale téż i w przyszłym. +Ephesians Ef 56 1 21 Nad wszelakie księstwa i władzą i moc, panowanie, i wszelkie imię, które się mianuje nie tylko w tym wieku, ale téż i w przyszłym. Ephesians Ef 56 1 22 I wszystko poddał pod nogi jego: a jego dał głową, nad wszystkim kościołem, Ephesians Ef 56 1 23 Który jest ciałem jego i napełnieniem tego, który wszystko we wszystkich wypełnia. Ephesians Ef 56 2 1 I was, którzyście byli umarli przez występki i grzechy wasze, @@ -33336,6 +34013,7 @@ Ephesians Ef 56 3 2 Jeźliście jedno słyszeli o szafowaniu łaski Bożéj, kt Ephesians Ef 56 3 3 Przez objawienie oznajmiona mi jest tajemnica, jakom przedtem pisał na krotce: Ephesians Ef 56 3 4 Jako czytając możecie zrozumieć wyrozumienie moje w tajemnicy Chrystusowéj. Ephesians Ef 56 3 5 Która inszych wieków nie była poznana od synów ludzkich, jako teraz objawiona jest świętym Apostołom jego i prorokom w Duchu. +Ephesians Ef 56 3 6 Iż poganie są spółdziedzicy i spólcielni i spółuczęstnicy obietnice jego w Chrystusie Jezusie przez Ewangelią. Ephesians Ef 56 3 7 Któréjem się stał sługą wedle daru łaski Bożéj, która mi jest dana wedle skuteczności mocy jego. Ephesians Ef 56 3 8 Mnie najmniejszemu ze wszystkich świętych dana jest łaska ta, abym między pogany przepowiadał niedościgłe bogactwa Chrystusowe, Ephesians Ef 56 3 9 A iżbym objaśnił wszystkim, który jest szalunek tajemnice zakrytéj od wieków w Bogu, który wszystko stworzył, @@ -33396,6 +34074,7 @@ Ephesians Ef 56 5 10 Doświadczając, co jest wdzięcznego Bogu: Ephesians Ef 56 5 11 A nie spółkujcie z uczynkami niepożytecznemi ciemności, ale raczéj strofujcie. Ephesians Ef 56 5 12 Albowiem co się od nich potajemnie dzieje, sromota i powiadać. Ephesians Ef 56 5 13 A wszystko, co bywa strofowano, od światłości bywa objawiono; bo wszystko, co objawiono bywa, jest światło. +Ephesians Ef 56 5 14 Dlatego mówi: Wstań, który śpisz, i powstań zmartwych, a oświeci cię Chrystus. Ephesians Ef 56 5 15 Patrzcież tedy, bracia! jakobyście ostrożnie chodzili, nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy, Ephesians Ef 56 5 16 Czas odkupując, iż dni złe są. Ephesians Ef 56 5 17 A przetóż nie bądźcie nieroztropnymi, ale rozumiejącymi, która jest wola Boża. @@ -33407,6 +34086,7 @@ Ephesians Ef 56 5 22 Żony niechaj będą poddane mężom swym, jako Panu; Ephesians Ef 56 5 23 Albowiem mąż jest głową żony, jako Chrystus jest głową kościoła: on Zbawicielem ciała jego. Ephesians Ef 56 5 24 Ale jako kościół poddany jest Chrystusowi, tak téż żony swoim mężom we wszystkiem. Ephesians Ef 56 5 25 Mężowie! miłujcie żony wasze, jako i Chrystus umiłował kościół i samego siebie wydał zań, +Ephesians Ef 56 5 26 "Gniewajcie się, a nie grzeszcie," słońce niech nie zachodzi na rozgniewanie wasze. Ephesians Ef 56 5 27 A sam sobie wystawił kościół chwalebny, nie mający zmazy albo zmarszczku, alebo czego takowego; ale iżby był święty i niepokalany. Ephesians Ef 56 5 28 Tak i mężowie mają miłować żony swoje, jako swoje ciała. Kto miłuje żonę swoję, samego siebie miłuje. Ephesians Ef 56 5 29 Albowiem nigdy żaden ciała swego nie miał w nienawiści; ale je wychowa i ogrzewa, jako i Chrystus kościół. @@ -33426,6 +34106,7 @@ Ephesians Ef 56 6 9 A wy panowie! tóż im czyńcie, odpuszczając groźby, wied Ephesians Ef 56 6 10 Na ostatek bracia! zmacniajcie się w Panu i w sile mocy jego. Ephesians Ef 56 6 11 Obleczcie się w zupełną zbroję Bożą, abyście mogli stać przeciwko zasadzkom djabelskim. Ephesians Ef 56 6 12 Albowiem nie mamy biedzenia przeciw ciału i krwi, ale przeciwko książętom i władzom, przeciwko rządzcom świata tych ciemności, przeciwko duchownym złościom w niebiesiech. +Ephesians Ef 56 6 13 A przetóż weźcie zupełną zbroję Bożą, abyście mogli sprzeciwić się w dzień zły i w wszystkiem doskonali stać. Ephesians Ef 56 6 14 Stójcież tedy, przepasawszy biodra wasze prawdą, a oblókłszy pancerz sprawiedliwości, Ephesians Ef 56 6 15 I obuwszy nogi w gotowość Ewangelii pokoju: Ephesians Ef 56 6 16 We wszystkiem biorąc tarczą wiary, którąbyście mogli wszystkie strzały ogniste złośliwego zgasić. @@ -33436,7 +34117,7 @@ Ephesians Ef 56 6 20 Dla któréj poselstwo sprawuję w łańcuchu, tak żebym o Ephesians Ef 56 6 21 A iżbyście i wy wiedzieli, co się zemną dzieje, co czynię, wszystko wam oznajmi Tychikus, najmilszy brat i wierny sługa w Panie, Ephesians Ef 56 6 22 Któregom posłał do was na to samo, abyście wiedzieli, co się z nami dzieje, ażeby pocieszył serca wasze. Ephesians Ef 56 6 23 Pokój braciéj i miłość z wiarą od Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa. -Ephesians Ef 56 6 24 Łaska ze wszystkimi, którzy miłują Pana naszego Jezusa Chrystusa w nieskaziteluości. Amen. +Ephesians Ef 56 6 24 Łaska ze wszystkimi, którzy miłują Pana naszego Jezusa Chrystusa w nieskaziteluości. Amen. Przypisy Philippians Flp 57 1 1 Paweł i Tymotheusz, słudzy Jezusa Chrystusa, wszystkim świętym w Chrystusie Jezusie, którzy są w Philipiech z biskupy i dyakonami. Philippians Flp 57 1 2 Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa. Philippians Flp 57 1 3 Dziękuję Bogu memu w każdem przypominaniu was, @@ -33444,6 +34125,7 @@ Philippians Flp 57 1 4 Zawżdy we wszelkich prośbach moich za wszystkich was mo Philippians Flp 57 1 5 Za spółeczność waszę w Ewangelii Chrystusowéj od pierwszego dnia aż dotąd. Philippians Flp 57 1 6 Mając ufność o tem samem, iż który począł w was dobrą sprawę, wykona aż do dnia Chrystusa Jezusa. Philippians Flp 57 1 7 Jakoż jest słuszna, abych ja to rozumiał o was wszystkich dlatego, iż was mam w sercu i w więzieniu mojem i w obronie i w utwierdzaniu Ewangelii, że wy wszyscy towarzysze jesteście wesela mego. +Philippians Flp 57 1 8 Albowiem świadkiem mi jest Bóg, jako pragnę was wszystkich we wnętrznościach Jezusa Chrystusa. Philippians Flp 57 1 9 I o to proszę, aby miłość wasza więcéj a więcéj obfitowała w umiejętności i we wszelakiem zrozumieniu, Philippians Flp 57 1 10 Abyście doświadczali, co jest pożyteczniejszego, żebyście byli szczerymi i bez obrażenia na dzień Chrystusów, Philippians Flp 57 1 11 Napełnieni owocu sprawiedliwości przez Jezusa Chrystusa, ku sławde i chwale Bożéj. @@ -33474,7 +34156,7 @@ Philippians Flp 57 2 5 Albowiem to w sobie czujcie, co i w Chrystusie Jezusie. Philippians Flp 57 2 6 Który będąc w postaci Bożéj, nie poczytał za drapieztwo, że był równym Bogu; Philippians Flp 57 2 7 Ale wyniszczył samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się na podobieństwo ludzi, i postawą naleziony jako człowiek. Philippians Flp 57 2 8 Sam się poniżył, stawszy się posłusznym aż do śmierci, a śmierci krzyżowej. -Philippians Flp 57 2 9 Dlaczego i Bóg wywyższył go, [1085]i darował mu imię, które jest nad wszelakie imię, +Philippians Flp 57 2 9 Dlaczego i Bóg wywyższył go, i darował mu imię, które jest nad wszelakie imię, Philippians Flp 57 2 10 Aby na imię Jezusowe wszelkie kolano klękało niebieskich, ziemskich i podziemnych. Philippians Flp 57 2 11 A iżby wszelkie język wyznawał, iż Pan Jezus Chrystus jest w chwale Boga Ojca. Philippians Flp 57 2 12 Przetóż najmilsi moi! (jakoście zawsze posłuszni byli), nietylko jako przy mojéj bytności, ale teraz daleko więcéj w niebytności mojéj, z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie wasze sprawujcie. @@ -33495,6 +34177,7 @@ Philippians Flp 57 2 26 Bo iście chorował aż do śmierci; ale Bóg zmiłował Philippians Flp 57 2 27 Tem rychléj tedy posłałem go, abyście go ujrzawszy, zaś się weselili, a jabym był bez smutku. Philippians Flp 57 2 28 Przyjmijcie go tedy w Panu z wszelakiem weselem, a takowe we czci miejcie; Philippians Flp 57 2 29 Bo dla sprawy Chrystusowéj przyszedł aż do śmierci, wydawszy duszę swoję, aby wypełnił to, czego z was nie dostawało do posługi mojéj. +Philippians Flp 57 2 30 staczając tę samą walkę, jaką i widzieliście we mnie i teraz usłyszeliście o mnie. Philippians Flp 57 3 1 Na ostatek, bracia moi! weselcie się w Panu. Tóż wam pisać, mnieć nie ciężko, a wam potrzebno. Philippians Flp 57 3 2 Patrzcie na psy, patrzcie na złe robotniki, upatrujcie porzezanie. Philippians Flp 57 3 3 Albowiem my jesteśmy obrzezaniem, którzy duchem służymy Bogu, i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a nie w ciele ufność mamy. @@ -33503,7 +34186,7 @@ Philippians Flp 57 3 5 Obrzezany ósmego dnia, z narodu Izraelskiego, z pokoleni Philippians Flp 57 3 6 Według żarliwości prześladując kościół Boży, według sprawiedliwości, która jest w zakonie, obcując bez przygany. Philippians Flp 57 3 7 Ale co mi było zyskiem, tom poczytał dla Chrystusa być szkodą. Philippians Flp 57 3 8 Owszem poczytam wszystko za szkodę dla wysokiego poznania Jezusa Chrystusa, Pana mego, dla któregom wszystkiego postradał, i mam sobie za gnój, abym Chrystusa zyskał: -Philippians Flp 57 3 9 I był nalezion w nim, nie mając sprawiedliwości mojéj, która jest z zakonu; ale tę, która jest z wiary [1086]Chrystusa Jezusa, która z Boga jest sprawiedliwość przez wiarę, +Philippians Flp 57 3 9 I był nalezion w nim, nie mając sprawiedliwości mojéj, która jest z zakonu; ale tę, która jest z wiary Chrystusa Jezusa, która z Boga jest sprawiedliwość przez wiarę, Philippians Flp 57 3 10 Żebym go poznał i moc zmartwychwstania jego i społeczność utrapienia jego, przypodobany śmierci jego, Philippians Flp 57 3 11 Jeźlibym jako zabieżał ku powstaniu, które jest z martwych. Philippians Flp 57 3 12 Nie iżbym już wziął, albo już doskonałym był; ale gonię, jeźlibym jako uchwycił, wczemem i uchwycony jest od Chrystusa Jezusa. @@ -33533,12 +34216,12 @@ Philippians Flp 57 4 14 Wszakże dobrzeście uczynili, użyczywszy uciskowi moje Philippians Flp 57 4 15 A wiecie i wy Philipensowie, iż na początku Ewangelii, gdym wyszedł z Macedonii, żaden mi kościół nie spółkował zemną w rachunku, datku i wziętku, jedno wy sami: Philippians Flp 57 4 16 Ponieważ i do Thessaloniki raz i dwa posłaliście mi na potrzeby. Philippians Flp 57 4 17 Nie iżbym szukał datku; ale szukam owocu, któryby obfitował na liczbie waszéj. -Philippians Flp 57 4 18 I mam wszystko i obfituję; jestem napełnion, wziąwszy od Epaphrodyta, coście posłali, wonność [1087]wdzięczności, ofiarę przyjemną, Bogu miłą. +Philippians Flp 57 4 18 I mam wszystko i obfituję; jestem napełnion, wziąwszy od Epaphrodyta, coście posłali, wonność wdzięczności, ofiarę przyjemną, Bogu miłą. Philippians Flp 57 4 19 A Bóg mój niechaj napełni wszelkie żądanie wasze według bogactw swoich, w chwale, w Chrystusie Jezusie. Philippians Flp 57 4 20 A Bogu i Ojcu naszemu chwała na wieki wieków. Amen. Philippians Flp 57 4 21 Pozdrówcie każdego świętego w Chrystusie Jezusie. Philippians Flp 57 4 22 Pozdrawiają was bracia, którzy są zemną. Pozdrawiają was wszyscy święci: a zwłaszcza, którzy są z Cesarskiego domu. -Philippians Flp 57 4 23 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z duchem waszym. Amen. +Philippians Flp 57 4 23 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z duchem waszym. Amen. Przypisy Colossians Kol 58 1 1 Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa przez wolą Bożą, i Tymotheusz brat Colossians Kol 58 1 2 Tym, którzy są w Kolossiech świętym, i wiernéj braciéj w Chrystusie Jezusie. Colossians Kol 58 1 3 Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa. Dziękujemy Bogu i Ojcu Pana naszego Jezusa Chrystusa, zawsze modląc się za was, @@ -33552,6 +34235,7 @@ Colossians Kol 58 1 10 Abyście chodzili godnie, Bogu we wszem się podobając, Colossians Kol 58 1 11 Umocnieni wszelaką mocą według możności jasności jego, we wszelakiéj cierpliwości i nieskwapliwości z weselem: Colossians Kol 58 1 12 Dziękując Bogu Ojcu, który nas godnymi uczynił działu dziedzictwa świętych w światłości, Colossians Kol 58 1 13 Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł w królestwo Syna umiłowania swego, +Colossians Kol 58 1 14 W którym mamy odkupienie przez krew jego, odpuszczenie grzechów, Colossians Kol 58 1 15 Który jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodny wszego stworzenia. Colossians Kol 58 1 16 Albowiem w nim wszystkie rzeczy są, stworzone na niebie i na ziemi, widzialne i niewidzialne, choć trony, choć państwa, choć księztwa, choć zwierzchności, wszystko przezeń i w nim jest stworzono. Colossians Kol 58 1 17 A on jest przed wszystkimi, a wszystko w nim stoi. @@ -33608,12 +34292,13 @@ Colossians Kol 58 3 15 A pokój Chrystusów niech przewyższa w sercach waszych, Colossians Kol 58 3 16 Słowo Chrystusowe niechaj mieszka w was obficie z wszelaką mądrością, nauczając i sami siebie napominając przez Psalmy i pieśni i śpiewania duchowne, w łasce śpiewając w sercach waszych Bogu. Colossians Kol 58 3 17 Wszystko, cokolwiek czynicie w słowie albo w uczynku, wszystko w imię Pana Jezusa Chrystusa, dziękując Bogu i Ojcu przezeń. Colossians Kol 58 3 18 Żony bądźcie poddane mężom, jako ma być, w Panu. +Colossians Kol 58 3 19 Mężowie! miłujcie żony wasze, a nie bądźcie gorzkimi przeciwko nim. Colossians Kol 58 3 20 Synowie! posłuszni bądźcie rodzicom we wszystkiem; albowiem się to podoba w Panu. Colossians Kol 58 3 21 Ojcowie! nie pobudzajcie ku rozgniewaniu synów waszych, aby się małego serca nie stawali. Colossians Kol 58 3 22 Słudzy! bądźcie posłuszni we wszystkiem panom wedle ciała, nie służąc na oko, jakoby ludziom się podobając, ale w szczerości serca, Boga się bojąc. Colossians Kol 58 3 23 Cokolwiek czynicie, z serca czyńcie, jako Panu, a nie ludziom, Colossians Kol 58 3 24 Wiedząc, iż od Pana weźmiecie odpłatę dziedzictwa. Panu Chrystusowi służcie. -Colossians Kol 58 3 25 Bo który krzywdę czyni, odniesie to, co niesłusznie uczynił, a niemasz względu na osoby u Boga. +Colossians Kol 58 3 25 Bo który krzywdę czyni, odniesie to, co niesłusznie uczynił, a niemasz względu na osoby u Boga. Panowie! co sprawiedliwego i słusznego jest, czyńcie sługom, wiedząc, że i wy macie Pana w niebie. Colossians Kol 58 4 2 W modlitwie trwajcie, czujni będąc na niéj z dziękczynieniem. Colossians Kol 58 4 3 Modląc się społecznie i za nas, aby nam Bóg otworzył drzwi mowy ku opowiadaniu tajemnice Chrystusowéj, (dla której też jestem związany), Colossians Kol 58 4 4 Abych ją oznajmiał jako potrzeba, abym mówił, @@ -33630,7 +34315,7 @@ Colossians Kol 58 4 14 Pozdrawia was Łukasz, lekarz najmilszy, i Demas. Colossians Kol 58 4 15 Pozdrówcie bracią, którzy są w Laodycei, i Nymphasa i zgromadzenie, które jest w domu jego. Colossians Kol 58 4 16 A gdy u was przeczytan będzie ten list, uczyńcie, aby też czytany był w kościele Laodyceńskim: a iżebyście ten, który Laodycensów jest, wyczytali. Colossians Kol 58 4 17 A powiedzcie Archipowi: Doglądaj posługowania, któreś wziął w Panu, abyś je wypełniał. -Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okowy moje. Łaska z wami. Amen. +Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okowy moje. Łaska z wami. Amen. Przypisy 1 Thessalonians 1 Tes 59 1 1 Paweł i Sylwan i Tymotheusz kościołowi Thessaloniczan w Bogu Ojcu i w Panu Jezusie Chrystusie: 1 Thessalonians 1 Tes 59 1 2 Łaska wam i pokój. Dziękujemy Bogu zawsze za was wsystkie, wspominając was w modlitwach naszych bez przestanku, 1 Thessalonians 1 Tes 59 1 3 Pamiętając na dzieło wiary waszéj i pracę i miłość i cierpliwość nadzieje Pana naszego Jezusa Chrystusa, przed Bogiem i Ojcem naszym, @@ -33645,11 +34330,11 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 1 Thessalonians 1 Tes 59 2 2 Ale przedtem ucierpiawszy i zelżeni będąc (jako wiecie) w Philipiech, dufnościeśmy mieli mówić do was w Bogu naszym Ewangelią Bożą z wielkiem staraniem. 1 Thessalonians 1 Tes 59 2 3 Albowiem napominanie nasze nie z obłędliwości, ani z nieczystości, ani w zdradzie; 1 Thessalonians 1 Tes 59 2 4 Ale jakośmy doświadczeni byli od Boga, żeby nam była zwierzona Ewangelia, tak mówimy, nie jako się ludziom podobając, ale Bogu, który doświadcza serc naszych. -1 Thessalonians 1 Tes 59 2 6 Albowiem nigdyśmy nie byli w mowie pochlebstwa, jako wiecie, ani w okazyi łakomstwa; Bóg świadek jest. +1 Thessalonians 1 Tes 59 2 5 Albowiem nigdyśmy nie byli w mowie pochlebstwa, jako wiecie, ani w okazyi łakomstwa; Bóg świadek jest. 1 Thessalonians 1 Tes 59 2 6 Ani szukając chwały od ludzi, ani od was, ani od inszych. 1 Thessalonians 1 Tes 59 2 7 Mogąc być wam obciążliwi jako Apostołowie Chrystusowi; ale staliśmy się malutkimi w pośrodku was, jako gdyby mamka ogrzewała syny swoje. 1 Thessalonians 1 Tes 59 2 8 Tak was pragnąc, chcieliśmy chętliwie dać wam nie tylko Ewangelią Bożą, ale też dusze nasze, żeście się nam stali najmilszymi. -1 Thessalonians 1 Tes 59 2 9 Albowiem pamiętacie, bracia! pracą nasze i trudzenie, w nocy i [1092]we dnie robiąc, abyśmy żadnego z was nie obciążyli, przepowiadaliśmy u was Ewangelią Bożą. +1 Thessalonians 1 Tes 59 2 9 Albowiem pamiętacie, bracia! pracą nasze i trudzenie, w nocy i we dnie robiąc, abyśmy żadnego z was nie obciążyli, przepowiadaliśmy u was Ewangelią Bożą. 1 Thessalonians 1 Tes 59 2 10 Wyście świadkami i Bóg, jako świętobliwie i sprawiedliwie i bez skargi byliśmy wam, którzyście uwierzyli. 1 Thessalonians 1 Tes 59 2 11 Jako wiecie, jakośmy każdego z was, (jako ojciec syny swoje), 1 Thessalonians 1 Tes 59 2 12 Prosząc was i ciesząc oświadczali, abyście chodzili godnie Bogu, który was wezwał do swego królestwa i chwały. @@ -33675,6 +34360,7 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 1 Thessalonians 1 Tes 59 3 12 A was Pan niechaj rozmnoży i niech uczyni, aby obfitowała miłość wasza, jednego ku drugiemu i ku wszystkim, jako i my przeciwko wam, 1 Thessalonians 1 Tes 59 3 13 Na utwierdzenie serc waszych bez skargi w świętobliwości przed Bogiem i Ojcem naszym, na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa ze wszystkimi świętymi jego. Amen. 1 Thessalonians 1 Tes 59 4 1 Na ostatek tedy, bracia! żądamy was i prosimy w Panu Jezusie, aby jakoście wzięli od nas, jako się macie sprawować i Bogu się podobać, tak żebyście się i sprawowali, żebyście więcéj obfitowali. +1 Thessalonians 1 Tes 59 4 2 Bo wiecie, które rozkazania dałem wam przez Pana Jezusa, 1 Thessalonians 1 Tes 59 4 3 Albowiem ta jest wola Boża, poświęcenie wasze, żebyście się powściągali od porubstwa, 1 Thessalonians 1 Tes 59 4 4 Aby umiał każdy z was naczynie swe trzymać w świątobliwości i uczciwości: 1 Thessalonians 1 Tes 59 4 5 Nie w namiętności żądze, jako i poganie, którzy nie znają Boga, @@ -33718,7 +34404,7 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 1 Thessalonians 1 Tes 59 5 25 Bracia! módlcie się za nas. 1 Thessalonians 1 Tes 59 5 26 Pozdrówcie bracią wszystkę w pocałowaniu świętem, 1 Thessalonians 1 Tes 59 5 27 Poprzysięgam was przez Pana, aby ten list przeczytan był wszystkiéj świętéj braci. -1 Thessalonians 1 Tes 59 5 28 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami. Amen. +1 Thessalonians 1 Tes 59 5 28 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami. Amen. Przypisy 2 Thessalonians 2 Tes 60 1 1 Paweł i Sylwan i Tymotheusz kościołowi Thessalonickiemu w Bogu, Ojcu naszym, i w Panie Jezusie Chrystusie. 2 Thessalonians 2 Tes 60 1 2 Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa. 2 Thessalonians 2 Tes 60 1 3 Powinniśmy Bogu zawsze dziękować za was, bracia! tak jako się godzi, iż bardzo rośnie wiara wasza, i obfituje miłość każdego z was przeciw drugim. @@ -33728,7 +34414,7 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 2 Thessalonians 2 Tes 60 1 7 A wam, którzy uciśnieni jesteście, odpoczynienie z nami w objawieniu Pana Jezusa z nieba z Anioły możności swojéj, 2 Thessalonians 2 Tes 60 1 8 W płomieniu ognistym oddawającego pomstę tym, którzy Boga nie znają, i którzy nie są posłuszni Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa: 2 Thessalonians 2 Tes 60 1 9 Którzy kaźni odniosą w zatraceniu wiecznem od obliczności Pańskiéj i od chwały mocy jego; -2 Thessalonians 2 Tes 60 1 10 Gdy przyjdzie, aby był [1095]uwielbion w świętych swoich, i dziwnym się stał we wszystkich, którzy uwierzyli, iż wiara jest dana świądectwu naszemu u was w on dzień. +2 Thessalonians 2 Tes 60 1 10 Gdy przyjdzie, aby był uwielbion w świętych swoich, i dziwnym się stał we wszystkich, którzy uwierzyli, iż wiara jest dana świądectwu naszemu u was w on dzień. 2 Thessalonians 2 Tes 60 1 11 Dlaczego téż modlimy się zawsze za was, aby was Bóg nasz uczynił godnymi wezwania swego, i wypełnił wszystkę wolą dobrotliwości i sprawę wiary w mocy, 2 Thessalonians 2 Tes 60 1 12 Aby było rozsławione imię święcenie Pana naszego Jezusa Chrystusa w was, a wy w nim podług łaski Boga naszego i Pana Jezusa Chrystusa. 2 Thessalonians 2 Tes 60 2 1 A prosimy was, bracia! przez przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa i naszego zgromadzenia do niego, @@ -33756,6 +34442,7 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 2 Thessalonians 2 Tes 60 3 6 A opowiadamy wam, bracia! w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, iżbyście się odłączyli od każdego brata nieporządnie chodzącego, a nie według podania, które wzięli od nas. 2 Thessalonians 2 Tes 60 3 7 Albowiem sami wiecie, jako nas potrzeba naśladować, gdyżeśmy nie byli niespokojni między wami: 2 Thessalonians 2 Tes 60 3 8 Aniśmy chleba darmo od którego pożywali; ale w pracy i w utrudzeniu w nocy i we dnie robiąc, abyśmy którego z was nie obciążyli: +2 Thessalonians 2 Tes 60 3 9 Nie jakobyśmy byli mocy nie mieli; ale żebyśmy wam sami siebie na wzór dali, abyście nas naśladowali. 2 Thessalonians 2 Tes 60 3 10 Albowiem i gdyśmy byli u was, tośmy wam opowiadali, iż, jeźli kto nie chce robić, niech téż nie je. 2 Thessalonians 2 Tes 60 3 11 Bo słyszeliśmy, iż niektórzy niespokojnie chodzą między wami, nic nie robiąc, ale dwornie się sprawując. 2 Thessalonians 2 Tes 60 3 12 A tym, którzy takowi są, opowiadamy i prosimy przez Pana Jezusa Chrystusa, aby z milczeniem robiąc, swój chleb jedli. @@ -33764,7 +34451,7 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 2 Thessalonians 2 Tes 60 3 15 A nie poczytajcie jako nieprzyjaciela, ale upominajcie jako brata. 2 Thessalonians 2 Tes 60 3 16 A sam Pan pokoju niech wam da pokój wieczny na wszelkiem miejscu. Pan niechaj będzie z wami wszystkimi. 2 Thessalonians 2 Tes 60 3 17 Pozdrowienie ręką moją Pawłową: który jest znak w każdym liście: tak piszę. -2 Thessalonians 2 Tes 60 3 18 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami wszystkimi. Amen. +2 Thessalonians 2 Tes 60 3 18 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami wszystkimi. Amen. Przypisy 1 Timothy 1 Tm 61 1 1 Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa podług rozkazania Boga, Zbawiciela naszego, i Chrystusa Jezusa, nadzieje naszej; 1 Timothy 1 Tm 61 1 2 Tymotheuszowi, miłemu synowi w wierze. Łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Pana naszego. 1 Timothy 1 Tm 61 1 3 Jakom cię prosił, abyś został w Ephezie, gdym szedł do Macedonii, abyś opowiedział niektórym, żeby inaczéj nie uczyli, @@ -33774,7 +34461,7 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 1 Timothy 1 Tm 61 1 7 Chcąc być nauczycielmi zakonu, nie rozumiejąc ani, co mówią, ani, o czem twierdzą. 1 Timothy 1 Tm 61 1 8 A wiemy, że dobry jest zakon, jeźliby go kto przystojnie używał: 1 Timothy 1 Tm 61 1 9 Wiedząc to, iż zakon nie jest postanowion sprawiedliwemu, ale niesprawiedliwym i niepoddanym, niepobożnym i grzesznym, złośliwym i sprośnym, ojcomordercom i matkomordercom, mężobójcom, -1 Timothy 1 Tm 61 1 10 Porubnikom, Sodomczykom, wolnych ludzi przedawaczom, kłamcom i krzywoprzysiężcom, i jeźli [1097]się co innego zdrowéj nauce sprzeciwia, +1 Timothy 1 Tm 61 1 10 Porubnikom, Sodomczykom, wolnych ludzi przedawaczom, kłamcom i krzywoprzysiężcom, i jeźli się co innego zdrowéj nauce sprzeciwia, 1 Timothy 1 Tm 61 1 11 Która jest wedle Ewangelii chwały błogosławionego Boga, która mnie jest zwierzona. 1 Timothy 1 Tm 61 1 12 Dziękuję temu, który mię umocnił, Chrystusowi Jezusowi, Panu naszemu, iż mię za wiernego poczytał, na usługowanie postanowiwszy. 1 Timothy 1 Tm 61 1 13 Którym był pierwéj bluźnierzem i prześladowcą, i łżywym; alem dostąpił miłosierdzia Bożego, żem niewiedząc czynił w niewierności. @@ -33805,9 +34492,9 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 1 Timothy 1 Tm 61 3 3 Nie winopilca, nie bijący, ale skromny, nie swarliwy, nie chciwy; 1 Timothy 1 Tm 61 3 4 Ale w domu swym rządny, mający syny poddane z wszelaką czystością. 1 Timothy 1 Tm 61 3 5 A jeźli kto nie umie domu swego rządzić, jakoż pieczą będzie mógł mieć o kościele Bożym? -1 Timothy 1 Tm 61 3 6 Nie nowotny, aby podniósłszy [1098]się w pychę, nie wpadł w sąd djabelski. +1 Timothy 1 Tm 61 3 6 Nie nowotny, aby podniósłszy się w pychę, nie wpadł w sąd djabelski. 1 Timothy 1 Tm 61 3 7 A ma téż mieć dobre świadectwo od tych, którzy są obcymi, aby nie wpadł w urąganie i sidło djabelskie. -1 Timothy 1 Tm 61 3 8 Dyakonowie także czyści, nie dwoistego języka, nie kochający się w wielkiem piciu wina, nie szukający szkaradnego zysku, +1 Timothy 1 Tm 61 3 8 8. Dyakonowie także czyści, nie dwoistego języka, nie kochający się w wielkiem piciu wina, nie szukający szkaradnego zysku, 1 Timothy 1 Tm 61 3 9 Mający tajemnicę wiary w czystem sumnieniu. 1 Timothy 1 Tm 61 3 10 A ci téż niechaj pierwej będą doświadczeni: i tak niech służą, nie mając żadnéj winy. 1 Timothy 1 Tm 61 3 11 Niewiasty także wstydliwe, nie obmównice, trzeźwe, wierne we wszystkiem. @@ -33864,6 +34551,7 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 1 Timothy 1 Tm 61 6 6 Lecz wielki jest zysk pobożność z przestawaniem na swem, 1 Timothy 1 Tm 61 6 7 Albowiem nie przynieśliśmy nic na ten świat; bez wątpienia, że téż wynieść nic nie możemy, 1 Timothy 1 Tm 61 6 8 Ale mając żywność i czem się odziać, na tem przestawajmy. +1 Timothy 1 Tm 61 6 9 Bo którzy chcą bogatymi być, wpadają w pokuszenie i w sidło djabelskie i wiele pożądliwości niepożytecznych i szkodliwych, które pogrążają ludzi na zatracenie i zginienie. 1 Timothy 1 Tm 61 6 10 Albowiem korzeń wszego złego jest chciwość, której niektórzy pragnąc, pobłądzili od wiary i uwikłali się w wiele boleści. 1 Timothy 1 Tm 61 6 11 A ty, o człowiecze Boży! chroń się tego, a naśladuj sprawiedliwości, pobożności, wiary, miłości, cierpliwości, cichości. 1 Timothy 1 Tm 61 6 12 Bojuj dobry bój wiary, dostępuj żywota wiecznego, do którego jesteś wezwan i wyznałeś dobre wyznanie przed wielą świadków. @@ -33875,12 +34563,12 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 1 Timothy 1 Tm 61 6 18 Dobrze czynić, w uczynki dobre zbogacić się, łacno dawać, użyczać, 1 Timothy 1 Tm 61 6 19 Skarbić sobie grunt dobry na potem, aby dostąpili żywota prawdziwego. 1 Timothy 1 Tm 61 6 20 O Tymotheuszu! strzeż tego, coć powierzono, warując się niezbożnych nowości słów, i odporności fałszywie nazwanéj umiejętności, -1 Timothy 1 Tm 61 6 21 Którą niektórzy obiecując, odpadli od wiary. Łaska z tobą. Amen. +1 Timothy 1 Tm 61 6 21 Którą niektórzy obiecując, odpadli od wiary. Łaska z tobą. Amen. Przypisy 2 Timothy 2 Tm 62 1 1 Paweł, Apostół Jezusa Chrystusa, przez wolą Bożą, według obietnice żywota, który jest w Chrystusie Jezusie, 2 Timothy 2 Tm 62 1 2 Tymotheuszowi, najmilszemu synowi, łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, Pana naszego. 2 Timothy 2 Tm 62 1 3 Dziękuję Bogu, któremu służę z przodków w czystem sumnieniu, iż bez przestanku ciebie wspominam w prośbach moich w nocy i we dnie, 2 Timothy 2 Tm 62 1 4 Żądając cię widzieć, pamiętając na łzy twoje, abym był radości napełnion, -2 Timothy 2 Tm 62 1 5 Przyrwodząc na pamięć onę wiarę, która jest w tobie nieobłudna, która i mieszkała pierwéj w babce [1101]twojéj Loidzie i w matce twojéj Eunicyi, a jestem pewien, że i w tobie. +2 Timothy 2 Tm 62 1 5 Przyrwodząc na pamięć onę wiarę, która jest w tobie nieobłudna, która i mieszkała pierwéj w babce twojéj Loidzie i w matce twojéj Eunicyi, a jestem pewien, że i w tobie. 2 Timothy 2 Tm 62 1 6 Dla któréj przyczyny napominam cię, abyś wzniecał łaskę Bożą, która jest w tobie przez włożenie rąk moich. 2 Timothy 2 Tm 62 1 7 Albowiem Bóg nie dał nam ducha bojaźni; ale mocy i miłości i trzeźwości. 2 Timothy 2 Tm 62 1 8 Nie wstydaj się tedy świadectwa Pana naszego, ani mnie więźnia jego; ale pospołu pracuj z Ewangelią wedle mocy Boga, @@ -33912,7 +34600,7 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 2 Timothy 2 Tm 62 2 16 A bezbożności i próżnomówności strzeż się; albowiem wielce pomnażają się ku niepobożności. 2 Timothy 2 Tm 62 2 17 A mowa ich szerzy się jako kancer, z których jest Himeneusz i Philetus , 2 Timothy 2 Tm 62 2 18 Którzy od prawdy odpadli, powiadając, iż się już stało zmartwychwstanie, i wywrócili wiarę niektórych. -2 Timothy 2 Tm 62 2 19 Aleć mocny stoi grunt Boży, [1102]mając tę pieczęć: Zna Pan, którzy są jego, i: Niech odstąpi od niesprawiedliwości wszelki, który mianuje imię Pańskie. +2 Timothy 2 Tm 62 2 19 Aleć mocny stoi grunt Boży, mając tę pieczęć: Zna Pan, którzy są jego, i: Niech odstąpi od niesprawiedliwości wszelki, który mianuje imię Pańskie. 2 Timothy 2 Tm 62 2 20 Lecz w wielkim domu nie tylko są naczynia złote i srebrne, ale téż drzewiane i gliniane, niektóre ku uczciwości, a niektóre ku zelżywości. 2 Timothy 2 Tm 62 2 21 Jeźliby się tedy kto od tych oczyścił, będzie naczyniem ku uczciwości poświęconem i użytecznem Panu, zgotowanem na wszelką sprawę dobrą. 2 Timothy 2 Tm 62 2 22 A młodzieńskich chciwości chroń się, a naśladuj sprawiedliwości, wiary, nadzieje, miłości i pokoju z tymi, którzy wzywają Pana z czystego serca. @@ -33925,7 +34613,7 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 2 Timothy 2 Tm 62 3 3 Bez miłości przyrodzonéj, bez pokoju, potwarcy, niepowściągliwi, nieskromni, bez dobrotliwości, 2 Timothy 2 Tm 62 3 4 Zdrajcy, uporni, nadęci, i rozkoszy więcéj miłujący niźli Boga: 2 Timothy 2 Tm 62 3 5 Mając wprawdzie pozór pobożności, lecz się mocy jéj zapierający. I tych się chroń. -2 Timothy 2 Tm 62 3 6 Albowiem z tych są, którzy wrywają się w domy, i poimane wiodą niewiastki grzechami obciążone, które się dają uwieść rozmaitym pożądliwościom: +2 Timothy 2 Tm 62 3 6 6. Albowiem z tych są, którzy wrywają się w domy, i poimane wiodą niewiastki grzechami obciążone, które się dają uwieść rozmaitym pożądliwościom: 2 Timothy 2 Tm 62 3 7 Zawsze się uczące, a nigdy ku wiadomości prawdy nie przychodzące. 2 Timothy 2 Tm 62 3 8 A jako Iannes i Mambres sprzeciwiali się Mojżeszowi, tak i ci się sprzeciwiają prawdzie, ludzie rozumu skażonego, odrzuceni z strony wiary. 2 Timothy 2 Tm 62 3 9 Aleć więcéj nie wskurają; albowiem ich szaleństwo jawne będzie wszystkim, jako i onych było. @@ -33958,9 +34646,10 @@ Colossians Kol 58 4 18 Pozdrowienie ręką moją Pawłową. Pamiętajcie na okow 2 Timothy 2 Tm 62 4 19 Pozdrów Pryszkę i Akwilę i dom Onezyphorów. 2 Timothy 2 Tm 62 4 20 Erastus został w Koryncie, a Trofimam zostawił w Milecie chorego. 2 Timothy 2 Tm 62 4 21 Śpiesz się, abyś przyszedł przed zimą. Pozdrawiają cię Eubulus i Pudens i Linus i Klaudya i bracia wszyscy. -2 Timothy 2 Tm 62 4 22 Pan Jezus Chrystus z duchem twoim. Łaska z wami. Amen. +2 Timothy 2 Tm 62 4 22 Pan Jezus Chrystus z duchem twoim. Łaska z wami. Amen. Przypisy Titus Tt 63 1 1 Paweł, sługa Boży, i Apostół Jezusa Chrystusa według wiary wybranych Bożych i uznania prawdy, która jest według pobożności, Titus Tt 63 1 2 Ku nadziei żywota wiecznego, którą Bóg, który nie kłama, obiecał, przed czasy wiekuistemi. +Titus Tt 63 1 3 A objawił czasów swoich słowo swe przez przepowiadanie, które mi jest zwierzone według rozkazania Zbawiciela naszego Boga: Titus Tt 63 1 4 Tytusowi, miłemu synowi według spólnéj wiary, łaska i pokój od Boga Ojca i Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego. Titus Tt 63 1 5 Dlategom cię zostawił w Krecie, abyś to, czego nie dostawa, naprawił i postanowił kapłany po miastach, jakom i ja tobie rozrządził: Titus Tt 63 1 6 Jeźli kto jest bez winy, mąż jednéj żony, syny wierne mający, nie obwinowane w zbytku, albo nie poddane. @@ -34003,10 +34692,11 @@ Titus Tt 63 3 11 Wiedząc, iż jest wywrócony, który takowy jest, i grzeszy, g Titus Tt 63 3 12 Gdy poślę do ciebie Artemana albo Tychika, śpiesz się do mnie przybyć do Nikopolu; albowiem tamem umyślił zimować. Titus Tt 63 3 13 Zenasa, Doktora zakonnego, i Apolla, pilnie przyślij, aby im ninaczem nie schodziło. Titus Tt 63 3 14 A niech się uczą i nasi w dobrych uczynkach przodkować na używanie potrzebne, iżby nie byli nieużytecznymi. -Titus Tt 63 3 15 Pozdrawiają cię ci, którzy są zemną wszyscy. Pozdrów te, którzy nas miłują w wierze. Łaska Boża ze wszystkimi wami. Amen. +Titus Tt 63 3 15 Pozdrawiają cię ci, którzy są zemną wszyscy. Pozdrów te, którzy nas miłują w wierze. Łaska Boża ze wszystkimi wami. Amen. Przypisy Philemon Flm 64 1 1 Paweł, więzień Chrystusa Jezusa, i Tymotheusz brat Philemonowi miłemu a pomocnikowi naszemu, Philemon Flm 64 1 2 I Appii, siostrze najmilszéj, i Archippowi, towarzyszowi naszemu, i zgromadzeniu, które jest w domu twoim, Philemon Flm 64 1 3 Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa. +Philemon Flm 64 1 4 Dziękuję Bogu memu, zawsze pamiętając na cię w modlitwach moich, Philemon Flm 64 1 5 Słysząc o twojéj miłości i wierze, którą masz ku Panu Jezusowi i ku wszym świętym, Philemon Flm 64 1 6 Aby spółeczność wiary twéj stała się jawna w poznaniu wszego dobrego uczynku, który jest w was w Chrystusie Jezusie. Philemon Flm 64 1 7 Albowiem wesele wielkie miałem i pociechę w miłości twéj, iż wnętrzności świętych są przez cię ochłodzone, bracie! @@ -34056,7 +34746,7 @@ Hebrews Hbr 65 2 11 Bo który poświęca, i którzy bywają poświęceni, z jedn Hebrews Hbr 65 2 12 Mówiąc: Opowiem imię twoje braci mojéj, w pośrodku kościoła chwalić cię będę. Hebrews Hbr 65 2 13 I zasię: Ja w nim dufać będę. I zasię: Oto Ja i dzieci moje, które mi dał Bóg. Hebrews Hbr 65 2 14 Ponieważ tedy dzieci spółeczność miały ciała i krwie, i on także tychże uczęstnikiem był, aby przez śmierć zepsował tego, który miał władzą śmierci, to jest djabła. -Hebrews Hbr 65 2 15 A iżby wyzwolił te, którzy dla [1108]bojaźni śmierci przez wszystek żywot podlegli byli niewoli. +Hebrews Hbr 65 2 15 A iżby wyzwolił te, którzy dla bojaźni śmierci przez wszystek żywot podlegli byli niewoli. Hebrews Hbr 65 2 16 Bo nigdzie Aniołów nie przyjmuje; ale nasienie Abrahamowe przyjmuje. Hebrews Hbr 65 2 17 Zkąd powinien był we wszystkiem być podobny braci, aby się stał miłosiernym i wiernym Najwyższym kapłanem do Boga, aby ubłagał za grzechy ludu. Hebrews Hbr 65 2 18 Albowiem w czem sam ucierpiał i kuszon był, mocen jest i tym, którzy są kuszeni, dopomódz. @@ -34077,13 +34767,14 @@ Hebrews Hbr 65 3 14 Póki bywa mówiono: Dziś, jeźlibyście głos jego usłysz Hebrews Hbr 65 3 15 A na któreż się rozgniewał przez czterdzieści lat? Izali nie na te, którzy zgrzeszyli, których trupy poległy na puszczy? Hebrews Hbr 65 3 16 A którymże przysiągł, iż nie mieli wniść do odpoczynienia jego, jedno tym, którzy niewierni byli? Hebrews Hbr 65 3 17 I widzimy, że nie mogli wniść dla niedowiarstwa. +Hebrews Hbr 65 3 18 Którym zaś "poprzysiągł, że nie wejdą do odpocznienia jego," jeśli nie tym, co byli niewierni? Hebrews Hbr 65 4 1 Przetóż się bójmy, aby snadź zaniechawszy obietnice wejścia do odpoczynienia jego, nie zdał się który z was, że go niemasz. Hebrews Hbr 65 4 2 Albowiem i nam opowiedziano jest, jako i onym; ale nie pomogła onym mowa słuchania, nie przymięszana do wiary tego, co słyszeli. Hebrews Hbr 65 4 3 Albowiem wnidziemy do odpoczynienia, którzyśmy uwierzyli, jako powiedział: Jakom przysiągł w gniewie moim, jeźliż wnidą do odpoczynienia mojego, choć dzieła od założenia świata były dokończone. Hebrews Hbr 65 4 4 Albowiem rzekł na niektórem miejscu o siódmym dniu tak: I odpoczął Bóg dnia siódmego od wszystkich dzieł swoich. Hebrews Hbr 65 4 5 A na tem zaś: Jeźli wnidą do odpoczynienia mojego. Hebrews Hbr 65 4 6 Gdyż tedy zostawa, że niektórzy mają wniść do onego, a ci, którym pierwej opowiedziano było, nie weszli dla niedowiarstwa, -Hebrews Hbr 65 4 7 Zasię naznacza dzień niektóry: [1109]Dzisiaj, mówiąc przez Dawida, po tak długim czasie, jako się wyżej rzekło: Dziś, jeźlibyście głos jego usłyszeli, nie zatwardzajcie serc waszych. +Hebrews Hbr 65 4 7 Zasię naznacza dzień niektóry: Dzisiaj, mówiąc przez Dawida, po tak długim czasie, jako się wyżej rzekło: Dziś, jeźlibyście głos jego usłyszeli, nie zatwardzajcie serc waszych. Hebrews Hbr 65 4 8 Albowiem jeźliby im był Jezus dał odpoczynieuie, nigdyby o inszym dniu napotem nie mówił. Hebrews Hbr 65 4 9 A tak zostawa sobotowanie ludowi Bożemu. Hebrews Hbr 65 4 10 Albowiem który wszedł do odpoczynienia jego, ten też odpoczął od dziełów swych, jako Bóg od swoich. @@ -34107,7 +34798,7 @@ Hebrews Hbr 65 5 11 O którym nam wielka rzecz i nie wyprawna ku mówieniu; boś Hebrews Hbr 65 5 12 Albowiem gdyście mieli dla czasu być nauczycielami, zasię potrzebujecie, aby was uczono, które są początki zaczęcia mów Bożych, i staliście się, którymby mleka trzeba, a nie twardego pokarmu. Hebrews Hbr 65 5 13 Bo każdy, który jest mleka uczestnikiem, nie świadom jest mowy sprawiedliwości; albowiem dzieciątkiem jest. Hebrews Hbr 65 5 14 A doskonałych jest twardy pokarm, tych, którzy przez zwyczajenie zmysły mają wyćwiczone ku rozeznaniu dobrego i złego. -Hebrews Hbr 65 6 1 Przeto zaniechawszy mowy poczynania Chrystusowego, miejmy się do doskonalszych rzeczy, nie znowu [1110]zakładając gruntu pokuty od uczynków martwych, i wiary ku Bogu: +Hebrews Hbr 65 6 1 Przeto zaniechawszy mowy poczynania Chrystusowego, miejmy się do doskonalszych rzeczy, nie znowu zakładając gruntu pokuty od uczynków martwych, i wiary ku Bogu: Hebrews Hbr 65 6 2 Nauki chrzczenia, rąk też wkładania i powstania z martwych i sądu wiekuistego. Hebrews Hbr 65 6 3 I to uczynimy, jeźli Bóg dopuści. Hebrews Hbr 65 6 4 Albowiem nie podobna jest, aby ci, którzy raz są oświeceni, skosztowali też daru niebieskiego i uczęstniki się stali Ducha Świętego, @@ -34134,7 +34825,7 @@ Hebrews Hbr 65 7 4 A przypatrzcie się, jako to wielki, któremu też dziesięci Hebrews Hbr 65 7 5 A iście z synów Lewi, urząd kapłański przyjmujący rozkazanie mają, aby brali dziesięcinę od ludu wedle zakonu, to jest, od braciéj swojej, chociaż i oni wyszli z biódr Abrahamowych. Hebrews Hbr 65 7 6 Lecz którego naród nie jest poczytan między nimi, dziesięcinę brał od Abrahama i tego, który miał obietnice, błogosławił. Hebrews Hbr 65 7 7 A bez wszelakiego sporu, co mniejszem jest, od lepszego bywa błogosławione. -Hebrews Hbr 65 7 8 A tu jednak ludzie, którzy [1111]umierają, dziesięciny biorą; lecz tam świadectwo ma, iż żywię. +Hebrews Hbr 65 7 8 A tu jednak ludzie, którzy umierają, dziesięciny biorą; lecz tam świadectwo ma, iż żywię. Hebrews Hbr 65 7 9 A (iżby się tak rzekło) przez Abrahama i Lewi, który brał dziesięciny, oddał dziesięcinę. Hebrews Hbr 65 7 10 Albowiem jeszcze był w biodrach ojcowych, gdy wyszedł przeciw niemu Melchisedech. Hebrews Hbr 65 7 11 Jeźliż tedy doskonałość była przez kapłaństwo Lewitskie; (bo pod niem lud wziął zakon), cóż jeszcze było potrzeba, aby nastał inszy kapłan wedle porządku Melchisedechowego, a nie był rzeczon wedle porządku Aaronowego? @@ -34163,7 +34854,7 @@ Hebrews Hbr 65 8 5 Którzy służą wizerunkowi i cieniowi rzeczy niebieskiech, Hebrews Hbr 65 8 6 A teraz dostał tem lepszego posługowania, i lepszego Testamentu jest pośrednikiem, który w lepszych obietnicach jest postanowiony. Hebrews Hbr 65 8 7 Albowiem jeźliby on pierwszy był bez przygany, zaisteby wtóremu miejsca nie szukano. Hebrews Hbr 65 8 8 Albowiem ganiąc je, mówi: Oto dni przyjdą, mówi Pan, a wykonam nad domem Izraelskim i nad domem Juda Testament nowy, -Hebrews Hbr 65 8 9 Nie według Testamentu, którym [1112]uczynił ojcom ich w dzień, w którym ujął rękę ich, abym je wywiódł z ziemie Egipskiej; albowiem oni nie wytrwali w moim Testamencie, a Jam ich zaniedbał, mówi Pan. +Hebrews Hbr 65 8 9 Nie według Testamentu, którym uczynił ojcom ich w dzień, w którym ujął rękę ich, abym je wywiódł z ziemie Egipskiej; albowiem oni nie wytrwali w moim Testamencie, a Jam ich zaniedbał, mówi Pan. Hebrews Hbr 65 8 10 Bo ten jest Testament, który uczynię domowi Izraelskiemu po onych dniach, mówi Pan: Podając prawa moje w umysł ich, i na sercu ich napiszę je, i będę im Bogiem, a oni mnie będą ludem. Hebrews Hbr 65 8 11 I nie będzie uczył każdy bliźniego swego i każdy brata swego, mówiąc: Poznaj Pana; albowiem wszyscy mię poznają, od mniejszego aż do większego z nich. Hebrews Hbr 65 8 12 Albowiem będę miłościw nieprawościom ich i grzechów ich już nie wspomnę. @@ -34189,6 +34880,7 @@ Hebrews Hbr 65 9 18 Zkąd ani pierwszy bez krwie nie był poświęcony. Hebrews Hbr 65 9 19 Albowiem gdy Mojżesz wszystko przykazanie zakonne przeczytał wszemu ludowi, wziąwszy krew cielców i kozłów z wodą i wełną szarłatową i izopem, same też księgi i lud wszystek pokropił, Hebrews Hbr 65 9 20 Mówiąc: Ta krew Testamentu, który do was Bóg nakazał. Hebrews Hbr 65 9 21 Ktemu i przybytek i wszystko naczynie służby krwią takoż pokropił. +Hebrews Hbr 65 9 22 A niemal wszystko we krwi według zakonu bywa oczyszczono, a bez rozlania krwie nie bywa odpuszczenie. Hebrews Hbr 65 9 23 Potrzeba tedy jest, aby wizerunki rzeczy niebieskich temi były oczyszczone: a same niebieskie lepszemi ofiarami niźli te. Hebrews Hbr 65 9 24 Albowiem Chrystus nie wszedł do świątynie ręką uczynionej, która była wizerunkiem prawdziwej, ale do samego nieba, aby się teraz okazował przed oblicznością Bożą za nami. Hebrews Hbr 65 9 25 A nie iżby często ofiarował samego siebie, jako najwyższy kapłan wchodzi do świątynie co rok ze krwią cudzą: @@ -34220,6 +34912,7 @@ Hebrews Hbr 65 10 22 Przystąpmy z prawdziwem sercem w zupełności wiary, pokro Hebrews Hbr 65 10 23 Trzymajmy wyznanie nadzieje naszej nie chwiejące się; (boć wierny jest, który obiecał). Hebrews Hbr 65 10 24 I przypatrzajmy się jedni drugim ku pobudzania miłości i dobrych uczynków, Hebrews Hbr 65 10 25 Nie opuszczając zgromadzenia naszego, jako mają obyczaj niektórzy; ale ciesząc, a tem więcej, im bardziej obaczycie przybliżający się dzień. +Hebrews Hbr 65 10 26 Bo jeźlibyśmy umyślnie grzeszyli po wzięciu znajomości prawdy, już nie zostawa ofiara za grzech; Hebrews Hbr 65 10 27 Lecz straszliwe jakieś oczekiwanie sądu i żarliwość ognia, która pożreć ma przeciwniki. Hebrews Hbr 65 10 28 Ktoby zakon Mojżeszów wzgardził, bez wszelkiego miłosierdzia za świadectwem dwu albo trzech umiera. Hebrews Hbr 65 10 29 Jakoż mniemacie, daleko sroższe zasłuży karania, któryby Syna Bożego podeptał i krew Testamentu, przez którą był poświęcony, pokalaną być rozumiał, i Ducha łaski zelżył? @@ -34246,6 +34939,7 @@ Hebrews Hbr 65 11 10 Albowiem oczekiwał miasta fundamenty mającego, którego r Hebrews Hbr 65 11 11 Wiarą i sama Sara niepłodna wzięła moc ku przyjęciu nasienia i mimo czas wieku: iż wiernym być rozumiała tego, co obiecał. Hebrews Hbr 65 11 12 Przetóż i z jednego narodziło się, (a to z obumarłego), w liczbie jako gwiazd niebieskich i jako piasku niezliczonego, który jest na brzegu morskim. Hebrews Hbr 65 11 13 Wedle wiary umarli ci wszyscy, nie dostawszy obietnie, ale z daleka je upatrując i pozdrawiając i wyznawając, iż są gośćmi i przychodniami na ziemi. +Hebrews Hbr 65 11 14 Bo którzyć to mówią, okazują, iż ojczyzny szukają. Hebrews Hbr 65 11 15 A jeźliby na onę pamiętali, z której wyszli, mielić wżdy czas wrócić się. Hebrews Hbr 65 11 16 Lecz teraz lepszej żądają, to jest, niebieskiej. Przetóż nie wstyda się Bóg nazywać się Bogiem ich, gdyż im miasto zgotował. Hebrews Hbr 65 11 17 Wiarą Abraham ofiarował Izaaka, gdy był kuszon: a ofiarował jednorodzonego, który był wziął obietnicę. @@ -34274,7 +34968,7 @@ Hebrews Hbr 65 11 39 A ci wszyscy świadectwem wiary doświadczeni, obietnice ni Hebrews Hbr 65 11 40 Iż Bóg o nas coś lepszego przejrzał, aby nie bez nas byli doskonałymi uczynieni. Hebrews Hbr 65 12 1 Przetóż tedy i my, mając tak wielki nad sobą obłok świadków, złożywszy wszelaki ciężar i grzech, który nas zewsząd obstąpił, w cierpliwości bieżmy do boju nam wystawionego. Hebrews Hbr 65 12 2 Patrząc na Jezusa, przodka i kończyciela wiary, który mając przed sobą wesele, podjął krzyż, wzgardziwszy sromotę, i siedzi na prawicy stolice Bożej. -Hebrews Hbr 65 12 3 Albowiem uważajcie tego, który [1116]takowe przeciwieństwo od grzeszników podejmował przeciw sobie, abyście nie ustawali, osłabiawszy na duszach waszych. +Hebrews Hbr 65 12 3 Albowiem uważajcie tego, który takowe przeciwieństwo od grzeszników podejmował przeciw sobie, abyście nie ustawali, osłabiawszy na duszach waszych. Hebrews Hbr 65 12 4 Boście jeszcze się aż do krwie nie zastawiali, walcząc przeciwko grzechowi. Hebrews Hbr 65 12 5 A zapamiętaliście pociechy, która nam jako synom mówi, rzekąc: Synu mój! nie wzgardzaj karania Pańskiego, ani osłabiaj, gdy od niego strofowan bywasz. Hebrews Hbr 65 12 6 Albowiem kogo Pan miłuje, karze, a biczuje każdego syna, którego pryjmuje. @@ -34302,7 +34996,7 @@ Hebrews Hbr 65 12 27 A co mówi: Jeszcze raz, znaczy przeniesienie rzeczy ruchom Hebrews Hbr 65 12 28 A tak przyjmując królestwo nieporuszone, mamy łaskę, przez które służmy podobając się Bogu z bojaźnią i z uczciwością. Hebrews Hbr 65 12 29 Albowiem Bóg nasz jest ogniem trawiącym. Hebrews Hbr 65 13 1 Miłość braterstwa niechaj trwa w was. -Hebrews Hbr 65 13 2 A nie zapominajcie przyjmowania gości; albowiem przez to nie [1117]wiedzieli niektórzy, Anioły za goście przyjąwszy. +Hebrews Hbr 65 13 2 A nie zapominajcie przyjmowania gości; albowiem przez to nie wiedzieli niektórzy, Anioły za goście przyjąwszy. Hebrews Hbr 65 13 3 Pamiętajcie na więźnie, jakoby wespół więźniowie, i na utrapione, jakoby sami będąc w ciele. Hebrews Hbr 65 13 4 Uczciwe małżeństwo we wszystkiem i łoże niepokalane. Bo wszeteczniki i cudzołożniki Bóg będzie sądził. Hebrews Hbr 65 13 5 Obyczaje niech będą bez łakomstwa, przestawając na teraźniejszych rzeczach; bo sam powiedział: Nie zaniecham cię, ani opuszczę; @@ -34325,7 +35019,7 @@ Hebrews Hbr 65 13 21 Niechaj was sposobi do wszystkiego dobrego, abyście czynil Hebrews Hbr 65 13 22 A proszę was, bracia! abyście za dobre przyjęli słowo pocieszenia; bom do was bardzo krótko napisał; Hebrews Hbr 65 13 23 Wiedzcie, iż brat nasz Tymotheusz wypuszczon, z którym, (jeźli rychléj przyjdzie), oglądam was. Hebrews Hbr 65 13 24 Pozdrówcie wszystkie przełożone wasze i wszystkie święte. Pozdrawiają was bracia ze Włoch. -Hebrews Hbr 65 13 25 Łaska z wami wszystkimi. Amen. +Hebrews Hbr 65 13 25 Łaska z wami wszystkimi. Amen. Przypisy James Jk 66 1 1 Jakób, Boży i Pana naszego Jezusa Chrystusa sługa, dwiemanaście pokoleniom, ktore są w rozproszeniu, zdrowia. James Jk 66 1 2 Za wszelką radość poczytajcie, bracia moi! gdy w rozmaite pokusy wpadniecie. James Jk 66 1 3 Wiedząc, iż doświadczenie wiary waszéj sprawuje cierpliwość. @@ -34350,7 +35044,7 @@ James Jk 66 1 21 Przeto odrzuciwszy wszelakie plugastwo i obfitość złości, p James Jk 66 1 22 A bądźcie czynicielmi słowa, a nie słuchaczmi tylko, oszukiwającymi samych siebie. James Jk 66 1 23 Bo jeźli kto jest słuchaczem słowa, a nie czynicielem, ten podobny będzie mężowi przypatrującemu się obliczu narodzenia swego we zwierciedle; James Jk 66 1 24 Bo się obejrzał i odszedł i wnet zapomniał, jakowy był. -James Jk 66 1 25 Lecz ktoby pilniéj wejrzał w zakon doskonałéj wolności i wytrwał w nim, nie stawszy się słuchaczem zapamiętliwym, ale czynicielem [1119]uczynku, ten błogosławiony będzie w sprawie swojéj. +James Jk 66 1 25 Lecz ktoby pilniéj wejrzał w zakon doskonałéj wolności i wytrwał w nim, nie stawszy się słuchaczem zapamiętliwym, ale czynicielem uczynku, ten błogosławiony będzie w sprawie swojéj. James Jk 66 1 26 A jeźli kto mniema, że jest nabożnym, powściągając języka swego, ale zawodząc serce swe, tego nabożeństwo próżne jest. James Jk 66 1 27 Nabożeństwo czyste i niepokalane u Boga i Ojca to jest: Nawiedzać sieroty i wdowy w ucisku ich, a siebie zachować niezmazanym od tego świata. James Jk 66 2 1 Bracia moi! nie miejcie z brakowaniem osób wiary Pana naszego Jezusa Chrystusa chwalebnego. @@ -34407,7 +35101,7 @@ James Jk 66 4 7 Bądźcie tedy poddani Bogu, a przeciwcie się djabłu, a uciecz James Jk 66 4 8 Przybliżajcie się do Boga, a przybliży się do was. Ochędóżcie ręce, grzesznicy! i oczyśćcie serca umysłu dwoistego. James Jk 66 4 9 Dręczcie się i żałujcie i płaczcie: śmiech wasz niech się obróci w żałość, a wesele w smutek. James Jk 66 4 10 Uniżcie się przed oblicznością Pańską, a podwyższy was. -James Jk 66 4 11 Nie uwłóczcie jeden drugiemu, bracia. Kto uwłacza bratu, albo który sądzi brata swego, uwłacza zakonowi i sądzi zakon. A jeźli [1121]sądzisz zakon, nie jesteś czynicielem zakonu, ale sędzią. +James Jk 66 4 11 Nie uwłóczcie jeden drugiemu, bracia. Kto uwłacza bratu, albo który sądzi brata swego, uwłacza zakonowi i sądzi zakon. A jeźli sądzisz zakon, nie jesteś czynicielem zakonu, ale sędzią. James Jk 66 4 12 Jeden jest zakonodawca i sędzia, który może zagubić i wybawić. James Jk 66 4 13 A ty ktoś jest, co sądzisz bliźniego? Oto teraz co mówicie: Dziś albo jutro pójdziemy do tego miasta i zmieszkamy tam rok i będziem kupczyć, będziem mieć zysk, James Jk 66 4 14 Którzy nie wiecie, co jutro będzie; bo cóż jest żywot wasz? Para jest, okazująca się na mały czas, a potem zniszczona będzie. @@ -34433,7 +35127,7 @@ James Jk 66 5 16 Spowiadajcie się tedy jedni drugim grzechów waszych, i módlc James Jk 66 5 17 Eliasz był człowiek nam podobny, cierpiętliwy, a modlitwą modlił się, żeby deszcz nie padał na ziemię: i nie padał trzy lata i sześć miesięcy. James Jk 66 5 18 I zasię modlił się, a niebo spuściło deszcz, i ziemia dała owoc swój. James Jk 66 5 19 Bracia moi! jeźliby kto z was zabłądził od prawdy, a nawróciłby go kto: -James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesznik od błędnéj drogi jego, zbawi duszę jego od śmierci, i zakryje mnóstwo grzechów. +James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesznik od błędnéj drogi jego, zbawi duszę jego od śmierci, i zakryje mnóstwo grzechów. Przypisy 1 Peter 1 P 67 1 1 Piotr, Apostół Jezusa Chrystusa, wybranym przychodniom rozproszenia Pontu, Galacyi, Kappadocyi, Azyi i Bithynii, 1 Peter 1 P 67 1 2 Wedle przejrzenia Boga Ojca, ku poświęceniu Ducha, ku posłuszeństwu i pokropieniu krwie Jezusa Chrystusa. Łaska wam i pokój niech się rozmnoży. 1 Peter 1 P 67 1 3 Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który wedle wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywéj przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, @@ -34454,7 +35148,7 @@ James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesz 1 Peter 1 P 67 1 18 Wiedząc, iż nie skazitelnemi złotem albo śrebrem jesteście wykupieni od próżnego obcowania waszego ojcowskiego podania; 1 Peter 1 P 67 1 19 Ale drogą krwią, jako baranka niezmazanego i niepokalanego, Chrystusa, 1 Peter 1 P 67 1 20 Acz przejrzanego przed założeniem świata, ale czasów ostatecznych okazanego dla was, -1 Peter 1 P 67 1 21 Którzy przezeń wiernymi jesteście Bogu, który go wzbudził z martwych i dał mu chwałę, aby [1123]wiara i nadzieja wasza w Bogu była. +1 Peter 1 P 67 1 21 Którzy przezeń wiernymi jesteście Bogu, który go wzbudził z martwych i dał mu chwałę, aby wiara i nadzieja wasza w Bogu była. 1 Peter 1 P 67 1 22 Oczyściwszy dusze wasze w posłuszeństwie miłości ku braterskiéj miłości, z szczerego serca jedni drugie miłujcie goręcéj, 1 Peter 1 P 67 1 23 Odrodzeni nie z nasienia skazitelnego, ale nieskazitelnego przez słowo Boga żywego i trwającego na wieki. 1 Peter 1 P 67 1 24 Ponieważ wszelkie ciało jako trawa, a wszelka chwała jego jako kwiat trawy: uschła trawa, i kwiat jéj opadł. @@ -34533,12 +35227,12 @@ James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesz 1 Peter 1 P 67 5 6 Uniżajcież się tedy pod mocną rękę Bożą, aby was wywyższył czasu nawiedzenia: 1 Peter 1 P 67 5 7 Wszystko troskanie wasze składając nań, gdyż on ma pieczą o was. 1 Peter 1 P 67 5 8 Trzeźwymi bądźcie, a czujcie; boć przeciwnik wasz djabeł jako lew ryczący krąży, szukając, kogoby pożarł. -1 Peter 1 P 67 5 9 Któremu się sprzeciwiajcie [1126]mocni w wierze, wiedząc, iż tóż utrapienie potyka braterstwo wasze, które jest na świecie. +1 Peter 1 P 67 5 9 Któremu się sprzeciwiajcie mocni w wierze, wiedząc, iż tóż utrapienie potyka braterstwo wasze, które jest na świecie. 1 Peter 1 P 67 5 10 A Bóg wszelakiéj łaski, który wezwał nas do wiecznéj swéj chwały w Chrystusie Jezusie, maluczko utrapione, on doskonałe uczyni, utwierdzi i ugruntuje. 1 Peter 1 P 67 5 11 Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen. 1 Peter 1 P 67 5 12 Przez Sylwana, wam wiernego brata, jako rozumiem, pisałem na krótce, napominając i świadzcąc, iż ta jest prawdziwa łaska Boża, w któréj stoicie. 1 Peter 1 P 67 5 13 Pozdrawia was kościół, który jest w Babilonie, spół wybrany, i Marek, syn mój. -1 Peter 1 P 67 5 14 Pozdrówcie jeden drugiego w pocałowaniu świętem. Łaska wam wszystkim, którzyście w Chrystusie Jezusie. Amen. +1 Peter 1 P 67 5 14 Pozdrówcie jeden drugiego w pocałowaniu świętem. Łaska wam wszystkim, którzyście w Chrystusie Jezusie. Amen. Przypisy 2 Peter 2 P 68 1 1 Symon Piotr, sługa i Apostół Jezusów Chrystusów, tym, którzy równą z nami wiarę otrzymali przez sprawiedliwość Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. 2 Peter 2 P 68 1 2 Łaska i pokój niech się wam wypełni w uznaniu Boga i Chrystusa Jezusa, Pana naszego, 2 Peter 2 P 68 1 3 Jako wszystko nam Boskiéj mocy jego, co do żywota i pobożności, darowano jest przez poznanie tego, który nas wezwał własną sławą i cnotą, @@ -34552,7 +35246,7 @@ James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesz 2 Peter 2 P 68 1 11 Bo tak hojnie wam sprawione będzie wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. 2 Peter 2 P 68 1 12 Przetóż pocznę was zawsze upominać około tego, chociaż wiedzących i utwierdzonych was w teraźniejszéj prawdzie. 2 Peter 2 P 68 1 13 I zda mi się słuszna, abym was, (pókim jest w tym przybytku), pobudzał przez napominanie, -2 Peter 2 P 68 1 14 Pewnym będąc, iż prędkie jest [1127]złożenie przybytku mojego, jako i Pan nasz Jezus Chrystus oznajmił mi. +2 Peter 2 P 68 1 14 Pewnym będąc, iż prędkie jest złożenie przybytku mojego, jako i Pan nasz Jezus Chrystus oznajmił mi. 2 Peter 2 P 68 1 15 A starać się będę i często, mieć was po zejściu mojem, abyście na te rzeczy pamiętali. 2 Peter 2 P 68 1 16 Albowiem oznajmiliśmy wam moc i obecność Pana naszego, nie uwiedzieni baśniami misternemi, ale przypatrzywszy się sami wielmożności jego. 2 Peter 2 P 68 1 17 Bo wziął od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy do niego szedł głos takowy od wielmożnéj chwały: Ten jest Syn mój, w którymem sobie ulubił, jego słuchajcie. @@ -34578,6 +35272,7 @@ James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesz 2 Peter 2 P 68 2 16 Ale miał strofowanie głupstwa swego: nieme bydlę pod jarzmem głosem człowieczym mówiące, zahamowało szaleństwo proroka. 2 Peter 2 P 68 2 17 Cić są stoki bez wody, obłoki od wichru pędzone, którym chmura ciemności jest zachowana. 2 Peter 2 P 68 2 18 Albowiem hardości próżne mówiąc, przyłudzają przez pożądliwości ciała niepowściągliwego tych, co trochę odbiegają w błędziech obcujących: +2 Peter 2 P 68 2 19 Wolność im obiecując, gdyż sami są niewolnicy skazy; albowiem kto jest od kogo zwyciężon, tego i niewolnikiem jest. 2 Peter 2 P 68 2 20 Bo jeźliby odbieżawszy plugastwa świata przez poznanie Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, a temiż się zaś uwikławszy zwyciężeni byli: stały się im ostateczne rzeczy gorsze niż pierwsze. 2 Peter 2 P 68 2 21 Boby im lepiéj było nie uznać drogi sprawiedliwości, niźli poznawszy, wrócić się nazad od podanego im rozkazania świętego. 2 Peter 2 P 68 2 22 Albowiem się im przydało ono prawdziwéj przypowieści: Pies się wrócił do zwrócenia swego, i świnia umyta do kałuże błota. @@ -34598,7 +35293,7 @@ James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesz 2 Peter 2 P 68 3 15 A nieskwapliwość Pana naszego rozumiejcie zbawieniem, jako i najmilszy brat nasz Paweł wedle danéj sobie mądrości do was pisał, 2 Peter 2 P 68 3 16 Jako i we wszystkich liściech, o tem w nich mówiąc: w których są niektóre rzeczy trudne ku wyrozumieniu, które nieuczeni i niestateczni wykręcają, jako i inne pisma, ku swemu własnemu zatraceniu. 2 Peter 2 P 68 3 17 Wy tedy, bracia! wiedząc przedtem, strzeżcie, abyście zwiedzieni błędem głupich, nie wypadli z własnéj stateczności; -2 Peter 2 P 68 3 18 Ale rośćcie w łasce i w poznaniu Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Jemu chwała i teraz i do dnia wieczności. Amen. +2 Peter 2 P 68 3 18 Ale rośćcie w łasce i w poznaniu Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Jemu chwała i teraz i do dnia wieczności. Amen. Przypisy 1 John 1 J 69 1 1 Co było od początku, cośmy słyszeli, cośmy widzieli oczyma naszemi, cośmy oglądali i czego ręce nasze dotykały o słowie żywota; 1 John 1 J 69 1 2 (Bo żywot oznajmiony jest; i widzieliśmy, świadczymy i opowiadamy wam żywot wieczny, który był u Ojca i zjawił się nam.) 1 John 1 J 69 1 3 Cośmy widzieli i słyszeli, wam opowiadamy, abyście i wy towarzystwo mieli z nami: a towarzystwo nasze było z Ojcem i z Synem jego Jezusem Chrystusem. @@ -34619,7 +35314,7 @@ James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesz 1 John 1 J 69 2 8 Zasię rozkazanie nowe piszę wam, co prawda jest i w nim i w was, że ciemności przeminęły, a prawdziwa światłość już świeci. 1 John 1 J 69 2 9 Kto mówi, iż jest w światłości, a brata swojego nienawidzi, aż dotąd jest w ciemności. 1 John 1 J 69 2 10 Kto miłuje brata swego, w światłości mieszka, a zgorszenia w nim niemasz. -1 John 1 J 69 2 11 Lecz kto nienawidzi brata swego, w ciemnościach jest i w ciemnościach chodzi, a nie wie, gdzie idzie, iż ciemności zaślepiły oczy jego.[1130] 12 Piszę wam, synaczkowie! iż wam bywają odpuszczone grzechy dla imienia jego. +1 John 1 J 69 2 11 Lecz kto nienawidzi brata swego, w ciemnościach jest i w ciemnościach chodzi, a nie wie, gdzie idzie, iż ciemności zaślepiły oczy jego. 12 Piszę wam, synaczkowie! iż wam bywają odpuszczone grzechy dla imienia jego. 1 John 1 J 69 2 13 Piszę wam, ojcowie! żeście poznali tego, który jest od początku. Piszę wam, młodzieniaszkowie! iżeście zwyciężyli złośnika. Piszę wam, dziateczki! iżeście poznali Ojca. 1 John 1 J 69 2 14 Piszę wam, młodzieńcy! iżeście mocni, a słowo Boże mieszka w was i zwyciężyliście złośnika. 1 John 1 J 69 2 15 Nie miłujcie świata, ani tego, co jest na świecie. Jeźli kto miłuje świat, niemasz w nim ojcowskiéj miłości. @@ -34648,7 +35343,7 @@ James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesz 1 John 1 J 69 3 9 Wszelki, co się narodził z Boga, grzechu nie czyni, iż nasienie jego w nim trwa: i nie może grzeszyć, iż z Boga narodzony jest. 1 John 1 J 69 3 10 Przez to jawni są synowie Boży i synowie djabelscy. Wszelki, który nie jest sprawiedliwy, nie jest z Boga, i który nie miłuje brata swego. 1 John 1 J 69 3 11 Albowiem to jest opowiadanie, któreście słyszeli od początku, abyście jeden drugiego miłowali. -1 John 1 J 69 3 12 Nie jako Kain, który był ze [1131]złośnika i zabił brata swego. A dla czegóż go zabił? Iż uczynki jego złośliwe były, a brata jego sprawiedliwe. +1 John 1 J 69 3 12 Nie jako Kain, który był ze złośnika i zabił brata swego. A dla czegóż go zabił? Iż uczynki jego złośliwe były, a brata jego sprawiedliwe. 1 John 1 J 69 3 13 Nie dziwujcie się, bracia! jeźli was świat nienawidzi. 1 John 1 J 69 3 14 My wiemy, iżeśmy przeniesieni z śmierci do żywota, iż miłujemy bracią. Kto nie miłuje, trwa w śmierci. 1 John 1 J 69 3 15 Każdy, co nienawidzi brata swego, mężobójca jest: a wiecie, iż wszelki mężobójca nie ma żywota wiecznego w samym sobie trwającego. @@ -34677,7 +35372,7 @@ James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesz 1 John 1 J 69 4 14 A myśmy widzieli i świadczymy, iż Ojciec posłał Syna swego Zbawicielem świata. 1 John 1 J 69 4 15 Ktobykolwiek wyznał, iż Jezus jest Syn Boży, Bóg w nim mieszka, a on w Bogu. 1 John 1 J 69 4 16 I myśmy poznali, i uwierzyli miłości, którą Bóg ma ku nam. Bóg jest miłość: a kto mieszka w miłości, w Bogu mieszka, a Bóg w nim. -1 John 1 J 69 4 17 W tem wykonana jest miłość [1132]z nami, abyśmy ufność mieli w dzień sądny, iż jako on jest, i my jesteśmy na tym świecie. +1 John 1 J 69 4 17 W tem wykonana jest miłość z nami, abyśmy ufność mieli w dzień sądny, iż jako on jest, i my jesteśmy na tym świecie. 1 John 1 J 69 4 18 W bojaźni niemasz miłości, ale miłość doskonała precz wyrzuca bojaźń; bo bojaźn ma utrapienie, a kto się boi, nie jest doskonały w miłości. 1 John 1 J 69 4 19 My tedy miłujmy Boga, iż Bóg nas pierwéj umiłował. 1 John 1 J 69 4 20 Jeźliby kto rzekł, iż miłuje Boga, a brataby swego nienawidział, kłamcą jest; albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, Boga, którego nie widzi, jako może miłować? @@ -34702,7 +35397,7 @@ James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesz 1 John 1 J 69 5 18 Wiemy, iż wszelki, który się z Boga narodził, nie grzeszy; ale rodzenie Boże zachowuje go, a złośnik nie dotyka się go. 1 John 1 J 69 5 19 Wiemy, iż z Boga jesteśmy; a świat wszystek we złem leży. 1 John 1 J 69 5 20 I wiemy, iż Syn Boży przyszedł i dał nam zmysł, abyśmy poznali prawdziwego Boga, a byli w prawdziwym Synie jego. Ten jest prawdziwy Bóg i żywot wieczny. -1 John 1 J 69 5 21 Synaczkowie! strzeżcie się bałwanów. Amen. +1 John 1 J 69 5 21 Synaczkowie! strzeżcie się bałwanów. Amen. Przypisy 2 John 2 J 70 1 1 Starszy wybranéj paniéj i dziatkom jéj, które ja miłuję w prawdzie, a nie ja sam, ale i wszyscy, którzy poznali prawdę, 2 John 2 J 70 1 2 Dla prawdy, która trwa w nas i z nami będzie na wieki. 2 John 2 J 70 1 3 Niech będzie z wami łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca i od Chrystusa Jezusa, Syna Ojcowego, w prawdzie i miłości. @@ -34715,10 +35410,10 @@ James Jk 66 5 20 Ma wiedzieć, iż któryby uczynił, że się nawrócił grzesz 2 John 2 J 70 1 10 Jeźli kto przychodzi do was, a téj nauki nie przynosi, nie przyjmujcie go do domu, ani go pozdrawiajcie. 2 John 2 J 70 1 11 Albowiem kto mu, daj zdrów! mówi, uczestnikiem jest uczynków jego złościwych. 2 John 2 J 70 1 12 Mając wam więcéj pisać, nie chciałem przez papier i inkaust; albowiem spodziewam się być u was i ustnie mówić, aby wesele wasze było zupełne. -2 John 2 J 70 1 13 Pozdrawiają cię dziatki siostry twojéj wybranéj. +2 John 2 J 70 1 13 Pozdrawiają cię dziatki siostry twojéj wybranéj. Przypisy 3 John 3 J 71 1 1 Starszy Gajowi najmilszemu, którego ja miłuję w prawdzie. 3 John 3 J 71 1 2 Najmilszy! modlę się, abyć się na wszystkiem dobrze powodziło, i abyś zdrów był, jako się dobrze powodzi duszy twojéj. -3 John 3 J 71 1 3 Wielcem się uradował, gdy przyszli bracia i dali świadectwo [1134]prawdzie twojéj, jako ty w prawdzie chodzisz. +3 John 3 J 71 1 3 Wielcem się uradował, gdy przyszli bracia i dali świadectwo prawdzie twojéj, jako ty w prawdzie chodzisz. 3 John 3 J 71 1 4 Większéj nad tę pociechy nie mam, jedno abych słyszał, że dziatki moje chodzą w prawdzie. 3 John 3 J 71 1 5 Najmilszy! wiernie czynisz, cokolwiek działasz dla braci, a to dla gości. 3 John 3 J 71 1 6 Którzy świadectwo dali o miłości twéj w oczach kościoła, które dobrze czyniąc odprowadziasz godnie Bogu. @@ -34737,7 +35432,7 @@ Jude Jud 72 1 4 Albowiem wtrącili się niektórzy ludzie, (którzy dawno na ten Jude Jud 72 1 5 A chcę wam przypomnieć, gdyż raz wszystko wiecie, iż Jezus, wybawiwszy lud z ziemie Egipskiéj, zasię te potracił, którzy nie wierzyli. Jude Jud 72 1 6 A Anioły, którzy nie zachowali zacności swéj, ale mieszkanie swoje opuścili, na sąd dnia wielkiego związkami wiecznemi pod chmurą zachował. Jude Jud 72 1 7 Jako Sodoma i Gomorra i pograniczne miasta tymże sposobem zwszeteczniawszy i udawszy się za cudzem ciałem, stały się przykładem ognia wiekuistego, karanie cierpiąc. -Jude Jud 72 1 8 Tak i ci ciało plugawią i [1135]zwierzchność odrzucają i majestat bluźnią. +Jude Jud 72 1 8 Tak i ci ciało plugawią i zwierzchność odrzucają i majestat bluźnią. Jude Jud 72 1 9 Gdy Michał Archaniół z djabłem spór wiódł, spierając się o ciało Mojżeszowe, nie śmiał podnieść sądu bluźnierskiego, ale rzekł: Niech ci Pan rozkaże. Jude Jud 72 1 10 A ci, czegokolwiek nie wiedzą, bluźnią: a cokolwiek z przyrodzenia jako nieme bydło rozumieją, w tem się psują. Jude Jud 72 1 11 Biada im! iż się drogą Kainową udali, a zwiedzieniem Balaamowem i zapłatą rozpuścili się, a w przeciwieństwie Korego poginęli. @@ -34754,9 +35449,10 @@ Jude Jud 72 1 21 Sami się w miłości Bożéj zachowajcie, oczekiwając miłosi Jude Jud 72 1 22 A jedne osądzone karzcie. Jude Jud 72 1 23 A drugie zachowajcie, wyrywając z ognia. A innych litujcie w bojaźni, mając w nienawiści i onę, która cielesna jest, pokalaną suknią. Jude Jud 72 1 24 A temu, który was może zachować bez grzechu i postawić przed oblicznością chwały swojéj, niepokalane w radości w przyjściu Pana naszego Jezusa Chrystusa, -Jude Jud 72 1 25 Samemu Bogu, Zbawicielowi naszemu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, chwała i wielmożność, rozkazowanie i władza przed wszelkim wiekiem i teraz i na wszystkie wieki wieków. Amen. +Jude Jud 72 1 25 Samemu Bogu, Zbawicielowi naszemu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, chwała i wielmożność, rozkazowanie i władza przed wszelkim wiekiem i teraz i na wszystkie wieki wieków. Amen. Przypisy Revelation Ap 73 1 1 Objawienie Jezusa Chrystusa, które jemu dał Bóg, aby objawił sługom swym, co się ma dziać w rychle; i oznajmił, posławszy przez Anioła swojego słudze swemu Janowi, Revelation Ap 73 1 2 Który świadectwo wydał słowu Bożemu i świadectwo Jezusa Chrystusa, cokolwiek widział. +Revelation Ap 73 1 3 Błogosławiony, który czyta i słucha słów proroctwa tego i zachowywa to, co w niem jest napisano; albowiem czas jest blizko. Revelation Ap 73 1 4 Jan siedmi kościołom, które są w Azyi. Łaska wam i pokój od tego, który jest, i który był, i który przyjdzie, i od siedmi duchów, którzy są przed oblicznością stolice jego, Revelation Ap 73 1 5 I od Jezusa Chrystusa, który jest wierny świadek, pierworodny z umarłych i książę królów ziemie, który nas umiłował i omył nas z grzechów naszych we krwi swojéj. Revelation Ap 73 1 6 I uczynił nas królestwem i kapłany Bogu i Ojcu swemu; jemu chwała i władza na wieki wieków. Amen. @@ -34782,6 +35478,7 @@ Revelation Ap 73 2 5 Pamiętajże tedy, zkądeś wypadł, i czyń pokutę, a ucz Revelation Ap 73 2 6 Ale to masz, iż nienawidzisz uczynków Nikolaitów, których i ja nienawidzę. Revelation Ap 73 2 7 Kto ma ucho, niech słucha, co Duch mówi kościołom. Zwyciężcy dam jeść z drzewa żywota, które jest w raju Boga mojego. Revelation Ap 73 2 8 A Aniołowi kościoła Smyrneńskiego napisz: Toć mówi pierwszy i ostatni, który był umarł i żywie: +Revelation Ap 73 2 9 Znam ucisk twój i ubóstwo twoje, aleś jest bogaty, i bluźnią cię ci, którzy się powiadają być Żydami, a nie są, ale są bóżnicą szatańską. Revelation Ap 73 2 10 Nic się nie bój tego, co masz cierpieć. Oto ma wrzucić djabeł niektóre z was do ciemnice, abyście byli kuszeni; i będziecie mieć ucisk przez dziesięć dni. Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec żywota. Revelation Ap 73 2 11 Kto ma ucho, niech słucha, co Duch mówi kościołom: Kto zwycięży, nie będzie obrażon od wtóréj śmierci. Revelation Ap 73 2 12 A Aniołowi kościoła Pergameńskiego napisz: To mówi ten, który ma miecz z obudwu stron ostry: @@ -34805,7 +35502,7 @@ Revelation Ap 73 2 29 Kto ma ucho, niech słucha, co Duch kościołom mówi. Revelation Ap 73 3 1 A Aniołowi kościoła Sardyjskiego napisz: To mówi, który ma siedm duchów Bożych i siedm gwiazd: Znam uczynki twoje, iż masz imię, że żywiesz; aleś jest umarły. Revelation Ap 73 3 2 Bądź czujny, a utwierdzaj inne, co umrzeć miało; albowiem nie najduję uczynków twoich zupełnych przed Bogiem moim. Revelation Ap 73 3 3 Pamiętaj tedy, jakoś wziął i słyszał, a chowaj i pokutę czyń. Jeźliż tedy czuć nie będziesz, przyjdę do ciebie jak złodziéj, a nie poznasz, któréj godziny przyjdę do ciebie. -Revelation Ap 73 3 4 Ale masz mało imion w [1138]Sardziech, którzy nie pokalali szat swoich: i chodzić będą zemną w bieli, iż godni są. +Revelation Ap 73 3 4 Ale masz mało imion w Sardziech, którzy nie pokalali szat swoich: i chodzić będą zemną w bieli, iż godni są. Revelation Ap 73 3 5 Kto zwycięży, tak będzie obleczon w szaty białe, i nie wymażę imienia jego z ksiąg żywota, i wyznam imię jego przed Ojcem moim i przed Anioły jego. Revelation Ap 73 3 6 Kto ma ucho, niech słucha, co Duch kościołom mówi. Revelation Ap 73 3 7 A Aniołowi kościoła Philadelphskiego napisz: To mówi Święty i Prawdziwy, który ma klucz Dawidów, który otwiera, a żaden nie zawiera, zawiera, a żaden nie otwiera: @@ -34830,7 +35527,7 @@ Revelation Ap 73 4 3 A który siedział, był podobny pojrzeniu kamienia Jaspisa Revelation Ap 73 4 4 A około stolice stolic dwadzieścia i cztery: a na stolicach dwadzieścia i czterech starszych siedzących, obleczonych w szaty białe, a na głowiech ich korony złote. Revelation Ap 73 4 5 A z stolice wychodziły błyskawice i głosy i gromy: a siedm lamp gorejących przed stolicą, które są siedm duchów Bożych. Revelation Ap 73 4 6 A przed stolicą jako morze szklane podobne kryształowi: a w pośrodku stolice i około stolice czworo zwierząt pełnych oczu z przodku i z tyłu. -Revelation Ap 73 4 7 A zwierzę pierwsze podobne lwowi, a wtóre zwierzę podobne [1139]cielcowi, a trzecie zwierzę, mające oblicze jako człowieka, a czwarte zwierzę podobne orłowi latającemu. +Revelation Ap 73 4 7 A zwierzę pierwsze podobne lwowi, a wtóre zwierzę podobne cielcowi, a trzecie zwierzę, mające oblicze jako człowieka, a czwarte zwierzę podobne orłowi latającemu. Revelation Ap 73 4 8 A czworo zwierząt, każde z nich, miało po sześć skrzydeł w koło, i wewnątrz pełne są oczu a odpoczynku nie miały we dnie i w nocy, mówiąc: Święty, Święty, Święty Pan Bóg Wszechmogący, który był, i który jest, i który ma przyjść. Revelation Ap 73 4 9 A gdy one zwierzęta dawały chwałę i cześć i dziękczynienie siedzącemu na stolicy, żywiącemu na wieki wieków, Revelation Ap 73 4 10 Upadali dwadzieścia i czteréj starszych przed siedzącym na stolicy i kłaniali się żywiącemu na wieki wieków i porzucali korony swe przed stolicą, mówiąc: @@ -34853,7 +35550,7 @@ Revelation Ap 73 6 1 I widziałem, że otworzył Baranek jedną z siedmi pieczę Revelation Ap 73 6 2 I widziałem, a oto koń biały, a który na nim siedział, miał łuk: i dano mu koronę, i wyszedł zwyciężając, aby zwyciężył. Revelation Ap 73 6 3 A gdy otworzył wtórą pieczęć, słyszałem wtóre zwierzę mówiące: Chódź a patrzaj! Revelation Ap 73 6 4 I wyszedł drugi koń rydzy; a który na nim siedział, dano mu jest, aby odjął pokój z ziemie, a iżby jedni drugie zabijali, i dano mu miecz wielki. -Revelation Ap 73 6 5 A gdy otworzył trzecią pieczęć, [1140]słyszałem trzecie zwierzę mówiące: Cóodź, a patrzaj! A oto koń wrony; a który na nim siedział, miał szalę w ręce swojéj. +Revelation Ap 73 6 5 A gdy otworzył trzecią pieczęć, słyszałem trzecie zwierzę mówiące: Cóodź, a patrzaj! A oto koń wrony; a który na nim siedział, miał szalę w ręce swojéj. Revelation Ap 73 6 6 I słyszałem jakoby głos w pośrodku czworga zwierząt mówiących: Miarka pszenicy za grosz a trzy miarki jęczmienia za grosz, a nie szkódź oliwie i winu. Revelation Ap 73 6 7 A gdy otworzył czwartą pieczęć, słyszałem głos czwartego zwierzęcia mówiącego: Chódź, a patrzaj. Revelation Ap 73 6 8 A oto koń blady, a który siedział na nim, imię jemu Śmierć a piekło szło za nim, i dana mu jest moc nad czterema częściami ziemi, zabijać mieczem, głodem i śmiercią i przez bestye ziemskie. @@ -34876,7 +35573,7 @@ Revelation Ap 73 7 7 Z pokolenia Symeon dwanaście tysięcy pieczętowani. Z pok Revelation Ap 73 7 8 z pokolenia Zabulon dwanaście tysięcy pieczętowani. Z pokolenia Józeph dwanaście tysięcy pieczętowani. Z pokolenia Benjamin dwanaście tysięcy pieczętowani. Revelation Ap 73 7 9 Potemem widział rzeszą wielką, któréj nie mógł nikt przeliczyć, ze wszech narodów i pokolenia i ludzi i języków, stojącą przed stolicą i przed oblicznością Baranka, przyobleczeni w szaty białe, a palmy w ręku ich. Revelation Ap 73 7 10 I wołali głosem wielkim, mówiąc: Zbawienie Bogu naszemu, który siedzi na stolicy, i Barankowi. -Revelation Ap 73 7 11 A wszyscy Aniołowie stali około stolice i starszych i czworga zwierząt i padli przed stolicą na oblicza swe, [1141]i pokłon uczynili Bogu, mówiąc: Amen. +Revelation Ap 73 7 11 A wszyscy Aniołowie stali około stolice i starszych i czworga zwierząt i padli przed stolicą na oblicza swe, i pokłon uczynili Bogu, mówiąc: Amen. Revelation Ap 73 7 12 Błogosławienie i chwała i mądrość i dziękowanie i cześć i moc i siła Bogu naszemu na wieki wieków. Amen. Revelation Ap 73 7 13 I odpowiedział jeden ze starszych i rzekł mi: Ci, którzy są obleczeni w szaty białe, którzyż są? i zkąd przyszli? Revelation Ap 73 7 14 I rzekłem mu: Panie mój! ty wiesz. I rzekł mi: Ci są, którzy przyszli z ucisku wielkiego, i omyli szaty swoje i wybielili je we krwi Barankowéj. @@ -34901,7 +35598,7 @@ Revelation Ap 73 9 2 I otworzyła studnią przepaści: i wystąpił dym studnie, Revelation Ap 73 9 3 I wyszły z dymu studniéj szarańcze na ziemię; i dano im moc, jako mają niedźwiadkowie ziemscy. Revelation Ap 73 9 4 A rozkazano im, żeby nie psowały trawy ziemie, ani wszelkiéj zieloności, ani wszelkiego, co zielono; jedno tylko ludzie, którzy nie mają pieczęci Bożéj na czołach swoich. Revelation Ap 73 9 5 A dano im, aby ich nie zabijali, ale aby byli męczeni pięć miesięcy: a męczenie ich jako męczenie niedźwiadkowe, gdy człowieka ukąsi. -Revelation Ap 73 9 6 A w one dni szukać będą ludzie [1142]śmierci, a nie najdą jéj: i będą żądać umrzeć, a uciecze śmierć od nich. +Revelation Ap 73 9 6 A w one dni szukać będą ludzie śmierci, a nie najdą jéj: i będą żądać umrzeć, a uciecze śmierć od nich. Revelation Ap 73 9 7 A podobieństwa szarańczy podobne koniom gotowym na wojnę; a na głowach ich jakoby korony podobne złotu, a twarzy ich jako twarzy człowiecze. Revelation Ap 73 9 8 I miały włosy jako włosy niewieście, a zęby ich jako zęby lwów były. Revelation Ap 73 9 9 A miały pancerze jako pancerze żelazne, a głos skrzydeł ich jako głos wozów wielu koni bieżących na wojnę. @@ -34916,7 +35613,7 @@ Revelation Ap 73 9 17 I takżem widział konie w widzeniu; a którzy na nich, mi Revelation Ap 73 9 18 A od tych trzech plag pobita jest trzecia część ludzi, od ognia i od dymu i od siarki, które wychodziły z gąb ich. Revelation Ap 73 9 19 Albowiem władza koni jest w gębach ich i w ogonach ich; bo ogony ich wężom podobne, mając głowy, a temiż szkodzą. Revelation Ap 73 9 20 A inni ludzie, którzy nie są pobici temi plagami, ani pokutowali za uczynki rąk swych, aby się nie kłaniali czartom i bałwanom złotym i śrebrnym i miedzianym i kamiennym i drzewianym, którzy ani widzieć mogą, ani słyszeć, ani chodzić. -Revelation Ap 73 9 1 I nie pokutowali za mężobójstwa swoje, ani za czary swoje, ani za porubstwa swe, ani za złodziejstwa swoje. +Revelation Ap 73 10 1 I nie pokutowali za mężobójstwa swoje, ani za czary swoje, ani za porubstwa swe, ani za złodziejstwa swoje. Revelation Ap 73 10 1 I widziałem drugiego Anioła mocnego, zstępującego z nieba, w obłok obleczonego, a na głowie jego tęcza, a oblicze jego było jako słońce, a nogi jego jako słupy ogniowe. Revelation Ap 73 10 2 A miał w ręce swéj książeczki otworzone, i postawił nogę swoję prawą na morzu, a lewą na ziemi. Revelation Ap 73 10 3 I zawołał głosem wielkim, jako gdy lew ryczy. A gdy zawołał, wymówiły siedm gromów głosy swoje. @@ -34926,6 +35623,7 @@ Revelation Ap 73 10 6 I przysiągł przez Żywiącego na wieki wieków, który s Revelation Ap 73 10 7 Ale we dni głosu Anioła siódmego, kiedy pocznie trąbić, dokona się tajemnica Boża, jako oznajmił przez sługi swe proroki. Revelation Ap 73 10 8 I słyszałem głos z nieba zasię mówiący zemną, i rzekący: Idź, a weźmij książkę otworzoną z ręki Anioła stojącego na morzu i na ziemi. Revelation Ap 73 10 9 I poszedłem do Anioła, mówiąc mu, aby mi dał książkę. I rzekł mi: Weźmij książkę, a zjedz ją: i gorzkim uczyni żołądek twój, ale w uściech twoich słodka będzie jako miód. +Revelation Ap 73 10 10 I wziąłem książkę z ręki Anioła i zjadłem ją: i była w uściech moich słodka jak miód, a gdym ją zjadł, brzuch mój zgorzkniał. Revelation Ap 73 10 11 I rzekł mi: Musisz zasię prorokować poganom i narodom i językom i wielom królów. Revelation Ap 73 11 1 I dano mi trzcinę podobną lasce i rzeczono mi: Wstań, a zmierz kościół Boży i ołtarz i modlące się w nim. Revelation Ap 73 11 2 A sień, która jest przed kościołem, wyrzuć precz, a nie mierz jęj; albowiem dana jest poganom, a miasto święte deptać będą czterdzieści i dwa miesiące. @@ -34948,7 +35646,7 @@ Revelation Ap 73 11 18 I rozgniewali się poganie, i przyszedł gniew twój i cz Revelation Ap 73 11 19 I otworzony jest kościół Boży na niebie: i widziana jest skrzynia Testamentu jego w kościele jego: i stały się błyskawice i głosy i trzęsienia ziemie i grad wielki. Revelation Ap 73 12 1 I ukazał się znak wielki na niebie: Niewiasta obleczona w słońce a księżyc pod jéj nogami, a na głowie jéj korona z gwiazd dwunaści: Revelation Ap 73 12 2 A mając w żywocie, wołała pracując i męczyła się, aby urodziła. -Revelation Ap 73 12 3 I ukazał się drugi znak na niebie, a oto smok wielki rydzy, [1144]mający siedm głów i rogów dziesięć, a na głowach jego siedm koron. +Revelation Ap 73 12 3 I ukazał się drugi znak na niebie, a oto smok wielki rydzy, mający siedm głów i rogów dziesięć, a na głowach jego siedm koron. Revelation Ap 73 12 4 A ogon jego ciągnął trzecią część gwiazd niebieskich i zrzucił je na ziemię: a smok stanął przed niewiastą, która miała porodzić, aby, gdyby porodziła, pożarł syna jéj. Revelation Ap 73 12 5 I porodziła syna mężczyznę, który miał rządzić wszystkie pogany laską żelazną: i porwany jest syn jéj do Boga i do stolice jego. Revelation Ap 73 12 6 A niewiasta uciekła na pustynią, gdzie miała miejsce zgotowane od Boga, aby ją tam żywiono tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni. @@ -34974,6 +35672,7 @@ Revelation Ap 73 13 7 I dano jéj walkę czynić z świętymi i zwyciężać je. Revelation Ap 73 13 8 I kłaniali się jéj wszyscy, którzy mieszkają na ziemi, których imiona nie są napisane w księgach żywota Baranka, który zabity jest od założenia świata. Revelation Ap 73 13 9 Jeźli kto ma ucho, niech słucha. Revelation Ap 73 13 10 Kto w poimanie wiedzie, w poimanie pójdzie. Kto mieczem zabije, ma być mieczem zabit. Tu jest cierpliwość i wiara świętych. +Revelation Ap 73 13 11 I widziałem drugą bestyą wychodzącą z ziemie: a miała dwa rogi, podobne barankowym i mówiła jako smok. Revelation Ap 73 13 12 I używała wszystkiéj władzy pierwszéj bestyi przed oczyma jéj i uczyniła, że ziemia i mieszkający na niéj kłaniali się bestyi pierwszéj, któréj śmiertelna rana była uleczona. Revelation Ap 73 13 13 I uczyniła cuda wielkie, że téż i ogień uczyniła, aby zstąpił przed oczyma ludzi na ziemię. Revelation Ap 73 13 14 I zwiodła mieszkające na ziemi dla znaków, które jéj dano czynić przed oczyma bestyi, mówiąc mieszkającym na ziemi, aby czynili obraz bestyi, która ma ranę mieczową, i ożyła. @@ -34995,7 +35694,7 @@ Revelation Ap 73 14 11 A dym męki ich wstępować będzie na wieki wieków: ani Revelation Ap 73 14 12 Tu jest cierpliwość świętych, którzy chowają przykazania Boże i wiarę Jezusową. Revelation Ap 73 14 13 I usłyszałem głos z nieba, mówiący mi: Napisz: Błogosławieni umarli, którzy w Panu umierają. Odtąd już mówi Duch, aby odpoczęli od prac swoich; albowiem uczynki ich za nimi idą. Revelation Ap 73 14 14 I widziałem, a oto obłok biały; a na obłoku siedzącego, podobnego Synowi człowieczemu, mającego na głowie swéj koronę złotą, a w ręce swéj sierp ostry. -Revelation Ap 73 14 15 A drugi Aniół wyszedł z [1146]kościoła, wołając głosem wielkim ku siedzącemu na obłoku: Zapuść sierp twój a żnij, gdyż przyszła godzina żęcia, ponieważ uschło żniwo ziemie. +Revelation Ap 73 14 15 A drugi Aniół wyszedł z kościoła, wołając głosem wielkim ku siedzącemu na obłoku: Zapuść sierp twój a żnij, gdyż przyszła godzina żęcia, ponieważ uschło żniwo ziemie. Revelation Ap 73 14 16 I zapuścił, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemię, i pożęta jest ziemia. Revelation Ap 73 14 17 A drugi Aniół wyszedł z kościoła, który jest w niebie, mając i ten sierp ostry. Revelation Ap 73 14 18 I drugi Aniół wyszedł z ołtarza, który miał moc nad ogniem, i zawołał wielkim głosem do tego, który miał sierp ostry, mówiąc: Zapuść twój sierp ostry a zbieraj grona winnice ziemie; bo dojrzałe są jagody jéj. @@ -35067,6 +35766,7 @@ Revelation Ap 73 18 16 A mówiąc: Biada, biada, miasto ono wielkie, które był Revelation Ap 73 18 17 Iż jednéj godziny spustoszone są tak wielkie bogactwa. I wszelki sternik i wszelki po jeziorze jeżdżący i żeglarze, i którzy na morzu robią, z daleka stanęli. Revelation Ap 73 18 18 I zawołali, widząc miejsce zapalenia jego, mówiąc: Któreż podobne miastu temu wielkiemu? Revelation Ap 73 18 19 I sypali proch na głowy swe, a płacząc i żałując wołali, mówiąc: Biada, biada, miasto ono wielkie, w którem się zbogacili wszyscy, którzy mieli okręty na morzu, z płacy jego; iż jednéj godziny spustoszało. +Revelation Ap 73 18 20 Raduj się nad niem niebo i święci Apostołowie i Prorocy; iż Bóg osądził sąd wasz z niego. Revelation Ap 73 18 21 I podniósł jeden Aniół mocny kamień jakoby młyński wielki i wrzucił w morze, mówiąc: Tym pędem wrzucona będzie Babilonia, i miasto ono wielkie, i już daléj nie będzie naleziona. Revelation Ap 73 18 22 I głosu cytrzystów i śpiewaków, i na piszczałce grających i na trąbie, daléj w tobie słyszan nie będzie, i wszelki rzemieślnik wszelkiego rzemiosła nie znajdzie się więcéj w tobie, i głos młyna nie będzie daléj słyszan w tobie. Revelation Ap 73 18 23 I światłość lampy nie bedzie się daléj świeciła w tobie, i głos oblubieńca i oblubienice nie będzie daléj słyszan w tobie; iż kupcy twoi byli książęta ziemscy, iż czarami twemi pobłądziły wszystkie narody. @@ -35090,6 +35790,7 @@ Revelation Ap 73 19 16 A ma na szacie i na biedrze swojéj napisano: Król nad k Revelation Ap 73 19 17 I widziałem Anioła jednego stojącego w słońcu: i zawołał głosem wielkim, mówiąc wszym ptakom, którzy latali pośród nieba: Chódźcie i zgromadźcie się na wieczerzą wielką Bożą, Revelation Ap 73 19 18 Abyście jedli ciała królów i ciała tysiączników i ciała mocarzów, i ciała koni i siedzących na nich i ciała wszystkich wolnych i niewolników i małych i wielkich. Revelation Ap 73 19 19 I widziałem bestyą i króle ziemskie i wojska ich zebrane, aby stoczyły bitwę z tym, który siedział na koniu, i z wojskiem jego. +Revelation Ap 73 19 20 I poimana jest bestya, a z nią fałszywy prorok, który czynił cuda przed nią, któremi zwiódł te, którzy przyjęli cechę bestyi, i którzy się kłaniali obrazowi jej. Ci dwa wrzuceni są żywi w jezioro ognia gorejącego siarką. Revelation Ap 73 19 21 A drudzy pobici są mieczem siedzącego na koniu, który pochodzi z ust jego: a wszyscy ptacy nasyceni są mięsem ich. Revelation Ap 73 20 1 I Widziałem Anioła zstępującego z nieba, mającego klucz przepaści i łańcuch wielki w ręce swojéj. Revelation Ap 73 20 2 I uchwycił smoka, węża starego, który jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. @@ -35112,6 +35813,7 @@ Revelation Ap 73 21 3 I słyszałem głos wielki z stolice, mówiący: Oto przyb Revelation Ap 73 21 4 I otrze Bóg wszelką łzę z oczu ich, a śmierci daléj nie będzie, ani smętku, ani krzyku, ani boleści więcéj nie będzie, iż pierwsze rzeczy przeminęły. Revelation Ap 73 21 5 I rzekł który siedział na stolicy: Oto nowe czynię wszystkie rzeczy. I rzekł mi: Napisz, iż te słowa bardzo wierne są i prawdziwe. Revelation Ap 73 21 6 I rzekł mi: Stało się. Jam jest Alfa i Omega, początek i koniec. Ja pragnącemu dam darmo ze źródła wody żywota. +Revelation Ap 73 21 7 Kto zwycięży, odziedziczy to i będę jemu Bogiem, a on mi będzie synem. Revelation Ap 73 21 8 Lecz bojaźliwym i niewiernym i obmierzłym i mężobójcom i porubnikom i czarownikom i bałwochwalcom i wszystkim kłamcom, część ich będzie w jeziorze gorejącem ogniem i siarką; co jest śmierć wtóra. Revelation Ap 73 21 9 I przyszedł jeden z siedmi Aniołów, którzy mieli siedm czasz pełnych siedmią plag ostatecznych, i mówił zemną, mówiąc: Chódź, a okażęć oblubienicę, małżonkę Barankową. Revelation Ap 73 21 10 I zaniósł mię w duchu na górę wielką i wysoką i okazał mi miasto święte Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, @@ -35138,7 +35840,7 @@ Revelation Ap 73 22 2 W pośród ulice jego i z obu stron rzeki drzewo żywota, Revelation Ap 73 22 3 I nie będzie więcéj żadne przeklęctwo; ale stolica Boża i Barankowa w niem będą, a słudzy jego służyć mu będą, Revelation Ap 73 22 4 I oglądają oblicze jego: a imię jego na ich czołach. Revelation Ap 73 22 5 I nocy więcéj nie będzie, a nie trzeba im będzie światłości świece, ani światłości słonecznéj; bo je Pan Bóg oświecać będzie, i królować będą na wieki wieków. -Revelation Ap 73 22 6 I rzekł mi: Te słowa bardzo wierne są i prawdziwe. A Pan, Bóg duchów prorockich, posłał Anioła [1152]swego, aby okazał sługom swym, co się ma stać w rychle. +Revelation Ap 73 22 6 I rzekł mi: Te słowa bardzo wierne są i prawdziwe. A Pan, Bóg duchów prorockich, posłał Anioła swego, aby okazał sługom swym, co się ma stać w rychle. Revelation Ap 73 22 7 A oto przychodzę rychło. Błogosławiony, który zachowywa słowa proroctwa ksiąg tych. Revelation Ap 73 22 8 A ja Jan, którym słyszał i widział to. A gdym słyszał i widział, upadłem, abym się pokłonił przed nogami Anioła, który mi to pokazował, Revelation Ap 73 22 9 I rzekł mi: Patrz, żebyś nie czynił; bom jest spółsługa twój, i braci twéj proroków i tych, co chowają słowa proroctwa ksiąg tych. Bogu się kłaniaj. @@ -35153,4 +35855,4 @@ Revelation Ap 73 22 17 A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, ni Revelation Ap 73 22 18 Albowiem oświadczam się każdemu słuchającemu słów proroctwa ksiąg tych: Jeźliby kto przyłożył do tego, przyłoży Bóg nań plagi opisane w tych księgach. Revelation Ap 73 22 19 A jeźliby kto ujął z słów ksiąg proroctwa tego, odejmie Bóg część jego z ksiąg żywota i z miasta świętego i z tych rzeczy, które są napisane w tych księgach. Revelation Ap 73 22 20 Mówi, który świadectwo daje o tem: Zaiste przyjdę rychło. Amen. Przyjdź, Panie Jezu! -Revelation Ap 73 22 21 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami wszystkimi. Amen. +Revelation Ap 73 22 21 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami wszystkimi. Amen. Przypisy diff --git a/internal/bible/corpusmeta.go b/internal/bible/corpusmeta.go index 60d90a9..e82f670 100644 --- a/internal/bible/corpusmeta.go +++ b/internal/bible/corpusmeta.go @@ -44,8 +44,8 @@ func parseCorpusMeta(code string, data []byte) CorpusMeta { } func embeddedCorpusMeta(code string) (CorpusMeta, bool) { - data, err := corporaFS.ReadFile("corpora/" + code + ".ini") - if err != nil { + data, ok := embReadCorpus(code + ".ini") + if !ok { return CorpusMeta{}, false } return parseCorpusMeta(code, data), true diff --git a/internal/bible/corpusmeta_test.go b/internal/bible/corpusmeta_test.go index 2a089bd..123f2dd 100644 --- a/internal/bible/corpusmeta_test.go +++ b/internal/bible/corpusmeta_test.go @@ -3,11 +3,13 @@ package bible import "testing" func TestEmbeddedCorpusMeta(t *testing.T) { - m, ok := embeddedCorpusMeta("drb") + // vul is the only corpus embedded in the default (no-tag) build, so it is + // the sidecar we can assert on unconditionally. + m, ok := embeddedCorpusMeta("vul") if !ok { - t.Fatal("drb sidecar not found") + t.Fatal("vul sidecar not found") } - if m.Lang != "en" || m.PsalmSystem != "drb" || m.Name == "" { - t.Fatalf("bad drb meta: %+v", m) + if m.Lang != "la" || m.PsalmSystem != "vulgate" || m.Name == "" { + t.Fatalf("bad vul meta: %+v", m) } } diff --git a/internal/bible/embed_optional.go b/internal/bible/embed_optional.go new file mode 100644 index 0000000..abe7b35 --- /dev/null +++ b/internal/bible/embed_optional.go @@ -0,0 +1,15 @@ +//go:build fullbible + +package bible + +import "embed" + +// Build with `-tags fullbible` to compile the optional corpora (wuj, drb, grb) +// into the binary alongside the always-embedded Vulgate. These translations are +// third-party scripture text and are NOT covered by lectio's AGPL licence; ship +// a fullbible binary only where redistributing those corpora is permitted. +// +//go:embed corpora_optional +var optionalEmbed embed.FS + +func init() { optionalFS = optionalEmbed } diff --git a/internal/bible/registry.go b/internal/bible/registry.go index 28571ea..794b48f 100644 --- a/internal/bible/registry.go +++ b/internal/bible/registry.go @@ -35,10 +35,9 @@ func buildRegistry() { } regMeta = map[string]CorpusMeta{} regUserTSV = map[string]string{} - // embedded first - ents, _ := corporaFS.ReadDir("corpora") - for _, e := range ents { - if code, ok := strings.CutSuffix(e.Name(), ".ini"); ok { + // embedded first (core FS = vul always; optional FS = rest under -tags fullbible) + for _, name := range embCorpusFiles() { + if code, ok := strings.CutSuffix(name, ".ini"); ok { if m, ok := embeddedCorpusMeta(code); ok { regMeta[code] = m } |