diff options
Diffstat (limited to 'internal/bible')
| -rw-r--r-- | internal/bible/corpora_optional/wuj.tsv | 7594 |
1 files changed, 3797 insertions, 3797 deletions
diff --git a/internal/bible/corpora_optional/wuj.tsv b/internal/bible/corpora_optional/wuj.tsv index bd54f47..56479cb 100644 --- a/internal/bible/corpora_optional/wuj.tsv +++ b/internal/bible/corpora_optional/wuj.tsv @@ -12176,7 +12176,7 @@ Ezra Ezd 15 7 7 I wyszło z synów Izrael i z synów kapłańskich i z synów Le Ezra Ezd 15 7 8 I przyszli do Jeruzalem miesiąca piątego, ten jest siódmy rok królewski. Ezra Ezd 15 7 9 Bo pierwszego dnia miesiąca pierwszego począł wychodzić z Babilonu, a pierwszego dnia miesiąca piątego przyszedł do Jeruzalem, według ręki Boga jego dobréj nad nim. Ezra Ezd 15 7 10 Bo Ezdrasz przygotował serce swe, aby szukał zakonu Pańskiego i czynił i nauczał w Izraelu przykazania i sądu. -Ezra Ezd 15 7 11 11 A wypis listu wyroku ten jest, który dał król Artaxerxes Ezdraszowi kapłanowi, pisarzowi uczonemu w mowiech i w przykazaniach Pańskich i w Ceremoniach jego w Izraelu: +Ezra Ezd 15 7 11 A wypis listu wyroku ten jest, który dał król Artaxerxes Ezdraszowi kapłanowi, pisarzowi uczonemu w mowiech i w przykazaniach Pańskich i w Ceremoniach jego w Izraelu: Ezra Ezd 15 7 12 Artaxerxes, król królów, Ezdraszowi kapłanowi, pisarzowi prawa Boga niebieskiego wielce uczonemu, zdrowia. Ezra Ezd 15 7 13 Odemnie dekret wyszedł, aby, komukolwiekby się podobało w królestwie mojem z ludu Izraelskiego i z kapłanów jego i z Lewitów iść do Jeruzalem, szedł z tobą. Ezra Ezd 15 7 14 Albowiemeś posłan od króla i od siedmi radnych panów jego, abyś nawiedził Żydowską ziemię i Jeruzalem w zakonie Boga twego, który jest w ręku twoich: @@ -12992,351 +12992,351 @@ Tobit Tb 17 14 15 I nalazł je zdrowe w starości dobrej i miał pieczą o nich, Tobit Tb 17 14 16 A wypełniwszy dziewięćdziesiąt dziewięć lat w bojażni Pańskiej, z weselem go pogrzebu. Tobit Tb 17 14 17 A wszytek ród jego i wszytko pokolenie jego trwało w świętym żywocie i w świętym obcowaniu, tak iż byli przyjemni tak Bogu jako i ludziom, i wszytkim mieszkającym na ziemi. Judith Jdt 18 1 1 Arfaksad tedy, król Medski, podbił był pod moc swoję wiele narodów i on zbudował miasto barzo możne, które nazwał Ekbatanis, -Judith Jdt 18 1 2 2 z kamienia kwadratowego i ciosanego. Wywiódł mury jego wszerz na siedmdziesiąt łokci, a na zwyż na trzydzieści, a wieże jego wywiódł wzgórę na sto łokci. -Judith Jdt 18 1 3 3 A w kwadracie ich obie stronie na dwadzieścia stóp się rozciągały. I postawił bramy jego według wielkości wież. -Judith Jdt 18 1 4 4 I chlubił się jako możny w mocy wojska swego i w chwale poczwórnych swoich. -Judith Jdt 18 1 5 5 Roku tedy dwunastego królestwa jego, Nabuchodonozor, król Asyryjski, który królował w Niniwe, mieście wielkim, walczył przeciwko Arfaksad i zwyciężył go -Judith Jdt 18 1 6 6 na polu wielkim, które zową Ragau, nad Eufratesem i Tygrem, i Jadasonem na polu Erioch, króla Elików. -Judith Jdt 18 1 7 7 Tedy się wyniosło królestwo Nabuchodonozorowe i podniosło się serce jego, i posłał do wszytkich, którzy mieszkali w Cylicijej i w Damaszku, i w Libanie, -Judith Jdt 18 1 8 8 i do narodów, którzy są w Karmelu i w Cedar, i do obywatelów Galilejskich na wielkim polu Esdrelon, -Judith Jdt 18 1 9 9 i do wszytkich, którzy byli w Samaryjej i za rzeką Jordanem aż do Jeruzalem, i wszytkiej ziemie Jesse, aż przyjdziesz do granic Etiopskich. -Judith Jdt 18 1 10 10 Do tych wszytkich posłał posły Nabuchodonozor, król Asyryjski. -Judith Jdt 18 1 11 11 Którzy wszyscy jedną myślą odmówili i z niczym je odprawili a bez uczciwości odrzucili. -Judith Jdt 18 1 12 12 Tedy rozgniewawszy się król Nabuchodonozor na onę wszytkę ziemię, przysiągł przez stolicę i przez królestwo swe, że się miał bronić od wszytkich krain tych. +Judith Jdt 18 1 2 z kamienia kwadratowego i ciosanego. Wywiódł mury jego wszerz na siedmdziesiąt łokci, a na zwyż na trzydzieści, a wieże jego wywiódł wzgórę na sto łokci. +Judith Jdt 18 1 3 A w kwadracie ich obie stronie na dwadzieścia stóp się rozciągały. I postawił bramy jego według wielkości wież. +Judith Jdt 18 1 4 I chlubił się jako możny w mocy wojska swego i w chwale poczwórnych swoich. +Judith Jdt 18 1 5 Roku tedy dwunastego królestwa jego, Nabuchodonozor, król Asyryjski, który królował w Niniwe, mieście wielkim, walczył przeciwko Arfaksad i zwyciężył go +Judith Jdt 18 1 6 na polu wielkim, które zową Ragau, nad Eufratesem i Tygrem, i Jadasonem na polu Erioch, króla Elików. +Judith Jdt 18 1 7 Tedy się wyniosło królestwo Nabuchodonozorowe i podniosło się serce jego, i posłał do wszytkich, którzy mieszkali w Cylicijej i w Damaszku, i w Libanie, +Judith Jdt 18 1 8 i do narodów, którzy są w Karmelu i w Cedar, i do obywatelów Galilejskich na wielkim polu Esdrelon, +Judith Jdt 18 1 9 i do wszytkich, którzy byli w Samaryjej i za rzeką Jordanem aż do Jeruzalem, i wszytkiej ziemie Jesse, aż przyjdziesz do granic Etiopskich. +Judith Jdt 18 1 10 Do tych wszytkich posłał posły Nabuchodonozor, król Asyryjski. +Judith Jdt 18 1 11 Którzy wszyscy jedną myślą odmówili i z niczym je odprawili a bez uczciwości odrzucili. +Judith Jdt 18 1 12 Tedy rozgniewawszy się król Nabuchodonozor na onę wszytkę ziemię, przysiągł przez stolicę i przez królestwo swe, że się miał bronić od wszytkich krain tych. Judith Jdt 18 2 1 Roku trzynastego Nabuchodonozora króla, dwudziestko i wtórego dnia miesiąca pierwszego zstało się słowo w domu Nabuchodonozora, króla Asyryjczyków, żeby się bronił. -Judith Jdt 18 2 2 2 I zezwał wszytkie starsze i wszytkie hetmany, i rycerstwo swe, i miał z nimi tajemnicę rady swej. -Judith Jdt 18 2 3 3 I powiedział, że na tym jest myśl jego, aby wszytkę ziemię podbił pod moc swoję. -Judith Jdt 18 2 4 4 Która powieść, gdy się podobała wszytkim, wezwał król Nabuchodonozor Holofernesa, hetmana rycerstwa swego, -Judith Jdt 18 2 5 5 i rzekł mu: Wyciągni przeciw wszelkiemu królestwu zachodu słońca, a osobliwie przeciwko tym, którzy wzgardzili rozkazaniem moim. -Judith Jdt 18 2 6 6 Nie przepuści oko twoje żadnemu królestwu, a każde miasto obronne podbijesz mi. -Judith Jdt 18 2 7 7 Tedy Holofernes wezwał hetmanów i przełożonych siły Asyryjskiej i policzył męże na wyprawę, jako mu król rozkazał: sto i dwadzieścia tysięcy pieszych walecznych, a jezdnych strzelców dwanaście tysięcy. -Judith Jdt 18 2 8 8 wszytkiemu wojsku swemu kazał ciągnąć naprzód w mnóstwie wielbłądów niezliczonych z temi rzeczami, których by wojsku obficie dostawało, wołów też stada i trzody owiec, którym liczby nie było. -Judith Jdt 18 2 9 9 Zboża ze wszytkiej Syryjej, kędy ciągnąć miał, nagotować kazał. -Judith Jdt 18 2 10 10 A złota i śrebra z domu królewskiego nabrał barzo wiele. -Judith Jdt 18 2 11 11 I wyjachał sam i wszytko wojsko z poczwórnymi i z jezdnymi, i z strzelcy, którzy okryli wierzch ziemie jako szarańcza. -Judith Jdt 18 2 12 12 A gdy przejachał granice Asyryjskie, przyciągnął ku wielkim góram Ange, które są po lewej stronie Cylicyjej, i doszedł każdego zameczku ich, i odzierżał każdą twierdzą. -Judith Jdt 18 2 13 13 I dobył miasta znamienitego Meloty, i złupił wszytkie syny Tarsys i syny Ismael, którzy byli przeciw puszczy i na południe ziemie Cellon. -Judith Jdt 18 2 14 14 I przeprawił się przez Eufratesa, i przyciągnął do Mezopotamijej, i zburzył wszytkie miasta wysokie, które tam były, od potoku Mambre aż przyjdziesz do morza; -Judith Jdt 18 2 15 15 i opanował granice ich od Cylicyjej aż do granic Jafet, które są na południe. -Judith Jdt 18 2 16 16 I zabrał wszytkie syny Madian, i złupił wszytkie bogactwa ich, i wszytkie, którzy się mu sprzeciwili, paszczęką miecza pobił. -Judith Jdt 18 2 17 17 A potym zjachał na pola Damaszku we dni żniwa i zapalił wszytko zboże, a wszytkie drzewa i winnice wyciąć kazał. -Judith Jdt 18 2 18 18 I przypadł strach jego na wszytkie mieszkające na ziemi. +Judith Jdt 18 2 2 I zezwał wszytkie starsze i wszytkie hetmany, i rycerstwo swe, i miał z nimi tajemnicę rady swej. +Judith Jdt 18 2 3 I powiedział, że na tym jest myśl jego, aby wszytkę ziemię podbił pod moc swoję. +Judith Jdt 18 2 4 Która powieść, gdy się podobała wszytkim, wezwał król Nabuchodonozor Holofernesa, hetmana rycerstwa swego, +Judith Jdt 18 2 5 i rzekł mu: Wyciągni przeciw wszelkiemu królestwu zachodu słońca, a osobliwie przeciwko tym, którzy wzgardzili rozkazaniem moim. +Judith Jdt 18 2 6 Nie przepuści oko twoje żadnemu królestwu, a każde miasto obronne podbijesz mi. +Judith Jdt 18 2 7 Tedy Holofernes wezwał hetmanów i przełożonych siły Asyryjskiej i policzył męże na wyprawę, jako mu król rozkazał: sto i dwadzieścia tysięcy pieszych walecznych, a jezdnych strzelców dwanaście tysięcy. +Judith Jdt 18 2 8 wszytkiemu wojsku swemu kazał ciągnąć naprzód w mnóstwie wielbłądów niezliczonych z temi rzeczami, których by wojsku obficie dostawało, wołów też stada i trzody owiec, którym liczby nie było. +Judith Jdt 18 2 9 Zboża ze wszytkiej Syryjej, kędy ciągnąć miał, nagotować kazał. +Judith Jdt 18 2 10 A złota i śrebra z domu królewskiego nabrał barzo wiele. +Judith Jdt 18 2 11 I wyjachał sam i wszytko wojsko z poczwórnymi i z jezdnymi, i z strzelcy, którzy okryli wierzch ziemie jako szarańcza. +Judith Jdt 18 2 12 A gdy przejachał granice Asyryjskie, przyciągnął ku wielkim góram Ange, które są po lewej stronie Cylicyjej, i doszedł każdego zameczku ich, i odzierżał każdą twierdzą. +Judith Jdt 18 2 13 I dobył miasta znamienitego Meloty, i złupił wszytkie syny Tarsys i syny Ismael, którzy byli przeciw puszczy i na południe ziemie Cellon. +Judith Jdt 18 2 14 I przeprawił się przez Eufratesa, i przyciągnął do Mezopotamijej, i zburzył wszytkie miasta wysokie, które tam były, od potoku Mambre aż przyjdziesz do morza; +Judith Jdt 18 2 15 i opanował granice ich od Cylicyjej aż do granic Jafet, które są na południe. +Judith Jdt 18 2 16 I zabrał wszytkie syny Madian, i złupił wszytkie bogactwa ich, i wszytkie, którzy się mu sprzeciwili, paszczęką miecza pobił. +Judith Jdt 18 2 17 A potym zjachał na pola Damaszku we dni żniwa i zapalił wszytko zboże, a wszytkie drzewa i winnice wyciąć kazał. +Judith Jdt 18 2 18 I przypadł strach jego na wszytkie mieszkające na ziemi. Judith Jdt 18 3 1 Posłali tedy posły swe wszytkich miast i powiatów królowie i książęta, to jest z Syryjej, Mezopotamijej i z Syryjej Sobal, i Libijej, i Cylicyjej, którzy przyjachawszy do Holoferna, mówili: -Judith Jdt 18 3 2 2 Niech przestanie gniew twój przeciwko nam, bo lepiej jest, żebyśmy żywi służyli Nabuchodonozorowi, królowi wielkiemu, a tobie się poddali, niżlibyśmy pomarwszy z naszym zatraceniem, sami niewolstwa naszego szkodę cierpieli. -Judith Jdt 18 3 3 3 Każde miasto nasze i wszytkie dzierżawy, i wszytkie góry, i pagórki, i pola, i stada wołów, i trzody owiec, i kóz, i koni i wielbłądów, i wszytkie majętności nasze, i domy przed oczyma twemi są. -Judith Jdt 18 3 4 4 Niechaj wszytko, co nasze jest, pod prawem twoim będzie. -Judith Jdt 18 3 5 5 My i synowie naszy jesteśmy słudzy twoi. -Judith Jdt 18 3 6 6 Przyjedź nam spokojny Pan a używaj służby naszej, jakoć się podoba. -Judith Jdt 18 3 7 7 Zjachał tedy z gór z jezdnymi z mocą wielką i opanował wszelkie miasto i wszelkiego mieszkającego w ziemi. -Judith Jdt 18 3 8 8 A ze wszystkich miast wziął sobie męźe mocne ku pomocy i wybrane ku bitwie. -Judith Jdt 18 3 9 9 I przypadł tak wielki strach na one krainy, iż wszystkich miast obywatele przedni, starszy i poważni, wespołek z pospólstwem wychodzili przeciw niemu, gdy przyjeżdżał, -Judith Jdt 18 3 10 10 przyjmując go z wieńcami i z pochodniami, tańcując i grając na bębniech i na piszczałkach. -Judith Jdt 18 3 11 11 Wszakże i to czyniąc, okrucieństwa serca jego uskromić nie mogli. -Judith Jdt 18 3 12 12 Bo i miasta ich pokaził, i gaje ich wyrąbał. -Judith Jdt 18 3 13 13 Bo mu był przykazał król Nabuchodonozor, żeby wytracił wszytkie bogi ziemskie, przeto aby on sam był zwan bogiem od tych narodów, które by mógł Holofernes mocą swoją podbić. -Judith Jdt 18 3 14 14 A przejachawszy przez wszytkę Syrią Sobal i wszytkę Apameą, i wszytkę Mezopotamią, przyciągnął do Idumejczyków do ziemie Gabaa -Judith Jdt 18 3 15 15 i pobrał miasta ich, i mieszkał tam przez trzydzieści dni, za które dni kazał się ściągnąć wszytkiemu wojsku sity swej. +Judith Jdt 18 3 2 Niech przestanie gniew twój przeciwko nam, bo lepiej jest, żebyśmy żywi służyli Nabuchodonozorowi, królowi wielkiemu, a tobie się poddali, niżlibyśmy pomarwszy z naszym zatraceniem, sami niewolstwa naszego szkodę cierpieli. +Judith Jdt 18 3 3 Każde miasto nasze i wszytkie dzierżawy, i wszytkie góry, i pagórki, i pola, i stada wołów, i trzody owiec, i kóz, i koni i wielbłądów, i wszytkie majętności nasze, i domy przed oczyma twemi są. +Judith Jdt 18 3 4 Niechaj wszytko, co nasze jest, pod prawem twoim będzie. +Judith Jdt 18 3 5 My i synowie naszy jesteśmy słudzy twoi. +Judith Jdt 18 3 6 Przyjedź nam spokojny Pan a używaj służby naszej, jakoć się podoba. +Judith Jdt 18 3 7 Zjachał tedy z gór z jezdnymi z mocą wielką i opanował wszelkie miasto i wszelkiego mieszkającego w ziemi. +Judith Jdt 18 3 8 A ze wszystkich miast wziął sobie męźe mocne ku pomocy i wybrane ku bitwie. +Judith Jdt 18 3 9 I przypadł tak wielki strach na one krainy, iż wszystkich miast obywatele przedni, starszy i poważni, wespołek z pospólstwem wychodzili przeciw niemu, gdy przyjeżdżał, +Judith Jdt 18 3 10 przyjmując go z wieńcami i z pochodniami, tańcując i grając na bębniech i na piszczałkach. +Judith Jdt 18 3 11 Wszakże i to czyniąc, okrucieństwa serca jego uskromić nie mogli. +Judith Jdt 18 3 12 Bo i miasta ich pokaził, i gaje ich wyrąbał. +Judith Jdt 18 3 13 Bo mu był przykazał król Nabuchodonozor, żeby wytracił wszytkie bogi ziemskie, przeto aby on sam był zwan bogiem od tych narodów, które by mógł Holofernes mocą swoją podbić. +Judith Jdt 18 3 14 A przejachawszy przez wszytkę Syrią Sobal i wszytkę Apameą, i wszytkę Mezopotamią, przyciągnął do Idumejczyków do ziemie Gabaa +Judith Jdt 18 3 15 i pobrał miasta ich, i mieszkał tam przez trzydzieści dni, za które dni kazał się ściągnąć wszytkiemu wojsku sity swej. Judith Jdt 18 4 1 Usłyszawszy to tedy synowie Izraelscy, którzy mieszkali w ziemi Judzkiej, ulękli się przed obliczem jego barzo. -Judith Jdt 18 4 2 2 Strach i drżenie przejęło smysły ich, by tego nie uczynił miastu Jeruzalem i kościołowi Pańskiemu, co uczynił innym miastom i zborom ich. -Judith Jdt 18 4 3 3 I rozesłali po wszytkiej Samaryjej wokół aż do Jerycho, i zasiedli wszytkie wierzchy gór, -Judith Jdt 18 4 4 4 i miasteczka swe obtoczyli mury, i zgromadzili zboża na przygotowanie do wojny. -Judith Jdt 18 4 5 5 Eliakim też kapłan pisał do wszytkich, którzy byli przeciw Ezdrelon, który leży przeciw polu wielkiemu podle Dotain, i do wszytkich, przez które przejazd mógł być, -Judith Jdt 18 4 6 6 aby osadzili wstępy na góry, przez które by mogła być droga do Jeruzalem a żeby tam strzegli, gdzie by ciasna droga mogła być między górami. -Judith Jdt 18 4 7 7 I uczynili synowie Izraelscy wedle tego, jako im był postanowił kapłan Pański Eliachim. -Judith Jdt 18 4 8 8 I wołał wszytek lud do Pana z wielkim usiłowaniem, i korzyli dusze swe posty i modlitwami, sami i niewiasty ich. -Judith Jdt 18 4 9 9 I kapłani oblekli się we Włosienice i niemówiątka położyli na ziemię przed obliczem kościoła Pańskiego, i ołtarz Pański przykryli Włosienicą. -Judith Jdt 18 4 10 10 I wołali do Pana Boga Izraelskiego jednomyślnie, aby nie były dane na łup dziatki ich, a żony ich na rozdzielenie i miasta ich na spustoszenie, a świątości ich na splugawienie, i nie zstały się pośmiewiskiem poganom. -Judith Jdt 18 4 11 11 Eliachim tedy, kapłan Pański wielki, obchodził wszytkiego Izraela i mówił do nich, -Judith Jdt 18 4 12 12 rzekąc: Wiedźcie, iż Pan wysłucha prośby wasze, jeśliże trwając potrwacie w pościech i w modlitwach przed obliczem Pańskim. -Judith Jdt 18 4 13 13 Pamiętajcie na Mojżesza, sługę Pańskiego, który Amaleka ufającego w mocy i w możności swej, i w wojsku swym, i w tarczach swoich, i w woziech swoich, i w jezdnych swoich, nie żelazem wojując, ale prośbami świętemi, modląc się, poraził: -Judith Jdt 18 4 14 14 tak będą wszyscy nieprzyjaciele Izrael, jeśli będziecie trwać na tym uczynku, któryście zaczęli. -Judith Jdt 18 4 15 15 Na to tedy upominanie jego prosząc Pana, trwali przed oblicznością Pańską, -Judith Jdt 18 4 16 16 tak iż i ci, którzy ofiarowali Panu całopalenie, przepasawszy się Włosienicami, ofiarowali ofiary Panu, a popiół był na głowach ich. -Judith Jdt 18 4 17 17 I ze wszytkiego serca swego wszyscy prosili Boga, aby nawiedził lud swój Izraelski. +Judith Jdt 18 4 2 Strach i drżenie przejęło smysły ich, by tego nie uczynił miastu Jeruzalem i kościołowi Pańskiemu, co uczynił innym miastom i zborom ich. +Judith Jdt 18 4 3 I rozesłali po wszytkiej Samaryjej wokół aż do Jerycho, i zasiedli wszytkie wierzchy gór, +Judith Jdt 18 4 4 i miasteczka swe obtoczyli mury, i zgromadzili zboża na przygotowanie do wojny. +Judith Jdt 18 4 5 Eliakim też kapłan pisał do wszytkich, którzy byli przeciw Ezdrelon, który leży przeciw polu wielkiemu podle Dotain, i do wszytkich, przez które przejazd mógł być, +Judith Jdt 18 4 6 aby osadzili wstępy na góry, przez które by mogła być droga do Jeruzalem a żeby tam strzegli, gdzie by ciasna droga mogła być między górami. +Judith Jdt 18 4 7 I uczynili synowie Izraelscy wedle tego, jako im był postanowił kapłan Pański Eliachim. +Judith Jdt 18 4 8 I wołał wszytek lud do Pana z wielkim usiłowaniem, i korzyli dusze swe posty i modlitwami, sami i niewiasty ich. +Judith Jdt 18 4 9 I kapłani oblekli się we Włosienice i niemówiątka położyli na ziemię przed obliczem kościoła Pańskiego, i ołtarz Pański przykryli Włosienicą. +Judith Jdt 18 4 10 I wołali do Pana Boga Izraelskiego jednomyślnie, aby nie były dane na łup dziatki ich, a żony ich na rozdzielenie i miasta ich na spustoszenie, a świątości ich na splugawienie, i nie zstały się pośmiewiskiem poganom. +Judith Jdt 18 4 11 Eliachim tedy, kapłan Pański wielki, obchodził wszytkiego Izraela i mówił do nich, +Judith Jdt 18 4 12 rzekąc: Wiedźcie, iż Pan wysłucha prośby wasze, jeśliże trwając potrwacie w pościech i w modlitwach przed obliczem Pańskim. +Judith Jdt 18 4 13 Pamiętajcie na Mojżesza, sługę Pańskiego, który Amaleka ufającego w mocy i w możności swej, i w wojsku swym, i w tarczach swoich, i w woziech swoich, i w jezdnych swoich, nie żelazem wojując, ale prośbami świętemi, modląc się, poraził: +Judith Jdt 18 4 14 tak będą wszyscy nieprzyjaciele Izrael, jeśli będziecie trwać na tym uczynku, któryście zaczęli. +Judith Jdt 18 4 15 Na to tedy upominanie jego prosząc Pana, trwali przed oblicznością Pańską, +Judith Jdt 18 4 16 tak iż i ci, którzy ofiarowali Panu całopalenie, przepasawszy się Włosienicami, ofiarowali ofiary Panu, a popiół był na głowach ich. +Judith Jdt 18 4 17 I ze wszytkiego serca swego wszyscy prosili Boga, aby nawiedził lud swój Izraelski. Judith Jdt 18 5 1 I oznajmiono Holofernesowi hetmanowi wojska Asyryjskiego, iż synowie Izraelscy gotowali się na odpór i zamknęli drogi przez góry. -Judith Jdt 18 5 2 2 I zapalczywością zbytnią zapalił się w gniewie wielkim, i wezwał wszytkich książąt Moab i hetmanów Ammon, -Judith Jdt 18 5 3 3 i rzekł im: Powiedźcie mi, co to jest za lud, który się osadził na górach, abo które i jakie, i jako wielkie są miasta ich? Co też jest za moc ich abo jako ich wiele jest, abo co za król wojska ich? -Judith Jdt 18 5 4 4 A czemu nad wszytkie inne, którzy mieszkają na wschód słońca, ci nas wzgardzili i nie wyszli przeciwko nam, aby nas w pokoju przyjęli? -Judith Jdt 18 5 5 5 Achior tedy, hetman wszystkich synów Ammon, odpowiadając, rzekł: Jeśli raczysz słuchać, panie mój, powiem prawdę w oczach twoich o tym ludu, który na górach mieszka, a słowo kłamliwe nie wynidzie z ust moich. -Judith Jdt 18 5 6 6 Lud ten jest z narodu Chaldejskiego. -Judith Jdt 18 5 7 7 Ten przedtym mieszkał w Mezopotamijej, że nie chcieli naszladować Bogów ojców swoich, którzy byli w ziemi Chaldejskiej. -Judith Jdt 18 5 8 8 Odstąpiwszy tedy ceremonij ojców swoich, które w mnóstwie bogów były, -Judith Jdt 18 5 9 9 jednego Boga Niebieskiego chwalili, który im też przykazał, aby stamtąd wyszli a mieszkali w Charan. A gdy głód ogarnął wszytkę ziemię, szli do Egiptu i tam przez czterzy sta lat tak się rozmnożyli, że nie mogło być wojsko ich policzone. -Judith Jdt 18 5 10 10 A gdy je obciążał król Egipski a w budowaniu miast swoich gliną i cegłą zniewolił je, wołali do Pana swego i karał wszytkę ziemię Egipską rozmaił itemi plagami. -Judith Jdt 18 5 11 11 A gdy je Egipcjanie wyrzucili od siebie a plaga od nich ustała i zaś je chcieli pojmać, i do swojej niewoli zawrócić, -Judith Jdt 18 5 12 12 gdy ci uciekali, Bóg Nieba otworzył morze, tak iż stąd i zowąd wody jako mur stanęły, a ci, suchą nogą po dnie morskim idąc, przechodzili. -Judith Jdt 18 5 13 13 Na którym miejscu, gdy ich niezliczone wojsko Egipcjanów goniło, tak wodą okryte jest, że ani jeden nie został, który by, co się zstało, potomkom opowiedział. -Judith Jdt 18 5 14 14 A wyszedszy z Morza Czerwonego, posiedli pustynie góry Synaj, w których nigdy człowiek mieszkać nie mógł ani syn człowieczy odpoczywał. -Judith Jdt 18 5 15 15 Tam zdroje gorzkie zstały się im słodkie ku piciu a przez czterdzieści lat żywności z nieba dostali. -Judith Jdt 18 5 16 16 Gdziekolwiek weszli, bez łuku i strzały, i bez tarcze, i miecza: Bóg ich walczył za nie i zwyciężył. -Judith Jdt 18 5 17 17 I nie był żaden, który by oburzył się przeciw ludowi temu, jedno gdy odstąpił od chwały Pana Boga swego. -Judith Jdt 18 5 18 18 A ilekroć oprócz samego Boga swego, innego chwalili, wydani są na łup i pod miecz, i na pośmiech. -Judith Jdt 18 5 19 19 A ilekroć pokutowali, iż odstąpili od chwaty Pana Boga swego, dał im Bóg Niebieski moc ku sprzeciwieniu. -Judith Jdt 18 5 20 20 Na koniec króla Chananejskiego i Jebuzejskiego, i Ferezejskiego, i Hetejskiego, i Hewejskiego, i Amorrejskiego, i wszytkie mocarze w Hezebon porazili, i ziemie i miasta ich sami osiedli. -Judith Jdt 18 5 21 21 I póki jeno nie grzeszyli przed obliczem Boga swego, dobrze się z nimi działo, abowiem Bóg ich nienawidzi nieprawości. -Judith Jdt 18 5 22 22 Bo i przed temi laty, gdy odstąpili od tej drogi, którą im był Bóg dał, aby nią chodzili, wytraceni są bitwami od wiela narodów i siła ich zabrano w niewolą do ziemie nie swojej. -Judith Jdt 18 5 23 23 A niedawno, nawróciwszy się do Pana Boga swego, zgromadzili się z rozproszenia, którym byli rozproszeni, i przyszli na te wszytkie góry, i znowu zaś trzymają Jeruzalem, gdzie jest świątnica ich. -Judith Jdt 18 5 24 24 Teraz tedy, mój panie, dowiaduj się: jeśli jest jaka nieprawość ich przed oczyma Boga ich, ciągnimy do nich, bo je poddając podda Bóg ich tobie i będą podbici pod jarzmo mocy twojej; -Judith Jdt 18 5 25 25 ale jeśli nie masz obrażenia ludu tego przed Bogiem swoim, nie będziem się im mogli sprzeciwić, abowiem Bóg ich będzie ich bronił i będziem na pośmiewisko wszystkiej ziemi. -Judith Jdt 18 5 26 26 I zstało się, gdy przestał mówić Achior te słowa, rozgniewali się wszyscy przedniejszy Holofernesowi i myślili go zabić, mówiąc jeden do drugiego: -Judith Jdt 18 5 27 27 Któż to jest, który powiada, żeby się synowie Izraelscy mogli sprzeciwić królowi Nabuchodonozor owi i wojskom jego, ludzie niezbrojni i bez mocy, i bez umiejętności nauki wojennej? -Judith Jdt 18 5 28 28 Aby tedy poznał Achior, iż nas zdradza, pojedźmy na góry, a gdy pojmani będą mocarze ich, tedy z nimiż mieczem przebit będzie: -Judith Jdt 18 5 29 29 żeby każdy naród wiedział, iż Nabuchodonozor jest bogiem ziemie, a oprócz niego nie masz inszego. +Judith Jdt 18 5 2 I zapalczywością zbytnią zapalił się w gniewie wielkim, i wezwał wszytkich książąt Moab i hetmanów Ammon, +Judith Jdt 18 5 3 i rzekł im: Powiedźcie mi, co to jest za lud, który się osadził na górach, abo które i jakie, i jako wielkie są miasta ich? Co też jest za moc ich abo jako ich wiele jest, abo co za król wojska ich? +Judith Jdt 18 5 4 A czemu nad wszytkie inne, którzy mieszkają na wschód słońca, ci nas wzgardzili i nie wyszli przeciwko nam, aby nas w pokoju przyjęli? +Judith Jdt 18 5 5 Achior tedy, hetman wszystkich synów Ammon, odpowiadając, rzekł: Jeśli raczysz słuchać, panie mój, powiem prawdę w oczach twoich o tym ludu, który na górach mieszka, a słowo kłamliwe nie wynidzie z ust moich. +Judith Jdt 18 5 6 Lud ten jest z narodu Chaldejskiego. +Judith Jdt 18 5 7 Ten przedtym mieszkał w Mezopotamijej, że nie chcieli naszladować Bogów ojców swoich, którzy byli w ziemi Chaldejskiej. +Judith Jdt 18 5 8 Odstąpiwszy tedy ceremonij ojców swoich, które w mnóstwie bogów były, +Judith Jdt 18 5 9 jednego Boga Niebieskiego chwalili, który im też przykazał, aby stamtąd wyszli a mieszkali w Charan. A gdy głód ogarnął wszytkę ziemię, szli do Egiptu i tam przez czterzy sta lat tak się rozmnożyli, że nie mogło być wojsko ich policzone. +Judith Jdt 18 5 10 A gdy je obciążał król Egipski a w budowaniu miast swoich gliną i cegłą zniewolił je, wołali do Pana swego i karał wszytkę ziemię Egipską rozmaił itemi plagami. +Judith Jdt 18 5 11 A gdy je Egipcjanie wyrzucili od siebie a plaga od nich ustała i zaś je chcieli pojmać, i do swojej niewoli zawrócić, +Judith Jdt 18 5 12 gdy ci uciekali, Bóg Nieba otworzył morze, tak iż stąd i zowąd wody jako mur stanęły, a ci, suchą nogą po dnie morskim idąc, przechodzili. +Judith Jdt 18 5 13 Na którym miejscu, gdy ich niezliczone wojsko Egipcjanów goniło, tak wodą okryte jest, że ani jeden nie został, który by, co się zstało, potomkom opowiedział. +Judith Jdt 18 5 14 A wyszedszy z Morza Czerwonego, posiedli pustynie góry Synaj, w których nigdy człowiek mieszkać nie mógł ani syn człowieczy odpoczywał. +Judith Jdt 18 5 15 Tam zdroje gorzkie zstały się im słodkie ku piciu a przez czterdzieści lat żywności z nieba dostali. +Judith Jdt 18 5 16 Gdziekolwiek weszli, bez łuku i strzały, i bez tarcze, i miecza: Bóg ich walczył za nie i zwyciężył. +Judith Jdt 18 5 17 I nie był żaden, który by oburzył się przeciw ludowi temu, jedno gdy odstąpił od chwały Pana Boga swego. +Judith Jdt 18 5 18 A ilekroć oprócz samego Boga swego, innego chwalili, wydani są na łup i pod miecz, i na pośmiech. +Judith Jdt 18 5 19 A ilekroć pokutowali, iż odstąpili od chwaty Pana Boga swego, dał im Bóg Niebieski moc ku sprzeciwieniu. +Judith Jdt 18 5 20 Na koniec króla Chananejskiego i Jebuzejskiego, i Ferezejskiego, i Hetejskiego, i Hewejskiego, i Amorrejskiego, i wszytkie mocarze w Hezebon porazili, i ziemie i miasta ich sami osiedli. +Judith Jdt 18 5 21 I póki jeno nie grzeszyli przed obliczem Boga swego, dobrze się z nimi działo, abowiem Bóg ich nienawidzi nieprawości. +Judith Jdt 18 5 22 Bo i przed temi laty, gdy odstąpili od tej drogi, którą im był Bóg dał, aby nią chodzili, wytraceni są bitwami od wiela narodów i siła ich zabrano w niewolą do ziemie nie swojej. +Judith Jdt 18 5 23 A niedawno, nawróciwszy się do Pana Boga swego, zgromadzili się z rozproszenia, którym byli rozproszeni, i przyszli na te wszytkie góry, i znowu zaś trzymają Jeruzalem, gdzie jest świątnica ich. +Judith Jdt 18 5 24 Teraz tedy, mój panie, dowiaduj się: jeśli jest jaka nieprawość ich przed oczyma Boga ich, ciągnimy do nich, bo je poddając podda Bóg ich tobie i będą podbici pod jarzmo mocy twojej; +Judith Jdt 18 5 25 ale jeśli nie masz obrażenia ludu tego przed Bogiem swoim, nie będziem się im mogli sprzeciwić, abowiem Bóg ich będzie ich bronił i będziem na pośmiewisko wszystkiej ziemi. +Judith Jdt 18 5 26 I zstało się, gdy przestał mówić Achior te słowa, rozgniewali się wszyscy przedniejszy Holofernesowi i myślili go zabić, mówiąc jeden do drugiego: +Judith Jdt 18 5 27 Któż to jest, który powiada, żeby się synowie Izraelscy mogli sprzeciwić królowi Nabuchodonozor owi i wojskom jego, ludzie niezbrojni i bez mocy, i bez umiejętności nauki wojennej? +Judith Jdt 18 5 28 Aby tedy poznał Achior, iż nas zdradza, pojedźmy na góry, a gdy pojmani będą mocarze ich, tedy z nimiż mieczem przebit będzie: +Judith Jdt 18 5 29 żeby każdy naród wiedział, iż Nabuchodonozor jest bogiem ziemie, a oprócz niego nie masz inszego. Judith Jdt 18 6 1 I zstało się, gdy przestali mówić, rozgniewawszy się barzo Holofenes, rzekł do Achiora: -Judith Jdt 18 6 2 2 Ponieważeś nam prorokował, mówiąc, Iż naród Izraelski ma obronę od Boga swego: abych ci okazał, iż nie masz boga jedno Nabuchodonozor, -Judith Jdt 18 6 3 3 gdy je wszytkie pobijemy jako jednego człowieka, tedy i ty z nimi od miecza Asyryjskiego zginiesz, a wszytek lud Izraelski z tobą będzie do szczętu wytracony. -Judith Jdt 18 6 4 4 A doznasz, iż Nabuchodonozor jest panem wszytkiej ziemie i natenczas miecz rycerstwa mego przejdzie przez boki twoje a przebity padniesz między rannymi ludu Izraelskiego, a więcej nie odetchniesz, aż będziesz zgładzon z nimi. -Judith Jdt 18 6 5 5 Ale jeśli rozumiesz proroctwo twe być prawdziwe, niechajże nie upada twarz twoja, a bladość, która jest na obliczu twoim, niech odejdzie od ciebie, jeśli mnimasz, że się te słowa moje ziścić nie mogą. -Judith Jdt 18 6 6 6 Ale żebyś poznał, że cię to z nimi potka, oto od tej godziny do ich ludu będziesz przyłączony, że gdy oni słuszne karanie miecza mego odniosą, ty pospołu z nimi karanie podejmiesz. -Judith Jdt 18 6 7 7 Kazał tedy Holofernes sługom swoim poimać Achiora i zaprowadzić go do Betulijej, i podać go w ręce synom Izraelskim. -Judith Jdt 18 6 8 8 I wziąwszy go słudzy Holofernesowi, jachali przez pola, ale gdy się do gór przybliżyli, wyszli przeciwko im procnicy. -Judith Jdt 18 6 9 9 A oni ustąpiwszy z boku góry, przywiązali Achiora do drzewa za ręce i za nogi i tak powrozmi związanego zostawili go, i wrócili się do pana swego. -Judith Jdt 18 6 10 10 A synowie Izraelscy, wyszedszy z Betulijej, przyszli do niego, którego rozwiązawszy, przywiedli do Betulijej a postawiwszy go w pośrzodku ludu, pytali go, co by było, że go Asyryjczykowie przywiązanego zostawili. -Judith Jdt 18 6 11 11 W one dni były tam książęta: Ozjasz, syn Micha, z pokolenia Simeon, i Charmi, który i Gotoniel. -Judith Jdt 18 6 12 12 W pośrzodku tedy starszych i przed oczyma wszytkich powiadał Achior wszytko, co sam mówił spytany od Holofernesa. I jako lud Holofernesów chciał go dla tego słowa -Judith Jdt 18 6 13 13 zabić jako sam Holofernes, rozgniewawszy się, rozkazał go dlatego Izraelczykom wydać, aby zwyciężywszy syny Izrael, tedy i samego Achiora rozlicznemi mękami kazał zamordować dlatego, iż mówił: Bóg Niebieski jest obrońcą ich. -Judith Jdt 18 6 14 14 I gdy Achior to wszytko wypowiedział, wszytek lud upadł na oblicze, kłaniając się Panu a społecznym lamentowaniem i płaczem jednomyślnie modlitwy swe Panu wylewali, -Judith Jdt 18 6 15 15 mówiąc: Panie, Boże nieba i ziemie, patrzaj na pychę ich a wejźrzy na uniżenie nasze i pojźrzy na oblicze świętych twoich a okaż, że nie opuszczasz ufających w tobie, a ufające w sobie i chlubiące się w mocy swej poniżasz. -Judith Jdt 18 6 16 16 Skończywszy tedy płacz i modlitwie ludu przez cały dzień koniec uczyniwszy, cieszyli Achiora, -Judith Jdt 18 6 17 17 mówiąc: Bóg ojców naszych, któregoś ty moc opowiadał, ten tobie da tę nagrodę, że ty raczej oglądasz ich zatracenie. -Judith Jdt 18 6 18 18 A gdy Pan Bóg nasz da tę wolność sługam swoim, niechaj będzie i z tobą Bóg w pośrzodku nas, abyś, jakoć się będzie podobało, ze wszytkimi swymi, tak obcował z nami. -Judith Jdt 18 6 19 19 Ozjasz tedy, dokończywszy rady, przyjął go do domu swego i sprawił mu wieczerzą wielką. -Judith Jdt 18 6 20 20 A wezwawszy wszytkich starszych, społu dokonawszy postu, wzięli posilenie. -Judith Jdt 18 6 21 21 A potym zwołany jest wszytek lud i modlili się przez całą noc w kościele, prosząc wspomożenia od Boga Izraelskiego. +Judith Jdt 18 6 2 Ponieważeś nam prorokował, mówiąc, Iż naród Izraelski ma obronę od Boga swego: abych ci okazał, iż nie masz boga jedno Nabuchodonozor, +Judith Jdt 18 6 3 gdy je wszytkie pobijemy jako jednego człowieka, tedy i ty z nimi od miecza Asyryjskiego zginiesz, a wszytek lud Izraelski z tobą będzie do szczętu wytracony. +Judith Jdt 18 6 4 A doznasz, iż Nabuchodonozor jest panem wszytkiej ziemie i natenczas miecz rycerstwa mego przejdzie przez boki twoje a przebity padniesz między rannymi ludu Izraelskiego, a więcej nie odetchniesz, aż będziesz zgładzon z nimi. +Judith Jdt 18 6 5 Ale jeśli rozumiesz proroctwo twe być prawdziwe, niechajże nie upada twarz twoja, a bladość, która jest na obliczu twoim, niech odejdzie od ciebie, jeśli mnimasz, że się te słowa moje ziścić nie mogą. +Judith Jdt 18 6 6 Ale żebyś poznał, że cię to z nimi potka, oto od tej godziny do ich ludu będziesz przyłączony, że gdy oni słuszne karanie miecza mego odniosą, ty pospołu z nimi karanie podejmiesz. +Judith Jdt 18 6 7 Kazał tedy Holofernes sługom swoim poimać Achiora i zaprowadzić go do Betulijej, i podać go w ręce synom Izraelskim. +Judith Jdt 18 6 8 I wziąwszy go słudzy Holofernesowi, jachali przez pola, ale gdy się do gór przybliżyli, wyszli przeciwko im procnicy. +Judith Jdt 18 6 9 A oni ustąpiwszy z boku góry, przywiązali Achiora do drzewa za ręce i za nogi i tak powrozmi związanego zostawili go, i wrócili się do pana swego. +Judith Jdt 18 6 10 A synowie Izraelscy, wyszedszy z Betulijej, przyszli do niego, którego rozwiązawszy, przywiedli do Betulijej a postawiwszy go w pośrzodku ludu, pytali go, co by było, że go Asyryjczykowie przywiązanego zostawili. +Judith Jdt 18 6 11 W one dni były tam książęta: Ozjasz, syn Micha, z pokolenia Simeon, i Charmi, który i Gotoniel. +Judith Jdt 18 6 12 W pośrzodku tedy starszych i przed oczyma wszytkich powiadał Achior wszytko, co sam mówił spytany od Holofernesa. I jako lud Holofernesów chciał go dla tego słowa +Judith Jdt 18 6 13 zabić jako sam Holofernes, rozgniewawszy się, rozkazał go dlatego Izraelczykom wydać, aby zwyciężywszy syny Izrael, tedy i samego Achiora rozlicznemi mękami kazał zamordować dlatego, iż mówił: Bóg Niebieski jest obrońcą ich. +Judith Jdt 18 6 14 I gdy Achior to wszytko wypowiedział, wszytek lud upadł na oblicze, kłaniając się Panu a społecznym lamentowaniem i płaczem jednomyślnie modlitwy swe Panu wylewali, +Judith Jdt 18 6 15 mówiąc: Panie, Boże nieba i ziemie, patrzaj na pychę ich a wejźrzy na uniżenie nasze i pojźrzy na oblicze świętych twoich a okaż, że nie opuszczasz ufających w tobie, a ufające w sobie i chlubiące się w mocy swej poniżasz. +Judith Jdt 18 6 16 Skończywszy tedy płacz i modlitwie ludu przez cały dzień koniec uczyniwszy, cieszyli Achiora, +Judith Jdt 18 6 17 mówiąc: Bóg ojców naszych, któregoś ty moc opowiadał, ten tobie da tę nagrodę, że ty raczej oglądasz ich zatracenie. +Judith Jdt 18 6 18 A gdy Pan Bóg nasz da tę wolność sługam swoim, niechaj będzie i z tobą Bóg w pośrzodku nas, abyś, jakoć się będzie podobało, ze wszytkimi swymi, tak obcował z nami. +Judith Jdt 18 6 19 Ozjasz tedy, dokończywszy rady, przyjął go do domu swego i sprawił mu wieczerzą wielką. +Judith Jdt 18 6 20 A wezwawszy wszytkich starszych, społu dokonawszy postu, wzięli posilenie. +Judith Jdt 18 6 21 A potym zwołany jest wszytek lud i modlili się przez całą noc w kościele, prosząc wspomożenia od Boga Izraelskiego. Judith Jdt 18 7 1 A Holofernes drugiego dnia rozkazał wojskom swoim, aby ciągnęły przeciw Betulijej. -Judith Jdt 18 7 2 2 A było pieszych żołnierzów sto i dwadzieścia tysięcy, a jezdnych dwa i dwadzieścia tysięcy, oprócz gotowości onych mężów, które była zabrała niewola i byli zawiedzeni z krain i z miast wszytkiej młodziej. -Judith Jdt 18 7 3 3 Wszyscy przygotowali się pospołu na wojnę przeciwko synom Izraelskim i ciągnęli po kraju góry aż na wierzch, który patrzy na Dotain, od miejsca, które zowią Belma, aż do Chelmon, który jest przeciw Esdrelon. -Judith Jdt 18 7 4 4 A synowie Izraelscy skoro ujźrzeli wielkość ich, porzucili się na ziemię, sypiąc popiół na głowy swoje, jednostajnie się modląc, aby Bóg Izraelski miłosierdzie swoje pokazał nad ludem swoim. -Judith Jdt 18 7 5 5 I wyjąwszy oręże swe wojenne, zasiedli po miejscach, które do ciasnej drogi wiodą między górami, i strzegli ich cały dzień i noc. -Judith Jdt 18 7 6 6 A Holofernes, gdy objeżdżał około, nalazł, że źrzódło, które wciekało w ich rury, od strony południowej za miastem było, i kazał przecinać rury ich. -Judith Jdt 18 7 7 7 Wszakże były niedaleko od muru źrzódła, z których widano, że ukradkiem czerpali wodę, więcej ku ochłodzeniu, niżli ku piciu. -Judith Jdt 18 7 8 8 Ale synowie Ammon i Moab przyszli do Holofernesa, mówiąc: Synowie Izraelscy nie w oszczepie ani w strzale ufają, ale ich góry bronią a ogrodziły je pagórki na przykrych miejscach posadzone. -Judith Jdt 18 7 9 9 Abyś je tedy mógł zwyciężyć bez stoczenia bitwy, postaw stróźe u źrzódeł, aby nie czerpali z nich wody, i bez miecza pobijesz je abo więc zemdleni podadzą miasto swe, o którym rozumieją, iż na górze leży, że nie może być zwyciężone. -Judith Jdt 18 7 10 10 I podobały się te słowa przed Holofernesem i przed żołnierzami jego, i rozsadził wkoło po stu przy każdym źrzódle. -Judith Jdt 18 7 11 11 A gdy tę straż przez dwadzieścia dni trzymano, wypróżniły się cysterny i zebrania wód wszytkim, którzy mieszkali w Betulijej, tak iż nie było w mieście, skąd by się mogli nasycić i jednego dnia, bo pod miarką ludziom wody na każdy dzień udzielano. Lud u kresu sił -Judith Jdt 18 7 12 12 Zebrawszy się tedy do Ozjasza wszyscy mężowie i niewiasty, młodzieńcy i dzieci, wszyscy społu jednym głosem -Judith Jdt 18 7 13 13 rzekli: Niech osądzi Bóg między tobą a między nami, żeś przeciwko nam źle uczynił, nie chcąc mówić spokojnie z Asyryjczyki i przeto nas Bóg zaprzedał w ręce ich. -Judith Jdt 18 7 14 14 I dlatego nie masz, kto by ratował, gdyż upadamy przed ich oczyma w pragnieniu i zgubie wielkiej. -Judith Jdt 18 7 15 15 I teraz zbierzcie wszytkie, którzy są w mieście, że się wszyscy dobrowolnie poddamy ludowi Holofernesowemu. -Judith Jdt 18 7 16 16 Bo lepiej jest, abyśmy więźniami chwalili Pana żywiąc, niżli mamy pomrzeć a być wzgardą wszelkiemu ciału, gdybyśmy patrzyli na żony nasze i dziatki nasze umierające przed oczyma naszemi. -Judith Jdt 18 7 17 17 Oświadczamy się dziś niebem i ziemią, i Bogiem ojców naszych, który się mści nad nami według grzechów naszych, abyście już podali miasto w rękę rycerstwa Holofernesowego a niech będzie koniec nasz krótki paszczeką miecza, który się przewłóczy w schnieniu pragnienia. -Judith Jdt 18 7 18 18 I gdy to rzekli, zstał się płacz i krzyk wielki w zgromadzeniu od wszytkich i przez wiele godzin jednym głosem wołali do Boga, mówiąc: -Judith Jdt 18 7 19 19 Zgrzeszyliśmy z ojcy naszymi, niesprawiedliwieśmy czynili, złościeśmy popełnili. -Judith Jdt 18 7 20 20 Ty, żeś jest dobrotliwy, smiłuj się nad nami albo biczem twoim pomści się złości naszych, a nie wydawaj wyznawających cię ludowi, który cię nie zna. -Judith Jdt 18 7 21 21 Aby nie mówili między pogany: Gdzież jest Bóg ich? Wezwanie Ozjasza -Judith Jdt 18 7 22 22 A gdy spracowani tym wołaniem i zmordowani tym płaczem, ucichnęli, -Judith Jdt 18 7 23 23 powstawszy Ozjasz, oblawszy się łzami, rzekł: Dobrego serca bądźde, bracia, a przez te pięć dni poczekajmy od -Judith Jdt 18 7 24 24 Pana miłosierdzia. 24 Bo podobno gniew swój utnie i da sławę imieniowi swemu. -Judith Jdt 18 7 25 25 A jeśli po piąci dni nie przyjdzie pomoc, uczyniemy te słowa, któreście mówili. +Judith Jdt 18 7 2 A było pieszych żołnierzów sto i dwadzieścia tysięcy, a jezdnych dwa i dwadzieścia tysięcy, oprócz gotowości onych mężów, które była zabrała niewola i byli zawiedzeni z krain i z miast wszytkiej młodziej. +Judith Jdt 18 7 3 Wszyscy przygotowali się pospołu na wojnę przeciwko synom Izraelskim i ciągnęli po kraju góry aż na wierzch, który patrzy na Dotain, od miejsca, które zowią Belma, aż do Chelmon, który jest przeciw Esdrelon. +Judith Jdt 18 7 4 A synowie Izraelscy skoro ujźrzeli wielkość ich, porzucili się na ziemię, sypiąc popiół na głowy swoje, jednostajnie się modląc, aby Bóg Izraelski miłosierdzie swoje pokazał nad ludem swoim. +Judith Jdt 18 7 5 I wyjąwszy oręże swe wojenne, zasiedli po miejscach, które do ciasnej drogi wiodą między górami, i strzegli ich cały dzień i noc. +Judith Jdt 18 7 6 A Holofernes, gdy objeżdżał około, nalazł, że źrzódło, które wciekało w ich rury, od strony południowej za miastem było, i kazał przecinać rury ich. +Judith Jdt 18 7 7 Wszakże były niedaleko od muru źrzódła, z których widano, że ukradkiem czerpali wodę, więcej ku ochłodzeniu, niżli ku piciu. +Judith Jdt 18 7 8 Ale synowie Ammon i Moab przyszli do Holofernesa, mówiąc: Synowie Izraelscy nie w oszczepie ani w strzale ufają, ale ich góry bronią a ogrodziły je pagórki na przykrych miejscach posadzone. +Judith Jdt 18 7 9 Abyś je tedy mógł zwyciężyć bez stoczenia bitwy, postaw stróźe u źrzódeł, aby nie czerpali z nich wody, i bez miecza pobijesz je abo więc zemdleni podadzą miasto swe, o którym rozumieją, iż na górze leży, że nie może być zwyciężone. +Judith Jdt 18 7 10 I podobały się te słowa przed Holofernesem i przed żołnierzami jego, i rozsadził wkoło po stu przy każdym źrzódle. +Judith Jdt 18 7 11 A gdy tę straż przez dwadzieścia dni trzymano, wypróżniły się cysterny i zebrania wód wszytkim, którzy mieszkali w Betulijej, tak iż nie było w mieście, skąd by się mogli nasycić i jednego dnia, bo pod miarką ludziom wody na każdy dzień udzielano. Lud u kresu sił +Judith Jdt 18 7 12 Zebrawszy się tedy do Ozjasza wszyscy mężowie i niewiasty, młodzieńcy i dzieci, wszyscy społu jednym głosem +Judith Jdt 18 7 13 rzekli: Niech osądzi Bóg między tobą a między nami, żeś przeciwko nam źle uczynił, nie chcąc mówić spokojnie z Asyryjczyki i przeto nas Bóg zaprzedał w ręce ich. +Judith Jdt 18 7 14 I dlatego nie masz, kto by ratował, gdyż upadamy przed ich oczyma w pragnieniu i zgubie wielkiej. +Judith Jdt 18 7 15 I teraz zbierzcie wszytkie, którzy są w mieście, że się wszyscy dobrowolnie poddamy ludowi Holofernesowemu. +Judith Jdt 18 7 16 Bo lepiej jest, abyśmy więźniami chwalili Pana żywiąc, niżli mamy pomrzeć a być wzgardą wszelkiemu ciału, gdybyśmy patrzyli na żony nasze i dziatki nasze umierające przed oczyma naszemi. +Judith Jdt 18 7 17 Oświadczamy się dziś niebem i ziemią, i Bogiem ojców naszych, który się mści nad nami według grzechów naszych, abyście już podali miasto w rękę rycerstwa Holofernesowego a niech będzie koniec nasz krótki paszczeką miecza, który się przewłóczy w schnieniu pragnienia. +Judith Jdt 18 7 18 I gdy to rzekli, zstał się płacz i krzyk wielki w zgromadzeniu od wszytkich i przez wiele godzin jednym głosem wołali do Boga, mówiąc: +Judith Jdt 18 7 19 Zgrzeszyliśmy z ojcy naszymi, niesprawiedliwieśmy czynili, złościeśmy popełnili. +Judith Jdt 18 7 20 Ty, żeś jest dobrotliwy, smiłuj się nad nami albo biczem twoim pomści się złości naszych, a nie wydawaj wyznawających cię ludowi, który cię nie zna. +Judith Jdt 18 7 21 Aby nie mówili między pogany: Gdzież jest Bóg ich? Wezwanie Ozjasza +Judith Jdt 18 7 22 A gdy spracowani tym wołaniem i zmordowani tym płaczem, ucichnęli, +Judith Jdt 18 7 23 powstawszy Ozjasz, oblawszy się łzami, rzekł: Dobrego serca bądźde, bracia, a przez te pięć dni poczekajmy od +Judith Jdt 18 7 24 Pana miłosierdzia. 24 Bo podobno gniew swój utnie i da sławę imieniowi swemu. +Judith Jdt 18 7 25 A jeśli po piąci dni nie przyjdzie pomoc, uczyniemy te słowa, któreście mówili. Judith Jdt 18 8 1 I zstało się, gdy usłyszała te słowa Judyt, wdowa, która była córka Merari, syna Idoks, syna Józef, syna Ozjaszowego, syna Elaj, syna Jamnor, syna Gedeon, syna Rafami, syna Achitob, syna Melchiaszowego, syna Enan, syna Nataniaszowego, syna Salatiel, syna Symeon, syna Ruben. -Judith Jdt 18 8 2 2 A mąż jej był Manasses, który umarł we dni żniwa jęczmiennego, -Judith Jdt 18 8 3 3 bo stał nad tymi, którzy snopy wiązali na polu, i przyszło upalenie na głowę jego, i umarł w Betulijej, mieście swoim, i tam pogrzebion jest z ojcy swemi. -Judith Jdt 18 8 4 4 A była Judyt pozostała jego wdową już trzy lata i sześć miesięcy. -Judith Jdt 18 8 5 5 A na górze domu swego uczyniła sobie tajemną komorę, w której, z dziewkami swemi zamknąwszy się, mieszkała. -Judith Jdt 18 8 6 6 A mając na biodrach swych włosiennicę, pościła po wszytkie dni żywota swego oprócz szabatów i pierwszych dni miesiąca, i świąt domu Izraełskiego. -Judith Jdt 18 8 7 7 A była barzo piękna na wejźrzeniu, której był mąż jej zostawił wiele bogactw i czeladzi wiele, i majętności, stad wołów i trzód owiec pełne. -Judith Jdt 18 8 8 8 A była ta między wszytkiemi nasławniejsza, bo się bała Pana barzo, ani był, kto by o niej mówił słowa złe. -Judith Jdt 18 8 9 9 Ta tedy usłyszawszy, iż Ozjasz obiecał, że po piątym dniu miał podać miasto, posłała do starło szych Chabri i Charmi. -Judith Jdt 18 8 10 10 I przyszli do niej, i rzekła im: Co to za słowo, na które pozwolił Ozjasz, żeby podał miasto Asyryjczykom, jeśli wam za pięć dni nie przyjdzie pomoc. -Judith Jdt 18 8 11 11 A cóżeście wy są, którzy kusicie Pana? -Judith Jdt 18 8 12 12 Nie jest to mowa, która by ku miłosierdziu skłaniała, ale raczej która gniew pobudza i zapalczywość wznieca. -Judith Jdt 18 8 13 13 Zamierzyliście wy czas smiłowaniu Pańskiemu a według wolej waszej dzieńeście mu złożyli. -Judith Jdt 18 8 14 14 Ale iż Pan jest cierpliwy i za to pokutujmy a odpuszczenia jego, łzy wylewając, żądajmy. -Judith Jdt 18 8 15 15 Boć nie tak Bóg będzie groził jako człowiek ani jako syn człowieczy zapali się ku gniewu. -Judith Jdt 18 8 16 16 I przetoż ukorzmy mu dusze nasze, a będąc w duchu uniżonym, służąc mu, -Judith Jdt 18 8 17 17 mówmy płacząc Panu, aby według wolej swojej tak uczynił z nami miłosierdzie swoje, iż jako się serce nasze dla pychy ich strwożyło, tak też abyśmy się mogli chłubić z uniżenia naszego. -Judith Jdt 18 8 18 18 Gdyżeśmy nie naszladowali grzechów ojców naszych, którzy opuścili Boga swego i chwalili obce bogi, -Judith Jdt 18 8 19 19 dla którego grzechu dani są pod miecz i na łup, i na hańbę nieprzyjaciołom swoim, ale my innego Boga nie znamy oprócz niego. -Judith Jdt 18 8 20 20 Czekajmy pokornie pociechy jego, a będzie szukał krwie naszej z utrapienia nieprzyjaciół naszych i poniży wszytkie narody, którekolwiek powstają przeciwko nam, i uczyni je beze czci Pan Bóg nasz. -Judith Jdt 18 8 21 21 A teraz, bracia, ponieważ wy jesteście starszy między ludem Bożym i na was zawisła dusza ich, wymową waszą serca ich podnieście, aby pamiętali, żeć byli kuszeni ojcowie naszy, aby byli doświadczeni, jeśli prawdziwie chwalili Boga swego. -Judith Jdt 18 8 22 22 Pamiętać mają, jako był kuszon ociec nasz Abraham, i przez wiele ucisków doświadczony, zstał się przyjacielem Bożym. -Judith Jdt 18 8 23 23 Tak Izaak, tak Jakub, tak Mojżesz i wszyscy, którzy się Bogu podobali, przez wiele kłopotów przeszli wierni. -Judith Jdt 18 8 24 24 A oni, którzy pokuszenia z bojaźnią Pańską nie przyjmowali, i swą niecierpliwość, i urąganie szemrania swego wyrzekli przeciw Panu, -Judith Jdt 18 8 25 25 wytraceni są od wytraciciela i od wężów poginęli. -Judith Jdt 18 8 26 26 A tak i my nie mścimy się za to, co cierpiemy, -Judith Jdt 18 8 27 27 ale przyczytając to grzechom naszym, wierzmy, iż te utrapienia są mniejsze kaźni Pańskie, któremi jako sługi karani jesteśmy ku poprawie, a nie ku zatraceniu naszemu. -Judith Jdt 18 8 28 28 I rzekli jej Ozjasz i starszy: Wszytko, coś mówiła, prawda jest i nie masz żadnej przygany w mowiech twoich. -Judith Jdt 18 8 29 29 Przetoż teraz módl się za nami, boś jest niewiasta święta i bogobojna. -Judith Jdt 18 8 30 30 I rzekła im Judyt Jako to, com mówić mogła, znacie, że Boże jest, -Judith Jdt 18 8 31 31 tak com uczynić umyśliła, doświadczcie, jeśli od Boga jest, a módlcie się, aby Bóg mocną uczynił radę moję. -Judith Jdt 18 8 32 32 Będziecie wy tej nocy stać u bramy, a ja wynidę z abrą moją, a módlcie się, aby, jakoście rzekli, w piąci dniach Pan wejźrzał na lud swój Izraelski. -Judith Jdt 18 8 33 33 A wy, nie chcę, żebyście się pytali o sprawie mojej: i aż wam dam znać, niech się nie dzieje nic inszego jedno modlitwa za mię do Pana Boga naszego. -Judith Jdt 18 8 34 34 I rzekł do niej Ozjasz, książę Judzkie: Idź w pokoju, a Pan niech będzie z tobą na pomstę nieprzyjaciół naszych! I wróciwszy się, odeszli. +Judith Jdt 18 8 2 A mąż jej był Manasses, który umarł we dni żniwa jęczmiennego, +Judith Jdt 18 8 3 bo stał nad tymi, którzy snopy wiązali na polu, i przyszło upalenie na głowę jego, i umarł w Betulijej, mieście swoim, i tam pogrzebion jest z ojcy swemi. +Judith Jdt 18 8 4 A była Judyt pozostała jego wdową już trzy lata i sześć miesięcy. +Judith Jdt 18 8 5 A na górze domu swego uczyniła sobie tajemną komorę, w której, z dziewkami swemi zamknąwszy się, mieszkała. +Judith Jdt 18 8 6 A mając na biodrach swych włosiennicę, pościła po wszytkie dni żywota swego oprócz szabatów i pierwszych dni miesiąca, i świąt domu Izraełskiego. +Judith Jdt 18 8 7 A była barzo piękna na wejźrzeniu, której był mąż jej zostawił wiele bogactw i czeladzi wiele, i majętności, stad wołów i trzód owiec pełne. +Judith Jdt 18 8 8 A była ta między wszytkiemi nasławniejsza, bo się bała Pana barzo, ani był, kto by o niej mówił słowa złe. +Judith Jdt 18 8 9 Ta tedy usłyszawszy, iż Ozjasz obiecał, że po piątym dniu miał podać miasto, posłała do starło szych Chabri i Charmi. +Judith Jdt 18 8 10 I przyszli do niej, i rzekła im: Co to za słowo, na które pozwolił Ozjasz, żeby podał miasto Asyryjczykom, jeśli wam za pięć dni nie przyjdzie pomoc. +Judith Jdt 18 8 11 A cóżeście wy są, którzy kusicie Pana? +Judith Jdt 18 8 12 Nie jest to mowa, która by ku miłosierdziu skłaniała, ale raczej która gniew pobudza i zapalczywość wznieca. +Judith Jdt 18 8 13 Zamierzyliście wy czas smiłowaniu Pańskiemu a według wolej waszej dzieńeście mu złożyli. +Judith Jdt 18 8 14 Ale iż Pan jest cierpliwy i za to pokutujmy a odpuszczenia jego, łzy wylewając, żądajmy. +Judith Jdt 18 8 15 Boć nie tak Bóg będzie groził jako człowiek ani jako syn człowieczy zapali się ku gniewu. +Judith Jdt 18 8 16 I przetoż ukorzmy mu dusze nasze, a będąc w duchu uniżonym, służąc mu, +Judith Jdt 18 8 17 mówmy płacząc Panu, aby według wolej swojej tak uczynił z nami miłosierdzie swoje, iż jako się serce nasze dla pychy ich strwożyło, tak też abyśmy się mogli chłubić z uniżenia naszego. +Judith Jdt 18 8 18 Gdyżeśmy nie naszladowali grzechów ojców naszych, którzy opuścili Boga swego i chwalili obce bogi, +Judith Jdt 18 8 19 dla którego grzechu dani są pod miecz i na łup, i na hańbę nieprzyjaciołom swoim, ale my innego Boga nie znamy oprócz niego. +Judith Jdt 18 8 20 Czekajmy pokornie pociechy jego, a będzie szukał krwie naszej z utrapienia nieprzyjaciół naszych i poniży wszytkie narody, którekolwiek powstają przeciwko nam, i uczyni je beze czci Pan Bóg nasz. +Judith Jdt 18 8 21 A teraz, bracia, ponieważ wy jesteście starszy między ludem Bożym i na was zawisła dusza ich, wymową waszą serca ich podnieście, aby pamiętali, żeć byli kuszeni ojcowie naszy, aby byli doświadczeni, jeśli prawdziwie chwalili Boga swego. +Judith Jdt 18 8 22 Pamiętać mają, jako był kuszon ociec nasz Abraham, i przez wiele ucisków doświadczony, zstał się przyjacielem Bożym. +Judith Jdt 18 8 23 Tak Izaak, tak Jakub, tak Mojżesz i wszyscy, którzy się Bogu podobali, przez wiele kłopotów przeszli wierni. +Judith Jdt 18 8 24 A oni, którzy pokuszenia z bojaźnią Pańską nie przyjmowali, i swą niecierpliwość, i urąganie szemrania swego wyrzekli przeciw Panu, +Judith Jdt 18 8 25 wytraceni są od wytraciciela i od wężów poginęli. +Judith Jdt 18 8 26 A tak i my nie mścimy się za to, co cierpiemy, +Judith Jdt 18 8 27 ale przyczytając to grzechom naszym, wierzmy, iż te utrapienia są mniejsze kaźni Pańskie, któremi jako sługi karani jesteśmy ku poprawie, a nie ku zatraceniu naszemu. +Judith Jdt 18 8 28 I rzekli jej Ozjasz i starszy: Wszytko, coś mówiła, prawda jest i nie masz żadnej przygany w mowiech twoich. +Judith Jdt 18 8 29 Przetoż teraz módl się za nami, boś jest niewiasta święta i bogobojna. +Judith Jdt 18 8 30 I rzekła im Judyt Jako to, com mówić mogła, znacie, że Boże jest, +Judith Jdt 18 8 31 tak com uczynić umyśliła, doświadczcie, jeśli od Boga jest, a módlcie się, aby Bóg mocną uczynił radę moję. +Judith Jdt 18 8 32 Będziecie wy tej nocy stać u bramy, a ja wynidę z abrą moją, a módlcie się, aby, jakoście rzekli, w piąci dniach Pan wejźrzał na lud swój Izraelski. +Judith Jdt 18 8 33 A wy, nie chcę, żebyście się pytali o sprawie mojej: i aż wam dam znać, niech się nie dzieje nic inszego jedno modlitwa za mię do Pana Boga naszego. +Judith Jdt 18 8 34 I rzekł do niej Ozjasz, książę Judzkie: Idź w pokoju, a Pan niech będzie z tobą na pomstę nieprzyjaciół naszych! I wróciwszy się, odeszli. Judith Jdt 18 9 1 Którzy gdy odeszli, weszła Judyt do modlitewnice swojej a oblókszy się we włosiennicę nasypała popiołu na głowę swoję i upadszy przed Panem, wołała do Pana, mówiąc: -Judith Jdt 18 9 2 2 Panie Boże ojca mego Symeona, któryś mu dał miecz obronę od cudzoziemców, którzy byli gwałtownicy w splugawieniu swoim i odkryli łono panieńskie ku zełżywośd. -Judith Jdt 18 9 3 3 I dałeś niewiasty ich na łup, a córki ich w niewolą i wszytek plon w dział sługam twoim, którzy się zapalili zapałczywością twoją, wspomóż, proszę cię, Panie Boże mój, mnie wdowę! -Judith Jdt 18 9 4 4 Boś ty sprawił pierwsze rzeczy a jedne po drugich umyśliłeś, a coś sam chciał, to się zstało. -Judith Jdt 18 9 5 5 Wszytkie bowiem drogi twoje gotowe są, a sądy twoje położyłeś w swojej opatrzności. -Judith Jdt 18 9 6 6 Wejźrzyż teraz na obozy Asyryjskie, jakoś na on czas raczył wejźrzeć na obozy Egipskie, kiedy za sługami twymi zbrojni bieżeli, ufając w poczwórnych i w jeździe swojej, i w wielkości rycerstwa. -Judith Jdt 18 9 7 7 Aleś wejźrzał na obozy ich, a ciemności spracowały je. -Judith Jdt 18 9 8 8 Nogi ich dzierżała przepaść, a wody je okryły. -Judith Jdt 18 9 9 9 Tak niech się i ci zstaną, Panie, którzy ufają w mnóstwie swoim i w woziech swoich, i w drzewcach, i w tarczach, i w strzałach swoich, i w oszczepach się chlubią. -Judith Jdt 18 9 10 10 A nie wiedzą, żeś ty sam jest Bóg nasz, który kruszysz wojny od początku, a Pan jest imię tobie. -Judith Jdt 18 9 11 11 Podnieś ramię twoje jako od początku a roztrąć moc ich mocą i twoją; niech upadnie moc ich w gniewie twoim, którzy się obiecują zgwałcić świątości twe i splugawić przybytek imienia twego, i strącić mieczem swym róg ołtarza twego.: -Judith Jdt 18 9 12 12 Uczyń Panie, aby jego własnym mieczem pycha jego była ucięta. -Judith Jdt 18 9 13 13 Niech poiman będzie sidłem oczu swoich na mnie a porazisz go ustami łagodności mojej. -Judith Jdt 18 9 14 14 Daj mi w sercu stałość, abym go wzgardziła, i moc, abym go wywróciła. -Judith Jdt 18 9 15 15 Bo to będzie pamiątka imienia twego, gdy go niewieścia ręka zrazi. -Judith Jdt 18 9 16 16 Bo nie w mnóstwie jest moc twoja, Panie, ani w siłach końskich jest wola twoja, ani się pyszni od początku podobali tobie, ale pokornych a cichych zawżdyć się modlitwa podobała. -Judith Jdt 18 9 17 17 Boże Niebios, stworzycielu wód i Panie wszego stworzenia, wysłuchajże mię nędznicę proszącą i ufającą w miłosierdziu twoim. -Judith Jdt 18 9 18 18 Pomni, Panie, na przymierze twoje a daj słowa w usta moje i w sercu mym radę umocni, aby dom twój w świątości swej został -Judith Jdt 18 9 19 19 i wszyscy narodowie poznali, żeś ty jest Bóg, a oprócz ciebie nie masz innego. +Judith Jdt 18 9 2 Panie Boże ojca mego Symeona, któryś mu dał miecz obronę od cudzoziemców, którzy byli gwałtownicy w splugawieniu swoim i odkryli łono panieńskie ku zełżywośd. +Judith Jdt 18 9 3 I dałeś niewiasty ich na łup, a córki ich w niewolą i wszytek plon w dział sługam twoim, którzy się zapalili zapałczywością twoją, wspomóż, proszę cię, Panie Boże mój, mnie wdowę! +Judith Jdt 18 9 4 Boś ty sprawił pierwsze rzeczy a jedne po drugich umyśliłeś, a coś sam chciał, to się zstało. +Judith Jdt 18 9 5 Wszytkie bowiem drogi twoje gotowe są, a sądy twoje położyłeś w swojej opatrzności. +Judith Jdt 18 9 6 Wejźrzyż teraz na obozy Asyryjskie, jakoś na on czas raczył wejźrzeć na obozy Egipskie, kiedy za sługami twymi zbrojni bieżeli, ufając w poczwórnych i w jeździe swojej, i w wielkości rycerstwa. +Judith Jdt 18 9 7 Aleś wejźrzał na obozy ich, a ciemności spracowały je. +Judith Jdt 18 9 8 Nogi ich dzierżała przepaść, a wody je okryły. +Judith Jdt 18 9 9 Tak niech się i ci zstaną, Panie, którzy ufają w mnóstwie swoim i w woziech swoich, i w drzewcach, i w tarczach, i w strzałach swoich, i w oszczepach się chlubią. +Judith Jdt 18 9 10 A nie wiedzą, żeś ty sam jest Bóg nasz, który kruszysz wojny od początku, a Pan jest imię tobie. +Judith Jdt 18 9 11 Podnieś ramię twoje jako od początku a roztrąć moc ich mocą i twoją; niech upadnie moc ich w gniewie twoim, którzy się obiecują zgwałcić świątości twe i splugawić przybytek imienia twego, i strącić mieczem swym róg ołtarza twego.: +Judith Jdt 18 9 12 Uczyń Panie, aby jego własnym mieczem pycha jego była ucięta. +Judith Jdt 18 9 13 Niech poiman będzie sidłem oczu swoich na mnie a porazisz go ustami łagodności mojej. +Judith Jdt 18 9 14 Daj mi w sercu stałość, abym go wzgardziła, i moc, abym go wywróciła. +Judith Jdt 18 9 15 Bo to będzie pamiątka imienia twego, gdy go niewieścia ręka zrazi. +Judith Jdt 18 9 16 Bo nie w mnóstwie jest moc twoja, Panie, ani w siłach końskich jest wola twoja, ani się pyszni od początku podobali tobie, ale pokornych a cichych zawżdyć się modlitwa podobała. +Judith Jdt 18 9 17 Boże Niebios, stworzycielu wód i Panie wszego stworzenia, wysłuchajże mię nędznicę proszącą i ufającą w miłosierdziu twoim. +Judith Jdt 18 9 18 Pomni, Panie, na przymierze twoje a daj słowa w usta moje i w sercu mym radę umocni, aby dom twój w świątości swej został +Judith Jdt 18 9 19 i wszyscy narodowie poznali, żeś ty jest Bóg, a oprócz ciebie nie masz innego. Judith Jdt 18 10 1 I zstało się, gdy przestała wołać do Pana, wstała z miejsca, na którym leżała padszy przed Panem. -Judith Jdt 18 10 2 2 I zawołała abry swej, a szczedszy do domu swego, złożyła z siebie Włosienicę i zewłekła się z szat wdowstwa swego, -Judith Jdt 18 10 3 3 i omyła ciało swe, i pomazała się olejkiem wybornym a ochędożyła włosy głowy swej, i włożyła koronkę na głowę swą, i oblokła się w szaty wesela swego, obuła też pantofle i wzięła prawniczki i lilie, i nausznice, i pierścionki, i ubrała się we wszytkie swe stroje. -Judith Jdt 18 10 4 4 Której też Pan dodał ozdoby, ponieważ ten wszytek strój nie z wszeteczeństwa, ale z cnoty pochodził: przeto też Pan tę w niej piękność rozmnożył, aby się oczom wszytkich zdała nieporównanej piękności. -Judith Jdt 18 10 5 5 I tak włożywszy na abrę swą flaszkę wina i bańkę oliwy, i krup, i fig, i chleba, i sera, poszła. -Judith Jdt 18 10 6 6 A gdy przyszły do bramy miejskiej, nalazły czekającego Ozjasza i starsze miasta. -Judith Jdt 18 10 7 7 Którzy gdy ją ujźrzeli, zdumiawszy się, dziwowali się barzo jej piękności. -Judith Jdt 18 10 8 8 Wszakże nic jej nie pytając, wypuścili ją, mówiąc: Bóg ojców naszych niechaj ci da łaskę i wszytkę radę serca twego mocą swą niech potwierdzi, aby się z ciebie chłubiło Jeruzalem a żeby imię twoje było w poczcie świętych i sprawiedliwych. -Judith Jdt 18 10 9 9 I rzekli ci, którzy tam byli, wszyscy jednym głosem: Niech się zstanie, niech się zstanie! -Judith Jdt 18 10 10 10 A Judyt modląc się Panu, przeszła przez bramy sama i abra jej. -Judith Jdt 18 10 11 11 I zstało się, gdy zstępowała z góry o wschodzie słońca, zabieżeli jej szpiegowie Asyryjscy i pojmali ją, mówiąc: Skąd idziesz? abo dokąd idziesz? -Judith Jdt 18 10 12 12 Która odpowiedziała: Córka jestem Hebrejczyków, dlategom ja udekła od oblicza ich, bom poznała, ii na to ma przyść, że wam będą podani na łup, przeto że wzgardziwszy wami, nie chdeli się dobrowolnie poddać, aby byli naleźli przed oczyma waszemi miłosierdzie. -Judith Jdt 18 10 13 13 Z tej przyczyny myśliłam z sobą, mówiąc: Pójdę przed osobę książęcia Holofernesa, że mu oznajmię ich tajemnice i okażę mu, którym przystępem mógłby je otrzymać, tak żeby i jeden mąż nie upadł z wojska jego. -Judith Jdt 18 10 14 14 A gdy usłyszeli oni mężowie słowa jej, przypatrowali się twarzy jej i było w oczu ich zdumienie, bo się piękności jej barzo dziwowali. -Judith Jdt 18 10 15 15 I rzekli do niej: Zachowałaś duszę swą, żeś taką radę nalazła, abyś zeszła do pana naszego. -Judith Jdt 18 10 16 16 Ato wiedz, że gdy staniesz przed oczyma jego, uczynić dobrze a będziesz barzo wdzięczna w sercu jego. I wiedli ją do namiotu Holofernesowego, opowiadając ją. -Judith Jdt 18 10 17 17 A gdy weszła przed oblicze jego, natychmiast pojman jest oczyma swemi Holofernes. -Judith Jdt 18 10 18 18 I rzekli do niego słudzy jego: I któż by gardził ludem Hebrejczyków, którzy tak piękne białegłowy mają, abyśmy dla nich przeciwko im słusznie walczyć nie mieli? -Judith Jdt 18 10 19 19 Widząc tedy Judyt Holofernesa siedzącego pod namiotkiem, który był z szarłatu i złotem i smaragdem, i kamieńmi drogimi haftowany, -Judith Jdt 18 10 20 20 a gdy mu w twarz wejżrzała, pokłoniła się mu upadszy na ziemię. I podnieśli ją słudzy Holofernowi na rozkazanie pana swego. +Judith Jdt 18 10 2 I zawołała abry swej, a szczedszy do domu swego, złożyła z siebie Włosienicę i zewłekła się z szat wdowstwa swego, +Judith Jdt 18 10 3 i omyła ciało swe, i pomazała się olejkiem wybornym a ochędożyła włosy głowy swej, i włożyła koronkę na głowę swą, i oblokła się w szaty wesela swego, obuła też pantofle i wzięła prawniczki i lilie, i nausznice, i pierścionki, i ubrała się we wszytkie swe stroje. +Judith Jdt 18 10 4 Której też Pan dodał ozdoby, ponieważ ten wszytek strój nie z wszeteczeństwa, ale z cnoty pochodził: przeto też Pan tę w niej piękność rozmnożył, aby się oczom wszytkich zdała nieporównanej piękności. +Judith Jdt 18 10 5 I tak włożywszy na abrę swą flaszkę wina i bańkę oliwy, i krup, i fig, i chleba, i sera, poszła. +Judith Jdt 18 10 6 A gdy przyszły do bramy miejskiej, nalazły czekającego Ozjasza i starsze miasta. +Judith Jdt 18 10 7 Którzy gdy ją ujźrzeli, zdumiawszy się, dziwowali się barzo jej piękności. +Judith Jdt 18 10 8 Wszakże nic jej nie pytając, wypuścili ją, mówiąc: Bóg ojców naszych niechaj ci da łaskę i wszytkę radę serca twego mocą swą niech potwierdzi, aby się z ciebie chłubiło Jeruzalem a żeby imię twoje było w poczcie świętych i sprawiedliwych. +Judith Jdt 18 10 9 I rzekli ci, którzy tam byli, wszyscy jednym głosem: Niech się zstanie, niech się zstanie! +Judith Jdt 18 10 10 A Judyt modląc się Panu, przeszła przez bramy sama i abra jej. +Judith Jdt 18 10 11 I zstało się, gdy zstępowała z góry o wschodzie słońca, zabieżeli jej szpiegowie Asyryjscy i pojmali ją, mówiąc: Skąd idziesz? abo dokąd idziesz? +Judith Jdt 18 10 12 Która odpowiedziała: Córka jestem Hebrejczyków, dlategom ja udekła od oblicza ich, bom poznała, ii na to ma przyść, że wam będą podani na łup, przeto że wzgardziwszy wami, nie chdeli się dobrowolnie poddać, aby byli naleźli przed oczyma waszemi miłosierdzie. +Judith Jdt 18 10 13 Z tej przyczyny myśliłam z sobą, mówiąc: Pójdę przed osobę książęcia Holofernesa, że mu oznajmię ich tajemnice i okażę mu, którym przystępem mógłby je otrzymać, tak żeby i jeden mąż nie upadł z wojska jego. +Judith Jdt 18 10 14 A gdy usłyszeli oni mężowie słowa jej, przypatrowali się twarzy jej i było w oczu ich zdumienie, bo się piękności jej barzo dziwowali. +Judith Jdt 18 10 15 I rzekli do niej: Zachowałaś duszę swą, żeś taką radę nalazła, abyś zeszła do pana naszego. +Judith Jdt 18 10 16 Ato wiedz, że gdy staniesz przed oczyma jego, uczynić dobrze a będziesz barzo wdzięczna w sercu jego. I wiedli ją do namiotu Holofernesowego, opowiadając ją. +Judith Jdt 18 10 17 A gdy weszła przed oblicze jego, natychmiast pojman jest oczyma swemi Holofernes. +Judith Jdt 18 10 18 I rzekli do niego słudzy jego: I któż by gardził ludem Hebrejczyków, którzy tak piękne białegłowy mają, abyśmy dla nich przeciwko im słusznie walczyć nie mieli? +Judith Jdt 18 10 19 Widząc tedy Judyt Holofernesa siedzącego pod namiotkiem, który był z szarłatu i złotem i smaragdem, i kamieńmi drogimi haftowany, +Judith Jdt 18 10 20 a gdy mu w twarz wejżrzała, pokłoniła się mu upadszy na ziemię. I podnieśli ją słudzy Holofernowi na rozkazanie pana swego. Judith Jdt 18 11 1 Holofernes tedy rzekł jej: Bądź dobrego serca a nie lękaj się na sercu twoim, bodem ja nigdy nic złego nie uczynił mężowi, który chciał służyć Nabuchodonozorowi królowi. -Judith Jdt 18 11 2 2 A lud twój, by mną był nie wzgardził, nie podniósłbym był oszczepa swego przeciwko niemu. -Judith Jdt 18 11 3 3 Ale teraz powiedz mi, dla której przyczyny odeszłaś od nich i upodobałoć się, abyś do nas przyszła? -Judith Jdt 18 11 4 4 Rzekła kniemu Judyt: Przyjmi słowa służebnice twojej, bo jeśli będziesz naszladował słów służebnice twojej, uczyni Pan rzecz doskonałą z tobą. -Judith Jdt 18 11 5 5 Żywię bowiem Nabuchodonozor, król ziemie, i żywię moc jego, która jest w tobie na skaranie wszytkich dusz błądzących: że nie tylko ludzie jemu przez cię służą, ale i źwierzęta polne są mu posłuszne. -Judith Jdt 18 11 6 6 Bo słynie dzielność rozumu twego u wszech narodów i powiedziano wszytkiemu światu, iżeś ty sam dobry i możny we wszytkim królestwie jego i kara twoja rozgłoszona jest po wszystkich krainach. -Judith Jdt 18 11 7 7 I to nie tajna, co mówił Achior, i to wiedzą, coś mu uczynić kazał. -Judith Jdt 18 11 8 8 Bo wiadoma, że Bóg nasz tak obrażon jest grzechami, że wskazał przez proroki swe do ludu, iż go wydać ma dla grzechów jego. -Judith Jdt 18 11 9 9 A iż wiedzą synowie Izraelscy, że obrazili Boga swego, strach twój nad nimi jest. -Judith Jdt 18 11 10 10 Nadto i głód przypadł na nie, a przez suchość wody już między umarłymi są poiliczeni. -Judith Jdt 18 11 11 11 Na koniec to stanowią, żeby pobili bydło swoje a pili krew jego. -Judith Jdt 18 11 12 12 I święcone rzeczy Pana Boga swego, których się Bóg dotykać zakazał, w zbożu, w winie i w oliwie, te umyślili wydać i chcą strawić, których by się ani dotykać rękoma nie mieli. Otóż, że to czynią, pewna rzecz, że będą wydani na stracenie. -Judith Jdt 18 11 13 13 Co ja, służebnica twoja, obaczywszy, uciekłam od nich i posłał mię Pan, abych ci te rzeczy oznajmiła. -Judith Jdt 18 11 14 14 Abowiem ja, służebnica twoja, służę Bogu też i teraz u ciebie. I będę wychadzała, sługa twoja, a będę się modliła Bogu. -Judith Jdt 18 11 15 15 I powie mi, kiedy im ma oddać za grzech ich, a przyszedszy opowiem ci, tak iż ja ciebie przywiodę przez pośrzodek Jeruzalem i będziesz miał wszytek lud Izraelski jako owce, które nie mają pasterza, a nie zaszczeknie ni jeden pies na cię, -Judith Jdt 18 11 16 16 bo mi powiedziano z przejźrzenia Boskiego. -Judith Jdt 18 11 17 17 A iż się Bóg rozgniewał na nie, to sama posłana jestem, abym ci opowiedziała. -Judith Jdt 18 11 18 18 I podobały się te wszytkie słowa przed Holofernesem i przed sługami jego, i dziwowali się mądrości jej, i mówili jeden ku drugiemu: -Judith Jdt 18 11 19 19 Nie masz takiej niewiasty na świecie w pojźrzeniu, w piękności i w mądrości słów. -Judith Jdt 18 11 20 20 I rzekł do niej Holofernes: Dobrze uczynił Bóg, który cię posłał przed ludem, abyś go ty wydała w ręce nasze. -Judith Jdt 18 11 21 21 A iż dobra jest obietnica twoja, jeśli mi to Bóg twój uczyni, będzie i Bogiem moim i ty w domu Nabuchodonozorowym będziesz wielką, i imię twoje będzie słynęło po wszytkiej ziemi. +Judith Jdt 18 11 2 A lud twój, by mną był nie wzgardził, nie podniósłbym był oszczepa swego przeciwko niemu. +Judith Jdt 18 11 3 Ale teraz powiedz mi, dla której przyczyny odeszłaś od nich i upodobałoć się, abyś do nas przyszła? +Judith Jdt 18 11 4 Rzekła kniemu Judyt: Przyjmi słowa służebnice twojej, bo jeśli będziesz naszladował słów służebnice twojej, uczyni Pan rzecz doskonałą z tobą. +Judith Jdt 18 11 5 Żywię bowiem Nabuchodonozor, król ziemie, i żywię moc jego, która jest w tobie na skaranie wszytkich dusz błądzących: że nie tylko ludzie jemu przez cię służą, ale i źwierzęta polne są mu posłuszne. +Judith Jdt 18 11 6 Bo słynie dzielność rozumu twego u wszech narodów i powiedziano wszytkiemu światu, iżeś ty sam dobry i możny we wszytkim królestwie jego i kara twoja rozgłoszona jest po wszystkich krainach. +Judith Jdt 18 11 7 I to nie tajna, co mówił Achior, i to wiedzą, coś mu uczynić kazał. +Judith Jdt 18 11 8 Bo wiadoma, że Bóg nasz tak obrażon jest grzechami, że wskazał przez proroki swe do ludu, iż go wydać ma dla grzechów jego. +Judith Jdt 18 11 9 A iż wiedzą synowie Izraelscy, że obrazili Boga swego, strach twój nad nimi jest. +Judith Jdt 18 11 10 Nadto i głód przypadł na nie, a przez suchość wody już między umarłymi są poiliczeni. +Judith Jdt 18 11 11 Na koniec to stanowią, żeby pobili bydło swoje a pili krew jego. +Judith Jdt 18 11 12 I święcone rzeczy Pana Boga swego, których się Bóg dotykać zakazał, w zbożu, w winie i w oliwie, te umyślili wydać i chcą strawić, których by się ani dotykać rękoma nie mieli. Otóż, że to czynią, pewna rzecz, że będą wydani na stracenie. +Judith Jdt 18 11 13 Co ja, służebnica twoja, obaczywszy, uciekłam od nich i posłał mię Pan, abych ci te rzeczy oznajmiła. +Judith Jdt 18 11 14 Abowiem ja, służebnica twoja, służę Bogu też i teraz u ciebie. I będę wychadzała, sługa twoja, a będę się modliła Bogu. +Judith Jdt 18 11 15 I powie mi, kiedy im ma oddać za grzech ich, a przyszedszy opowiem ci, tak iż ja ciebie przywiodę przez pośrzodek Jeruzalem i będziesz miał wszytek lud Izraelski jako owce, które nie mają pasterza, a nie zaszczeknie ni jeden pies na cię, +Judith Jdt 18 11 16 bo mi powiedziano z przejźrzenia Boskiego. +Judith Jdt 18 11 17 A iż się Bóg rozgniewał na nie, to sama posłana jestem, abym ci opowiedziała. +Judith Jdt 18 11 18 I podobały się te wszytkie słowa przed Holofernesem i przed sługami jego, i dziwowali się mądrości jej, i mówili jeden ku drugiemu: +Judith Jdt 18 11 19 Nie masz takiej niewiasty na świecie w pojźrzeniu, w piękności i w mądrości słów. +Judith Jdt 18 11 20 I rzekł do niej Holofernes: Dobrze uczynił Bóg, który cię posłał przed ludem, abyś go ty wydała w ręce nasze. +Judith Jdt 18 11 21 A iż dobra jest obietnica twoja, jeśli mi to Bóg twój uczyni, będzie i Bogiem moim i ty w domu Nabuchodonozorowym będziesz wielką, i imię twoje będzie słynęło po wszytkiej ziemi. Judith Jdt 18 12 1 Kazał tedy jej wniść, gdzie były złożone skarby jego, i kazał jej tam mieszkać, i naznaczył, co jej miano dawać z stołu jego. -Judith Jdt 18 12 2 2 Któremu Judyt odpowiedziała i rzekła: Teraz nie będę mogła pożywać tych rzeczy, któreś mi dawać rozkazał, by na mię nie przyszło obrażenie, a z tego, com z sobą przyniosła, będę jadła. -Judith Jdt 18 12 3 3 Której rzekł Holofernes: A jeślić nie stanie tego, coś z sobą przyniosła, cóż ci uczynimy? -Judith Jdt 18 12 4 4 I rzekła Judyt Żywię dusza twoja, Panie mój, że nie strawi tego wszytkiego służebnica twoja, aż uczyni Bóg przez ręce moje to, com umyśliła. I wwiedli ją słudzy jego do namiotu, do którego kazał. -Judith Jdt 18 12 5 5 I prosiła, gdy wchodziła, aby jej dano wolność w nocy i przede dniem wychodzić na modlitwę i modlić się Panu. -Judith Jdt 18 12 6 6 I rozkazał komornikom swoim, żeby, jako się jej podoba, wychodziła i wchodziła, aby chwaliła Boga swego przez trzy dni. -Judith Jdt 18 12 7 7 I wychodziła w nocy na dolinę Betulijej, i omywała się we źrzódle wody. -Judith Jdt 18 12 8 8 A skoro wyszła, modliła się Panu Bogu Izraelskiemu, aby prostował drogę jej ku wyzwoleniu ludu swego. -Judith Jdt 18 12 9 9 A wszedszy mieszkała w namiecie czystą, aż pod wieczór brała pokarm swój. -Judith Jdt 18 12 10 10 I zstało się czwartego dnia, że Holofernes sprawił wieczerzą sługom swym i rzekł do Wagao, rzezańca swego: Idź a namawiaj tę Żydówkę, żeby dobrowolnie ze mną przyzwoliła mieszkać. -Judith Jdt 18 12 11 11 Bo to sromota u Asyrianów, gdyby niewiasta pośmiewała się z męża, czyniąc, aby uszła nie uznana od niego. -Judith Jdt 18 12 12 12 Tedy wszedł Wagao do Judyt i rzekł: Niech się nie wstydzi dobra dzieweczka wniść do Pana mego, aby była uczczona przed obliczem jego, aby jadła z nim i piła wino w weselu. -Judith Jdt 18 12 13 13 Któremu Judyt odpowiedziała: A cóżem ja jest, abych się miała sprzeciwić panu memu? -Judith Jdt 18 12 14 14 Wszytko, co będzie przed oczyma jego dobrego i nalepszego, uczynię. A co się jemu będzie podobało, to mnie będzie nalepszego po wszytkie dni żywota mego. -Judith Jdt 18 12 15 15 I wstała, i ubrała się w szaty swe, a wszedszy, stanęła przed obliczem jego. -Judith Jdt 18 12 16 16 A serce Holofernesowe zadrżało, bo był zapalon pożądliwością jej. -Judith Jdt 18 12 17 17 I rzekł do niej Holofernes: Pij teraz a siądź z weselem, boś łaskę przede mną nalazła. -Judith Jdt 18 12 18 18 I rzekła Judyt: Będę piła, panie, bo dziś jest uwielbiona dusza moja nad wszytkie dni moje. -Judith Jdt 18 12 19 19 I wzięła, i jadła, i piła przed nim to, co jej była nagotowała dziewka jej. -Judith Jdt 18 12 20 20 I zstał się Holofernes barzo wesoły ku niej, i pił barzo wiele wina, jako wiele nigdy nie pił za żywota swego. +Judith Jdt 18 12 2 Któremu Judyt odpowiedziała i rzekła: Teraz nie będę mogła pożywać tych rzeczy, któreś mi dawać rozkazał, by na mię nie przyszło obrażenie, a z tego, com z sobą przyniosła, będę jadła. +Judith Jdt 18 12 3 Której rzekł Holofernes: A jeślić nie stanie tego, coś z sobą przyniosła, cóż ci uczynimy? +Judith Jdt 18 12 4 I rzekła Judyt Żywię dusza twoja, Panie mój, że nie strawi tego wszytkiego służebnica twoja, aż uczyni Bóg przez ręce moje to, com umyśliła. I wwiedli ją słudzy jego do namiotu, do którego kazał. +Judith Jdt 18 12 5 I prosiła, gdy wchodziła, aby jej dano wolność w nocy i przede dniem wychodzić na modlitwę i modlić się Panu. +Judith Jdt 18 12 6 I rozkazał komornikom swoim, żeby, jako się jej podoba, wychodziła i wchodziła, aby chwaliła Boga swego przez trzy dni. +Judith Jdt 18 12 7 I wychodziła w nocy na dolinę Betulijej, i omywała się we źrzódle wody. +Judith Jdt 18 12 8 A skoro wyszła, modliła się Panu Bogu Izraelskiemu, aby prostował drogę jej ku wyzwoleniu ludu swego. +Judith Jdt 18 12 9 A wszedszy mieszkała w namiecie czystą, aż pod wieczór brała pokarm swój. +Judith Jdt 18 12 10 I zstało się czwartego dnia, że Holofernes sprawił wieczerzą sługom swym i rzekł do Wagao, rzezańca swego: Idź a namawiaj tę Żydówkę, żeby dobrowolnie ze mną przyzwoliła mieszkać. +Judith Jdt 18 12 11 Bo to sromota u Asyrianów, gdyby niewiasta pośmiewała się z męża, czyniąc, aby uszła nie uznana od niego. +Judith Jdt 18 12 12 Tedy wszedł Wagao do Judyt i rzekł: Niech się nie wstydzi dobra dzieweczka wniść do Pana mego, aby była uczczona przed obliczem jego, aby jadła z nim i piła wino w weselu. +Judith Jdt 18 12 13 Któremu Judyt odpowiedziała: A cóżem ja jest, abych się miała sprzeciwić panu memu? +Judith Jdt 18 12 14 Wszytko, co będzie przed oczyma jego dobrego i nalepszego, uczynię. A co się jemu będzie podobało, to mnie będzie nalepszego po wszytkie dni żywota mego. +Judith Jdt 18 12 15 I wstała, i ubrała się w szaty swe, a wszedszy, stanęła przed obliczem jego. +Judith Jdt 18 12 16 A serce Holofernesowe zadrżało, bo był zapalon pożądliwością jej. +Judith Jdt 18 12 17 I rzekł do niej Holofernes: Pij teraz a siądź z weselem, boś łaskę przede mną nalazła. +Judith Jdt 18 12 18 I rzekła Judyt: Będę piła, panie, bo dziś jest uwielbiona dusza moja nad wszytkie dni moje. +Judith Jdt 18 12 19 I wzięła, i jadła, i piła przed nim to, co jej była nagotowała dziewka jej. +Judith Jdt 18 12 20 I zstał się Holofernes barzo wesoły ku niej, i pił barzo wiele wina, jako wiele nigdy nie pił za żywota swego. Judith Jdt 18 13 1 A gdy był wieczór, pokwapili się słudzy jego do gospód swoich, i zamknął drzwi Wagao pokoju, i poszedł. -Judith Jdt 18 13 2 2 A wszyscy byli zmocowani od wina, -Judith Jdt 18 13 3 3 a sama Judyt była w pokoju. -Judith Jdt 18 13 4 4 Lecz Holofernes leżał na łożu uśpiony od zbytniego upicia. -Judith Jdt 18 13 5 5 I rzekła Judyt dziewce swej, żeby stała przed pokojem i strzegła. -Judith Jdt 18 13 6 6 I stanęła Judyt u łoża, modląc się z płaczem a po cichu ruszaniem ust -Judith Jdt 18 13 7 7 mówiąc: Posil mnie, Panie Boże Izraelski, a wejźrzy tej godziny na uczynki rąk moich, żebyś, jakoś obiecał, wywyższył miasto twoje Jeruzalem a żebych to sprawiła, com wierząc, że przez cię może być uczyniono, umyśliła. -Judith Jdt 18 13 8 8 A gdy to wyrzekła, przystąpiła do słupa, który był w głowach łóżka jego, i kord, który uwiązany na nim wisiał, odwiązała. -Judith Jdt 18 13 9 9 A gdy go dobyła, ujęła za włosy głowę jego i rzekła: Posil mię, Panie Boże, tej godziny! -Judith Jdt 18 13 10 10 I uderzyła dwakroć w szyję jego, i ucięła mu głowę, i zdjęła z słupów namiotek jego, i zepchnęła ciało jego bez głowy. -Judith Jdt 18 13 11 11 A po małej chwili wyszła i podda głowę Holofernesa słudze swej, i kazała, żeby ją łożyła w torbę swą. -Judith Jdt 18 13 12 12 I wyszły dwie, według zwyczaju swego, jakoby na modlitwę, i przeszły przez obóz, a krążąc około doliny przyszły do bramy miejskiej. -Judith Jdt 18 13 13 13 I rzekła Judyt z daleka straży murów: Otwórzcie bramy, bo z nami jest Bóg, który uczynił moc w Izraelu! -Judith Jdt 18 13 14 14 I zstało się, gdy usłyszeli mężowie głos jej, wezwali starszych z miasta. -Judith Jdt 18 13 15 15 I zbiegli się do niej wszyscy od namniejszego aż do nawiętszego, bo się spodziewali, że się już wrócić nie miała. -Judith Jdt 18 13 16 16 I rozświeciwszy świece, skupili się około niej wszyscy, a ona wstąpiwszy na wyższe miejsce, rozkazała, aby pomilczenie uczynili. A gdy wszyscy umilknęli, -Judith Jdt 18 13 17 17 rzekła Judyt: Chwalcie Pana Boga naszego, który nie opuścił ufających w sobie, -Judith Jdt 18 13 18 18 a we mnie, służebnicy swej, wypełnił miłosierdzie swoje, które obiecał domowi Izrael, i zabił ręką moją nieprzyjacielą ludu swego tej nocy. -Judith Jdt 18 13 19 19 I wyjąwszy z torby głowę Holofernesowę, ukazała im, mówiąc: Oto głowa Holofernesa, hetmana wojska Asyryjskiego, i oto namiotek jego, w którym leżał w pijaństwie swoim, gdzie go ręką niewieścią zabił Pan Bóg nasz. -Judith Jdt 18 13 20 20 A żywię sam Pan, że mię strzegł Anioł jego i stąd idącą, i tam mieszkającą, i stamtąd się tu wracającą, i nie dopuścił Pan splugawić mnie, służebnice swojej, ale bez zmazy grzechu przywrócił mię wam radującą się w zwycięstwie jego, w uszciu moim i w wybawieniu waszym. -Judith Jdt 18 13 21 21 Wyznawajcie mu wszyscy, że dobry, że na wieki miłosierdzie jego! -Judith Jdt 18 13 22 22 A pokłoniwszy się wszyscy Panu, rzekli do niej: Ubłogosławił cię Pan w mocy swojej, iż przez cię wniwecz obrócił nieprzyjadoły nasze. -Judith Jdt 18 13 23 23 A Ozjasz, książę ludu Izraelskiego, rzekł do niej: Błogosławionaś ty, córko, od Pana Boga wysokiego nade wszytkie niewiasty na ziemi! -Judith Jdt 18 13 24 24 Błogosławiony Pan, który stworzył niebo i ziemię, który cię obrócił na rany głowy hetmana nieprzyjaciół naszych. -Judith Jdt 18 13 25 25 Bo tak dziś imię twoje uwielbił, że nie odejdzie chwała twoja z ust ludzi, którzy będą pamiętać na moc Pańską wiecznie; dla których nie przepuściłaś duszy twej dla ucisku i utrapienia narodu twego, aleś zabieżała upadkowi przed oczyma Boga naszego. -Judith Jdt 18 13 26 26 I rzekł wszytek lud: Niech się zstanie, niech się zstanie! -Judith Jdt 18 13 27 27 A Achior, przyzwany, przyszedł i rzekła mu Judyt: Bóg Izraelski, któremuś ty dał świadectwo, że się mści nad nieprzyjacioły swemi, ten głowę wszech niewierników uciął tej nocy ręką moją. -Judith Jdt 18 13 28 28 A żebyś doznał, iż tak jest, oto głowa Holofernesowa, który wzgardą hardości swej wzgardził Boga Izraelskiego i tobie groził śmiercią, mówiąc: Gdy będzie poiman lud Izraelski, każę przebić mieczem boki twoje. -Judith Jdt 18 13 29 29 A widząc Achior głowę Holofernesowę, omdlewając od strachu upadł na ziemię na twarz swoję i siliła się dusza jego. -Judith Jdt 18 13 30 30 A potym gdy ksobie przyszedszy, ochłodzony był, upadł u nóg jej i pokłonił się jej, i rzekł: -Judith Jdt 18 13 31 31 Błogosławionaś ty od Boga twego we wszytkim przybytku Jakub, bo w każdym narodzie, który usłyszy imię twoje, będzie uwielbion Bóg Izraelski dla ciebie. +Judith Jdt 18 13 2 A wszyscy byli zmocowani od wina, +Judith Jdt 18 13 3 a sama Judyt była w pokoju. +Judith Jdt 18 13 4 Lecz Holofernes leżał na łożu uśpiony od zbytniego upicia. +Judith Jdt 18 13 5 I rzekła Judyt dziewce swej, żeby stała przed pokojem i strzegła. +Judith Jdt 18 13 6 I stanęła Judyt u łoża, modląc się z płaczem a po cichu ruszaniem ust +Judith Jdt 18 13 7 mówiąc: Posil mnie, Panie Boże Izraelski, a wejźrzy tej godziny na uczynki rąk moich, żebyś, jakoś obiecał, wywyższył miasto twoje Jeruzalem a żebych to sprawiła, com wierząc, że przez cię może być uczyniono, umyśliła. +Judith Jdt 18 13 8 A gdy to wyrzekła, przystąpiła do słupa, który był w głowach łóżka jego, i kord, który uwiązany na nim wisiał, odwiązała. +Judith Jdt 18 13 9 A gdy go dobyła, ujęła za włosy głowę jego i rzekła: Posil mię, Panie Boże, tej godziny! +Judith Jdt 18 13 10 I uderzyła dwakroć w szyję jego, i ucięła mu głowę, i zdjęła z słupów namiotek jego, i zepchnęła ciało jego bez głowy. +Judith Jdt 18 13 11 A po małej chwili wyszła i podda głowę Holofernesa słudze swej, i kazała, żeby ją łożyła w torbę swą. +Judith Jdt 18 13 12 I wyszły dwie, według zwyczaju swego, jakoby na modlitwę, i przeszły przez obóz, a krążąc około doliny przyszły do bramy miejskiej. +Judith Jdt 18 13 13 I rzekła Judyt z daleka straży murów: Otwórzcie bramy, bo z nami jest Bóg, który uczynił moc w Izraelu! +Judith Jdt 18 13 14 I zstało się, gdy usłyszeli mężowie głos jej, wezwali starszych z miasta. +Judith Jdt 18 13 15 I zbiegli się do niej wszyscy od namniejszego aż do nawiętszego, bo się spodziewali, że się już wrócić nie miała. +Judith Jdt 18 13 16 I rozświeciwszy świece, skupili się około niej wszyscy, a ona wstąpiwszy na wyższe miejsce, rozkazała, aby pomilczenie uczynili. A gdy wszyscy umilknęli, +Judith Jdt 18 13 17 rzekła Judyt: Chwalcie Pana Boga naszego, który nie opuścił ufających w sobie, +Judith Jdt 18 13 18 a we mnie, służebnicy swej, wypełnił miłosierdzie swoje, które obiecał domowi Izrael, i zabił ręką moją nieprzyjacielą ludu swego tej nocy. +Judith Jdt 18 13 19 I wyjąwszy z torby głowę Holofernesowę, ukazała im, mówiąc: Oto głowa Holofernesa, hetmana wojska Asyryjskiego, i oto namiotek jego, w którym leżał w pijaństwie swoim, gdzie go ręką niewieścią zabił Pan Bóg nasz. +Judith Jdt 18 13 20 A żywię sam Pan, że mię strzegł Anioł jego i stąd idącą, i tam mieszkającą, i stamtąd się tu wracającą, i nie dopuścił Pan splugawić mnie, służebnice swojej, ale bez zmazy grzechu przywrócił mię wam radującą się w zwycięstwie jego, w uszciu moim i w wybawieniu waszym. +Judith Jdt 18 13 21 Wyznawajcie mu wszyscy, że dobry, że na wieki miłosierdzie jego! +Judith Jdt 18 13 22 A pokłoniwszy się wszyscy Panu, rzekli do niej: Ubłogosławił cię Pan w mocy swojej, iż przez cię wniwecz obrócił nieprzyjadoły nasze. +Judith Jdt 18 13 23 A Ozjasz, książę ludu Izraelskiego, rzekł do niej: Błogosławionaś ty, córko, od Pana Boga wysokiego nade wszytkie niewiasty na ziemi! +Judith Jdt 18 13 24 Błogosławiony Pan, który stworzył niebo i ziemię, który cię obrócił na rany głowy hetmana nieprzyjaciół naszych. +Judith Jdt 18 13 25 Bo tak dziś imię twoje uwielbił, że nie odejdzie chwała twoja z ust ludzi, którzy będą pamiętać na moc Pańską wiecznie; dla których nie przepuściłaś duszy twej dla ucisku i utrapienia narodu twego, aleś zabieżała upadkowi przed oczyma Boga naszego. +Judith Jdt 18 13 26 I rzekł wszytek lud: Niech się zstanie, niech się zstanie! +Judith Jdt 18 13 27 A Achior, przyzwany, przyszedł i rzekła mu Judyt: Bóg Izraelski, któremuś ty dał świadectwo, że się mści nad nieprzyjacioły swemi, ten głowę wszech niewierników uciął tej nocy ręką moją. +Judith Jdt 18 13 28 A żebyś doznał, iż tak jest, oto głowa Holofernesowa, który wzgardą hardości swej wzgardził Boga Izraelskiego i tobie groził śmiercią, mówiąc: Gdy będzie poiman lud Izraelski, każę przebić mieczem boki twoje. +Judith Jdt 18 13 29 A widząc Achior głowę Holofernesowę, omdlewając od strachu upadł na ziemię na twarz swoję i siliła się dusza jego. +Judith Jdt 18 13 30 A potym gdy ksobie przyszedszy, ochłodzony był, upadł u nóg jej i pokłonił się jej, i rzekł: +Judith Jdt 18 13 31 Błogosławionaś ty od Boga twego we wszytkim przybytku Jakub, bo w każdym narodzie, który usłyszy imię twoje, będzie uwielbion Bóg Izraelski dla ciebie. Judith Jdt 18 14 1 I rzekła Judyt do wszytkiego ludu: Słuchajcie mię, bracia! Zawieście tę głowę na murze naszym. -Judith Jdt 18 14 2 2 I będzie, gdy wznidzie słońce, weźmi każdy z was broń swoję a wybieżcie pędem, nie żebyście mieli zbieżeć na dół, ale jako na nie nacierając. -Judith Jdt 18 14 3 3 Tedy szpiegowrie musi być, że pobieżą obudzić hetmana swego ku bitwie. -Judith Jdt 18 14 4 4 A gdy rotmistrze ich przybieżą do namiotu Holofernesowego i najdą go bez głowy we krwi swej ukalonego, przypadnie na nie strach. -Judith Jdt 18 14 5 5 A gdy obaczycie, żeć uciekają, bieżcie po nich bezpiecznie, bo je Pan zetrze pod nogami waszemi. -Judith Jdt 18 14 6 6 Tedy Achior widząc moc, którą uczynił Bóg Izraelski, opuściwszy obyczaje pogańskie, uwierzył Bogu i obrzezał ciało odrzezku swego, i przyłączony jest do ludu Izraelskiego i wszytko potomstwo rodzaju jego aż do dnia dzisiejszego. -Judith Jdt 18 14 7 7 A wnet skoro się rozedniło, wywiesili głowę Holofernesa z muru i wziął każdy mąż broń swą, i wypadli z wielkim trzaskiem i wrzaskiem. -Judith Jdt 18 14 8 8 Co ujźrzawszy szpiegowie, przybiegli do namiotu Holofernesowego. -Judith Jdt 18 14 9 9 A ci, którzy w namiecie byli, przychadzając a przed weszciem pokoju gruchocąc, żeby ocknął, sztucznie niepokój czynili, aby nie od budzących, ale od trzaskających Holofernes ocknął. -Judith Jdt 18 14 10 10 Bo żaden nie śmiał pokoju mocy Asyryjskiej, kołacąc abo wchodząc, otwierać. -Judith Jdt 18 14 11 11 Ale gdy przyszli hetmani i tysiącnicy, i wszyscy przełożeni wojska króla Asyryjskiego, rzekli komornikom. -Judith Jdt 18 14 12 12 Wnidźcie a obudźcie go, bo myszy, wyszedszy z jam swoich, śmieją nas wyzywać ku bitwie. -Judith Jdt 18 14 13 13 Tedy Wagao wszedszy do pokoju jego, stanął przed zasłoną i klaskał rękoma swemi: bo mniemał, żeby spał z Judyt -Judith Jdt 18 14 14 14 Ale gdy żadnego ruszania leżącego nie słyszał, przystąpił przybliżając się do zasłony, a podniówszy ją i ujźrzawszy trupa bez głowy Holofernesowego, we krwi swej uwalanego na ziemi leżącego, krzyknął głosem wielkim z płaczem i rozdarł odzienie swoje. -Judith Jdt 18 14 15 15 A wszedszy do namiotu Judyt, nie nalazł jej i wybiegł z pokoju do ludu, -Judith Jdt 18 14 16 16 i rzekł: Jedna Żydowska niewiasta uczyniła zamieszanie w domu króla Nabuchodonozora: bo oto Holofernes leży na ziemi, a głowy jego nie masz na nim. -Judith Jdt 18 14 17 17 Co gdy usłyszeli książęta siły Asyryjskiej, rozdarli wszyscy szaty swe i nieznośny strach i drżenie przypadło na nie, i strwożyły się serca ich barzo. -Judith Jdt 18 14 18 18 I zstał się krzyk niewymowny wpośrzód obozu ich. +Judith Jdt 18 14 2 I będzie, gdy wznidzie słońce, weźmi każdy z was broń swoję a wybieżcie pędem, nie żebyście mieli zbieżeć na dół, ale jako na nie nacierając. +Judith Jdt 18 14 3 Tedy szpiegowrie musi być, że pobieżą obudzić hetmana swego ku bitwie. +Judith Jdt 18 14 4 A gdy rotmistrze ich przybieżą do namiotu Holofernesowego i najdą go bez głowy we krwi swej ukalonego, przypadnie na nie strach. +Judith Jdt 18 14 5 A gdy obaczycie, żeć uciekają, bieżcie po nich bezpiecznie, bo je Pan zetrze pod nogami waszemi. +Judith Jdt 18 14 6 Tedy Achior widząc moc, którą uczynił Bóg Izraelski, opuściwszy obyczaje pogańskie, uwierzył Bogu i obrzezał ciało odrzezku swego, i przyłączony jest do ludu Izraelskiego i wszytko potomstwo rodzaju jego aż do dnia dzisiejszego. +Judith Jdt 18 14 7 A wnet skoro się rozedniło, wywiesili głowę Holofernesa z muru i wziął każdy mąż broń swą, i wypadli z wielkim trzaskiem i wrzaskiem. +Judith Jdt 18 14 8 Co ujźrzawszy szpiegowie, przybiegli do namiotu Holofernesowego. +Judith Jdt 18 14 9 A ci, którzy w namiecie byli, przychadzając a przed weszciem pokoju gruchocąc, żeby ocknął, sztucznie niepokój czynili, aby nie od budzących, ale od trzaskających Holofernes ocknął. +Judith Jdt 18 14 10 Bo żaden nie śmiał pokoju mocy Asyryjskiej, kołacąc abo wchodząc, otwierać. +Judith Jdt 18 14 11 Ale gdy przyszli hetmani i tysiącnicy, i wszyscy przełożeni wojska króla Asyryjskiego, rzekli komornikom. +Judith Jdt 18 14 12 Wnidźcie a obudźcie go, bo myszy, wyszedszy z jam swoich, śmieją nas wyzywać ku bitwie. +Judith Jdt 18 14 13 Tedy Wagao wszedszy do pokoju jego, stanął przed zasłoną i klaskał rękoma swemi: bo mniemał, żeby spał z Judyt +Judith Jdt 18 14 14 Ale gdy żadnego ruszania leżącego nie słyszał, przystąpił przybliżając się do zasłony, a podniówszy ją i ujźrzawszy trupa bez głowy Holofernesowego, we krwi swej uwalanego na ziemi leżącego, krzyknął głosem wielkim z płaczem i rozdarł odzienie swoje. +Judith Jdt 18 14 15 A wszedszy do namiotu Judyt, nie nalazł jej i wybiegł z pokoju do ludu, +Judith Jdt 18 14 16 i rzekł: Jedna Żydowska niewiasta uczyniła zamieszanie w domu króla Nabuchodonozora: bo oto Holofernes leży na ziemi, a głowy jego nie masz na nim. +Judith Jdt 18 14 17 Co gdy usłyszeli książęta siły Asyryjskiej, rozdarli wszyscy szaty swe i nieznośny strach i drżenie przypadło na nie, i strwożyły się serca ich barzo. +Judith Jdt 18 14 18 I zstał się krzyk niewymowny wpośrzód obozu ich. Judith Jdt 18 15 1 A gdy wszystko wojsko usłyszało, że Holofemes ścięty, odpadł od nich i rozum, i rada, a samym drżeniem i strachem zruszeni, wzięli sobie ucieczkę na pomoc, -Judith Jdt 18 15 2 2 tak iż żaden z swym bliźnim nie mówił, ale zwiesiwszy łeb, wszytkiego odbieżawszy, spieszyli się ujść Żydów, o których słyszeli, że na nie zbrojno szli, uciekąjąc drogami po polach i ścieżkami po pagórkach. -Judith Jdt 18 15 3 3 Widząc tedy synowie Izraelowi, że uciekają, bieżeli za nimi i zbiegli uderzywszy w trąby, i krzycząc za nimi. -Judith Jdt 18 15 4 4 A iż Asyrianie nie w kupie oślep uciekali, a synowie Izraelowi w jednym hufie bieżąc za nimi, mglili wszytkie, których naleźć mogli. -Judith Jdt 18 15 5 5 Posłał tedy Ozjasz posły do wszystkich miast i krain Izraelskich. -Judith Jdt 18 15 6 6 Każda tedy kraina i każde miasto wybraną młódi zbrojną posłało za nimi i gonili je paszczęką miecza, aż przybiegli do końca granic swoich. -Judith Jdt 18 15 7 7 A inni, którzy byli w Betulijej, weszli do obozu Asyryjskiego, i korzyść, którą byli Asyrianie uciekając odbiegli, zabrali i obciążyli się barzo. -Judith Jdt 18 15 8 8 A ci, którzy zwycięzcy wrócili się do Betulijej, wszytko, co ich było, przynieśli z sobą, tak iż nie było liczby w bydle i dobytkach, i wszytkich ruchomych rzeczach ich: że od namniejszego aż do nawiętszego, wszyscy się zbogacili z łupów ich. -Judith Jdt 18 15 9 9 A Joachim, nawyższy kapłan, z Jeruzalem przyjechał do Betulijej ze wszytkimi starszymi swemi, aby Judyt oglądał. -Judith Jdt 18 15 10 10 Która gdy wyszła do niego, błogosławili ją wszyscy jednym głosem, mówiąc: Tyś sława Jeruzalem, tyś wesele Izraelskie, tyś cześć ludu naszego, -Judith Jdt 18 15 11 11 żeś sobie poczęła mężnie i zmocnione jest serce twoje. Przeto żeś czystość umiłowała, a po mężu swoim inszegoś nie uznała, przeto i ręka Pańska posiliła cię, i dlatego będziesz błogosławiona na wieki. -Judith Jdt 18 15 12 12 I rzekł wszytek lud: Niech się zstanie, niech się zstanie! -Judith Jdt 18 15 13 13 A przez trzydzieści dni zaledwie zebrał łupy Asyryjskie lud Izraelski. -Judith Jdt 18 15 14 14 A wszytkie rzeczy, które poznali, że były Holofernesowe własne, dali Judyt: we złocie, w śrebrze, w szatach, w kamieniu drogim i we wszytkim sprzęcie, i dano jej wszytko od ludu. -Judith Jdt 18 15 15 15 A wszyscy ludzie weselili się z niewiastami i z pannami, i z młodzieńcy na instrumentach i arfach. +Judith Jdt 18 15 2 tak iż żaden z swym bliźnim nie mówił, ale zwiesiwszy łeb, wszytkiego odbieżawszy, spieszyli się ujść Żydów, o których słyszeli, że na nie zbrojno szli, uciekąjąc drogami po polach i ścieżkami po pagórkach. +Judith Jdt 18 15 3 Widząc tedy synowie Izraelowi, że uciekają, bieżeli za nimi i zbiegli uderzywszy w trąby, i krzycząc za nimi. +Judith Jdt 18 15 4 A iż Asyrianie nie w kupie oślep uciekali, a synowie Izraelowi w jednym hufie bieżąc za nimi, mglili wszytkie, których naleźć mogli. +Judith Jdt 18 15 5 Posłał tedy Ozjasz posły do wszystkich miast i krain Izraelskich. +Judith Jdt 18 15 6 Każda tedy kraina i każde miasto wybraną młódi zbrojną posłało za nimi i gonili je paszczęką miecza, aż przybiegli do końca granic swoich. +Judith Jdt 18 15 7 A inni, którzy byli w Betulijej, weszli do obozu Asyryjskiego, i korzyść, którą byli Asyrianie uciekając odbiegli, zabrali i obciążyli się barzo. +Judith Jdt 18 15 8 A ci, którzy zwycięzcy wrócili się do Betulijej, wszytko, co ich było, przynieśli z sobą, tak iż nie było liczby w bydle i dobytkach, i wszytkich ruchomych rzeczach ich: że od namniejszego aż do nawiętszego, wszyscy się zbogacili z łupów ich. +Judith Jdt 18 15 9 A Joachim, nawyższy kapłan, z Jeruzalem przyjechał do Betulijej ze wszytkimi starszymi swemi, aby Judyt oglądał. +Judith Jdt 18 15 10 Która gdy wyszła do niego, błogosławili ją wszyscy jednym głosem, mówiąc: Tyś sława Jeruzalem, tyś wesele Izraelskie, tyś cześć ludu naszego, +Judith Jdt 18 15 11 żeś sobie poczęła mężnie i zmocnione jest serce twoje. Przeto żeś czystość umiłowała, a po mężu swoim inszegoś nie uznała, przeto i ręka Pańska posiliła cię, i dlatego będziesz błogosławiona na wieki. +Judith Jdt 18 15 12 I rzekł wszytek lud: Niech się zstanie, niech się zstanie! +Judith Jdt 18 15 13 A przez trzydzieści dni zaledwie zebrał łupy Asyryjskie lud Izraelski. +Judith Jdt 18 15 14 A wszytkie rzeczy, które poznali, że były Holofernesowe własne, dali Judyt: we złocie, w śrebrze, w szatach, w kamieniu drogim i we wszytkim sprzęcie, i dano jej wszytko od ludu. +Judith Jdt 18 15 15 A wszyscy ludzie weselili się z niewiastami i z pannami, i z młodzieńcy na instrumentach i arfach. Judith Jdt 18 16 1 Śpiewała tedy Judyt tę pieśń Panu, mówiąc: Zaczynajcie Panu na bębniech, śpiewajcie Panu na cymbalech, śpiewajcie mu psalm nowy, wywyższajcie i wzywajcie imienia jego. Judith Jdt 18 16 2 "Zanućcie Panu na cymbałach, śpiewajcie mu psalm nowy, wywyższajcie i wzywajcie imienia jego. -Judith Jdt 18 16 3 3 Pan kruszący wojny, Pan jest imię jemu! -Judith Jdt 18 16 4 4 Który położył obóz swój wpojśrzód ludu swego, aby nas wyrwał z ręki wszytkich nieprzyjaciół naszych. -Judith Jdt 18 16 5 5 Przyciągnął Assur z gór od Połnocy, w wielkości mocy swej: którego mnóstwo zastawiło potoki, a konie ich okryły doliny. -Judith Jdt 18 16 6 6 Mówił, że miał wypalić granice moje, a młodzieńce moje wybić mieczem, niemowięta moje dać na łup i panny w niewolą. -Judith Jdt 18 16 7 7 A Pan wszechmogący zaszkodził mu i dał go w ręce niewieście, i poraził go. -Judith Jdt 18 16 8 8 Bo mocarz ich nie poległ od młodzieńców ani go zabili synowie Tytan, ani wysocy obrzymowie zastawili mu się, ale Judyta, córka Merari, zwątliła go pięknością twarzy swojej. -Judith Jdt 18 16 9 9 Zwlekła się bowiem z szat wdowstwa i oblokła się w szaty wesela na rozradowanie synów Izraelskich. -Judith Jdt 18 16 10 10 Pomazała oblicze swe olejkiem i ściągnęła kędziorki swe koronką, wzięła szatę nową, aby go zdradziła. -Judith Jdt 18 16 11 11 Patynki jej uchwyciły oczy jego, piękność jej pojmała duszę jego, ucięła kordem szyję jego. -Judith Jdt 18 16 12 12 Ulękli się Persowie stałości jej i Medowie śmiałości jej. -Judith Jdt 18 16 13 13 Tedy zawyły wojska Asyryjskie, gdy się ukazali poniżeni moi, schnący od pragnienia. -Judith Jdt 18 16 14 14 Synowie dziewczyn pokłuli je, a jako chłopięta uciekające pobili je, poginęli w bitwie od oblicza Pana Boga mego. -Judith Jdt 18 16 15 15 Pieśń śpiewajmy Panu, pieśń nową śpiewajmy Bogu naszemu! -Judith Jdt 18 16 16 16 Adonaj, Panie, wielkiś ty i przesławny w mocy twojej i którego żaden zwyciężyć nie może. -Judith Jdt 18 16 17 17 Tobie niech służy wszelkie twe stworzenie: boś rzekł, i zstały się: posłałeś ducha twego, i stworzone są, i nie masz, kto by się sprzeciwił głosowi twemu. -Judith Jdt 18 16 18 18 Góry z gruntu się poruszą z wodami: skały jako wosk rozpłyną się przed obliczem twoim. -Judith Jdt 18 16 19 19 A którzy się ciebie boją, wielcy będą u ciebie na wszytkim. -Judith Jdt 18 16 20 20 Biada narodowi na naród mój powstającemu! Bo Pan wszechmogący będzie się mścił nad nimi, w dzień sądu nawiedzi je. -Judith Jdt 18 16 21 21 Boda ogień i robaki na ciała ich, aby byli paleni i czuli aż na wieki. -Judith Jdt 18 16 22 22 I zstało się potym, wszytek lud po zwycięstwie przyszedł do Jeruzalem pokłonić się Panu, i wnet, skoro się oczyścili, ofiarowali wszyscy całopalenia i śluby, i obietnice swoje. -Judith Jdt 18 16 23 23 A Judyt wszytkie naczynia wojenne Holofernesa, które jej dał lud, i namiotek, który sama wzięła z łóżka jego, ofiarowała na dar zapamiętania. -Judith Jdt 18 16 24 24 A lud był wesół wedle oblicza świętych i przez trzy miesiące wesele tego zwycięstwa z Judyt obchodzono. -Judith Jdt 18 16 25 25 A po owych dniach wrócił się każdy do domu swego, a Judyt stała się wielką w Betulijej i była nasławniejszą wszystkiej ziemi Izraelskiej. -Judith Jdt 18 16 26 26 Była też do cnoty czystości przyłączona, tak iż nie uznała męża po wszystkie dni żywota swego, jako umarł mąż jej Manasses. -Judith Jdt 18 16 27 27 A wychadzała w święta z wielką chwalą. -Judith Jdt 18 16 28 28 I mieszkała w domu męża swego sto i pięć lat, i puściła wolną abrę swoję, i umarła, i pogrzebiona jest z mężem swym w Betulijej. -Judith Jdt 18 16 29 29 I płakał jej wszystek lud przez siedem dni. -Judith Jdt 18 16 30 30 A przez wszytek czas żywota jej nie był, który by czynił niepokój Izraelowi, i po śmierci jej przez wiele lat. -Judith Jdt 18 16 31 31 A dzień święta zwycięstwa tego u Żydów w poczet dni świętych przyjęt jest i święcą ji Żydzi od onego czasu aż do dnia dzisiejszego. +Judith Jdt 18 16 3 Pan kruszący wojny, Pan jest imię jemu! +Judith Jdt 18 16 4 Który położył obóz swój wpojśrzód ludu swego, aby nas wyrwał z ręki wszytkich nieprzyjaciół naszych. +Judith Jdt 18 16 5 Przyciągnął Assur z gór od Połnocy, w wielkości mocy swej: którego mnóstwo zastawiło potoki, a konie ich okryły doliny. +Judith Jdt 18 16 6 Mówił, że miał wypalić granice moje, a młodzieńce moje wybić mieczem, niemowięta moje dać na łup i panny w niewolą. +Judith Jdt 18 16 7 A Pan wszechmogący zaszkodził mu i dał go w ręce niewieście, i poraził go. +Judith Jdt 18 16 8 Bo mocarz ich nie poległ od młodzieńców ani go zabili synowie Tytan, ani wysocy obrzymowie zastawili mu się, ale Judyta, córka Merari, zwątliła go pięknością twarzy swojej. +Judith Jdt 18 16 9 Zwlekła się bowiem z szat wdowstwa i oblokła się w szaty wesela na rozradowanie synów Izraelskich. +Judith Jdt 18 16 10 Pomazała oblicze swe olejkiem i ściągnęła kędziorki swe koronką, wzięła szatę nową, aby go zdradziła. +Judith Jdt 18 16 11 Patynki jej uchwyciły oczy jego, piękność jej pojmała duszę jego, ucięła kordem szyję jego. +Judith Jdt 18 16 12 Ulękli się Persowie stałości jej i Medowie śmiałości jej. +Judith Jdt 18 16 13 Tedy zawyły wojska Asyryjskie, gdy się ukazali poniżeni moi, schnący od pragnienia. +Judith Jdt 18 16 14 Synowie dziewczyn pokłuli je, a jako chłopięta uciekające pobili je, poginęli w bitwie od oblicza Pana Boga mego. +Judith Jdt 18 16 15 Pieśń śpiewajmy Panu, pieśń nową śpiewajmy Bogu naszemu! +Judith Jdt 18 16 16 Adonaj, Panie, wielkiś ty i przesławny w mocy twojej i którego żaden zwyciężyć nie może. +Judith Jdt 18 16 17 Tobie niech służy wszelkie twe stworzenie: boś rzekł, i zstały się: posłałeś ducha twego, i stworzone są, i nie masz, kto by się sprzeciwił głosowi twemu. +Judith Jdt 18 16 18 Góry z gruntu się poruszą z wodami: skały jako wosk rozpłyną się przed obliczem twoim. +Judith Jdt 18 16 19 A którzy się ciebie boją, wielcy będą u ciebie na wszytkim. +Judith Jdt 18 16 20 Biada narodowi na naród mój powstającemu! Bo Pan wszechmogący będzie się mścił nad nimi, w dzień sądu nawiedzi je. +Judith Jdt 18 16 21 Boda ogień i robaki na ciała ich, aby byli paleni i czuli aż na wieki. +Judith Jdt 18 16 22 I zstało się potym, wszytek lud po zwycięstwie przyszedł do Jeruzalem pokłonić się Panu, i wnet, skoro się oczyścili, ofiarowali wszyscy całopalenia i śluby, i obietnice swoje. +Judith Jdt 18 16 23 A Judyt wszytkie naczynia wojenne Holofernesa, które jej dał lud, i namiotek, który sama wzięła z łóżka jego, ofiarowała na dar zapamiętania. +Judith Jdt 18 16 24 A lud był wesół wedle oblicza świętych i przez trzy miesiące wesele tego zwycięstwa z Judyt obchodzono. +Judith Jdt 18 16 25 A po owych dniach wrócił się każdy do domu swego, a Judyt stała się wielką w Betulijej i była nasławniejszą wszystkiej ziemi Izraelskiej. +Judith Jdt 18 16 26 Była też do cnoty czystości przyłączona, tak iż nie uznała męża po wszystkie dni żywota swego, jako umarł mąż jej Manasses. +Judith Jdt 18 16 27 A wychadzała w święta z wielką chwalą. +Judith Jdt 18 16 28 I mieszkała w domu męża swego sto i pięć lat, i puściła wolną abrę swoję, i umarła, i pogrzebiona jest z mężem swym w Betulijej. +Judith Jdt 18 16 29 I płakał jej wszystek lud przez siedem dni. +Judith Jdt 18 16 30 A przez wszytek czas żywota jej nie był, który by czynił niepokój Izraelowi, i po śmierci jej przez wiele lat. +Judith Jdt 18 16 31 A dzień święta zwycięstwa tego u Żydów w poczet dni świętych przyjęt jest i święcą ji Żydzi od onego czasu aż do dnia dzisiejszego. Esther Est 19 1 1 Za dni Aswerusa, który panował od Indyi aż do Ethyopii nad stem dwiemadziesty i siedmią krain: Esther Est 19 1 2 Gdy siedział na stolicy królestwa swego, Susan, miasto królestwa jego, początkiem było. Esther Est 19 1 3 Trzeciego tedy roku panowania swego, sprawił wielką ucztę wszystkim książętom i służebnikom swoim, najmożniejszym z Persów i najzacniejszym z Medów, i starostom krain przed sobą. @@ -17724,9 +17724,9 @@ Proverbs Prz 22 18 10 Wieża najmocniejsza imię Pańskie: do niego bieży spraw Proverbs Prz 22 18 11 Majętność bogatego miasto mocy jego, i jako mur mocny obtaczający go. Proverbs Prz 22 18 12 Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, i przed sławą bywa uniżone. Proverbs Prz 22 18 13 Kto pierwéj odpowiada, niźli wysłucha, pokazuje się być głupim i pohańbienia godnym. -Proverbs Prz 22 18 14 14 Duch męża podpiera mdłość jego: ale ducha do gniewu łacnego kto będzie mógł znosić? +Proverbs Prz 22 18 14 Duch męża podpiera mdłość jego: ale ducha do gniewu łacnego kto będzie mógł znosić? Proverbs Prz 22 18 15 Serce roztropnego otrzyma umiejętność: a ucho mądrych szuka wiadomości. -Proverbs Prz 22 18 16 16 Dar człowieczy rozprzestrzenia drogę jego i czyni mu miejsce przed książęty. +Proverbs Prz 22 18 16 Dar człowieczy rozprzestrzenia drogę jego i czyni mu miejsce przed książęty. Proverbs Prz 22 18 17 Sprawiedliwy najpierwéj sam na się żałuje: przyjdzie przyjaciel jego, i doświadczać go będzie. Proverbs Prz 22 18 18 Los uśmierza zwady, i między możnymi téż rozsądek czyni. Proverbs Prz 22 18 19 Brat, który bywa wspomagan od brata, jako miasto mocne, a sądy jako zawory miast. @@ -18480,428 +18480,428 @@ Wisdom Mdr 25 1 14 Stworzył bowiem, aby było wszytko, i zdrowe uczynił rodzaj Wisdom Mdr 25 1 15 Sprawiedliwość bowiem wieczna jest i nieśmiertelna. Wisdom Mdr 25 1 16 Ale niezbożnicy rękami i słowy przywabili ją, a mniemając ją być przyjaciółką, zeszli i przymierze z nią uczynili: gdyż godni są, aby byli z strony jej. Wisdom Mdr 25 2 1 Mówili bowiem, rozmyślając niedobrze u siebie: krótkić a teskliwy jest czas żywota naszego i nie masz ochłody na końcu człowieczym, i nie masz, kto by był poznany, źe się z piekła wrócił. -Wisdom Mdr 25 2 2 2 Bo z niczegośmy się narodzili i potym będziemy, jakoby nas nie było: bo dym jest duch w nozdrzach naszych, a mowa iskra na poruszenie serca naszego, -Wisdom Mdr 25 2 3 3 która gdy zgaśnie, popiołem będzie ciało nasze, a duch rozwienie się jako miękkie powietrze i przeminie żywot nasz jako szlad obłoku, i rozejdzie się jako mgła, która rozpędzona jest od promieniów słonecznych i od gorącości jego obciążona. -Wisdom Mdr 25 2 4 4 A imię nasze za czasem będzie zapamiętane i żaden nie będzie miał w pamięci uczynków naszych. -Wisdom Mdr 25 2 5 5 Bo przemijanie cienia jest czas nasz, a nie masz nawrócenia skończenia naszego, gdyż jest zapieczętowane, a żaden się nie wraca. -Wisdom Mdr 25 2 6 6 Pódźeież tedy, używajmy dóbr niniejszych, a zażywajmy rzeczy stworzonych prędko jako w młodości. -Wisdom Mdr 25 2 7 7 Winem drogim i olejkami się napełniajmy, a niech nas nie mija kwiat czasu. -Wisdom Mdr 25 2 8 8 Chodźmy w wieńcach różanych, póki nie uwiędną, żadna łąka niech nie będzie, której by nie miała przejść rozpustność nasza! -Wisdom Mdr 25 2 9 9 Żaden z nas niech próżen nie będzie rozpusty naszej, wszędzie zostawujmy znaki rozkoszy, gdyż to jest cząstka nasza i ten jest dział. -Wisdom Mdr 25 2 10 10 Uciśńmy ubogiego sprawiedliwego a nie przepuszczajmy wdowie ani się starca wstydajmy szedziwości długiego wieku. -Wisdom Mdr 25 2 11 11 A moc nasza niech będzie za prawo sprawiedliwości: co bowiem mocy nie ma, niepożyteczne się najduje! -Wisdom Mdr 25 2 12 12 Zasadźmy się tedy na sprawiedliwego, gdyż nam jest niepożyteczny i przeciwnym jest sprawam naszym, i wymiata nam grzechy przeciw Zakonowi, i rozgłasza na nas grzechy życia naszego. -Wisdom Mdr 25 2 13 13 Obiecuje, iż ma znajomość Boga i nazywa się synem Bożym. -Wisdom Mdr 25 2 14 14 Zstał się nam ku strofowaniu myśli naszych, -Wisdom Mdr 25 2 15 15 ciężko nam i nań patrzać, gdyż różny jest żywot jego od innych i odmienione są drogi jego. -Wisdom Mdr 25 2 16 16 Jako plotki poczytam jesteśmy od niego i strzeże się dróg naszych jako plugastwa, i przekłada skończenie sprawiedliwych, i chhibi się, iż Boga ma ojcem -Wisdom Mdr 25 2 17 17 Spatrzmyż tedy, jeśli mowy jego są prawdziwe, a doświadczmy, co nań potem przyjdzie, a dowiemy się, jakie będzie dokonanie jego. -Wisdom Mdr 25 2 18 18 Bo jeśli jest prawdziwy syn Boży, obroni go i wybawi z rąk nieprzyjacielskich. -Wisdom Mdr 25 2 19 19 Potwarzą i mękami wybadajmy go, abyśmy doznali skromności jego i doświadczyli cierpliwości jego. -Wisdom Mdr 25 2 20 20 Skażmy go na śmierć co nasromotniejszą: będzie bowiem nań wzgląd z mów jego. -Wisdom Mdr 25 2 21 21 To myślili i pobłądzili: zaślepiła je bowiem złość ich -Wisdom Mdr 25 2 22 22 a nie poznali tajemnic Bożych ani się spodziewali zapłaty sprawiedliwości, ani rozsądzali dusz świętych poczciwości. -Wisdom Mdr 25 2 23 23 Gdyż Bóg stworzył człowieka nieskazitelnego i uczynił go na wyobrażenie podobieństwa swego. +Wisdom Mdr 25 2 2 Bo z niczegośmy się narodzili i potym będziemy, jakoby nas nie było: bo dym jest duch w nozdrzach naszych, a mowa iskra na poruszenie serca naszego, +Wisdom Mdr 25 2 3 która gdy zgaśnie, popiołem będzie ciało nasze, a duch rozwienie się jako miękkie powietrze i przeminie żywot nasz jako szlad obłoku, i rozejdzie się jako mgła, która rozpędzona jest od promieniów słonecznych i od gorącości jego obciążona. +Wisdom Mdr 25 2 4 A imię nasze za czasem będzie zapamiętane i żaden nie będzie miał w pamięci uczynków naszych. +Wisdom Mdr 25 2 5 Bo przemijanie cienia jest czas nasz, a nie masz nawrócenia skończenia naszego, gdyż jest zapieczętowane, a żaden się nie wraca. +Wisdom Mdr 25 2 6 Pódźeież tedy, używajmy dóbr niniejszych, a zażywajmy rzeczy stworzonych prędko jako w młodości. +Wisdom Mdr 25 2 7 Winem drogim i olejkami się napełniajmy, a niech nas nie mija kwiat czasu. +Wisdom Mdr 25 2 8 Chodźmy w wieńcach różanych, póki nie uwiędną, żadna łąka niech nie będzie, której by nie miała przejść rozpustność nasza! +Wisdom Mdr 25 2 9 Żaden z nas niech próżen nie będzie rozpusty naszej, wszędzie zostawujmy znaki rozkoszy, gdyż to jest cząstka nasza i ten jest dział. +Wisdom Mdr 25 2 10 Uciśńmy ubogiego sprawiedliwego a nie przepuszczajmy wdowie ani się starca wstydajmy szedziwości długiego wieku. +Wisdom Mdr 25 2 11 A moc nasza niech będzie za prawo sprawiedliwości: co bowiem mocy nie ma, niepożyteczne się najduje! +Wisdom Mdr 25 2 12 Zasadźmy się tedy na sprawiedliwego, gdyż nam jest niepożyteczny i przeciwnym jest sprawam naszym, i wymiata nam grzechy przeciw Zakonowi, i rozgłasza na nas grzechy życia naszego. +Wisdom Mdr 25 2 13 Obiecuje, iż ma znajomość Boga i nazywa się synem Bożym. +Wisdom Mdr 25 2 14 Zstał się nam ku strofowaniu myśli naszych, +Wisdom Mdr 25 2 15 ciężko nam i nań patrzać, gdyż różny jest żywot jego od innych i odmienione są drogi jego. +Wisdom Mdr 25 2 16 Jako plotki poczytam jesteśmy od niego i strzeże się dróg naszych jako plugastwa, i przekłada skończenie sprawiedliwych, i chhibi się, iż Boga ma ojcem +Wisdom Mdr 25 2 17 Spatrzmyż tedy, jeśli mowy jego są prawdziwe, a doświadczmy, co nań potem przyjdzie, a dowiemy się, jakie będzie dokonanie jego. +Wisdom Mdr 25 2 18 Bo jeśli jest prawdziwy syn Boży, obroni go i wybawi z rąk nieprzyjacielskich. +Wisdom Mdr 25 2 19 Potwarzą i mękami wybadajmy go, abyśmy doznali skromności jego i doświadczyli cierpliwości jego. +Wisdom Mdr 25 2 20 Skażmy go na śmierć co nasromotniejszą: będzie bowiem nań wzgląd z mów jego. +Wisdom Mdr 25 2 21 To myślili i pobłądzili: zaślepiła je bowiem złość ich +Wisdom Mdr 25 2 22 a nie poznali tajemnic Bożych ani się spodziewali zapłaty sprawiedliwości, ani rozsądzali dusz świętych poczciwości. +Wisdom Mdr 25 2 23 Gdyż Bóg stworzył człowieka nieskazitelnego i uczynił go na wyobrażenie podobieństwa swego. Wisdom Mdr 25 2 24 Az nienawiści diabelskiej weszła śmierć na okrąg ziemie. Wisdom Mdr 25 2 25 a naszladują go, którzy są z strony jego. Wisdom Mdr 25 3 1 A dusze sprawiedliwych są w ręce Bożej, a nie tknie się ich męka śmierci. -Wisdom Mdr 25 3 2 2 Zdało się oczom głupich, że umarli, poczytane jest utrapieniem dokończenie ich, -Wisdom Mdr 25 3 3 3 i droga, która od nas jest, zatraceniem, lecz oni są w pokoju. -Wisdom Mdr 25 3 4 4 I choć przed ludźmi męki cierpieli, nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności. -Wisdom Mdr 25 3 5 5 Na małe bywszy utrapieni, na wielu będą dobrze sposobieni: bo ich Bóg doświadcza! i nalazł je godne być siebie. -Wisdom Mdr 25 3 6 6 Jako złota w piecu próbował ich i jako ofiarę całopalenia przyjął je, a czasu swego będzie wzgląd na nie. -Wisdom Mdr 25 3 7 7 Świecić się będą sprawiedliwi i jako iskry między trzciną biegać będą. -Wisdom Mdr 25 3 8 8 Będą sądzić narody i panować nad ludem, a będzie Pan nad nimi królował na wieki. -Wisdom Mdr 25 3 9 9 Którzy w nim ufają, zrozumieją prawdę, a wierni w miłości przestaną z nim: gdyż dar i pokój jest wybranym jego. Zguba niezbożnych -Wisdom Mdr 25 3 10 10 Lecz niezbożni wedle tego, co myślili, karanie mieć będą, którzy zaniedbali sprawiedliwego i Pana odstąpili. -Wisdom Mdr 25 3 11 11 Mądrość bowiem i karność kto odrzuca, nieszczęsny jest i próżna jest nadzieja ich i prace bez pożytku, i sprawy ich niepożyteczne. -Wisdom Mdr 25 3 12 12 Niewiasty ich głupie są, a synowie ich niecnotliwi. -Wisdom Mdr 25 3 13 13 Przeklęty naród ich, iż szczęśliwa jest niepłodna i niepokalana, która nie uznała łoża w grzechu, będzie miała pożytek w nawiedzeniu dusz świętych. -Wisdom Mdr 25 3 14 14 I trzebieniec, który rękami swemi nie czynił nieprawości a nie myślił przeciw Bogu złego: bo mu dadzą wybrany dar wiary i dział w kościele Bożym naprzyjemniejszy. -Wisdom Mdr 25 3 15 15 Dobrych bowiem prac chwalebny jest pożytek i który nie upadnie korzeń mądrości. -Wisdom Mdr 25 3 16 16 Ale synowie cudzołożników w zniszczeniu będą i od złego łoża nasienie będzie wygładzone. -Wisdom Mdr 25 3 17 17 A choćby też długiego żywota byli, za nic będą poczytani, a starość ich ostatnia beze czci będzie. -Wisdom Mdr 25 3 18 18 A jeśli prędzej pomrą, nadzieje mieć nie będą ani w dzień rozeznawania rozmowy. -Wisdom Mdr 25 3 19 19 Złośliwego bowiem narodu srogie są dokończenia +Wisdom Mdr 25 3 2 Zdało się oczom głupich, że umarli, poczytane jest utrapieniem dokończenie ich, +Wisdom Mdr 25 3 3 i droga, która od nas jest, zatraceniem, lecz oni są w pokoju. +Wisdom Mdr 25 3 4 I choć przed ludźmi męki cierpieli, nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności. +Wisdom Mdr 25 3 5 Na małe bywszy utrapieni, na wielu będą dobrze sposobieni: bo ich Bóg doświadcza! i nalazł je godne być siebie. +Wisdom Mdr 25 3 6 Jako złota w piecu próbował ich i jako ofiarę całopalenia przyjął je, a czasu swego będzie wzgląd na nie. +Wisdom Mdr 25 3 7 Świecić się będą sprawiedliwi i jako iskry między trzciną biegać będą. +Wisdom Mdr 25 3 8 Będą sądzić narody i panować nad ludem, a będzie Pan nad nimi królował na wieki. +Wisdom Mdr 25 3 9 Którzy w nim ufają, zrozumieją prawdę, a wierni w miłości przestaną z nim: gdyż dar i pokój jest wybranym jego. Zguba niezbożnych +Wisdom Mdr 25 3 10 Lecz niezbożni wedle tego, co myślili, karanie mieć będą, którzy zaniedbali sprawiedliwego i Pana odstąpili. +Wisdom Mdr 25 3 11 Mądrość bowiem i karność kto odrzuca, nieszczęsny jest i próżna jest nadzieja ich i prace bez pożytku, i sprawy ich niepożyteczne. +Wisdom Mdr 25 3 12 Niewiasty ich głupie są, a synowie ich niecnotliwi. +Wisdom Mdr 25 3 13 Przeklęty naród ich, iż szczęśliwa jest niepłodna i niepokalana, która nie uznała łoża w grzechu, będzie miała pożytek w nawiedzeniu dusz świętych. +Wisdom Mdr 25 3 14 I trzebieniec, który rękami swemi nie czynił nieprawości a nie myślił przeciw Bogu złego: bo mu dadzą wybrany dar wiary i dział w kościele Bożym naprzyjemniejszy. +Wisdom Mdr 25 3 15 Dobrych bowiem prac chwalebny jest pożytek i który nie upadnie korzeń mądrości. +Wisdom Mdr 25 3 16 Ale synowie cudzołożników w zniszczeniu będą i od złego łoża nasienie będzie wygładzone. +Wisdom Mdr 25 3 17 A choćby też długiego żywota byli, za nic będą poczytani, a starość ich ostatnia beze czci będzie. +Wisdom Mdr 25 3 18 A jeśli prędzej pomrą, nadzieje mieć nie będą ani w dzień rozeznawania rozmowy. +Wisdom Mdr 25 3 19 Złośliwego bowiem narodu srogie są dokończenia Wisdom Mdr 25 4 1 O, jako piękny jest czysty rodzaj z jasnością! Nieśmiertelna jest bowiem pamiątka jego: gdyż i u Boga znajoma jest, i u ludzi. -Wisdom Mdr 25 4 2 2 Gdy przytomna jest, naszladują jej, i pragną jej, gdy odejdzie, i na wieki koronowana triumfuje, niepokalanego bojowania zapłatę wygrawając. -Wisdom Mdr 25 4 3 3 Lecz rozmnożone niezbożnych mnóstwo nie będzie pożyteczne i cudzołożne szczepy nie puszczą korzenia głęboko ani założą gruntu statecznego. -Wisdom Mdr 25 4 4 4 I choć za czasu na gałęziach pąkowie puszczą, słabo wsadzone, będą od wiatru wzruszone i od gwałtownych wiatrów będą wykorzenione. -Wisdom Mdr 25 4 5 5 Bo się połamią gałęzie niedoszłe, a owoc ich niepożyteczny i cierpki ku jedzeniu, i niczemu się nie godzący. -Wisdom Mdr 25 4 6 6 Ze złośliwego bowiem spania synowie, którzy się rodzą, są świadkami złości przeciwko rodzicom, w wypytaniu ich. -Wisdom Mdr 25 4 7 7 Ale sprawiedliwy, jeśli śmiercią będzie uprzedzony, w ochłodzeniu będzie. -Wisdom Mdr 25 4 8 8 Starość bowiem poczciwa jest nie długowieczna ani liczbą lat porachowana: ale szedziwością jest roztropność człowiecza, -Wisdom Mdr 25 4 9 9 a wiek starości, żywot niepokalany. -Wisdom Mdr 25 4 10 10 Podobając się Bogu, stal się umiłowanym, i żyjąc między grzesznikami, przeniesion jest; -Wisdom Mdr 25 4 11 11 pochwycon jest, aby złość nie odmieniła umysłu jego, abo obłudność, aby nie oszukała duszę jego. -Wisdom Mdr 25 4 12 12 Zmamienie bowiem marności zacimia dobre rzeczy, a niestateczność pożądliwości wywraca umysł bez złości. -Wisdom Mdr 25 4 13 13 Stawszy się za krótki czas doskonałym, przeżył czasów wiele: -Wisdom Mdr 25 4 14 14 Spodobała się bowiem Bogu dusza jego, dlatego pokwapił się wywieść go spośrzód nieprawości; a ludzie widzieli, a nie rozumieli ani kładli w serca takich rzeczy, -Wisdom Mdr 25 4 15 15 gdy łaska Boża i miłosierdzie jest ku świętym jego i wzgląd na wybrane jego. -Wisdom Mdr 25 4 16 16 A potępia sprawiedliwy umarły żywe niepobożne, a młodość prędzej skończona długi żywot niesprawiedliwego. -Wisdom Mdr 25 4 17 17 Ujżrzą bowiem koniec mądrego i nie zrozumieją, co o nim myślił Bóg i dlaczego obroną go opatrzył Pan. -Wisdom Mdr 25 4 18 18 Ujżrzą i wzgardzą go, a z nich Pan naśmiewać się będzie. -Wisdom Mdr 25 4 19 19 I będą potym upadający beze czci iw zelżeniu między umarłymi na wieki: bo je roztrąci nadęte bez głosu i z gruntu je wzruszy, i aż do wierzchu spustoszeni będą, i będą wzdychać, i pamiątka ich zginie. -Wisdom Mdr 25 4 20 20 Przyjdą do rachowania grzechów swoich bojażliwi i strofować ich będą z przeciwia nieprawości ich. +Wisdom Mdr 25 4 2 Gdy przytomna jest, naszladują jej, i pragną jej, gdy odejdzie, i na wieki koronowana triumfuje, niepokalanego bojowania zapłatę wygrawając. +Wisdom Mdr 25 4 3 Lecz rozmnożone niezbożnych mnóstwo nie będzie pożyteczne i cudzołożne szczepy nie puszczą korzenia głęboko ani założą gruntu statecznego. +Wisdom Mdr 25 4 4 I choć za czasu na gałęziach pąkowie puszczą, słabo wsadzone, będą od wiatru wzruszone i od gwałtownych wiatrów będą wykorzenione. +Wisdom Mdr 25 4 5 Bo się połamią gałęzie niedoszłe, a owoc ich niepożyteczny i cierpki ku jedzeniu, i niczemu się nie godzący. +Wisdom Mdr 25 4 6 Ze złośliwego bowiem spania synowie, którzy się rodzą, są świadkami złości przeciwko rodzicom, w wypytaniu ich. +Wisdom Mdr 25 4 7 Ale sprawiedliwy, jeśli śmiercią będzie uprzedzony, w ochłodzeniu będzie. +Wisdom Mdr 25 4 8 Starość bowiem poczciwa jest nie długowieczna ani liczbą lat porachowana: ale szedziwością jest roztropność człowiecza, +Wisdom Mdr 25 4 9 a wiek starości, żywot niepokalany. +Wisdom Mdr 25 4 10 Podobając się Bogu, stal się umiłowanym, i żyjąc między grzesznikami, przeniesion jest; +Wisdom Mdr 25 4 11 pochwycon jest, aby złość nie odmieniła umysłu jego, abo obłudność, aby nie oszukała duszę jego. +Wisdom Mdr 25 4 12 Zmamienie bowiem marności zacimia dobre rzeczy, a niestateczność pożądliwości wywraca umysł bez złości. +Wisdom Mdr 25 4 13 Stawszy się za krótki czas doskonałym, przeżył czasów wiele: +Wisdom Mdr 25 4 14 Spodobała się bowiem Bogu dusza jego, dlatego pokwapił się wywieść go spośrzód nieprawości; a ludzie widzieli, a nie rozumieli ani kładli w serca takich rzeczy, +Wisdom Mdr 25 4 15 gdy łaska Boża i miłosierdzie jest ku świętym jego i wzgląd na wybrane jego. +Wisdom Mdr 25 4 16 A potępia sprawiedliwy umarły żywe niepobożne, a młodość prędzej skończona długi żywot niesprawiedliwego. +Wisdom Mdr 25 4 17 Ujżrzą bowiem koniec mądrego i nie zrozumieją, co o nim myślił Bóg i dlaczego obroną go opatrzył Pan. +Wisdom Mdr 25 4 18 Ujżrzą i wzgardzą go, a z nich Pan naśmiewać się będzie. +Wisdom Mdr 25 4 19 I będą potym upadający beze czci iw zelżeniu między umarłymi na wieki: bo je roztrąci nadęte bez głosu i z gruntu je wzruszy, i aż do wierzchu spustoszeni będą, i będą wzdychać, i pamiątka ich zginie. +Wisdom Mdr 25 4 20 Przyjdą do rachowania grzechów swoich bojażliwi i strofować ich będą z przeciwia nieprawości ich. Wisdom Mdr 25 5 1 Tedy staną sprawiedliwi z wielką stałością przeciwko tym, którzy je cisnęli i którzy prace ich odjęli. -Wisdom Mdr 25 5 2 2 Ujźrzawszy, będą zatrwożeni bojaźnią straszliwą i zdumiewać się będą w prędkości niespodziewanego zbawienia, -Wisdom Mdr 25 5 3 3 mówiąc sami w sobie, pokutę czyniąc, i dla ucisku ducha wzdychając: Cić to są, któreśmy niekiedy mieli za pośmiech i za przysłowie urągania! -Wisdom Mdr 25 5 4 4 My głupi, mieliśmy żywot ich za szaleństwo i za sromotne ich dokończenie. -Wisdom Mdr 25 5 5 5 Oto jako policzeni są między syny Boże i między świętymi dział ich jest. -Wisdom Mdr 25 5 6 6 A tak zbłądziliśmy z drogi prawdziwej i nie świeciła nam jasność sprawiedliwości, i słońce rozumienia nie weszło nam. -Wisdom Mdr 25 5 7 7 Napracowaliśmy się na drodze nieprawości i zatracenia i chodziliśmy drogami trudnemi, a drogi Pańskiej nie znaliśmy. -Wisdom Mdr 25 5 8 8 Cóż nam pomogła pycha abo chłuba bogactw co nam przyniosła? -Wisdom Mdr 25 5 9 9 Przeminęło ono wszytko jako cień i jako poseł przebiegający, -Wisdom Mdr 25 5 10 10 i jako okręt, który przechodzi przez burzącą się wodę, którego gdy przejdzie, szlad się naleźć nie może ani szcieżka dna jego między nawałnościami. -Wisdom Mdr 25 5 11 11 Abo jako ptak, który leci przez powietrze, którego drogi żaden znak nie znajduje się, ale tylko szum skrzydeł bijący w lekki wiatr i rozbijający gwałtem po wietrze drogi: ruszając skrzydłami, przeleciał, a po tym żadnego znaku nie znać drogi jego. -Wisdom Mdr 25 5 12 12 Abo jako strzała wypuszczona do celu pewnego: rozbite powietrze wnet się zasię zbieżało, tak iż nie znać przeszcia jej. -Wisdom Mdr 25 5 13 13 Takżeć i my, narodziwszy się, wneteśmy być przestali, a cnoty żadnego znaku nie mogliśmy po sobie pokazać, aleśmy zniszczeli we złości naszej. -Wisdom Mdr 25 5 14 14 Takieć rzeczy mówili w piekle ci, którzy zgrzeszyli, -Wisdom Mdr 25 5 15 15 bo nadzieja niezbożnego jest jako perz, który wiatr porywa, i jako cienka piana, którą wicher rozpędza, i jako dym, który wiatr rozwiewa, i jako pamiątka gościa jednego dnia przemijającego. -Wisdom Mdr 25 5 16 16 Ale sprawiedliwi na wieki żyć będą, a ich u Pana jest zapłata i staranie o nich u Najwyższego. -Wisdom Mdr 25 5 17 17 Przetoż dostąpią królestwa zacnego i korony pięknej z ręki Pańskiej: gdyż prawicą swą szczycić ich będzie i ramieniem swym świętym obroni je. -Wisdom Mdr 25 5 18 18 Weźmie za wszelakie uzbrojenie zapalczywość jego i przyzbroi stworzenie na pomstę nieprzyjaciół. -Wisdom Mdr 25 5 19 19 Oblecze miasto pleszek sprawiedliwość a miasto przyłbice weźmie sąd pewny. -Wisdom Mdr 25 5 20 20 Weźmie tarczą niezwyciężoną prawość -Wisdom Mdr 25 5 21 21 a zaostrzy srogi gniew miasto oszczepu i będzie z nim walczył okrąg świata przeciw szalonym. -Wisdom Mdr 25 5 22 22 Polecą prosto strzały łyskawic, a jako od dobrze naciągnionego łuku z obłoków wypuszczone będą i do miejsca pewnego ugodzą. -Wisdom Mdr 25 5 23 23 I do opoczystego gniewu grady wielkie wypuszczone będą, oborzy się na nie woda morska i rzeki gwałtownie zbiegać się będą. -Wisdom Mdr 25 5 24 24 Przeciwko im stanie wiatr mocny i jako wicher rozwieje je, i obróci w pustynią wszytkę ziemię nieprawość ich: a złość wywróci stolicę Mocarzów. +Wisdom Mdr 25 5 2 Ujźrzawszy, będą zatrwożeni bojaźnią straszliwą i zdumiewać się będą w prędkości niespodziewanego zbawienia, +Wisdom Mdr 25 5 3 mówiąc sami w sobie, pokutę czyniąc, i dla ucisku ducha wzdychając: Cić to są, któreśmy niekiedy mieli za pośmiech i za przysłowie urągania! +Wisdom Mdr 25 5 4 My głupi, mieliśmy żywot ich za szaleństwo i za sromotne ich dokończenie. +Wisdom Mdr 25 5 5 Oto jako policzeni są między syny Boże i między świętymi dział ich jest. +Wisdom Mdr 25 5 6 A tak zbłądziliśmy z drogi prawdziwej i nie świeciła nam jasność sprawiedliwości, i słońce rozumienia nie weszło nam. +Wisdom Mdr 25 5 7 Napracowaliśmy się na drodze nieprawości i zatracenia i chodziliśmy drogami trudnemi, a drogi Pańskiej nie znaliśmy. +Wisdom Mdr 25 5 8 Cóż nam pomogła pycha abo chłuba bogactw co nam przyniosła? +Wisdom Mdr 25 5 9 Przeminęło ono wszytko jako cień i jako poseł przebiegający, +Wisdom Mdr 25 5 10 i jako okręt, który przechodzi przez burzącą się wodę, którego gdy przejdzie, szlad się naleźć nie może ani szcieżka dna jego między nawałnościami. +Wisdom Mdr 25 5 11 Abo jako ptak, który leci przez powietrze, którego drogi żaden znak nie znajduje się, ale tylko szum skrzydeł bijący w lekki wiatr i rozbijający gwałtem po wietrze drogi: ruszając skrzydłami, przeleciał, a po tym żadnego znaku nie znać drogi jego. +Wisdom Mdr 25 5 12 Abo jako strzała wypuszczona do celu pewnego: rozbite powietrze wnet się zasię zbieżało, tak iż nie znać przeszcia jej. +Wisdom Mdr 25 5 13 Takżeć i my, narodziwszy się, wneteśmy być przestali, a cnoty żadnego znaku nie mogliśmy po sobie pokazać, aleśmy zniszczeli we złości naszej. +Wisdom Mdr 25 5 14 Takieć rzeczy mówili w piekle ci, którzy zgrzeszyli, +Wisdom Mdr 25 5 15 bo nadzieja niezbożnego jest jako perz, który wiatr porywa, i jako cienka piana, którą wicher rozpędza, i jako dym, który wiatr rozwiewa, i jako pamiątka gościa jednego dnia przemijającego. +Wisdom Mdr 25 5 16 Ale sprawiedliwi na wieki żyć będą, a ich u Pana jest zapłata i staranie o nich u Najwyższego. +Wisdom Mdr 25 5 17 Przetoż dostąpią królestwa zacnego i korony pięknej z ręki Pańskiej: gdyż prawicą swą szczycić ich będzie i ramieniem swym świętym obroni je. +Wisdom Mdr 25 5 18 Weźmie za wszelakie uzbrojenie zapalczywość jego i przyzbroi stworzenie na pomstę nieprzyjaciół. +Wisdom Mdr 25 5 19 Oblecze miasto pleszek sprawiedliwość a miasto przyłbice weźmie sąd pewny. +Wisdom Mdr 25 5 20 Weźmie tarczą niezwyciężoną prawość +Wisdom Mdr 25 5 21 a zaostrzy srogi gniew miasto oszczepu i będzie z nim walczył okrąg świata przeciw szalonym. +Wisdom Mdr 25 5 22 Polecą prosto strzały łyskawic, a jako od dobrze naciągnionego łuku z obłoków wypuszczone będą i do miejsca pewnego ugodzą. +Wisdom Mdr 25 5 23 I do opoczystego gniewu grady wielkie wypuszczone będą, oborzy się na nie woda morska i rzeki gwałtownie zbiegać się będą. +Wisdom Mdr 25 5 24 Przeciwko im stanie wiatr mocny i jako wicher rozwieje je, i obróci w pustynią wszytkę ziemię nieprawość ich: a złość wywróci stolicę Mocarzów. Wisdom Mdr 25 6 1 Lepsza jest mądrość niżli siły i mąż roztropny niżli mocny. -Wisdom Mdr 25 6 2 2 Słuchajcież przeto, królowie, i rozumiejcie, nauczcie się, sędziowie kończyn demie. -Wisdom Mdr 25 6 3 3 Nadstawcie uszu wy, którzy władni ecie ludem i podobacie się sobie z wielkości narodów, -Wisdom Mdr 25 6 4 4 gdyż dana jest wam władza od Pana i moc od Najwyższego, który się pytać będzie o uczynkach waszych i myśli badać się będzie: -Wisdom Mdr 25 6 5 5 że będąc sługami królestwa jego, nie sądziliście sprawiedliwie, aniście strzegli prawa sprawiedliwości, aniście chodzili według wolej Bożej. -Wisdom Mdr 25 6 6 6 Strasznie a prędko ukaże się wam, bo nasroższy sąd będzie tym, którzy są przełożeni. -Wisdom Mdr 25 6 7 7 Bo mały otrzyma miłosierdzie, ale mocarze mocnie męki derpieć będą. -Wisdom Mdr 25 6 8 8 Nie będzie bowiem dbał na żadnego osobę Bóg ani się zlęknie żadnego wielkości: gdyż on uczynił małego i wielkiego i jednako o wszytkie pieczą ma, -Wisdom Mdr 25 6 9 9 ale nad mocniejszym mocniejsza męka wisi. -Wisdom Mdr 25 6 10 10 Do was tedy, królowie, są te mowy moje, abyście się nauczyli mądrości, a nie występowali. -Wisdom Mdr 25 6 11 11 Którzy bowiem będą strzec sprawiedliwości sprawiedliwie, będą usprawiedliwieni, a którzy się tego nauczą, najdą co odpowiedzieć. -Wisdom Mdr 25 6 12 12 Pożądajdeż tedy powieści moich, miłujde je, a będziecie mieć naukę. Mądrość — kto szuka, znajdzie ją -Wisdom Mdr 25 6 13 13 Zacnać jest i która nigdy nie więdnieje mądrość, i łatwie bywa obaczona od tych, którzy ją miłują, i naleziona od tych, którzy jej szukają. -Wisdom Mdr 25 6 14 14 Uprzedza, którzy jej pożądają, aby się im pierwej okazała. -Wisdom Mdr 25 6 15 15 Kto do niej rano wstanie, nie będzie pracował: bo ją najdzie siedzącą u drzwi swoich. -Wisdom Mdr 25 6 16 16 Myślić tedy o niej jest doskonała roztropność, a kto dla niej czuć będzie, rychło bezpiecznym będzie. -Wisdom Mdr 25 6 17 17 Bo te, którzy jej są godni, sama obchodzi szukając i na drogach wesoło się im pokazuje, i zabiega im we wszelkim obmyślaniu. -Wisdom Mdr 25 6 18 18 Początek bowiem jej jest naprawdziwsze pożądanie umiejętności. -Wisdom Mdr 25 6 19 19 Staranie tedy o umiejętność jest miłość, a miłość jest zachowanie praw jej, a zachowanie praw jest upewnienie nieskażytelności, -Wisdom Mdr 25 6 20 20 a nieskażytelność czyni bliskim Bogu. -Wisdom Mdr 25 6 21 21 Pożądanie tedy mądrości przywodzi do wiecznego królestwa. -Wisdom Mdr 25 6 22 22 Przetoż jeśli się kochacie w stolicach i w sceptrach, o królowie ludu, miłujcie mądrość, abyście na wieki królowali. -Wisdom Mdr 25 6 23 23 Miłujcie światło mądrości wszyscy, którzyście są nad ludem przełożeni. Powiem, czym jest mądrość i jak się poczęła.. -Wisdom Mdr 25 6 24 24 A co jest mądrość i jako się poczęła, powiem a nie zataję przed wami tajemnic Bożych, ale od początku narodzenia wyszladuję i położę na światłe wiadomość jej a nie opuszczę prawdy. -Wisdom Mdr 25 6 25 25 Ani z tyra, który wysechł od nienawiści pójdę w drogę: gdyż taki człek nie będzie uczestnikiem mądrości. -Wisdom Mdr 25 6 26 26 A mnóstwo mądrych jest zdrowie okręgu ziemie, a król mądry jest ugruntowanie ludu. -Wisdom Mdr 25 6 27 27 Przetoż przyjmijcie naukę przez powieści moje, a będzie wam pożyteczno. +Wisdom Mdr 25 6 2 Słuchajcież przeto, królowie, i rozumiejcie, nauczcie się, sędziowie kończyn demie. +Wisdom Mdr 25 6 3 Nadstawcie uszu wy, którzy władni ecie ludem i podobacie się sobie z wielkości narodów, +Wisdom Mdr 25 6 4 gdyż dana jest wam władza od Pana i moc od Najwyższego, który się pytać będzie o uczynkach waszych i myśli badać się będzie: +Wisdom Mdr 25 6 5 że będąc sługami królestwa jego, nie sądziliście sprawiedliwie, aniście strzegli prawa sprawiedliwości, aniście chodzili według wolej Bożej. +Wisdom Mdr 25 6 6 Strasznie a prędko ukaże się wam, bo nasroższy sąd będzie tym, którzy są przełożeni. +Wisdom Mdr 25 6 7 Bo mały otrzyma miłosierdzie, ale mocarze mocnie męki derpieć będą. +Wisdom Mdr 25 6 8 Nie będzie bowiem dbał na żadnego osobę Bóg ani się zlęknie żadnego wielkości: gdyż on uczynił małego i wielkiego i jednako o wszytkie pieczą ma, +Wisdom Mdr 25 6 9 ale nad mocniejszym mocniejsza męka wisi. +Wisdom Mdr 25 6 10 Do was tedy, królowie, są te mowy moje, abyście się nauczyli mądrości, a nie występowali. +Wisdom Mdr 25 6 11 Którzy bowiem będą strzec sprawiedliwości sprawiedliwie, będą usprawiedliwieni, a którzy się tego nauczą, najdą co odpowiedzieć. +Wisdom Mdr 25 6 12 Pożądajdeż tedy powieści moich, miłujde je, a będziecie mieć naukę. Mądrość — kto szuka, znajdzie ją +Wisdom Mdr 25 6 13 Zacnać jest i która nigdy nie więdnieje mądrość, i łatwie bywa obaczona od tych, którzy ją miłują, i naleziona od tych, którzy jej szukają. +Wisdom Mdr 25 6 14 Uprzedza, którzy jej pożądają, aby się im pierwej okazała. +Wisdom Mdr 25 6 15 Kto do niej rano wstanie, nie będzie pracował: bo ją najdzie siedzącą u drzwi swoich. +Wisdom Mdr 25 6 16 Myślić tedy o niej jest doskonała roztropność, a kto dla niej czuć będzie, rychło bezpiecznym będzie. +Wisdom Mdr 25 6 17 Bo te, którzy jej są godni, sama obchodzi szukając i na drogach wesoło się im pokazuje, i zabiega im we wszelkim obmyślaniu. +Wisdom Mdr 25 6 18 Początek bowiem jej jest naprawdziwsze pożądanie umiejętności. +Wisdom Mdr 25 6 19 Staranie tedy o umiejętność jest miłość, a miłość jest zachowanie praw jej, a zachowanie praw jest upewnienie nieskażytelności, +Wisdom Mdr 25 6 20 a nieskażytelność czyni bliskim Bogu. +Wisdom Mdr 25 6 21 Pożądanie tedy mądrości przywodzi do wiecznego królestwa. +Wisdom Mdr 25 6 22 Przetoż jeśli się kochacie w stolicach i w sceptrach, o królowie ludu, miłujcie mądrość, abyście na wieki królowali. +Wisdom Mdr 25 6 23 Miłujcie światło mądrości wszyscy, którzyście są nad ludem przełożeni. Powiem, czym jest mądrość i jak się poczęła.. +Wisdom Mdr 25 6 24 A co jest mądrość i jako się poczęła, powiem a nie zataję przed wami tajemnic Bożych, ale od początku narodzenia wyszladuję i położę na światłe wiadomość jej a nie opuszczę prawdy. +Wisdom Mdr 25 6 25 Ani z tyra, który wysechł od nienawiści pójdę w drogę: gdyż taki człek nie będzie uczestnikiem mądrości. +Wisdom Mdr 25 6 26 A mnóstwo mądrych jest zdrowie okręgu ziemie, a król mądry jest ugruntowanie ludu. +Wisdom Mdr 25 6 27 Przetoż przyjmijcie naukę przez powieści moje, a będzie wam pożyteczno. Wisdom Mdr 25 7 1 Jestem ci ja też śmiertelny człowiek podobny wszytkim i z rodzaju ziemskiego onego, który był pierwszy stworzon i w żywocie matki byłem ukształtowan ciałem. -Wisdom Mdr 25 7 2 2 Przez dziesięć miesięcy zsiadłem się we krwi z nasienia człowieczego i z lubości ze spaniem się schodzącej. -Wisdom Mdr 25 7 3 3 I ja narodziwszy się, wziąłem oddech pospolity, i wypadłem na ziemię także uczynioną, i pierwszy głos podobny wszytkim wypuściłem płacząc, -Wisdom Mdr 25 7 4 4 wychowan-em jest w powiciu i w pracach wielkich. -Wisdom Mdr 25 7 5 5 Żaden bowiem z królów nie miał inszego początku rodzenia. -Wisdom Mdr 25 7 6 6 Jedno tedy jest wszytkich weszcie do żywota i jednakie zeszcie. -Wisdom Mdr 25 7 7 7 I dlategom żądał, a dana mi jest roztropność, i wzywałem, i przyszedł na mię duch mądrości. -Wisdom Mdr 25 7 8 8 I przełożyłem ją nad królestwa i nad stolice, i; bogactwa za nicem nie miał względem jej -Wisdom Mdr 25 7 9 9 anim jej przyrównał drogiego kamienia: gdyż wszytko złoto jej przyrównane jest trocha piasku, a jako błoto będzie poczytane śrebro przeciwko niej. -Wisdom Mdr 25 7 10 10 Nad zdrowie i piękność umiłowałem ją i umyśliłem mieć ją miasto światłości, gdyż światło jej nigdy nie zgaśnie. -Wisdom Mdr 25 7 11 11 A przyszły mi pospołu z nią wszystkie dobra i niezliczona poczciwość przez ręee jej, -Wisdom Mdr 25 7 12 12 ti rozradowałem się we wszystkich, bo przede mną szła ta mądrość, a nie wiedziałem, iż ona jest matką tych wszystkich. -Wisdom Mdr 25 7 13 13 Którejem się bez obłudności nauczył, i użyczam bez zazdrości, a nie kryję poczciwości jej. -Wisdom Mdr 25 7 14 14 Nieprzebrany bowiem skarb jest ludziom: którego którzy używali, zstali się uczestnikami boskiego przyjadelstwa, dla darów umiejętności zaleceni. Przedmiot i zakres mądrości +Wisdom Mdr 25 7 2 Przez dziesięć miesięcy zsiadłem się we krwi z nasienia człowieczego i z lubości ze spaniem się schodzącej. +Wisdom Mdr 25 7 3 I ja narodziwszy się, wziąłem oddech pospolity, i wypadłem na ziemię także uczynioną, i pierwszy głos podobny wszytkim wypuściłem płacząc, +Wisdom Mdr 25 7 4 wychowan-em jest w powiciu i w pracach wielkich. +Wisdom Mdr 25 7 5 Żaden bowiem z królów nie miał inszego początku rodzenia. +Wisdom Mdr 25 7 6 Jedno tedy jest wszytkich weszcie do żywota i jednakie zeszcie. +Wisdom Mdr 25 7 7 I dlategom żądał, a dana mi jest roztropność, i wzywałem, i przyszedł na mię duch mądrości. +Wisdom Mdr 25 7 8 I przełożyłem ją nad królestwa i nad stolice, i; bogactwa za nicem nie miał względem jej +Wisdom Mdr 25 7 9 anim jej przyrównał drogiego kamienia: gdyż wszytko złoto jej przyrównane jest trocha piasku, a jako błoto będzie poczytane śrebro przeciwko niej. +Wisdom Mdr 25 7 10 Nad zdrowie i piękność umiłowałem ją i umyśliłem mieć ją miasto światłości, gdyż światło jej nigdy nie zgaśnie. +Wisdom Mdr 25 7 11 A przyszły mi pospołu z nią wszystkie dobra i niezliczona poczciwość przez ręee jej, +Wisdom Mdr 25 7 12 ti rozradowałem się we wszystkich, bo przede mną szła ta mądrość, a nie wiedziałem, iż ona jest matką tych wszystkich. +Wisdom Mdr 25 7 13 Którejem się bez obłudności nauczył, i użyczam bez zazdrości, a nie kryję poczciwości jej. +Wisdom Mdr 25 7 14 Nieprzebrany bowiem skarb jest ludziom: którego którzy używali, zstali się uczestnikami boskiego przyjadelstwa, dla darów umiejętności zaleceni. Przedmiot i zakres mądrości Wisdom Mdr 25 7 15 15; A mnie dał Bóg mówić wedle myśli i myślić rzeczy godne tych, które mi dają, gdyż on jest wodzem mądrości i poprawcą mądrych. -Wisdom Mdr 25 7 16 16 'W ręce bowiem jego i my, i mowy nasze, i wszelka mądrość, i rzemiosł umiejętność, i ćwiczenie. -Wisdom Mdr 25 7 17 17 On bowiem dał mi tych rzeczy, które są, prawdziwą wiadomość: abych wiedział rozrządzenie okręgu ziemie i mocy żywiołów, -Wisdom Mdr 25 7 18 18 początek i dokończenie i śrzodek czasów, przemian odmienności i odmiany czasów, -Wisdom Mdr 25 7 19 19 roczne biegi i rozrządzenie gwiazd, -Wisdom Mdr 25 7 20 20 przyrodzenie źwierząt i gniewy bestyj, moc wiatrów i myśli ludzkie, różności drzewek i mocy korzenia. -Wisdom Mdr 25 7 21 21 I którekolwiek są skryte i niewiadome, nauczyłem się, wszytkich bowiem rzeczy robotnica nauczyła mię mądrość. Poemat o Mądrości -Wisdom Mdr 25 7 22 22 Jest bowiem w niej duch rozumienia, święty, jedyny, rozmaity, subtelny, wymowny, żartki, niepokalany, pewny, słodki, miłujący dobre, ostry, którego niclnie hamuje, dobrze czyniący, -Wisdom Mdr 25 7 23 23 ludzki, łaskawy, stateczny, nieomylny, przespieczny, mający wszelaką moc, wszytko przepatrujący i który wszytkie duchy przenika, rozumny, czysty, subtelny. -Wisdom Mdr 25 7 24 24 Nad wszytkie bowiem rzeczy, które się ruszają, prędsza jest mądrość, a dosięga wszędy dla swojej czystości. -Wisdom Mdr 25 7 25 25 Para bowiem jest mocy Bożej i wypłynienie jakieś jasności Boga wszechmogącego szczere i przetoż nic plugawego na nię nie przypada. -Wisdom Mdr 25 7 26 26 Jasnością jest bowiem wiecznej światłości i zwierciadłem bez zmazy Boskiego Majestatu, i wyobrażeniem dobroci jego. -Wisdom Mdr 25 7 27 27 A będąc jedyna, wszytko może, i w sobie trwając, wszytko odnawia, i przez narody w dusze święte się przenosi, przyjacioły Boże i proroki postanawia. -Wisdom Mdr 25 7 28 28 Żadnego bowiem Bóg nie miłuje, jedno tego, który z mądrością przebywa. -Wisdom Mdr 25 7 29 29 Jest bowiem ona śliczniejsza niż słońce i nad wszytek porządek gwiazd światłości przyrównana najduje się być pierwszą. -Wisdom Mdr 25 7 30 30 Po onej bowiem nastawa noc, ale mądrości nie zwycięża złość. +Wisdom Mdr 25 7 16 'W ręce bowiem jego i my, i mowy nasze, i wszelka mądrość, i rzemiosł umiejętność, i ćwiczenie. +Wisdom Mdr 25 7 17 On bowiem dał mi tych rzeczy, które są, prawdziwą wiadomość: abych wiedział rozrządzenie okręgu ziemie i mocy żywiołów, +Wisdom Mdr 25 7 18 początek i dokończenie i śrzodek czasów, przemian odmienności i odmiany czasów, +Wisdom Mdr 25 7 19 roczne biegi i rozrządzenie gwiazd, +Wisdom Mdr 25 7 20 przyrodzenie źwierząt i gniewy bestyj, moc wiatrów i myśli ludzkie, różności drzewek i mocy korzenia. +Wisdom Mdr 25 7 21 I którekolwiek są skryte i niewiadome, nauczyłem się, wszytkich bowiem rzeczy robotnica nauczyła mię mądrość. Poemat o Mądrości +Wisdom Mdr 25 7 22 Jest bowiem w niej duch rozumienia, święty, jedyny, rozmaity, subtelny, wymowny, żartki, niepokalany, pewny, słodki, miłujący dobre, ostry, którego niclnie hamuje, dobrze czyniący, +Wisdom Mdr 25 7 23 ludzki, łaskawy, stateczny, nieomylny, przespieczny, mający wszelaką moc, wszytko przepatrujący i który wszytkie duchy przenika, rozumny, czysty, subtelny. +Wisdom Mdr 25 7 24 Nad wszytkie bowiem rzeczy, które się ruszają, prędsza jest mądrość, a dosięga wszędy dla swojej czystości. +Wisdom Mdr 25 7 25 Para bowiem jest mocy Bożej i wypłynienie jakieś jasności Boga wszechmogącego szczere i przetoż nic plugawego na nię nie przypada. +Wisdom Mdr 25 7 26 Jasnością jest bowiem wiecznej światłości i zwierciadłem bez zmazy Boskiego Majestatu, i wyobrażeniem dobroci jego. +Wisdom Mdr 25 7 27 A będąc jedyna, wszytko może, i w sobie trwając, wszytko odnawia, i przez narody w dusze święte się przenosi, przyjacioły Boże i proroki postanawia. +Wisdom Mdr 25 7 28 Żadnego bowiem Bóg nie miłuje, jedno tego, który z mądrością przebywa. +Wisdom Mdr 25 7 29 Jest bowiem ona śliczniejsza niż słońce i nad wszytek porządek gwiazd światłości przyrównana najduje się być pierwszą. +Wisdom Mdr 25 7 30 Po onej bowiem nastawa noc, ale mądrości nie zwycięża złość. Wisdom Mdr 25 8 1 Dosięga tedy od końca aż do końca mocnie i rozrządza wszytko wdzięcznie. Mądrość — oblubienica, skarb i moc mędrca -Wisdom Mdr 25 8 2 2 Tęm umiłował i szukałem jej od młodości mojej i starałem się wziąć ją sobie za oblubienicę, i zstałem się miłośnikiem cudności jej. -Wisdom Mdr 25 8 3 3 Objaśnia szlachetność swoję, mając wespół żyde z Bogiem, ale i Pan wszech rzeczy umiłował ją. -Wisdom Mdr 25 8 4 4 Nauczydelką bowiem jest umiejętności Bożej i obierzycielką spraw jego. -Wisdom Mdr 25 8 5 5 A jeśli bogactwa bywają pożądane w żywocie, cóż nad mądrość bogatszego, która sprawuje wszytko? -Wisdom Mdr 25 8 6 6 A jeśli roztropność robi, któż tych wszytkich rzeczy, które są, jest lepszy rzemieślnik nad nie? -Wisdom Mdr 25 8 7 7 I jeśli sprawiedliwość miłuje kto, prace tej mają wielkie cnoty: bo marności i roztropności uczy, i sprawiedliwości, i mocy, nad które nic nie jest ludziom w żywode pożyteczniejszego. -Wisdom Mdr 25 8 8 8 A jeśli kto pożąda wielkiej umiejętności: wie przeszłe rzeczy i o przyszłych zdanie wydawa, wie chytrości mów i rozwiązanie gadek, znaki i cuda wie pierwej, niżli będą, i przypadki czasów i wieków. -Wisdom Mdr 25 8 9 9 Przetoż umyśliłem ją sobie przywieść na żyde wespół, wiedząc, że się ze mną porozumiewać będzie w dobrych rzeczach i będzie rozmowa myśli i tęsknicę mojej. -Wisdom Mdr 25 8 10 10 Dla tej będę miał sławę w pospólstwie i cześć u starszych — młodzieniec, -Wisdom Mdr 25 8 11 11 i będę znalezion dowcipnym u sądu, i przed oczyma mocarzów będę w podziwieniu, i osoby książęce będą mi się dziwować. -Wisdom Mdr 25 8 12 12 Mnie milczącego czekać będą i na mnie mówiącego patrzyć będą, a gdy będę dłużej rozmawiał, usta swe ręką zatulą. -Wisdom Mdr 25 8 13 13 Nadto przez nię otrzymam nieśmiertelność i wieczną pamiątkę zostawię tym, którzy po mnie będą. -Wisdom Mdr 25 8 14 14 Będę rządził ludzie, a narody będą mi poddane. -Wisdom Mdr 25 8 15 15 Będą się mnie bać, słuchając mię, królowie straszni, między wielkością ludu pokażę się dobrym, a na wojnie mocnym. -Wisdom Mdr 25 8 16 16 Wszedszy do domu mego, odpocznę z nią: nie ma bowiem przykrości towarzystwo jej ani teskności spólne życie z nią, ale radość i wesele. -Wisdom Mdr 25 8 17 17 To u siebie rozmyślając i wspominając w sercu moim, gdyż nieśmiertelność jest w spowinowaceniu z mądrością, -Wisdom Mdr 25 8 18 18 a w przyjacielstwie jej kochanie dobre, a w pracach ręku jej poczciwość bez ustania, a w ćwiczeniu się w rozmowie z nią roztropność i zacność w spółkowaniu mów jej, obchodziłem szukając, abych ją sobie wziął. -Wisdom Mdr 25 8 19 19 A byłem dziecięciem dowcipnym i dostała mi się dusza dobra. -Wisdom Mdr 25 8 20 20 A gdym był jeszcze lepszym, przyszedłem do ciała niepokalanego. -Wisdom Mdr 25 8 21 21 A zrozumiawszy, żem inaczej nie mógł być powściągliwy, ażby Bóg dał — i to samo było mądrości wiedzieć, czyj to jest dar -szedłem do Pana i prosiłem go, i rzekłem ze wszytkich wnętrzności moich: +Wisdom Mdr 25 8 2 Tęm umiłował i szukałem jej od młodości mojej i starałem się wziąć ją sobie za oblubienicę, i zstałem się miłośnikiem cudności jej. +Wisdom Mdr 25 8 3 Objaśnia szlachetność swoję, mając wespół żyde z Bogiem, ale i Pan wszech rzeczy umiłował ją. +Wisdom Mdr 25 8 4 Nauczydelką bowiem jest umiejętności Bożej i obierzycielką spraw jego. +Wisdom Mdr 25 8 5 A jeśli bogactwa bywają pożądane w żywocie, cóż nad mądrość bogatszego, która sprawuje wszytko? +Wisdom Mdr 25 8 6 A jeśli roztropność robi, któż tych wszytkich rzeczy, które są, jest lepszy rzemieślnik nad nie? +Wisdom Mdr 25 8 7 I jeśli sprawiedliwość miłuje kto, prace tej mają wielkie cnoty: bo marności i roztropności uczy, i sprawiedliwości, i mocy, nad które nic nie jest ludziom w żywode pożyteczniejszego. +Wisdom Mdr 25 8 8 A jeśli kto pożąda wielkiej umiejętności: wie przeszłe rzeczy i o przyszłych zdanie wydawa, wie chytrości mów i rozwiązanie gadek, znaki i cuda wie pierwej, niżli będą, i przypadki czasów i wieków. +Wisdom Mdr 25 8 9 Przetoż umyśliłem ją sobie przywieść na żyde wespół, wiedząc, że się ze mną porozumiewać będzie w dobrych rzeczach i będzie rozmowa myśli i tęsknicę mojej. +Wisdom Mdr 25 8 10 Dla tej będę miał sławę w pospólstwie i cześć u starszych — młodzieniec, +Wisdom Mdr 25 8 11 i będę znalezion dowcipnym u sądu, i przed oczyma mocarzów będę w podziwieniu, i osoby książęce będą mi się dziwować. +Wisdom Mdr 25 8 12 Mnie milczącego czekać będą i na mnie mówiącego patrzyć będą, a gdy będę dłużej rozmawiał, usta swe ręką zatulą. +Wisdom Mdr 25 8 13 Nadto przez nię otrzymam nieśmiertelność i wieczną pamiątkę zostawię tym, którzy po mnie będą. +Wisdom Mdr 25 8 14 Będę rządził ludzie, a narody będą mi poddane. +Wisdom Mdr 25 8 15 Będą się mnie bać, słuchając mię, królowie straszni, między wielkością ludu pokażę się dobrym, a na wojnie mocnym. +Wisdom Mdr 25 8 16 Wszedszy do domu mego, odpocznę z nią: nie ma bowiem przykrości towarzystwo jej ani teskności spólne życie z nią, ale radość i wesele. +Wisdom Mdr 25 8 17 To u siebie rozmyślając i wspominając w sercu moim, gdyż nieśmiertelność jest w spowinowaceniu z mądrością, +Wisdom Mdr 25 8 18 a w przyjacielstwie jej kochanie dobre, a w pracach ręku jej poczciwość bez ustania, a w ćwiczeniu się w rozmowie z nią roztropność i zacność w spółkowaniu mów jej, obchodziłem szukając, abych ją sobie wziął. +Wisdom Mdr 25 8 19 A byłem dziecięciem dowcipnym i dostała mi się dusza dobra. +Wisdom Mdr 25 8 20 A gdym był jeszcze lepszym, przyszedłem do ciała niepokalanego. +Wisdom Mdr 25 8 21 A zrozumiawszy, żem inaczej nie mógł być powściągliwy, ażby Bóg dał — i to samo było mądrości wiedzieć, czyj to jest dar -szedłem do Pana i prosiłem go, i rzekłem ze wszytkich wnętrzności moich: Wisdom Mdr 25 9 1 Boże ojców moich i Panie miłosierdzia, któryś uczynił wszytko słowem swoim -Wisdom Mdr 25 9 2 2 a mądrością twą postanowiłeś człowieka, aby panował nad stworzeniem, któreś ty uczynił, -Wisdom Mdr 25 9 3 3 aby rządził okrąg ziemie w prawości i sprawiedliwości a sądził sąd w uprostowaniu serca: -Wisdom Mdr 25 9 4 4 dajże mi mądrość stojącą przy stolicy twojej a nie odrzucaj mię od służebników twoich, -Wisdom Mdr 25 9 5 5 gdyżem ja jest sługa twój i syn służebnice twojej, człowiek mdły i krótkiego wieku, a mniejszy niżlibych mógł rozumieć sądy i prawa. -Wisdom Mdr 25 9 6 6 Bo choćby też kto był doskonały między synmi człowieczymi, jeśli nie będzie w nim mądrość twoja, za nic nie będzie poczytany. -Wisdom Mdr 25 9 7 7 Tyś mię obrał królem ludowi twemu i sędziem synów twoich i córek. -Wisdom Mdr 25 9 8 8 I kazałeś mi budować kościół na Górze twej Świętej a w mieście mieszkania twego ołtarz na podobieństwo przybytku twego świętego, któryś zgotował od początku. -Wisdom Mdr 25 9 9 9 Az tobą mądrość twoja, która zna sprawy twoje, która też była przytomna naonczas, gdyś okrąg ziemie czynił, i wiedziała, co się podobało oczom twoim i co jest prostego w przykazaniach twoich -Wisdom Mdr 25 9 10 10 Zeszliże ją z świętych niebios twoich i z stolice wielkości twojej, aby ze mną była i ze mną pracowała, abych wiedział, co jest przyjemnego u ciebie. -Wisdom Mdr 25 9 11 11 Bo ona wszytko wie i rozumie, a poprowadzi mię skromnie w sprawach moich i będzie mię strzegła w mocy swojej. -Wisdom Mdr 25 9 12 12 I będą przyjemne sprawy moje, i będę lud twój rządził sprawiedliwie, i będę godnym stolic ojca mojego. -Wisdom Mdr 25 9 13 13 Bo któryż człowiek będzie mógł wiedzieć radę Bożą? Abo kto się domyślić będzie mógł, co by chciał Bóg? -Wisdom Mdr 25 9 14 14 Gdyż myśli ludzkie są bojaźliwe i niepewne opatrzności nasze. -Wisdom Mdr 25 9 15 15 Bo ciało, które się kazi, obciąża duszę, a ziemskie mieszkanie tłumi umysł wiele myślący. -Wisdom Mdr 25 9 16 16 Iz trudnością się domyślamy rzeczy, które są na ziemi, i co mamy przed oczyma, z pracą najdujemy, a które w niebie są, kto doścignie? -Wisdom Mdr 25 9 17 17 A radę twoję kto pozna, jeśli ty nie dasz mądrości a nie spuścisz ducha twego świętego z wysokości? -Wisdom Mdr 25 9 18 18 I tak byłyby naprostowane szcieżki tych, którzy są na ziemi, a ludzie nauczyliby się tego, coć się podoba. -Wisdom Mdr 25 9 19 19 Bo przez mądrość uzdrowieni są, którzykołwiek się tobie, Panie, podobali od początku. +Wisdom Mdr 25 9 2 a mądrością twą postanowiłeś człowieka, aby panował nad stworzeniem, któreś ty uczynił, +Wisdom Mdr 25 9 3 aby rządził okrąg ziemie w prawości i sprawiedliwości a sądził sąd w uprostowaniu serca: +Wisdom Mdr 25 9 4 dajże mi mądrość stojącą przy stolicy twojej a nie odrzucaj mię od służebników twoich, +Wisdom Mdr 25 9 5 gdyżem ja jest sługa twój i syn służebnice twojej, człowiek mdły i krótkiego wieku, a mniejszy niżlibych mógł rozumieć sądy i prawa. +Wisdom Mdr 25 9 6 Bo choćby też kto był doskonały między synmi człowieczymi, jeśli nie będzie w nim mądrość twoja, za nic nie będzie poczytany. +Wisdom Mdr 25 9 7 Tyś mię obrał królem ludowi twemu i sędziem synów twoich i córek. +Wisdom Mdr 25 9 8 I kazałeś mi budować kościół na Górze twej Świętej a w mieście mieszkania twego ołtarz na podobieństwo przybytku twego świętego, któryś zgotował od początku. +Wisdom Mdr 25 9 9 Az tobą mądrość twoja, która zna sprawy twoje, która też była przytomna naonczas, gdyś okrąg ziemie czynił, i wiedziała, co się podobało oczom twoim i co jest prostego w przykazaniach twoich +Wisdom Mdr 25 9 10 Zeszliże ją z świętych niebios twoich i z stolice wielkości twojej, aby ze mną była i ze mną pracowała, abych wiedział, co jest przyjemnego u ciebie. +Wisdom Mdr 25 9 11 Bo ona wszytko wie i rozumie, a poprowadzi mię skromnie w sprawach moich i będzie mię strzegła w mocy swojej. +Wisdom Mdr 25 9 12 I będą przyjemne sprawy moje, i będę lud twój rządził sprawiedliwie, i będę godnym stolic ojca mojego. +Wisdom Mdr 25 9 13 Bo któryż człowiek będzie mógł wiedzieć radę Bożą? Abo kto się domyślić będzie mógł, co by chciał Bóg? +Wisdom Mdr 25 9 14 Gdyż myśli ludzkie są bojaźliwe i niepewne opatrzności nasze. +Wisdom Mdr 25 9 15 Bo ciało, które się kazi, obciąża duszę, a ziemskie mieszkanie tłumi umysł wiele myślący. +Wisdom Mdr 25 9 16 Iz trudnością się domyślamy rzeczy, które są na ziemi, i co mamy przed oczyma, z pracą najdujemy, a które w niebie są, kto doścignie? +Wisdom Mdr 25 9 17 A radę twoję kto pozna, jeśli ty nie dasz mądrości a nie spuścisz ducha twego świętego z wysokości? +Wisdom Mdr 25 9 18 I tak byłyby naprostowane szcieżki tych, którzy są na ziemi, a ludzie nauczyliby się tego, coć się podoba. +Wisdom Mdr 25 9 19 Bo przez mądrość uzdrowieni są, którzykołwiek się tobie, Panie, podobali od początku. Wisdom Mdr 25 10 1 Tać onego, który pierwszy uczynion jest od Boga, ojciec okręgu ziemie, gdy sam był stworzony, zachowała, -Wisdom Mdr 25 10 2 2 i od jego upadku wyzwoliła, i dała mu moc panowania nad wszytkimi rzeczami. -Wisdom Mdr 25 10 3 3 Od tej odstąpiwszy, niesprawiedliwy w gniewie swoim, przez gniew braterskiego męźobójstwa zginął. -Wisdom Mdr 25 10 4 4 Dla którego gdy woda wygładzała ziemię, mądrość powtóre naprawiła, przez wzgardzone drzewo sprawiedliwego rządząc. -Wisdom Mdr 25 10 5 5 Ta też i w przysięźeniu złości, gdy się narody spiknęły, znała sprawiedliwego i zachowała Bogu nienaganionego, i w miłosierdziu ku synowi mocnego zachowała. -Wisdom Mdr 25 10 6 6 Ta sprawiedliwego od ginących nieżbożnych uciekającego wybawiła, gdy ogień zstąpił na pięć miast, -Wisdom Mdr 25 10 7 7 którym na świadectwo złości stoi spustoszała kurząca się ziemia i niepewnego czasu mające owoce drzewa, i słup solny stojący na pamiątkę dusze niewiernej. -Wisdom Mdr 25 10 8 8 Mądrość bowiem mijający nie tylko w tym upadli, że nie poznali dobra, ale i głupstwa swego zostawili ludziom pamiątkę, iż w tym, w czym zgrzeszyli ani zataić się nie mogli. -Wisdom Mdr 25 10 9 9 Ale mądrość te, którzy ją w uczciwości mają, z boleści wybawiła. -Wisdom Mdr 25 10 10 10 Ta uciekającego przed gniewem braterskim sprawiedliwego drogami prostemi prowadziła i ukazała mu królestwo Boże, i dała mu poznanie świętych, uczciła go w pracach i napełniła prace jego. -Wisdom Mdr 25 10 11 11 W zdradzie oszukawających go była przy nim i uczciła go. -Wisdom Mdr 25 10 12 12 Zachowała go od nieprzyjaciół i obroniła go od zwodzicielów, i mężne bojowanie wystawiła mu, aby zwyciężył i poznał, że nade wszytko mocniejsza jest mądrość. -Wisdom Mdr 25 10 13 13 Ta sprawiedliwego zaprzedanego nie opuściła, ale go od grzesznych wybawiła i zstąpiła z nim do dołu. -Wisdom Mdr 25 10 14 14 I w więzieniu go nie opuściła, aż mu przyniosła sceptrum królestwa i moc przeciwko tym, którzy go tłumili, i pokazała kłamcę, którzy go łżyli, i dała mu sławę wieczną. Wyjście z Egiptu -Wisdom Mdr 25 10 15 15 Ta lud sprawiedliwy i nienaganione potomstwo wybawiła od narodów, którzy go ciemiężyli. -Wisdom Mdr 25 10 16 16 Weszła w duszę sługi Bożego i stanął przeciw srogim królom przez cuda i znaki. -Wisdom Mdr 25 10 17 17 I oddała sprawiedliwym prace ich i prowadziła je dziwną drogą, i była im we dnie miasto zasłony, a w nocy miasto światłości gwiazd. -Wisdom Mdr 25 10 18 18 Przeprawiła je przez Morze Czerwone i przeprowadziła je przez wielką wodę. -Wisdom Mdr 25 10 19 19 Lecz nieprzyjacioly ich potopiła w morzu i wyrzuciła je z głębokości piekielnej. A przetoż sprawiedliwi odnieśli łupy niezbożnych, -Wisdom Mdr 25 10 20 20 a twoje święte imię, Panie, śpiewali i zwycięską rękę twą jednostajnie wychwalali. -Wisdom Mdr 25 10 21 21 Bo mądrość otworzyła usta niemych, a języki niemówiątek wymowne uczyniła. +Wisdom Mdr 25 10 2 i od jego upadku wyzwoliła, i dała mu moc panowania nad wszytkimi rzeczami. +Wisdom Mdr 25 10 3 Od tej odstąpiwszy, niesprawiedliwy w gniewie swoim, przez gniew braterskiego męźobójstwa zginął. +Wisdom Mdr 25 10 4 Dla którego gdy woda wygładzała ziemię, mądrość powtóre naprawiła, przez wzgardzone drzewo sprawiedliwego rządząc. +Wisdom Mdr 25 10 5 Ta też i w przysięźeniu złości, gdy się narody spiknęły, znała sprawiedliwego i zachowała Bogu nienaganionego, i w miłosierdziu ku synowi mocnego zachowała. +Wisdom Mdr 25 10 6 Ta sprawiedliwego od ginących nieżbożnych uciekającego wybawiła, gdy ogień zstąpił na pięć miast, +Wisdom Mdr 25 10 7 którym na świadectwo złości stoi spustoszała kurząca się ziemia i niepewnego czasu mające owoce drzewa, i słup solny stojący na pamiątkę dusze niewiernej. +Wisdom Mdr 25 10 8 Mądrość bowiem mijający nie tylko w tym upadli, że nie poznali dobra, ale i głupstwa swego zostawili ludziom pamiątkę, iż w tym, w czym zgrzeszyli ani zataić się nie mogli. +Wisdom Mdr 25 10 9 Ale mądrość te, którzy ją w uczciwości mają, z boleści wybawiła. +Wisdom Mdr 25 10 10 Ta uciekającego przed gniewem braterskim sprawiedliwego drogami prostemi prowadziła i ukazała mu królestwo Boże, i dała mu poznanie świętych, uczciła go w pracach i napełniła prace jego. +Wisdom Mdr 25 10 11 W zdradzie oszukawających go była przy nim i uczciła go. +Wisdom Mdr 25 10 12 Zachowała go od nieprzyjaciół i obroniła go od zwodzicielów, i mężne bojowanie wystawiła mu, aby zwyciężył i poznał, że nade wszytko mocniejsza jest mądrość. +Wisdom Mdr 25 10 13 Ta sprawiedliwego zaprzedanego nie opuściła, ale go od grzesznych wybawiła i zstąpiła z nim do dołu. +Wisdom Mdr 25 10 14 I w więzieniu go nie opuściła, aż mu przyniosła sceptrum królestwa i moc przeciwko tym, którzy go tłumili, i pokazała kłamcę, którzy go łżyli, i dała mu sławę wieczną. Wyjście z Egiptu +Wisdom Mdr 25 10 15 Ta lud sprawiedliwy i nienaganione potomstwo wybawiła od narodów, którzy go ciemiężyli. +Wisdom Mdr 25 10 16 Weszła w duszę sługi Bożego i stanął przeciw srogim królom przez cuda i znaki. +Wisdom Mdr 25 10 17 I oddała sprawiedliwym prace ich i prowadziła je dziwną drogą, i była im we dnie miasto zasłony, a w nocy miasto światłości gwiazd. +Wisdom Mdr 25 10 18 Przeprawiła je przez Morze Czerwone i przeprowadziła je przez wielką wodę. +Wisdom Mdr 25 10 19 Lecz nieprzyjacioly ich potopiła w morzu i wyrzuciła je z głębokości piekielnej. A przetoż sprawiedliwi odnieśli łupy niezbożnych, +Wisdom Mdr 25 10 20 a twoje święte imię, Panie, śpiewali i zwycięską rękę twą jednostajnie wychwalali. +Wisdom Mdr 25 10 21 Bo mądrość otworzyła usta niemych, a języki niemówiątek wymowne uczyniła. Wisdom Mdr 25 11 1 Prowadziła sprawy ich przez ręce proroka świętego, -Wisdom Mdr 25 11 2 2 Szli drogą po puszczach, w których nie mieszkano, a na miejscach pustych budy zasadzali. -Wisdom Mdr 25 11 3 3 Stanęli przeciwko nieprzyjaciołom i pomścili się nad nieprzyjacioły. -Wisdom Mdr 25 11 4 4 Pragnęli wzywali ciebie, i dana im jest woda z wysokiej skały i uśmierzenie pragnienia z twardego kamienia. -Wisdom Mdr 25 11 5 5 Przez co bowiem cierpieli męki ich nieprzyjaciele dla niedostatku picia swego, i w tym, gdy obfitowali synowie Izraelscy, weselili się -Wisdom Mdr 25 11 6 6 przez te rzeczy, gdy im na nich schodziło, dobrze się im działo. -Wisdom Mdr 25 11 7 7 Bo miasto źrzódła rzeki ustawicznie płyniącej, dałeś niesprawiedliwym krew ludzką. -Wisdom Mdr 25 11 8 8 Których gdy ubywało, na skaranie dziatek zabitych, dałeś obfitą wodę niespodziewanie, -Wisdom Mdr 25 11 9 9 pokazując przez pragnienie, które naonczas było, jakoś wywyższał swoje, a zabijał ich przeciwnika. -Wisdom Mdr 25 11 10 10 Gdy bowiem byli doświadczani (i zaiste z miłosierdziem karanie odnosząc), poznali, jako w gniewie osądzeni niezbożni męki cierpieli. -Wisdom Mdr 25 11 11 11 Tycheś jako ociec upominając, doświadczył. a onych jako srogi król męcząc, potępił. -Wisdom Mdr 25 11 12 12 Niebytni bowiem i obecni jednako byli męczeni. -Wisdom Mdr 25 11 13 13 Dwojaka bowiem ich zjęła była tęsknica i wzdychanie z wspomnieniem przeszłych rzeczy. -Wisdom Mdr 25 11 14 14 Gdy bowiem słyszeli, że przez ich męki dobrze się z nimi działo, wspomnieli na Pana, dziwując się przy końcu wyszcia. -Wisdom Mdr 25 11 15 15 Z którego się bowiem — czasu wyrzucenia niesprawiedliwego — porzuconego pośmiewali, temu się na ostatek dziwowali, niejednakie z sprawiedliwemi pragnienie mając. -Wisdom Mdr 25 11 16 16 Lecz za szalone myśli złości ich, że niektórzy zwiedzeni węże nieme i inne bestyje nikczemne chwalili, przepuściłeś na nie mnóstwo niemych źwierząt na pokaranie, -Wisdom Mdr 25 11 17 17 aby wiedzieli, iż przez co kto grzeszy, przez toż karan bywa. -Wisdom Mdr 25 11 18 18 Nie było bowiem niepodobno wszechmocnej ręce twojej, która z niewidzianej materyjej okrąg ziemie stworzyła, przepuścić na nie mnóstwo niedźwiedzi abo śmiałych lwów, -Wisdom Mdr 25 11 19 19 abo jakie nowo narodzone a nieznajome bestie pełne srogości, abo parę ognistą parskające, abo dymny smród wypuszczające, abo straszne skry z oczu wystrzelające, -Wisdom Mdr 25 11 20 20 które nie tylko obrażenim swoim mogły je zatracić, ale teź wejźrzenim od strachu zagubić. -Wisdom Mdr 25 11 21 21 Ale i oprócz tych jednym tchnieniem mogli być pobici, przeszladowani od samych uczynków swych a rozproszeni duchem mocy twojej: aleś ty wszytko pod miarą i liczbą i wagą rozrządził. -Wisdom Mdr 25 11 22 22 Wielka moc bowiem tobie samemu zbywała zawsze, a sile ramiona twego kto się sprzeciwi? -Wisdom Mdr 25 11 23 23 Abowiem jako namniejsze ziarnko na wadze, tak jest przed tobą okrąg ziemie, a jako kropla rosy porannej, która upada na ziemię. -Wisdom Mdr 25 11 24 24 Ale ty masz litość nad wszytkimi, gdyż wszytko możesz, a przebaczasz grzechów ludzkich dla pokuty. -Wisdom Mdr 25 11 25 25 Miłujesz bowiem wszystko, co jest, i nic nie masz w nienawiści z tego, coś uczynił, boś nic nie postanowił abo uczynił, mając w nienawiści. -Wisdom Mdr 25 11 26 26 A jakoż by co mogło trwać, kiedy byś był nie chciał? Abo co by mogło być zachowano, czego byś ty nie mianował? -Wisdom Mdr 25 11 27 27 A przepuszczasz wszytkim, gdyż twoje są, Panie, który dusze miłujesz. +Wisdom Mdr 25 11 2 Szli drogą po puszczach, w których nie mieszkano, a na miejscach pustych budy zasadzali. +Wisdom Mdr 25 11 3 Stanęli przeciwko nieprzyjaciołom i pomścili się nad nieprzyjacioły. +Wisdom Mdr 25 11 4 Pragnęli wzywali ciebie, i dana im jest woda z wysokiej skały i uśmierzenie pragnienia z twardego kamienia. +Wisdom Mdr 25 11 5 Przez co bowiem cierpieli męki ich nieprzyjaciele dla niedostatku picia swego, i w tym, gdy obfitowali synowie Izraelscy, weselili się +Wisdom Mdr 25 11 6 przez te rzeczy, gdy im na nich schodziło, dobrze się im działo. +Wisdom Mdr 25 11 7 Bo miasto źrzódła rzeki ustawicznie płyniącej, dałeś niesprawiedliwym krew ludzką. +Wisdom Mdr 25 11 8 Których gdy ubywało, na skaranie dziatek zabitych, dałeś obfitą wodę niespodziewanie, +Wisdom Mdr 25 11 9 pokazując przez pragnienie, które naonczas było, jakoś wywyższał swoje, a zabijał ich przeciwnika. +Wisdom Mdr 25 11 10 Gdy bowiem byli doświadczani (i zaiste z miłosierdziem karanie odnosząc), poznali, jako w gniewie osądzeni niezbożni męki cierpieli. +Wisdom Mdr 25 11 11 Tycheś jako ociec upominając, doświadczył. a onych jako srogi król męcząc, potępił. +Wisdom Mdr 25 11 12 Niebytni bowiem i obecni jednako byli męczeni. +Wisdom Mdr 25 11 13 Dwojaka bowiem ich zjęła była tęsknica i wzdychanie z wspomnieniem przeszłych rzeczy. +Wisdom Mdr 25 11 14 Gdy bowiem słyszeli, że przez ich męki dobrze się z nimi działo, wspomnieli na Pana, dziwując się przy końcu wyszcia. +Wisdom Mdr 25 11 15 Z którego się bowiem — czasu wyrzucenia niesprawiedliwego — porzuconego pośmiewali, temu się na ostatek dziwowali, niejednakie z sprawiedliwemi pragnienie mając. +Wisdom Mdr 25 11 16 Lecz za szalone myśli złości ich, że niektórzy zwiedzeni węże nieme i inne bestyje nikczemne chwalili, przepuściłeś na nie mnóstwo niemych źwierząt na pokaranie, +Wisdom Mdr 25 11 17 aby wiedzieli, iż przez co kto grzeszy, przez toż karan bywa. +Wisdom Mdr 25 11 18 Nie było bowiem niepodobno wszechmocnej ręce twojej, która z niewidzianej materyjej okrąg ziemie stworzyła, przepuścić na nie mnóstwo niedźwiedzi abo śmiałych lwów, +Wisdom Mdr 25 11 19 abo jakie nowo narodzone a nieznajome bestie pełne srogości, abo parę ognistą parskające, abo dymny smród wypuszczające, abo straszne skry z oczu wystrzelające, +Wisdom Mdr 25 11 20 które nie tylko obrażenim swoim mogły je zatracić, ale teź wejźrzenim od strachu zagubić. +Wisdom Mdr 25 11 21 Ale i oprócz tych jednym tchnieniem mogli być pobici, przeszladowani od samych uczynków swych a rozproszeni duchem mocy twojej: aleś ty wszytko pod miarą i liczbą i wagą rozrządził. +Wisdom Mdr 25 11 22 Wielka moc bowiem tobie samemu zbywała zawsze, a sile ramiona twego kto się sprzeciwi? +Wisdom Mdr 25 11 23 Abowiem jako namniejsze ziarnko na wadze, tak jest przed tobą okrąg ziemie, a jako kropla rosy porannej, która upada na ziemię. +Wisdom Mdr 25 11 24 Ale ty masz litość nad wszytkimi, gdyż wszytko możesz, a przebaczasz grzechów ludzkich dla pokuty. +Wisdom Mdr 25 11 25 Miłujesz bowiem wszystko, co jest, i nic nie masz w nienawiści z tego, coś uczynił, boś nic nie postanowił abo uczynił, mając w nienawiści. +Wisdom Mdr 25 11 26 A jakoż by co mogło trwać, kiedy byś był nie chciał? Abo co by mogło być zachowano, czego byś ty nie mianował? +Wisdom Mdr 25 11 27 A przepuszczasz wszytkim, gdyż twoje są, Panie, który dusze miłujesz. Wisdom Mdr 25 12 1 O, jako dobry i słodki jest, Panie, duch twój we wszytkich! -Wisdom Mdr 25 12 2 2 I przetoż te, którzy występują, po kęsu karzesz, i w czym grzeszą, upominasz i mówisz do nich, aby, opuściwszy złość, wierzyli w dę, Panie. -Wisdom Mdr 25 12 3 3 One bowiem zstaradawne mieszkańce w Ziemi Świętej twojej, któreś miał w nienawiści, -Wisdom Mdr 25 12 4 4 gdyż obrzydłe tobie uczynki czynili przez czarnodziejstwa i ofiary złośliwe. -Wisdom Mdr 25 12 5 5 I synów swych bez miłosierdzia zabijacze, i pożeracze wnętrzności ludzkich, i żarłoki krwie z pośrzodku tajemnice twojej, -Wisdom Mdr 25 12 6 6 i przyczyńce rodzice dusz nieporatowanych chciałeś wytracić przez ręce ojców naszych, -Wisdom Mdr 25 12 7 7 aby godną sług Bożych odnieśli gościnę ziemie, która tobie namilsza jest -Wisdom Mdr 25 12 8 8 Aleś i tym jako ludziom przepuścił, a posłałeś uprzedzacze przed wojskiem twym sierszenie, aby je po lekku wytracili. -Wisdom Mdr 25 12 9 9 Nie przeto, żebyś nie mógł na wojnie poddać niezbożne sprawiedliwym abo przez srogie bestyje, abo też srogim słowem zaraz wytracić. -Wisdom Mdr 25 12 10 10 Ale po części sądząc, dawałeś miejsce do pokuty, wiedząc, iż zły jest naród ich, i wrodzona złość ich a iż myśl ich nie mogła się odmienić na wieki. -Wisdom Mdr 25 12 11 11 Nasieniem bowiem byli przeklętym z początku, a nie bojąc się nikogo, dawałeś ich grzechom odpuszczenie. -Wisdom Mdr 25 12 12 12 Bo któż tobie rzecze: Coś uczynił? Abo kto się zastawi sądowi twojemu, abo kto przed oczy twoje przyjdzie zemściciel niezbożnych ludzi? Abo kto tobie przyczyta, jeśli zginą narody, któreś ty uczynił? -Wisdom Mdr 25 12 13 13 Bo nie masz inszego Boga oprócz ciebie, który masz staranie o wszytkich, abyś pokazał, iż nie sądzisz niesprawiedliwie sądu. -Wisdom Mdr 25 12 14 14 Ani król, ani okrutnik przed oblicznością twoją nie będzie się pytał o tych, któreś zatracił. -Wisdom Mdr 25 12 15 15 Gdyżeś tedy sprawiedliwy, wszytko sprawiedliwie sprawujesz: tego też, który nie ma być karany, potępić, nieprzystojną rzecz mocy twojej być rozumiesz. -Wisdom Mdr 25 12 16 16 Moc bowiem twoja jest początkiem sprawiedliwości i przeto, żeś jest Panem wszytkich, zwykłeś wszytkim przepuszczać. -Wisdom Mdr 25 12 17 17 Moc bowiem pokazujesz ty, o którym nie wierzą, żeś jest doskonały w mocy, i tych, którzy cię nie znają, śmiałość karzesz. -Wisdom Mdr 25 12 18 18 Ale ty, Panie mocy, sądzisz z cichością, a z wielką folgą nas rządzisz: bo masz pogotowiu moc, kiedy chcesz. -Wisdom Mdr 25 12 19 19 A nauczyłeś lud twój przez takie sprawy, gdyż sprawiedliwym potrzeba być i ludzkim i uczyniłeś dobrą nadzieję synom twoim, gdyż sądząc, dawasz miejsce w grzechach do pokuty. -Wisdom Mdr 25 12 20 20 Jeśli bowiem nieprzyjacioły sług twoich i winnych śmierci karałeś z taką pilnością, dając czas i miejsce, przez które by od złości swej odmienić się mogli: -Wisdom Mdr 25 12 21 21 I z jakże wielką pilnością sądziłeś syny twoje, których ojcom dałeś przysięgi i umowy obietnic dobrych? -Wisdom Mdr 25 12 22 22 Gdy tedy nas karzesz, nieprzyjacioły nasze rozmaicie chlustasz, abyśmy dobroć twoję rozmyślali, uważając: a gdy nas sądzą, miłosierdzia się twego spodziewali. -Wisdom Mdr 25 12 23 23 Stądże i onym, którzy za żywota swego głupie a niesprawiedliwie żyli, przez te rzeczy, które chwalili, zadałeś wielkie męki. -Wisdom Mdr 25 12 24 24 Abowiem w obłędnej drodze dłużej błądzili, mając za bogi te, które między źwierzęty są napodlejsze, dziecek głupich obyczajem żywiąc. -Wisdom Mdr 25 12 25 25 A przetoż jako nierozumnym dzieciom dałeś karanie na pośmiewisko. -Wisdom Mdr 25 12 26 26 Lecz którzy się nie polepszyli, pośmiewiski i karaniem doznali godnego sądu Bożego. -Wisdom Mdr 25 12 27 27 Bo o to Się gniewali, cierpiąc, przez te rzeczy, które za bogi mieli, przez to, gdy wytraceni byli, widząc onego, którego niegdy przeli się znać, poznali go prawdziwym Bogiem, przeco też i koniec potępienia ich przyszedł na nie. +Wisdom Mdr 25 12 2 I przetoż te, którzy występują, po kęsu karzesz, i w czym grzeszą, upominasz i mówisz do nich, aby, opuściwszy złość, wierzyli w dę, Panie. +Wisdom Mdr 25 12 3 One bowiem zstaradawne mieszkańce w Ziemi Świętej twojej, któreś miał w nienawiści, +Wisdom Mdr 25 12 4 gdyż obrzydłe tobie uczynki czynili przez czarnodziejstwa i ofiary złośliwe. +Wisdom Mdr 25 12 5 I synów swych bez miłosierdzia zabijacze, i pożeracze wnętrzności ludzkich, i żarłoki krwie z pośrzodku tajemnice twojej, +Wisdom Mdr 25 12 6 i przyczyńce rodzice dusz nieporatowanych chciałeś wytracić przez ręce ojców naszych, +Wisdom Mdr 25 12 7 aby godną sług Bożych odnieśli gościnę ziemie, która tobie namilsza jest +Wisdom Mdr 25 12 8 Aleś i tym jako ludziom przepuścił, a posłałeś uprzedzacze przed wojskiem twym sierszenie, aby je po lekku wytracili. +Wisdom Mdr 25 12 9 Nie przeto, żebyś nie mógł na wojnie poddać niezbożne sprawiedliwym abo przez srogie bestyje, abo też srogim słowem zaraz wytracić. +Wisdom Mdr 25 12 10 Ale po części sądząc, dawałeś miejsce do pokuty, wiedząc, iż zły jest naród ich, i wrodzona złość ich a iż myśl ich nie mogła się odmienić na wieki. +Wisdom Mdr 25 12 11 Nasieniem bowiem byli przeklętym z początku, a nie bojąc się nikogo, dawałeś ich grzechom odpuszczenie. +Wisdom Mdr 25 12 12 Bo któż tobie rzecze: Coś uczynił? Abo kto się zastawi sądowi twojemu, abo kto przed oczy twoje przyjdzie zemściciel niezbożnych ludzi? Abo kto tobie przyczyta, jeśli zginą narody, któreś ty uczynił? +Wisdom Mdr 25 12 13 Bo nie masz inszego Boga oprócz ciebie, który masz staranie o wszytkich, abyś pokazał, iż nie sądzisz niesprawiedliwie sądu. +Wisdom Mdr 25 12 14 Ani król, ani okrutnik przed oblicznością twoją nie będzie się pytał o tych, któreś zatracił. +Wisdom Mdr 25 12 15 Gdyżeś tedy sprawiedliwy, wszytko sprawiedliwie sprawujesz: tego też, który nie ma być karany, potępić, nieprzystojną rzecz mocy twojej być rozumiesz. +Wisdom Mdr 25 12 16 Moc bowiem twoja jest początkiem sprawiedliwości i przeto, żeś jest Panem wszytkich, zwykłeś wszytkim przepuszczać. +Wisdom Mdr 25 12 17 Moc bowiem pokazujesz ty, o którym nie wierzą, żeś jest doskonały w mocy, i tych, którzy cię nie znają, śmiałość karzesz. +Wisdom Mdr 25 12 18 Ale ty, Panie mocy, sądzisz z cichością, a z wielką folgą nas rządzisz: bo masz pogotowiu moc, kiedy chcesz. +Wisdom Mdr 25 12 19 A nauczyłeś lud twój przez takie sprawy, gdyż sprawiedliwym potrzeba być i ludzkim i uczyniłeś dobrą nadzieję synom twoim, gdyż sądząc, dawasz miejsce w grzechach do pokuty. +Wisdom Mdr 25 12 20 Jeśli bowiem nieprzyjacioły sług twoich i winnych śmierci karałeś z taką pilnością, dając czas i miejsce, przez które by od złości swej odmienić się mogli: +Wisdom Mdr 25 12 21 I z jakże wielką pilnością sądziłeś syny twoje, których ojcom dałeś przysięgi i umowy obietnic dobrych? +Wisdom Mdr 25 12 22 Gdy tedy nas karzesz, nieprzyjacioły nasze rozmaicie chlustasz, abyśmy dobroć twoję rozmyślali, uważając: a gdy nas sądzą, miłosierdzia się twego spodziewali. +Wisdom Mdr 25 12 23 Stądże i onym, którzy za żywota swego głupie a niesprawiedliwie żyli, przez te rzeczy, które chwalili, zadałeś wielkie męki. +Wisdom Mdr 25 12 24 Abowiem w obłędnej drodze dłużej błądzili, mając za bogi te, które między źwierzęty są napodlejsze, dziecek głupich obyczajem żywiąc. +Wisdom Mdr 25 12 25 A przetoż jako nierozumnym dzieciom dałeś karanie na pośmiewisko. +Wisdom Mdr 25 12 26 Lecz którzy się nie polepszyli, pośmiewiski i karaniem doznali godnego sądu Bożego. +Wisdom Mdr 25 12 27 Bo o to Się gniewali, cierpiąc, przez te rzeczy, które za bogi mieli, przez to, gdy wytraceni byli, widząc onego, którego niegdy przeli się znać, poznali go prawdziwym Bogiem, przeco też i koniec potępienia ich przyszedł na nie. Wisdom Mdr 25 13 1 A ludzie wszyscy są nikczemni, w których nie masz znajomości Bożej i z tych rzeczy dobrych, które widzą, nie mogli zrozumieć tego, który jest, ani przypatrując się sprawam, obaczyli, kto by był sprawcą. -Wisdom Mdr 25 13 2 2 Ale abo ogień, abo wiatr, abo prędkie powietrze, abo obrót gwiazd, abo gwałtowną wodę, albo słońce i księżyc za sprawce okręgu ziemie bogi mieli. -Wisdom Mdr 25 13 3 3 Z których piękności kochając się, jeśli je bogami być mniemali, niechże wiedzą, jako nad nie piękniejszy jest panujący nad nimi; gdyż sprawca piękności to wszystko stworzył. -Wisdom Mdr 25 13 4 4 Abo jeśli się mocy i sprawam ich dziwowali, niech rozumieją z nich, iż mocniejszy jest ten, który je uczynił: -Wisdom Mdr 25 13 5 5 z wielkości bowiem ozdoby i stworzenia jaśnie Stworzyciel tych rzeczy poznany być może. -Wisdom Mdr 25 13 6 6 Wszakże ci mniejszą przyganę mają, bo i d podobno błądzą, Boga szukając i chcąc znaleźć. -Wisdom Mdr 25 13 7 7 Bo gdy się obierają w sprawach jego, badają się i za pewne mają, że dobre są rzeczy, które widzą. -Wisdom Mdr 25 13 8 8 Wszakże zasię i tym nie ma być odpuszczone. -Wisdom Mdr 25 13 9 9 Bo jeśli tak wiele umieć mogli, iż świat mogli rozumem ogarnąć: jakoż Pana jego nie łacniej należli? Jeszcze bardziej nieszczęśni bałwochwalcy -Wisdom Mdr 25 13 10 10 Ale nieszczęśni są i między umarłymi jest nadzieja ich, którzy Bogami nazwali dzida rąk ludzkich, złoto i śrebro, wymysł rzemiesła, i podobieństwa źwierząt abo kamień niepożyteczny, robotę ręki starodawnej. -Wisdom Mdr 25 13 11 11 Abo jeśli który rzemieślnik deśla z łasa wydął drzewo proste, a wszytkę skórę z niego misternie oberznął i używając rzemiesła swego, z pilnością urobiłby naczynie pożyteczne, na posługę żywota, -Wisdom Mdr 25 13 12 12 a ostatków onej roboty używałby do gotowania potraw; -Wisdom Mdr 25 13 13 13 a co zostało z nich, co się ninacz nie godzi, drzewo krzywe i sęków pełne wyrzezałby z pilnością, gdyby mu łacno było i według nauki rzemiesła swego uformowałby ji, i podobny uczynił wyobrażeniu człowieczemu -Wisdom Mdr 25 13 14 14 abo któremu z źwierząt by je przysposobił, postrychnąwszy miniją i uczyniwszy rumianą barwiczką farbę jego, i wszelką makułę, która w nim jest, zamazawszy, -Wisdom Mdr 25 13 15 15 i uczyniłby mu godne mieszkanie, i na ścienie je postawiwszy, i żelazem utwierdziwszy, -Wisdom Mdr 25 13 16 16 by snadź nie spadło, opatrzyłby je: gdyż wie, że się ratować nie może, bo jest obrazem, a trzeba mu pomocy. -Wisdom Mdr 25 13 17 17 Mo majętność, i za syny swe, i o gody modląc się, pyta: nie wstydzi się mówić z tym, który jest bez dusze, -Wisdom Mdr 25 13 18 18 o zdrowie prosi niemocnego, a o żywot prosi umarłego i wzywa na pomoc niepożytecznego, -Wisdom Mdr 25 13 19 19 i o drogę prosi tego, który chodzić nie może, i o nabywanie, i o sprawy, i o wszytkich rzeczy powodzenie prosi tego, który na wszytkim jest niepożyteczny. +Wisdom Mdr 25 13 2 Ale abo ogień, abo wiatr, abo prędkie powietrze, abo obrót gwiazd, abo gwałtowną wodę, albo słońce i księżyc za sprawce okręgu ziemie bogi mieli. +Wisdom Mdr 25 13 3 Z których piękności kochając się, jeśli je bogami być mniemali, niechże wiedzą, jako nad nie piękniejszy jest panujący nad nimi; gdyż sprawca piękności to wszystko stworzył. +Wisdom Mdr 25 13 4 Abo jeśli się mocy i sprawam ich dziwowali, niech rozumieją z nich, iż mocniejszy jest ten, który je uczynił: +Wisdom Mdr 25 13 5 z wielkości bowiem ozdoby i stworzenia jaśnie Stworzyciel tych rzeczy poznany być może. +Wisdom Mdr 25 13 6 Wszakże ci mniejszą przyganę mają, bo i d podobno błądzą, Boga szukając i chcąc znaleźć. +Wisdom Mdr 25 13 7 Bo gdy się obierają w sprawach jego, badają się i za pewne mają, że dobre są rzeczy, które widzą. +Wisdom Mdr 25 13 8 Wszakże zasię i tym nie ma być odpuszczone. +Wisdom Mdr 25 13 9 Bo jeśli tak wiele umieć mogli, iż świat mogli rozumem ogarnąć: jakoż Pana jego nie łacniej należli? Jeszcze bardziej nieszczęśni bałwochwalcy +Wisdom Mdr 25 13 10 Ale nieszczęśni są i między umarłymi jest nadzieja ich, którzy Bogami nazwali dzida rąk ludzkich, złoto i śrebro, wymysł rzemiesła, i podobieństwa źwierząt abo kamień niepożyteczny, robotę ręki starodawnej. +Wisdom Mdr 25 13 11 Abo jeśli który rzemieślnik deśla z łasa wydął drzewo proste, a wszytkę skórę z niego misternie oberznął i używając rzemiesła swego, z pilnością urobiłby naczynie pożyteczne, na posługę żywota, +Wisdom Mdr 25 13 12 a ostatków onej roboty używałby do gotowania potraw; +Wisdom Mdr 25 13 13 a co zostało z nich, co się ninacz nie godzi, drzewo krzywe i sęków pełne wyrzezałby z pilnością, gdyby mu łacno było i według nauki rzemiesła swego uformowałby ji, i podobny uczynił wyobrażeniu człowieczemu +Wisdom Mdr 25 13 14 abo któremu z źwierząt by je przysposobił, postrychnąwszy miniją i uczyniwszy rumianą barwiczką farbę jego, i wszelką makułę, która w nim jest, zamazawszy, +Wisdom Mdr 25 13 15 i uczyniłby mu godne mieszkanie, i na ścienie je postawiwszy, i żelazem utwierdziwszy, +Wisdom Mdr 25 13 16 by snadź nie spadło, opatrzyłby je: gdyż wie, że się ratować nie może, bo jest obrazem, a trzeba mu pomocy. +Wisdom Mdr 25 13 17 Mo majętność, i za syny swe, i o gody modląc się, pyta: nie wstydzi się mówić z tym, który jest bez dusze, +Wisdom Mdr 25 13 18 o zdrowie prosi niemocnego, a o żywot prosi umarłego i wzywa na pomoc niepożytecznego, +Wisdom Mdr 25 13 19 i o drogę prosi tego, który chodzić nie może, i o nabywanie, i o sprawy, i o wszytkich rzeczy powodzenie prosi tego, który na wszytkim jest niepożyteczny. Wisdom Mdr 25 14 1 Zaś drugi myśląc żeglować a po srogich nawałnościach poczynając pływać, wzywa drzewa słabszego niż drzewo, które go niesie. -Wisdom Mdr 25 14 2 2 Bo to wymyśliła chciwość nabywania, a rzemieślnik mądrością swą zbudował. -Wisdom Mdr 25 14 3 3 A twoja, Ojcze, opatrzność rządzi, boś dał i na morze drogę a między nawałnościami szcieżkę bezpieczną, -Wisdom Mdr 25 14 4 4 pokazując, iżeś mocen jest ze wszytkiego wybawić, choćby się kto bez umiejętności puścił na morze. -Wisdom Mdr 25 14 5 5 Ale aby sprawy mądrości twojej nie były próżne, przetoż też ludzie małemu drzewu zwierzają się dusz swoich, a przebywając morze, przez okręt są zachowani. -Wisdom Mdr 25 14 6 6 Aleć i z początku, gdy ginęli pyszni obrzymowie, nadzieja świata udekszy się do okrętu, zostawiła światu nasienie rodzenia, który ręką twą był sprawowany. -Wisdom Mdr 25 14 7 7 Błogosławione bowiem jest drzewo, przez które się dzieje sprawiedliwość. -Wisdom Mdr 25 14 8 8 Ale bałwan, który ręką bywa urobiony, przeklęty jest i sam, i ten, który ji uczynił; bo ten urobił, a on, będąc skazitelnym, bogiem jest nazwany. -Wisdom Mdr 25 14 9 9 A Bóg zarówno nienawidzi niezbożnika i niezbożność jego, -Wisdom Mdr 25 14 10 10 bo i robota pospołu z rzemieślnikiem męki cierpieć będzie. -Wisdom Mdr 25 14 11 11 I przetoż na bałwany pogańskie nie będzie względu: bo stworzenie Boże ku nienawiści jest uczynione i ku pokusie duszom ludzkim, i ku samołówce nóg ludzi głupich. Źródła bałwochwalstwa -Wisdom Mdr 25 14 12 12 Początek bowiem cudzołożenia jest wymyślenie bałwanów, a wynalezienie ich skażeniem żywota jest: -Wisdom Mdr 25 14 13 13 gdyż ani były z początku, ani będą trwać na wieki. -Wisdom Mdr 25 14 14 14 Zbytnia bowiem ta marność ludzka weszła na świat i dlatego krótki się koniec ich nalazł. -Wisdom Mdr 25 14 15 15 Ciężkim bowiem żalem bolejąc odec, prędko sobie syna wziętego uczynił obraz, i onego, który natenczas jako człowiek był umarł, teraz począł jako Boga chwalić i między sługami swemi obchody i ofiary postanowił. -Wisdom Mdr 25 14 16 16 Potym, za czasem, gdy się zły zwyczaj zamógł, ten błąd jako prawo zachowany jest i z rozkazania tyranów chwalono wymysły. -Wisdom Mdr 25 14 17 17 A tych, których w oczy ludzie czcić nie mogli, przeto że daleko byli, przyniózszy figurę ich z daleka, jasny obraz króla, którego uczcić chcieli, sprawili, aby niebytnemu jako obecnemu usilnie służyli. -Wisdom Mdr 25 14 18 18 A pomogła ku chwaleniu tych i tym, którzy nie wiedzieli, osobliwa pilność rzemieślnika. -Wisdom Mdr 25 14 19 19 On bowiem chcąc się przypodobać temu, który go w moc wziął, usiłował rzemiesłem swym, aby jako nalepiej podobieństwo wyraził. -Wisdom Mdr 25 14 20 20 A mnóstwo ludzi pięknością roboty uwiedzione, tego, który przedtym jako człowiek był czczony, teraz za boga mieli. -Wisdom Mdr 25 14 21 21 A toć było żywota ludzkiego oszukanie, iż abo żądzy, abo królom ludzie służąc, Imię, które żadnej rzeczy nie ma być przywłaszczone, dali je kamieniom i drzewom -Wisdom Mdr 25 14 22 22 I nie dosyć na tym było, że pobłądzili około znajomości Bożej, ale też żyjąc w wielkim boju nieumiejętności, tak rozliczne i tak wielkie złości pokojem nazywają. -Wisdom Mdr 25 14 23 23 Bo abo syny swe ofiarując, abo ofiary tajemne sprawując, abo szaleństwa pełne czujności obchodząc, -Wisdom Mdr 25 14 24 24 ani żyda, ani małżeństwa czystego już nie zachowują, ale jeden drugiego z nienawiści zabija abo cudzołożąc, zasmuca. -Wisdom Mdr 25 14 25 25 M wszytko się pomieszało: krew, mężobójstwo, złodziejstwo i obłudność, skażenie i niewiara, zaburzenie i krzywoprzysięstwo, trwoga między dobrymi, -Wisdom Mdr 25 14 26 26 zapamiętanie Boga, splugawienie dusz, przyrodzenia odmienienie, niestateczność małżeństwa, nierządność cudzołóstwa i niewstydliwości. -Wisdom Mdr 25 14 27 27 Niegodnych mianowania bowiem bałwanów chwalenie, wszytkiego złego jest przyczyną i początkiem, i dokończeniem. -Wisdom Mdr 25 14 28 28 Bo albo będąc dobrej myśli, szaleją, abo więc fałsze prorokują, abo niesprawiedliwie żywią, abo skwapliwie krzywoprzysięgają. -Wisdom Mdr 25 14 29 29 Ufając bowiem w bałwaniech, które są bez dusze, źle przysięgając, nie spodziewają się, aby im szkodzić miało. -Wisdom Mdr 25 14 30 30 Oboje przeto na nie słusznie przyjdzie, gdyż źle o Bogu rozumieli, patrząc bałwanów, i niesprawiedliwie przysięgali, zdradliwie gardząc sprawiedliwością. -Wisdom Mdr 25 14 31 31 Nie tych bowiem moc, przez które przysięgają, ale grzeszących kaźń zawżdy chodzi po przestępstwie niesprawiedliwych. +Wisdom Mdr 25 14 2 Bo to wymyśliła chciwość nabywania, a rzemieślnik mądrością swą zbudował. +Wisdom Mdr 25 14 3 A twoja, Ojcze, opatrzność rządzi, boś dał i na morze drogę a między nawałnościami szcieżkę bezpieczną, +Wisdom Mdr 25 14 4 pokazując, iżeś mocen jest ze wszytkiego wybawić, choćby się kto bez umiejętności puścił na morze. +Wisdom Mdr 25 14 5 Ale aby sprawy mądrości twojej nie były próżne, przetoż też ludzie małemu drzewu zwierzają się dusz swoich, a przebywając morze, przez okręt są zachowani. +Wisdom Mdr 25 14 6 Aleć i z początku, gdy ginęli pyszni obrzymowie, nadzieja świata udekszy się do okrętu, zostawiła światu nasienie rodzenia, który ręką twą był sprawowany. +Wisdom Mdr 25 14 7 Błogosławione bowiem jest drzewo, przez które się dzieje sprawiedliwość. +Wisdom Mdr 25 14 8 Ale bałwan, który ręką bywa urobiony, przeklęty jest i sam, i ten, który ji uczynił; bo ten urobił, a on, będąc skazitelnym, bogiem jest nazwany. +Wisdom Mdr 25 14 9 A Bóg zarówno nienawidzi niezbożnika i niezbożność jego, +Wisdom Mdr 25 14 10 bo i robota pospołu z rzemieślnikiem męki cierpieć będzie. +Wisdom Mdr 25 14 11 I przetoż na bałwany pogańskie nie będzie względu: bo stworzenie Boże ku nienawiści jest uczynione i ku pokusie duszom ludzkim, i ku samołówce nóg ludzi głupich. Źródła bałwochwalstwa +Wisdom Mdr 25 14 12 Początek bowiem cudzołożenia jest wymyślenie bałwanów, a wynalezienie ich skażeniem żywota jest: +Wisdom Mdr 25 14 13 gdyż ani były z początku, ani będą trwać na wieki. +Wisdom Mdr 25 14 14 Zbytnia bowiem ta marność ludzka weszła na świat i dlatego krótki się koniec ich nalazł. +Wisdom Mdr 25 14 15 Ciężkim bowiem żalem bolejąc odec, prędko sobie syna wziętego uczynił obraz, i onego, który natenczas jako człowiek był umarł, teraz począł jako Boga chwalić i między sługami swemi obchody i ofiary postanowił. +Wisdom Mdr 25 14 16 Potym, za czasem, gdy się zły zwyczaj zamógł, ten błąd jako prawo zachowany jest i z rozkazania tyranów chwalono wymysły. +Wisdom Mdr 25 14 17 A tych, których w oczy ludzie czcić nie mogli, przeto że daleko byli, przyniózszy figurę ich z daleka, jasny obraz króla, którego uczcić chcieli, sprawili, aby niebytnemu jako obecnemu usilnie służyli. +Wisdom Mdr 25 14 18 A pomogła ku chwaleniu tych i tym, którzy nie wiedzieli, osobliwa pilność rzemieślnika. +Wisdom Mdr 25 14 19 On bowiem chcąc się przypodobać temu, który go w moc wziął, usiłował rzemiesłem swym, aby jako nalepiej podobieństwo wyraził. +Wisdom Mdr 25 14 20 A mnóstwo ludzi pięknością roboty uwiedzione, tego, który przedtym jako człowiek był czczony, teraz za boga mieli. +Wisdom Mdr 25 14 21 A toć było żywota ludzkiego oszukanie, iż abo żądzy, abo królom ludzie służąc, Imię, które żadnej rzeczy nie ma być przywłaszczone, dali je kamieniom i drzewom +Wisdom Mdr 25 14 22 I nie dosyć na tym było, że pobłądzili około znajomości Bożej, ale też żyjąc w wielkim boju nieumiejętności, tak rozliczne i tak wielkie złości pokojem nazywają. +Wisdom Mdr 25 14 23 Bo abo syny swe ofiarując, abo ofiary tajemne sprawując, abo szaleństwa pełne czujności obchodząc, +Wisdom Mdr 25 14 24 ani żyda, ani małżeństwa czystego już nie zachowują, ale jeden drugiego z nienawiści zabija abo cudzołożąc, zasmuca. +Wisdom Mdr 25 14 25 M wszytko się pomieszało: krew, mężobójstwo, złodziejstwo i obłudność, skażenie i niewiara, zaburzenie i krzywoprzysięstwo, trwoga między dobrymi, +Wisdom Mdr 25 14 26 zapamiętanie Boga, splugawienie dusz, przyrodzenia odmienienie, niestateczność małżeństwa, nierządność cudzołóstwa i niewstydliwości. +Wisdom Mdr 25 14 27 Niegodnych mianowania bowiem bałwanów chwalenie, wszytkiego złego jest przyczyną i początkiem, i dokończeniem. +Wisdom Mdr 25 14 28 Bo albo będąc dobrej myśli, szaleją, abo więc fałsze prorokują, abo niesprawiedliwie żywią, abo skwapliwie krzywoprzysięgają. +Wisdom Mdr 25 14 29 Ufając bowiem w bałwaniech, które są bez dusze, źle przysięgając, nie spodziewają się, aby im szkodzić miało. +Wisdom Mdr 25 14 30 Oboje przeto na nie słusznie przyjdzie, gdyż źle o Bogu rozumieli, patrząc bałwanów, i niesprawiedliwie przysięgali, zdradliwie gardząc sprawiedliwością. +Wisdom Mdr 25 14 31 Nie tych bowiem moc, przez które przysięgają, ale grzeszących kaźń zawżdy chodzi po przestępstwie niesprawiedliwych. Wisdom Mdr 25 15 1 Ale ty, Boże nasz, wdzięczny jesteś i prawdziwy, cierpliwy i rozrządzający wszystko miłosierdziem. -Wisdom Mdr 25 15 2 2 Bo jeśli zgrzeszymy, jesteśmy twoi znając wielkość twoję, a jeśli nie zgrzeszymy, wiemy, żeśmy są u ciebie poczytani. -Wisdom Mdr 25 15 3 3 Ciebie bowiem znać jest doskonała sprawiedliwość, a zrozumieć sprawiedliwość i moc twoję jest korzeń nieśmiertelności. -Wisdom Mdr 25 15 4 4 Nie zawiódł nas bowiem w błąd ludzi wymysł złego misterstwa ani cień malowania, praca niepożyteczna, wyobrażenie ryte z rozmaitemi farbami, -Wisdom Mdr 25 15 5 5 na którego węjźrzenie głupiemu czyni pożądliwość i miłuje obrazu umarłego wyrażenie bez dusze. -Wisdom Mdr 25 15 6 6 Miłośnicy złych rzeczy godni są, aby w takowych nadzieję mieli: i którzy je czynią, i którzy miłują, i którzy chwalą. Fabrykowanie bałwanów przez pogan -Wisdom Mdr 25 15 7 7 Ale i garncarz miękką ziemię gniotąc, pracowicie każde naczynie lepi ku używaniu naszemu i z tejże gliny lepi naczynia, które są czyste do używania, i także, które tym są przeciwne, a tego naczynia jakie jest używanie, rozsądza garncarz. -Wisdom Mdr 25 15 8 8 Iz próżną pracą boga z tegoż błota lepi, ten, który mało przedtym jest ulepion z ziemie, i po chwili wraca się w to, skąd wzięty jest, gdy od niego będą się upominać długu dusze, którą miał. -Wisdom Mdr 25 15 9 9 Ale staranie jego jest, nie iż będzie pracował ani że krótki jest żywot jego, ale się przedwi złotnikom i śrebrnikom, ale i naśladuje miedzienników, i ma to sobie za cześć, iż lepi rzeczy nikczemne. -Wisdom Mdr 25 15 10 10 Popiół bowiem jest serce jego, a nadzieja jego podlejsza niż ziemia, a żywot jego nikczemniejszy niż błoto, -Wisdom Mdr 25 15 11 11 gdyż nie poznał, który go ulepił, i który weń natchnął duszę, która działa, i natchnął weń ducha żywiącego. -Wisdom Mdr 25 15 12 12 Ale i poczytali za igrzysko żywot nasz, a obcowanie żywota dla zysku sprawione, a iż potrzeba skądkolwiek i ze złego nabywać. -Wisdom Mdr 25 15 13 13 Ten bowiem wie, iż nad inne wszytkie grzeszy, który z materyjej ziemskiej wątłe naczynie i ryciny czyni. -Wisdom Mdr 25 15 14 14 Wszyscy bowiem głupi i nieszczęśliwi nader niż dusza pysznego są nieprzyjadele ludu twego i panujący nad nim. -Wisdom Mdr 25 15 15 15 Gdyż wszytkie bałwany pogańskie za Bogi mieli, które ani oczu używają ku widzeniu, ani nozdrzy ku braniu w się wiatru, ani uszu ku słuchaniu, ani palców u rąk ku dotykaniu, ale i nogi ich leniwe ku chodzeniu. -Wisdom Mdr 25 15 16 16 Człowiek je bowiem uczynił, a który ma użyczonego ducha, ten je ulepił. Żaden bowiem człowiek Boga sobie podobnego uczynić nie może. -Wisdom Mdr 25 15 17 17 Bo śmiertelnym będąc, martwego czyni rękoma złościwemi. Lepszy bowiem jest sam nad te, którym służy bo on przecię żył (chocia był śmiertelny), a ci nigdy. -Wisdom Mdr 25 15 18 18 Ale i zwierzętom nanędzniejszym służą, bo nie mające smysłów tym przyrównane są nad nie gorsze. -Wisdom Mdr 25 15 19 19 Ale ani wejźrzeniem może kto z tych źwierząt co dobrego widzieć, lecz oddalone są od chwały Bożej i błogosławieństwa jego. +Wisdom Mdr 25 15 2 Bo jeśli zgrzeszymy, jesteśmy twoi znając wielkość twoję, a jeśli nie zgrzeszymy, wiemy, żeśmy są u ciebie poczytani. +Wisdom Mdr 25 15 3 Ciebie bowiem znać jest doskonała sprawiedliwość, a zrozumieć sprawiedliwość i moc twoję jest korzeń nieśmiertelności. +Wisdom Mdr 25 15 4 Nie zawiódł nas bowiem w błąd ludzi wymysł złego misterstwa ani cień malowania, praca niepożyteczna, wyobrażenie ryte z rozmaitemi farbami, +Wisdom Mdr 25 15 5 na którego węjźrzenie głupiemu czyni pożądliwość i miłuje obrazu umarłego wyrażenie bez dusze. +Wisdom Mdr 25 15 6 Miłośnicy złych rzeczy godni są, aby w takowych nadzieję mieli: i którzy je czynią, i którzy miłują, i którzy chwalą. Fabrykowanie bałwanów przez pogan +Wisdom Mdr 25 15 7 Ale i garncarz miękką ziemię gniotąc, pracowicie każde naczynie lepi ku używaniu naszemu i z tejże gliny lepi naczynia, które są czyste do używania, i także, które tym są przeciwne, a tego naczynia jakie jest używanie, rozsądza garncarz. +Wisdom Mdr 25 15 8 Iz próżną pracą boga z tegoż błota lepi, ten, który mało przedtym jest ulepion z ziemie, i po chwili wraca się w to, skąd wzięty jest, gdy od niego będą się upominać długu dusze, którą miał. +Wisdom Mdr 25 15 9 Ale staranie jego jest, nie iż będzie pracował ani że krótki jest żywot jego, ale się przedwi złotnikom i śrebrnikom, ale i naśladuje miedzienników, i ma to sobie za cześć, iż lepi rzeczy nikczemne. +Wisdom Mdr 25 15 10 Popiół bowiem jest serce jego, a nadzieja jego podlejsza niż ziemia, a żywot jego nikczemniejszy niż błoto, +Wisdom Mdr 25 15 11 gdyż nie poznał, który go ulepił, i który weń natchnął duszę, która działa, i natchnął weń ducha żywiącego. +Wisdom Mdr 25 15 12 Ale i poczytali za igrzysko żywot nasz, a obcowanie żywota dla zysku sprawione, a iż potrzeba skądkolwiek i ze złego nabywać. +Wisdom Mdr 25 15 13 Ten bowiem wie, iż nad inne wszytkie grzeszy, który z materyjej ziemskiej wątłe naczynie i ryciny czyni. +Wisdom Mdr 25 15 14 Wszyscy bowiem głupi i nieszczęśliwi nader niż dusza pysznego są nieprzyjadele ludu twego i panujący nad nim. +Wisdom Mdr 25 15 15 Gdyż wszytkie bałwany pogańskie za Bogi mieli, które ani oczu używają ku widzeniu, ani nozdrzy ku braniu w się wiatru, ani uszu ku słuchaniu, ani palców u rąk ku dotykaniu, ale i nogi ich leniwe ku chodzeniu. +Wisdom Mdr 25 15 16 Człowiek je bowiem uczynił, a który ma użyczonego ducha, ten je ulepił. Żaden bowiem człowiek Boga sobie podobnego uczynić nie może. +Wisdom Mdr 25 15 17 Bo śmiertelnym będąc, martwego czyni rękoma złościwemi. Lepszy bowiem jest sam nad te, którym służy bo on przecię żył (chocia był śmiertelny), a ci nigdy. +Wisdom Mdr 25 15 18 Ale i zwierzętom nanędzniejszym służą, bo nie mające smysłów tym przyrównane są nad nie gorsze. +Wisdom Mdr 25 15 19 Ale ani wejźrzeniem może kto z tych źwierząt co dobrego widzieć, lecz oddalone są od chwały Bożej i błogosławieństwa jego. Wisdom Mdr 25 16 1 Dla tych i przez tym podobne rzeczy słusznie ucierpieli męki i przez mnóstwo źwierząt są wytraceni. -Wisdom Mdr 25 16 2 2 Za które męki dobrześ uczynił ludowi twemu, którym dałeś pożądanie kochania ich nowy smak, nagotowawszy im pokarm przepiórki, -Wisdom Mdr 25 16 3 3 aby oni żądając pokarmu, prze to, co im pokazano i posłano, i od potrzebnej chuci byli odwróceni. A ci na mały czas niedostatek ucierpiawszy, nowego pokarmu pożywali. -Wisdom Mdr 25 16 4 4 Potrzeba bowiem było, aby na one, którzy używali okrucieństwa, nie uchronione przyszło zatracenie, a tym to tylko okazać, jako sprzeciwnicy ich byli traceni. -Wisdom Mdr 25 16 5 5 Bo gdy się na nie sroga, popędliwość bestyj oburzyła, ginęli od kąsania wężów szkodliwych. -Wisdom Mdr 25 16 6 6 Ale nie na wieki trwał gniew twój, ale dla pokarania na mały czas byli zatrwożeni mając znak zbawienia, aby pamiętali rozkazanie Zakonu twego. -Wisdom Mdr 25 16 7 7 Który się bowiem nawrócił, nie przez to był uzdrowion, na co patrzał, ale przez cię, wszytkich Zbawiciela. -Wisdom Mdr 25 16 8 8 A w tymeś pokazał nieprzyjaciołom naszym, iżeś ty jest, który wybawiasz od wszego złego. -Wisdom Mdr 25 16 9 9 Bo one kąsanie szarańczej i much zabijało i nie nalazło się lekarstwo duszy ich, iż byli godni, aby od takich byli wytraceni. -Wisdom Mdr 25 16 10 10 Ale synów twoich nie przemogły ani zęby smoków jadowitych, bo miłosierdzie twoje nadszedszy, uzdrawiało je. -Wisdom Mdr 25 16 11 11 Abowiem byli pobudzeni ku pamiętaniu na słowa twoje i prędko byli uzdrawiani: by snadż upadszy w głębokie zapamiętanie, nie mogli więcej używać twego dobrodziejstwa. -Wisdom Mdr 25 16 12 12 Abowiem ani zioła, ani plastry uzdrowiły ich, ale twoja mowa, Panie, która uzdrawia wszytko. -Wisdom Mdr 25 16 13 13 Tyś jest bowiem, Panie, który żywot i śmierć masz w swej mocy i przywodzisz do bram śmierci, i wywodzisz. -Wisdom Mdr 25 16 14 14 Ale człowiek, acz ze złości zabije, a gdy wynidzie duch, nie wróci się ani przywróci duszę, która jest odjęta. -Wisdom Mdr 25 16 15 15 Ale ujść ręki twojej jest rzecz niepodobna. -Wisdom Mdr 25 16 16 16 Bo którzy przeli, że cię nie znali, niezborni, mocą ramienia twego byli karani nowemi wodami i grady, dżdźami przeszladowanie cierpiąc i ogniem zniszczeni -Wisdom Mdr 25 16 17 17 A co dziwniejsza, nad wodą, która wszytko gasi, więcej ogień przemagak bo się mści świat sprawiedliwych. -Wisdom Mdr 25 16 18 18 Niekiedy bowiem uciszał się ogień, aby nie palił źwierząt, które były na złośniki puszczone, ale aby oni widząc, obaczyli, iż za sądem Bożym cierpią udręczenie. -Wisdom Mdr 25 16 19 19 Niekiedy zaś ogień rozpalał się nad siłę zewsząd w wodzie, aby ziemie złośliwej rodzaj wytracił. -Wisdom Mdr 25 16 20 20 Za co karmiłeś lud swój pokarmem Anielskim i dałeś im z nieba bez prace chleb gotowy mający w sobie wszytkie rozkoszy i słodkość wszelakiego smaku. -Wisdom Mdr 25 16 21 21 Istność bowiem twoja pokazowała słodkość twą, którą masz ku synom, a służąc wolej każdego, obracała się, w co kto chciał. -Wisdom Mdr 25 16 22 22 Śnieg lepak i lód moc ogniową zadzierżawały i nie roztapiały się, aby zrozumieli, iż pożytki nieprzyjacielskie wygładzał ogień gorejący błyskając się przez dżdże i przez grady. -Wisdom Mdr 25 16 23 23 A tenże zasię, aby się żywili sprawiedliwi, i mocy swej zahaczył. -Wisdom Mdr 25 16 24 24 Stworzenie bowiem tobie, Stworzycielowi, usługując, zapala się ku męce na niesprawiedliwe, a ucisza się ku okazaniu dobrodziejstwa tym, którzy w tobie ufają. -Wisdom Mdr 25 16 25 25 Przetoż i naonczas we wszytko się odmieniając, usługowało łasce twej, która wszytko obżywia kwoli tym, którzy od ciebie żądali; -Wisdom Mdr 25 16 26 26 aby zrozumieli synowie twoi, któreś umiłował, Panie, iż nie urodzaju pożytki nakarmiają ludzie, ale mowa twoja te zachowywa, którzy w dę uwierzą. -Wisdom Mdr 25 16 27 27 Bo co od ognia nie mogło być strawiono, wnet od maluczkiego promienia słonecznego zagrzawszy się, roztopiło, -Wisdom Mdr 25 16 28 28 aby wszem wiadomo było, że potrzeba uprzedzić słońce ku błogosławieniu debie, a gdy wschodzi światłość, modlić się do ciebie. -Wisdom Mdr 25 16 29 29 Niewdzięcznego bowiem nadzieja roztopi się jako lód z zimy i rozpłynie się jako zbytnia woda. +Wisdom Mdr 25 16 2 Za które męki dobrześ uczynił ludowi twemu, którym dałeś pożądanie kochania ich nowy smak, nagotowawszy im pokarm przepiórki, +Wisdom Mdr 25 16 3 aby oni żądając pokarmu, prze to, co im pokazano i posłano, i od potrzebnej chuci byli odwróceni. A ci na mały czas niedostatek ucierpiawszy, nowego pokarmu pożywali. +Wisdom Mdr 25 16 4 Potrzeba bowiem było, aby na one, którzy używali okrucieństwa, nie uchronione przyszło zatracenie, a tym to tylko okazać, jako sprzeciwnicy ich byli traceni. +Wisdom Mdr 25 16 5 Bo gdy się na nie sroga, popędliwość bestyj oburzyła, ginęli od kąsania wężów szkodliwych. +Wisdom Mdr 25 16 6 Ale nie na wieki trwał gniew twój, ale dla pokarania na mały czas byli zatrwożeni mając znak zbawienia, aby pamiętali rozkazanie Zakonu twego. +Wisdom Mdr 25 16 7 Który się bowiem nawrócił, nie przez to był uzdrowion, na co patrzał, ale przez cię, wszytkich Zbawiciela. +Wisdom Mdr 25 16 8 A w tymeś pokazał nieprzyjaciołom naszym, iżeś ty jest, który wybawiasz od wszego złego. +Wisdom Mdr 25 16 9 Bo one kąsanie szarańczej i much zabijało i nie nalazło się lekarstwo duszy ich, iż byli godni, aby od takich byli wytraceni. +Wisdom Mdr 25 16 10 Ale synów twoich nie przemogły ani zęby smoków jadowitych, bo miłosierdzie twoje nadszedszy, uzdrawiało je. +Wisdom Mdr 25 16 11 Abowiem byli pobudzeni ku pamiętaniu na słowa twoje i prędko byli uzdrawiani: by snadż upadszy w głębokie zapamiętanie, nie mogli więcej używać twego dobrodziejstwa. +Wisdom Mdr 25 16 12 Abowiem ani zioła, ani plastry uzdrowiły ich, ale twoja mowa, Panie, która uzdrawia wszytko. +Wisdom Mdr 25 16 13 Tyś jest bowiem, Panie, który żywot i śmierć masz w swej mocy i przywodzisz do bram śmierci, i wywodzisz. +Wisdom Mdr 25 16 14 Ale człowiek, acz ze złości zabije, a gdy wynidzie duch, nie wróci się ani przywróci duszę, która jest odjęta. +Wisdom Mdr 25 16 15 Ale ujść ręki twojej jest rzecz niepodobna. +Wisdom Mdr 25 16 16 Bo którzy przeli, że cię nie znali, niezborni, mocą ramienia twego byli karani nowemi wodami i grady, dżdźami przeszladowanie cierpiąc i ogniem zniszczeni +Wisdom Mdr 25 16 17 A co dziwniejsza, nad wodą, która wszytko gasi, więcej ogień przemagak bo się mści świat sprawiedliwych. +Wisdom Mdr 25 16 18 Niekiedy bowiem uciszał się ogień, aby nie palił źwierząt, które były na złośniki puszczone, ale aby oni widząc, obaczyli, iż za sądem Bożym cierpią udręczenie. +Wisdom Mdr 25 16 19 Niekiedy zaś ogień rozpalał się nad siłę zewsząd w wodzie, aby ziemie złośliwej rodzaj wytracił. +Wisdom Mdr 25 16 20 Za co karmiłeś lud swój pokarmem Anielskim i dałeś im z nieba bez prace chleb gotowy mający w sobie wszytkie rozkoszy i słodkość wszelakiego smaku. +Wisdom Mdr 25 16 21 Istność bowiem twoja pokazowała słodkość twą, którą masz ku synom, a służąc wolej każdego, obracała się, w co kto chciał. +Wisdom Mdr 25 16 22 Śnieg lepak i lód moc ogniową zadzierżawały i nie roztapiały się, aby zrozumieli, iż pożytki nieprzyjacielskie wygładzał ogień gorejący błyskając się przez dżdże i przez grady. +Wisdom Mdr 25 16 23 A tenże zasię, aby się żywili sprawiedliwi, i mocy swej zahaczył. +Wisdom Mdr 25 16 24 Stworzenie bowiem tobie, Stworzycielowi, usługując, zapala się ku męce na niesprawiedliwe, a ucisza się ku okazaniu dobrodziejstwa tym, którzy w tobie ufają. +Wisdom Mdr 25 16 25 Przetoż i naonczas we wszytko się odmieniając, usługowało łasce twej, która wszytko obżywia kwoli tym, którzy od ciebie żądali; +Wisdom Mdr 25 16 26 aby zrozumieli synowie twoi, któreś umiłował, Panie, iż nie urodzaju pożytki nakarmiają ludzie, ale mowa twoja te zachowywa, którzy w dę uwierzą. +Wisdom Mdr 25 16 27 Bo co od ognia nie mogło być strawiono, wnet od maluczkiego promienia słonecznego zagrzawszy się, roztopiło, +Wisdom Mdr 25 16 28 aby wszem wiadomo było, że potrzeba uprzedzić słońce ku błogosławieniu debie, a gdy wschodzi światłość, modlić się do ciebie. +Wisdom Mdr 25 16 29 Niewdzięcznego bowiem nadzieja roztopi się jako lód z zimy i rozpłynie się jako zbytnia woda. Wisdom Mdr 25 17 1 Wielkie bowiem są sądy twoje, Panie, i niewymowne słowa twoje: dlatego dusze nieumiejętne pobłądziły. -Wisdom Mdr 25 17 2 2 Gdy bowiem niezbożnicy mniemają, żeby panować mogli nad narodem świętym, związkami ciemności i długiej nocy spętani, zamiknieni pod dachy, od wiecznej opatrzności wygnani leżeli. -Wisdom Mdr 25 17 3 3 I gdy mnimają, żeby się w tajemnych grzechach zataić mieli ciemną zasłoną zapamiętania, rozproszeni są dężko przestraszeni i z wielkim podziwieniem strwożeni. -Wisdom Mdr 25 17 4 4 Ani bowiem jaskinia, która je zachowywała, strzegła bez bojaźni, bo szum zstępujący trwożył je i osoby straszliwe ukazujące się lękania im dodawały. -Wisdom Mdr 25 17 5 5 I żadna moc ognia światłości im dawać nie mogła ani jasne gwiazd płomienie nie mogły oświecić onej strasznej nocy. -Wisdom Mdr 25 17 6 6 A ukazował się im nagły ogień, strachu pełen, i bojaźnią onej twarzy, której nie widzieli, przerażeni, mniemali być coś gorszego to, co widzieli. -Wisdom Mdr 25 17 7 7 I okazały się obłudności nauki czarnoksięskiej i chełpliwości mądrości skaranie z zelżywością. -Wisdom Mdr 25 17 8 8 Ci bowiem, którzy obiecowali strachy i trwogi odegnać od dusze zachorzałej, d z pośmiewiskiem, pełni strachu, mdleli. -Wisdom Mdr 25 17 9 9 Bo choda ich nic strasznego nie trwożyło, przechodzeniem źwierząt i i kszykanim wężów przestraszeni, ginęli ze drżeniem, prząc się, że nie widzieli powietrza, którego żadnym obyczajem nikt się uchronić nie może. +Wisdom Mdr 25 17 2 Gdy bowiem niezbożnicy mniemają, żeby panować mogli nad narodem świętym, związkami ciemności i długiej nocy spętani, zamiknieni pod dachy, od wiecznej opatrzności wygnani leżeli. +Wisdom Mdr 25 17 3 I gdy mnimają, żeby się w tajemnych grzechach zataić mieli ciemną zasłoną zapamiętania, rozproszeni są dężko przestraszeni i z wielkim podziwieniem strwożeni. +Wisdom Mdr 25 17 4 Ani bowiem jaskinia, która je zachowywała, strzegła bez bojaźni, bo szum zstępujący trwożył je i osoby straszliwe ukazujące się lękania im dodawały. +Wisdom Mdr 25 17 5 I żadna moc ognia światłości im dawać nie mogła ani jasne gwiazd płomienie nie mogły oświecić onej strasznej nocy. +Wisdom Mdr 25 17 6 A ukazował się im nagły ogień, strachu pełen, i bojaźnią onej twarzy, której nie widzieli, przerażeni, mniemali być coś gorszego to, co widzieli. +Wisdom Mdr 25 17 7 I okazały się obłudności nauki czarnoksięskiej i chełpliwości mądrości skaranie z zelżywością. +Wisdom Mdr 25 17 8 Ci bowiem, którzy obiecowali strachy i trwogi odegnać od dusze zachorzałej, d z pośmiewiskiem, pełni strachu, mdleli. +Wisdom Mdr 25 17 9 Bo choda ich nic strasznego nie trwożyło, przechodzeniem źwierząt i i kszykanim wężów przestraszeni, ginęli ze drżeniem, prząc się, że nie widzieli powietrza, którego żadnym obyczajem nikt się uchronić nie może. Wisdom Mdr 25 17 10 10! Gdy bowiem złość jest rzecz lękliwa, daje świadectwo potępienia: bo zawsze się srogich rzeczy spodziewa sumnieniem zatrwożona. -Wisdom Mdr 25 17 11 11 Nic bowiem bojaźń jest, jedno wydanie pomocy od rozumu pochodzących. -Wisdom Mdr 25 17 12 12 A gdy jeszcze wewnątrz mniejsze jest oczekiwanie, za większą sobie poczyta niewiadomość tej przyczyny, która mękę zadaje. -Wisdom Mdr 25 17 13 13 A oni, którzy przez noc prawdziwie nieznośną i z naniższych i nagłębszych piekłów nadchodzącą tymże snem uśpieni, -Wisdom Mdr 25 17 14 14 czasem bojaźnią dziwów bywali trwożeni, czasem odstąpieniem dusze omdlewali, bo nagły a niespodziewany strach był przypadł na nie. -Wisdom Mdr 25 17 15 15 Potym jeśli który z nich upadł, był zadzierżan w więzieniu bez żelaza zamkniony. -Wisdom Mdr 25 17 16 16 Bo chodaż, który oracz abo pasterz, abo rolnej prace robotnik na polu był zachwycony, cierpiał niewolą, przed którą udec nie mógł. -Wisdom Mdr 25 17 17 17 Jednym bowiem wszyscy łańcuchem ciemności związani byli. Chocia wiatr szumiący abo między gęstym gałęziem drzew wdzięczny głos ptaszy, abo gwałt wody barzo zbiegającej, -Wisdom Mdr 25 17 18 18 abo ogromny trzask walących się skał, abo igrających zwierząt bieg nie dojźrzany, abo głos srogi zwierząt ryczących, abo głos, od gór nawyższych się odbijający, czynił, że od strachu omdlewali. -Wisdom Mdr 25 17 19 19 Wszytek bowiem okrąg ziemie jasną światłością był oświecony i w nieprzekażonych robotach trwał. -Wisdom Mdr 25 17 20 20 A nad onymi samymi wisiała ciężka noc: obraz ciemności, które na nie przypaść miały. A tak sami sobie byli cięższymi niż ciemności. +Wisdom Mdr 25 17 11 Nic bowiem bojaźń jest, jedno wydanie pomocy od rozumu pochodzących. +Wisdom Mdr 25 17 12 A gdy jeszcze wewnątrz mniejsze jest oczekiwanie, za większą sobie poczyta niewiadomość tej przyczyny, która mękę zadaje. +Wisdom Mdr 25 17 13 A oni, którzy przez noc prawdziwie nieznośną i z naniższych i nagłębszych piekłów nadchodzącą tymże snem uśpieni, +Wisdom Mdr 25 17 14 czasem bojaźnią dziwów bywali trwożeni, czasem odstąpieniem dusze omdlewali, bo nagły a niespodziewany strach był przypadł na nie. +Wisdom Mdr 25 17 15 Potym jeśli który z nich upadł, był zadzierżan w więzieniu bez żelaza zamkniony. +Wisdom Mdr 25 17 16 Bo chodaż, który oracz abo pasterz, abo rolnej prace robotnik na polu był zachwycony, cierpiał niewolą, przed którą udec nie mógł. +Wisdom Mdr 25 17 17 Jednym bowiem wszyscy łańcuchem ciemności związani byli. Chocia wiatr szumiący abo między gęstym gałęziem drzew wdzięczny głos ptaszy, abo gwałt wody barzo zbiegającej, +Wisdom Mdr 25 17 18 abo ogromny trzask walących się skał, abo igrających zwierząt bieg nie dojźrzany, abo głos srogi zwierząt ryczących, abo głos, od gór nawyższych się odbijający, czynił, że od strachu omdlewali. +Wisdom Mdr 25 17 19 Wszytek bowiem okrąg ziemie jasną światłością był oświecony i w nieprzekażonych robotach trwał. +Wisdom Mdr 25 17 20 A nad onymi samymi wisiała ciężka noc: obraz ciemności, które na nie przypaść miały. A tak sami sobie byli cięższymi niż ciemności. Wisdom Mdr 25 18 1 Ale świętym twoim wielka była światłość, a głos onych wprawdzie słyszeli, ale osoby nie widzieli. A iż tego sami nie cierpieli, wielbili cię. -Wisdom Mdr 25 18 2 2 A którzy pierwej byli obrażeni, że nie byli trapieni, dziękowali, a żeby była różność łaski, prosili. -Wisdom Mdr 25 18 3 3 Dlatego słup ognisty gorający mieli przewodnikiem nieznajomej drogi, i nieszkodliwe słońce dla dobrej gospody dałeś im. -Wisdom Mdr 25 18 4 4 Bo oni godni byli być bez światłości i cierpieć więzienie ciemności, którzy w zamknieniu chowali syny twe, przez które wieczna światłość Zakonu poczynała być światu podana. -Wisdom Mdr 25 18 5 5 Gdy umyślili sprawiedliwych pomordować dziatki i gdy jeden syn był wyrzucony i wybawiony, na skaranie ich odjąłeś mnóstwo synów i w gwałtownej wodzie pospołuś je potracił. -Wisdom Mdr 25 18 6 6 Ona bowiem noc była przedtym ojcom naszym oznajmiona, aby wiedząc prawdziwie, którym przysięgam uwierzyli, spokojniejszego umysłu byli. -Wisdom Mdr 25 18 7 7 A odniósł lud twój zdrowie w prawdzie sprawiedliwych, a zginienie niesprawiedliwych. -Wisdom Mdr 25 18 8 8 Bo jakoś obraził nieprzyjacioly, takeś i nas przyzwawszy, uwielbił. -Wisdom Mdr 25 18 9 9 Potajemnie bowiem ofiary sprawowali, sprawiedliwi synowie ludzi dobrych i Zakon sprawiedliwy w zgodzie stanowili; i dobre i złe jednako odniosą sprawiedliwi, ojców już śpiewając chwały. -Wisdom Mdr 25 18 10 10 A brzmiał niezgodliwy krzyk nieprzyjaciół i było słyszane żałosne narzekanie nad dziatkami, które opłakiwano. -Wisdom Mdr 25 18 11 11 A jednakąż kaźnią sługa z panem utrapion był i człowiek pospolity zarówno z królem cierpiał. -Wisdom Mdr 25 18 12 12 Jednako tedy wszyscy jednakąż śmiercią mieli umarłych liczbę niezliczoną, bo i do pogrzebowania nie było dostatku żywych: gdyż w jednym oka mgnieniu co przedniejszy naród ich zaginął. -Wisdom Mdr 25 18 13 13 Bo wszytkiemu nie wierząc dla czarów, natenczas dopiero, gdy było zginienie pierworodnych, wyznawali je ludem być Bożym. -Wisdom Mdr 25 18 14 14 Gdy bowiem wszytko było w spokojnym milczeniu, a noc w swym biegu pół drogi miała, -Wisdom Mdr 25 18 15 15 wszechmocne słowo twoje z nieba z stolice królewskiej, srogi walecznik, w pośrzodek straconej ziemie przyskoczyło, -Wisdom Mdr 25 18 16 16 ostry miecz niosący nieomylne rozkazanie twoje, a stojąc, wszytko napełniło śmiercią, a dosięgało aż do nieba, stojąc na ziemi. -Wisdom Mdr 25 18 17 17 Tedy natychmiast widzenia złych snów zatrwożyło je i nadeszły strachy niespodziewane. +Wisdom Mdr 25 18 2 A którzy pierwej byli obrażeni, że nie byli trapieni, dziękowali, a żeby była różność łaski, prosili. +Wisdom Mdr 25 18 3 Dlatego słup ognisty gorający mieli przewodnikiem nieznajomej drogi, i nieszkodliwe słońce dla dobrej gospody dałeś im. +Wisdom Mdr 25 18 4 Bo oni godni byli być bez światłości i cierpieć więzienie ciemności, którzy w zamknieniu chowali syny twe, przez które wieczna światłość Zakonu poczynała być światu podana. +Wisdom Mdr 25 18 5 Gdy umyślili sprawiedliwych pomordować dziatki i gdy jeden syn był wyrzucony i wybawiony, na skaranie ich odjąłeś mnóstwo synów i w gwałtownej wodzie pospołuś je potracił. +Wisdom Mdr 25 18 6 Ona bowiem noc była przedtym ojcom naszym oznajmiona, aby wiedząc prawdziwie, którym przysięgam uwierzyli, spokojniejszego umysłu byli. +Wisdom Mdr 25 18 7 A odniósł lud twój zdrowie w prawdzie sprawiedliwych, a zginienie niesprawiedliwych. +Wisdom Mdr 25 18 8 Bo jakoś obraził nieprzyjacioly, takeś i nas przyzwawszy, uwielbił. +Wisdom Mdr 25 18 9 Potajemnie bowiem ofiary sprawowali, sprawiedliwi synowie ludzi dobrych i Zakon sprawiedliwy w zgodzie stanowili; i dobre i złe jednako odniosą sprawiedliwi, ojców już śpiewając chwały. +Wisdom Mdr 25 18 10 A brzmiał niezgodliwy krzyk nieprzyjaciół i było słyszane żałosne narzekanie nad dziatkami, które opłakiwano. +Wisdom Mdr 25 18 11 A jednakąż kaźnią sługa z panem utrapion był i człowiek pospolity zarówno z królem cierpiał. +Wisdom Mdr 25 18 12 Jednako tedy wszyscy jednakąż śmiercią mieli umarłych liczbę niezliczoną, bo i do pogrzebowania nie było dostatku żywych: gdyż w jednym oka mgnieniu co przedniejszy naród ich zaginął. +Wisdom Mdr 25 18 13 Bo wszytkiemu nie wierząc dla czarów, natenczas dopiero, gdy było zginienie pierworodnych, wyznawali je ludem być Bożym. +Wisdom Mdr 25 18 14 Gdy bowiem wszytko było w spokojnym milczeniu, a noc w swym biegu pół drogi miała, +Wisdom Mdr 25 18 15 wszechmocne słowo twoje z nieba z stolice królewskiej, srogi walecznik, w pośrzodek straconej ziemie przyskoczyło, +Wisdom Mdr 25 18 16 ostry miecz niosący nieomylne rozkazanie twoje, a stojąc, wszytko napełniło śmiercią, a dosięgało aż do nieba, stojąc na ziemi. +Wisdom Mdr 25 18 17 Tedy natychmiast widzenia złych snów zatrwożyło je i nadeszły strachy niespodziewane. Wisdom Mdr 25 18 18 18: A jeden tam, drugi sam, leżący na poły umarły, pokazowa! przyczynę śmierci, dla której umierał. -Wisdom Mdr 25 18 19 19 Widzenia bowiem, które je trwożyły, oto przedtym upominały, aby nie poginęli, nie wiedząc przecz złe cierpieli. Wstawiennictwo Aarona w dzień zguby -Wisdom Mdr 25 18 20 20 Dotknęło też naonczas i sprawiedliwych doświadczenie śmierci i stała się w pospólstwie porażka na puszczy, ale gniew twój niedługo trwał. -Wisdom Mdr 25 18 21 21 Pośpieszając się bowiem człowiek niewinny prosić za lud, wyniózszy tarczą służby swej modlitwę i z kadzeniem prośbę swą ofiarując, zastawił się rozgniewaniu i uczynił koniec nędzy, pokazując, że był sługą twoim. -Wisdom Mdr 25 18 22 22 A zwyciężył zamieszania nie mocą ciała ani mocą zbroje, ale słowem tego, który je trapił, podbił, wspominając przysięgi ojców i Testament -Wisdom Mdr 25 18 23 23 Bo gdy już umarli kupami jedni na drugie padali, w pośrzodku się zastawił i odciął gwałt, i przerwał onę, która do żywych wiodła, drogę. -Wisdom Mdr 25 18 24 24 Bo na szacie długiej, którą miał, był wszytek okrąg świata i zacne sprawy ojców na czterech rzędach kamieni wyryte były, a majestat twój na koronie głowy jego był wyrażony. -Wisdom Mdr 25 18 25 25 Tymci ustąpił, który tracił, i tych się rzeczy ulękł. Abowiem na samym doświadczeniu gniewu dosyć było. +Wisdom Mdr 25 18 19 Widzenia bowiem, które je trwożyły, oto przedtym upominały, aby nie poginęli, nie wiedząc przecz złe cierpieli. Wstawiennictwo Aarona w dzień zguby +Wisdom Mdr 25 18 20 Dotknęło też naonczas i sprawiedliwych doświadczenie śmierci i stała się w pospólstwie porażka na puszczy, ale gniew twój niedługo trwał. +Wisdom Mdr 25 18 21 Pośpieszając się bowiem człowiek niewinny prosić za lud, wyniózszy tarczą służby swej modlitwę i z kadzeniem prośbę swą ofiarując, zastawił się rozgniewaniu i uczynił koniec nędzy, pokazując, że był sługą twoim. +Wisdom Mdr 25 18 22 A zwyciężył zamieszania nie mocą ciała ani mocą zbroje, ale słowem tego, który je trapił, podbił, wspominając przysięgi ojców i Testament +Wisdom Mdr 25 18 23 Bo gdy już umarli kupami jedni na drugie padali, w pośrzodku się zastawił i odciął gwałt, i przerwał onę, która do żywych wiodła, drogę. +Wisdom Mdr 25 18 24 Bo na szacie długiej, którą miał, był wszytek okrąg świata i zacne sprawy ojców na czterech rzędach kamieni wyryte były, a majestat twój na koronie głowy jego był wyrażony. +Wisdom Mdr 25 18 25 Tymci ustąpił, który tracił, i tych się rzeczy ulękł. Abowiem na samym doświadczeniu gniewu dosyć było. Wisdom Mdr 25 19 1 Ale na niezbożniki gniew bez miłosierdzia aź do końca przypadł, bo przewidział i przyszłe rzeczy ich. -Wisdom Mdr 25 19 2 2 Bo gdy sami dopuścili, aby się wyprowadzili, i z wielką pilnością je przed sobą wysłali, gonili je, żalem zjęci. -Wisdom Mdr 25 19 3 3 Abowiem mając jeszcze żal w rękach i narzekając przy grobiech umarłych, wzięli przed się inną radę głupią i które z prośbą byli wypędzili, tych jako zbiegów gonili. -Wisdom Mdr 25 19 4 4 Słuszna bowiem potrzeba ku temu ich końcowi ciągnęła i zapamiętawali tego, co się z nimi działo, aby czego nie dostawało mękom, karanie dołożyło, -Wisdom Mdr 25 19 5 5 a żeby lud twój dziwnie przeszedł, a oni nową śmierć naleźli. -Wisdom Mdr 25 19 6 6 Wszelkie bowiem stworzenie w swym rodzaju znowu się przetwarzało, służąc rozkazaniu twemu, aby dzieci twoje bez obrazy były zachowane. -Wisdom Mdr 25 19 7 7 Bo obłok zasłaniał obóz ich, a z wody, która pierwej była, ukazała się sucha ziemia, a na Czerwonym Morzu droga bez przekazy i zielone pole z zbytniej głębokości, -Wisdom Mdr 25 19 8 8 przez które przeszedł wszytek lud, któryś okrywał ręką swoją, patrząc na dziwy i cuda twoje. -Wisdom Mdr 25 19 9 9 Jako bowiem konie spaśli pokarm i weselili się jako jagnięta, wychwalając ciebie. Panie, któryś je wybawił. +Wisdom Mdr 25 19 2 Bo gdy sami dopuścili, aby się wyprowadzili, i z wielką pilnością je przed sobą wysłali, gonili je, żalem zjęci. +Wisdom Mdr 25 19 3 Abowiem mając jeszcze żal w rękach i narzekając przy grobiech umarłych, wzięli przed się inną radę głupią i które z prośbą byli wypędzili, tych jako zbiegów gonili. +Wisdom Mdr 25 19 4 Słuszna bowiem potrzeba ku temu ich końcowi ciągnęła i zapamiętawali tego, co się z nimi działo, aby czego nie dostawało mękom, karanie dołożyło, +Wisdom Mdr 25 19 5 a żeby lud twój dziwnie przeszedł, a oni nową śmierć naleźli. +Wisdom Mdr 25 19 6 Wszelkie bowiem stworzenie w swym rodzaju znowu się przetwarzało, służąc rozkazaniu twemu, aby dzieci twoje bez obrazy były zachowane. +Wisdom Mdr 25 19 7 Bo obłok zasłaniał obóz ich, a z wody, która pierwej była, ukazała się sucha ziemia, a na Czerwonym Morzu droga bez przekazy i zielone pole z zbytniej głębokości, +Wisdom Mdr 25 19 8 przez które przeszedł wszytek lud, któryś okrywał ręką swoją, patrząc na dziwy i cuda twoje. +Wisdom Mdr 25 19 9 Jako bowiem konie spaśli pokarm i weselili się jako jagnięta, wychwalając ciebie. Panie, któryś je wybawił. Wisdom Mdr 25 19 10 10: Jeszcze bowiem pamiętali na one rzeczy, które się działy w ich mieszkaniu, jako miasto rodzaju źwierząt wydała ziemia muchy, a rzeka miasto ryb wielkość żab wypuściła. -Wisdom Mdr 25 19 11 11 A na ostatek widzieli nowy rodzaj ptastwa, gdy poruszeni chciwością, pożądali potraw używania. -Wisdom Mdr 25 19 12 12 Bo na pociechę chciwości, przyleciały im od morza przepiórki. I utrapienia przyszły na grzeszniki, nie bez tych, które się pierwej działy, znaków, przez gwałtowne pioruny; sprawiedliwie bowiem cierpieli wedle złości swoich. -Wisdom Mdr 25 19 13 13 Abowiem brzydliwszą nieludzkość okazowali, niektórzy nieznajomych gości nie przyjmowali, a drudzy dobre goście w niewolą wprawowali. -Wisdom Mdr 25 19 14 14 A nie tylko to, ale jeszcze inszy wzgląd ich był, bo oni nie radzi cudzoziemców przyjmowali. -Wisdom Mdr 25 19 15 15 A którzy z weselem tych przyjęli, którzy jednychże z nimi praw używali, okrutnemi boleściami utrapili. -Wisdom Mdr 25 19 16 16 A byli ślepotą zarażeni: jako oni we drzwiach sprawiedliwego, kiedy ogarnieni nagłą ciemnością szukał każdy przeszcia drzwi swoich. -Wisdom Mdr 25 19 17 17 Żywioły bowiem, gdy się jedne w drugie odmieniają, jako na arfie odmieniają się głosy, a wszytkie swój dźwięk zachowują: co się z samego przypatrowania pewnie obaczyć może. -Wisdom Mdr 25 19 18 18 Ziemskie bowiem rzeczy odmieniały się w wodne, a którekolwiek były pływające, wyłaziły na ziemię. -Wisdom Mdr 25 19 19 19 Ogień przemagał w wodzie nad moc swoję, a woda zapominała przyrodzenia gaszącego. -Wisdom Mdr 25 19 20 20 Płomienie przeciwnym obyczajem, źwierząt skazitelnych po nich chodzących mięsu nic nie szkodziły ani roztapiały onego dobrego pokarmu, który się łacno jako lód roztapiał. We wszytkich bowiem rzeczach uwielmożyłeś, Panie, lud twój i uczciłeś, a nie wzgardziłeś, każdego czasu i na każdym miejscu przy nich stojąc. +Wisdom Mdr 25 19 11 A na ostatek widzieli nowy rodzaj ptastwa, gdy poruszeni chciwością, pożądali potraw używania. +Wisdom Mdr 25 19 12 Bo na pociechę chciwości, przyleciały im od morza przepiórki. I utrapienia przyszły na grzeszniki, nie bez tych, które się pierwej działy, znaków, przez gwałtowne pioruny; sprawiedliwie bowiem cierpieli wedle złości swoich. +Wisdom Mdr 25 19 13 Abowiem brzydliwszą nieludzkość okazowali, niektórzy nieznajomych gości nie przyjmowali, a drudzy dobre goście w niewolą wprawowali. +Wisdom Mdr 25 19 14 A nie tylko to, ale jeszcze inszy wzgląd ich był, bo oni nie radzi cudzoziemców przyjmowali. +Wisdom Mdr 25 19 15 A którzy z weselem tych przyjęli, którzy jednychże z nimi praw używali, okrutnemi boleściami utrapili. +Wisdom Mdr 25 19 16 A byli ślepotą zarażeni: jako oni we drzwiach sprawiedliwego, kiedy ogarnieni nagłą ciemnością szukał każdy przeszcia drzwi swoich. +Wisdom Mdr 25 19 17 Żywioły bowiem, gdy się jedne w drugie odmieniają, jako na arfie odmieniają się głosy, a wszytkie swój dźwięk zachowują: co się z samego przypatrowania pewnie obaczyć może. +Wisdom Mdr 25 19 18 Ziemskie bowiem rzeczy odmieniały się w wodne, a którekolwiek były pływające, wyłaziły na ziemię. +Wisdom Mdr 25 19 19 Ogień przemagał w wodzie nad moc swoję, a woda zapominała przyrodzenia gaszącego. +Wisdom Mdr 25 19 20 Płomienie przeciwnym obyczajem, źwierząt skazitelnych po nich chodzących mięsu nic nie szkodziły ani roztapiały onego dobrego pokarmu, który się łacno jako lód roztapiał. We wszytkich bowiem rzeczach uwielmożyłeś, Panie, lud twój i uczciłeś, a nie wzgardziłeś, każdego czasu i na każdym miejscu przy nich stojąc. Sirach Syr 26 1 1 Wszelka mądrość od Pana Boga jest i z nim zawsze była, i jest przed wieki. Sirach Syr 26 1 2 Piasek morski i krople dżdżowe, i dni wieków kto przeliczył? Wysokość niebios i szerokość ziemie, i głębokość przepaści kto zmierzył? Sirach Syr 26 1 3 Mądrość Bożą uprzedzającą wszytko kto wy szlakował? @@ -18943,988 +18943,988 @@ Sirach Syr 26 1 38 Bądź ich pilen, abyś snadź nie upadł i nie przywiódł z Sirach Syr 26 1 39 i aby nie odkrył Bóg tajemnic twoich a nie zrzucił cię wpośrzód zgromadzenia, Sirach Syr 26 1 40 żeś obłudnie przystąpił do Pana, a serce twe jest pełne zdrady i fałszu. Sirach Syr 26 2 1 Synu, przystępując do służby Bożej stój w sprawiedliwości i w bojaźni a przygotuj duszę swą na pokusę. -Sirach Syr 26 2 2 2 Poniż serce twe a cierp, nakłoń ucha twego a przyjmuj słowa rozumne, a nie skwapiaj się czasu przeciwnego. -Sirach Syr 26 2 3 3 Znoś oczekiwanie Boże: złącz się z Bogiem a trwaj aby urósł na końcu żywot twój. -Sirach Syr 26 2 4 4 Wszytko, co na cię przyjdzie, przyjmuj a w boleści trwaj, a w uniżeniu twoim miej derpliwość: -Sirach Syr 26 2 5 5 bo złoto i śrebro ogniem bywa próbowane a ludzie przyjemni w piecu utrapienia. -Sirach Syr 26 2 6 6 Wierz Bogu, a on cię wydźwignie i prostuj drogę twoję, a miej nadzieję w nim. Zachowaj bojaźń jego, a starzej się w nim. -Sirach Syr 26 2 7 7 Którzy się Pana boicie, czekajcie miłosierdzia jego a nie odstępujcie od niego, abyście nie upadli. -Sirach Syr 26 2 8 8 Którzy się Pana boicie, wierzcież mu, a nie zginie zapłata wasza. -Sirach Syr 26 2 9 9 Którzy się Pana boicie, miejcie nadzieję w nim, a przyjdzie wam w kochanie miłosierdzie. -Sirach Syr 26 2 10 10 Którzy się Pana boicie, miłujcie go, a będą oświecone serca wasze. -Sirach Syr 26 2 11 11 Przypatrzcie się, synowie, narodom ludzkim a wiedzcie, iż żaden nie był zawstydzon, który w Panu nadzieję miał. -Sirach Syr 26 2 12 12 Bo kto trwał w rozkazaniu jego, a był opuszczony? Abo kto wzywał go, a wzgardził im? -Sirach Syr 26 2 13 13 Gdyż dobrotliwy i miłosierny jest Bóg i odpuści grzechy w dzień utrapienia, i obrońcą jest wszytkim, którzy go w prawdzie szukają. -Sirach Syr 26 2 14 14 Biada człowiekowi dwoistego serca i ustam złośliwym, i rękam źle czyniącym, i grzesznikowi, który po ziemi chodzi dwiema drogami. -Sirach Syr 26 2 15 15 Biada tym, którzy są upadłego serca, którzy nie wierzą Bogu, a przetoż też nie będą mieli obrony od niego. -Sirach Syr 26 2 16 16 Biada tym, którzy utracili cierpliwość i którzy opuścili drogi proste i udali się krzywemi drogami -Sirach Syr 26 2 17 17 A cóż ci uczynią, kiedy pocznie wglądać Pan? -Sirach Syr 26 2 18 18 Którzy się boją Pana, nie będą niewierni słowu jego, a którzy go miłują, będą strzec drogi jego. -Sirach Syr 26 2 19 19 Którzy się boją Pana, będą się pytać o tym, co mu się podoba, a którzy go miłują, będą napełnieni Zakonu jego. -Sirach Syr 26 2 20 20 Którzy się boją Pana, przygotują serca swe, a przed oczyma jego poświęcą duszę swoję. -Sirach Syr 26 2 21 21 Którzy się Pana boją, strzegą przykazania jego, i cierpliwość mieć będą aż do wejźrzenia jego, -Sirach Syr 26 2 22 22 mówiąc: Jeśli pokutować nie będziemy, wpadniem w ręce Pańskie, a nie w ręce ludzkie. -Sirach Syr 26 2 23 23 Bo wedle wielkości jego, tak i miłosierdzie jego z nim jest. +Sirach Syr 26 2 2 Poniż serce twe a cierp, nakłoń ucha twego a przyjmuj słowa rozumne, a nie skwapiaj się czasu przeciwnego. +Sirach Syr 26 2 3 Znoś oczekiwanie Boże: złącz się z Bogiem a trwaj aby urósł na końcu żywot twój. +Sirach Syr 26 2 4 Wszytko, co na cię przyjdzie, przyjmuj a w boleści trwaj, a w uniżeniu twoim miej derpliwość: +Sirach Syr 26 2 5 bo złoto i śrebro ogniem bywa próbowane a ludzie przyjemni w piecu utrapienia. +Sirach Syr 26 2 6 Wierz Bogu, a on cię wydźwignie i prostuj drogę twoję, a miej nadzieję w nim. Zachowaj bojaźń jego, a starzej się w nim. +Sirach Syr 26 2 7 Którzy się Pana boicie, czekajcie miłosierdzia jego a nie odstępujcie od niego, abyście nie upadli. +Sirach Syr 26 2 8 Którzy się Pana boicie, wierzcież mu, a nie zginie zapłata wasza. +Sirach Syr 26 2 9 Którzy się Pana boicie, miejcie nadzieję w nim, a przyjdzie wam w kochanie miłosierdzie. +Sirach Syr 26 2 10 Którzy się Pana boicie, miłujcie go, a będą oświecone serca wasze. +Sirach Syr 26 2 11 Przypatrzcie się, synowie, narodom ludzkim a wiedzcie, iż żaden nie był zawstydzon, który w Panu nadzieję miał. +Sirach Syr 26 2 12 Bo kto trwał w rozkazaniu jego, a był opuszczony? Abo kto wzywał go, a wzgardził im? +Sirach Syr 26 2 13 Gdyż dobrotliwy i miłosierny jest Bóg i odpuści grzechy w dzień utrapienia, i obrońcą jest wszytkim, którzy go w prawdzie szukają. +Sirach Syr 26 2 14 Biada człowiekowi dwoistego serca i ustam złośliwym, i rękam źle czyniącym, i grzesznikowi, który po ziemi chodzi dwiema drogami. +Sirach Syr 26 2 15 Biada tym, którzy są upadłego serca, którzy nie wierzą Bogu, a przetoż też nie będą mieli obrony od niego. +Sirach Syr 26 2 16 Biada tym, którzy utracili cierpliwość i którzy opuścili drogi proste i udali się krzywemi drogami +Sirach Syr 26 2 17 A cóż ci uczynią, kiedy pocznie wglądać Pan? +Sirach Syr 26 2 18 Którzy się boją Pana, nie będą niewierni słowu jego, a którzy go miłują, będą strzec drogi jego. +Sirach Syr 26 2 19 Którzy się boją Pana, będą się pytać o tym, co mu się podoba, a którzy go miłują, będą napełnieni Zakonu jego. +Sirach Syr 26 2 20 Którzy się boją Pana, przygotują serca swe, a przed oczyma jego poświęcą duszę swoję. +Sirach Syr 26 2 21 Którzy się Pana boją, strzegą przykazania jego, i cierpliwość mieć będą aż do wejźrzenia jego, +Sirach Syr 26 2 22 mówiąc: Jeśli pokutować nie będziemy, wpadniem w ręce Pańskie, a nie w ręce ludzkie. +Sirach Syr 26 2 23 Bo wedle wielkości jego, tak i miłosierdzie jego z nim jest. Sirach Syr 26 3 1 Synowie mądrości zgromadzenie sprawiedliwych, a rodzaj ich posłuszeństwo i miłość. -Sirach Syr 26 3 2 2 Wyroku ojcowskiego słuchajcie, synowie, i tak czyńcie, abyście zbawieni byli. -Sirach Syr 26 3 3 3 Bóg bowiem ojca w syniech uczcił i prawo macierzyńskie wyciągając utwierdził nad syny. -Sirach Syr 26 3 4 4 Kto miłuje Boga, uprosi odpuszczenie grzechów i powściągnie się od nich, a na modlitwie powszedniej wysłuchan będzie. -Sirach Syr 26 3 5 5 A jako który skarbi, tak i kto ma w uczciwości matkę swą. -Sirach Syr 26 3 6 6 Kto czci ojca swego, doczeka pociechy z dziatek, a w dzień modlitwy swej wysłuchan będzie. -Sirach Syr 26 3 7 7 Kto czci ojca swego, będzie długo żyw, a kto jest posłuszen ojcu, ochłodzi matkę. -Sirach Syr 26 3 8 8 Kto się boi Pana, ten czci rodzice i jako panom służyć będzie tym, którzy go porodzili. -Sirach Syr 26 3 9 9 Uczynkiem i mową, i wszelką cierpliwością czci ojca twego, -Sirach Syr 26 3 10 10 aby na cię przyszło błogosławieństwo od niego, a błogosławieństwo jego, aby aż do końca trwało. -Sirach Syr 26 3 11 11 Błogosławieństwo ojcowskie utwierdza domy dziatek, a przeklęctwo macierzyńskie wywraca fundamenty. -Sirach Syr 26 3 12 12 Nie chłub się z zelżywości ojca twego, bo nie jest tobie ku sławie zelżywość jego, -Sirach Syr 26 3 13 13 sława bowiem człowiecza z uczciwości ojca jego, a sromota synowska ociec beze czci. -Sirach Syr 26 3 14 14 Synu, wspomagaj starość ojca twego, a nie zasmucaj go za żywota jego, -Sirach Syr 26 3 15 15 a jeśli na baczeniu ustanie, odpuść, a nie wzgardząj go w sile twojej: bo miłosierdzie ojcu pokazane nie przyjdzie w zapamiętanie. -Sirach Syr 26 3 16 16 Abowiem za grzech matczyn będzie-ć oddano dobro -Sirach Syr 26 3 17 17 i będzie-ć budowano w sprawiedliwości, a czasu utrapienia wspomnią na cię, a jako lód w pogodę rozpłyną się grzechy twoje. -Sirach Syr 26 3 18 18 O jako złą sławę ma, który opuszcza ojca, a przeklęty jest od Boga, który drażni matkę! -Sirach Syr 26 3 19 19 Synu, rzeczy twe odprawuj w cichości, a będziesz miłowan nad chwałę ludzką. -Sirach Syr 26 3 20 20 Imeś jest więtszy, pokorniej się we wszytkim zachowaj i najdziesz łaskę przed Bogiem, -Sirach Syr 26 3 21 21 bo wielka moc Boga samego, a od pokornych uczczon bywa. -Sirach Syr 26 3 22 22 Wyższych rzeczy nad cię nie pytaj się a mocniejszych nad cię nie badaj się: ale cóć Bóg rozkazał, to rozmyślaj zawźdy, a w wielu uczynkach jego nie bądź dworny. -Sirach Syr 26 3 23 23 Bo nie potrzeba tobie, abyś skryte rzeczy oczyma twemi upatrował. -Sirach Syr 26 3 24 24 W rzeczach niepotrzebnych nie zabawią się rozmaicie, a w wielu uczynkach jego nie będziesz dworny. -Sirach Syr 26 3 25 25 Wiele rzeczy bowiem tobie nad rozum ludzki są pokazane. -Sirach Syr 26 3 26 26 Wiele też ludzi omyliło ich domniemanie i myśli ich w próżności zatrzymało. -Sirach Syr 26 3 27 27 Serce twarde źle się na ostatek będzie miało, a kto miłuje niebezpieczeństwo, w nim zginie. -Sirach Syr 26 3 28 28 Serce, które chodzi dwiema drogami, nie będzie miało szczęścia, a człowiek złego serca potknie się na nich. -Sirach Syr 26 3 29 29 Serce złośliwe będzie obciążone boleściami, a grzesznik do grzeszenia przyda. -Sirach Syr 26 3 30 30 Zbór pysznych nie będzie miał zdrowia, szczep bowiem grzechu rozkorzeni się w nich, a nie będzie zrozumian. -Sirach Syr 26 3 31 31 Serce mądrego bywa poznane w mądrości, a ucho dobre słuchać będzie mądrości ze wszystką pilnością. -Sirach Syr 26 3 32 32 Mądre serce i rozumne wstrzyma się od grzechów, a w uczynkach sprawiedliwości będzie miało szczęście. -Sirach Syr 26 3 33 33 Ogień gorający gasi woda, a jałmużna grzechom się przeciwia, -Sirach Syr 26 3 34 34 a Bóg jest opiekunem tego, który nagradza łaskę: pamięta nań na po tym, a czasu upadku swego najdzie pokrzepienie. +Sirach Syr 26 3 2 Wyroku ojcowskiego słuchajcie, synowie, i tak czyńcie, abyście zbawieni byli. +Sirach Syr 26 3 3 Bóg bowiem ojca w syniech uczcił i prawo macierzyńskie wyciągając utwierdził nad syny. +Sirach Syr 26 3 4 Kto miłuje Boga, uprosi odpuszczenie grzechów i powściągnie się od nich, a na modlitwie powszedniej wysłuchan będzie. +Sirach Syr 26 3 5 A jako który skarbi, tak i kto ma w uczciwości matkę swą. +Sirach Syr 26 3 6 Kto czci ojca swego, doczeka pociechy z dziatek, a w dzień modlitwy swej wysłuchan będzie. +Sirach Syr 26 3 7 Kto czci ojca swego, będzie długo żyw, a kto jest posłuszen ojcu, ochłodzi matkę. +Sirach Syr 26 3 8 Kto się boi Pana, ten czci rodzice i jako panom służyć będzie tym, którzy go porodzili. +Sirach Syr 26 3 9 Uczynkiem i mową, i wszelką cierpliwością czci ojca twego, +Sirach Syr 26 3 10 aby na cię przyszło błogosławieństwo od niego, a błogosławieństwo jego, aby aż do końca trwało. +Sirach Syr 26 3 11 Błogosławieństwo ojcowskie utwierdza domy dziatek, a przeklęctwo macierzyńskie wywraca fundamenty. +Sirach Syr 26 3 12 Nie chłub się z zelżywości ojca twego, bo nie jest tobie ku sławie zelżywość jego, +Sirach Syr 26 3 13 sława bowiem człowiecza z uczciwości ojca jego, a sromota synowska ociec beze czci. +Sirach Syr 26 3 14 Synu, wspomagaj starość ojca twego, a nie zasmucaj go za żywota jego, +Sirach Syr 26 3 15 a jeśli na baczeniu ustanie, odpuść, a nie wzgardząj go w sile twojej: bo miłosierdzie ojcu pokazane nie przyjdzie w zapamiętanie. +Sirach Syr 26 3 16 Abowiem za grzech matczyn będzie-ć oddano dobro +Sirach Syr 26 3 17 i będzie-ć budowano w sprawiedliwości, a czasu utrapienia wspomnią na cię, a jako lód w pogodę rozpłyną się grzechy twoje. +Sirach Syr 26 3 18 O jako złą sławę ma, który opuszcza ojca, a przeklęty jest od Boga, który drażni matkę! +Sirach Syr 26 3 19 Synu, rzeczy twe odprawuj w cichości, a będziesz miłowan nad chwałę ludzką. +Sirach Syr 26 3 20 Imeś jest więtszy, pokorniej się we wszytkim zachowaj i najdziesz łaskę przed Bogiem, +Sirach Syr 26 3 21 bo wielka moc Boga samego, a od pokornych uczczon bywa. +Sirach Syr 26 3 22 Wyższych rzeczy nad cię nie pytaj się a mocniejszych nad cię nie badaj się: ale cóć Bóg rozkazał, to rozmyślaj zawźdy, a w wielu uczynkach jego nie bądź dworny. +Sirach Syr 26 3 23 Bo nie potrzeba tobie, abyś skryte rzeczy oczyma twemi upatrował. +Sirach Syr 26 3 24 W rzeczach niepotrzebnych nie zabawią się rozmaicie, a w wielu uczynkach jego nie będziesz dworny. +Sirach Syr 26 3 25 Wiele rzeczy bowiem tobie nad rozum ludzki są pokazane. +Sirach Syr 26 3 26 Wiele też ludzi omyliło ich domniemanie i myśli ich w próżności zatrzymało. +Sirach Syr 26 3 27 Serce twarde źle się na ostatek będzie miało, a kto miłuje niebezpieczeństwo, w nim zginie. +Sirach Syr 26 3 28 Serce, które chodzi dwiema drogami, nie będzie miało szczęścia, a człowiek złego serca potknie się na nich. +Sirach Syr 26 3 29 Serce złośliwe będzie obciążone boleściami, a grzesznik do grzeszenia przyda. +Sirach Syr 26 3 30 Zbór pysznych nie będzie miał zdrowia, szczep bowiem grzechu rozkorzeni się w nich, a nie będzie zrozumian. +Sirach Syr 26 3 31 Serce mądrego bywa poznane w mądrości, a ucho dobre słuchać będzie mądrości ze wszystką pilnością. +Sirach Syr 26 3 32 Mądre serce i rozumne wstrzyma się od grzechów, a w uczynkach sprawiedliwości będzie miało szczęście. +Sirach Syr 26 3 33 Ogień gorający gasi woda, a jałmużna grzechom się przeciwia, +Sirach Syr 26 3 34 a Bóg jest opiekunem tego, który nagradza łaskę: pamięta nań na po tym, a czasu upadku swego najdzie pokrzepienie. Sirach Syr 26 4 1 Synu, nie odejmuj jałmużny ubogiemu a oczu twoich nie odwracaj od ubogiego. -Sirach Syr 26 4 2 2 Nie wzgardzaj dusze łaknącej i nie drażni ubogiego w niedostatku jego. -Sirach Syr 26 4 3 3 Nie trap serca człowieka niedostatecznego a nie odwłaczaj datku uciśnionemu. -Sirach Syr 26 4 4 4 Nie odrzucaj prośby utrapionego a nie odwracaj oblicza twego od potrzebującego. -Sirach Syr 26 4 5 5 Nie odwracaj oczu twoich od ubogiego dla gniewu a nie dopuszczaj proszącym z tyłu cię przeklinać: -Sirach Syr 26 4 6 6 bo tego, który cię w gorzkości dusze przeklina, modlitwa wysłuchana będzie, a wysłucha go ten, który go stworzył. -Sirach Syr 26 4 7 7 Zgromadzeniu ubogich staw się łaskawym, a starszemu poniżaj duszę twoję, a przełożonemu nakłoń głowę swoję. -Sirach Syr 26 4 8 8 Nakłoń ubogiemu bez smutku ucha twego i oddaj dług twój a odpowiedz mu spokojnie w cichości. -Sirach Syr 26 4 9 9 Wybaw tego, który krzywdę cierpi z ręki pysznego, a nie kwaśno znoś na duszy twojej. -Sirach Syr 26 4 10 10 Na sądzie bądź miłosierny sierotom jako ociec, a matce ich miasto męża: -Sirach Syr 26 4 11 11 I będziesz ty jako syn Nawyższego posłuszny, i smiłuje się nad tobą więcej niżli matka. -Sirach Syr 26 4 12 12 Mądrość synom swym wdycha żywot i wspomaga tych, którzy jej szukają, i w przód pójdzie w drodze sprawiedliwości. -Sirach Syr 26 4 13 13 A kto ją miłuje, miłuje żywot, a którzy by czuli do niej, osięgną słodkość jej. -Sirach Syr 26 4 14 14 Którzy ją otrzymają, odziedziczą żywot, a gdzie wnidzie, Bóg będzie błogosławić. -Sirach Syr 26 4 15 15 Którzy jej służą, będą posłuszni Świętego, a tych, którzy ją miłują, Bóg miłuje. -Sirach Syr 26 4 16 16 Kto jej słucha, będzie sądził narody, a który na nię patrzy, bezpiecznie mieszkać będzie. -Sirach Syr 26 4 17 17 Jeśli jej uwierzy, odziedziczy ją i będą w potwierdzeniu potomkowie jego, -Sirach Syr 26 4 18 18 bo w doświadczaniu z nim chodzi a naprzód go obiera. -Sirach Syr 26 4 19 19 Strach i bojaźń, i doświadczenie nawiedzie nań i utrapi go utrapieniem nauki swej, aż go doświadczy w myślach jego i uwierzy duszy jego. -Sirach Syr 26 4 20 20 I umocni go, i drogę prostą przywiedzie do niego, i uweseli go, -Sirach Syr 26 4 21 21 odkryje mu tajemnice swoje, i skarbić będzie nad nim umiejętność i rozumienie sprawiedliwości. -Sirach Syr 26 4 22 22 Ale jeśli się obłądzi, opuści go i poda go w ręce nieprzyjaciela jego. -Sirach Syr 26 4 23 23 Synu, pilnuj czasu a strzeż się złego. -Sirach Syr 26 4 24 24 Nie wstydaj się mówić prawdy, za duszę twoję. -Sirach Syr 26 4 25 25 Bo jest wstyd przywodzący grzech, a jest wstyd przywodzący sławę i łaskę. -Sirach Syr 26 4 26 26 Nie miej względu na osobę przeciw osobie twojej ani na kłamstwo, przeciw duszy twojej. -Sirach Syr 26 4 27 27 Nie wstydź się bliźniego twego w upadku jego -Sirach Syr 26 4 28 28 ani zawściągaj słowa czasu zbawiennego, nie kryj mądrości twej w ozdobie swej. -Sirach Syr 26 4 29 29 Bo mądrość poznana bywa z języka, a smysł i umiejętność i nauka z mowy roztropnego, i stateczność z uczynków sprawiedliwych. -Sirach Syr 26 4 30 30 Nie sprzeciwiaj się słowu prawdziwemu żadnym obyczajem i sromaj się kłamstwa nieumiejętności twojej. -Sirach Syr 26 4 31 31 Nie wstydaj się spowiadać grzechów twoich a nie poddawaj się każdemu człowiekowi za grzech -Sirach Syr 26 4 32 32 Nie sprzeciwiaj się obliczu możnego a nie usiłuj przeciw bystrości rzeki. -Sirach Syr 26 4 33 33 Za sprawiedliwością bojuj za duszę twoję i bij się o prawdę aż do śmierci, a Bóg za cię zwalczy nieprzyjacioły twoje. -Sirach Syr 26 4 34 34 Nie bądź prędkim w języku twoim, a niepożytecznym i niedbałym w uczynkach twoich. -Sirach Syr 26 4 35 35 Nie bądź jako lew w domu twym wywracając domowniki twoje a obciążając poddane tobie. -Sirach Syr 26 4 36 36 Niech nie będzie ręka twoja wyciągniona ku braniu, a skurczona ku dawaniu. +Sirach Syr 26 4 2 Nie wzgardzaj dusze łaknącej i nie drażni ubogiego w niedostatku jego. +Sirach Syr 26 4 3 Nie trap serca człowieka niedostatecznego a nie odwłaczaj datku uciśnionemu. +Sirach Syr 26 4 4 Nie odrzucaj prośby utrapionego a nie odwracaj oblicza twego od potrzebującego. +Sirach Syr 26 4 5 Nie odwracaj oczu twoich od ubogiego dla gniewu a nie dopuszczaj proszącym z tyłu cię przeklinać: +Sirach Syr 26 4 6 bo tego, który cię w gorzkości dusze przeklina, modlitwa wysłuchana będzie, a wysłucha go ten, który go stworzył. +Sirach Syr 26 4 7 Zgromadzeniu ubogich staw się łaskawym, a starszemu poniżaj duszę twoję, a przełożonemu nakłoń głowę swoję. +Sirach Syr 26 4 8 Nakłoń ubogiemu bez smutku ucha twego i oddaj dług twój a odpowiedz mu spokojnie w cichości. +Sirach Syr 26 4 9 Wybaw tego, który krzywdę cierpi z ręki pysznego, a nie kwaśno znoś na duszy twojej. +Sirach Syr 26 4 10 Na sądzie bądź miłosierny sierotom jako ociec, a matce ich miasto męża: +Sirach Syr 26 4 11 I będziesz ty jako syn Nawyższego posłuszny, i smiłuje się nad tobą więcej niżli matka. +Sirach Syr 26 4 12 Mądrość synom swym wdycha żywot i wspomaga tych, którzy jej szukają, i w przód pójdzie w drodze sprawiedliwości. +Sirach Syr 26 4 13 A kto ją miłuje, miłuje żywot, a którzy by czuli do niej, osięgną słodkość jej. +Sirach Syr 26 4 14 Którzy ją otrzymają, odziedziczą żywot, a gdzie wnidzie, Bóg będzie błogosławić. +Sirach Syr 26 4 15 Którzy jej służą, będą posłuszni Świętego, a tych, którzy ją miłują, Bóg miłuje. +Sirach Syr 26 4 16 Kto jej słucha, będzie sądził narody, a który na nię patrzy, bezpiecznie mieszkać będzie. +Sirach Syr 26 4 17 Jeśli jej uwierzy, odziedziczy ją i będą w potwierdzeniu potomkowie jego, +Sirach Syr 26 4 18 bo w doświadczaniu z nim chodzi a naprzód go obiera. +Sirach Syr 26 4 19 Strach i bojaźń, i doświadczenie nawiedzie nań i utrapi go utrapieniem nauki swej, aż go doświadczy w myślach jego i uwierzy duszy jego. +Sirach Syr 26 4 20 I umocni go, i drogę prostą przywiedzie do niego, i uweseli go, +Sirach Syr 26 4 21 odkryje mu tajemnice swoje, i skarbić będzie nad nim umiejętność i rozumienie sprawiedliwości. +Sirach Syr 26 4 22 Ale jeśli się obłądzi, opuści go i poda go w ręce nieprzyjaciela jego. +Sirach Syr 26 4 23 Synu, pilnuj czasu a strzeż się złego. +Sirach Syr 26 4 24 Nie wstydaj się mówić prawdy, za duszę twoję. +Sirach Syr 26 4 25 Bo jest wstyd przywodzący grzech, a jest wstyd przywodzący sławę i łaskę. +Sirach Syr 26 4 26 Nie miej względu na osobę przeciw osobie twojej ani na kłamstwo, przeciw duszy twojej. +Sirach Syr 26 4 27 Nie wstydź się bliźniego twego w upadku jego +Sirach Syr 26 4 28 ani zawściągaj słowa czasu zbawiennego, nie kryj mądrości twej w ozdobie swej. +Sirach Syr 26 4 29 Bo mądrość poznana bywa z języka, a smysł i umiejętność i nauka z mowy roztropnego, i stateczność z uczynków sprawiedliwych. +Sirach Syr 26 4 30 Nie sprzeciwiaj się słowu prawdziwemu żadnym obyczajem i sromaj się kłamstwa nieumiejętności twojej. +Sirach Syr 26 4 31 Nie wstydaj się spowiadać grzechów twoich a nie poddawaj się każdemu człowiekowi za grzech +Sirach Syr 26 4 32 Nie sprzeciwiaj się obliczu możnego a nie usiłuj przeciw bystrości rzeki. +Sirach Syr 26 4 33 Za sprawiedliwością bojuj za duszę twoję i bij się o prawdę aż do śmierci, a Bóg za cię zwalczy nieprzyjacioły twoje. +Sirach Syr 26 4 34 Nie bądź prędkim w języku twoim, a niepożytecznym i niedbałym w uczynkach twoich. +Sirach Syr 26 4 35 Nie bądź jako lew w domu twym wywracając domowniki twoje a obciążając poddane tobie. +Sirach Syr 26 4 36 Niech nie będzie ręka twoja wyciągniona ku braniu, a skurczona ku dawaniu. Sirach Syr 26 5 1 Nie patrz na majętności niesprawiedliwe a nie mów: Mam dosyć żywności, boć nic nie pomoże czasu pomsty i utrapienia. -Sirach Syr 26 5 2 2 Nie naszladuj w mocy twej żądzy serca twego a nie mów. Jakom przemógł? -Sirach Syr 26 5 3 3 Abo: Kto mię podbije za uczynki moje? Abowiem Bóg mszcząc się mścić się będzie. -Sirach Syr 26 5 4 4 Nie mów: Zgrzeszyłem, a cóż mi się złego zstało? Abowiem Nawyższy jest derpliwy oddawacz. -Sirach Syr 26 5 5 5 Za odpuszczony grzech nie bądź bez bojaźni ani przykładaj grzechu do grzechu. -Sirach Syr 26 5 6 6 nie mów: Miłosierdzie Pańskie wielkie jest, smiłuje się nad mnóstwem grzechów moich. -Sirach Syr 26 5 7 7 Miłosierdzie bowiem i gniew prędko przybliżają się od niego, a na grzeszniki patrzy gniew jego. -Sirach Syr 26 5 8 8 Nie omieszkawaj nawrócić się do Pana a nie odkładaj ode dnia do dnia, -Sirach Syr 26 5 9 9 nagle bowiem przyjdzie gniew jego, a czasu pomsty zagubi cię. -Sirach Syr 26 5 10 10 Nie frasuj się o bogactwa niesprawiedliwe, boć nie pomogą w dzień utrapienia i pomsty. -Sirach Syr 26 5 11 11 Nie chwiej się od każdego wiatru i nie każdą drogą chodź, bo tak doświadczon bywa każdy grzesznik rozdwojonego języka. -Sirach Syr 26 5 12 12 Bądź stateczny w drodze Pańskiej i w prawdzie umysłu twego, i w umiejętności, a niech cię naszladuje słowo pokoju i sprawiedliwości. -Sirach Syr 26 5 13 13 Bądź dchy ku słuchaniu słowa, abyś wyrozumiał, a z mądrością dawaj odpowiedź prawdziwą. -Sirach Syr 26 5 14 14 Jeśli masz rozum, odpowiadaj bliźniemu, a jeśli nie, niech będzie ręka twoja na ustach twoich, by cię nie podchwycono w nieobacznym dowie, a byłbyś zawstydzon. -Sirach Syr 26 5 15 15 Cześć i chwała w mowie roztropnego, lecz język niebacznego jest upadek jego. -Sirach Syr 26 5 16 16 Niechaj cię nie zową obmówcą a językiem twoim nie daj się poimać i zawstydzać. -Sirach Syr 26 5 17 17 Bo nad złodziejem jest sromota i żałość, a na człowieka dwoistego języka złe potępienie, a na obmówcę nienawiść i nieprzyjaźń, i sromota. -Sirach Syr 26 5 18 18 Usprawiedliwiaj jednako małego i wielldego. +Sirach Syr 26 5 2 Nie naszladuj w mocy twej żądzy serca twego a nie mów. Jakom przemógł? +Sirach Syr 26 5 3 Abo: Kto mię podbije za uczynki moje? Abowiem Bóg mszcząc się mścić się będzie. +Sirach Syr 26 5 4 Nie mów: Zgrzeszyłem, a cóż mi się złego zstało? Abowiem Nawyższy jest derpliwy oddawacz. +Sirach Syr 26 5 5 Za odpuszczony grzech nie bądź bez bojaźni ani przykładaj grzechu do grzechu. +Sirach Syr 26 5 6 nie mów: Miłosierdzie Pańskie wielkie jest, smiłuje się nad mnóstwem grzechów moich. +Sirach Syr 26 5 7 Miłosierdzie bowiem i gniew prędko przybliżają się od niego, a na grzeszniki patrzy gniew jego. +Sirach Syr 26 5 8 Nie omieszkawaj nawrócić się do Pana a nie odkładaj ode dnia do dnia, +Sirach Syr 26 5 9 nagle bowiem przyjdzie gniew jego, a czasu pomsty zagubi cię. +Sirach Syr 26 5 10 Nie frasuj się o bogactwa niesprawiedliwe, boć nie pomogą w dzień utrapienia i pomsty. +Sirach Syr 26 5 11 Nie chwiej się od każdego wiatru i nie każdą drogą chodź, bo tak doświadczon bywa każdy grzesznik rozdwojonego języka. +Sirach Syr 26 5 12 Bądź stateczny w drodze Pańskiej i w prawdzie umysłu twego, i w umiejętności, a niech cię naszladuje słowo pokoju i sprawiedliwości. +Sirach Syr 26 5 13 Bądź dchy ku słuchaniu słowa, abyś wyrozumiał, a z mądrością dawaj odpowiedź prawdziwą. +Sirach Syr 26 5 14 Jeśli masz rozum, odpowiadaj bliźniemu, a jeśli nie, niech będzie ręka twoja na ustach twoich, by cię nie podchwycono w nieobacznym dowie, a byłbyś zawstydzon. +Sirach Syr 26 5 15 Cześć i chwała w mowie roztropnego, lecz język niebacznego jest upadek jego. +Sirach Syr 26 5 16 Niechaj cię nie zową obmówcą a językiem twoim nie daj się poimać i zawstydzać. +Sirach Syr 26 5 17 Bo nad złodziejem jest sromota i żałość, a na człowieka dwoistego języka złe potępienie, a na obmówcę nienawiść i nieprzyjaźń, i sromota. +Sirach Syr 26 5 18 Usprawiedliwiaj jednako małego i wielldego. Sirach Syr 26 6 1 Nie stawaj się bliźniemu z przyjadela nieprzyjadelem, złą sławę bowiem i sromotę zły człowiek odziedziczy i wszelki grzesznik zazdrościwy i dwoistego języka. -Sirach Syr 26 6 2 2 Nie wynoś się w myśli dusze twojej jako byk, aby snadź nie była zrażona moc twoja przez głupstwo -Sirach Syr 26 6 3 3 a nie pożarła liścia twego i potraciła owocu twego, a zostałbyś jako drzewo suche na puszczy. -Sirach Syr 26 6 4 4 Dusza bowiem złościwa zatraci tego, kto ją ma, i podaje go podechą nieprzyjaciołom, i przywiedzie w dział niezbożników. -Sirach Syr 26 6 5 5 Wdzięczne słowo rozmnaża przyjacioły i ubłaga nieprzyjadele a język wymowny w dobrym człowiecze obfituje. -Sirach Syr 26 6 6 6 Miej wiele życzliwych, a od porady miej jednego z tysiąca. -Sirach Syr 26 6 7 7 Jeśli nabywasz przyjaciela, przez doświadczenie go nabywaj, a niełacno mu wierz. -Sirach Syr 26 6 8 8 Bo jest przyjadel według czasu swego, a nie wytrwa w dzień utrapienia. -Sirach Syr 26 6 9 9 I jest przyjadel, który się obraca do nieprzyjaźni, i jest przyjadel, który nienawiść i swar, i hańbę objawi. -Sirach Syr 26 6 10 10 A jest przyjadel, towarzysz stołu, i nie zetrwa czasu potrzeby. -Sirach Syr 26 6 11 11 Przyjadel jeśli wytrwa statecznie, będzie tobie jako rówiennik, a między domowniki twemi bezpiecznie sobie poczynać będzie. -Sirach Syr 26 6 12 12 Jeśli się uniży przeciw tobie a skryje się przed tobą, jednomyślną będziesz miał przyjaźń dobrą. -Sirach Syr 26 6 13 13 Odłącz się od nieprzyjaciół twoich, a bądź ostrożny z przyjacioły twemi. -Sirach Syr 26 6 14 14 Wierny przyjaciel jest mocna obrona, a kto go nalazł, skarb nalazł. -Sirach Syr 26 6 15 15 Wiernemu przyjacielowi nie masz porównania i nie masz godnej wagi złota i śrebra przeciw dobroci wiary jego. -Sirach Syr 26 6 16 16 Przyjaciel wierny lekarstwo żywota i nieśmiertelności, a którzy się boją Pana, najdą go. -Sirach Syr 26 6 17 17 Kto się Boga boi, równie będzie miał przyjacielstwo dobre, bo jakim on jest, takim będzie i przyjadel jego. -Sirach Syr 26 6 18 18 Synu, od młodości twojej przyjmuj naukę, a najdziesz mądrość aż do szedziwości. -Sirach Syr 26 6 19 19 Jako ten, który orze i sieje, przychodź do niej a czekaj dobrych jej owoców. -Sirach Syr 26 6 20 20 Niewiele się bowiem spracujesz robiąc około niej, a rychło będziesz używał pożytków jej. -Sirach Syr 26 6 21 21 Jako przykra zbytnie jest mądrość nieumiejętnym ludziom i nie wytrwa w niej głupi. -Sirach Syr 26 6 22 22 Jako moc kamienia będzie w nich doświadczenie, a bez omieszkania odrzucą ją. -Sirach Syr 26 6 23 23 Mądrość bowiem nauki jest wedle imienia swego i nie jest wielom znajoma, a którym jest znajoma, trwa aż do widzenia Bożego. -Sirach Syr 26 6 24 24 Słuchaj, synu, a przyjmi radę rozumu, a nie odrzucaj rady mojej. -Sirach Syr 26 6 25 25 Podaj nogę twoję w pęta jej i szyję twoję do łańcucha jej; -Sirach Syr 26 6 26 26 podłóż ramię twoje a noś ją, a niech ci się nie przykrzą związki jej. -Sirach Syr 26 6 27 27 Ze wszytkiego umysłu twego przychodź do niej, a ze wszytkiej mocy twej strzeż dróg jej. -Sirach Syr 26 6 28 28 Szukaj jej, a oznajmi się tobie, a dostawszy, nie opuszczaj jej: -Sirach Syr 26 6 29 29 bo na ostatek najdziesz w niej odpoczynienie a obród-ć się w kochanie -Sirach Syr 26 6 30 30 i będą tobie pęta jej obroną mocną i stałym fundamentem, a łańcuchy jej szatą chwały, -Sirach Syr 26 6 31 31 bo ubiór żywota jest w niej, a związki jej zawieszenie zbawienne. -Sirach Syr 26 6 32 32 W szatę chwały obleczesz ją a koronę radości włożysz na się. -Sirach Syr 26 6 33 33 Synu, będzieszli mię słuchał, nauczysz się, a jeśli przyłożysz myśli twej, mądrym będziesz. -Sirach Syr 26 6 34 34 Jeśli nakłonisz ucha twego, pojmiesz naukę, a jeślić miło będzie słuchać, mądrym zostaniesz. -Sirach Syr 26 6 35 35 Stawaj w gromadzie starców roztropnych a przyłączaj się z serca mądrości ich: abyś wszelką powieść Boską słyszeć mógł a przypowieści chwały godne abyć tajne nie były. -Sirach Syr 26 6 36 36 A ujźrzyszli mądrego, porań się do niego a noga twoja niechaj trze progi drzwi jego. -Sirach Syr 26 6 37 37 Myśl twoję miej w przykazaniu Bożym i w mandadech jego nabardziej bądź ustawiczny: a on tobie da serce i pożądanie mądrości będzie dano tobie. +Sirach Syr 26 6 2 Nie wynoś się w myśli dusze twojej jako byk, aby snadź nie była zrażona moc twoja przez głupstwo +Sirach Syr 26 6 3 a nie pożarła liścia twego i potraciła owocu twego, a zostałbyś jako drzewo suche na puszczy. +Sirach Syr 26 6 4 Dusza bowiem złościwa zatraci tego, kto ją ma, i podaje go podechą nieprzyjaciołom, i przywiedzie w dział niezbożników. +Sirach Syr 26 6 5 Wdzięczne słowo rozmnaża przyjacioły i ubłaga nieprzyjadele a język wymowny w dobrym człowiecze obfituje. +Sirach Syr 26 6 6 Miej wiele życzliwych, a od porady miej jednego z tysiąca. +Sirach Syr 26 6 7 Jeśli nabywasz przyjaciela, przez doświadczenie go nabywaj, a niełacno mu wierz. +Sirach Syr 26 6 8 Bo jest przyjadel według czasu swego, a nie wytrwa w dzień utrapienia. +Sirach Syr 26 6 9 I jest przyjadel, który się obraca do nieprzyjaźni, i jest przyjadel, który nienawiść i swar, i hańbę objawi. +Sirach Syr 26 6 10 A jest przyjadel, towarzysz stołu, i nie zetrwa czasu potrzeby. +Sirach Syr 26 6 11 Przyjadel jeśli wytrwa statecznie, będzie tobie jako rówiennik, a między domowniki twemi bezpiecznie sobie poczynać będzie. +Sirach Syr 26 6 12 Jeśli się uniży przeciw tobie a skryje się przed tobą, jednomyślną będziesz miał przyjaźń dobrą. +Sirach Syr 26 6 13 Odłącz się od nieprzyjaciół twoich, a bądź ostrożny z przyjacioły twemi. +Sirach Syr 26 6 14 Wierny przyjaciel jest mocna obrona, a kto go nalazł, skarb nalazł. +Sirach Syr 26 6 15 Wiernemu przyjacielowi nie masz porównania i nie masz godnej wagi złota i śrebra przeciw dobroci wiary jego. +Sirach Syr 26 6 16 Przyjaciel wierny lekarstwo żywota i nieśmiertelności, a którzy się boją Pana, najdą go. +Sirach Syr 26 6 17 Kto się Boga boi, równie będzie miał przyjacielstwo dobre, bo jakim on jest, takim będzie i przyjadel jego. +Sirach Syr 26 6 18 Synu, od młodości twojej przyjmuj naukę, a najdziesz mądrość aż do szedziwości. +Sirach Syr 26 6 19 Jako ten, który orze i sieje, przychodź do niej a czekaj dobrych jej owoców. +Sirach Syr 26 6 20 Niewiele się bowiem spracujesz robiąc około niej, a rychło będziesz używał pożytków jej. +Sirach Syr 26 6 21 Jako przykra zbytnie jest mądrość nieumiejętnym ludziom i nie wytrwa w niej głupi. +Sirach Syr 26 6 22 Jako moc kamienia będzie w nich doświadczenie, a bez omieszkania odrzucą ją. +Sirach Syr 26 6 23 Mądrość bowiem nauki jest wedle imienia swego i nie jest wielom znajoma, a którym jest znajoma, trwa aż do widzenia Bożego. +Sirach Syr 26 6 24 Słuchaj, synu, a przyjmi radę rozumu, a nie odrzucaj rady mojej. +Sirach Syr 26 6 25 Podaj nogę twoję w pęta jej i szyję twoję do łańcucha jej; +Sirach Syr 26 6 26 podłóż ramię twoje a noś ją, a niech ci się nie przykrzą związki jej. +Sirach Syr 26 6 27 Ze wszytkiego umysłu twego przychodź do niej, a ze wszytkiej mocy twej strzeż dróg jej. +Sirach Syr 26 6 28 Szukaj jej, a oznajmi się tobie, a dostawszy, nie opuszczaj jej: +Sirach Syr 26 6 29 bo na ostatek najdziesz w niej odpoczynienie a obród-ć się w kochanie +Sirach Syr 26 6 30 i będą tobie pęta jej obroną mocną i stałym fundamentem, a łańcuchy jej szatą chwały, +Sirach Syr 26 6 31 bo ubiór żywota jest w niej, a związki jej zawieszenie zbawienne. +Sirach Syr 26 6 32 W szatę chwały obleczesz ją a koronę radości włożysz na się. +Sirach Syr 26 6 33 Synu, będzieszli mię słuchał, nauczysz się, a jeśli przyłożysz myśli twej, mądrym będziesz. +Sirach Syr 26 6 34 Jeśli nakłonisz ucha twego, pojmiesz naukę, a jeślić miło będzie słuchać, mądrym zostaniesz. +Sirach Syr 26 6 35 Stawaj w gromadzie starców roztropnych a przyłączaj się z serca mądrości ich: abyś wszelką powieść Boską słyszeć mógł a przypowieści chwały godne abyć tajne nie były. +Sirach Syr 26 6 36 A ujźrzyszli mądrego, porań się do niego a noga twoja niechaj trze progi drzwi jego. +Sirach Syr 26 6 37 Myśl twoję miej w przykazaniu Bożym i w mandadech jego nabardziej bądź ustawiczny: a on tobie da serce i pożądanie mądrości będzie dano tobie. Sirach Syr 26 7 1 Nie czyń złych rzeczy, a nie imą się ciebie. -Sirach Syr 26 7 2 2 Odstąp od nieprawego, a odstąpią złe od ciebie. -Sirach Syr 26 7 3 3 Synu, nie siej złości na zagoniech niesprawiedliwości, a nie będziesz ich żął siedmiorako. -Sirach Syr 26 7 4 4 Nie proś zwierzchności od Pana ani zacnej stolice od króla. -Sirach Syr 26 7 5 5 Nie czyń się sprawiedliwym przed Bogiem, bo po znawca serca on jest, a przed królem nie chciej być widzian mądrym. -Sirach Syr 26 7 6 6 Nie staraj się, abyś był sędzią, ażbyś mógł mocą przełomić nieprawości: byś się snadź nie uląkł osoby możnego i nie uczynił zgorszenia w sprawiedliwości twojej. -Sirach Syr 26 7 7 7 Nie grzesz przeciwko mnóstwu miasta ani się wdawaj między lud, -Sirach Syr 26 7 8 8 ani wiąż dwojakich grzechów, bo i za jeden wolen nie będziesz. -Sirach Syr 26 7 9 9 Nie bądź bojaźliwym na umyśle twoim. -Sirach Syr 26 7 10 10 Modlić się jałmużny czynić nie opuszczaj. -Sirach Syr 26 7 11 11 Nie mów: Za wielkością darów moich wejźrzy Bóg, a gdy będę ofiarował Bogu Najwyższemu, przyjmie dary moje. -Sirach Syr 26 7 12 12 Nie naśmiewaj się z człowieka w gorzkości dusze, bo jest, który uniża i podwyższa, -Sirach Syr 26 7 13 13 Nie orz kłamstwa przeciw bratu twemu ani przeciw przyjacielowi tak czyń. -Sirach Syr 26 7 14 14 Nie chciej kłamać wszelakim kłamstwem, bo ustawiczność jego nie jest dobra. -Sirach Syr 26 7 15 15 Nie bądź wielomównym w gromadzie starych a nie powtarzaj słów na modlitwie twojej. -Sirach Syr 26 7 16 16 Nie miej w nienawiści robót pracowitych ani sprawowania rolej postanowionego od Najwyższego. -Sirach Syr 26 7 17 17 Nie licz się w gromady niekarnych. -Sirach Syr 26 7 18 18 Pamiętaj na gniew, że nie omieszka. -Sirach Syr 26 7 19 19 Uniżaj barzo ducha twego, bo pomsta dała złośliwego ogień i robak. -Sirach Syr 26 7 20 20 Nie wykracaj naprzedwko przyjadelowi odwłaczającemu pieniądze ani brata namilszego dla złota nie wzgardzaj. -Sirach Syr 26 7 21 21 Nie odłączaj się od żony mądrej i dobrej, którejeś dostał w bojaźni Pańskiej: bo wdzięczność jej wstydliwości nad złoto. -Sirach Syr 26 7 22 22 Nie obrażaj czeladnika wiernie pracującego ani najemnika wydawającego duszę swą. -Sirach Syr 26 7 23 23 Sługa mądry niech ci będzie mił jako dusza twoja: nie omylaj go w wolności i nie zostawuj go w ubóstwie. -Sirach Syr 26 7 24 24 Masz dobytek? Przyglądajże go, a jeśli jest pożyteczny, niech trwa u ciebie. -Sirach Syr 26 7 25 25 Masz syny? Ćwicz je a nachylaj ich z dzieciństwa ich. -Sirach Syr 26 7 26 26 Masz córki? Strzeżże ciała ich, a nie okazuj im wesołej twarzy. -Sirach Syr 26 7 27 27 Wydaj córkę, a wielką rzecz sprawisz, a daj ją za człowieka roztropnego. -Sirach Syr 26 7 28 28 Jeśli masz żonę według dusze twojej, nie porzucaj jej, a nie zwierzaj się tej, której nienawidzisz. -Sirach Syr 26 7 29 29 Ze wszytkiego serca twego czci ojca twego a nie zapominaj stękania matki twojej; -Sirach Syr 26 7 30 30 pomni, że byś się był nie narodził, by nie przez nie, i oddawaj im jako i oni tobie. -Sirach Syr 26 7 31 31 Ze wszytkiej dusze twojej bój się Pana, a kapłany jego miej za święte. -Sirach Syr 26 7 32 32 Ze wszytkiej siły twojej miłuj tego, który cię uczynił, a sług jego nie opuszczaj. -Sirach Syr 26 7 33 33 Czci Boga ze wszytkiej dusze twojej i czci kapłany a oczyściaj się ramiony. -Sirach Syr 26 7 34 34 Dawaj im część, jakoć rozkazano, pierwiastek i oczyścienia, a za niedbałości twoje oczyść się z niewielą. -Sirach Syr 26 7 35 35 Dar łopatek twoich i ofiarę poświęcenia ofiarujesz Panu, i pierwiastki rzeczy świętych. -Sirach Syr 26 7 36 36 I ubogiemu ściągni rękę twoję, aby się wykonało ubłaganie i błogosławieństwo twoje. -Sirach Syr 26 7 37 37 Wdzięczność datku przed oczyma u każdego żywiącego, a umarłemu nie zabraniaj łaski. -Sirach Syr 26 7 38 38 Nie zaniechiwaj płaczących cieszyć a z płaczącymi chodź. -Sirach Syr 26 7 39 39 Nie leń się nawiedzić chorego, bo stąd w miłości będziesz utwierdzony. -Sirach Syr 26 7 40 40 We wszytkich sprawach twoich pamiętaj na ostatnie rzeczy twoje, a na wieki nie zgrzeszysz. +Sirach Syr 26 7 2 Odstąp od nieprawego, a odstąpią złe od ciebie. +Sirach Syr 26 7 3 Synu, nie siej złości na zagoniech niesprawiedliwości, a nie będziesz ich żął siedmiorako. +Sirach Syr 26 7 4 Nie proś zwierzchności od Pana ani zacnej stolice od króla. +Sirach Syr 26 7 5 Nie czyń się sprawiedliwym przed Bogiem, bo po znawca serca on jest, a przed królem nie chciej być widzian mądrym. +Sirach Syr 26 7 6 Nie staraj się, abyś był sędzią, ażbyś mógł mocą przełomić nieprawości: byś się snadź nie uląkł osoby możnego i nie uczynił zgorszenia w sprawiedliwości twojej. +Sirach Syr 26 7 7 Nie grzesz przeciwko mnóstwu miasta ani się wdawaj między lud, +Sirach Syr 26 7 8 ani wiąż dwojakich grzechów, bo i za jeden wolen nie będziesz. +Sirach Syr 26 7 9 Nie bądź bojaźliwym na umyśle twoim. +Sirach Syr 26 7 10 Modlić się jałmużny czynić nie opuszczaj. +Sirach Syr 26 7 11 Nie mów: Za wielkością darów moich wejźrzy Bóg, a gdy będę ofiarował Bogu Najwyższemu, przyjmie dary moje. +Sirach Syr 26 7 12 Nie naśmiewaj się z człowieka w gorzkości dusze, bo jest, który uniża i podwyższa, +Sirach Syr 26 7 13 Nie orz kłamstwa przeciw bratu twemu ani przeciw przyjacielowi tak czyń. +Sirach Syr 26 7 14 Nie chciej kłamać wszelakim kłamstwem, bo ustawiczność jego nie jest dobra. +Sirach Syr 26 7 15 Nie bądź wielomównym w gromadzie starych a nie powtarzaj słów na modlitwie twojej. +Sirach Syr 26 7 16 Nie miej w nienawiści robót pracowitych ani sprawowania rolej postanowionego od Najwyższego. +Sirach Syr 26 7 17 Nie licz się w gromady niekarnych. +Sirach Syr 26 7 18 Pamiętaj na gniew, że nie omieszka. +Sirach Syr 26 7 19 Uniżaj barzo ducha twego, bo pomsta dała złośliwego ogień i robak. +Sirach Syr 26 7 20 Nie wykracaj naprzedwko przyjadelowi odwłaczającemu pieniądze ani brata namilszego dla złota nie wzgardzaj. +Sirach Syr 26 7 21 Nie odłączaj się od żony mądrej i dobrej, którejeś dostał w bojaźni Pańskiej: bo wdzięczność jej wstydliwości nad złoto. +Sirach Syr 26 7 22 Nie obrażaj czeladnika wiernie pracującego ani najemnika wydawającego duszę swą. +Sirach Syr 26 7 23 Sługa mądry niech ci będzie mił jako dusza twoja: nie omylaj go w wolności i nie zostawuj go w ubóstwie. +Sirach Syr 26 7 24 Masz dobytek? Przyglądajże go, a jeśli jest pożyteczny, niech trwa u ciebie. +Sirach Syr 26 7 25 Masz syny? Ćwicz je a nachylaj ich z dzieciństwa ich. +Sirach Syr 26 7 26 Masz córki? Strzeżże ciała ich, a nie okazuj im wesołej twarzy. +Sirach Syr 26 7 27 Wydaj córkę, a wielką rzecz sprawisz, a daj ją za człowieka roztropnego. +Sirach Syr 26 7 28 Jeśli masz żonę według dusze twojej, nie porzucaj jej, a nie zwierzaj się tej, której nienawidzisz. +Sirach Syr 26 7 29 Ze wszytkiego serca twego czci ojca twego a nie zapominaj stękania matki twojej; +Sirach Syr 26 7 30 pomni, że byś się był nie narodził, by nie przez nie, i oddawaj im jako i oni tobie. +Sirach Syr 26 7 31 Ze wszytkiej dusze twojej bój się Pana, a kapłany jego miej za święte. +Sirach Syr 26 7 32 Ze wszytkiej siły twojej miłuj tego, który cię uczynił, a sług jego nie opuszczaj. +Sirach Syr 26 7 33 Czci Boga ze wszytkiej dusze twojej i czci kapłany a oczyściaj się ramiony. +Sirach Syr 26 7 34 Dawaj im część, jakoć rozkazano, pierwiastek i oczyścienia, a za niedbałości twoje oczyść się z niewielą. +Sirach Syr 26 7 35 Dar łopatek twoich i ofiarę poświęcenia ofiarujesz Panu, i pierwiastki rzeczy świętych. +Sirach Syr 26 7 36 I ubogiemu ściągni rękę twoję, aby się wykonało ubłaganie i błogosławieństwo twoje. +Sirach Syr 26 7 37 Wdzięczność datku przed oczyma u każdego żywiącego, a umarłemu nie zabraniaj łaski. +Sirach Syr 26 7 38 Nie zaniechiwaj płaczących cieszyć a z płaczącymi chodź. +Sirach Syr 26 7 39 Nie leń się nawiedzić chorego, bo stąd w miłości będziesz utwierdzony. +Sirach Syr 26 7 40 We wszytkich sprawach twoich pamiętaj na ostatnie rzeczy twoje, a na wieki nie zgrzeszysz. Sirach Syr 26 8 1 Nie wadź się z człowiekiem możnym, byś snadź nie wpadł w ręce jego. -Sirach Syr 26 8 2 2 Nie spieraj się z człowiekiem bogatym, by snadź przeciw tobie prawem nie czynił: -Sirach Syr 26 8 3 3 bo mnogich zatraciło złoto i śrebro i aż do serc królewskich przebyło i wywróciło je. -Sirach Syr 26 8 4 4 Nie swarz się z człowiekiem języcznym a nie przykładaj drew na ogień jego. -Sirach Syr 26 8 5 5 Nie obcuj z nieumiejętnym człowiekiem, aby źle nie mówił o rodzaju twoim. -Sirach Syr 26 8 6 6 Nie wzgardzaj człowieka, który się odwraca od grzechu, ani mu urągaj, pomni, żeśmy wszyscy godni karania. -Sirach Syr 26 8 7 7 Nie gardź człowiekiem w starości jego, bo i z nas się zstarzeją. -Sirach Syr 26 8 8 8 Nie raduj się z śmierci nieprzyjaciela twego wiedząc, że wszyscy umieramy, a do wesela przyść nie chcemy. -Sirach Syr 26 8 9 9 Nie lekceważ powieści starców mądrych a w przypowieściach ich baw się. -Sirach Syr 26 8 10 10 Bo się od nich nauczysz mądrości i nauki rozumu i służyć panom bez przygany. -Sirach Syr 26 8 11 11 Nie puszczaj mimo się powieści starszych, bo się oni nauczyli od ojców swoich, -Sirach Syr 26 8 12 12 bo od nich nauczysz się rozumu i dawać odpowiedź czasu potrzeby. -Sirach Syr 26 8 13 13 Nie rozpalaj węgla grzeszników karząc je i nie zapalaj się płomieniem ognia grzechów ich. -Sirach Syr 26 8 14 14 Nie sprzeciwiaj się człowiekowi potwarnemu, aby nie siadł jako nieprzyjaciel przeciw ustam twoim. -Sirach Syr 26 8 15 15 Nie pożyczaj człowiekowi nad cię możniejszemu, a jeśli pożyczysz, miej za rzecz straconą. -Sirach Syr 26 8 16 16 Nie ręcz nad przemożenie twoje, a jeśliś ręczył, obmyślaj, jakobyś miał zapłacić. -Sirach Syr 26 8 17 17 Nie sądź przedw sędziemu, ponieważ według sprawiedliwości sądzi. -Sirach Syr 26 8 18 18 Nie chodź w drogę z człowiekiem śmiałym, by snadź nie zwalił złości swoich na cię, bo on idzie według wolej swojej, a wespół z jego szaleństwem zginiesz. -Sirach Syr 26 8 19 19 Nie będziesz się wadził z gniewliwym a z śmiałym nie chodź na puszczą, bo jako nic w oczach jego jest krew, a gdzie nie masz ratunku zabije cię. -Sirach Syr 26 8 20 20 Z głupimi nie miej rady, abowiem nie może się im podobać, jeno co im miło. -Sirach Syr 26 8 21 21 Przed obcym nie miej rady, bo nie wiesz, co urodzi. -Sirach Syr 26 8 22 22 Nie każdemu człowiekowi otwarzaj serca twego, by-ć snadź nie oddał łaską fałszywą, a nie szkalował cię. +Sirach Syr 26 8 2 Nie spieraj się z człowiekiem bogatym, by snadź przeciw tobie prawem nie czynił: +Sirach Syr 26 8 3 bo mnogich zatraciło złoto i śrebro i aż do serc królewskich przebyło i wywróciło je. +Sirach Syr 26 8 4 Nie swarz się z człowiekiem języcznym a nie przykładaj drew na ogień jego. +Sirach Syr 26 8 5 Nie obcuj z nieumiejętnym człowiekiem, aby źle nie mówił o rodzaju twoim. +Sirach Syr 26 8 6 Nie wzgardzaj człowieka, który się odwraca od grzechu, ani mu urągaj, pomni, żeśmy wszyscy godni karania. +Sirach Syr 26 8 7 Nie gardź człowiekiem w starości jego, bo i z nas się zstarzeją. +Sirach Syr 26 8 8 Nie raduj się z śmierci nieprzyjaciela twego wiedząc, że wszyscy umieramy, a do wesela przyść nie chcemy. +Sirach Syr 26 8 9 Nie lekceważ powieści starców mądrych a w przypowieściach ich baw się. +Sirach Syr 26 8 10 Bo się od nich nauczysz mądrości i nauki rozumu i służyć panom bez przygany. +Sirach Syr 26 8 11 Nie puszczaj mimo się powieści starszych, bo się oni nauczyli od ojców swoich, +Sirach Syr 26 8 12 bo od nich nauczysz się rozumu i dawać odpowiedź czasu potrzeby. +Sirach Syr 26 8 13 Nie rozpalaj węgla grzeszników karząc je i nie zapalaj się płomieniem ognia grzechów ich. +Sirach Syr 26 8 14 Nie sprzeciwiaj się człowiekowi potwarnemu, aby nie siadł jako nieprzyjaciel przeciw ustam twoim. +Sirach Syr 26 8 15 Nie pożyczaj człowiekowi nad cię możniejszemu, a jeśli pożyczysz, miej za rzecz straconą. +Sirach Syr 26 8 16 Nie ręcz nad przemożenie twoje, a jeśliś ręczył, obmyślaj, jakobyś miał zapłacić. +Sirach Syr 26 8 17 Nie sądź przedw sędziemu, ponieważ według sprawiedliwości sądzi. +Sirach Syr 26 8 18 Nie chodź w drogę z człowiekiem śmiałym, by snadź nie zwalił złości swoich na cię, bo on idzie według wolej swojej, a wespół z jego szaleństwem zginiesz. +Sirach Syr 26 8 19 Nie będziesz się wadził z gniewliwym a z śmiałym nie chodź na puszczą, bo jako nic w oczach jego jest krew, a gdzie nie masz ratunku zabije cię. +Sirach Syr 26 8 20 Z głupimi nie miej rady, abowiem nie może się im podobać, jeno co im miło. +Sirach Syr 26 8 21 Przed obcym nie miej rady, bo nie wiesz, co urodzi. +Sirach Syr 26 8 22 Nie każdemu człowiekowi otwarzaj serca twego, by-ć snadź nie oddał łaską fałszywą, a nie szkalował cię. Sirach Syr 26 9 1 Nie miej w podejźrzeniu niewiasty łona twego, aby nie okazała nad tobą złości nauki złej. -Sirach Syr 26 9 2 2 Nie dawaj niewieście mocy nad duszą twą, aby nie wstąpiła na siłę twoję i byłbyś zawstydzony. -Sirach Syr 26 9 3 3 Nie patrz na niewiastę wielochdwą, byś snadź nie wpadł w sidła jej. -Sirach Syr 26 9 4 4 Z tanecznicą nie bądź ustawiczny ani jej słuchaj, byś snadź nie zginął jej potężnością. -Sirach Syr 26 9 5 5 Nie patrz na pannę, abyś się nie zgorszył z jej piękności. -Sirach Syr 26 9 6 6 Nie daj dusze twojej niwczym wszetecznicam, abyś się nie zagubił i dziedzictwa twego. -Sirach Syr 26 9 7 7 Nie poglądaj po ulicach miasta ani się przebiegaj po rynkach jego. -Sirach Syr 26 9 8 8 Odwróć oblicze twoje od niewiasty pięknie ubranej a nie przypatruj się cudzej piękności. -Sirach Syr 26 9 9 9 Wiele ludzi zginęło dla piękności niewieściej, a stąd się pożądliwość zapala jako ogień. -Sirach Syr 26 9 10 10 Każda niewiasta, która jest nierządna, jako gnój na drodze podeptana będzie. -Sirach Syr 26 9 11 11 Piękności cudzej niewiasty wiele dziwując się zstali się złośliwemi, bo rozmowa z nią jako ogień się rozpala. -Sirach Syr 26 9 12 12 Z cudzą niewiastą zgoła nie siadaj ani siedź z nią podparwszy się łokcia, +Sirach Syr 26 9 2 Nie dawaj niewieście mocy nad duszą twą, aby nie wstąpiła na siłę twoję i byłbyś zawstydzony. +Sirach Syr 26 9 3 Nie patrz na niewiastę wielochdwą, byś snadź nie wpadł w sidła jej. +Sirach Syr 26 9 4 Z tanecznicą nie bądź ustawiczny ani jej słuchaj, byś snadź nie zginął jej potężnością. +Sirach Syr 26 9 5 Nie patrz na pannę, abyś się nie zgorszył z jej piękności. +Sirach Syr 26 9 6 Nie daj dusze twojej niwczym wszetecznicam, abyś się nie zagubił i dziedzictwa twego. +Sirach Syr 26 9 7 Nie poglądaj po ulicach miasta ani się przebiegaj po rynkach jego. +Sirach Syr 26 9 8 Odwróć oblicze twoje od niewiasty pięknie ubranej a nie przypatruj się cudzej piękności. +Sirach Syr 26 9 9 Wiele ludzi zginęło dla piękności niewieściej, a stąd się pożądliwość zapala jako ogień. +Sirach Syr 26 9 10 Każda niewiasta, która jest nierządna, jako gnój na drodze podeptana będzie. +Sirach Syr 26 9 11 Piękności cudzej niewiasty wiele dziwując się zstali się złośliwemi, bo rozmowa z nią jako ogień się rozpala. +Sirach Syr 26 9 12 Z cudzą niewiastą zgoła nie siadaj ani siedź z nią podparwszy się łokcia, Sirach Syr 26 9 13 15 ani z nią sporu wiedź na winie, by się snadź nie skłoniło ku niej serce twoje, a upadłbyś w zatracenie przez krew twoję. -Sirach Syr 26 9 14 14 Nie opuszczaj starego przyjaciela, bowiem nowy nie będzie mu podobny. -Sirach Syr 26 9 15 15 Nowe wino przyjaciel nowy: podstarzeje, a z rozkoszą pić je będziesz. -Sirach Syr 26 9 16 16 Nie zajźrzy chwały i bogactw złośliwemu, bo nie wiesz, które ma być wywrócenie jego. -Sirach Syr 26 9 17 17 Nie kochaj się w krzywdzie niesprawiedliwych, wiedząc, że aż do piekła nie będzie się podobał niezbożny. -Sirach Syr 26 9 18 18 Daleko bądź od człowieka, który ma moc zabić, a nie będziesz się obawiał bojaźni śmierci. -Sirach Syr 26 9 19 19 A jeśli przystaniesz do niego, nie dopuszczaj się niczego, by-ć snadź nie odjął żywota twego. -Sirach Syr 26 9 20 20 Wiedz o pospolitości śmierci: bo przez pośrzodek sideł będziesz chodził a po zbrojach ludzi bolejących będziesz się przechodził. -Sirach Syr 26 9 21 21 Wedle możności twej waruj się od bliźniego twego, a z mądrymi i roztropnymi miewaj sprawy. -Sirach Syr 26 9 22 22 Ludzie sprawiedliwe miewaj u stołu swego a w bojaźni Pańskiej niech będzie chluba twoja, -Sirach Syr 26 9 23 23 a w rozumie niech ci będzie myśl o Bogu, a wszytka rozmowa twoja o przykazaniu Nawyższego. -Sirach Syr 26 9 24 24 Z ręki rzemieślników robotę chwalić będą, a przełożonego nad ludem z mądrości mowy jego, a słowo z roztropności starszych. -Sirach Syr 26 9 25 25 Straszny jest w mieście swym człowiek języczny a niebaczny w mowie obrzydły będzie. +Sirach Syr 26 9 14 Nie opuszczaj starego przyjaciela, bowiem nowy nie będzie mu podobny. +Sirach Syr 26 9 15 Nowe wino przyjaciel nowy: podstarzeje, a z rozkoszą pić je będziesz. +Sirach Syr 26 9 16 Nie zajźrzy chwały i bogactw złośliwemu, bo nie wiesz, które ma być wywrócenie jego. +Sirach Syr 26 9 17 Nie kochaj się w krzywdzie niesprawiedliwych, wiedząc, że aż do piekła nie będzie się podobał niezbożny. +Sirach Syr 26 9 18 Daleko bądź od człowieka, który ma moc zabić, a nie będziesz się obawiał bojaźni śmierci. +Sirach Syr 26 9 19 A jeśli przystaniesz do niego, nie dopuszczaj się niczego, by-ć snadź nie odjął żywota twego. +Sirach Syr 26 9 20 Wiedz o pospolitości śmierci: bo przez pośrzodek sideł będziesz chodził a po zbrojach ludzi bolejących będziesz się przechodził. +Sirach Syr 26 9 21 Wedle możności twej waruj się od bliźniego twego, a z mądrymi i roztropnymi miewaj sprawy. +Sirach Syr 26 9 22 Ludzie sprawiedliwe miewaj u stołu swego a w bojaźni Pańskiej niech będzie chluba twoja, +Sirach Syr 26 9 23 a w rozumie niech ci będzie myśl o Bogu, a wszytka rozmowa twoja o przykazaniu Nawyższego. +Sirach Syr 26 9 24 Z ręki rzemieślników robotę chwalić będą, a przełożonego nad ludem z mądrości mowy jego, a słowo z roztropności starszych. +Sirach Syr 26 9 25 Straszny jest w mieście swym człowiek języczny a niebaczny w mowie obrzydły będzie. Sirach Syr 26 10 1 Sędzia mądry będzie sądził lud swój a przełożeństwo roztropnego stałe będzie. -Sirach Syr 26 10 2 2 Jaki jest sędzia ludu, tacy też słudzy jego, a jaki przełożony miasta, tacy i mieszkający w nim. -Sirach Syr 26 10 3 3 Król nieumiejętny potraci lud swój, a miasta osadzone będą roztropnością mądrych. -Sirach Syr 26 10 4 4 W ręce Bożej władza nad ziemią i pożytecznego sprawcę wzbudzi nad nią na czas. -Sirach Syr 26 10 5 5 W ręce Bożej szczęście człowiecze, a na osobę człowieka uczonego włoży sławę jego. -Sirach Syr 26 10 6 6 Nie pamiętaj każdej krzywdy bliźniego a nie czyń nic w sprawach krzywdy. -Sirach Syr 26 10 7 7 Omierzła jest pycha przed Bogiem i przed ludźmi i brzydliwa wszelka niesprawiedliwość narodów. -Sirach Syr 26 10 8 8 Królestwo bywa przenaszane od narodu do narodu dla niesprawiedliwości i krzywd, i po twarzy, i rozmaitych zdrad. -Sirach Syr 26 10 9 9 A nad łakomego nic nie masz gorszego! Przeczże się pyszni ziemia i popiół? -Sirach Syr 26 10 10 10 Nic nie jest złościwszego jako miłować pieniądze, bo ten i duszę swą ma przedajną: gdyż w żywode swoim wyrzucił wnętrzności swoje. -Sirach Syr 26 10 11 11 Wszytkich mocarzów krótki żywot. Długa niemoc obciąża lekarza. -Sirach Syr 26 10 12 12 Krótką niemoc odcina lekarz: tak i król dziś jest a jutro umrze. -Sirach Syr 26 10 13 13 Bo kiedy człowiek umrze, odziedziczy węże i bestie, i robaki. -Sirach Syr 26 10 14 14 Początek pychy człowieczej odstąpić od Boga. -Sirach Syr 26 10 15 15 Bo od tego, który go uczynił, odstąpiło serce jego, bo pycha jest początkiem grzechu każdego: kto się jej trzymać będzie, pełen będzie przeklęctwa, a na koniec go wywród. -Sirach Syr 26 10 16 16 Przeto Pan pohańbia zbory dych ludzi i zepsował je do końca. -Sirach Syr 26 10 17 17 Stolice książąt pysznych wywrócił Bóg, a na ich miejsce pokorne posadził. -Sirach Syr 26 10 18 18 Korzenie pysznych narodów ususzył Bóg, a wszczepił pokorne z tychże narodów. -Sirach Syr 26 10 19 19 Ziemie narodów wywródł Pan i wytradł je aż do gruntu; -Sirach Syr 26 10 20 20 wysuszył z nich i wytracił je i wygładził pamiątkę ich z ziemie. -Sirach Syr 26 10 21 21 Pamiątkę pysznych wytracił Bóg i zostawił pamiątkę pokornych umysłem. -Sirach Syr 26 10 22 22 Nie jest stworzona dla ludzi pycha ani gniew dla narodu niewieściego. -Sirach Syr 26 10 23 23 Nasienie ludzi to uczczone będzie, które się Boga boi, a to nasienie beze czci będzie, które przestępuje Pańskie przykazanie. -Sirach Syr 26 10 24 24 Między bracią rządźca ich we czci, a którzy się boją Pana, będą w oczach jego. -Sirach Syr 26 10 25 25 Chluba bogatych, poczciwych i ubogich jest bojaźń Boża. -Sirach Syr 26 10 26 26 Nie gardź człowiekiem sprawiedliwym ubogim ani sobie waż człowieka grzesznego bogatego. -Sirach Syr 26 10 27 27 Wielki i sędzia, i możny jest w uczciwości: a z nich nie masz więtszego nad tego, który się Boga boi. -Sirach Syr 26 10 28 28 Niewolnikowi mądremu wolni służyć będą, a mąż roztropny i ćwiczony nie będzie szemrał strofowany, a nieuk nie będzie uczczony. -Sirach Syr 26 10 29 29 Nie wynoś się w czynieniu roboty twojej ani się ociągaj czasu niedostatku. -Sirach Syr 26 10 30 30 Lepszy jest, co robi, a ma dosyć wszytkiego, niż co się pyszni, a nie ma i chleba. -Sirach Syr 26 10 31 31 Synu, w cichości zachowaj duszę twoję a miej ją w uczciwości według godności jej. -Sirach Syr 26 10 32 32 Grzeszącego przeciw duszy swojej, kto usprawiedliwi? A kto uczci nie czczącego dusze swojej? -Sirach Syr 26 10 33 33 Ubogi dla swej nauki i bojaźni wsławion bywa, a jest człowiek, którego czczą dla majętności jego. -Sirach Syr 26 10 34 34 A kto jest wsławion w ubóstwie, jako daleko więcej w bogactwie? Lecz kto jest wsławion dla majętności, niech się ubóstwa boi. +Sirach Syr 26 10 2 Jaki jest sędzia ludu, tacy też słudzy jego, a jaki przełożony miasta, tacy i mieszkający w nim. +Sirach Syr 26 10 3 Król nieumiejętny potraci lud swój, a miasta osadzone będą roztropnością mądrych. +Sirach Syr 26 10 4 W ręce Bożej władza nad ziemią i pożytecznego sprawcę wzbudzi nad nią na czas. +Sirach Syr 26 10 5 W ręce Bożej szczęście człowiecze, a na osobę człowieka uczonego włoży sławę jego. +Sirach Syr 26 10 6 Nie pamiętaj każdej krzywdy bliźniego a nie czyń nic w sprawach krzywdy. +Sirach Syr 26 10 7 Omierzła jest pycha przed Bogiem i przed ludźmi i brzydliwa wszelka niesprawiedliwość narodów. +Sirach Syr 26 10 8 Królestwo bywa przenaszane od narodu do narodu dla niesprawiedliwości i krzywd, i po twarzy, i rozmaitych zdrad. +Sirach Syr 26 10 9 A nad łakomego nic nie masz gorszego! Przeczże się pyszni ziemia i popiół? +Sirach Syr 26 10 10 Nic nie jest złościwszego jako miłować pieniądze, bo ten i duszę swą ma przedajną: gdyż w żywode swoim wyrzucił wnętrzności swoje. +Sirach Syr 26 10 11 Wszytkich mocarzów krótki żywot. Długa niemoc obciąża lekarza. +Sirach Syr 26 10 12 Krótką niemoc odcina lekarz: tak i król dziś jest a jutro umrze. +Sirach Syr 26 10 13 Bo kiedy człowiek umrze, odziedziczy węże i bestie, i robaki. +Sirach Syr 26 10 14 Początek pychy człowieczej odstąpić od Boga. +Sirach Syr 26 10 15 Bo od tego, który go uczynił, odstąpiło serce jego, bo pycha jest początkiem grzechu każdego: kto się jej trzymać będzie, pełen będzie przeklęctwa, a na koniec go wywród. +Sirach Syr 26 10 16 Przeto Pan pohańbia zbory dych ludzi i zepsował je do końca. +Sirach Syr 26 10 17 Stolice książąt pysznych wywrócił Bóg, a na ich miejsce pokorne posadził. +Sirach Syr 26 10 18 Korzenie pysznych narodów ususzył Bóg, a wszczepił pokorne z tychże narodów. +Sirach Syr 26 10 19 Ziemie narodów wywródł Pan i wytradł je aż do gruntu; +Sirach Syr 26 10 20 wysuszył z nich i wytracił je i wygładził pamiątkę ich z ziemie. +Sirach Syr 26 10 21 Pamiątkę pysznych wytracił Bóg i zostawił pamiątkę pokornych umysłem. +Sirach Syr 26 10 22 Nie jest stworzona dla ludzi pycha ani gniew dla narodu niewieściego. +Sirach Syr 26 10 23 Nasienie ludzi to uczczone będzie, które się Boga boi, a to nasienie beze czci będzie, które przestępuje Pańskie przykazanie. +Sirach Syr 26 10 24 Między bracią rządźca ich we czci, a którzy się boją Pana, będą w oczach jego. +Sirach Syr 26 10 25 Chluba bogatych, poczciwych i ubogich jest bojaźń Boża. +Sirach Syr 26 10 26 Nie gardź człowiekiem sprawiedliwym ubogim ani sobie waż człowieka grzesznego bogatego. +Sirach Syr 26 10 27 Wielki i sędzia, i możny jest w uczciwości: a z nich nie masz więtszego nad tego, który się Boga boi. +Sirach Syr 26 10 28 Niewolnikowi mądremu wolni służyć będą, a mąż roztropny i ćwiczony nie będzie szemrał strofowany, a nieuk nie będzie uczczony. +Sirach Syr 26 10 29 Nie wynoś się w czynieniu roboty twojej ani się ociągaj czasu niedostatku. +Sirach Syr 26 10 30 Lepszy jest, co robi, a ma dosyć wszytkiego, niż co się pyszni, a nie ma i chleba. +Sirach Syr 26 10 31 Synu, w cichości zachowaj duszę twoję a miej ją w uczciwości według godności jej. +Sirach Syr 26 10 32 Grzeszącego przeciw duszy swojej, kto usprawiedliwi? A kto uczci nie czczącego dusze swojej? +Sirach Syr 26 10 33 Ubogi dla swej nauki i bojaźni wsławion bywa, a jest człowiek, którego czczą dla majętności jego. +Sirach Syr 26 10 34 A kto jest wsławion w ubóstwie, jako daleko więcej w bogactwie? Lecz kto jest wsławion dla majętności, niech się ubóstwa boi. Sirach Syr 26 11 1 Mądrość uniżonego wywyższy głowę jego i w pośrzodku wielkich panów posadzi go. -Sirach Syr 26 11 2 2 Nie chwal człowieka z piękności jego ani gardź człowiekiem dla osoby jego. -Sirach Syr 26 11 3 3 Maluczka jest pszczoła między latającymi, a przodek słodkości ma owoc jej. -Sirach Syr 26 11 4 4 Nie chłub się nigdy w odzieniu ani się wynoś w dzień poczciwości twojej: bo dziwne są sprawy samego Nawyższego a chwalebne i skryte i niewidome są uczynki jego. -Sirach Syr 26 11 5 5 Wiele okrutników usiadło na stolicy, a ten, o którym nic nie myślono, odniósł koronę. -Sirach Syr 26 11 6 6 Wiele możnych gwałtownie są ściśnieni, a zacni ludzie dani są w ręce innych. -Sirach Syr 26 11 7 7 Nie gań nikogo pierwej, niż się wywiesz, a wywiedziawszy się, strofuj sprawiedliwie. -Sirach Syr 26 11 8 8 Pierwej niż wysłuchasz, nie odpowiadaj słowa, a w pośrzodku mów nie wtrącaj się. -Sirach Syr 26 11 9 9 Nie wadź się o to, co cię nie dolega, a nie postawaj w sądzie grzeszników. -Sirach Syr 26 11 10 10 Synu, nie zabawiaj się wielą spraw, a jeśli będziesz bogatym, nie będziesz wolny od występku; bo jeśli ścigać będziesz, nie dościgniesz, a choćbyś wybieżał, nie wybiegasz się. -Sirach Syr 26 11 11 11 Jest człowiek pracujący i śpieszący się i bolejący niezbożnik, a tym więcej się nie zbogaci. -Sirach Syr 26 11 12 12 Jest człowiek leniwy, ratunku potrzebujący, na sile barziej schodzący, a dosyć ubóstwa mający: -Sirach Syr 26 11 13 13 a oko Boskie wejźrzało nań ku dobremu i podniósł go od uniżenia jego, i podwyższył głowę jego, i dziwowali mu się wiele, i dali cześć Bogu. +Sirach Syr 26 11 2 Nie chwal człowieka z piękności jego ani gardź człowiekiem dla osoby jego. +Sirach Syr 26 11 3 Maluczka jest pszczoła między latającymi, a przodek słodkości ma owoc jej. +Sirach Syr 26 11 4 Nie chłub się nigdy w odzieniu ani się wynoś w dzień poczciwości twojej: bo dziwne są sprawy samego Nawyższego a chwalebne i skryte i niewidome są uczynki jego. +Sirach Syr 26 11 5 Wiele okrutników usiadło na stolicy, a ten, o którym nic nie myślono, odniósł koronę. +Sirach Syr 26 11 6 Wiele możnych gwałtownie są ściśnieni, a zacni ludzie dani są w ręce innych. +Sirach Syr 26 11 7 Nie gań nikogo pierwej, niż się wywiesz, a wywiedziawszy się, strofuj sprawiedliwie. +Sirach Syr 26 11 8 Pierwej niż wysłuchasz, nie odpowiadaj słowa, a w pośrzodku mów nie wtrącaj się. +Sirach Syr 26 11 9 Nie wadź się o to, co cię nie dolega, a nie postawaj w sądzie grzeszników. +Sirach Syr 26 11 10 Synu, nie zabawiaj się wielą spraw, a jeśli będziesz bogatym, nie będziesz wolny od występku; bo jeśli ścigać będziesz, nie dościgniesz, a choćbyś wybieżał, nie wybiegasz się. +Sirach Syr 26 11 11 Jest człowiek pracujący i śpieszący się i bolejący niezbożnik, a tym więcej się nie zbogaci. +Sirach Syr 26 11 12 Jest człowiek leniwy, ratunku potrzebujący, na sile barziej schodzący, a dosyć ubóstwa mający: +Sirach Syr 26 11 13 a oko Boskie wejźrzało nań ku dobremu i podniósł go od uniżenia jego, i podwyższył głowę jego, i dziwowali mu się wiele, i dali cześć Bogu. Sirach Syr 26 11 14 34 Dobre i złe, żywot i śmierć, ubóstwo i bogactwa — od Pana pochodzą. -Sirach Syr 26 11 15 15 Mądrość i nauka, i umiejętność Zakonu u Boga, miłość i drogi dobre od niego. -Sirach Syr 26 11 16 16 Grzesznikom błąd i ciemności wrodzone są, a którzy się radują we złych rzeczach, starzeją się we złości. -Sirach Syr 26 11 17 17 Dar Boży trwa sprawiedliwym a pomnożenie powodzić się będzie na wieki. -Sirach Syr 26 11 18 18 Jest, który się bogaci skąpo żyjąc, a ta jest część zapłaty jego w tym, co mówi: -Sirach Syr 26 11 19 19 Nalazłem sobie odpoczynienie, a teraz będę sam używał dobra mego. -Sirach Syr 26 11 20 20 A nie wie, że czas przeminie, a śmierć się przybliża, i wszytko innym zostawi, i umrze. -Sirach Syr 26 11 21 21 Trwaj w postanowieniu twoim a rozmawiaj o nim, i zstarzej się w uczynku przykazań tobie danych. -Sirach Syr 26 11 22 22 Nie trwaj w uczynkach grzeszników, a ufaj Bogu, a mieszkaj na miejscu twoim. -Sirach Syr 26 11 23 23 Bo łacno jest w oczach Boskich, natychmiast uczcić ubogiego. -Sirach Syr 26 11 24 24 Błogosławienie Boże prędkie jest ku zapłacie pobożnego, a w krótkim czasie postępek jego pożytek czyni. -Sirach Syr 26 11 25 25 Nie mów: Cóż po mnie a cóż odtąd będzie dobrego? -Sirach Syr 26 11 26 26 Nie mów. Mam dostatek a cóż mi się odtąd przyda złego? -Sirach Syr 26 11 27 27 W dzień dobrego nie zapominaj złego, a w dzień złego nie zapominaj dobrego. -Sirach Syr 26 11 28 28 Bo łacno jest przed Bogiem w dzień śmierci zapłacić każdemu według dróg jego. -Sirach Syr 26 11 29 29 Złość godziny przynosi zapamiętanie zbytku wielkiego, a przy skończeniu człowieczym odkrycie uczynków jego. -Sirach Syr 26 11 30 30 Nie chwal przed śmiercią żadnego człowieka, bo w syniech swych poznan bywa mąż. -Sirach Syr 26 11 31 31 Nie każdego człowieka wprowadzaj do domu swego, bo wiele jest chytrości zdradliwego. -Sirach Syr 26 11 32 32 Jako bowiem wypuszczają smród wnętrzności śmierdzących ludzi i jako kuropatwę wprowadzają w klatkę, i jako sarnę w sidło, tak i serce pysznych ludzi i jako stróż widzący upadek bliźniego swego. -Sirach Syr 26 11 33 33 Dobre bowiem rzeczy we złe obracając zakłada zdrady, a w rzeczach wybranych włoży zmazę. -Sirach Syr 26 11 34 34 Od jednej iskierki rozżarza się ogień i od jednego zdradliwego mnoży się kreifc a człowiek grzeszny godzi na krew. -Sirach Syr 26 11 35 35 Strzeż się zaraźliwego, bowiem knuje złości, by snadź na cię nie przywiódł pośmiewiska na wieki. -Sirach Syr 26 11 36 36 Przypuść do siebie cudzoziemca i wywróci cię w wichrze, i oddali cię od twego własnego. +Sirach Syr 26 11 15 Mądrość i nauka, i umiejętność Zakonu u Boga, miłość i drogi dobre od niego. +Sirach Syr 26 11 16 Grzesznikom błąd i ciemności wrodzone są, a którzy się radują we złych rzeczach, starzeją się we złości. +Sirach Syr 26 11 17 Dar Boży trwa sprawiedliwym a pomnożenie powodzić się będzie na wieki. +Sirach Syr 26 11 18 Jest, który się bogaci skąpo żyjąc, a ta jest część zapłaty jego w tym, co mówi: +Sirach Syr 26 11 19 Nalazłem sobie odpoczynienie, a teraz będę sam używał dobra mego. +Sirach Syr 26 11 20 A nie wie, że czas przeminie, a śmierć się przybliża, i wszytko innym zostawi, i umrze. +Sirach Syr 26 11 21 Trwaj w postanowieniu twoim a rozmawiaj o nim, i zstarzej się w uczynku przykazań tobie danych. +Sirach Syr 26 11 22 Nie trwaj w uczynkach grzeszników, a ufaj Bogu, a mieszkaj na miejscu twoim. +Sirach Syr 26 11 23 Bo łacno jest w oczach Boskich, natychmiast uczcić ubogiego. +Sirach Syr 26 11 24 Błogosławienie Boże prędkie jest ku zapłacie pobożnego, a w krótkim czasie postępek jego pożytek czyni. +Sirach Syr 26 11 25 Nie mów: Cóż po mnie a cóż odtąd będzie dobrego? +Sirach Syr 26 11 26 Nie mów. Mam dostatek a cóż mi się odtąd przyda złego? +Sirach Syr 26 11 27 W dzień dobrego nie zapominaj złego, a w dzień złego nie zapominaj dobrego. +Sirach Syr 26 11 28 Bo łacno jest przed Bogiem w dzień śmierci zapłacić każdemu według dróg jego. +Sirach Syr 26 11 29 Złość godziny przynosi zapamiętanie zbytku wielkiego, a przy skończeniu człowieczym odkrycie uczynków jego. +Sirach Syr 26 11 30 Nie chwal przed śmiercią żadnego człowieka, bo w syniech swych poznan bywa mąż. +Sirach Syr 26 11 31 Nie każdego człowieka wprowadzaj do domu swego, bo wiele jest chytrości zdradliwego. +Sirach Syr 26 11 32 Jako bowiem wypuszczają smród wnętrzności śmierdzących ludzi i jako kuropatwę wprowadzają w klatkę, i jako sarnę w sidło, tak i serce pysznych ludzi i jako stróż widzący upadek bliźniego swego. +Sirach Syr 26 11 33 Dobre bowiem rzeczy we złe obracając zakłada zdrady, a w rzeczach wybranych włoży zmazę. +Sirach Syr 26 11 34 Od jednej iskierki rozżarza się ogień i od jednego zdradliwego mnoży się kreifc a człowiek grzeszny godzi na krew. +Sirach Syr 26 11 35 Strzeż się zaraźliwego, bowiem knuje złości, by snadź na cię nie przywiódł pośmiewiska na wieki. +Sirach Syr 26 11 36 Przypuść do siebie cudzoziemca i wywróci cię w wichrze, i oddali cię od twego własnego. Sirach Syr 26 12 1 Jeśli uczynisz dobrze, wiedz, komu uczynisz, i będzie wielka łaska w dobrach twoich. -Sirach Syr 26 12 2 2 Czyń dobrze sprawiedliwemu, a odniesiesz zapłatę wielką, jeśli nie od niego, pewnie od Pana. -Sirach Syr 26 12 3 3 Bo niedobrze się dzieje temu, który ustawiczny jest we złościach i który jałmużny nie daje: ponieważ i Nawyższy ma w nienawiści grzeszne, a smiłował się nad pokutującymi. -Sirach Syr 26 12 4 4 Dawaj miłosiernemu, a nie wspomagaj grzesznika. I niezbożnym i grzesznikom odda pomstę zachowując je na dzień pomsty. -Sirach Syr 26 12 5 5 Dawaj dobremu, a nie wspomagaj grzesznika. -Sirach Syr 26 12 6 6 Czyń pokornemu dobrze, a nie dawaj niepobożnemu: zakaż mu dawać chleba, aby przezeń nie był mocniejszy nad cię; -Sirach Syr 26 12 7 7 bo tyle dwoje złego odniesiesz za wszytko dobre, któreś mu uczynił: bo i Nawyższy nienawidzi złośników i niezbożnym odda pomstę. -Sirach Syr 26 12 8 8 Nie poznać będzie przyjaciela czasu szczęśliwego ani się zatai nieprzyjaciel czasu przeciwnego. -Sirach Syr 26 12 9 9 W szczęściu męża nieprzyjaciele jego w smutku, a w nieszczęściu jego przyjaciel poznan jest -Sirach Syr 26 12 10 10 Nie wierz na wieki nieprzyjacielowi twemu, bo jako miedź rdzewieje złość jego, -Sirach Syr 26 12 11 11 a choćby upokorzony skurczywszy się chodził, miej się ty na pieczy a strzeż się go. -Sirach Syr 26 12 12 12 Nie stawiaj go podle siebie a niech nie siedzi na prawicy twojej, by snadź obróciwszy się do miejsca twego nie szukał stoika twego, a na ostatek poznałbyś słowa moje i zafrasowałbyś się z powieści moich. -Sirach Syr 26 12 13 13 Któż się zlituje nad zaklinaczem, którego wąż ukąsi, i nad wszytkimi, którzy się ku źwierzom przystępują? Także i nad tym, który towarzyszy ze złym człowiekiem a uwikłał się w grzechach jego. -Sirach Syr 26 12 14 14 Na jednę godzinę będzie trwał przy tobie, ale jeśli się pochylisz, nie dotrwa. -Sirach Syr 26 12 15 15 Łagodnie mówi wargami swemi nieprzyjaciel, a w sercu swym godzi, jakoby cię w dół wtrącił. -Sirach Syr 26 12 16 16 Płacze oczyma swemi nieprzyjadel, ale jeśli trafi na czas, nie nasyci się krwie, -Sirach Syr 26 12 17 17 a jeśli cię potka co złego, j najdziesz go tam pierwszego. -Sirach Syr 26 12 18 18 Oczyma swemi płacze nieprzyjaciel, a wrzkomo ratując, będzie podkopywał stopy twoje. -Sirach Syr 26 12 19 19 Głową swą będzie chwiał i klaskał ręką, a wiele szepcąc odmieni oblicze swoje. +Sirach Syr 26 12 2 Czyń dobrze sprawiedliwemu, a odniesiesz zapłatę wielką, jeśli nie od niego, pewnie od Pana. +Sirach Syr 26 12 3 Bo niedobrze się dzieje temu, który ustawiczny jest we złościach i który jałmużny nie daje: ponieważ i Nawyższy ma w nienawiści grzeszne, a smiłował się nad pokutującymi. +Sirach Syr 26 12 4 Dawaj miłosiernemu, a nie wspomagaj grzesznika. I niezbożnym i grzesznikom odda pomstę zachowując je na dzień pomsty. +Sirach Syr 26 12 5 Dawaj dobremu, a nie wspomagaj grzesznika. +Sirach Syr 26 12 6 Czyń pokornemu dobrze, a nie dawaj niepobożnemu: zakaż mu dawać chleba, aby przezeń nie był mocniejszy nad cię; +Sirach Syr 26 12 7 bo tyle dwoje złego odniesiesz za wszytko dobre, któreś mu uczynił: bo i Nawyższy nienawidzi złośników i niezbożnym odda pomstę. +Sirach Syr 26 12 8 Nie poznać będzie przyjaciela czasu szczęśliwego ani się zatai nieprzyjaciel czasu przeciwnego. +Sirach Syr 26 12 9 W szczęściu męża nieprzyjaciele jego w smutku, a w nieszczęściu jego przyjaciel poznan jest +Sirach Syr 26 12 10 Nie wierz na wieki nieprzyjacielowi twemu, bo jako miedź rdzewieje złość jego, +Sirach Syr 26 12 11 a choćby upokorzony skurczywszy się chodził, miej się ty na pieczy a strzeż się go. +Sirach Syr 26 12 12 Nie stawiaj go podle siebie a niech nie siedzi na prawicy twojej, by snadź obróciwszy się do miejsca twego nie szukał stoika twego, a na ostatek poznałbyś słowa moje i zafrasowałbyś się z powieści moich. +Sirach Syr 26 12 13 Któż się zlituje nad zaklinaczem, którego wąż ukąsi, i nad wszytkimi, którzy się ku źwierzom przystępują? Także i nad tym, który towarzyszy ze złym człowiekiem a uwikłał się w grzechach jego. +Sirach Syr 26 12 14 Na jednę godzinę będzie trwał przy tobie, ale jeśli się pochylisz, nie dotrwa. +Sirach Syr 26 12 15 Łagodnie mówi wargami swemi nieprzyjaciel, a w sercu swym godzi, jakoby cię w dół wtrącił. +Sirach Syr 26 12 16 Płacze oczyma swemi nieprzyjadel, ale jeśli trafi na czas, nie nasyci się krwie, +Sirach Syr 26 12 17 a jeśli cię potka co złego, j najdziesz go tam pierwszego. +Sirach Syr 26 12 18 Oczyma swemi płacze nieprzyjaciel, a wrzkomo ratując, będzie podkopywał stopy twoje. +Sirach Syr 26 12 19 Głową swą będzie chwiał i klaskał ręką, a wiele szepcąc odmieni oblicze swoje. Sirach Syr 26 13 1 I Kto się smoły dotknie, pomaże się od niej, a kto ma z pysznym towarzystwo, oblecze się w pychę. -Sirach Syr 26 13 2 2 Brzemię na się kładzie, i kto z poczciwszym nad się spółkuje. I bogatszemu nad cię nie bądź towarzyszem. -Sirach Syr 26 13 3 3 Co za towarzystwo ma kodeł z garncem? Bo kiedy w się uderzą, stłucze się. -Sirach Syr 26 13 4 4 Bogaty niesprawiedliwie uczynił i będzie zgrzytał zęboma, a ubogi obrażony milczeć będzie. -Sirach Syr 26 13 5 5 Jeśli będziesz dawał, przyjmie cię, ale jeśli nie będziesz miał, opuści cię. -Sirach Syr 26 13 6 6 Jeśli masz, będzie używał z tobą i wytrawi cię, a nie będzie cię żałował. -Sirach Syr 26 13 7 7 Jeśli mu cię będzie potrzeba, podejdzie cię, a uśmiechając się będzie-ć nadzieję czynił powiadając ci dobre, i rzecze: A czegoć potrzeba? -Sirach Syr 26 13 8 8 I zawstydzi cię potrawami swymi, aż cię wyniszczy po drugie i po trzede, a na ostatek naśmieje się z ciebie, a po tym widząc opuści cię a będzie chwiał głową przedw tobie. -Sirach Syr 26 13 9 9 Ukórz się Bogu a czekaj rąk jego. -Sirach Syr 26 13 10 10 Strzeż się, abyś zwiedziony w głupstwo nie był poniżony. -Sirach Syr 26 13 11 11 Nie uniżaj się w mądrości twojej, byś uniżywszy się nie był zwiedzion w głupstwo. -Sirach Syr 26 13 12 12 Wezwany od możniejszego, odejdzi: bo cię odtąd więcej wzywać będzie. -Sirach Syr 26 13 13 13 Nie uprzykrzaj się, abyś odrzucon nie był, a bądź daleko od niego, abyś nie przyszedł w zapamiętanie. -Sirach Syr 26 13 14 14 Nie zwyczaj się zarówno z nim mówić ani wierz mnogim powieściom jego, bo z długiej rozmowy będzie cię doświadczał, a uśmiechając się będzie cię pytał o tajemnicach twoich. -Sirach Syr 26 13 15 15 Niemiłosierny umysł jego będzie zachowywał słowa twoje, a nie opuści, aby cię trapić i do więzienia dać nie miał. -Sirach Syr 26 13 16 16 Strzeż się a pilnuj tego, co słyszysz, bo chodzisz z upadkiem twoim. -Sirach Syr 26 13 17 17 A słuchając tego, jako we śnie, patrz i czuj. -Sirach Syr 26 13 18 18 Przez wszytek żywot twój miłuj Boga i wzywaj go ku zbawieniu twemu. -Sirach Syr 26 13 19 19 Każde źwierzę miłuje sobie podobne, tak i każdy człowiek bliźniego swego. -Sirach Syr 26 13 20 20 Wszelkie dało przyłączy się ku podobnemu sobie, a wszelki człowiek przyłączy się do podobnego sobie. -Sirach Syr 26 13 21 21 Jeśli kiedy wilk z owcą spółkować będzie, tak grzesznik z sprawiedliwym. -Sirach Syr 26 13 22 22 Co za spółkowanie świętemu człowiekowi ze psem? Abo co za cześć bogatemu z ubogim? -Sirach Syr 26 13 23 23 Osieł leśny jest łowem lwowi na puszczy: tak pastwiskiem bogaczów są ubodzy. -Sirach Syr 26 13 24 24 A jako pysznemu obrzydła jest pokora, tak i ubogi obrzydłość bogatemu. -Sirach Syr 26 13 25 25 Bogacz pochylony bywa ratowany od przyjaciół swoich, a nędznik, gdy upadnie, i od znajomych bywa wypędzony. -Sirach Syr 26 13 26 26 Bogacz, gdy oszukany będzie, ma wiele pomocników, hardzie mówił i usprawiedliwili go; -Sirach Syr 26 13 27 27 nędznik oszukany jest, nadto jeszcze nań fiukają, mówił roztropnie, a miejsca mu nie dano. -Sirach Syr 26 13 28 28 Mówił bogacz, a wszyscy umilkli i wywyższą aż pod obłoki słowa jego. -Sirach Syr 26 13 29 29 Ubogi mówił, i mówią; Któż to jest? A jeśli się podtknie, wywrócą go. -Sirach Syr 26 13 30 30 Dobrać jest majętność, kto nie ma grzechu na sumnieniu, a złe ubóstwo w uściech złośnika. -Sirach Syr 26 13 31 31 Serce człowiecze odmienia twarz jego bądź ku dobremu, bądź ku złemu. -Sirach Syr 26 13 32 32 Szlad serca dobrego i oblicze dobre z trudna i z pracą najdziesz. +Sirach Syr 26 13 2 Brzemię na się kładzie, i kto z poczciwszym nad się spółkuje. I bogatszemu nad cię nie bądź towarzyszem. +Sirach Syr 26 13 3 Co za towarzystwo ma kodeł z garncem? Bo kiedy w się uderzą, stłucze się. +Sirach Syr 26 13 4 Bogaty niesprawiedliwie uczynił i będzie zgrzytał zęboma, a ubogi obrażony milczeć będzie. +Sirach Syr 26 13 5 Jeśli będziesz dawał, przyjmie cię, ale jeśli nie będziesz miał, opuści cię. +Sirach Syr 26 13 6 Jeśli masz, będzie używał z tobą i wytrawi cię, a nie będzie cię żałował. +Sirach Syr 26 13 7 Jeśli mu cię będzie potrzeba, podejdzie cię, a uśmiechając się będzie-ć nadzieję czynił powiadając ci dobre, i rzecze: A czegoć potrzeba? +Sirach Syr 26 13 8 I zawstydzi cię potrawami swymi, aż cię wyniszczy po drugie i po trzede, a na ostatek naśmieje się z ciebie, a po tym widząc opuści cię a będzie chwiał głową przedw tobie. +Sirach Syr 26 13 9 Ukórz się Bogu a czekaj rąk jego. +Sirach Syr 26 13 10 Strzeż się, abyś zwiedziony w głupstwo nie był poniżony. +Sirach Syr 26 13 11 Nie uniżaj się w mądrości twojej, byś uniżywszy się nie był zwiedzion w głupstwo. +Sirach Syr 26 13 12 Wezwany od możniejszego, odejdzi: bo cię odtąd więcej wzywać będzie. +Sirach Syr 26 13 13 Nie uprzykrzaj się, abyś odrzucon nie był, a bądź daleko od niego, abyś nie przyszedł w zapamiętanie. +Sirach Syr 26 13 14 Nie zwyczaj się zarówno z nim mówić ani wierz mnogim powieściom jego, bo z długiej rozmowy będzie cię doświadczał, a uśmiechając się będzie cię pytał o tajemnicach twoich. +Sirach Syr 26 13 15 Niemiłosierny umysł jego będzie zachowywał słowa twoje, a nie opuści, aby cię trapić i do więzienia dać nie miał. +Sirach Syr 26 13 16 Strzeż się a pilnuj tego, co słyszysz, bo chodzisz z upadkiem twoim. +Sirach Syr 26 13 17 A słuchając tego, jako we śnie, patrz i czuj. +Sirach Syr 26 13 18 Przez wszytek żywot twój miłuj Boga i wzywaj go ku zbawieniu twemu. +Sirach Syr 26 13 19 Każde źwierzę miłuje sobie podobne, tak i każdy człowiek bliźniego swego. +Sirach Syr 26 13 20 Wszelkie dało przyłączy się ku podobnemu sobie, a wszelki człowiek przyłączy się do podobnego sobie. +Sirach Syr 26 13 21 Jeśli kiedy wilk z owcą spółkować będzie, tak grzesznik z sprawiedliwym. +Sirach Syr 26 13 22 Co za spółkowanie świętemu człowiekowi ze psem? Abo co za cześć bogatemu z ubogim? +Sirach Syr 26 13 23 Osieł leśny jest łowem lwowi na puszczy: tak pastwiskiem bogaczów są ubodzy. +Sirach Syr 26 13 24 A jako pysznemu obrzydła jest pokora, tak i ubogi obrzydłość bogatemu. +Sirach Syr 26 13 25 Bogacz pochylony bywa ratowany od przyjaciół swoich, a nędznik, gdy upadnie, i od znajomych bywa wypędzony. +Sirach Syr 26 13 26 Bogacz, gdy oszukany będzie, ma wiele pomocników, hardzie mówił i usprawiedliwili go; +Sirach Syr 26 13 27 nędznik oszukany jest, nadto jeszcze nań fiukają, mówił roztropnie, a miejsca mu nie dano. +Sirach Syr 26 13 28 Mówił bogacz, a wszyscy umilkli i wywyższą aż pod obłoki słowa jego. +Sirach Syr 26 13 29 Ubogi mówił, i mówią; Któż to jest? A jeśli się podtknie, wywrócą go. +Sirach Syr 26 13 30 Dobrać jest majętność, kto nie ma grzechu na sumnieniu, a złe ubóstwo w uściech złośnika. +Sirach Syr 26 13 31 Serce człowiecze odmienia twarz jego bądź ku dobremu, bądź ku złemu. +Sirach Syr 26 13 32 Szlad serca dobrego i oblicze dobre z trudna i z pracą najdziesz. Sirach Syr 26 14 1 Błogosławiony mąż, który się nie podtknął w słowie ust swoich i nie jest trapion frasunkiem grzechu. -Sirach Syr 26 14 2 2 Szczęśliwy, który nie miał smutku na umyśle swoim, i nie utracił nadzieje swojej. -Sirach Syr 26 14 3 3 Człowiek chciwy i skąpy próżno ma bogactwa, a człowiekowi zazdrościwemu na co złoto? -Sirach Syr 26 14 4 4 Kto zbiera niesłusznie, od dusze swej innym zbiera, a w dobrach jego inszy zbytku używać będzie. -Sirach Syr 26 14 5 5 Kto sobie jest złym, komuż innemu dobrym będzie? I dobra swego z pociechą nie zażywie. -Sirach Syr 26 14 6 6 Kto sam sobie zajżrzy, nic nadeń nie jest gorszego i ta jest zapłata złości jego; -Sirach Syr 26 14 7 7 i jeśli co dobrze uczyni, niewiadomie a nie chcąc czyni, a na ostatek pokazuje złość swoję. -Sirach Syr 26 14 8 8 Złośliwe jest oko zazdrościwego i odwracające twarz, i gardzące duszą swoją. -Sirach Syr 26 14 9 9 Nienasycone oko chciwego częścią niesprawiedliwości: nie nasyci się, aż wyniszczy susząc duszę swoję. -Sirach Syr 26 14 10 10 Oko złe do złego, a nie naje się chleba, ale niedostateczne i smutne będzie u stołu swego. -Sirach Syr 26 14 11 11 Synu, jeśli masz, czyń sam sobie dobrze a ofiaruj Bogu godne ofiary. -Sirach Syr 26 14 12 12 Pamiętaj, żeć śmierć nie omieszka a iż ci jest okazan testament piekielny, testament bowiem tego świata: śmiercią umrze. -Sirach Syr 26 14 13 13 Przede śmiercią czyń dobrze przyjadelowi twemu, a według przemożenia twego ściągając, dawaj ubogiemu. -Sirach Syr 26 14 14 14 Nie utracaj dnia dobrego, a cząstka dobrego daru niechaj cię nie mija. -Sirach Syr 26 14 15 15 Izali inszym nie zostawisz boleści i prace twojej na rozdział losu? -Sirach Syr 26 14 16 16 Dawaj i bierz a usprawiedliwiaj duszę swoję. -Sirach Syr 26 14 17 17 Przed śmiercią twą czyń dobrze, bo w piekle nie najdziesz pokarmu. -Sirach Syr 26 14 18 18 Wszelkie ciało zwiotszeje jako siano i jako liście kwitnące na drzewie zielonym. -Sirach Syr 26 14 19 19 Jedno roście, a drugie opada: tak rodzaj ciała i krwie, jeden zachodzi, a drugi nastawa. -Sirach Syr 26 14 20 20 Każde dzieło skazitelne na koniec ustanie, a który je czyni, pójdzie z nim. -Sirach Syr 26 14 21 21 I wszelkie dzieło osobliwe będzie usprawiedliwień, a kto je czyni, będzie uczczon przez nie. -Sirach Syr 26 14 22 22 Błogosławiony mąż, który trwać będzie w mądrości i który w sprawiedliwości swej rozmyślać będzie, a w umyśle uważać będzie opatrzność Bożą. -Sirach Syr 26 14 23 23 Który rozmyśla drogę jej w sercu swoim, a tajemnice jej zrozumiewając, idąc za nią jakoby ślakujący, a na drogach jej stojący; -Sirach Syr 26 14 24 24 który wgląda przez okna jej i u drzwi jej słucha; -Sirach Syr 26 14 25 25 który odpoczywa w domu jej, a wbiwszy gwóźdź w ściany jej postawi domek swój pod ręką jej i w domku jego będą odpoczywać dobra na wieki. -Sirach Syr 26 14 26 26 Postawi syny swe pod przykryciem jej i będzie mieszkał pod jej gałązkami; -Sirach Syr 26 14 27 27 będzie obronion od upalenia pod dachem jej a w chwale jej będzie odpoczywał. +Sirach Syr 26 14 2 Szczęśliwy, który nie miał smutku na umyśle swoim, i nie utracił nadzieje swojej. +Sirach Syr 26 14 3 Człowiek chciwy i skąpy próżno ma bogactwa, a człowiekowi zazdrościwemu na co złoto? +Sirach Syr 26 14 4 Kto zbiera niesłusznie, od dusze swej innym zbiera, a w dobrach jego inszy zbytku używać będzie. +Sirach Syr 26 14 5 Kto sobie jest złym, komuż innemu dobrym będzie? I dobra swego z pociechą nie zażywie. +Sirach Syr 26 14 6 Kto sam sobie zajżrzy, nic nadeń nie jest gorszego i ta jest zapłata złości jego; +Sirach Syr 26 14 7 i jeśli co dobrze uczyni, niewiadomie a nie chcąc czyni, a na ostatek pokazuje złość swoję. +Sirach Syr 26 14 8 Złośliwe jest oko zazdrościwego i odwracające twarz, i gardzące duszą swoją. +Sirach Syr 26 14 9 Nienasycone oko chciwego częścią niesprawiedliwości: nie nasyci się, aż wyniszczy susząc duszę swoję. +Sirach Syr 26 14 10 Oko złe do złego, a nie naje się chleba, ale niedostateczne i smutne będzie u stołu swego. +Sirach Syr 26 14 11 Synu, jeśli masz, czyń sam sobie dobrze a ofiaruj Bogu godne ofiary. +Sirach Syr 26 14 12 Pamiętaj, żeć śmierć nie omieszka a iż ci jest okazan testament piekielny, testament bowiem tego świata: śmiercią umrze. +Sirach Syr 26 14 13 Przede śmiercią czyń dobrze przyjadelowi twemu, a według przemożenia twego ściągając, dawaj ubogiemu. +Sirach Syr 26 14 14 Nie utracaj dnia dobrego, a cząstka dobrego daru niechaj cię nie mija. +Sirach Syr 26 14 15 Izali inszym nie zostawisz boleści i prace twojej na rozdział losu? +Sirach Syr 26 14 16 Dawaj i bierz a usprawiedliwiaj duszę swoję. +Sirach Syr 26 14 17 Przed śmiercią twą czyń dobrze, bo w piekle nie najdziesz pokarmu. +Sirach Syr 26 14 18 Wszelkie ciało zwiotszeje jako siano i jako liście kwitnące na drzewie zielonym. +Sirach Syr 26 14 19 Jedno roście, a drugie opada: tak rodzaj ciała i krwie, jeden zachodzi, a drugi nastawa. +Sirach Syr 26 14 20 Każde dzieło skazitelne na koniec ustanie, a który je czyni, pójdzie z nim. +Sirach Syr 26 14 21 I wszelkie dzieło osobliwe będzie usprawiedliwień, a kto je czyni, będzie uczczon przez nie. +Sirach Syr 26 14 22 Błogosławiony mąż, który trwać będzie w mądrości i który w sprawiedliwości swej rozmyślać będzie, a w umyśle uważać będzie opatrzność Bożą. +Sirach Syr 26 14 23 Który rozmyśla drogę jej w sercu swoim, a tajemnice jej zrozumiewając, idąc za nią jakoby ślakujący, a na drogach jej stojący; +Sirach Syr 26 14 24 który wgląda przez okna jej i u drzwi jej słucha; +Sirach Syr 26 14 25 który odpoczywa w domu jej, a wbiwszy gwóźdź w ściany jej postawi domek swój pod ręką jej i w domku jego będą odpoczywać dobra na wieki. +Sirach Syr 26 14 26 Postawi syny swe pod przykryciem jej i będzie mieszkał pod jej gałązkami; +Sirach Syr 26 14 27 będzie obronion od upalenia pod dachem jej a w chwale jej będzie odpoczywał. Sirach Syr 26 15 1 Kto się Boga boi, będzie czynił dobrze, a kto się trzyma sprawiedliwości, dostanie jej; -Sirach Syr 26 15 2 2 i zabieży mu jako uczciwa matka, a jako żona panną pojęta, przyjmie go. -Sirach Syr 26 15 3 3 Nakarmi go chlebem żywota i rozumienia a wodą mądrości zbawiennej napoi go i umocni się w nim, i nie pochyli się; -Sirach Syr 26 15 4 4 i zatrzyma go i nie zawstydzi się, i wywyższy go u bliźnich jego, -Sirach Syr 26 15 5 5 iw pośrzód kościoła otworzy usta jego, i napełni go duchem mądrości i rozumienia, i szatą chwały przyodzieje go. -Sirach Syr 26 15 6 6 Wesele i radość będzie skarbiła nad nim i imienia wiecznego dziedzicem go uczyni. -Sirach Syr 26 15 7 7 Ludzie głupi nie dostaną jej, a baczni ludzie zabieżą jej. Głupi ludzie nie oglądają jej, bo daleko jest od pychy i zdrady; -Sirach Syr 26 15 8 8 ludzie kłamliwi nie wspomnią jej, a ludzie prawdziwi najdą się u niej i szczęście mieć będą aż do oglądania Boga. -Sirach Syr 26 15 9 9 Nie jest piękna chwała w uściech złośliwego, -Sirach Syr 26 15 10 10 abowiem od Boga poszła mądrość, bo przy mądrości Bożej stać będzie chwała i rozmnoży się w uściech wiernego, a Panujący da mu ją. -Sirach Syr 26 15 11 11 Nie mów: Przez Boga nie jest przy mnie, bo czego on nienawidzi, nie czyń. -Sirach Syr 26 15 12 12 Nie mów: On mię w błąd wprawił, bo mu nie potrzeba niezbożnych ludzi. -Sirach Syr 26 15 13 13 Wszelkiej obrzydliwości błędu Pan nienawidzi i nie będzie się podobała bojącym się go. -Sirach Syr 26 15 14 14 Bóg od początku stworzył człowieka i ostawił go w ręce rady jego. -Sirach Syr 26 15 15 15 Przydał mandaty i przykazania swoje; -Sirach Syr 26 15 16 16 jeśli będziesz chciał mandaty zachować, zachowają cię, i na wieki wiarę miłą trzymać. -Sirach Syr 26 15 17 17 Położył przed cię wodę i ogień: do czego chcesz, ściągni rękę twoję. -Sirach Syr 26 15 18 18 Przed człowiekiem żywot i śmierć, dobre i złe: co się mu podoba, będzie mu dano. -Sirach Syr 26 15 19 19 Iż wielka mądrość Boża, a silny jest w mocy, widzący wszytkie bez przestanku. -Sirach Syr 26 15 20 20 Oczy Pańskie ku tym, którzy się go boją, a on zna wszelką sprawę człowieczą. -Sirach Syr 26 15 21 21 Nikomu nie rozkazał żle czynić i nie dał żadnemu czasu dla grzeszenia: -Sirach Syr 26 15 22 22 abowiem nie pragnie mnóstwa synów niewiernych i niepożytecznych. +Sirach Syr 26 15 2 i zabieży mu jako uczciwa matka, a jako żona panną pojęta, przyjmie go. +Sirach Syr 26 15 3 Nakarmi go chlebem żywota i rozumienia a wodą mądrości zbawiennej napoi go i umocni się w nim, i nie pochyli się; +Sirach Syr 26 15 4 i zatrzyma go i nie zawstydzi się, i wywyższy go u bliźnich jego, +Sirach Syr 26 15 5 iw pośrzód kościoła otworzy usta jego, i napełni go duchem mądrości i rozumienia, i szatą chwały przyodzieje go. +Sirach Syr 26 15 6 Wesele i radość będzie skarbiła nad nim i imienia wiecznego dziedzicem go uczyni. +Sirach Syr 26 15 7 Ludzie głupi nie dostaną jej, a baczni ludzie zabieżą jej. Głupi ludzie nie oglądają jej, bo daleko jest od pychy i zdrady; +Sirach Syr 26 15 8 ludzie kłamliwi nie wspomnią jej, a ludzie prawdziwi najdą się u niej i szczęście mieć będą aż do oglądania Boga. +Sirach Syr 26 15 9 Nie jest piękna chwała w uściech złośliwego, +Sirach Syr 26 15 10 abowiem od Boga poszła mądrość, bo przy mądrości Bożej stać będzie chwała i rozmnoży się w uściech wiernego, a Panujący da mu ją. +Sirach Syr 26 15 11 Nie mów: Przez Boga nie jest przy mnie, bo czego on nienawidzi, nie czyń. +Sirach Syr 26 15 12 Nie mów: On mię w błąd wprawił, bo mu nie potrzeba niezbożnych ludzi. +Sirach Syr 26 15 13 Wszelkiej obrzydliwości błędu Pan nienawidzi i nie będzie się podobała bojącym się go. +Sirach Syr 26 15 14 Bóg od początku stworzył człowieka i ostawił go w ręce rady jego. +Sirach Syr 26 15 15 Przydał mandaty i przykazania swoje; +Sirach Syr 26 15 16 jeśli będziesz chciał mandaty zachować, zachowają cię, i na wieki wiarę miłą trzymać. +Sirach Syr 26 15 17 Położył przed cię wodę i ogień: do czego chcesz, ściągni rękę twoję. +Sirach Syr 26 15 18 Przed człowiekiem żywot i śmierć, dobre i złe: co się mu podoba, będzie mu dano. +Sirach Syr 26 15 19 Iż wielka mądrość Boża, a silny jest w mocy, widzący wszytkie bez przestanku. +Sirach Syr 26 15 20 Oczy Pańskie ku tym, którzy się go boją, a on zna wszelką sprawę człowieczą. +Sirach Syr 26 15 21 Nikomu nie rozkazał żle czynić i nie dał żadnemu czasu dla grzeszenia: +Sirach Syr 26 15 22 abowiem nie pragnie mnóstwa synów niewiernych i niepożytecznych. Sirach Syr 26 16 1 Nie raduj się ze złośliwych synów, jeśli się mnożą, ani się kochaj w nich, jeśli nie masz w nich bojaźni Bożej. -Sirach Syr 26 16 2 2 Nie ufaj zdrowiu ich ani patrz na roboty ich. -Sirach Syr 26 16 3 3 Lepszy bowiem jest jeden bojący się Boga niżli tysiąc synów niezbożnych. -Sirach Syr 26 16 4 4 I lepiej jest umrzeć bez potomstwa, niżli zostawić syny niepobożne. -Sirach Syr 26 16 5 5 Przez jednego roztropnego miasto będzie osadzone, pokolenie niepobożnych spustoszeje. -Sirach Syr 26 16 6 6 Wiele takowych rzeczy widziało oko moje a potężniejsze niż te słyszało ucho moje. -Sirach Syr 26 16 7 7 We zborze grzeszących zapali się ogień a w narodzie niewiernym zapali się gniew. -Sirach Syr 26 16 8 8 Nie uprosili odpuszczenia grzechów swoich starodawni obrzymowie, którzy skażeni są, że ufali w siłach swoich; -Sirach Syr 26 16 9 9 nie przepuścił gościnie Lotowej, i obrzydził je dla pychy słowa ich. -Sirach Syr 26 16 10 10 Nie smiłował się nad nimi lud wszytek wytracając i wynoszącego się w grzechach swoich. -Sirach Syr 26 16 11 11 jako sześćkroć sto tysięcy pieszych, którzy się byli zgromadzili w uporze serca swego, a jeśliby jeden był twardej krzczyce, dziw by był, kiedy by był uszedł. -Sirach Syr 26 16 12 12 Miłosierdzie bowiem i gniew jest u niego, możne ubłaganie i gniew wylewający. -Sirach Syr 26 16 13 13 Wedle miłosierdzia jego tak karanie jego sądzi człowieka według spraw jego. -Sirach Syr 26 16 14 14 Nie ujdzie grzesznik z drapiestwem i nie omieszka cierpliwość miłosierdzie czyniącego. -Sirach Syr 26 16 15 15 Wszelkie miłosierdzie uczyni miejsce każdemu według zasługi uczynków jego i według roztropności pielgrzymowania jego. -Sirach Syr 26 16 16 16 Nie mów: Skryję się przed Bogiem, a z wysokości kto na mię wspomni? -Sirach Syr 26 16 17 17 Między ludem wielkim nie poznają mię: bo cóż jest dusza moja między tak niezliczonem stworzeniem? -Sirach Syr 26 16 18 18 Oto niebo i nieba niebios, głębokość i wszytka ziemia, i wszytko, co w nich jest, poruszą się przed oblicznością jego, -Sirach Syr 26 16 19 19 góry społu i pagórki, i fundamenty ziemie, gdy na nie Bóg pojźrzy, zatrząsną się od strachu. -Sirach Syr 26 16 20 20 A w tym wszytkim serce głupie jest, a on rozumie wszelkie serce. -Sirach Syr 26 16 21 21 A drogi jego kto rozumem pojmie? I wicher, którego ani oko ludzkie nie dojźrzy? -Sirach Syr 26 16 22 22 Bo nawięcej spraw jego w skrytości, ale uczynki sprawiedliwości jego kto wymówi, abo kto zniesie? Zrządzenie bowiem daleko jest od niektórych, a wywiadowanie wszytkich na dokonaniu jest -Sirach Syr 26 16 23 23 Kto jest małego baczenia, myśli próżności, a mąż nierozumny i błędny myśli głupie rzeczy. -Sirach Syr 26 16 24 24 Słuchaj mię, synu mój, a ucz się nauki rozumu, a słowa moje uważaj w sercu twoim, -Sirach Syr 26 16 25 25 a powiem naukę, z u ważeniem i będę się starał mądrość wypowiedzieć; a słowa moje uważaj w sercu twoim i powiem z uważeniem ducha mocy, które położył Bóg w uczynkach swoich od początku, i oznajmię w prawdzie umiejętność jego. -Sirach Syr 26 16 26 26 Z rozsądkiem Bożym sprawy jego od początku, a od stworzenia ich rozrządził części ich i przełożeństwa ich według rodzajów ich. -Sirach Syr 26 16 27 27 Ozdobił sprawy ich na wieki, ani łaknęły, ani pracowały, ani przestały od spraw swoich. -Sirach Syr 26 16 28 28 Żaden bliskiego sobie nie uciśnie aż na wieki. -Sirach Syr 26 16 29 29 Nie bądź nieposłuszny słowu jego. -Sirach Syr 26 16 30 30 Potym Bóg pojźrzał na ziemię i napełnił ją dobrami swemi. -Sirach Syr 26 16 31 31 Dusza wszelakiego żywiącego oznajmiła przed obliczem jej i w nię zasię obrócenie ich. +Sirach Syr 26 16 2 Nie ufaj zdrowiu ich ani patrz na roboty ich. +Sirach Syr 26 16 3 Lepszy bowiem jest jeden bojący się Boga niżli tysiąc synów niezbożnych. +Sirach Syr 26 16 4 I lepiej jest umrzeć bez potomstwa, niżli zostawić syny niepobożne. +Sirach Syr 26 16 5 Przez jednego roztropnego miasto będzie osadzone, pokolenie niepobożnych spustoszeje. +Sirach Syr 26 16 6 Wiele takowych rzeczy widziało oko moje a potężniejsze niż te słyszało ucho moje. +Sirach Syr 26 16 7 We zborze grzeszących zapali się ogień a w narodzie niewiernym zapali się gniew. +Sirach Syr 26 16 8 Nie uprosili odpuszczenia grzechów swoich starodawni obrzymowie, którzy skażeni są, że ufali w siłach swoich; +Sirach Syr 26 16 9 nie przepuścił gościnie Lotowej, i obrzydził je dla pychy słowa ich. +Sirach Syr 26 16 10 Nie smiłował się nad nimi lud wszytek wytracając i wynoszącego się w grzechach swoich. +Sirach Syr 26 16 11 jako sześćkroć sto tysięcy pieszych, którzy się byli zgromadzili w uporze serca swego, a jeśliby jeden był twardej krzczyce, dziw by był, kiedy by był uszedł. +Sirach Syr 26 16 12 Miłosierdzie bowiem i gniew jest u niego, możne ubłaganie i gniew wylewający. +Sirach Syr 26 16 13 Wedle miłosierdzia jego tak karanie jego sądzi człowieka według spraw jego. +Sirach Syr 26 16 14 Nie ujdzie grzesznik z drapiestwem i nie omieszka cierpliwość miłosierdzie czyniącego. +Sirach Syr 26 16 15 Wszelkie miłosierdzie uczyni miejsce każdemu według zasługi uczynków jego i według roztropności pielgrzymowania jego. +Sirach Syr 26 16 16 Nie mów: Skryję się przed Bogiem, a z wysokości kto na mię wspomni? +Sirach Syr 26 16 17 Między ludem wielkim nie poznają mię: bo cóż jest dusza moja między tak niezliczonem stworzeniem? +Sirach Syr 26 16 18 Oto niebo i nieba niebios, głębokość i wszytka ziemia, i wszytko, co w nich jest, poruszą się przed oblicznością jego, +Sirach Syr 26 16 19 góry społu i pagórki, i fundamenty ziemie, gdy na nie Bóg pojźrzy, zatrząsną się od strachu. +Sirach Syr 26 16 20 A w tym wszytkim serce głupie jest, a on rozumie wszelkie serce. +Sirach Syr 26 16 21 A drogi jego kto rozumem pojmie? I wicher, którego ani oko ludzkie nie dojźrzy? +Sirach Syr 26 16 22 Bo nawięcej spraw jego w skrytości, ale uczynki sprawiedliwości jego kto wymówi, abo kto zniesie? Zrządzenie bowiem daleko jest od niektórych, a wywiadowanie wszytkich na dokonaniu jest +Sirach Syr 26 16 23 Kto jest małego baczenia, myśli próżności, a mąż nierozumny i błędny myśli głupie rzeczy. +Sirach Syr 26 16 24 Słuchaj mię, synu mój, a ucz się nauki rozumu, a słowa moje uważaj w sercu twoim, +Sirach Syr 26 16 25 a powiem naukę, z u ważeniem i będę się starał mądrość wypowiedzieć; a słowa moje uważaj w sercu twoim i powiem z uważeniem ducha mocy, które położył Bóg w uczynkach swoich od początku, i oznajmię w prawdzie umiejętność jego. +Sirach Syr 26 16 26 Z rozsądkiem Bożym sprawy jego od początku, a od stworzenia ich rozrządził części ich i przełożeństwa ich według rodzajów ich. +Sirach Syr 26 16 27 Ozdobił sprawy ich na wieki, ani łaknęły, ani pracowały, ani przestały od spraw swoich. +Sirach Syr 26 16 28 Żaden bliskiego sobie nie uciśnie aż na wieki. +Sirach Syr 26 16 29 Nie bądź nieposłuszny słowu jego. +Sirach Syr 26 16 30 Potym Bóg pojźrzał na ziemię i napełnił ją dobrami swemi. +Sirach Syr 26 16 31 Dusza wszelakiego żywiącego oznajmiła przed obliczem jej i w nię zasię obrócenie ich. Sirach Syr 26 17 1 Bóg stworzył z ziemie człowieka a według obrazu swego uczynił go. -Sirach Syr 26 17 2 2 I zasię obrócił go w nię i na kształt swój przyodział go mocą. -Sirach Syr 26 17 3 3 liczbę dni i czas dał mu i dał mu moc nad temi rzeczami, które są na ziemi -Sirach Syr 26 17 4 4 Położył strach jego nade wszytkim ciałem i panował nad zwierzem i nad ptastwem. -Sirach Syr 26 17 5 5 Stworzył z niego pomoc jemu podobną i dał im radę i język, i oczy, i uszy, i serce ku myśleniu i nauką rozumu napełnił je. -Sirach Syr 26 17 6 6 Stworzył w nich umiejętność duszną, rozumem napełnił serca ich i złe i dobre ukazał im. -Sirach Syr 26 17 7 7 Przyłożył oko swe do serca ich, aby im okazał wielmożność spraw swoich, -Sirach Syr 26 17 8 8 aby chwalili imię święte i chlubili się w cudach jego, aby opowiadali wielmożności spraw jego. -Sirach Syr 26 17 9 9 Przydał im umiejętność i Zakon żywota dał im za dziedzictwo. -Sirach Syr 26 17 10 10 Uczynił z nimi przymierze wieczne i ukazał im sprawiedliwość i sądy swoje. -Sirach Syr 26 17 11 11 I wielmożność chwały jego widziało oko ich, a uszy ich słyszały cześć głosu jego, i rzekł im: Strzeżcie się wszelkiej nieprawości. -Sirach Syr 26 17 12 12 I każdemu z osobna dał rozkazanie o bliźnim swoim. -Sirach Syr 26 17 13 13 Drogi ich zawżdy są przed nim, nie są zakryte przed oczyma jego. -Sirach Syr 26 17 14 14 Nad każdym narodem postanowił przełożonego, -Sirach Syr 26 17 15 15 a Izrael zstał się jawną częścią Bożą. -Sirach Syr 26 17 16 16 wszytkie sprawy ich jako słońce przed oblicznością Bożą, a oczy jego bez przestanku patrzą na ich drogi. -Sirach Syr 26 17 17 17 Nie zataiły się przymierza przez złości ich, a wszytkie nieprawości ich przed oblicznością Bożą. -Sirach Syr 26 17 18 18 Jałmużna męża jako pieczęć u niego, a uczynność człowieka zachowa jako źrzenicę, -Sirach Syr 26 17 19 19 a potym powstanie i odda im zapłatę, każdemu na głowę jego i obróci na głębsze części ziemie. -Sirach Syr 26 17 20 20 Ale pokutującym dał drogę sprawiedliwości, i utwierdził ustające w cierpieniu, i naznaczył im dział prawdy. -Sirach Syr 26 17 21 21 Nawróć się ku Panu a opuść grzechy twoje, -Sirach Syr 26 17 22 22 módl się przed oblicznością Pańską, a umniejszaj obrażenia. -Sirach Syr 26 17 23 23 Nawróć się do Pana, a odwróć się od niesprawiedliwości twojej, a barzo nienawidź obrzydłości, -Sirach Syr 26 17 24 24 a poznaj sprawiedliwości i sądy Boże, a stój w dziale postanowienia i w modlitwie Boga Nawyższego. -Sirach Syr 26 17 25 25 Idź w strony wieku świętego z żywiącymi i dającymi wyznanie Bogu. -Sirach Syr 26 17 26 26 Nie mieszkaj w błędzie niezbożnych, przede śmiercią wyznawaj: od umarłego jako nic, ginie wyznanie. -Sirach Syr 26 17 27 27 Będziesz wyznawał żywiący, żywy i zdrowy będziesz wyznawał i chwalił Boga, i będziesz się chlubił w miłosierdziu jego. -Sirach Syr 26 17 28 28 Jako wielkie jest miłosierdzie Pańskie, a litość jego nad tymi, którzy się do niego nawracają. -Sirach Syr 26 17 29 29 Wszytko bowiem nie może być w ludziach, gdyż nie jest nieśmiertelny syn człowieczy, a w próżności złości się podobały. -Sirach Syr 26 17 30 30 Co jaśniejszego nad słońce? I to ustanie. Abo co gorszego nad to, co wymyśliło dało i krew? I to będzie karano. -Sirach Syr 26 17 31 31 Moc wysokości nieba ono przegląda, a wszyscy ludzie ziemia i popiół. +Sirach Syr 26 17 2 I zasię obrócił go w nię i na kształt swój przyodział go mocą. +Sirach Syr 26 17 3 liczbę dni i czas dał mu i dał mu moc nad temi rzeczami, które są na ziemi +Sirach Syr 26 17 4 Położył strach jego nade wszytkim ciałem i panował nad zwierzem i nad ptastwem. +Sirach Syr 26 17 5 Stworzył z niego pomoc jemu podobną i dał im radę i język, i oczy, i uszy, i serce ku myśleniu i nauką rozumu napełnił je. +Sirach Syr 26 17 6 Stworzył w nich umiejętność duszną, rozumem napełnił serca ich i złe i dobre ukazał im. +Sirach Syr 26 17 7 Przyłożył oko swe do serca ich, aby im okazał wielmożność spraw swoich, +Sirach Syr 26 17 8 aby chwalili imię święte i chlubili się w cudach jego, aby opowiadali wielmożności spraw jego. +Sirach Syr 26 17 9 Przydał im umiejętność i Zakon żywota dał im za dziedzictwo. +Sirach Syr 26 17 10 Uczynił z nimi przymierze wieczne i ukazał im sprawiedliwość i sądy swoje. +Sirach Syr 26 17 11 I wielmożność chwały jego widziało oko ich, a uszy ich słyszały cześć głosu jego, i rzekł im: Strzeżcie się wszelkiej nieprawości. +Sirach Syr 26 17 12 I każdemu z osobna dał rozkazanie o bliźnim swoim. +Sirach Syr 26 17 13 Drogi ich zawżdy są przed nim, nie są zakryte przed oczyma jego. +Sirach Syr 26 17 14 Nad każdym narodem postanowił przełożonego, +Sirach Syr 26 17 15 a Izrael zstał się jawną częścią Bożą. +Sirach Syr 26 17 16 wszytkie sprawy ich jako słońce przed oblicznością Bożą, a oczy jego bez przestanku patrzą na ich drogi. +Sirach Syr 26 17 17 Nie zataiły się przymierza przez złości ich, a wszytkie nieprawości ich przed oblicznością Bożą. +Sirach Syr 26 17 18 Jałmużna męża jako pieczęć u niego, a uczynność człowieka zachowa jako źrzenicę, +Sirach Syr 26 17 19 a potym powstanie i odda im zapłatę, każdemu na głowę jego i obróci na głębsze części ziemie. +Sirach Syr 26 17 20 Ale pokutującym dał drogę sprawiedliwości, i utwierdził ustające w cierpieniu, i naznaczył im dział prawdy. +Sirach Syr 26 17 21 Nawróć się ku Panu a opuść grzechy twoje, +Sirach Syr 26 17 22 módl się przed oblicznością Pańską, a umniejszaj obrażenia. +Sirach Syr 26 17 23 Nawróć się do Pana, a odwróć się od niesprawiedliwości twojej, a barzo nienawidź obrzydłości, +Sirach Syr 26 17 24 a poznaj sprawiedliwości i sądy Boże, a stój w dziale postanowienia i w modlitwie Boga Nawyższego. +Sirach Syr 26 17 25 Idź w strony wieku świętego z żywiącymi i dającymi wyznanie Bogu. +Sirach Syr 26 17 26 Nie mieszkaj w błędzie niezbożnych, przede śmiercią wyznawaj: od umarłego jako nic, ginie wyznanie. +Sirach Syr 26 17 27 Będziesz wyznawał żywiący, żywy i zdrowy będziesz wyznawał i chwalił Boga, i będziesz się chlubił w miłosierdziu jego. +Sirach Syr 26 17 28 Jako wielkie jest miłosierdzie Pańskie, a litość jego nad tymi, którzy się do niego nawracają. +Sirach Syr 26 17 29 Wszytko bowiem nie może być w ludziach, gdyż nie jest nieśmiertelny syn człowieczy, a w próżności złości się podobały. +Sirach Syr 26 17 30 Co jaśniejszego nad słońce? I to ustanie. Abo co gorszego nad to, co wymyśliło dało i krew? I to będzie karano. +Sirach Syr 26 17 31 Moc wysokości nieba ono przegląda, a wszyscy ludzie ziemia i popiół. Sirach Syr 26 18 1 Który żywię na wieki, wszytko wobec stworzył. Bóg sam usprawiedliwion będzie a trwa na wieki Król niezwyciężony. -Sirach Syr 26 18 2 2 Któż sprosta wypowiedzieć sprawy jego? -Sirach Syr 26 18 3 3 Kto bowiem doścignie zacnych uczynków jego? ?A moc wielkości jego kto wysłowi? -Sirach Syr 26 18 4 4 Abo kto się będzie ważył wypowiedzieć miłosierdzie jego? -Sirach Syr 26 18 5 5 Niepodobna ująć ani przydać, ani wybadać wielmożności Bożych. -Sirach Syr 26 18 6 6 Gdy człowiek skończy, dopiero pocznie, a gdy przestanie, wątpliwym jeszcze będzie. -Sirach Syr 26 18 7 7 Cóż jest człowiek, abo co za pożytek jego? A co jest dobrego abo co złego od niego? -Sirach Syr 26 18 8 8 Liczba dni człowieczych nawięcęj sto lat jako kropla wody morskiej poczytane są i jako piasek piasku, tak trocha lat przeciw dniowi wieku. -Sirach Syr 26 18 9 9 Dlategoż cierpliwy jest Bóg z nimi i wylewa na nie miłosierdzie swoje. -Sirach Syr 26 18 10 10 Widział dumę serca ich, że zła jest, i poznał wywrócenie ich, iż haniebne jest -Sirach Syr 26 18 11 11 Przetoż wypełnił zlitowanie swe nad nimi i ukazał im drogę prawości. -Sirach Syr 26 18 12 12 Miłosierdzie człowiecze ku bliźniemu swemu, ale miłosierdzie Boże na wszelkie ciało. -Sirach Syr 26 18 13 13 Który ma miłosierdzie, naucza i ćwiczy jako pasterz trzodę swoję. -Sirach Syr 26 18 14 14 Miłościw jest temu, który przyjmuje naukę miłosierdzia a który kwapi się do sądów jego. -Sirach Syr 26 18 15 15 Synu, w dobrym nie uskarżaj się, a we wszelkim datku nie zasmucaj złym słowem. -Sirach Syr 26 18 16 16 Izali rosa nie ochłodzi gorącości? Także i słowo lepsze niż datek. -Sirach Syr 26 18 17 17 Azaż oto słowo nie nad dobry datek? Lecz oboje przy człowieku usprawiedliwionym. -Sirach Syr 26 18 18 18 Głupi ostrze na oczy wyrzucać będzie, a datek nie wyćwiczonego wysusza oczy. -Sirach Syr 26 18 19 19 Przed sądem gotuj sprawiedliwość sobie, a pierwej, niż co mówisz, naucz się. -Sirach Syr 26 18 20 20 Przed chorobą używaj lekarstwa, a przed sądem pytaj sam siebie, a przed oblicznością Bożą najdziesz smilowanie. -Sirach Syr 26 18 21 21 Przed chorobą ukórz się, a czasu niemocy pokazuj nawrócenie twoje. -Sirach Syr 26 18 22 22 Nie zatrudniaj się, abyś się zawsze modlić nie miał, a nie wstydź się aż do śmierci usprawiedliwiać się: bo zaplata Boża trwa na wieki. -Sirach Syr 26 18 23 23 Przed modlitwą przygotuj duszę twoję, a nie bądź jako człowiek, który Boga kusi. -Sirach Syr 26 18 24 24 Pamiętaj na gniew w dzień dokonania i na czas odpłaty w odwróceniu twarzy. -Sirach Syr 26 18 25 25 Pomni na ubóstwo czasu obfitości, a na potrzeby ubóstwa w dzień bogactw. -Sirach Syr 26 18 26 26 Odmieni się czas od poranku aż do wieczora, a to wszytko prędkie przed oczyma Bożemi. -Sirach Syr 26 18 27 27 Człowiek mądry we wszytkich rzeczach obawiać się będzie, a we dni złości będzie się strzegł gnuśności. -Sirach Syr 26 18 28 28 Wszelki dowcipny poznawa mądrość, i tego, który ją najdzie, wysławiać będzie. -Sirach Syr 26 18 29 29 Roztropni w słowiech i sami mądrze się sprawowali, i zrozumieli prawdę i sprawiedliwość, i wlewali przypowieści i sądy. -Sirach Syr 26 18 30 30 Nie chodź za pożądliwościami twemi a odwracaj się od swej wolej. -Sirach Syr 26 18 31 31 Jeśli pozwolisz duszy twojej żądze jej, wystawi cię na radość nieprzyjaciołom twoim. -Sirach Syr 26 18 32 32 Nie kochaj się w gromadzie ani w trosze, bo ustawiczne są występki ich. -Sirach Syr 26 18 33 33 Nie stawaj się chudym sprzeciwiając się z pożyczek, a nie masz nic w mieszku: bo zostaniesz zajźrzącym żywotowi twemu. +Sirach Syr 26 18 2 Któż sprosta wypowiedzieć sprawy jego? +Sirach Syr 26 18 3 Kto bowiem doścignie zacnych uczynków jego? ?A moc wielkości jego kto wysłowi? +Sirach Syr 26 18 4 Abo kto się będzie ważył wypowiedzieć miłosierdzie jego? +Sirach Syr 26 18 5 Niepodobna ująć ani przydać, ani wybadać wielmożności Bożych. +Sirach Syr 26 18 6 Gdy człowiek skończy, dopiero pocznie, a gdy przestanie, wątpliwym jeszcze będzie. +Sirach Syr 26 18 7 Cóż jest człowiek, abo co za pożytek jego? A co jest dobrego abo co złego od niego? +Sirach Syr 26 18 8 Liczba dni człowieczych nawięcęj sto lat jako kropla wody morskiej poczytane są i jako piasek piasku, tak trocha lat przeciw dniowi wieku. +Sirach Syr 26 18 9 Dlategoż cierpliwy jest Bóg z nimi i wylewa na nie miłosierdzie swoje. +Sirach Syr 26 18 10 Widział dumę serca ich, że zła jest, i poznał wywrócenie ich, iż haniebne jest +Sirach Syr 26 18 11 Przetoż wypełnił zlitowanie swe nad nimi i ukazał im drogę prawości. +Sirach Syr 26 18 12 Miłosierdzie człowiecze ku bliźniemu swemu, ale miłosierdzie Boże na wszelkie ciało. +Sirach Syr 26 18 13 Który ma miłosierdzie, naucza i ćwiczy jako pasterz trzodę swoję. +Sirach Syr 26 18 14 Miłościw jest temu, który przyjmuje naukę miłosierdzia a który kwapi się do sądów jego. +Sirach Syr 26 18 15 Synu, w dobrym nie uskarżaj się, a we wszelkim datku nie zasmucaj złym słowem. +Sirach Syr 26 18 16 Izali rosa nie ochłodzi gorącości? Także i słowo lepsze niż datek. +Sirach Syr 26 18 17 Azaż oto słowo nie nad dobry datek? Lecz oboje przy człowieku usprawiedliwionym. +Sirach Syr 26 18 18 Głupi ostrze na oczy wyrzucać będzie, a datek nie wyćwiczonego wysusza oczy. +Sirach Syr 26 18 19 Przed sądem gotuj sprawiedliwość sobie, a pierwej, niż co mówisz, naucz się. +Sirach Syr 26 18 20 Przed chorobą używaj lekarstwa, a przed sądem pytaj sam siebie, a przed oblicznością Bożą najdziesz smilowanie. +Sirach Syr 26 18 21 Przed chorobą ukórz się, a czasu niemocy pokazuj nawrócenie twoje. +Sirach Syr 26 18 22 Nie zatrudniaj się, abyś się zawsze modlić nie miał, a nie wstydź się aż do śmierci usprawiedliwiać się: bo zaplata Boża trwa na wieki. +Sirach Syr 26 18 23 Przed modlitwą przygotuj duszę twoję, a nie bądź jako człowiek, który Boga kusi. +Sirach Syr 26 18 24 Pamiętaj na gniew w dzień dokonania i na czas odpłaty w odwróceniu twarzy. +Sirach Syr 26 18 25 Pomni na ubóstwo czasu obfitości, a na potrzeby ubóstwa w dzień bogactw. +Sirach Syr 26 18 26 Odmieni się czas od poranku aż do wieczora, a to wszytko prędkie przed oczyma Bożemi. +Sirach Syr 26 18 27 Człowiek mądry we wszytkich rzeczach obawiać się będzie, a we dni złości będzie się strzegł gnuśności. +Sirach Syr 26 18 28 Wszelki dowcipny poznawa mądrość, i tego, który ją najdzie, wysławiać będzie. +Sirach Syr 26 18 29 Roztropni w słowiech i sami mądrze się sprawowali, i zrozumieli prawdę i sprawiedliwość, i wlewali przypowieści i sądy. +Sirach Syr 26 18 30 Nie chodź za pożądliwościami twemi a odwracaj się od swej wolej. +Sirach Syr 26 18 31 Jeśli pozwolisz duszy twojej żądze jej, wystawi cię na radość nieprzyjaciołom twoim. +Sirach Syr 26 18 32 Nie kochaj się w gromadzie ani w trosze, bo ustawiczne są występki ich. +Sirach Syr 26 18 33 Nie stawaj się chudym sprzeciwiając się z pożyczek, a nie masz nic w mieszku: bo zostaniesz zajźrzącym żywotowi twemu. Sirach Syr 26 19 1 Robotnik opiły nie zbogaci się, a kto gardzi małemi rzeczami, pomału upadnie. -Sirach Syr 26 19 2 2 Wino i niewiasty zwodzą mądre i wytkną roztropne, -Sirach Syr 26 19 3 3 a kto się przyłącza ku nierządnicam, będzie niecnota: zgniłość i robacy odziedziczą go i będzie wyniesion na przykład więtszy, i będzie wyjęta z liczby dusza jego. -Sirach Syr 26 19 4 4 Kto rychło wierzy, jest lekkiego serca i umniejszon będzie, i nadto będzie mian za tego, który grzeszy przeciw duszy swojej. -Sirach Syr 26 19 5 5 Kto się weseli z nieprawości, karan będzie, a kto nienawidzi karania, umniejszy mu się żywota, a kto nienawidzi wielomowności, gasi złość. -Sirach Syr 26 19 6 6 Kto grzeszy przeciw duszy swojej, będzie pokutował, a kto się kocha we złości, karan będzie. -Sirach Syr 26 19 7 7 Nie powtarzaj słowa złego i przykrego, a nic ci nie ubędzie. -Sirach Syr 26 19 8 8 Przyjacielowi i nieprzyjacielowi nie oznąjmuj umysłu swego, a jeśli masz grzech, nie odkrywaj; -Sirach Syr 26 19 9 9 bo będzie cię słuchał i będzie się strzegł ciebie, i jakoby broniąc grzechu, będzie cię nienawidział, i tak będzie przy tobie zawżdy. -Sirach Syr 26 19 10 10 Słyszałeś słowo przeciw bliźniemu twemu, niech zaraz umrze w tobie, ufając, że się nie rozpukniesz od niego. -Sirach Syr 26 19 11 11 Od słowa rodząc pracuje głupi, jako stękanie rodzenia dziecięcia. -Sirach Syr 26 19 12 12 Strzała, która utknęła w biedrze ciała, tak słowo w sercu głupiego. -Sirach Syr 26 19 13 13 Strofuj przyjaciela, by snadź nie zrozumiał i rzekł: Nie uczyniłem, abo jeśli uczynił, aby drugi raz nie czynił, i -Sirach Syr 26 19 14 14 Strofuj bliźniego, by snadź nie rzekł; a jeśli rzekł, by snadź nie powtórzył. -Sirach Syr 26 19 15 15 Strofuj przyjaciela, bo często bywa występek, -Sirach Syr 26 19 16 16 a nie wierz każdej powieści. Jest, co się potyka w języku, ale nie z umysłu. -Sirach Syr 26 19 17 17 Któż jest bowiem, który by nie zgrzeszył językiem swoim? Strofuj bliźniego pierwej niż grozić będziesz. -Sirach Syr 26 19 18 18 A daj miejsce bojaźni Nawyższego, bo wszytka mądrość bojaźń Boża, a w niej bać się Boga, a we wszelkiej mądrości wykonanie Zakonu. -Sirach Syr 26 19 19 19 A nauka złości nie jest mądrość i myśl grzesznych nie jest roztropność, -Sirach Syr 26 19 20 20 Jest złość, a w niej przeklęctwo, i jest głupi, któremu schodzi na mądrości. -Sirach Syr 26 19 21 21 Lepszy jest człowiek bogobojny, któremu schodzi na mądrości i nie dostaje rozumu, niżli który ma dosyć rozumu, a przestępuje Zakon Nawyższego. -Sirach Syr 26 19 22 22 Jest chytrość osobliwa, a niesprawiedliwa. -Sirach Syr 26 19 23 23 jest, który wypuszcza słowo pewne powiadając prawdę. Jest, który się złośliwie korzy, a wnętrzności jego są pełne zdrady; -Sirach Syr 26 19 24 24 a jest, który się nazbyt zniża od wielkiej pokory, i jest, który skłania oblicze swe i czyni, jakoby nie widział, czego nie wiedziano; -Sirach Syr 26 19 25 25 a jeśli słabość sił grzeszyć mu nie dopuści, jeśli czas najdzie źle czynienia, uczyni źle. -Sirach Syr 26 19 26 26 Z wejźrzenia poznać męża a od potkania oblicza poznać roztropnego. -Sirach Syr 26 19 27 27 Ubiór ciała i oszczerzanie zębów w śmiechu, i chód człowieczy, wydawają go. -Sirach Syr 26 19 28 28 Jest skaranie fałszywe w gniewie srómocącego, i jest sąd, który się nie zda być dobrym, i jest milczący, a ten jest roztropny. +Sirach Syr 26 19 2 Wino i niewiasty zwodzą mądre i wytkną roztropne, +Sirach Syr 26 19 3 a kto się przyłącza ku nierządnicam, będzie niecnota: zgniłość i robacy odziedziczą go i będzie wyniesion na przykład więtszy, i będzie wyjęta z liczby dusza jego. +Sirach Syr 26 19 4 Kto rychło wierzy, jest lekkiego serca i umniejszon będzie, i nadto będzie mian za tego, który grzeszy przeciw duszy swojej. +Sirach Syr 26 19 5 Kto się weseli z nieprawości, karan będzie, a kto nienawidzi karania, umniejszy mu się żywota, a kto nienawidzi wielomowności, gasi złość. +Sirach Syr 26 19 6 Kto grzeszy przeciw duszy swojej, będzie pokutował, a kto się kocha we złości, karan będzie. +Sirach Syr 26 19 7 Nie powtarzaj słowa złego i przykrego, a nic ci nie ubędzie. +Sirach Syr 26 19 8 Przyjacielowi i nieprzyjacielowi nie oznąjmuj umysłu swego, a jeśli masz grzech, nie odkrywaj; +Sirach Syr 26 19 9 bo będzie cię słuchał i będzie się strzegł ciebie, i jakoby broniąc grzechu, będzie cię nienawidział, i tak będzie przy tobie zawżdy. +Sirach Syr 26 19 10 Słyszałeś słowo przeciw bliźniemu twemu, niech zaraz umrze w tobie, ufając, że się nie rozpukniesz od niego. +Sirach Syr 26 19 11 Od słowa rodząc pracuje głupi, jako stękanie rodzenia dziecięcia. +Sirach Syr 26 19 12 Strzała, która utknęła w biedrze ciała, tak słowo w sercu głupiego. +Sirach Syr 26 19 13 Strofuj przyjaciela, by snadź nie zrozumiał i rzekł: Nie uczyniłem, abo jeśli uczynił, aby drugi raz nie czynił, i +Sirach Syr 26 19 14 Strofuj bliźniego, by snadź nie rzekł; a jeśli rzekł, by snadź nie powtórzył. +Sirach Syr 26 19 15 Strofuj przyjaciela, bo często bywa występek, +Sirach Syr 26 19 16 a nie wierz każdej powieści. Jest, co się potyka w języku, ale nie z umysłu. +Sirach Syr 26 19 17 Któż jest bowiem, który by nie zgrzeszył językiem swoim? Strofuj bliźniego pierwej niż grozić będziesz. +Sirach Syr 26 19 18 A daj miejsce bojaźni Nawyższego, bo wszytka mądrość bojaźń Boża, a w niej bać się Boga, a we wszelkiej mądrości wykonanie Zakonu. +Sirach Syr 26 19 19 A nauka złości nie jest mądrość i myśl grzesznych nie jest roztropność, +Sirach Syr 26 19 20 Jest złość, a w niej przeklęctwo, i jest głupi, któremu schodzi na mądrości. +Sirach Syr 26 19 21 Lepszy jest człowiek bogobojny, któremu schodzi na mądrości i nie dostaje rozumu, niżli który ma dosyć rozumu, a przestępuje Zakon Nawyższego. +Sirach Syr 26 19 22 Jest chytrość osobliwa, a niesprawiedliwa. +Sirach Syr 26 19 23 jest, który wypuszcza słowo pewne powiadając prawdę. Jest, który się złośliwie korzy, a wnętrzności jego są pełne zdrady; +Sirach Syr 26 19 24 a jest, który się nazbyt zniża od wielkiej pokory, i jest, który skłania oblicze swe i czyni, jakoby nie widział, czego nie wiedziano; +Sirach Syr 26 19 25 a jeśli słabość sił grzeszyć mu nie dopuści, jeśli czas najdzie źle czynienia, uczyni źle. +Sirach Syr 26 19 26 Z wejźrzenia poznać męża a od potkania oblicza poznać roztropnego. +Sirach Syr 26 19 27 Ubiór ciała i oszczerzanie zębów w śmiechu, i chód człowieczy, wydawają go. +Sirach Syr 26 19 28 Jest skaranie fałszywe w gniewie srómocącego, i jest sąd, który się nie zda być dobrym, i jest milczący, a ten jest roztropny. Sirach Syr 26 20 1 O jako lepiej jest skarać, niżli się gniewać, a wyznawającemu z prośbą nie przekażać. -Sirach Syr 26 20 2 2 Zapalczywość trzebieńca zgwałci pannę, -Sirach Syr 26 20 3 3 tak który przez gwałt odprawuje sąd niesprawiedliwy. -Sirach Syr 26 20 4 4 O jako dobra rzecz jest, gdy skarany pokazuje żal, bo tak ujdziesz grzechu dobrowolnego. -Sirach Syr 26 20 5 5 Jest milczący, który najduje się mądrym, i jest obrzydły, który płochy jest ku mówieniu. -Sirach Syr 26 20 6 6 Jest milczący i nie ma rozumu do mówienia, a jest milczący, który wie czas przystojny. -Sirach Syr 26 20 7 7 Człowiek mądry będzie milczał aż do czasu słusznego, ale wszeteczny i głupi nie będą patrzać czasu. -Sirach Syr 26 20 8 8 Kto wiele słów używa, obrazi duszę swoję, a kto sobie moc przywłaszcza niesłusznie, będzie w nienawiści. -Sirach Syr 26 20 9 9 Jest powodzenie we złych rzeczach mężowi niekarnemu, a jest nalezienie ku szkodzie. -Sirach Syr 26 20 10 10 Jest datek, który nie jest pożyteczny, a jest datek, którego dwojaka nagroda. -Sirach Syr 26 20 11 11 Jest dla chwały umniejszenie i jest, który podniesie głowę z uniżenia. -Sirach Syr 26 20 12 12 Jest, co wiele za mało kupuje, a siedmiorako je wracający. -Sirach Syr 26 20 13 13 Mądry w słowiech czyni samego siebie przyjemnym, a wdzięczności głupich wylane będą. -Sirach Syr 26 20 14 14 Datek od głupiego nie będzie-ć pożyteczny: abowiem oczy jego siedmiorakie są. -Sirach Syr 26 20 15 15 Da mało, a wieleć wymówi, a otworzenie ust jego jest zapalenie. -Sirach Syr 26 20 16 16 Dziś pożyczy kto, a jutro się upomina: obrzydły jest człowiek takowy. -Sirach Syr 26 20 17 17 Głupi nie będzie miał przyjaciela i nie będzie łaska dobram jego. -Sirach Syr 26 20 18 18 Bo którzy jedzą chleb jego, fałszywy język mają: jako wielekroć a jako wiele ich będą się śmiać z niego! -Sirach Syr 26 20 19 19 Bo ani tym, co miał mieć, dobrze szafuje, także i tym, czego mieć nie miał. -Sirach Syr 26 20 20 20 Upad fałszywego języka, jako gdy kto na tło spadnie: tak złośników upadek prędko przydzie. -Sirach Syr 26 20 21 21 Człowiek niewdzięczny jako bajka próżna, w uściech nieuków ustawiczna będzie. -Sirach Syr 26 20 22 22 Z ust głupiego nie jest przyjemna przypowieść, bo jej nie powiada czasu swego. -Sirach Syr 26 20 23 23 Jest, który nie może dla niedostatku grzeszyć, a w swym upokojeniu będzie pobudzan. -Sirach Syr 26 20 24 24 Jest, co dla wstydu utraci duszę swoję i dla nieopatrznej osoby straci ją, a folgując cudzej osobie, straci sam siebie. -Sirach Syr 26 20 25 25 Jest, który dla wstydu obiecuje przyjacielowi, a nabył go sobie nieprzyjacielem darmo. -Sirach Syr 26 20 26 26 Zelżywość barzo zła w człowiecze kłamstwo, a w uściech nieumiejętnych będzie ustawiczne. -Sirach Syr 26 20 27 27 Lepszy złodziej niż mąż ustawicznie kłaniający, a oba odziedziczą zatracenie. -Sirach Syr 26 20 28 28 Obyczaje ludzi kłamliwych są bezecne, a sromota ich jest z nimi bez przestanku. -Sirach Syr 26 20 29 29 Mądry słowy swemi pokaże sam siebie, a człowiek roztropny spodoba się panom. -Sirach Syr 26 20 30 30 Kto sprawuje ziemię swoję, wyniesie wysoko bróg zboża, a kto czyni sprawiedliwość, ten powyższon będzie, a kto się podoba panom, ujdzie nieprawości. -Sirach Syr 26 20 31 31 . Dary i upominki zaślepiają oczy sędziom, a jako niemy w uściech zawściąga karania ich. -Sirach Syr 26 20 32 32 Mądrość zatajona a skarb niewidziany, co za pożytek z obojga? -Sirach Syr 26 20 33 33 Lepszy jest, który tai głupstwo swe, niż człowiek, który kryje mądrość swoję. +Sirach Syr 26 20 2 Zapalczywość trzebieńca zgwałci pannę, +Sirach Syr 26 20 3 tak który przez gwałt odprawuje sąd niesprawiedliwy. +Sirach Syr 26 20 4 O jako dobra rzecz jest, gdy skarany pokazuje żal, bo tak ujdziesz grzechu dobrowolnego. +Sirach Syr 26 20 5 Jest milczący, który najduje się mądrym, i jest obrzydły, który płochy jest ku mówieniu. +Sirach Syr 26 20 6 Jest milczący i nie ma rozumu do mówienia, a jest milczący, który wie czas przystojny. +Sirach Syr 26 20 7 Człowiek mądry będzie milczał aż do czasu słusznego, ale wszeteczny i głupi nie będą patrzać czasu. +Sirach Syr 26 20 8 Kto wiele słów używa, obrazi duszę swoję, a kto sobie moc przywłaszcza niesłusznie, będzie w nienawiści. +Sirach Syr 26 20 9 Jest powodzenie we złych rzeczach mężowi niekarnemu, a jest nalezienie ku szkodzie. +Sirach Syr 26 20 10 Jest datek, który nie jest pożyteczny, a jest datek, którego dwojaka nagroda. +Sirach Syr 26 20 11 Jest dla chwały umniejszenie i jest, który podniesie głowę z uniżenia. +Sirach Syr 26 20 12 Jest, co wiele za mało kupuje, a siedmiorako je wracający. +Sirach Syr 26 20 13 Mądry w słowiech czyni samego siebie przyjemnym, a wdzięczności głupich wylane będą. +Sirach Syr 26 20 14 Datek od głupiego nie będzie-ć pożyteczny: abowiem oczy jego siedmiorakie są. +Sirach Syr 26 20 15 Da mało, a wieleć wymówi, a otworzenie ust jego jest zapalenie. +Sirach Syr 26 20 16 Dziś pożyczy kto, a jutro się upomina: obrzydły jest człowiek takowy. +Sirach Syr 26 20 17 Głupi nie będzie miał przyjaciela i nie będzie łaska dobram jego. +Sirach Syr 26 20 18 Bo którzy jedzą chleb jego, fałszywy język mają: jako wielekroć a jako wiele ich będą się śmiać z niego! +Sirach Syr 26 20 19 Bo ani tym, co miał mieć, dobrze szafuje, także i tym, czego mieć nie miał. +Sirach Syr 26 20 20 Upad fałszywego języka, jako gdy kto na tło spadnie: tak złośników upadek prędko przydzie. +Sirach Syr 26 20 21 Człowiek niewdzięczny jako bajka próżna, w uściech nieuków ustawiczna będzie. +Sirach Syr 26 20 22 Z ust głupiego nie jest przyjemna przypowieść, bo jej nie powiada czasu swego. +Sirach Syr 26 20 23 Jest, który nie może dla niedostatku grzeszyć, a w swym upokojeniu będzie pobudzan. +Sirach Syr 26 20 24 Jest, co dla wstydu utraci duszę swoję i dla nieopatrznej osoby straci ją, a folgując cudzej osobie, straci sam siebie. +Sirach Syr 26 20 25 Jest, który dla wstydu obiecuje przyjacielowi, a nabył go sobie nieprzyjacielem darmo. +Sirach Syr 26 20 26 Zelżywość barzo zła w człowiecze kłamstwo, a w uściech nieumiejętnych będzie ustawiczne. +Sirach Syr 26 20 27 Lepszy złodziej niż mąż ustawicznie kłaniający, a oba odziedziczą zatracenie. +Sirach Syr 26 20 28 Obyczaje ludzi kłamliwych są bezecne, a sromota ich jest z nimi bez przestanku. +Sirach Syr 26 20 29 Mądry słowy swemi pokaże sam siebie, a człowiek roztropny spodoba się panom. +Sirach Syr 26 20 30 Kto sprawuje ziemię swoję, wyniesie wysoko bróg zboża, a kto czyni sprawiedliwość, ten powyższon będzie, a kto się podoba panom, ujdzie nieprawości. +Sirach Syr 26 20 31 . Dary i upominki zaślepiają oczy sędziom, a jako niemy w uściech zawściąga karania ich. +Sirach Syr 26 20 32 Mądrość zatajona a skarb niewidziany, co za pożytek z obojga? +Sirach Syr 26 20 33 Lepszy jest, który tai głupstwo swe, niż człowiek, który kryje mądrość swoję. Sirach Syr 26 21 1 Synu, jeśliś zgrzeszył, nie przydawaj drugi raz, ale i za dawne proś, abyć były odpuszczone. -Sirach Syr 26 21 2 2 Uciekaj przed grzechy jako przed wężem, a jeśli się do nich przystąpisz, ukąszą cię. -Sirach Syr 26 21 3 3 Zęby lwie zęby ich, zabiiaiace dusze człowiecze. -Sirach Syr 26 21 4 4 Wszelki grzech jest jako miecz z obu stron siekący, ranie jego nie masz uleczenia. -Sirach Syr 26 21 5 5 Fukania i krzywdy wniwecz obrócą majętność, a dom, który barzo bogaty jest, będzie zniszczon pychą: tak majętność pysznego wykorzeniona będzie. -Sirach Syr 26 21 6 6 Modlitwa z ust ubogiego przyjdzie aż do uszu jego, a sąd prędko przyjdzie nań. -Sirach Syr 26 21 7 7 Kto nienawidzi karania, znak jest złośliwego, a kto się Boga boi, nawróci się do serca swego. -Sirach Syr 26 21 8 8 Możny w śmiałym języku, daleko słynie: a mądry wie, że bywa omylon od niego. -Sirach Syr 26 21 9 9 Kto buduje dom swój cudzym nakładem, jako który zbiera kamienie swoje w zimie. -Sirach Syr 26 21 10 10 Zbór grzeszących kupa zgrzebi, a dokonanie ich płomień ognisty. -Sirach Syr 26 21 11 11 Droga grzeszących kamieniem ubrukowana: a na końcu ich piekło i ciemności, i męki. -Sirach Syr 26 21 12 12 Kto strzeże sprawiedliwości, obejmie zrozumienie jej. -Sirach Syr 26 21 13 13 Doskonałość bojaźni Bożej mądrość i rozum. -Sirach Syr 26 21 14 14 Nie będzie nauczon, który nie jest mądry w dobrym. -Sirach Syr 26 21 15 15 A jest mądrość, która obfituje we złości, a nie masz rozumu, gdzie jest gorżkość. -Sirach Syr 26 21 16 16 Nauka mądrego jako powódź wzbierze, a rada jego trwa jako żrzódło żywota. -Sirach Syr 26 21 17 17 Serce głupiego jako naczynie stłuczone, a żadnej mądrości nie zadzierźy. -Sirach Syr 26 21 18 18 Słowo mądre, którekolwiek usłyszy umiejętny, pochwali i jeszcze przyda do niego; usłyszał rozkosznik i nie podoba mu się, i zarzuci je w tył swój. -Sirach Syr 26 21 19 19 Powieść głupiego jako tłomok w drodze, bo w uściech roztropnego najdzie się przyjemność. -Sirach Syr 26 21 20 20 Ust mądrego szukają w zgromadzeniu, a słowa jego uważać będą w sercach swoich. -Sirach Syr 26 21 21 21 Jako dom zniszczony, tak mądrość głupiemu, a nauka nieumiejętnego niewymówione słowa. -Sirach Syr 26 21 22 22 Pęta na nogach nauka głupiemu a jako okowy rąk na prawej ręce. -Sirach Syr 26 21 23 23 Szalony śmiejąc się głos swój podnosi, a człowiek mądry zaledwie milczkiem się uśmiechać będzie. -Sirach Syr 26 21 24 24 Złote ochędóstwo nauka mądremu a jako ramiennik na prawem ramieniu. -Sirach Syr 26 21 25 25 Noga głupiego łacna w dom bliźniego, ale człowiek świadomy wstydzi się osoby możnego. -Sirach Syr 26 21 26 26 Głupi przez okno patrzyć będzie do domu, ale mąż ćwiczony stać będzie na dworze. -Sirach Syr 26 21 27 27 Głupstwo człowiecze słuchać przeze drzwi, a mądremu będzie za ciężką sromotę. -Sirach Syr 26 21 28 28 Usta nieopatrznych mówić będą głupie rzeczy, a słowa mądrych na wadze będą rozważone. -Sirach Syr 26 21 29 29 W uściech głupich serca ich, a w sercu mądrych usta ich. -Sirach Syr 26 21 30 30 Gdy niezbożny przeklina szatana, sam przeklina duszę swoję. -Sirach Syr 26 21 31 31 Obmówca splugawi duszę swoję i u wszytkich będzie w nienawiści, a kto z nim przebywa, też przemierzłym będzie, milczący a baczny uczczon będzie. +Sirach Syr 26 21 2 Uciekaj przed grzechy jako przed wężem, a jeśli się do nich przystąpisz, ukąszą cię. +Sirach Syr 26 21 3 Zęby lwie zęby ich, zabiiaiace dusze człowiecze. +Sirach Syr 26 21 4 Wszelki grzech jest jako miecz z obu stron siekący, ranie jego nie masz uleczenia. +Sirach Syr 26 21 5 Fukania i krzywdy wniwecz obrócą majętność, a dom, który barzo bogaty jest, będzie zniszczon pychą: tak majętność pysznego wykorzeniona będzie. +Sirach Syr 26 21 6 Modlitwa z ust ubogiego przyjdzie aż do uszu jego, a sąd prędko przyjdzie nań. +Sirach Syr 26 21 7 Kto nienawidzi karania, znak jest złośliwego, a kto się Boga boi, nawróci się do serca swego. +Sirach Syr 26 21 8 Możny w śmiałym języku, daleko słynie: a mądry wie, że bywa omylon od niego. +Sirach Syr 26 21 9 Kto buduje dom swój cudzym nakładem, jako który zbiera kamienie swoje w zimie. +Sirach Syr 26 21 10 Zbór grzeszących kupa zgrzebi, a dokonanie ich płomień ognisty. +Sirach Syr 26 21 11 Droga grzeszących kamieniem ubrukowana: a na końcu ich piekło i ciemności, i męki. +Sirach Syr 26 21 12 Kto strzeże sprawiedliwości, obejmie zrozumienie jej. +Sirach Syr 26 21 13 Doskonałość bojaźni Bożej mądrość i rozum. +Sirach Syr 26 21 14 Nie będzie nauczon, który nie jest mądry w dobrym. +Sirach Syr 26 21 15 A jest mądrość, która obfituje we złości, a nie masz rozumu, gdzie jest gorżkość. +Sirach Syr 26 21 16 Nauka mądrego jako powódź wzbierze, a rada jego trwa jako żrzódło żywota. +Sirach Syr 26 21 17 Serce głupiego jako naczynie stłuczone, a żadnej mądrości nie zadzierźy. +Sirach Syr 26 21 18 Słowo mądre, którekolwiek usłyszy umiejętny, pochwali i jeszcze przyda do niego; usłyszał rozkosznik i nie podoba mu się, i zarzuci je w tył swój. +Sirach Syr 26 21 19 Powieść głupiego jako tłomok w drodze, bo w uściech roztropnego najdzie się przyjemność. +Sirach Syr 26 21 20 Ust mądrego szukają w zgromadzeniu, a słowa jego uważać będą w sercach swoich. +Sirach Syr 26 21 21 Jako dom zniszczony, tak mądrość głupiemu, a nauka nieumiejętnego niewymówione słowa. +Sirach Syr 26 21 22 Pęta na nogach nauka głupiemu a jako okowy rąk na prawej ręce. +Sirach Syr 26 21 23 Szalony śmiejąc się głos swój podnosi, a człowiek mądry zaledwie milczkiem się uśmiechać będzie. +Sirach Syr 26 21 24 Złote ochędóstwo nauka mądremu a jako ramiennik na prawem ramieniu. +Sirach Syr 26 21 25 Noga głupiego łacna w dom bliźniego, ale człowiek świadomy wstydzi się osoby możnego. +Sirach Syr 26 21 26 Głupi przez okno patrzyć będzie do domu, ale mąż ćwiczony stać będzie na dworze. +Sirach Syr 26 21 27 Głupstwo człowiecze słuchać przeze drzwi, a mądremu będzie za ciężką sromotę. +Sirach Syr 26 21 28 Usta nieopatrznych mówić będą głupie rzeczy, a słowa mądrych na wadze będą rozważone. +Sirach Syr 26 21 29 W uściech głupich serca ich, a w sercu mądrych usta ich. +Sirach Syr 26 21 30 Gdy niezbożny przeklina szatana, sam przeklina duszę swoję. +Sirach Syr 26 21 31 Obmówca splugawi duszę swoję i u wszytkich będzie w nienawiści, a kto z nim przebywa, też przemierzłym będzie, milczący a baczny uczczon będzie. Sirach Syr 26 22 1 Kamieniem ubłoconym leniwiec jest ukamionowan, a wszyscy będą mówić ku wzgardzie jego. -Sirach Syr 26 22 2 2 Gnojem wołowym leniwy jest ukamionowany, a każdy, kto się go dotknie, otrząśnie ręce. -Sirach Syr 26 22 3 3 Sromota ojcowska jest z syna źle wychowanego, a córka w umniejszeniu będzie. -Sirach Syr 26 22 4 4 Córka mądra dziedzictwo mężowi swemu: bo która lekkość czyni, bywa ku zelżywości ojcu. -Sirach Syr 26 22 5 5 Ojca i męża zawstydza bezpieczna (i nad niezbożne mniejsza nie będzie), a od obu będzie nie uczczona -Sirach Syr 26 22 6 6 Muzyka w żałobie, powieść nie wedle czasu, karanie i nauka na każdy czas mądrość. -Sirach Syr 26 22 7 7 Kto uczy głupiego, jako kto skorupy zlepia. -Sirach Syr 26 22 8 8 Kto powiada słowo nie słuchającemu, jako który budzi śpiącego z twardego snu. -Sirach Syr 26 22 9 9 Z śpiącym gada, który powiada mądrość głupiemu, a na końcu powieści mówi: Któż to jest? -Sirach Syr 26 22 10 10 Płacz nad umarłym, bo ustała światłość jego, i nad głupim płacz, bo rozum ustaje. -Sirach Syr 26 22 11 11 Mało płacz nad umarłym, abowiem odpoczynął. -Sirach Syr 26 22 12 12 Bo niecnotliwego niecnotliwy żywot nad śmierć głupiego. -Sirach Syr 26 22 13 13 Żałoba po umarłym przez siedm dni, ale po głupim i niezbożnym po wszytkie dni żywota ich. -Sirach Syr 26 22 14 14 Z głupim niewiele mów, a z niemądrym nie chodź. -Sirach Syr 26 22 15 15 Strzeż się go, abyś trudności nie miał, a nie będziesz splugawion grzechem jego. -Sirach Syr 26 22 16 16 Odstąp od niego, a najdziesz pokój i nie będziesz utrapion głupstwem jego. -Sirach Syr 26 22 17 17 Nad słowo co ciężyć będzie? a które insze imię jemu jedno głupi? -Sirach Syr 26 22 18 18 Piasek i sól, i brełę żelaza łacniej jest nieść niż człowieka nieroztropnego i głupiego, i niezbożnego. -Sirach Syr 26 22 19 19 Wiązanie drzewiane spojone na fundamencie budowania nie rozerwie się: tak i serce umocnione rozmyślaniem rady. -Sirach Syr 26 22 20 20 Myśl mądrego na każdy czas bojaźnią nie będzie skażona. -Sirach Syr 26 22 21 21 Jako koły na wysokim miejscu i wapno bez nakładu nie ostoją się położone przeciw wiatru, -Sirach Syr 26 22 22 22 tak i serce lękliwe w myśli głupiego nie ostoi się przeciw gwałtowi strachu, -Sirach Syr 26 22 23 23 Jako serce lękliwe w myśli głupiego na każdy czas nie będzie się bało, tak i ten, który w przykazaniu Bożym trwa ustawicznie. -Sirach Syr 26 22 24 24 Kto kole oko, wywodzi łzy, a kto bodzie serce, pokazuje czucie. -Sirach Syr 26 22 25 25 Kto ciska kamieniem na ptaki, spędzi je, tak i który łaje przyjacielowi, rozrywa przyjaźń. -Sirach Syr 26 22 26 26 Choćbyś dobył miecza na przyjaciela, nie rozpaczaj, bo jest nawrót Na przyjaciela jeśli otworzysz usta przykre, -Sirach Syr 26 22 27 27 nie bój się, bo jest pojednanie, wyjąwszy przymówłd i wyrzucanie na oczy, i pychę, i objawienie tajemnice, i ranę zdradliwą: dla tych wszytkich odbieży przyjaciel. -Sirach Syr 26 22 28 28 Zachowaj wiarę z przyjacielem w ubóstwie jego, abyś się i w szczęściu jego weselił. -Sirach Syr 26 22 29 29 Czasu ucisku jego trwaj mu wiernym, abyś w dziedzictwie jego był spółdziedzicem. -Sirach Syr 26 22 30 30 Przed ogniem z komina para i dym ognisty wzgórę idzie, tak i przede krwią złorzeczeństwa i potwarzy, i groźby. -Sirach Syr 26 22 31 31 Pozdrawiać przyjaciela nie będę się wstydził, nie skryję się przed nim, a jeśli mi się co złego przezeń przyda, zcierpię. -Sirach Syr 26 22 32 32 Każdy, kto usłyszy, będzie się go strzegł. -Sirach Syr 26 22 33 33 Któż da straż ustom moim, a pieczęć pewną na wargi moje, abym nie upadł dla nich, a język mój żeby mię nie zatracił? +Sirach Syr 26 22 2 Gnojem wołowym leniwy jest ukamionowany, a każdy, kto się go dotknie, otrząśnie ręce. +Sirach Syr 26 22 3 Sromota ojcowska jest z syna źle wychowanego, a córka w umniejszeniu będzie. +Sirach Syr 26 22 4 Córka mądra dziedzictwo mężowi swemu: bo która lekkość czyni, bywa ku zelżywości ojcu. +Sirach Syr 26 22 5 Ojca i męża zawstydza bezpieczna (i nad niezbożne mniejsza nie będzie), a od obu będzie nie uczczona +Sirach Syr 26 22 6 Muzyka w żałobie, powieść nie wedle czasu, karanie i nauka na każdy czas mądrość. +Sirach Syr 26 22 7 Kto uczy głupiego, jako kto skorupy zlepia. +Sirach Syr 26 22 8 Kto powiada słowo nie słuchającemu, jako który budzi śpiącego z twardego snu. +Sirach Syr 26 22 9 Z śpiącym gada, który powiada mądrość głupiemu, a na końcu powieści mówi: Któż to jest? +Sirach Syr 26 22 10 Płacz nad umarłym, bo ustała światłość jego, i nad głupim płacz, bo rozum ustaje. +Sirach Syr 26 22 11 Mało płacz nad umarłym, abowiem odpoczynął. +Sirach Syr 26 22 12 Bo niecnotliwego niecnotliwy żywot nad śmierć głupiego. +Sirach Syr 26 22 13 Żałoba po umarłym przez siedm dni, ale po głupim i niezbożnym po wszytkie dni żywota ich. +Sirach Syr 26 22 14 Z głupim niewiele mów, a z niemądrym nie chodź. +Sirach Syr 26 22 15 Strzeż się go, abyś trudności nie miał, a nie będziesz splugawion grzechem jego. +Sirach Syr 26 22 16 Odstąp od niego, a najdziesz pokój i nie będziesz utrapion głupstwem jego. +Sirach Syr 26 22 17 Nad słowo co ciężyć będzie? a które insze imię jemu jedno głupi? +Sirach Syr 26 22 18 Piasek i sól, i brełę żelaza łacniej jest nieść niż człowieka nieroztropnego i głupiego, i niezbożnego. +Sirach Syr 26 22 19 Wiązanie drzewiane spojone na fundamencie budowania nie rozerwie się: tak i serce umocnione rozmyślaniem rady. +Sirach Syr 26 22 20 Myśl mądrego na każdy czas bojaźnią nie będzie skażona. +Sirach Syr 26 22 21 Jako koły na wysokim miejscu i wapno bez nakładu nie ostoją się położone przeciw wiatru, +Sirach Syr 26 22 22 tak i serce lękliwe w myśli głupiego nie ostoi się przeciw gwałtowi strachu, +Sirach Syr 26 22 23 Jako serce lękliwe w myśli głupiego na każdy czas nie będzie się bało, tak i ten, który w przykazaniu Bożym trwa ustawicznie. +Sirach Syr 26 22 24 Kto kole oko, wywodzi łzy, a kto bodzie serce, pokazuje czucie. +Sirach Syr 26 22 25 Kto ciska kamieniem na ptaki, spędzi je, tak i który łaje przyjacielowi, rozrywa przyjaźń. +Sirach Syr 26 22 26 Choćbyś dobył miecza na przyjaciela, nie rozpaczaj, bo jest nawrót Na przyjaciela jeśli otworzysz usta przykre, +Sirach Syr 26 22 27 nie bój się, bo jest pojednanie, wyjąwszy przymówłd i wyrzucanie na oczy, i pychę, i objawienie tajemnice, i ranę zdradliwą: dla tych wszytkich odbieży przyjaciel. +Sirach Syr 26 22 28 Zachowaj wiarę z przyjacielem w ubóstwie jego, abyś się i w szczęściu jego weselił. +Sirach Syr 26 22 29 Czasu ucisku jego trwaj mu wiernym, abyś w dziedzictwie jego był spółdziedzicem. +Sirach Syr 26 22 30 Przed ogniem z komina para i dym ognisty wzgórę idzie, tak i przede krwią złorzeczeństwa i potwarzy, i groźby. +Sirach Syr 26 22 31 Pozdrawiać przyjaciela nie będę się wstydził, nie skryję się przed nim, a jeśli mi się co złego przezeń przyda, zcierpię. +Sirach Syr 26 22 32 Każdy, kto usłyszy, będzie się go strzegł. +Sirach Syr 26 22 33 Któż da straż ustom moim, a pieczęć pewną na wargi moje, abym nie upadł dla nich, a język mój żeby mię nie zatracił? Sirach Syr 26 23 1 Panie, Ojcze i panujący żywotowi memu, nie opuszczaj mię w radzie ich i nie dopuszczaj mi dla nich upaść. -Sirach Syr 26 23 2 2 Któż włoży na myśli moje karanie a na serce moje naukę mądrości, aby nieumiejętnościam ich nie folgowano mnie a nie pokazały się grzechy ich -Sirach Syr 26 23 3 3 i aby się nie rozrosły niewiadomości moje, i nie rozmnożyły się występki moje, a grzechy moje nie obfitowały i abych nie upadł przed oczyma przeciwników moich a nie radował się nade mną nieprzyjaciel mój? -Sirach Syr 26 23 4 4 Panie, Ojcze i Boże żywota mego, nie opuszczaj mię w myśli ich. -Sirach Syr 26 23 5 5 Podwyższenia oczu moich nie dawaj mi i wszelką żądzą odwróć ode mnie. -Sirach Syr 26 23 6 6 Oddal ode mnie pożądliwość brzucha i pożądliwości nierządu niech mię nie ogarną a duszy niewstydliwej i niebacznej nie podawaj mię. -Sirach Syr 26 23 7 7 Słuchajcie, synowie, nauki o uściech, i kto jej strzec będzie, nie zginie usty ani się obrazi uczynkami złemi. -Sirach Syr 26 23 8 8 W próżności swej ułowion bywa złośnik a pyszny i złorzeczący obrazi cię przez nie. -Sirach Syr 26 23 9 9 Przysięganiu niech nie przywykają usta twoje, bo wiele upaści w nim. -Sirach Syr 26 23 10 10 A mianowanie Boga niech nie będzie ustawiczne w uściech twoich i do mianowania świętych nie przymieszawaj się, abowiem nie będziesz bez obrazy od nich. -Sirach Syr 26 23 11 11 Bo jako niewolnik często męczony nie jest bez siności, tak wszelki przysięgający i wspominający w cale od grzechów nie będzie oczyścion. -Sirach Syr 26 23 12 12 Mąż często przysięgający będzie pełen nieprawości, a nie wynidzie z domu jego karanie. -Sirach Syr 26 23 13 13 A jeśli nie spełni, wina jego na nim zostanie, a jeśli nie uzna, dwojako grzeszy; -Sirach Syr 26 23 14 14 a jeśli próżno przysiągł, nie będzie wolen, bo dom jego napełni się pomstą. -Sirach Syr 26 23 15 15 Jest i ina mowa przeciwna, ku śmierci, bodaj się nie nalazła w osiadłości Jakubowej. -Sirach Syr 26 23 16 16 Bo od miłosiernych wszytko to będzie oddalono, a w grzechach walać się nie będą. -Sirach Syr 26 23 17 17 Nieobyczajnej mowie niechaj nie przywykają usta twoje, abowiem w niej jest słowo grzechu. -Sirach Syr 26 23 18 18 Pamiętaj na ojca i na matkę twoję, bo w pośrzodku panów stoisz. -Sirach Syr 26 23 19 19 By snadż ciebie Bóg przed oczyma ich nie zapamiętał, abyś od zwyczaju twego zgłupiawszy lekkości nie cierpiał a wolałbyś się był nie narodzić i przeklinałbyś dzień narodzenia swego. -Sirach Syr 26 23 20 20 Człowiek, który przywykł słowom urągania, przez wszytki dni swoje nie będzie wyćwiczon. -Sirach Syr 26 23 21 21 Dwa rodzaje obfitują w grzechach, a trzeci przywodzi gniew i zatracenie. -Sirach Syr 26 23 22 22 Dusza gorąca jako ogień pałający nie będzie ugaszona, aż co połknie, -Sirach Syr 26 23 23 23 a człowiek złośliwy w uściech ciała swego nie przestanie, aż ogień podpali. -Sirach Syr 26 23 24 24 Człowiekowi nieczystemu każdy chteb jest słodki, nie spracuje się przestępując aż do końca. -Sirach Syr 26 23 25 25 Każdy człowiek, który występuje z łoża swego, wzgardzający duszę swoję i mówiący: Któż mię widzi? -Sirach Syr 26 23 26 26 Ciemności ogarnęły mię a ściany mię okryły, a żaden mię nie widzi: kogoż się obawiam? Grzechów moich nie będzie pamiętał Nawyższy. -Sirach Syr 26 23 27 27 A nie rozumie, iż wszytko widzi oko jego, abowiem wypądza od niego bojaźń Bożą taka bojaźń człowieka i oczy człowiecze bojące się go. -Sirach Syr 26 23 28 28 A nie baczy, iż oczy Pańskie daleko są jaśniejsze nad słońce, wypatrujące wszytkie drogi człowiecze i głębokość przepaści, i na ludzkie serca patrzające na skryte strony. -Sirach Syr 26 23 29 29 Abowiem Panu Bogu pierwej, niżli były stworzone, wszytkie rzeczy znajome są: także i po dokończeniu na wszytko patrza. -Sirach Syr 26 23 30 30 Ten na ulicach mięjsckich pomstę Odniesie, a jako źrzebiec koński gonion będzie, a gdzie się nie spodzieje, będzie poiman. -Sirach Syr 26 23 31 31 I będzie sromotą wszytkim dlatego, iż nie rozumiał bojaźni Pańskiej. -Sirach Syr 26 23 32 32 Tak i niewiasta każda, która opuszcza męża swego i stanowi dziedzictwo z cudzego małżeństwa: -Sirach Syr 26 23 33 33 naprzód bowiem była niewierna w Zakonie Nawyższego, po tym zgrzeszyła przeciw mężowi swemu, po trzecie przez cudzołóstwo nierząd popełniła a z innego męża dzieci podrzuciła. -Sirach Syr 26 23 34 34 Ta będzie wywiedziona do zgromadzenia, a o synach jej dozór się uczyni. -Sirach Syr 26 23 35 35 Nie rozkorzenią się dziatki jej, a gałązki jej nie dadzą owocu. -Sirach Syr 26 23 36 36 Zostawi pamiątkę swą na przeklęctwo, a sromota jej nie będzie zgładzona. -Sirach Syr 26 23 37 37 I poznają, którzy pozostali, iż nie jest nic lepszego jako bojaźń Boża a nic wdzięczniejszego jako pilnować rozkazania Pańskiego. -Sirach Syr 26 23 38 38 Wielka jest chwała naszladować Pana, bo przedłużenie żywota będzie wzięte od niego. +Sirach Syr 26 23 2 Któż włoży na myśli moje karanie a na serce moje naukę mądrości, aby nieumiejętnościam ich nie folgowano mnie a nie pokazały się grzechy ich +Sirach Syr 26 23 3 i aby się nie rozrosły niewiadomości moje, i nie rozmnożyły się występki moje, a grzechy moje nie obfitowały i abych nie upadł przed oczyma przeciwników moich a nie radował się nade mną nieprzyjaciel mój? +Sirach Syr 26 23 4 Panie, Ojcze i Boże żywota mego, nie opuszczaj mię w myśli ich. +Sirach Syr 26 23 5 Podwyższenia oczu moich nie dawaj mi i wszelką żądzą odwróć ode mnie. +Sirach Syr 26 23 6 Oddal ode mnie pożądliwość brzucha i pożądliwości nierządu niech mię nie ogarną a duszy niewstydliwej i niebacznej nie podawaj mię. +Sirach Syr 26 23 7 Słuchajcie, synowie, nauki o uściech, i kto jej strzec będzie, nie zginie usty ani się obrazi uczynkami złemi. +Sirach Syr 26 23 8 W próżności swej ułowion bywa złośnik a pyszny i złorzeczący obrazi cię przez nie. +Sirach Syr 26 23 9 Przysięganiu niech nie przywykają usta twoje, bo wiele upaści w nim. +Sirach Syr 26 23 10 A mianowanie Boga niech nie będzie ustawiczne w uściech twoich i do mianowania świętych nie przymieszawaj się, abowiem nie będziesz bez obrazy od nich. +Sirach Syr 26 23 11 Bo jako niewolnik często męczony nie jest bez siności, tak wszelki przysięgający i wspominający w cale od grzechów nie będzie oczyścion. +Sirach Syr 26 23 12 Mąż często przysięgający będzie pełen nieprawości, a nie wynidzie z domu jego karanie. +Sirach Syr 26 23 13 A jeśli nie spełni, wina jego na nim zostanie, a jeśli nie uzna, dwojako grzeszy; +Sirach Syr 26 23 14 a jeśli próżno przysiągł, nie będzie wolen, bo dom jego napełni się pomstą. +Sirach Syr 26 23 15 Jest i ina mowa przeciwna, ku śmierci, bodaj się nie nalazła w osiadłości Jakubowej. +Sirach Syr 26 23 16 Bo od miłosiernych wszytko to będzie oddalono, a w grzechach walać się nie będą. +Sirach Syr 26 23 17 Nieobyczajnej mowie niechaj nie przywykają usta twoje, abowiem w niej jest słowo grzechu. +Sirach Syr 26 23 18 Pamiętaj na ojca i na matkę twoję, bo w pośrzodku panów stoisz. +Sirach Syr 26 23 19 By snadż ciebie Bóg przed oczyma ich nie zapamiętał, abyś od zwyczaju twego zgłupiawszy lekkości nie cierpiał a wolałbyś się był nie narodzić i przeklinałbyś dzień narodzenia swego. +Sirach Syr 26 23 20 Człowiek, który przywykł słowom urągania, przez wszytki dni swoje nie będzie wyćwiczon. +Sirach Syr 26 23 21 Dwa rodzaje obfitują w grzechach, a trzeci przywodzi gniew i zatracenie. +Sirach Syr 26 23 22 Dusza gorąca jako ogień pałający nie będzie ugaszona, aż co połknie, +Sirach Syr 26 23 23 a człowiek złośliwy w uściech ciała swego nie przestanie, aż ogień podpali. +Sirach Syr 26 23 24 Człowiekowi nieczystemu każdy chteb jest słodki, nie spracuje się przestępując aż do końca. +Sirach Syr 26 23 25 Każdy człowiek, który występuje z łoża swego, wzgardzający duszę swoję i mówiący: Któż mię widzi? +Sirach Syr 26 23 26 Ciemności ogarnęły mię a ściany mię okryły, a żaden mię nie widzi: kogoż się obawiam? Grzechów moich nie będzie pamiętał Nawyższy. +Sirach Syr 26 23 27 A nie rozumie, iż wszytko widzi oko jego, abowiem wypądza od niego bojaźń Bożą taka bojaźń człowieka i oczy człowiecze bojące się go. +Sirach Syr 26 23 28 A nie baczy, iż oczy Pańskie daleko są jaśniejsze nad słońce, wypatrujące wszytkie drogi człowiecze i głębokość przepaści, i na ludzkie serca patrzające na skryte strony. +Sirach Syr 26 23 29 Abowiem Panu Bogu pierwej, niżli były stworzone, wszytkie rzeczy znajome są: także i po dokończeniu na wszytko patrza. +Sirach Syr 26 23 30 Ten na ulicach mięjsckich pomstę Odniesie, a jako źrzebiec koński gonion będzie, a gdzie się nie spodzieje, będzie poiman. +Sirach Syr 26 23 31 I będzie sromotą wszytkim dlatego, iż nie rozumiał bojaźni Pańskiej. +Sirach Syr 26 23 32 Tak i niewiasta każda, która opuszcza męża swego i stanowi dziedzictwo z cudzego małżeństwa: +Sirach Syr 26 23 33 naprzód bowiem była niewierna w Zakonie Nawyższego, po tym zgrzeszyła przeciw mężowi swemu, po trzecie przez cudzołóstwo nierząd popełniła a z innego męża dzieci podrzuciła. +Sirach Syr 26 23 34 Ta będzie wywiedziona do zgromadzenia, a o synach jej dozór się uczyni. +Sirach Syr 26 23 35 Nie rozkorzenią się dziatki jej, a gałązki jej nie dadzą owocu. +Sirach Syr 26 23 36 Zostawi pamiątkę swą na przeklęctwo, a sromota jej nie będzie zgładzona. +Sirach Syr 26 23 37 I poznają, którzy pozostali, iż nie jest nic lepszego jako bojaźń Boża a nic wdzięczniejszego jako pilnować rozkazania Pańskiego. +Sirach Syr 26 23 38 Wielka jest chwała naszladować Pana, bo przedłużenie żywota będzie wzięte od niego. Sirach Syr 26 24 1 Mądrość zaleci duszę swoję a w Bogu będzie uczczona, a w pośrzód ludu swego będzie się chłubiła -Sirach Syr 26 24 2 2 i w kościelech Nawyższego otworzy usta swe a przed oczyma wojska jego będzie się chłubiła, -Sirach Syr 26 24 3 3 a pośrzód ludu swego będzie wywyższona, a w zupełności świętej będzie w podziwieniu, -Sirach Syr 26 24 4 4 a w wielkości wybranych będzie miała chwałę, a między błogosławionymi będzie błogosławiona, mówiąc: -Sirach Syr 26 24 5 5 Jam wyszła z ust Nawyższego, pierworodna przed wszytkim stworzeniem. -Sirach Syr 26 24 6 6 Jam sprawiła na niebie, aby wschodziła światłość nieustająca a jako mgła okryłam wszytkę ziemię. -Sirach Syr 26 24 7 7 Jam mieszkała na wysokości a stolec mój na słupie obłokowym. -Sirach Syr 26 24 8 8 Samam obeszła okrąg niebios i przeniknęłam głębokość przepaści, chodziłam po walech morskich -Sirach Syr 26 24 9 9 i stałam na wszelkiej ziemi i między wszelkim ludem, -Sirach Syr 26 24 10 10 i w każdym narodzie miałam przodek -Sirach Syr 26 24 11 11 a wszytkich wysokich i niskich serca mocąm podeptała. A w tym wszytkim szukałam odpoczynku i w dziedzictwie Pańskim mieszkać będę. -Sirach Syr 26 24 12 12 Tedy przykazał i rzekł mi, Stworzyciel wszech rzeczy, a który mię stworzył, odpoczynął w przybytku moim. -Sirach Syr 26 24 13 13 I rzekł mi: Mieszkaj w Jakubie a w Izraelu weźmi dziedzictwo, a między wybranymi memi rozpuść korzenie. -Sirach Syr 26 24 14 14 Od początku i przed wieki jestem stworzona i aż do przyszłego wieku nie ustanę, a w mieszkaniu świętym służyłam przed nim. -Sirach Syr 26 24 15 15 I takem w Syjonie jest utwierdzona a w Mieście Świętym takżem odpoczywała, a w Jeruzalem władza moja. -Sirach Syr 26 24 16 16 I rozkorzeniłam się w zacnym narodzie i w dziale Boga mego dziedzictwo jego a w pełności świętych zadzierżenie moje. -Sirach Syr 26 24 17 17 Wyniesionam wzgórę jako drzewo cedrowe na Libanie i jako cyprys na górze Syjonie, -Sirach Syr 26 24 18 18 wywyższyłam się jako palma w Kades i jako szczepienie różej w Jerychu. -Sirach Syr 26 24 19 19 Jako piękna oliwa na polu a jako jawor jestem powyższona nad wodą na ulicach, -Sirach Syr 26 24 20 20 jako cynamon i balsam woniający wydałam wonność, jako mirra wyborna dałam słodkość wonności -Sirach Syr 26 24 21 21 a jako storaks i galban, i ungula, i gutta, i jako kadzidło nie narznione napełniłam wonnością mieszkanie moje i jako balsam nie mieszany wonność moja. -Sirach Syr 26 24 22 22 Ja jako terebint rozściągnęłam gałęzie moje, a gałęzie moje czci i łaski; -Sirach Syr 26 24 23 23 ja jako winne drzewo wypuściłam wdzięczną wonność, a kwiatki moje owocem czci i uczciwości; -Sirach Syr 26 24 24 24 ja matka pięknej miłości i bogobojności, i uznania, i nadzieje świętej. -Sirach Syr 26 24 25 25 We mnie wszelka łaska drogi i prawdy, we mnie wszytka nadzieja żywota i cnoty. -Sirach Syr 26 24 26 26 Przejdźcie do mnie wszyscy, którzy mnie pragniecie, i najedzcie się owoców moich! -Sirach Syr 26 24 27 27 Abowiem duch mój słodszy nad miód a dziedzictwo moje nad miód i plastr miodu, -Sirach Syr 26 24 28 28 pamiątka moja na rodzaje wieków. -Sirach Syr 26 24 29 29 Którzy mię jedzą, jeszcze łaknąć będą, a którzy mię piją, jeszcze pragnąć będą. +Sirach Syr 26 24 2 i w kościelech Nawyższego otworzy usta swe a przed oczyma wojska jego będzie się chłubiła, +Sirach Syr 26 24 3 a pośrzód ludu swego będzie wywyższona, a w zupełności świętej będzie w podziwieniu, +Sirach Syr 26 24 4 a w wielkości wybranych będzie miała chwałę, a między błogosławionymi będzie błogosławiona, mówiąc: +Sirach Syr 26 24 5 Jam wyszła z ust Nawyższego, pierworodna przed wszytkim stworzeniem. +Sirach Syr 26 24 6 Jam sprawiła na niebie, aby wschodziła światłość nieustająca a jako mgła okryłam wszytkę ziemię. +Sirach Syr 26 24 7 Jam mieszkała na wysokości a stolec mój na słupie obłokowym. +Sirach Syr 26 24 8 Samam obeszła okrąg niebios i przeniknęłam głębokość przepaści, chodziłam po walech morskich +Sirach Syr 26 24 9 i stałam na wszelkiej ziemi i między wszelkim ludem, +Sirach Syr 26 24 10 i w każdym narodzie miałam przodek +Sirach Syr 26 24 11 a wszytkich wysokich i niskich serca mocąm podeptała. A w tym wszytkim szukałam odpoczynku i w dziedzictwie Pańskim mieszkać będę. +Sirach Syr 26 24 12 Tedy przykazał i rzekł mi, Stworzyciel wszech rzeczy, a który mię stworzył, odpoczynął w przybytku moim. +Sirach Syr 26 24 13 I rzekł mi: Mieszkaj w Jakubie a w Izraelu weźmi dziedzictwo, a między wybranymi memi rozpuść korzenie. +Sirach Syr 26 24 14 Od początku i przed wieki jestem stworzona i aż do przyszłego wieku nie ustanę, a w mieszkaniu świętym służyłam przed nim. +Sirach Syr 26 24 15 I takem w Syjonie jest utwierdzona a w Mieście Świętym takżem odpoczywała, a w Jeruzalem władza moja. +Sirach Syr 26 24 16 I rozkorzeniłam się w zacnym narodzie i w dziale Boga mego dziedzictwo jego a w pełności świętych zadzierżenie moje. +Sirach Syr 26 24 17 Wyniesionam wzgórę jako drzewo cedrowe na Libanie i jako cyprys na górze Syjonie, +Sirach Syr 26 24 18 wywyższyłam się jako palma w Kades i jako szczepienie różej w Jerychu. +Sirach Syr 26 24 19 Jako piękna oliwa na polu a jako jawor jestem powyższona nad wodą na ulicach, +Sirach Syr 26 24 20 jako cynamon i balsam woniający wydałam wonność, jako mirra wyborna dałam słodkość wonności +Sirach Syr 26 24 21 a jako storaks i galban, i ungula, i gutta, i jako kadzidło nie narznione napełniłam wonnością mieszkanie moje i jako balsam nie mieszany wonność moja. +Sirach Syr 26 24 22 Ja jako terebint rozściągnęłam gałęzie moje, a gałęzie moje czci i łaski; +Sirach Syr 26 24 23 ja jako winne drzewo wypuściłam wdzięczną wonność, a kwiatki moje owocem czci i uczciwości; +Sirach Syr 26 24 24 ja matka pięknej miłości i bogobojności, i uznania, i nadzieje świętej. +Sirach Syr 26 24 25 We mnie wszelka łaska drogi i prawdy, we mnie wszytka nadzieja żywota i cnoty. +Sirach Syr 26 24 26 Przejdźcie do mnie wszyscy, którzy mnie pragniecie, i najedzcie się owoców moich! +Sirach Syr 26 24 27 Abowiem duch mój słodszy nad miód a dziedzictwo moje nad miód i plastr miodu, +Sirach Syr 26 24 28 pamiątka moja na rodzaje wieków. +Sirach Syr 26 24 29 Którzy mię jedzą, jeszcze łaknąć będą, a którzy mię piją, jeszcze pragnąć będą. Sirach Syr 26 24 30 Kto mnie słucha, nie będzie zawstydzony, a którzy przeze mnie działają, nie zgrzeszą. -Sirach Syr 26 24 31 31 Którzy mię objaśniają, będą mieć żywot wieczny. +Sirach Syr 26 24 31 Którzy mię objaśniają, będą mieć żywot wieczny. Sirach Syr 26 24 32 - To wszystko jest księgą żywota i przymierzem Najwyższego i poznaniem prawdy. -Sirach Syr 26 24 33 33 Zakon rozkazał Mojżesz w przykazaniu sprawiedliwości za dziedzictwo domowi Jakub owemu i obietnice Izraelowi. -Sirach Syr 26 24 34 34 Postanowił Dawidowi, słudze swemu, wzbudzić z niego króla namocnięjszego a na stolicy majestatu siedzącego na wieki. -Sirach Syr 26 24 35 35 Który obficie wylewa jako Fison mądrość a jako Tygrys czasu nowych zbóż; -Sirach Syr 26 24 36 36 który jako Eufrates napełnia rozum, który zbiera jako Jordan we żniwa; -Sirach Syr 26 24 37 37 który wydawa naukę jako światłość, a stawia jako Gehon czasu zbierania wina; -Sirach Syr 26 24 38 38 który ją sam pierwszy poznał doskonale, a mdlejszy nie doścignie jej, -Sirach Syr 26 24 39 39 bo nad morze obfitowało zrozumienie jej, a rada jej nad przepaść wielka. -Sirach Syr 26 24 40 40 Ja, Mądrość, wylałam rzeki. -Sirach Syr 26 24 41 41 Jam jako przekop wody niezmierny z rzeki, jam jako rów rzeki a jako rury wywiedzienie wyszłam z Raju. -Sirach Syr 26 24 42 42 Rzekłam: Poleję ogród mój szczepienia i napoję owoc łąki mojej. 43 A oto zstał mi się przekop pełny, a rzeka moja podobna morzu, +Sirach Syr 26 24 33 Zakon rozkazał Mojżesz w przykazaniu sprawiedliwości za dziedzictwo domowi Jakub owemu i obietnice Izraelowi. +Sirach Syr 26 24 34 Postanowił Dawidowi, słudze swemu, wzbudzić z niego króla namocnięjszego a na stolicy majestatu siedzącego na wieki. +Sirach Syr 26 24 35 Który obficie wylewa jako Fison mądrość a jako Tygrys czasu nowych zbóż; +Sirach Syr 26 24 36 który jako Eufrates napełnia rozum, który zbiera jako Jordan we żniwa; +Sirach Syr 26 24 37 który wydawa naukę jako światłość, a stawia jako Gehon czasu zbierania wina; +Sirach Syr 26 24 38 który ją sam pierwszy poznał doskonale, a mdlejszy nie doścignie jej, +Sirach Syr 26 24 39 bo nad morze obfitowało zrozumienie jej, a rada jej nad przepaść wielka. +Sirach Syr 26 24 40 Ja, Mądrość, wylałam rzeki. +Sirach Syr 26 24 41 Jam jako przekop wody niezmierny z rzeki, jam jako rów rzeki a jako rury wywiedzienie wyszłam z Raju. +Sirach Syr 26 24 42 Rzekłam: Poleję ogród mój szczepienia i napoję owoc łąki mojej. 43 A oto zstał mi się przekop pełny, a rzeka moja podobna morzu, Sirach Syr 26 24 43 44 bo naukę jako świtanie oświecam wszytkim i opowiem ją aż w dalekie strony. Sirach Syr 26 24 44 45 Przeniknę wszytkie niższe części ziemie a oglądam wszytkie śpiące iosł oświecę wszytkie ufające w Panu. Sirach Syr 26 24 45 46 Jeszcze wyleję naukę jako proroctwo i zostawię ją szukającym mądrości, a nie przestanę w rodzaju ich aż do wieku świętego. Sirach Syr 26 24 46 47 Obaczcie, żem ci nie sam sobie pracował, ale wszytkim szukającym prawdy. 50 Kto mię słucha, nie będzie zawstydzon, a którzy przez mię sprawują, nie zgrzeszą. Sirach Syr 26 24 47 52 To wszytko Księgi Żywota i Testament Nawyższego, i poznanie prawdy. Sirach Syr 26 25 1 We trzech rzeczach upodobało się duchowi memu, które się podobają przed Bogiem i przed ludźmi: -Sirach Syr 26 25 2 2 Zgoda bradej a miłość bliskich, a mąż i niewiasta dobrze się z sobą zgadzający. -Sirach Syr 26 25 3 3 Trzech rodzajów nienawidzi dusza moja, a ciężko mi barzo na duszę ich: -Sirach Syr 26 25 4 4 Ubogiego pysznego, bogacza kłamliwego a starca głupiego i bezrozumnego. -Sirach Syr 26 25 5 5 Czegoś w młodości swej nie zgromadził, jako w swej starości najdziesz? -Sirach Syr 26 25 6 6 Jako piękny szedziwości rozsądek, a starcom wiedzieć radę! -Sirach Syr 26 25 7 7 Jako piękna zstarzałym mądrość, a sławnym rozum i rada. -Sirach Syr 26 25 8 8 Korona starych wielka wiadomość, a sława ich bojaźń Boża. -Sirach Syr 26 25 9 9 Dziewięć rzeczy sercu niepodęjźrzanych wielcem ważył, a dziesiątą opowiem ludziom językiem: -Sirach Syr 26 25 10 10 Człowiek, który za żywota ma podechę z dziatek, a widzi upadek nieprzyjaciół swoich; -Sirach Syr 26 25 11 11 szczęśliwy, który mieszka z roztropną żoną a który się nie potknął językiem swoim i który nie służył niegodnym siebie; -Sirach Syr 26 25 12 12 szczęśliwy, który nalazł przyjaciela wiernego i który opowiada sprawiedliwość uszom słuchającym; -Sirach Syr 26 25 13 13 o jako wielki, który nalazł mądrość a umiejętność, ale nie jest nad bojącego się Pana: -Sirach Syr 26 25 14 14 bojaźń Boża wyniosła się nade wszystko. -Sirach Syr 26 25 15 15 Błogosławiony człowiek, któremu darowano jest, aby miał bojaźń Bożą: kto ją otrzyma, komuż przyrównan będzie? -Sirach Syr 26 25 16 16 Bojaźń Boża początek miłości jego, ale wiary początek ma być przyłączon do niej. -Sirach Syr 26 25 17 17 Wszelka rana smutek serdeczny jest, a wszelka złość, złość niewieścia; -Sirach Syr 26 25 18 18 i wszelką ranę, i nie ranę zniesie serdeczną, -Sirach Syr 26 25 19 19 i wszelką złość, i nie złość niewieścią; -Sirach Syr 26 25 20 20 i wszelkie utrapienie, i nie utrapienie nienawidzących; -Sirach Syr 26 25 21 21 i każdą pomstę, i nie pomstę nieprzyjacielską. -Sirach Syr 26 25 22 22 Nie masz głowy gorszej nad głowę wężową -Sirach Syr 26 25 23 23 i nie masz gniewu nad gniew niewieści. Mieszkać ze lwem i ze smokiem będzie się podobało raczej, niż mieszkać ze złą niewiastą. -Sirach Syr 26 25 24 24 Złość niewieścia odmienia oblicze jej i zaślepia twarz swą jako niedźwiedź, i ukazuje jako wór. Między bliskimi swemi zapłakał mąż jej -Sirach Syr 26 25 25 25 a usłyszawszy westchnął mało. -Sirach Syr 26 25 26 26 Mała jest każda złość przeciw złości niewieściej: dział grzeszników niech na nię przypadnie. -Sirach Syr 26 25 27 27 Jako wstępowanie piaszczyste nogom starego, tak niewiasta świegotliwa człowiekowi spokojnemu. -Sirach Syr 26 25 28 28 Nie patrz na piękność niewieścią a nie pożądaj niewiasty dla piękności. -Sirach Syr 26 25 29 29 Niewieści gniew i nieuczciwość, i zawstydzenie wielkie. -Sirach Syr 26 25 30 30 Niewiasta, jeśli ma przodek, jest przeciwna mężowi swemu. -Sirach Syr 26 25 31 31 Serce poniżone i twarz smutna, i rana serdeczna — zła niewiasta. -Sirach Syr 26 25 32 32 Słabe ręce i zemdlałe kolana — żona, która nie błogosławi męża swego. -Sirach Syr 26 25 33 33 Od niewiasty zstał się początek grzechu i prze nię wszyscy umieramy. -Sirach Syr 26 25 34 34 Nie dawaj wodzie twej wyszcia by namniej, a niewieście złej wolności wychodzenia. -Sirach Syr 26 25 35 35 Jeśli nie będzie chodziła pod ręką twoją, zelży cię przed oczyma nieprzyjaciół. -Sirach Syr 26 25 36 36 Odetni ją od dała twego, aby cię zawżdy źle nie używała. +Sirach Syr 26 25 2 Zgoda bradej a miłość bliskich, a mąż i niewiasta dobrze się z sobą zgadzający. +Sirach Syr 26 25 3 Trzech rodzajów nienawidzi dusza moja, a ciężko mi barzo na duszę ich: +Sirach Syr 26 25 4 Ubogiego pysznego, bogacza kłamliwego a starca głupiego i bezrozumnego. +Sirach Syr 26 25 5 Czegoś w młodości swej nie zgromadził, jako w swej starości najdziesz? +Sirach Syr 26 25 6 Jako piękny szedziwości rozsądek, a starcom wiedzieć radę! +Sirach Syr 26 25 7 Jako piękna zstarzałym mądrość, a sławnym rozum i rada. +Sirach Syr 26 25 8 Korona starych wielka wiadomość, a sława ich bojaźń Boża. +Sirach Syr 26 25 9 Dziewięć rzeczy sercu niepodęjźrzanych wielcem ważył, a dziesiątą opowiem ludziom językiem: +Sirach Syr 26 25 10 Człowiek, który za żywota ma podechę z dziatek, a widzi upadek nieprzyjaciół swoich; +Sirach Syr 26 25 11 szczęśliwy, który mieszka z roztropną żoną a który się nie potknął językiem swoim i który nie służył niegodnym siebie; +Sirach Syr 26 25 12 szczęśliwy, który nalazł przyjaciela wiernego i który opowiada sprawiedliwość uszom słuchającym; +Sirach Syr 26 25 13 o jako wielki, który nalazł mądrość a umiejętność, ale nie jest nad bojącego się Pana: +Sirach Syr 26 25 14 bojaźń Boża wyniosła się nade wszystko. +Sirach Syr 26 25 15 Błogosławiony człowiek, któremu darowano jest, aby miał bojaźń Bożą: kto ją otrzyma, komuż przyrównan będzie? +Sirach Syr 26 25 16 Bojaźń Boża początek miłości jego, ale wiary początek ma być przyłączon do niej. +Sirach Syr 26 25 17 Wszelka rana smutek serdeczny jest, a wszelka złość, złość niewieścia; +Sirach Syr 26 25 18 i wszelką ranę, i nie ranę zniesie serdeczną, +Sirach Syr 26 25 19 i wszelką złość, i nie złość niewieścią; +Sirach Syr 26 25 20 i wszelkie utrapienie, i nie utrapienie nienawidzących; +Sirach Syr 26 25 21 i każdą pomstę, i nie pomstę nieprzyjacielską. +Sirach Syr 26 25 22 Nie masz głowy gorszej nad głowę wężową +Sirach Syr 26 25 23 i nie masz gniewu nad gniew niewieści. Mieszkać ze lwem i ze smokiem będzie się podobało raczej, niż mieszkać ze złą niewiastą. +Sirach Syr 26 25 24 Złość niewieścia odmienia oblicze jej i zaślepia twarz swą jako niedźwiedź, i ukazuje jako wór. Między bliskimi swemi zapłakał mąż jej +Sirach Syr 26 25 25 a usłyszawszy westchnął mało. +Sirach Syr 26 25 26 Mała jest każda złość przeciw złości niewieściej: dział grzeszników niech na nię przypadnie. +Sirach Syr 26 25 27 Jako wstępowanie piaszczyste nogom starego, tak niewiasta świegotliwa człowiekowi spokojnemu. +Sirach Syr 26 25 28 Nie patrz na piękność niewieścią a nie pożądaj niewiasty dla piękności. +Sirach Syr 26 25 29 Niewieści gniew i nieuczciwość, i zawstydzenie wielkie. +Sirach Syr 26 25 30 Niewiasta, jeśli ma przodek, jest przeciwna mężowi swemu. +Sirach Syr 26 25 31 Serce poniżone i twarz smutna, i rana serdeczna — zła niewiasta. +Sirach Syr 26 25 32 Słabe ręce i zemdlałe kolana — żona, która nie błogosławi męża swego. +Sirach Syr 26 25 33 Od niewiasty zstał się początek grzechu i prze nię wszyscy umieramy. +Sirach Syr 26 25 34 Nie dawaj wodzie twej wyszcia by namniej, a niewieście złej wolności wychodzenia. +Sirach Syr 26 25 35 Jeśli nie będzie chodziła pod ręką twoją, zelży cię przed oczyma nieprzyjaciół. +Sirach Syr 26 25 36 Odetni ją od dała twego, aby cię zawżdy źle nie używała. Sirach Syr 26 26 1 Niewiasty dobrej błogosławiony mąż, bo liczba lat jego dwojaka. -Sirach Syr 26 26 2 2 Niewiasta mocna rozwesela męża swego i lata żywota jego w pokoju wypełni. -Sirach Syr 26 26 3 3 Dobry dział żona dobra, w dziale bojących się Boga będzie dana mężowi za uczynki dobre: -Sirach Syr 26 26 4 4 a bogatego i ubogiego serce dobre, na każdy czas twarz ich wesoła. -Sirach Syr 26 26 5 5 Trzech się rzeczy lękało serce moje, a czwartej bała się twarz moja: -Sirach Syr 26 26 6 6 Niesławy miejsckiej i wzruszenia pospólstwa, -Sirach Syr 26 26 7 7 potwarzy kłamliwej, co wszytko cięższe niżli śmierć; -Sirach Syr 26 26 8 8 boleść serdeczna i zła: niewiasta złego mniemania o mężu. -Sirach Syr 26 26 9 9 W niewieście nie wierzącej mężowi, bicz języka przed wszytkimi powiadający. -Sirach Syr 26 26 10 10 Jako jarzmo wołów, które się chwieje, tak i zła niewiasta: kto ją trzyma, jakoby trzymał niedźwiadka. -Sirach Syr 26 26 11 11 Niewiasta opiła gniew wielki, a zelżywość i szkaradość jej nie będzie zakryta. -Sirach Syr 26 26 12 12 Nieczystość niewiasty w podniosłych oczach i w powiekach jej będzie poznana. -Sirach Syr 26 26 13 13 Nad córką nie odwracającą się postaw straż, by upatrzywszy czasu nie użyła swej wolej. -Sirach Syr 26 26 14 14 Strzeż się wszelkiej niewstydliwości oczu jej, a nie dziwuj się, jeśli cię zaniedba. -Sirach Syr 26 26 15 15 Jako podróżny pragnący u zdroju otworzy usta i z każdej wody bliskiej będzie piła, i u każdego kołu usiędzie, i przedw każdej strzale otworzy sajdak, aż ustanie. -Sirach Syr 26 26 16 16 Wdzięczność żony pilnej ucieszy męża swego i wytuczy kości jego. -Sirach Syr 26 26 17 17 Wyćwiczenie jej jest dar Boży. -Sirach Syr 26 26 18 18 Żona roztropna a milcząca, nie masz frymarku na duszę wyćwiczoną. -Sirach Syr 26 26 19 19 Łaska nad łaskę żona święta i sromięźliwa, -Sirach Syr 26 26 20 20 i nie masz wagi, która by godna była dusze wstrzemięźliwej. -Sirach Syr 26 26 21 21 Jako słońce wschodzące światu, na wysokości Bożej, tak piękność dobrej żony ku ochędóstwu domu jej. -Sirach Syr 26 26 22 22 Świeca świecąca na lichtarzu świętym, a piękność twarzy w leciech statecznych. -Sirach Syr 26 26 23 23 Słupy złote na podstawkach śrebmych i nogi mocne na stopach statecznej niewiasty. -Sirach Syr 26 26 24 24 Fundamenty wieczne na skale mocnej, a przykazanie Boże w sercu niewiasty świętej. -Sirach Syr 26 26 25 25 We dwu rzeczach zafrasowało się serce moje, a w trzecim gniew mi przyszedł: -Sirach Syr 26 26 26 26 Mąż waleczny ustający od ubóstwa i mąż mądry wzgardzony, -Sirach Syr 26 26 27 27 a który od sprawiedliwości ustępuje do grzechu, Bóg na miecz go nagotował. -Sirach Syr 26 26 28 28 Dwie mi się rzeczy trudne a niebezpieczne widzą: trudno się kupiec wyzuć może z występku, a kaczmarz nie będzie usprawiedliwiony od grzechów ustnych. +Sirach Syr 26 26 2 Niewiasta mocna rozwesela męża swego i lata żywota jego w pokoju wypełni. +Sirach Syr 26 26 3 Dobry dział żona dobra, w dziale bojących się Boga będzie dana mężowi za uczynki dobre: +Sirach Syr 26 26 4 a bogatego i ubogiego serce dobre, na każdy czas twarz ich wesoła. +Sirach Syr 26 26 5 Trzech się rzeczy lękało serce moje, a czwartej bała się twarz moja: +Sirach Syr 26 26 6 Niesławy miejsckiej i wzruszenia pospólstwa, +Sirach Syr 26 26 7 potwarzy kłamliwej, co wszytko cięższe niżli śmierć; +Sirach Syr 26 26 8 boleść serdeczna i zła: niewiasta złego mniemania o mężu. +Sirach Syr 26 26 9 W niewieście nie wierzącej mężowi, bicz języka przed wszytkimi powiadający. +Sirach Syr 26 26 10 Jako jarzmo wołów, które się chwieje, tak i zła niewiasta: kto ją trzyma, jakoby trzymał niedźwiadka. +Sirach Syr 26 26 11 Niewiasta opiła gniew wielki, a zelżywość i szkaradość jej nie będzie zakryta. +Sirach Syr 26 26 12 Nieczystość niewiasty w podniosłych oczach i w powiekach jej będzie poznana. +Sirach Syr 26 26 13 Nad córką nie odwracającą się postaw straż, by upatrzywszy czasu nie użyła swej wolej. +Sirach Syr 26 26 14 Strzeż się wszelkiej niewstydliwości oczu jej, a nie dziwuj się, jeśli cię zaniedba. +Sirach Syr 26 26 15 Jako podróżny pragnący u zdroju otworzy usta i z każdej wody bliskiej będzie piła, i u każdego kołu usiędzie, i przedw każdej strzale otworzy sajdak, aż ustanie. +Sirach Syr 26 26 16 Wdzięczność żony pilnej ucieszy męża swego i wytuczy kości jego. +Sirach Syr 26 26 17 Wyćwiczenie jej jest dar Boży. +Sirach Syr 26 26 18 Żona roztropna a milcząca, nie masz frymarku na duszę wyćwiczoną. +Sirach Syr 26 26 19 Łaska nad łaskę żona święta i sromięźliwa, +Sirach Syr 26 26 20 i nie masz wagi, która by godna była dusze wstrzemięźliwej. +Sirach Syr 26 26 21 Jako słońce wschodzące światu, na wysokości Bożej, tak piękność dobrej żony ku ochędóstwu domu jej. +Sirach Syr 26 26 22 Świeca świecąca na lichtarzu świętym, a piękność twarzy w leciech statecznych. +Sirach Syr 26 26 23 Słupy złote na podstawkach śrebmych i nogi mocne na stopach statecznej niewiasty. +Sirach Syr 26 26 24 Fundamenty wieczne na skale mocnej, a przykazanie Boże w sercu niewiasty świętej. +Sirach Syr 26 26 25 We dwu rzeczach zafrasowało się serce moje, a w trzecim gniew mi przyszedł: +Sirach Syr 26 26 26 Mąż waleczny ustający od ubóstwa i mąż mądry wzgardzony, +Sirach Syr 26 26 27 a który od sprawiedliwości ustępuje do grzechu, Bóg na miecz go nagotował. +Sirach Syr 26 26 28 Dwie mi się rzeczy trudne a niebezpieczne widzą: trudno się kupiec wyzuć może z występku, a kaczmarz nie będzie usprawiedliwiony od grzechów ustnych. Sirach Syr 26 27 1 Dla ubóstwa wiele ich zgrzeszyło, a kto się chce zbogadć, odwraca oko swe. -Sirach Syr 26 27 2 2 Jako w pośrzodku spojenia kamieni kół się wbija, tak i między przedawaniem i kupowaniem ściśnie się grzech. -Sirach Syr 26 27 3 3 Będzie start grzech pospołu z grzesznikiem. -Sirach Syr 26 27 4 4 Jeśli się nie będziesz w bojaźni Pańskiej ustawicznie trzymał, prędko będzie dom twój wywrócony. -Sirach Syr 26 27 5 5 Jako w przesiewaniu rzeszota zostanie proch, tak utrapienie człowiecze w myśli jego. -Sirach Syr 26 27 6 6 Naczynia garncarskiego piec doświadcza, a ludzie sprawiedliwe pokusa utrapienia. -Sirach Syr 26 27 7 7 Jako praca około drzewa pokazuje owoc jego, tak słowo rozmyślne — serce człowiecze. -Sirach Syr 26 27 8 8 Przed mową nie chwal męża, bo to jest ludzi doświadczenie. -Sirach Syr 26 27 9 9 Jeśli będziesz naśladował sprawiedliwości, dostąpisz jej a obleczesz ją jako długą szatę poczciwą i będziesz mieszkał z nią i będzie cię broniła na wieki, a w dzień uznania najdziesz umocnienie. -Sirach Syr 26 27 10 10 Ptacy zlatają się ku sobie podobnym, a prawda wród się do tych, którzy ją czynią. -Sirach Syr 26 27 11 11 Lew dybie na źwierzę zawsze, tak grzechy na czyniące nieprawości. -Sirach Syr 26 27 12 12 Człowiek święty w mądrości trwa jako słońce, bo głupi odmienia się jako księżyc. -Sirach Syr 26 27 13 13 W pośrzodku niemądrych zachowaj słowo czasowi, ale między bacznymi ustawicznie bywaj. -Sirach Syr 26 27 14 14 Powieść grzeszących przykra, a śmiech ich w rozkoszach grzechu. -Sirach Syr 26 27 15 15 Mowa często przysięgająca czyni, że włosy wstają na głowie, a nieuczciwość jego zatkanie uszu. -Sirach Syr 26 27 16 16 Krwie rozlanie w swarze pysznych, a przeklinanie ich ciężkie ku słuchaniu. -Sirach Syr 26 27 17 17 Kto odkrywa tajemnice przyjacielskie, trąd wiarę i nie najdzie przyjadela po myśli swej. -Sirach Syr 26 27 18 18 Miłuj bliźniego a złącz się z nim wiarą, -Sirach Syr 26 27 19 19 a jeśli odkryjesz tajemnice jego, nie dościgniesz go. -Sirach Syr 26 27 20 20 Jako bowiem człowiek, który trad przyjadela swego, tak i ten, który trad przyjaźń bliźniego swego. -Sirach Syr 26 27 21 21 A jako kto ptaka z ręki swej upuśd, takeś upuścił przyjadela swego a nie uchwydsz go; -Sirach Syr 26 27 22 22 nie śdgaj go, boć daleko jest, bowiem udekł jako sarna z sidła: bo zraniona jest dusza jego, -Sirach Syr 26 27 23 23 już go więcej nie będziesz mógł zwięzać. I złorzeczeństwa jest pojednanie, -Sirach Syr 26 27 24 24 ale objawiać tajemnice przyjadelskie jest rozpacz dusze nieszczęśliwej. -Sirach Syr 26 27 25 25 Kto okiem mruga, knuje złości, a żaden go nie odrzud. -Sirach Syr 26 27 26 26 Przed oczyma twymi osłodzi usta swoje i będzie się dziwował powieśdam twoim, ale na końcu wywród usta swoje, a w słowiech twych uczyni obrazę. -Sirach Syr 26 27 27 27 Wiele rzeczy mam w nienawiści, ale nie zrównałem z tym, i Pan będzie go nienawidzić. -Sirach Syr 26 27 28 28 Kto kamień rzuca ku górze, na głowę jego padnie, a raz zdradliwy zdrajcy rozszerzy ranę. -Sirach Syr 26 27 29 29 A kto dół kopa, weń wpadnie, a kto zakłada kamień bliźniemu, on się obrazi, a kto na drugiego sidło stawia, zginie w nim. -Sirach Syr 26 27 30 30 Kto czyni złą radę, obali się nań, a nie obaczy, skąd mu przychodzi. -Sirach Syr 26 27 31 31 Naigranie i urąganie pysznych, a pomsta jako lew czyhać będzie na niego. -Sirach Syr 26 27 32 32 Sidłem poginą, którzy się deszą z upadku sprawiedliwych, a boleść zniszczy je pierwej, niżli pomrą. Nasi winowajcy i nasze winy -Sirach Syr 26 27 33 33 Gniew zapalczywość oboje są obrzydłe, a człowiek grzeszny będzie je miał w sobie. +Sirach Syr 26 27 2 Jako w pośrzodku spojenia kamieni kół się wbija, tak i między przedawaniem i kupowaniem ściśnie się grzech. +Sirach Syr 26 27 3 Będzie start grzech pospołu z grzesznikiem. +Sirach Syr 26 27 4 Jeśli się nie będziesz w bojaźni Pańskiej ustawicznie trzymał, prędko będzie dom twój wywrócony. +Sirach Syr 26 27 5 Jako w przesiewaniu rzeszota zostanie proch, tak utrapienie człowiecze w myśli jego. +Sirach Syr 26 27 6 Naczynia garncarskiego piec doświadcza, a ludzie sprawiedliwe pokusa utrapienia. +Sirach Syr 26 27 7 Jako praca około drzewa pokazuje owoc jego, tak słowo rozmyślne — serce człowiecze. +Sirach Syr 26 27 8 Przed mową nie chwal męża, bo to jest ludzi doświadczenie. +Sirach Syr 26 27 9 Jeśli będziesz naśladował sprawiedliwości, dostąpisz jej a obleczesz ją jako długą szatę poczciwą i będziesz mieszkał z nią i będzie cię broniła na wieki, a w dzień uznania najdziesz umocnienie. +Sirach Syr 26 27 10 Ptacy zlatają się ku sobie podobnym, a prawda wród się do tych, którzy ją czynią. +Sirach Syr 26 27 11 Lew dybie na źwierzę zawsze, tak grzechy na czyniące nieprawości. +Sirach Syr 26 27 12 Człowiek święty w mądrości trwa jako słońce, bo głupi odmienia się jako księżyc. +Sirach Syr 26 27 13 W pośrzodku niemądrych zachowaj słowo czasowi, ale między bacznymi ustawicznie bywaj. +Sirach Syr 26 27 14 Powieść grzeszących przykra, a śmiech ich w rozkoszach grzechu. +Sirach Syr 26 27 15 Mowa często przysięgająca czyni, że włosy wstają na głowie, a nieuczciwość jego zatkanie uszu. +Sirach Syr 26 27 16 Krwie rozlanie w swarze pysznych, a przeklinanie ich ciężkie ku słuchaniu. +Sirach Syr 26 27 17 Kto odkrywa tajemnice przyjacielskie, trąd wiarę i nie najdzie przyjadela po myśli swej. +Sirach Syr 26 27 18 Miłuj bliźniego a złącz się z nim wiarą, +Sirach Syr 26 27 19 a jeśli odkryjesz tajemnice jego, nie dościgniesz go. +Sirach Syr 26 27 20 Jako bowiem człowiek, który trad przyjadela swego, tak i ten, który trad przyjaźń bliźniego swego. +Sirach Syr 26 27 21 A jako kto ptaka z ręki swej upuśd, takeś upuścił przyjadela swego a nie uchwydsz go; +Sirach Syr 26 27 22 nie śdgaj go, boć daleko jest, bowiem udekł jako sarna z sidła: bo zraniona jest dusza jego, +Sirach Syr 26 27 23 już go więcej nie będziesz mógł zwięzać. I złorzeczeństwa jest pojednanie, +Sirach Syr 26 27 24 ale objawiać tajemnice przyjadelskie jest rozpacz dusze nieszczęśliwej. +Sirach Syr 26 27 25 Kto okiem mruga, knuje złości, a żaden go nie odrzud. +Sirach Syr 26 27 26 Przed oczyma twymi osłodzi usta swoje i będzie się dziwował powieśdam twoim, ale na końcu wywród usta swoje, a w słowiech twych uczyni obrazę. +Sirach Syr 26 27 27 Wiele rzeczy mam w nienawiści, ale nie zrównałem z tym, i Pan będzie go nienawidzić. +Sirach Syr 26 27 28 Kto kamień rzuca ku górze, na głowę jego padnie, a raz zdradliwy zdrajcy rozszerzy ranę. +Sirach Syr 26 27 29 A kto dół kopa, weń wpadnie, a kto zakłada kamień bliźniemu, on się obrazi, a kto na drugiego sidło stawia, zginie w nim. +Sirach Syr 26 27 30 Kto czyni złą radę, obali się nań, a nie obaczy, skąd mu przychodzi. +Sirach Syr 26 27 31 Naigranie i urąganie pysznych, a pomsta jako lew czyhać będzie na niego. +Sirach Syr 26 27 32 Sidłem poginą, którzy się deszą z upadku sprawiedliwych, a boleść zniszczy je pierwej, niżli pomrą. Nasi winowajcy i nasze winy +Sirach Syr 26 27 33 Gniew zapalczywość oboje są obrzydłe, a człowiek grzeszny będzie je miał w sobie. Sirach Syr 26 28 1 Kto się chce mścić, najdzie od Pana pomstę, a grzechy jego chowając chować będzie. -Sirach Syr 26 28 2 2 Odpuść bliźniemu twemu, który cię szkodzi, a tedy tobie proszącemu grzechy rozwiązane będą. -Sirach Syr 26 28 3 3 Człowiek na człowieka trzyma gniew, a od Boga szuka uzdrowienia. -Sirach Syr 26 28 4 4 Nad człowiekiem podobnym sobie nie ma miłosierdzia, a za grzechy swoje prosi? -Sirach Syr 26 28 5 5 Sam będący ciałem, zachowuje gniew, a prosi od Boga smiłowania? Któż się będzie modlił za grzechy jego? -Sirach Syr 26 28 6 6 Pamiętaj na ostateczne rzeczy, a przestań wieść nieprzyjaźni, -Sirach Syr 26 28 7 7 abowiem skaza i śmierć wiszą w przykazaniu jego. -Sirach Syr 26 28 8 8 Pomni na bojaźń Pańską, a nie gniewaj się na bliźniego. -Sirach Syr 26 28 9 9 Pomni na Zakon Nawyższego, a nie waż sobie niebaczności bliźniego. -Sirach Syr 26 28 10 10 Pohamuj się od zwady, a umniejszysz grzechów, -Sirach Syr 26 28 11 11 bo człowiek gniewliwy zapala zwadę, a mąż grzeszny zamiesza między przyjacioły, a między te, którzy pokój mają, wrzuci nieprzyjaźń. -Sirach Syr 26 28 12 12 Abowiem według drew leśnych tak się ogień rozpala, a według mocy człowieczej tak zapalczywość jego będzie, a według bogactw swych podniesie gniew swój. -Sirach Syr 26 28 13 13 Swar pręciki zapala ogień, a zwada skwapliwa wylewa krew, a język poświadczający przywodzi śmierć. -Sirach Syr 26 28 14 14 Jeśli na iskrę dmuchać będziesz, rozpali się jako ogień, a jeśli na nię pluniesz, zagaśnie: oboje z ust pochodzi. -Sirach Syr 26 28 15 15 Obmówca i dwujęzyczny — przeklęty, bo wielu zamiesza pokój mających. -Sirach Syr 26 28 16 16 Język trzeci wzruszył mnogie i rozegnał je z narodu do narodu, -Sirach Syr 26 28 17 17 miasta murowane bogaczów pokaził i domy mocarzów wywrócił, -Sirach Syr 26 28 18 18 siły narodów poodcinał, a lud mocny rozerwał. -Sirach Syr 26 28 19 19 Język trzeci mężne niewiasty wygnał i pozbawił je prac ich. -Sirach Syr 26 28 20 20 Kto się nań ogląda, nie najdzie pokoju ani będzie miał przyjaciela, na którym by polegał. -Sirach Syr 26 28 21 21 Raz od bicza czyni siność, ale raz od języka pokruszy kości. -Sirach Syr 26 28 22 22 Wiele ich legło paszczeką miecza, ale nie tak, jako którzy poginęli od języka swego. -Sirach Syr 26 28 23 23 Szczęśliwy, który jest obronion od języka złego i kto nie przeszedł w popędliwości jego, i który nie ciągnął jarzma jego ani był związan związkami jego. -Sirach Syr 26 28 24 24 Jarzmo bowiem jego jest jarzmo żelazne, a związka jego związka miedziana jest -Sirach Syr 26 28 25 25 Śmierć jego śmierć nagorsza, pożyteczniejsze piekło niżli on. -Sirach Syr 26 28 26 26 Trwałość jego nie będzie trwała, ale otrzyma drogi niesprawiedliwych, a płomieniem swoim nie spali sprawiedliwych. -Sirach Syr 26 28 27 27 Którzy Boga opuszczają, wpadną nań i rozpali się na nie, i nie będzie zagaszon, a będzie puszczon na nie jako lew i jako ryś obrazi je. -Sirach Syr 26 28 28 28 Ogródź dernim uszy twoje, nie słuchaj języka złośliwego a ustom twoim uczyń drzwi i zamki. -Sirach Syr 26 28 29 29 Złoto twoje i śrebro twoje zlej, a słowom twoim u działaj wagę, a ustom twoim wędzidła proste, -Sirach Syr 26 28 30 30 a strzeż się, abyś snadi nie potknął się językiem a żebyś nie upadł przed oczyma nieprzyjaciół zasadzających się na cię, a byłby upad twój nie uleczony na śmierć. +Sirach Syr 26 28 2 Odpuść bliźniemu twemu, który cię szkodzi, a tedy tobie proszącemu grzechy rozwiązane będą. +Sirach Syr 26 28 3 Człowiek na człowieka trzyma gniew, a od Boga szuka uzdrowienia. +Sirach Syr 26 28 4 Nad człowiekiem podobnym sobie nie ma miłosierdzia, a za grzechy swoje prosi? +Sirach Syr 26 28 5 Sam będący ciałem, zachowuje gniew, a prosi od Boga smiłowania? Któż się będzie modlił za grzechy jego? +Sirach Syr 26 28 6 Pamiętaj na ostateczne rzeczy, a przestań wieść nieprzyjaźni, +Sirach Syr 26 28 7 abowiem skaza i śmierć wiszą w przykazaniu jego. +Sirach Syr 26 28 8 Pomni na bojaźń Pańską, a nie gniewaj się na bliźniego. +Sirach Syr 26 28 9 Pomni na Zakon Nawyższego, a nie waż sobie niebaczności bliźniego. +Sirach Syr 26 28 10 Pohamuj się od zwady, a umniejszysz grzechów, +Sirach Syr 26 28 11 bo człowiek gniewliwy zapala zwadę, a mąż grzeszny zamiesza między przyjacioły, a między te, którzy pokój mają, wrzuci nieprzyjaźń. +Sirach Syr 26 28 12 Abowiem według drew leśnych tak się ogień rozpala, a według mocy człowieczej tak zapalczywość jego będzie, a według bogactw swych podniesie gniew swój. +Sirach Syr 26 28 13 Swar pręciki zapala ogień, a zwada skwapliwa wylewa krew, a język poświadczający przywodzi śmierć. +Sirach Syr 26 28 14 Jeśli na iskrę dmuchać będziesz, rozpali się jako ogień, a jeśli na nię pluniesz, zagaśnie: oboje z ust pochodzi. +Sirach Syr 26 28 15 Obmówca i dwujęzyczny — przeklęty, bo wielu zamiesza pokój mających. +Sirach Syr 26 28 16 Język trzeci wzruszył mnogie i rozegnał je z narodu do narodu, +Sirach Syr 26 28 17 miasta murowane bogaczów pokaził i domy mocarzów wywrócił, +Sirach Syr 26 28 18 siły narodów poodcinał, a lud mocny rozerwał. +Sirach Syr 26 28 19 Język trzeci mężne niewiasty wygnał i pozbawił je prac ich. +Sirach Syr 26 28 20 Kto się nań ogląda, nie najdzie pokoju ani będzie miał przyjaciela, na którym by polegał. +Sirach Syr 26 28 21 Raz od bicza czyni siność, ale raz od języka pokruszy kości. +Sirach Syr 26 28 22 Wiele ich legło paszczeką miecza, ale nie tak, jako którzy poginęli od języka swego. +Sirach Syr 26 28 23 Szczęśliwy, który jest obronion od języka złego i kto nie przeszedł w popędliwości jego, i który nie ciągnął jarzma jego ani był związan związkami jego. +Sirach Syr 26 28 24 Jarzmo bowiem jego jest jarzmo żelazne, a związka jego związka miedziana jest +Sirach Syr 26 28 25 Śmierć jego śmierć nagorsza, pożyteczniejsze piekło niżli on. +Sirach Syr 26 28 26 Trwałość jego nie będzie trwała, ale otrzyma drogi niesprawiedliwych, a płomieniem swoim nie spali sprawiedliwych. +Sirach Syr 26 28 27 Którzy Boga opuszczają, wpadną nań i rozpali się na nie, i nie będzie zagaszon, a będzie puszczon na nie jako lew i jako ryś obrazi je. +Sirach Syr 26 28 28 Ogródź dernim uszy twoje, nie słuchaj języka złośliwego a ustom twoim uczyń drzwi i zamki. +Sirach Syr 26 28 29 Złoto twoje i śrebro twoje zlej, a słowom twoim u działaj wagę, a ustom twoim wędzidła proste, +Sirach Syr 26 28 30 a strzeż się, abyś snadi nie potknął się językiem a żebyś nie upadł przed oczyma nieprzyjaciół zasadzających się na cię, a byłby upad twój nie uleczony na śmierć. Sirach Syr 26 29 1 Kto czyni miłosierdzie, pożycza bliźniemu swemu, a kto przemaga ręką, chowa przykazanie. -Sirach Syr 26 29 2 2 Pożyczaj bliźniemu twemu czasu potrzeby jego, a zasię oddawaj też bliźniemu czasu swego. -Sirach Syr 26 29 3 3 Utwierdzaj słowo a obchodź się z nim wiernie, a na każdy czas najdziesz, coć potrzeba. -Sirach Syr 26 29 4 4 Mnodzy rzecz pożyczoną poczytali za rzecz nalezioną i czynili przykrość tym, którzy je ratowali. -Sirach Syr 26 29 5 5 Póki nie wezmą, całują ręce dającego a w obiecowaniu głos swój uniżają, -Sirach Syr 26 29 6 6 ale czasu oddania będzie prosił o czas i będzie mówił słowa tęsknicę i szemrania, i będzie się skarżył na czas; -Sirach Syr 26 29 7 7 a jeśli będzie mógł oddać, będzie się odągał, ledwie połowicę iścizny odda, i będzie to policzą! za rzecz nalezinną -Sirach Syr 26 29 8 8 A jeśli nie, zbawi go pieniędzy jego i będzie go miał nieprzyjacielem bez przyczyny, -Sirach Syr 26 29 9 9 i łajaniem i złorzeczeństwem odda mu, a miasto czci i dobrodziejstwa odda mu po twarzą. -Sirach Syr 26 29 10 10 Wiele ich nie pożyczali, nie ze złości, ale się bali, aby nie byli oszukani bez przyczyny. -Sirach Syr 26 29 11 11 A wszakoż nad człowiekiem pokornym bądź serca mężniejszego, a nie wlecz go dla jałmużny. -Sirach Syr 26 29 12 12 Dla przykazania wspomóż ubogiego, a dla niedostatku jego nie opuszczaj go próżnego. -Sirach Syr 26 29 13 13 Utrać pieniądze dla brata i przyjaciela twego, a nie kryj ich pod kamieniem na stracenie. -Sirach Syr 26 29 14 14 Połóż skarb twój w przykazaniach Nawyższego, a będzieć pożyteczniej niżli złoto. -Sirach Syr 26 29 15 15 Zamkni jałmużnę w sercu ubogiego, a ta cię wyprosi ode wszego złego; -Sirach Syr 26 29 16 16 barziej niżli tarcz mocarza i niżli włócznia -Sirach Syr 26 29 17 17 przeciwko nieprzyjacielowi twemu będzie walczyła. -Sirach Syr 26 29 18 18 Człowiek dobry ręczy za bliźniego swego, -Sirach Syr 26 29 19 19 a który wstyd stracił, opuści go. -Sirach Syr 26 29 20 20 Nie zapominaj łaski rękojmiego, abowiem dał za cię duszę swoję. -Sirach Syr 26 29 21 21 Przed rękojmiem ucieka grzeszny i nieczysty. -Sirach Syr 26 29 22 22 Dobra rękojmie przypisuje sobie grzesznik, a niewdzięcznego serca człowiek opuszcza tego, który go wybawił. -Sirach Syr 26 29 23 23 Mąż ręczy za bliźniego swego, a gdy straci wstyd, będzie opuszczon od niego. -Sirach Syr 26 29 24 24 Rękojemstwo złe, pogubiło wiele tych, co się im dobrze powoda, i zruszyło je jako nawałności morskie. -Sirach Syr 26 29 25 25 Ludzie możne obróciwszy wkoło z domu wypędziło i tułali się między cudzemi narody. -Sirach Syr 26 29 26 26 Grzesznik przestępujący przykazanie Pańskie wpadnie we złe rękojemstwo, a kto usiłuje wiele sprawować, wpadnie w sąd. -Sirach Syr 26 29 27 27 Podpomagaj bliźniego według możności twojej, a strzeż się, abyś nie upadł. -Sirach Syr 26 29 28 28 Przedniejsze potrzeby żywota człowieczego: woda i chleb, i odzienie, i dom, ku okryciu szkaradości. -Sirach Syr 26 29 29 29 Lepsze jest życie ubogiego pod dachem z deszczek niż kosztowne potrawy w gościnie bez domu. -Sirach Syr 26 29 30 30 Mało za wiele niech ci się podoba, a nie usłyszysz urągania tułania się. -Sirach Syr 26 29 31 31 Nędzny żywot przenosić się z domu do domu i gdzie będzie komorą mieszkał, nie pocznie sobie bezpiecznie ani gęby otworzy. -Sirach Syr 26 29 32 32 Będzie przyjmował gościa i karmił, i napawał niewdzięczne, a nadto słów przykrych słuchać będzie. -Sirach Syr 26 29 33 33 Chodź sam, komorniku, a przykryj stół, a co masz pogotowiu, nakarmi insze. -Sirach Syr 26 29 34 34 Ustąp dla poczciwości przyjadół moich: dla potrzeby domu mego mam brata gościa. -Sirach Syr 26 29 35 35 Ciężko to człowiekowi mającemu rozum, łajanie dla domu, a urąganie pożyczającego. +Sirach Syr 26 29 2 Pożyczaj bliźniemu twemu czasu potrzeby jego, a zasię oddawaj też bliźniemu czasu swego. +Sirach Syr 26 29 3 Utwierdzaj słowo a obchodź się z nim wiernie, a na każdy czas najdziesz, coć potrzeba. +Sirach Syr 26 29 4 Mnodzy rzecz pożyczoną poczytali za rzecz nalezioną i czynili przykrość tym, którzy je ratowali. +Sirach Syr 26 29 5 Póki nie wezmą, całują ręce dającego a w obiecowaniu głos swój uniżają, +Sirach Syr 26 29 6 ale czasu oddania będzie prosił o czas i będzie mówił słowa tęsknicę i szemrania, i będzie się skarżył na czas; +Sirach Syr 26 29 7 a jeśli będzie mógł oddać, będzie się odągał, ledwie połowicę iścizny odda, i będzie to policzą! za rzecz nalezinną +Sirach Syr 26 29 8 A jeśli nie, zbawi go pieniędzy jego i będzie go miał nieprzyjacielem bez przyczyny, +Sirach Syr 26 29 9 i łajaniem i złorzeczeństwem odda mu, a miasto czci i dobrodziejstwa odda mu po twarzą. +Sirach Syr 26 29 10 Wiele ich nie pożyczali, nie ze złości, ale się bali, aby nie byli oszukani bez przyczyny. +Sirach Syr 26 29 11 A wszakoż nad człowiekiem pokornym bądź serca mężniejszego, a nie wlecz go dla jałmużny. +Sirach Syr 26 29 12 Dla przykazania wspomóż ubogiego, a dla niedostatku jego nie opuszczaj go próżnego. +Sirach Syr 26 29 13 Utrać pieniądze dla brata i przyjaciela twego, a nie kryj ich pod kamieniem na stracenie. +Sirach Syr 26 29 14 Połóż skarb twój w przykazaniach Nawyższego, a będzieć pożyteczniej niżli złoto. +Sirach Syr 26 29 15 Zamkni jałmużnę w sercu ubogiego, a ta cię wyprosi ode wszego złego; +Sirach Syr 26 29 16 barziej niżli tarcz mocarza i niżli włócznia +Sirach Syr 26 29 17 przeciwko nieprzyjacielowi twemu będzie walczyła. +Sirach Syr 26 29 18 Człowiek dobry ręczy za bliźniego swego, +Sirach Syr 26 29 19 a który wstyd stracił, opuści go. +Sirach Syr 26 29 20 Nie zapominaj łaski rękojmiego, abowiem dał za cię duszę swoję. +Sirach Syr 26 29 21 Przed rękojmiem ucieka grzeszny i nieczysty. +Sirach Syr 26 29 22 Dobra rękojmie przypisuje sobie grzesznik, a niewdzięcznego serca człowiek opuszcza tego, który go wybawił. +Sirach Syr 26 29 23 Mąż ręczy za bliźniego swego, a gdy straci wstyd, będzie opuszczon od niego. +Sirach Syr 26 29 24 Rękojemstwo złe, pogubiło wiele tych, co się im dobrze powoda, i zruszyło je jako nawałności morskie. +Sirach Syr 26 29 25 Ludzie możne obróciwszy wkoło z domu wypędziło i tułali się między cudzemi narody. +Sirach Syr 26 29 26 Grzesznik przestępujący przykazanie Pańskie wpadnie we złe rękojemstwo, a kto usiłuje wiele sprawować, wpadnie w sąd. +Sirach Syr 26 29 27 Podpomagaj bliźniego według możności twojej, a strzeż się, abyś nie upadł. +Sirach Syr 26 29 28 Przedniejsze potrzeby żywota człowieczego: woda i chleb, i odzienie, i dom, ku okryciu szkaradości. +Sirach Syr 26 29 29 Lepsze jest życie ubogiego pod dachem z deszczek niż kosztowne potrawy w gościnie bez domu. +Sirach Syr 26 29 30 Mało za wiele niech ci się podoba, a nie usłyszysz urągania tułania się. +Sirach Syr 26 29 31 Nędzny żywot przenosić się z domu do domu i gdzie będzie komorą mieszkał, nie pocznie sobie bezpiecznie ani gęby otworzy. +Sirach Syr 26 29 32 Będzie przyjmował gościa i karmił, i napawał niewdzięczne, a nadto słów przykrych słuchać będzie. +Sirach Syr 26 29 33 Chodź sam, komorniku, a przykryj stół, a co masz pogotowiu, nakarmi insze. +Sirach Syr 26 29 34 Ustąp dla poczciwości przyjadół moich: dla potrzeby domu mego mam brata gościa. +Sirach Syr 26 29 35 Ciężko to człowiekowi mającemu rozum, łajanie dla domu, a urąganie pożyczającego. Sirach Syr 26 30 1 Kto miłuje syna swego, ustawicznie go biczem wzbiera, aby się cieszył na swym ostatku, a nie macał drzwi sąsiedzkich. -Sirach Syr 26 30 2 2 Kto ćwiczy syna swego, będzie chwalon z niego, a między domowymi będzie się z niego chlubił. -Sirach Syr 26 30 3 3 Kto naucza syna swego, czyni zazdrość nieprzyjadełowi, a między przyjacioły będzie się z niego chełpił. -Sirach Syr 26 30 4 4 Umarł odec jego, a jakoby nie umarł: bo po sobie zostawił podobnego sobie. -Sirach Syr 26 30 5 5 Widział za żywota swego i miał podechę z niego, a umierając nie zafrasował się ani się zawstydził przed nieprzyjadoły. -Sirach Syr 26 30 6 6 Abowiem zostawił obrońcę domu przeciw nieprzyjadołom, a przyjaciołom oddawającego dobrodziejstwa. -Sirach Syr 26 30 7 7 Dla dusz synowskich będzie obwięzował rany swe, I a na każdy głos zatrwożą się wnętrzności jego. -Sirach Syr 26 30 8 8 Koń nieobjeżdżony staje się twardousty, a syn rozpustny stanie się nieujęty. -Sirach Syr 26 30 9 9 Pieść syna, a przestraszy cię, igraj z nim, a zasmuci cię. -Sirach Syr 26 30 10 10 Nie śmiej się z nim, abyś nie żałował, a na ostatku ścierpną zęby twoje. -Sirach Syr 26 30 11 11 Nie dawaj mu swejwolej za młodu, a nie lekce sobie waż myśli jego. -Sirach Syr 26 30 12 12 Nachylaj szyje jego za młodości a obijaj boki jego, póki jest dziedęciem: by snadż nie zatwardniał i nie stał ci się nieposłusznym, a będziesz miał żałość serdeczną. -Sirach Syr 26 30 13 13 Ćwicz syna swego i pracuj około niego, abyś się nie obraził o szkaradość jego. -Sirach Syr 26 30 14 14 Lepszy jest ubogi zdrowy a mocny w siłach niż bogacz słaby i utrapieniem skarany. -Sirach Syr 26 30 15 15 Zdrowie duszne i w świętobHwości sprawiedliwości lepsze jest nad wszelkie złoto i śrebro, a ciało duże nad niezmierne bogactwa. -Sirach Syr 26 30 16 16 Nie masz bogactwa nad bogactwo zdrowia delesnego i nie masz udechy nad wesołe serca. -Sirach Syr 26 30 17 17 Lepsza jest śmierć niżli gorzki żywot i odpoczynienie wieczne niżli niemoc długa. -Sirach Syr 26 30 18 18 Dobre niepospolite u gęby zamknionej jako noszenia potraw stawione około grobu. -Sirach Syr 26 30 19 19 Co pomoże ofiara bałwanowi? bo ani jeść będzie, ani woniać; -Sirach Syr 26 30 20 20 tak którego Bóg przeszladuje, odnoszący zapłatę nieprawości, -Sirach Syr 26 30 21 21 patrzący oczyma i wzdychający, by trzebieniec obłapiający pannę i wzdychający. -Sirach Syr 26 30 22 22 Nie podawaj w smętek serca twego ani samego siebie traf) radą twoją. -Sirach Syr 26 30 23 23 Wesele serca toć jest żywot człowieczy i skarb świątobliwości nieprzebrany, a wesele męża jest długi wiek. -Sirach Syr 26 30 24 24 Smiłuj się nad duszą swoją podobając się Bogu a wstrzymaj się; zgromadzaj serce swe w świątobliwości jego i odpędzaj frasunek daleko od siebie. -Sirach Syr 26 30 25 25 Bo wiele ludża smutek pobił, a nie masz w nim pożytku. -Sirach Syr 26 30 26 26 Zazdrość a gniew umniejszają dni, a zbytnie staranie starość przed czasem przywiedzie. -Sirach Syr 26 30 27 27 Serce jasne wesołe też jest przy potrawach, bo potrawy jego z pilnością gotują. +Sirach Syr 26 30 2 Kto ćwiczy syna swego, będzie chwalon z niego, a między domowymi będzie się z niego chlubił. +Sirach Syr 26 30 3 Kto naucza syna swego, czyni zazdrość nieprzyjadełowi, a między przyjacioły będzie się z niego chełpił. +Sirach Syr 26 30 4 Umarł odec jego, a jakoby nie umarł: bo po sobie zostawił podobnego sobie. +Sirach Syr 26 30 5 Widział za żywota swego i miał podechę z niego, a umierając nie zafrasował się ani się zawstydził przed nieprzyjadoły. +Sirach Syr 26 30 6 Abowiem zostawił obrońcę domu przeciw nieprzyjadołom, a przyjaciołom oddawającego dobrodziejstwa. +Sirach Syr 26 30 7 Dla dusz synowskich będzie obwięzował rany swe, I a na każdy głos zatrwożą się wnętrzności jego. +Sirach Syr 26 30 8 Koń nieobjeżdżony staje się twardousty, a syn rozpustny stanie się nieujęty. +Sirach Syr 26 30 9 Pieść syna, a przestraszy cię, igraj z nim, a zasmuci cię. +Sirach Syr 26 30 10 Nie śmiej się z nim, abyś nie żałował, a na ostatku ścierpną zęby twoje. +Sirach Syr 26 30 11 Nie dawaj mu swejwolej za młodu, a nie lekce sobie waż myśli jego. +Sirach Syr 26 30 12 Nachylaj szyje jego za młodości a obijaj boki jego, póki jest dziedęciem: by snadż nie zatwardniał i nie stał ci się nieposłusznym, a będziesz miał żałość serdeczną. +Sirach Syr 26 30 13 Ćwicz syna swego i pracuj około niego, abyś się nie obraził o szkaradość jego. +Sirach Syr 26 30 14 Lepszy jest ubogi zdrowy a mocny w siłach niż bogacz słaby i utrapieniem skarany. +Sirach Syr 26 30 15 Zdrowie duszne i w świętobHwości sprawiedliwości lepsze jest nad wszelkie złoto i śrebro, a ciało duże nad niezmierne bogactwa. +Sirach Syr 26 30 16 Nie masz bogactwa nad bogactwo zdrowia delesnego i nie masz udechy nad wesołe serca. +Sirach Syr 26 30 17 Lepsza jest śmierć niżli gorzki żywot i odpoczynienie wieczne niżli niemoc długa. +Sirach Syr 26 30 18 Dobre niepospolite u gęby zamknionej jako noszenia potraw stawione około grobu. +Sirach Syr 26 30 19 Co pomoże ofiara bałwanowi? bo ani jeść będzie, ani woniać; +Sirach Syr 26 30 20 tak którego Bóg przeszladuje, odnoszący zapłatę nieprawości, +Sirach Syr 26 30 21 patrzący oczyma i wzdychający, by trzebieniec obłapiający pannę i wzdychający. +Sirach Syr 26 30 22 Nie podawaj w smętek serca twego ani samego siebie traf) radą twoją. +Sirach Syr 26 30 23 Wesele serca toć jest żywot człowieczy i skarb świątobliwości nieprzebrany, a wesele męża jest długi wiek. +Sirach Syr 26 30 24 Smiłuj się nad duszą swoją podobając się Bogu a wstrzymaj się; zgromadzaj serce swe w świątobliwości jego i odpędzaj frasunek daleko od siebie. +Sirach Syr 26 30 25 Bo wiele ludża smutek pobił, a nie masz w nim pożytku. +Sirach Syr 26 30 26 Zazdrość a gniew umniejszają dni, a zbytnie staranie starość przed czasem przywiedzie. +Sirach Syr 26 30 27 Serce jasne wesołe też jest przy potrawach, bo potrawy jego z pilnością gotują. Sirach Syr 26 31 1 Czujność około bogactw wysuszy dało, a zbytnie myślenie około nich odejmie sen. -Sirach Syr 26 31 2 2 Myślenie o przejźrzeniu odwraca smysł, a ciężka choroba trzeźwią czyni duszę. -Sirach Syr 26 31 3 3 Pracował bogacz w zbieraniu majętności, a w odpoczynieniu swoim będzie napełnion dobrami swemi. -Sirach Syr 26 31 4 4 Pracował się ubogi w niedostatku żywności, a na koniec nędznym się zstaje. -Sirach Syr 26 31 5 5 Kto miłuje złoto, nie będzie bez winy, a kto szuka skazitelności, będzie jej napełnion. -Sirach Syr 26 31 6 6 Wiele ludzi dani są na upadek dla złota i dla piękności jego zstało się ich zatracenie. -Sirach Syr 26 31 7 7 Drzewo obrażenia jest złoto ofiarujących: biada tym, którzy za nim gonią, a każdy głupi zginie przez nie. -Sirach Syr 26 31 8 8 Szczęśliwy bogacz, który jest nalezion bez zmazy i który za złotem nie biegał ani ufał w pieniądzach i w skarbiech. -Sirach Syr 26 31 9 9 Któż jest taki, a będziem go chwalić, abowiem uczynił dziwy w żywocie swoim. -Sirach Syr 26 31 10 10 Kto jest w tym doświadczony, a jest doskonały, będzie miał chwałę wieczną, który mógł zgrzeszyć, a nie zgrzeszył, źle czynić, a nie czynił. -Sirach Syr 26 31 11 11 I przetoż utwierdzone są dobra jego w Panu, a jałmużny jego będzie wysławiało wszytko zgromadzenie świętych. -Sirach Syr 26 31 12 12 Usiadłeś za stołem wielkim, nie rozdziewiaj pierwszy nad nim gęby twojej. -Sirach Syr 26 31 13 13 Nie mów tak: Wiele jest, co na nim jest; -Sirach Syr 26 31 14 14 pamiętaj, że jest złe oko złośliwe. -Sirach Syr 26 31 15 15 Co gorszego stworzono jest nad oko? przeto na każde wejźrzenie swe płakać będzie: gdy patrzy, nie ściągaj ręld twej pierwszy, -Sirach Syr 26 31 16 16 abyś się nie sromał zelżony zazdrością. -Sirach Syr 26 31 17 17 Nie obciążaj się na uczcie. -Sirach Syr 26 31 18 18 Rzeczy bliźniego swego zrozumiej z samego siebie. -Sirach Syr 26 31 19 19 Pożywaj jako człowiek skromny tych rzeczy, które przed cię kładą, abyś wiele jedząc nie był mian w nienawiści. -Sirach Syr 26 31 20 20 Pierwej przestań dla dobrych obyczajów, a nie bądź zbytnim, abyś snadź nie obraził. -Sirach Syr 26 31 21 21 A jeśliś między wielą usiadł, nie ściągaj pierwej niż oni ręki twojej ani pierwej chciej pić. -Sirach Syr 26 31 22 22 Jako dosyć jest człowiekowi ćwiczonemu trocha wina, a śpiąc nie będziesz styskował od niego ani poczujesz boleści. -Sirach Syr 26 31 23 23 Czucie, kolera i gryzienie mężowi głupiemu, -Sirach Syr 26 31 24 24 a w miernym człowieku sen zdrowy; będzie spał aż do zarania, a dusza jego z nim się kochać będzie. -Sirach Syr 26 31 25 25 A jeśli będziesz przymuszon wiele jeść, wstań z pośrzodku, zwróć, a ulży-ć się i nie przyprawisz o niemoc ciała swego. -Sirach Syr 26 31 26 26 Słuchaj mię, synu, a nie gardź mną, a na ostatku najdziesz słowa moje. -Sirach Syr 26 31 27 27 Bądź rączy w każdej sprawie twojej, a nie przyjdzie na cię żadna choroba. -Sirach Syr 26 31 28 28 Chlebodawcę błogosławić będą wargi wielu, a świadectwo prawdy jego wierne. -Sirach Syr 26 31 29 29 Przedw skąpemu w chlebie będzie szemrało miasto, a świadectwo złości jego prawdziwe jest -Sirach Syr 26 31 30 30 Którzy radzi piją wino, nie pobudzaj, bo wino mnogich zatraciło. -Sirach Syr 26 31 31 31 Ogień doświadcza żelaza twardego: tak wino do upida pite serca pysznych pokaże. -Sirach Syr 26 31 32 32 Ludziom stoi za żywot wino w trzeźwości: jeśli je miernie pijesz, będziesz trzeźwy. -Sirach Syr 26 31 33 33 Cóż jest za żywot tego, którego umniejsza wino? -Sirach Syr 26 31 34 34 Cóż odejmuje żywot? Śmierć. -Sirach Syr 26 31 35 35 Wino dla uweselenia stworzone jest a nie dla pijaństwa z początku. -Sirach Syr 26 31 36 36 Radość dusze i serca wino miernie pite. -Sirach Syr 26 31 37 37 Zdrowie jest dusze i ciała mierne pide. -Sirach Syr 26 31 38 38 Wino zbytnie pite czyni zajątrzenie i gniew, i wiele upadków. -Sirach Syr 26 31 39 39 Gorzkość dusze wino zbytnie pite. -Sirach Syr 26 31 40 40 Śmiałość pijaństwa nieopatrznego obrażenie, umniejszająca sił i zadająca rany. -Sirach Syr 26 31 41 41 Nie strofuj bliźniego przy biesiedzie wina ani lekce go waż przy dobrej myśli jego. -Sirach Syr 26 31 42 42 Nie mów mu słów sromotnych, a nie nalegaj mu upominając się. +Sirach Syr 26 31 2 Myślenie o przejźrzeniu odwraca smysł, a ciężka choroba trzeźwią czyni duszę. +Sirach Syr 26 31 3 Pracował bogacz w zbieraniu majętności, a w odpoczynieniu swoim będzie napełnion dobrami swemi. +Sirach Syr 26 31 4 Pracował się ubogi w niedostatku żywności, a na koniec nędznym się zstaje. +Sirach Syr 26 31 5 Kto miłuje złoto, nie będzie bez winy, a kto szuka skazitelności, będzie jej napełnion. +Sirach Syr 26 31 6 Wiele ludzi dani są na upadek dla złota i dla piękności jego zstało się ich zatracenie. +Sirach Syr 26 31 7 Drzewo obrażenia jest złoto ofiarujących: biada tym, którzy za nim gonią, a każdy głupi zginie przez nie. +Sirach Syr 26 31 8 Szczęśliwy bogacz, który jest nalezion bez zmazy i który za złotem nie biegał ani ufał w pieniądzach i w skarbiech. +Sirach Syr 26 31 9 Któż jest taki, a będziem go chwalić, abowiem uczynił dziwy w żywocie swoim. +Sirach Syr 26 31 10 Kto jest w tym doświadczony, a jest doskonały, będzie miał chwałę wieczną, który mógł zgrzeszyć, a nie zgrzeszył, źle czynić, a nie czynił. +Sirach Syr 26 31 11 I przetoż utwierdzone są dobra jego w Panu, a jałmużny jego będzie wysławiało wszytko zgromadzenie świętych. +Sirach Syr 26 31 12 Usiadłeś za stołem wielkim, nie rozdziewiaj pierwszy nad nim gęby twojej. +Sirach Syr 26 31 13 Nie mów tak: Wiele jest, co na nim jest; +Sirach Syr 26 31 14 pamiętaj, że jest złe oko złośliwe. +Sirach Syr 26 31 15 Co gorszego stworzono jest nad oko? przeto na każde wejźrzenie swe płakać będzie: gdy patrzy, nie ściągaj ręld twej pierwszy, +Sirach Syr 26 31 16 abyś się nie sromał zelżony zazdrością. +Sirach Syr 26 31 17 Nie obciążaj się na uczcie. +Sirach Syr 26 31 18 Rzeczy bliźniego swego zrozumiej z samego siebie. +Sirach Syr 26 31 19 Pożywaj jako człowiek skromny tych rzeczy, które przed cię kładą, abyś wiele jedząc nie był mian w nienawiści. +Sirach Syr 26 31 20 Pierwej przestań dla dobrych obyczajów, a nie bądź zbytnim, abyś snadź nie obraził. +Sirach Syr 26 31 21 A jeśliś między wielą usiadł, nie ściągaj pierwej niż oni ręki twojej ani pierwej chciej pić. +Sirach Syr 26 31 22 Jako dosyć jest człowiekowi ćwiczonemu trocha wina, a śpiąc nie będziesz styskował od niego ani poczujesz boleści. +Sirach Syr 26 31 23 Czucie, kolera i gryzienie mężowi głupiemu, +Sirach Syr 26 31 24 a w miernym człowieku sen zdrowy; będzie spał aż do zarania, a dusza jego z nim się kochać będzie. +Sirach Syr 26 31 25 A jeśli będziesz przymuszon wiele jeść, wstań z pośrzodku, zwróć, a ulży-ć się i nie przyprawisz o niemoc ciała swego. +Sirach Syr 26 31 26 Słuchaj mię, synu, a nie gardź mną, a na ostatku najdziesz słowa moje. +Sirach Syr 26 31 27 Bądź rączy w każdej sprawie twojej, a nie przyjdzie na cię żadna choroba. +Sirach Syr 26 31 28 Chlebodawcę błogosławić będą wargi wielu, a świadectwo prawdy jego wierne. +Sirach Syr 26 31 29 Przedw skąpemu w chlebie będzie szemrało miasto, a świadectwo złości jego prawdziwe jest +Sirach Syr 26 31 30 Którzy radzi piją wino, nie pobudzaj, bo wino mnogich zatraciło. +Sirach Syr 26 31 31 Ogień doświadcza żelaza twardego: tak wino do upida pite serca pysznych pokaże. +Sirach Syr 26 31 32 Ludziom stoi za żywot wino w trzeźwości: jeśli je miernie pijesz, będziesz trzeźwy. +Sirach Syr 26 31 33 Cóż jest za żywot tego, którego umniejsza wino? +Sirach Syr 26 31 34 Cóż odejmuje żywot? Śmierć. +Sirach Syr 26 31 35 Wino dla uweselenia stworzone jest a nie dla pijaństwa z początku. +Sirach Syr 26 31 36 Radość dusze i serca wino miernie pite. +Sirach Syr 26 31 37 Zdrowie jest dusze i ciała mierne pide. +Sirach Syr 26 31 38 Wino zbytnie pite czyni zajątrzenie i gniew, i wiele upadków. +Sirach Syr 26 31 39 Gorzkość dusze wino zbytnie pite. +Sirach Syr 26 31 40 Śmiałość pijaństwa nieopatrznego obrażenie, umniejszająca sił i zadająca rany. +Sirach Syr 26 31 41 Nie strofuj bliźniego przy biesiedzie wina ani lekce go waż przy dobrej myśli jego. +Sirach Syr 26 31 42 Nie mów mu słów sromotnych, a nie nalegaj mu upominając się. Sirach Syr 26 32 1 Przełożonym cię uczyniono, nie wynoś się: bądź między nimi jako jeden z nich. -Sirach Syr 26 32 2 2 Staraj się o nie, a tak siądź, a odprawiwszy wszytko staranie swe, siądź do stołu: -Sirach Syr 26 32 3 3 abyś się weselił dla nich i wziął wieniec, ozdobę łaski, i dostał uraczenia od towarzystwa. -Sirach Syr 26 32 4 4 Mów, starszy, bo-ć przystoi -Sirach Syr 26 32 5 5 pierwsze słowo, z wielkim baczeniem, a nie przeszkadzaj muzyce. -Sirach Syr 26 32 6 6 Gdzie nie masz słuchania, nie wylewaj mowy a nie wynoś się w mądrości twojej, gdy czas nie po temu. -Sirach Syr 26 32 7 7 Kamyczek karbunkulus w klejnocie złotym, a harmonia muzyków przy biesiedzie wina, -Sirach Syr 26 32 8 8 Jako w robocie złotej sygnet jest smaragdowy, tak melodia śpiewaków przy wdzięcznym a miernym winie. -Sirach Syr 26 32 9 9 Słuchaj milcząc, a dla uczciwości przybędzie-ć dobrej łaski. -Sirach Syr 26 32 10 10 Młodzieńcze, mów zaledwie w rzeczy twojej. -Sirach Syr 26 32 11 11 Jeśli cię dwakroć zopytają, niech będzie krótka odpowiedź twoja. -Sirach Syr 26 32 12 12 W wielu rzeczach bądź, jakobyś nie wiedział, a słuchaj milcząc, tudzież i pytając. -Sirach Syr 26 32 13 13 Między pany nie bądź śmiały, a gdzie są starzy, niewiele mów. -Sirach Syr 26 32 14 14 Przed gradem uprzedzi błyskanie, a przed sromięźliwością uprzedzi wdzięczność, a dla uczciwości przybędzie-ć dobrej łaski. -Sirach Syr 26 32 15 15 A w godzinę wstania nie baw się, ale piewszy bież do domu swego i tam się zabawiaj, i tam graj, -Sirach Syr 26 32 16 16 i czyń pomyślenia twoje, a nie w grzechach i w pysznych słowiech. -Sirach Syr 26 32 17 17 A z tego wszytkiego błogosław Pana, który cię stworzył i który cię napaja wszytkiego dobra swego. Bojaźń Pańska i rozsądek -Sirach Syr 26 32 18 18 Kto się boi Pana, przyjmie naukę jego, a którzy go szukają rano, najdą błogosławieństwo. -Sirach Syr 26 32 19 19 Kto szuka Zakonu, będzie im napełnion, a kto zdradliwie czyni, obrazi się oń. -Sirach Syr 26 32 20 20 Którzy się boją Pana, najdą sąd sprawiedliwy, a sprawiedliwości jako światłość zapalą. -Sirach Syr 26 32 21 21 Człowiek grzeszny będzie się chronił karania a wedle wolej swej najdzie przykłady. -Sirach Syr 26 32 22 22 Mąż porady nie zarzuci wyrozumienie, obcy i pyszny nie ulęknie się strachu. -Sirach Syr 26 32 23 23 I potym jako uczynił sam przez się bez porady, swymi też wynalazkami karan będzie. -Sirach Syr 26 32 24 24 Synu, nic nie czyń bez rady, a po uczynku nie będziesz żałował. -Sirach Syr 26 32 25 25 Drogą upaści nie chodź, a nie obrazisz się o kamienie, nie zwierzaj się pracowitej drodze, byś nie uczynił duszy twej obrazy, -Sirach Syr 26 32 26 26 od synów twoich miej się na pieczy. -Sirach Syr 26 32 27 27 W każdej sprawie twojej wiarą wierz duszy twojej, bo to jest zachowanie przykazań. -Sirach Syr 26 32 28 28 Kto wierzy Bogu, strzeże przykazania, a kto w nim ufa, nie będzie umniejszon. +Sirach Syr 26 32 2 Staraj się o nie, a tak siądź, a odprawiwszy wszytko staranie swe, siądź do stołu: +Sirach Syr 26 32 3 abyś się weselił dla nich i wziął wieniec, ozdobę łaski, i dostał uraczenia od towarzystwa. +Sirach Syr 26 32 4 Mów, starszy, bo-ć przystoi +Sirach Syr 26 32 5 pierwsze słowo, z wielkim baczeniem, a nie przeszkadzaj muzyce. +Sirach Syr 26 32 6 Gdzie nie masz słuchania, nie wylewaj mowy a nie wynoś się w mądrości twojej, gdy czas nie po temu. +Sirach Syr 26 32 7 Kamyczek karbunkulus w klejnocie złotym, a harmonia muzyków przy biesiedzie wina, +Sirach Syr 26 32 8 Jako w robocie złotej sygnet jest smaragdowy, tak melodia śpiewaków przy wdzięcznym a miernym winie. +Sirach Syr 26 32 9 Słuchaj milcząc, a dla uczciwości przybędzie-ć dobrej łaski. +Sirach Syr 26 32 10 Młodzieńcze, mów zaledwie w rzeczy twojej. +Sirach Syr 26 32 11 Jeśli cię dwakroć zopytają, niech będzie krótka odpowiedź twoja. +Sirach Syr 26 32 12 W wielu rzeczach bądź, jakobyś nie wiedział, a słuchaj milcząc, tudzież i pytając. +Sirach Syr 26 32 13 Między pany nie bądź śmiały, a gdzie są starzy, niewiele mów. +Sirach Syr 26 32 14 Przed gradem uprzedzi błyskanie, a przed sromięźliwością uprzedzi wdzięczność, a dla uczciwości przybędzie-ć dobrej łaski. +Sirach Syr 26 32 15 A w godzinę wstania nie baw się, ale piewszy bież do domu swego i tam się zabawiaj, i tam graj, +Sirach Syr 26 32 16 i czyń pomyślenia twoje, a nie w grzechach i w pysznych słowiech. +Sirach Syr 26 32 17 A z tego wszytkiego błogosław Pana, który cię stworzył i który cię napaja wszytkiego dobra swego. Bojaźń Pańska i rozsądek +Sirach Syr 26 32 18 Kto się boi Pana, przyjmie naukę jego, a którzy go szukają rano, najdą błogosławieństwo. +Sirach Syr 26 32 19 Kto szuka Zakonu, będzie im napełnion, a kto zdradliwie czyni, obrazi się oń. +Sirach Syr 26 32 20 Którzy się boją Pana, najdą sąd sprawiedliwy, a sprawiedliwości jako światłość zapalą. +Sirach Syr 26 32 21 Człowiek grzeszny będzie się chronił karania a wedle wolej swej najdzie przykłady. +Sirach Syr 26 32 22 Mąż porady nie zarzuci wyrozumienie, obcy i pyszny nie ulęknie się strachu. +Sirach Syr 26 32 23 I potym jako uczynił sam przez się bez porady, swymi też wynalazkami karan będzie. +Sirach Syr 26 32 24 Synu, nic nie czyń bez rady, a po uczynku nie będziesz żałował. +Sirach Syr 26 32 25 Drogą upaści nie chodź, a nie obrazisz się o kamienie, nie zwierzaj się pracowitej drodze, byś nie uczynił duszy twej obrazy, +Sirach Syr 26 32 26 od synów twoich miej się na pieczy. +Sirach Syr 26 32 27 W każdej sprawie twojej wiarą wierz duszy twojej, bo to jest zachowanie przykazań. +Sirach Syr 26 32 28 Kto wierzy Bogu, strzeże przykazania, a kto w nim ufa, nie będzie umniejszon. Sirach Syr 26 33 1 Bojącego się Pana nie potkają złe, ale go Bóg w pokusie zachowa i wybawi od złego. -Sirach Syr 26 33 2 2 Mądry nie ma w nienawiści przykazania i sprawiedliwości i nie rozbije się jako okręt w nawałności. -Sirach Syr 26 33 3 3 Człowiek roztropny wierzy Zakonowi Bożemu, a Zakon mu wierny. -Sirach Syr 26 33 4 4 Kto pytanie objaśnia, nagotuje słowo, a tak będąc proszony, będzie słuchan, i zachowa naukę, i dopiero odpowie. -Sirach Syr 26 33 5 5 Wnętrzności głupiego jako koto u woza, a myślenie jego jako oś, która się obraca. -Sirach Syr 26 33 6 6 Stadnik, tak i przyjaciel naśmiewca, pod każdym, który na nim siedzi, rża. -Sirach Syr 26 33 7 7 Czemu dzień przewyższa dzień i światłość także światłość, i jeden rok drugi: od słońca? -Sirach Syr 26 33 8 8 Rozdzielone są umiejętnością Pańską przez uczynione słońce i strzegące rozkazania -Sirach Syr 26 33 9 9 odmienił czasy i święta ich a w nie święcili dni święte na godziny. -Sirach Syr 26 33 10 10 Z tych wywyższył i wsławił Bóg a z nich włożył w liczbę dni. A wszyscy ludzie z ziemie a z prochu, skąd Jadam jest stworzony. -Sirach Syr 26 33 11 11 W wielkości umiejętności Pan je rozdzielił a drogi ich odmienił. -Sirach Syr 26 33 12 12 Z nich błogosławił i wywyższył, i z nich poświęcił i przywłaszczył sobie, i z nich przeklął i uniżył, i wywrócił dla ich odłączenia. -Sirach Syr 26 33 13 13 Jako glina garnczarza w ręku jego, czynić z niej i lepić: -Sirach Syr 26 33 14 14 wszytkie drogi jego są według wolej jego: tak człowiek w ręku tego, który go uczynił, i odda mu według zdania swego. +Sirach Syr 26 33 2 Mądry nie ma w nienawiści przykazania i sprawiedliwości i nie rozbije się jako okręt w nawałności. +Sirach Syr 26 33 3 Człowiek roztropny wierzy Zakonowi Bożemu, a Zakon mu wierny. +Sirach Syr 26 33 4 Kto pytanie objaśnia, nagotuje słowo, a tak będąc proszony, będzie słuchan, i zachowa naukę, i dopiero odpowie. +Sirach Syr 26 33 5 Wnętrzności głupiego jako koto u woza, a myślenie jego jako oś, która się obraca. +Sirach Syr 26 33 6 Stadnik, tak i przyjaciel naśmiewca, pod każdym, który na nim siedzi, rża. +Sirach Syr 26 33 7 Czemu dzień przewyższa dzień i światłość także światłość, i jeden rok drugi: od słońca? +Sirach Syr 26 33 8 Rozdzielone są umiejętnością Pańską przez uczynione słońce i strzegące rozkazania +Sirach Syr 26 33 9 odmienił czasy i święta ich a w nie święcili dni święte na godziny. +Sirach Syr 26 33 10 Z tych wywyższył i wsławił Bóg a z nich włożył w liczbę dni. A wszyscy ludzie z ziemie a z prochu, skąd Jadam jest stworzony. +Sirach Syr 26 33 11 W wielkości umiejętności Pan je rozdzielił a drogi ich odmienił. +Sirach Syr 26 33 12 Z nich błogosławił i wywyższył, i z nich poświęcił i przywłaszczył sobie, i z nich przeklął i uniżył, i wywrócił dla ich odłączenia. +Sirach Syr 26 33 13 Jako glina garnczarza w ręku jego, czynić z niej i lepić: +Sirach Syr 26 33 14 wszytkie drogi jego są według wolej jego: tak człowiek w ręku tego, który go uczynił, i odda mu według zdania swego. Sirach Syr 26 33 15 - Przeciwko złemu jest dobre, a przeciwko śmierci życie; tak i przeciwko mężowi sprawiedliwemu grzesznik. I tak patrz na wszystkie dzieła Najwyższego: są po dwa jedno przeciw drugiemu. Sirach Syr 26 33 16 I ja jako ostatni ocuciłem się, i jako ten, co zbiera winne jagody po tych, co wino zbierali. Sirach Syr 26 33 17 W błogosławieństwie Bożym ja również nadzieję miałem, i jak ten, który zbiera wino, napełniłem prasę. @@ -19937,525 +19937,525 @@ Sirach Syr 26 33 23 We wszystkich sprawach twoich miej sam zwierzchność. Sirach Syr 26 33 24 Nie czyń zmazy sławie twojej. W dzień skończenia dni życia twego i czasu zejścia twego rozdziel dziedzictwo twoje. Sirach Syr 26 33 25 - Obrok i kij i brzemię osłowi, chleb i karanie i robota niewolnikowi. Sirach Syr 26 33 26 Pracuje w karności, a szuka odpoczynku; puść mu wolno ręce, a szuka wolności. -Sirach Syr 26 33 27 27 Jarzmo i lec szyję twardą kierują, a niewolnika nachylają roboty ustawiczne. -Sirach Syr 26 33 28 28 Słudze złośliwemu męki i pęta: pośli go na robotę, aby nie próżnował, -Sirach Syr 26 33 29 29 bo wielkiej złości nauczyło próżnowanie. -Sirach Syr 26 33 30 30 Postawiaj go na robocie, bo mu tak przystoi, a jeśliby nie słuchał, nachyl go pętami. A nie przewodź zbytnie nad wszelkim ciałem, wszakże bez rozsądku nie czyń nic ciężkiego. -Sirach Syr 26 33 31 31 Jeśli masz sługę wiernego, niech ci będzie jako dusza twoja, jako brata tak go szanuj, boś go we krwi dusze dostał. -Sirach Syr 26 33 32 32 Jeśli go obrazisz niewinnie, uciecze, a jeśli powstawszy odejdzie, kogóż byś miał szukać, -Sirach Syr 26 33 33 33 I na której drodze go szukać, nie wiesz. +Sirach Syr 26 33 27 Jarzmo i lec szyję twardą kierują, a niewolnika nachylają roboty ustawiczne. +Sirach Syr 26 33 28 Słudze złośliwemu męki i pęta: pośli go na robotę, aby nie próżnował, +Sirach Syr 26 33 29 bo wielkiej złości nauczyło próżnowanie. +Sirach Syr 26 33 30 Postawiaj go na robocie, bo mu tak przystoi, a jeśliby nie słuchał, nachyl go pętami. A nie przewodź zbytnie nad wszelkim ciałem, wszakże bez rozsądku nie czyń nic ciężkiego. +Sirach Syr 26 33 31 Jeśli masz sługę wiernego, niech ci będzie jako dusza twoja, jako brata tak go szanuj, boś go we krwi dusze dostał. +Sirach Syr 26 33 32 Jeśli go obrazisz niewinnie, uciecze, a jeśli powstawszy odejdzie, kogóż byś miał szukać, +Sirach Syr 26 33 33 I na której drodze go szukać, nie wiesz. Sirach Syr 26 34 1 Próżna nadzieja i kłamstwo mężowi głupiemu, i sny wynoszą nieroztropne. -Sirach Syr 26 34 2 2 Jako który chwyta cień i wiatr goni, tak i który wiarę daje snom kłamliwym. -Sirach Syr 26 34 3 3 To wedle tego widzenie snów, przed obliczem człowieczym podobieństwo człowiecze. -Sirach Syr 26 34 4 4 Od nieczystego co będzie oczyściono, a od kłamcę co prawdziwego będzie powiedziano? -Sirach Syr 26 34 5 5 Wieszczby obłędne i wróżki kłamliwe a sny złe czyniących marność są. -Sirach Syr 26 34 6 6 A jako rodząc pracującej serce twoje fantazje cierpi: chyba jeśliby od Nawyższego zesłane było nawiedzenie, nie przykładaj do nich serca twego, -Sirach Syr 26 34 7 7 bo wielu w błąd sny wprawiły i wypadli mający w nich nadzieję. -Sirach Syr 26 34 8 8 Bez kłamstwa będzie wykonano słowo Zakonu, a mądrość w uściech prawdziwego będzie wyrównana. -Sirach Syr 26 34 9 9 Kto nie jest kuszony, cóż wie? Mąż wielu rzeczy świadomy wiele myślić będzie, a kto się wiele nauczył, będzie wypowiadał mądrość. -Sirach Syr 26 34 10 10 Kto nie jest świadom, mało wie, a który w wielu bywał, rozmnaża złość. -Sirach Syr 26 34 11 11 Kto nie jest doświadczony, cóż umie? Kto wędrował, będzie obfitował w złości. -Sirach Syr 26 34 12 12 Wielem rzeczy obaczył błąkając się i rozmaite mów obyczaje. -Sirach Syr 26 34 13 13 Kilkakroć byłem w niebezpieczeństwie aż do śmierci, dla tych rzeczy wybawion jestem z łaski Bożej. -Sirach Syr 26 34 14 14 Duch bojących się Boga bywa szukan i za wejźrzeniem jego będzie błogosławion. -Sirach Syr 26 34 15 15 Bo nadzieja ich w ich zbawicielu, a oczy Boskie nad tymi, którzy go miłują. -Sirach Syr 26 34 16 16 Kto się Pana boi, nic się nie lęka ani się bać będzie, bo on jest nadzieja jego. -Sirach Syr 26 34 17 17 Kto się Pana boi, błogosławiona jest dusza jego. -Sirach Syr 26 34 18 18 Na kogóż patrzy i kto jest umocnienie jego? -Sirach Syr 26 34 19 19 Oczy Pańskie nad tymi, którzy się go boją: obrońca mocy, umocnienie siły, zasłona od upalenia i chłodnik w południe, -Sirach Syr 26 34 20 20 wyproszenie od obrażenia a ratunek upadku, wywyższający duszę i oświecający oczy, dający zdrowie i żywot, i błogosławienie. -Sirach Syr 26 34 21 21 Ofiara ofiarującego z rzeczy źle nabytych splugawiona jest, a nie są przyjemne pośmiewiska niesprawiedliwych. -Sirach Syr 26 34 22 22 Sam Pan tym, którzy go cierpliwie znoszą, w drodze prawdy i sprawiedliwości. -Sirach Syr 26 34 23 23 Dary niezbożnych nie podobają się Najwyższemu ani patrzy na ofiary ludzi niesprawiedliwych, ani będzie ubłagan mnóstwem ofiar ich za grzech). -Sirach Syr 26 34 24 24 Kto ofiaruje ofiarę z majętności ubogich, jako który rzeże syna ku ofierze przed oczyma ojca jego. -Sirach Syr 26 34 25 25 Chleb niedostatecznych żywot ubogich jest, kto go odejmuje, człowiek krwawy jest -Sirach Syr 26 34 26 26 Kto odejmuje chleb z potu, jako który zabija bliźniego swego. -Sirach Syr 26 34 27 27 Kto wylewa krew a kto zdradę czyni najemnikowi, bracia są. -Sirach Syr 26 34 28 28 Jeden budujący, a drugi psujący cóż w zysku mają, jedno prace? -Sirach Syr 26 34 29 29 Jeden modlący się, a drugi przeklinający: któregoż głosu Bóg wysłucha? -Sirach Syr 26 34 30 30 Który się omywa od umarłego a zaś się go dotyka: cóż pomaga omywanie jego? -Sirach Syr 26 34 31 31 Tak człowiek, który się pości za grzechy swoje, a znowu się ich dopuszcza, co sobie pomaga uniżając się, modlitwę jego kto wysłucha? +Sirach Syr 26 34 2 Jako który chwyta cień i wiatr goni, tak i który wiarę daje snom kłamliwym. +Sirach Syr 26 34 3 To wedle tego widzenie snów, przed obliczem człowieczym podobieństwo człowiecze. +Sirach Syr 26 34 4 Od nieczystego co będzie oczyściono, a od kłamcę co prawdziwego będzie powiedziano? +Sirach Syr 26 34 5 Wieszczby obłędne i wróżki kłamliwe a sny złe czyniących marność są. +Sirach Syr 26 34 6 A jako rodząc pracującej serce twoje fantazje cierpi: chyba jeśliby od Nawyższego zesłane było nawiedzenie, nie przykładaj do nich serca twego, +Sirach Syr 26 34 7 bo wielu w błąd sny wprawiły i wypadli mający w nich nadzieję. +Sirach Syr 26 34 8 Bez kłamstwa będzie wykonano słowo Zakonu, a mądrość w uściech prawdziwego będzie wyrównana. +Sirach Syr 26 34 9 Kto nie jest kuszony, cóż wie? Mąż wielu rzeczy świadomy wiele myślić będzie, a kto się wiele nauczył, będzie wypowiadał mądrość. +Sirach Syr 26 34 10 Kto nie jest świadom, mało wie, a który w wielu bywał, rozmnaża złość. +Sirach Syr 26 34 11 Kto nie jest doświadczony, cóż umie? Kto wędrował, będzie obfitował w złości. +Sirach Syr 26 34 12 Wielem rzeczy obaczył błąkając się i rozmaite mów obyczaje. +Sirach Syr 26 34 13 Kilkakroć byłem w niebezpieczeństwie aż do śmierci, dla tych rzeczy wybawion jestem z łaski Bożej. +Sirach Syr 26 34 14 Duch bojących się Boga bywa szukan i za wejźrzeniem jego będzie błogosławion. +Sirach Syr 26 34 15 Bo nadzieja ich w ich zbawicielu, a oczy Boskie nad tymi, którzy go miłują. +Sirach Syr 26 34 16 Kto się Pana boi, nic się nie lęka ani się bać będzie, bo on jest nadzieja jego. +Sirach Syr 26 34 17 Kto się Pana boi, błogosławiona jest dusza jego. +Sirach Syr 26 34 18 Na kogóż patrzy i kto jest umocnienie jego? +Sirach Syr 26 34 19 Oczy Pańskie nad tymi, którzy się go boją: obrońca mocy, umocnienie siły, zasłona od upalenia i chłodnik w południe, +Sirach Syr 26 34 20 wyproszenie od obrażenia a ratunek upadku, wywyższający duszę i oświecający oczy, dający zdrowie i żywot, i błogosławienie. +Sirach Syr 26 34 21 Ofiara ofiarującego z rzeczy źle nabytych splugawiona jest, a nie są przyjemne pośmiewiska niesprawiedliwych. +Sirach Syr 26 34 22 Sam Pan tym, którzy go cierpliwie znoszą, w drodze prawdy i sprawiedliwości. +Sirach Syr 26 34 23 Dary niezbożnych nie podobają się Najwyższemu ani patrzy na ofiary ludzi niesprawiedliwych, ani będzie ubłagan mnóstwem ofiar ich za grzech). +Sirach Syr 26 34 24 Kto ofiaruje ofiarę z majętności ubogich, jako który rzeże syna ku ofierze przed oczyma ojca jego. +Sirach Syr 26 34 25 Chleb niedostatecznych żywot ubogich jest, kto go odejmuje, człowiek krwawy jest +Sirach Syr 26 34 26 Kto odejmuje chleb z potu, jako który zabija bliźniego swego. +Sirach Syr 26 34 27 Kto wylewa krew a kto zdradę czyni najemnikowi, bracia są. +Sirach Syr 26 34 28 Jeden budujący, a drugi psujący cóż w zysku mają, jedno prace? +Sirach Syr 26 34 29 Jeden modlący się, a drugi przeklinający: któregoż głosu Bóg wysłucha? +Sirach Syr 26 34 30 Który się omywa od umarłego a zaś się go dotyka: cóż pomaga omywanie jego? +Sirach Syr 26 34 31 Tak człowiek, który się pości za grzechy swoje, a znowu się ich dopuszcza, co sobie pomaga uniżając się, modlitwę jego kto wysłucha? Sirach Syr 26 35 1 Kto zachowywa Zakon, rozmnaża ofiary. -Sirach Syr 26 35 2 2 Ofiara zbawienna jest strzec przykazania i odstępować od wszelakiej nieprawości. -Sirach Syr 26 35 3 3 Odstąpić od niesprawiedliwości , jest ofiarować ubłaganie ofiary za nieprawości i prośba za grzechy. -Sirach Syr 26 35 4 4 Odda łaskę, kto ofiaruje pszeniczną mąkę, a kto czyni miłosierdzie, ofiaruje ofiarę, -Sirach Syr 26 35 5 5 Podoba się Panu odstąpić od złości, a modlitwa za grzechy — odstąpić od niesprawiedliwości. -Sirach Syr 26 35 6 6 Nie ukażesz się przed oczyma Pańskimi próżen, -Sirach Syr 26 35 7 7 bo to wszystko dzieje się dla przykazania Bożego. -Sirach Syr 26 35 8 8 Ofiara sprawiedliwego tłusty czyni ołtarz i wonnością wdzięczną jest przed oczyma Nawyższego. -Sirach Syr 26 35 9 9 Ofiara sprawiedliwego jest przyjemna, a pamiątki jej Pan nie zabaczy. -Sirach Syr 26 35 10 10 Dobrym umysłem oddawaj chwałę Bogu a nie umniejszaj pierwiastek rąk twoich. -Sirach Syr 26 35 11 11 W każdym datku wesołą czyń twarz twoję a z radością poświęcaj dziesięciny twoje. -Sirach Syr 26 35 12 12 Daj Nawyższemu według datku jego a dobrym okiem czyń nabycie rąk twoich. -Sirach Syr 26 35 13 13 Bo Pan jest nagrodźcą, a tyle siedmioro odda tobie. -Sirach Syr 26 35 14 14 Nie ofiaruj darów nakażonych, boć ich nie przyjmie. -Sirach Syr 26 35 15 15 nie patrz na ofiarę niesprawiedliwą, bo Pan jest Sędzią, a nie masz u niego zacności osoby. -Sirach Syr 26 35 16 16 Nie będzie miał względu Pan na osobę przeciw ubogiemu i wysłucha prośbę obrażonego. -Sirach Syr 26 35 17 17 Nie wzgardzi modlitwami sieroty ani wdowy, jeśliby wylała mowę wzdychania. -Sirach Syr 26 35 18 18 Izali łzy wdowy nie spływają na twarz, a krzyk jej przeciw temu, który je wywodzi? -Sirach Syr 26 35 19 19 Abowiem z twarzy wstępują aż do nieba, a Pan wysłuchający nie będzie się w nich kochał. -Sirach Syr 26 35 20 20 Kto Boga chwali z kochaniem, będzie przyjęt, a modlitwa jego przybliży się aż do obłoków. -Sirach Syr 26 35 21 21 Modlitwa korzącego się przeniknie obłoki ani będzie pocieszona, aż się przybliży, a nie odejdzie, aż Nawyższy wejżrzy. -Sirach Syr 26 35 22 22 A Pan nie odwlecze, ale będzie sądził sprawiedliwe i uczyni sąd a Namocniejszy nie będzie miał nad nimi cierpliwości, aby pokruszył grzbiet ich -Sirach Syr 26 35 23 23 i uczyni pomstę nad pogany, aż wygładzi mnóstwo pysznych i pokruszy sceptra niesprawiedliwych; -Sirach Syr 26 35 24 24 aż odda ludziom według spraw ich i według uczynków człowieka, i według dumy jeg» -Sirach Syr 26 35 25 25 aż osądzi sąd ludu swego i ucieszy sprawiedliwe miłosierdziem swoim. -Sirach Syr 26 35 26 26 Piękne miłosierdzie Boże czasu utrapienia: jako obłok dżdżowy czasu suchości. +Sirach Syr 26 35 2 Ofiara zbawienna jest strzec przykazania i odstępować od wszelakiej nieprawości. +Sirach Syr 26 35 3 Odstąpić od niesprawiedliwości , jest ofiarować ubłaganie ofiary za nieprawości i prośba za grzechy. +Sirach Syr 26 35 4 Odda łaskę, kto ofiaruje pszeniczną mąkę, a kto czyni miłosierdzie, ofiaruje ofiarę, +Sirach Syr 26 35 5 Podoba się Panu odstąpić od złości, a modlitwa za grzechy — odstąpić od niesprawiedliwości. +Sirach Syr 26 35 6 Nie ukażesz się przed oczyma Pańskimi próżen, +Sirach Syr 26 35 7 bo to wszystko dzieje się dla przykazania Bożego. +Sirach Syr 26 35 8 Ofiara sprawiedliwego tłusty czyni ołtarz i wonnością wdzięczną jest przed oczyma Nawyższego. +Sirach Syr 26 35 9 Ofiara sprawiedliwego jest przyjemna, a pamiątki jej Pan nie zabaczy. +Sirach Syr 26 35 10 Dobrym umysłem oddawaj chwałę Bogu a nie umniejszaj pierwiastek rąk twoich. +Sirach Syr 26 35 11 W każdym datku wesołą czyń twarz twoję a z radością poświęcaj dziesięciny twoje. +Sirach Syr 26 35 12 Daj Nawyższemu według datku jego a dobrym okiem czyń nabycie rąk twoich. +Sirach Syr 26 35 13 Bo Pan jest nagrodźcą, a tyle siedmioro odda tobie. +Sirach Syr 26 35 14 Nie ofiaruj darów nakażonych, boć ich nie przyjmie. +Sirach Syr 26 35 15 nie patrz na ofiarę niesprawiedliwą, bo Pan jest Sędzią, a nie masz u niego zacności osoby. +Sirach Syr 26 35 16 Nie będzie miał względu Pan na osobę przeciw ubogiemu i wysłucha prośbę obrażonego. +Sirach Syr 26 35 17 Nie wzgardzi modlitwami sieroty ani wdowy, jeśliby wylała mowę wzdychania. +Sirach Syr 26 35 18 Izali łzy wdowy nie spływają na twarz, a krzyk jej przeciw temu, który je wywodzi? +Sirach Syr 26 35 19 Abowiem z twarzy wstępują aż do nieba, a Pan wysłuchający nie będzie się w nich kochał. +Sirach Syr 26 35 20 Kto Boga chwali z kochaniem, będzie przyjęt, a modlitwa jego przybliży się aż do obłoków. +Sirach Syr 26 35 21 Modlitwa korzącego się przeniknie obłoki ani będzie pocieszona, aż się przybliży, a nie odejdzie, aż Nawyższy wejżrzy. +Sirach Syr 26 35 22 A Pan nie odwlecze, ale będzie sądził sprawiedliwe i uczyni sąd a Namocniejszy nie będzie miał nad nimi cierpliwości, aby pokruszył grzbiet ich +Sirach Syr 26 35 23 i uczyni pomstę nad pogany, aż wygładzi mnóstwo pysznych i pokruszy sceptra niesprawiedliwych; +Sirach Syr 26 35 24 aż odda ludziom według spraw ich i według uczynków człowieka, i według dumy jeg» +Sirach Syr 26 35 25 aż osądzi sąd ludu swego i ucieszy sprawiedliwe miłosierdziem swoim. +Sirach Syr 26 35 26 Piękne miłosierdzie Boże czasu utrapienia: jako obłok dżdżowy czasu suchości. Sirach Syr 26 36 1 Smiłuj się nad nami, Boże wszystkiego stworzenia a wejźrzy na nas i ukaż nam światłość smiłowania twego, -Sirach Syr 26 36 2 2 a przepuść strach twój na pogany, którzy cię nie szukali, aby poznali, iż nie masz Boga jedno ty, i żeby opowiadali wielmożne sprawy twoje. -Sirach Syr 26 36 3 3 Podnieś rękę twą na obce narody, aby oglądali moc twoję. -Sirach Syr 26 36 4 4 Bo jakoś przed oczyma ich poświęcony był w nas, tak przed oczyma naszemi będziesz uwielbiony w nich, -Sirach Syr 26 36 5 5 aby cię poznali, jako i myśmy poznali, iż nie masz Boga oprócz ciebie, Panie. -Sirach Syr 26 36 6 6 Wznów znaki i odmień cuda. -Sirach Syr 26 36 7 7 Uwielb rękę i prawe ramię. -Sirach Syr 26 36 8 8 Wzbudź zapalczywość a wylej gniew. -Sirach Syr 26 36 9 9 Zgładź przeciwnika a utrap nieprzyjaciela. -Sirach Syr 26 36 10 10 Pośpiesz się z czasem a pomni na skończenie, aby wysławiano dziwne sprawy twoje. -Sirach Syr 26 36 11 11 Gniewem płomienia niech będzie pożart, który uchodzi, a którzy lud twój szkodzą, niech najdą zginienie. -Sirach Syr 26 36 12 12 Zetrzy głowę książąt nieprzyjacielskich, mówiących: Nie masz żadnego oprócz nas. -Sirach Syr 26 36 13 13 Zgromadź wszytkie pokolenia Jakub: aby poznali, iż nie masz Boga oprócz ciebie, i wysławiali wielmożne sprawy twoje, a odziedziczysz je jako od początku. -Sirach Syr 26 36 14 14 Smiłuj się nad ludem twoim, nad którym wzywane jest imię twoje, i nad Izraelem, któregoś zrównał z pierworodnym twoim. -Sirach Syr 26 36 15 15 Smiłuj się nad miastem świątobliwości twojej, Jeruzalem, nad miastem odpoczynienia twego. -Sirach Syr 26 36 16 16 Napełń Syjon niewymownemi słowy twemi a lud twój chwałą twoją. -Sirach Syr 26 36 17 17 Wydaj świadectwo tym, którzy od początku są stworzeniem twoim a wzbudź opowiadania, które mówili w imię twe pierwszy prorocy. -Sirach Syr 26 36 18 18 Daj zapłatę tym, którzy cię oczekawają, aby się naleźli prawdziwi prorocy twoi; > a wysłuchaj prośby sług twoich -Sirach Syr 26 36 19 19 według błogosławieństwa Aaronowego nad ludem twoim. A prostuj nas na drogę sprawiedliwości i niech wiedzą wszyscy, którzy mieszkają na ziemi, iżeś ty jest Bóg patrzący na wieki. -Sirach Syr 26 36 20 20 Wszelką potrawę będzie jadł brzuch, a jest pokarm nad pokarm lepszy. -Sirach Syr 26 36 21 21 Gęba kosztuje pokarmu źwierzyny, a serce mądre słów kłamliwych. -Sirach Syr 26 36 22 22 Złośliwe serce zada smutek, a człowiek ćwiczony sprzedwi się mu. -Sirach Syr 26 36 23 23 Wszelkiego mężczyznę przyjmie niewiasta, a jest córka lepsza nad córkę. -Sirach Syr 26 36 24 24 Piękność niewieścia rozwesela twarz męża swego, a nad wszelką żądzą przywodzi chęć. -Sirach Syr 26 36 25 25 Jeśli jest język leczenia, jest i ulżenia i smiłowania, mąż jej nie jest jako synowie ludzcy. -Sirach Syr 26 36 26 26 Kto ma żonę dobrą, zaczyna osiadłość, pomoc wedle niego jest i filar jako odpoczynienie. -Sirach Syr 26 36 27 27 Gdzie nie masz płotu, rozszarpają osiadłość, a gdzie niewiasty nie masz, wzdycha potrzebujący. -Sirach Syr 26 36 28 28 Któż wierzy temu, który gniazda nie ma i który skłania się, gdziekolwiek zamierzknie, jako podkasany zbójca, który biega od miasta do miasta? +Sirach Syr 26 36 2 a przepuść strach twój na pogany, którzy cię nie szukali, aby poznali, iż nie masz Boga jedno ty, i żeby opowiadali wielmożne sprawy twoje. +Sirach Syr 26 36 3 Podnieś rękę twą na obce narody, aby oglądali moc twoję. +Sirach Syr 26 36 4 Bo jakoś przed oczyma ich poświęcony był w nas, tak przed oczyma naszemi będziesz uwielbiony w nich, +Sirach Syr 26 36 5 aby cię poznali, jako i myśmy poznali, iż nie masz Boga oprócz ciebie, Panie. +Sirach Syr 26 36 6 Wznów znaki i odmień cuda. +Sirach Syr 26 36 7 Uwielb rękę i prawe ramię. +Sirach Syr 26 36 8 Wzbudź zapalczywość a wylej gniew. +Sirach Syr 26 36 9 Zgładź przeciwnika a utrap nieprzyjaciela. +Sirach Syr 26 36 10 Pośpiesz się z czasem a pomni na skończenie, aby wysławiano dziwne sprawy twoje. +Sirach Syr 26 36 11 Gniewem płomienia niech będzie pożart, który uchodzi, a którzy lud twój szkodzą, niech najdą zginienie. +Sirach Syr 26 36 12 Zetrzy głowę książąt nieprzyjacielskich, mówiących: Nie masz żadnego oprócz nas. +Sirach Syr 26 36 13 Zgromadź wszytkie pokolenia Jakub: aby poznali, iż nie masz Boga oprócz ciebie, i wysławiali wielmożne sprawy twoje, a odziedziczysz je jako od początku. +Sirach Syr 26 36 14 Smiłuj się nad ludem twoim, nad którym wzywane jest imię twoje, i nad Izraelem, któregoś zrównał z pierworodnym twoim. +Sirach Syr 26 36 15 Smiłuj się nad miastem świątobliwości twojej, Jeruzalem, nad miastem odpoczynienia twego. +Sirach Syr 26 36 16 Napełń Syjon niewymownemi słowy twemi a lud twój chwałą twoją. +Sirach Syr 26 36 17 Wydaj świadectwo tym, którzy od początku są stworzeniem twoim a wzbudź opowiadania, które mówili w imię twe pierwszy prorocy. +Sirach Syr 26 36 18 Daj zapłatę tym, którzy cię oczekawają, aby się naleźli prawdziwi prorocy twoi; > a wysłuchaj prośby sług twoich +Sirach Syr 26 36 19 według błogosławieństwa Aaronowego nad ludem twoim. A prostuj nas na drogę sprawiedliwości i niech wiedzą wszyscy, którzy mieszkają na ziemi, iżeś ty jest Bóg patrzący na wieki. +Sirach Syr 26 36 20 Wszelką potrawę będzie jadł brzuch, a jest pokarm nad pokarm lepszy. +Sirach Syr 26 36 21 Gęba kosztuje pokarmu źwierzyny, a serce mądre słów kłamliwych. +Sirach Syr 26 36 22 Złośliwe serce zada smutek, a człowiek ćwiczony sprzedwi się mu. +Sirach Syr 26 36 23 Wszelkiego mężczyznę przyjmie niewiasta, a jest córka lepsza nad córkę. +Sirach Syr 26 36 24 Piękność niewieścia rozwesela twarz męża swego, a nad wszelką żądzą przywodzi chęć. +Sirach Syr 26 36 25 Jeśli jest język leczenia, jest i ulżenia i smiłowania, mąż jej nie jest jako synowie ludzcy. +Sirach Syr 26 36 26 Kto ma żonę dobrą, zaczyna osiadłość, pomoc wedle niego jest i filar jako odpoczynienie. +Sirach Syr 26 36 27 Gdzie nie masz płotu, rozszarpają osiadłość, a gdzie niewiasty nie masz, wzdycha potrzebujący. +Sirach Syr 26 36 28 Któż wierzy temu, który gniazda nie ma i który skłania się, gdziekolwiek zamierzknie, jako podkasany zbójca, który biega od miasta do miasta? Sirach Syr 26 37 1 Każdy przyjaciel rzecze: I jam złączył przyjadelstwo, ale jest przyjadel imieniem tylko przyjadel. -Sirach Syr 26 37 2 2 Izali smutek nie trwa aż do śmierci? A towarzysz i przyjaciel obrócą się do nieprzyjaźni -Sirach Syr 26 37 3 3 O dumo niecnotliwa, skądżeś się wzięła, abyś złością i zdradą swą okryła ziemię? -Sirach Syr 26 37 4 4 Towarzysz weseli się z przyjadelem w uciechach, a czasu utrapienia będzie przedwnym. -Sirach Syr 26 37 5 5 Towarzysz żałuje z przyjadelem dla brzucha i weźmie tarcz przedw nieprzyjacielowi. -Sirach Syr 26 37 6 6 Nie zapamiętywaj w myśli twej przyjadela swego ani go przepominaj w bogactwach twoich. -Sirach Syr 26 37 7 7 Nie radź się tego, któryć jest na zdradzie, a taj radę o tych, którzyć ząjźrzą. -Sirach Syr 26 37 8 8 Wszelki poradnik daje radę, ale jest poradnik sam sobie. -Sirach Syr 26 37 9 9 Od poradnika strzeż dusze twojej: pierwej wiedz, co ma za potrzebę, bo i sam o sobie myślić będzie, -Sirach Syr 26 37 10 10 aby snadź nie wetknął kołu w ziemię i rzekłby tobie: -Sirach Syr 26 37 11 11 Dobrać jest droga twoja, a stałby naprzeciwko patrząc, jakoć się powodzić będzie. -Sirach Syr 26 37 12 12 Z człowiekiem nienabożnym mów o świątobliwości, a z niesprawiedliwym o sprawiedliwości, a z niewiastą o tej, która jej zajźrzy, z bojaźliwym o wojnie, z kupcem o przewiezieniu, z kupującym o przedaniu, z mężem zadrościwym o dziękczynieniu, -Sirach Syr 26 37 13 13 z niezbożnym o pobożności, z niepoczciwym o poczciwości, z robotnikiem rolnym o wszelkiej robocie, -Sirach Syr 26 37 14 14 z najemnikiem dorocznym o dokończeniu roku, z niewolnikiem leniwym o wielkiej robocie: nie słuchaj tych we wszelkiej radzie! -Sirach Syr 26 37 15 15 Ale z mężem świętym bądź ustawicznym, któregokolwiek poznasz, iż zachowywa bojaźń Bożą, -Sirach Syr 26 37 16 16 którego dusza jest według dusze twojej a który się użali ciebie, gdy się potkniesz w ciemności. -Sirach Syr 26 37 17 17 Serce dobrej rady przystaw do siebie: bo nad nie nie masz nic droższego. -Sirach Syr 26 37 18 18 Dusza męża świętego prawdziwie] podczas powie niźli siedm stróżów siedzących na wysokim miejscu na straż. -Sirach Syr 26 37 19 19 A w tym wszytkim proś Nawyższego, aby sprawował w prawdzie drogę twoję. -Sirach Syr 26 37 20 20 Przed wszelkim uczynkiem słowo prawdziwe niech przed tobą idzie, a przed każdą sprawą rada stateczna. -Sirach Syr 26 37 21 21 Słowo złe odmieni serce z którego czterzy części pochodzą: dobre i złe, żywot i śmierć, a panem nad nimi ustawicznym jest język. Jest człowiek roztropny, który wiele innych uczy, a duszy swojej jest niepożyteczny. -Sirach Syr 26 37 22 22 Mąż uczony wielu nauczył, a duszy swej jest wdzięczny. -Sirach Syr 26 37 23 23 Kto wykrętnie mówi, obrzydły jest na wszytkim mu schodzić będzie. -Sirach Syr 26 37 24 24 Nie jest mu dana łaska od Pana, iż żadnej mądrości w sobie nie ma. -Sirach Syr 26 37 25 25 Jest mądry duszy swej mądry, a owoc roztropności jego chwalebny. -Sirach Syr 26 37 26 26 Mąż mądry naucza lud swój, a owoce roztropności jego są wierne. -Sirach Syr 26 37 27 27 Mąż mądry będzie napełnion błogosławieństwy, a którzy go ujźrzą, chwalić będą. -Sirach Syr 26 37 28 28 Żywot męża pod liczbą dni: ale dni Izraelowe są niezliczone. -Sirach Syr 26 37 29 29 Mądry między ludem odziedziczy cześć, a imię jego na wieki żyć będzie. -Sirach Syr 26 37 30 30 Synu, za żywota twego doświadczaj dusze twojej, a jeśli będzie zła, nie dawaj jej swej wolej: -Sirach Syr 26 37 31 31 bo nie wszytkie rzeczy są każdemu pożyteczne, i nie każdej duszy wszytko się podoba. -Sirach Syr 26 37 32 32 Nie bądź chciwy na każdych godziech a nie wydawaj się na wszelką potrawę: -Sirach Syr 26 37 33 33 bo z wiela pokarmów będzie choroba, a chciwość przybliży się aż do kolery. -Sirach Syr 26 37 34 34 Dla obżarstwa wiele ich pomarło, a kto mierny jest, przyczyni żywota. +Sirach Syr 26 37 2 Izali smutek nie trwa aż do śmierci? A towarzysz i przyjaciel obrócą się do nieprzyjaźni +Sirach Syr 26 37 3 O dumo niecnotliwa, skądżeś się wzięła, abyś złością i zdradą swą okryła ziemię? +Sirach Syr 26 37 4 Towarzysz weseli się z przyjadelem w uciechach, a czasu utrapienia będzie przedwnym. +Sirach Syr 26 37 5 Towarzysz żałuje z przyjadelem dla brzucha i weźmie tarcz przedw nieprzyjacielowi. +Sirach Syr 26 37 6 Nie zapamiętywaj w myśli twej przyjadela swego ani go przepominaj w bogactwach twoich. +Sirach Syr 26 37 7 Nie radź się tego, któryć jest na zdradzie, a taj radę o tych, którzyć ząjźrzą. +Sirach Syr 26 37 8 Wszelki poradnik daje radę, ale jest poradnik sam sobie. +Sirach Syr 26 37 9 Od poradnika strzeż dusze twojej: pierwej wiedz, co ma za potrzebę, bo i sam o sobie myślić będzie, +Sirach Syr 26 37 10 aby snadź nie wetknął kołu w ziemię i rzekłby tobie: +Sirach Syr 26 37 11 Dobrać jest droga twoja, a stałby naprzeciwko patrząc, jakoć się powodzić będzie. +Sirach Syr 26 37 12 Z człowiekiem nienabożnym mów o świątobliwości, a z niesprawiedliwym o sprawiedliwości, a z niewiastą o tej, która jej zajźrzy, z bojaźliwym o wojnie, z kupcem o przewiezieniu, z kupującym o przedaniu, z mężem zadrościwym o dziękczynieniu, +Sirach Syr 26 37 13 z niezbożnym o pobożności, z niepoczciwym o poczciwości, z robotnikiem rolnym o wszelkiej robocie, +Sirach Syr 26 37 14 z najemnikiem dorocznym o dokończeniu roku, z niewolnikiem leniwym o wielkiej robocie: nie słuchaj tych we wszelkiej radzie! +Sirach Syr 26 37 15 Ale z mężem świętym bądź ustawicznym, któregokolwiek poznasz, iż zachowywa bojaźń Bożą, +Sirach Syr 26 37 16 którego dusza jest według dusze twojej a który się użali ciebie, gdy się potkniesz w ciemności. +Sirach Syr 26 37 17 Serce dobrej rady przystaw do siebie: bo nad nie nie masz nic droższego. +Sirach Syr 26 37 18 Dusza męża świętego prawdziwie] podczas powie niźli siedm stróżów siedzących na wysokim miejscu na straż. +Sirach Syr 26 37 19 A w tym wszytkim proś Nawyższego, aby sprawował w prawdzie drogę twoję. +Sirach Syr 26 37 20 Przed wszelkim uczynkiem słowo prawdziwe niech przed tobą idzie, a przed każdą sprawą rada stateczna. +Sirach Syr 26 37 21 Słowo złe odmieni serce z którego czterzy części pochodzą: dobre i złe, żywot i śmierć, a panem nad nimi ustawicznym jest język. Jest człowiek roztropny, który wiele innych uczy, a duszy swojej jest niepożyteczny. +Sirach Syr 26 37 22 Mąż uczony wielu nauczył, a duszy swej jest wdzięczny. +Sirach Syr 26 37 23 Kto wykrętnie mówi, obrzydły jest na wszytkim mu schodzić będzie. +Sirach Syr 26 37 24 Nie jest mu dana łaska od Pana, iż żadnej mądrości w sobie nie ma. +Sirach Syr 26 37 25 Jest mądry duszy swej mądry, a owoc roztropności jego chwalebny. +Sirach Syr 26 37 26 Mąż mądry naucza lud swój, a owoce roztropności jego są wierne. +Sirach Syr 26 37 27 Mąż mądry będzie napełnion błogosławieństwy, a którzy go ujźrzą, chwalić będą. +Sirach Syr 26 37 28 Żywot męża pod liczbą dni: ale dni Izraelowe są niezliczone. +Sirach Syr 26 37 29 Mądry między ludem odziedziczy cześć, a imię jego na wieki żyć będzie. +Sirach Syr 26 37 30 Synu, za żywota twego doświadczaj dusze twojej, a jeśli będzie zła, nie dawaj jej swej wolej: +Sirach Syr 26 37 31 bo nie wszytkie rzeczy są każdemu pożyteczne, i nie każdej duszy wszytko się podoba. +Sirach Syr 26 37 32 Nie bądź chciwy na każdych godziech a nie wydawaj się na wszelką potrawę: +Sirach Syr 26 37 33 bo z wiela pokarmów będzie choroba, a chciwość przybliży się aż do kolery. +Sirach Syr 26 37 34 Dla obżarstwa wiele ich pomarło, a kto mierny jest, przyczyni żywota. Sirach Syr 26 38 1 Czci lekarza dla potrzeby, abowiem go Nawyższy stworzył. -Sirach Syr 26 38 2 2 Bo od Boga jest wszelkie lekarstwo, a od króla weźmie podarzenie. -Sirach Syr 26 38 3 3 Nauka lekarzowa podwyższy głowę jego, a przed obliczem wielkich panów chwalon będzie. -Sirach Syr 26 38 4 4 Nawyższy stworzył lekarstwa z ziemie, a człowiek mądry nie będzie się nimi brzydził. -Sirach Syr 26 38 5 5 Izali od drzewa nie osłodzona jest gorzka woda, -Sirach Syr 26 38 6 6 aby moc ich była od ludzi poznana? I dał ludziom umiejętność Nawyższy, aby był uczczon w dziwach swoich. -Sirach Syr 26 38 7 7 Temi lecząc uśmierzy boleść i aptekarz uczyni lekarstwa słodkie, i maści zdrowe uczyni, i nie będzie końca pracam jego. -Sirach Syr 26 38 8 8 Bo pokój Boży po wierzchu ziemie. -Sirach Syr 26 38 9 9 Synu, w chorobie twojej nie opuszczaj samego siebie, ale proś Pana, a on cię uzdrowi. -Sirach Syr 26 38 10 10 Odwróć się od grzechu a prostuj ręce i od wszelkiego występku oczyść serce twoje. -Sirach Syr 26 38 11 11 Daj wdzięczność i pamiątkę przedniej mąki a uczyń tłustą ofiarę, a daj miejsce lekarzowi, -Sirach Syr 26 38 12 12 abowiem go Pan stworzył a niech nie odchodzi od ciebie, boć prace jego są potrzebne. -Sirach Syr 26 38 13 13 Abowiem jest czas, kiedy w ręce ich wpadniesz, -Sirach Syr 26 38 14 14 a oni Pana prosić będą, aby sprawił ich ulżenie i zdrowie dla urzędu ich. -Sirach Syr 26 38 15 15 Kto zgrzeszy przed oczyma tego, który go stworzył, wpadnie w ręce lekarskie. -Sirach Syr 26 38 16 16 Synu, nad umarłym wylewaj łzy a poczni płakać, jakobyś co okrutnego cierpiał, a podług rozsądku przykryj ciało jego, a nie zaniedbawaj pogrzebu jego. -Sirach Syr 26 38 17 17 A dla obmówiska płacz gorzko nad nim przez jeden dzień, a ciesz się dla smętku. -Sirach Syr 26 38 18 18 A czyń pogrzeb według godności jego przez jeden dzień abo dwa — dla obmówiska. -Sirach Syr 26 38 19 19 Bo od smętku prędko przypada śmierć i pokrywa siłę, a smutek serdeczny skurczą szyję. -Sirach Syr 26 38 20 20 W odwróceniu trwa smętek, a żywność niedostatecznego wedle serca jego. -Sirach Syr 26 38 21 21 Nie podawaj serca twego w smętek, ale ji odpądzaj od siebie a pamiętaj na rzeczy ostateczne. -Sirach Syr 26 38 22 22 Nie zapominaj, bo nie masz nawrócenia i temu nic nie pomożesz, a sam sobie zaszkodzis -Sirach Syr 26 38 23 23 Pamiętaj na osądzenie moje, bo także będzie i twoje; mnie wczora a dziś tobie. -Sirach Syr 26 38 24 24 W odpoczynieniu umarłego daj odpoczynąć pamiątce jego, a desz go przy wyszdu ducha jego. -Sirach Syr 26 38 25 25 Mądrość nauczonego w czasie wolnym: a kto mniej ma zabaw, mądrości nabędzie. Co za mądrością napełnion będzie, który pług dzierży -Sirach Syr 26 38 26 26 który się chełpi w styku, ościeniem woły pogania i obiera się przy robode ich, a rozmowa jego o cielętach? -Sirach Syr 26 38 27 27 Serce swoje uda na wywracanie brózd a staranie jego około karmienia krów. -Sirach Syr 26 38 28 28 Tak każdy rzemieślnik i cieśla, który noc jako dzień trawi ł który sygnety ryte rzeże, a ustawiczność jego czyni rozmaite malowanie: serce swoje na podobieństwo malowania wyda i czujnością swą robotę wyprawi. +Sirach Syr 26 38 2 Bo od Boga jest wszelkie lekarstwo, a od króla weźmie podarzenie. +Sirach Syr 26 38 3 Nauka lekarzowa podwyższy głowę jego, a przed obliczem wielkich panów chwalon będzie. +Sirach Syr 26 38 4 Nawyższy stworzył lekarstwa z ziemie, a człowiek mądry nie będzie się nimi brzydził. +Sirach Syr 26 38 5 Izali od drzewa nie osłodzona jest gorzka woda, +Sirach Syr 26 38 6 aby moc ich była od ludzi poznana? I dał ludziom umiejętność Nawyższy, aby był uczczon w dziwach swoich. +Sirach Syr 26 38 7 Temi lecząc uśmierzy boleść i aptekarz uczyni lekarstwa słodkie, i maści zdrowe uczyni, i nie będzie końca pracam jego. +Sirach Syr 26 38 8 Bo pokój Boży po wierzchu ziemie. +Sirach Syr 26 38 9 Synu, w chorobie twojej nie opuszczaj samego siebie, ale proś Pana, a on cię uzdrowi. +Sirach Syr 26 38 10 Odwróć się od grzechu a prostuj ręce i od wszelkiego występku oczyść serce twoje. +Sirach Syr 26 38 11 Daj wdzięczność i pamiątkę przedniej mąki a uczyń tłustą ofiarę, a daj miejsce lekarzowi, +Sirach Syr 26 38 12 abowiem go Pan stworzył a niech nie odchodzi od ciebie, boć prace jego są potrzebne. +Sirach Syr 26 38 13 Abowiem jest czas, kiedy w ręce ich wpadniesz, +Sirach Syr 26 38 14 a oni Pana prosić będą, aby sprawił ich ulżenie i zdrowie dla urzędu ich. +Sirach Syr 26 38 15 Kto zgrzeszy przed oczyma tego, który go stworzył, wpadnie w ręce lekarskie. +Sirach Syr 26 38 16 Synu, nad umarłym wylewaj łzy a poczni płakać, jakobyś co okrutnego cierpiał, a podług rozsądku przykryj ciało jego, a nie zaniedbawaj pogrzebu jego. +Sirach Syr 26 38 17 A dla obmówiska płacz gorzko nad nim przez jeden dzień, a ciesz się dla smętku. +Sirach Syr 26 38 18 A czyń pogrzeb według godności jego przez jeden dzień abo dwa — dla obmówiska. +Sirach Syr 26 38 19 Bo od smętku prędko przypada śmierć i pokrywa siłę, a smutek serdeczny skurczą szyję. +Sirach Syr 26 38 20 W odwróceniu trwa smętek, a żywność niedostatecznego wedle serca jego. +Sirach Syr 26 38 21 Nie podawaj serca twego w smętek, ale ji odpądzaj od siebie a pamiętaj na rzeczy ostateczne. +Sirach Syr 26 38 22 Nie zapominaj, bo nie masz nawrócenia i temu nic nie pomożesz, a sam sobie zaszkodzis +Sirach Syr 26 38 23 Pamiętaj na osądzenie moje, bo także będzie i twoje; mnie wczora a dziś tobie. +Sirach Syr 26 38 24 W odpoczynieniu umarłego daj odpoczynąć pamiątce jego, a desz go przy wyszdu ducha jego. +Sirach Syr 26 38 25 Mądrość nauczonego w czasie wolnym: a kto mniej ma zabaw, mądrości nabędzie. Co za mądrością napełnion będzie, który pług dzierży +Sirach Syr 26 38 26 który się chełpi w styku, ościeniem woły pogania i obiera się przy robode ich, a rozmowa jego o cielętach? +Sirach Syr 26 38 27 Serce swoje uda na wywracanie brózd a staranie jego około karmienia krów. +Sirach Syr 26 38 28 Tak każdy rzemieślnik i cieśla, który noc jako dzień trawi ł który sygnety ryte rzeże, a ustawiczność jego czyni rozmaite malowanie: serce swoje na podobieństwo malowania wyda i czujnością swą robotę wyprawi. Sirach Syr 26 38 29 39 Także kowal siedzący przy nakowadlni i przypatrujący się robocie żelaznej: para ognista upali dało jego, a biedzi się z gorącem od kamienia. -Sirach Syr 26 38 30 30 Głos młota odnawia ucho jego, a na wizerunk naczynia oko jego: -Sirach Syr 26 38 31 31 serce swe uda na odprawienie robót a czujnością swą ozdobi ku doskonałości. -Sirach Syr 26 38 32 32 Tak garncarz siedząc nad robotą swoją, obracając koło nogami swemi, który zawsze jest w pieczołowaniu dla swej roboty a pod liczbą jest wszytka praca jego, -Sirach Syr 26 38 33 33 uprawi glinę rękami swemi a przed nogami swemi zgniecie twardość jej: -Sirach Syr 26 38 34 34 serce swe uda, aby wykonał polewanie, a czujnością swą wychędoży piec. -Sirach Syr 26 38 35 35 Ci wszyscy nadzieję mieli w ręku swych, a każdy w swym rzemieśle mądry jest. +Sirach Syr 26 38 30 Głos młota odnawia ucho jego, a na wizerunk naczynia oko jego: +Sirach Syr 26 38 31 serce swe uda na odprawienie robót a czujnością swą ozdobi ku doskonałości. +Sirach Syr 26 38 32 Tak garncarz siedząc nad robotą swoją, obracając koło nogami swemi, który zawsze jest w pieczołowaniu dla swej roboty a pod liczbą jest wszytka praca jego, +Sirach Syr 26 38 33 uprawi glinę rękami swemi a przed nogami swemi zgniecie twardość jej: +Sirach Syr 26 38 34 serce swe uda, aby wykonał polewanie, a czujnością swą wychędoży piec. +Sirach Syr 26 38 35 Ci wszyscy nadzieję mieli w ręku swych, a każdy w swym rzemieśle mądry jest. Sirach Syr 26 38 36 26 Bez tych wszystkich nie buduje się miasto Sirach Syr 26 38 37 27 nie będą mieszkać ani się przechodzić, i do zgromadzenia nie przeskoczą. -Sirach Syr 26 38 38 38 Na stolcu sędziego nie usiędą i stanowienia sądowego nie zrozumieją ani jawnie okażą nauki i rozsądku, i w przypowieściach nie będą nalezieni, -Sirach Syr 26 38 39 39 ale stworzenie świeckie potwierdzą a żądanie ich około roboty rzemiesła przychylając umysł swój a pytając się o Zakonie Nawyższego. +Sirach Syr 26 38 38 Na stolcu sędziego nie usiędą i stanowienia sądowego nie zrozumieją ani jawnie okażą nauki i rozsądku, i w przypowieściach nie będą nalezieni, +Sirach Syr 26 38 39 ale stworzenie świeckie potwierdzą a żądanie ich około roboty rzemiesła przychylając umysł swój a pytając się o Zakonie Nawyższego. Sirach Syr 26 39 1 O mądrości wszech starodawnych pytać się będzie mądry i będzie się bawił prorokami. -Sirach Syr 26 39 2 2 Powieści mężów zawołanych będzie zachowywał a subtelności przypowieści wespół doścignie. -Sirach Syr 26 39 3 3 Tajemnic przypowieści badać się będzie a w skrytych podobieństwach obierać się będzie. -Sirach Syr 26 39 4 4 W pośrzodku wielkich panów będzie służył a przed oczyma starosty okazałym będzie. -Sirach Syr 26 39 5 5 Do ziemie narodów cudzoziemskich przejdzie, bo między ludźmi dobrego i złego skosztuje. -Sirach Syr 26 39 6 6 Obróci serce swe, aby wstawał rano do Pana, który go stworzył, a przed oczyma Nawyższego modlić się będzie. ?Usta swe otworzy na modlitwie i za grzechy swoje modlić się będzie. +Sirach Syr 26 39 2 Powieści mężów zawołanych będzie zachowywał a subtelności przypowieści wespół doścignie. +Sirach Syr 26 39 3 Tajemnic przypowieści badać się będzie a w skrytych podobieństwach obierać się będzie. +Sirach Syr 26 39 4 W pośrzodku wielkich panów będzie służył a przed oczyma starosty okazałym będzie. +Sirach Syr 26 39 5 Do ziemie narodów cudzoziemskich przejdzie, bo między ludźmi dobrego i złego skosztuje. +Sirach Syr 26 39 6 Obróci serce swe, aby wstawał rano do Pana, który go stworzył, a przed oczyma Nawyższego modlić się będzie. ?Usta swe otworzy na modlitwie i za grzechy swoje modlić się będzie. Sirach Syr 26 39 7 Usta swe otworzy na modlitwie i za grzechy swe modlić się będzie. -Sirach Syr 26 39 8 8 Bo jeśli Pan wielki będzie chciał, napełni go duchem zrozumienia, -Sirach Syr 26 39 9 9 a on jako deszcze wyda z siebie wymowy mądrości jego a będzie Panu wyznawał w modlitwie, -Sirach Syr 26 39 10 10 a on wyprostuje radę i umiejętność jego i będzie rozmyślał o tajemnicach jego. -Sirach Syr 26 39 11 11 On jawnie okaże umiejętność nauki jego a będzie się chłubił Zakonem Testamentu Pańskiego. -Sirach Syr 26 39 12 12 Mnodzy będą chwalić mądrość jego i aż na wieki nie będzie wymazana. -Sirach Syr 26 39 13 13 I nie ustanie pamiątka jego, i o imieniu jego pytać się będą od narodu do narodu. -Sirach Syr 26 39 14 14 Mądrość jego narodowie wysławiać będą, a kościół chwałę jego opowiadać będzie. -Sirach Syr 26 39 15 15 Jeśli wytrwa, zostawi sławę więcej niż tysiąc, a jeśli odpocznie, będzie mu to pożyteczno. -Sirach Syr 26 39 16 16 Jeszcze się rozmyślę, abych opowiedział: abowiem jako szaleństwem jestem napełniony. -Sirach Syr 26 39 17 17 Głosem mówi: Słuchajcie mię, boskie owoce, a jako róża wsadzona nad strumieniem wód owoc czyńcie. -Sirach Syr 26 39 18 18 Wydajcie z siebie wdzięczną wonność jako kadzidło, -Sirach Syr 26 39 19 19 wypuszczajcie kwiatki jako lilia a dawajcie wonność i wypuszczajcie latorośli wdzięczne a śpiewajcie chwały i błogosławcie Pana w sprawach jego. -Sirach Syr 26 39 20 20 Oddawajcie imieniowi jego wielmoźność a wyznawajcie mu głosem ust waszych i pieśniami ustnemi, i na arfach; a tak mówić będziecie w wyznawaniu: -Sirach Syr 26 39 21 21 Wszytkie sprawy Pańskie barzo dobre. -Sirach Syr 26 39 22 22 Na słowo jego stanęła woda jako kupa, a na mowę ust jego jako naczynia wód. -Sirach Syr 26 39 23 23 Abowiem w rozkazaniu jego dzieje się upodobanie a nie masz umniejszenia w wybawieniu jego. -Sirach Syr 26 39 24 24 Sprawy wszelkiego ciała przed nim, a nie jest nic zakrytego oczom jego. -Sirach Syr 26 39 25 25 Od wieku aż do wieku przepatruje, a nie masz nic dziwnego przed oblicznością jego. -Sirach Syr 26 39 26 26 Nie godzi się mówić: Cóż to jest, abo na co to jest? Wszytkiego bowiem czasu swego szukać będą -Sirach Syr 26 39 27 27 Błogosławieństwo jego jako rzeka wylało, -Sirach Syr 26 39 28 28 jako powódź napoiła ziemię, tak gniew jego odziedziczy pogany, którzy go nie szukali. -Sirach Syr 26 39 29 29 Jako obrócił wody w suchość i uschła ziemia a drogi jego drogam ich proste są, tak złośnikom obrażeniem w gniewie jego. -Sirach Syr 26 39 30 30 Dobre rzeczy dobrym są stworzone od początku, tak złośnikom dobre i złe. -Sirach Syr 26 39 31 31 Przodek rzeczy potrzebnych żywotowi człowieczemu: woda, ogień i żelazo, sól, mleko i chleb pszeniczny, i miód, i grono wina, i oliwa, i szaty. -Sirach Syr 26 39 32 32 Te wszytkie rzeczy świętym w dobre, tak niezbożnym i grzesznym we złe się obrócą. -Sirach Syr 26 39 33 33 Są duchowie, którzy ku pomście stworzeni są i w zapalczywości swojej zmocnili męczenia swoje. -Sirach Syr 26 39 34 34 Czasu dokonania moc wyleją i zapalczywość tego, który je stworzył, uśmierzą -Sirach Syr 26 39 35 35 Ogień, grad, głód i śmierć, wszystko to jest na pomstę stworzono. -Sirach Syr 26 39 36 36 Zęby bestyj i niedźwiadkowie, i wężowie, i miecz czyniący pomstę nad niezbornymi na wytracenie. -Sirach Syr 26 39 37 37 Weselić się będą w rozkazaniu jego a na ziemi na potrzebę pogotowiu będą, a czasu swego nie przestąpią słowa. -Sirach Syr 26 39 38 38 Dlatego i od początku jestem utwierdzony i naradziłem, i namyślił, i zostawiłem na piśmie: -Sirach Syr 26 39 39 39 Wszytkie sprawy Pańskie dobre a wszelkiej potrzeby doda czasu swego. -Sirach Syr 26 39 40 40 Nie godzi się mówić: To jest gorsze niż ono, bo wszytko czasu swego będzie pochwalono. -Sirach Syr 26 39 41 41 A teraz zupełnym sercem i usty chwalcie i błogosławcie imię Pańskie. +Sirach Syr 26 39 8 Bo jeśli Pan wielki będzie chciał, napełni go duchem zrozumienia, +Sirach Syr 26 39 9 a on jako deszcze wyda z siebie wymowy mądrości jego a będzie Panu wyznawał w modlitwie, +Sirach Syr 26 39 10 a on wyprostuje radę i umiejętność jego i będzie rozmyślał o tajemnicach jego. +Sirach Syr 26 39 11 On jawnie okaże umiejętność nauki jego a będzie się chłubił Zakonem Testamentu Pańskiego. +Sirach Syr 26 39 12 Mnodzy będą chwalić mądrość jego i aż na wieki nie będzie wymazana. +Sirach Syr 26 39 13 I nie ustanie pamiątka jego, i o imieniu jego pytać się będą od narodu do narodu. +Sirach Syr 26 39 14 Mądrość jego narodowie wysławiać będą, a kościół chwałę jego opowiadać będzie. +Sirach Syr 26 39 15 Jeśli wytrwa, zostawi sławę więcej niż tysiąc, a jeśli odpocznie, będzie mu to pożyteczno. +Sirach Syr 26 39 16 Jeszcze się rozmyślę, abych opowiedział: abowiem jako szaleństwem jestem napełniony. +Sirach Syr 26 39 17 Głosem mówi: Słuchajcie mię, boskie owoce, a jako róża wsadzona nad strumieniem wód owoc czyńcie. +Sirach Syr 26 39 18 Wydajcie z siebie wdzięczną wonność jako kadzidło, +Sirach Syr 26 39 19 wypuszczajcie kwiatki jako lilia a dawajcie wonność i wypuszczajcie latorośli wdzięczne a śpiewajcie chwały i błogosławcie Pana w sprawach jego. +Sirach Syr 26 39 20 Oddawajcie imieniowi jego wielmoźność a wyznawajcie mu głosem ust waszych i pieśniami ustnemi, i na arfach; a tak mówić będziecie w wyznawaniu: +Sirach Syr 26 39 21 Wszytkie sprawy Pańskie barzo dobre. +Sirach Syr 26 39 22 Na słowo jego stanęła woda jako kupa, a na mowę ust jego jako naczynia wód. +Sirach Syr 26 39 23 Abowiem w rozkazaniu jego dzieje się upodobanie a nie masz umniejszenia w wybawieniu jego. +Sirach Syr 26 39 24 Sprawy wszelkiego ciała przed nim, a nie jest nic zakrytego oczom jego. +Sirach Syr 26 39 25 Od wieku aż do wieku przepatruje, a nie masz nic dziwnego przed oblicznością jego. +Sirach Syr 26 39 26 Nie godzi się mówić: Cóż to jest, abo na co to jest? Wszytkiego bowiem czasu swego szukać będą +Sirach Syr 26 39 27 Błogosławieństwo jego jako rzeka wylało, +Sirach Syr 26 39 28 jako powódź napoiła ziemię, tak gniew jego odziedziczy pogany, którzy go nie szukali. +Sirach Syr 26 39 29 Jako obrócił wody w suchość i uschła ziemia a drogi jego drogam ich proste są, tak złośnikom obrażeniem w gniewie jego. +Sirach Syr 26 39 30 Dobre rzeczy dobrym są stworzone od początku, tak złośnikom dobre i złe. +Sirach Syr 26 39 31 Przodek rzeczy potrzebnych żywotowi człowieczemu: woda, ogień i żelazo, sól, mleko i chleb pszeniczny, i miód, i grono wina, i oliwa, i szaty. +Sirach Syr 26 39 32 Te wszytkie rzeczy świętym w dobre, tak niezbożnym i grzesznym we złe się obrócą. +Sirach Syr 26 39 33 Są duchowie, którzy ku pomście stworzeni są i w zapalczywości swojej zmocnili męczenia swoje. +Sirach Syr 26 39 34 Czasu dokonania moc wyleją i zapalczywość tego, który je stworzył, uśmierzą +Sirach Syr 26 39 35 Ogień, grad, głód i śmierć, wszystko to jest na pomstę stworzono. +Sirach Syr 26 39 36 Zęby bestyj i niedźwiadkowie, i wężowie, i miecz czyniący pomstę nad niezbornymi na wytracenie. +Sirach Syr 26 39 37 Weselić się będą w rozkazaniu jego a na ziemi na potrzebę pogotowiu będą, a czasu swego nie przestąpią słowa. +Sirach Syr 26 39 38 Dlatego i od początku jestem utwierdzony i naradziłem, i namyślił, i zostawiłem na piśmie: +Sirach Syr 26 39 39 Wszytkie sprawy Pańskie dobre a wszelkiej potrzeby doda czasu swego. +Sirach Syr 26 39 40 Nie godzi się mówić: To jest gorsze niż ono, bo wszytko czasu swego będzie pochwalono. +Sirach Syr 26 39 41 A teraz zupełnym sercem i usty chwalcie i błogosławcie imię Pańskie. Sirach Syr 26 40 1 Wielka zabawa jest stworzona wszystkim ludziom a jarzmo ciężkie na syny Adamowe, ode dnia wyszcia z żywota matki ich, aż do dnia pogrzebienia w matkę wszytkich. -Sirach Syr 26 40 2 2 Myśli ich i bojaźni serdeczne, wynalazki oczekawania a dzień skończenia: -Sirach Syr 26 40 3 3 Od siedzącego na stolicy chwalebnej aż do poniżonego na ziemi i w popiele; -Sirach Syr 26 40 4 4 od tego, który używa hiacyntu i nosi koronę, aż do tego, który się okrywa surowym płótnem. Zapalczywość, zawiść, rozruch, wątpliwość i bojaźń śmierci, gniew trwały i swar, -Sirach Syr 26 40 5 5 i czasu odpoczynienia na łożu nocny sen odmieniają wiadomość jego. -Sirach Syr 26 40 6 6 Mało co, jakoby nic, w odpoczynieniu, a potym we śnie jako w dzień straży. -Sirach Syr 26 40 7 7 Zatrwożon jest w widzeniu serca swego, jako który wybiegał się w dzień bitwy. Czasu wybawienia swego powstał i dziwując się, że strachu żadnego nie masz, -Sirach Syr 26 40 8 8 ze wszelkim ciałem od człowieka aż do bydlęcia, a nad grzesznikami siedmkroć. -Sirach Syr 26 40 9 9 Nadto śmierć, krew, zwada i miecz, gwałty, głód, skruszenie i plagi; -Sirach Syr 26 40 10 10 wszystko to na niesprawiedliwe stworzono i dla nich zstał się potop. -Sirach Syr 26 40 11 11 Wszystko, co jest z ziemie, w ziemię się obróci, a wszytkie wody do morza się wrócą. -Sirach Syr 26 40 12 12 Wszelkie podarowanie i niesprawiedliwość będzie wygładzona, a wiara na wieki trwać będzie. -Sirach Syr 26 40 13 13 Majętności niesprawiedliwych jako rzeka wyschną a jako wielki grom we dżdżu zagrzmią. -Sirach Syr 26 40 14 14 Gdy ręce swe otwiera, weselić się będzie: takżeć przestępnicy do szczętu uschną. -Sirach Syr 26 40 15 15 Wnukowie niezbożnyćhnie rozmnożą gałęzi i korzenie nieczyste na wierzchu skały trzeszczą. -Sirach Syr 26 40 16 16 Nad każdą wodą zieloność i nad brzegiem rzeki przed wszelką trawą wyrwana będzie. -Sirach Syr 26 40 17 17 Łaska jako raj w błogosławieństwach a miłosierdzie trwa na wieki. -Sirach Syr 26 40 18 18 Żywot robotnika przestawającego na swym osłodnieje, a w nim skarb najdziesz. -Sirach Syr 26 40 19 19 Synowie i budowanie miasta potwierdzi sławę, a nad to niewiasta niepokalana będzie przełożona. -Sirach Syr 26 40 20 20 Wino i muzyka rozweselają serce, a nad oboje miłość mądrości. -Sirach Syr 26 40 21 21 Piszczałki i arfa wdzięczną melodią czynią, a nad oboje język wdzięczny. -Sirach Syr 26 40 22 22 Przyjemności i piękności będzie żądało oko twoje, a nad to zielonego siewu. -Sirach Syr 26 40 23 23 Przyjaciel i towarzysz czasu swego się schodzący, a nad obudwu niewiasta z mężem. -Sirach Syr 26 40 24 24 Bracia na poratowanie czasu utrapienia, a nad nie miłosierdzie wybawi. -Sirach Syr 26 40 25 25 Złoto i śrebro jest stanowienie nóg, a nad oboje podoba się rada. -Sirach Syr 26 40 26 26 Bogactwa i siły wywyższają serce, a nad nie bojażń Pańska. -Sirach Syr 26 40 27 27 W bojaźni Pańskiej nie masz niedostatku i nie potrzeba w mej szukać wspomożenia. -Sirach Syr 26 40 28 28 Bojażń Pańska jako Raj błogosławieństwa i nad wszytkę chwałę ozdobiono ją. -Sirach Syr 26 40 29 29 Synu, czasu żywota twego nie żebrzy, bo lepiej jest umrzeć niżli żebrać. -Sirach Syr 26 40 30 30 Człowiek, który na cudzy stół patrza, nie jest żywot jego w obmyślaniu żywności, bo karmi duszę swoję pokarmy cudzemi, -Sirach Syr 26 40 31 31 ale mąż uczony i ćwiczony strzec się będzie. -Sirach Syr 26 40 32 32 W uściech nieopatrznego osłodnieje żebranina, ale w brzuchu jego ogień gorać będzie. +Sirach Syr 26 40 2 Myśli ich i bojaźni serdeczne, wynalazki oczekawania a dzień skończenia: +Sirach Syr 26 40 3 Od siedzącego na stolicy chwalebnej aż do poniżonego na ziemi i w popiele; +Sirach Syr 26 40 4 od tego, który używa hiacyntu i nosi koronę, aż do tego, który się okrywa surowym płótnem. Zapalczywość, zawiść, rozruch, wątpliwość i bojaźń śmierci, gniew trwały i swar, +Sirach Syr 26 40 5 i czasu odpoczynienia na łożu nocny sen odmieniają wiadomość jego. +Sirach Syr 26 40 6 Mało co, jakoby nic, w odpoczynieniu, a potym we śnie jako w dzień straży. +Sirach Syr 26 40 7 Zatrwożon jest w widzeniu serca swego, jako który wybiegał się w dzień bitwy. Czasu wybawienia swego powstał i dziwując się, że strachu żadnego nie masz, +Sirach Syr 26 40 8 ze wszelkim ciałem od człowieka aż do bydlęcia, a nad grzesznikami siedmkroć. +Sirach Syr 26 40 9 Nadto śmierć, krew, zwada i miecz, gwałty, głód, skruszenie i plagi; +Sirach Syr 26 40 10 wszystko to na niesprawiedliwe stworzono i dla nich zstał się potop. +Sirach Syr 26 40 11 Wszystko, co jest z ziemie, w ziemię się obróci, a wszytkie wody do morza się wrócą. +Sirach Syr 26 40 12 Wszelkie podarowanie i niesprawiedliwość będzie wygładzona, a wiara na wieki trwać będzie. +Sirach Syr 26 40 13 Majętności niesprawiedliwych jako rzeka wyschną a jako wielki grom we dżdżu zagrzmią. +Sirach Syr 26 40 14 Gdy ręce swe otwiera, weselić się będzie: takżeć przestępnicy do szczętu uschną. +Sirach Syr 26 40 15 Wnukowie niezbożnyćhnie rozmnożą gałęzi i korzenie nieczyste na wierzchu skały trzeszczą. +Sirach Syr 26 40 16 Nad każdą wodą zieloność i nad brzegiem rzeki przed wszelką trawą wyrwana będzie. +Sirach Syr 26 40 17 Łaska jako raj w błogosławieństwach a miłosierdzie trwa na wieki. +Sirach Syr 26 40 18 Żywot robotnika przestawającego na swym osłodnieje, a w nim skarb najdziesz. +Sirach Syr 26 40 19 Synowie i budowanie miasta potwierdzi sławę, a nad to niewiasta niepokalana będzie przełożona. +Sirach Syr 26 40 20 Wino i muzyka rozweselają serce, a nad oboje miłość mądrości. +Sirach Syr 26 40 21 Piszczałki i arfa wdzięczną melodią czynią, a nad oboje język wdzięczny. +Sirach Syr 26 40 22 Przyjemności i piękności będzie żądało oko twoje, a nad to zielonego siewu. +Sirach Syr 26 40 23 Przyjaciel i towarzysz czasu swego się schodzący, a nad obudwu niewiasta z mężem. +Sirach Syr 26 40 24 Bracia na poratowanie czasu utrapienia, a nad nie miłosierdzie wybawi. +Sirach Syr 26 40 25 Złoto i śrebro jest stanowienie nóg, a nad oboje podoba się rada. +Sirach Syr 26 40 26 Bogactwa i siły wywyższają serce, a nad nie bojażń Pańska. +Sirach Syr 26 40 27 W bojaźni Pańskiej nie masz niedostatku i nie potrzeba w mej szukać wspomożenia. +Sirach Syr 26 40 28 Bojażń Pańska jako Raj błogosławieństwa i nad wszytkę chwałę ozdobiono ją. +Sirach Syr 26 40 29 Synu, czasu żywota twego nie żebrzy, bo lepiej jest umrzeć niżli żebrać. +Sirach Syr 26 40 30 Człowiek, który na cudzy stół patrza, nie jest żywot jego w obmyślaniu żywności, bo karmi duszę swoję pokarmy cudzemi, +Sirach Syr 26 40 31 ale mąż uczony i ćwiczony strzec się będzie. +Sirach Syr 26 40 32 W uściech nieopatrznego osłodnieje żebranina, ale w brzuchu jego ogień gorać będzie. Sirach Syr 26 41 1 śmierci, jakoż jest gorzka pamięć o tobie człowiekowi pokój mającemu w dobrach swoich! — -Sirach Syr 26 41 2 2 człowiekowi spokojnemu, którego drogi we wszytkim szczęśliwe są i który jeszcze może jeść. -Sirach Syr 26 41 3 3 O śmierci, dobry jest sąd twój człowiekowi niedostatecznemu i któremu na siłach schodzi! — -Sirach Syr 26 41 4 4 w ledech zeszłemu i który o wszytko się frasuje, i nie mającemu nadzieje, który deipliwość traci. -Sirach Syr 26 41 5 5 Nie lękaj się sądu śmierci! Pamiętaj, co przed tobą było i co po tobie będzie: ten sąd od Pana wszelkiemu dału. -Sirach Syr 26 41 6 6 A cóż ci przybędzie nad to, co się podobało Nawyższemu, choć dziesięć, choda sto, choda tysiąc lat? -Sirach Syr 26 41 7 7 Bo w piekle nie masz skargi na żywot -Sirach Syr 26 41 8 8 Synami obrzydliwości stawają się synowie grzeszników i którzy mieszkają podle domów niepobożników. -Sirach Syr 26 41 9 9 Dziedzictwo synów ludzi grzesznych zginie, a z nasieniem ich ustawiczność pohańbienia. -Sirach Syr 26 41 10 10 Na niepobożnego ojca skarżą się synowie, bo dla niego są w pohańbieniu. -Sirach Syr 26 41 11 11 Biada wam, ludzie niezbożni, którzyście opuścili Zakon Pana Nawyższego! -Sirach Syr 26 41 12 12 Bo jeśli się narodzicie, w przeklęctwie się narodzicie, a jeśli umrzecie, w przeklęctwie będzie dział wasz. -Sirach Syr 26 41 13 13 Wszytko, co jest z ziemie, w ziemię się obróci, tak złośnicy z przeklęctwa na zginienie. -Sirach Syr 26 41 14 14 Żal człowieczy nad ciałemich, a imię niezbożnych będzie zgładzone. +Sirach Syr 26 41 2 człowiekowi spokojnemu, którego drogi we wszytkim szczęśliwe są i który jeszcze może jeść. +Sirach Syr 26 41 3 O śmierci, dobry jest sąd twój człowiekowi niedostatecznemu i któremu na siłach schodzi! — +Sirach Syr 26 41 4 w ledech zeszłemu i który o wszytko się frasuje, i nie mającemu nadzieje, który deipliwość traci. +Sirach Syr 26 41 5 Nie lękaj się sądu śmierci! Pamiętaj, co przed tobą było i co po tobie będzie: ten sąd od Pana wszelkiemu dału. +Sirach Syr 26 41 6 A cóż ci przybędzie nad to, co się podobało Nawyższemu, choć dziesięć, choda sto, choda tysiąc lat? +Sirach Syr 26 41 7 Bo w piekle nie masz skargi na żywot +Sirach Syr 26 41 8 Synami obrzydliwości stawają się synowie grzeszników i którzy mieszkają podle domów niepobożników. +Sirach Syr 26 41 9 Dziedzictwo synów ludzi grzesznych zginie, a z nasieniem ich ustawiczność pohańbienia. +Sirach Syr 26 41 10 Na niepobożnego ojca skarżą się synowie, bo dla niego są w pohańbieniu. +Sirach Syr 26 41 11 Biada wam, ludzie niezbożni, którzyście opuścili Zakon Pana Nawyższego! +Sirach Syr 26 41 12 Bo jeśli się narodzicie, w przeklęctwie się narodzicie, a jeśli umrzecie, w przeklęctwie będzie dział wasz. +Sirach Syr 26 41 13 Wszytko, co jest z ziemie, w ziemię się obróci, tak złośnicy z przeklęctwa na zginienie. +Sirach Syr 26 41 14 Żal człowieczy nad ciałemich, a imię niezbożnych będzie zgładzone. Sirach Syr 26 41 15 15- Staraj się o dobrą sławę: bo ta dłużej trwać będzie tobie niż tysiąc skarbów drogich i wielkich. -Sirach Syr 26 41 16 16 Dobrego żywota poczet dni, a dobra sława trwać będzie na wieki. -Sirach Syr 26 41 17 17 Zachowajcie, synowie, karność w pokoju, mądrość bowiem zakryta a skarb niewidziany, cóż za pożytek obojga? -Sirach Syr 26 41 18 18 Lepszy jest człowiek, który tai głupstwo swoje, niżli człowiek, który kryje mądrość swoję. -Sirach Syr 26 41 19 19 A przetoż wstydajde się w tym, co pochodzi z ust moich. -Sirach Syr 26 41 20 20 Bo nie jest rzecz dobra we wszytkim się sromać i nie wszytkim się wszytko podoba, co się wiernie dzieje. -Sirach Syr 26 41 21 21 Sromajde się nieczystoty dla ojca i matki a kłamstwa przed przełożonym i mężnym; -Sirach Syr 26 41 22 22 występku przed książędem i sędziem, przezprawia przed zgromadzeniem i pospólstwem; -Sirach Syr 26 41 23 23 niesprawiedliwości przed towarzyszem i przyjacielem, -Sirach Syr 26 41 24 24 złodziejstwa dla miejsca, na którym mieszkasz, dla prawdy Bożej i Testamentu; wspierania się łokdem na chlebie i zelżywości wydawanie i odbieranie. -Sirach Syr 26 41 25 25 Milczenia przed pozdrawiającymi, patrzania na niewiastę nierządną i odwrócenia twarzy od powinnego. -Sirach Syr 26 41 26 26 Nie odwracaj twarzy od bliźniego twego i od odejmowania części, a niewracania. -Sirach Syr 26 41 27 27 Nie patrz na cudzą żonę i nie gabaj służebnice jego ani stój u łoża jej. -Sirach Syr 26 41 28 28 Przed przyjadoły słów urągania, a gdy dasz, nie wymiataj na oczy. +Sirach Syr 26 41 16 Dobrego żywota poczet dni, a dobra sława trwać będzie na wieki. +Sirach Syr 26 41 17 Zachowajcie, synowie, karność w pokoju, mądrość bowiem zakryta a skarb niewidziany, cóż za pożytek obojga? +Sirach Syr 26 41 18 Lepszy jest człowiek, który tai głupstwo swoje, niżli człowiek, który kryje mądrość swoję. +Sirach Syr 26 41 19 A przetoż wstydajde się w tym, co pochodzi z ust moich. +Sirach Syr 26 41 20 Bo nie jest rzecz dobra we wszytkim się sromać i nie wszytkim się wszytko podoba, co się wiernie dzieje. +Sirach Syr 26 41 21 Sromajde się nieczystoty dla ojca i matki a kłamstwa przed przełożonym i mężnym; +Sirach Syr 26 41 22 występku przed książędem i sędziem, przezprawia przed zgromadzeniem i pospólstwem; +Sirach Syr 26 41 23 niesprawiedliwości przed towarzyszem i przyjacielem, +Sirach Syr 26 41 24 złodziejstwa dla miejsca, na którym mieszkasz, dla prawdy Bożej i Testamentu; wspierania się łokdem na chlebie i zelżywości wydawanie i odbieranie. +Sirach Syr 26 41 25 Milczenia przed pozdrawiającymi, patrzania na niewiastę nierządną i odwrócenia twarzy od powinnego. +Sirach Syr 26 41 26 Nie odwracaj twarzy od bliźniego twego i od odejmowania części, a niewracania. +Sirach Syr 26 41 27 Nie patrz na cudzą żonę i nie gabaj służebnice jego ani stój u łoża jej. +Sirach Syr 26 41 28 Przed przyjadoły słów urągania, a gdy dasz, nie wymiataj na oczy. Sirach Syr 26 42 1 Nie powtarzaj mowy, którąś słyszał w objawieniu mowy tajemnej, a prawdziwie będziesz bez zawstydzenia i znajdziesz łaskę przed oczyma wszech ludzi: tego wszytkiego nie wstydaj się ani miej względu na osobę, abyś miał zgrzeszyć: -Sirach Syr 26 42 2 2 Z Zakonu Nawyższego i Testamentu, i sądu, żebyś miał usprawiedliwić niezbożnego; -Sirach Syr 26 42 3 3 nie wstydaj się słowa towarzyszów i podróżnych ludzi, działu dziedzictwa między powinowatymi; -Sirach Syr 26 42 4 4 pomierzania wagi i gwichtów, nabycia wiela i trochy; -Sirach Syr 26 42 5 5 popsowania przedawania i kupców, częstego karania synów i czeladnikowi złemu bok skrwawić. -Sirach Syr 26 42 6 6 Na złą niewiastę dobra jest pieczęć. -Sirach Syr 26 42 7 7 Gdzie jest wiele rąk, zamykaj, i cokolwiek wydasz, policz i zważ, a co wydasz i weźmiesz, wszystko napisz. -Sirach Syr 26 42 8 8 Karania człeka niemądrego i głupiego, i starców, których młodzi sądzą: i będziesz we wszytkim wyćwiczony, i przyjemny przed oczyma wszytkich żywiących. -Sirach Syr 26 42 9 9 Córka jest tajemna czujność ojcowska, a staranie o niej spać mu nie dopuszcza: by snadż lat w młodości swej nie przeszła, a z mężem mieszkając obrzydłą się nie zstała; -Sirach Syr 26 42 10 10 by kiedy w panieństwie swym zmazana nie była a w domu ojcowskim brzemienną nie została; by snadź z mężem mieszkając nie wystąpiła abo więc niepłodną nie została. -Sirach Syr 26 42 11 11 Nad córką niesromiężliwą postanów pilną straż, aby kiedy nie uczyniła, żebyś przyszedł w pośmiewisko nieprzyjaciołom dla obmówiska w mieście i zarzucania pospólstwa i aby cię nie zawstydziła w gromadzie ludu. -Sirach Syr 26 42 12 12 Nie zapatrząj się na piękność żadnego człowieka a nie zasiadaj między niewiastami. -Sirach Syr 26 42 13 13 Bo z szat mól pochodzi, a z niewiasty złość mężowa. -Sirach Syr 26 42 14 14 Lepsza bowiem jest złość męska niż niewiasta dobrze czyniąca i niewiasta zawstydzająca na zelżywości. -Sirach Syr 26 42 15 15 Będę tedy przypominał sprawy Pańskie, a com widział, opowiem: przez mowy Pańskie dzieła jego. -Sirach Syr 26 42 16 16 Słońce oświecające na wszytko patrzy, a chwały Pańskiej pełne jest dzieło jego. -Sirach Syr 26 42 17 17 Izali Pan nie kazał świętym swoim opowiadać wszytkie cuda jego, które wszechmocny Pan ugruntował, aby były umocnione w chwale jego? -Sirach Syr 26 42 18 18 Głębokości i serca człowieczego doszedł i chytre rady ich wyrozumiał. -Sirach Syr 26 42 19 19 Abowiem Pan umie wszytkę umiejętność i wejżrzał na znak wieku, oznajmując rzeczy, które przeszły i które przyść mają, szlaki tajemnic odkrywając. -Sirach Syr 26 42 20 20 Nie jest mu tajna żadna myśl i żadna powieść nie jest przed nim skryta. -Sirach Syr 26 42 21 21 Wielmożne sprawy mądrości swej przyozdobił ten, który jest przed wieki i aż na wieki, -Sirach Syr 26 42 22 22 ani mu się nic nie przyczyniło, ani mu ubywa, ani potrzebuje rady żadnego. -Sirach Syr 26 42 23 23 Jako są pożądane wszytkie sprawy jego i jako iskierką są te, które się widzieć godzi. -Sirach Syr 26 42 24 24 Wszytkie te rzeczy żywią i trwają na wieki, i wszytkie są mu posłuszne w każdej potrzebie. -Sirach Syr 26 42 25 25 Wszytko dwoiste, jedno przedw jednemu, a nie uczynił nic niedostatecznego. -Sirach Syr 26 42 26 26 Każdej rzeczy dobroć utwierdził, a któż się nasyci przypatrując się chwale jego? +Sirach Syr 26 42 2 Z Zakonu Nawyższego i Testamentu, i sądu, żebyś miał usprawiedliwić niezbożnego; +Sirach Syr 26 42 3 nie wstydaj się słowa towarzyszów i podróżnych ludzi, działu dziedzictwa między powinowatymi; +Sirach Syr 26 42 4 pomierzania wagi i gwichtów, nabycia wiela i trochy; +Sirach Syr 26 42 5 popsowania przedawania i kupców, częstego karania synów i czeladnikowi złemu bok skrwawić. +Sirach Syr 26 42 6 Na złą niewiastę dobra jest pieczęć. +Sirach Syr 26 42 7 Gdzie jest wiele rąk, zamykaj, i cokolwiek wydasz, policz i zważ, a co wydasz i weźmiesz, wszystko napisz. +Sirach Syr 26 42 8 Karania człeka niemądrego i głupiego, i starców, których młodzi sądzą: i będziesz we wszytkim wyćwiczony, i przyjemny przed oczyma wszytkich żywiących. +Sirach Syr 26 42 9 Córka jest tajemna czujność ojcowska, a staranie o niej spać mu nie dopuszcza: by snadż lat w młodości swej nie przeszła, a z mężem mieszkając obrzydłą się nie zstała; +Sirach Syr 26 42 10 by kiedy w panieństwie swym zmazana nie była a w domu ojcowskim brzemienną nie została; by snadź z mężem mieszkając nie wystąpiła abo więc niepłodną nie została. +Sirach Syr 26 42 11 Nad córką niesromiężliwą postanów pilną straż, aby kiedy nie uczyniła, żebyś przyszedł w pośmiewisko nieprzyjaciołom dla obmówiska w mieście i zarzucania pospólstwa i aby cię nie zawstydziła w gromadzie ludu. +Sirach Syr 26 42 12 Nie zapatrząj się na piękność żadnego człowieka a nie zasiadaj między niewiastami. +Sirach Syr 26 42 13 Bo z szat mól pochodzi, a z niewiasty złość mężowa. +Sirach Syr 26 42 14 Lepsza bowiem jest złość męska niż niewiasta dobrze czyniąca i niewiasta zawstydzająca na zelżywości. +Sirach Syr 26 42 15 Będę tedy przypominał sprawy Pańskie, a com widział, opowiem: przez mowy Pańskie dzieła jego. +Sirach Syr 26 42 16 Słońce oświecające na wszytko patrzy, a chwały Pańskiej pełne jest dzieło jego. +Sirach Syr 26 42 17 Izali Pan nie kazał świętym swoim opowiadać wszytkie cuda jego, które wszechmocny Pan ugruntował, aby były umocnione w chwale jego? +Sirach Syr 26 42 18 Głębokości i serca człowieczego doszedł i chytre rady ich wyrozumiał. +Sirach Syr 26 42 19 Abowiem Pan umie wszytkę umiejętność i wejżrzał na znak wieku, oznajmując rzeczy, które przeszły i które przyść mają, szlaki tajemnic odkrywając. +Sirach Syr 26 42 20 Nie jest mu tajna żadna myśl i żadna powieść nie jest przed nim skryta. +Sirach Syr 26 42 21 Wielmożne sprawy mądrości swej przyozdobił ten, który jest przed wieki i aż na wieki, +Sirach Syr 26 42 22 ani mu się nic nie przyczyniło, ani mu ubywa, ani potrzebuje rady żadnego. +Sirach Syr 26 42 23 Jako są pożądane wszytkie sprawy jego i jako iskierką są te, które się widzieć godzi. +Sirach Syr 26 42 24 Wszytkie te rzeczy żywią i trwają na wieki, i wszytkie są mu posłuszne w każdej potrzebie. +Sirach Syr 26 42 25 Wszytko dwoiste, jedno przedw jednemu, a nie uczynił nic niedostatecznego. +Sirach Syr 26 42 26 Każdej rzeczy dobroć utwierdził, a któż się nasyci przypatrując się chwale jego? Sirach Syr 26 43 1 Utwierdzenie wysokości piękność jego jest a śliczność nieba w widzeniu chwały. -Sirach Syr 26 43 2 2 Słońce, gdy je widać, opowiada, gdy wschodzi, dziwne naczynie, dzieło Nawyższego. -Sirach Syr 26 43 3 3 W południe pali ziemię, a przed gorącością jego kto się ostoi? Pieca strzegący w dziełach rozpalonych: -Sirach Syr 26 43 4 4 we trójnasób słońce rozpala góry wypuszczając promienie ogniste, a błyszcząc promieńmi swemi zaślepia oczy. -Sirach Syr 26 43 5 5 Wielki Pan, który je stworzył, i na słowa jego pośpieszył się w drodze. -Sirach Syr 26 43 6 6 I księżyc we wszytkim czasu swego, okazanie ćzasów i znak wieków. -Sirach Syr 26 43 7 7 Od księżyca znak dnia świętego,' światło, którego ubywa od pełniej. -Sirach Syr 26 43 8 8 Miesiąc wedle imienia jego jest i rostący dziwnie do pełniej. -Sirach Syr 26 43 9 9 Naczynie wojska na wysokości, na utwierdzeniu niebieskim świed się ozdobnie. -Sirach Syr 26 43 10 10 Piękność nieba, jasność gwiazd, świat oświecający Pan na wysokości. -Sirach Syr 26 43 11 11 Na słowa Świętego stoją wedle rozsądku a nie ustaną na straży swojej. -Sirach Syr 26 43 12 12 Patrz na tęczę, a błogosław tego, który ją stworzył: barzo jest piękna w jasności swojej. -Sirach Syr 26 43 13 13 Obtoczyła niebo okrążeniem światłości swojej, ręce Najwyższego wyciągnęły ją. -Sirach Syr 26 43 14 14 Rozkazaniem swym śnieg przyspieszył a pokwapia się wypuszczać błyskania sądu swego. -Sirach Syr 26 43 15 15 Przetoż skarby są otworzone i wyleciały obłoki jako ptacy. -Sirach Syr 26 43 16 16 Wielmożnością swą założył obłoki i połamały się kamienie gradowe. -Sirach Syr 26 43 17 17 Na jego wejźrzenie zatrząsną się góry, a wiatr południowy wiać będzie na wolą jego. -Sirach Syr 26 43 18 18 Głos gromu jego uderzy w ziemię, nawałność północna i zgromadzenie wiatru. -Sirach Syr 26 43 19 19 A jako ptastwo zlatające ku usiędzieniu — spuszcza śnieg, a jako szarańcza spadająca spadnienie jego. -Sirach Syr 26 43 20 20 Piękności białości jego oko się dziwować będzie, a serce zdumiewać się przed deszczem jego. -Sirach Syr 26 43 21 21 Mróz wysypie na ziemię jako sól, i gdy zmarznie, będzie jako wierzchołki ostu. -Sirach Syr 26 43 22 22 Zimny wiatr z północy wiał i ściął się lód z wody, nad wszytkim zgromadzeniem wód odpoczynie i jako pancerz wewlecze się na wody, -Sirach Syr 26 43 23 23 i pożrze góry i powarzy puszcze, i zieloność jako ogniem posuszy. -Sirach Syr 26 43 24 24 Lekarstwo na wszytko w pokwapieniu obłoku i rosa nadchodząca od ciepła nadchodzącego uniży go. -Sirach Syr 26 43 25 25 Na słowo jego ucichł wiatr, a pomyśleniem swym udszył głębokość i ugruntował Pan na niej wyspy. -Sirach Syr 26 43 26 26 Którzy jeżdżą po morzu, niech powiadają o niebezpieczeństwach jego, a słysząc uszami naszemi będziem się dziwować. -Sirach Syr 26 43 27 27 Tam znamienite sprawy i dziwne, rozmaite rodzaje źwierząt i wszelkiego bydła, i stworzenie wielorybów. -Sirach Syr 26 43 28 28 Przezeń utwierdzony jest koniec biegu i mową jego wszytkie rzeczy są złożone. -Sirach Syr 26 43 29 29 Wiele będziem mówić, a ustaniemy w słowiech, a summa mów: On jest we wszytkim. -Sirach Syr 26 43 30 30 Wysławiając dokądże przemożemy? Bo on wszechmogący nad wszytkami sprawami swemi. -Sirach Syr 26 43 31 31 Straszliwy Pan i barzo wielki, i dziwna moc jego. -Sirach Syr 26 43 32 32 Wysławiajcie Pana im nawięcęj możecie: bo jeszcze przewyższy i dziwna wielmożność jego. -Sirach Syr 26 43 33 33 Błogosławiąc Pana, wywyższajcie go, ile będziecie mogli: bo więtszy jest nade wszelką chwałę. -Sirach Syr 26 43 34 34 Wywyższając go napełniajcie się mocą, nie ustawajcie, bo nie ogarniecie. -Sirach Syr 26 43 35 35 Któż go ujźrzy i wypowie? A kto go wychwali, jako jest od początku? -Sirach Syr 26 43 36 36 Wiele rzeczy skrytych, więtszych niżli te, bośmy mało widzieli spraw jego. -Sirach Syr 26 43 37 37 A Pan stworzył wszytko, a pobożnie żyjącym dał mądrość. +Sirach Syr 26 43 2 Słońce, gdy je widać, opowiada, gdy wschodzi, dziwne naczynie, dzieło Nawyższego. +Sirach Syr 26 43 3 W południe pali ziemię, a przed gorącością jego kto się ostoi? Pieca strzegący w dziełach rozpalonych: +Sirach Syr 26 43 4 we trójnasób słońce rozpala góry wypuszczając promienie ogniste, a błyszcząc promieńmi swemi zaślepia oczy. +Sirach Syr 26 43 5 Wielki Pan, który je stworzył, i na słowa jego pośpieszył się w drodze. +Sirach Syr 26 43 6 I księżyc we wszytkim czasu swego, okazanie ćzasów i znak wieków. +Sirach Syr 26 43 7 Od księżyca znak dnia świętego,' światło, którego ubywa od pełniej. +Sirach Syr 26 43 8 Miesiąc wedle imienia jego jest i rostący dziwnie do pełniej. +Sirach Syr 26 43 9 Naczynie wojska na wysokości, na utwierdzeniu niebieskim świed się ozdobnie. +Sirach Syr 26 43 10 Piękność nieba, jasność gwiazd, świat oświecający Pan na wysokości. +Sirach Syr 26 43 11 Na słowa Świętego stoją wedle rozsądku a nie ustaną na straży swojej. +Sirach Syr 26 43 12 Patrz na tęczę, a błogosław tego, który ją stworzył: barzo jest piękna w jasności swojej. +Sirach Syr 26 43 13 Obtoczyła niebo okrążeniem światłości swojej, ręce Najwyższego wyciągnęły ją. +Sirach Syr 26 43 14 Rozkazaniem swym śnieg przyspieszył a pokwapia się wypuszczać błyskania sądu swego. +Sirach Syr 26 43 15 Przetoż skarby są otworzone i wyleciały obłoki jako ptacy. +Sirach Syr 26 43 16 Wielmożnością swą założył obłoki i połamały się kamienie gradowe. +Sirach Syr 26 43 17 Na jego wejźrzenie zatrząsną się góry, a wiatr południowy wiać będzie na wolą jego. +Sirach Syr 26 43 18 Głos gromu jego uderzy w ziemię, nawałność północna i zgromadzenie wiatru. +Sirach Syr 26 43 19 A jako ptastwo zlatające ku usiędzieniu — spuszcza śnieg, a jako szarańcza spadająca spadnienie jego. +Sirach Syr 26 43 20 Piękności białości jego oko się dziwować będzie, a serce zdumiewać się przed deszczem jego. +Sirach Syr 26 43 21 Mróz wysypie na ziemię jako sól, i gdy zmarznie, będzie jako wierzchołki ostu. +Sirach Syr 26 43 22 Zimny wiatr z północy wiał i ściął się lód z wody, nad wszytkim zgromadzeniem wód odpoczynie i jako pancerz wewlecze się na wody, +Sirach Syr 26 43 23 i pożrze góry i powarzy puszcze, i zieloność jako ogniem posuszy. +Sirach Syr 26 43 24 Lekarstwo na wszytko w pokwapieniu obłoku i rosa nadchodząca od ciepła nadchodzącego uniży go. +Sirach Syr 26 43 25 Na słowo jego ucichł wiatr, a pomyśleniem swym udszył głębokość i ugruntował Pan na niej wyspy. +Sirach Syr 26 43 26 Którzy jeżdżą po morzu, niech powiadają o niebezpieczeństwach jego, a słysząc uszami naszemi będziem się dziwować. +Sirach Syr 26 43 27 Tam znamienite sprawy i dziwne, rozmaite rodzaje źwierząt i wszelkiego bydła, i stworzenie wielorybów. +Sirach Syr 26 43 28 Przezeń utwierdzony jest koniec biegu i mową jego wszytkie rzeczy są złożone. +Sirach Syr 26 43 29 Wiele będziem mówić, a ustaniemy w słowiech, a summa mów: On jest we wszytkim. +Sirach Syr 26 43 30 Wysławiając dokądże przemożemy? Bo on wszechmogący nad wszytkami sprawami swemi. +Sirach Syr 26 43 31 Straszliwy Pan i barzo wielki, i dziwna moc jego. +Sirach Syr 26 43 32 Wysławiajcie Pana im nawięcęj możecie: bo jeszcze przewyższy i dziwna wielmożność jego. +Sirach Syr 26 43 33 Błogosławiąc Pana, wywyższajcie go, ile będziecie mogli: bo więtszy jest nade wszelką chwałę. +Sirach Syr 26 43 34 Wywyższając go napełniajcie się mocą, nie ustawajcie, bo nie ogarniecie. +Sirach Syr 26 43 35 Któż go ujźrzy i wypowie? A kto go wychwali, jako jest od początku? +Sirach Syr 26 43 36 Wiele rzeczy skrytych, więtszych niżli te, bośmy mało widzieli spraw jego. +Sirach Syr 26 43 37 A Pan stworzył wszytko, a pobożnie żyjącym dał mądrość. Sirach Syr 26 44 1 Wysławiajmy męże chwalebne i ojce nasze w rodzaju swoim. -Sirach Syr 26 44 2 2 Wielką chwałę uczynił Pan wielmożnością swą od wieku. -Sirach Syr 26 44 3 3 Panujące we władzach swych ludzie wielkiej mocy i mądrością swą obdarzeni, pokazujący w pismach prorockich zacność prorocką -Sirach Syr 26 44 4 4 i rozkazujący ludowi czasu swego i mocą roztropności ludziom naświętsze słowa. -Sirach Syr 26 44 5 5 Umiejętnością swą wynajdowali śpiewania muzyckie i wiersze Pisma wykładali; -Sirach Syr 26 44 6 6 ludzie bogaci w mocy, starający się o poczciwość, doma spokojnie mieszkający. -Sirach Syr 26 44 7 7 Ci wszyscy w rodzajach narodu swego sławę otrzymali a za dni swoich byli w pochwaleniu. -Sirach Syr 26 44 8 8 Którzy się z nich narodzili, zostawili imię, aby opowiadano chwały ich. -Sirach Syr 26 44 9 9 A są, których nie masz pamiątki; zginęli jako ci, których nie było; i narodzili się, jakoby się nie rodzili, i synowie ich z nimi. -Sirach Syr 26 44 10 10 Ale oni są ludzie miłosierdzia, których pobożności nie ustały. -Sirach Syr 26 44 11 11 Z nasieniem ich trwają dobra, -Sirach Syr 26 44 12 12 dziedzictwo święte wnukowie ich a w testamencie trwało nasienie ich. -Sirach Syr 26 44 13 13 I synowie ich dla nich trwają aż na wieki, nasienie ich i sława ich nie będzie opuszczona. -Sirach Syr 26 44 14 14 Ciała ich są w pokoju pogrzebione, a sława ich żywię na pokolenie i pokolenie. -Sirach Syr 26 44 15 15 Mądrość ich niech powiadają narodowie, a chwałę ich niech opowiada kościół. -Sirach Syr 26 44 16 16 Henoch podobał się Bogu i przeniesion jest do raju, aby dał pokutę narodom. -Sirach Syr 26 44 17 17 Noe nalezion jest doskonałym, sprawiedliwym, a czasu rozgniewania stał się pojednaniem. -Sirach Syr 26 44 18 18 A przetoż zostawion jest ostatek ziemi, kiedy przyszedł potop. -Sirach Syr 26 44 19 19 Przymierze wieczne stało się z nim, żeby nie mogło być zgładzone potopem wszelkie ciało. -Sirach Syr 26 44 20 20 Abraham wielki ociec mnóstwa narodów i nie jest mu nalezion podobien w sławie: który zachował Zakon Nawyższego, a był z nim w przymierzu. -Sirach Syr 26 44 21 21 Na ciele jego przymierze stanowił, nalezion był wiernym w pokuszeniu. -Sirach Syr 26 44 22 22 Przetoż pod przysięgą dał mu chwałę w narodzie jego, że miał się rozmnożyć jako kupa ziemie -Sirach Syr 26 44 23 23 a iż jako gwiazdy miał wywyższyć nasienie jego, a dać im dziedzictwo od morza do morza i od Rzeki aż do krajów ziemie. -Sirach Syr 26 44 24 24 Także i z Izaakiem uczynił dla Abrahama, ojca jego. -Sirach Syr 26 44 25 25 Błogosławieństwo wszytkich narodów dał mu Pan i przymierze potwierdził na głowie Jakubowej. -Sirach Syr 26 44 26 26 Poznał go w błogosławieństwach swoich i dał mu dziedzictwo, i rozdzielił jego część na dwojenaście pokolenia. +Sirach Syr 26 44 2 Wielką chwałę uczynił Pan wielmożnością swą od wieku. +Sirach Syr 26 44 3 Panujące we władzach swych ludzie wielkiej mocy i mądrością swą obdarzeni, pokazujący w pismach prorockich zacność prorocką +Sirach Syr 26 44 4 i rozkazujący ludowi czasu swego i mocą roztropności ludziom naświętsze słowa. +Sirach Syr 26 44 5 Umiejętnością swą wynajdowali śpiewania muzyckie i wiersze Pisma wykładali; +Sirach Syr 26 44 6 ludzie bogaci w mocy, starający się o poczciwość, doma spokojnie mieszkający. +Sirach Syr 26 44 7 Ci wszyscy w rodzajach narodu swego sławę otrzymali a za dni swoich byli w pochwaleniu. +Sirach Syr 26 44 8 Którzy się z nich narodzili, zostawili imię, aby opowiadano chwały ich. +Sirach Syr 26 44 9 A są, których nie masz pamiątki; zginęli jako ci, których nie było; i narodzili się, jakoby się nie rodzili, i synowie ich z nimi. +Sirach Syr 26 44 10 Ale oni są ludzie miłosierdzia, których pobożności nie ustały. +Sirach Syr 26 44 11 Z nasieniem ich trwają dobra, +Sirach Syr 26 44 12 dziedzictwo święte wnukowie ich a w testamencie trwało nasienie ich. +Sirach Syr 26 44 13 I synowie ich dla nich trwają aż na wieki, nasienie ich i sława ich nie będzie opuszczona. +Sirach Syr 26 44 14 Ciała ich są w pokoju pogrzebione, a sława ich żywię na pokolenie i pokolenie. +Sirach Syr 26 44 15 Mądrość ich niech powiadają narodowie, a chwałę ich niech opowiada kościół. +Sirach Syr 26 44 16 Henoch podobał się Bogu i przeniesion jest do raju, aby dał pokutę narodom. +Sirach Syr 26 44 17 Noe nalezion jest doskonałym, sprawiedliwym, a czasu rozgniewania stał się pojednaniem. +Sirach Syr 26 44 18 A przetoż zostawion jest ostatek ziemi, kiedy przyszedł potop. +Sirach Syr 26 44 19 Przymierze wieczne stało się z nim, żeby nie mogło być zgładzone potopem wszelkie ciało. +Sirach Syr 26 44 20 Abraham wielki ociec mnóstwa narodów i nie jest mu nalezion podobien w sławie: który zachował Zakon Nawyższego, a był z nim w przymierzu. +Sirach Syr 26 44 21 Na ciele jego przymierze stanowił, nalezion był wiernym w pokuszeniu. +Sirach Syr 26 44 22 Przetoż pod przysięgą dał mu chwałę w narodzie jego, że miał się rozmnożyć jako kupa ziemie +Sirach Syr 26 44 23 a iż jako gwiazdy miał wywyższyć nasienie jego, a dać im dziedzictwo od morza do morza i od Rzeki aż do krajów ziemie. +Sirach Syr 26 44 24 Także i z Izaakiem uczynił dla Abrahama, ojca jego. +Sirach Syr 26 44 25 Błogosławieństwo wszytkich narodów dał mu Pan i przymierze potwierdził na głowie Jakubowej. +Sirach Syr 26 44 26 Poznał go w błogosławieństwach swoich i dał mu dziedzictwo, i rozdzielił jego część na dwojenaście pokolenia. Sirach Syr 26 44 27 21 I zachował mu ludzie miłosierne, którzy naleźli łaskę w oczach wszelkiego dała Sirach Syr 26 45 1 Miły Bogu i ludziom Mojżesz, którego pamiątka jest w błogosławieństwie. -Sirach Syr 26 45 2 2 Podobnym go uczynił świętym w chwale i uczynił go wielkim przez strach nieprzyjaciół, i na jego słowa dziwy uśmierzył. -Sirach Syr 26 45 3 3 Uczynił go zacnym przed oczyma królów i dał mu rozkazanie przed ludem swoim, i ukazał mu chwałę swoję. -Sirach Syr 26 45 4 4 Uczynił go świętym w wierze i w cichości jego, i wybrał go ze wszelkiego ciała. -Sirach Syr 26 45 5 5 Abowiem słuchał go i głosu jego, i wwiódł go w obłok, -Sirach Syr 26 45 6 6 i podał mu oblicznie przykazania i Zakon żywota i umiejętności, aby nauczył Jakuba Przymierza jego a Izraela Prawa jego. -Sirach Syr 26 45 7 7 Wywyższył Aarona, brata jego, i jemu podobnego z pokolenia Lewi. -Sirach Syr 26 45 8 8 Uczynił z nim Przymierze Wieczne i poruczył mu urząd kapłański między ludem, i ubłogosławił go w chwale. -Sirach Syr 26 45 9 9 I opasał go pasem chwały, i przyoblókł go szatą chwały, i ukoronował go w naczyniach mocy. -Sirach Syr 26 45 10 10 Szatę długą i ubranie, i naramiennik nań włożył, i obtoczył go wkoło dzwonkami złotemi, gęstemi, -Sirach Syr 26 45 11 11 aby dawały dźwięk w chodzeniu jego, aby brząkanie ich słychane było w kościele na pamiątkę synom narodu jego. -Sirach Syr 26 45 12 12 Świętą szatę zlotem i hiacyntem, i szarłatem robotę haftowaną, męża mądrego, sądem i prawdą ozdobionego; -Sirach Syr 26 45 13 13 kręconego karmazynu robotę rzemieślniczą, kamieńmi drogimi, rzezanemi w oprawie złotej i robotą sznicarską rytemi, na pamiątkę według liczby pokolenia Izraelskiego. -Sirach Syr 26 45 14 14 Korona złota na czapce jego wyryta znamieniem świątości i chwałą poczciwości: dzieło siły i pożądania oczu ochędożne. -Sirach Syr 26 45 15 15 Tak piękne przed nim nie były takie rzeczy aż do początku. -Sirach Syr 26 45 16 16 Żaden obcy nie obłóczył się w nie, ale tylko sami synowie jego i wnukowie jego, przez wszytek czas. -Sirach Syr 26 45 17 17 Ofiary jego były palone ogniem na każdy dzień. -Sirach Syr 26 45 18 18 Napełnił Mojżesz ręce jego i pomazał go olejkiem świętym. -Sirach Syr 26 45 19 19 Stało mu się na Przymierze Wieczne i nasieniu jego jako dni wieczne, aby sprawowali urząd kapłański i mieli urząd chwalenia, i błogosławili ludowi w imię jego. -Sirach Syr 26 45 20 20 Tego obrał ze wszech żyjących, aby ofiarował ofiary Bogu, kadzenie i dobrą wonność na pamiątkę ku ubłaganiu za lud swój. -Sirach Syr 26 45 21 21 I dał mu moc w przykazaniu swoim w stanowieniu sądów, aby nauczał świadectw Jakuba i dawał światłość w Zakonie jego Izraelowi. +Sirach Syr 26 45 2 Podobnym go uczynił świętym w chwale i uczynił go wielkim przez strach nieprzyjaciół, i na jego słowa dziwy uśmierzył. +Sirach Syr 26 45 3 Uczynił go zacnym przed oczyma królów i dał mu rozkazanie przed ludem swoim, i ukazał mu chwałę swoję. +Sirach Syr 26 45 4 Uczynił go świętym w wierze i w cichości jego, i wybrał go ze wszelkiego ciała. +Sirach Syr 26 45 5 Abowiem słuchał go i głosu jego, i wwiódł go w obłok, +Sirach Syr 26 45 6 i podał mu oblicznie przykazania i Zakon żywota i umiejętności, aby nauczył Jakuba Przymierza jego a Izraela Prawa jego. +Sirach Syr 26 45 7 Wywyższył Aarona, brata jego, i jemu podobnego z pokolenia Lewi. +Sirach Syr 26 45 8 Uczynił z nim Przymierze Wieczne i poruczył mu urząd kapłański między ludem, i ubłogosławił go w chwale. +Sirach Syr 26 45 9 I opasał go pasem chwały, i przyoblókł go szatą chwały, i ukoronował go w naczyniach mocy. +Sirach Syr 26 45 10 Szatę długą i ubranie, i naramiennik nań włożył, i obtoczył go wkoło dzwonkami złotemi, gęstemi, +Sirach Syr 26 45 11 aby dawały dźwięk w chodzeniu jego, aby brząkanie ich słychane było w kościele na pamiątkę synom narodu jego. +Sirach Syr 26 45 12 Świętą szatę zlotem i hiacyntem, i szarłatem robotę haftowaną, męża mądrego, sądem i prawdą ozdobionego; +Sirach Syr 26 45 13 kręconego karmazynu robotę rzemieślniczą, kamieńmi drogimi, rzezanemi w oprawie złotej i robotą sznicarską rytemi, na pamiątkę według liczby pokolenia Izraelskiego. +Sirach Syr 26 45 14 Korona złota na czapce jego wyryta znamieniem świątości i chwałą poczciwości: dzieło siły i pożądania oczu ochędożne. +Sirach Syr 26 45 15 Tak piękne przed nim nie były takie rzeczy aż do początku. +Sirach Syr 26 45 16 Żaden obcy nie obłóczył się w nie, ale tylko sami synowie jego i wnukowie jego, przez wszytek czas. +Sirach Syr 26 45 17 Ofiary jego były palone ogniem na każdy dzień. +Sirach Syr 26 45 18 Napełnił Mojżesz ręce jego i pomazał go olejkiem świętym. +Sirach Syr 26 45 19 Stało mu się na Przymierze Wieczne i nasieniu jego jako dni wieczne, aby sprawowali urząd kapłański i mieli urząd chwalenia, i błogosławili ludowi w imię jego. +Sirach Syr 26 45 20 Tego obrał ze wszech żyjących, aby ofiarował ofiary Bogu, kadzenie i dobrą wonność na pamiątkę ku ubłaganiu za lud swój. +Sirach Syr 26 45 21 I dał mu moc w przykazaniu swoim w stanowieniu sądów, aby nauczał świadectw Jakuba i dawał światłość w Zakonie jego Izraelowi. Sirach Syr 26 45 22 Iż przeciwko niemu powstali obcy a przez zazdrość ogarnęli go ludzie na puszczy, którzy stali przy Datan i Abiron i zbuntowanie Korego z gniewem. -Sirach Syr 26 45 23 23 Ujźrzał Pan Bóg, a nie podobało mu się i w popędliwości gniewu są potraceni. -Sirach Syr 26 45 24 24 Uczynił im dziwy i potracił je płomieniem ognistym. -Sirach Syr 26 45 25 25 A Aaronowi przydał chwały i dał mu dziedzictwo, pierwiastki zboża z ziemie oddzielił mu. -Sirach Syr 26 45 26 26 Przygotował im naprzód chleba na nasycenie, bo i ofiar Pańskich pożywać będą, które mu dał i nasieniu jego. -Sirach Syr 26 45 27 27 Ale na ziemi ludzi nie będzie dziedziczył i działu nie ma w narodzie: abowiem on jest działem jego i dziedzictwem. +Sirach Syr 26 45 23 Ujźrzał Pan Bóg, a nie podobało mu się i w popędliwości gniewu są potraceni. +Sirach Syr 26 45 24 Uczynił im dziwy i potracił je płomieniem ognistym. +Sirach Syr 26 45 25 A Aaronowi przydał chwały i dał mu dziedzictwo, pierwiastki zboża z ziemie oddzielił mu. +Sirach Syr 26 45 26 Przygotował im naprzód chleba na nasycenie, bo i ofiar Pańskich pożywać będą, które mu dał i nasieniu jego. +Sirach Syr 26 45 27 Ale na ziemi ludzi nie będzie dziedziczył i działu nie ma w narodzie: abowiem on jest działem jego i dziedzictwem. Sirach Syr 26 45 28 Finees, syn Eleazarów, jest trzeci w chwale naszladujący go w bojażni Pańskiej, -Sirach Syr 26 45 29 29 aby się zastawił w sromocie ludu. Dla dobroci i ochoty dusze swojej, podobał się Bogu za Izraelem. -Sirach Syr 26 45 30 30 Przetoż stanowił z nim przymierze pokoju, aby był przełożonym nad świętymi i nad ludem jego, aby przy nim i nasieniu jego została godność kapłańska na wieki. -Sirach Syr 26 45 31 31 I przymierze z Dawidem królem, synem Jesse, z pokolenia Juda, dziedzictwo jemu i potomstwu jego: aby dawał mądrość w serce nasze a żeby lud jego był sprawiedliwie sądzon, aby dobra ich nie były wygładzone a chwałę ich na lud ich wieczną uczynił. +Sirach Syr 26 45 29 aby się zastawił w sromocie ludu. Dla dobroci i ochoty dusze swojej, podobał się Bogu za Izraelem. +Sirach Syr 26 45 30 Przetoż stanowił z nim przymierze pokoju, aby był przełożonym nad świętymi i nad ludem jego, aby przy nim i nasieniu jego została godność kapłańska na wieki. +Sirach Syr 26 45 31 I przymierze z Dawidem królem, synem Jesse, z pokolenia Juda, dziedzictwo jemu i potomstwu jego: aby dawał mądrość w serce nasze a żeby lud jego był sprawiedliwie sądzon, aby dobra ich nie były wygładzone a chwałę ich na lud ich wieczną uczynił. Sirach Syr 26 46 1 Mężny na wojnie Jezus Nawe, który nastąpił po Mojżeszu na proroctwo, który był wielki według imienia swego, -Sirach Syr 26 46 2 2 nawiętszy ku wybawieniu wybranych Bożych, wojując nieprzyjacioły powstające, aby osięgnął dziedzictwo Izraela. -Sirach Syr 26 46 3 3 Jakiej dostał chwały podnosząc ręce swoje i rzucając przeciw miastam miecze? -Sirach Syr 26 46 4 4 Któż przed nim tak się sprzeciwił? Bo nieprzyjacioły sam Pan podał. -Sirach Syr 26 46 5 5 Izali na rozgniewanie jego nie zahamowane jest słońce, a dzień jeden zstał się jako dwa? -Sirach Syr 26 46 6 6 Wzywał Nawyższego, gdy go zewsząd nieprzyjaciele uciskali, a wielki i święty Bóg wysłuchał go przez kamienie gradowe mocy barzo gwałtownej. -Sirach Syr 26 46 7 7 Uderzył na lud nieprzyjacielski a na zstępowaniu pobił przeciwniki, -Sirach Syr 26 46 8 8 aby narodowie poznali moc jego — iż niełacno jest walczyć przeciwko Bogu. I szedł z tyłu mocarza -Sirach Syr 26 46 9 9 a za dni Mojżeszowych miłosierdzie uczynił, on i Kaleb, syn Jefone, stojąc przeciw nieprzyjacielowi — i nie dopuszczając grzeszyć ludowi, i przełamując szemranie złośliwe. -Sirach Syr 26 46 10 10 A ci dwa z sześdkroć sta tysięcy pieszych wybawieni są od niebezpieczeństwa, aby byli wprowadzeni do dziedzictwa, do ziemie, która opływa mlekiem i miodem. -Sirach Syr 26 46 11 11 I dał Pan samemu Kalebowi moc i aż do starości trwała w nim siła, aby wstąpił na wysokie miejsce ziemie, a potomstwo jego otrzymało dziedzictwo, -Sirach Syr 26 46 12 12 aby widzieli wszyscy synowie Izraelscy, iż dobrze być posłusznym Bogu świętemu. -Sirach Syr 26 46 13 13 Sędziowie, każdy swym imieniem, których serce nie było skażone, którzy się nie odwrócili od Pana, -Sirach Syr 26 46 14 14 aby pamiątka ich była w błogosławieństwie, a kości ich kwitnęły z miejsca swego, -Sirach Syr 26 46 15 15 a imię ich aby trwało na wieki, zostając na syniech ich — świętych mężów chwała -Sirach Syr 26 46 16 16 Umiłowany od Pana Boga swego Samuel, prorok Pański, odnowił państwo, a nad ludem jego książęta pomazował. -Sirach Syr 26 46 17 17 W Zakonie Pańskim sądził zgromadzenie i wejźrzał Bóg na Jakuba, i z wierności swojej był doświadczony prorokiem -Sirach Syr 26 46 18 18 I doznan jest w słowiech swoich wiernym, iż widział Boga światłości. -Sirach Syr 26 46 19 19 I wzywał Pana wszechmocnego, gdy go zewsząd uciskali nieprzyjaciele jego, przez ofiarę baranka niepokalanego. -Sirach Syr 26 46 20 20 I zagrzmiał z nieba Pan, i dał głos swój dyszeć z wielkim gromem, -Sirach Syr 26 46 21 21 i poraził książęta Tyryjczyków, i wszytkie hetmany Fllistymów. -Sirach Syr 26 46 22 22 A przed czasem skończenia żywota swego i wieko oświadczał się przed Bogiem i pomazańcem, iż pieniędzy i aż do obuwia od żadnego ciała nie wziął, i nie winował go człowiek. -Sirach Syr 26 46 23 23 A potym zasnął i oznajmił królowi, i ukazał mu koniec żywota jego, i podniósł głos swój z ziemie prorokując, że złości ludzkie miały być wygładzone. +Sirach Syr 26 46 2 nawiętszy ku wybawieniu wybranych Bożych, wojując nieprzyjacioły powstające, aby osięgnął dziedzictwo Izraela. +Sirach Syr 26 46 3 Jakiej dostał chwały podnosząc ręce swoje i rzucając przeciw miastam miecze? +Sirach Syr 26 46 4 Któż przed nim tak się sprzeciwił? Bo nieprzyjacioły sam Pan podał. +Sirach Syr 26 46 5 Izali na rozgniewanie jego nie zahamowane jest słońce, a dzień jeden zstał się jako dwa? +Sirach Syr 26 46 6 Wzywał Nawyższego, gdy go zewsząd nieprzyjaciele uciskali, a wielki i święty Bóg wysłuchał go przez kamienie gradowe mocy barzo gwałtownej. +Sirach Syr 26 46 7 Uderzył na lud nieprzyjacielski a na zstępowaniu pobił przeciwniki, +Sirach Syr 26 46 8 aby narodowie poznali moc jego — iż niełacno jest walczyć przeciwko Bogu. I szedł z tyłu mocarza +Sirach Syr 26 46 9 a za dni Mojżeszowych miłosierdzie uczynił, on i Kaleb, syn Jefone, stojąc przeciw nieprzyjacielowi — i nie dopuszczając grzeszyć ludowi, i przełamując szemranie złośliwe. +Sirach Syr 26 46 10 A ci dwa z sześdkroć sta tysięcy pieszych wybawieni są od niebezpieczeństwa, aby byli wprowadzeni do dziedzictwa, do ziemie, która opływa mlekiem i miodem. +Sirach Syr 26 46 11 I dał Pan samemu Kalebowi moc i aż do starości trwała w nim siła, aby wstąpił na wysokie miejsce ziemie, a potomstwo jego otrzymało dziedzictwo, +Sirach Syr 26 46 12 aby widzieli wszyscy synowie Izraelscy, iż dobrze być posłusznym Bogu świętemu. +Sirach Syr 26 46 13 Sędziowie, każdy swym imieniem, których serce nie było skażone, którzy się nie odwrócili od Pana, +Sirach Syr 26 46 14 aby pamiątka ich była w błogosławieństwie, a kości ich kwitnęły z miejsca swego, +Sirach Syr 26 46 15 a imię ich aby trwało na wieki, zostając na syniech ich — świętych mężów chwała +Sirach Syr 26 46 16 Umiłowany od Pana Boga swego Samuel, prorok Pański, odnowił państwo, a nad ludem jego książęta pomazował. +Sirach Syr 26 46 17 W Zakonie Pańskim sądził zgromadzenie i wejźrzał Bóg na Jakuba, i z wierności swojej był doświadczony prorokiem +Sirach Syr 26 46 18 I doznan jest w słowiech swoich wiernym, iż widział Boga światłości. +Sirach Syr 26 46 19 I wzywał Pana wszechmocnego, gdy go zewsząd uciskali nieprzyjaciele jego, przez ofiarę baranka niepokalanego. +Sirach Syr 26 46 20 I zagrzmiał z nieba Pan, i dał głos swój dyszeć z wielkim gromem, +Sirach Syr 26 46 21 i poraził książęta Tyryjczyków, i wszytkie hetmany Fllistymów. +Sirach Syr 26 46 22 A przed czasem skończenia żywota swego i wieko oświadczał się przed Bogiem i pomazańcem, iż pieniędzy i aż do obuwia od żadnego ciała nie wziął, i nie winował go człowiek. +Sirach Syr 26 46 23 A potym zasnął i oznajmił królowi, i ukazał mu koniec żywota jego, i podniósł głos swój z ziemie prorokując, że złości ludzkie miały być wygładzone. Sirach Syr 26 47 1 Potym powstał Natan, prorok za dni Dawidowych. -Sirach Syr 26 47 2 2 A jako tłustość odłączona od mięsa, tak Dawid od synów Izraelskich. -Sirach Syr 26 47 3 3 Ze Iwami grał jako z baranki, a z niedźwiedźmi także czynił jako z jagnięty owiec w młodości swej. -Sirach Syr 26 47 4 4 Izali nie zabił obrzyma i odjął pohańbienie od ludu? -Sirach Syr 26 47 5 5 Gdy rękę swą podniósł, kamieniem z proce strącił chłubę Goliatowę. -Sirach Syr 26 47 6 6 Bo wzywał Pana wszechmocnego i dał prawicy jego, aby zgładził człowieka mocnego na wojnie i podwyższył róg ludu swego. -Sirach Syr 26 47 7 7 Tak w dziesiąciu tysięcy wysławiał go i wychwalał go w błogosławieństwach Pańskich, ofiarując mu koronę chwały. -Sirach Syr 26 47 8 8 Bo skruszył nieprzyjacioły zewsząd i wykorzenił Filistymy, przeciwniki aż po dzisiejszy dzień, zstarł róg ich aż na wieki. -Sirach Syr 26 47 9 9 W każdej sprawie dawał wyznawanie Świętemu i Nawyższemu słowy chwały. -Sirach Syr 26 47 10 10 Ze wszytkiego serca swego chwalił Pana i miłował Boga, który go stworzył, i dał mu moc przeciw nieprzyjaciołom. -Sirach Syr 26 47 11 11 postanowił śpiewaki przed ołtarzem i na głosy ich uczynił wdzięczną muzykę. -Sirach Syr 26 47 12 12 I dał ozdobę świętam, i ozdobił czasy aż do skończenia żywota swego, aby chwalili święte imię Pańskie i wysławiali rano świętobliwość Bożą. -Sirach Syr 26 47 13 13 Pan oczyścił grzechy jego i wywyższył na wieki róg jego, i dał mu przymierze królestwa, i stolicę chwały w Izraelu. -Sirach Syr 26 47 14 14 Po nim nastał syn mądry i dla niego obalił wszytkę moc nieprzyjacielską. -Sirach Syr 26 47 15 15 Salomon panował we dni pokoju, któremu Bóg poddał wszytkie nieprzyjacioły, aby zbudował dom w imię jego a iżby mu nagotował świątnicę na wieki. Jakoźeś się zstał uczonym w młodości twojej -Sirach Syr 26 47 16 16 i napełnioneś mądrości jako rzeka, i ziemię odkryła dusza twoja. -Sirach Syr 26 47 17 17 I napełniłeś podobieństwami gadki, do wysep daleko się rozsławiło imię twoje i umiłowany jesteś w pokoju twoim. -Sirach Syr 26 47 18 18 Dla pieśni i przypowieści, i podobieństw, i wykładów dziwowały się ziemie -Sirach Syr 26 47 19 19 a dla imienia Pana Boga, którego przezwisko jest Bóg Izrael. -Sirach Syr 26 47 20 20 Nazbierałeś złota jako mosiądzu a nagromadziłeś śrebra jako ołowu. -Sirach Syr 26 47 21 21 I skłoniłeś biodra twoje do niewiast, i miałeś swą wolą w dele twoim. -Sirach Syr 26 47 22 22 Uczyniłeś zmazę sławie swojej i splugawiłeś nasienie twoje przywodząc gniew na dzieci twoje i wzbudzając głupstwo twoje, -Sirach Syr 26 47 23 23 abyś uczynił królestwo rozdwojone i żeby z Efraim rozkazowało panowanie ciężkie. -Sirach Syr 26 47 24 24 A Bóg nie zaniecha miłosierdzia swego l i nie zepsuje ani zgładzi spraw swoich, ani wygubi z korzenia wnuków wybranego swego i nie skazi nasienia tego, który miłuje Pana. -Sirach Syr 26 47 25 25 Ale dał Jakubowi ostatki a Dawidowi z tegoż pokolenia. -Sirach Syr 26 47 26 26 I miał koniec Salomon z ojcy swemi, -Sirach Syr 26 47 27 27 i zostawił po sobie głupstwo ludu z nasienia swego, -Sirach Syr 26 47 28 28 i małego baczenia Roboama, który swą radą lud odwrócił; -Sirach Syr 26 47 29 29 Jeroboama, syna Nabatowego, który w grzech wprawił Izraela a podał Efraimowi drogę do grzechu i barzo wiele grzechów ich wylało: -Sirach Syr 26 47 30 30 barzo ich oddaliły od ich ziemie. -Sirach Syr 26 47 31 31 I wynajdował wszytkie złości, aż na nie przyszła pomsta i wyzwoliła je od wszytkich grzechów. +Sirach Syr 26 47 2 A jako tłustość odłączona od mięsa, tak Dawid od synów Izraelskich. +Sirach Syr 26 47 3 Ze Iwami grał jako z baranki, a z niedźwiedźmi także czynił jako z jagnięty owiec w młodości swej. +Sirach Syr 26 47 4 Izali nie zabił obrzyma i odjął pohańbienie od ludu? +Sirach Syr 26 47 5 Gdy rękę swą podniósł, kamieniem z proce strącił chłubę Goliatowę. +Sirach Syr 26 47 6 Bo wzywał Pana wszechmocnego i dał prawicy jego, aby zgładził człowieka mocnego na wojnie i podwyższył róg ludu swego. +Sirach Syr 26 47 7 Tak w dziesiąciu tysięcy wysławiał go i wychwalał go w błogosławieństwach Pańskich, ofiarując mu koronę chwały. +Sirach Syr 26 47 8 Bo skruszył nieprzyjacioły zewsząd i wykorzenił Filistymy, przeciwniki aż po dzisiejszy dzień, zstarł róg ich aż na wieki. +Sirach Syr 26 47 9 W każdej sprawie dawał wyznawanie Świętemu i Nawyższemu słowy chwały. +Sirach Syr 26 47 10 Ze wszytkiego serca swego chwalił Pana i miłował Boga, który go stworzył, i dał mu moc przeciw nieprzyjaciołom. +Sirach Syr 26 47 11 postanowił śpiewaki przed ołtarzem i na głosy ich uczynił wdzięczną muzykę. +Sirach Syr 26 47 12 I dał ozdobę świętam, i ozdobił czasy aż do skończenia żywota swego, aby chwalili święte imię Pańskie i wysławiali rano świętobliwość Bożą. +Sirach Syr 26 47 13 Pan oczyścił grzechy jego i wywyższył na wieki róg jego, i dał mu przymierze królestwa, i stolicę chwały w Izraelu. +Sirach Syr 26 47 14 Po nim nastał syn mądry i dla niego obalił wszytkę moc nieprzyjacielską. +Sirach Syr 26 47 15 Salomon panował we dni pokoju, któremu Bóg poddał wszytkie nieprzyjacioły, aby zbudował dom w imię jego a iżby mu nagotował świątnicę na wieki. Jakoźeś się zstał uczonym w młodości twojej +Sirach Syr 26 47 16 i napełnioneś mądrości jako rzeka, i ziemię odkryła dusza twoja. +Sirach Syr 26 47 17 I napełniłeś podobieństwami gadki, do wysep daleko się rozsławiło imię twoje i umiłowany jesteś w pokoju twoim. +Sirach Syr 26 47 18 Dla pieśni i przypowieści, i podobieństw, i wykładów dziwowały się ziemie +Sirach Syr 26 47 19 a dla imienia Pana Boga, którego przezwisko jest Bóg Izrael. +Sirach Syr 26 47 20 Nazbierałeś złota jako mosiądzu a nagromadziłeś śrebra jako ołowu. +Sirach Syr 26 47 21 I skłoniłeś biodra twoje do niewiast, i miałeś swą wolą w dele twoim. +Sirach Syr 26 47 22 Uczyniłeś zmazę sławie swojej i splugawiłeś nasienie twoje przywodząc gniew na dzieci twoje i wzbudzając głupstwo twoje, +Sirach Syr 26 47 23 abyś uczynił królestwo rozdwojone i żeby z Efraim rozkazowało panowanie ciężkie. +Sirach Syr 26 47 24 A Bóg nie zaniecha miłosierdzia swego l i nie zepsuje ani zgładzi spraw swoich, ani wygubi z korzenia wnuków wybranego swego i nie skazi nasienia tego, który miłuje Pana. +Sirach Syr 26 47 25 Ale dał Jakubowi ostatki a Dawidowi z tegoż pokolenia. +Sirach Syr 26 47 26 I miał koniec Salomon z ojcy swemi, +Sirach Syr 26 47 27 i zostawił po sobie głupstwo ludu z nasienia swego, +Sirach Syr 26 47 28 i małego baczenia Roboama, który swą radą lud odwrócił; +Sirach Syr 26 47 29 Jeroboama, syna Nabatowego, który w grzech wprawił Izraela a podał Efraimowi drogę do grzechu i barzo wiele grzechów ich wylało: +Sirach Syr 26 47 30 barzo ich oddaliły od ich ziemie. +Sirach Syr 26 47 31 I wynajdował wszytkie złości, aż na nie przyszła pomsta i wyzwoliła je od wszytkich grzechów. Sirach Syr 26 48 1 I powstał Eliasz prorok jako ogień, a słowo jego jako pochodnia gorzało. -Sirach Syr 26 48 2 2 Który przywiódł na nie głód i drażniących go zazdrością swą mało zostało, bo nie mogli znosić przykazania Pańskiego. -Sirach Syr 26 48 3 3 Słowem Pańskim zatrzymał niebo i trzykroć z nieba zrzucił ogień. -Sirach Syr 26 48 4 4 Tak wielkiej chwały Eliasz dostąpił z cudów swoich. A któż się może tak pochwalić równie tobie? -Sirach Syr 26 48 5 5 Któryś wzbudził umarłego z piekła, z działu śmierci słowem Pańskim. -Sirach Syr 26 48 6 6 Któryś zrzucił króle na zginienie i łatwieś moc ich przełomił i chełpliwe z łoża ich. -Sirach Syr 26 48 7 7 Który słyszysz na Synaj sąd a na Horebie sądy pomsty. -Sirach Syr 26 48 8 8 Który pomazujesz króle na karanie i proroki czynisz następujące po tobie. -Sirach Syr 26 48 9 9 Który jesteś wzięt w wichrze ognia, na wozie koni ognistych. -Sirach Syr 26 48 10 10 Któryś jest opisan w sądziech czasów, że masz ubłagać gniew Pański, zjednać serca ojcowskiego z synem i naprawić pokolenia Jakub. -Sirach Syr 26 48 11 11 Błogosławieni są, którzy cię widzieli a przyjadelstwem twoim są ozdobieni: -Sirach Syr 26 48 12 12 bo my żywotem Żywiemy tylko, ale po śmierci nie będzie takie imię nasze. -Sirach Syr 26 48 13 13 A tak Eliasz wichrem był otarty, a duchem jego Elizeusz był napełnion. Za dni swoich nie bał się książęda, a żaden go mocą nie zwydężył -Sirach Syr 26 48 14 14 ani go zwydężyło. słowo żadne, a ciało jego umarłe prorokowało. -Sirach Syr 26 48 15 15 Za żywota swego czynił dziwy i przy śmierci cuda czynił. -Sirach Syr 26 48 16 16 W tym wszytkim lud nie pokutował ani odstąpili od grzechów swoich, aż są wyrzuceni z ziemie swojej i rozproszeni są po wszytkiej ziemi. -Sirach Syr 26 48 17 17 I została mała trocha ludu i książę w domu Dawidowym. -Sirach Syr 26 48 18 18 Niektórzy z nich czynili, co się Bogu podobało, ale drudzy wiele się grzechów dopuścili. -Sirach Syr 26 48 19 19 Ezechiasz obronne uczynił miasto swe i przywiódł wodę w pośrzód niego, i wykował żelazem skałę, i zbudował studnie dla wody. -Sirach Syr 26 48 20 20 Za jego dni przydągnął Sennacheryb i posłał Rapsaka, i podniósł rękę swą przeciwko nim, i przedwko synowi wyniósł rękę swoję, i pysznym się zstał dla mocy swojej. -Sirach Syr 26 48 21 21 Tedy wzruszone są serca i ręce ich i boleścią były ogarnieni, jako niewiasty pracujące przy rodzeniu. -Sirach Syr 26 48 22 22 I wzywali Pana miłosiernego, i wyciągnąwszy ręce swe, podnosili ku niebu, a święty Pan Bóg prędko głosu ich wysłuchał. -Sirach Syr 26 48 23 23 Nie pamiętał na grzechy ich i nie podał ich nieprzyjaciołom ich, ale je oczyścił w ręku Izajasza, świętego proroka. -Sirach Syr 26 48 24 24 Poraził wojska Asyryjskie i starł je Anjoł Pański. -Sirach Syr 26 48 25 25 Bo Ezechiasz czynił, co się Bogu podobało, a statecznie chodził drogą Dawida, ojca swego, którą mu rozkazał Izajasz, prorok wielki i wierny przed oczyma Bożemi. -Sirach Syr 26 48 26 26 Za jego dni słońce nazad się wróciło i przyczynił żywota królowi. -Sirach Syr 26 48 27 27 Wielkim duchem przejźrzał pośledniejsze rzeczy i płaczące w Syjonie pocieszył. -Sirach Syr 26 48 28 28 Pokazał aż na wieki przyszłe rzeczy i skryte — pierwej niż się zstały. +Sirach Syr 26 48 2 Który przywiódł na nie głód i drażniących go zazdrością swą mało zostało, bo nie mogli znosić przykazania Pańskiego. +Sirach Syr 26 48 3 Słowem Pańskim zatrzymał niebo i trzykroć z nieba zrzucił ogień. +Sirach Syr 26 48 4 Tak wielkiej chwały Eliasz dostąpił z cudów swoich. A któż się może tak pochwalić równie tobie? +Sirach Syr 26 48 5 Któryś wzbudził umarłego z piekła, z działu śmierci słowem Pańskim. +Sirach Syr 26 48 6 Któryś zrzucił króle na zginienie i łatwieś moc ich przełomił i chełpliwe z łoża ich. +Sirach Syr 26 48 7 Który słyszysz na Synaj sąd a na Horebie sądy pomsty. +Sirach Syr 26 48 8 Który pomazujesz króle na karanie i proroki czynisz następujące po tobie. +Sirach Syr 26 48 9 Który jesteś wzięt w wichrze ognia, na wozie koni ognistych. +Sirach Syr 26 48 10 Któryś jest opisan w sądziech czasów, że masz ubłagać gniew Pański, zjednać serca ojcowskiego z synem i naprawić pokolenia Jakub. +Sirach Syr 26 48 11 Błogosławieni są, którzy cię widzieli a przyjadelstwem twoim są ozdobieni: +Sirach Syr 26 48 12 bo my żywotem Żywiemy tylko, ale po śmierci nie będzie takie imię nasze. +Sirach Syr 26 48 13 A tak Eliasz wichrem był otarty, a duchem jego Elizeusz był napełnion. Za dni swoich nie bał się książęda, a żaden go mocą nie zwydężył +Sirach Syr 26 48 14 ani go zwydężyło. słowo żadne, a ciało jego umarłe prorokowało. +Sirach Syr 26 48 15 Za żywota swego czynił dziwy i przy śmierci cuda czynił. +Sirach Syr 26 48 16 W tym wszytkim lud nie pokutował ani odstąpili od grzechów swoich, aż są wyrzuceni z ziemie swojej i rozproszeni są po wszytkiej ziemi. +Sirach Syr 26 48 17 I została mała trocha ludu i książę w domu Dawidowym. +Sirach Syr 26 48 18 Niektórzy z nich czynili, co się Bogu podobało, ale drudzy wiele się grzechów dopuścili. +Sirach Syr 26 48 19 Ezechiasz obronne uczynił miasto swe i przywiódł wodę w pośrzód niego, i wykował żelazem skałę, i zbudował studnie dla wody. +Sirach Syr 26 48 20 Za jego dni przydągnął Sennacheryb i posłał Rapsaka, i podniósł rękę swą przeciwko nim, i przedwko synowi wyniósł rękę swoję, i pysznym się zstał dla mocy swojej. +Sirach Syr 26 48 21 Tedy wzruszone są serca i ręce ich i boleścią były ogarnieni, jako niewiasty pracujące przy rodzeniu. +Sirach Syr 26 48 22 I wzywali Pana miłosiernego, i wyciągnąwszy ręce swe, podnosili ku niebu, a święty Pan Bóg prędko głosu ich wysłuchał. +Sirach Syr 26 48 23 Nie pamiętał na grzechy ich i nie podał ich nieprzyjaciołom ich, ale je oczyścił w ręku Izajasza, świętego proroka. +Sirach Syr 26 48 24 Poraził wojska Asyryjskie i starł je Anjoł Pański. +Sirach Syr 26 48 25 Bo Ezechiasz czynił, co się Bogu podobało, a statecznie chodził drogą Dawida, ojca swego, którą mu rozkazał Izajasz, prorok wielki i wierny przed oczyma Bożemi. +Sirach Syr 26 48 26 Za jego dni słońce nazad się wróciło i przyczynił żywota królowi. +Sirach Syr 26 48 27 Wielkim duchem przejźrzał pośledniejsze rzeczy i płaczące w Syjonie pocieszył. +Sirach Syr 26 48 28 Pokazał aż na wieki przyszłe rzeczy i skryte — pierwej niż się zstały. Sirach Syr 26 49 1 Jozjaszowa pamiątka jako przyprawa wonności uczyniona od aptekarza. -Sirach Syr 26 49 2 2 W uściech każdych jako miód osłodnieje pamiątka jego i jako muzyka na biesiedzie wina. -Sirach Syr 26 49 3 3 Ten jest od Boga zrządzony na pokutę ludu i obrzydłe złości zniósł. -Sirach Syr 26 49 4 4 Iobrócił ku Panu serce swoje,a za dni grzeszników zmocnił pobożność. -Sirach Syr 26 49 5 5 Oprócz Dawida a Ezechiasza i Ozjasza, wszyscy się grzechu dopuścili: -Sirach Syr 26 49 6 6 bo opuścili Zakon Nawyższego królowie Judzcy i bojaźń Bożą wzgardzili, -Sirach Syr 26 49 7 7 bo królestwo swe dali inszym a chwałę swą narodowi postronnemu. -Sirach Syr 26 49 8 8 Spalili wybrane Miasto Świątobliwości, ulice jego spustoszałe uczynili według proroctwa Jeremiaszowego. -Sirach Syr 26 49 9 9 Abowiem źle częstowali tego, który z żywota matki był poświęcon prorokiem, aby wywracał i wyrywał, i tracił, i zasię budował, i odnawiał. -Sirach Syr 26 49 10 10 Ezechiel, który widział widzenie Chwały, którą mu okazał na wozie Cherubim. -Sirach Syr 26 49 11 11 Bo przypominał nieprzyjacioły przez deszcz a iż dobrze czynić miano tym, którzy pokazali drogi proste. -Sirach Syr 26 49 12 12 I dwunaście proroków kości niech zakwitną z miejsc swoich: bo potwierdzili Jakub i odkupili go w mocnej wierze. -Sirach Syr 26 49 13 13 Jakoż mamy wysławiać Zorobabela? Bo i on jako sygnet na prawej ręce. -Sirach Syr 26 49 14 14 Tak i Jezusa, syna Josedek, którzy za swych dni Dom budowali i wynieśli kościół święty Panu nagotowany na chwałę wieczną. -Sirach Syr 26 49 15 15 I Nehemiasz w pamięci długiego czasu, który nam mury obalone wywiódł i wystawił bramy i z zaworami, który domy nasze wystawił. -Sirach Syr 26 49 16 16 Żaden się na ziemi nie narodził jako Henoch, bo i ten jest wzięt z ziemie. -Sirach Syr 26 49 17 17 Ani jako Józef, który się człowiekiem narodził, ksiąźęciem braciej, utwierdzeniem ludu, rządźcą braciej, umocnieniem narodu. -Sirach Syr 26 49 18 18 kości jego nawiedzone byty a po śmierci prorokowały. -Sirach Syr 26 49 19 19 Set i Sem chwały u ludzi dostąpili. I nad wszelką duszę w stworzeniu Adam. +Sirach Syr 26 49 2 W uściech każdych jako miód osłodnieje pamiątka jego i jako muzyka na biesiedzie wina. +Sirach Syr 26 49 3 Ten jest od Boga zrządzony na pokutę ludu i obrzydłe złości zniósł. +Sirach Syr 26 49 4 Iobrócił ku Panu serce swoje,a za dni grzeszników zmocnił pobożność. +Sirach Syr 26 49 5 Oprócz Dawida a Ezechiasza i Ozjasza, wszyscy się grzechu dopuścili: +Sirach Syr 26 49 6 bo opuścili Zakon Nawyższego królowie Judzcy i bojaźń Bożą wzgardzili, +Sirach Syr 26 49 7 bo królestwo swe dali inszym a chwałę swą narodowi postronnemu. +Sirach Syr 26 49 8 Spalili wybrane Miasto Świątobliwości, ulice jego spustoszałe uczynili według proroctwa Jeremiaszowego. +Sirach Syr 26 49 9 Abowiem źle częstowali tego, który z żywota matki był poświęcon prorokiem, aby wywracał i wyrywał, i tracił, i zasię budował, i odnawiał. +Sirach Syr 26 49 10 Ezechiel, który widział widzenie Chwały, którą mu okazał na wozie Cherubim. +Sirach Syr 26 49 11 Bo przypominał nieprzyjacioły przez deszcz a iż dobrze czynić miano tym, którzy pokazali drogi proste. +Sirach Syr 26 49 12 I dwunaście proroków kości niech zakwitną z miejsc swoich: bo potwierdzili Jakub i odkupili go w mocnej wierze. +Sirach Syr 26 49 13 Jakoż mamy wysławiać Zorobabela? Bo i on jako sygnet na prawej ręce. +Sirach Syr 26 49 14 Tak i Jezusa, syna Josedek, którzy za swych dni Dom budowali i wynieśli kościół święty Panu nagotowany na chwałę wieczną. +Sirach Syr 26 49 15 I Nehemiasz w pamięci długiego czasu, który nam mury obalone wywiódł i wystawił bramy i z zaworami, który domy nasze wystawił. +Sirach Syr 26 49 16 Żaden się na ziemi nie narodził jako Henoch, bo i ten jest wzięt z ziemie. +Sirach Syr 26 49 17 Ani jako Józef, który się człowiekiem narodził, ksiąźęciem braciej, utwierdzeniem ludu, rządźcą braciej, umocnieniem narodu. +Sirach Syr 26 49 18 kości jego nawiedzone byty a po śmierci prorokowały. +Sirach Syr 26 49 19 Set i Sem chwały u ludzi dostąpili. I nad wszelką duszę w stworzeniu Adam. Sirach Syr 26 50 1 Symon, syn Oniaszów, kapłan wielki, który za żywota swego Dom podparł, a za dni swych kościół umocnił. -Sirach Syr 26 50 2 2 Kościoła też wysokość od niego jest ugruntowana, dwoiste budowanie i wysokie ściany kościoła. -Sirach Syr 26 50 3 3 Za jego dni wyniknęły studnice wód, a jako morze napełnione są zbytnie. -Sirach Syr 26 50 4 4 Który miał pieczą o ludu swoim i wybawił ji od zatracenia. -Sirach Syr 26 50 5 5 Który przemógł rozprzestrzenić miasto, który dostąpił chwały w obcowaniu z ludźmi i rozszerzył weszcie do Domu i do sieni. -Sirach Syr 26 50 6 6 Jako gwiazda jutrzenna między mgłami a jako pełny księżyc we dni swoje świeci, -Sirach Syr 26 50 7 7 a jako słońce jasne, tak on świecił w kościele Bożym. -Sirach Syr 26 50 8 8 Jako tęcza jaśniejąca się pięknie między jasnemi obłokami, jako kwiat różej we dni wiosny i jako lilie, które są nad ciekąćą wodą, i jako kadzidłowa pachnąca we dni letnie, -Sirach Syr 26 50 9 9 jako ogień błyskający się i kadzidło gorające w ogniu, -Sirach Syr 26 50 10 10 jako naczynie ze złota zupełne, wszelkim drogim kamieniem ozdobione, -Sirach Syr 26 50 11 11 jako oliwa rodząca i cyprys podnoszący się wysoko, gdy brał na się świetną szatę a ubierał się w zupełność powagi -Sirach Syr 26 50 12 12 gdy wstępował do ołtarza świętego, uczynił chwałą święty ubiór. -Sirach Syr 26 50 13 13 A biorąc części z rąk kapłańskich, a sam stojąc przy ołtarzu, a około niego zgromadzenie braciej, jako szczepienie cedru na górze Libanie, -Sirach Syr 26 50 14 14 tak około niego stali jako gałęzie palmowe, i wszyscy synowie Aaronowe w chwale swojej, -Sirach Syr 26 50 15 15 a ofiara Pańska w ręku ich przed wszytkim zgromadzeniem Izraelskim. I wykonywając posługę na ołtarzu, aby rozmnożył ofiarę Króla Nawyższego: -Sirach Syr 26 50 16 16 ściągnął rękę swą ku mokrym ofiarom i ofiarował ze krwi jagody. -Sirach Syr 26 50 17 17 Wylał na fundament ołtarza wonność Boską Nawyższemu Książęciu. -Sirach Syr 26 50 18 18 Tedy Aaronowi synowie zakrzyknęli, na trąbach kutych zatrąbili i dali słyszeć głos wielki na pamiątkę przed Bogiem. -Sirach Syr 26 50 19 19 Tedy wszystek lud pospołu pospieszyli się i upadli na oblicze swe na ziemi, aby chwalili Pana Boga swego i oddali modlitwy wszechmocnemu Bogu Nawyższemu. -Sirach Syr 26 50 20 20 I śpiewacy wysławiali głosy swemi, i w wielkim domu był wielki dźwięk wdzięczności pełny. -Sirach Syr 26 50 21 21 I prosił lud Pana Nawyższego w modlitwie, aż się dokonała chwała Pańska i dokończyli służby swojej. -Sirach Syr 26 50 22 22 Tedy zstępując podniósł ręce swe na wszytko zgromadzenie synów Izraelowych, aby dał Bogu chwałę usty swemi i chlubił się imieniem jego. -Sirach Syr 26 50 23 23 I powtórzył modlitwę swoję, chcąc pokazać moc Bożą. -Sirach Syr 26 50 24 24 A teraz módlcie się Bogu wszytkich rzeczy, który uczynił wielkie rzeczy po wszytkiej ziemi, który rozmnożył dni nasze z żywota matki naszej i obszedł się z nami według miłosierdzia swego: -Sirach Syr 26 50 25 25 Niechże nam da wesele serdeczne i aby był pokój za dni naszych w Izraelu, na wieczne dni, -Sirach Syr 26 50 26 26 aby wierzył Izrael, że z nami jest miłosierdzie Boże, aby nas wybawił za dni naszych. -Sirach Syr 26 50 27 27 Dwa narody ma w nienawiści dusza moja, a trzeci nie jest narodem, którego nienawidzę: -Sirach Syr 26 50 28 28 którzy siedzą na górze Seir i Filistymy, i lud głupi, który mieszka w Sychimiech], -Sirach Syr 26 50 29 29 W tych księgach naukę mądrości i umiejętności spisał Jezus, syn Syrachów, Jerozolimczyk, który odnowił mądrość z serca swego. -Sirach Syr 26 50 30 30 Błogosławiony, który się w tych dobrach obiera: kto je kładzie w serce swe, będzie zawsze mądrym. -Sirach Syr 26 50 31 31 Bo jeśli to czynić będzie, zgodzi się ku wszemu, bo światłość Boża szcieżka jego jest +Sirach Syr 26 50 2 Kościoła też wysokość od niego jest ugruntowana, dwoiste budowanie i wysokie ściany kościoła. +Sirach Syr 26 50 3 Za jego dni wyniknęły studnice wód, a jako morze napełnione są zbytnie. +Sirach Syr 26 50 4 Który miał pieczą o ludu swoim i wybawił ji od zatracenia. +Sirach Syr 26 50 5 Który przemógł rozprzestrzenić miasto, który dostąpił chwały w obcowaniu z ludźmi i rozszerzył weszcie do Domu i do sieni. +Sirach Syr 26 50 6 Jako gwiazda jutrzenna między mgłami a jako pełny księżyc we dni swoje świeci, +Sirach Syr 26 50 7 a jako słońce jasne, tak on świecił w kościele Bożym. +Sirach Syr 26 50 8 Jako tęcza jaśniejąca się pięknie między jasnemi obłokami, jako kwiat różej we dni wiosny i jako lilie, które są nad ciekąćą wodą, i jako kadzidłowa pachnąca we dni letnie, +Sirach Syr 26 50 9 jako ogień błyskający się i kadzidło gorające w ogniu, +Sirach Syr 26 50 10 jako naczynie ze złota zupełne, wszelkim drogim kamieniem ozdobione, +Sirach Syr 26 50 11 jako oliwa rodząca i cyprys podnoszący się wysoko, gdy brał na się świetną szatę a ubierał się w zupełność powagi +Sirach Syr 26 50 12 gdy wstępował do ołtarza świętego, uczynił chwałą święty ubiór. +Sirach Syr 26 50 13 A biorąc części z rąk kapłańskich, a sam stojąc przy ołtarzu, a około niego zgromadzenie braciej, jako szczepienie cedru na górze Libanie, +Sirach Syr 26 50 14 tak około niego stali jako gałęzie palmowe, i wszyscy synowie Aaronowe w chwale swojej, +Sirach Syr 26 50 15 a ofiara Pańska w ręku ich przed wszytkim zgromadzeniem Izraelskim. I wykonywając posługę na ołtarzu, aby rozmnożył ofiarę Króla Nawyższego: +Sirach Syr 26 50 16 ściągnął rękę swą ku mokrym ofiarom i ofiarował ze krwi jagody. +Sirach Syr 26 50 17 Wylał na fundament ołtarza wonność Boską Nawyższemu Książęciu. +Sirach Syr 26 50 18 Tedy Aaronowi synowie zakrzyknęli, na trąbach kutych zatrąbili i dali słyszeć głos wielki na pamiątkę przed Bogiem. +Sirach Syr 26 50 19 Tedy wszystek lud pospołu pospieszyli się i upadli na oblicze swe na ziemi, aby chwalili Pana Boga swego i oddali modlitwy wszechmocnemu Bogu Nawyższemu. +Sirach Syr 26 50 20 I śpiewacy wysławiali głosy swemi, i w wielkim domu był wielki dźwięk wdzięczności pełny. +Sirach Syr 26 50 21 I prosił lud Pana Nawyższego w modlitwie, aż się dokonała chwała Pańska i dokończyli służby swojej. +Sirach Syr 26 50 22 Tedy zstępując podniósł ręce swe na wszytko zgromadzenie synów Izraelowych, aby dał Bogu chwałę usty swemi i chlubił się imieniem jego. +Sirach Syr 26 50 23 I powtórzył modlitwę swoję, chcąc pokazać moc Bożą. +Sirach Syr 26 50 24 A teraz módlcie się Bogu wszytkich rzeczy, który uczynił wielkie rzeczy po wszytkiej ziemi, który rozmnożył dni nasze z żywota matki naszej i obszedł się z nami według miłosierdzia swego: +Sirach Syr 26 50 25 Niechże nam da wesele serdeczne i aby był pokój za dni naszych w Izraelu, na wieczne dni, +Sirach Syr 26 50 26 aby wierzył Izrael, że z nami jest miłosierdzie Boże, aby nas wybawił za dni naszych. +Sirach Syr 26 50 27 Dwa narody ma w nienawiści dusza moja, a trzeci nie jest narodem, którego nienawidzę: +Sirach Syr 26 50 28 którzy siedzą na górze Seir i Filistymy, i lud głupi, który mieszka w Sychimiech], +Sirach Syr 26 50 29 W tych księgach naukę mądrości i umiejętności spisał Jezus, syn Syrachów, Jerozolimczyk, który odnowił mądrość z serca swego. +Sirach Syr 26 50 30 Błogosławiony, który się w tych dobrach obiera: kto je kładzie w serce swe, będzie zawsze mądrym. +Sirach Syr 26 50 31 Bo jeśli to czynić będzie, zgodzi się ku wszemu, bo światłość Boża szcieżka jego jest Sirach Syr 26 51 1 Wyznawać ci będę, Panie, Królu, i będę cię chwalił, Boga, Zbawidela mego. Sirach Syr 26 51 2 Będę wyznawał imię twoje, boś mi się zstał pomocnikiem i obrońcą Sirach Syr 26 51 3 i zachowałeś ciało moje od zginienia, od sidła języka złośliwego i od ust sprawujących kłamstwo i zstałeś mi się pomocnikiem przed oczyma sprzeciwników. @@ -23304,218 +23304,218 @@ Lamentations Lm 29 5 20 Czemu nas na wieki zapominasz? opuszczasz nas na długo Lamentations Lm 29 5 21 Nawróć nas, Panie! ku sobie, a nawrócimy się, odnów dni nasze jako z pierwu. Lamentations Lm 29 5 22 Ale odrzucając odrzuciłeś nas, rozgniewałeś się na nas bardzo. Przypisy Baruch Ba 30 1 1 I te słowa ksiąg, które napisał Baruch, syn Nerie, syna Maasjaszowego, syna Sedecjaszowego, syna Sedei, syna Helcjaszowego, w Babilonie, -Baruch Ba 30 1 2 2 roku piątego, siódmego dnia miesiąca, natenczas gdy Chaldejczycy dobyli Jeruzalem i spalili je ogniem. -Baruch Ba 30 1 3 3 I czytał Baruch słowa tych ksiąg do uszu Jechoniasza, syna Joakimowego, króla Judzkiego, i do uszu wszytkiego ludu przychodzącego do ksiąg, -Baruch Ba 30 1 4 4 i do uszu możnych synów królewskich, i do uszu starszych, i do uszu ludu od namniejszego aż do nawiętszego tych wszytkich, którzy mieszkali w Babilonie nad rzeką Sodi. -Baruch Ba 30 1 5 5 Którzy słysząc płakali i pościli i modlili się przed oczyma Pana. -Baruch Ba 30 1 6 6 I zebrali pieniądze wedle tego, jako każdego ręka przemóc mogła, -Baruch Ba 30 1 7 7 i posłali do Jeruzalem do Joakima, syna Helcjasza, syna Salom, kapłana, i do kapłanów, i do wszytkiego ludu, który się z nim najdował w Jeruzalem, -Baruch Ba 30 1 8 8 gdy był wziął do siebie naczynia kościoła Pańskiego, które były z kościoła zabrane, aby je odniósł do ziemie Judzkiej, dziesiątego dnia miesiąca Siwan, naczynia śrebrne, które był sprawił Sedecjasz, syn Jozjaszów, król Judzki, -Baruch Ba 30 1 9 9 potym jako Nabuchodonozor, król Babiloński, poimał był Jechoniasza i książęta, i wszytkie możne, i lud ziemie z Jeruzalem i zaprowadził je powiązane do Babilonu. -Baruch Ba 30 1 10 10 I rzekli: Otośmy posłali do was pieniądze, za które nakupcie całopalenia i kadzidła a naczyńcie maimy i ofiarujcie za grzech u ołtarza Pana Boga naszego, -Baruch Ba 30 1 11 11 a módlcie się za zdrowie Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, i za zdrowie Baltazara, syna jego, aby były dni ich jako dni niebieskie na ziemi -Baruch Ba 30 1 12 12 a iżby nam dał Pan moc, a oświecił oczy nasze, abychmy żyli pod cieniem Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, i pod cieniem Baltazara, syna jego, i służyli im na wiele dni, i naleźli łaskę przed oczyma ich. -Baruch Ba 30 1 13 13 I za nas samych módlcie się do Pana Boga naszego, bociechmy zgrzeszyli Panu Bogu naszemu i nie jest odwrócona zapalczywość jego od nas aż do dnia tego. -Baruch Ba 30 1 14 14 Czytajcie też te księgi, któreśmy posłali do was, aby czytane były w kościele Pańskim w dzień uroczysty i w dzień sposobny, -Baruch Ba 30 1 15 15 i rzeczecie: Panu Bogu naszemu sprawiedliwość, a nam zawstydzenie twarzy naszej, jako jest ten dzień wszytkiemu Judzie i mieszkającym w Jeruzalem: -Baruch Ba 30 1 16 16 królom naszym i książętom naszym, i kapłanom naszym, i prorokom naszym, i ojcom naszym. -Baruch Ba 30 1 17 17 Zgrzeszyliśmy przed Panem Bogiem naszym, a nie wierzyliśmy, nie ufając w nim. -Baruch Ba 30 1 18 18 I nie byliśmy mu poddani aniśmy słuchali głosu Pana Boga naszego, abyśmy chodzili w przykazaniach jego, które nam podał. -Baruch Ba 30 1 19 19 Ode dnia, którego wywiódł ojce nasze z ziemie Egipskiej, aż do dnia tego bylichmy niewierni Panu Bogu naszemu, a rozproszeni odstąpilichmy, abyśmy nie słuchali głosu jego. -Baruch Ba 30 1 20 20 I jęło się nas wiele złego i przeklęctwa, które Pan naznaczył przez Mojżesza, sługę swego, który wywiódł ojce nasze z ziemie Egipskiej, aby nam dał ziemię opływającą mlekiem i miodem: jako dnia dzisiejszego. -Baruch Ba 30 1 21 21 A nie słuchaliśmy głosu Pana Boga naszego według wszytkich słów proroków, które posyłał do nas. -Baruch Ba 30 1 22 22 I odeszliśmy każdy za umysłem serca swego złego robić bogom cudzym, czyniąc złości przed oczyma Pana Boga naszego. +Baruch Ba 30 1 2 roku piątego, siódmego dnia miesiąca, natenczas gdy Chaldejczycy dobyli Jeruzalem i spalili je ogniem. +Baruch Ba 30 1 3 I czytał Baruch słowa tych ksiąg do uszu Jechoniasza, syna Joakimowego, króla Judzkiego, i do uszu wszytkiego ludu przychodzącego do ksiąg, +Baruch Ba 30 1 4 i do uszu możnych synów królewskich, i do uszu starszych, i do uszu ludu od namniejszego aż do nawiętszego tych wszytkich, którzy mieszkali w Babilonie nad rzeką Sodi. +Baruch Ba 30 1 5 Którzy słysząc płakali i pościli i modlili się przed oczyma Pana. +Baruch Ba 30 1 6 I zebrali pieniądze wedle tego, jako każdego ręka przemóc mogła, +Baruch Ba 30 1 7 i posłali do Jeruzalem do Joakima, syna Helcjasza, syna Salom, kapłana, i do kapłanów, i do wszytkiego ludu, który się z nim najdował w Jeruzalem, +Baruch Ba 30 1 8 gdy był wziął do siebie naczynia kościoła Pańskiego, które były z kościoła zabrane, aby je odniósł do ziemie Judzkiej, dziesiątego dnia miesiąca Siwan, naczynia śrebrne, które był sprawił Sedecjasz, syn Jozjaszów, król Judzki, +Baruch Ba 30 1 9 potym jako Nabuchodonozor, król Babiloński, poimał był Jechoniasza i książęta, i wszytkie możne, i lud ziemie z Jeruzalem i zaprowadził je powiązane do Babilonu. +Baruch Ba 30 1 10 I rzekli: Otośmy posłali do was pieniądze, za które nakupcie całopalenia i kadzidła a naczyńcie maimy i ofiarujcie za grzech u ołtarza Pana Boga naszego, +Baruch Ba 30 1 11 a módlcie się za zdrowie Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, i za zdrowie Baltazara, syna jego, aby były dni ich jako dni niebieskie na ziemi +Baruch Ba 30 1 12 a iżby nam dał Pan moc, a oświecił oczy nasze, abychmy żyli pod cieniem Nabuchodonozora, króla Babilońskiego, i pod cieniem Baltazara, syna jego, i służyli im na wiele dni, i naleźli łaskę przed oczyma ich. +Baruch Ba 30 1 13 I za nas samych módlcie się do Pana Boga naszego, bociechmy zgrzeszyli Panu Bogu naszemu i nie jest odwrócona zapalczywość jego od nas aż do dnia tego. +Baruch Ba 30 1 14 Czytajcie też te księgi, któreśmy posłali do was, aby czytane były w kościele Pańskim w dzień uroczysty i w dzień sposobny, +Baruch Ba 30 1 15 i rzeczecie: Panu Bogu naszemu sprawiedliwość, a nam zawstydzenie twarzy naszej, jako jest ten dzień wszytkiemu Judzie i mieszkającym w Jeruzalem: +Baruch Ba 30 1 16 królom naszym i książętom naszym, i kapłanom naszym, i prorokom naszym, i ojcom naszym. +Baruch Ba 30 1 17 Zgrzeszyliśmy przed Panem Bogiem naszym, a nie wierzyliśmy, nie ufając w nim. +Baruch Ba 30 1 18 I nie byliśmy mu poddani aniśmy słuchali głosu Pana Boga naszego, abyśmy chodzili w przykazaniach jego, które nam podał. +Baruch Ba 30 1 19 Ode dnia, którego wywiódł ojce nasze z ziemie Egipskiej, aż do dnia tego bylichmy niewierni Panu Bogu naszemu, a rozproszeni odstąpilichmy, abyśmy nie słuchali głosu jego. +Baruch Ba 30 1 20 I jęło się nas wiele złego i przeklęctwa, które Pan naznaczył przez Mojżesza, sługę swego, który wywiódł ojce nasze z ziemie Egipskiej, aby nam dał ziemię opływającą mlekiem i miodem: jako dnia dzisiejszego. +Baruch Ba 30 1 21 A nie słuchaliśmy głosu Pana Boga naszego według wszytkich słów proroków, które posyłał do nas. +Baruch Ba 30 1 22 I odeszliśmy każdy za umysłem serca swego złego robić bogom cudzym, czyniąc złości przed oczyma Pana Boga naszego. Baruch Ba 30 2 1 Dla czego utwierdził Pan Bóg nasz słowo swe, które mówił do nas i do sędziów naszych, którzy sądzili Izraela, i do królów naszych, i doksiążąt naszych, i do wszego Izraela i Judy. -Baruch Ba 30 2 2 2 Aby przywiódł Pan na nas wielkie nędze, które się pod niebem nie działy, jakie się zstały w Jeruzalem, wedle tych, które opisane są w Zakonie Mojżeszowym, -Baruch Ba 30 2 3 3 że człowiek jadł ciało syna swego i ciało córki swojej. -Baruch Ba 30 2 4 4 I dał je pod moc wszytkich królów, którzy są około nas, na pohańbienie i na spustoszenie po wszytkich narodziech, między któremi nas Pan rozegnał. -Baruch Ba 30 2 5 5 I zstaliśmy się na spodku, a nie na wierzchu: iżeśmy zgrzeszyli Panu Bogu naszemu, nie słuchając głosu jego. -Baruch Ba 30 2 6 6 Panu Bogu naszemu sprawiedliwość, a nam i ojcom naszym zawstydzenie twarzy, jako jest ten dzień. -Baruch Ba 30 2 7 7 Bo Pan wyrzekł na nas to wszytko złe, które przyszło na nas, -Baruch Ba 30 2 8 8 a nie błagaliśmy oblicza Pana Boga naszego, żeby się był nawrócił każdy z nas od swych dróg barzo złych. -Baruch Ba 30 2 9 9 I czuł Pan we złym, i przywiódł je na nas, bo jest sprawiedliwy Pan we wszytkich uczynkach swoich, które nam rozkazał, -Baruch Ba 30 2 10 10 i nie słuchaliśmy głosu jego, żebyśmy chodzili w rozkazaniach Pańskich, które dał przed oczyma naszemi. -Baruch Ba 30 2 11 11 A teraz, Panie Boże Izraelski, któryś wywiódł lud twój z ziemie Egipskiej możną ręką i w cudach, i dziwach, i w mocy twej wielkiej, i wyniosłym ramieniu, i uczyniłeś sobie imię: jako jest ten dzień. -Baruch Ba 30 2 12 12 Zgrzeszyliśmy, czyniliśmy niezbożnie, niesprawiedliwieśmy się obchodzili, Panie Boże nasz, we wszech sprawiedliwościach twoich: -Baruch Ba 30 2 13 13 Niechże się odwróci gniew twój od nas: boć nas mało zostało między narodami, gdzieś nas rozproszył. -Baruch Ba 30 2 14 14 Wysłuchaj, Panie, prośby nasze i modlitwy nasze a wywiedź nas dla siebie, a daj nam naleźć łaskę przed obliczem tych, którzy nas zaprowadzili: -Baruch Ba 30 2 15 15 aby poznała wszelka ziemia, iżeś ty jest Pan Bóg nasz a iż imię twoje wzywane jest nad Izraelem i nad rodem jego. -Baruch Ba 30 2 16 16 Wejźrzy na nas, Panie, z domu świętego twego i nakłoń ucha twego a wysłuchaj nas. -Baruch Ba 30 2 17 17 Otwórz oczy twe a obacz, żeć nie umarli, którzy są w piekle, których duch jest odjęt z wnętrzności ich, oddadzą cześć i usprawiedliwienie Panu, -Baruch Ba 30 2 18 18 ale dusza, która smutna jest dla wielkości złego a chodzi skrzywiona i zemdlona, i oczy ustawające, a dusza łaknąca oddaje chwałę i sprawiedliwość tobie Panu. -Baruch Ba 30 2 19 19 Bo nie wedle sprawiedliwości ojców naszych my wylewamy modlitwy i prosimy miłosierdzia przed obliczem twoim, Panie Boże nasz, -Baruch Ba 30 2 20 20 ale iżeś na nas spuścił gniew i zapalczywość twoję, jakoś mówił w ręce sług twoich proroków, rzekąc: -Baruch Ba 30 2 21 21 Tak mówi Pan: Nachylcie ramię wasze i szyję waszę a róbcie królowi Babilońskiemu, a będziecie siedzieć w ziemi, którąm dał ojcom waszym. -Baruch Ba 30 2 22 22 Lecz jeśli nie usłuchacie głosu Pana Boga waszego, abyście robili królowi Babilońskiemu, ustanie wasze uczynię z miast Judzkich i z zewnątrz Jeruzalem -Baruch Ba 30 2 23 23 i odejmę od was głos radości i głos wesela, i głos oblubieńców i oblubienice, a wszytka ziemia będzie bez szladu mieszkających w niej. -Baruch Ba 30 2 24 24 I nie usłuchali głosu twego, aby byli robili królowi Babilońskiemu, i utwierdziłeś słowa twe, któreś opowiadał w ręku sług twych proroków, aby były przeniesione kości królów naszych i kości ojców naszych z miejsca swego. -Baruch Ba 30 2 25 25 A oto wyrzucone są na gorącość słoneczną i na mróz nocny. I pomarli w nacięższych boleściach, w głodzie i przez miecz, i w wygnaniu. -Baruch Ba 30 2 26 26 I uczyniłeś kościół, w którym wzywano imienia twego, jako ten dzień, dla nieprawości domu Izraelskiego i domu Judzkiego. -Baruch Ba 30 2 27 27 I uczyniłeś z nami, Panie Boże nasz, według wszelkiej dobroci twej i według wszego miłosierdzia twego onego wielkiego. -Baruch Ba 30 2 28 28 Jakoś mówił w ręce Mojżesza, sługi twego, w dzień, któregoś mu Zakon twój napisać rozkazał przed syny Izraelskimi. -Baruch Ba 30 2 29 29 Mówiąc: Jeśli głosu mego słuchać nie będziecie, to wielkie mnóstwo ludu obróci się w namniejsze między narody, do których ja je rozproszę. -Baruch Ba 30 2 30 30 Bo wiem, iż mię lud słuchać nie będzie: bo jest lud zatwardziałego karku. I nawrócą się do serca swego w ziemi poimania swego, -Baruch Ba 30 2 31 31 i poznają, żem ja jest Pan Bóg ich; i dam im serce, i wyrozumieją, i uszy, i usłuchają. I będą mię chwalić w ziemi poimania swego, i będą pamiętać na imię moje. -Baruch Ba 30 2 32 32 I odwrócą się od grzbietu swego twardego i od złośliwości swoich: bo wspomnią na drogę ojców swych, którzy grzeszyli przeciwko mnie. -Baruch Ba 30 2 33 33 I wrócę je do ziemie, którąm przysiągł ojcom ich: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, i będą jej panować, i rozmnożę je, i nie ubędzie ich. -Baruch Ba 30 2 34 34 I postanowię z nimi inne przymierze wieczne, abych im był Bogiem, a oni mnie będą ludem, a nie ruszę więcej ludu mego, synów Izraelskich, z ziemie, którąm im dał. +Baruch Ba 30 2 2 Aby przywiódł Pan na nas wielkie nędze, które się pod niebem nie działy, jakie się zstały w Jeruzalem, wedle tych, które opisane są w Zakonie Mojżeszowym, +Baruch Ba 30 2 3 że człowiek jadł ciało syna swego i ciało córki swojej. +Baruch Ba 30 2 4 I dał je pod moc wszytkich królów, którzy są około nas, na pohańbienie i na spustoszenie po wszytkich narodziech, między któremi nas Pan rozegnał. +Baruch Ba 30 2 5 I zstaliśmy się na spodku, a nie na wierzchu: iżeśmy zgrzeszyli Panu Bogu naszemu, nie słuchając głosu jego. +Baruch Ba 30 2 6 Panu Bogu naszemu sprawiedliwość, a nam i ojcom naszym zawstydzenie twarzy, jako jest ten dzień. +Baruch Ba 30 2 7 Bo Pan wyrzekł na nas to wszytko złe, które przyszło na nas, +Baruch Ba 30 2 8 a nie błagaliśmy oblicza Pana Boga naszego, żeby się był nawrócił każdy z nas od swych dróg barzo złych. +Baruch Ba 30 2 9 I czuł Pan we złym, i przywiódł je na nas, bo jest sprawiedliwy Pan we wszytkich uczynkach swoich, które nam rozkazał, +Baruch Ba 30 2 10 i nie słuchaliśmy głosu jego, żebyśmy chodzili w rozkazaniach Pańskich, które dał przed oczyma naszemi. +Baruch Ba 30 2 11 A teraz, Panie Boże Izraelski, któryś wywiódł lud twój z ziemie Egipskiej możną ręką i w cudach, i dziwach, i w mocy twej wielkiej, i wyniosłym ramieniu, i uczyniłeś sobie imię: jako jest ten dzień. +Baruch Ba 30 2 12 Zgrzeszyliśmy, czyniliśmy niezbożnie, niesprawiedliwieśmy się obchodzili, Panie Boże nasz, we wszech sprawiedliwościach twoich: +Baruch Ba 30 2 13 Niechże się odwróci gniew twój od nas: boć nas mało zostało między narodami, gdzieś nas rozproszył. +Baruch Ba 30 2 14 Wysłuchaj, Panie, prośby nasze i modlitwy nasze a wywiedź nas dla siebie, a daj nam naleźć łaskę przed obliczem tych, którzy nas zaprowadzili: +Baruch Ba 30 2 15 aby poznała wszelka ziemia, iżeś ty jest Pan Bóg nasz a iż imię twoje wzywane jest nad Izraelem i nad rodem jego. +Baruch Ba 30 2 16 Wejźrzy na nas, Panie, z domu świętego twego i nakłoń ucha twego a wysłuchaj nas. +Baruch Ba 30 2 17 Otwórz oczy twe a obacz, żeć nie umarli, którzy są w piekle, których duch jest odjęt z wnętrzności ich, oddadzą cześć i usprawiedliwienie Panu, +Baruch Ba 30 2 18 ale dusza, która smutna jest dla wielkości złego a chodzi skrzywiona i zemdlona, i oczy ustawające, a dusza łaknąca oddaje chwałę i sprawiedliwość tobie Panu. +Baruch Ba 30 2 19 Bo nie wedle sprawiedliwości ojców naszych my wylewamy modlitwy i prosimy miłosierdzia przed obliczem twoim, Panie Boże nasz, +Baruch Ba 30 2 20 ale iżeś na nas spuścił gniew i zapalczywość twoję, jakoś mówił w ręce sług twoich proroków, rzekąc: +Baruch Ba 30 2 21 Tak mówi Pan: Nachylcie ramię wasze i szyję waszę a róbcie królowi Babilońskiemu, a będziecie siedzieć w ziemi, którąm dał ojcom waszym. +Baruch Ba 30 2 22 Lecz jeśli nie usłuchacie głosu Pana Boga waszego, abyście robili królowi Babilońskiemu, ustanie wasze uczynię z miast Judzkich i z zewnątrz Jeruzalem +Baruch Ba 30 2 23 i odejmę od was głos radości i głos wesela, i głos oblubieńców i oblubienice, a wszytka ziemia będzie bez szladu mieszkających w niej. +Baruch Ba 30 2 24 I nie usłuchali głosu twego, aby byli robili królowi Babilońskiemu, i utwierdziłeś słowa twe, któreś opowiadał w ręku sług twych proroków, aby były przeniesione kości królów naszych i kości ojców naszych z miejsca swego. +Baruch Ba 30 2 25 A oto wyrzucone są na gorącość słoneczną i na mróz nocny. I pomarli w nacięższych boleściach, w głodzie i przez miecz, i w wygnaniu. +Baruch Ba 30 2 26 I uczyniłeś kościół, w którym wzywano imienia twego, jako ten dzień, dla nieprawości domu Izraelskiego i domu Judzkiego. +Baruch Ba 30 2 27 I uczyniłeś z nami, Panie Boże nasz, według wszelkiej dobroci twej i według wszego miłosierdzia twego onego wielkiego. +Baruch Ba 30 2 28 Jakoś mówił w ręce Mojżesza, sługi twego, w dzień, któregoś mu Zakon twój napisać rozkazał przed syny Izraelskimi. +Baruch Ba 30 2 29 Mówiąc: Jeśli głosu mego słuchać nie będziecie, to wielkie mnóstwo ludu obróci się w namniejsze między narody, do których ja je rozproszę. +Baruch Ba 30 2 30 Bo wiem, iż mię lud słuchać nie będzie: bo jest lud zatwardziałego karku. I nawrócą się do serca swego w ziemi poimania swego, +Baruch Ba 30 2 31 i poznają, żem ja jest Pan Bóg ich; i dam im serce, i wyrozumieją, i uszy, i usłuchają. I będą mię chwalić w ziemi poimania swego, i będą pamiętać na imię moje. +Baruch Ba 30 2 32 I odwrócą się od grzbietu swego twardego i od złośliwości swoich: bo wspomnią na drogę ojców swych, którzy grzeszyli przeciwko mnie. +Baruch Ba 30 2 33 I wrócę je do ziemie, którąm przysiągł ojcom ich: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, i będą jej panować, i rozmnożę je, i nie ubędzie ich. +Baruch Ba 30 2 34 I postanowię z nimi inne przymierze wieczne, abych im był Bogiem, a oni mnie będą ludem, a nie ruszę więcej ludu mego, synów Izraelskich, z ziemie, którąm im dał. Baruch Ba 30 2 35 I zawrę z nimi inne przymierze, wieczne, abym im był Bogiem, a oni mnie będą ludem; i nie ruszę więcej ludu mego, synów izraelskich, z ziemi, którą im dałem" Baruch Ba 30 3 1 A teraz, Panie wszechmocny, Boże Izraelski, dusza w ucisku i duch utrapiony woła do ciebie: -Baruch Ba 30 3 2 2 Wysłuchaj, Panie, a smiłuj się, boś jest Bóg miłosierny, a zlituj się nad nami, bośmy zgrzeszyli przed tobą! -Baruch Ba 30 3 3 3 Abowiem ty siedzisz na wieki, a my zginiemy wiecznie. -Baruch Ba 30 3 4 4 Panie wszechmogący, Boże Izraelów, słuchaj teraz modlitwy umarłych Izrael i synów ich, którzy grzeszyli przed tobą, a nie słuchali głosu Pana Boga swego i przylnęło do nas złe. -Baruch Ba 30 3 5 5 Nie pamiętaj na nieprawości ojców naszych, ale pomni na rękę twoję i na imię twe czasu tego, -Baruch Ba 30 3 6 6 boś ty jest Pan Bóg nasz, a ciebie, Panie, wysławiać będziemy, -Baruch Ba 30 3 7 7 boś dlatego dał bojaźń twoję w serca nasze, i abychmy wzywali imienia twego, i chwalili cię w poimaniu naszym: bo się nawracamy od nieprawości ojców naszych, którzy zgrzeszyli przed tobą. -Baruch Ba 30 3 8 8 A oto my jesteśmy dzisia w po imaniu naszym, którymeś nas rozproszył ku urąganiu i ku złorzeczeniu, i ku grzechowi wedle wszytkich nieprawości ojców naszych, którzy odstąpili od ciebie, Panie, Boże nasz. -Baruch Ba 30 3 9 9 Słuchaj, Izraelu, przykazania żywota, przyjmi w uszy, abyś wiedział mądrości! -Baruch Ba 30 3 10 10 Co to jest, Izraelu, żeś jest w ziemi nieprzyjacielskiej? -Baruch Ba 30 3 11 11 Starzałeś się w cudzej ziemi, splugawiłeś się umarłymi, policzoneś jest między te, którzy zstępują do piekła. -Baruch Ba 30 3 12 12 Opuściłeś źrzódło mądrości! -Baruch Ba 30 3 13 13 Bobyś był chodził w drodze Bożej, mieszkałbyś był w pokoju wiecznym. -Baruch Ba 30 3 14 14 Uczże się, kędy jest mądrość, gdzie jest moc, kędy jest rozumienie, abyś zaraz wiedział, gdzie jest przedłużenie żywota i życie, gdzie jest światłość oczu i pokój. -Baruch Ba 30 3 15 15 Kto nalazł miejsce jej? Abo kto wszedł do skarbów jej? -Baruch Ba 30 3 16 16 Gdzie są książęta narodów i którzy panują nad źwierzęty, które są na ziemi, -Baruch Ba 30 3 17 17 którzy grają ptaki powietrznemi? -Baruch Ba 30 3 18 18 Którzy skarbią śrebro i złoto, w którym ludzie ufają, a nie masz końca nabywania ich? Którzy robią śrebro a starają się, a nie masz nalezienia spraw ich? -Baruch Ba 30 3 19 19 Wytraceni są i zstąpili do piekła, a inni na miejsce ich powstali. -Baruch Ba 30 3 20 20 Młodzieńcy widzieli światłość i mieszkali na ziemi, ale nie poznali drogi umiejętności -Baruch Ba 30 3 21 21 ani zrozumieli szcieżek jej, ani synowie ich przyjęli jej, od oblicza ich oddaliła się. -Baruch Ba 30 3 22 22 Nie słychano jej w ziemi Chananejskiej ani jej widziano w Teman. -Baruch Ba 30 3 23 23 Synowie też Agar, którzy szukają mądrości, która z ziemie jest, kupcy Merry i Teman i bajkowie, i szukający roztropności i rozumienia: a drogi mądrości nie wiedzieli ani pamiętali szcieżek jej. -Baruch Ba 30 3 24 24 O Izraelu, jako wielki jest dom Boży i niezmierne miejsce osiadłości jego! -Baruch Ba 30 3 25 25 Wielkie jest, a nie ma końca, wysokie i niezmierne. -Baruch Ba 30 3 26 26 Tam byli obrzymowie oni sławni, którzy byli od początku, wzrostu wielkiego, umiejący wojnę. -Baruch Ba 30 3 27 27 Nie tych Pan obrał ani naleźli drogi umiejętności, przetoż poginęli. -Baruch Ba 30 3 28 28 A ponieważ nie mieli mądrości, poginęli dla swej nieroztropności. -Baruch Ba 30 3 29 29 Kto wstąpił do nieba a dostał jej i wywiódł ją z obłoków? -Baruch Ba 30 3 30 30 Kto się przewiózł przez morze a nalazł ją i przyniósł ją nad złoto wyborne? -Baruch Ba 30 3 31 31 Nie masz, kto by mógł wiedzieć drogi jej ani kto by wyszukał szcieżki jej. -Baruch Ba 30 3 32 32 Ale który wszytko wie, zna ją i znalazł ją roztropnością swoją, który ziemię zgotował na wieczny czas i napełnił ją bydlęty i czworonogiemi, -Baruch Ba 30 3 33 33 który wypuszcza światłość, a idzie, i przyzwał jej, a posłuszna mu jest ze drżeniem. -Baruch Ba 30 3 34 34 A gwiazdy dały światłość na strażach swoich i radowały się. -Baruch Ba 30 3 35 35 Zawołano ich i rzekli: Owośmy! i świeciły mu z radością, kto je stworzył. -Baruch Ba 30 3 36 36 Ten ci jest Bóg nasz i nie będzie poczytan inny przeciw jemu! -Baruch Ba 30 3 37 37 Ten wynalazł wszytkę drogę umiejętności i podał ją Jakubowi, słudze swemu, Izraelowi, miłemu swemu. -Baruch Ba 30 3 38 38 Potym na ziemi był widzian i z ludźmi obcował. +Baruch Ba 30 3 2 Wysłuchaj, Panie, a smiłuj się, boś jest Bóg miłosierny, a zlituj się nad nami, bośmy zgrzeszyli przed tobą! +Baruch Ba 30 3 3 Abowiem ty siedzisz na wieki, a my zginiemy wiecznie. +Baruch Ba 30 3 4 Panie wszechmogący, Boże Izraelów, słuchaj teraz modlitwy umarłych Izrael i synów ich, którzy grzeszyli przed tobą, a nie słuchali głosu Pana Boga swego i przylnęło do nas złe. +Baruch Ba 30 3 5 Nie pamiętaj na nieprawości ojców naszych, ale pomni na rękę twoję i na imię twe czasu tego, +Baruch Ba 30 3 6 boś ty jest Pan Bóg nasz, a ciebie, Panie, wysławiać będziemy, +Baruch Ba 30 3 7 boś dlatego dał bojaźń twoję w serca nasze, i abychmy wzywali imienia twego, i chwalili cię w poimaniu naszym: bo się nawracamy od nieprawości ojców naszych, którzy zgrzeszyli przed tobą. +Baruch Ba 30 3 8 A oto my jesteśmy dzisia w po imaniu naszym, którymeś nas rozproszył ku urąganiu i ku złorzeczeniu, i ku grzechowi wedle wszytkich nieprawości ojców naszych, którzy odstąpili od ciebie, Panie, Boże nasz. +Baruch Ba 30 3 9 Słuchaj, Izraelu, przykazania żywota, przyjmi w uszy, abyś wiedział mądrości! +Baruch Ba 30 3 10 Co to jest, Izraelu, żeś jest w ziemi nieprzyjacielskiej? +Baruch Ba 30 3 11 Starzałeś się w cudzej ziemi, splugawiłeś się umarłymi, policzoneś jest między te, którzy zstępują do piekła. +Baruch Ba 30 3 12 Opuściłeś źrzódło mądrości! +Baruch Ba 30 3 13 Bobyś był chodził w drodze Bożej, mieszkałbyś był w pokoju wiecznym. +Baruch Ba 30 3 14 Uczże się, kędy jest mądrość, gdzie jest moc, kędy jest rozumienie, abyś zaraz wiedział, gdzie jest przedłużenie żywota i życie, gdzie jest światłość oczu i pokój. +Baruch Ba 30 3 15 Kto nalazł miejsce jej? Abo kto wszedł do skarbów jej? +Baruch Ba 30 3 16 Gdzie są książęta narodów i którzy panują nad źwierzęty, które są na ziemi, +Baruch Ba 30 3 17 którzy grają ptaki powietrznemi? +Baruch Ba 30 3 18 Którzy skarbią śrebro i złoto, w którym ludzie ufają, a nie masz końca nabywania ich? Którzy robią śrebro a starają się, a nie masz nalezienia spraw ich? +Baruch Ba 30 3 19 Wytraceni są i zstąpili do piekła, a inni na miejsce ich powstali. +Baruch Ba 30 3 20 Młodzieńcy widzieli światłość i mieszkali na ziemi, ale nie poznali drogi umiejętności +Baruch Ba 30 3 21 ani zrozumieli szcieżek jej, ani synowie ich przyjęli jej, od oblicza ich oddaliła się. +Baruch Ba 30 3 22 Nie słychano jej w ziemi Chananejskiej ani jej widziano w Teman. +Baruch Ba 30 3 23 Synowie też Agar, którzy szukają mądrości, która z ziemie jest, kupcy Merry i Teman i bajkowie, i szukający roztropności i rozumienia: a drogi mądrości nie wiedzieli ani pamiętali szcieżek jej. +Baruch Ba 30 3 24 O Izraelu, jako wielki jest dom Boży i niezmierne miejsce osiadłości jego! +Baruch Ba 30 3 25 Wielkie jest, a nie ma końca, wysokie i niezmierne. +Baruch Ba 30 3 26 Tam byli obrzymowie oni sławni, którzy byli od początku, wzrostu wielkiego, umiejący wojnę. +Baruch Ba 30 3 27 Nie tych Pan obrał ani naleźli drogi umiejętności, przetoż poginęli. +Baruch Ba 30 3 28 A ponieważ nie mieli mądrości, poginęli dla swej nieroztropności. +Baruch Ba 30 3 29 Kto wstąpił do nieba a dostał jej i wywiódł ją z obłoków? +Baruch Ba 30 3 30 Kto się przewiózł przez morze a nalazł ją i przyniósł ją nad złoto wyborne? +Baruch Ba 30 3 31 Nie masz, kto by mógł wiedzieć drogi jej ani kto by wyszukał szcieżki jej. +Baruch Ba 30 3 32 Ale który wszytko wie, zna ją i znalazł ją roztropnością swoją, który ziemię zgotował na wieczny czas i napełnił ją bydlęty i czworonogiemi, +Baruch Ba 30 3 33 który wypuszcza światłość, a idzie, i przyzwał jej, a posłuszna mu jest ze drżeniem. +Baruch Ba 30 3 34 A gwiazdy dały światłość na strażach swoich i radowały się. +Baruch Ba 30 3 35 Zawołano ich i rzekli: Owośmy! i świeciły mu z radością, kto je stworzył. +Baruch Ba 30 3 36 Ten ci jest Bóg nasz i nie będzie poczytan inny przeciw jemu! +Baruch Ba 30 3 37 Ten wynalazł wszytkę drogę umiejętności i podał ją Jakubowi, słudze swemu, Izraelowi, miłemu swemu. +Baruch Ba 30 3 38 Potym na ziemi był widzian i z ludźmi obcował. Baruch Ba 30 4 1 Te Księgi Przykazania Bożego i Zakon, który jest na wieki. Wszyscy, którzy ji trzymają, przydą do żywota, a którzy ji opuścili, do śmierci. -Baruch Ba 30 4 2 2 Nawróć się, Jakubie, a ujmi się go, chodź drogą przy jasności jego, przeciw światłu jego. -Baruch Ba 30 4 3 3 Nie oddawaj chwały twojej drugiemu i godności twej narodowi cudzemu. -Baruch Ba 30 4 4 4 Błogosławieniśmy, Izraelu, iż co się Bogu podoba, nam jest wiadomo! -Baruch Ba 30 4 5 5 Bądź lepszej myśli, ludu Boży, pamiętaj, Izrael! -Baruch Ba 30 4 6 6 Zaprzedaniście poganom nie na zagubienie, ale dlatego, iżeście w gniewie rozgniewali Boga, dlategoście podani sprzeciwnikom. -Baruch Ba 30 4 7 7 Boście rozdrażnili tego, który was stworzył, Boga wiecznego, ofiarując czartom, a nie Bogu. -Baruch Ba 30 4 8 8 Boście zapomnieli Boga, który was chował, i zasmuciliście mamkę waszę, Jeruzalem. -Baruch Ba 30 4 9 9 Bo widziała gniew od Boga przychodzący na was i mówiła: Skarga Jerozolimy Słuchajcie, pograniczni Syjon, bo wielki smętek Bóg przywiódł na mię. -Baruch Ba 30 4 10 10 Bom widziała pojmanie ludu mego, synów moich i córek, które na nie przywiódł Wieczny. -Baruch Ba 30 4 11 11 Bom wychowała je z radością, alem je utraciła z żalem i z płaczem. -Baruch Ba 30 4 12 12 Niech się nikt nie raduje nade mną wdową i opuszczałą, mnodzy mię opuścili dla grzechów synów moich, iż ustąpili od Zakonu Bożego. -Baruch Ba 30 4 13 13 A nie znali sprawiedliwości jego ani chodzili drogami przykazania Bożego, ani szcieżkami prawdy jego z sprawiedliwością chodzili. -Baruch Ba 30 4 14 14 Niechże przydą pograniczni Syjon a niech wspominają pojmanie synów i córek moich, które Wieczny na nie przywiódł. -Baruch Ba 30 4 15 15 Bo przywiódł na nie naród z daleka, naród zły i innego języka. -Baruch Ba 30 4 16 16 Którzy się nie wstydzili starca ani się smiłowali nad dziatkami i wywiedli namilsze wdowy, a jedyną z córek osirocili. -Baruch Ba 30 4 17 17 A ja co wam pomóc mogę? -Baruch Ba 30 4 18 18 Bo który na was przywiódł złe, ten was wyrwie z rąk nieprzyjaciół waszych. -Baruch Ba 30 4 19 19 Idźcie, dziatki, idźcie, bociem ja sama została. -Baruch Ba 30 4 20 20 Zdjęłam z siebie szatę pokoju, a oblokłam na się wór modlitwy i będę wołać do Nawyższego za dni moich. -Baruch Ba 30 4 21 21 Bądźcie lepszej myśli, synowie, wołajcie do Pana, a wyrwie was z ręki książąt nieprzyjacielskich. -Baruch Ba 30 4 22 22 Bom ja nadzieję miała w Wiecznym o zbawieniu waszym i potkało mię wesele od Świętego dla miłosierdzia, które na was przydzie od Wiecznego, Zbawiciela naszego. -Baruch Ba 30 4 23 23 Bom was wypuściła z żałością i z płaczem, ale mi was Pan zasię przywróci z weselem i z radością na wieki. -Baruch Ba 30 4 24 24 Bo jako widziały sąsiady Syjon pojmanie wasze od Boga, tak ujźrzą a w rychle wybawienie wasze od Boga, które wam przydzie z wielką czcią i zacnością wieczną. -Baruch Ba 30 4 25 25 Dziatki, cierpliwie znoście gniew, który na was przyszedł: bo cię nieprzyjaciel twój przeszladował, ale w rychle oglądasz zginienie jego i wstąpisz na karki jego. -Baruch Ba 30 4 26 26 Kochankowie moi chodzili po drogach przykrych, bo zagnani są jako trzoda od nieprzyjaciół rozchwycona. -Baruch Ba 30 4 27 27 Bądźcież lepszej myśli, synowie, a wołajcie do Pana, bo będzie pamiętał na was ten, który was zaprowadził. -Baruch Ba 30 4 28 28 Bo jako był smysł wasz, żebyście błądzili od Boga, dziesięćkroć tyle zasię nawróciwszy się szukać go będziecie. -Baruch Ba 30 4 29 29 Bo który na was złe przywiódł, ten wam zaś przywiedzie wesele wieczne ze zbawieniem waszym. -Baruch Ba 30 4 30 30 Bądźże lepszej myśli, o Jeruzalem, bo cię upomina ten, który cię mianował. -Baruch Ba 30 4 31 31 Szkodnicy poginą, którzy cię trapili, a którzy się weselili z upadku twego, skarani będą. -Baruch Ba 30 4 32 32 Miasta, którym służyli synowie twoi, będą pokarane, i które zabrało syny twoje. -Baruch Ba 30 4 33 33 Bo jako się weseliło z upadku twego i radowało z przygody twojej, tak zasmucone będzie z spustoszenia swego. -Baruch Ba 30 4 34 34 I będzie odcięte wesele mnóstwa jego a radowanie jego żalem będzie. -Baruch Ba 30 4 35 35 Bo ogień przydzie na nie od Wiecznego na długie dni, a czarci w nim mieszkać będą przez długi czas. -Baruch Ba 30 4 36 36 Obejźrzy się, Jeruzalem, ku wschodu słońca, a obacz wesele, któreć przychodzi od Boga. -Baruch Ba 30 4 37 37 Bo oto synowie twoi idą, któreś wypuściło rozproszone, idą zebrani od wschodu aż do zachodu na słowo Świętego, weseląc się ku chwale Bogu. +Baruch Ba 30 4 2 Nawróć się, Jakubie, a ujmi się go, chodź drogą przy jasności jego, przeciw światłu jego. +Baruch Ba 30 4 3 Nie oddawaj chwały twojej drugiemu i godności twej narodowi cudzemu. +Baruch Ba 30 4 4 Błogosławieniśmy, Izraelu, iż co się Bogu podoba, nam jest wiadomo! +Baruch Ba 30 4 5 Bądź lepszej myśli, ludu Boży, pamiętaj, Izrael! +Baruch Ba 30 4 6 Zaprzedaniście poganom nie na zagubienie, ale dlatego, iżeście w gniewie rozgniewali Boga, dlategoście podani sprzeciwnikom. +Baruch Ba 30 4 7 Boście rozdrażnili tego, który was stworzył, Boga wiecznego, ofiarując czartom, a nie Bogu. +Baruch Ba 30 4 8 Boście zapomnieli Boga, który was chował, i zasmuciliście mamkę waszę, Jeruzalem. +Baruch Ba 30 4 9 Bo widziała gniew od Boga przychodzący na was i mówiła: Skarga Jerozolimy Słuchajcie, pograniczni Syjon, bo wielki smętek Bóg przywiódł na mię. +Baruch Ba 30 4 10 Bom widziała pojmanie ludu mego, synów moich i córek, które na nie przywiódł Wieczny. +Baruch Ba 30 4 11 Bom wychowała je z radością, alem je utraciła z żalem i z płaczem. +Baruch Ba 30 4 12 Niech się nikt nie raduje nade mną wdową i opuszczałą, mnodzy mię opuścili dla grzechów synów moich, iż ustąpili od Zakonu Bożego. +Baruch Ba 30 4 13 A nie znali sprawiedliwości jego ani chodzili drogami przykazania Bożego, ani szcieżkami prawdy jego z sprawiedliwością chodzili. +Baruch Ba 30 4 14 Niechże przydą pograniczni Syjon a niech wspominają pojmanie synów i córek moich, które Wieczny na nie przywiódł. +Baruch Ba 30 4 15 Bo przywiódł na nie naród z daleka, naród zły i innego języka. +Baruch Ba 30 4 16 Którzy się nie wstydzili starca ani się smiłowali nad dziatkami i wywiedli namilsze wdowy, a jedyną z córek osirocili. +Baruch Ba 30 4 17 A ja co wam pomóc mogę? +Baruch Ba 30 4 18 Bo który na was przywiódł złe, ten was wyrwie z rąk nieprzyjaciół waszych. +Baruch Ba 30 4 19 Idźcie, dziatki, idźcie, bociem ja sama została. +Baruch Ba 30 4 20 Zdjęłam z siebie szatę pokoju, a oblokłam na się wór modlitwy i będę wołać do Nawyższego za dni moich. +Baruch Ba 30 4 21 Bądźcie lepszej myśli, synowie, wołajcie do Pana, a wyrwie was z ręki książąt nieprzyjacielskich. +Baruch Ba 30 4 22 Bom ja nadzieję miała w Wiecznym o zbawieniu waszym i potkało mię wesele od Świętego dla miłosierdzia, które na was przydzie od Wiecznego, Zbawiciela naszego. +Baruch Ba 30 4 23 Bom was wypuściła z żałością i z płaczem, ale mi was Pan zasię przywróci z weselem i z radością na wieki. +Baruch Ba 30 4 24 Bo jako widziały sąsiady Syjon pojmanie wasze od Boga, tak ujźrzą a w rychle wybawienie wasze od Boga, które wam przydzie z wielką czcią i zacnością wieczną. +Baruch Ba 30 4 25 Dziatki, cierpliwie znoście gniew, który na was przyszedł: bo cię nieprzyjaciel twój przeszladował, ale w rychle oglądasz zginienie jego i wstąpisz na karki jego. +Baruch Ba 30 4 26 Kochankowie moi chodzili po drogach przykrych, bo zagnani są jako trzoda od nieprzyjaciół rozchwycona. +Baruch Ba 30 4 27 Bądźcież lepszej myśli, synowie, a wołajcie do Pana, bo będzie pamiętał na was ten, który was zaprowadził. +Baruch Ba 30 4 28 Bo jako był smysł wasz, żebyście błądzili od Boga, dziesięćkroć tyle zasię nawróciwszy się szukać go będziecie. +Baruch Ba 30 4 29 Bo który na was złe przywiódł, ten wam zaś przywiedzie wesele wieczne ze zbawieniem waszym. +Baruch Ba 30 4 30 Bądźże lepszej myśli, o Jeruzalem, bo cię upomina ten, który cię mianował. +Baruch Ba 30 4 31 Szkodnicy poginą, którzy cię trapili, a którzy się weselili z upadku twego, skarani będą. +Baruch Ba 30 4 32 Miasta, którym służyli synowie twoi, będą pokarane, i które zabrało syny twoje. +Baruch Ba 30 4 33 Bo jako się weseliło z upadku twego i radowało z przygody twojej, tak zasmucone będzie z spustoszenia swego. +Baruch Ba 30 4 34 I będzie odcięte wesele mnóstwa jego a radowanie jego żalem będzie. +Baruch Ba 30 4 35 Bo ogień przydzie na nie od Wiecznego na długie dni, a czarci w nim mieszkać będą przez długi czas. +Baruch Ba 30 4 36 Obejźrzy się, Jeruzalem, ku wschodu słońca, a obacz wesele, któreć przychodzi od Boga. +Baruch Ba 30 4 37 Bo oto synowie twoi idą, któreś wypuściło rozproszone, idą zebrani od wschodu aż do zachodu na słowo Świętego, weseląc się ku chwale Bogu. Baruch Ba 30 5 1 Zwlecz się, Jeruzalem, z szaty żałoby i utrapienia twego, a oblecz się pięknością i potciwością chwały onej wiecznej, którą masz od Boga. -Baruch Ba 30 5 2 2 Oblecze cię Bóg w dwojakie szaty sprawiedliwości i włoży-ć na głowę koronę chwały wiecznej. -Baruch Ba 30 5 3 3 Bo okaże Bóg jasność swą na tobie każdemu, który pod niebem jest. -Baruch Ba 30 5 4 4 Abowiem Bóg będzie cię nazywał imieniem na wieki: Pokojem sprawiedliwości i Chwałą pobożności. -Baruch Ba 30 5 5 5 Powstań, Jeruzalem, a stań na miejscu wysokim i pojźrzy ku wschodu słońca a obacz syny swe zebrane od wschodu słońca aż do zachodu słowem Świętego, weselące się z pamiątki Bożej. -Baruch Ba 30 5 6 6 Bo od ciebie wyszli pieszo gnani od nieprzyjaciół, a Pan przyprowadzi je do ciebie przyniesione ze czcią jako syny królestwa. -Baruch Ba 30 5 7 7 Bo postanowił Bóg zniżyć każdą górę wysoką i skały wiecznie trwające, a doliny napełnić na wyrównanie ziemie, żeby Izrael szedł pilnie ku chwale Bożej. -Baruch Ba 30 5 8 8 A zasłoniły cieniem i lasy i wszelkie drzewo wdzięczne Izraela z rozkazania Boskiego. -Baruch Ba 30 5 9 9 Bo przywiedzie Bóg Izraela z weselem światłości majestatu swego, z miłosierdziem i sprawiedliwością, która jest z niego. +Baruch Ba 30 5 2 Oblecze cię Bóg w dwojakie szaty sprawiedliwości i włoży-ć na głowę koronę chwały wiecznej. +Baruch Ba 30 5 3 Bo okaże Bóg jasność swą na tobie każdemu, który pod niebem jest. +Baruch Ba 30 5 4 Abowiem Bóg będzie cię nazywał imieniem na wieki: Pokojem sprawiedliwości i Chwałą pobożności. +Baruch Ba 30 5 5 Powstań, Jeruzalem, a stań na miejscu wysokim i pojźrzy ku wschodu słońca a obacz syny swe zebrane od wschodu słońca aż do zachodu słowem Świętego, weselące się z pamiątki Bożej. +Baruch Ba 30 5 6 Bo od ciebie wyszli pieszo gnani od nieprzyjaciół, a Pan przyprowadzi je do ciebie przyniesione ze czcią jako syny królestwa. +Baruch Ba 30 5 7 Bo postanowił Bóg zniżyć każdą górę wysoką i skały wiecznie trwające, a doliny napełnić na wyrównanie ziemie, żeby Izrael szedł pilnie ku chwale Bożej. +Baruch Ba 30 5 8 A zasłoniły cieniem i lasy i wszelkie drzewo wdzięczne Izraela z rozkazania Boskiego. +Baruch Ba 30 5 9 Bo przywiedzie Bóg Izraela z weselem światłości majestatu swego, z miłosierdziem i sprawiedliwością, która jest z niego. Baruch Ba 30 6 1 Wypis listu, który posłał Jeremiasz do tych, które pojmawszy miano zagnać do Babilonu od króla Babilońskiego - aby im opowiedział wedle tego, jako mu od Boga rozkazano. Baruch Ba 30 6 2 Dla grzechów, któremiście przed Bogiem grzeszyli, będziecie zawiedzieni więźniami do Babilonu od Nabuchodonozora, króla Babilońskiego. 2 Gdy tedy wnidziecie do Babilonu, będziecie tam przez wiele lat i przez czasy długie, aż do siedmi pokolenia; potym wywiodę was stamtąd w pokoju. -Baruch Ba 30 6 3 3 A teraz ujźrzycie w Babilonie, że bogi złote i śrebrne, i kamienne, i drzewiane nosić będą na ramionach, pokazujące postrach poganom. -Baruch Ba 30 6 4 4 Patrzcież tedy, abyście i wy nie zstali się podobni sprawam obcym i bali się, i strach was zjął dla nich. -Baruch Ba 30 6 5 5 Gdy tedy ujźrzycie tłum z tyłu i z przodku, kłaniający się, mówcie w sercach waszych: Tobie, Panie, kłaniać się potrzeba! -Baruch Ba 30 6 6 6 Bo Anjoł mój z wami jest, a sam będę szukał dusz waszych. -Baruch Ba 30 6 7 7 Abowiem język onych polerowany od rzemieślnika; sami też pozłoceni i pośrebrzeni są fałszywi, a mówić nie mogą. -Baruch Ba 30 6 8 8 A jako pannie, która się w ubierze kocha, tak wziąwszy złoto uczynili. -Baruch Ba 30 6 9 9 Mają-ć iście korony złote na swych głowach bogowie ich, skąd kradną kapłani od nich złoto i śrebro a wydają je sami na się. -Baruch Ba 30 6 10 10 Dawają też z niego wszetecznicom i nierządnice przybierają, i zaś wziąwszy je od nierządnic ubierają bogi swoje. -Baruch Ba 30 6 11 11 A ci nie są wolni ode rdze i od molu. -Baruch Ba 30 6 12 12 A przybrawszy je w szatę szarłatową, ocierają twarzy ich od prochu domowego, którego dosyć jest między nimi. -Baruch Ba 30 6 13 13 A ma sceptrum jako człowiek, jako sędzia krainy, który grzeszącego przeciw jemu nie zabija. -Baruch Ba 30 6 14 14 Trzyma też miecz w ręce i siekierę, a sam siebie: od wojny i od zbójców nie wyzwala. Skąd wam niech wiadomo będzie, żeć nie są bogami. -Baruch Ba 30 6 15 15 przetoż nie bójcie się ich. Bo jako człowiecze naczynie stłuczone niepożytecznym się zstaje, tacy są i bogowie ich. -Baruch Ba 30 6 16 16 Gdy je postawią w domu, oczy ich pełne są prochu z nóg wchodzących. -Baruch Ba 30 6 17 17 A jako komu, który króla obraził, ode drzwi zastępiono, abo jako umarłego do grobu przyniesionego, tak opatrują ofiarownicy drzwi zamkami i kłotkami, aby ich złodzieje nie odzierali. -Baruch Ba 30 6 18 18 Zapalają im lampy, a iście wiele, z których żadnej widzieć nie mogą, a są jako balki w domu. -Baruch Ba 30 6 19 19 A serca ich powiadają, że liżą węże, którzy są z ziemie, gdy je gryzą i szatę ich, a nie poczują. -Baruch Ba 30 6 20 20 Czarne się zstawają szaty ich od dymu, który w domu bywa. -Baruch Ba 30 6 21 21 Nad ciałem ich i nad głową ich latają sowy, jaskółki i ptacy też, także i kotki. -Baruch Ba 30 6 22 22 Skąd wiedźcie, iż nie są bogowie. A przetoż się ich nie lękajcie. -Baruch Ba 30 6 23 23 Złoto też, które mają, na pozór jest jeśli kto rdze nie otrze, nie będą się łsknieć, bo nie czuli, gdy je odlewano. -Baruch Ba 30 6 24 24 Za wszelkie pieniądze kupione są, w których tchu nie masz. -Baruch Ba 30 6 25 25 Bez nóg, noszą je na ramionach, pokazując nikczemność swą ludziom. Niech będą zawstydzeni i ci, którzy im służą. -Baruch Ba 30 6 26 26 Przetoż jeśli upadną na ziemię, same przez się nie wstają: ani jeśli go kto prosto postawi, sam przez się nie wstanie; ale jako martwym dary ich przed nimi położą. -Baruch Ba 30 6 27 27 Ofiary ich ofiarownicy ich przedawają i źle je obracają. Także i żony ich, obrawszy je, ani choremu, ani żebrakowi z nich nie udzielają. -Baruch Ba 30 6 28 28 Ofiar ich dotykają się położnice i miesięcznice. A tak stąd wiedząc, że nie są bogami, nie bójcie się ich. -Baruch Ba 30 6 29 29 Bo skądże je zowią bogami? Iż niewiasty kładą przed bogi śrebrne i złote, i drzewiane, -Baruch Ba 30 6 30 30 a w domach ich siedzą ofiarownicy mając rozdarte szaty a głowy i brodę ogoloną, których głowy nie przykryte. -Baruch Ba 30 6 31 31 I ryczą, wołając przeciw bogom swoim, jako na wieczerzy umarłego. -Baruch Ba 30 6 32 32 Szaty ich zejmują kapłani, a przyobłóczą żony i syny swoje. -Baruch Ba 30 6 33 33 Ani jeśli co złego się im zstanie od kogo, ani jeśli co dobrego, będą mogli oddać; ani mogą uczynić króla, ani złożyć. -Baruch Ba 30 6 34 34 Także ani mogą dać bogactw, ani złego oddać. Jeśli im kto szlub szlubi, a nie spełni, i tego się nie upominają. -Baruch Ba 30 6 35 35 Człowieka od śmierci nie wybawią ani słabszego od mocniejszego nie wyrywają. -Baruch Ba 30 6 36 36 Człowieku ślepemu wzroku nie przywracają, z potrzeby człowieka nie wybawią. -Baruch Ba 30 6 37 37 Nie będą mieć litości nad wdową ani sierotom dobrze uczynią. -Baruch Ba 30 6 38 38 Kamieniom z góry podobni są bogowie ich drzewiani i kamienni, i złoci, i śrebrni. A którzy je chwalą, zawstydzeni będą. -Baruch Ba 30 6 39 39 Jakoż tedy ma kto rozumieć abo mówić, że oni są bogami? -Baruch Ba 30 6 40 40 Gdyż jeszcze i sami Chaldejczycy nie czczą ich; którzy słysząc niemego, że mówić nie może, ofiarują je Belowi, prosząc od niego mowy: -Baruch Ba 30 6 41 41 jakoby mogli czuć, którzy się nie ruszają. I sami, gdy zrozumieją, opuszczą je: bo smysłu nie mają sami bogowie ich. -Baruch Ba 30 6 42 42 A niewiasty, opasane powrozami, siedzą na drogach, paląc pestki oliwne. -Baruch Ba 30 6 43 43 A gdy która z nich, przyciągniona od kogo mimo idącego, leżała z nim, tedy sąsiadce swej przygania, źe onej nie miano za godną jako onę a iż się powróz jej nie przerwał. -Baruch Ba 30 6 44 44 A wszytkie rzeczy, które się około nich dzieją, fałeszne są. Jakoż ma kto rozumieć abo mówić, że to są bogowie? -Baruch Ba 30 6 45 45 A rzemieślnicy i złotnicy urobili je: nic innego nie będą, jedno to, czym je chcieli mieć ofiarownicy. -Baruch Ba 30 6 46 46 Sami też rzemiesłnicy, którzy je czynią, nie są długocześni. Izaliż tedy mogą rzeczy od nich uczynione być bogami? -Baruch Ba 30 6 47 47 A zostawili rzeczy fałeczne i sromotę potomkom. -Baruch Ba 30 6 48 48 Bo gdy przydzie na nie wojna i złe, myślą ofiarownicy z sobą, gdzie by się skryli z nimi. -Baruch Ba 30 6 49 49 Jakoż tedy mają rozumieć, że są bogami, którzy się ani od wojny wybawiają, ani ze złego wyrywąją? -Baruch Ba 30 6 50 50 Bo gdyż są drzewiane, pozłocone i pośrebrzone, po tym poznają wszyscy narodowie i królowie, że są fałszywe: które jawno jest, że nie są bogami, ale robotą rąk ludzkich, a żadnej sprawy Bożej z nimi nie masz. -Baruch Ba 30 6 51 51 Skąd tedy wiadomo jest, że nie są bogami, ale dziełami rąk ludzkich i żadnej Boskiej sprawy w nich nie masz? -Baruch Ba 30 6 52 52 Króla krainie nie dają ani dżdża ludziom dadzą. -Baruch Ba 30 6 53 53 Sądu też nie rozsądzą ani krain od krzywdy wybawią: a iż nic nie mogą jako wrony między niebem i ziemią. -Baruch Ba 30 6 54 54 Bo gdy ogień wpadnie w dom bogów drzewianych, śrebrnych i złotych, ofiarownicy ich ucieką i ujdą, ale oni jako balki w pośrzodku zgorają. -Baruch Ba 30 6 55 55 Królowi też i wojnie się nie sprzeciwią. Jakoż tedy ma kto mniemać i przyjąć, że bogami są? -Baruch Ba 30 6 56 56 Nie obronią się od złodziejów ani od zbójców bogowie drzewiani i kamienni, i pozłoceni, i pośrebrzeni, -Baruch Ba 30 6 57 57 którym złoto i śrebro, i szatę ci, którzy mocniejszy są, odejmą i odejdą, ani sobie rady dadzą. -Baruch Ba 30 6 58 58 A przetoż lepiej jest być królem, który moc swą pokazuje, abo naczyniem w domu pożytecznym, w którym się chełpić będzie, który je ma, abo drzwiami w domu, które strzegą tego, co w nim jest, niżli bogami fałszywymi. -Baruch Ba 30 6 59 59 Słońce i księżyc, i gwiazdy, będąc jasnemi i wysłanemi ku pożytku, posłuszne są. -Baruch Ba 30 6 60 60 Także i błyskawica, gdy się okaże, znaczna jest; toż też i wiatr: po każdej krainie wieje. -Baruch Ba 30 6 61 61 I obłoki, którym gdy Bóg rozkaże po wszemu światu przechodzić, czynią, co im rozkazano. -Baruch Ba 30 6 62 62 Ogień też spuszczony z wierzchu, aby spalił góry i lasy, czyni, co mu rozkazano. A ci ani kształtem, ani mocą jednemu z tych podobne nie są. -Baruch Ba 30 6 63 63 Przetoż nie ma żaden mniemać ani mówić, że oni są bogami, gdyż ani sądu sądzić nie mogą, ani żadnej rzeczy ludziom uczynić. -Baruch Ba 30 6 64 64 A tak wiedząc, że nie są bogami, nie bójcie się ich. -Baruch Ba 30 6 65 65 Bo ani będą złorzeczyć królom, ani dobrorzeczyć. -Baruch Ba 30 6 66 66 Nie okazują też narodom znaków na niebie, ani świecić będą jako słońce, ani oświecać jako księżyc. -Baruch Ba 30 6 67 67 Zwierzęta są lepsze niż oni, które mogą uciec pod przykrycie i pomóc sobie. -Baruch Ba 30 6 68 68 Żadnym tedy sposobem nie jest nam wiadomo, żeby byli bogami: przetoż się ich nie bójcie. -Baruch Ba 30 6 69 69 Bo jako w ogrodzie ogórkowym straszydło nic nie strzeże, tak są ich bogowie drzewiani i śrebrni, i pozłoceni. -Baruch Ba 30 6 70 70 Tymże sposobem i w ogrodzie oset biały, na którym wszelki ptak siada. Takżeć bogowie ich drzewiani i pozłoceni, i pośrebrzeni podobni są umarłemu wrzuconemu do ciemności. -Baruch Ba 30 6 71 71 Z szarłatu i z czerwonej farby, które na nich butwieją, poznacie, że nie są bogami. Sami też na koniec zgryzieni bywają i będą hańbą w krainie. -Baruch Ba 30 6 72 72 Lepszy jest człowiek sprawiedliwy, który nie ma bałwanów: bo daleki będzie od pohańbienia. +Baruch Ba 30 6 3 A teraz ujźrzycie w Babilonie, że bogi złote i śrebrne, i kamienne, i drzewiane nosić będą na ramionach, pokazujące postrach poganom. +Baruch Ba 30 6 4 Patrzcież tedy, abyście i wy nie zstali się podobni sprawam obcym i bali się, i strach was zjął dla nich. +Baruch Ba 30 6 5 Gdy tedy ujźrzycie tłum z tyłu i z przodku, kłaniający się, mówcie w sercach waszych: Tobie, Panie, kłaniać się potrzeba! +Baruch Ba 30 6 6 Bo Anjoł mój z wami jest, a sam będę szukał dusz waszych. +Baruch Ba 30 6 7 Abowiem język onych polerowany od rzemieślnika; sami też pozłoceni i pośrebrzeni są fałszywi, a mówić nie mogą. +Baruch Ba 30 6 8 A jako pannie, która się w ubierze kocha, tak wziąwszy złoto uczynili. +Baruch Ba 30 6 9 Mają-ć iście korony złote na swych głowach bogowie ich, skąd kradną kapłani od nich złoto i śrebro a wydają je sami na się. +Baruch Ba 30 6 10 Dawają też z niego wszetecznicom i nierządnice przybierają, i zaś wziąwszy je od nierządnic ubierają bogi swoje. +Baruch Ba 30 6 11 A ci nie są wolni ode rdze i od molu. +Baruch Ba 30 6 12 A przybrawszy je w szatę szarłatową, ocierają twarzy ich od prochu domowego, którego dosyć jest między nimi. +Baruch Ba 30 6 13 A ma sceptrum jako człowiek, jako sędzia krainy, który grzeszącego przeciw jemu nie zabija. +Baruch Ba 30 6 14 Trzyma też miecz w ręce i siekierę, a sam siebie: od wojny i od zbójców nie wyzwala. Skąd wam niech wiadomo będzie, żeć nie są bogami. +Baruch Ba 30 6 15 przetoż nie bójcie się ich. Bo jako człowiecze naczynie stłuczone niepożytecznym się zstaje, tacy są i bogowie ich. +Baruch Ba 30 6 16 Gdy je postawią w domu, oczy ich pełne są prochu z nóg wchodzących. +Baruch Ba 30 6 17 A jako komu, który króla obraził, ode drzwi zastępiono, abo jako umarłego do grobu przyniesionego, tak opatrują ofiarownicy drzwi zamkami i kłotkami, aby ich złodzieje nie odzierali. +Baruch Ba 30 6 18 Zapalają im lampy, a iście wiele, z których żadnej widzieć nie mogą, a są jako balki w domu. +Baruch Ba 30 6 19 A serca ich powiadają, że liżą węże, którzy są z ziemie, gdy je gryzą i szatę ich, a nie poczują. +Baruch Ba 30 6 20 Czarne się zstawają szaty ich od dymu, który w domu bywa. +Baruch Ba 30 6 21 Nad ciałem ich i nad głową ich latają sowy, jaskółki i ptacy też, także i kotki. +Baruch Ba 30 6 22 Skąd wiedźcie, iż nie są bogowie. A przetoż się ich nie lękajcie. +Baruch Ba 30 6 23 Złoto też, które mają, na pozór jest jeśli kto rdze nie otrze, nie będą się łsknieć, bo nie czuli, gdy je odlewano. +Baruch Ba 30 6 24 Za wszelkie pieniądze kupione są, w których tchu nie masz. +Baruch Ba 30 6 25 Bez nóg, noszą je na ramionach, pokazując nikczemność swą ludziom. Niech będą zawstydzeni i ci, którzy im służą. +Baruch Ba 30 6 26 Przetoż jeśli upadną na ziemię, same przez się nie wstają: ani jeśli go kto prosto postawi, sam przez się nie wstanie; ale jako martwym dary ich przed nimi położą. +Baruch Ba 30 6 27 Ofiary ich ofiarownicy ich przedawają i źle je obracają. Także i żony ich, obrawszy je, ani choremu, ani żebrakowi z nich nie udzielają. +Baruch Ba 30 6 28 Ofiar ich dotykają się położnice i miesięcznice. A tak stąd wiedząc, że nie są bogami, nie bójcie się ich. +Baruch Ba 30 6 29 Bo skądże je zowią bogami? Iż niewiasty kładą przed bogi śrebrne i złote, i drzewiane, +Baruch Ba 30 6 30 a w domach ich siedzą ofiarownicy mając rozdarte szaty a głowy i brodę ogoloną, których głowy nie przykryte. +Baruch Ba 30 6 31 I ryczą, wołając przeciw bogom swoim, jako na wieczerzy umarłego. +Baruch Ba 30 6 32 Szaty ich zejmują kapłani, a przyobłóczą żony i syny swoje. +Baruch Ba 30 6 33 Ani jeśli co złego się im zstanie od kogo, ani jeśli co dobrego, będą mogli oddać; ani mogą uczynić króla, ani złożyć. +Baruch Ba 30 6 34 Także ani mogą dać bogactw, ani złego oddać. Jeśli im kto szlub szlubi, a nie spełni, i tego się nie upominają. +Baruch Ba 30 6 35 Człowieka od śmierci nie wybawią ani słabszego od mocniejszego nie wyrywają. +Baruch Ba 30 6 36 Człowieku ślepemu wzroku nie przywracają, z potrzeby człowieka nie wybawią. +Baruch Ba 30 6 37 Nie będą mieć litości nad wdową ani sierotom dobrze uczynią. +Baruch Ba 30 6 38 Kamieniom z góry podobni są bogowie ich drzewiani i kamienni, i złoci, i śrebrni. A którzy je chwalą, zawstydzeni będą. +Baruch Ba 30 6 39 Jakoż tedy ma kto rozumieć abo mówić, że oni są bogami? +Baruch Ba 30 6 40 Gdyż jeszcze i sami Chaldejczycy nie czczą ich; którzy słysząc niemego, że mówić nie może, ofiarują je Belowi, prosząc od niego mowy: +Baruch Ba 30 6 41 jakoby mogli czuć, którzy się nie ruszają. I sami, gdy zrozumieją, opuszczą je: bo smysłu nie mają sami bogowie ich. +Baruch Ba 30 6 42 A niewiasty, opasane powrozami, siedzą na drogach, paląc pestki oliwne. +Baruch Ba 30 6 43 A gdy która z nich, przyciągniona od kogo mimo idącego, leżała z nim, tedy sąsiadce swej przygania, źe onej nie miano za godną jako onę a iż się powróz jej nie przerwał. +Baruch Ba 30 6 44 A wszytkie rzeczy, które się około nich dzieją, fałeszne są. Jakoż ma kto rozumieć abo mówić, że to są bogowie? +Baruch Ba 30 6 45 A rzemieślnicy i złotnicy urobili je: nic innego nie będą, jedno to, czym je chcieli mieć ofiarownicy. +Baruch Ba 30 6 46 Sami też rzemiesłnicy, którzy je czynią, nie są długocześni. Izaliż tedy mogą rzeczy od nich uczynione być bogami? +Baruch Ba 30 6 47 A zostawili rzeczy fałeczne i sromotę potomkom. +Baruch Ba 30 6 48 Bo gdy przydzie na nie wojna i złe, myślą ofiarownicy z sobą, gdzie by się skryli z nimi. +Baruch Ba 30 6 49 Jakoż tedy mają rozumieć, że są bogami, którzy się ani od wojny wybawiają, ani ze złego wyrywąją? +Baruch Ba 30 6 50 Bo gdyż są drzewiane, pozłocone i pośrebrzone, po tym poznają wszyscy narodowie i królowie, że są fałszywe: które jawno jest, że nie są bogami, ale robotą rąk ludzkich, a żadnej sprawy Bożej z nimi nie masz. +Baruch Ba 30 6 51 Skąd tedy wiadomo jest, że nie są bogami, ale dziełami rąk ludzkich i żadnej Boskiej sprawy w nich nie masz? +Baruch Ba 30 6 52 Króla krainie nie dają ani dżdża ludziom dadzą. +Baruch Ba 30 6 53 Sądu też nie rozsądzą ani krain od krzywdy wybawią: a iż nic nie mogą jako wrony między niebem i ziemią. +Baruch Ba 30 6 54 Bo gdy ogień wpadnie w dom bogów drzewianych, śrebrnych i złotych, ofiarownicy ich ucieką i ujdą, ale oni jako balki w pośrzodku zgorają. +Baruch Ba 30 6 55 Królowi też i wojnie się nie sprzeciwią. Jakoż tedy ma kto mniemać i przyjąć, że bogami są? +Baruch Ba 30 6 56 Nie obronią się od złodziejów ani od zbójców bogowie drzewiani i kamienni, i pozłoceni, i pośrebrzeni, +Baruch Ba 30 6 57 którym złoto i śrebro, i szatę ci, którzy mocniejszy są, odejmą i odejdą, ani sobie rady dadzą. +Baruch Ba 30 6 58 A przetoż lepiej jest być królem, który moc swą pokazuje, abo naczyniem w domu pożytecznym, w którym się chełpić będzie, który je ma, abo drzwiami w domu, które strzegą tego, co w nim jest, niżli bogami fałszywymi. +Baruch Ba 30 6 59 Słońce i księżyc, i gwiazdy, będąc jasnemi i wysłanemi ku pożytku, posłuszne są. +Baruch Ba 30 6 60 Także i błyskawica, gdy się okaże, znaczna jest; toż też i wiatr: po każdej krainie wieje. +Baruch Ba 30 6 61 I obłoki, którym gdy Bóg rozkaże po wszemu światu przechodzić, czynią, co im rozkazano. +Baruch Ba 30 6 62 Ogień też spuszczony z wierzchu, aby spalił góry i lasy, czyni, co mu rozkazano. A ci ani kształtem, ani mocą jednemu z tych podobne nie są. +Baruch Ba 30 6 63 Przetoż nie ma żaden mniemać ani mówić, że oni są bogami, gdyż ani sądu sądzić nie mogą, ani żadnej rzeczy ludziom uczynić. +Baruch Ba 30 6 64 A tak wiedząc, że nie są bogami, nie bójcie się ich. +Baruch Ba 30 6 65 Bo ani będą złorzeczyć królom, ani dobrorzeczyć. +Baruch Ba 30 6 66 Nie okazują też narodom znaków na niebie, ani świecić będą jako słońce, ani oświecać jako księżyc. +Baruch Ba 30 6 67 Zwierzęta są lepsze niż oni, które mogą uciec pod przykrycie i pomóc sobie. +Baruch Ba 30 6 68 Żadnym tedy sposobem nie jest nam wiadomo, żeby byli bogami: przetoż się ich nie bójcie. +Baruch Ba 30 6 69 Bo jako w ogrodzie ogórkowym straszydło nic nie strzeże, tak są ich bogowie drzewiani i śrebrni, i pozłoceni. +Baruch Ba 30 6 70 Tymże sposobem i w ogrodzie oset biały, na którym wszelki ptak siada. Takżeć bogowie ich drzewiani i pozłoceni, i pośrebrzeni podobni są umarłemu wrzuconemu do ciemności. +Baruch Ba 30 6 71 Z szarłatu i z czerwonej farby, które na nich butwieją, poznacie, że nie są bogami. Sami też na koniec zgryzieni bywają i będą hańbą w krainie. +Baruch Ba 30 6 72 Lepszy jest człowiek sprawiedliwy, który nie ma bałwanów: bo daleki będzie od pohańbienia. Ezekiel Ez 31 1 1 I stało się trzydziestego roku, w czwartym, piątego dnia miesiąca, gdym był w pośrodku poimanych nad rzeką Chobar, otworzyły się niebiosa, i widziałem widzenia Boże. Ezekiel Ez 31 1 2 Piątego dnia miesiąca, ten jest rok piąty przeprowadzenia króla Joachina, Ezekiel Ez 31 1 3 Stało się słowo Pańskie do Ezechiela, syna Buzy, kapłana w ziemi Chaldejskiéj, nad rzeką Chobar, i stała się tam nad nim ręka Pańska. @@ -26371,934 +26371,934 @@ Malachi Ml 44 4 4 Pamiętajcie na zakon Mojżesza, sługi mego, którym mu rozka Malachi Ml 44 4 5 Oto ja poślę wam Eliasza proroka, pierwéj niźli przyjdzie dzień Pański wielki a straszny. Malachi Ml 44 4 6 I nawróci się serce ojców ku synom, a serce synów ku ojcom ich, abych snadź nie przyszedł, a nie skarał ziemie wytraceniem. Przypisy 1 Maccabees 1 Mch 45 1 1 I zstało się potym, gdy Aleksander Filipów, Macedończyk, który pierwszy królował w Grecyjej, wyszedszy z ziemie Cetim poraził Dariusza, króla Persów i Medów, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 2 2 zwiódł wiele bitew i odzierżał wszytkich zamki, i pozabijał króle ziemskie, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 3 3 i przeszedł aż do granic ziemie, i zabrał łupy mnóstwa narodów, i umilkła ziemia przed oczyma jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 4 4 I zebrał siłę i wojsko barzo mocne, i wywyższyło się, i podniosło serce jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 5 5 I odzierżał krainy narodów i króle: i zstali mu się hołdownikami. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 6 6 A potym upadł na łoże i poznał, że umrzeć miał. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 7 7 I wezwał zacnych służebników swych, którzy od młodości z nim wychowani byli, i rozdzielił im królestwo swe jeszcze za żywota. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 8 8 A królował Aleksander przez dwanaście lat, i umarł. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 9 9 I odzierżeli słudzy jego królestwo, każdy na swym miejscu. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 10 10 I włożyli na się korony wszyscy po śmierci jego i synowie ich po nich przez wiele lat, i namnożyło się złego na ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 11 11 I wyszedł z nich korzeń grzeszny, Antioch Oświecony, syn Antiocha króla, który był w zakładzie w Rzymie i królował roku setnego trzydziestego i siódmego królestwa Greckiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 12 12 W one dni wyszli z Izraela synowie niezbożni i namówili wielu, mówiąc: Pódżmy a uczyńmy przymierze z narody, które około nas są, bo od tego czasu, jakośmy od nich odstąpili, wiele złego nas nalazło. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 13 13 I zdała się dobra mowa w oczach ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 14 14 I postanowili niektórzy z ludu, i jachali do króla: i dał im moc, aby czynili sprawiedliwość poganów. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 15 15 I zbudowali w Jeruzalem szkołę według praw pogańskich. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 16 16 I uczynili sobie odrzezld, i odstąpili od przymierza świętego, i sprzęgli się z pogany, i zaprzedani są, aby złe czynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 17 17 I zgotowane jest królestwo przed oczyma Antiocha. I począł królować w ziemi Egipskiej, aby królował nad dwiema królestwy. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 18 18 I wyciągnął do Egiptu z wielkim mnóstwem, z wozmi, z słoniami, z jezdnemi i z wielkim mnóstwem okrętów, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 19 19 I podniósł wojnę przeciw Ptolemeusowi, królowi Egipskiemu. I zlękł się Ptolemeus od oblicza jego, i uciekł, i poległo zranionych wiele. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 20 20 I wziął miasta obronne w ziemi Egipskiej, i pobrał łupy ziemie Egipskiej. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 21 21 I wrócił się Antioch, jako poraził Egipt, roku setnego czterdziestego i trzeciego, i ciągnął do Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 22 22 I przyciągnął do Jeruzalem z mnóstwem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 23 23 I wszedł do świątynie z pychą, i wziął ołtarz złoty, i lichtarz światła, i wszytkie naczynia jego, i stół pokładny, i naczynia ofiar mokrych, i czasze, i możdżerzyki złote, i zasłonę, i korony, i ochędóstwo złote, które było na czele kościoła, i połamał wszytko. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 24 24 I pobrał śrebro i złoto, i naczynia pożądane, i zabrał skarby skryte, które nalazł, a wszytko zabrawszy, poszedł do ziemie swojej. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 25 25 I uczynił mord wielki w ludziech, i mówił z pychą wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 26 26 I zstało się narzekanie wielkie w Izraelu i po wszytkich miejscach ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 27 27 I wzdychali książęta i starszy: panny i młodzieńcy roznie mogli się i piękność niewiast odmieniła się. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 28 28 Każdy małżonek wziął lament, a które siedziały w małżeńskiej łożnicy, płakały. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 29 29 I wzruszyła się ziemia nad tymi, którzy w niej mieszkali, a wszytek dom Jakub okrył się zelżywością. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 30 30 Apo dwu lat dni posłał król do miast Judzkich przełożonego nad pobory, i przyciągnął do Jeruzalem z orszakiem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 31 31 I mówił do nich słowa spokojne na zdradzie, i uwierzyli mu. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 32 32 I uderzył z trzaskiem na miasto, i poraził je porażką wielką, i wytrącił wiele z Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 33 33 I pobrał lupy miasta, i spalił je ogniem, i popsował domy jego, i mury jego wokoło. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 34 34 I zawiedli w pojmanie niewiasty, a dziatki i bydła posiedli. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 35 35 I zbudowali Miasto Dawidowe murem wielkim i mocnym, i wieżami mocnemi, i było im miasto zamku. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 36 36 I osadzili tam naród grzeszny, męże niepobożne, i zmocnili się w nim. I nakładli zbroje i żywności, i zgromadzili łupy Jeruzalem, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 37 37 i schowali tam. I zstali się sidłem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 38 38 I zstało się to na zasadzkę świątyni, i na przeciwnika złego w Izrael. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 39 39 I wylali krew niewinną około świątynie, i splugawili świątynię. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 40 40 I uciekli obywatele Jeruzalem dla nich, i zstało się mieszkaniem cudzoziemców, i zstało się obcym nasieniu swemu, i synowie jego opuścili ji. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 41 41 Świątynia jego spustoszona jest jako pustki, święta jego obróciły się w płacz, szabaty jego na hańbę, czci jego wniwecz. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 42 42 Według sławy jego rozmnożyła się zelżywość jego, a wywyższenie jego obróciło się w płacz. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 43 43 I pisał król Antioch do wszytkiego królestwa swego, aby był wszytek lud jeden, a każdy zakon swój opuścił. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 44 44 I zezwolili wszyscy narodowie według słowa króla Antiocha, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 45 45 i wiele z Izraela przystało na nabożeństwo jego, i ofiarowali bałwanom, i splugawili szabat. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 46 46 I posłał król listy przez ręce posłów do Jeruzalem i do wszech miast Judzkich, aby szli zaprawy pogańskimi -1 Maccabees 1 Mch 45 1 47 47 a iżby zakazali całopalenia i ofiar, i ubłagania czynić w kościele Bożym, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 48 48 i żeby bronili święcić szabatu i dni uroczystych. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 49 49 I rozkazał splugawić świętynią i lud święty Izraelski. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 50 50 I kazał nabudować ołtarzów i zborów, i bałwanów, i ofiarować świnie mięso i bydło pospolite, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 51 51 i zostawiać syny swe nieobrzezane, a dusze swe plugawić wszelakimi plugastwy i obrzydłościami, tak iżby zapomnieli Zakonu i odmienili wszytkie usprawiedliwienia Boże. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 52 52 A którzy by kolwiek nie czynili według słowa króla Antiocha, żeby gardło dali. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 53 53 Według tych wszytkich słów pisał wszystkiemu królestwu swemu i postanowił przełożone nad ludem, którzy by to czynić przymuszali. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 54 54 I rozkazali miastom Judzkim ofiary sprawować. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 55 55 I zebrało się wiele z ludu do tych, którzy byli opuścili Zakon Pański, i czynili złość na ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 56 56 I wypędzili lud Izraelski do jaskiń i do skrytych miejsc zbiegów. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 57 57 Dnia piętnastego miesiąca Kasleu, piątego ii czterdziestego i setnego roku, zbudował król Antiochus obrzydłego bałwana spustoszenia na ołtarzu Bożym. I po wszytkich miastach Judzkich wokoło nabudowali ołtarzów, -1 Maccabees 1 Mch 45 1 58 58 a przede drzwiami domów i po ulicach palili kadzidło i ofiarowali. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 59 59 I Księgi Zakonu Bożego, podrapawszy je, spalili ogniem. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 60 60 A u kogokolwiek naleziono Księgi Przymierza Pańskiego i ktokolwiek zachowywał Zakon Pański, według wyroku królewskiego zabijali go. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 61 61 Mocą swoją czynili to ludowi Izraelskiemu, który się najdował na każdy miesiąc i miesiąc w mieściech. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 62 62 A dwudziestego i piątego dnia miesiąca ofiarowali na ołtarzu, który był przeciw ołtarzowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 63 63 A niewiasty zasię, które obrzezowały syny swe, zabijano według rozkazania króla Antiocha. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 64 64 I wieszali dziatki za szyje po wszytkich domiech ich, a te, którzy je obrzezowali, zabijali. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 65 65 I wiele z ludu Izraelskiego postanowili u siebie, aby nie jadali rzeczy nieczystych, i woleli raczej umrzeć niż się plugawić pokarmy nieczystemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 66 66 I nie chcieli łamać świętego Zakonu Bożego, i pomordowani są. -1 Maccabees 1 Mch 45 1 67 67 I zstał się barzo wielki gniew nad ludem. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 2 zwiódł wiele bitew i odzierżał wszytkich zamki, i pozabijał króle ziemskie, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 3 i przeszedł aż do granic ziemie, i zabrał łupy mnóstwa narodów, i umilkła ziemia przed oczyma jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 4 I zebrał siłę i wojsko barzo mocne, i wywyższyło się, i podniosło serce jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 5 I odzierżał krainy narodów i króle: i zstali mu się hołdownikami. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 6 A potym upadł na łoże i poznał, że umrzeć miał. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 7 I wezwał zacnych służebników swych, którzy od młodości z nim wychowani byli, i rozdzielił im królestwo swe jeszcze za żywota. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 8 A królował Aleksander przez dwanaście lat, i umarł. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 9 I odzierżeli słudzy jego królestwo, każdy na swym miejscu. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 10 I włożyli na się korony wszyscy po śmierci jego i synowie ich po nich przez wiele lat, i namnożyło się złego na ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 11 I wyszedł z nich korzeń grzeszny, Antioch Oświecony, syn Antiocha króla, który był w zakładzie w Rzymie i królował roku setnego trzydziestego i siódmego królestwa Greckiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 12 W one dni wyszli z Izraela synowie niezbożni i namówili wielu, mówiąc: Pódżmy a uczyńmy przymierze z narody, które około nas są, bo od tego czasu, jakośmy od nich odstąpili, wiele złego nas nalazło. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 13 I zdała się dobra mowa w oczach ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 14 I postanowili niektórzy z ludu, i jachali do króla: i dał im moc, aby czynili sprawiedliwość poganów. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 15 I zbudowali w Jeruzalem szkołę według praw pogańskich. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 16 I uczynili sobie odrzezld, i odstąpili od przymierza świętego, i sprzęgli się z pogany, i zaprzedani są, aby złe czynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 17 I zgotowane jest królestwo przed oczyma Antiocha. I począł królować w ziemi Egipskiej, aby królował nad dwiema królestwy. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 18 I wyciągnął do Egiptu z wielkim mnóstwem, z wozmi, z słoniami, z jezdnemi i z wielkim mnóstwem okrętów, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 19 I podniósł wojnę przeciw Ptolemeusowi, królowi Egipskiemu. I zlękł się Ptolemeus od oblicza jego, i uciekł, i poległo zranionych wiele. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 20 I wziął miasta obronne w ziemi Egipskiej, i pobrał łupy ziemie Egipskiej. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 21 I wrócił się Antioch, jako poraził Egipt, roku setnego czterdziestego i trzeciego, i ciągnął do Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 22 I przyciągnął do Jeruzalem z mnóstwem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 23 I wszedł do świątynie z pychą, i wziął ołtarz złoty, i lichtarz światła, i wszytkie naczynia jego, i stół pokładny, i naczynia ofiar mokrych, i czasze, i możdżerzyki złote, i zasłonę, i korony, i ochędóstwo złote, które było na czele kościoła, i połamał wszytko. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 24 I pobrał śrebro i złoto, i naczynia pożądane, i zabrał skarby skryte, które nalazł, a wszytko zabrawszy, poszedł do ziemie swojej. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 25 I uczynił mord wielki w ludziech, i mówił z pychą wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 26 I zstało się narzekanie wielkie w Izraelu i po wszytkich miejscach ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 27 I wzdychali książęta i starszy: panny i młodzieńcy roznie mogli się i piękność niewiast odmieniła się. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 28 Każdy małżonek wziął lament, a które siedziały w małżeńskiej łożnicy, płakały. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 29 I wzruszyła się ziemia nad tymi, którzy w niej mieszkali, a wszytek dom Jakub okrył się zelżywością. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 30 Apo dwu lat dni posłał król do miast Judzkich przełożonego nad pobory, i przyciągnął do Jeruzalem z orszakiem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 31 I mówił do nich słowa spokojne na zdradzie, i uwierzyli mu. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 32 I uderzył z trzaskiem na miasto, i poraził je porażką wielką, i wytrącił wiele z Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 33 I pobrał lupy miasta, i spalił je ogniem, i popsował domy jego, i mury jego wokoło. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 34 I zawiedli w pojmanie niewiasty, a dziatki i bydła posiedli. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 35 I zbudowali Miasto Dawidowe murem wielkim i mocnym, i wieżami mocnemi, i było im miasto zamku. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 36 I osadzili tam naród grzeszny, męże niepobożne, i zmocnili się w nim. I nakładli zbroje i żywności, i zgromadzili łupy Jeruzalem, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 37 i schowali tam. I zstali się sidłem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 38 I zstało się to na zasadzkę świątyni, i na przeciwnika złego w Izrael. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 39 I wylali krew niewinną około świątynie, i splugawili świątynię. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 40 I uciekli obywatele Jeruzalem dla nich, i zstało się mieszkaniem cudzoziemców, i zstało się obcym nasieniu swemu, i synowie jego opuścili ji. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 41 Świątynia jego spustoszona jest jako pustki, święta jego obróciły się w płacz, szabaty jego na hańbę, czci jego wniwecz. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 42 Według sławy jego rozmnożyła się zelżywość jego, a wywyższenie jego obróciło się w płacz. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 43 I pisał król Antioch do wszytkiego królestwa swego, aby był wszytek lud jeden, a każdy zakon swój opuścił. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 44 I zezwolili wszyscy narodowie według słowa króla Antiocha, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 45 i wiele z Izraela przystało na nabożeństwo jego, i ofiarowali bałwanom, i splugawili szabat. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 46 I posłał król listy przez ręce posłów do Jeruzalem i do wszech miast Judzkich, aby szli zaprawy pogańskimi +1 Maccabees 1 Mch 45 1 47 a iżby zakazali całopalenia i ofiar, i ubłagania czynić w kościele Bożym, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 48 i żeby bronili święcić szabatu i dni uroczystych. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 49 I rozkazał splugawić świętynią i lud święty Izraelski. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 50 I kazał nabudować ołtarzów i zborów, i bałwanów, i ofiarować świnie mięso i bydło pospolite, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 51 i zostawiać syny swe nieobrzezane, a dusze swe plugawić wszelakimi plugastwy i obrzydłościami, tak iżby zapomnieli Zakonu i odmienili wszytkie usprawiedliwienia Boże. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 52 A którzy by kolwiek nie czynili według słowa króla Antiocha, żeby gardło dali. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 53 Według tych wszytkich słów pisał wszystkiemu królestwu swemu i postanowił przełożone nad ludem, którzy by to czynić przymuszali. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 54 I rozkazali miastom Judzkim ofiary sprawować. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 55 I zebrało się wiele z ludu do tych, którzy byli opuścili Zakon Pański, i czynili złość na ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 56 I wypędzili lud Izraelski do jaskiń i do skrytych miejsc zbiegów. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 57 Dnia piętnastego miesiąca Kasleu, piątego ii czterdziestego i setnego roku, zbudował król Antiochus obrzydłego bałwana spustoszenia na ołtarzu Bożym. I po wszytkich miastach Judzkich wokoło nabudowali ołtarzów, +1 Maccabees 1 Mch 45 1 58 a przede drzwiami domów i po ulicach palili kadzidło i ofiarowali. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 59 I Księgi Zakonu Bożego, podrapawszy je, spalili ogniem. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 60 A u kogokolwiek naleziono Księgi Przymierza Pańskiego i ktokolwiek zachowywał Zakon Pański, według wyroku królewskiego zabijali go. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 61 Mocą swoją czynili to ludowi Izraelskiemu, który się najdował na każdy miesiąc i miesiąc w mieściech. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 62 A dwudziestego i piątego dnia miesiąca ofiarowali na ołtarzu, który był przeciw ołtarzowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 63 A niewiasty zasię, które obrzezowały syny swe, zabijano według rozkazania króla Antiocha. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 64 I wieszali dziatki za szyje po wszytkich domiech ich, a te, którzy je obrzezowali, zabijali. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 65 I wiele z ludu Izraelskiego postanowili u siebie, aby nie jadali rzeczy nieczystych, i woleli raczej umrzeć niż się plugawić pokarmy nieczystemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 66 I nie chcieli łamać świętego Zakonu Bożego, i pomordowani są. +1 Maccabees 1 Mch 45 1 67 I zstał się barzo wielki gniew nad ludem. 1 Maccabees 1 Mch 45 2 1 W one dni poił wstał Matatiasz, syn Jana, syna Symeonowego, kapłan z synów Joarib z Jeruzalem, i osadził się na górze Modin. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 2 2 A miał synów piąci: Jana, którego przezwisko było Gaddis, -1 Maccabees 1 Mch 45 2 3 3 I Symona, którego zwano Tasi, -1 Maccabees 1 Mch 45 2 4 4 i Judę, którego zwano Machabeusz, -1 Maccabees 1 Mch 45 2 5 5 i Eleazara, którego zwano Abaron, i Jonatan, którego zwano Afus. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 6 6 Ci widzieli złości, które się działy między ludem Judzkim i w Jeruzalem. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 7 7 I rzekł Matatiasz: Biada mnie! Przeczem się narodził, abym widział skruszenie ludu mego i skruszenie Miasta Świętego, i abych tam siedział, gdy podane jest w ręce nieprzyjacielskie? -1 Maccabees 1 Mch 45 2 8 8 Świątynia jest w ręku cudzoziemców, kościół jego jako człowiek bezecny. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 9 9 Naczynia chwały jego zabrano w niewolstwo, starcowie jego pobici po ulicach, a młodzieńcy jego polegli od miecza nieprzyjacielskiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 10 10 I któryż naród nie odziedziczył królestwa jego a nie odzierżał łupów jego? -1 Maccabees 1 Mch 45 2 11 11 Wszytko jego ochędóstwo jest odjęte, a które było wolne, zstało się niewolnicą. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 12 12 A oto nasze miejsca święte i piękność nasza, i chwała nasza jest spustoszona, a pogani je splugawili. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 13 13 Na cóż nam tedy jeszcze żyć? -1 Maccabees 1 Mch 45 2 14 14 I rozdarł Matatiasz odzienie swoje i synowie jego, a oblekli się w Włosienice i barzo płakali. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 15 15 I przyszli tam ci, którzy byli posłani od króla Antiocha, żeby przymusili tych, którzy byli zbiegli do miasta Modin, ofiarować i palić kadzidło, i odstąpić od Zakonu Bożego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 16 16 I mnodzy z ludu Izraelskiego zezwoliwszy przystali ku nim, ale Matatiasz i synowie jego statecznie stali. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 17 17 A odpowiadając, którzy byli posłani od Antiocha, rzekli Matatiaszowi: Przedniejszy i nasławniejszy, i wielki jesteś w tym mieście, i ozdobiony synami i bracią. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 18 18 A tak przystąp naprzód a uczyń rozkazanie królewskie, jako uczynili wszyscy narodowie i mężowie Judzcy, i którzy zostali w Jeruzalem, a będziesz ty i synowie twoi między przyjacioły królewskimi, a będziesz ubogacon złotem i śrebrem, i mnogimi upominkami. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 19 19 I odpowiedział Matatiasz, i rzekł głosem wielkim: Choć wszyscy narodowie Antiocha króla słuchają, aby odstąpił każdy od nabożeństwa zakonu ojców swoich a zezwolił na rozkazanie jego, -1 Maccabees 1 Mch 45 2 20 20 ja i synowie moi, i bracia moi będziem posłuszni Zakonowi ojców naszych. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 21 21 Niech nam Bóg będzie miłościw: nie jest nam pożyteczno odstąpić Zakonu i sprawiedliwości Bożej: -1 Maccabees 1 Mch 45 2 22 22 nie usłuchamy słów j króla Antiocha ani będziem ofiar rować przestępując przykazania Zakonu naszego, abyśmy mieli inną drogą chodzić. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 23 23 A gdy przestał mówić te słowa, przystąpił niektóry Żyd przed oczyma wszytkich, aby ofiarował bałwanom na ołtarzu w mieście Modin według rozkazania królewskiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 24 24 I ujźrzał Matatiasz, i użalił się, i wstrzęsły się nerki jego, i rozpaliła się zapalczywość jego według sądu Zakonu, i przyskoczywszy zamordował go na ołtarzu: -1 Maccabees 1 Mch 45 2 25 25 ale i męża, którego był król Antioch posłał, który przymuszał ofiarować, zabił tegoż czasu i ołtarz rozwalił. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 26 26 I zapalczywie mścił się Zakonu, | jako uczynił Fmees Zamremu, synowi Salomi. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 27 27 I zawołał Matatiasz głosem wielkim w mieście, mówiąc: Każdy, który uprzejmie miłuje Zakon, zachowując przymierze, niech wynidzie za mną. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 28 28 I uciekł sam i synowie jego na góry, i opuścili, cokolwiek mieli w mieście. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 29 29 Tedy wiele szukających sądu . I sprawiedliwości poszło na puszczą -1 Maccabees 1 Mch 45 2 30 30 i mieszkali tam sami i synowie ich, i niewiasty ich, i bydło ich, że się wylało na nienieszczęście. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 31 31 I dano znać mężom królewskim i wojsku, które było w Jeruzalem, w Mieście Dawidowym, iż odstąpili mężowie niektórzy, którzy zgwałcili rozkazanie królewskie, na miejsca tajemne na puszczy i poszło za nimi wiele. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 32 32 I zarazem puścili się po nich, i stawili im bitwę w dzień szabatu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 33 33 I rzekli do nich: A jeszczeż się i teraz sprzeciwiacie? Wynidżcie a czyńcie według słowa króla Antiocha, a żywi zostaniecie. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 34 34 I rzekli: Nie wynidziemy ani uczynimy słowa królewskiego, abyśmy mieli zgwałcić dzień szabatu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 35 35 I wzruszyli przeciwko im bitwę. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 36 36 I nie odpowiedzieli im ani kamienia nie rzucili na nie, ani zawierali miejsc tajemnych, -1 Maccabees 1 Mch 45 2 37 37 mówiąc: Pomrzymy wszyscy w prostocie naszej: a będą nam świadkami niebo i ziemia, że nas niesprawiedliwie tracicie. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 38 38 I podnieśli wojnę na nie w szabaty. I polegli sami i żony ich, i synowie ich, bydło ich, aż do tysiąca dusz ludzkich. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 39 39 I dowiedział się Matatiasz i przyjaciele jego, i płakali nad nimi barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 40 40 I rzekł mąż bliźniemu swemu: Jeśli wszyscy uczynimy, jako bracia naszy uczynili, a nie będziem walczyć przeciw poganom za dusze nasze i o usprawiedliwienia nasze, teraz prędzej nas wygubią z ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 41 41 I umyślili onego dnia, mówiąc: Wszelki człowiek, którykolwiek przydzie na nas na wojnę w dzień szabatu, potykajmy się z nim, a nie pomrzemy wszyscy, jako pomarli bracia naszy w skrytych miejscach. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 42 42 Tedy się przyłączył do nich poczet asydejczyków, mocni siłą Izraela, każdy miłośnik Zakonu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 43 43 I wszyscy, którzy uciekali przed złem, przyłączyli się do nich i zstali się im ku zmocnieniu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 44 44 I zebrali wojsko, i porazili grzeszniki w gniewie swoim i męże niezbożne w zagniewaniu swoim, a drudzy uciekli do poganów, aby się wybiegali. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 45 45 A obszedł Matatiasz i przyjaciele jego i rozwalali ołtarze. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 46 46 I obrzezali dzieci nie obrzezane, ile ich naleźli w granicach Izraelskich i w mocy. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 47 47 I przeszladowali syny pychy, i szczęściło się dzieło w rękach ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 48 48 I odzierżeli Zakon z rąk pogańskich i z rąk królewskich, i nie dali rogu grzesznikowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 49 49 I przybliżyły się dni Matatiaszowi, żeby umarł, i rzekł synom swoim: Teraz wzięła moc pycha i karanie, i czas wywrócenia, i gniew rozgniewania. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 50 50 Przetoż teraz, o synowie, bądźcie miłośnicy Zakonu a dajcie dusze wasze za przymierze ojców waszych. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 51 51 A pomnicie na sprawy ojcowskie, które czynili w rodzajach swoich, a otrzymacie sławę wielką i imię wieczne. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 52 52 Azaż Abraham nie był nalezion wiernym w pokuszeniu i poczytano mu ku sprawiedliwości? -1 Maccabees 1 Mch 45 2 53 53 Józef czasu ucisku swego zachował rozkazanie i zstał się panem Egiptu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 54 54 Finees, ociec nasz, zapalony zapalczywością Bożą wziął przymierze kapłaństwa wiecznego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 55 55 Mezus, gdy wypełnił słowo, zstał się wodzem w Izraelu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 56 56 Kaleb, gdy wydawał świadectwo w zebraniu, wziął dziedzictwo. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 57 57 Dawid w miłosierdziu swym dostąpił stolice królewskiej na wieki. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 58 58 Eliasz gdy się zapalił zapaleniem o Zakon, wzięty jest do nieba. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 59 59 Ananiasz i Azariasz, i Misael, wierząc, z płomienia są wybawieni. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 60 60 Daniel w swej prostocie wybawion jest z paszczęki lwów. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 61 61 I tak rozmyślajcie przez naród i naród, że wszyscy, którzy w nim nadzieję pokładają, nie słabieją. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 62 62 A nie bójcie się słów człowieka grzesznego: bo chwała jego gnój i robactwo jest; -1 Maccabees 1 Mch 45 2 63 63 dziś się wywyższa, a jutro się nie najdzie: iż się obrócił w ziemię swą, a myśl jego zginęła. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 64 64 A przetoż wy, synowie, zmocnicie się a czyńcie mężnie w Zakonie, bo w nim sławni będziecie. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 65 65 A oto Symon, brat wasz, wiem, że jest człowiekiem do rady: słuchajcież go zawżdy, a on wam będzie ojcem. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 66 66 A Juda Machabeusz, duży siłą od młodości swej, niech będzie hetmanem rycerstwa a on walkę będzie wiódł ludu. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 67 67 I przywiedziecie do siebie wszytkich, którzy czynią Zakon, a mścicie się pomsty ludu swojego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 68 68 Oddawajcie wzajem poganom a pilnujcie rozkazania zakonnego. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 69 69 I dał im błogosławieństwo, i przyłożon jest do ojców swoich. -1 Maccabees 1 Mch 45 2 70 70 I umarł roku setnego czterdziestego i szóstego a pogrzebion jest od synów swoich w grobie ojców swoich w Modin, i płakali go wszytek Izrael płaczem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 2 A miał synów piąci: Jana, którego przezwisko było Gaddis, +1 Maccabees 1 Mch 45 2 3 I Symona, którego zwano Tasi, +1 Maccabees 1 Mch 45 2 4 i Judę, którego zwano Machabeusz, +1 Maccabees 1 Mch 45 2 5 i Eleazara, którego zwano Abaron, i Jonatan, którego zwano Afus. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 6 Ci widzieli złości, które się działy między ludem Judzkim i w Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 7 I rzekł Matatiasz: Biada mnie! Przeczem się narodził, abym widział skruszenie ludu mego i skruszenie Miasta Świętego, i abych tam siedział, gdy podane jest w ręce nieprzyjacielskie? +1 Maccabees 1 Mch 45 2 8 Świątynia jest w ręku cudzoziemców, kościół jego jako człowiek bezecny. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 9 Naczynia chwały jego zabrano w niewolstwo, starcowie jego pobici po ulicach, a młodzieńcy jego polegli od miecza nieprzyjacielskiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 10 I któryż naród nie odziedziczył królestwa jego a nie odzierżał łupów jego? +1 Maccabees 1 Mch 45 2 11 Wszytko jego ochędóstwo jest odjęte, a które było wolne, zstało się niewolnicą. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 12 A oto nasze miejsca święte i piękność nasza, i chwała nasza jest spustoszona, a pogani je splugawili. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 13 Na cóż nam tedy jeszcze żyć? +1 Maccabees 1 Mch 45 2 14 I rozdarł Matatiasz odzienie swoje i synowie jego, a oblekli się w Włosienice i barzo płakali. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 15 I przyszli tam ci, którzy byli posłani od króla Antiocha, żeby przymusili tych, którzy byli zbiegli do miasta Modin, ofiarować i palić kadzidło, i odstąpić od Zakonu Bożego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 16 I mnodzy z ludu Izraelskiego zezwoliwszy przystali ku nim, ale Matatiasz i synowie jego statecznie stali. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 17 A odpowiadając, którzy byli posłani od Antiocha, rzekli Matatiaszowi: Przedniejszy i nasławniejszy, i wielki jesteś w tym mieście, i ozdobiony synami i bracią. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 18 A tak przystąp naprzód a uczyń rozkazanie królewskie, jako uczynili wszyscy narodowie i mężowie Judzcy, i którzy zostali w Jeruzalem, a będziesz ty i synowie twoi między przyjacioły królewskimi, a będziesz ubogacon złotem i śrebrem, i mnogimi upominkami. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 19 I odpowiedział Matatiasz, i rzekł głosem wielkim: Choć wszyscy narodowie Antiocha króla słuchają, aby odstąpił każdy od nabożeństwa zakonu ojców swoich a zezwolił na rozkazanie jego, +1 Maccabees 1 Mch 45 2 20 ja i synowie moi, i bracia moi będziem posłuszni Zakonowi ojców naszych. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 21 Niech nam Bóg będzie miłościw: nie jest nam pożyteczno odstąpić Zakonu i sprawiedliwości Bożej: +1 Maccabees 1 Mch 45 2 22 nie usłuchamy słów j króla Antiocha ani będziem ofiar rować przestępując przykazania Zakonu naszego, abyśmy mieli inną drogą chodzić. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 23 A gdy przestał mówić te słowa, przystąpił niektóry Żyd przed oczyma wszytkich, aby ofiarował bałwanom na ołtarzu w mieście Modin według rozkazania królewskiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 24 I ujźrzał Matatiasz, i użalił się, i wstrzęsły się nerki jego, i rozpaliła się zapalczywość jego według sądu Zakonu, i przyskoczywszy zamordował go na ołtarzu: +1 Maccabees 1 Mch 45 2 25 ale i męża, którego był król Antioch posłał, który przymuszał ofiarować, zabił tegoż czasu i ołtarz rozwalił. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 26 I zapalczywie mścił się Zakonu, | jako uczynił Fmees Zamremu, synowi Salomi. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 27 I zawołał Matatiasz głosem wielkim w mieście, mówiąc: Każdy, który uprzejmie miłuje Zakon, zachowując przymierze, niech wynidzie za mną. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 28 I uciekł sam i synowie jego na góry, i opuścili, cokolwiek mieli w mieście. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 29 Tedy wiele szukających sądu . I sprawiedliwości poszło na puszczą +1 Maccabees 1 Mch 45 2 30 i mieszkali tam sami i synowie ich, i niewiasty ich, i bydło ich, że się wylało na nienieszczęście. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 31 I dano znać mężom królewskim i wojsku, które było w Jeruzalem, w Mieście Dawidowym, iż odstąpili mężowie niektórzy, którzy zgwałcili rozkazanie królewskie, na miejsca tajemne na puszczy i poszło za nimi wiele. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 32 I zarazem puścili się po nich, i stawili im bitwę w dzień szabatu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 33 I rzekli do nich: A jeszczeż się i teraz sprzeciwiacie? Wynidżcie a czyńcie według słowa króla Antiocha, a żywi zostaniecie. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 34 I rzekli: Nie wynidziemy ani uczynimy słowa królewskiego, abyśmy mieli zgwałcić dzień szabatu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 35 I wzruszyli przeciwko im bitwę. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 36 I nie odpowiedzieli im ani kamienia nie rzucili na nie, ani zawierali miejsc tajemnych, +1 Maccabees 1 Mch 45 2 37 mówiąc: Pomrzymy wszyscy w prostocie naszej: a będą nam świadkami niebo i ziemia, że nas niesprawiedliwie tracicie. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 38 I podnieśli wojnę na nie w szabaty. I polegli sami i żony ich, i synowie ich, bydło ich, aż do tysiąca dusz ludzkich. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 39 I dowiedział się Matatiasz i przyjaciele jego, i płakali nad nimi barzo. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 40 I rzekł mąż bliźniemu swemu: Jeśli wszyscy uczynimy, jako bracia naszy uczynili, a nie będziem walczyć przeciw poganom za dusze nasze i o usprawiedliwienia nasze, teraz prędzej nas wygubią z ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 41 I umyślili onego dnia, mówiąc: Wszelki człowiek, którykolwiek przydzie na nas na wojnę w dzień szabatu, potykajmy się z nim, a nie pomrzemy wszyscy, jako pomarli bracia naszy w skrytych miejscach. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 42 Tedy się przyłączył do nich poczet asydejczyków, mocni siłą Izraela, każdy miłośnik Zakonu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 43 I wszyscy, którzy uciekali przed złem, przyłączyli się do nich i zstali się im ku zmocnieniu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 44 I zebrali wojsko, i porazili grzeszniki w gniewie swoim i męże niezbożne w zagniewaniu swoim, a drudzy uciekli do poganów, aby się wybiegali. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 45 A obszedł Matatiasz i przyjaciele jego i rozwalali ołtarze. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 46 I obrzezali dzieci nie obrzezane, ile ich naleźli w granicach Izraelskich i w mocy. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 47 I przeszladowali syny pychy, i szczęściło się dzieło w rękach ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 48 I odzierżeli Zakon z rąk pogańskich i z rąk królewskich, i nie dali rogu grzesznikowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 49 I przybliżyły się dni Matatiaszowi, żeby umarł, i rzekł synom swoim: Teraz wzięła moc pycha i karanie, i czas wywrócenia, i gniew rozgniewania. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 50 Przetoż teraz, o synowie, bądźcie miłośnicy Zakonu a dajcie dusze wasze za przymierze ojców waszych. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 51 A pomnicie na sprawy ojcowskie, które czynili w rodzajach swoich, a otrzymacie sławę wielką i imię wieczne. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 52 Azaż Abraham nie był nalezion wiernym w pokuszeniu i poczytano mu ku sprawiedliwości? +1 Maccabees 1 Mch 45 2 53 Józef czasu ucisku swego zachował rozkazanie i zstał się panem Egiptu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 54 Finees, ociec nasz, zapalony zapalczywością Bożą wziął przymierze kapłaństwa wiecznego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 55 Mezus, gdy wypełnił słowo, zstał się wodzem w Izraelu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 56 Kaleb, gdy wydawał świadectwo w zebraniu, wziął dziedzictwo. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 57 Dawid w miłosierdziu swym dostąpił stolice królewskiej na wieki. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 58 Eliasz gdy się zapalił zapaleniem o Zakon, wzięty jest do nieba. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 59 Ananiasz i Azariasz, i Misael, wierząc, z płomienia są wybawieni. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 60 Daniel w swej prostocie wybawion jest z paszczęki lwów. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 61 I tak rozmyślajcie przez naród i naród, że wszyscy, którzy w nim nadzieję pokładają, nie słabieją. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 62 A nie bójcie się słów człowieka grzesznego: bo chwała jego gnój i robactwo jest; +1 Maccabees 1 Mch 45 2 63 dziś się wywyższa, a jutro się nie najdzie: iż się obrócił w ziemię swą, a myśl jego zginęła. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 64 A przetoż wy, synowie, zmocnicie się a czyńcie mężnie w Zakonie, bo w nim sławni będziecie. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 65 A oto Symon, brat wasz, wiem, że jest człowiekiem do rady: słuchajcież go zawżdy, a on wam będzie ojcem. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 66 A Juda Machabeusz, duży siłą od młodości swej, niech będzie hetmanem rycerstwa a on walkę będzie wiódł ludu. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 67 I przywiedziecie do siebie wszytkich, którzy czynią Zakon, a mścicie się pomsty ludu swojego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 68 Oddawajcie wzajem poganom a pilnujcie rozkazania zakonnego. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 69 I dał im błogosławieństwo, i przyłożon jest do ojców swoich. +1 Maccabees 1 Mch 45 2 70 I umarł roku setnego czterdziestego i szóstego a pogrzebion jest od synów swoich w grobie ojców swoich w Modin, i płakali go wszytek Izrael płaczem wielkim. 1 Maccabees 1 Mch 45 3 1 I powstał Juda, którego zwano Machabeuszem, syn jego miasto niego. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 2 2 I pomagali mu wszyscy bracia jego i wszyscy, którzy się byli przyłączyli do ojca jego, i walczyli walkę Izrael z weselem. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 3 3 I rozszerzył sławę ludowi swemu, i wziął na się pancerz jako obrzym, i przepasał się orężem wojennym swoim ku bitwie, i bronił wojska mieczem swym. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 4 4 Zstał się podobny lwowi w sprawach swoich i jako szczenię lwie ryczące na połów. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 5 5 I przenaszladował złośniki, pilnie ich szukając, a którzy trwożyli lud jego, te ogniem palił, -1 Maccabees 1 Mch 45 3 6 6 i odegnani są nieprzyjaciele jego dla bojaźni jego a wszyscy sprawce nieprawości byli zatrwożeni i szczęściło się wybawienie w ręce jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 7 7 I zajątrzał wiele królów, i rozweselał Jakuba sprawami swemi: na wieki pamiątka jego w błogosławieństwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 8 8 I objeżdżał miasta Judzkie, i wytracił z nich ludzie niezbożne, i odwrócił gniew od Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 9 9 I zstał się zawołanym aż do kończyn ziemie, i zgromadził ginące. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 10 10 I zebrał Apolloniusz narody mnogie i wielkie wojsko z Samaryjej, aby walczył przeciw Izraelowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 11 11 I dowiedział się Juda, i wyciągnął przeciw jemu, i poraził, i zabił go; i poległo wiele poranionych, a ostatek uciekł. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 12 12 I pobrał łupy ich, i miecz Apolloniuszów wziął Juda, i walczył im przez wszytkie dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 13 13 I usłyszał Seron, hetman wojska Syryjskiego, iż Juda zebrał do siebie zgromadzenie wiernych i zebranie, -1 Maccabees 1 Mch 45 3 14 14 i rzekł: Uczynię sobie imię i wsławię się w królestwie a zwalczę Judę i te, którzy z nim są, którzy gardzili słowem królewskim. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 15 15 I nagotował się, i ciągnęły z nim wojska niezbożników, mocni pomocnicy, aby się pomścili nad synmi Izraelskimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 16 16 I przybliżyli się aż do Bethoron: i wyciągnął przeciwko jemu Juda z trochą. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 17 17 A gdy ujźrzeli wojsko idące przeciw sobie, rzekli do Judy; Jakoż się będziem mogli potykać nas mało z tak wielkim i z tak mocnym ludem, a my spracowani jesteśmy postem dziś? -1 Maccabees 1 Mch 45 3 18 18 I rzekł Juda: Łatwie jest zawrzeć wielu w ręce niewielu, a nie masz różnice przed obliczem Boga Niebieskiego wybawić wielą abo trochą, -1 Maccabees 1 Mch 45 3 19 19 bo nie w mnóstwie wojska zwycięstwo bitwy, ale z nieba jest siła. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 20 20 Oni idą na nas z mnóstwem upornym i z hardością, aby nas wygładzili i żony nasze, i syny nasze, i aby nas złupili. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 21 21 Ale my walczyć będziemy o dusze nasze i o prawa nasze: -1 Maccabees 1 Mch 45 3 22 22 a sam Pan zetrze je przed obliczem naszym — a wy się ich nie bójcie. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 23 23 A gdy przestał mówić, uderzył na nie z nagła i porażon jest Seron i wojsko jego przed nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 24 24 I gonił go od zstępu Bethoron aż do Pola; i poległo z nich ośm set mężów, a inni uciekli do ziemie Fllistymskiej. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 25 25 I padł strach Judy i bradej jego i bojaźń na wszytkie narody wokoło. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 26 26 I doszło do króla imię jego, i o bitwach Judy powiadali wszyscy narodowe. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 27 27 A król Antioch, skoro usłyszał te mowy, rozgniewał się z serca. I posłał, i zebrał wojsko wszytkiego królestwa swego, obozy barrzo mocne. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 28 28 I otworzył skarb swój, i dał żołd na rok wojsku, i rozkazał im być pogotowiu na wszytko. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 29 29 I ujźrzał, iż mu pieniędzy w skarbiech nie zstało, a podatki krainy małe dla niezgody i mordu, który w ziemi uczynił, żeby zniósł (prawa), które były za pierwszych dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 30 30 I obawiał się, żeby nie miał jako raz i dwa na nakłady i upominki, które przedtym był dał szczodrą ręką i przewyższał króle, którzy przed nim byli. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 31 31 I upadło mu serce barzo, i umyślił jachać do Persyjej i wybrać podatki krain, i zebrać śrebra wiele. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 32 32 I zostawił Lisjasza, człowieka zacnego z królewskiego rodu, nad sprawami królewskiemi od rzeki Eufratesa aż do Rzeki Egipskiej -1 Maccabees 1 Mch 45 3 33 33 a żeby chował Antiocha, syna jego, ażby się wrócił. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 34 34 I oddał mu połowicę wojska i elefanty, i rozkazał mu o wszytkim, co chciał, i około mieszkających w Żydowstwie i w Jeruzalem; -1 Maccabees 1 Mch 45 3 35 35 i aby na nie posłał wojsko, aby zstarł i wykorzenił moc Izraelską i ostatki Jeruzalem, i zagubił pamiątkę ich z miejsca -1 Maccabees 1 Mch 45 3 36 36 a żeby postanowił obywatele syny cudzoziemskie we wszech granicach ich i ziemię ich losem podzielił. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 37 37 A król wziął z sobą część wojska pozostałego, i wyjachał z Antiochijej, miasta królestwa swego, roku setnego czterdziestego i siódmego, i przeprawiwszy się przez Eufratesa rzekę, i objeżdżał wyższe krainy. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 38 38 I wybrał Iisjasz Ptolemeusza, syna Doryminowego, i Nikanora, i Gorgiasza, męźe mocne z przyjaciół królewskich, -1 Maccabees 1 Mch 45 3 39 39 i posłał z nimi czterdzieści tysięcy mężów i siedm tysięcy jezdnych, aby ciągnęli do ziemie Judzkiej a poburzyli ją według słowa królewskiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 40 40 I ruszyli się ze wszytkim wojskiem swym, i przyciągnęli, i położyli się pod Emaum w polu. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 41 41 I usłyszeli kupcy krain imię ich, i nabrali śrebra i złota barzo wiele, i sług, i przyszli do obozu, aby syny Izraelskie za niewolniki pobrali. I przyłączyły się do nich wojska Syryjskie i ziemie obcych narodów. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 42 42 I obaczył Juda i bracia jego, iż się złego namnożyło a wojska się przybliżały do granic ich, i zrozumieli słowa królewskie, które rozkazał czynić ludowi na zgubę i wyniszczenie. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 43 43 I rzekli każdy do bliźniego swego: Podnieśmy upadek narodu naszego a walczmy za lud nasz i za świątości nasze. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 44 44 I zebrał się zjazd, aby byli gotowi na wojnę i żeby się modlili, i prosili miłosierdzia i zlitowania. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 45 45 A w Jeruzalem nie mieszkano, ale było jako pustki: nie było, kto by wchodził i wychodził z synów jego, i miejsce święte było deptane, a synowie cudzoziemców byli na zamku i tam było mieszkanie poganów. I odjęta jest rozkosz od Jakuba, i ustała tam piszczałka i cytra. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 46 46 I zebrali się, i przyszli do Masfa przeciwko Jeruzalem: przedtym miejsce modlitwy było w Masfa w Izraelu. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 47 47 I pościli dnia onego, i oblekli się w Włosienicę, i posypali popiołem głowy swoje, i rozdarli szaty swoje. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 48 48 I rozłożyli Księgi Zakonu, z których dowiadowali się pogani podobieństwa bałwanów swoich; -1 Maccabees 1 Mch 45 3 49 49 i przynieśli ubiory kapłańskie, i pierwociny, i dziesięciny; i wzbudzili nazarejczyki, którzy byli dni wypełnili. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 50 50 I wołali wielkim głosem do nieba, mówiąc: Cóż z tymi czynić będziemy a dokąd je powiedziemy? -1 Maccabees 1 Mch 45 3 51 51 I świątości twoje podeptane są i splugawione są, i kapłani twoi zstali się na płacz i na poniżenie. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 52 52 A oto pogani zebrali się na nas, aby nas wygładzili: ty wiesz, co myślą przeciwko nam. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 53 53 Jakoż się będziem mogli ostać przed obliczem ich, jeśli ty, Boże, nas nie ratujesz? -1 Maccabees 1 Mch 45 3 54 54 I w trąby uderzyli głosem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 55 55 A potym Juda postanowił hetmany nad ludem, rotmistrze i setniki, i pięćdziesiątnik!, i dziesiątniki. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 56 56 I rzekł tym, którzy budowali domy i pojmowali żony, i sadzili winnice, i bojaźliwym, aby się wrócili każdy do domu swego według Zakonu. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 57 57 I ruszyli się z obozem, i położyli się na południe Emaum. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 58 58 I rzekł Juda: Gotujcie się a bądźcie synowie mężni, a bądźcie rano pogotowiu, abyście się potkali z tymi pogany, którzy się zeszli na nas, aby nas wytracili i świątości nasze: -1 Maccabees 1 Mch 45 3 59 59 bo lepiej jest, abyśmy umarli na wojnie, niż abyśmy patrzyli na złe ludu naszego i świętych. -1 Maccabees 1 Mch 45 3 60 60 A jako będzie wola na niebie, tak się niechaj zstanie. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 2 I pomagali mu wszyscy bracia jego i wszyscy, którzy się byli przyłączyli do ojca jego, i walczyli walkę Izrael z weselem. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 3 I rozszerzył sławę ludowi swemu, i wziął na się pancerz jako obrzym, i przepasał się orężem wojennym swoim ku bitwie, i bronił wojska mieczem swym. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 4 Zstał się podobny lwowi w sprawach swoich i jako szczenię lwie ryczące na połów. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 5 I przenaszladował złośniki, pilnie ich szukając, a którzy trwożyli lud jego, te ogniem palił, +1 Maccabees 1 Mch 45 3 6 i odegnani są nieprzyjaciele jego dla bojaźni jego a wszyscy sprawce nieprawości byli zatrwożeni i szczęściło się wybawienie w ręce jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 7 I zajątrzał wiele królów, i rozweselał Jakuba sprawami swemi: na wieki pamiątka jego w błogosławieństwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 8 I objeżdżał miasta Judzkie, i wytracił z nich ludzie niezbożne, i odwrócił gniew od Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 9 I zstał się zawołanym aż do kończyn ziemie, i zgromadził ginące. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 10 I zebrał Apolloniusz narody mnogie i wielkie wojsko z Samaryjej, aby walczył przeciw Izraelowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 11 I dowiedział się Juda, i wyciągnął przeciw jemu, i poraził, i zabił go; i poległo wiele poranionych, a ostatek uciekł. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 12 I pobrał łupy ich, i miecz Apolloniuszów wziął Juda, i walczył im przez wszytkie dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 13 I usłyszał Seron, hetman wojska Syryjskiego, iż Juda zebrał do siebie zgromadzenie wiernych i zebranie, +1 Maccabees 1 Mch 45 3 14 i rzekł: Uczynię sobie imię i wsławię się w królestwie a zwalczę Judę i te, którzy z nim są, którzy gardzili słowem królewskim. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 15 I nagotował się, i ciągnęły z nim wojska niezbożników, mocni pomocnicy, aby się pomścili nad synmi Izraelskimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 16 I przybliżyli się aż do Bethoron: i wyciągnął przeciwko jemu Juda z trochą. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 17 A gdy ujźrzeli wojsko idące przeciw sobie, rzekli do Judy; Jakoż się będziem mogli potykać nas mało z tak wielkim i z tak mocnym ludem, a my spracowani jesteśmy postem dziś? +1 Maccabees 1 Mch 45 3 18 I rzekł Juda: Łatwie jest zawrzeć wielu w ręce niewielu, a nie masz różnice przed obliczem Boga Niebieskiego wybawić wielą abo trochą, +1 Maccabees 1 Mch 45 3 19 bo nie w mnóstwie wojska zwycięstwo bitwy, ale z nieba jest siła. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 20 Oni idą na nas z mnóstwem upornym i z hardością, aby nas wygładzili i żony nasze, i syny nasze, i aby nas złupili. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 21 Ale my walczyć będziemy o dusze nasze i o prawa nasze: +1 Maccabees 1 Mch 45 3 22 a sam Pan zetrze je przed obliczem naszym — a wy się ich nie bójcie. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 23 A gdy przestał mówić, uderzył na nie z nagła i porażon jest Seron i wojsko jego przed nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 24 I gonił go od zstępu Bethoron aż do Pola; i poległo z nich ośm set mężów, a inni uciekli do ziemie Fllistymskiej. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 25 I padł strach Judy i bradej jego i bojaźń na wszytkie narody wokoło. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 26 I doszło do króla imię jego, i o bitwach Judy powiadali wszyscy narodowe. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 27 A król Antioch, skoro usłyszał te mowy, rozgniewał się z serca. I posłał, i zebrał wojsko wszytkiego królestwa swego, obozy barrzo mocne. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 28 I otworzył skarb swój, i dał żołd na rok wojsku, i rozkazał im być pogotowiu na wszytko. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 29 I ujźrzał, iż mu pieniędzy w skarbiech nie zstało, a podatki krainy małe dla niezgody i mordu, który w ziemi uczynił, żeby zniósł (prawa), które były za pierwszych dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 30 I obawiał się, żeby nie miał jako raz i dwa na nakłady i upominki, które przedtym był dał szczodrą ręką i przewyższał króle, którzy przed nim byli. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 31 I upadło mu serce barzo, i umyślił jachać do Persyjej i wybrać podatki krain, i zebrać śrebra wiele. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 32 I zostawił Lisjasza, człowieka zacnego z królewskiego rodu, nad sprawami królewskiemi od rzeki Eufratesa aż do Rzeki Egipskiej +1 Maccabees 1 Mch 45 3 33 a żeby chował Antiocha, syna jego, ażby się wrócił. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 34 I oddał mu połowicę wojska i elefanty, i rozkazał mu o wszytkim, co chciał, i około mieszkających w Żydowstwie i w Jeruzalem; +1 Maccabees 1 Mch 45 3 35 i aby na nie posłał wojsko, aby zstarł i wykorzenił moc Izraelską i ostatki Jeruzalem, i zagubił pamiątkę ich z miejsca +1 Maccabees 1 Mch 45 3 36 a żeby postanowił obywatele syny cudzoziemskie we wszech granicach ich i ziemię ich losem podzielił. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 37 A król wziął z sobą część wojska pozostałego, i wyjachał z Antiochijej, miasta królestwa swego, roku setnego czterdziestego i siódmego, i przeprawiwszy się przez Eufratesa rzekę, i objeżdżał wyższe krainy. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 38 I wybrał Iisjasz Ptolemeusza, syna Doryminowego, i Nikanora, i Gorgiasza, męźe mocne z przyjaciół królewskich, +1 Maccabees 1 Mch 45 3 39 i posłał z nimi czterdzieści tysięcy mężów i siedm tysięcy jezdnych, aby ciągnęli do ziemie Judzkiej a poburzyli ją według słowa królewskiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 40 I ruszyli się ze wszytkim wojskiem swym, i przyciągnęli, i położyli się pod Emaum w polu. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 41 I usłyszeli kupcy krain imię ich, i nabrali śrebra i złota barzo wiele, i sług, i przyszli do obozu, aby syny Izraelskie za niewolniki pobrali. I przyłączyły się do nich wojska Syryjskie i ziemie obcych narodów. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 42 I obaczył Juda i bracia jego, iż się złego namnożyło a wojska się przybliżały do granic ich, i zrozumieli słowa królewskie, które rozkazał czynić ludowi na zgubę i wyniszczenie. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 43 I rzekli każdy do bliźniego swego: Podnieśmy upadek narodu naszego a walczmy za lud nasz i za świątości nasze. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 44 I zebrał się zjazd, aby byli gotowi na wojnę i żeby się modlili, i prosili miłosierdzia i zlitowania. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 45 A w Jeruzalem nie mieszkano, ale było jako pustki: nie było, kto by wchodził i wychodził z synów jego, i miejsce święte było deptane, a synowie cudzoziemców byli na zamku i tam było mieszkanie poganów. I odjęta jest rozkosz od Jakuba, i ustała tam piszczałka i cytra. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 46 I zebrali się, i przyszli do Masfa przeciwko Jeruzalem: przedtym miejsce modlitwy było w Masfa w Izraelu. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 47 I pościli dnia onego, i oblekli się w Włosienicę, i posypali popiołem głowy swoje, i rozdarli szaty swoje. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 48 I rozłożyli Księgi Zakonu, z których dowiadowali się pogani podobieństwa bałwanów swoich; +1 Maccabees 1 Mch 45 3 49 i przynieśli ubiory kapłańskie, i pierwociny, i dziesięciny; i wzbudzili nazarejczyki, którzy byli dni wypełnili. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 50 I wołali wielkim głosem do nieba, mówiąc: Cóż z tymi czynić będziemy a dokąd je powiedziemy? +1 Maccabees 1 Mch 45 3 51 I świątości twoje podeptane są i splugawione są, i kapłani twoi zstali się na płacz i na poniżenie. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 52 A oto pogani zebrali się na nas, aby nas wygładzili: ty wiesz, co myślą przeciwko nam. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 53 Jakoż się będziem mogli ostać przed obliczem ich, jeśli ty, Boże, nas nie ratujesz? +1 Maccabees 1 Mch 45 3 54 I w trąby uderzyli głosem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 55 A potym Juda postanowił hetmany nad ludem, rotmistrze i setniki, i pięćdziesiątnik!, i dziesiątniki. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 56 I rzekł tym, którzy budowali domy i pojmowali żony, i sadzili winnice, i bojaźliwym, aby się wrócili każdy do domu swego według Zakonu. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 57 I ruszyli się z obozem, i położyli się na południe Emaum. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 58 I rzekł Juda: Gotujcie się a bądźcie synowie mężni, a bądźcie rano pogotowiu, abyście się potkali z tymi pogany, którzy się zeszli na nas, aby nas wytracili i świątości nasze: +1 Maccabees 1 Mch 45 3 59 bo lepiej jest, abyśmy umarli na wojnie, niż abyśmy patrzyli na złe ludu naszego i świętych. +1 Maccabees 1 Mch 45 3 60 A jako będzie wola na niebie, tak się niechaj zstanie. 1 Maccabees 1 Mch 45 4 1 I wziął Gorgiasz pięć tysięcy mężów a tysiąc jezdnych na wybór i ruszyli się z obozem w nocy, -1 Maccabees 1 Mch 45 4 2 2 aby przyciągnęli do obozu Żydowskiego a z nagła je porazili: a synowie, którzy byli z zamku, byli ich przewodnikami. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 3 3 I usłyszał Juda, i powstał, i mocarze, aby porazili moc wojska królewskiego, które było u Emaum. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 4 4 Bo się było jeszcze wojsko rozbieżało od obozu. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 5 5 I przyszedł Gorgiasz do obozu Judowego w nocy, i nie nalazł nikogo, i szukał ich po górach, bo rzekł: Uciekają ci przed nami. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 6 6 A gdy się rozedniało, ukazał się na polu Juda ze trzemi tysiącmi mężów tylko, którzy zbroje i mieczów nie mieli. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 7 7 I ujźrzeli wojsko pogańskie barzo mocne i zbrojne, a jezda około nich, a ci sprawni ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 8 8 I rzekł Juda do mężów, którzy z nim byli: Nie bójcie się mnóstwa ich i natarcia ich nie bójcie się. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 9 9 Pamiętajcie, jako ojcowie naszy byli wybawieni w Morzu Czerwonym, gdy je farao gonił z wojskiem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 10 10 A teraz wołajmy do nieba, a smiłuje się Pan nad nami i wspomni na przymierze ojców naszych, i zetrze to wojsko dziś przed obliczem naszym: -1 Maccabees 1 Mch 45 4 11 11 a poznają wszyscy narodowie, że jest, który wybawić i wyzwolić może Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 12 12 I podnieśli cudzoziemcy oczy swe, i ujźrzeli je ciągnące przeciw sobie. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 13 13 I wyszli z obozu ku bitwie, a ci, którzy byli z Judą, uderzyli w trąby. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 14 14 I zwiedli bitwę, i zstarci są pohańcy, i uciekli w pole. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 15 15 A ostatni wszyscy od miecza upadli i gonili ich aż do Gezeron i aż do pól Idumejej, i Azotu, i Jamnijej: i poległo z nich aż do trzech tysięcy mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 16 16 I wrócił się Juda i wojsko idące za nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 17 17 I mówił do ludu: Nie łakomcie się na łupy, bo wojna przeciwko nam jest, -1 Maccabees 1 Mch 45 4 18 18 a Gorgiasz i wojsko jego jest blisko nas na górze: ale stójcie teraz przeciwko nieprzyjaciołom naszym a zwalczcie je, a po tym bezpiecznie będziecie zbierać łupy. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 19 19 A gdy jeszcze to mówił Juda, oto się jedna część ukazała, poglądąjąc z góry. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 20 20 I obaczył Gorgiasz, że swoi pouciekali, a obóz spalono: bo dym, który było widzieć, pokazował, co się zstało. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 21 21 Co oni ujźrzawszy, ulękli się barzo widząc zaraz i Judę, i wojsko w polu gotowe ku bitwie, -1 Maccabees 1 Mch 45 4 22 22 i pouciekali wszyscy w pole cudzoziemców. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 23 23 A Juda wrócił się ku łupom obozu i pobrali wiele złota i śrebra, hiacyntu i szarłatu morskiego, i wielkie bogactwa. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 24 24 A wróciwszy się śpiewali pieśni i błogosławili Boga do nieba: Iż dobry jest, iż na wieki miłosierdzie jego. (Ps 105[106]; 135[136]) -1 Maccabees 1 Mch 45 4 25 25 I zstało się wybawienie wielkie w Izraelu dnia onego. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 26 26 A którzykolwiek z cudzoziemców uszli, przyszli i powiedzieli Lisjaszowi wszytko, co się było zstało -1 Maccabees 1 Mch 45 4 27 27 Co on usłyszawszy, upadszy sercem omdlewał, że się nie zstało Izraelowi, jako on chciał i jako król rozkazał. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 28 28 A drugiego roku zebrał Iisjasz na wybór sześćdziesiąt tysięcy mężów a jezdnych pięć tysięcy, aby je zwojował. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 29 29 I przyciągnęli do Żydowskiej ziemie a położyli się obozem u Bethoron, i zabieżał im Juda z dziesiącią tysięcy mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 30 30 A ujrzeli wojsko mocne, i modlił się, i rzekł: Błogosławionyś jest Wybawicielu Izraelski, któryś skruszył gwałt mocarza ręką Dawida, sługi twego, i podałeś obóz cudzoziemców w ręce Jonatasa, syna Saul, i giermka jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 31 31 Zawrzy to wojsko w ręce ludu twego Izraelskiego a niech będą pohańbieni z wojskiem swym i z jezdnymi swemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 32 32 Puść na nie strach a zemdli śmiałość mocy ich i niech się rozruszą zstarciem swoim. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 33 33 Poraź je mieczem tych, którzy cię miłują, a niech cię chwalą pieśniami wszyscy, którzy znają imię twoje. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 34 34 I stoczyli bitwę, i legli z wojska Lisjaszowego pięć tysięcy mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 35 35 A Lisjasz widząc uciekanie swoich, a śmiałość Żydów, a iż byli gotowi abo żyć, abo mężnie umrzeć, odjachał do Antiochijej i zebrał żołnierze, aby więtszym pocztem znowu przyciągnęli do Żydowskiej ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 36 36 I rzekł Juda i bracia jego: Oto zstarci są nieprzyjaciele naszy: pódźmyż teraz, abyśmy oczyścili i odnowili święte. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 37 37 I zebrało się wszytko wojsko, i przyszli na górę Syjon. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 38 38 I obaczyli poświącenie spustoszone i ołtarz zgwałcony, i bramy popalone, a w sieniach wyrosły chrósty jako w lesie abo na górach, i domki kapłańskie rozwalone. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 39 39 I rozdarli szaty swe, i płakali płaczem wielkim, i popiołem głowę swą posypali, -1 Maccabees 1 Mch 45 4 40 40 i upadli twarzą na ziemię, i uderzyli w trąby znaków, i wołali do nieba. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 41 41 Tedy Juda postanowił męże, aby walczyli przeciwko tym, co na zamku byli, ażby świętynią oczyścili. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 42 42 I obrał kapłany bez zmazy i mający wolą w Zakonie Bożym; -1 Maccabees 1 Mch 45 4 43 43 i oczyścili świątynią, i wynieśli kamienie splugawione na miejsce nieczyste. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 44 44 I myślił o ołtarzu całopalenia, który był zgwałcony, co by z nim czynić miał. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 45 45 I przypadła im rada dobra, aby ji rozwalili, żeby im snadź nie był ku zelżywości, iż ji byli poganie splugawili: i rozwalili go. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 46 46 A na górze domu, na miejscu sposobnym, składli kamienie, ażby przyszedł Prorok i odpowiedział o nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 47 47 I wzięli kamienie całe, według Zakonu, i zbudowali ołtarz nowy na kształt onego, co był pierwej. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 48 48 I zbudowali świątynią i co było w domu wewnątrz. I kościół, i sieni poświęcili. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 49 49 I naczynili nowego naczynia świętego, i wnieśli lichtarz i ołtarz zapału, i stół do kościoła. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 50 50 I zapał położyli na ołtarzu, i zapalili lampy, które były na lichtarzu, i świeciły w kościele. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 51 51 I pokładli chleb na stół, i zasłony zawiesili, i skończyli wszytkie dzieły, które byli uczynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 52 52 I wstali przed zaraniem dwudziestego i piątego dnia miesiąca dziewiątego (to jest miesiąc Kasleu) roku setnego czterdziestego i ósmego, -1 Maccabees 1 Mch 45 4 53 53 i ofiarowali ofiary według Zakonu na ołtarzu całopalenia nowym, który zbudowali. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 54 54 Wedle czasu i wedle dnia, w który go byli poganie splugawili, tegoż był odnowion z pieśniami, z cytrami, z lutniami, z cymbały. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 55 55 I padł lud wszytek na oblicze, i kłaniali się, i błogosławili do nieba tego, który im dał szczęście. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 56 56 I uczynili poświącanie ołtarza przez ośm dni, i ofiarowali całopalenia z weselem i ofiarę wybawienia i chwały. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 57 57 A przodek kościoła ochędożyli koronami złotemi i tarczyczkami. I poświęcili bramy i domy kapłańskie, i przyprawili drzwi do nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 58 58 I zstało się między ludem wesele barzo wielkie, i odwrócone jest urąganie pogańskie. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 59 59 I postanowił Juda i bracia jego, i wszytko zebranie Izraelskie, żeby obchodzono dzień poświącania ołtarza czasów swoich od roku do roku przez ośm dni od dwudziestego i piątego dnia miesiąca Kasleu, z weselem i z radością. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 60 60 I zbudowali onego czasu górę Syjon i mury wysokie, i wieże mocne wokoło: aby kiedy nie przyszli pogani i podeptali ją, jako pierwej byli uczynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 4 61 61 I osadził tam wojsko, aby jej strzegli. I opatrzył ją ku strzeżeniu Betsury, aby lud miał miejsce obronne przeciw Idumejej. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 2 aby przyciągnęli do obozu Żydowskiego a z nagła je porazili: a synowie, którzy byli z zamku, byli ich przewodnikami. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 3 I usłyszał Juda, i powstał, i mocarze, aby porazili moc wojska królewskiego, które było u Emaum. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 4 Bo się było jeszcze wojsko rozbieżało od obozu. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 5 I przyszedł Gorgiasz do obozu Judowego w nocy, i nie nalazł nikogo, i szukał ich po górach, bo rzekł: Uciekają ci przed nami. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 6 A gdy się rozedniało, ukazał się na polu Juda ze trzemi tysiącmi mężów tylko, którzy zbroje i mieczów nie mieli. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 7 I ujźrzeli wojsko pogańskie barzo mocne i zbrojne, a jezda około nich, a ci sprawni ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 8 I rzekł Juda do mężów, którzy z nim byli: Nie bójcie się mnóstwa ich i natarcia ich nie bójcie się. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 9 Pamiętajcie, jako ojcowie naszy byli wybawieni w Morzu Czerwonym, gdy je farao gonił z wojskiem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 10 A teraz wołajmy do nieba, a smiłuje się Pan nad nami i wspomni na przymierze ojców naszych, i zetrze to wojsko dziś przed obliczem naszym: +1 Maccabees 1 Mch 45 4 11 a poznają wszyscy narodowie, że jest, który wybawić i wyzwolić może Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 12 I podnieśli cudzoziemcy oczy swe, i ujźrzeli je ciągnące przeciw sobie. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 13 I wyszli z obozu ku bitwie, a ci, którzy byli z Judą, uderzyli w trąby. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 14 I zwiedli bitwę, i zstarci są pohańcy, i uciekli w pole. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 15 A ostatni wszyscy od miecza upadli i gonili ich aż do Gezeron i aż do pól Idumejej, i Azotu, i Jamnijej: i poległo z nich aż do trzech tysięcy mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 16 I wrócił się Juda i wojsko idące za nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 17 I mówił do ludu: Nie łakomcie się na łupy, bo wojna przeciwko nam jest, +1 Maccabees 1 Mch 45 4 18 a Gorgiasz i wojsko jego jest blisko nas na górze: ale stójcie teraz przeciwko nieprzyjaciołom naszym a zwalczcie je, a po tym bezpiecznie będziecie zbierać łupy. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 19 A gdy jeszcze to mówił Juda, oto się jedna część ukazała, poglądąjąc z góry. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 20 I obaczył Gorgiasz, że swoi pouciekali, a obóz spalono: bo dym, który było widzieć, pokazował, co się zstało. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 21 Co oni ujźrzawszy, ulękli się barzo widząc zaraz i Judę, i wojsko w polu gotowe ku bitwie, +1 Maccabees 1 Mch 45 4 22 i pouciekali wszyscy w pole cudzoziemców. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 23 A Juda wrócił się ku łupom obozu i pobrali wiele złota i śrebra, hiacyntu i szarłatu morskiego, i wielkie bogactwa. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 24 A wróciwszy się śpiewali pieśni i błogosławili Boga do nieba: Iż dobry jest, iż na wieki miłosierdzie jego. (Ps 105[106]; 135[136]) +1 Maccabees 1 Mch 45 4 25 I zstało się wybawienie wielkie w Izraelu dnia onego. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 26 A którzykolwiek z cudzoziemców uszli, przyszli i powiedzieli Lisjaszowi wszytko, co się było zstało +1 Maccabees 1 Mch 45 4 27 Co on usłyszawszy, upadszy sercem omdlewał, że się nie zstało Izraelowi, jako on chciał i jako król rozkazał. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 28 A drugiego roku zebrał Iisjasz na wybór sześćdziesiąt tysięcy mężów a jezdnych pięć tysięcy, aby je zwojował. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 29 I przyciągnęli do Żydowskiej ziemie a położyli się obozem u Bethoron, i zabieżał im Juda z dziesiącią tysięcy mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 30 A ujrzeli wojsko mocne, i modlił się, i rzekł: Błogosławionyś jest Wybawicielu Izraelski, któryś skruszył gwałt mocarza ręką Dawida, sługi twego, i podałeś obóz cudzoziemców w ręce Jonatasa, syna Saul, i giermka jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 31 Zawrzy to wojsko w ręce ludu twego Izraelskiego a niech będą pohańbieni z wojskiem swym i z jezdnymi swemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 32 Puść na nie strach a zemdli śmiałość mocy ich i niech się rozruszą zstarciem swoim. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 33 Poraź je mieczem tych, którzy cię miłują, a niech cię chwalą pieśniami wszyscy, którzy znają imię twoje. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 34 I stoczyli bitwę, i legli z wojska Lisjaszowego pięć tysięcy mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 35 A Lisjasz widząc uciekanie swoich, a śmiałość Żydów, a iż byli gotowi abo żyć, abo mężnie umrzeć, odjachał do Antiochijej i zebrał żołnierze, aby więtszym pocztem znowu przyciągnęli do Żydowskiej ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 36 I rzekł Juda i bracia jego: Oto zstarci są nieprzyjaciele naszy: pódźmyż teraz, abyśmy oczyścili i odnowili święte. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 37 I zebrało się wszytko wojsko, i przyszli na górę Syjon. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 38 I obaczyli poświącenie spustoszone i ołtarz zgwałcony, i bramy popalone, a w sieniach wyrosły chrósty jako w lesie abo na górach, i domki kapłańskie rozwalone. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 39 I rozdarli szaty swe, i płakali płaczem wielkim, i popiołem głowę swą posypali, +1 Maccabees 1 Mch 45 4 40 i upadli twarzą na ziemię, i uderzyli w trąby znaków, i wołali do nieba. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 41 Tedy Juda postanowił męże, aby walczyli przeciwko tym, co na zamku byli, ażby świętynią oczyścili. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 42 I obrał kapłany bez zmazy i mający wolą w Zakonie Bożym; +1 Maccabees 1 Mch 45 4 43 i oczyścili świątynią, i wynieśli kamienie splugawione na miejsce nieczyste. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 44 I myślił o ołtarzu całopalenia, który był zgwałcony, co by z nim czynić miał. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 45 I przypadła im rada dobra, aby ji rozwalili, żeby im snadź nie był ku zelżywości, iż ji byli poganie splugawili: i rozwalili go. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 46 A na górze domu, na miejscu sposobnym, składli kamienie, ażby przyszedł Prorok i odpowiedział o nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 47 I wzięli kamienie całe, według Zakonu, i zbudowali ołtarz nowy na kształt onego, co był pierwej. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 48 I zbudowali świątynią i co było w domu wewnątrz. I kościół, i sieni poświęcili. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 49 I naczynili nowego naczynia świętego, i wnieśli lichtarz i ołtarz zapału, i stół do kościoła. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 50 I zapał położyli na ołtarzu, i zapalili lampy, które były na lichtarzu, i świeciły w kościele. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 51 I pokładli chleb na stół, i zasłony zawiesili, i skończyli wszytkie dzieły, które byli uczynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 52 I wstali przed zaraniem dwudziestego i piątego dnia miesiąca dziewiątego (to jest miesiąc Kasleu) roku setnego czterdziestego i ósmego, +1 Maccabees 1 Mch 45 4 53 i ofiarowali ofiary według Zakonu na ołtarzu całopalenia nowym, który zbudowali. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 54 Wedle czasu i wedle dnia, w który go byli poganie splugawili, tegoż był odnowion z pieśniami, z cytrami, z lutniami, z cymbały. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 55 I padł lud wszytek na oblicze, i kłaniali się, i błogosławili do nieba tego, który im dał szczęście. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 56 I uczynili poświącanie ołtarza przez ośm dni, i ofiarowali całopalenia z weselem i ofiarę wybawienia i chwały. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 57 A przodek kościoła ochędożyli koronami złotemi i tarczyczkami. I poświęcili bramy i domy kapłańskie, i przyprawili drzwi do nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 58 I zstało się między ludem wesele barzo wielkie, i odwrócone jest urąganie pogańskie. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 59 I postanowił Juda i bracia jego, i wszytko zebranie Izraelskie, żeby obchodzono dzień poświącania ołtarza czasów swoich od roku do roku przez ośm dni od dwudziestego i piątego dnia miesiąca Kasleu, z weselem i z radością. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 60 I zbudowali onego czasu górę Syjon i mury wysokie, i wieże mocne wokoło: aby kiedy nie przyszli pogani i podeptali ją, jako pierwej byli uczynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 4 61 I osadził tam wojsko, aby jej strzegli. I opatrzył ją ku strzeżeniu Betsury, aby lud miał miejsce obronne przeciw Idumejej. 1 Maccabees 1 Mch 45 5 1 I zstało się, gdy narodowie okoliczni usłyszeli, iż ołtarz zbudowan i świętynia tak jako A iprzedtym, rozgniewali się barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 2 2 I myślili wytracić naród Jakubów, którzy byli między nimi, i poczęli z ludu zabijać i przeszladować. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 3 3 A Juda walczył przeciwko synom Esau w Idumęjej i przeciw tym, którzy byli w Akrabatan: iż byli obiegli Izraelczyki; i poraził je porażką wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 4 4 I wspomniał na złość synów Bean, którzy byli ludowi sidłem i obrazą, zasadzając się nań na drodze. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 5 5 I zamknieni są na wieżach, i podsadził się pod nie, i dał ich na wytracenie, i zapalił wieże ich ogniem ze wszytkimi, którzy na nich byli. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 6 6 I przeszedł do synów Ammon, i nalazł wojsko mocne i ludu wiele, i Tymoteusza, hetmana ich, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 7 7 i stoczył z nimi wiele bitew, że skruszeni są przed obliczem ich, i poraził je. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 8 8 I wziął Gazer, miasto i córki jego, i wrócił się do Żydowskiej ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 9 9 I znowu zebrali się narodowie którzy są w Galaad, przeciw Izraełczykom, którzy byli na granicach ich, aby je zatracili. I uciekli do Dateman zamku. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 10 10 l posłali list do Judy i braciej jego, mówiąc: Zebrali się przeciwko nam pogani okoliczni, aby nas wytracili. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 11 11 I gotują się przyść i wziąć zamek, na któryśmy uciekli, a Tymoteusz jest hetmanem wojska ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 12 12 A przetoż teraz przydź, a wyrwi nas z ręki ich, bo wiele z nas poginęło. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 13 13 I wszyscy bracia naszy, którzy byli na miejscach Tubin, pobici są, i zawiedli w niewolą żony i dzieci, i korzyść ich, i zabili tam około tysiąca mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 14 14 I jeszcze listy czytano, a oto drudzy posłowie przyszli z Galilejej, rozdarszy szaty, dając znać w też słowa, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 15 15 powiedając, iż się zebrali przeciwko nim od Ptolemaidy, z Tyru i z Sydonu, i napełniona jest wszytka Galilea cudzoziemców, aby nas wytracili. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 16 16 A skoro usłyszał Juda i lud mowy te, zeszło się zgromadzenie wielkie myślić, co by czynić mieli braciej swej, którzy byli w uciśnieniu i dobywali ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 17 17 I rzekł Juda Symonowi, bratu swemu: Obierz sobie męże a idż i wybaw bracią twą w Galilejej, a ja i brat mój Jonatas pojedziemy do Galaadytim. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 18 18 I zostawił Józefa, syna Zachariaszowego, i Azariasza hetmany nad ludem z ostatkiem wojska na obronę w Żydowskiej ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 19 19 I rozkazał im, mówiąc: Bądźcie przełożonymi nad tym ludem, a bitwy z pogany nie staczajcie, dokąd się nie wrócimy. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 20 20 I oddzielili Symonowi mężów trzy tysiące, aby ciągnął do Galilejej, a Judzie ośm tysięcy do Galaadytim. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 21 21 I ciągnął Symon do Galilejej, i zstoczył wiele bitew z pogany, i skruszeni są narodowie przed nim, i gonił je aż do bramy Ptolemaidy. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 22 22 I poległo z poganów około trzech tysięcy mężów, i wziął łupy ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 23 23 I zabrał te, którzy byli w Galilejej i w Arbatis, z żonami i z dziećmi, i ze wszytkim, co mieli, i przywiódł do Żydowskiej ziemi z wielkim weselem. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 24 24 A Juda Machabeusz i Jonatas, brat jego, przeprawili się przez Jordan i jachali trzy dni drogi przez puszczą. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 25 25 I zabieżeli im Nabatejczycy, i przyjęli je w pokoju, i powiedzieli im wszytko, co się działo z bracią ich w Galaadytimdzie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 26 26 A iż wiele ich pojmano w Barasa i Bosor, i w Alimis, i w Kasfor, i w Magiet, i w Karnaim: te wszytkie miasta obronne i wielkie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 27 27 Ale i w innych mieściech Galaadyckich są w pojmanie, i jutro umyślili przyciągnąć z wojskiem do tych miast i wziąć, i wytracić je dnia jednego. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 28 28 I obrócił Juda i wojsko jego drogę na puszczą Bosor z nagła, i ubieżał miasto, i pobił wszytkie mężczyzny paszczęką miecza a wziął wszytkie łupy ich; i spalił je ogniem. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 29 29 I ruszyli się stamtąd w nocy, i szli aż do zamku. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 30 30 I zstało się na świtaniu, gdy podnieśli oczy swe: oto wielki lud, którego nie było liczby, niosący drabiny i tarany, aby wzięli zamek a dobyli ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 31 31 A obaczył Juda, iż się bitwa zaczęła, a krzyk wojenny wstępował do nieba jako trąba i wołanie wielkie z miasta, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 32 32 i rzekł do wojska swego: Potykajcie się dziś o bracią waszę. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 33 33 I ciągnął trzema rzędami za nimi: i uderzyli w trąby, i krzyknęli, modląc się. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 34 34 I poznały wojska Tymoteuszowe, że to Machabeusz, i uciekli nazad przed nim: i porazili ich porażką wielką, i poległo z nich onego dnia około ośmi tysięcy mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 35 35 A Juda obrócił się ku Masfa i dobył jej, i wziął ją, i pobił każdego mężczyznę, i pobrał łupy jego, i zapalił ji ogniem. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 36 36 Stamtąd dągnął i wziął Kasbon, i Magiet, i Bosor, i inne miasta Galaad. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 37 37 A po tych słowiech zgromadził Tymoteusz drugie wojsko a położył się obozem przeciw Rafon za potokiem. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 38 38 I posłał Juda szpiegować wojsko, i odnieśli mu, mówiąc: że wszyscy narodowie, którzy są około nas, zeszli się do niego, wojsko barzo wielkie, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 39 39 i najęli Arabczyki ku pomocy sobie a położyli się obozem za potokiem, będąc gotowi stoczyć z tobą bitwę. I ciągnął Juda przeciwko im. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 40 40 I rzekł Tymoteusz do rotmistrzów wojska swego: Gdy się przybliży Juda z wojskiem i wojsko jego do potoku wody i jeśli się przeprawi pierwej do nas, nie wytrzymamy mu: bo mogąc przemoże przeciw nam. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 41 41 Jeśli się będzie bał przeprawić a położy się obozem przed rzeką, przeprawmy się do nich, a przemożemy je. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 42 42 A gdy Juda przyciągnął do potoku, postanowił pisarze ludu nad potokiem i rozkazał im, mówiąc: Żadnego człowieka nie zostawiajcie, ale wszyscy niech idą ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 43 43 I przeprawił się do nich pierwej i wszytek lud za nim: i porażeni są wszyscy pogani od oblicza ich, i porzucili broń swą, i uciekli do zboru, który był w Karnaim. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 44 44 I wziął samo miasto, i zbór spalił ogniem, ze wszytkimi, którzy w nim byli, i potłumione jest Karnaim, i nie mogło strzymać przeciw obliczu Judy. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 45 45 I zgromadził Juda wszytkie Izraelczyk!, którzy byli w Galaad, od namniejszego aż do nawiętszego, i żony ich, i dzieci, i wojsko barzo wielkie, aby szli do ziemie Judzkiej. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 46 46 I przyszli aż do Efron, a to miasto wielkie: w weszciu położone, barzo obronne, a nie mógł go minąć ani po prawej, ani po lewej stronie, ale droga była przez pośrzodek jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 47 47 I zawarli się, którzy byli w mieście, i bramy kamieńmi zamiotali. I posłał do nich Juda słowy spokojnemi, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 48 48 mówiąc: Niech przejdziemy przez ziemię waszę, abyśmy szli do ziemie naszej, a żaden wam nie zaszkodzi, tylko pieszo przejdziemy. I nie chcieli im otworzyć. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 49 49 I rozkazał Juda obwołać w wojsku, aby każdy szedł do szturmu z miejsca, na którym był. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 50 50 I rzucili się mężowie mocni, i dobywał miasta onego cały dzień i całą noc, i podane jest miasto w rękę ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 51 51 I pobili wszytkie mężczyzny paszczęką miecza, i wywrócił je z gruntu, i pobrał łupy jego, i przeszedł przez miasto po zabitych. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 52 52 A przeprawili się przez Jordan na wielkim polu przeciwko Betsan. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 53 53 A Juda zgromadzał ostateczne i napominał lud przez wszytkę drogę, aż przyszli do ziemie Judzkiej. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 54 54 I weszli na górę Syjon z weselem i z radością, i ofiarowali całopalenia, iż żaden z nich nie zginął, aż się wrócili w pokoju. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 55 55 A za dni, których był Juda i Jonatas w ziemi Galaad, a Symon, brat jego, w Galilejej przeciw Ptolemaidzie, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 56 56 usłyszał Józef, syn Zachariaszów, i Azariasz, hetman nad wojskiem, szczęśliwe powodzenie i bitwy, które się zstały, -1 Maccabees 1 Mch 45 5 57 57 i rzekł: Uczyńmy i my sobie sławę a idźmy walczyć przeciw narodom, które są około nas. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 58 58 I rozkazał tym, którzy byli w wojszcze jego, i ciągnęli do Jamnijej. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 59 59 I wyjachał Gorgiasz z miasta i mężowie jego przeciwko nim ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 60 60 I podali tył Józef i Azariasz aż do granic Żydowskiej ziemie, i poległo dnia onego z ludu Izraelskiego około dwu tysiącu mężów, i zstało się wielkie uciekanie ludu -1 Maccabees 1 Mch 45 5 61 61 iż nie słuchali Judy i bradej jego, mniemając, żeby sobie mężnie postąpić mieli. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 62 62 A oni nie byli z nasienia onych mężów, przez które się zstało zbawienie w Izraelu. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 63 63 A mężowie Juda dostąpili wielkiej chwały w oczach wszytkiego Izraela i wszech narodów, gdzie było imię ich słyszane. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 64 64 I zeszli się do nich, szczęścia winszując. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 65 65 I wyszedł Juda i bracia jego, i dobywali synów Esau w ziemi, która jest ku południu: i zburzył Hebron i córki jego, i mury jego, i wieże około niego popalił. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 66 66 I ruszył się obozem, aby szedł w ziemię cudzoziemską, i przechodził Samarią. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 67 67 Dnia onego polegli kapłani na wojnie, gdy chcieli mężnie poczynać, gdy nierozmyślnie wyszli ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 5 68 68 I obrócił się Juda do Azotu, do ziemie cudzoziemców, i porozwalał ołtarze ich, a rydny bogów ich popalił ogniem i pobrał łupy z miast, i wrócił się do ziemie Juda. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 2 I myślili wytracić naród Jakubów, którzy byli między nimi, i poczęli z ludu zabijać i przeszladować. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 3 A Juda walczył przeciwko synom Esau w Idumęjej i przeciw tym, którzy byli w Akrabatan: iż byli obiegli Izraelczyki; i poraził je porażką wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 4 I wspomniał na złość synów Bean, którzy byli ludowi sidłem i obrazą, zasadzając się nań na drodze. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 5 I zamknieni są na wieżach, i podsadził się pod nie, i dał ich na wytracenie, i zapalił wieże ich ogniem ze wszytkimi, którzy na nich byli. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 6 I przeszedł do synów Ammon, i nalazł wojsko mocne i ludu wiele, i Tymoteusza, hetmana ich, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 7 i stoczył z nimi wiele bitew, że skruszeni są przed obliczem ich, i poraził je. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 8 I wziął Gazer, miasto i córki jego, i wrócił się do Żydowskiej ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 9 I znowu zebrali się narodowie którzy są w Galaad, przeciw Izraełczykom, którzy byli na granicach ich, aby je zatracili. I uciekli do Dateman zamku. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 10 l posłali list do Judy i braciej jego, mówiąc: Zebrali się przeciwko nam pogani okoliczni, aby nas wytracili. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 11 I gotują się przyść i wziąć zamek, na któryśmy uciekli, a Tymoteusz jest hetmanem wojska ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 12 A przetoż teraz przydź, a wyrwi nas z ręki ich, bo wiele z nas poginęło. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 13 I wszyscy bracia naszy, którzy byli na miejscach Tubin, pobici są, i zawiedli w niewolą żony i dzieci, i korzyść ich, i zabili tam około tysiąca mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 14 I jeszcze listy czytano, a oto drudzy posłowie przyszli z Galilejej, rozdarszy szaty, dając znać w też słowa, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 15 powiedając, iż się zebrali przeciwko nim od Ptolemaidy, z Tyru i z Sydonu, i napełniona jest wszytka Galilea cudzoziemców, aby nas wytracili. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 16 A skoro usłyszał Juda i lud mowy te, zeszło się zgromadzenie wielkie myślić, co by czynić mieli braciej swej, którzy byli w uciśnieniu i dobywali ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 17 I rzekł Juda Symonowi, bratu swemu: Obierz sobie męże a idż i wybaw bracią twą w Galilejej, a ja i brat mój Jonatas pojedziemy do Galaadytim. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 18 I zostawił Józefa, syna Zachariaszowego, i Azariasza hetmany nad ludem z ostatkiem wojska na obronę w Żydowskiej ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 19 I rozkazał im, mówiąc: Bądźcie przełożonymi nad tym ludem, a bitwy z pogany nie staczajcie, dokąd się nie wrócimy. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 20 I oddzielili Symonowi mężów trzy tysiące, aby ciągnął do Galilejej, a Judzie ośm tysięcy do Galaadytim. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 21 I ciągnął Symon do Galilejej, i zstoczył wiele bitew z pogany, i skruszeni są narodowie przed nim, i gonił je aż do bramy Ptolemaidy. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 22 I poległo z poganów około trzech tysięcy mężów, i wziął łupy ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 23 I zabrał te, którzy byli w Galilejej i w Arbatis, z żonami i z dziećmi, i ze wszytkim, co mieli, i przywiódł do Żydowskiej ziemi z wielkim weselem. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 24 A Juda Machabeusz i Jonatas, brat jego, przeprawili się przez Jordan i jachali trzy dni drogi przez puszczą. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 25 I zabieżeli im Nabatejczycy, i przyjęli je w pokoju, i powiedzieli im wszytko, co się działo z bracią ich w Galaadytimdzie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 26 A iż wiele ich pojmano w Barasa i Bosor, i w Alimis, i w Kasfor, i w Magiet, i w Karnaim: te wszytkie miasta obronne i wielkie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 27 Ale i w innych mieściech Galaadyckich są w pojmanie, i jutro umyślili przyciągnąć z wojskiem do tych miast i wziąć, i wytracić je dnia jednego. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 28 I obrócił Juda i wojsko jego drogę na puszczą Bosor z nagła, i ubieżał miasto, i pobił wszytkie mężczyzny paszczęką miecza a wziął wszytkie łupy ich; i spalił je ogniem. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 29 I ruszyli się stamtąd w nocy, i szli aż do zamku. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 30 I zstało się na świtaniu, gdy podnieśli oczy swe: oto wielki lud, którego nie było liczby, niosący drabiny i tarany, aby wzięli zamek a dobyli ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 31 A obaczył Juda, iż się bitwa zaczęła, a krzyk wojenny wstępował do nieba jako trąba i wołanie wielkie z miasta, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 32 i rzekł do wojska swego: Potykajcie się dziś o bracią waszę. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 33 I ciągnął trzema rzędami za nimi: i uderzyli w trąby, i krzyknęli, modląc się. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 34 I poznały wojska Tymoteuszowe, że to Machabeusz, i uciekli nazad przed nim: i porazili ich porażką wielką, i poległo z nich onego dnia około ośmi tysięcy mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 35 A Juda obrócił się ku Masfa i dobył jej, i wziął ją, i pobił każdego mężczyznę, i pobrał łupy jego, i zapalił ji ogniem. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 36 Stamtąd dągnął i wziął Kasbon, i Magiet, i Bosor, i inne miasta Galaad. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 37 A po tych słowiech zgromadził Tymoteusz drugie wojsko a położył się obozem przeciw Rafon za potokiem. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 38 I posłał Juda szpiegować wojsko, i odnieśli mu, mówiąc: że wszyscy narodowie, którzy są około nas, zeszli się do niego, wojsko barzo wielkie, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 39 i najęli Arabczyki ku pomocy sobie a położyli się obozem za potokiem, będąc gotowi stoczyć z tobą bitwę. I ciągnął Juda przeciwko im. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 40 I rzekł Tymoteusz do rotmistrzów wojska swego: Gdy się przybliży Juda z wojskiem i wojsko jego do potoku wody i jeśli się przeprawi pierwej do nas, nie wytrzymamy mu: bo mogąc przemoże przeciw nam. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 41 Jeśli się będzie bał przeprawić a położy się obozem przed rzeką, przeprawmy się do nich, a przemożemy je. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 42 A gdy Juda przyciągnął do potoku, postanowił pisarze ludu nad potokiem i rozkazał im, mówiąc: Żadnego człowieka nie zostawiajcie, ale wszyscy niech idą ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 43 I przeprawił się do nich pierwej i wszytek lud za nim: i porażeni są wszyscy pogani od oblicza ich, i porzucili broń swą, i uciekli do zboru, który był w Karnaim. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 44 I wziął samo miasto, i zbór spalił ogniem, ze wszytkimi, którzy w nim byli, i potłumione jest Karnaim, i nie mogło strzymać przeciw obliczu Judy. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 45 I zgromadził Juda wszytkie Izraelczyk!, którzy byli w Galaad, od namniejszego aż do nawiętszego, i żony ich, i dzieci, i wojsko barzo wielkie, aby szli do ziemie Judzkiej. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 46 I przyszli aż do Efron, a to miasto wielkie: w weszciu położone, barzo obronne, a nie mógł go minąć ani po prawej, ani po lewej stronie, ale droga była przez pośrzodek jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 47 I zawarli się, którzy byli w mieście, i bramy kamieńmi zamiotali. I posłał do nich Juda słowy spokojnemi, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 48 mówiąc: Niech przejdziemy przez ziemię waszę, abyśmy szli do ziemie naszej, a żaden wam nie zaszkodzi, tylko pieszo przejdziemy. I nie chcieli im otworzyć. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 49 I rozkazał Juda obwołać w wojsku, aby każdy szedł do szturmu z miejsca, na którym był. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 50 I rzucili się mężowie mocni, i dobywał miasta onego cały dzień i całą noc, i podane jest miasto w rękę ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 51 I pobili wszytkie mężczyzny paszczęką miecza, i wywrócił je z gruntu, i pobrał łupy jego, i przeszedł przez miasto po zabitych. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 52 A przeprawili się przez Jordan na wielkim polu przeciwko Betsan. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 53 A Juda zgromadzał ostateczne i napominał lud przez wszytkę drogę, aż przyszli do ziemie Judzkiej. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 54 I weszli na górę Syjon z weselem i z radością, i ofiarowali całopalenia, iż żaden z nich nie zginął, aż się wrócili w pokoju. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 55 A za dni, których był Juda i Jonatas w ziemi Galaad, a Symon, brat jego, w Galilejej przeciw Ptolemaidzie, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 56 usłyszał Józef, syn Zachariaszów, i Azariasz, hetman nad wojskiem, szczęśliwe powodzenie i bitwy, które się zstały, +1 Maccabees 1 Mch 45 5 57 i rzekł: Uczyńmy i my sobie sławę a idźmy walczyć przeciw narodom, które są około nas. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 58 I rozkazał tym, którzy byli w wojszcze jego, i ciągnęli do Jamnijej. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 59 I wyjachał Gorgiasz z miasta i mężowie jego przeciwko nim ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 60 I podali tył Józef i Azariasz aż do granic Żydowskiej ziemie, i poległo dnia onego z ludu Izraelskiego około dwu tysiącu mężów, i zstało się wielkie uciekanie ludu +1 Maccabees 1 Mch 45 5 61 iż nie słuchali Judy i bradej jego, mniemając, żeby sobie mężnie postąpić mieli. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 62 A oni nie byli z nasienia onych mężów, przez które się zstało zbawienie w Izraelu. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 63 A mężowie Juda dostąpili wielkiej chwały w oczach wszytkiego Izraela i wszech narodów, gdzie było imię ich słyszane. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 64 I zeszli się do nich, szczęścia winszując. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 65 I wyszedł Juda i bracia jego, i dobywali synów Esau w ziemi, która jest ku południu: i zburzył Hebron i córki jego, i mury jego, i wieże około niego popalił. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 66 I ruszył się obozem, aby szedł w ziemię cudzoziemską, i przechodził Samarią. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 67 Dnia onego polegli kapłani na wojnie, gdy chcieli mężnie poczynać, gdy nierozmyślnie wyszli ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 5 68 I obrócił się Juda do Azotu, do ziemie cudzoziemców, i porozwalał ołtarze ich, a rydny bogów ich popalił ogniem i pobrał łupy z miast, i wrócił się do ziemie Juda. 1 Maccabees 1 Mch 45 6 1 A król Antioch przejeżdżał wyższe krainy i dowiedział się, iż było miasto Elimai w Persyjej barzo zacne i bogate we śrebro i złoto -1 Maccabees 1 Mch 45 6 2 2 i zbór w nim barzo bogaty, i tam zasłony złote, i pancerze, i tarcze, które zostawił Aleksander Filippów, król Macedoński, który napierwszy królował w Grecyjej. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 3 3 I przyjachał, i starał się wziąć miasto i złupić je; ale nie mógł, bo się dowiedzieli o tym ci, którzy byli w mieście, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 4 4 i powstali ku bitwie; i uciekł stamtąd, i odciągnął z wielkim smutkiem, i wrócił się do Babilonu. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 5 5 I przyszedł, który mu oznajmił w Persyjej, że rozpłoszone są wojska, które były w ziemi Judzkiej, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 6 6 a iż Lisjasz z wielkim wojskiem naprzód wyciągnął i udekł przed Żydami: i zmocnili się orężem i siłą, i korzyścią wielką, którą wzięli z obozów, które zwojowali. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 7 7 A iż obalili obrzydłość, którą był zbudował na ołtarzu, który był w Jeruzalem, a miejsce święte obtoczyli mury wysokimi jako pierwej, ale i Betsurę, miasto jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 8 8 I zstało się, gdy król usłyszał te mowy, zlękł się i barzo się zafrasował, i legł na łożu, i wpadł w niemoc dla smutku, że mu się nie powiodło, jako myślił. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 9 9 był tam przez długi czas, bo się był odnowił w nim smutek wielki i zrozumiał, że miał umrzeć. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 10 10 I wezwał swych przyjaciół wszytkich, i rzekł im: Odszedł sen od oczu moich i upadłem, i straciłem serce przed frasunkiem. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 11 11 I rzekłem w sercu moim: Ku jakiemuźem kłopotowi przyszedł, i w jakie nawałności smutku, w którymem teraz jest, którym był wesoły i wdzięczny w mocy mojej? -1 Maccabees 1 Mch 45 6 12 12 A teraz wspominam sobie na złości, którem zbroił w Jeruzalem, skądem też zabrał wszystkę korzyść złotą i śrebrną, która była w nim, i posłałem, aby zabrano, którzy mieszkali w Judzkiej ziemi bez przyczyny. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 13 13 Poznałem tedy, iż dlatego nalazły mię te nędze: a oto ginę od żałości w cudzej ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 14 14 I przyzwał Filipa, jednego z przyjaciół swoich, i przełożył go nad wszytkim swym królestwem. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 15 15 I dał mu koronę i szatę swą, i pierścień, aby przyprowadził Antiocha, syna jego, i wychował go, i królował. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 16 16 I umarł tam król Antioch roku setnego czterdziestego i dziewią -1 Maccabees 1 Mch 45 6 17 17 tego. I dowiedział się Lisjasz, iż król umarł, i postanowił, aby królował Antioch, syn jego, którego wychował młodzieniaszkiem, i nazwał imię jego Eupator. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 18 18 A ci, którzy byli na zamku, zamknęli byli Izraelczyki około świątynie i szukali ich złego zawżdy a zmocnienia poganów. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 19 19 I umyślił Juda wytracić je, i zwołał wszytek lud, aby je obiegli. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 20 20 I zebrali się wespół, i obiegli je roku setnego i pięćdziesiątego, i naczynili kusz i taranów. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 21 21 I wyszli niektórzy z tych, którzy byli w oblężeniu, i przyłączyli się do nich niektórzy niezbożni z Izraelczyków. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 22 22 I poszli do króla, i mówili: Pókiż nie uczynisz sądu a nie mścisz się braciej naszej? -1 Maccabees 1 Mch 45 6 23 23 Myśmy umyślili służyć ojcu twemu i chodzić w przykazaniu jego, i być posłuszni wyrokom jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 24 24 A synowie ludu naszego dlatego odrażali się od nas, a którzykolwiek najdowali się z naszych, zabijano i dziedzictwa nasze rozszarpywano. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 25 25 A nie tylko na nas ściągnęli rękę, ale i na wszytkie granice nasze. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 26 26 A oto dziś obiegli zamek Jerozolimski, aby go dobyli, i twierdzą w Betsurze opatrzyli. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 27 27 A jeśli ich prędzej nie uprzedzisz, co więtszego niż to zbroją i nie będziesz ich mógł dostać. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 28 28 I rozgniewał się król, skoro to usłyszał, i zwołał wszytkich przyjaciół swych i hetmanów wojska swego, i tych, którzy nad jezdnymi byli, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 29 29 ale i z innych królestw, i z wyspów morskich zeszły się do niego wojska za pieniądze. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 30 30 I była liczba wojska jego sto tysięcy pieszych a dwadzieścia tysięcy jezdnych i trzydzieści i dwu elefantów ku walce wyćwiczonych. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 31 31 I ciągnęli przez Idumeą, i położyli się u Betsury, i walczyli przez wiele dni, i uczynili przyprawy wojenne. I wyszli, i popalili je ogniem, i mężnie walczyli. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 32 32 I odciągnął Juda od zamku, i i ruszył się z obozem do Betzachar, przeciwko wojsku królewskiemu. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 33 33 l wstał król przede dniem, i wzruszył wojsko na natarcie ku drodze Betzachar; i nagotowały się wojska ku bitwie, i uderzyli w trąby, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 34 34 a elefantom ukazowali krew jagody winnej i morwy, aby je zajuszyli ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 35 35 I rozsadzili bestie po hufiech, i stało przy każdym elefancie tysiąc mężów w pancerzach łańcuszkowych i przyłbice miedziane na głowach ich, a pięć set jezdnych uszykowanych na wybór było przy każdej bestyjej. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 36 36 Ci przed czasem, gdziekolwiek była bestia, tam byli, i gdziekolwiek szła, szli, a nie odstępowali od niej. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 37 37 Ale i wieże drzewiane były na nich mocne, broniąc na każdej bestyjej, a na nich przyprawy wojenne, a na każdej trzydzieści i dwa mężów mężnych, którzy walczyli z wierzchu, a Indyjczyk, który rządził bestyją. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 38 38 A ostatek jezdy rozszykował stąd i zowąd na dwie części, aby wojsko trąbami wzbudzali i popądzali zszykowane w hufiech jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 39 39 A gdy słońce uderzyło na tarcze złote i miedziane, rozświeciły się góry od nich i błyskały się jako pochodnie ogniste. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 40 40 A rozłożone jest wojsko królewskie część po wysokich górach, a część po nizinach. I postępowali ostrożnie i porządnie. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 41 41 A wzruszali się wszyscy mieszkający w ziemi od głosu mnóstwa i od ciągnienia zgraje, i od chrzęstu zbrój: bo było wojsko barzo wielkie i mocne. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 42 42 I przybliżył się Juda i wojsko jego ku bitwie, i poległo z wojska królewskiego sześć set mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 43 43 I obaczył Eleazar, syn Saura, jednę z bestyj uzbrojoną zbroją królewską, i była wyniosła nad insze bestie, i zdało mu się, iż na niej król siedział. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 44 44 I Ważył się, aby lud swój wyswobodził, i sobie wieczną sławę zjednał. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 45 45 I bieżał do niej śmiele przez pośrzodek wojska, zabijając po prawej i po lewej stronie, i upadali od onego tam i sam. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 46 46 I podszedł pod nogi elefanta, i podłożył się podeń, i zabił go. I upadł nań na ziemię: i tam umarł. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 47 47 A widząc moc królewską i gwałt wojska jego, ustąpili przed nimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 48 48 A wojska królewskie ciągnęły przeciwko im do Jeruzalem i przybliżył się obóz królewski do Żydowskiej ziemie i góry Syjon. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 49 49 I uczynił pokój z tymi, którzy byli w Betsurze. I wyszli z miasta, iż nie mieli tam żywności oblężeni, bo szabaty były ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 50 50 I wziął król Betsurę, i osadził tam straż, aby ją zachował. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 51 51 I obrócił obóz na miejsce poświęcenia, i zasadził tam kusze i tarany, i ogniste kule, i przyprawy ku ciskaniu kamieni, i dardy, i samostrzały na wystrzelanie strzał, i proce. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 52 52 Uczynili też oni przyprawy przeciw przyprawom ich i bili się przez wiele dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 53 53 Ale w mieście żywności nie było, przeto iż był siódmy rok, a którzy byli zostali w Żydowstwie z pogan, wytrawili ostatek tego, co było schowano. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 54 54 A na miejscu świętym mało mężów zostało, bo ich był zjął głód i rozbiegli się każdy na miejsce swoje. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 55 55 I usłyszał lisjasz, iż Filip, którego był król Antioch jeszcze za żywota postanowił, aby chował Antiocha, syna jego, i królował, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 56 56 wrócił się z Persyjej i Medyjej, i wojsko, które było z nim poszło, i że chciał wziąć na się sprawy królestwa. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 57 57 I pospieszył się iść a mówić królowi i hetmanom wojska: Ubywa nas co dzień i żywności mało mamy, a miejsce, któreśmy obiegli, jest obronne, a potrzeba nam postanowić króle stwo. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 58 58 Teraz tedy dajmy tym ludziom prawice a uczyńmy z nimi pokój i ze wszytkim ich narodem, -1 Maccabees 1 Mch 45 6 59 59 a postanówmy z nimi, aby jako i przedtym chodzili w prawach swoich: bo dla Zakonu swego, któryeśmy wzgardzili, rozgniewali się i to wszytko uczynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 60 60 I podobała się mowa w oczach królewskich i książąt. I posłał do nich pokój uczynić, i przyjęli ji. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 61 61 I przysiągł im król i książęta, i wyszli z zamku. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 62 62 I wjachał król na górę Syjon, i oglądał obronę miejsca, i złamał prędko przysięgę, którą przysiągł, i rozkazał obalić mur wokoło. -1 Maccabees 1 Mch 45 6 63 63 I wnet odjachał, i wrócił się do Antiochijej, i nalazł Filipa panującego w mieście, i walczył przeciw jemu, i dostał miasta. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 2 i zbór w nim barzo bogaty, i tam zasłony złote, i pancerze, i tarcze, które zostawił Aleksander Filippów, król Macedoński, który napierwszy królował w Grecyjej. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 3 I przyjachał, i starał się wziąć miasto i złupić je; ale nie mógł, bo się dowiedzieli o tym ci, którzy byli w mieście, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 4 i powstali ku bitwie; i uciekł stamtąd, i odciągnął z wielkim smutkiem, i wrócił się do Babilonu. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 5 I przyszedł, który mu oznajmił w Persyjej, że rozpłoszone są wojska, które były w ziemi Judzkiej, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 6 a iż Lisjasz z wielkim wojskiem naprzód wyciągnął i udekł przed Żydami: i zmocnili się orężem i siłą, i korzyścią wielką, którą wzięli z obozów, które zwojowali. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 7 A iż obalili obrzydłość, którą był zbudował na ołtarzu, który był w Jeruzalem, a miejsce święte obtoczyli mury wysokimi jako pierwej, ale i Betsurę, miasto jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 8 I zstało się, gdy król usłyszał te mowy, zlękł się i barzo się zafrasował, i legł na łożu, i wpadł w niemoc dla smutku, że mu się nie powiodło, jako myślił. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 9 był tam przez długi czas, bo się był odnowił w nim smutek wielki i zrozumiał, że miał umrzeć. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 10 I wezwał swych przyjaciół wszytkich, i rzekł im: Odszedł sen od oczu moich i upadłem, i straciłem serce przed frasunkiem. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 11 I rzekłem w sercu moim: Ku jakiemuźem kłopotowi przyszedł, i w jakie nawałności smutku, w którymem teraz jest, którym był wesoły i wdzięczny w mocy mojej? +1 Maccabees 1 Mch 45 6 12 A teraz wspominam sobie na złości, którem zbroił w Jeruzalem, skądem też zabrał wszystkę korzyść złotą i śrebrną, która była w nim, i posłałem, aby zabrano, którzy mieszkali w Judzkiej ziemi bez przyczyny. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 13 Poznałem tedy, iż dlatego nalazły mię te nędze: a oto ginę od żałości w cudzej ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 14 I przyzwał Filipa, jednego z przyjaciół swoich, i przełożył go nad wszytkim swym królestwem. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 15 I dał mu koronę i szatę swą, i pierścień, aby przyprowadził Antiocha, syna jego, i wychował go, i królował. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 16 I umarł tam król Antioch roku setnego czterdziestego i dziewią +1 Maccabees 1 Mch 45 6 17 tego. I dowiedział się Lisjasz, iż król umarł, i postanowił, aby królował Antioch, syn jego, którego wychował młodzieniaszkiem, i nazwał imię jego Eupator. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 18 A ci, którzy byli na zamku, zamknęli byli Izraelczyki około świątynie i szukali ich złego zawżdy a zmocnienia poganów. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 19 I umyślił Juda wytracić je, i zwołał wszytek lud, aby je obiegli. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 20 I zebrali się wespół, i obiegli je roku setnego i pięćdziesiątego, i naczynili kusz i taranów. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 21 I wyszli niektórzy z tych, którzy byli w oblężeniu, i przyłączyli się do nich niektórzy niezbożni z Izraelczyków. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 22 I poszli do króla, i mówili: Pókiż nie uczynisz sądu a nie mścisz się braciej naszej? +1 Maccabees 1 Mch 45 6 23 Myśmy umyślili służyć ojcu twemu i chodzić w przykazaniu jego, i być posłuszni wyrokom jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 24 A synowie ludu naszego dlatego odrażali się od nas, a którzykolwiek najdowali się z naszych, zabijano i dziedzictwa nasze rozszarpywano. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 25 A nie tylko na nas ściągnęli rękę, ale i na wszytkie granice nasze. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 26 A oto dziś obiegli zamek Jerozolimski, aby go dobyli, i twierdzą w Betsurze opatrzyli. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 27 A jeśli ich prędzej nie uprzedzisz, co więtszego niż to zbroją i nie będziesz ich mógł dostać. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 28 I rozgniewał się król, skoro to usłyszał, i zwołał wszytkich przyjaciół swych i hetmanów wojska swego, i tych, którzy nad jezdnymi byli, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 29 ale i z innych królestw, i z wyspów morskich zeszły się do niego wojska za pieniądze. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 30 I była liczba wojska jego sto tysięcy pieszych a dwadzieścia tysięcy jezdnych i trzydzieści i dwu elefantów ku walce wyćwiczonych. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 31 I ciągnęli przez Idumeą, i położyli się u Betsury, i walczyli przez wiele dni, i uczynili przyprawy wojenne. I wyszli, i popalili je ogniem, i mężnie walczyli. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 32 I odciągnął Juda od zamku, i i ruszył się z obozem do Betzachar, przeciwko wojsku królewskiemu. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 33 l wstał król przede dniem, i wzruszył wojsko na natarcie ku drodze Betzachar; i nagotowały się wojska ku bitwie, i uderzyli w trąby, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 34 a elefantom ukazowali krew jagody winnej i morwy, aby je zajuszyli ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 35 I rozsadzili bestie po hufiech, i stało przy każdym elefancie tysiąc mężów w pancerzach łańcuszkowych i przyłbice miedziane na głowach ich, a pięć set jezdnych uszykowanych na wybór było przy każdej bestyjej. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 36 Ci przed czasem, gdziekolwiek była bestia, tam byli, i gdziekolwiek szła, szli, a nie odstępowali od niej. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 37 Ale i wieże drzewiane były na nich mocne, broniąc na każdej bestyjej, a na nich przyprawy wojenne, a na każdej trzydzieści i dwa mężów mężnych, którzy walczyli z wierzchu, a Indyjczyk, który rządził bestyją. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 38 A ostatek jezdy rozszykował stąd i zowąd na dwie części, aby wojsko trąbami wzbudzali i popądzali zszykowane w hufiech jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 39 A gdy słońce uderzyło na tarcze złote i miedziane, rozświeciły się góry od nich i błyskały się jako pochodnie ogniste. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 40 A rozłożone jest wojsko królewskie część po wysokich górach, a część po nizinach. I postępowali ostrożnie i porządnie. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 41 A wzruszali się wszyscy mieszkający w ziemi od głosu mnóstwa i od ciągnienia zgraje, i od chrzęstu zbrój: bo było wojsko barzo wielkie i mocne. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 42 I przybliżył się Juda i wojsko jego ku bitwie, i poległo z wojska królewskiego sześć set mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 43 I obaczył Eleazar, syn Saura, jednę z bestyj uzbrojoną zbroją królewską, i była wyniosła nad insze bestie, i zdało mu się, iż na niej król siedział. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 44 I Ważył się, aby lud swój wyswobodził, i sobie wieczną sławę zjednał. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 45 I bieżał do niej śmiele przez pośrzodek wojska, zabijając po prawej i po lewej stronie, i upadali od onego tam i sam. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 46 I podszedł pod nogi elefanta, i podłożył się podeń, i zabił go. I upadł nań na ziemię: i tam umarł. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 47 A widząc moc królewską i gwałt wojska jego, ustąpili przed nimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 48 A wojska królewskie ciągnęły przeciwko im do Jeruzalem i przybliżył się obóz królewski do Żydowskiej ziemie i góry Syjon. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 49 I uczynił pokój z tymi, którzy byli w Betsurze. I wyszli z miasta, iż nie mieli tam żywności oblężeni, bo szabaty były ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 50 I wziął król Betsurę, i osadził tam straż, aby ją zachował. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 51 I obrócił obóz na miejsce poświęcenia, i zasadził tam kusze i tarany, i ogniste kule, i przyprawy ku ciskaniu kamieni, i dardy, i samostrzały na wystrzelanie strzał, i proce. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 52 Uczynili też oni przyprawy przeciw przyprawom ich i bili się przez wiele dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 53 Ale w mieście żywności nie było, przeto iż był siódmy rok, a którzy byli zostali w Żydowstwie z pogan, wytrawili ostatek tego, co było schowano. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 54 A na miejscu świętym mało mężów zostało, bo ich był zjął głód i rozbiegli się każdy na miejsce swoje. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 55 I usłyszał lisjasz, iż Filip, którego był król Antioch jeszcze za żywota postanowił, aby chował Antiocha, syna jego, i królował, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 56 wrócił się z Persyjej i Medyjej, i wojsko, które było z nim poszło, i że chciał wziąć na się sprawy królestwa. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 57 I pospieszył się iść a mówić królowi i hetmanom wojska: Ubywa nas co dzień i żywności mało mamy, a miejsce, któreśmy obiegli, jest obronne, a potrzeba nam postanowić króle stwo. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 58 Teraz tedy dajmy tym ludziom prawice a uczyńmy z nimi pokój i ze wszytkim ich narodem, +1 Maccabees 1 Mch 45 6 59 a postanówmy z nimi, aby jako i przedtym chodzili w prawach swoich: bo dla Zakonu swego, któryeśmy wzgardzili, rozgniewali się i to wszytko uczynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 60 I podobała się mowa w oczach królewskich i książąt. I posłał do nich pokój uczynić, i przyjęli ji. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 61 I przysiągł im król i książęta, i wyszli z zamku. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 62 I wjachał król na górę Syjon, i oglądał obronę miejsca, i złamał prędko przysięgę, którą przysiągł, i rozkazał obalić mur wokoło. +1 Maccabees 1 Mch 45 6 63 I wnet odjachał, i wrócił się do Antiochijej, i nalazł Filipa panującego w mieście, i walczył przeciw jemu, i dostał miasta. 1 Maccabees 1 Mch 45 7 1 Roku setnego pięćdziesiątego i pierwszego Demetrius, syn Selewków, wyjachał z Rzymu i przy ciągnął z trochą mężów do miasta nad morzem, i królował tam. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 2 2 I zstało się, gdy wszedł do domu królestwa ojców swoich, poimało wojsko Antiocha i Lisjasza, aby je przedeń przywiedli. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 3 3 I dowiedział się tego, i rzekł: Nie ukazujcie mi oblicza ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 4 4 I pobiło je wojsko. A Demetrius usiadł na stolicy królestwa swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 5 5 I przyszli do niego mężowie złośliwi i niezbożni z Izrael i hetman Alcymus, który chciał być kapłanem. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 6 6 I oskarżyli lud przed królem, mówiąc: Juda z bracią swą wytraci! wszytkie przyjacioły twoje i nas rozpędził z ziemie naszej. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 7 7 A przetoż teraz pośli męża, któremu ufasz, aby jachał i oglądał wszytko wyniszczenie, które nam poczynił i krainom królewskim, a żeby pokarał wszytkie przyjacioły jego i ich pomocniki. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 8 8 I obrał król z przyjaciół swych Bachida, który panował za Rzeką, zacnego w królestwie i wiernego królowi, i posłał go, -1 Maccabees 1 Mch 45 7 9 9 aby oglądał wyniszczenie, które poczynił Juda, ale i Alcyma niezbożnego wysadził na kapłaństwo i rozkazał mu, aby uczynił pomstę nad syny Izraelskimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 10 10 I ruszyli się, i przyciągnęli z wielkim wojskiem do ziemie Judzkiej, i posłali posły, i mówili do Judy i do braciej jego słowy spokojnemi na zdradzie. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 11 11 I nie dbali na mowy ich, bo widzieli, iż przyjachali z wojskiem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 12 12 I zeszli się do Alcyma i do Bachida zebranie doktorów zakonnych, żądać słusznych rzeczy, -1 Maccabees 1 Mch 45 7 13 13 a napierwszy asydejczycy, którzy byli z synów Izraelskich, i żądali od nich pokoju. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 14 14 Bo mówili: Człowiek kapłan z nasienia Aaronowego przyjachał, nie zdradzi nas. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 15 15 I mówił z nimi słowa spokojne, i przysiągł im, mówiąc: Nie uczynimy wam nic złego ani przyjaciołom waszym. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 16 16 I uwierzyli mu, i poimał z nich sześćdziesiąt mężów, i zabił ich dnia jednego, według słowa, które napisano: -1 Maccabees 1 Mch 45 7 17 17 Ciała świętych twoich i kreib ich toyłałi około Jeruza lem, a nie było, kto by pogrzebł.(Ps 78[79], 2n) -1 Maccabees 1 Mch 45 7 18 18 I padła bojażń i strach na wszytek lud, bo mówili: Nie masz w nich prawdy i sądu, bo przestąpili postanowienie i przysięgę, którą przysięgli. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 19 19 I ruszył Bachides wojsko od Jeruzalem, i położył się u Betzecha, i posłał, i poimał wielu z tych, którzy byli od niego pouciekali, i niektóre z ludu zabił, i wrzucił w wielką studnią. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 20 20 I poruczył Alcymowi krainę, i ostawił z nim posiłek na pomoc jemu, i jachał Bachides do króla; -1 Maccabees 1 Mch 45 7 21 21 a Alcymus pilnie się starał o zwierzchność kapłaństwa swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 22 22 I zeszli się do niego wszyscy, którzy rozterki czynili między ludem swoim, i opanowali ziemię Judzką, i wielką porażkę uczynili w Izraelu. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 23 23 I obaczył Juda wszytko złe, które uczynił Alcymus i co z nim byli synom Izraelskim, daleko więcej niż pogani. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 24 24 I wyjachał na wszytkie granice Żydowskiej ziemie wokoło, i pomścił się nad mężami zbiegami, i przestali więcej najazdów czynić w ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 25 25 I obaczył Alcymus, że przemógł Juda i d, co z nim byli, r poznał, że im zdołać nie mógł: i wrócił się do króla, i oskarżył je o wiele złości. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 26 26 I posłał król Nikanora, jednego z zacniejszych książąt swoich, który wiódł nieprzyjaźń przedw Izraelczykowi, i rozkazał mu, aby lud wywrócił. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 27 27 I przyciągnął Nikanor do Jeruzalem z wojskiem wielkim, i posłał do Judy i do braciej jego słowy spokojnemi na zdradzie, -1 Maccabees 1 Mch 45 7 28 28 mówiąc: Niechaj nie będzie wojny między mną i wami: przyjadę w małym poczcie, abych oblicza wasze oglądał w pokoju. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 29 29 I przyjachał do Judy, i przywitali się z sobą spokojnie, a nieprzyjaciele byli pogotowiu porwać Judę. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 30 30 I dowiedział się mowy Juda, iż do niego przyszedł na zdradzie, i ulękł się go, i nie chciał więcej widzieć oblicza jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 31 31 A Nikanor obaczył, że odkryta była rada jego, i wyciągnął przeciw Judzie ku bitwie u Kafarsalama. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 32 32 I poległo z wojska Nikanorowego około piąci tysięcy mężów, i uciekli do Miasta Dawid. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 2 I zstało się, gdy wszedł do domu królestwa ojców swoich, poimało wojsko Antiocha i Lisjasza, aby je przedeń przywiedli. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 3 I dowiedział się tego, i rzekł: Nie ukazujcie mi oblicza ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 4 I pobiło je wojsko. A Demetrius usiadł na stolicy królestwa swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 5 I przyszli do niego mężowie złośliwi i niezbożni z Izrael i hetman Alcymus, który chciał być kapłanem. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 6 I oskarżyli lud przed królem, mówiąc: Juda z bracią swą wytraci! wszytkie przyjacioły twoje i nas rozpędził z ziemie naszej. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 7 A przetoż teraz pośli męża, któremu ufasz, aby jachał i oglądał wszytko wyniszczenie, które nam poczynił i krainom królewskim, a żeby pokarał wszytkie przyjacioły jego i ich pomocniki. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 8 I obrał król z przyjaciół swych Bachida, który panował za Rzeką, zacnego w królestwie i wiernego królowi, i posłał go, +1 Maccabees 1 Mch 45 7 9 aby oglądał wyniszczenie, które poczynił Juda, ale i Alcyma niezbożnego wysadził na kapłaństwo i rozkazał mu, aby uczynił pomstę nad syny Izraelskimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 10 I ruszyli się, i przyciągnęli z wielkim wojskiem do ziemie Judzkiej, i posłali posły, i mówili do Judy i do braciej jego słowy spokojnemi na zdradzie. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 11 I nie dbali na mowy ich, bo widzieli, iż przyjachali z wojskiem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 12 I zeszli się do Alcyma i do Bachida zebranie doktorów zakonnych, żądać słusznych rzeczy, +1 Maccabees 1 Mch 45 7 13 a napierwszy asydejczycy, którzy byli z synów Izraelskich, i żądali od nich pokoju. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 14 Bo mówili: Człowiek kapłan z nasienia Aaronowego przyjachał, nie zdradzi nas. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 15 I mówił z nimi słowa spokojne, i przysiągł im, mówiąc: Nie uczynimy wam nic złego ani przyjaciołom waszym. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 16 I uwierzyli mu, i poimał z nich sześćdziesiąt mężów, i zabił ich dnia jednego, według słowa, które napisano: +1 Maccabees 1 Mch 45 7 17 Ciała świętych twoich i kreib ich toyłałi około Jeruza lem, a nie było, kto by pogrzebł.(Ps 78[79], 2n) +1 Maccabees 1 Mch 45 7 18 I padła bojażń i strach na wszytek lud, bo mówili: Nie masz w nich prawdy i sądu, bo przestąpili postanowienie i przysięgę, którą przysięgli. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 19 I ruszył Bachides wojsko od Jeruzalem, i położył się u Betzecha, i posłał, i poimał wielu z tych, którzy byli od niego pouciekali, i niektóre z ludu zabił, i wrzucił w wielką studnią. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 20 I poruczył Alcymowi krainę, i ostawił z nim posiłek na pomoc jemu, i jachał Bachides do króla; +1 Maccabees 1 Mch 45 7 21 a Alcymus pilnie się starał o zwierzchność kapłaństwa swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 22 I zeszli się do niego wszyscy, którzy rozterki czynili między ludem swoim, i opanowali ziemię Judzką, i wielką porażkę uczynili w Izraelu. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 23 I obaczył Juda wszytko złe, które uczynił Alcymus i co z nim byli synom Izraelskim, daleko więcej niż pogani. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 24 I wyjachał na wszytkie granice Żydowskiej ziemie wokoło, i pomścił się nad mężami zbiegami, i przestali więcej najazdów czynić w ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 25 I obaczył Alcymus, że przemógł Juda i d, co z nim byli, r poznał, że im zdołać nie mógł: i wrócił się do króla, i oskarżył je o wiele złości. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 26 I posłał król Nikanora, jednego z zacniejszych książąt swoich, który wiódł nieprzyjaźń przedw Izraelczykowi, i rozkazał mu, aby lud wywrócił. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 27 I przyciągnął Nikanor do Jeruzalem z wojskiem wielkim, i posłał do Judy i do braciej jego słowy spokojnemi na zdradzie, +1 Maccabees 1 Mch 45 7 28 mówiąc: Niechaj nie będzie wojny między mną i wami: przyjadę w małym poczcie, abych oblicza wasze oglądał w pokoju. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 29 I przyjachał do Judy, i przywitali się z sobą spokojnie, a nieprzyjaciele byli pogotowiu porwać Judę. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 30 I dowiedział się mowy Juda, iż do niego przyszedł na zdradzie, i ulękł się go, i nie chciał więcej widzieć oblicza jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 31 A Nikanor obaczył, że odkryta była rada jego, i wyciągnął przeciw Judzie ku bitwie u Kafarsalama. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 32 I poległo z wojska Nikanorowego około piąci tysięcy mężów, i uciekli do Miasta Dawid. 1 Maccabees 1 Mch 45 7 33 33. A po tych słowiech Nikanor wjachał na górę Syjon i wyszli z kapłanów ludu przywitać go w pokoju i ukazać mu całopalenia, które ofiarowali za króla. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 34 34 A szydząc wzgardził nimi i splugawił, i hardzie mówił, -1 Maccabees 1 Mch 45 7 35 35 i przysiągł z gniewem, rzekąc: Jeśli nie będzie wydań Juda i wojsko jego w ręce moje, skoro się wrócę w pokoju, spalę ten dom. I wyszedł z wielkim gniewem. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 36 36 A kapłani weszli i stanęli przed ołtarzem i przed kościołem, i płacząc mówili: -1 Maccabees 1 Mch 45 7 37 37 Tyś, Panie, obrał ten dom, aby w nim wzywano imienia twego, aby był domem modlitwy i prośby ludowi twemu: -1 Maccabees 1 Mch 45 7 38 38 uczyńże pomstę nad tym człowiekiem i nad wojskiem jego, i upadną od miecza. Pamiętaj na ich bluźnierstwa, a nie daj im, aby się ostali! -1 Maccabees 1 Mch 45 7 39 39 I wyjachał Nikanor z Jeruzalem, i położył się obozem u Bethoron, i zabieżało mu wojsko Syryjskie. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 40 40 A Juda położył się u Adarsa z trzemi tysięcy mężów. I modlił się Juda, i rzekł: -1 Maccabees 1 Mch 45 7 41 41 Panie, którzy od króla Sennacheryba byli posłani, że cię bluźnili, wyszedł Anjoł i pobił z nich sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy: -1 Maccabees 1 Mch 45 7 42 42 tak zetrzy to wojsko przed oczyma naszymi dziś i niech wiedzą drudzy, iż źle mówił przeciw świątyni twojej, a osądź go według złości jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 43 43 A zwiodły wojska bitwę trzynastego dnia miesiąca Adara i starte jest wojsko Nikanorowę, i poległ sam napierwej w bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 44 44 A gdy ujźrzało wojsko jego, iż legł Nikanor, porzucili oręże swe i uciekli. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 45 45 I gonili je jeden dzień drogi od Adazer, aż gdy przychodzą do Gazara, i trąbili za nimi ze znakami. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 46 46 I wybieżeli ze wszytkich miast Żydowskiej ziemie wokoło, i miotali ich rogami, i obracali się zasię do nich, i wszyscy upadli od miecza, i nie został z nich ani jeden. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 47 47 I pobrali łupy ich na korzyść. I głowę Nikanora ucięli i prawą rękę, którą był hardzie wyciągnął, i przynieśli, i zawiesili przeciw Jeruzalem. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 48 48 I radował się lud barzo, i obchodzili on dzień z wielkim weselem. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 49 49 I postanowił, aby obchodzon był po wszytkie lata ten dzień trzynastego dnia miesiąca Adar. -1 Maccabees 1 Mch 45 7 50 50 I odpoczęła ziemia Juda przez mało dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 34 A szydząc wzgardził nimi i splugawił, i hardzie mówił, +1 Maccabees 1 Mch 45 7 35 i przysiągł z gniewem, rzekąc: Jeśli nie będzie wydań Juda i wojsko jego w ręce moje, skoro się wrócę w pokoju, spalę ten dom. I wyszedł z wielkim gniewem. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 36 A kapłani weszli i stanęli przed ołtarzem i przed kościołem, i płacząc mówili: +1 Maccabees 1 Mch 45 7 37 Tyś, Panie, obrał ten dom, aby w nim wzywano imienia twego, aby był domem modlitwy i prośby ludowi twemu: +1 Maccabees 1 Mch 45 7 38 uczyńże pomstę nad tym człowiekiem i nad wojskiem jego, i upadną od miecza. Pamiętaj na ich bluźnierstwa, a nie daj im, aby się ostali! +1 Maccabees 1 Mch 45 7 39 I wyjachał Nikanor z Jeruzalem, i położył się obozem u Bethoron, i zabieżało mu wojsko Syryjskie. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 40 A Juda położył się u Adarsa z trzemi tysięcy mężów. I modlił się Juda, i rzekł: +1 Maccabees 1 Mch 45 7 41 Panie, którzy od króla Sennacheryba byli posłani, że cię bluźnili, wyszedł Anjoł i pobił z nich sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy: +1 Maccabees 1 Mch 45 7 42 tak zetrzy to wojsko przed oczyma naszymi dziś i niech wiedzą drudzy, iż źle mówił przeciw świątyni twojej, a osądź go według złości jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 43 A zwiodły wojska bitwę trzynastego dnia miesiąca Adara i starte jest wojsko Nikanorowę, i poległ sam napierwej w bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 44 A gdy ujźrzało wojsko jego, iż legł Nikanor, porzucili oręże swe i uciekli. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 45 I gonili je jeden dzień drogi od Adazer, aż gdy przychodzą do Gazara, i trąbili za nimi ze znakami. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 46 I wybieżeli ze wszytkich miast Żydowskiej ziemie wokoło, i miotali ich rogami, i obracali się zasię do nich, i wszyscy upadli od miecza, i nie został z nich ani jeden. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 47 I pobrali łupy ich na korzyść. I głowę Nikanora ucięli i prawą rękę, którą był hardzie wyciągnął, i przynieśli, i zawiesili przeciw Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 48 I radował się lud barzo, i obchodzili on dzień z wielkim weselem. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 49 I postanowił, aby obchodzon był po wszytkie lata ten dzień trzynastego dnia miesiąca Adar. +1 Maccabees 1 Mch 45 7 50 I odpoczęła ziemia Juda przez mało dni. 1 Maccabees 1 Mch 45 8 1 I usłyszał Juda sławę Rzymian, że są możni siłą a iż zezwalają na wszystko, co ich żądają; i którzykolwiek do nich się przyłączyli, postanowili z nimi przyjaźń, a że są możni siłą. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 2 2 I usłyszeli ich walki i mężne w sprawach, które czynili w Galacyjej: że ich dostali i pod hołd podbili. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 3 3 I jak wielkie rzeczy uczynili w ziemi Hiszpańskiej a iż pod moc podbili kruszce śrebra i złota, które tam są, i opanowali wszytkie miejsca radą swą i cierpliwością. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 4 4 Miejsca też, które daleko barzo od nich były, i króle, którzy byli na nie przyciągnęli od kończyn ziemie, zstarli i porazili je porażką wielką, a inni dają im dań na każdy rok. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 5 5 A Filipa i Persę, króla Cetęjskiego, i inne, którzy przeciwko im walczyli, zstarli na wojnie i otrzymali je. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 6 6 A Antiocha Wielkiego, króla Azyjej, który był na nie wojnę podniósł mając sto i dwadzieścia elefantów i jezdne, i wozy, i wojsko barzo wielkie, na głowę porazili. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 7 7 A iż go pojmali żywego i ustawili mu, aby dawał sam i którzy by po nim królowali, wielki podatek a żeby dał ludziom zakład i umowę. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 8 8 A krainę Indyjską i Medy, i Lidiany, co nalepsze krainy ich, i wziąwszy je od nich, dali Eumenowi królowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 9 9 A że ci, którzy byli w Grecyjej, chcieli iść i wygładzić je: i przyszła do wiadomości ich mowa, -1 Maccabees 1 Mch 45 8 10 10 i wyprawili do nich hetmana jednego, i zwiedli bitwę z nimi, i legło wiele z nich, i pojmali żony ich i dzieci, i złupili je, a ziemie ich posiedli i mury ich rozwalili, i uczynili je niewolił nikami aż do dnia tego. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 11 11 I inne królestwa i wyspy, które się im kiedy sprzeciwiły, wygładzili i pod moc swoję podbili, -1 Maccabees 1 Mch 45 8 12 12 a z przyjacioły swemi i którzy na nich polegali, przyjaźń zachowali. I dostali królestw, które były blisko i które daleko, bo którzykolwiek słyszeli imię ich, bali się ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 13 13 A którym pomóc chcieli na królestwo, królowali, a które chcieli, z królestwa zrzucali: i wywyższyli się barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 14 14 A między nimi wszystkimi żaden nie nosił korony ani się obłóczył w szarłat, aby się wielmożył w nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 15 15 A że sobie uczynili dom radny i co dzień radzili się trzech set i dwudziestu radzących zawsze o pospólstwie, aby to czynili, co przystoi. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 16 16 I poruczają zwierzchność swą jednemu człowiekowi na każdy rok, aby panował nad wszytką ich ziemią, a wszyscy jednemu są posłuszni i nie masz zazdrości ani nienawiści między nimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 17 17 I obrał Juda Eupolema, syna Jana, syna Jakubowego, i Jazona, syna Eleazarowego, i posłał je do Rzymu, aby postanowili z nimi przyjacielstwo i towarzystwo -1 Maccabees 1 Mch 45 8 18 18 a żeby zjęli z nich jarzmo Greków; bo widzieli, że pod niewolą cisnęli królestwo Izraelskie. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 19 19 I pojachali do Rzymu drogą barzo wielką, i weszli do Rady, i rzekli: -1 Maccabees 1 Mch 45 8 20 20 Juda Machabeusz i bracia jego, i lud Żydowski posłali nas do was, abyśmy z wami postanowili towarzystwo i pokój a żebyśmy byli policzeni między towarzysze i przyjacioły wasze. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 21 21 I podobała się mowa przed oczyma ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 22 22 A ten jest odpis, który odpisali na tablicach miedzianych i posłali do Jeruzalem, aby tam u nich była pamiątka pokoju i towarzystwa: -1 Maccabees 1 Mch 45 8 23 23 Niech się dobrze dzieje Rzymianom i narodowi Judzkiemu, na morzu i na ziemi na wieki, a miecz i nieprzyjaciel niech będzie od nich daleko. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 24 24 A jeśliby pierwej ruszono wojnę przeciw Rzymianom abo przeciw którym ich towarzyszom we wszytkim ich państwie, -1 Maccabees 1 Mch 45 8 25 25 naród Żydowski da pomoc sercem zupełnym, jako czas nauczy, -1 Maccabees 1 Mch 45 8 26 26 a walczącym nie postąpią ani dodawać będą pszenice, zbroje, pieniędzy, okrętów: jako się podobało Rzymianom, i rozkazania ich strzec będą, nic od nich nie biorąc. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 27 27 Także też jeśliby przeciw narodowi Judzkiemu pierwej podniesiono wojnę, Rzymianie dadzą im pomoc z serca, jako im czas -1 Maccabees 1 Mch 45 8 28 28 a pomagającym nie dadzą pszenice, zbroje, pieniędzy, okrętów: jako się Rzymianom podobało, i będą przestrzegać rozdopuści, kazania ich bez zdrady. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 29 29 Wedle tych słów postanowili Rzymianie z ludem Żydowskim. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 30 30 A jeśliby po tych słowiech ci abo owi przydać do tego, abo ująć co chcieli, uczynią wedle woli swej: a cokolwiek przydadzą abo umniejszą, ważno będzie. -1 Maccabees 1 Mch 45 8 31 31 Ale i o złości, które król Demetrius wyrządził im, napisaliśmy do niego mówiąc: Przecześ obciążył jarzmo twe nad Żydy, przyjacioły i towarzyszami naszymi? -1 Maccabees 1 Mch 45 8 32 32 Jeśli tedy drugi raz udeką się do nas na cię, uczynimy im sąd a będziem walczyć z tobą morzem i ziemią. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 2 I usłyszeli ich walki i mężne w sprawach, które czynili w Galacyjej: że ich dostali i pod hołd podbili. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 3 I jak wielkie rzeczy uczynili w ziemi Hiszpańskiej a iż pod moc podbili kruszce śrebra i złota, które tam są, i opanowali wszytkie miejsca radą swą i cierpliwością. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 4 Miejsca też, które daleko barzo od nich były, i króle, którzy byli na nie przyciągnęli od kończyn ziemie, zstarli i porazili je porażką wielką, a inni dają im dań na każdy rok. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 5 A Filipa i Persę, króla Cetęjskiego, i inne, którzy przeciwko im walczyli, zstarli na wojnie i otrzymali je. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 6 A Antiocha Wielkiego, króla Azyjej, który był na nie wojnę podniósł mając sto i dwadzieścia elefantów i jezdne, i wozy, i wojsko barzo wielkie, na głowę porazili. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 7 A iż go pojmali żywego i ustawili mu, aby dawał sam i którzy by po nim królowali, wielki podatek a żeby dał ludziom zakład i umowę. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 8 A krainę Indyjską i Medy, i Lidiany, co nalepsze krainy ich, i wziąwszy je od nich, dali Eumenowi królowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 9 A że ci, którzy byli w Grecyjej, chcieli iść i wygładzić je: i przyszła do wiadomości ich mowa, +1 Maccabees 1 Mch 45 8 10 i wyprawili do nich hetmana jednego, i zwiedli bitwę z nimi, i legło wiele z nich, i pojmali żony ich i dzieci, i złupili je, a ziemie ich posiedli i mury ich rozwalili, i uczynili je niewolił nikami aż do dnia tego. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 11 I inne królestwa i wyspy, które się im kiedy sprzeciwiły, wygładzili i pod moc swoję podbili, +1 Maccabees 1 Mch 45 8 12 a z przyjacioły swemi i którzy na nich polegali, przyjaźń zachowali. I dostali królestw, które były blisko i które daleko, bo którzykolwiek słyszeli imię ich, bali się ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 13 A którym pomóc chcieli na królestwo, królowali, a które chcieli, z królestwa zrzucali: i wywyższyli się barzo. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 14 A między nimi wszystkimi żaden nie nosił korony ani się obłóczył w szarłat, aby się wielmożył w nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 15 A że sobie uczynili dom radny i co dzień radzili się trzech set i dwudziestu radzących zawsze o pospólstwie, aby to czynili, co przystoi. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 16 I poruczają zwierzchność swą jednemu człowiekowi na każdy rok, aby panował nad wszytką ich ziemią, a wszyscy jednemu są posłuszni i nie masz zazdrości ani nienawiści między nimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 17 I obrał Juda Eupolema, syna Jana, syna Jakubowego, i Jazona, syna Eleazarowego, i posłał je do Rzymu, aby postanowili z nimi przyjacielstwo i towarzystwo +1 Maccabees 1 Mch 45 8 18 a żeby zjęli z nich jarzmo Greków; bo widzieli, że pod niewolą cisnęli królestwo Izraelskie. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 19 I pojachali do Rzymu drogą barzo wielką, i weszli do Rady, i rzekli: +1 Maccabees 1 Mch 45 8 20 Juda Machabeusz i bracia jego, i lud Żydowski posłali nas do was, abyśmy z wami postanowili towarzystwo i pokój a żebyśmy byli policzeni między towarzysze i przyjacioły wasze. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 21 I podobała się mowa przed oczyma ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 22 A ten jest odpis, który odpisali na tablicach miedzianych i posłali do Jeruzalem, aby tam u nich była pamiątka pokoju i towarzystwa: +1 Maccabees 1 Mch 45 8 23 Niech się dobrze dzieje Rzymianom i narodowi Judzkiemu, na morzu i na ziemi na wieki, a miecz i nieprzyjaciel niech będzie od nich daleko. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 24 A jeśliby pierwej ruszono wojnę przeciw Rzymianom abo przeciw którym ich towarzyszom we wszytkim ich państwie, +1 Maccabees 1 Mch 45 8 25 naród Żydowski da pomoc sercem zupełnym, jako czas nauczy, +1 Maccabees 1 Mch 45 8 26 a walczącym nie postąpią ani dodawać będą pszenice, zbroje, pieniędzy, okrętów: jako się podobało Rzymianom, i rozkazania ich strzec będą, nic od nich nie biorąc. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 27 Także też jeśliby przeciw narodowi Judzkiemu pierwej podniesiono wojnę, Rzymianie dadzą im pomoc z serca, jako im czas +1 Maccabees 1 Mch 45 8 28 a pomagającym nie dadzą pszenice, zbroje, pieniędzy, okrętów: jako się Rzymianom podobało, i będą przestrzegać rozdopuści, kazania ich bez zdrady. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 29 Wedle tych słów postanowili Rzymianie z ludem Żydowskim. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 30 A jeśliby po tych słowiech ci abo owi przydać do tego, abo ująć co chcieli, uczynią wedle woli swej: a cokolwiek przydadzą abo umniejszą, ważno będzie. +1 Maccabees 1 Mch 45 8 31 Ale i o złości, które król Demetrius wyrządził im, napisaliśmy do niego mówiąc: Przecześ obciążył jarzmo twe nad Żydy, przyjacioły i towarzyszami naszymi? +1 Maccabees 1 Mch 45 8 32 Jeśli tedy drugi raz udeką się do nas na cię, uczynimy im sąd a będziem walczyć z tobą morzem i ziemią. 1 Maccabees 1 Mch 45 9 1 Tymczasem skoro usłyszał Demetrius, że legł Nikanor i wojsko jego w bitwie, umyślił zaś posłać Bachida i Alcyma do Żydowskiej ziemie, i prawe skrzydło z nimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 2 2 I ciągnęli drogą, która idzie do Galgala, i położyli się obozem w Masalot, który jest w Arbelis, i wzięli go, i pobili dusz ludzkich wiele. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 3 3 Miesiąca pierwszego roku setnego pięćdziesiątego wtórego przyciągnęli z wojskiem do Jeruzalem. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 4 4 I ruszyli się, i poszli do Berejej, dwadzieścia tysięcy mężów, a dwa tysiące jezdnych. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 5 5 A Juda leżał obozem w Laiza i trzy tysiące mężów na wybór z nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 6 6 I obaczyli wielkość wojska, że ich wiele, i ulękli się barzo: i wiele się ich z obozu umknęło, i nie zostało z nich jedno ośm set mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 7 7 I obaczył Juda, że się rozbieżało wojsko jego, a walka nalegała go, i struchlał sercem: iż nie miał czasu zebrać ichi I upadło mu serce. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 8 8 I rzekł do tych, którzy byli zostali: Wstańmy a pódżmy przeciw nieprzyjaciołom naszym, jeśli będziem mogli walczyć przeciwko im. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 9 9 I odwodzili go, mówiąc: Nie będziemy mogli. Ale teraz wybawmy dusze nasze a wróćmy Się do braciej naszej, a tedy będziem walczyć przeciwko im: a nas mało jest -1 Maccabees 1 Mch 45 9 10 10 I rzekł Juda: Nie daj tego, Boże, abyśmy to uczynić mieli, abychmy mieli uciekać przed nimi: a jeśli się przybliżył nasz czas, umrzymy mężnie za bracią naszę a nie czyńmy zelżywości sławie naszej. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 11 11 ruszyło się wojsko z obozu, i stanęli przeciwko im, i rozdzielili się jezdni na dwie części, a przed wojskiem szli procewnicy i strzelcy, i pierwszy do potykania, wszyscy co mocniejszy. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 12 12 A Bachides był na prawym skrzydle; i przybliżył się huf ze dwu stron, i zatrąbili w trąby. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 13 13 Zatrąbili też i ci, którzy byli z strony Judy i sami, i zadrżała ziemia przed krzykiem wojsk, i toczyła się bitwa od poranku aż do wieczora. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 14 14 I obaczył Juda, że duższa była część wojska Bachidesa po prawej stronie, i zeszli się z nim wszyscy stałego serca. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 15 15 I zstarta jest prawa strona od nich, i gonił ich aż do góry Azotu. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 16 16 A którzy na lewym skrzydle byli, ujźrzeli, iż prawe skrzydło było porażone, i puścili się za Judą, i za tymi, którzy z nim byli, z tyłu. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 17 17 I zmocniła się bitwa, i legło rannych wiele z tych i z owych, -1 Maccabees 1 Mch 45 9 18 18 i Juda legł, a inni uciekli. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 19 19 A Jonatas i Symon wzięli Judę, brata swego, i pogrzebli go w grobie ojców swych w mieście Modin. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 20 20 I płakali go wszytek lud Izraelski płaczem wielkim, i czynili żałobę przez wiele dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 21 21 I mówili: Jako poległ mocarz, który wybawiał lud Izraelski? -1 Maccabees 1 Mch 45 9 22 22 I insze słowa wałek Judowych, i męstwa, którego dokazował, i wielkości jego, nie są opisane: bo ich bardzo wiele było. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 23 23 I zstało się, po śmierci Judy wynurzyli się złośnicy po wszytkich granicach Izraelskich i powstali wszyscy, którzy nieprawość czynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 24 24 W one dni był głód barzo ciężki i poddała się Bachidesowi wszytka kraina ich z nimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 25 25 I obrał Bachides męże niezbożne, i postanowił je pany krainy. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 26 26 I szukali, i szpiegowali przyjaciół Judowych, i wodzili je do Bachidesa, i mścił się nad nimi, i pośmiewał się z nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 27 27 I zstał się ucisk wielki w Izraelu, jaki nie był ode dnia, którego nie widziano proroka w Izraelu. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 28 28 I zebrali się wszyscy przyjaciele Judowi, i rzekli do Jonaty: -1 Maccabees 1 Mch 45 9 29 29 Jakoż brat twój Juda umarł, nie masz męża podobnego jemu, który by wyciągnął przeciw nieprzyjaciołom naszym, Bachidesowi i tym, którzy są nieprzyjaciele narodu naszego. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 30 30 A przeto dziś obraliśmy cię, abyś nam był książęciem naszym miasto niego i hetmanem, żebyś wiódł wojny nasze. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 31 31 I przyjął Jonatas księstwo naonczas, i powstał na miejsce Judy, brata swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 32 32 I dowiedział się Bachides, i szukał, aby go zabił. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 33 33 I dowiedział się Jonatas i Symon, brat jego, i wszyscy, którzy z nim byli, i uciekli na puszczą Tekue, i położyli się nad wodą jeziora Asfar. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 34 34 I dowiedział się Bachides, i w dzień szabatu przyciągnął sam i wszytko wojsko jego za Jordan. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 35 35 A Jonatas posłał brata swego, hetmana ludu, i prosił Nabutejczyków, przyjaciół swoich, aby im pożyczyli narzędów swych, których było dostatek. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 36 36 I wyszli synowie Jambri z Madaba, i pojmali Jana, i wszytko, co miał, i odeszli mając to. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 37 37 Po tych słowiech dano znać Jonacie i Symonowi, bratu jego, że synowie Jambri sprawują gody wielkie a prowadzą młodą panią z Madaba, córkę jednego z zacnych książąt Chanaan, z pompą wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 38 38 I wspomnieli na krew Jana, brata swego, i poszli, i skryli się za górą. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 39 39 I podnieśli oczy swe, i ujźrzeli, ano zgraja i przygotowanie wielkie, a pan młody wyjachał i przyjaciele jego, i bracia jego przeciwko nim z bębny i muzyką, i z wielą oręża. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 40 40 I powstali na nie z zasadzki, i pobili je, i poległo rannych wiele, a ostatek ich uciekli na góry, i pobrali wszytkie łupy ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 41 41 I obróciły się gody w żałość, a głos muzyki ich w płacz. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 42 42 I pomścili się pomstą krwie brata swego, i wrócili się do brzegu Jordanu. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 43 43 I usłyszał (Bachides), i przyciągnął w dzień szabatu z wielkim wojskiem aż do brzegu Jordanu. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 44 44 I rzekł do swych Jonatas: Wstańmy a walczmy przeciw nieprzyjaciołom naszym, bo nie tak jest dziś jako wczora i dziś trzeci dzień. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 45 45 Bo oto wojna przeciwko nam, a woda Jordanu stąd i zowąd, i brzegi, i błota, i lasy; i nie masz miejsca do ustąpienia. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 46 46 A przetoż teraz wołajcie do nieba, abyście byli wybawieni z rąk nieprzyjaciół waszych. I stoczyła się bitwa. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 47 47 I wyciągnął Jonatas rękę swą, aby uderzył Bachidesa, i odwróciii się od niego nazad. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 48 48 A Jonatas i ci, co z nim byli, wskoczył w Jordan, i przepłynęli do nich Jordan. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 49 49 I poległo z strony Bachidesowęj onego dnia tysiąc mężów. I wrócili się do Jeruzalem, -1 Maccabees 1 Mch 45 9 50 50 i pobudowali miasta obronne w Żydowskiej ziemi, zamek, który był w Jerycho, i w Ammaum, i w Bethoron, i w Betel, i w Tamnata, i Fara, i Topo, mury wysokimi z bramami i z zawory. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 51 51 I osadził je strażą, aby nieprzyjacielskie obchodzili się z Izraelem. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 52 52 I opatrzył miasto Betsurę i Gazarę, i zamek, i osadził je żołnierzem i dostatkiem żywności. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 53 53 I syny książęce ziemie wziął w zakładzie, i dał je pod straż na zamek w Jeruzalem. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 54 54 A roku setnego pięćdziesiątego i trzeciego, miesiąca wtórego, rozkazał Alcymus rozwalić mury domu świętego wnętrznego i sprawy prorockie pokazić, i począł kazić. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 55 55 Onego czasu zarażony jest Alcymus i przerwały się sprawy jego, i zamknione są usta jego, i upadł od paraliżu ani mógł dalej słowa przerzec, ani rozprawy uczynić o domie swym. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 56 56 I umarł Alcymus naonczas z wielką boleścią. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 57 57 I obaczył Bachides, iż Alcymus umarł, i wrócił się do króla, i była w pokoju ziemia przez dwie leeie. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 58 58 I umyślili wszyscy złośnicy, mówiąc: Oto Jonatas i którzy z nim są, w pokoju mieszkają bezpiecznie: a tak teraz przywiedźmy Bachida i pochwyta je wszytkie jednej nocy. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 59 59 I szli, i dali mu radę. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 60 60 I ruszył się, aby przyciągnął z wielkim wojskiem; i posłał potajemnie listy do swych towarzyszów, którzy byli w Żydowskiej ziemi, aby pojmali Jonatasa i tych, którzy z nim byli: ale nie mogli, bo się ich rady dowiedzieli. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 61 61 I pojmał z mężów krainy, którzy byli powodem złości, pięćdziesiąt mężów, i zabił je. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 62 62 I ujechał Jonatas i Symon, i którzy z nim byli, do Betbesen, który jest na puszczy, i pobudował obaliny jego, i opatrzyli ji mocno. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 63 63 I dowiedział się Bachides, i zebrał wszytko wojsko swoje, i tym, którzy byli z Żydowskiej ziemie, dał znać. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 64 64 I przyciągnął, i położył się obozem nad Betbesen, i dobywał go przez wiele dni, i na czynił wojennych przypraw. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 65 65 I zostawił Jonatas w mieście Symona, brata swego, i wyciągnął w pole, i przyjechał z pocztem, -1 Maccabees 1 Mch 45 9 66 66 i poraził Odaren i bracią jego, i syny Faseron w namieciech ich, i począł zabijać i pomnażać się w siłach. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 67 67 A Symon, i którzy z nim byli, uczynił wycieczkę z miasta i popalili wojenne przyprawy. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 68 68 I bili się z Bachidesem, i zstarty jest od nich, i utrapili go barzo, bo rada jego i potkanie jego było daremne. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 69 69 A rozgniewawszy się na złośliwe męże, którzy mu byli radę dali, aby przyjechał do ich krainy, wielu z nich zabił, a sam umyślił się wrócić z ostatkiem do swej krainy. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 70 70 I dowiedział się Jonatas, i wyprawił do niego posły, stanowić z nim pokój a wrócić mu więź nie. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 71 71 A rad przyjął i uczynił wedle słów jego, i przysiągł, iż po wszytkie dni żywota jego nie miał mu nic złego uczynić. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 72 72 I oddał mu więźnie, które przedtym był wywiódł z ziemie Żydowskiej, a nawróciwszy, odjechał do swej ziemie i nie przydał więcej, aby przy ciągnął w granice jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 9 73 73 I przestał miecz z Izraela, a Jonatas mieszkał w Machmas i począł tam Jonatas lud sądzić, i wygładził niezbożne z Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 2 I ciągnęli drogą, która idzie do Galgala, i położyli się obozem w Masalot, który jest w Arbelis, i wzięli go, i pobili dusz ludzkich wiele. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 3 Miesiąca pierwszego roku setnego pięćdziesiątego wtórego przyciągnęli z wojskiem do Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 4 I ruszyli się, i poszli do Berejej, dwadzieścia tysięcy mężów, a dwa tysiące jezdnych. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 5 A Juda leżał obozem w Laiza i trzy tysiące mężów na wybór z nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 6 I obaczyli wielkość wojska, że ich wiele, i ulękli się barzo: i wiele się ich z obozu umknęło, i nie zostało z nich jedno ośm set mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 7 I obaczył Juda, że się rozbieżało wojsko jego, a walka nalegała go, i struchlał sercem: iż nie miał czasu zebrać ichi I upadło mu serce. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 8 I rzekł do tych, którzy byli zostali: Wstańmy a pódżmy przeciw nieprzyjaciołom naszym, jeśli będziem mogli walczyć przeciwko im. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 9 I odwodzili go, mówiąc: Nie będziemy mogli. Ale teraz wybawmy dusze nasze a wróćmy Się do braciej naszej, a tedy będziem walczyć przeciwko im: a nas mało jest +1 Maccabees 1 Mch 45 9 10 I rzekł Juda: Nie daj tego, Boże, abyśmy to uczynić mieli, abychmy mieli uciekać przed nimi: a jeśli się przybliżył nasz czas, umrzymy mężnie za bracią naszę a nie czyńmy zelżywości sławie naszej. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 11 ruszyło się wojsko z obozu, i stanęli przeciwko im, i rozdzielili się jezdni na dwie części, a przed wojskiem szli procewnicy i strzelcy, i pierwszy do potykania, wszyscy co mocniejszy. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 12 A Bachides był na prawym skrzydle; i przybliżył się huf ze dwu stron, i zatrąbili w trąby. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 13 Zatrąbili też i ci, którzy byli z strony Judy i sami, i zadrżała ziemia przed krzykiem wojsk, i toczyła się bitwa od poranku aż do wieczora. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 14 I obaczył Juda, że duższa była część wojska Bachidesa po prawej stronie, i zeszli się z nim wszyscy stałego serca. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 15 I zstarta jest prawa strona od nich, i gonił ich aż do góry Azotu. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 16 A którzy na lewym skrzydle byli, ujźrzeli, iż prawe skrzydło było porażone, i puścili się za Judą, i za tymi, którzy z nim byli, z tyłu. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 17 I zmocniła się bitwa, i legło rannych wiele z tych i z owych, +1 Maccabees 1 Mch 45 9 18 i Juda legł, a inni uciekli. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 19 A Jonatas i Symon wzięli Judę, brata swego, i pogrzebli go w grobie ojców swych w mieście Modin. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 20 I płakali go wszytek lud Izraelski płaczem wielkim, i czynili żałobę przez wiele dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 21 I mówili: Jako poległ mocarz, który wybawiał lud Izraelski? +1 Maccabees 1 Mch 45 9 22 I insze słowa wałek Judowych, i męstwa, którego dokazował, i wielkości jego, nie są opisane: bo ich bardzo wiele było. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 23 I zstało się, po śmierci Judy wynurzyli się złośnicy po wszytkich granicach Izraelskich i powstali wszyscy, którzy nieprawość czynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 24 W one dni był głód barzo ciężki i poddała się Bachidesowi wszytka kraina ich z nimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 25 I obrał Bachides męże niezbożne, i postanowił je pany krainy. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 26 I szukali, i szpiegowali przyjaciół Judowych, i wodzili je do Bachidesa, i mścił się nad nimi, i pośmiewał się z nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 27 I zstał się ucisk wielki w Izraelu, jaki nie był ode dnia, którego nie widziano proroka w Izraelu. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 28 I zebrali się wszyscy przyjaciele Judowi, i rzekli do Jonaty: +1 Maccabees 1 Mch 45 9 29 Jakoż brat twój Juda umarł, nie masz męża podobnego jemu, który by wyciągnął przeciw nieprzyjaciołom naszym, Bachidesowi i tym, którzy są nieprzyjaciele narodu naszego. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 30 A przeto dziś obraliśmy cię, abyś nam był książęciem naszym miasto niego i hetmanem, żebyś wiódł wojny nasze. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 31 I przyjął Jonatas księstwo naonczas, i powstał na miejsce Judy, brata swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 32 I dowiedział się Bachides, i szukał, aby go zabił. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 33 I dowiedział się Jonatas i Symon, brat jego, i wszyscy, którzy z nim byli, i uciekli na puszczą Tekue, i położyli się nad wodą jeziora Asfar. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 34 I dowiedział się Bachides, i w dzień szabatu przyciągnął sam i wszytko wojsko jego za Jordan. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 35 A Jonatas posłał brata swego, hetmana ludu, i prosił Nabutejczyków, przyjaciół swoich, aby im pożyczyli narzędów swych, których było dostatek. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 36 I wyszli synowie Jambri z Madaba, i pojmali Jana, i wszytko, co miał, i odeszli mając to. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 37 Po tych słowiech dano znać Jonacie i Symonowi, bratu jego, że synowie Jambri sprawują gody wielkie a prowadzą młodą panią z Madaba, córkę jednego z zacnych książąt Chanaan, z pompą wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 38 I wspomnieli na krew Jana, brata swego, i poszli, i skryli się za górą. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 39 I podnieśli oczy swe, i ujźrzeli, ano zgraja i przygotowanie wielkie, a pan młody wyjachał i przyjaciele jego, i bracia jego przeciwko nim z bębny i muzyką, i z wielą oręża. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 40 I powstali na nie z zasadzki, i pobili je, i poległo rannych wiele, a ostatek ich uciekli na góry, i pobrali wszytkie łupy ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 41 I obróciły się gody w żałość, a głos muzyki ich w płacz. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 42 I pomścili się pomstą krwie brata swego, i wrócili się do brzegu Jordanu. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 43 I usłyszał (Bachides), i przyciągnął w dzień szabatu z wielkim wojskiem aż do brzegu Jordanu. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 44 I rzekł do swych Jonatas: Wstańmy a walczmy przeciw nieprzyjaciołom naszym, bo nie tak jest dziś jako wczora i dziś trzeci dzień. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 45 Bo oto wojna przeciwko nam, a woda Jordanu stąd i zowąd, i brzegi, i błota, i lasy; i nie masz miejsca do ustąpienia. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 46 A przetoż teraz wołajcie do nieba, abyście byli wybawieni z rąk nieprzyjaciół waszych. I stoczyła się bitwa. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 47 I wyciągnął Jonatas rękę swą, aby uderzył Bachidesa, i odwróciii się od niego nazad. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 48 A Jonatas i ci, co z nim byli, wskoczył w Jordan, i przepłynęli do nich Jordan. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 49 I poległo z strony Bachidesowęj onego dnia tysiąc mężów. I wrócili się do Jeruzalem, +1 Maccabees 1 Mch 45 9 50 i pobudowali miasta obronne w Żydowskiej ziemi, zamek, który był w Jerycho, i w Ammaum, i w Bethoron, i w Betel, i w Tamnata, i Fara, i Topo, mury wysokimi z bramami i z zawory. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 51 I osadził je strażą, aby nieprzyjacielskie obchodzili się z Izraelem. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 52 I opatrzył miasto Betsurę i Gazarę, i zamek, i osadził je żołnierzem i dostatkiem żywności. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 53 I syny książęce ziemie wziął w zakładzie, i dał je pod straż na zamek w Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 54 A roku setnego pięćdziesiątego i trzeciego, miesiąca wtórego, rozkazał Alcymus rozwalić mury domu świętego wnętrznego i sprawy prorockie pokazić, i począł kazić. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 55 Onego czasu zarażony jest Alcymus i przerwały się sprawy jego, i zamknione są usta jego, i upadł od paraliżu ani mógł dalej słowa przerzec, ani rozprawy uczynić o domie swym. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 56 I umarł Alcymus naonczas z wielką boleścią. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 57 I obaczył Bachides, iż Alcymus umarł, i wrócił się do króla, i była w pokoju ziemia przez dwie leeie. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 58 I umyślili wszyscy złośnicy, mówiąc: Oto Jonatas i którzy z nim są, w pokoju mieszkają bezpiecznie: a tak teraz przywiedźmy Bachida i pochwyta je wszytkie jednej nocy. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 59 I szli, i dali mu radę. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 60 I ruszył się, aby przyciągnął z wielkim wojskiem; i posłał potajemnie listy do swych towarzyszów, którzy byli w Żydowskiej ziemi, aby pojmali Jonatasa i tych, którzy z nim byli: ale nie mogli, bo się ich rady dowiedzieli. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 61 I pojmał z mężów krainy, którzy byli powodem złości, pięćdziesiąt mężów, i zabił je. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 62 I ujechał Jonatas i Symon, i którzy z nim byli, do Betbesen, który jest na puszczy, i pobudował obaliny jego, i opatrzyli ji mocno. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 63 I dowiedział się Bachides, i zebrał wszytko wojsko swoje, i tym, którzy byli z Żydowskiej ziemie, dał znać. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 64 I przyciągnął, i położył się obozem nad Betbesen, i dobywał go przez wiele dni, i na czynił wojennych przypraw. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 65 I zostawił Jonatas w mieście Symona, brata swego, i wyciągnął w pole, i przyjechał z pocztem, +1 Maccabees 1 Mch 45 9 66 i poraził Odaren i bracią jego, i syny Faseron w namieciech ich, i począł zabijać i pomnażać się w siłach. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 67 A Symon, i którzy z nim byli, uczynił wycieczkę z miasta i popalili wojenne przyprawy. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 68 I bili się z Bachidesem, i zstarty jest od nich, i utrapili go barzo, bo rada jego i potkanie jego było daremne. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 69 A rozgniewawszy się na złośliwe męże, którzy mu byli radę dali, aby przyjechał do ich krainy, wielu z nich zabił, a sam umyślił się wrócić z ostatkiem do swej krainy. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 70 I dowiedział się Jonatas, i wyprawił do niego posły, stanowić z nim pokój a wrócić mu więź nie. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 71 A rad przyjął i uczynił wedle słów jego, i przysiągł, iż po wszytkie dni żywota jego nie miał mu nic złego uczynić. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 72 I oddał mu więźnie, które przedtym był wywiódł z ziemie Żydowskiej, a nawróciwszy, odjechał do swej ziemie i nie przydał więcej, aby przy ciągnął w granice jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 9 73 I przestał miecz z Izraela, a Jonatas mieszkał w Machmas i począł tam Jonatas lud sądzić, i wygładził niezbożne z Izraela. 1 Maccabees 1 Mch 45 10 1 Roku setnego sześćdziesiątego Aleksander, syn Antiocha, którego zwano Szlachetnym, przyciągnął i wziął Ptolemaidę, i przy jęli go, i królował tam. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 2 2 I usłyszał król Demetrius, i zebrał wielkie wojsko, i wyjachał przeciwko niemu na wojnę. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 3 3 I posłał król Demetrius list do Jonaty spokojnemi słowy, aby go wielkim uczynił. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 4 4 Bo mówił: Uprzedźmy pokój z nim uczynić, pierwej niżli z Aleksandrem uczyni przeciwko nam. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 5 5 Bo będzie pamiętał na one wszytkie złości, któreśmy przeciw jemu uczynili i przeciw bratu jego, i przeciw narodowi jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 6 6 I dał mu moc zbierać wojsko i oręża gotować, i być towarzyszem jego, i te, którzy byli w zakładzie na zamku, rozkazał mu wydać. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 7 7 I przyjachał Jonatas do Jeruzalem, i czytał listy przed wszytkim ludem i tymi, którzy na zamku byli. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 8 8 I ulęldi się bojaźnią wielką, bo usłyszeli, że mu król dał moc zbierać wojsko. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 9 9 I wydani są, którzy w zakładzie byli, Jonade, i przywrócił je rodzicom ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 10 10 I mieszkał Jonatas w Jeruzalem, i począł budować i odnawiać miasto. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 11 11 I rozkazał robotnikom, aby pobudowali mury i górę Syjon wokoło kamieniem kwadratowym dla obrony: i tak uczynili. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 12 12 A cudzoziemcy, którzy byli na zanikach, które był Bachides pobudował, poudekali. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 13 13 I każdy opuścił miejsce swe, i odszedł do ziemie swej. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 14 14 Tylko w Betsurze zostali niektórzy z tych, co byli opuścili Zakon i przykazanie Boże. Bo ono było na udeczkę. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 15 15 I usłyszał król Aleksander o obietnicach, które obiecał Demetrius Jonade, i dano mu sprawę o walkach i o męstwach, których on dokazował i bracia jego, i o pracach, które podejmowali. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 16 16 I rzekł: Izali najdziem kogo męża takiego? A teraz uczynieni go przyjadelem i towarzyszem naszym. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 17 17 I napisał list, i posłał mu w te słowa, mówiąc: -1 Maccabees 1 Mch 45 10 18 18 Król Aleksander bratu Jonade zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 19 19 Słyszeliśmy o tobie, żeś jest mąż zacny w mocy i godzieneś, abyś był przyjadelem naszym. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 20 20 Przetoż teraz stanowiemy dę nawyższym kapłanem narodu twego i żebyś był zwan przyjacielem królewskim (i posłał mu szarłatową szatę i koronę złotą) a żebyś w naszych rzeczach z nami dzierżał, a przyjaźń z nami zachował. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 21 21 I oblekł się Jonatas w świętą szatę miesiąca siódmego roku setnego sześćdziesiątego, w dzień uroczystego święta Kuczek; i zebrał wojsko, i zbroje wielką moc nagotował. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 22 22 I usłyszał Demetrius te słowa, nsjii zafrasował się barzo, i rzekł: -1 Maccabees 1 Mch 45 10 23 23 Cóżeśmy to uczynili, iż nas Aleksander uprzedził zachwycić przyjacielstwo z Żydy ku swej obronie? -1 Maccabees 1 Mch 45 10 24 24 Napiszę i ja do nich słowa prośby i dostojeństwa, i dary, aby ze mną byli na pomoc. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 25 25 I napisał im w te słowa: Król Demetrius narodowi Żydowskiemu zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 26 26 Iżeście zachowali przymierze z nami a trwaliście w przyjacielstwie naszym i nie przystaliście do nieprzyjaciół naszych, usłyszeliśmy i radowaliśmy się. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 27 27 A teraz trwajcie jeszcze zachować nam wiarę, a oddamy wam dobrym za to, coście nam uczynili, -1 Maccabees 1 Mch 45 10 28 28 i odpuścimy wam powinności wiele, i damy wam podarki. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 29 29 A teraz czynię was idtj wszytkie Żydy wolnemi od dani i płacą soli daruję, i korony odpuszczam, i trzecią część nasienia, -1 Maccabees 1 Mch 45 10 30 30 i połowicę owoców z drzew, co na moję stronę przychodzi, puszczam wam ode dnia dzisiejszego i na potym, aby ich więcej nie brano z ziemie Juda i od trzech miast, które jej są przydane z Samaryjej i z Galilejej, ode dnia dzisiejszego i na wszytek czas. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 31 31 A Jeruzalem niech będzie święte i wolne z granicami swemi, a dziesięciny i podatki niech jego będą. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 32 32 Spuszczam też władzą w zamku, który jest w Jeruzalem i daję ji nawyższemu kapłanowi, aby na nim postanowił męże, którekolwiek On obierze, którzy by go strzegli. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 33 33 I wszelką duszę Żydowską, która z ziemie Żydowskiej poimana jest, po wszytkim królestwie moim wolną czynię darmo; aby wszytcy byli wolni od podatków też i od bydła swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 34 34 A wszytkie dni uroczyste i szabaty, i nowie miesiąców, i dni ustanowione, i trzy dni przede dniem uroczystym, i trzy dni po dniu uroczystym, niech będą wszytkie wolności i odpuszczenia wszytkim Żydom, którzy są w królestwie moim: -1 Maccabees 1 Mch 45 10 35 35 tak iż żaden nie będzie miał mocy nic czynić ani wzruszać trudności przeciwko któremu z nich w żadnej rzeczy. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 36 36 A niechaj będą spisani z Żydów do trzydziestu tysięcy mężów w wojsku królewskim i dadzą im potrzeby, jako należy wszytkim wojskom królewskim, a z nich będą sporządzeni, którzy by byli po zamkach króla wielkiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 37 37 I z nich będą przełożeni nad sprawami królestwa, które odprawują na wiarę, a z nich niech będą książęty, a niech swoich praw używają, jako król rozkazał w ziemi Judzkiej. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 38 38 I trzy miasta, które są przydane ku Żydowskiej ziemi z krainy Samar ryjskiej, niechaj będą z Żydowską ziemią poczytane, aby były pod jednym, i niech nie będą posłuszne inszej władzy, jedno kapłana nawyższego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 39 39 Ptolemaidę i okolice jej, którem darował świętym, którzy są w Jeruzalem, na potrzebne nakłady miejsca świętego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 40 40 A ja daję na każdy rok piętnaście tysięcy syklów śrebra z dochodów królewskich, które mi należą; -1 Maccabees 1 Mch 45 10 41 41 i wszytko, co zostanie, czego nie oddali byli, którzy byli nad sprawami przeszłych lat, od tego czasu będą oddawać na roboty domu. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 42 42 A nadto pięć tysięcy syklów śrebra, które brano z dochodów kościelnych na każdy rok, i te niech należą kapłanom, którzy na posłudze są. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 43 43 A którzy by się kołwiek uciekli do kościoła, który jest w Jeruzalem i we wszytkich granicach jego, winni będąc królowi we wszelakiej sprawie, niech będą wypuszczeni, i wszytkie rzeczy, które mają w królestwie moim, niech im wolne będą. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 44 44 I na budowanie i poprawienie budowania miejsca świętego będą dawać nakład z dochodu królewskiego; -1 Maccabees 1 Mch 45 10 45 45 i na wybudowanie murów Jeruzalem, i na obwarowanie ich wokoło, i na pobudowanie murów w Żydowskiej ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 46 46 A gdy usłyszał Jonatas i lud te mowy, nie wierzyli im ani ich przyjęli, bo wspomnieli na złość wielką, którą czynił w Izraelu i utrapił je był barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 47 47 I upodobali sobie Aleksandra, bo on im był powodem umowy pokoju; i dawali mu pomoc po wszytkie dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 48 48 I zebrał król Aleksander wielkie wojsko, i przyciągnął z wojskiem przeciwko Demetriusowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 49 49 I stoczyli bitwę dwa królowie, i tył podało wojsko Demetriusowe. I gonił go Aleksander, i nacierał na nie. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 50 50 I zmocniła się bitwa barzo, aż zapadło słońce: i poległ Demetrius dnia onego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 51 51 I posłał Aleksander do Ptolemeusa, króla Egipskiego, posły, w te słowa mówiąc: -1 Maccabees 1 Mch 45 10 52 52 Gdyżem się wrócił do królestwa mego a usiadłem na stolicy ojców moich i dostałem państwa, i poraziłem Demetriusa, i osiadłem ziemię naszę, -1 Maccabees 1 Mch 45 10 53 53 i zwiodłem z nim bitwę, i porażon jest sam i wojsko jego od nas, i usiedliśmy na stolicy królestwa jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 54 54 A teraz uczyńmy przyjacielstwo z sobą, a daj mi córkę swą za żonę, a ja będę zięciem twoim, a dam tobie i onej dary, ciebie godne. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 55 55 I odpowiedział Ptolemeus, mówiąc: Szczęśliwy dzień, któregoś się wrócił do ziemie ojców twoich i usiadłeś na stolicy królestwa ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 56 56 A tak teraz uczynięć, coś pisał, ale zajedźmy do Ptolemaidy, abyśmy się spół oglądali i abych ci poślubił, jakoś rzekł. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 57 57 I wyjachał Ptolemeus z Egiptu sam i Kleopatra, córka jego, i przyjachał do Ptolemaidy roku setnego sześćdziesiątego wtórego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 58 58 I zajachał mu król Aleksander, i dał mu Kleopatrę, córkę swą, i sprawił jej wesele w Ptolemaidzie jako królowie z wielką chwałą. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 59 59 I pisał król Aleksander do Jonaty, aby mu drogę zajachał. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 60 60 I jachał z chwałą do'Ptolemaidy, i ijachał się tam ze dwiema królmi, i dał im wiele śrebra i złota, i upominków, i nalazł łaskę przed oczyma ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 61 61 I zeszli się przeciwko niemu mężowie złośliwi z Izraela, mężowie niezboźni, skarżąc nań, a nie dbał na nie król. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 62 62 I kazał z Jonaty zjąć szaty jego i oblec go w szarłat, i tak uczynili, i posadził go król, aby siedział z nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 63 63 I rzekł książętom swoim: Wynidźcie z nim w pośrzód miasta i obwołajcie, aby żaden nie skarżył nań o żadną rzecz a iżby mu się nikt nie przykrzył w żadnej sprawie. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 64 64 I zstało się, skoro ci, co nań skarżyli, obaczyli zacność jego, którą obwoływano, a onego ubranego w szarat, wszytcy pouciekali. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 65 65 I uwielmożył go król, i wpisał go między przedniejsze przyjacioły, i postanowił go hetmanem i uczestnikiem państwa. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 66 66 I wrócił się Jonatas do Jeruzalem w pokoju i w radości. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 67 67 Roku setnego sześćdziesiątego piątego Demetrius syn Demetriusów, przyjachał z Krety do ziemie ojców swoich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 68 68 I usłyszał król Aleksander, i zafrasował się barzo, i wrócił się do Antiochijej. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 69 69 I postanowił Demetrius król hetmanem Apolloniusza, który był nad Celesyrią: i zebrał wielkie wojsko, i przyciągnął do Jamnijej, i posłał do Jonaty nawyższego kapłana, mówiąc: -1 Maccabees 1 Mch 45 10 70 70 Ty sam przeciwisz się nam, a jam się zstał na pośmiewisko i w pohańbienie, przeto iż ty przeciwko nam władzą rozciągasz na górach. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 71 71 A tak teraz, jeśli ufasz mocy twojej, znidź do nas w pole, a skosztujmy się tam społem: bo ze mną jest moc wojenna. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 72 72 Pytaj a dowiedz się, ktom ja jest i inni, którzy mi pomagają: którzy też powiadają, że się nie może ostać noga wasza przed obliczem naszym, gdyż dwakroć ojcowie waszy w ziemi swej uciekli. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 73 73 A teraz jakoż będziesz mógł zdzierżeć jezdę i wielkie wojsko w polu, gdzie nie masz kamienia ani skały, ani miejsca do uciekania? -1 Maccabees 1 Mch 45 10 74 74 A gdy usłyszał Jonatas mowy Apolloniuszowe, wzruszył się sercem i obrał dziesięć tysięcy mężów, i wyjachał z Jeruzalem, i zajachał mu na pomoc Symon, brat jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 75 75 I przyciągnęli z wojskiem do Joppen, i nie dopuścił mu do miasta, bo straż Apolloniuszowa w Joppen była; i dobywał go. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 76 76 A którzy byli w mieście, zlęknąwszy się otworzyli mu i wziął Jonatas Joppen. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 77 77 I usłyszał Apolloniusz, i przyciągnął ze trzema tysięcy jezdnych, i z wielkim wojskiem. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 78 78 A ciągnął ku Azotu jakoby w drogę jadąc i natychmiast wyciągnął w pole, dlatego iż miał wielki poczet jezdnych i ufał w nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 79 79 I gonił go Jonatas do Azotu, i zstoczyli bitwę. A Apolloniusz zostawił w obozie tysiąc jezdnych za nimi potajemnie. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 80 80 I obaczył Jonatas, iż była zasadzka za nim i obtoczyli wojsko jego, i ciskali oszczepami na lud od poranku aż do wieczora. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 81 81 A lud stał, jako był Jonatas rozkazał, i spracowały się konie ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 82 82 I wywiódł Symon wojsko swe, i przypuścił na ufiec, bo jezdni spracowali się byli, i zstarci są ód niego, i uciekli. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 83 83 A ci, którzy się byli rozbiegli po polu, uciekli do Azotu i wbiegli do Betdagon, bałwana swego, aby się tam zachowali. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 84 84 A Jonatas spalił Azot i miasta, które były około niego, i pobrał ich korzyści, a zbór Dagon i wszytkie, którzy do niego uciekli, ogniem spaił. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 85 85 l A było tych, którzy od miecza polegli, z onymi, którzy byli popaleni, około ośmi tysięcy mężów. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 86 86 I ruszył stamtąd obóz Jonatas, i położył ji u Askalona, i wyszli z miasta przeciwko niemu z wielką chwałą. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 87 87 I wrócił się Jonatas z swemi do Jeruzalem, mającymi wiele korzyści. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 88 88 I zstało się, skoro usłyszał te mowy król Aleksander, jeszcze przyczynił uwielmożyć Jonatę. -1 Maccabees 1 Mch 45 10 89 89 I posłał mu knafeł złoty, jaki jest obyczaj dawać powinowatym królewskim, i dał mu Akkaron i wszytkie granice jego w osiadłość. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 2 I usłyszał król Demetrius, i zebrał wielkie wojsko, i wyjachał przeciwko niemu na wojnę. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 3 I posłał król Demetrius list do Jonaty spokojnemi słowy, aby go wielkim uczynił. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 4 Bo mówił: Uprzedźmy pokój z nim uczynić, pierwej niżli z Aleksandrem uczyni przeciwko nam. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 5 Bo będzie pamiętał na one wszytkie złości, któreśmy przeciw jemu uczynili i przeciw bratu jego, i przeciw narodowi jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 6 I dał mu moc zbierać wojsko i oręża gotować, i być towarzyszem jego, i te, którzy byli w zakładzie na zamku, rozkazał mu wydać. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 7 I przyjachał Jonatas do Jeruzalem, i czytał listy przed wszytkim ludem i tymi, którzy na zamku byli. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 8 I ulęldi się bojaźnią wielką, bo usłyszeli, że mu król dał moc zbierać wojsko. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 9 I wydani są, którzy w zakładzie byli, Jonade, i przywrócił je rodzicom ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 10 I mieszkał Jonatas w Jeruzalem, i począł budować i odnawiać miasto. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 11 I rozkazał robotnikom, aby pobudowali mury i górę Syjon wokoło kamieniem kwadratowym dla obrony: i tak uczynili. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 12 A cudzoziemcy, którzy byli na zanikach, które był Bachides pobudował, poudekali. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 13 I każdy opuścił miejsce swe, i odszedł do ziemie swej. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 14 Tylko w Betsurze zostali niektórzy z tych, co byli opuścili Zakon i przykazanie Boże. Bo ono było na udeczkę. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 15 I usłyszał król Aleksander o obietnicach, które obiecał Demetrius Jonade, i dano mu sprawę o walkach i o męstwach, których on dokazował i bracia jego, i o pracach, które podejmowali. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 16 I rzekł: Izali najdziem kogo męża takiego? A teraz uczynieni go przyjadelem i towarzyszem naszym. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 17 I napisał list, i posłał mu w te słowa, mówiąc: +1 Maccabees 1 Mch 45 10 18 Król Aleksander bratu Jonade zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 19 Słyszeliśmy o tobie, żeś jest mąż zacny w mocy i godzieneś, abyś był przyjadelem naszym. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 20 Przetoż teraz stanowiemy dę nawyższym kapłanem narodu twego i żebyś był zwan przyjacielem królewskim (i posłał mu szarłatową szatę i koronę złotą) a żebyś w naszych rzeczach z nami dzierżał, a przyjaźń z nami zachował. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 21 I oblekł się Jonatas w świętą szatę miesiąca siódmego roku setnego sześćdziesiątego, w dzień uroczystego święta Kuczek; i zebrał wojsko, i zbroje wielką moc nagotował. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 22 I usłyszał Demetrius te słowa, nsjii zafrasował się barzo, i rzekł: +1 Maccabees 1 Mch 45 10 23 Cóżeśmy to uczynili, iż nas Aleksander uprzedził zachwycić przyjacielstwo z Żydy ku swej obronie? +1 Maccabees 1 Mch 45 10 24 Napiszę i ja do nich słowa prośby i dostojeństwa, i dary, aby ze mną byli na pomoc. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 25 I napisał im w te słowa: Król Demetrius narodowi Żydowskiemu zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 26 Iżeście zachowali przymierze z nami a trwaliście w przyjacielstwie naszym i nie przystaliście do nieprzyjaciół naszych, usłyszeliśmy i radowaliśmy się. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 27 A teraz trwajcie jeszcze zachować nam wiarę, a oddamy wam dobrym za to, coście nam uczynili, +1 Maccabees 1 Mch 45 10 28 i odpuścimy wam powinności wiele, i damy wam podarki. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 29 A teraz czynię was idtj wszytkie Żydy wolnemi od dani i płacą soli daruję, i korony odpuszczam, i trzecią część nasienia, +1 Maccabees 1 Mch 45 10 30 i połowicę owoców z drzew, co na moję stronę przychodzi, puszczam wam ode dnia dzisiejszego i na potym, aby ich więcej nie brano z ziemie Juda i od trzech miast, które jej są przydane z Samaryjej i z Galilejej, ode dnia dzisiejszego i na wszytek czas. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 31 A Jeruzalem niech będzie święte i wolne z granicami swemi, a dziesięciny i podatki niech jego będą. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 32 Spuszczam też władzą w zamku, który jest w Jeruzalem i daję ji nawyższemu kapłanowi, aby na nim postanowił męże, którekolwiek On obierze, którzy by go strzegli. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 33 I wszelką duszę Żydowską, która z ziemie Żydowskiej poimana jest, po wszytkim królestwie moim wolną czynię darmo; aby wszytcy byli wolni od podatków też i od bydła swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 34 A wszytkie dni uroczyste i szabaty, i nowie miesiąców, i dni ustanowione, i trzy dni przede dniem uroczystym, i trzy dni po dniu uroczystym, niech będą wszytkie wolności i odpuszczenia wszytkim Żydom, którzy są w królestwie moim: +1 Maccabees 1 Mch 45 10 35 tak iż żaden nie będzie miał mocy nic czynić ani wzruszać trudności przeciwko któremu z nich w żadnej rzeczy. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 36 A niechaj będą spisani z Żydów do trzydziestu tysięcy mężów w wojsku królewskim i dadzą im potrzeby, jako należy wszytkim wojskom królewskim, a z nich będą sporządzeni, którzy by byli po zamkach króla wielkiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 37 I z nich będą przełożeni nad sprawami królestwa, które odprawują na wiarę, a z nich niech będą książęty, a niech swoich praw używają, jako król rozkazał w ziemi Judzkiej. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 38 I trzy miasta, które są przydane ku Żydowskiej ziemi z krainy Samar ryjskiej, niechaj będą z Żydowską ziemią poczytane, aby były pod jednym, i niech nie będą posłuszne inszej władzy, jedno kapłana nawyższego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 39 Ptolemaidę i okolice jej, którem darował świętym, którzy są w Jeruzalem, na potrzebne nakłady miejsca świętego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 40 A ja daję na każdy rok piętnaście tysięcy syklów śrebra z dochodów królewskich, które mi należą; +1 Maccabees 1 Mch 45 10 41 i wszytko, co zostanie, czego nie oddali byli, którzy byli nad sprawami przeszłych lat, od tego czasu będą oddawać na roboty domu. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 42 A nadto pięć tysięcy syklów śrebra, które brano z dochodów kościelnych na każdy rok, i te niech należą kapłanom, którzy na posłudze są. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 43 A którzy by się kołwiek uciekli do kościoła, który jest w Jeruzalem i we wszytkich granicach jego, winni będąc królowi we wszelakiej sprawie, niech będą wypuszczeni, i wszytkie rzeczy, które mają w królestwie moim, niech im wolne będą. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 44 I na budowanie i poprawienie budowania miejsca świętego będą dawać nakład z dochodu królewskiego; +1 Maccabees 1 Mch 45 10 45 i na wybudowanie murów Jeruzalem, i na obwarowanie ich wokoło, i na pobudowanie murów w Żydowskiej ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 46 A gdy usłyszał Jonatas i lud te mowy, nie wierzyli im ani ich przyjęli, bo wspomnieli na złość wielką, którą czynił w Izraelu i utrapił je był barzo. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 47 I upodobali sobie Aleksandra, bo on im był powodem umowy pokoju; i dawali mu pomoc po wszytkie dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 48 I zebrał król Aleksander wielkie wojsko, i przyciągnął z wojskiem przeciwko Demetriusowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 49 I stoczyli bitwę dwa królowie, i tył podało wojsko Demetriusowe. I gonił go Aleksander, i nacierał na nie. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 50 I zmocniła się bitwa barzo, aż zapadło słońce: i poległ Demetrius dnia onego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 51 I posłał Aleksander do Ptolemeusa, króla Egipskiego, posły, w te słowa mówiąc: +1 Maccabees 1 Mch 45 10 52 Gdyżem się wrócił do królestwa mego a usiadłem na stolicy ojców moich i dostałem państwa, i poraziłem Demetriusa, i osiadłem ziemię naszę, +1 Maccabees 1 Mch 45 10 53 i zwiodłem z nim bitwę, i porażon jest sam i wojsko jego od nas, i usiedliśmy na stolicy królestwa jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 54 A teraz uczyńmy przyjacielstwo z sobą, a daj mi córkę swą za żonę, a ja będę zięciem twoim, a dam tobie i onej dary, ciebie godne. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 55 I odpowiedział Ptolemeus, mówiąc: Szczęśliwy dzień, któregoś się wrócił do ziemie ojców twoich i usiadłeś na stolicy królestwa ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 56 A tak teraz uczynięć, coś pisał, ale zajedźmy do Ptolemaidy, abyśmy się spół oglądali i abych ci poślubił, jakoś rzekł. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 57 I wyjachał Ptolemeus z Egiptu sam i Kleopatra, córka jego, i przyjachał do Ptolemaidy roku setnego sześćdziesiątego wtórego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 58 I zajachał mu król Aleksander, i dał mu Kleopatrę, córkę swą, i sprawił jej wesele w Ptolemaidzie jako królowie z wielką chwałą. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 59 I pisał król Aleksander do Jonaty, aby mu drogę zajachał. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 60 I jachał z chwałą do'Ptolemaidy, i ijachał się tam ze dwiema królmi, i dał im wiele śrebra i złota, i upominków, i nalazł łaskę przed oczyma ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 61 I zeszli się przeciwko niemu mężowie złośliwi z Izraela, mężowie niezboźni, skarżąc nań, a nie dbał na nie król. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 62 I kazał z Jonaty zjąć szaty jego i oblec go w szarłat, i tak uczynili, i posadził go król, aby siedział z nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 63 I rzekł książętom swoim: Wynidźcie z nim w pośrzód miasta i obwołajcie, aby żaden nie skarżył nań o żadną rzecz a iżby mu się nikt nie przykrzył w żadnej sprawie. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 64 I zstało się, skoro ci, co nań skarżyli, obaczyli zacność jego, którą obwoływano, a onego ubranego w szarat, wszytcy pouciekali. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 65 I uwielmożył go król, i wpisał go między przedniejsze przyjacioły, i postanowił go hetmanem i uczestnikiem państwa. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 66 I wrócił się Jonatas do Jeruzalem w pokoju i w radości. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 67 Roku setnego sześćdziesiątego piątego Demetrius syn Demetriusów, przyjachał z Krety do ziemie ojców swoich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 68 I usłyszał król Aleksander, i zafrasował się barzo, i wrócił się do Antiochijej. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 69 I postanowił Demetrius król hetmanem Apolloniusza, który był nad Celesyrią: i zebrał wielkie wojsko, i przyciągnął do Jamnijej, i posłał do Jonaty nawyższego kapłana, mówiąc: +1 Maccabees 1 Mch 45 10 70 Ty sam przeciwisz się nam, a jam się zstał na pośmiewisko i w pohańbienie, przeto iż ty przeciwko nam władzą rozciągasz na górach. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 71 A tak teraz, jeśli ufasz mocy twojej, znidź do nas w pole, a skosztujmy się tam społem: bo ze mną jest moc wojenna. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 72 Pytaj a dowiedz się, ktom ja jest i inni, którzy mi pomagają: którzy też powiadają, że się nie może ostać noga wasza przed obliczem naszym, gdyż dwakroć ojcowie waszy w ziemi swej uciekli. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 73 A teraz jakoż będziesz mógł zdzierżeć jezdę i wielkie wojsko w polu, gdzie nie masz kamienia ani skały, ani miejsca do uciekania? +1 Maccabees 1 Mch 45 10 74 A gdy usłyszał Jonatas mowy Apolloniuszowe, wzruszył się sercem i obrał dziesięć tysięcy mężów, i wyjachał z Jeruzalem, i zajachał mu na pomoc Symon, brat jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 75 I przyciągnęli z wojskiem do Joppen, i nie dopuścił mu do miasta, bo straż Apolloniuszowa w Joppen była; i dobywał go. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 76 A którzy byli w mieście, zlęknąwszy się otworzyli mu i wziął Jonatas Joppen. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 77 I usłyszał Apolloniusz, i przyciągnął ze trzema tysięcy jezdnych, i z wielkim wojskiem. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 78 A ciągnął ku Azotu jakoby w drogę jadąc i natychmiast wyciągnął w pole, dlatego iż miał wielki poczet jezdnych i ufał w nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 79 I gonił go Jonatas do Azotu, i zstoczyli bitwę. A Apolloniusz zostawił w obozie tysiąc jezdnych za nimi potajemnie. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 80 I obaczył Jonatas, iż była zasadzka za nim i obtoczyli wojsko jego, i ciskali oszczepami na lud od poranku aż do wieczora. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 81 A lud stał, jako był Jonatas rozkazał, i spracowały się konie ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 82 I wywiódł Symon wojsko swe, i przypuścił na ufiec, bo jezdni spracowali się byli, i zstarci są ód niego, i uciekli. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 83 A ci, którzy się byli rozbiegli po polu, uciekli do Azotu i wbiegli do Betdagon, bałwana swego, aby się tam zachowali. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 84 A Jonatas spalił Azot i miasta, które były około niego, i pobrał ich korzyści, a zbór Dagon i wszytkie, którzy do niego uciekli, ogniem spaił. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 85 l A było tych, którzy od miecza polegli, z onymi, którzy byli popaleni, około ośmi tysięcy mężów. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 86 I ruszył stamtąd obóz Jonatas, i położył ji u Askalona, i wyszli z miasta przeciwko niemu z wielką chwałą. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 87 I wrócił się Jonatas z swemi do Jeruzalem, mającymi wiele korzyści. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 88 I zstało się, skoro usłyszał te mowy król Aleksander, jeszcze przyczynił uwielmożyć Jonatę. +1 Maccabees 1 Mch 45 10 89 I posłał mu knafeł złoty, jaki jest obyczaj dawać powinowatym królewskim, i dał mu Akkaron i wszytkie granice jego w osiadłość. 1 Maccabees 1 Mch 45 11 1 A król Egipski zebrał wojsko jako na brzegu morskim, i okrętów wiele i starał się dostać królestwa Aleksandrowego zdradą a przyłączyć je ku królestwu swemu. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 2 2 I wyjachał do Syryjej słowy spokojnemi, i otwierano mu miasta, i wychodzili przeciwko jemu, bo był rozkazał król Aleksander, aby przeciwko jemu wychodzono, przeto iż był świekrem jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 3 3 A Ptolemeus, wjachawszy do miasta, zostawował straż żołnierzów w każdym mieście. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 4 4 A gdy był blisko Azotu, ukazano mu zbór Dagonów ogniem spalony, i Azot, i insze jego zburzone, i ciała porzucone, i tych, którzy na wojnie pobici byli, mogiły, które było uczyniono przy drodze. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 5 5 I powiedzieli królowi, że to uczynił Jonatas, aby mu nienawiść zjednali, i milczał król. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 6 6 A Jonatas zajechał królowi do Joppen z chwałą i przywitali się społecznie, i nocowali tam. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 7 7 I jachał Jonatas z królem aż do rzeki, którą zowią Eleuterus, i wrócił się do Jeruzalem. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 8 8 A król Ptolemeus otrzymał państwo miast aż do Seleucyjej nad morzem i myślił przeciw Aleksandrowi złe rady. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 9 9 I wypra wił posły do Demetriusa, mówiąc: Przyjedź, że uczynimy z sobą przymierze, a dam ci córkę moję, którą ma Aleksander, a będziesz królował w królestwie ojca twego: -1 Maccabees 1 Mch 45 11 10 10 abowiem mi żal, żem mu dał córkę mą, bo się starał, jakoby mię zabił. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 11 11 I winował go dlatego, iż pragnął królestwa jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 12 12 I odjął córkę swą, i dał ją Demetriusowi, i odraził się od Aleksandra, i wyjawiły się nieprzyjaźni jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 13 13 I wjachał Ptolemeus do Antiochijej, i włożył na głowę swą dwie koronie, Egiptu i Azyjej. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 14 14 A król Aleksander był w Cylicyjej naonczas; bo co na onych miejscach byli, wyłamowali się z posłuszeństwa jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 15 15 I usłyszał Aleksander, i wyciągnął ku niemu na wojnę, a król Ptolemeus wywiódł wojsko i zajachał mu z wielką mocą, i w tył go obrócił. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 16 16 I uciekł Aleksander do Arabijej, aby się tam zachował, a król Ptolemeus wywyższon jest -1 Maccabees 1 Mch 45 11 17 17 A Zabdiel, Arabczyk, zjął głowę Aleksandra i posłał Ptolemeusowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 18 18 A król Ptolemeus dnia trzeciego umarł, a którzy byli na zamkach, poginęli od tych, którzy byli w obozie. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 19 19 I królował Demetrius roku setnego sześćdziesiątego siódmego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 20 20 Onych dni zebrał Jonatas te, którzy byli w Żydowskiej ziemi, aby dobyli zamku, który jest w Jeruzalem; i sprawili przeciw jemu wiele przypraw wojennych. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 21 21 I szli niektórzy mężowie niezbożni, którzy naród swój mieli w nienawiści, do króla Demetriusa, i oznajmili mu, iż Jonatas obiegł zamek. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 22 22 I jako usłyszał, rozgniewał się; i wnet przyjachał do Ptolemaidy, i pisał Jonacie, aby nie leżał pod zamkiem, ale mu zajachał prędko na rozmowę. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 23 23 A gdy usłyszał Jonatas, kazał oblec i obrał z starszych Izraelskich i z kapłanów, i puścił się w niebezpieczeństwo. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 24 24 I , nabrał złota i śrebra, i szat, i wiele innych upominków, i jachał do króla do Ptolemaidy, i nalazł łaskę w oczach jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 25 25 I skarżyli nań niektórzy niezbożni z narodu jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 26 26 I uczynił mu król, jako mu byli uczynili, co przed nim byli, i wywyższył go przed oczyma wszystkich przyjaciół swoich, -1 Maccabees 1 Mch 45 11 27 27 i potwierdził mu nawyższe kapłaństwo i cokolwiek innego przedtym miał drogiego, i uczynił go przednięjszym między przyjacioły. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 28 28 I prosił Jonatas u króla, aby wolną uczynił Żydowską ziemię i trzy powiaty, i Samarią, i granice jej, i obiecał mu trzy sta talentów. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 29 29 I zezwolił król, i napisał Jonacie listy o tym wszytkim w ten sposób: -1 Maccabees 1 Mch 45 11 30 30 Król Demetrius Jonacie, bratu, zdrowia, i narodowi Żydowskiemu. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 31 31 Kopiją listu, któryśmy o was pisali Lastenowi, ojcu naszemu, posłaliśmy do was, abyście wiedzieli. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 32 32 Król Demetrius Lastenowi, ojcu, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 33 33 Narodowi Żydowskiemu, przyjaciołom naszym, i zachowującym, co sprawiedliwego jest u nas, umyśliliśmy dobrze uczynić za ich uczynność, którą przeciwko nam mają. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 34 34 A tak postanowiliśmy im wszytkie granice Żydowsldej ziemie i trzy miasta Lidę i Ramatę, które od Samaryjej do Żydowskiej ziemie są przydane, i wszytkie pograniczne ich, aby były odłączone wszytkim, którzy ofiary sprawują w Jeruzalem, za to, co pierwej król od nich bierał na każdy rok, i za pożytki ziemie i owoców. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 35 35 I inne rzeczy, które nam należały z dziesięcin, i podatków, od tego czasu im odpuszczamy, i żupy solne, i korony, które nam oddawano. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 36 36 Wszytko im puszczamy, a żadna z tych rzeczy nie będzie naruszona odtąd i nawszelki czas. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 37 37 Przetoż teraz postarajcie się uczynić kopiją tych rzeczy a niech będzie dana Jonacie i położona na górze świętej i na zacnym miejscu. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 38 38 I widząc Demetrius król, iż się uspokoiła ziemia w oczach jego, a nic mu się nie sprzeciwiło, rozpuścił wszystko wojsko swe, każdego na swe miejsce, wyjąwszy wojsko cudzoziemców, które był zebrał z wyspów pogańskich: i były mu nieprzyjaciółmi wszytkie wojska ojców jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 39 39 A był nie jaki Tryfon, który przedtym trzymał stronę Aleksandrowę, i obaczył, że wszytko wojsko szemrało przeciw Demetriusowi, i udał się do Emalchuel Arabczyka, który chował Antiocha, syna Aleksan drowego, -1 Maccabees 1 Mch 45 11 40 40 i nalegał mu, aby mu go dał, żeby królowi na miejscu ojca swego, i powiedział mu, jako wielkie rzeczy uczynił Demetrius, i nieprzyjaźń wojsk jego przeciw niemu; i mieszkał tam przez wiele dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 41 41 I posłał Jonatas do Demetriusa króla, aby sprowadził te, którzy byli na zamku w Jeruzalem i którzy byli na zamkach: iż najeżdżali Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 42 42 I posłał Demetrius do Jonaty, mówiąc: Nie tylko to uczynię tobie i narodowi twemu, ale wsławię cię i naród twój, gdy czas będzie po temu. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 43 43 Teraz tedy dobrze uczynisz, jeśli mi poślesz na pomoc męże, bo wszytko wojsko moje odstąpiło. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 44 44 I posłał mu Jonatas trzy tysiące mężów mocnych do Antiochijej: i przyjachali do króla, i kochał się król z ich przyjachania. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 45 45 I zebrali się, którzy byli z miasta, sto i dwadzieścia tysięcy mężów, i chcieli zabić króla. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 46 46 A król uciekł na pałac; i ubiegli, którzy byli w mieście, drogi miejskie, i poczęli walczyć. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 47 47 I przyzwał król na ratunek Żydów, i zeszli się społem wszyscy do niego, i rozbiegli się wszyscy po mieście. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 48 48 I zabili dnia onego sto tysięcy człowieka, i zapalili miasto, i wzięli wielką korzyść dnia onego, i wybawili króla. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 49 49 I obaczyli, którzy byli z miasta, że Żydzi miasta, jako chcieli, dostali, i upadli sercem swym, i wołali do króla z prośbami, mówiąc: -1 Maccabees 1 Mch 45 11 50 50 Daj nam prawicę, a niech przestaną Żydzi bić na nas i na miasto. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 51 51 I porzucili broń swą, i uczynili pokój, a Żydzi wsławili się przed oczyma królewskimi i przed oczyma wszystkich, którzy byli w królestwie jego, i zstali się zawołanymi w królestwie jego, i wrócili się do Jeruzalem mając wiele łupów. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 52 52 I usiadł Demetrius król na stolicy królestwa swego, i ucichła przed oczyma jego ziemia. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 53 53 I skłamał na wszytkim, cokolwiek rzekł, i odraził się od Jonaty, i nie oddał mu podług dobrodziejstwa, które mu był uczynił, i trapił go barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 54 54 A potym wrócił się Tryfon i Antioch z nim, dziecię młode, i królował, i włożył na się koronę. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 55 55 I zbiegły się do niego wszytkie wojska, które był rozproszył Demetrius: i walczyły przeciwko niemu, i uciekł, i tył podał. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 56 56 A Tryfon wziął bestyje i otrzymał Antiochią. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 57 57 I pisał Antioch młodzieniec do Jonaty, mówiąc: Potwierdzam tobie kapłaństwo i postanawiam cię nad czworgiem miast, abyś był z przyjaciół królewskich. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 58 58 I posłał mu naczynia złote na posługowanie, i dał mu moc pić ze złota, i chodzić w szarłacie, i nosić knafel złoty. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 59 59 A Symona, brata jego, postanowił książęciem od granic Tyru aż do granic Egiptu. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 60 60 I wyjechał Jonatas, i objeżdżał miasta za rzeką, i zebrało się do niego wszytko wojsko Syryjskie na pomoc. I przyjechał do Askalona, i wyszli przeciwko niemu z uczciwością z miasta. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 61 61 A stamtąd ruszył się do Gazy i zawarli się, którzy byli w Gazie. I obiegł ją, i spalił, co było około miasta, i splądrował je. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 62 62 I prosili Gazejczycy Jonaty, i dał im prawą rękę; i wziął syny ich w zakładzie, i posłał je do Jeruzalem; i przeszedł krainę aż do Damaszku. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 63 63 I usłyszał Jonatas, że przymierze złamali książęta Demetriusowe w Kades, które jest w Galilejej, z wielkim wojskiem, chcąc go oddalić od sprawowania królestwa: -1 Maccabees 1 Mch 45 11 64 64 i wyjachał przeciwko nim, a brata swego zostawił w ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 65 65 A Symon przyciągnął do Betsury i dobywał jej przez wiele dni, i ścisnął je. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 66 66 I prosili od niego, aby sobie ręce dali, i dał im. I wypędził je stamtąd, i wziął miasto, i osadził je ludem. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 67 67 A Jonatas i wojsko jego przyciągnęli do wody Genezar i wstali przededniem w polu Asor. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 68 68 A ono wojsko cudzoziemców zabieżało w pole i uczynili nań zasadzkę w górach, a on przeciw nim wyjachał. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 69 69 A ci, co na zasadzkach byli, ruszyli się z miejsc swoich -1 Maccabees 1 Mch 45 11 70 70 i stoczyli bitwę. wszyscy, którzy z Jonatą byli, podali tył: i żaden z nich nie został, oprócz Matatiasza, syna Absolomi, a Judy syna Kalfi, hetmanów nad żołnierstwem wojska. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 71 71 I rozdarł Jonatas szaty swe, i posypał głowę swą -1 Maccabees 1 Mch 45 11 72 72 prochem, i modlił się. I wrócił się do nich ku bitwie, i w tył je obrócił, i bili się. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 73 73 I ujźrzeli, którzy uciekali z jego strony, i wrócili i się kniemu, i gonili z nim wszytkie aż do Kades, do obozu ich, i zabiegli aż tam. -1 Maccabees 1 Mch 45 11 74 74 I poległo z cudzoziemców onego dnia trzy tysiące mężów, a Jonatas wrócił się i do Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 2 I wyjachał do Syryjej słowy spokojnemi, i otwierano mu miasta, i wychodzili przeciwko jemu, bo był rozkazał król Aleksander, aby przeciwko jemu wychodzono, przeto iż był świekrem jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 3 A Ptolemeus, wjachawszy do miasta, zostawował straż żołnierzów w każdym mieście. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 4 A gdy był blisko Azotu, ukazano mu zbór Dagonów ogniem spalony, i Azot, i insze jego zburzone, i ciała porzucone, i tych, którzy na wojnie pobici byli, mogiły, które było uczyniono przy drodze. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 5 I powiedzieli królowi, że to uczynił Jonatas, aby mu nienawiść zjednali, i milczał król. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 6 A Jonatas zajechał królowi do Joppen z chwałą i przywitali się społecznie, i nocowali tam. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 7 I jachał Jonatas z królem aż do rzeki, którą zowią Eleuterus, i wrócił się do Jeruzalem. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 8 A król Ptolemeus otrzymał państwo miast aż do Seleucyjej nad morzem i myślił przeciw Aleksandrowi złe rady. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 9 I wypra wił posły do Demetriusa, mówiąc: Przyjedź, że uczynimy z sobą przymierze, a dam ci córkę moję, którą ma Aleksander, a będziesz królował w królestwie ojca twego: +1 Maccabees 1 Mch 45 11 10 abowiem mi żal, żem mu dał córkę mą, bo się starał, jakoby mię zabił. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 11 I winował go dlatego, iż pragnął królestwa jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 12 I odjął córkę swą, i dał ją Demetriusowi, i odraził się od Aleksandra, i wyjawiły się nieprzyjaźni jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 13 I wjachał Ptolemeus do Antiochijej, i włożył na głowę swą dwie koronie, Egiptu i Azyjej. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 14 A król Aleksander był w Cylicyjej naonczas; bo co na onych miejscach byli, wyłamowali się z posłuszeństwa jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 15 I usłyszał Aleksander, i wyciągnął ku niemu na wojnę, a król Ptolemeus wywiódł wojsko i zajachał mu z wielką mocą, i w tył go obrócił. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 16 I uciekł Aleksander do Arabijej, aby się tam zachował, a król Ptolemeus wywyższon jest +1 Maccabees 1 Mch 45 11 17 A Zabdiel, Arabczyk, zjął głowę Aleksandra i posłał Ptolemeusowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 18 A król Ptolemeus dnia trzeciego umarł, a którzy byli na zamkach, poginęli od tych, którzy byli w obozie. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 19 I królował Demetrius roku setnego sześćdziesiątego siódmego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 20 Onych dni zebrał Jonatas te, którzy byli w Żydowskiej ziemi, aby dobyli zamku, który jest w Jeruzalem; i sprawili przeciw jemu wiele przypraw wojennych. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 21 I szli niektórzy mężowie niezbożni, którzy naród swój mieli w nienawiści, do króla Demetriusa, i oznajmili mu, iż Jonatas obiegł zamek. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 22 I jako usłyszał, rozgniewał się; i wnet przyjachał do Ptolemaidy, i pisał Jonacie, aby nie leżał pod zamkiem, ale mu zajachał prędko na rozmowę. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 23 A gdy usłyszał Jonatas, kazał oblec i obrał z starszych Izraelskich i z kapłanów, i puścił się w niebezpieczeństwo. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 24 I , nabrał złota i śrebra, i szat, i wiele innych upominków, i jachał do króla do Ptolemaidy, i nalazł łaskę w oczach jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 25 I skarżyli nań niektórzy niezbożni z narodu jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 26 I uczynił mu król, jako mu byli uczynili, co przed nim byli, i wywyższył go przed oczyma wszystkich przyjaciół swoich, +1 Maccabees 1 Mch 45 11 27 i potwierdził mu nawyższe kapłaństwo i cokolwiek innego przedtym miał drogiego, i uczynił go przednięjszym między przyjacioły. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 28 I prosił Jonatas u króla, aby wolną uczynił Żydowską ziemię i trzy powiaty, i Samarią, i granice jej, i obiecał mu trzy sta talentów. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 29 I zezwolił król, i napisał Jonacie listy o tym wszytkim w ten sposób: +1 Maccabees 1 Mch 45 11 30 Król Demetrius Jonacie, bratu, zdrowia, i narodowi Żydowskiemu. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 31 Kopiją listu, któryśmy o was pisali Lastenowi, ojcu naszemu, posłaliśmy do was, abyście wiedzieli. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 32 Król Demetrius Lastenowi, ojcu, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 33 Narodowi Żydowskiemu, przyjaciołom naszym, i zachowującym, co sprawiedliwego jest u nas, umyśliliśmy dobrze uczynić za ich uczynność, którą przeciwko nam mają. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 34 A tak postanowiliśmy im wszytkie granice Żydowsldej ziemie i trzy miasta Lidę i Ramatę, które od Samaryjej do Żydowskiej ziemie są przydane, i wszytkie pograniczne ich, aby były odłączone wszytkim, którzy ofiary sprawują w Jeruzalem, za to, co pierwej król od nich bierał na każdy rok, i za pożytki ziemie i owoców. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 35 I inne rzeczy, które nam należały z dziesięcin, i podatków, od tego czasu im odpuszczamy, i żupy solne, i korony, które nam oddawano. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 36 Wszytko im puszczamy, a żadna z tych rzeczy nie będzie naruszona odtąd i nawszelki czas. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 37 Przetoż teraz postarajcie się uczynić kopiją tych rzeczy a niech będzie dana Jonacie i położona na górze świętej i na zacnym miejscu. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 38 I widząc Demetrius król, iż się uspokoiła ziemia w oczach jego, a nic mu się nie sprzeciwiło, rozpuścił wszystko wojsko swe, każdego na swe miejsce, wyjąwszy wojsko cudzoziemców, które był zebrał z wyspów pogańskich: i były mu nieprzyjaciółmi wszytkie wojska ojców jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 39 A był nie jaki Tryfon, który przedtym trzymał stronę Aleksandrowę, i obaczył, że wszytko wojsko szemrało przeciw Demetriusowi, i udał się do Emalchuel Arabczyka, który chował Antiocha, syna Aleksan drowego, +1 Maccabees 1 Mch 45 11 40 i nalegał mu, aby mu go dał, żeby królowi na miejscu ojca swego, i powiedział mu, jako wielkie rzeczy uczynił Demetrius, i nieprzyjaźń wojsk jego przeciw niemu; i mieszkał tam przez wiele dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 41 I posłał Jonatas do Demetriusa króla, aby sprowadził te, którzy byli na zamku w Jeruzalem i którzy byli na zamkach: iż najeżdżali Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 42 I posłał Demetrius do Jonaty, mówiąc: Nie tylko to uczynię tobie i narodowi twemu, ale wsławię cię i naród twój, gdy czas będzie po temu. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 43 Teraz tedy dobrze uczynisz, jeśli mi poślesz na pomoc męże, bo wszytko wojsko moje odstąpiło. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 44 I posłał mu Jonatas trzy tysiące mężów mocnych do Antiochijej: i przyjachali do króla, i kochał się król z ich przyjachania. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 45 I zebrali się, którzy byli z miasta, sto i dwadzieścia tysięcy mężów, i chcieli zabić króla. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 46 A król uciekł na pałac; i ubiegli, którzy byli w mieście, drogi miejskie, i poczęli walczyć. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 47 I przyzwał król na ratunek Żydów, i zeszli się społem wszyscy do niego, i rozbiegli się wszyscy po mieście. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 48 I zabili dnia onego sto tysięcy człowieka, i zapalili miasto, i wzięli wielką korzyść dnia onego, i wybawili króla. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 49 I obaczyli, którzy byli z miasta, że Żydzi miasta, jako chcieli, dostali, i upadli sercem swym, i wołali do króla z prośbami, mówiąc: +1 Maccabees 1 Mch 45 11 50 Daj nam prawicę, a niech przestaną Żydzi bić na nas i na miasto. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 51 I porzucili broń swą, i uczynili pokój, a Żydzi wsławili się przed oczyma królewskimi i przed oczyma wszystkich, którzy byli w królestwie jego, i zstali się zawołanymi w królestwie jego, i wrócili się do Jeruzalem mając wiele łupów. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 52 I usiadł Demetrius król na stolicy królestwa swego, i ucichła przed oczyma jego ziemia. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 53 I skłamał na wszytkim, cokolwiek rzekł, i odraził się od Jonaty, i nie oddał mu podług dobrodziejstwa, które mu był uczynił, i trapił go barzo. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 54 A potym wrócił się Tryfon i Antioch z nim, dziecię młode, i królował, i włożył na się koronę. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 55 I zbiegły się do niego wszytkie wojska, które był rozproszył Demetrius: i walczyły przeciwko niemu, i uciekł, i tył podał. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 56 A Tryfon wziął bestyje i otrzymał Antiochią. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 57 I pisał Antioch młodzieniec do Jonaty, mówiąc: Potwierdzam tobie kapłaństwo i postanawiam cię nad czworgiem miast, abyś był z przyjaciół królewskich. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 58 I posłał mu naczynia złote na posługowanie, i dał mu moc pić ze złota, i chodzić w szarłacie, i nosić knafel złoty. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 59 A Symona, brata jego, postanowił książęciem od granic Tyru aż do granic Egiptu. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 60 I wyjechał Jonatas, i objeżdżał miasta za rzeką, i zebrało się do niego wszytko wojsko Syryjskie na pomoc. I przyjechał do Askalona, i wyszli przeciwko niemu z uczciwością z miasta. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 61 A stamtąd ruszył się do Gazy i zawarli się, którzy byli w Gazie. I obiegł ją, i spalił, co było około miasta, i splądrował je. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 62 I prosili Gazejczycy Jonaty, i dał im prawą rękę; i wziął syny ich w zakładzie, i posłał je do Jeruzalem; i przeszedł krainę aż do Damaszku. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 63 I usłyszał Jonatas, że przymierze złamali książęta Demetriusowe w Kades, które jest w Galilejej, z wielkim wojskiem, chcąc go oddalić od sprawowania królestwa: +1 Maccabees 1 Mch 45 11 64 i wyjachał przeciwko nim, a brata swego zostawił w ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 65 A Symon przyciągnął do Betsury i dobywał jej przez wiele dni, i ścisnął je. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 66 I prosili od niego, aby sobie ręce dali, i dał im. I wypędził je stamtąd, i wziął miasto, i osadził je ludem. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 67 A Jonatas i wojsko jego przyciągnęli do wody Genezar i wstali przededniem w polu Asor. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 68 A ono wojsko cudzoziemców zabieżało w pole i uczynili nań zasadzkę w górach, a on przeciw nim wyjachał. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 69 A ci, co na zasadzkach byli, ruszyli się z miejsc swoich +1 Maccabees 1 Mch 45 11 70 i stoczyli bitwę. wszyscy, którzy z Jonatą byli, podali tył: i żaden z nich nie został, oprócz Matatiasza, syna Absolomi, a Judy syna Kalfi, hetmanów nad żołnierstwem wojska. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 71 I rozdarł Jonatas szaty swe, i posypał głowę swą +1 Maccabees 1 Mch 45 11 72 prochem, i modlił się. I wrócił się do nich ku bitwie, i w tył je obrócił, i bili się. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 73 I ujźrzeli, którzy uciekali z jego strony, i wrócili i się kniemu, i gonili z nim wszytkie aż do Kades, do obozu ich, i zabiegli aż tam. +1 Maccabees 1 Mch 45 11 74 I poległo z cudzoziemców onego dnia trzy tysiące mężów, a Jonatas wrócił się i do Jeruzalem. 1 Maccabees 1 Mch 45 12 1 I obaczył Jonatas, że mu czas dopomaga, i obrał męże, i posłał je do Rzymu ku potwierdzeniu i ponowieniu przymierza z nimi, -1 Maccabees 1 Mch 45 12 2 2 i do Spartiatów, i na inne miejsca rozsyłał listy tymże kształtem. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 3 3 I jachali do Rzymu, i weszli do domu Radnego, i rzekli: Jonatas, nawyższy kapłan, i naród Żydowski posłali nas, żebyśmy odnowili przyjadelstwo i towarzystwo wedle dawnego czasu. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 4 4 I dali im listy do swych po miejscach, aby je doprowadzono spokojem do ziemie Juda. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 5 5 A ta jest kopia listów, które Jonatas Spartiatom pisał: -1 Maccabees 1 Mch 45 12 6 6 Jonatas, nawyźszy kapłan, i starszy narodu, i kapłani, i inny lud Żydowski, Spartiatom, braciej, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 7 7 Już dawno posłany był list do Oniasza, nawyższego kapłana, od Ariusza, który u was królował, żeście bracia naszy, jako zamyka w sobie odpis, który poniż idzie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 8 8 I przyjął Oniasz męża, który był posłany z uczciwością, i wziął listy, któremi oznajmowano o towarzystwie i przyjacielstwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 9 9 My, acześmy nic z tego nie potrzebowali, mając za pociechę Księgi Święte, które są w rękach naszych, -1 Maccabees 1 Mch 45 12 10 10 woleliśmy posłać do was odnowić braterstwo i przyjacielstwo, abyśmy się nie zstali odłączeni od was: bo wiele czasów wyszło, jakoście do nas posłali. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 11 11 My tedy na każdy czas bez przestanku, w uroczyste dni i w inne, kiedy potrzeba, pamiętamy na was przy ofiarach, które ofiarujemy, i przy obrzędziech, jako się godzi i przystoi pamiętać na bracią. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 12 12 Przetoż radujemy się z waszej sławy. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 13 13 Ale nas ogarnęły wielkie utrapienia i wiele wojen. I walczyli przedw nam królowie, którzy są około nas. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 14 14 Nie chcieliśmy tedy wam się przykrzyć ani innym towarzyszom i przyjaciołom naszym w tych walkach, -1 Maccabees 1 Mch 45 12 15 15 bośmy mieli ratunek z nieba: jesteśmy wybawieni my, a nieprzyjaciele naszy poniżeni są. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 16 16 A tak obraliśmy Numeniusza, syna Antiochowego, i Antypatra, Jazonowego syna, i posłaliśmy do Rzymian odnowić z nimi przyjacielstwa i towarzystwa dawne. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 17 17 Przetożeśmy im rozkazali, aby też do was jechali i pozdrowili was, i oddali wam listy nasze o ponowieniu braterstwa naszego. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 18 18 A teraz dobrze uczynicie, jeśli nam na to odpowiecie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 19 19 A ten jest odpis listu, który był posłał do Oniasza: -1 Maccabees 1 Mch 45 12 20 20 Arius, król Spartiatów, Oniaszowi, Wielkiemu Kapłanowi, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 21 21 Nalazło się w piśmie o Spartiatach i Żydziech, iż są bracia a iż poszli z narodu Abrahamowego. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 22 22 A teraz, jakośmy się tego dowiedzieli, dobrze czynicie, że do nas o pokoju waszym piszecie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 23 23 Ale i my odpisaliśmy wam: bydło nasze i majętności nasze wasze są, a wasze nasze. A tak rozkazaliśmy, aby wam to opowiedziano. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 24 24 I usłyszał Jonatas, iż książęta Demetriusowe z wojskiem daleko więtszym niż pierwsze wróciły się, aby nań walczyły. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 25 25 I ruszył się z Jeruzalem, i zabieżał im w Amatyjskiej krainie: bo im był nie dał czasu, aby ^achali do ziemie jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 26 26 I posłał szpiegi do wojska ich; i wróciwszy się oznajmili, że myślą najachać ich w nocy. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 27 27 A gdy słońce zaszło, rozkazał Jonatas swym, aby czuli i byli we zbroi pogotowiu ku bitwie przez całą noc, i postawił straż około obozu. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 28 28 I usłyszeli nieprzyjaciele, iż Jonatas z swemi gotów jest na wojnę i bali się, i lękali się na sercu swoim. I zapalili ognie w swym obozie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 29 29 A Jonatas i co z nim byli, nie dowiedzieli się aż rano: a widzieli ognie gorające. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 30 30 I puścił się Jonatas po nich, i nie dogonili ich, bo się byli przez Eleuter rzekę przeprawili. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 31 31 A Jonatas obrócił się na Arabczyki, które zowią Zabadejczyki, i poraził je, i pobrał łupy ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 32 32 I ruszył się, i przyjechał do Damaszku, i objeżdżał onę wszytkę krainę. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 33 33 A Symon wyjechał i przyciągnął aż pod Askalon i do bliskich miejsc osadzonych, a udał się do Joppen i wziął ją -1 Maccabees 1 Mch 45 12 34 34 (bo usłyszał, że chcieli zamek podać stronie Demetriuszowej), i osadził tam straż, żeby jej strzegli. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 35 35 I wrócił się Jonatas, i zezwał starsze ludu, i naradził się z nimi pobudować zamki w Żydowskiej ziemi -1 Maccabees 1 Mch 45 12 36 36 i pobudować mury w Jeruzalem, i podnieść wielką wysokość między pośrzodkiem zamku a miastem, aby go oddzielił od miasta, aby był sam osobno a żeby ani kupowano, ani przedawano. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 37 37 I zeszli się, aby budowali miasto, i upadł mur, który był nad potokiem od wschodu słońca, i naprawił go, który zowią Kafeteta. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 38 38 A Symon zbudował Adiadę w Sefeli i opatrzył ją, i postawił bramy i zawory. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 39 39 A gdy umyślił Tryfon królować w Azyjej a wziąć na się koronę i ściągnąć rękę na Antiocha króla, -1 Maccabees 1 Mch 45 12 40 40 bojąc się, żeby mu snadź nie dopuścił tego Jonatas, ale walczyć będzie przeciwko jemu, szukał go poimać i zabić. I ruszywszy się jechał do Betsan. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 41 41 I wyjechał przeciw jemu Jonatas ze czterdziestą tysięcy mężów przebranych ku bojowi, i przyszedł do Betsan. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 42 42 I obaczył Tryfon, iż Jonatas przyciągnął z wojskiem wielkim, aby ściągnął nań rękę, ulękł się. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 43 43 I przyjął go z poczciwością, i zalecał go wszytkim przyjaciołom swym, i dał mu upominki, i rozkazał wojskam swoim, aby mu byli posłuszni jako jemu. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 44 44 i mówił do Jonaty: Przecześ trudził wszytek lud, gdyż nie masz walki między nami? -1 Maccabees 1 Mch 45 12 45 45 A teraz odeszli je do domów ich a obierz sobie trochę mężów, którzy by zostali z tobą, a pojedź ze mną do Ptolemaidy, a podam ci ją i inne zamki, i wojsko, i wszytkie przełożone nad sprawami, a wróciwszy się odjadę: bom dlatego przyjachał. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 46 46 I uwierzył mu, i uczynił, jako mówił: i rozpuścił wojsko, -1 Maccabees 1 Mch 45 12 47 47 i odeszli do ziemie Juda, a zostawił przy sobie trzy tysiące mężów, z których dwa tysiące odesłał do Galilejej, a tysiąc przyszło z nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 48 48 A skoro Jonatas wjachał do Ptolemaidy, Ptolemajczycy zamknęli miejslae bramy i pojmali go, a wszytkie, którzy z nim byli wjechali, mieczem pobili. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 49 49 I posłał Tryfon wojsko i jezdne do Galilejej i na pole wielkie, aby wytracili wszytkie towarzysze Jonaty. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 50 50 Ale oni, gdy się dowiedzieli, iż Jonatę pojmano a iż zginął i wszyscy, którzy z nim byli, napomnieli się społu i wyszli gotowi ku bitwie. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 51 51 A ci, którzy pogonili, widząc, że im o duszę idzie, wrócili się; -1 Maccabees 1 Mch 45 12 52 52 a oni wszyscy przyszli z pokojem do ziemie Judzkiej. I płakali Jonaty i tych, którzy z nim byli, barzo, i żałował Izrael żałobą wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 12 53 53 A wszyscy narodowie, którzy około nich byli, starali się, aby je starli, bo mówili: -1 Maccabees 1 Mch 45 12 54 54 Nie mają hetmana i pomocnika: teraz tedy zwalczmy je a wygładźmy pamiątkę ich z ludzi. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 2 i do Spartiatów, i na inne miejsca rozsyłał listy tymże kształtem. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 3 I jachali do Rzymu, i weszli do domu Radnego, i rzekli: Jonatas, nawyższy kapłan, i naród Żydowski posłali nas, żebyśmy odnowili przyjadelstwo i towarzystwo wedle dawnego czasu. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 4 I dali im listy do swych po miejscach, aby je doprowadzono spokojem do ziemie Juda. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 5 A ta jest kopia listów, które Jonatas Spartiatom pisał: +1 Maccabees 1 Mch 45 12 6 Jonatas, nawyźszy kapłan, i starszy narodu, i kapłani, i inny lud Żydowski, Spartiatom, braciej, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 7 Już dawno posłany był list do Oniasza, nawyższego kapłana, od Ariusza, który u was królował, żeście bracia naszy, jako zamyka w sobie odpis, który poniż idzie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 8 I przyjął Oniasz męża, który był posłany z uczciwością, i wziął listy, któremi oznajmowano o towarzystwie i przyjacielstwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 9 My, acześmy nic z tego nie potrzebowali, mając za pociechę Księgi Święte, które są w rękach naszych, +1 Maccabees 1 Mch 45 12 10 woleliśmy posłać do was odnowić braterstwo i przyjacielstwo, abyśmy się nie zstali odłączeni od was: bo wiele czasów wyszło, jakoście do nas posłali. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 11 My tedy na każdy czas bez przestanku, w uroczyste dni i w inne, kiedy potrzeba, pamiętamy na was przy ofiarach, które ofiarujemy, i przy obrzędziech, jako się godzi i przystoi pamiętać na bracią. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 12 Przetoż radujemy się z waszej sławy. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 13 Ale nas ogarnęły wielkie utrapienia i wiele wojen. I walczyli przedw nam królowie, którzy są około nas. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 14 Nie chcieliśmy tedy wam się przykrzyć ani innym towarzyszom i przyjaciołom naszym w tych walkach, +1 Maccabees 1 Mch 45 12 15 bośmy mieli ratunek z nieba: jesteśmy wybawieni my, a nieprzyjaciele naszy poniżeni są. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 16 A tak obraliśmy Numeniusza, syna Antiochowego, i Antypatra, Jazonowego syna, i posłaliśmy do Rzymian odnowić z nimi przyjacielstwa i towarzystwa dawne. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 17 Przetożeśmy im rozkazali, aby też do was jechali i pozdrowili was, i oddali wam listy nasze o ponowieniu braterstwa naszego. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 18 A teraz dobrze uczynicie, jeśli nam na to odpowiecie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 19 A ten jest odpis listu, który był posłał do Oniasza: +1 Maccabees 1 Mch 45 12 20 Arius, król Spartiatów, Oniaszowi, Wielkiemu Kapłanowi, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 21 Nalazło się w piśmie o Spartiatach i Żydziech, iż są bracia a iż poszli z narodu Abrahamowego. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 22 A teraz, jakośmy się tego dowiedzieli, dobrze czynicie, że do nas o pokoju waszym piszecie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 23 Ale i my odpisaliśmy wam: bydło nasze i majętności nasze wasze są, a wasze nasze. A tak rozkazaliśmy, aby wam to opowiedziano. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 24 I usłyszał Jonatas, iż książęta Demetriusowe z wojskiem daleko więtszym niż pierwsze wróciły się, aby nań walczyły. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 25 I ruszył się z Jeruzalem, i zabieżał im w Amatyjskiej krainie: bo im był nie dał czasu, aby ^achali do ziemie jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 26 I posłał szpiegi do wojska ich; i wróciwszy się oznajmili, że myślą najachać ich w nocy. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 27 A gdy słońce zaszło, rozkazał Jonatas swym, aby czuli i byli we zbroi pogotowiu ku bitwie przez całą noc, i postawił straż około obozu. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 28 I usłyszeli nieprzyjaciele, iż Jonatas z swemi gotów jest na wojnę i bali się, i lękali się na sercu swoim. I zapalili ognie w swym obozie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 29 A Jonatas i co z nim byli, nie dowiedzieli się aż rano: a widzieli ognie gorające. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 30 I puścił się Jonatas po nich, i nie dogonili ich, bo się byli przez Eleuter rzekę przeprawili. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 31 A Jonatas obrócił się na Arabczyki, które zowią Zabadejczyki, i poraził je, i pobrał łupy ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 32 I ruszył się, i przyjechał do Damaszku, i objeżdżał onę wszytkę krainę. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 33 A Symon wyjechał i przyciągnął aż pod Askalon i do bliskich miejsc osadzonych, a udał się do Joppen i wziął ją +1 Maccabees 1 Mch 45 12 34 (bo usłyszał, że chcieli zamek podać stronie Demetriuszowej), i osadził tam straż, żeby jej strzegli. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 35 I wrócił się Jonatas, i zezwał starsze ludu, i naradził się z nimi pobudować zamki w Żydowskiej ziemi +1 Maccabees 1 Mch 45 12 36 i pobudować mury w Jeruzalem, i podnieść wielką wysokość między pośrzodkiem zamku a miastem, aby go oddzielił od miasta, aby był sam osobno a żeby ani kupowano, ani przedawano. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 37 I zeszli się, aby budowali miasto, i upadł mur, który był nad potokiem od wschodu słońca, i naprawił go, który zowią Kafeteta. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 38 A Symon zbudował Adiadę w Sefeli i opatrzył ją, i postawił bramy i zawory. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 39 A gdy umyślił Tryfon królować w Azyjej a wziąć na się koronę i ściągnąć rękę na Antiocha króla, +1 Maccabees 1 Mch 45 12 40 bojąc się, żeby mu snadź nie dopuścił tego Jonatas, ale walczyć będzie przeciwko jemu, szukał go poimać i zabić. I ruszywszy się jechał do Betsan. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 41 I wyjechał przeciw jemu Jonatas ze czterdziestą tysięcy mężów przebranych ku bojowi, i przyszedł do Betsan. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 42 I obaczył Tryfon, iż Jonatas przyciągnął z wojskiem wielkim, aby ściągnął nań rękę, ulękł się. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 43 I przyjął go z poczciwością, i zalecał go wszytkim przyjaciołom swym, i dał mu upominki, i rozkazał wojskam swoim, aby mu byli posłuszni jako jemu. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 44 i mówił do Jonaty: Przecześ trudził wszytek lud, gdyż nie masz walki między nami? +1 Maccabees 1 Mch 45 12 45 A teraz odeszli je do domów ich a obierz sobie trochę mężów, którzy by zostali z tobą, a pojedź ze mną do Ptolemaidy, a podam ci ją i inne zamki, i wojsko, i wszytkie przełożone nad sprawami, a wróciwszy się odjadę: bom dlatego przyjachał. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 46 I uwierzył mu, i uczynił, jako mówił: i rozpuścił wojsko, +1 Maccabees 1 Mch 45 12 47 i odeszli do ziemie Juda, a zostawił przy sobie trzy tysiące mężów, z których dwa tysiące odesłał do Galilejej, a tysiąc przyszło z nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 48 A skoro Jonatas wjachał do Ptolemaidy, Ptolemajczycy zamknęli miejslae bramy i pojmali go, a wszytkie, którzy z nim byli wjechali, mieczem pobili. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 49 I posłał Tryfon wojsko i jezdne do Galilejej i na pole wielkie, aby wytracili wszytkie towarzysze Jonaty. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 50 Ale oni, gdy się dowiedzieli, iż Jonatę pojmano a iż zginął i wszyscy, którzy z nim byli, napomnieli się społu i wyszli gotowi ku bitwie. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 51 A ci, którzy pogonili, widząc, że im o duszę idzie, wrócili się; +1 Maccabees 1 Mch 45 12 52 a oni wszyscy przyszli z pokojem do ziemie Judzkiej. I płakali Jonaty i tych, którzy z nim byli, barzo, i żałował Izrael żałobą wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 12 53 A wszyscy narodowie, którzy około nich byli, starali się, aby je starli, bo mówili: +1 Maccabees 1 Mch 45 12 54 Nie mają hetmana i pomocnika: teraz tedy zwalczmy je a wygładźmy pamiątkę ich z ludzi. 1 Maccabees 1 Mch 45 13 1 I usłyszał Symon, że Tryfon zebrał ziemie Judzkiej i zstarł ją. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 2 2 Widząc, że w strachu lud jest i w bojaźni, jachał do Jeruzalem i zgromadził lud. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 3 3 I napominając rzekł: Wy wiecie, jako wielkie bitwy ja i bracia moi, i dom ojca mego czyniliśmy o Zakon i o rzeczy święte i jakicheśmy trudności użyli. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 4 4 Dla tych rzeczy bracia moi wszyscy dla Izraela zginęli i zostałem ja sam. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 5 5 I teraz nie daj, Boże, abych miał folgować duszy mojej w każdy czas utrapienia, bom nie jest lepszy niż bracia moi. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 6 6 Pomszczę się tedy narodu mego i rzeczy świętych, dziatek też naszych i żon, bo zgromadzili się wszyscy narodowie zetrzeć nas dla nieprzyjaźni. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 7 7 I zapalił się duch ludu, skoro usłyszał te mowy; -1 Maccabees 1 Mch 45 13 8 8 i odpowiedzieli wielkim głosem mówiąc: Tyś jest hetmanem naszym na miejscu Judy i Jonaty, brata twego: -1 Maccabees 1 Mch 45 13 9 9 sprawuj walki nasze, a wszytko, cokolwiek nam rzeczesz, uczynimy. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 10 10 l zebrawszy wszytkie męże waleczne, pospieszył się dokonać wszytkich murów Jeruzalem i utwierdził ji wokoło. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 11 11 I wyprawił Jonatę, syna Absalomi, i z nim wojsko nowe do Joppen, a wygnawszy te, co w nim byli, sam tam został. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 12 12 A Tryfon ruszył się od Ptolemaidy z wielkim wojskiem, aby wciągnął do ziemie Judzkiej, a Jonatas z nim pod strażą. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 13 13 A Symon też położył się obozem w Addus przeciw polu. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 14 14 A gdy się Tryfon dowiedział, iż Symon powstał na miejscu Jonaty, brata swego, a iż z nim miał zwieść bitwę, wyprawił posły do niego, -1 Maccabees 1 Mch 45 13 15 15 mówiąc: Iż dla śrebra, które został winien Jonatas, brat twój, na liczbie królewskiej, dla spraw, które miał, zatrzymaliśmy go. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 16 16 A teraz pośli sto talentów śrebra i dwu synów jego w zakładzie, aby wypuszczony nie uciekł od nas, i odeślemy go. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 17 17 I poznał Symon, że zdradą z nim mówił, wszakoż kazał dać śrebro i dzieci, żeby w nieprzyjaźń wielką nie przyszedł u ludu Izraelskiego, mówiącego: -1 Maccabees 1 Mch 45 13 18 18 Iż mu nie posłał śrebra i dzieci, przeto zginął. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 19 19 I posłał dzieci i sto talentów: i skłamał a nie puścił Jonaty. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 20 20 A potym Tryfon wciągnął w ziemię, aby ją zburzył, i krążyli drogą, która wiedzie do Ador, a Symon i wojsko jego ciągnęło na każde miejsce, gdzie się kolwiek obrócili. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 21 21 A którzy na zamku byli, wyprawili posły do Tryfona, aby się spieszył przyjachać przez puszczą a iżby im posłał żywności. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 22 22 I nagotował Tryfon wszytkę jezdę, aby przyjachał onej nocy: a był śnieg barzo wielki i (nie) przyjachał do Galaadyty. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 23 23 A gdy był blisko Baskaman, zabił tam Jonatę i syny jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 24 24 I obrócił się Tryfon, i jachał do swej ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 25 25 A Symon posłał i wziął kości Jonaty, brata swego, i pogrzebł je w Modin, w mieście ojców jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 26 26 I płakali go wszytek Izrael płaczem wielkim, i czynili po nim żałobę przez wiele dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 27 27 I zbudował Symon nad grobem ojca swego i braciej swej budowanie wysokie ku widzeniu, z kamienia gładkiego z tyłu i z przodku. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 28 28 I postawił siedm słupów spiczastych jeden przeciw drugiemu: ojcu i matce, i czterzem braciej; -1 Maccabees 1 Mch 45 13 29 29 a około nich postawił słupy wielkie, a na słupiech zbroje, na pamiątkę wieczną: a podle zbrój wyryte okręty, które by widzieć mogli wszyscy, co morzem jachali. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 30 30 Ten jest grób, który uczynił w Modin, aż do tego dnia. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 31 31 A Tryfon, gdy jachał w drodze z Antiochem, królem młodym, zabił go zdradą. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 32 32 I królował miasto niego, i włożył na się koronę Azyjej, i uczynił wielką porażkę w ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 33 33 A Symon pobudował obronne miejsca Żydowskiej ziemie, oprawiwszy je wysokimi wieżami i murami wielkimi, i bramami, i zaworami i zostawił żywność w zamkach. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 34 34 I obrał Symon męże, i posłał do Demetriusa króla, aby uczynił folgę ziemi: bo wszytkie sprawy Tryfonowe przez łupiestwo czynione były. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 35 35 Na te słowa Demetrius król odpowiedział mu i taki list napisał: -1 Maccabees 1 Mch 45 13 36 36 Król Demetrius Symonowi, nawyższemu kapłanowi i przyjacielowi królów, i starszym, i narodowi Judzkiemu, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 37 37 Koronę złotą i bahem, którąście posłali, wzięliśmy i gotowiśmy z wami uczynić pokój wielki, i pisać do urzędników królewskich, aby wam odpuścili, cośmy wam pozwolili. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 38 38 Bo cokolwiekeśmy postanowili, w cale wam zostaje. Zamki, któreście pobudowali, niechaj wam będą. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 39 39 Odpuszczamy też niewiadomości i występki aż do dnia dzisiejszego, i koronę, którąście byli winni; i jeśli co inszego było należącego do podatku z Jeruzalem, już niech nie będzie należące do podatku. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 40 40 A jeśli są którzy z was godni na wpisanie między nasze, niech będą wpisani, a niech będzie pokój między nami. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 41 41 Roku setnego siedmdziesiątego zjęte jest jarzmo pogańskie z Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 42 42 I począł lud Izraelski zapisować w księgach i w dziejach pospolitych: Roku pierwszego pod Symonem nawyższym kapłanem, wielkim hetmanem i książęciem Żydowskim. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 43 43 W onych dniach przyciągnął Symon do Gazy i obtoczył ją obozem, i sprawił machiny, i przypuścił do miasta, i zbił jednę wieżę, i wziął ją. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 44 44 I wtargnęli, którzy w machinie byli, do miasta, i zstał się wielki rozruch w mieście. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 45 45 I wbieżeli, którzy byli w mieście, z żonami i z dziećmi na mury, rozdarszy szaty swe a wołali głosem wielkim, prosząc Symona, aby ręce sobie dali. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 46 46 I mówili: Nie oddawaj nam według złości naszych, ale według miłosierdzia twego. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 47 47 A Symon, zmiękczony, nie zwojował ich, wszakże je wypędził z miasta i wyczyścił domy, w których były bałwany, i tam dopiero wjechał z pieśniami do miasta, błogosławiąc Pana. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 48 48 I wyrzuciwszy z niej wszytkie nieczystości, postanowił w niej męże, którzy by Zakon czynili, i opatrzył ją, i mieszkanie sobie uczynił. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 49 49 A którzy byli na zaniku Jeruzalem, nie dopuszczano im wchodzić i wychodzić do ziemie, i kupować, i przedawać; i cierpieli głód wielki, i wiele z nich od głodu poginęło. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 50 50 I wołali do Symona, aby im ręce dano. I dał im, i wygnał je stamtąd, i oczyścił zamek od plugastw. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 51 51 I wjechali do niego dnia dwudziestego i trzeciego miesiąca wtórego roku setnego siedmdziesiątego pierwszego z wychwalaniem i z rózgami palmowemi, i z lutniami, i cymbały, i gęślami, i z hymnami, i z pieśniami: iż wielki nieprzyjaciel zstarty jest z Izraela. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 52 52 I postanowił, aby po wszytkie lata były obchodzone te dni z weselem. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 53 53 I opatrzył górę kościelną, która była podle zamku, i mieszkał tam sam i którzy z nim byli. -1 Maccabees 1 Mch 45 13 54 54 A obaczył Symon, iż Jan, syn jego, był mocnym do potykania mężem, i postanowił go hetmanem nad wszytkim wojskiem; i mieszkał w Gazarach. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 1 1 Roku setnego siedmdziesiątego wtórego król Demetrius zebrał wojsko swe i jachał do Medyjej nabywać sobie ratunku, aby zwojował Tryfona. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 2 2 I usłyszał Arsaces, król Perski i Medzki, że Demetrius wjechał w granice jego, i posłał jednego z książąt swych, aby go żywo poimał i przywiódł do siebie. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 3 3 I jachał, i poraził wojsko Demetriusowe, i poimał go, i przywiódł do Arsaka, i dał go dowięzienia. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 4 4 I była w pokoju wszytka ziemia Juda za wszytkich dni Symonowych. I starał się o dobro narodu swego, i podobało się im panowa nie jego, i sława jego przez wszytkie dni. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 5 5 I ku wszytkiej chwale swej wziął Joppen na port i otworzył wjazdy do wysep morskich. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 6 6 I rozprzestrzenił granice narodu swego, i otrzymał ziemię. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 7 7 I zebrał więźniów wiele, i opanował Gazarę i Betsurę, i zamek, i zniósł z niego plugastwa, a nie był, kto by się mu sprzeciwił. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 8 8 I każdy sprawował swą ziemię w pokoju, a ziemia Judzka dawała urodzaje swoje i drzewa polne owoce swoje. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 9 9 Starcy na ulicach siadali wszytcy i radzili o dobrym ziemie, a młodzieńcy obtoczyli się w chwałę i w szaty wojenne. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 10 10 I miastom dodawał żywności, i postanowił je, aby byli naczyniem obrony, póki wsławione było imię chwały jego aż do kończyn ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 11 11 Uczynił pokój w ziemi i radował się Izrael radością wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 12 12 I każdy siedział pod winnym drzewem swym i pod swą figą: a nie było, kto by je straszył. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 13 13 Ustał walczący na nie na ziemi, królowie za onych dni zstarci są. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 14 14 I zmocnił wszytkie poniżone ludu swego, i szukał Zakonu, i zniósł wszelkiego niezbożnika i złego. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 15 15 Miejsca święte ozdobił i naczynia świątynie rozmnożył. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 16 16 I usłyszano w Rzymie, Iż Jonatas umarł, i aż u Sparcjatów, i zasmucili się barzo. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 17 17 Lecz gdy usłyszeli, iż Symon, brat jego, postanowion jest nawyższym kapłanem na miejscu jego a iż otrzymał wszytkę ziemię i miasta w niej, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 18 18 pisali do niego na tablicach miedzianych, aby ponowili przyjacielstwo i towarzystwo, które byli uczynili z Judą i z Jonatą, bracią jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 19 19 I czytano je w oczach zgromadzenia w Jeruzalem. A ta kopia listów, które Sparcjatowie posłali: -1 Maccabees 1 Mch 45 14 20 20 Spartianów książęta i miasta, Symonowi, kapłanowi wielkiemu, i starszym, i kapłanom, i innemu ludowi Żydowskiemu, braciej, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 21 21 Posłowie, którzy są do ludu naszego posłani, dali nam sprawę o waszej chwale i czci, i weselu, i uradowaliśmy się z przyjazdu ich. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 22 22 I napisaliśmy, co oni powiadali, w księgi pospolite, tym sposobem: Numenius Antiochów i Antypater, Jazonów syn, posłowie Judzcy, przyjachali do nas odnawiając z nami stare przyjacielstwo. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 23 23 I podobało się ludowi przyjąć męże zacnie i wpisać kopią mów ich w osobne księgi ludu, aby było na pamiątkę ludowi Spartiatów. A tych rzeczy kopią napisaliśmy Symonowi, wielkiemu kapłanowi. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 24 24 A potym posłał Symon Numeniusza do Rzymu, mającego wielką tarczą złotą, która ważyła tysiąc grzywien, dla potwierdzenia towarzystwa z nimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 25 25 A gdy usłyszał lud (Rzymski) te mowy, powiedział: Co za dzięki oddamy Symonowi i synom jego? -1 Maccabees 1 Mch 45 14 26 26 On bowiem wyzwolił bracią swoję a wybił nieprzyjaciele Izraelskie od nich. I dali mu wolność. I zapisali na tablicach miedzianych, i postanowili na słupiech na górze Syjon. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 27 27 A ta jest kopia pisma: Ośmnastego dnia miesiąca Elul, roku setnego siedmdziesiątego wtórego, roku trzeciego pod Symonem, kapłanem wielkim, w Asaramel, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 28 28 na wielkim zgromadzeniu kapłanów i ludu, i książąt narodu, i starszych ziemie, oznajmione są te rzeczy: Iż częste byty walki w ziemi naszej, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 29 29 a Symon, syn Matatiaszów, z synów Jarib, i bracia jego dali się w niebezpieczeństwa i oparli się nieprzyjaciołom narodu swego, aby ich miejsce święte i Zakon został w cale, i wielką sławą naród swój ozdobili. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 30 30 I zgromadził Jonatas naród swój, i zstał się im kapłanem wielkim, i przyłożon jest do ludu swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 31 31 I chcieli nieprzyjaciele ich podeptać i zetrzeć ich krainę, i targnąć się ręką na ich święte miejsca. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 32 32 Tedy Symon zastawił się i walczył za naród swój, i nałożył wiele pieniędzy a uzbroił męże mocne narodu swego, i dał im pieniądze, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 33 33 i mocno opatrzył miasta Żydowskiej ziemie i Betsurę, która była na granicach Żydowskiej ziemie, gdzie przedtym bywały zbroje nieprzyjacielskie, i osadził tam straż męże Żydy. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 34 34 I Joppen, która była nad morzem, opatrzył, i Gazarę, która jest na granicach Azotu, w której przedtym nieprzyjaciele mieszkali, i osadził tam Żydy, i cokolwiek służyło ku poprawie ich postawił w nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 35 35 I widział lud sprawy Symonowe i sławę, którą myślił uczynić narodowi swemu, i postanowili go za hetmana swego I za książę kapłańskie, dlatego że on to był wszytko uczynił; i sprawiedliwość, i wiarę, którą zachował narodowi swemu, i starał się wszelkim sposobem lud swój wywyższyć. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 36 36 I za jego czasów powiodło się w ręku jego, iż pogani wyrzuceni są z ziemie ich i którzy byli w Mieście Dawidowym w Jeruzalem na zamku, z którego wychodzili i wszystko, co około świątynie jest, splugawili a zadawali wielką ranę czystości. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 37 37 I osadził na nim męże Żydy ku obronie ziemie i miasta, i mury Jerozolimskie wywyższył. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 38 38 I król Demetrius potwierdził mu nawyższe kapłaństwo. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 39 39 Dlatego uczynił go przyjacielem swoim i wsławił go chwałą wielką. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 40 40 Bo słyszał, iż Rzymianie nazywali Żydy przyjaciółmi i towarzyszmi i braty a iż Symonowe posły uczciwie przyjęli, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 41 41 a iż Żydowie i kapłani ich zezwolili, żeby on był ich książęciem i nawyższym kapłanem na wieki, ażby nastał wierny prorok. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 42 42 A żeby był książędem nad nimi i żeby miał na pieczy rzeczy święte, a żeby stanowił przełożone nad sprawami ich i nad ziemią, i nad zbrojami, i nad zamkami, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 43 43 i staranie miał o rzeczach świętych i żeby go wszytcy słuchali a żeby imieniem jego były pisane wszytkie zapisy w ziemi i aby się obłóczył w szarłat i we złoto, -1 Maccabees 1 Mch 45 14 44 44 i aby żadnemu z ludu i z kapłanów nie godziło się żadnej z tej rzeczy gwałcić ani się sprzeciwić temu, co on mówi, ani czynić sejmu w ziemi bez niego, ani się obłóczyć w szarłat, ani nosić knafeł złoty. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 45 45 A kto by wykroczył z tego abo którą z tych rzeczy zgwałcił, winien będzie. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 46 46 I podobało się wszemu ludowi przełożyć Symona, i uczynić według tych słów. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 47 47 I podjął się Symon, i podobało mu się, aby najwyższe kapłaństwo odprawował i był hetmanem a książędem narodu Żydowskiego i kapłanów, i miał przełożeństwo nad wszytkimi. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 48 48 I rzekli, aby pismo to było napisano na tablicach miedzianych i położono na ganku okrągłym miejsca świętego, na miejscu okazałym. -1 Maccabees 1 Mch 45 14 49 49 A kopia tych rzeczy aby była włożona do skarbu, żeby misi Symon i synowie jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 2 Widząc, że w strachu lud jest i w bojaźni, jachał do Jeruzalem i zgromadził lud. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 3 I napominając rzekł: Wy wiecie, jako wielkie bitwy ja i bracia moi, i dom ojca mego czyniliśmy o Zakon i o rzeczy święte i jakicheśmy trudności użyli. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 4 Dla tych rzeczy bracia moi wszyscy dla Izraela zginęli i zostałem ja sam. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 5 I teraz nie daj, Boże, abych miał folgować duszy mojej w każdy czas utrapienia, bom nie jest lepszy niż bracia moi. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 6 Pomszczę się tedy narodu mego i rzeczy świętych, dziatek też naszych i żon, bo zgromadzili się wszyscy narodowie zetrzeć nas dla nieprzyjaźni. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 7 I zapalił się duch ludu, skoro usłyszał te mowy; +1 Maccabees 1 Mch 45 13 8 i odpowiedzieli wielkim głosem mówiąc: Tyś jest hetmanem naszym na miejscu Judy i Jonaty, brata twego: +1 Maccabees 1 Mch 45 13 9 sprawuj walki nasze, a wszytko, cokolwiek nam rzeczesz, uczynimy. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 10 l zebrawszy wszytkie męże waleczne, pospieszył się dokonać wszytkich murów Jeruzalem i utwierdził ji wokoło. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 11 I wyprawił Jonatę, syna Absalomi, i z nim wojsko nowe do Joppen, a wygnawszy te, co w nim byli, sam tam został. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 12 A Tryfon ruszył się od Ptolemaidy z wielkim wojskiem, aby wciągnął do ziemie Judzkiej, a Jonatas z nim pod strażą. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 13 A Symon też położył się obozem w Addus przeciw polu. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 14 A gdy się Tryfon dowiedział, iż Symon powstał na miejscu Jonaty, brata swego, a iż z nim miał zwieść bitwę, wyprawił posły do niego, +1 Maccabees 1 Mch 45 13 15 mówiąc: Iż dla śrebra, które został winien Jonatas, brat twój, na liczbie królewskiej, dla spraw, które miał, zatrzymaliśmy go. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 16 A teraz pośli sto talentów śrebra i dwu synów jego w zakładzie, aby wypuszczony nie uciekł od nas, i odeślemy go. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 17 I poznał Symon, że zdradą z nim mówił, wszakoż kazał dać śrebro i dzieci, żeby w nieprzyjaźń wielką nie przyszedł u ludu Izraelskiego, mówiącego: +1 Maccabees 1 Mch 45 13 18 Iż mu nie posłał śrebra i dzieci, przeto zginął. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 19 I posłał dzieci i sto talentów: i skłamał a nie puścił Jonaty. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 20 A potym Tryfon wciągnął w ziemię, aby ją zburzył, i krążyli drogą, która wiedzie do Ador, a Symon i wojsko jego ciągnęło na każde miejsce, gdzie się kolwiek obrócili. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 21 A którzy na zamku byli, wyprawili posły do Tryfona, aby się spieszył przyjachać przez puszczą a iżby im posłał żywności. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 22 I nagotował Tryfon wszytkę jezdę, aby przyjachał onej nocy: a był śnieg barzo wielki i (nie) przyjachał do Galaadyty. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 23 A gdy był blisko Baskaman, zabił tam Jonatę i syny jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 24 I obrócił się Tryfon, i jachał do swej ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 25 A Symon posłał i wziął kości Jonaty, brata swego, i pogrzebł je w Modin, w mieście ojców jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 26 I płakali go wszytek Izrael płaczem wielkim, i czynili po nim żałobę przez wiele dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 27 I zbudował Symon nad grobem ojca swego i braciej swej budowanie wysokie ku widzeniu, z kamienia gładkiego z tyłu i z przodku. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 28 I postawił siedm słupów spiczastych jeden przeciw drugiemu: ojcu i matce, i czterzem braciej; +1 Maccabees 1 Mch 45 13 29 a około nich postawił słupy wielkie, a na słupiech zbroje, na pamiątkę wieczną: a podle zbrój wyryte okręty, które by widzieć mogli wszyscy, co morzem jachali. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 30 Ten jest grób, który uczynił w Modin, aż do tego dnia. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 31 A Tryfon, gdy jachał w drodze z Antiochem, królem młodym, zabił go zdradą. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 32 I królował miasto niego, i włożył na się koronę Azyjej, i uczynił wielką porażkę w ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 33 A Symon pobudował obronne miejsca Żydowskiej ziemie, oprawiwszy je wysokimi wieżami i murami wielkimi, i bramami, i zaworami i zostawił żywność w zamkach. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 34 I obrał Symon męże, i posłał do Demetriusa króla, aby uczynił folgę ziemi: bo wszytkie sprawy Tryfonowe przez łupiestwo czynione były. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 35 Na te słowa Demetrius król odpowiedział mu i taki list napisał: +1 Maccabees 1 Mch 45 13 36 Król Demetrius Symonowi, nawyższemu kapłanowi i przyjacielowi królów, i starszym, i narodowi Judzkiemu, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 37 Koronę złotą i bahem, którąście posłali, wzięliśmy i gotowiśmy z wami uczynić pokój wielki, i pisać do urzędników królewskich, aby wam odpuścili, cośmy wam pozwolili. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 38 Bo cokolwiekeśmy postanowili, w cale wam zostaje. Zamki, któreście pobudowali, niechaj wam będą. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 39 Odpuszczamy też niewiadomości i występki aż do dnia dzisiejszego, i koronę, którąście byli winni; i jeśli co inszego było należącego do podatku z Jeruzalem, już niech nie będzie należące do podatku. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 40 A jeśli są którzy z was godni na wpisanie między nasze, niech będą wpisani, a niech będzie pokój między nami. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 41 Roku setnego siedmdziesiątego zjęte jest jarzmo pogańskie z Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 42 I począł lud Izraelski zapisować w księgach i w dziejach pospolitych: Roku pierwszego pod Symonem nawyższym kapłanem, wielkim hetmanem i książęciem Żydowskim. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 43 W onych dniach przyciągnął Symon do Gazy i obtoczył ją obozem, i sprawił machiny, i przypuścił do miasta, i zbił jednę wieżę, i wziął ją. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 44 I wtargnęli, którzy w machinie byli, do miasta, i zstał się wielki rozruch w mieście. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 45 I wbieżeli, którzy byli w mieście, z żonami i z dziećmi na mury, rozdarszy szaty swe a wołali głosem wielkim, prosząc Symona, aby ręce sobie dali. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 46 I mówili: Nie oddawaj nam według złości naszych, ale według miłosierdzia twego. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 47 A Symon, zmiękczony, nie zwojował ich, wszakże je wypędził z miasta i wyczyścił domy, w których były bałwany, i tam dopiero wjechał z pieśniami do miasta, błogosławiąc Pana. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 48 I wyrzuciwszy z niej wszytkie nieczystości, postanowił w niej męże, którzy by Zakon czynili, i opatrzył ją, i mieszkanie sobie uczynił. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 49 A którzy byli na zaniku Jeruzalem, nie dopuszczano im wchodzić i wychodzić do ziemie, i kupować, i przedawać; i cierpieli głód wielki, i wiele z nich od głodu poginęło. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 50 I wołali do Symona, aby im ręce dano. I dał im, i wygnał je stamtąd, i oczyścił zamek od plugastw. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 51 I wjechali do niego dnia dwudziestego i trzeciego miesiąca wtórego roku setnego siedmdziesiątego pierwszego z wychwalaniem i z rózgami palmowemi, i z lutniami, i cymbały, i gęślami, i z hymnami, i z pieśniami: iż wielki nieprzyjaciel zstarty jest z Izraela. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 52 I postanowił, aby po wszytkie lata były obchodzone te dni z weselem. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 53 I opatrzył górę kościelną, która była podle zamku, i mieszkał tam sam i którzy z nim byli. +1 Maccabees 1 Mch 45 13 54 A obaczył Symon, iż Jan, syn jego, był mocnym do potykania mężem, i postanowił go hetmanem nad wszytkim wojskiem; i mieszkał w Gazarach. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 1 Roku setnego siedmdziesiątego wtórego król Demetrius zebrał wojsko swe i jachał do Medyjej nabywać sobie ratunku, aby zwojował Tryfona. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 2 I usłyszał Arsaces, król Perski i Medzki, że Demetrius wjechał w granice jego, i posłał jednego z książąt swych, aby go żywo poimał i przywiódł do siebie. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 3 I jachał, i poraził wojsko Demetriusowe, i poimał go, i przywiódł do Arsaka, i dał go dowięzienia. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 4 I była w pokoju wszytka ziemia Juda za wszytkich dni Symonowych. I starał się o dobro narodu swego, i podobało się im panowa nie jego, i sława jego przez wszytkie dni. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 5 I ku wszytkiej chwale swej wziął Joppen na port i otworzył wjazdy do wysep morskich. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 6 I rozprzestrzenił granice narodu swego, i otrzymał ziemię. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 7 I zebrał więźniów wiele, i opanował Gazarę i Betsurę, i zamek, i zniósł z niego plugastwa, a nie był, kto by się mu sprzeciwił. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 8 I każdy sprawował swą ziemię w pokoju, a ziemia Judzka dawała urodzaje swoje i drzewa polne owoce swoje. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 9 Starcy na ulicach siadali wszytcy i radzili o dobrym ziemie, a młodzieńcy obtoczyli się w chwałę i w szaty wojenne. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 10 I miastom dodawał żywności, i postanowił je, aby byli naczyniem obrony, póki wsławione było imię chwały jego aż do kończyn ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 11 Uczynił pokój w ziemi i radował się Izrael radością wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 12 I każdy siedział pod winnym drzewem swym i pod swą figą: a nie było, kto by je straszył. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 13 Ustał walczący na nie na ziemi, królowie za onych dni zstarci są. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 14 I zmocnił wszytkie poniżone ludu swego, i szukał Zakonu, i zniósł wszelkiego niezbożnika i złego. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 15 Miejsca święte ozdobił i naczynia świątynie rozmnożył. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 16 I usłyszano w Rzymie, Iż Jonatas umarł, i aż u Sparcjatów, i zasmucili się barzo. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 17 Lecz gdy usłyszeli, iż Symon, brat jego, postanowion jest nawyższym kapłanem na miejscu jego a iż otrzymał wszytkę ziemię i miasta w niej, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 18 pisali do niego na tablicach miedzianych, aby ponowili przyjacielstwo i towarzystwo, które byli uczynili z Judą i z Jonatą, bracią jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 19 I czytano je w oczach zgromadzenia w Jeruzalem. A ta kopia listów, które Sparcjatowie posłali: +1 Maccabees 1 Mch 45 14 20 Spartianów książęta i miasta, Symonowi, kapłanowi wielkiemu, i starszym, i kapłanom, i innemu ludowi Żydowskiemu, braciej, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 21 Posłowie, którzy są do ludu naszego posłani, dali nam sprawę o waszej chwale i czci, i weselu, i uradowaliśmy się z przyjazdu ich. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 22 I napisaliśmy, co oni powiadali, w księgi pospolite, tym sposobem: Numenius Antiochów i Antypater, Jazonów syn, posłowie Judzcy, przyjachali do nas odnawiając z nami stare przyjacielstwo. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 23 I podobało się ludowi przyjąć męże zacnie i wpisać kopią mów ich w osobne księgi ludu, aby było na pamiątkę ludowi Spartiatów. A tych rzeczy kopią napisaliśmy Symonowi, wielkiemu kapłanowi. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 24 A potym posłał Symon Numeniusza do Rzymu, mającego wielką tarczą złotą, która ważyła tysiąc grzywien, dla potwierdzenia towarzystwa z nimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 25 A gdy usłyszał lud (Rzymski) te mowy, powiedział: Co za dzięki oddamy Symonowi i synom jego? +1 Maccabees 1 Mch 45 14 26 On bowiem wyzwolił bracią swoję a wybił nieprzyjaciele Izraelskie od nich. I dali mu wolność. I zapisali na tablicach miedzianych, i postanowili na słupiech na górze Syjon. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 27 A ta jest kopia pisma: Ośmnastego dnia miesiąca Elul, roku setnego siedmdziesiątego wtórego, roku trzeciego pod Symonem, kapłanem wielkim, w Asaramel, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 28 na wielkim zgromadzeniu kapłanów i ludu, i książąt narodu, i starszych ziemie, oznajmione są te rzeczy: Iż częste byty walki w ziemi naszej, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 29 a Symon, syn Matatiaszów, z synów Jarib, i bracia jego dali się w niebezpieczeństwa i oparli się nieprzyjaciołom narodu swego, aby ich miejsce święte i Zakon został w cale, i wielką sławą naród swój ozdobili. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 30 I zgromadził Jonatas naród swój, i zstał się im kapłanem wielkim, i przyłożon jest do ludu swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 31 I chcieli nieprzyjaciele ich podeptać i zetrzeć ich krainę, i targnąć się ręką na ich święte miejsca. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 32 Tedy Symon zastawił się i walczył za naród swój, i nałożył wiele pieniędzy a uzbroił męże mocne narodu swego, i dał im pieniądze, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 33 i mocno opatrzył miasta Żydowskiej ziemie i Betsurę, która była na granicach Żydowskiej ziemie, gdzie przedtym bywały zbroje nieprzyjacielskie, i osadził tam straż męże Żydy. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 34 I Joppen, która była nad morzem, opatrzył, i Gazarę, która jest na granicach Azotu, w której przedtym nieprzyjaciele mieszkali, i osadził tam Żydy, i cokolwiek służyło ku poprawie ich postawił w nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 35 I widział lud sprawy Symonowe i sławę, którą myślił uczynić narodowi swemu, i postanowili go za hetmana swego I za książę kapłańskie, dlatego że on to był wszytko uczynił; i sprawiedliwość, i wiarę, którą zachował narodowi swemu, i starał się wszelkim sposobem lud swój wywyższyć. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 36 I za jego czasów powiodło się w ręku jego, iż pogani wyrzuceni są z ziemie ich i którzy byli w Mieście Dawidowym w Jeruzalem na zamku, z którego wychodzili i wszystko, co około świątynie jest, splugawili a zadawali wielką ranę czystości. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 37 I osadził na nim męże Żydy ku obronie ziemie i miasta, i mury Jerozolimskie wywyższył. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 38 I król Demetrius potwierdził mu nawyższe kapłaństwo. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 39 Dlatego uczynił go przyjacielem swoim i wsławił go chwałą wielką. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 40 Bo słyszał, iż Rzymianie nazywali Żydy przyjaciółmi i towarzyszmi i braty a iż Symonowe posły uczciwie przyjęli, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 41 a iż Żydowie i kapłani ich zezwolili, żeby on był ich książęciem i nawyższym kapłanem na wieki, ażby nastał wierny prorok. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 42 A żeby był książędem nad nimi i żeby miał na pieczy rzeczy święte, a żeby stanowił przełożone nad sprawami ich i nad ziemią, i nad zbrojami, i nad zamkami, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 43 i staranie miał o rzeczach świętych i żeby go wszytcy słuchali a żeby imieniem jego były pisane wszytkie zapisy w ziemi i aby się obłóczył w szarłat i we złoto, +1 Maccabees 1 Mch 45 14 44 i aby żadnemu z ludu i z kapłanów nie godziło się żadnej z tej rzeczy gwałcić ani się sprzeciwić temu, co on mówi, ani czynić sejmu w ziemi bez niego, ani się obłóczyć w szarłat, ani nosić knafeł złoty. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 45 A kto by wykroczył z tego abo którą z tych rzeczy zgwałcił, winien będzie. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 46 I podobało się wszemu ludowi przełożyć Symona, i uczynić według tych słów. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 47 I podjął się Symon, i podobało mu się, aby najwyższe kapłaństwo odprawował i był hetmanem a książędem narodu Żydowskiego i kapłanów, i miał przełożeństwo nad wszytkimi. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 48 I rzekli, aby pismo to było napisano na tablicach miedzianych i położono na ganku okrągłym miejsca świętego, na miejscu okazałym. +1 Maccabees 1 Mch 45 14 49 A kopia tych rzeczy aby była włożona do skarbu, żeby misi Symon i synowie jego. 1 Maccabees 1 Mch 45 15 1 I posłał król Antioch, syn Demetriuszów, listy z wysep morskich do Symona, kapłana i książęcia narodu Żydowskiego, i do wszego narodu, i były w ten sposób napisane: -1 Maccabees 1 Mch 45 15 2 2 Król Antioch Symonowi, wielkiemu kapłanowi, i narodowi Żydowskiemu, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 3 3 Ponieważ ludzie zaraźliwi posiedli królestwo ojców moich, chcę królestwo oswobodzić a przywrócić je jako było przedtym i wybrałem mnóstwo wojska, i sprawiłem okręty wojenne. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 4 4 A chcę wjachać w ziemię, abych się pomścił nad tymi, którzy naszę krainę pokazili i którzy wiele miast w królestwie moim spustoszyli. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 5 5 Przetoż teraz potwierdzam ci wszytkie podatki, któreć wszyscy przede mną królowie odpuścili i którekolwiek inne upominki odpuścili tobie. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 6 6 I dopuszczam ci, abyś dał bić własną monetę w ziemi twojej, Jeruzalem żeby było święte i wolne. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 7 7 I wszytka broń wojenna, która sprawiona jest, i zamki, któreś pobudował, które trzymasz, niech zostaną przy tobie. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 8 8 I wszytek dług królewski i co ma być królowi, odtąd i na wszytek czas odpuszczają tobie. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 9 9 A gdy otrzymamy królestwo nasze, wsławiemy cię i naród twój, i kościół sławą wielką, tak iż się okaże sława wasza po wszej ziemi. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 10 10 Roku setnego siedmdziesiątego czwartego wyjachał Antioch do ziemie ojców swoich i zeszły się do niego wszytkie wojska, tak iż ich mało zostało z Tryfonem. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 11 11 I gonił go król Antioch, a przyszedł do Dory uciekając po pomorzu. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 12 12 Bo widział, że się nań złe zebrało i wojsko go opuściło. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 13 13 I przyciągnął Antioch do Dory we stu i dwudziestu tysięcy mężów walecznych, a ośmi tysięcy jezdnych. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 14 14 I obtoczył miasto, i okręty od morza przybyły, i trapili miasto ziemią i morzem, i nie dopuszczali żadnemu wniść abo wyniść. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 15 15 I przyjachał Numenius i którzy z nim byli z miasta Rzymu, mając listy do królów i do ziem napisane, w których się to zamykało: -1 Maccabees 1 Mch 45 15 16 16 Lucius, Rzymski konsul, Ptolemeuszowi królowi, zdrowia. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 17 17 Posłowie Żydowscy, przyjaciele naszy, przyjechali do nas ponawiając dawną przyjaźń i towarzystwo posłani od Symona, książęcia kapłanów, i od ludu Żydowskiego. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 18 18 A przynieśli i tarcz złotą ważącą tysiąc grzywien. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 19 19 A tak zdało się nam pisać do królów i do ziem, aby im krzywdy nie czynili ani walczyli na nie i na miasta ich, i na ziemie ich, i aby nie dali ratunku wojującym przeciwko nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 20 20 I zdało się nam wziąć tarcz od nich. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 21 21 Jeśli tedy którzy źli ludzie uciekli z ich ziemie do was, wydajcie je Symonowi, książęciu kapłańskiemu, aby je skarał według Zakonu swego. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 22 22 Toż też było napisano do Demetriusa króla i Attala, i Ariarata, i Arsaka, -1 Maccabees 1 Mch 45 15 23 23 i do wszytkich ziem: do Lampsaka i do Spartiatów, i do Delu, i do Mindu, i do Sicyonu, i do Karyjej, i do Samu, i do Pamfiliej, i do Licyjej, i do Alikarnasu, i do Kou, i do Siden, i do Aradon, i do Rodu, i do Faselidy, i do Gortynej, i do Gnidu, i do Cypru, i do Cyreny. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 24 24 A kopią ich posłali Symonowi, ksiąźęciu kapłańskiemu, i ludowi Żydowskiemu. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 25 25 A Antioch król przyciągnął z wojskiem do Dory powtóre, ustawicznie na nie szturmując a czyniąc machiny, i zamknął Tryfona, żeby nie wyszedł. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 26 26 I posłał Symon dwa tysiąca mężów wybornych do niego na pomoc i śrebra, i złota, i wiele naczy nia. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 27 27 I nie chciał ich przyjąć, ale wszytko połamał, co z nim przedtym postanowił, i odłączył się od niego. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 28 28 I posłał do niego Atenobiusa, jednego z przyjaciół swych, aby z nim mówił, rzekąc: Wy dzierżycie Joppen i Gazarę, i zamek, który jest w Jeruzalem, miasta królestwa mego. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 29 29 Spustoszyliście ich granice i uczyniliście wielką szkodę w ziemi, i opanowaliście wiele miejsc w królestwie moim. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 30 30 Teraz tedy wróćcie miasta, któreście posiedli, i podatki miejsc, któreście opanowali za granicami Żydowskiej ziemie. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 31 31 A jeśli nie, dajcie za nie pięć set talentów śrebra, a za wyniszczenie, któreście uczynili, i za podatki miast, drugie pięć set talentów. A jeśli nie, przyjedziemy i zwojujemy was. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 32 32 I przyjachał Atenobius, przyjaciel królewski, do Jeruzalem, ii obaczył zacność Symonowę i świetność we złocie i we śrebrze, i dostatek wielki, i zdumiał się, i odniósł mu słowa królewskie. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 33 33 I odpowiedział mu Symon, rzekąc: Aniśmy posiedli cudzej ziemie, ani trzymamy cudzego: ale dziedzictwo ojców naszych, które nieprzyjaciele naszy przez niektóry czas niesprawiedliwie trzymali. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 34 34 A my, mając czas, wyswobodzamy dziedzictwo ojców naszych. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 35 35 Bo o Joppen i Gazarę, co się uskarżasz, oni wielką szkodę czynili w ludu i w ziemi naszej: od tych dajemy sto talentów. I nie odpowiedział mu Atenobius słowa. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 36 36 A wróciwszy się z gniewem do króla, odniósł mu te słowa i zacność Symonowę, i wszytko, co widział; i rozgniewał się król gniewem wielkim. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 37 37 A Tryfon uciekł w okręcie do Ortozjady. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 38 38 A król przełożył Cendebego, hetmana Pomorskiego, i wojsko pieszych i jezdnych dał mu. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 39 39 I rozkazał mu ruszyć się z wojskiem przeciw Żydowskiej ziemi i rozkazał mu zbudować Gedor i zawalić bramy miejskie, i zwojować lud. A król gonił Tryfona. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 40 40 I przyciągnął Cendebej do Jamnijej, i począł lud gabać, i deptać Żydowską ziemię, i brać lud w poimanie, i zabijać, a budować Gedorę. -1 Maccabees 1 Mch 45 15 41 41 I osadził tam jezdne i wojsko, aby wycieczki czyniąc przejeżdżali drogę ziemie Żydowskiej, jako mu król postanowił. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 2 Król Antioch Symonowi, wielkiemu kapłanowi, i narodowi Żydowskiemu, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 3 Ponieważ ludzie zaraźliwi posiedli królestwo ojców moich, chcę królestwo oswobodzić a przywrócić je jako było przedtym i wybrałem mnóstwo wojska, i sprawiłem okręty wojenne. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 4 A chcę wjachać w ziemię, abych się pomścił nad tymi, którzy naszę krainę pokazili i którzy wiele miast w królestwie moim spustoszyli. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 5 Przetoż teraz potwierdzam ci wszytkie podatki, któreć wszyscy przede mną królowie odpuścili i którekolwiek inne upominki odpuścili tobie. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 6 I dopuszczam ci, abyś dał bić własną monetę w ziemi twojej, Jeruzalem żeby było święte i wolne. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 7 I wszytka broń wojenna, która sprawiona jest, i zamki, któreś pobudował, które trzymasz, niech zostaną przy tobie. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 8 I wszytek dług królewski i co ma być królowi, odtąd i na wszytek czas odpuszczają tobie. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 9 A gdy otrzymamy królestwo nasze, wsławiemy cię i naród twój, i kościół sławą wielką, tak iż się okaże sława wasza po wszej ziemi. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 10 Roku setnego siedmdziesiątego czwartego wyjachał Antioch do ziemie ojców swoich i zeszły się do niego wszytkie wojska, tak iż ich mało zostało z Tryfonem. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 11 I gonił go król Antioch, a przyszedł do Dory uciekając po pomorzu. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 12 Bo widział, że się nań złe zebrało i wojsko go opuściło. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 13 I przyciągnął Antioch do Dory we stu i dwudziestu tysięcy mężów walecznych, a ośmi tysięcy jezdnych. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 14 I obtoczył miasto, i okręty od morza przybyły, i trapili miasto ziemią i morzem, i nie dopuszczali żadnemu wniść abo wyniść. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 15 I przyjachał Numenius i którzy z nim byli z miasta Rzymu, mając listy do królów i do ziem napisane, w których się to zamykało: +1 Maccabees 1 Mch 45 15 16 Lucius, Rzymski konsul, Ptolemeuszowi królowi, zdrowia. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 17 Posłowie Żydowscy, przyjaciele naszy, przyjechali do nas ponawiając dawną przyjaźń i towarzystwo posłani od Symona, książęcia kapłanów, i od ludu Żydowskiego. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 18 A przynieśli i tarcz złotą ważącą tysiąc grzywien. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 19 A tak zdało się nam pisać do królów i do ziem, aby im krzywdy nie czynili ani walczyli na nie i na miasta ich, i na ziemie ich, i aby nie dali ratunku wojującym przeciwko nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 20 I zdało się nam wziąć tarcz od nich. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 21 Jeśli tedy którzy źli ludzie uciekli z ich ziemie do was, wydajcie je Symonowi, książęciu kapłańskiemu, aby je skarał według Zakonu swego. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 22 Toż też było napisano do Demetriusa króla i Attala, i Ariarata, i Arsaka, +1 Maccabees 1 Mch 45 15 23 i do wszytkich ziem: do Lampsaka i do Spartiatów, i do Delu, i do Mindu, i do Sicyonu, i do Karyjej, i do Samu, i do Pamfiliej, i do Licyjej, i do Alikarnasu, i do Kou, i do Siden, i do Aradon, i do Rodu, i do Faselidy, i do Gortynej, i do Gnidu, i do Cypru, i do Cyreny. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 24 A kopią ich posłali Symonowi, ksiąźęciu kapłańskiemu, i ludowi Żydowskiemu. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 25 A Antioch król przyciągnął z wojskiem do Dory powtóre, ustawicznie na nie szturmując a czyniąc machiny, i zamknął Tryfona, żeby nie wyszedł. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 26 I posłał Symon dwa tysiąca mężów wybornych do niego na pomoc i śrebra, i złota, i wiele naczy nia. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 27 I nie chciał ich przyjąć, ale wszytko połamał, co z nim przedtym postanowił, i odłączył się od niego. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 28 I posłał do niego Atenobiusa, jednego z przyjaciół swych, aby z nim mówił, rzekąc: Wy dzierżycie Joppen i Gazarę, i zamek, który jest w Jeruzalem, miasta królestwa mego. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 29 Spustoszyliście ich granice i uczyniliście wielką szkodę w ziemi, i opanowaliście wiele miejsc w królestwie moim. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 30 Teraz tedy wróćcie miasta, któreście posiedli, i podatki miejsc, któreście opanowali za granicami Żydowskiej ziemie. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 31 A jeśli nie, dajcie za nie pięć set talentów śrebra, a za wyniszczenie, któreście uczynili, i za podatki miast, drugie pięć set talentów. A jeśli nie, przyjedziemy i zwojujemy was. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 32 I przyjachał Atenobius, przyjaciel królewski, do Jeruzalem, ii obaczył zacność Symonowę i świetność we złocie i we śrebrze, i dostatek wielki, i zdumiał się, i odniósł mu słowa królewskie. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 33 I odpowiedział mu Symon, rzekąc: Aniśmy posiedli cudzej ziemie, ani trzymamy cudzego: ale dziedzictwo ojców naszych, które nieprzyjaciele naszy przez niektóry czas niesprawiedliwie trzymali. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 34 A my, mając czas, wyswobodzamy dziedzictwo ojców naszych. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 35 Bo o Joppen i Gazarę, co się uskarżasz, oni wielką szkodę czynili w ludu i w ziemi naszej: od tych dajemy sto talentów. I nie odpowiedział mu Atenobius słowa. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 36 A wróciwszy się z gniewem do króla, odniósł mu te słowa i zacność Symonowę, i wszytko, co widział; i rozgniewał się król gniewem wielkim. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 37 A Tryfon uciekł w okręcie do Ortozjady. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 38 A król przełożył Cendebego, hetmana Pomorskiego, i wojsko pieszych i jezdnych dał mu. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 39 I rozkazał mu ruszyć się z wojskiem przeciw Żydowskiej ziemi i rozkazał mu zbudować Gedor i zawalić bramy miejskie, i zwojować lud. A król gonił Tryfona. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 40 I przyciągnął Cendebej do Jamnijej, i począł lud gabać, i deptać Żydowską ziemię, i brać lud w poimanie, i zabijać, a budować Gedorę. +1 Maccabees 1 Mch 45 15 41 I osadził tam jezdne i wojsko, aby wycieczki czyniąc przejeżdżali drogę ziemie Żydowskiej, jako mu król postanowił. 1 Maccabees 1 Mch 45 16 1 I ruszył się Jan z Gerazy i oznajmił Szymonowi, ojcu swemu, co Cendebej ludowi ich poczynił. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 2 2 A Symon wezwał dwu starszych synów, Judy i Jana, i rzekł im: Ja i bracia moi, i dom ojca mego wojowaliśmy nieprzyjaciele Izraela od młodości aż do dnia tego: i powodziło się przez ręce nasze, żeśmy wybawili Izraela kilkakroć. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 3 3 A teraz starzałem się; ale bądźcie na miejscu moim i brata mego a wyjechawszy walczcie za naród nasz a niech z wami będzie pomoc z nieba. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 4 4 I obrał z krainy dwadzieścia tysięcy mężów walecznych i jezdne, i ciągnęli przeciw Cendebejowi, i nocowali w Modin. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 5 5 I wstali rano, i ruszyli się w pole, a oto wojsko wielkie przeciwko im pieszych i jezdnych, a między nimi była rzeka. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 6 6 I położył się obozem przeciwko im sam i lud jego. I widział, że się lud bał przeprawić przez rzekę, i pierwszy się przeprawił: i ujźrzeli go mężowie, i przeprawili się za nim. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 7 7 I rozdzielił lud i jezdne między pieszymi, a jezda nieprzyjacielska była barzo wielka. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 8 8 I zatrąbili w trąby święte, i podał tył Cendebej i wojsko jego, i poległo z nich wiele rannych, a ostatek na zamek uciekli. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 9 9 Natenczas ranion jest Juda, brat Janów, a Jan gonił je aż przyszedł do Celo drona, który zbudował. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 10 10 A uciekli aż do wież, które były w polach Azotu; i popalił je ogniem, i poległo z nich dwa tysiąca mężów. I wrócił się do Żydowskiej ziemie w pokoju. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 11 11 A Ptolemeus, syn Abobi, który przełożony był książęciem na polu Jerycho i miał wiele śrebra i złota, -1 Maccabees 1 Mch 45 16 12 12 bo był zięciem nawyższego kapłana, -1 Maccabees 1 Mch 45 16 13 13 i wyniosło się serce jego, i chciał opanować ziemię, i myślił zdradę na Symona i na syny jego, aby je zgładał. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 14 14 A Symon objeżdżając miasta, które były w krainie Żydowskiej, i starając się o nie, wstąpił do Jerycho sam i Matatias, syn jego, i Juda, roku setnego siedmdziesiątego siódmego miesiąca jedenastego, ten jest miesiąc sabat -1 Maccabees 1 Mch 45 16 15 15 I przyjął je syn Abobi do zameczku, który zwano Doch, zdradliwie, który zbudował. I sprawił im wielką ucztę, i zataił tam męże. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 16 16 A gdy podpili sobie Symon i synowie jego, powstał Ptolemeus z swymi i wzięli bronie swe, i weszli na ucztę, i zabili go i dwu synów jego, i niektóre sługi jego. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 17 17 I uczynił zdradę wielką w Izraelu, a oddał złym za dobre. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 18 18 I napisał to Ptolemeus, i posłał do króla, aby mu posłał wojsko na pomoc i żeby mu podał ziemię i miasta ich, i podatki. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 19 19 A drugie wyprawił do Gazary zabić Jana, i do tysiączników napisał listy, aby do niego przyjechali i aby im dał śrebro i złoto, i upominki. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 20 20 A drugich posłał, aby osiedli Jeruzalem i górę kościelną. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 21 21 Ale niektóry uprzedziwszy oznajmił Janowi w Gazarze, iż zginął ociec jego i bracia jego a iż posłał ciebie też zabić. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 22 22 A gdy usłyszał, zlękł się barzo i poimał męże, którzy byli przyszli zgubić go, i zabił je, bo się dowiedział, że go chcieli zabić. -1 Maccabees 1 Mch 45 16 23 23 A ostatek mów Jana i walk jego, i wielkiego męstwa, którym mężnie poczynał, i budowania murów, które wystawił, i dziejów jego, -1 Maccabees 1 Mch 45 16 24 24 oto jest napisany w Księgach dni kapłaństwa jego, od tego czasu, jako został książęciem kapłańskim po ojcu swoim. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 2 A Symon wezwał dwu starszych synów, Judy i Jana, i rzekł im: Ja i bracia moi, i dom ojca mego wojowaliśmy nieprzyjaciele Izraela od młodości aż do dnia tego: i powodziło się przez ręce nasze, żeśmy wybawili Izraela kilkakroć. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 3 A teraz starzałem się; ale bądźcie na miejscu moim i brata mego a wyjechawszy walczcie za naród nasz a niech z wami będzie pomoc z nieba. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 4 I obrał z krainy dwadzieścia tysięcy mężów walecznych i jezdne, i ciągnęli przeciw Cendebejowi, i nocowali w Modin. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 5 I wstali rano, i ruszyli się w pole, a oto wojsko wielkie przeciwko im pieszych i jezdnych, a między nimi była rzeka. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 6 I położył się obozem przeciwko im sam i lud jego. I widział, że się lud bał przeprawić przez rzekę, i pierwszy się przeprawił: i ujźrzeli go mężowie, i przeprawili się za nim. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 7 I rozdzielił lud i jezdne między pieszymi, a jezda nieprzyjacielska była barzo wielka. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 8 I zatrąbili w trąby święte, i podał tył Cendebej i wojsko jego, i poległo z nich wiele rannych, a ostatek na zamek uciekli. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 9 Natenczas ranion jest Juda, brat Janów, a Jan gonił je aż przyszedł do Celo drona, który zbudował. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 10 A uciekli aż do wież, które były w polach Azotu; i popalił je ogniem, i poległo z nich dwa tysiąca mężów. I wrócił się do Żydowskiej ziemie w pokoju. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 11 A Ptolemeus, syn Abobi, który przełożony był książęciem na polu Jerycho i miał wiele śrebra i złota, +1 Maccabees 1 Mch 45 16 12 bo był zięciem nawyższego kapłana, +1 Maccabees 1 Mch 45 16 13 i wyniosło się serce jego, i chciał opanować ziemię, i myślił zdradę na Symona i na syny jego, aby je zgładał. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 14 A Symon objeżdżając miasta, które były w krainie Żydowskiej, i starając się o nie, wstąpił do Jerycho sam i Matatias, syn jego, i Juda, roku setnego siedmdziesiątego siódmego miesiąca jedenastego, ten jest miesiąc sabat +1 Maccabees 1 Mch 45 16 15 I przyjął je syn Abobi do zameczku, który zwano Doch, zdradliwie, który zbudował. I sprawił im wielką ucztę, i zataił tam męże. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 16 A gdy podpili sobie Symon i synowie jego, powstał Ptolemeus z swymi i wzięli bronie swe, i weszli na ucztę, i zabili go i dwu synów jego, i niektóre sługi jego. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 17 I uczynił zdradę wielką w Izraelu, a oddał złym za dobre. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 18 I napisał to Ptolemeus, i posłał do króla, aby mu posłał wojsko na pomoc i żeby mu podał ziemię i miasta ich, i podatki. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 19 A drugie wyprawił do Gazary zabić Jana, i do tysiączników napisał listy, aby do niego przyjechali i aby im dał śrebro i złoto, i upominki. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 20 A drugich posłał, aby osiedli Jeruzalem i górę kościelną. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 21 Ale niektóry uprzedziwszy oznajmił Janowi w Gazarze, iż zginął ociec jego i bracia jego a iż posłał ciebie też zabić. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 22 A gdy usłyszał, zlękł się barzo i poimał męże, którzy byli przyszli zgubić go, i zabił je, bo się dowiedział, że go chcieli zabić. +1 Maccabees 1 Mch 45 16 23 A ostatek mów Jana i walk jego, i wielkiego męstwa, którym mężnie poczynał, i budowania murów, które wystawił, i dziejów jego, +1 Maccabees 1 Mch 45 16 24 oto jest napisany w Księgach dni kapłaństwa jego, od tego czasu, jako został książęciem kapłańskim po ojcu swoim. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 1 Braciej, którzy są w Egipcie, Żydom, zdrowia życzą bracia, którzy są w Jeruzałem, Żydzi, i którzy w krainie Żydowskiej ziemie, i pokoju dobrego. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 2 Niech wam Bóg dobrze czyni a niech pomni na przymierze swe, które mówił do Abrahama i Izaaka, i Jakuba, sług swoich wiernych. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 3 A niech wam wszytkim da serce, abyście go chwalili a wolą jego czynili sercem wielkim i umysłem chętliwym. @@ -27336,527 +27336,527 @@ Malachi Ml 44 4 6 I nawróci się serce ojców ku synom, a serce synów ku ojcom 2 Maccabees 2 Mch 46 1 35 A gdy pozwolił, darował kapłanom wiele dobra i rozmaite dary, i biorąc swą ręką, dawał im. 2 Maccabees 2 Mch 46 1 36 A Nehemiasz to miejsce nazwał Neftar, co się wykłada oczyścienie. A wiele ich, co je zowią Nefi. Postanów lud twój na miejscu świętym twoim, jako Mojżesz powiedział. 2 Maccabees 2 Mch 46 2 1 A najduje się to w piśmiech Jeremiasza proroka, że rozkazał wziąć ogień tym, którzy się przeprowadzali, jako jest oznajmiono i jako rozkazał przeprowadzonym. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 2 2 I dał im Zakon, aby nie zapominali przykazania Pańskiego a iżby nie wykroczyli umysłem widząc bałwany złote i śrebrne, i ochędóstwa ich. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 3 3 I inne takowe rzeczy mówiąc, napominał, aby Zakonu nie spuszczali z umysłu swego. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 4 4 A było w onym piśmie, jako przybytek i skrzynię rozkazał prorok za wyrokiem Boskim do niego uczynionym za sobą nieść, aż wyszedł na górę, na którą wstąpił Mojżesz i widział dziedzictwo Boże. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 5 5 I wszedszy tam Jeremiasz nalazł miejsce jaskiniej: i przybytek, i skrzynię, i ołtarz kadzenia wniósł tam i zawalił drzwi. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 6 6 I przystąpili niektórzy pospołu, którzy szli za nim, aby sobie miejsce naznaczyli, i znaleźć nie mogli. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 7 7 A skoro się dowiedział Jeremiasz, winując je, rzekł: Iż miejsce nie będzie wiadome, aż zbierze Bóg zgromadzenie ludu a smiłuje się. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 8 8 A na ten czas Pan te rzeczy ukaże i okaże się majestat Pański, i obłok będzie, jako się i Mojżeszowi pokazał i jako, gdy Salomon prosił, aby miejsce wielkiemu Bogu było poświęcone, pokazował te rzeczy. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 9 9 Bo się wielmożnie z mądrością obchodził a jako mądrość mający ofiarował ofiarę poświęcenia i dokonało nia kościoła. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 10 10 Jako i Mojżesz modlił się do Pana, a ogień zstąpił z nieba i całopalenie strawił, tak i Salomon modlił się i zstąpił ogień z nieba, i zstrawił całopalenia. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 11 11 I powiedział Mojżesz: Dlatego że nie było zjedziono, co było za grzech, spalone jest -2 Maccabees 2 Mch 46 2 12 12 Także i Salomon przez ośm dni obchodził poświącanie. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 13 13 Wpisano też rzeczy w księgi i pisma Nehemiasza i jako sprawiwszy bibliotekę zniósł do niej z krain Księgi i Proroków, i Dawida, i Listy Królewskie, i o podarkach. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 14 14 Także i Juda te rzeczy, które były poginęły dla wojny, która na nas była przypadła, zebrał wszytkie i są u nas. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 15 15 Jeśli tedy tych rzeczy potrzebujecie, poślijcie te, którzy by je wam odnieśli. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 16 16 A tak mając czynić Oczyścienie, pisaliśmy do was: przetoż dobrze uczynicie, jeśli te dni obchodzić będziecie. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 17 17 A Bóg, który wybawił lud swój i przywrócił wszytkim dziedzictwo i królestwo, i kapłaństwo, i świętynią, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 18 18 jako obiecał w Zakonie, mamy nadzieję, że się rychło nad nami smiłuje i zgromadzi z podniebiana miejsce święte. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 19 19 Bo nas wyrwał z wielkich niebezpieczeństw i miejsce oczyścił. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 20 20 A o Judzie Machabeuszu i o braciej jego, i o kościoła wielkiego oczyścieniu, i ołtarza poświęceniu, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 21 21 ale i o walkach, które się tkną Antiocha Zacnego, i syna jego, Eupatora, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 22 22 i o zjawieniach, które się z nieba zstały do tych, którzy się za Żydy mocno zastawowali, tak iż wszytkę ziemię wyswobodzili, choć ich mało było, i wojska pogańskie wypędzili, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 23 23 i nasławniejszego po wszem świecie kościoła zaś dostali, i miasto wybawili, i prawa, które były zginęły, naprawione były: bo się im Pan miłościwym zstał ze wszytką łaskawo -2 Maccabees 2 Mch 46 2 24 24 A ktemu, co Jazon Cyrenejczyk pięciorgiem ksiąg zamknął, myśmy się starali w jedneścią. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 25 25 Bo uważając wielkość ksiąg i trudność tym, którzy się chcą obierać w historiach, księgi skrócić dla wielkości rzeczy, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 26 26 staraliśmy się, aby ci, którzy chcą czytać, mieli na umyśle uciechę, a uczący się, żeby je łatwiej w pamięć wbić mogli, a wszytkim czytającym przyniósł się pożytek. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 27 27 A my jednak, którzyśmy się te księgi skrócić podjęli, nie lekką pracą, ale owszem zabawą pełną niedospania i potu na sięśmy przyjęli. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 28 28 Jako ci, którzy ucztę sprawują, a starają się, aby innych woli dosyć uczynili, gwoli mnogim z chęcią pracę podejmujemy. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 29 29 Prawdę o każdej rzeczy składaczom zastawując, a sami wedle danego sposobu krótkości folgując. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 30 30 Bo jako temu, który nowy dom buduje, o wszytkim się budowaniu potrzeba pilnie starać, a temu zasię, kto chce pomalować, wynajdować potrzeba, co do ochędóstwa należy, tak rozumieć potrzeba i o nas. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 31 31 Abowiem wyrozumienie zebrać i mowę stosować, i dworniej każdą część osobno rozbierać, składaczowi historij należy, -2 Maccabees 2 Mch 46 2 32 32 ale dzierżeć się krótkości mowy i strzec się wyprawowania rzeczy, skracającemu ma być dozwolono. -2 Maccabees 2 Mch 46 2 33 33 Stąd tedy historią zaczniemy. Z przemowy, ile się rzekło, niech dosyć będzie, bo głupstwo jest przed historią rozciągać się, a w samej się historyjej ściągać. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 2 I dał im Zakon, aby nie zapominali przykazania Pańskiego a iżby nie wykroczyli umysłem widząc bałwany złote i śrebrne, i ochędóstwa ich. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 3 I inne takowe rzeczy mówiąc, napominał, aby Zakonu nie spuszczali z umysłu swego. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 4 A było w onym piśmie, jako przybytek i skrzynię rozkazał prorok za wyrokiem Boskim do niego uczynionym za sobą nieść, aż wyszedł na górę, na którą wstąpił Mojżesz i widział dziedzictwo Boże. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 5 I wszedszy tam Jeremiasz nalazł miejsce jaskiniej: i przybytek, i skrzynię, i ołtarz kadzenia wniósł tam i zawalił drzwi. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 6 I przystąpili niektórzy pospołu, którzy szli za nim, aby sobie miejsce naznaczyli, i znaleźć nie mogli. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 7 A skoro się dowiedział Jeremiasz, winując je, rzekł: Iż miejsce nie będzie wiadome, aż zbierze Bóg zgromadzenie ludu a smiłuje się. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 8 A na ten czas Pan te rzeczy ukaże i okaże się majestat Pański, i obłok będzie, jako się i Mojżeszowi pokazał i jako, gdy Salomon prosił, aby miejsce wielkiemu Bogu było poświęcone, pokazował te rzeczy. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 9 Bo się wielmożnie z mądrością obchodził a jako mądrość mający ofiarował ofiarę poświęcenia i dokonało nia kościoła. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 10 Jako i Mojżesz modlił się do Pana, a ogień zstąpił z nieba i całopalenie strawił, tak i Salomon modlił się i zstąpił ogień z nieba, i zstrawił całopalenia. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 11 I powiedział Mojżesz: Dlatego że nie było zjedziono, co było za grzech, spalone jest +2 Maccabees 2 Mch 46 2 12 Także i Salomon przez ośm dni obchodził poświącanie. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 13 Wpisano też rzeczy w księgi i pisma Nehemiasza i jako sprawiwszy bibliotekę zniósł do niej z krain Księgi i Proroków, i Dawida, i Listy Królewskie, i o podarkach. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 14 Także i Juda te rzeczy, które były poginęły dla wojny, która na nas była przypadła, zebrał wszytkie i są u nas. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 15 Jeśli tedy tych rzeczy potrzebujecie, poślijcie te, którzy by je wam odnieśli. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 16 A tak mając czynić Oczyścienie, pisaliśmy do was: przetoż dobrze uczynicie, jeśli te dni obchodzić będziecie. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 17 A Bóg, który wybawił lud swój i przywrócił wszytkim dziedzictwo i królestwo, i kapłaństwo, i świętynią, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 18 jako obiecał w Zakonie, mamy nadzieję, że się rychło nad nami smiłuje i zgromadzi z podniebiana miejsce święte. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 19 Bo nas wyrwał z wielkich niebezpieczeństw i miejsce oczyścił. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 20 A o Judzie Machabeuszu i o braciej jego, i o kościoła wielkiego oczyścieniu, i ołtarza poświęceniu, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 21 ale i o walkach, które się tkną Antiocha Zacnego, i syna jego, Eupatora, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 22 i o zjawieniach, które się z nieba zstały do tych, którzy się za Żydy mocno zastawowali, tak iż wszytkę ziemię wyswobodzili, choć ich mało było, i wojska pogańskie wypędzili, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 23 i nasławniejszego po wszem świecie kościoła zaś dostali, i miasto wybawili, i prawa, które były zginęły, naprawione były: bo się im Pan miłościwym zstał ze wszytką łaskawo +2 Maccabees 2 Mch 46 2 24 A ktemu, co Jazon Cyrenejczyk pięciorgiem ksiąg zamknął, myśmy się starali w jedneścią. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 25 Bo uważając wielkość ksiąg i trudność tym, którzy się chcą obierać w historiach, księgi skrócić dla wielkości rzeczy, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 26 staraliśmy się, aby ci, którzy chcą czytać, mieli na umyśle uciechę, a uczący się, żeby je łatwiej w pamięć wbić mogli, a wszytkim czytającym przyniósł się pożytek. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 27 A my jednak, którzyśmy się te księgi skrócić podjęli, nie lekką pracą, ale owszem zabawą pełną niedospania i potu na sięśmy przyjęli. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 28 Jako ci, którzy ucztę sprawują, a starają się, aby innych woli dosyć uczynili, gwoli mnogim z chęcią pracę podejmujemy. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 29 Prawdę o każdej rzeczy składaczom zastawując, a sami wedle danego sposobu krótkości folgując. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 30 Bo jako temu, który nowy dom buduje, o wszytkim się budowaniu potrzeba pilnie starać, a temu zasię, kto chce pomalować, wynajdować potrzeba, co do ochędóstwa należy, tak rozumieć potrzeba i o nas. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 31 Abowiem wyrozumienie zebrać i mowę stosować, i dworniej każdą część osobno rozbierać, składaczowi historij należy, +2 Maccabees 2 Mch 46 2 32 ale dzierżeć się krótkości mowy i strzec się wyprawowania rzeczy, skracającemu ma być dozwolono. +2 Maccabees 2 Mch 46 2 33 Stąd tedy historią zaczniemy. Z przemowy, ile się rzekło, niech dosyć będzie, bo głupstwo jest przed historią rozciągać się, a w samej się historyjej ściągać. 2 Maccabees 2 Mch 46 3 1 A tak, gdy w Mieście Świętym ze wszelkim pokojem mieszkano i praw jeszcze barzo dobrze przestrzegano dla pobożności Oniasza arcykapłana i dla serc nienawidzących złego, -2 Maccabees 2 Mch 46 3 2 2 bywało, że i sami królowie i książęta miejsce wielkiej uczciwości godne być rozumieli i kościół barzo wielkimi upominki ozdabiali, -2 Maccabees 2 Mch 46 3 3 3 tak iż Selewkus, król Azyjej, z dochodów swych dawał wszytek nakład, który należał ku posłudze ofiar. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 4 4 A Symon, z pokolenia Beniamin, przełożonym kościelnym będąc postanowiony, usiłował, choć mu się książę kapłańskie zastawowało, aby co złego w mieście broił. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 5 5 Ale gdy nie mógł przewieść nad Oniaszem, przyszedł do Apolloniusa, syna Tarseasza, który na ten czas był starostą Celesyryjej i Fenicy -2 Maccabees 2 Mch 46 3 6 6 jej, oznajmił mu, że skarb w Jeruzalem pełen jest niezliczonych pieniędzy i pospolity skarb niezmierny, który nie należy do ofiar, a iż można rzec, że wszytko wpadnie w ręce królewskie. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 7 7 A gdy Apollonius dał sprawę królowi o pieniądzach, o których było powiedziano, on przyzwawszy Heliodora, który był nad sprawami jego, wyprawił go z mandaty, aby przeniósł przerzeczone pieniądze. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 8 8 I natychmiast Heliodorus puścił się w drogę, wrzkomo jakoby objeżdżać miał miasta w Celesyryjej i w Fenicyjej, ale po prawdzie, aby woli królewskiej do syć uczynił. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 9 9 Lecz gdy przyjachał do Jeruzalem a był wdzięcznie przyjęt w mieście od najwyższego kapłana, powiedział jako dano znać o pieniądzach i dla której rzeczy przyjachał, a pytał się, jeśliby to prawdziwie tak było. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 10 10 Tedy najwyższy kapłan okazał, iż to na schowanie dano i na pożywienie wdów i sierot, -2 Maccabees 2 Mch 46 3 11 11 a iż też są niektóre Hirkana Tobiasza, człowieka barzo zacnego między tymi, o których niezbożny Symon powiadał, a iż wszytkiego jest czterzy sta talentów śrebra, a dwie ście złota. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 12 12 A żeby mieli być oszukani ci, którzy się zwierzyli miejscu i kościołowi, który po wszytkim świecie jest w uczciwości dla uczciwości i świątości jego, żadnym obyczajem być nie może. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 13 13 Ale on według tego, jako miał od króla rozkazanie, mówił, że koniecznie to królowi ma być odniesione. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 14 14 A dnia postanowionego wchodził Heliodorus, aby te rzeczy rozrządził. A po wszytkim mieście był strach niemały. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 15 15 A kapłani w szatach kapłańskich przed ołtarzem padali i wzywali z nieba tego, który postanowił Zakon o rzeczach zwierzonych, aby je tym, którzy je złożyli, w cale zachował. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 16 16 Więc zaś kto jedno wejźrzał na twarz nawyższego kapłana, serce mu się krajało, bo oblicze i barwa zmieniona pokazowała boleść wnętrzną serca. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 17 17 Abowiem ogarnął był męża niejaki smętek i strach na ciele, z którego jaśnie się wszytkim boleść serca jego pokazowała. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 18 18 Drudzy też hurmem z domu zbiegali się, pospolitą modlitwą modląc się, dlatego iż miejsce miało przyjść na wzgardę. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 19 19 A niewiasty przepasawszy piersi swe Włosienicami po ulicach się schodziły. Ale i panny, które w zamienieniu były, wybiegały do Oniasza, a drugie na mury, a niektóre z okien wyglądały. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 20 20 A wszytkie wznosząc ręce w niebo, modlitwę czyniły, -2 Maccabees 2 Mch 46 3 21 21 bo było mizerne pomieszanego ludu i najwyższego kapłana, w wielkiej tęsknicy będącego, oczekawanie. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 22 22 A ci-ć wzywali Boga wszechmocnego, aby rzeczy im zwierzone, tym, którzy byli zwierzyli, we wszelkiej całości były zachowane. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 23 23 Lecz Heliodorus, co był umyślił, odprawował na tymże miejscu, sam z służebnymi w skarbie obecny. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 24 24 Ale duch wszechmocnego Boga pokazał jawny a wielki cud, tak iż wszyscy, którzy go słuchać śmieli, upadając od Bożej mocy, pomgleli i polękli się. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 25 25 Abowiem ukazał się im niejaki koń, mając na sobie jeźdźca strasznego, kosztownie ubrany: a ten z pędem uderzył Heliodora przednimi nogami, a on, który na nim siedział, zdał się, jakoby miał zbroję złotą. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 26 26 Ukazali się też inni dwa młodzieńcy, siłą kraśni, osobni chwałą, szatą świetni, którzy go obstąpili i z obu stron siekli go biczami bez przestanku, i wiele mu plag zadając. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 27 27 A Heliodorus wnet upadł na ziemię, a jego wielką ciemnością ogarnionego pochwycili i na stołek, na którym noszą, włożywszy, wynieśli. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 28 28 A tego, który z wielą lokajów i pachołków przyszedł był do skarbu przerzeczonego, niesiono, a żaden mu pomocy nie dawał poznawszy jawną moc Bożą, -2 Maccabees 2 Mch 46 3 29 29 a on przez Bożą moc leżał niemy i wszelaką nadzieję i zdrowie utraciwszy. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 30 30 A ci zasię błogosławili Pana, że uwielmożył miejsce swoje i kościół; który mało przed tym strachu i trwogi był pełen, za okazaniem Pana wszechmocnego weselem i radością był napełniony. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 31 31 Natenczas niektórzy z przyjaciół Heliodora prosili zaraz Oniasza, aby wzywał Nawyższego, żeby darował żywot temu, który już prawie konał. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 32 32 A nawyższy kapłan uważając, by snadź król nie domniemawał się, że złości jakiej użyli [Żydowie] nad Heliodorem, ofiarował za zdrowie męża ofiarę zbawienną. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 33 33 A gdy czynił modlitwę nawyższy kapłan, ciż młodzieńcy w też szaty ubrani stanąwszy nad Heliodorem, rzekli: Dziękuj Oniaszowi kapłanowi, bo Pan dla niego tobie żywot darował. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 34 34 A ty od Boga skarany, opowiadaj wszytkim wielkie cuda i moc Bożą. A to rzekszy, zniknęli. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 35 35 A Heliodorus ofiarę Bogu uczyniwszy i wielkie szluby obiecawszy temu, który mu zdrowie przywrócił, Oniaszowi też podziękowawszy, wziąwszy z sobą wojsko wrócił się do króla. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 36 36 A oświadczał wszytkim one, które oczyma swemi widział, Boga wielkiego sprawy. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 37 37 A gdy król pytał Heliodora, kto by się na to godził, żeby jeszcze raz do Jeruzalem posłan był, rzekk -2 Maccabees 2 Mch 46 3 38 38 Jeśli masz którego nieprzyjaciela abo zdrajcę królestwa twego, pośli tam, i ubiczowanego przywitasz go — jeśli się jednak wybiega; dlatego że na miejscu prawdziwie jest jakaś moc Boża. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 39 39 Gdyż ten, który ma mieszkanie w niebie, jest dozorcą i obrońcą miejsca onego, i przychodzące, aby co złego czynili, bije i traci. -2 Maccabees 2 Mch 46 3 40 40 A tak o Heliodorze i o strażej skarbu, tak się rzecz ma. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 1 1 Ale Symon wyższej pomieniony, pieniędzy i ojczyzny zdrajca, źle mówił o Oniaszu, jakoby on sam Heliodora na to poduszczył i sam był powodem złego: -2 Maccabees 2 Mch 46 4 2 2 a opiekuna miasta i obrońcę narodu swego, i miłośnika Zakonu Bożego śmiał nazywać zdrajcą królestwa. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 3 3 Ale gdy nieprzyjaźni tak daleko zaszły, że też i przez niektóre przyjacioły Symonowe działy się mężobójstwa, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 4 4 uważając Oniasz niebezpieczeństwo sporu i że Apolloniusz szalał będąc starostą Celesyryjej i Fenicyjej, aby przyczyniał złości Symonowej, jachał do króla -2 Maccabees 2 Mch 46 4 5 5 nie jako ten, co by miał skarżyć na mieszczany, ale uważając sam u siebie pożytek wszytkiego pospólstwa. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 6 6 Bo widział, iż bez opatrzności królewskiej nie podobno było rzeczy uspokoić i Symonowi móc przestać od szaleństwa swego. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 7 7 Ale po zeszciu Selewka, gdy ujął królestwo Antiochus, którego Zacnym zwano, Jazon, brat Oniaszów, domagał się nawyższego kapłaństwa. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 8 8 Przyjachawszy do króla, obiecował mu trzy sta i sześćdziesiąt talentów śrebra, a z Inszych dochodów ośmdziesiąt talentów. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 9 9 Nadto obiecował i drugie sto i pięćdziesiąt, jeśliby mu była dana moc postawić szkołę i zebranie młodzieniaszków, a te, którzy byli w Jeruzalem Antiochenczyki pisać. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 10 10 Na co gdy król zezwolił a otrzymał księstwo, wnet naród swój począł na obyczaje pogańskie przenosić. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 11 11 I zniózszy to, co dla ludzkości Żydom było postanowiono od królów, przez Jana, ojca Eupolemowego, który do Rzymianów z strony przyjacielstwa i towarzystwa porządne poselstwo odprawował, psując prawa mieszczan złe prawa stanawiali. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 12 12 Abowiem śmiał pod samym zamkiem szkołę postawić a co napiękniejsze młodzieniaszki w nierządnych do miech posadzić. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 13 13 A to było nie początkiem, ale rozkrzewieniem niejakim i pomnożeniem pogańskich i cudzoziemskich obyczajów, dla niezbożnego a nie kapłana Jazona niecnotliwej i niesłychanej złości, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 14 14 tak iż się już kapłani nie około posługi ołtarza bawili, ale wzgardziwszy kościół i zaniedbawszy ofiar, kwapili się na to, aby byli uczestnikami szermierstwa i niezbożnego widania igrzysk jego, i ćwiczenia w ciskaniu kamieniem. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 15 15 A nie mając sobie nizacz ojczystej poczciwości, chwałę Grecką za rzecz nalepszą sobie rozumieli, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 16 16 dla których w niebezpieczne spory przychodzili i tych ustaw naszladowali, a na wszytkim chcieli być tym podobni, które za nieprzyjaciele i zamorderze mieli. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 17 17 Bo przeciw prawom Boskim niezbożnie czynić nie bywa bez skarania, ale to czas potomny pokaże. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 18 18 A gdy igrzyska piętoletne sprawowano w Tyrze i był król osobą swoją, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 19 19 posłał Jazon złośliwy z Jeruzalem męże grzeszne, którzy nieśli trzy sta didrachmów śrebra na ofiarę Herkulesowę, o które prosili ci, którzy je odnieśli, aby ich na ofiary nie dawano, że się to nie godziło, ale iżby je na co innego obrócono. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 20 20 Ale te dane są od tego, który je posłał, na ofiarę Herkulesowę. Ale dla tych, którzy obecni byli, dane są na budowanie galer. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 21 21 A gdy był posłań do Egiptu Apolloniusz, syn Mnesteusza, dla przednich panów Ptolemeusa Filometora króla, gdy się dowiedział Antiochus, że był oddalony od spraw królewskich, starając się o swe własne pożytki, wyjechawszy zonąd przyszedł do Joppen, a stamtąd do Jeruzalem. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 22 22 A zacnie od Jazona i od miasta przyjęty, z pochodniami i z śpiewanim wjachał w miasto, a stamtąd wojsko do Fenicyjej obrócił. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 23 23 A po trzech leciech posłał Jazon Menelausa, brata powyż mianowanego Symona, aby odniósł pieniądze królowi i żeby odpowiedź o sprawach potrzebnych odniósł. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 24 24 Ale on będąc królowi zalecony, gdy uczcił wielmożnie oblicze możności jego, sam na się przeniósł nawyższe kapłaństwo, przepłaciwszy Jazona trzemi sty talentów śrebra. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 25 25 I wziąwszy mandaty od króla, przyjachał nie mając w sobie nic godnego kapłaństwa, ale serce okrutne tyrana i gniew dzikiego źwierza po sobie pokazując. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 26 26 A Jazon, który był własnego brata do więzienia podał, sam oszukany, wygnaniec do ziemie Amanickiej wypędzony jest. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 27 27 Ale Menelaus, acz księstwo odzierżał, wszakoż o pieniądzach królowi obiecanych nic nie sprawił, gdyż je Sostratus, starosta zamkowy, wybierał, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 28 28 bo temu wybieranie poborów należało. Przetoż obudwu ich do króla pozwano. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 29 29 A Menelausa złożono z kapłaństwa, a na jego miejsce wstąpił brat jego Lisymachus, a Sostratusa przełożono nad Cypriany. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 30 30 A gdy się to działo, przydało się, iż Tarseńczycy i Malotczycy wszczęli rozruch, iż byli darowani Antiochidzie, nałożnicy królewskiej. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 31 31 A przetoż król wnet wyjachał uśmierzyć je, zostawiwszy na miejscu swym Andronika, jednego z sług swoich. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 32 32 A Menelaus mając za to, że nalazł czas po temu, złote niektóre naczynia z kościoła ukradszy darował Andronikowi, a drugie w Tyrze i w okolicznych miastach poprzedał. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 33 33 Czego gdy się pewnie Oniasz dowiedział, strofował go, sam na miejscu bezpiecznym mieszkając w Antiochijej, blisko Dafnijej. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 34 34 Przetoż Menelaus szedszy do Andronika, prosił go, aby zabił Oniasza. Który przyszedszy do Oniasza i dawszy mu prawą rękę pod przysięgą (acz mu był podejźrzany), namówił go, żeby wyszedł z miejsca bezpiecznego, i natychmiast go zabił nie oglądając się na sprawiedliwość. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 35 35 Dla której przyczyny nie tylko Żydowie, ale też i inni narodowie gniewali się i za złe mieli niesprawiedliwe tak zacnego męża zabicie. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 36 36 Ale gdy się król z Cylicyjej wrócił, szli do niego Żydowie w Antiochijej pospołu i Grekowie skarżąc się o niesprawiedliwe zabicie Oniasza. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 37 37 Przeto zasmucony na sercu Antioch dla Oniasza i wzruszony ku miłosierdziu, zapłakał, i wspomniawszy na mierność i skromność zmarłego, -2 Maccabees 2 Mch 46 4 38 38 a będąc zapalony gniewem, Andronika, zwleczonego z szarłatu, kazał wodzić po wszytkim mieście i na tymże miejscu, na którym niezbożność nad Oniaszem wypełnił, świętokrajcę żywota pozbawić: tak mu Pan oddał godną zapłatę. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 39 39 A gdy Lisymachus za radą Menelausową wiele świętokradztwa w kościele pobroił, a to się rozsławiło, zebrało się mnóstwo ludu przeciw Lisymachowi, gdy już był wiele złota wyniósł. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 40 40 A gdy się pospólstwo wzruszyło i serca się gniewem napełniły, Lisymachus, uzbroiwszy około trzech tysięcy, niesprawiedliwych rąk używać począł, mając hetmanem niejakiego Tyrana, w leciech jednako i w szaleństwie podeszłego. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 41 41 Ale skoro obaczyli usiłowanie Lisymachowe, jedni kamienie, drudzy kije duże porwali, a inni popiół na Lisymacha miotali. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 42 42 I wiele ich poranieni, a niektórzy też legli, a wszyscy tył podawszy uciekli, samego też świętokradżcę podle skarbu zabili. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 43 43 A tak o tej rzeczy jęto prawem czynić przeciw Menelausowi. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 44 44 A gdy król do Tyru przyjachał, przełożyli rzecz przed nim trzej mężowie od starszych posłani. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 45 45 A Menelaus, będąc przekonany, obiecał wiele pieniędzy dać Ptolemeuszowi, aby króla namówił. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 46 46 A tak Ptolemeusz do króla, gdy był na jednej sali jakoby dla ochłodzenia, przystąpił i odwiódł go od przedsię wzięcia. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 47 47 A Menelausa, winnego wszytkich złości, od obwinienia wolnym uczynił, a nędzniki, którzy choćby się też przed Tatary prawowali, za niewinne by byli osądzeni, te na śmierć skazał. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 48 48 Prędko tedy niesprawiedliwe karanie podjęli ci, którzy o miasto, o lud i o naczynie święte prawem czynili. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 49 49 Przeto też Tyryjczycy gniewem wzruszeni, na pogrzeb ich barzo hojni byli. -2 Maccabees 2 Mch 46 4 50 50 A Menelaus prze łakomstwo tych, którzy na urzędzie byli, trwał na urzędzie, mnożąc się we złości na zdradę mieszczanom. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 1 1 Tegoż czasu Antioch wyprawił się po wtóre do Egiptu. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 2 2 I przydało się, że po wszytkim mieście Jerozolimskim przez czterdzieści dni widziano na powietrzu jezdne biegające, którzy mieli złote szaty i kopijami jako hufy opatrzone. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 3 3 I bieganie koni na roty podzielone, i potykanie wręcz, i ruszanie tarcz, i mnóstwo ludzi w przyłbicach z dobytymi mieczmi, i miotanie dard, i świetność zbrój złotych i wszelakich pancerzów. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 4 4 A przetoż wszyscy prosili, aby się widzenia w dobre obróciły. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 5 5 Ale gdy wieść fałszywa wyszła, jakoby Antiochus umarł, Jazon, zebrawszy nie mniej tysiąc mężów, znienagła uderzył na miasto. A gdy się mieszczanie na mury zbiegali, na koniec wziąwszy miasto, Menelaus uciekł na zamek. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 6 6 A Jazon zasię nie przepuszczał w mordowaniu mieszczanom swoim ani myślił, że szczęście przeciw powinowatym jest złe barzo wielkie, mając za to, że miał z nieprzyjaciół, a nie z mieszczanów zwycięstwo odzierżeć. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 7 7 A księstwa nie otrzymał, ale koniec zdrad swoich zelżywość wziął, a uciekszy zasię poszedł do Amanitydy. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 8 8 Na ostatek na ! swe zatracenie, będąc ściśniony od Arety, tyrana Arabskiego, uciekając z miasta do miasta, wszytkim omierzły jako odstępca Zakonu i obrzydły jako nieprzyjaciel ojczyzny i mieszczan, do Egiptu wypchniony jest. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 9 9 I który wiele ludzi z ojczyzny ich wygnał, w cudzej ziemi zginął poszedszy do Lacedemonu, jakoby tam dla powinowactwa miał mieć ucieczkę. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 10 10 A który wielu niepogrzebionych pomiatywał, sam i bez żałoby i bez pogrzebu był porzucony, nie mając ani pogrzebu cudzoziemskiego, ani będąc uczestnikiem grobu ojczystego. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 11 11 To tedy gdy się zstało, domniemywał się król, żeby Żydzi; chcieli odstąpić od towarzystwa, i dlategoż wyjachawszy z Egiptu z zajątrzonym sercem wziął miasto mocą. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 12 12 I rozkazał żołnierzom zabijać ani folgować tym, które by potkali, i po domach chodząc, aby mordowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 13 13 A przetoż było zabijanie młodych i starych, i niewiast, i dzieci wygubienia, i panien, i młodych dziatek mordy. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 14 14 A było przez trzy dni całe ośmdziesiąt tysięcy zabitych, czterdzieści tysięcy powiązanych, a nie mniej zaprzedanych. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 15 15 Ale i na tym nie dosyć, śmiał też wniść do kościoła po wszytkiej ziemi naświętszego mając przewodnikiem Menelausa, który był zdrajcą praw i ojczyzny, -2 Maccabees 2 Mch 46 5 16 16 i złościwymi rękami wziąwszy naczynie święte, które od innych królów i miast na ozdobę miejsca i chwałę były położone, dotykał się ich niegodnie i splugawił. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 17 17 Tak Antioch oszalawszy, nie uważał, że dla grzechów mieszkających w mieście Bóg rozgniewał się był na mały czas, dla czego też przyszła na miejsce wzgarda. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 18 18 Bo gdzie by nie byli wielą grzechów uwikłani, jako Heliodorus, który posłań jest od Selewka króla na złupienie skarbu, i ten też przyjechawszy, wnet by był ubiczowany i odstraszony pewnie od śmiałości. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 19 19 Lecz nie dla miejsca naród, ale dla narodu miejsce Bóg obrał. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 20 20 A przetoż i samo miejsce zstało się uczestnikiem nieszczęścia ludu, a potym będzie towarzyszem szczęścia; a które dla gniewu wszechmocnego Boga było opuszczone, zasię ubłagawszy wielkiego Pana z wielką sławą będzie wywyższone. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 21 21 A tak Antioch wziąwszy z kościoła tysiąc i ośm set talentów, z trzaskiem się wrócił do Antiochijej, tusząc sobie od hardości, że miał ziemię ku żeglowaniu, a morze ku chodzeniu przywieść, dla podniesienia myśli. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 22 22 I zostawił przełożone na utrapienie narodu: w Jeruzalem Filipa rodem z Frygijej, obyczajami okrutniejszego niż ten sam, który go postanowił, -2 Maccabees 2 Mch 46 5 23 23 a w Garyzym Andronika i Menelausa, którzy ciężej niż inszy mieszczanom nalegali. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 24 24 A gdy się udał przeciwko Żydom, wyprawił przemierzłego hetmana Apolloniusa z wojskiem dwudziestu i dwu tysięcy, rozkazując mu, aby wszytkie doskonałych lat zabijał, niewiasty i młodzieniaszki przedawał. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 25 25 Który gdy przyciągnął do Jeruzalem zmyślając pokój, dał pokój aż do dnia świętego szabatu, a natenczas gdy Żydowie święcili, kazał swoim do oręża. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 26 26 I wszytkie, co się byli wyszli dziwować, pobił, a biegając po mieście ze zbrojnymi, niezmierną wielkość ludzi zabijał. -2 Maccabees 2 Mch 46 5 27 27 A Juda Machabeusz, który był dziesiąty, ustąpił był na puste miejsce, tamże między źwierzęty po górach z swemi żywot wiódł i z ziół pokarmu używając mieszkali, żeby nie byli uczesnikami splugawienia. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 1 1 Ale nie po długim czasie posłał król niektórego starca Antiocheńczyka, który by przymuszał Żydy, żeby się przenieśli od ojczystych i Bożych praw. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 2 2 A żeby też splugawił kościół, który był w Jeruzalem, a nazwał go Jowisza Olimpiusza, a na Garyzym, jacy byli ci, którzy na miejscu mieszkali, Jowisza Gościnnego. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 3 3 A nagorsze było i wszytkim ciężkie złości wtargnienie. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 4 4 Bo kościół pełen był zbytków i obżarstwa pogańskiego, i tych, którzy z nierządnicami nieczystotę płodzili, a w świętych gmachach niewiasty dobrowolnie się podawały, wnosząc tam rzeczy, których się nie godziło. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 5 5 Ołtarz też pełen był rzeczy niesłusznych, których Zakon zakazował. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 6 6 Lecz ani szabatów święcono, ani dni uroczystych ojczystych zachowano, ani się zgoła żaden Żydem być nie wyznawał. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 7 7 I wodzono je z gorzkim musem w dzień nar rodzenia królewskiego na ofiary, a gdy obchodzili święto Bachusowe, przymuszano ich w wieńcach bluszczowych Bachusowi kwoli chodzić. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 8 8 A dekret wyszedł do bliskich miast pogańskich z poduszczenia Ptolemeistów, aby i oni także przeciwko Żydom czynili, żeby ofiary sprawowali, -2 Maccabees 2 Mch 46 6 9 9 i tych, którzy by nie chcieli przenieść się do ustaw pogańskich, aby zabijali. I tak widzieć było nędzę. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 10 10 Bo dwie niewieście oskarżono, że syny swe obrzezały: które zawiesiwszy im u piersi niemówiątka, jawnie w mieście obwiódszy, z muru zrzucili. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 11 11 Drudzy zasię szczedszy się do bliskich jaskiń a dzień szabatu po kryjomu obchodząc, gdy je Filipowi oznajmiono, ogniem są spaleni: dlatego że się obawali, dla nabożeństwa i dla zachowania powinności, ręką sobie pomoc dać. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 12 12 Lecz proszę tych, którzy te księgi czytać będą, aby się nie obrażali dla przeciwnych przygód, ale żeby te rzeczy, które się przydały, poczytali, że były nie na zginienie, ale na skaranie rodzaju naszego. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 13 13 Abowiem nie do puści grzesznikom długo czynić po swej wolej, ale zarazem pomścić się, znak jest wielkiego dobrodziejstwa. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 14 14 Bo nie tak, jako w innych narodziech, Pan cierpliwie czeka, aby je, gdy dzień sądu przyjdzie, w zupełności grzechów pokarał, -2 Maccabees 2 Mch 46 6 15 15 tak i o nas postanowił, aby gdy grzechy nasze do końca przyjdą, tak dopiero nad nami się mścił. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 16 16 A przetoż nigdy od nas nie oddala miłosierdzia swego, ale — karząc przeciwnościami — lud swój nigdy nie opuszcza. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 17 17 Ale to krótko, dla upomnienia czytających, niech będzie przypomniono, a teraz wróćmy się do historyjej. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 18 18 Eleazar tedy, jeden z przedniejszych doktorów, mąż w leciech podeszły i nadobnej twarzy, był przymuszany usta otworzywszy jeść świnie mięso. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 19 19 Ale on śmierć nachwalebniejszą raczej niż żywot omierzły obierąjąc, dobrowolnie uprzedzał na śmierć. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 20 20 A przeglądając jako przystało przystąpić, skromnie znosząc, umyślił nie dopuszczać się rzeczy nieprzystojnych dla miłości zdrowia. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 21 21 A ci, którzy przy nim stali, niedobrą litością wzruszeni dla starej przyjaźni z mężem, odwiódszy go osobno prosili, aby przyniesiono mięsa, którego mu się używać godziło, aby zmyślono, że jadł, jako król był rozkazał, z mięsa ofiarowanego: -2 Maccabees 2 Mch 46 6 22 22 żeby to uczyniwszy uszedł śmierci, a dla starej z mężem przyjaźni z nim ludzkość czynili. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 23 23 Ale on jął u siebie uważać zacność wieku i starości swej godną, i wrodzonego szlachectwa szedziwość, i z dzieciństwa obyczaje zachowania dobrego, i według ustaw świętego a od Boga danego Zakonu prędko odpowiedział, mówiąc: Że wolał pierwej iść do piekła. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 24 24 Bo, prawi, na nasze lata zmyślać nie przystoi: żeby wiele młodzieńców, mniemając, iż Eleazar będąc w dziewiącidziesiąt lat przeniósł się do życia cudzoziemców -2 Maccabees 2 Mch 46 6 25 25 i oni, dla mego zmyślania i dla trochy skazitelnego żywota, byli w błąd zawiedzieni, a przeto bych zmazy i przeklęctwa starości mojej nabył. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 26 26 Bo choćbych na ten czas uszedł mąk ludzkich, wszakże ręki Wszechmocnego ani żywy, ani umarły nie ujdę. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 27 27 A tak, statecznie z żywota schodząc, okażę się być starości godnym, -2 Maccabees 2 Mch 46 6 28 28 a młodzieńcom mężny przykład zostawię, jeśli ochotnym sercem a mężnie za napoważniejsze i naświętsze prawa poczdwą śmierć podejmę. To gdy wymówił, zaraz go na mękę pociągniono. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 29 29 A ci, którzy go wiedli, a mało przedtym byli łaskawszy, rozgniewali się dla słów od niego rzeczonych, które oni rozumieli, że z hardości rzeczone były. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 30 30 A gdy od bicia umierał, westchnął i rzekł: Panie, który masz świętą znajomość, ty wiesz jawnie, że ja mogąc być od śmierci wybawion, ciężkie boleści na ciele cierpię: wszakże według dusze dla bojażni twojej rad to cierpię. -2 Maccabees 2 Mch 46 6 31 31 Aten ci tym sposobem szczedł z żywota, nie tylko młodzieńcom, ale i wszemu narodowi pamiątkę śmierci swej na przykład cnoty i męstwa zostawiwszy. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 2 bywało, że i sami królowie i książęta miejsce wielkiej uczciwości godne być rozumieli i kościół barzo wielkimi upominki ozdabiali, +2 Maccabees 2 Mch 46 3 3 tak iż Selewkus, król Azyjej, z dochodów swych dawał wszytek nakład, który należał ku posłudze ofiar. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 4 A Symon, z pokolenia Beniamin, przełożonym kościelnym będąc postanowiony, usiłował, choć mu się książę kapłańskie zastawowało, aby co złego w mieście broił. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 5 Ale gdy nie mógł przewieść nad Oniaszem, przyszedł do Apolloniusa, syna Tarseasza, który na ten czas był starostą Celesyryjej i Fenicy +2 Maccabees 2 Mch 46 3 6 jej, oznajmił mu, że skarb w Jeruzalem pełen jest niezliczonych pieniędzy i pospolity skarb niezmierny, który nie należy do ofiar, a iż można rzec, że wszytko wpadnie w ręce królewskie. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 7 A gdy Apollonius dał sprawę królowi o pieniądzach, o których było powiedziano, on przyzwawszy Heliodora, który był nad sprawami jego, wyprawił go z mandaty, aby przeniósł przerzeczone pieniądze. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 8 I natychmiast Heliodorus puścił się w drogę, wrzkomo jakoby objeżdżać miał miasta w Celesyryjej i w Fenicyjej, ale po prawdzie, aby woli królewskiej do syć uczynił. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 9 Lecz gdy przyjachał do Jeruzalem a był wdzięcznie przyjęt w mieście od najwyższego kapłana, powiedział jako dano znać o pieniądzach i dla której rzeczy przyjachał, a pytał się, jeśliby to prawdziwie tak było. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 10 Tedy najwyższy kapłan okazał, iż to na schowanie dano i na pożywienie wdów i sierot, +2 Maccabees 2 Mch 46 3 11 a iż też są niektóre Hirkana Tobiasza, człowieka barzo zacnego między tymi, o których niezbożny Symon powiadał, a iż wszytkiego jest czterzy sta talentów śrebra, a dwie ście złota. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 12 A żeby mieli być oszukani ci, którzy się zwierzyli miejscu i kościołowi, który po wszytkim świecie jest w uczciwości dla uczciwości i świątości jego, żadnym obyczajem być nie może. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 13 Ale on według tego, jako miał od króla rozkazanie, mówił, że koniecznie to królowi ma być odniesione. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 14 A dnia postanowionego wchodził Heliodorus, aby te rzeczy rozrządził. A po wszytkim mieście był strach niemały. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 15 A kapłani w szatach kapłańskich przed ołtarzem padali i wzywali z nieba tego, który postanowił Zakon o rzeczach zwierzonych, aby je tym, którzy je złożyli, w cale zachował. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 16 Więc zaś kto jedno wejźrzał na twarz nawyższego kapłana, serce mu się krajało, bo oblicze i barwa zmieniona pokazowała boleść wnętrzną serca. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 17 Abowiem ogarnął był męża niejaki smętek i strach na ciele, z którego jaśnie się wszytkim boleść serca jego pokazowała. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 18 Drudzy też hurmem z domu zbiegali się, pospolitą modlitwą modląc się, dlatego iż miejsce miało przyjść na wzgardę. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 19 A niewiasty przepasawszy piersi swe Włosienicami po ulicach się schodziły. Ale i panny, które w zamienieniu były, wybiegały do Oniasza, a drugie na mury, a niektóre z okien wyglądały. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 20 A wszytkie wznosząc ręce w niebo, modlitwę czyniły, +2 Maccabees 2 Mch 46 3 21 bo było mizerne pomieszanego ludu i najwyższego kapłana, w wielkiej tęsknicy będącego, oczekawanie. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 22 A ci-ć wzywali Boga wszechmocnego, aby rzeczy im zwierzone, tym, którzy byli zwierzyli, we wszelkiej całości były zachowane. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 23 Lecz Heliodorus, co był umyślił, odprawował na tymże miejscu, sam z służebnymi w skarbie obecny. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 24 Ale duch wszechmocnego Boga pokazał jawny a wielki cud, tak iż wszyscy, którzy go słuchać śmieli, upadając od Bożej mocy, pomgleli i polękli się. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 25 Abowiem ukazał się im niejaki koń, mając na sobie jeźdźca strasznego, kosztownie ubrany: a ten z pędem uderzył Heliodora przednimi nogami, a on, który na nim siedział, zdał się, jakoby miał zbroję złotą. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 26 Ukazali się też inni dwa młodzieńcy, siłą kraśni, osobni chwałą, szatą świetni, którzy go obstąpili i z obu stron siekli go biczami bez przestanku, i wiele mu plag zadając. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 27 A Heliodorus wnet upadł na ziemię, a jego wielką ciemnością ogarnionego pochwycili i na stołek, na którym noszą, włożywszy, wynieśli. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 28 A tego, który z wielą lokajów i pachołków przyszedł był do skarbu przerzeczonego, niesiono, a żaden mu pomocy nie dawał poznawszy jawną moc Bożą, +2 Maccabees 2 Mch 46 3 29 a on przez Bożą moc leżał niemy i wszelaką nadzieję i zdrowie utraciwszy. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 30 A ci zasię błogosławili Pana, że uwielmożył miejsce swoje i kościół; który mało przed tym strachu i trwogi był pełen, za okazaniem Pana wszechmocnego weselem i radością był napełniony. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 31 Natenczas niektórzy z przyjaciół Heliodora prosili zaraz Oniasza, aby wzywał Nawyższego, żeby darował żywot temu, który już prawie konał. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 32 A nawyższy kapłan uważając, by snadź król nie domniemawał się, że złości jakiej użyli [Żydowie] nad Heliodorem, ofiarował za zdrowie męża ofiarę zbawienną. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 33 A gdy czynił modlitwę nawyższy kapłan, ciż młodzieńcy w też szaty ubrani stanąwszy nad Heliodorem, rzekli: Dziękuj Oniaszowi kapłanowi, bo Pan dla niego tobie żywot darował. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 34 A ty od Boga skarany, opowiadaj wszytkim wielkie cuda i moc Bożą. A to rzekszy, zniknęli. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 35 A Heliodorus ofiarę Bogu uczyniwszy i wielkie szluby obiecawszy temu, który mu zdrowie przywrócił, Oniaszowi też podziękowawszy, wziąwszy z sobą wojsko wrócił się do króla. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 36 A oświadczał wszytkim one, które oczyma swemi widział, Boga wielkiego sprawy. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 37 A gdy król pytał Heliodora, kto by się na to godził, żeby jeszcze raz do Jeruzalem posłan był, rzekk +2 Maccabees 2 Mch 46 3 38 Jeśli masz którego nieprzyjaciela abo zdrajcę królestwa twego, pośli tam, i ubiczowanego przywitasz go — jeśli się jednak wybiega; dlatego że na miejscu prawdziwie jest jakaś moc Boża. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 39 Gdyż ten, który ma mieszkanie w niebie, jest dozorcą i obrońcą miejsca onego, i przychodzące, aby co złego czynili, bije i traci. +2 Maccabees 2 Mch 46 3 40 A tak o Heliodorze i o strażej skarbu, tak się rzecz ma. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 1 Ale Symon wyższej pomieniony, pieniędzy i ojczyzny zdrajca, źle mówił o Oniaszu, jakoby on sam Heliodora na to poduszczył i sam był powodem złego: +2 Maccabees 2 Mch 46 4 2 a opiekuna miasta i obrońcę narodu swego, i miłośnika Zakonu Bożego śmiał nazywać zdrajcą królestwa. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 3 Ale gdy nieprzyjaźni tak daleko zaszły, że też i przez niektóre przyjacioły Symonowe działy się mężobójstwa, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 4 uważając Oniasz niebezpieczeństwo sporu i że Apolloniusz szalał będąc starostą Celesyryjej i Fenicyjej, aby przyczyniał złości Symonowej, jachał do króla +2 Maccabees 2 Mch 46 4 5 nie jako ten, co by miał skarżyć na mieszczany, ale uważając sam u siebie pożytek wszytkiego pospólstwa. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 6 Bo widział, iż bez opatrzności królewskiej nie podobno było rzeczy uspokoić i Symonowi móc przestać od szaleństwa swego. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 7 Ale po zeszciu Selewka, gdy ujął królestwo Antiochus, którego Zacnym zwano, Jazon, brat Oniaszów, domagał się nawyższego kapłaństwa. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 8 Przyjachawszy do króla, obiecował mu trzy sta i sześćdziesiąt talentów śrebra, a z Inszych dochodów ośmdziesiąt talentów. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 9 Nadto obiecował i drugie sto i pięćdziesiąt, jeśliby mu była dana moc postawić szkołę i zebranie młodzieniaszków, a te, którzy byli w Jeruzalem Antiochenczyki pisać. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 10 Na co gdy król zezwolił a otrzymał księstwo, wnet naród swój począł na obyczaje pogańskie przenosić. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 11 I zniózszy to, co dla ludzkości Żydom było postanowiono od królów, przez Jana, ojca Eupolemowego, który do Rzymianów z strony przyjacielstwa i towarzystwa porządne poselstwo odprawował, psując prawa mieszczan złe prawa stanawiali. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 12 Abowiem śmiał pod samym zamkiem szkołę postawić a co napiękniejsze młodzieniaszki w nierządnych do miech posadzić. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 13 A to było nie początkiem, ale rozkrzewieniem niejakim i pomnożeniem pogańskich i cudzoziemskich obyczajów, dla niezbożnego a nie kapłana Jazona niecnotliwej i niesłychanej złości, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 14 tak iż się już kapłani nie około posługi ołtarza bawili, ale wzgardziwszy kościół i zaniedbawszy ofiar, kwapili się na to, aby byli uczestnikami szermierstwa i niezbożnego widania igrzysk jego, i ćwiczenia w ciskaniu kamieniem. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 15 A nie mając sobie nizacz ojczystej poczciwości, chwałę Grecką za rzecz nalepszą sobie rozumieli, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 16 dla których w niebezpieczne spory przychodzili i tych ustaw naszladowali, a na wszytkim chcieli być tym podobni, które za nieprzyjaciele i zamorderze mieli. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 17 Bo przeciw prawom Boskim niezbożnie czynić nie bywa bez skarania, ale to czas potomny pokaże. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 18 A gdy igrzyska piętoletne sprawowano w Tyrze i był król osobą swoją, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 19 posłał Jazon złośliwy z Jeruzalem męże grzeszne, którzy nieśli trzy sta didrachmów śrebra na ofiarę Herkulesowę, o które prosili ci, którzy je odnieśli, aby ich na ofiary nie dawano, że się to nie godziło, ale iżby je na co innego obrócono. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 20 Ale te dane są od tego, który je posłał, na ofiarę Herkulesowę. Ale dla tych, którzy obecni byli, dane są na budowanie galer. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 21 A gdy był posłań do Egiptu Apolloniusz, syn Mnesteusza, dla przednich panów Ptolemeusa Filometora króla, gdy się dowiedział Antiochus, że był oddalony od spraw królewskich, starając się o swe własne pożytki, wyjechawszy zonąd przyszedł do Joppen, a stamtąd do Jeruzalem. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 22 A zacnie od Jazona i od miasta przyjęty, z pochodniami i z śpiewanim wjachał w miasto, a stamtąd wojsko do Fenicyjej obrócił. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 23 A po trzech leciech posłał Jazon Menelausa, brata powyż mianowanego Symona, aby odniósł pieniądze królowi i żeby odpowiedź o sprawach potrzebnych odniósł. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 24 Ale on będąc królowi zalecony, gdy uczcił wielmożnie oblicze możności jego, sam na się przeniósł nawyższe kapłaństwo, przepłaciwszy Jazona trzemi sty talentów śrebra. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 25 I wziąwszy mandaty od króla, przyjachał nie mając w sobie nic godnego kapłaństwa, ale serce okrutne tyrana i gniew dzikiego źwierza po sobie pokazując. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 26 A Jazon, który był własnego brata do więzienia podał, sam oszukany, wygnaniec do ziemie Amanickiej wypędzony jest. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 27 Ale Menelaus, acz księstwo odzierżał, wszakoż o pieniądzach królowi obiecanych nic nie sprawił, gdyż je Sostratus, starosta zamkowy, wybierał, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 28 bo temu wybieranie poborów należało. Przetoż obudwu ich do króla pozwano. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 29 A Menelausa złożono z kapłaństwa, a na jego miejsce wstąpił brat jego Lisymachus, a Sostratusa przełożono nad Cypriany. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 30 A gdy się to działo, przydało się, iż Tarseńczycy i Malotczycy wszczęli rozruch, iż byli darowani Antiochidzie, nałożnicy królewskiej. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 31 A przetoż król wnet wyjachał uśmierzyć je, zostawiwszy na miejscu swym Andronika, jednego z sług swoich. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 32 A Menelaus mając za to, że nalazł czas po temu, złote niektóre naczynia z kościoła ukradszy darował Andronikowi, a drugie w Tyrze i w okolicznych miastach poprzedał. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 33 Czego gdy się pewnie Oniasz dowiedział, strofował go, sam na miejscu bezpiecznym mieszkając w Antiochijej, blisko Dafnijej. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 34 Przetoż Menelaus szedszy do Andronika, prosił go, aby zabił Oniasza. Który przyszedszy do Oniasza i dawszy mu prawą rękę pod przysięgą (acz mu był podejźrzany), namówił go, żeby wyszedł z miejsca bezpiecznego, i natychmiast go zabił nie oglądając się na sprawiedliwość. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 35 Dla której przyczyny nie tylko Żydowie, ale też i inni narodowie gniewali się i za złe mieli niesprawiedliwe tak zacnego męża zabicie. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 36 Ale gdy się król z Cylicyjej wrócił, szli do niego Żydowie w Antiochijej pospołu i Grekowie skarżąc się o niesprawiedliwe zabicie Oniasza. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 37 Przeto zasmucony na sercu Antioch dla Oniasza i wzruszony ku miłosierdziu, zapłakał, i wspomniawszy na mierność i skromność zmarłego, +2 Maccabees 2 Mch 46 4 38 a będąc zapalony gniewem, Andronika, zwleczonego z szarłatu, kazał wodzić po wszytkim mieście i na tymże miejscu, na którym niezbożność nad Oniaszem wypełnił, świętokrajcę żywota pozbawić: tak mu Pan oddał godną zapłatę. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 39 A gdy Lisymachus za radą Menelausową wiele świętokradztwa w kościele pobroił, a to się rozsławiło, zebrało się mnóstwo ludu przeciw Lisymachowi, gdy już był wiele złota wyniósł. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 40 A gdy się pospólstwo wzruszyło i serca się gniewem napełniły, Lisymachus, uzbroiwszy około trzech tysięcy, niesprawiedliwych rąk używać począł, mając hetmanem niejakiego Tyrana, w leciech jednako i w szaleństwie podeszłego. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 41 Ale skoro obaczyli usiłowanie Lisymachowe, jedni kamienie, drudzy kije duże porwali, a inni popiół na Lisymacha miotali. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 42 I wiele ich poranieni, a niektórzy też legli, a wszyscy tył podawszy uciekli, samego też świętokradżcę podle skarbu zabili. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 43 A tak o tej rzeczy jęto prawem czynić przeciw Menelausowi. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 44 A gdy król do Tyru przyjachał, przełożyli rzecz przed nim trzej mężowie od starszych posłani. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 45 A Menelaus, będąc przekonany, obiecał wiele pieniędzy dać Ptolemeuszowi, aby króla namówił. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 46 A tak Ptolemeusz do króla, gdy był na jednej sali jakoby dla ochłodzenia, przystąpił i odwiódł go od przedsię wzięcia. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 47 A Menelausa, winnego wszytkich złości, od obwinienia wolnym uczynił, a nędzniki, którzy choćby się też przed Tatary prawowali, za niewinne by byli osądzeni, te na śmierć skazał. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 48 Prędko tedy niesprawiedliwe karanie podjęli ci, którzy o miasto, o lud i o naczynie święte prawem czynili. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 49 Przeto też Tyryjczycy gniewem wzruszeni, na pogrzeb ich barzo hojni byli. +2 Maccabees 2 Mch 46 4 50 A Menelaus prze łakomstwo tych, którzy na urzędzie byli, trwał na urzędzie, mnożąc się we złości na zdradę mieszczanom. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 1 Tegoż czasu Antioch wyprawił się po wtóre do Egiptu. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 2 I przydało się, że po wszytkim mieście Jerozolimskim przez czterdzieści dni widziano na powietrzu jezdne biegające, którzy mieli złote szaty i kopijami jako hufy opatrzone. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 3 I bieganie koni na roty podzielone, i potykanie wręcz, i ruszanie tarcz, i mnóstwo ludzi w przyłbicach z dobytymi mieczmi, i miotanie dard, i świetność zbrój złotych i wszelakich pancerzów. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 4 A przetoż wszyscy prosili, aby się widzenia w dobre obróciły. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 5 Ale gdy wieść fałszywa wyszła, jakoby Antiochus umarł, Jazon, zebrawszy nie mniej tysiąc mężów, znienagła uderzył na miasto. A gdy się mieszczanie na mury zbiegali, na koniec wziąwszy miasto, Menelaus uciekł na zamek. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 6 A Jazon zasię nie przepuszczał w mordowaniu mieszczanom swoim ani myślił, że szczęście przeciw powinowatym jest złe barzo wielkie, mając za to, że miał z nieprzyjaciół, a nie z mieszczanów zwycięstwo odzierżeć. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 7 A księstwa nie otrzymał, ale koniec zdrad swoich zelżywość wziął, a uciekszy zasię poszedł do Amanitydy. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 8 Na ostatek na ! swe zatracenie, będąc ściśniony od Arety, tyrana Arabskiego, uciekając z miasta do miasta, wszytkim omierzły jako odstępca Zakonu i obrzydły jako nieprzyjaciel ojczyzny i mieszczan, do Egiptu wypchniony jest. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 9 I który wiele ludzi z ojczyzny ich wygnał, w cudzej ziemi zginął poszedszy do Lacedemonu, jakoby tam dla powinowactwa miał mieć ucieczkę. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 10 A który wielu niepogrzebionych pomiatywał, sam i bez żałoby i bez pogrzebu był porzucony, nie mając ani pogrzebu cudzoziemskiego, ani będąc uczestnikiem grobu ojczystego. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 11 To tedy gdy się zstało, domniemywał się król, żeby Żydzi; chcieli odstąpić od towarzystwa, i dlategoż wyjachawszy z Egiptu z zajątrzonym sercem wziął miasto mocą. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 12 I rozkazał żołnierzom zabijać ani folgować tym, które by potkali, i po domach chodząc, aby mordowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 13 A przetoż było zabijanie młodych i starych, i niewiast, i dzieci wygubienia, i panien, i młodych dziatek mordy. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 14 A było przez trzy dni całe ośmdziesiąt tysięcy zabitych, czterdzieści tysięcy powiązanych, a nie mniej zaprzedanych. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 15 Ale i na tym nie dosyć, śmiał też wniść do kościoła po wszytkiej ziemi naświętszego mając przewodnikiem Menelausa, który był zdrajcą praw i ojczyzny, +2 Maccabees 2 Mch 46 5 16 i złościwymi rękami wziąwszy naczynie święte, które od innych królów i miast na ozdobę miejsca i chwałę były położone, dotykał się ich niegodnie i splugawił. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 17 Tak Antioch oszalawszy, nie uważał, że dla grzechów mieszkających w mieście Bóg rozgniewał się był na mały czas, dla czego też przyszła na miejsce wzgarda. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 18 Bo gdzie by nie byli wielą grzechów uwikłani, jako Heliodorus, który posłań jest od Selewka króla na złupienie skarbu, i ten też przyjechawszy, wnet by był ubiczowany i odstraszony pewnie od śmiałości. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 19 Lecz nie dla miejsca naród, ale dla narodu miejsce Bóg obrał. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 20 A przetoż i samo miejsce zstało się uczestnikiem nieszczęścia ludu, a potym będzie towarzyszem szczęścia; a które dla gniewu wszechmocnego Boga było opuszczone, zasię ubłagawszy wielkiego Pana z wielką sławą będzie wywyższone. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 21 A tak Antioch wziąwszy z kościoła tysiąc i ośm set talentów, z trzaskiem się wrócił do Antiochijej, tusząc sobie od hardości, że miał ziemię ku żeglowaniu, a morze ku chodzeniu przywieść, dla podniesienia myśli. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 22 I zostawił przełożone na utrapienie narodu: w Jeruzalem Filipa rodem z Frygijej, obyczajami okrutniejszego niż ten sam, który go postanowił, +2 Maccabees 2 Mch 46 5 23 a w Garyzym Andronika i Menelausa, którzy ciężej niż inszy mieszczanom nalegali. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 24 A gdy się udał przeciwko Żydom, wyprawił przemierzłego hetmana Apolloniusa z wojskiem dwudziestu i dwu tysięcy, rozkazując mu, aby wszytkie doskonałych lat zabijał, niewiasty i młodzieniaszki przedawał. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 25 Który gdy przyciągnął do Jeruzalem zmyślając pokój, dał pokój aż do dnia świętego szabatu, a natenczas gdy Żydowie święcili, kazał swoim do oręża. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 26 I wszytkie, co się byli wyszli dziwować, pobił, a biegając po mieście ze zbrojnymi, niezmierną wielkość ludzi zabijał. +2 Maccabees 2 Mch 46 5 27 A Juda Machabeusz, który był dziesiąty, ustąpił był na puste miejsce, tamże między źwierzęty po górach z swemi żywot wiódł i z ziół pokarmu używając mieszkali, żeby nie byli uczesnikami splugawienia. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 1 Ale nie po długim czasie posłał król niektórego starca Antiocheńczyka, który by przymuszał Żydy, żeby się przenieśli od ojczystych i Bożych praw. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 2 A żeby też splugawił kościół, który był w Jeruzalem, a nazwał go Jowisza Olimpiusza, a na Garyzym, jacy byli ci, którzy na miejscu mieszkali, Jowisza Gościnnego. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 3 A nagorsze było i wszytkim ciężkie złości wtargnienie. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 4 Bo kościół pełen był zbytków i obżarstwa pogańskiego, i tych, którzy z nierządnicami nieczystotę płodzili, a w świętych gmachach niewiasty dobrowolnie się podawały, wnosząc tam rzeczy, których się nie godziło. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 5 Ołtarz też pełen był rzeczy niesłusznych, których Zakon zakazował. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 6 Lecz ani szabatów święcono, ani dni uroczystych ojczystych zachowano, ani się zgoła żaden Żydem być nie wyznawał. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 7 I wodzono je z gorzkim musem w dzień nar rodzenia królewskiego na ofiary, a gdy obchodzili święto Bachusowe, przymuszano ich w wieńcach bluszczowych Bachusowi kwoli chodzić. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 8 A dekret wyszedł do bliskich miast pogańskich z poduszczenia Ptolemeistów, aby i oni także przeciwko Żydom czynili, żeby ofiary sprawowali, +2 Maccabees 2 Mch 46 6 9 i tych, którzy by nie chcieli przenieść się do ustaw pogańskich, aby zabijali. I tak widzieć było nędzę. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 10 Bo dwie niewieście oskarżono, że syny swe obrzezały: które zawiesiwszy im u piersi niemówiątka, jawnie w mieście obwiódszy, z muru zrzucili. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 11 Drudzy zasię szczedszy się do bliskich jaskiń a dzień szabatu po kryjomu obchodząc, gdy je Filipowi oznajmiono, ogniem są spaleni: dlatego że się obawali, dla nabożeństwa i dla zachowania powinności, ręką sobie pomoc dać. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 12 Lecz proszę tych, którzy te księgi czytać będą, aby się nie obrażali dla przeciwnych przygód, ale żeby te rzeczy, które się przydały, poczytali, że były nie na zginienie, ale na skaranie rodzaju naszego. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 13 Abowiem nie do puści grzesznikom długo czynić po swej wolej, ale zarazem pomścić się, znak jest wielkiego dobrodziejstwa. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 14 Bo nie tak, jako w innych narodziech, Pan cierpliwie czeka, aby je, gdy dzień sądu przyjdzie, w zupełności grzechów pokarał, +2 Maccabees 2 Mch 46 6 15 tak i o nas postanowił, aby gdy grzechy nasze do końca przyjdą, tak dopiero nad nami się mścił. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 16 A przetoż nigdy od nas nie oddala miłosierdzia swego, ale — karząc przeciwnościami — lud swój nigdy nie opuszcza. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 17 Ale to krótko, dla upomnienia czytających, niech będzie przypomniono, a teraz wróćmy się do historyjej. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 18 Eleazar tedy, jeden z przedniejszych doktorów, mąż w leciech podeszły i nadobnej twarzy, był przymuszany usta otworzywszy jeść świnie mięso. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 19 Ale on śmierć nachwalebniejszą raczej niż żywot omierzły obierąjąc, dobrowolnie uprzedzał na śmierć. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 20 A przeglądając jako przystało przystąpić, skromnie znosząc, umyślił nie dopuszczać się rzeczy nieprzystojnych dla miłości zdrowia. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 21 A ci, którzy przy nim stali, niedobrą litością wzruszeni dla starej przyjaźni z mężem, odwiódszy go osobno prosili, aby przyniesiono mięsa, którego mu się używać godziło, aby zmyślono, że jadł, jako król był rozkazał, z mięsa ofiarowanego: +2 Maccabees 2 Mch 46 6 22 żeby to uczyniwszy uszedł śmierci, a dla starej z mężem przyjaźni z nim ludzkość czynili. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 23 Ale on jął u siebie uważać zacność wieku i starości swej godną, i wrodzonego szlachectwa szedziwość, i z dzieciństwa obyczaje zachowania dobrego, i według ustaw świętego a od Boga danego Zakonu prędko odpowiedział, mówiąc: Że wolał pierwej iść do piekła. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 24 Bo, prawi, na nasze lata zmyślać nie przystoi: żeby wiele młodzieńców, mniemając, iż Eleazar będąc w dziewiącidziesiąt lat przeniósł się do życia cudzoziemców +2 Maccabees 2 Mch 46 6 25 i oni, dla mego zmyślania i dla trochy skazitelnego żywota, byli w błąd zawiedzieni, a przeto bych zmazy i przeklęctwa starości mojej nabył. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 26 Bo choćbych na ten czas uszedł mąk ludzkich, wszakże ręki Wszechmocnego ani żywy, ani umarły nie ujdę. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 27 A tak, statecznie z żywota schodząc, okażę się być starości godnym, +2 Maccabees 2 Mch 46 6 28 a młodzieńcom mężny przykład zostawię, jeśli ochotnym sercem a mężnie za napoważniejsze i naświętsze prawa poczdwą śmierć podejmę. To gdy wymówił, zaraz go na mękę pociągniono. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 29 A ci, którzy go wiedli, a mało przedtym byli łaskawszy, rozgniewali się dla słów od niego rzeczonych, które oni rozumieli, że z hardości rzeczone były. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 30 A gdy od bicia umierał, westchnął i rzekł: Panie, który masz świętą znajomość, ty wiesz jawnie, że ja mogąc być od śmierci wybawion, ciężkie boleści na ciele cierpię: wszakże według dusze dla bojażni twojej rad to cierpię. +2 Maccabees 2 Mch 46 6 31 Aten ci tym sposobem szczedł z żywota, nie tylko młodzieńcom, ale i wszemu narodowi pamiątkę śmierci swej na przykład cnoty i męstwa zostawiwszy. 2 Maccabees 2 Mch 46 7 1 A przydarzyło się, iż siedm braciej pospołu z matką ich poimanych, od króla przymuszano, aby przeciw Prawu świnie mięso jedli, bijąc je biczmi bykowemi. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 2 2 A jeden z nich, który był pierwszy, tak mówił: Czegóż się pytasz, abo czego się chcesz od nas dowiedzieć? Gotowiśmy raczej umrzeć, niźli Zakon Boży ojczysty przestąpić. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 3 3 Rozgniewawszy się tedy król, rozkazał panwie i kotły miedziane rozpalić: które gdy natychmiast rozpalono, -2 Maccabees 2 Mch 46 7 4 4 kazał temu, który naprzód mówił, język urżnąć, a skórę z głowy zdarwszy, ręce i nogi jego obciąć, na co inni bracia jego i z matką patrzali. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 5 5 A gdy już na wszytkim niczemu się nie godził, kazał ogień przyłożyć i jeszcze dychającego smażyć w panwi; w której gdy go długo męczono, drudzy pospołu z matką napominali jeden drugiego, aby statecznie śmierć podjęli, mówiąc: -2 Maccabees 2 Mch 46 7 6 6 Pan Bóg wejźrzy na prawdę a ucieszy się w nas, jako w oświadczeniu pieśni Mojżesz oznajmił: I w sługach swoich ucieszy się.(Powt 32,36) -2 Maccabees 2 Mch 46 7 7 7 A gdy tym sposobem on pierwszy umarł, wiedziono drugiego ku nagrawaniu, a skórę głowy jego i z włosy zdarwszy, pytali, jeśliby chciał jeść pierwej, niż go po wszytkim ciele na każdym członku męczyć będą. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 8 8 Ale on odpowiadając ojczystym głosem rzekł: Nie uczynię! Dlatego i ten wtóry pierwszego męki podjął. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 9 9 A konając, tak rzekł: Acz ty, nazłośliwszy, w niniejszym żywocie nas tracisz, ale król świata nas, za swe prawa Umarłe, na wiecznego żywota zmartwywstanie wzbudzi. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 10 10 Po onym trzeci był naigrawan, a gdy mu język podać kazano, wnet podał i śmiele ręce wyciągnął, -2 Maccabees 2 Mch 46 7 11 11 z ufnością mówił: Z nieba to mam, ale dla Zakonu Bożego teraz i to wzgardzam: bo się od niego zasię to wziąć spodziewam. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 12 12 Tak iż król i którzy z nim byli, dziwowali się sercu młodzieńca, że jako na nic na męki nie dbai. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 13 13 A gdy ten tak umarł, czwartego także męcząc trapili. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 14 14 A gdy już był bliski śmierci, tak rzekł: Lepiej jest, od ludzi na śmierć zdanym, czekać nadzieje od Boga, którzy od niego zasię mają być wskrzeszeni: bo tobie nie będzie zmartwywstanie ku żywotowi. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 15 15 A gdy przywiedli piątego, męczyli go, ale on wejźrzawszy nań, -2 Maccabees 2 Mch 46 7 16 16 rzekł: Mając moc między ludźmi, będąc skazitelny, czynisz, co chcesz: a nie mniemaj, żeby naród nasz był od Boga opuszczony. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 17 17 A ty cierpliwie czekaj a ujźrzysz wielką moc jego, jako ciebie i nasienie twe męczyć będzie. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 18 18 Potym wiedziono szóstego, i ten, poczynając umierać, tak mówił: Nie myl się darmo, bo my to sami dla siebie cierpimy, żeśmy przeciw Bogu naszemu zgrzeszyli i zstały się nam rzeczy podziwienia godne. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 19 19 Wszakże ty nie mnimaj, żebyś miał uść karania, żeś się ważył przeciw Bogu walczyć. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 20 20 Ale nad miarę matka dziwna a pamiątki między dobrymi godna: która na ginące siedm synów jednego dnia patrząc, dobrym sercem znosiła dla nadzieje, którą w Bogu miała. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 21 21 Każdego z nich ojczystym głosem mężnie napominała, będąc pełna mądrości, a myśli niewieściej męskiego -2 Maccabees 2 Mch 46 7 22 22 do nich mówiła: Nie wiem, jakoście się w żywocie moim ukazali, bo nie jam ducha i duszę wam darowała, i żywot, i każdego członki nie jam sama serca dodając spoiła. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 23 23 Ale Stworzyciel świata, który sprawił człowiecze narodzenie i który wynalazł poczęcie wszech rzeczy, i wam z miłosier dziem zaś ducha przywróci i żywot, jako wy teraz samymi sobą dla praw jego gardzicie. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 2 A jeden z nich, który był pierwszy, tak mówił: Czegóż się pytasz, abo czego się chcesz od nas dowiedzieć? Gotowiśmy raczej umrzeć, niźli Zakon Boży ojczysty przestąpić. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 3 Rozgniewawszy się tedy król, rozkazał panwie i kotły miedziane rozpalić: które gdy natychmiast rozpalono, +2 Maccabees 2 Mch 46 7 4 kazał temu, który naprzód mówił, język urżnąć, a skórę z głowy zdarwszy, ręce i nogi jego obciąć, na co inni bracia jego i z matką patrzali. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 5 A gdy już na wszytkim niczemu się nie godził, kazał ogień przyłożyć i jeszcze dychającego smażyć w panwi; w której gdy go długo męczono, drudzy pospołu z matką napominali jeden drugiego, aby statecznie śmierć podjęli, mówiąc: +2 Maccabees 2 Mch 46 7 6 Pan Bóg wejźrzy na prawdę a ucieszy się w nas, jako w oświadczeniu pieśni Mojżesz oznajmił: I w sługach swoich ucieszy się.(Powt 32,36) +2 Maccabees 2 Mch 46 7 7 A gdy tym sposobem on pierwszy umarł, wiedziono drugiego ku nagrawaniu, a skórę głowy jego i z włosy zdarwszy, pytali, jeśliby chciał jeść pierwej, niż go po wszytkim ciele na każdym członku męczyć będą. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 8 Ale on odpowiadając ojczystym głosem rzekł: Nie uczynię! Dlatego i ten wtóry pierwszego męki podjął. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 9 A konając, tak rzekł: Acz ty, nazłośliwszy, w niniejszym żywocie nas tracisz, ale król świata nas, za swe prawa Umarłe, na wiecznego żywota zmartwywstanie wzbudzi. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 10 Po onym trzeci był naigrawan, a gdy mu język podać kazano, wnet podał i śmiele ręce wyciągnął, +2 Maccabees 2 Mch 46 7 11 z ufnością mówił: Z nieba to mam, ale dla Zakonu Bożego teraz i to wzgardzam: bo się od niego zasię to wziąć spodziewam. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 12 Tak iż król i którzy z nim byli, dziwowali się sercu młodzieńca, że jako na nic na męki nie dbai. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 13 A gdy ten tak umarł, czwartego także męcząc trapili. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 14 A gdy już był bliski śmierci, tak rzekł: Lepiej jest, od ludzi na śmierć zdanym, czekać nadzieje od Boga, którzy od niego zasię mają być wskrzeszeni: bo tobie nie będzie zmartwywstanie ku żywotowi. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 15 A gdy przywiedli piątego, męczyli go, ale on wejźrzawszy nań, +2 Maccabees 2 Mch 46 7 16 rzekł: Mając moc między ludźmi, będąc skazitelny, czynisz, co chcesz: a nie mniemaj, żeby naród nasz był od Boga opuszczony. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 17 A ty cierpliwie czekaj a ujźrzysz wielką moc jego, jako ciebie i nasienie twe męczyć będzie. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 18 Potym wiedziono szóstego, i ten, poczynając umierać, tak mówił: Nie myl się darmo, bo my to sami dla siebie cierpimy, żeśmy przeciw Bogu naszemu zgrzeszyli i zstały się nam rzeczy podziwienia godne. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 19 Wszakże ty nie mnimaj, żebyś miał uść karania, żeś się ważył przeciw Bogu walczyć. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 20 Ale nad miarę matka dziwna a pamiątki między dobrymi godna: która na ginące siedm synów jednego dnia patrząc, dobrym sercem znosiła dla nadzieje, którą w Bogu miała. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 21 Każdego z nich ojczystym głosem mężnie napominała, będąc pełna mądrości, a myśli niewieściej męskiego +2 Maccabees 2 Mch 46 7 22 do nich mówiła: Nie wiem, jakoście się w żywocie moim ukazali, bo nie jam ducha i duszę wam darowała, i żywot, i każdego członki nie jam sama serca dodając spoiła. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 23 Ale Stworzyciel świata, który sprawił człowiecze narodzenie i który wynalazł poczęcie wszech rzeczy, i wam z miłosier dziem zaś ducha przywróci i żywot, jako wy teraz samymi sobą dla praw jego gardzicie. 2 Maccabees 2 Mch 46 7 24 14 Lecz Antioch mniemając, żeby nim gardzono, i puściwszy też mimo się głos urągający, gdy jeszcze namłodszy pozostał, nie tylko go słowy upominał, ale i pod przysięgą obiecował, że go bogatym i szczęśliwym uczynić miał i jeśliby odstąpił od praw ojczystych, że go miał mieć za przyjaciela i potrzeb mu dodać. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 25 25 Ale gdy się młodzieniec żadną miarą nie skłaniał na to, zawołał król matki i radził jej, aby młodzieńcowi radziła ku zdrowiu. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 26 26 A gdy ją długimi słowy napominał, obiecała, że synowi radzić miała. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 27 27 A tak schyliwszy się do niego, szydząc z okrutnego tyrana, mówiła głosem ojczystym: Synu mój, smiłuj się nade mną, któram cię dziewięć miesięcy w żywocie nosiła i przez trzy lata przy piersiach miała i chowała, i do tych lat przywiodła -2 Maccabees 2 Mch 46 7 28 28 Proszę, synu, abyś pojźrzał na niebo i na ziemię, i na wszytko, co na nich jest, i zrozumiał, iż to Bóg z niszczego uczynił i rodzaj ludzki. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 29 29 Tak się zstanie, że się nie będziesz bał tego kata, ale zstawszy się godnym braciej twej uczestnikiem, podejmi śmierć, abych cię z braty twemi w onym smiłowaniu przyjęła. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 30 30 To gdy ona jeszcze mówiła, rzekł młodzieniec: Kogóż czekacie? Nie słucham rozkazania królewskiego, ale rozkazania Zakonu, który nam jest dan przez Mojżesza. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 31 31 Ale ty, któryś się zstał wynależcą wszelkiej złości na Hebrejczyki, nie ujdziesz ręki Bożej. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 32 32 Bo my to dla grzechów naszych cierpiemy. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 33 33 I acz się na nas, dla kaźni i karania, Pan Bóg nasz trochę rozgniewał, ale przejednan będzie sługom swoim. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 34 34 A ty złośliwy a ze wszech ludzi nagorszy, nie wynoś się próżno daremnemi nadziejami, rozpaliwszy się na sługi jego. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 35 35 Abowiem jeszcześ nie uszedł sądu wszechmocnego a wszytko widzącego Boga. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 36 36 Bo brada moi krótkie teraz boleści wycierpiawszy, w przymierzu żywota wiecznego postanowieni są: ale ty sądem Bożym sprawiedliwe pychy twej karanie odniesiesz. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 37 37 Lecz ja, jako i bracia moi, duszę i dało moje dar wam za prawa ojczyste, wzywając Boga, aby co rychlej narodowi naszemu miłościwym był, a ty żebyś w mękach i w karaniu wyznał, że on sam jest Bogiem. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 38 38 Na mnie lepak i na braci mojej ustanie gniew Wszechmocnego, który jest sprawiedliwie wniesion na wszytek nasz naród. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 39 39 Tedy król gniewem zapalony, nad tym okrutniej niż nad wszytkimi się srożył, gniewając się, że był naigrany. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 40 40 A tak i ten czystym zszedł, na wszytkim w Panu ufając. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 41 41 A na ostatek po syniech i matka koniec wzięła. -2 Maccabees 2 Mch 46 7 42 42 A tak o ofiarach i zbytnich okrucieństwach dosyć się rzekło. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 25 Ale gdy się młodzieniec żadną miarą nie skłaniał na to, zawołał król matki i radził jej, aby młodzieńcowi radziła ku zdrowiu. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 26 A gdy ją długimi słowy napominał, obiecała, że synowi radzić miała. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 27 A tak schyliwszy się do niego, szydząc z okrutnego tyrana, mówiła głosem ojczystym: Synu mój, smiłuj się nade mną, któram cię dziewięć miesięcy w żywocie nosiła i przez trzy lata przy piersiach miała i chowała, i do tych lat przywiodła +2 Maccabees 2 Mch 46 7 28 Proszę, synu, abyś pojźrzał na niebo i na ziemię, i na wszytko, co na nich jest, i zrozumiał, iż to Bóg z niszczego uczynił i rodzaj ludzki. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 29 Tak się zstanie, że się nie będziesz bał tego kata, ale zstawszy się godnym braciej twej uczestnikiem, podejmi śmierć, abych cię z braty twemi w onym smiłowaniu przyjęła. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 30 To gdy ona jeszcze mówiła, rzekł młodzieniec: Kogóż czekacie? Nie słucham rozkazania królewskiego, ale rozkazania Zakonu, który nam jest dan przez Mojżesza. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 31 Ale ty, któryś się zstał wynależcą wszelkiej złości na Hebrejczyki, nie ujdziesz ręki Bożej. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 32 Bo my to dla grzechów naszych cierpiemy. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 33 I acz się na nas, dla kaźni i karania, Pan Bóg nasz trochę rozgniewał, ale przejednan będzie sługom swoim. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 34 A ty złośliwy a ze wszech ludzi nagorszy, nie wynoś się próżno daremnemi nadziejami, rozpaliwszy się na sługi jego. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 35 Abowiem jeszcześ nie uszedł sądu wszechmocnego a wszytko widzącego Boga. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 36 Bo brada moi krótkie teraz boleści wycierpiawszy, w przymierzu żywota wiecznego postanowieni są: ale ty sądem Bożym sprawiedliwe pychy twej karanie odniesiesz. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 37 Lecz ja, jako i bracia moi, duszę i dało moje dar wam za prawa ojczyste, wzywając Boga, aby co rychlej narodowi naszemu miłościwym był, a ty żebyś w mękach i w karaniu wyznał, że on sam jest Bogiem. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 38 Na mnie lepak i na braci mojej ustanie gniew Wszechmocnego, który jest sprawiedliwie wniesion na wszytek nasz naród. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 39 Tedy król gniewem zapalony, nad tym okrutniej niż nad wszytkimi się srożył, gniewając się, że był naigrany. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 40 A tak i ten czystym zszedł, na wszytkim w Panu ufając. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 41 A na ostatek po syniech i matka koniec wzięła. +2 Maccabees 2 Mch 46 7 42 A tak o ofiarach i zbytnich okrucieństwach dosyć się rzekło. 2 Maccabees 2 Mch 46 8 1 Ale Juda Machabeusz i ci co z nim byli, kryjomko wchodzili do miasteczek a zwoławszy powinowate i przyjacioły i przyjąwszy ku sobie te, którzy trwali w wierze Żydowskiej, wywiedli do siebie sześć tysięcy mężów. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 2 2 I wzywali Pana, aby wejżrzał na lud, który był od wszytkich deptany a smiłował się nad kościołem, który od niezbożnych był plugawiony; -2 Maccabees 2 Mch 46 8 3 3 aby się też zlitował nad zburzeniem miasta, które prędko miało być z ziemią zrównane, a wysłuchał głos krwie do niego wołającej; -2 Maccabees 2 Mch 46 8 4 4 żeby też wspomniał na niesprawiedliwe śmierci dziatek niewinnych i na bluźnierstwa zadane imieniowi jego a żeby się o to rozgniewał. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 5 5 Ale Machabeusz zebrawszy mnóstwo, zstawał się nieznośny poganom, bo się gniew Pański w miłosierdzie obrócił. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 6 6 A na miasteczka i miasta nachodząc nieodpowiednie, palił je, a miejsca sposobne posiadszy niemało porażek nieprzyjadół czynił. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 7 7 A nawięcej w nocy do takich się wycieczek udawał i sława mocy jego wszędy się roznosiła. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 8 8 A tak widząc Filip, że mąż pomału się wzbijał a iż się mu rzeczy częściej szczęśliwie powodziły, pisał do Ptolemeusa, starosty Celesyryjej i Fenicyjej, aby dał ratunek sprawam królewskim. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 9 9 A on wnet posłał Nikanora Patroklowego, z przedniejszych przyjaciela, dawszy zmieszanych narodów zbrojnych nie mniej dwudziestu tysięcy, aby wszytek naród Żydowski wygładził, i przydawszy mu i Gorgiasza, męża rycerskiego i w rzeczach wojennych barzo biegłego. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 10 10 A postanowił Nikanor, aby daniej królowi, którą miano płacić Rzymianom, dwa tysiąca talentów, dołożył z poimanych Żydów. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 11 11 I wnet posłał do miast nad morzem leżących zwoływając kupców na kupowanie więźniów Żydowskich, obiecując im dawać dziewięćdziesiąt niewolników za jeden talent, nic się nie oglądając na pomstę, która od wszechmocnego Pana za nim iść miała. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 12 12 A Juda, gdy się dowiedział, oznajmił tym, którzy przy nim byli Żydom, o przyszciu Nikanora. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 13 13 Z których niektórzy zlęknąwszy się i nie wierząc sprawiedliwości Bożej, uciekali, -2 Maccabees 2 Mch 46 8 14 14 a drudzy, jeśli co jeszcze mieli, przedawali, a społu Pana prosili, aby ich zachował od niezbożnego Nikanora, który pierwej niż się z nimi potkał, już je był poprzedał; -2 Maccabees 2 Mch 46 8 15 15 jeśli nie dla nich, wszakoż dla przymierza, które było z ojcy ich, i dla wzywania świętego a wielmożnego imienia jego nad nimi. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 16 16 Machabeusz tedy zwoławszy siedm tysięcy, którzy z nim byli, prosił, aby się z nieprzyjacioły nie jednali ani się bali mnóstwa nieprzyjaciół przeciwko im niesprawiedliwie ciągnących, ale aby -2 Maccabees 2 Mch 46 8 17 17 się mężnie potykali, mając przed oczyma zelżywość, którą oni miejscu świętemu niesłusznie uczynili, nadto i na krzywdę miasta wydanego na pośmiewisko, jeszcze też na ustawy przodków pogwałcone. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 18 18 Bo oni, prawi, we zbrojach swych wespół i w śmiałości ufają; ale my ufamy w Panie wszechmogącym, który może i te, którzy przeciw nam ciągną, i wszytek świat jednym skinieniem zgładzić. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 19 19 Przypominał Im też i boskie pomocy, które się przodkom ich działy, i że pod Sennacherybem sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy zginęło, -2 Maccabees 2 Mch 46 8 20 20 i walkę, którą w Babilonie przeciw Galatom mieli, jako gdy przyszło do rzeczy, gdy Macedończycy towarzysze jęli sobą trwożyć, samych tyło sześć tysięcy, porazili sto dwadzieścia tysięcy za pomocą, którą im dano z nieba, i dobrodziejstw za to barzo wiele dostali. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 21 21 Temi słowy zstali się stałymi i gotowymi dla Zakonu i ojczyzny umrzeć. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 22 22 A tak postanowił bracią swą hetmany nad obiema szykami, Symona i Józefa i Jonatę, poruczywszy każdemu po tysiącu i po piąci set. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 23 23 Nadto jeszcze gdy od Ezdrasza im przeczytane były Święte Księgi i dany znak Boskiego wspomożenia, sam hetman w pierwszym hufle potkał się z Nikanorem. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 24 24 I mając pomocnika Wszechmocnego pobili więcej niż dziewięć tysięcy ludzi, a większą część wojska Nikanorowego ranami zwątliwszy uciekać przymusili. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 25 25 I pobrawszy pieniądze onych, którzy kupować je byli przyjachali, zewsząd je gonili, -2 Maccabees 2 Mch 46 8 26 26 ale się wrócili, czasem przymuszeni, bo było przed szabatem, dla której przyczyny nie trwali w pogoniej. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 27 27 Lecz zbroje ich i łupy zgromadziwszy, szabat święcili błogosławiąc Pana, który je dnia onego zachował, kropiąc na nie początkiem miłosierdzia swego. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 28 28 A po szabacie chorym, sierotom i wdowom łupy rozdawali, a ostatek sami z swoimi mieli. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 29 29 To tedy gdy się zstało i gdy uczynili wszyscy wobec modlitwę, prosili miłosiernego Pana, aby do końca sługi swe w łaskę przyjął. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 30 30 A z tych, którzy z Tymoteuszem i z Bachidem przeciwko nim walczyli, więcej niż dwadzieścia tysięcy pobili i wysokich zamków dostali, i wiele łupów podzielili, przypuściwszy w równy dział chore, sieroty i wdowy, ale i stare. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 31 31 A gdy pilnie zebrali zbroje ich, wszytkie złożyli po miejscach sposobnych, a ostatek korzyści do Jeruzalem zanieśli. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 32 32 Zabili i Filarcha, który był z Tymoteuszem, męża złościwego, który był w wielu rzeczach Żydy utrapił. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 33 33 A gdy dzień zwycięstwa w Jeruzalem obchodzili, tego, który był święte bramy spalił, to jest Callistena, gdy do niektórego domu uciekł, spalili, godną mu zapłatę za niezbożności jego oddając. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 34 34 Lecz nawiętszy złoczyńca, Nikanor, który był tysiąc kupców na przedawanie Żydów przywiódł, -2 Maccabees 2 Mch 46 8 35 35 poniżony za pomocą Bożą od tych, których sobie za nic nie miał, złożywszy szatę świetną, przez Morze Międzyziemne uciekając przyszedł sam do Antiochijej, wielkie nieszczęście z utracenia wojska swego podjąwszy. -2 Maccabees 2 Mch 46 8 36 36 A który obiecował Rzymianom zapłacić dań z więźniów Jerozolimskich, opowiadał teraz, iż Żydowie mają Boga obrońcą a dlatego ranieni być nie mogą, że Zakonu od niego postanowionego naszladują. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 2 I wzywali Pana, aby wejżrzał na lud, który był od wszytkich deptany a smiłował się nad kościołem, który od niezbożnych był plugawiony; +2 Maccabees 2 Mch 46 8 3 aby się też zlitował nad zburzeniem miasta, które prędko miało być z ziemią zrównane, a wysłuchał głos krwie do niego wołającej; +2 Maccabees 2 Mch 46 8 4 żeby też wspomniał na niesprawiedliwe śmierci dziatek niewinnych i na bluźnierstwa zadane imieniowi jego a żeby się o to rozgniewał. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 5 Ale Machabeusz zebrawszy mnóstwo, zstawał się nieznośny poganom, bo się gniew Pański w miłosierdzie obrócił. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 6 A na miasteczka i miasta nachodząc nieodpowiednie, palił je, a miejsca sposobne posiadszy niemało porażek nieprzyjadół czynił. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 7 A nawięcej w nocy do takich się wycieczek udawał i sława mocy jego wszędy się roznosiła. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 8 A tak widząc Filip, że mąż pomału się wzbijał a iż się mu rzeczy częściej szczęśliwie powodziły, pisał do Ptolemeusa, starosty Celesyryjej i Fenicyjej, aby dał ratunek sprawam królewskim. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 9 A on wnet posłał Nikanora Patroklowego, z przedniejszych przyjaciela, dawszy zmieszanych narodów zbrojnych nie mniej dwudziestu tysięcy, aby wszytek naród Żydowski wygładził, i przydawszy mu i Gorgiasza, męża rycerskiego i w rzeczach wojennych barzo biegłego. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 10 A postanowił Nikanor, aby daniej królowi, którą miano płacić Rzymianom, dwa tysiąca talentów, dołożył z poimanych Żydów. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 11 I wnet posłał do miast nad morzem leżących zwoływając kupców na kupowanie więźniów Żydowskich, obiecując im dawać dziewięćdziesiąt niewolników za jeden talent, nic się nie oglądając na pomstę, która od wszechmocnego Pana za nim iść miała. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 12 A Juda, gdy się dowiedział, oznajmił tym, którzy przy nim byli Żydom, o przyszciu Nikanora. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 13 Z których niektórzy zlęknąwszy się i nie wierząc sprawiedliwości Bożej, uciekali, +2 Maccabees 2 Mch 46 8 14 a drudzy, jeśli co jeszcze mieli, przedawali, a społu Pana prosili, aby ich zachował od niezbożnego Nikanora, który pierwej niż się z nimi potkał, już je był poprzedał; +2 Maccabees 2 Mch 46 8 15 jeśli nie dla nich, wszakoż dla przymierza, które było z ojcy ich, i dla wzywania świętego a wielmożnego imienia jego nad nimi. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 16 Machabeusz tedy zwoławszy siedm tysięcy, którzy z nim byli, prosił, aby się z nieprzyjacioły nie jednali ani się bali mnóstwa nieprzyjaciół przeciwko im niesprawiedliwie ciągnących, ale aby +2 Maccabees 2 Mch 46 8 17 się mężnie potykali, mając przed oczyma zelżywość, którą oni miejscu świętemu niesłusznie uczynili, nadto i na krzywdę miasta wydanego na pośmiewisko, jeszcze też na ustawy przodków pogwałcone. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 18 Bo oni, prawi, we zbrojach swych wespół i w śmiałości ufają; ale my ufamy w Panie wszechmogącym, który może i te, którzy przeciw nam ciągną, i wszytek świat jednym skinieniem zgładzić. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 19 Przypominał Im też i boskie pomocy, które się przodkom ich działy, i że pod Sennacherybem sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy zginęło, +2 Maccabees 2 Mch 46 8 20 i walkę, którą w Babilonie przeciw Galatom mieli, jako gdy przyszło do rzeczy, gdy Macedończycy towarzysze jęli sobą trwożyć, samych tyło sześć tysięcy, porazili sto dwadzieścia tysięcy za pomocą, którą im dano z nieba, i dobrodziejstw za to barzo wiele dostali. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 21 Temi słowy zstali się stałymi i gotowymi dla Zakonu i ojczyzny umrzeć. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 22 A tak postanowił bracią swą hetmany nad obiema szykami, Symona i Józefa i Jonatę, poruczywszy każdemu po tysiącu i po piąci set. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 23 Nadto jeszcze gdy od Ezdrasza im przeczytane były Święte Księgi i dany znak Boskiego wspomożenia, sam hetman w pierwszym hufle potkał się z Nikanorem. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 24 I mając pomocnika Wszechmocnego pobili więcej niż dziewięć tysięcy ludzi, a większą część wojska Nikanorowego ranami zwątliwszy uciekać przymusili. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 25 I pobrawszy pieniądze onych, którzy kupować je byli przyjachali, zewsząd je gonili, +2 Maccabees 2 Mch 46 8 26 ale się wrócili, czasem przymuszeni, bo było przed szabatem, dla której przyczyny nie trwali w pogoniej. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 27 Lecz zbroje ich i łupy zgromadziwszy, szabat święcili błogosławiąc Pana, który je dnia onego zachował, kropiąc na nie początkiem miłosierdzia swego. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 28 A po szabacie chorym, sierotom i wdowom łupy rozdawali, a ostatek sami z swoimi mieli. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 29 To tedy gdy się zstało i gdy uczynili wszyscy wobec modlitwę, prosili miłosiernego Pana, aby do końca sługi swe w łaskę przyjął. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 30 A z tych, którzy z Tymoteuszem i z Bachidem przeciwko nim walczyli, więcej niż dwadzieścia tysięcy pobili i wysokich zamków dostali, i wiele łupów podzielili, przypuściwszy w równy dział chore, sieroty i wdowy, ale i stare. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 31 A gdy pilnie zebrali zbroje ich, wszytkie złożyli po miejscach sposobnych, a ostatek korzyści do Jeruzalem zanieśli. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 32 Zabili i Filarcha, który był z Tymoteuszem, męża złościwego, który był w wielu rzeczach Żydy utrapił. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 33 A gdy dzień zwycięstwa w Jeruzalem obchodzili, tego, który był święte bramy spalił, to jest Callistena, gdy do niektórego domu uciekł, spalili, godną mu zapłatę za niezbożności jego oddając. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 34 Lecz nawiętszy złoczyńca, Nikanor, który był tysiąc kupców na przedawanie Żydów przywiódł, +2 Maccabees 2 Mch 46 8 35 poniżony za pomocą Bożą od tych, których sobie za nic nie miał, złożywszy szatę świetną, przez Morze Międzyziemne uciekając przyszedł sam do Antiochijej, wielkie nieszczęście z utracenia wojska swego podjąwszy. +2 Maccabees 2 Mch 46 8 36 A który obiecował Rzymianom zapłacić dań z więźniów Jerozolimskich, opowiadał teraz, iż Żydowie mają Boga obrońcą a dlatego ranieni być nie mogą, że Zakonu od niego postanowionego naszladują. 2 Maccabees 2 Mch 46 9 1 Tegoż czasu Antioch sromotnie się wracał z Persyjej. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 2 2 Bo wjachał był do miasta, które zowią Persepolis, i kusił się zbór złupić i miasto podbić. Ale gdy się pospólstwo do broniej zbiegło, tył podali i tak się zstało, iż Antioch uciekszy z sromotą się wracał. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 3 3 A gdy przyjachał ku Ekbatanie, dowiedział się, co się z Nikanorem i z Tymoteuszem zstało. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 4 4 A nadąwszy się gniewem spodziewał się, że krzywdę onych, przed którymi uciekł, mógł na Żydy obrócić i dlategoż rozkazał co prędzej poganiać jadąc bez przestanku, gdyż go sąd niebieski przyciskał za to, że tak hardzie mówił, że miał przyjachać do Jeruzalem, uczynić ji mogiłą grobu Żydów. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 5 5 Ale który wszytko widzi, Pan Bóg Izraelski, zaraził go plagą nieuleczoną i niewidomą. Bo skoro tejże to mowy dokonał, zjęła go boleść sroga wnętrzności i gorzkie dręczenie wnętrza. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 6 6 A iście barzo sprawiedliwie jako tego, który mnogimi a nowemi mękami dręczył innych wnętrzności. Acz on przedsię żadnym obyczajem od swej złości nie przestawał. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 7 7 A nadto będąc pychy pełen i ogniem pałając na sercu przeciw Żydom i rozkazując pospieszać, przydało się, że bieżąc wskok wypadł z woza i od ciężkiego ciała stłuczenia członki jego strapione były. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 8 8 A ten, który się zdał sobie, że i nawałnościam morskim rozkazował, nad ludzki zwyczaj hardości pełen, i gór wysokość miał na szali zważyć, teraz do ziemie poniżony, noszon był na stołku, jawną moc Bożą na samym sobie oświadczając, -2 Maccabees 2 Mch 46 9 9 9 tak iż robacy z ciała złośnika wyciekali, a żyjącego w boleściach mięso padało, cuchnienie też i smród jego wojsku ciężkie było. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 10 10 A który mało przedtym zdał sobie gwiazd niebieskich dosięgać, tego już nikt nie mógł dla nieznośnego smrodu znosić. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 11 11 Stąd tedy począł od wielkiej pychy odwiedziony ku uznaniu samego siebie przychodzić, Boską plagą upomniony, gdy na każde ocemgnienie boleści jego więtszą moc brały. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 12 12 A gdy już ani sam mógł swego smrodu znosić, tak mówił: Sprawiedliwa rzecz jest być poddanym Bogu, a śmiertelnemu myślą nie równać się z Bogiem. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 13 13 A modlił się ten złośnik do Pana, od którego nie miał otrzymać miłosierdzia. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 14 14 A miar sto, do którego prędko bieżał, aby je z ziemią zrównał i grób nagromadzonych trupów uczynił, teraz chce wolnym uczynić. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 15 15 A Żydy, o których był rzekł, że ich ani grobu godnych miał rozumieć, ale ptakom i żwierzom podać ku rozniesieniu i z dziatkami wygładzić, teraz je równe Ateńczykom uczynić obiecuje. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 16 16 Kościół też święty, który by! pierwej złupił, że ji miał co nalepszemi darami ozdobić i naczynia świętego więcej przyczynić, i nakłady do ofiar należące z dochodów swych dawać, -2 Maccabees 2 Mch 46 9 17 17 i nadto i Żydem zostać a po wszech miejscach ziemie przechodzić i moc Bożą opowiadać. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 18 18 Ale gdy boleści nie przestawały (bo nań był przyszedł sprawiedliwy sąd Boży), rozpaczając napisał do Żydów na kształt odproszenia list to zamykający: -2 Maccabees 2 Mch 46 9 19 19 Przenalepszym mieszczanom, Żydom, dobrego zdrowia i dobrego mienia, i wszelakiego szczęścia król i hetman Antioch. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 20 20 Jeśliście dobrze zdrowi i dziatki wasze i wszytko się wam po myśli powodzi, wielce dziękujemy. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 21 21 A ja niemocą złożony a na was łaskawie wspominając, gdym się wracał z Persyjej, a wpadłem w wielką chorobę, zdało mi się za rzecz potrzebną, abym o pospolitym pożytku staranie miał, -2 Maccabees 2 Mch 46 9 22 22 nie wątpiąc sam o sobie, ale nadzieję wielką mając, że się z niemocy wybiegam. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 23 23 A rozmyślając sobie, że i ociec mój czasów, których do wyższych miejsc wojska wiódł, naznaczył, który by po nim państwo ujął, -2 Maccabees 2 Mch 46 9 24 24 iż jeśliby się co przeciwnego przydało abo jako co trudnego dano znać, wiedząc ci, którzy po krainach byli, komu jest poruczona zwierzchność wszech rzeczy, z sobą nie trwożyli. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 25 25 K temu uważając, że bliskie książęta wszytkie i sąsiedzi czasu patrzą i skończenia czekają, syna mego, Antiocha, naznaczyłem królem, któregom, częstokroć dojeżdżając do wyższych królestw, wielom z waszych zalecał i pisałem do niego, co niżej położono. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 26 26 A przetoż was proszę i żądam, pomniąc na dobrodziejstwa pospolicie i osobliwie, aby każdy wiarę przeciwko mnie i przeciw synowi memu zachował. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 27 27 Bo mam nadzieję, że się będzie skromnie i ludzkie sprawował i naśladował przedsięwzięcia mego, i będzie wam pospolity. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 28 28 A tak mężobójca i bhiżnierz okrutnie zarażony, jako się sam z drugimi obchodził, w drodze między górami mizerną śmiercią żywota dokonał. -2 Maccabees 2 Mch 46 9 29 29 A Filip, który z nim był pospołu wychowań, prowadził ciało, który, bojąc się syna Antiocha, do Ptolemeusa Filometora do Egiptu zjachał. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 2 Bo wjachał był do miasta, które zowią Persepolis, i kusił się zbór złupić i miasto podbić. Ale gdy się pospólstwo do broniej zbiegło, tył podali i tak się zstało, iż Antioch uciekszy z sromotą się wracał. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 3 A gdy przyjachał ku Ekbatanie, dowiedział się, co się z Nikanorem i z Tymoteuszem zstało. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 4 A nadąwszy się gniewem spodziewał się, że krzywdę onych, przed którymi uciekł, mógł na Żydy obrócić i dlategoż rozkazał co prędzej poganiać jadąc bez przestanku, gdyż go sąd niebieski przyciskał za to, że tak hardzie mówił, że miał przyjachać do Jeruzalem, uczynić ji mogiłą grobu Żydów. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 5 Ale który wszytko widzi, Pan Bóg Izraelski, zaraził go plagą nieuleczoną i niewidomą. Bo skoro tejże to mowy dokonał, zjęła go boleść sroga wnętrzności i gorzkie dręczenie wnętrza. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 6 A iście barzo sprawiedliwie jako tego, który mnogimi a nowemi mękami dręczył innych wnętrzności. Acz on przedsię żadnym obyczajem od swej złości nie przestawał. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 7 A nadto będąc pychy pełen i ogniem pałając na sercu przeciw Żydom i rozkazując pospieszać, przydało się, że bieżąc wskok wypadł z woza i od ciężkiego ciała stłuczenia członki jego strapione były. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 8 A ten, który się zdał sobie, że i nawałnościam morskim rozkazował, nad ludzki zwyczaj hardości pełen, i gór wysokość miał na szali zważyć, teraz do ziemie poniżony, noszon był na stołku, jawną moc Bożą na samym sobie oświadczając, +2 Maccabees 2 Mch 46 9 9 tak iż robacy z ciała złośnika wyciekali, a żyjącego w boleściach mięso padało, cuchnienie też i smród jego wojsku ciężkie było. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 10 A który mało przedtym zdał sobie gwiazd niebieskich dosięgać, tego już nikt nie mógł dla nieznośnego smrodu znosić. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 11 Stąd tedy począł od wielkiej pychy odwiedziony ku uznaniu samego siebie przychodzić, Boską plagą upomniony, gdy na każde ocemgnienie boleści jego więtszą moc brały. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 12 A gdy już ani sam mógł swego smrodu znosić, tak mówił: Sprawiedliwa rzecz jest być poddanym Bogu, a śmiertelnemu myślą nie równać się z Bogiem. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 13 A modlił się ten złośnik do Pana, od którego nie miał otrzymać miłosierdzia. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 14 A miar sto, do którego prędko bieżał, aby je z ziemią zrównał i grób nagromadzonych trupów uczynił, teraz chce wolnym uczynić. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 15 A Żydy, o których był rzekł, że ich ani grobu godnych miał rozumieć, ale ptakom i żwierzom podać ku rozniesieniu i z dziatkami wygładzić, teraz je równe Ateńczykom uczynić obiecuje. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 16 Kościół też święty, który by! pierwej złupił, że ji miał co nalepszemi darami ozdobić i naczynia świętego więcej przyczynić, i nakłady do ofiar należące z dochodów swych dawać, +2 Maccabees 2 Mch 46 9 17 i nadto i Żydem zostać a po wszech miejscach ziemie przechodzić i moc Bożą opowiadać. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 18 Ale gdy boleści nie przestawały (bo nań był przyszedł sprawiedliwy sąd Boży), rozpaczając napisał do Żydów na kształt odproszenia list to zamykający: +2 Maccabees 2 Mch 46 9 19 Przenalepszym mieszczanom, Żydom, dobrego zdrowia i dobrego mienia, i wszelakiego szczęścia król i hetman Antioch. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 20 Jeśliście dobrze zdrowi i dziatki wasze i wszytko się wam po myśli powodzi, wielce dziękujemy. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 21 A ja niemocą złożony a na was łaskawie wspominając, gdym się wracał z Persyjej, a wpadłem w wielką chorobę, zdało mi się za rzecz potrzebną, abym o pospolitym pożytku staranie miał, +2 Maccabees 2 Mch 46 9 22 nie wątpiąc sam o sobie, ale nadzieję wielką mając, że się z niemocy wybiegam. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 23 A rozmyślając sobie, że i ociec mój czasów, których do wyższych miejsc wojska wiódł, naznaczył, który by po nim państwo ujął, +2 Maccabees 2 Mch 46 9 24 iż jeśliby się co przeciwnego przydało abo jako co trudnego dano znać, wiedząc ci, którzy po krainach byli, komu jest poruczona zwierzchność wszech rzeczy, z sobą nie trwożyli. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 25 K temu uważając, że bliskie książęta wszytkie i sąsiedzi czasu patrzą i skończenia czekają, syna mego, Antiocha, naznaczyłem królem, któregom, częstokroć dojeżdżając do wyższych królestw, wielom z waszych zalecał i pisałem do niego, co niżej położono. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 26 A przetoż was proszę i żądam, pomniąc na dobrodziejstwa pospolicie i osobliwie, aby każdy wiarę przeciwko mnie i przeciw synowi memu zachował. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 27 Bo mam nadzieję, że się będzie skromnie i ludzkie sprawował i naśladował przedsięwzięcia mego, i będzie wam pospolity. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 28 A tak mężobójca i bhiżnierz okrutnie zarażony, jako się sam z drugimi obchodził, w drodze między górami mizerną śmiercią żywota dokonał. +2 Maccabees 2 Mch 46 9 29 A Filip, który z nim był pospołu wychowań, prowadził ciało, który, bojąc się syna Antiocha, do Ptolemeusa Filometora do Egiptu zjachał. 2 Maccabees 2 Mch 46 10 1 A Machabeusz i którzy z nim byli, za obroną Pańską kościół i miasto zasię wziął, -2 Maccabees 2 Mch 46 10 2 2 a ołtarze, których byli cudzoziemcy po ulicach nabudowali, tudzież też zbory, rozwalił. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 3 3 I wychędożywszy kościół, inny ołtarz sprawili, a z kamienia rozpalonego ogień wskrzosawszy, sprawowali ofiary po dwu lat, i kadzenie, i lampy, i chleby pokładne wystawili. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 4 4 Co uczyniwszy, padając na ziemię, prosili Pana, aby już więcej w takowe nędze nie wpadali, ale i jeśliby kiedy zgrzeszyli, aby łaskawiej od niego byli karani, a nie dzikim a bluźnierskim ludziom podawani. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 5 5 A którego dnia kościół od cudzoziemców był splugawiony, tegoż dnia przydało się, że się oczyścienie zstało, dwudziestego i piątego dnia miesiąca, który był Kasleu. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 6 6 I z weselem przez ośm dni obchodzili jako święto Kuczek, wspominając, iż przed małym czasem dzień uroczysty Kuczek po górach i po jaskiniach jako żwierzęta obchodzili. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 7 7 A przetoż gałązki i rózgi zielone i palmy nosili przed tym, który zdarzył, że oczyśclone było miejsce swoje. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 8 8 I pospolitym rozkazaniem i wyrokiem ustawili, aby one dni wszytek naród Żydowski na każdy rok obchodził. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 9 9 A Antiocha, którego zwano Zacnym, taki był koniec żywota. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 10 10 A teraz o Eupatorze, synie Antiocha niezbożnego, co się działo, powiemy, skracając złe przygody, które się na walkach przydawały. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 11 11 Bo ten dostąpiwszy królestwa, przełożył nad sprawami królestwa niejakiego Lisjasza, hetmana rycerstwa Fenicyjej i Syryjej. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 12 12 Abowiem Ptolemeusz, którego zwano Mecer, prawa Żydom umyślił zachować, a zwłaszcza dla niesprawiedliwości, która się im była stała, i spokojnie się z nimi obchodzić. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 13 13 Ale przeto będąc oskarżony od przyjaciół do Eupatora, gdy go częstokroć zdrajcą nazywano (przeto iż Cypru od Filometora jemu poruczonego odbieżał i do Antiocha Zacnego się udawszy i od tego odstał) , trucizną żywota dokonał. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 14 14 A Gorgiasz, będąc hetmanem na tych miejscach, nazbierawszy przychodniów, często z Żydy wojował. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 15 15 A Żydzi, którzy mieli zamki na różnych miejscach, wygnane z Jeruzalem przyjmowali i kusili się walczyć. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 16 16 A ci, którzy z Machabeuszem byli, przez modlitwę Pana prosząc, aby im był na pomocy, uderzyli na obronne miejsca Idumejczyków -2 Maccabees 2 Mch 46 10 17 17 i dobywając ich wielką mocą, miejsca otrzymali, a kto się im nawinął, zabijali, i wszytkich wobec nie mniej dwudziestu tysięcy zamordowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 18 18 A gdy niektórzy uciekli na dwie wieży barzo obronne, wszytkie potrzeby na odpór mające, -2 Maccabees 2 Mch 46 10 19 19 Machabeusz na ich zdobywanie Symona, Józefa i Zachęusza, i tych, którzy z nimi byli, dosyć wielu zostawiwszy, sam się udał do tych bitew, więcej które przynaglały. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 20 20 Ale ci, którzy z Symonem byli, chciwością uniesieni, od niektórych, którzy na wieżach byli, dali się uwieść pieniądzom, a wziąwszy siedmdziesiąt tysięcy dydrachm, niektórym uciec dopuścili. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 21 21 A gdy Machabeuszowi oznajmiono, co się zstało, zgromadziwszy przedniejsze z ludu, skarżył na nie, iż bracią za pieniądze przedali wypuściwszy ich nieprzyjacioły. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 22 22 Tych tedy, uczyniwszy je zdrajcy, zabił i natychmiast dwu wież dobył. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 23 23 I sprawując wszytko szczęśliwe, bronią i rękoma, więcej niż dwadzieścia tysięcy zabił na dwu zamkach. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 24 24 A Tymoteusz, który pierwej od Żydów był zwyciężony, zebrawszy wojsko ludu cudzoziemskiego i zgromadziwszy jezdne z Azyjej, przyciągnął, jakoby mocą miał wziąć ziemię Żydowską. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 25 25 Lecz Machabeusz i ci, co z nim byli, gdy się on przybliżał, modlili się Panu głowy ziemią posypawszy a biodra włosiennicami opasawszy. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 26 26 Padszy u spodku ołtarza, aby im miłościw, a nieprzyjaciołom ich był nieprzyjacielem i sprzeciwnikom sprzeciwił się, jako Zakon mówi. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 27 27 A tak po modlitwie wziąwszy zbroje, odszedszy dalej od miasta, a przyszedszy bliżej ku nieprzyjaciołom, położyli się. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 28 28 A skoro słońce wzeszło, stoczyli bitwę z obudwu stron: ci mając rękojmią zwycięstwa i szczęścia Pana z cnotą, a oni za ! hetmana ku bitwie serce mając. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 29 29 Lecz gdy sroga bitwa była, ukazali się nieprzyjaciołom z nieba pięć mężów na koniech, uzdami złotemi ozdobni, którzy byli przewodnikami Żydom. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 30 30 Z których dwa Machabeusza między sobą mając, broniami swymi obtoczywszy, zdrowego zachowywali, a na nieprzyjacioły zastrzały i pioruny miotali, prze co i ślepotą zamieszani, i napełnieni trwogi upadali. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 31 31 I zabito ich dwadzieścia tysięcy i pięć set, a jezdnych sześć set. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 32 32 A Tymoteusz uciekł na Gazarę, zameczek obronny, w którym był starosta Chereusz. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 33 33 Ale Machabeusz i ci, którzy z nim byli, z ochotą obiegli zamek przez cztery dni. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 34 34 A ci, którzy na nim byli, ufając miejsca obronie, nad miarę złorzeczyli i mowy nie -2 Maccabees 2 Mch 46 10 35 35 słuszne miotali. Ale gdy piąty dzień nastawał, dwadzieścia młodzieńców z tych, którzy z Machabeuszem byli, zapaleni sercem o one blużnierstwa, mężnie do muru przystąpili i srogim sercem idąc wstępowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 36 36 Lecz i drudzy także wstępując, wieże i bramy palić poczęli i same bluźnierze żywo palili. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 37 37 A przez dwa dni ustawicznie zamek zburzywszy, Tymoteusza, który się był skrył na jednym miejscu, dostawszy zabili, i brata jego Chereasza, i Apolofana zabili. -2 Maccabees 2 Mch 46 10 38 38 Co sprawiwszy, z pieśniami i z wyznawaniem błogosławili Pana, który wielkie rzeczy uczynił w Izraelu a dał im zwycięstwo. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 1 1 Ale po małym czasie lisjasz, sprawca i powinowaty królewski, i nad sprawami przełożony, to co się stało ciężko znosząc, -2 Maccabees 2 Mch 46 11 2 2 zebrawszy ośmdziesiąt tysięcy i wszytkę jezdę, ruszył się przeciw Żydom, rozumiejąc, iż miasta dobywszy uczynić je miał mieszkaniem pogańskim -2 Maccabees 2 Mch 46 11 3 3 a że kościół miał iść na zysk pieniężny jako inne zbory pogańskie, a kapłaństwo przedajne na każdy rok. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 4 4 W niwczym się nie oglądając na Bożą moc, ale rozpuściwszy wodze serca, w mnóstwie pieszych iw tysiącach konnych, i w ośmidziesiąt elefantów ufał. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 5 5 A tak wtargnąwszy do ziemie Żydowskiej, a przybliżywszy się do Betsury, która była w ciasnym miejscu na piąci stajach od Jeruzalem, onego zamku dobywał. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 6 6 A gdy Machabeusz i cl, co | z nim byli, dowiedzieli się, iż zamków dobywano, z płaczem i łzami prosili Pana i wszytek lud pospolity z nimi, aby zesłał Anjoła dobrego ku wybawieniu Izraela. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 7 7 A sam napierwej Machabeusz, porwawszy broń, napominał drugich, aby się z nim wdali w niebezpieczeństwo a dali ratunek braciej swej. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 8 8 A gdy pospołu ochotnym sercem wjeżdżali w Jeruzalem, ukazał się rycerz jadący przed nimi w szacie świetnej, we złotej zbroi, drzewcem obracając. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 9 9 Tedy wszyscy społu błogosławili miłosiernego Pana i byli na umyśle utwierdzeni, będąc gotowi nie tylko przez ludzie, ale i przez naokrutniejsze bestyje i przez mury żelazne przebić się. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 10 10 A tak szli ochotnie mając z nieba pomocnika i litościwego nad sobą Pana. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 11 11 A jako lwi rzuciwszy się pędem na nieprzyjacioły, porazili z nich jedenaście tysięcy pieszych a tysiąc i sześć set jezdnych, -2 Maccabees 2 Mch 46 11 12 12 a wszystkie w tył obrócili, a więcej z nich rannych nago uszło, lecz i sam Lisjasz sromotnie uciekając uszedł. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 13 13 A iż był niegłupi, rozmyśliwszy sobie, jaką szkodę podjął, i rozumiejąc, iż Hebrejczykowie niezwyciężeni są polegając na wszechmocnego Boga pomocy, -2 Maccabees 2 Mch 46 11 14 14 posłał do nich i obiecował zezwolić na wszytko, co słuszna jest, i króla przywieść, aby był przyjacielem. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 15 15 I przyzwolił Machabeusz na prośby Lisjaszowe, pożytkowi we wszytkim dogadzając. I cokolwiek Machabeusz pisał Lisjaszowi o Żydziech, tego król pozwolił. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 16 16 Bo były listy napisane do Żydów od Lisjasza ten sposób zamykające: Lysjas, ludowi Żydowskiemu, zdrowia. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 17 17 Jan i Abesalom, którzy byli posłani od was, oddawszy pisanie, żądali, abym to, co się przez nie dało znać, wypełnił. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 18 18 A tak, cokolwiek mogło się odnieść do króla, przełożyłem, a czego rzecz dopuszczała, pozwoliłem. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 19 19 Przetoż jeśli w sprawach wiarę zachowacie, na potym starać się będę, abych wam był przyczyną dobrego. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 20 20 A o innych rzeczach, o każdej z osobna, dałem rozkazanie słowne i tym i owym, którzy ode mnie posłani są, aby się z wami namówili. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 21 21 Mięjde się dobrze. Roku setnego czterdziestego ósmego, miesiąca Dioskora, dnia dwudziestego i czwartego. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 22 22 Królewski zaś list to w sobie miał: Król Antioch Lisjaszowi bratu, zdrowia. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 23 23 Gdyż ociec nasz między bogi przeniesion jest, my, chcąc, aby ci, którzy są w królestwie naszym, bez trwogi żyli a rzeczy swej pilnowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 24 24 Słyszeliśmy, iż Żydowie nie przyzwolili ojcu memu, żeby mieli przeniesieni być do obyczajów greckich, ale że chcą trzymać swe ustawy i dlatego żądają od nas, abyśmy im dopuścili praw ich. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 25 25 Chcąc tedy, aby ten naród był w pokoju, stanowiąc osądziliśmy, aby im kościół był przywrócony, aby się podług zwyczaju przodków swych rządzili. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 26 26 Dobrze tedy uczynisz, jeśli do nich poślesz a dasz im prawą rękę, aby poznawszy wolą naszę, byli dobrego serca a własnych pożytków przestrzegali. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 27 27 A list do Żydów królewskich taki był: Król Antioch Radzie Żydowskiej i innym Żydom, zdrowia -2 Maccabees 2 Mch 46 11 28 28 Jeśli się dobrze made, takeście, jako chcemy, ale i my dobrze się mamy. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 29 29 Przyszedł do nas Me nelaus powiadając, że wy chce de zstąpić do waszych, którzy są u nas. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 30 30 A przetoż tym, którzy do nas przydą aż do dnia trzydziestego miesiąca Ksantika, dajemy prawicę bezpieczeństwa, -2 Maccabees 2 Mch 46 11 31 31 aby Żydzi używali pokarmów i praw swoich jako i przedtym a izby żaden z nich żadnym sposobem przykrości nie cierpiał w tych rzeczach, które się z niewiadomości działy. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 32 32 A posłaliśmy i Menelausa, który by z wami mówił. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 33 33 Dobrze się miejcie. Roku setnego czterdziestego ósmego, Ksantika miesiąca, dnia piętnastego. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 34 34 Posłali też i Rzymianie list taki: Kwintus Memmius i Tytus Manilius, legad Rzymscy, ludowi Żydowskiemu, zdrowia. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 35 35 Tego, co wam lisjasz, królewski powinowaty, pozwolił, i myśmy pozwolili. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 36 36 A o czym rozumiał, że się miał królik dołożyć, pilnie się między sobą naradziwszy, wnet kogo poślijcie, abyśmy skazali tak, jako wam należy, bo my jedziemy do Antiochijej. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 37 37 A przetoż co narychlej odpiszcie, abyśmy i my wiedzieli, co jest za wola wasza. -2 Maccabees 2 Mch 46 11 38 38 Miejcie się dobrze. Roku setnego czterdziestego ósmego, piętnastego dnia miesiąca Ksantika. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 2 a ołtarze, których byli cudzoziemcy po ulicach nabudowali, tudzież też zbory, rozwalił. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 3 I wychędożywszy kościół, inny ołtarz sprawili, a z kamienia rozpalonego ogień wskrzosawszy, sprawowali ofiary po dwu lat, i kadzenie, i lampy, i chleby pokładne wystawili. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 4 Co uczyniwszy, padając na ziemię, prosili Pana, aby już więcej w takowe nędze nie wpadali, ale i jeśliby kiedy zgrzeszyli, aby łaskawiej od niego byli karani, a nie dzikim a bluźnierskim ludziom podawani. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 5 A którego dnia kościół od cudzoziemców był splugawiony, tegoż dnia przydało się, że się oczyścienie zstało, dwudziestego i piątego dnia miesiąca, który był Kasleu. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 6 I z weselem przez ośm dni obchodzili jako święto Kuczek, wspominając, iż przed małym czasem dzień uroczysty Kuczek po górach i po jaskiniach jako żwierzęta obchodzili. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 7 A przetoż gałązki i rózgi zielone i palmy nosili przed tym, który zdarzył, że oczyśclone było miejsce swoje. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 8 I pospolitym rozkazaniem i wyrokiem ustawili, aby one dni wszytek naród Żydowski na każdy rok obchodził. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 9 A Antiocha, którego zwano Zacnym, taki był koniec żywota. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 10 A teraz o Eupatorze, synie Antiocha niezbożnego, co się działo, powiemy, skracając złe przygody, które się na walkach przydawały. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 11 Bo ten dostąpiwszy królestwa, przełożył nad sprawami królestwa niejakiego Lisjasza, hetmana rycerstwa Fenicyjej i Syryjej. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 12 Abowiem Ptolemeusz, którego zwano Mecer, prawa Żydom umyślił zachować, a zwłaszcza dla niesprawiedliwości, która się im była stała, i spokojnie się z nimi obchodzić. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 13 Ale przeto będąc oskarżony od przyjaciół do Eupatora, gdy go częstokroć zdrajcą nazywano (przeto iż Cypru od Filometora jemu poruczonego odbieżał i do Antiocha Zacnego się udawszy i od tego odstał) , trucizną żywota dokonał. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 14 A Gorgiasz, będąc hetmanem na tych miejscach, nazbierawszy przychodniów, często z Żydy wojował. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 15 A Żydzi, którzy mieli zamki na różnych miejscach, wygnane z Jeruzalem przyjmowali i kusili się walczyć. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 16 A ci, którzy z Machabeuszem byli, przez modlitwę Pana prosząc, aby im był na pomocy, uderzyli na obronne miejsca Idumejczyków +2 Maccabees 2 Mch 46 10 17 i dobywając ich wielką mocą, miejsca otrzymali, a kto się im nawinął, zabijali, i wszytkich wobec nie mniej dwudziestu tysięcy zamordowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 18 A gdy niektórzy uciekli na dwie wieży barzo obronne, wszytkie potrzeby na odpór mające, +2 Maccabees 2 Mch 46 10 19 Machabeusz na ich zdobywanie Symona, Józefa i Zachęusza, i tych, którzy z nimi byli, dosyć wielu zostawiwszy, sam się udał do tych bitew, więcej które przynaglały. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 20 Ale ci, którzy z Symonem byli, chciwością uniesieni, od niektórych, którzy na wieżach byli, dali się uwieść pieniądzom, a wziąwszy siedmdziesiąt tysięcy dydrachm, niektórym uciec dopuścili. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 21 A gdy Machabeuszowi oznajmiono, co się zstało, zgromadziwszy przedniejsze z ludu, skarżył na nie, iż bracią za pieniądze przedali wypuściwszy ich nieprzyjacioły. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 22 Tych tedy, uczyniwszy je zdrajcy, zabił i natychmiast dwu wież dobył. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 23 I sprawując wszytko szczęśliwe, bronią i rękoma, więcej niż dwadzieścia tysięcy zabił na dwu zamkach. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 24 A Tymoteusz, który pierwej od Żydów był zwyciężony, zebrawszy wojsko ludu cudzoziemskiego i zgromadziwszy jezdne z Azyjej, przyciągnął, jakoby mocą miał wziąć ziemię Żydowską. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 25 Lecz Machabeusz i ci, co z nim byli, gdy się on przybliżał, modlili się Panu głowy ziemią posypawszy a biodra włosiennicami opasawszy. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 26 Padszy u spodku ołtarza, aby im miłościw, a nieprzyjaciołom ich był nieprzyjacielem i sprzeciwnikom sprzeciwił się, jako Zakon mówi. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 27 A tak po modlitwie wziąwszy zbroje, odszedszy dalej od miasta, a przyszedszy bliżej ku nieprzyjaciołom, położyli się. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 28 A skoro słońce wzeszło, stoczyli bitwę z obudwu stron: ci mając rękojmią zwycięstwa i szczęścia Pana z cnotą, a oni za ! hetmana ku bitwie serce mając. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 29 Lecz gdy sroga bitwa była, ukazali się nieprzyjaciołom z nieba pięć mężów na koniech, uzdami złotemi ozdobni, którzy byli przewodnikami Żydom. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 30 Z których dwa Machabeusza między sobą mając, broniami swymi obtoczywszy, zdrowego zachowywali, a na nieprzyjacioły zastrzały i pioruny miotali, prze co i ślepotą zamieszani, i napełnieni trwogi upadali. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 31 I zabito ich dwadzieścia tysięcy i pięć set, a jezdnych sześć set. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 32 A Tymoteusz uciekł na Gazarę, zameczek obronny, w którym był starosta Chereusz. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 33 Ale Machabeusz i ci, którzy z nim byli, z ochotą obiegli zamek przez cztery dni. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 34 A ci, którzy na nim byli, ufając miejsca obronie, nad miarę złorzeczyli i mowy nie +2 Maccabees 2 Mch 46 10 35 słuszne miotali. Ale gdy piąty dzień nastawał, dwadzieścia młodzieńców z tych, którzy z Machabeuszem byli, zapaleni sercem o one blużnierstwa, mężnie do muru przystąpili i srogim sercem idąc wstępowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 36 Lecz i drudzy także wstępując, wieże i bramy palić poczęli i same bluźnierze żywo palili. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 37 A przez dwa dni ustawicznie zamek zburzywszy, Tymoteusza, który się był skrył na jednym miejscu, dostawszy zabili, i brata jego Chereasza, i Apolofana zabili. +2 Maccabees 2 Mch 46 10 38 Co sprawiwszy, z pieśniami i z wyznawaniem błogosławili Pana, który wielkie rzeczy uczynił w Izraelu a dał im zwycięstwo. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 1 Ale po małym czasie lisjasz, sprawca i powinowaty królewski, i nad sprawami przełożony, to co się stało ciężko znosząc, +2 Maccabees 2 Mch 46 11 2 zebrawszy ośmdziesiąt tysięcy i wszytkę jezdę, ruszył się przeciw Żydom, rozumiejąc, iż miasta dobywszy uczynić je miał mieszkaniem pogańskim +2 Maccabees 2 Mch 46 11 3 a że kościół miał iść na zysk pieniężny jako inne zbory pogańskie, a kapłaństwo przedajne na każdy rok. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 4 W niwczym się nie oglądając na Bożą moc, ale rozpuściwszy wodze serca, w mnóstwie pieszych iw tysiącach konnych, i w ośmidziesiąt elefantów ufał. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 5 A tak wtargnąwszy do ziemie Żydowskiej, a przybliżywszy się do Betsury, która była w ciasnym miejscu na piąci stajach od Jeruzalem, onego zamku dobywał. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 6 A gdy Machabeusz i cl, co | z nim byli, dowiedzieli się, iż zamków dobywano, z płaczem i łzami prosili Pana i wszytek lud pospolity z nimi, aby zesłał Anjoła dobrego ku wybawieniu Izraela. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 7 A sam napierwej Machabeusz, porwawszy broń, napominał drugich, aby się z nim wdali w niebezpieczeństwo a dali ratunek braciej swej. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 8 A gdy pospołu ochotnym sercem wjeżdżali w Jeruzalem, ukazał się rycerz jadący przed nimi w szacie świetnej, we złotej zbroi, drzewcem obracając. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 9 Tedy wszyscy społu błogosławili miłosiernego Pana i byli na umyśle utwierdzeni, będąc gotowi nie tylko przez ludzie, ale i przez naokrutniejsze bestyje i przez mury żelazne przebić się. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 10 A tak szli ochotnie mając z nieba pomocnika i litościwego nad sobą Pana. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 11 A jako lwi rzuciwszy się pędem na nieprzyjacioły, porazili z nich jedenaście tysięcy pieszych a tysiąc i sześć set jezdnych, +2 Maccabees 2 Mch 46 11 12 a wszystkie w tył obrócili, a więcej z nich rannych nago uszło, lecz i sam Lisjasz sromotnie uciekając uszedł. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 13 A iż był niegłupi, rozmyśliwszy sobie, jaką szkodę podjął, i rozumiejąc, iż Hebrejczykowie niezwyciężeni są polegając na wszechmocnego Boga pomocy, +2 Maccabees 2 Mch 46 11 14 posłał do nich i obiecował zezwolić na wszytko, co słuszna jest, i króla przywieść, aby był przyjacielem. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 15 I przyzwolił Machabeusz na prośby Lisjaszowe, pożytkowi we wszytkim dogadzając. I cokolwiek Machabeusz pisał Lisjaszowi o Żydziech, tego król pozwolił. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 16 Bo były listy napisane do Żydów od Lisjasza ten sposób zamykające: Lysjas, ludowi Żydowskiemu, zdrowia. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 17 Jan i Abesalom, którzy byli posłani od was, oddawszy pisanie, żądali, abym to, co się przez nie dało znać, wypełnił. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 18 A tak, cokolwiek mogło się odnieść do króla, przełożyłem, a czego rzecz dopuszczała, pozwoliłem. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 19 Przetoż jeśli w sprawach wiarę zachowacie, na potym starać się będę, abych wam był przyczyną dobrego. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 20 A o innych rzeczach, o każdej z osobna, dałem rozkazanie słowne i tym i owym, którzy ode mnie posłani są, aby się z wami namówili. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 21 Mięjde się dobrze. Roku setnego czterdziestego ósmego, miesiąca Dioskora, dnia dwudziestego i czwartego. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 22 Królewski zaś list to w sobie miał: Król Antioch Lisjaszowi bratu, zdrowia. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 23 Gdyż ociec nasz między bogi przeniesion jest, my, chcąc, aby ci, którzy są w królestwie naszym, bez trwogi żyli a rzeczy swej pilnowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 24 Słyszeliśmy, iż Żydowie nie przyzwolili ojcu memu, żeby mieli przeniesieni być do obyczajów greckich, ale że chcą trzymać swe ustawy i dlatego żądają od nas, abyśmy im dopuścili praw ich. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 25 Chcąc tedy, aby ten naród był w pokoju, stanowiąc osądziliśmy, aby im kościół był przywrócony, aby się podług zwyczaju przodków swych rządzili. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 26 Dobrze tedy uczynisz, jeśli do nich poślesz a dasz im prawą rękę, aby poznawszy wolą naszę, byli dobrego serca a własnych pożytków przestrzegali. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 27 A list do Żydów królewskich taki był: Król Antioch Radzie Żydowskiej i innym Żydom, zdrowia +2 Maccabees 2 Mch 46 11 28 Jeśli się dobrze made, takeście, jako chcemy, ale i my dobrze się mamy. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 29 Przyszedł do nas Me nelaus powiadając, że wy chce de zstąpić do waszych, którzy są u nas. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 30 A przetoż tym, którzy do nas przydą aż do dnia trzydziestego miesiąca Ksantika, dajemy prawicę bezpieczeństwa, +2 Maccabees 2 Mch 46 11 31 aby Żydzi używali pokarmów i praw swoich jako i przedtym a izby żaden z nich żadnym sposobem przykrości nie cierpiał w tych rzeczach, które się z niewiadomości działy. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 32 A posłaliśmy i Menelausa, który by z wami mówił. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 33 Dobrze się miejcie. Roku setnego czterdziestego ósmego, Ksantika miesiąca, dnia piętnastego. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 34 Posłali też i Rzymianie list taki: Kwintus Memmius i Tytus Manilius, legad Rzymscy, ludowi Żydowskiemu, zdrowia. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 35 Tego, co wam lisjasz, królewski powinowaty, pozwolił, i myśmy pozwolili. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 36 A o czym rozumiał, że się miał królik dołożyć, pilnie się między sobą naradziwszy, wnet kogo poślijcie, abyśmy skazali tak, jako wam należy, bo my jedziemy do Antiochijej. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 37 A przetoż co narychlej odpiszcie, abyśmy i my wiedzieli, co jest za wola wasza. +2 Maccabees 2 Mch 46 11 38 Miejcie się dobrze. Roku setnego czterdziestego ósmego, piętnastego dnia miesiąca Ksantika. 2 Maccabees 2 Mch 46 12 1 Gdy się te umowy zstały, Lisjasz jachał do króla, a Żydowie rolą się bawili. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 2 2 Ale ci, którzy byli zostali, Tymoteusz i Apolloniusz, syn Genneusza, ale i Hieronim, i Demofon, i nad te Nikanor, książę z Cypru, nie dopuszczali im żyć w milczeniu i w pokoju. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 3 3 A Joppitowie taką złość zbroili. Prosili Żydów, z którymi mieszkali, aby wsiedli w łodzi, które byli nagotowali, z żonami i z dziećmi, jakoby z nimi żadnego nieprzyjacielstwa nie mieli. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 4 4 A tak według pospolitego wyroku miejskiego, gdy i sami przyzwolili a nic podejżrzanego dla pokoju nie mieli, zajachawszy na głębią, potopili nie mniej dwuset. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 5 5 O którym okrucieństwie, nad narodem swym uczynionym, gdy się dowiedział Juda, rozkazał mężom, którzy byli z nim, a wezwawszy sędziego sprawiedliwego Boga, -2 Maccabees 2 Mch 46 12 6 6 przyciągnął na braciej morderze i zapalił port w nocy, i łodzie popalił, a te, którzy ognia uszli, mieczem pozabijał. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 7 7 A gdy to tak sprawił, odciągnął jakoby się zaś znowu wrócić miał, a wszytkie Jopity wykorzenić. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 8 8 Lecz gdy się dowiedział, że i ci, którzy byli w Jamnijej, chcieli takież Żydom u nich mieszkającym uczynić, -2 Maccabees 2 Mch 46 12 9 9 Jamnity też w nocy najachał i port z okrętami spalił, tak iż łunę od ognia było widać w Jeruzalem przez dwieście i czterdzieści stajów. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 10 10 Stamtąd, gdy już byli odciągnęli na dziewięcioro staj i ciągnęli ku Tymoteuszowi, potkało się z nim Arabczyków pięć tysięcy mężów i jezdnych pięć set. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 11 11 A gdy tęga bitwa była i za pomocą Bożą fortunnie się wiodło, ostatek Arabczyków zwyciężonych prosili Judy, aby im dał prawicę, obiecując paszej postąpić i w innych rzeczach być ku pożytku. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 12 12 Tedy Juda rozumiejąc że prawdziwie w wielu rzeczach mogą być pożyteczni, obiecał pokój i dawszy sobie ręce odeszli do namiotów swoich. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 13 13 Najachał też i niektóre miasto mocne, mostami i mury obtoczone, w którym mieszkało mnóstwo narodów rozmaitych, które zwano Kasfin. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 14 14 A ci, którzy w mieście byli, ufając w mocności murów i w dostatku żywności, swowolniej sobie poczynali, złorzeczeństwy drażniąc Judę i bluźniąc, i mówiąc, co się nie godzi. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 15 15 A Machabeusz wzywając wielkiego Pana świata, który bez taranów i bez machin za czasów Jezusa obalił Jerycho, uderzył okrutnie na miasto. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 16 16 I dobywszy miasta za wolą Pańską, niezliczone mordy poczynił, tak iż przyległe jezioro, które było wszerz na dwojgu staj, zdało się, że krwią pobitych opływało. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 17 17 Stamtąd odeszli przez siedm set i pięćdziesiąt stajów i przyszli do Charaka do tych Żydów, które Tubiany zowią, -2 Maccabees 2 Mch 46 12 18 18 a Tymoteusza na onych miejscach nie zastali, który się był nie sprawiwszy wrócił, zostawiwszy na niektórym miejscu mocną obronę. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 19 19 A Dosyteusz i Sosipater, którzy byli hetmani z Machabeuszem, pobili od Tymoteusza na zamku zostawionych dziesięć tysięcy mężów. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 20 20 Lecz Machabeusz zszykowawszy około siebie sześć tysięcy i rozsadziwszy je w hufce, ciągnął przeciw Tymoteuszowi, który miał z sobą sto i dwadzieścia tysięcy pieszych, a jezdnych dwa tysiąca i pięć set. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 21 21 A Tymoteusz dowiedziawszy się o przyciągnieniu Judy, wprzód wysłał niewiasty i dzieci, i inne potrzeby na zamek, który zowią Karnion, bo był niedobyty a trudny do przystępu dla dasności miejsc. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 22 22 A gdy się pierwszy huf Judy ukazał, padł na nieprzyjadoly strach z obecności Boga, który wszytko widzi, i jęli uciekać jeden od drugiego, tak iż więcej od swych byli porażeni i od razów mieczów swych słabieli. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 23 23 A Juda barzo docierał karząc niezbożne i poraził z nich trzydzieści tysięcy mężów. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 24 24 A sam Tymoteusz napadł na skrzydło Dosyteusza i Sosipatra i prosił ich wielkimi prośbami, aby go żywo puścili, dlatego iż wielu z Żydów miał rodzice i bradą, którym by przyszło oszukać się dla śmierci jego. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 25 25 A tak gdy im przyrzekł, że je miał wolno puścić według umowy, puścili go zdrowo dla braciej wybawienia. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 26 26 A Judas wyciągnął do Karnionu pobiwszy dwadzieścia i pięć tysięcy. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 27 27 Po tych udeczce i porażce ruszył się z wojskiem do Efrona, miasta obronnego, w którym mnóstwo narodów rozlicznych mieszkało i duży młodzieńcy stojąc na murze mocno się bronili, a w tym machin wiele i strzelby gotowość. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 28 28 Ale gdy wzywali Wszechmocnego, który mocą swą kruszy nieprzyjacielskie siły, wzięli miasto, a z onych, którzy w nim byli, dwadzieścia i pięć tysięcy porazili. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 29 29 Stamtąd przyszli do miasta Scytów, które jest od Jeruzalem na sześci set stajan. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 30 30 Ale gdy Żydowie, którzy u Scytopolitanów byli, dali świadectwo, że się z nimi łaskawie obchodzili i czasów nieszczęścia skromnie się przeciw im zachowali, -2 Maccabees 2 Mch 46 12 31 31 podziękowawszy im i napomniawszy, aby i na potem na naród ich łaskawi byli, przyjachali do Jeruzalem, gdy uroczysty dzień święty Tegodniów nadchodził. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 32 32 A po pięćdziesiątnicy ruszyli się przeciw Gorgiaszowi, staroście Idumejskiemu. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 33 33 A wyciągnął ze trzema tysięcy pieszych i z czterzmi sty jezdnych. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 34 34 Którzy gdy zwiedli bitwę, przydało się, iż trocha Żydów poległo. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 35 35 A Dosyteusz, niektóry z Bacenorowych jezdny, mąż mocny, dzierżał Gorgiasza, a gdy go chciał poimać żywo, jezdny niektóry z Traków natarł nań i odciął mu ramię, i tak Gorgiasz uciekł do Maresa. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 36 36 A gdy ci, którzy z Esdrynem byli, długo walczyli i zmordowali się, Juda wzywał Pana, aby im był pomocnikiem i hetmanem bitwy. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 37 37 I począwszy głosem ojczystym i z pieśniami wołanie podnosząc, rycerstwo Gorgiaszowe uciekać przymusił. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 38 38 Tedy Juda zebrawszy wojsko przyszedł do miasta Odolle, a gdy dzień siódmy przyszedł, według zwyczaju oczyściwszy się, święcili szabat na tymże miejscu. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 39 39 A nazajutrz Juda przyjachał z swemi, aby pobrał ciała pobitych i pochował je z powinowatymi w grobiech ojcowskich. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 40 40 Tedy należli pod szatami pobitych dary bałwanów, którzy byli w Jamnijej, czego Żydom Zakon zakazuje. Wszytkim tedy jawno było, iż dla tego byli porażeni. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 41 41 A tak wszyscy błogosławili sprawiedliwy sąd Pański, który rzeczy skryte jawnemi uczynił. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 42 42 A tak udawszy się na modlitwy, prosili, aby ten grzech, który się zstał, w zapamiętanie przyszedł. Ale namężniejszy Juda napominał lud, aby się bez grzechu zachowali, widząc na oczy, co się zstało dla grzechów onych, którzy polegli. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 43 43 A złożywszy dwanaście tysięcy drachm śrebra, posłał do Jeruzalem, aby ofiarowano za grzechy umarłych ofiarę, dobrze i pobożnie o zmartwychwstaniu myśląc -2 Maccabees 2 Mch 46 12 44 44 (bo by się był nie nadziewał, że oni pobici zmartwychwstać mieli, zdałaby się rzecz niepotrzebna i próżna modlić się za umarłe), -2 Maccabees 2 Mch 46 12 45 45 a iż uważał, że ci, którzy pobożnie byli zasnęli, barzo dobrą łaskę mieli zachowaną. -2 Maccabees 2 Mch 46 12 46 46 A tak święta i zbawienna jest myśl modlić się za umarłe, aby byli od grzechów rozwiązani. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 2 Ale ci, którzy byli zostali, Tymoteusz i Apolloniusz, syn Genneusza, ale i Hieronim, i Demofon, i nad te Nikanor, książę z Cypru, nie dopuszczali im żyć w milczeniu i w pokoju. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 3 A Joppitowie taką złość zbroili. Prosili Żydów, z którymi mieszkali, aby wsiedli w łodzi, które byli nagotowali, z żonami i z dziećmi, jakoby z nimi żadnego nieprzyjacielstwa nie mieli. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 4 A tak według pospolitego wyroku miejskiego, gdy i sami przyzwolili a nic podejżrzanego dla pokoju nie mieli, zajachawszy na głębią, potopili nie mniej dwuset. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 5 O którym okrucieństwie, nad narodem swym uczynionym, gdy się dowiedział Juda, rozkazał mężom, którzy byli z nim, a wezwawszy sędziego sprawiedliwego Boga, +2 Maccabees 2 Mch 46 12 6 przyciągnął na braciej morderze i zapalił port w nocy, i łodzie popalił, a te, którzy ognia uszli, mieczem pozabijał. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 7 A gdy to tak sprawił, odciągnął jakoby się zaś znowu wrócić miał, a wszytkie Jopity wykorzenić. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 8 Lecz gdy się dowiedział, że i ci, którzy byli w Jamnijej, chcieli takież Żydom u nich mieszkającym uczynić, +2 Maccabees 2 Mch 46 12 9 Jamnity też w nocy najachał i port z okrętami spalił, tak iż łunę od ognia było widać w Jeruzalem przez dwieście i czterdzieści stajów. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 10 Stamtąd, gdy już byli odciągnęli na dziewięcioro staj i ciągnęli ku Tymoteuszowi, potkało się z nim Arabczyków pięć tysięcy mężów i jezdnych pięć set. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 11 A gdy tęga bitwa była i za pomocą Bożą fortunnie się wiodło, ostatek Arabczyków zwyciężonych prosili Judy, aby im dał prawicę, obiecując paszej postąpić i w innych rzeczach być ku pożytku. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 12 Tedy Juda rozumiejąc że prawdziwie w wielu rzeczach mogą być pożyteczni, obiecał pokój i dawszy sobie ręce odeszli do namiotów swoich. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 13 Najachał też i niektóre miasto mocne, mostami i mury obtoczone, w którym mieszkało mnóstwo narodów rozmaitych, które zwano Kasfin. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 14 A ci, którzy w mieście byli, ufając w mocności murów i w dostatku żywności, swowolniej sobie poczynali, złorzeczeństwy drażniąc Judę i bluźniąc, i mówiąc, co się nie godzi. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 15 A Machabeusz wzywając wielkiego Pana świata, który bez taranów i bez machin za czasów Jezusa obalił Jerycho, uderzył okrutnie na miasto. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 16 I dobywszy miasta za wolą Pańską, niezliczone mordy poczynił, tak iż przyległe jezioro, które było wszerz na dwojgu staj, zdało się, że krwią pobitych opływało. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 17 Stamtąd odeszli przez siedm set i pięćdziesiąt stajów i przyszli do Charaka do tych Żydów, które Tubiany zowią, +2 Maccabees 2 Mch 46 12 18 a Tymoteusza na onych miejscach nie zastali, który się był nie sprawiwszy wrócił, zostawiwszy na niektórym miejscu mocną obronę. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 19 A Dosyteusz i Sosipater, którzy byli hetmani z Machabeuszem, pobili od Tymoteusza na zamku zostawionych dziesięć tysięcy mężów. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 20 Lecz Machabeusz zszykowawszy około siebie sześć tysięcy i rozsadziwszy je w hufce, ciągnął przeciw Tymoteuszowi, który miał z sobą sto i dwadzieścia tysięcy pieszych, a jezdnych dwa tysiąca i pięć set. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 21 A Tymoteusz dowiedziawszy się o przyciągnieniu Judy, wprzód wysłał niewiasty i dzieci, i inne potrzeby na zamek, który zowią Karnion, bo był niedobyty a trudny do przystępu dla dasności miejsc. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 22 A gdy się pierwszy huf Judy ukazał, padł na nieprzyjadoly strach z obecności Boga, który wszytko widzi, i jęli uciekać jeden od drugiego, tak iż więcej od swych byli porażeni i od razów mieczów swych słabieli. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 23 A Juda barzo docierał karząc niezbożne i poraził z nich trzydzieści tysięcy mężów. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 24 A sam Tymoteusz napadł na skrzydło Dosyteusza i Sosipatra i prosił ich wielkimi prośbami, aby go żywo puścili, dlatego iż wielu z Żydów miał rodzice i bradą, którym by przyszło oszukać się dla śmierci jego. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 25 A tak gdy im przyrzekł, że je miał wolno puścić według umowy, puścili go zdrowo dla braciej wybawienia. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 26 A Judas wyciągnął do Karnionu pobiwszy dwadzieścia i pięć tysięcy. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 27 Po tych udeczce i porażce ruszył się z wojskiem do Efrona, miasta obronnego, w którym mnóstwo narodów rozlicznych mieszkało i duży młodzieńcy stojąc na murze mocno się bronili, a w tym machin wiele i strzelby gotowość. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 28 Ale gdy wzywali Wszechmocnego, który mocą swą kruszy nieprzyjacielskie siły, wzięli miasto, a z onych, którzy w nim byli, dwadzieścia i pięć tysięcy porazili. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 29 Stamtąd przyszli do miasta Scytów, które jest od Jeruzalem na sześci set stajan. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 30 Ale gdy Żydowie, którzy u Scytopolitanów byli, dali świadectwo, że się z nimi łaskawie obchodzili i czasów nieszczęścia skromnie się przeciw im zachowali, +2 Maccabees 2 Mch 46 12 31 podziękowawszy im i napomniawszy, aby i na potem na naród ich łaskawi byli, przyjachali do Jeruzalem, gdy uroczysty dzień święty Tegodniów nadchodził. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 32 A po pięćdziesiątnicy ruszyli się przeciw Gorgiaszowi, staroście Idumejskiemu. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 33 A wyciągnął ze trzema tysięcy pieszych i z czterzmi sty jezdnych. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 34 Którzy gdy zwiedli bitwę, przydało się, iż trocha Żydów poległo. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 35 A Dosyteusz, niektóry z Bacenorowych jezdny, mąż mocny, dzierżał Gorgiasza, a gdy go chciał poimać żywo, jezdny niektóry z Traków natarł nań i odciął mu ramię, i tak Gorgiasz uciekł do Maresa. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 36 A gdy ci, którzy z Esdrynem byli, długo walczyli i zmordowali się, Juda wzywał Pana, aby im był pomocnikiem i hetmanem bitwy. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 37 I począwszy głosem ojczystym i z pieśniami wołanie podnosząc, rycerstwo Gorgiaszowe uciekać przymusił. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 38 Tedy Juda zebrawszy wojsko przyszedł do miasta Odolle, a gdy dzień siódmy przyszedł, według zwyczaju oczyściwszy się, święcili szabat na tymże miejscu. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 39 A nazajutrz Juda przyjachał z swemi, aby pobrał ciała pobitych i pochował je z powinowatymi w grobiech ojcowskich. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 40 Tedy należli pod szatami pobitych dary bałwanów, którzy byli w Jamnijej, czego Żydom Zakon zakazuje. Wszytkim tedy jawno było, iż dla tego byli porażeni. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 41 A tak wszyscy błogosławili sprawiedliwy sąd Pański, który rzeczy skryte jawnemi uczynił. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 42 A tak udawszy się na modlitwy, prosili, aby ten grzech, który się zstał, w zapamiętanie przyszedł. Ale namężniejszy Juda napominał lud, aby się bez grzechu zachowali, widząc na oczy, co się zstało dla grzechów onych, którzy polegli. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 43 A złożywszy dwanaście tysięcy drachm śrebra, posłał do Jeruzalem, aby ofiarowano za grzechy umarłych ofiarę, dobrze i pobożnie o zmartwychwstaniu myśląc +2 Maccabees 2 Mch 46 12 44 (bo by się był nie nadziewał, że oni pobici zmartwychwstać mieli, zdałaby się rzecz niepotrzebna i próżna modlić się za umarłe), +2 Maccabees 2 Mch 46 12 45 a iż uważał, że ci, którzy pobożnie byli zasnęli, barzo dobrą łaskę mieli zachowaną. +2 Maccabees 2 Mch 46 12 46 A tak święta i zbawienna jest myśl modlić się za umarłe, aby byli od grzechów rozwiązani. 2 Maccabees 2 Mch 46 13 1 Roku setnego czterdziestego i dziewiątego dowiedział się Juda, iż Antioch Eupator ciągnie z mnóstwem na Żydowską ziemię, -2 Maccabees 2 Mch 46 13 2 2 a z nim Lisjasz, sprawca i przełożony nad sprawami, mając z sobą pieszych sto i dziesięć tysięcy, a jezdnych pięć tysięcy, i elefantów dwadzieścia i dwa, i wozów z kosami trzy sta. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 3 3 A przymieszał się do nich i Menelaus i z wielką chytrością prosił Antiocha nie o zachowanie ojczyzny, ale mając nadzieję, że miał być wsadzony na państwo. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 4 4 Lecz Król nad królami wzruszył serce Antiochowe przeciw złośnikowi i gdy lisjasz przypominał, że on był przyczyną wszego złego, rozkazał (jako u nich jest obyczaj) pojmawszy go na tymże miejscu zabić. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 5 5 A była na onym miejscu wieża na pięćdziesiąt łokiet, która miała zewsząd około siebie kupy popiołu: z tej było pojźrzenie na dół przykre. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 6 6 Stamtąd kazał onego świętokrąjcę w popiół wrzucić, gdy go wszyscy popychali na stracenie. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 7 7 Takim ci prawem przestępcy Zakonu przydało się umrzeć ani w ziemi być pochowanym Menelausowi. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 8 8 A zaiste dosyć sprawiedliwie, bo iż wiele przeciw ołtarzowi Bożemu złości poczynił, którego ogień i popiół był święty, sam na popiołową śmierć zdan jest. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 9 9 Ale król ciągnął, sercem nieujęty, chcąc się pokazać gorszym na Żydy niżli odec jego. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 10 10 Czego się Juda dowiedziawszy, przykazał ludowi, aby we dnie i w nocy Pana wzywali, aby jako zawsze tak i teraz im był na pomocy -2 Maccabees 2 Mch 46 13 11 11 jako tym, którzy się bali, aby Zakonu i ojczyzny, i kościoła świętego nie utracili, a iżby ludowi, który niedawno trochę sobie wytchnął, nie dopuszczał znowu przyść w poddaóstwo narodom bluźnierskim. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 12 12 To gdy wszyscy społu uczynili i prosili miłosierdzia od Pana, z płaczem i z posty przez trzy dni ustawicznie leżąc na ziemi, napominał ich Juda, aby się gotowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 13 13 Sam z starszymi umyślił, pierwej niżby król z wojskiem przyciągnął do Żydowskiej ziemie a niżby wziął miasto, wyciągnąć, a sądowi Pańskiemu skończenie rzeczy poruczyć. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 14 14 A tak wszytko dawszy w moc Bogu stworzycielowi świata a swych napomniawszy, aby się mężnie potykali i aż do śmierci o Zakon, kościół, miasto, ojczyznę i mieszczany się zastawiali, położył się z wojskiem u Modin. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 15 15 I dawszy swoim hasło zwycięstwa Bożego, obrawszy sobie co mężniejsze młodzieńce, uderzywszy w nocy na dwór królewski zabił w obozie mężów cztery tysiące i co najwiętszego elefanta, z tymi, którzy na nim byli. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 16 16 I napełniwszy wielką trwogą i zamieszaniem obóz nieprzyjacielski a rzeczy fortunnie odprawiwszy, odjechali. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 17 17 A to się zstało, gdy się już rozedniwało, za pomocą obrony Pańskiej. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 18 18 Ale król skosztowawszy śmiałości Żydowskiej, fortelem pokuszał się o trudności miejsc. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 19 19 I położył się obozem u Betsury, która była obronnym zamkiem Żydowskim, ale go odpędzono i szkodzono, i urywano. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 20 20 A onym, którzy w zamku byli, Juda potrzeb dodawał. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 21 21 A Rodok niejaki, który był z wojska Judzkiego, tajemnice nieprzyjaciołom oznajmił, który szukany, poiman jest i wsadzony. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 22 22 Powtóre król uczynił rzecz do tych, którzy byli w Betsurze, rękę dał, wziął, odjachał. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 23 23 Zwiódł bitwę z Judą, porażon jest. A dowiedziawszy się, iż Filip wybijał się z mocy w Antiochijej, którego był zostawił nad sprawami, upadszy na sercu, przepraszając Żydy i podając się im, przysiągł na wszytko, co się słuszno widziało a pojednawszy się, ofiarę ofiarował, kościół uczcił i dary zostawił; -2 Maccabees 2 Mch 46 13 24 24 Machabeusza obłapił i uczynił go książęciem i hetmanem od Ptolemaidy aż do Gerenów. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 25 25 A gdy przyjachał do Ptolemaidy, za złe mieli Ptolomejczycy przyjaclelstwa postanowienie, gniewając się, żeby snadź przymierza nie zgwałcili. -2 Maccabees 2 Mch 46 13 26 26 Tedy lisjasz wstąpił na stolicę i dał sprawę, i lud uśmierzył, i wrócił się do Antiochijej. A tym ci sposobem toczył się królewski odjazd i przyjazd. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 1 1 Ale Po trzech leciech dowiedział się Juda i ci co z nim byli, iż Demetrius Selewków z potężnym wojskiem i z okręty przez port Trłpolu ciągnął na miejsca sposobne -2 Maccabees 2 Mch 46 14 2 2 i wziął ziemię przeciwko Antiochowi i hetmanowi jego lisjaszowi. Arcykapłan Alcymus wzywa Demetriusza do interwencji w Judei -2 Maccabees 2 Mch 46 14 3 3 A niejaki Alcymus, który był nawyższym kapłanem, ale się był dobrowolnie splugawił czasu pomieszania, bacząc, że żadnym obyczajem żyw zostać nie mógł ani przystępu mieć do ołtarza, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 4 4 przyszedł do króla Demetriusa roku setnego pięćdziesiątego ofiarując mu koronę złotą i palmę, i niejakie zielone gałązki, które się zdały być kościelne. A onego dnia milczał. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 5 5 Potym upatrzywszy czas szaleństwu swemu pogodny, gdy był od Demetriusa wezwań do rady a pytano go, na których rzeczach i radach Żydowie się sadzili, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 6 6 odpowiedział: Ci, które zowią asydejczyki między Żydami, których Hetmanem jest Juda Machabeusz, mnożą wojny i tumulty wzruszają a nie dopuszczają królestwu zostać w pokoju. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 7 7 Bo i ja złupiony z chwały przodków moich (mówię z nawyższego kapłaństwa) tum się uciekł, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 8 8 naprzód zachowując wiarę pożytkom królewskim, a potym też radząc o mieszczanach, bo dla ich przewrotności wszytek naród nasz nie pomału jest utrapiony. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 9 9 Ale proszę, królu, te wszytkie rzeczy uznawszy, i o ziemi, i o narodzie, według twej ludzkości wszytkim znajomej, obmyślaj: -2 Maccabees 2 Mch 46 14 10 10 bo póki żyw Juda, nie jest rzecz podobna, aby rzeczy były w pokoju. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 11 11 To gdy on powiedział, drudzy też przyjaciele będąc nieprzyjacielskiego serca przeciw Judzie, zapalili Demetriusa. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 12 12 Który natychmiast Nikanora, przełożonego nad elefanty, hetmana, posłał do Judzkiej ziemie, dawszy rozkazanie, aby Judę pojmał, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 13 13 I tych, którzy z nim byli, rozproszył, a Alcyma nawyższym kapłanem nawyższego kościoła postanowił. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 14 14 Tedy pogani, którzy byli z Żydowskiej ziemie przed Judą uciekli, kupami się do Nikanora przymieszywali, mniemając, iż nędza i klęski Żydów miało być ich szczęściem. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 15 15 A tak Żydowie usłyszawszy o przyszciu Nikanorowym i zgromadzeniu narodów, ziemią się posypawszy, prosili onego, który swój lud postanowił, aby na wieki strzegł, i który cząstkę swoję jasnemi cudami broni. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 16 16 A za rozkazaniem hetmana zarazem się stamtąd ruszyli a ściągnęli się do miasteczka Dessau. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 17 17 A Symon, brat Judy, potkał się z Nikanorem, ale się przeląkł nagłego przypadnienia nieprzyjaciół. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 18 18 Wszakoż Nikanor słysząc o męstwie towarzyszów Judy i o wielkim sercu, które mieli bijąc się za ojczyznę, bał się krwią rozsądku uczynić. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 19 19 Przetoż posłał przed sobą Posydoniusza i Teodocjusza, i Matiasza, aby dali prawicę i wzięli. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 20 20 A gdy się o to długo namawiali a sam hetman przed ludem onę rzecz przełożył, wszytkich jedno zdanie było zezwolić na przyjaźń. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 21 21 A tak naznaczyli dzień, którego mieli z sobą na osobności mówić, i dla każdego wyniesiono stołek i postawiono. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 22 22 A Juda rozkazał, aby zbrojni byli na miejscach sposobnych, by się snadż z prędka od nieprzyjaciół co złego nie zaczęło; i midi przystojną rozmowę. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 23 23 A Nikanor mieszkał w Jeruzalem i nic niesprawiedliwie nie czynił, i gromady gminu, które się były zebrały, rozpuścił. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 24 24 I zawsze mu był z serca miły Juda, i był mężowi przychylny. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 25 25 I prosił go, aby żonę pojął i syny spłodził. Pojął żonę i mieszkał spokojnie, i żyli społecznie. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 26 26 Lecz Alcymus widząc między nimi społeczną miłość i umowy, przyszedł do Demetriusa i oznajmił mu, że Nikanor na rzeczy szkodliwe pozwolił, a Judę, zdrajcę królestwa, następcą swym naznaczył. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 27 27 A tak król zajątrzony a złościwymi potwarzami jego rozdrażniony, napisał Nikanorowi mówiąc, że mu niemiło, iż przyjaźń zawarł: wszakże rozkazuje, aby co rychlej Machabeusza związanego do Antiochijej posłał. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 28 28 Co zrozumiawszy Nikanor, lękał się i było mu to ciężko, jeśliby to miał złamać, na czym było stanęło, nie będąc w niwczym obrażony od męża, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 29 29 ale iż się królowi nie mógł sprzeciwić, upatrował pogodę, której by wypełnił rozkazanie. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 30 30 Lecz Machabeusz widząc, że się z nim Nikanor ostrze obchodził i na zwykłym potykaniu srożej mu się stawił, rozumiejąc, iż ta srogość nie z dobrego pochodziła, zebrawszy niewiele ludu swego, schronił się przed Nikanorem. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 31 31 Czego gdy się on dowiedział, iż był mężnie od męża uprzedzon, wszedł do nawiętszego a naświętszego kościoła, a gdy kapłani zwykłe ofiary sprawowali, rozkazał im, aby męża wydali. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 32 32 Lecz gdy oni pod przysięgą powiadali, iż nie wiedzą, gdzie by był, którego szukano, ściągnąwszy rękę przeciw kościołowi, przysiągł mówiąc: -2 Maccabees 2 Mch 46 14 33 33 Jeśli mi Judy związanego nie wydacie, ten kościół Boży zrównam z ziemią i ołtarz wywalę, a ten kościół poświęcę Bachusowi. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 34 34 I to rzekszy szedł precz. Lecz kapłani podniózszy ręce w niebo, wzywali tego, który zawsze był obrońcą narodu ich, to mówiąc: -2 Maccabees 2 Mch 46 14 35 35 Ty, Panie wszech rzeczy, który niczego nie potrzebujesz, chciałeś, aby był kościół mieszkania -2 Maccabees 2 Mch 46 14 36 36 twego między nami. A teraz, święty wszytkich świętych Panie, zachowaj na wieki nie splugawionym dom ten, który niedawno jest oczyściony. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 37 37 A Razjasz niejaki, z starszych z Jeruzalem, był oskarżon przed Nikanorem, a ten mąż, miłośnik miasta, i dobrą sławę mając, który dla życzliwości nazwan był ojcem Żydów, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 38 38 ten przez wiele czasów przedsięwzięcie czystości trzymał w Zakonie Żydowskim, gotów wydać ciało i duszę za wytrwanie. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 39 39 A Nikanor chcąc okazać nienawiść, którą miał przeciw Żydom, posłał pięć set żołnierzów, aby go pojmali, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 40 40 bo mniemał, gdyby go był zwiódł, że miał wielką klęskę Żydom uczynić. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 41 41 A tak, gdy się chciał werwać gmin do domu jego i drzwi wybić, i ogień założyć, gdy go już pojmać mieli, przebił się mieczem, -2 Maccabees 2 Mch 46 14 42 42 woląc raczej poczciwie umrzeć, a niżli poddać się grzesznikom i nieprzystojnie rodowiswemu krzywdy cierpieć. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 43 43 Ale gdy przed kwapieniem, niepewnym razem ranę sobie zadał, a gmin się we drzwi wdzierał, wbieżawszy śmiele na mur, mężnie się z góry zrzucił na ludzie. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 44 44 Którzy gdy prędko dali plac spadnieniu jego, padł na szyję. -2 Maccabees 2 Mch 46 14 45 45 A gdy jeszcze dychał, zapaliwszy się sercem, powstał. A chocia kretfr z niego wielkim strumieniem ciekła i acz był ciężko zraniony, przeszedł wskok przez lud -2 Maccabees 2 Mch 46 14 46 46 i stanąwszy na niejakiej skale przykrej, gdy go już krefr uchodziła, uchwyciwszy obiema rękoma wnętrzności swe, rzucił je na lud, wzywając tego, który jest Panem żywota i ducha, aby mu je zaś przywrócił. A tym sposobem umarł. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 2 a z nim Lisjasz, sprawca i przełożony nad sprawami, mając z sobą pieszych sto i dziesięć tysięcy, a jezdnych pięć tysięcy, i elefantów dwadzieścia i dwa, i wozów z kosami trzy sta. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 3 A przymieszał się do nich i Menelaus i z wielką chytrością prosił Antiocha nie o zachowanie ojczyzny, ale mając nadzieję, że miał być wsadzony na państwo. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 4 Lecz Król nad królami wzruszył serce Antiochowe przeciw złośnikowi i gdy lisjasz przypominał, że on był przyczyną wszego złego, rozkazał (jako u nich jest obyczaj) pojmawszy go na tymże miejscu zabić. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 5 A była na onym miejscu wieża na pięćdziesiąt łokiet, która miała zewsząd około siebie kupy popiołu: z tej było pojźrzenie na dół przykre. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 6 Stamtąd kazał onego świętokrąjcę w popiół wrzucić, gdy go wszyscy popychali na stracenie. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 7 Takim ci prawem przestępcy Zakonu przydało się umrzeć ani w ziemi być pochowanym Menelausowi. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 8 A zaiste dosyć sprawiedliwie, bo iż wiele przeciw ołtarzowi Bożemu złości poczynił, którego ogień i popiół był święty, sam na popiołową śmierć zdan jest. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 9 Ale król ciągnął, sercem nieujęty, chcąc się pokazać gorszym na Żydy niżli odec jego. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 10 Czego się Juda dowiedziawszy, przykazał ludowi, aby we dnie i w nocy Pana wzywali, aby jako zawsze tak i teraz im był na pomocy +2 Maccabees 2 Mch 46 13 11 jako tym, którzy się bali, aby Zakonu i ojczyzny, i kościoła świętego nie utracili, a iżby ludowi, który niedawno trochę sobie wytchnął, nie dopuszczał znowu przyść w poddaóstwo narodom bluźnierskim. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 12 To gdy wszyscy społu uczynili i prosili miłosierdzia od Pana, z płaczem i z posty przez trzy dni ustawicznie leżąc na ziemi, napominał ich Juda, aby się gotowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 13 Sam z starszymi umyślił, pierwej niżby król z wojskiem przyciągnął do Żydowskiej ziemie a niżby wziął miasto, wyciągnąć, a sądowi Pańskiemu skończenie rzeczy poruczyć. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 14 A tak wszytko dawszy w moc Bogu stworzycielowi świata a swych napomniawszy, aby się mężnie potykali i aż do śmierci o Zakon, kościół, miasto, ojczyznę i mieszczany się zastawiali, położył się z wojskiem u Modin. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 15 I dawszy swoim hasło zwycięstwa Bożego, obrawszy sobie co mężniejsze młodzieńce, uderzywszy w nocy na dwór królewski zabił w obozie mężów cztery tysiące i co najwiętszego elefanta, z tymi, którzy na nim byli. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 16 I napełniwszy wielką trwogą i zamieszaniem obóz nieprzyjacielski a rzeczy fortunnie odprawiwszy, odjechali. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 17 A to się zstało, gdy się już rozedniwało, za pomocą obrony Pańskiej. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 18 Ale król skosztowawszy śmiałości Żydowskiej, fortelem pokuszał się o trudności miejsc. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 19 I położył się obozem u Betsury, która była obronnym zamkiem Żydowskim, ale go odpędzono i szkodzono, i urywano. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 20 A onym, którzy w zamku byli, Juda potrzeb dodawał. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 21 A Rodok niejaki, który był z wojska Judzkiego, tajemnice nieprzyjaciołom oznajmił, który szukany, poiman jest i wsadzony. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 22 Powtóre król uczynił rzecz do tych, którzy byli w Betsurze, rękę dał, wziął, odjachał. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 23 Zwiódł bitwę z Judą, porażon jest. A dowiedziawszy się, iż Filip wybijał się z mocy w Antiochijej, którego był zostawił nad sprawami, upadszy na sercu, przepraszając Żydy i podając się im, przysiągł na wszytko, co się słuszno widziało a pojednawszy się, ofiarę ofiarował, kościół uczcił i dary zostawił; +2 Maccabees 2 Mch 46 13 24 Machabeusza obłapił i uczynił go książęciem i hetmanem od Ptolemaidy aż do Gerenów. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 25 A gdy przyjachał do Ptolemaidy, za złe mieli Ptolomejczycy przyjaclelstwa postanowienie, gniewając się, żeby snadź przymierza nie zgwałcili. +2 Maccabees 2 Mch 46 13 26 Tedy lisjasz wstąpił na stolicę i dał sprawę, i lud uśmierzył, i wrócił się do Antiochijej. A tym ci sposobem toczył się królewski odjazd i przyjazd. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 1 Ale Po trzech leciech dowiedział się Juda i ci co z nim byli, iż Demetrius Selewków z potężnym wojskiem i z okręty przez port Trłpolu ciągnął na miejsca sposobne +2 Maccabees 2 Mch 46 14 2 i wziął ziemię przeciwko Antiochowi i hetmanowi jego lisjaszowi. Arcykapłan Alcymus wzywa Demetriusza do interwencji w Judei +2 Maccabees 2 Mch 46 14 3 A niejaki Alcymus, który był nawyższym kapłanem, ale się był dobrowolnie splugawił czasu pomieszania, bacząc, że żadnym obyczajem żyw zostać nie mógł ani przystępu mieć do ołtarza, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 4 przyszedł do króla Demetriusa roku setnego pięćdziesiątego ofiarując mu koronę złotą i palmę, i niejakie zielone gałązki, które się zdały być kościelne. A onego dnia milczał. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 5 Potym upatrzywszy czas szaleństwu swemu pogodny, gdy był od Demetriusa wezwań do rady a pytano go, na których rzeczach i radach Żydowie się sadzili, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 6 odpowiedział: Ci, które zowią asydejczyki między Żydami, których Hetmanem jest Juda Machabeusz, mnożą wojny i tumulty wzruszają a nie dopuszczają królestwu zostać w pokoju. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 7 Bo i ja złupiony z chwały przodków moich (mówię z nawyższego kapłaństwa) tum się uciekł, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 8 naprzód zachowując wiarę pożytkom królewskim, a potym też radząc o mieszczanach, bo dla ich przewrotności wszytek naród nasz nie pomału jest utrapiony. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 9 Ale proszę, królu, te wszytkie rzeczy uznawszy, i o ziemi, i o narodzie, według twej ludzkości wszytkim znajomej, obmyślaj: +2 Maccabees 2 Mch 46 14 10 bo póki żyw Juda, nie jest rzecz podobna, aby rzeczy były w pokoju. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 11 To gdy on powiedział, drudzy też przyjaciele będąc nieprzyjacielskiego serca przeciw Judzie, zapalili Demetriusa. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 12 Który natychmiast Nikanora, przełożonego nad elefanty, hetmana, posłał do Judzkiej ziemie, dawszy rozkazanie, aby Judę pojmał, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 13 I tych, którzy z nim byli, rozproszył, a Alcyma nawyższym kapłanem nawyższego kościoła postanowił. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 14 Tedy pogani, którzy byli z Żydowskiej ziemie przed Judą uciekli, kupami się do Nikanora przymieszywali, mniemając, iż nędza i klęski Żydów miało być ich szczęściem. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 15 A tak Żydowie usłyszawszy o przyszciu Nikanorowym i zgromadzeniu narodów, ziemią się posypawszy, prosili onego, który swój lud postanowił, aby na wieki strzegł, i który cząstkę swoję jasnemi cudami broni. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 16 A za rozkazaniem hetmana zarazem się stamtąd ruszyli a ściągnęli się do miasteczka Dessau. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 17 A Symon, brat Judy, potkał się z Nikanorem, ale się przeląkł nagłego przypadnienia nieprzyjaciół. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 18 Wszakoż Nikanor słysząc o męstwie towarzyszów Judy i o wielkim sercu, które mieli bijąc się za ojczyznę, bał się krwią rozsądku uczynić. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 19 Przetoż posłał przed sobą Posydoniusza i Teodocjusza, i Matiasza, aby dali prawicę i wzięli. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 20 A gdy się o to długo namawiali a sam hetman przed ludem onę rzecz przełożył, wszytkich jedno zdanie było zezwolić na przyjaźń. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 21 A tak naznaczyli dzień, którego mieli z sobą na osobności mówić, i dla każdego wyniesiono stołek i postawiono. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 22 A Juda rozkazał, aby zbrojni byli na miejscach sposobnych, by się snadż z prędka od nieprzyjaciół co złego nie zaczęło; i midi przystojną rozmowę. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 23 A Nikanor mieszkał w Jeruzalem i nic niesprawiedliwie nie czynił, i gromady gminu, które się były zebrały, rozpuścił. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 24 I zawsze mu był z serca miły Juda, i był mężowi przychylny. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 25 I prosił go, aby żonę pojął i syny spłodził. Pojął żonę i mieszkał spokojnie, i żyli społecznie. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 26 Lecz Alcymus widząc między nimi społeczną miłość i umowy, przyszedł do Demetriusa i oznajmił mu, że Nikanor na rzeczy szkodliwe pozwolił, a Judę, zdrajcę królestwa, następcą swym naznaczył. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 27 A tak król zajątrzony a złościwymi potwarzami jego rozdrażniony, napisał Nikanorowi mówiąc, że mu niemiło, iż przyjaźń zawarł: wszakże rozkazuje, aby co rychlej Machabeusza związanego do Antiochijej posłał. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 28 Co zrozumiawszy Nikanor, lękał się i było mu to ciężko, jeśliby to miał złamać, na czym było stanęło, nie będąc w niwczym obrażony od męża, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 29 ale iż się królowi nie mógł sprzeciwić, upatrował pogodę, której by wypełnił rozkazanie. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 30 Lecz Machabeusz widząc, że się z nim Nikanor ostrze obchodził i na zwykłym potykaniu srożej mu się stawił, rozumiejąc, iż ta srogość nie z dobrego pochodziła, zebrawszy niewiele ludu swego, schronił się przed Nikanorem. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 31 Czego gdy się on dowiedział, iż był mężnie od męża uprzedzon, wszedł do nawiętszego a naświętszego kościoła, a gdy kapłani zwykłe ofiary sprawowali, rozkazał im, aby męża wydali. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 32 Lecz gdy oni pod przysięgą powiadali, iż nie wiedzą, gdzie by był, którego szukano, ściągnąwszy rękę przeciw kościołowi, przysiągł mówiąc: +2 Maccabees 2 Mch 46 14 33 Jeśli mi Judy związanego nie wydacie, ten kościół Boży zrównam z ziemią i ołtarz wywalę, a ten kościół poświęcę Bachusowi. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 34 I to rzekszy szedł precz. Lecz kapłani podniózszy ręce w niebo, wzywali tego, który zawsze był obrońcą narodu ich, to mówiąc: +2 Maccabees 2 Mch 46 14 35 Ty, Panie wszech rzeczy, który niczego nie potrzebujesz, chciałeś, aby był kościół mieszkania +2 Maccabees 2 Mch 46 14 36 twego między nami. A teraz, święty wszytkich świętych Panie, zachowaj na wieki nie splugawionym dom ten, który niedawno jest oczyściony. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 37 A Razjasz niejaki, z starszych z Jeruzalem, był oskarżon przed Nikanorem, a ten mąż, miłośnik miasta, i dobrą sławę mając, który dla życzliwości nazwan był ojcem Żydów, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 38 ten przez wiele czasów przedsięwzięcie czystości trzymał w Zakonie Żydowskim, gotów wydać ciało i duszę za wytrwanie. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 39 A Nikanor chcąc okazać nienawiść, którą miał przeciw Żydom, posłał pięć set żołnierzów, aby go pojmali, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 40 bo mniemał, gdyby go był zwiódł, że miał wielką klęskę Żydom uczynić. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 41 A tak, gdy się chciał werwać gmin do domu jego i drzwi wybić, i ogień założyć, gdy go już pojmać mieli, przebił się mieczem, +2 Maccabees 2 Mch 46 14 42 woląc raczej poczciwie umrzeć, a niżli poddać się grzesznikom i nieprzystojnie rodowiswemu krzywdy cierpieć. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 43 Ale gdy przed kwapieniem, niepewnym razem ranę sobie zadał, a gmin się we drzwi wdzierał, wbieżawszy śmiele na mur, mężnie się z góry zrzucił na ludzie. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 44 Którzy gdy prędko dali plac spadnieniu jego, padł na szyję. +2 Maccabees 2 Mch 46 14 45 A gdy jeszcze dychał, zapaliwszy się sercem, powstał. A chocia kretfr z niego wielkim strumieniem ciekła i acz był ciężko zraniony, przeszedł wskok przez lud +2 Maccabees 2 Mch 46 14 46 i stanąwszy na niejakiej skale przykrej, gdy go już krefr uchodziła, uchwyciwszy obiema rękoma wnętrzności swe, rzucił je na lud, wzywając tego, który jest Panem żywota i ducha, aby mu je zaś przywrócił. A tym sposobem umarł. 2 Maccabees 2 Mch 46 15 1 A Nikanor dowiedziawszy się, że Juda był na miejscach Samaryjej, umyślił ze wszytką mocą w dzień soboty stoczyć bitwę. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 2 2 A gdy Żydowie, którzy z przymuszenia z nim iść musieli, mówili mu, nie czyń tak okrutnie a nieludzkie, ale uczci dzień święty i czci tego, który wszytko widzi, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 3 3 on nieszczęsny zopytał, jeśli jest Możny na niebie, który rozkazał obchodzić dzień sobotni. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 4 4 A gdy oni odpowiedzieli: Jest Pan żywy sam w niebie możny, który rozkazał obchodzić dzień siódmy, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 5 5 on zasię odpowiedział: A jam też mocny na ziemi, który każę brać zbroję i sprawy królewskie wypełnić. Wszakże nie dokazał, aby był radę wykonał. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 6 6 A Nikanor, wielką hardością wyniesiony, umyślił, by pospolity znak zwycięstwa wystawić z Judy. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 7 7 A Machabeusz ustawicznie ufał ze wszytką nadzieją, iż mu miał przyść ratunek od Boga, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 8 8 i napominał swoich, aby się nie bali przyszcia poganów, ale aby mieli na pamięci wspomożenia im z nieba podawane i teraz aby się spodziewali, że im miało przyść od Wszechmocnego zwycięstwo. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 9 9 I mówiąc do nich z Zakonu i z Proroków, przypominając też bitwy, które pierwej miewali, uczynił je ochotniejsze, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 10 10 a tak serca im dodawszy, przy tym okazowa! zdrady poganów i zgwałcenie przysiąg. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 11 11 A każdego z nich uzbroił nie bronią tarczej i drzewa, ale dobrymi mowami i napominaniem, powiedziawszy sen wiary godny, którym wszytkie uweselił. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 12 12 A było widzenie takowe: Oniasza, który był nawyższym kapłanem, męża dobrego i łaskawego, wstydliwego wejźrzenia i skromnych obyczajów, i wymowy ozdobnej, i który z dzieciństwa w cnotach był ćwiczony, ręce wyciągnąwszy, modlącego się za wszytek lud Żydowski. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 13 13 Potym że się ukazał i drugi mąż w leciech i w chwale dziwnej, i wielkiej ozdoby przy nim, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 14 14 a iż odpowiadając Oniasz rzekł: Ten ci jest miłośnik braciej i ludu Izraelskiego, ten jest, który się wiele modli za lud i za wszytko Miasto Święte, Jeremiasz, prorok Boży. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 15 15 A że Jeremiasz zściągnął prawą rękę i podał Judzie miecz złoty, mówiąc: -2 Maccabees 2 Mch 46 15 16 16 Weżmi miecz święty, dar od Boga, którym porazisz przeciwnik! ludu mego Izraelskiego. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 17 17 A tak będąc napomnieni namowami Judy barzo dobremi, któremi mogła być wzbudzona ochota i serca młodych ludzi umocnione, postanowili bić się i potykać mężnie, aby męstwo rzeczach osądziło, przeto że Miasto Święte i kościół był w niebezpieczeństwie. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 18 18 Bo mniejsze było staranie o żony i o syny, o bracią, i o krewne, ale nawiększa i napierwsza była bojaźń o świętobliwość kościoła. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 19 19 Ale i ci, którzy w mieście byli, nie po mału się troskali o te, którzy się potykać mieli. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 20 20 A gdy się już wszyscy spodziewali przyszłego sądu, a nieprzyjaciele już blisko byli, wojsko zszykowane było, i bestyje, i jezdni na sposobnym miejscu postawieni, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 21 21 Machabeusz, uważając nadchodzenie wojska i rozmaite przyprawy broniej, i srogość bestyj, wyciągnąwszy ręce ku niebu prosił Pana, który dziwne cuda sprawuje, który nie według mocy zbrój, ale jako się mu podoba, godnym zwycięstwo daje. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 22 22 l mówił wzywając tym sposobem: Ty Panie, któryś posłał Anjoła twego za Ezechiasza, króla Judzkiego, i pobiłeś z wojska Sennacheryb sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 23 23 i teraz panujący niebiosom, spuść Anjoła twego dobrego przed nami w bojaźni i w strachu wielkości ramienia twego, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 24 24 aby się przelękli, którzy z bluźnieniem idą przeciw świętemu ludowi twemu. A ten tak modlitwę skończył. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 25 25 A Nikanor i którzy z nim byli, z trąbami i z pieśniami następowali. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 26 26 Lecz Juda i którzy z nim byli, wzywając Boga, z modlitwami zwiedli bitwę, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 27 27 rękoma wprawdzie wojując, ale sercem Panu się modląc porazili nie mniej trzydziestu i piąci tysięcy ludzi, radując się wielce z obecności Bożej. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 28 28 A gdy przestali i z weselem się wracali, dowiedzieli się, iż Nikanor upadł we swej zbrojej. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 29 29 Tedy okrzyk uczyniwszy i trwogę wzruszywszy, błogosławili głosem ojczystym Pana wszechmocnego. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 30 30 A Juda przykazał, który zawsze ciałem i sercem gotów był dla mieszczan umrzeć, głowę Nikanorowę i rękę z ramieniem uciętą do Jeruzalem zanieść. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 31 31 Gdzie gdy przyjachał, zezwawszy mieszczany i kapłany do ołtarza, wezwał i tych, którzy na zamku byli. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 32 32 I ukazawszy głowę Nikanorowę i rękę przeklętą, którą zściągnąwszy na dom święty wszechmocnego Boga, hardzie się chłubił. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 33 33 I język niezbożnego Nikanora wyrżnąwszy kazał po kęsu ptakom dać, a rękę szaleńca zawiesić przeciw kościołowi. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 34 34 Tedy wszyscy błogosławili Pana Niebieskiego, mówiąc: Błogosławiony, który miejsce swe zachował nie splugawione. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 35 35 Zawiesił też głowę Nikanorowę na wierzchu zamku, aby było jasne a jawne znamię ratunku Bożego. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 36 36 A tak wszyscy za społecznym zezwoleniem postanowili, aby dnia onego żadną miarą bez święcenia nie mijali, -2 Maccabees 2 Mch 46 15 37 37 ale żeby mieli święto trzynastego dnia księżyca Adar, jako Syryjskim językiem zowią, dniem przede dniem Mardocheuszowym. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 38 38 A gdy się to z Nikanorem zstało a od onego czasu Hebrejczykowie miasto otrzymali, ja też na tym miejscu koniec uczynię pisaniu memu. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 39 39 A jeśli dobrze i jako historyjej przystoi, tegom i sam pragnął; a jeśli nie tak godnie, ma mi być odpuszczono. -2 Maccabees 2 Mch 46 15 40 40 Bo jako zawżdy pić wino abo zawżdy wodę, jest rzecz przeciwna, ale na przemiany używać, jest rzecz wdzięczna, tak czytającym, jeśliby zawsze było pisanie doskonałe, nie będzie wdzięczne tym, co czytają. Tu tedy będzie koniec. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 2 A gdy Żydowie, którzy z przymuszenia z nim iść musieli, mówili mu, nie czyń tak okrutnie a nieludzkie, ale uczci dzień święty i czci tego, który wszytko widzi, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 3 on nieszczęsny zopytał, jeśli jest Możny na niebie, który rozkazał obchodzić dzień sobotni. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 4 A gdy oni odpowiedzieli: Jest Pan żywy sam w niebie możny, który rozkazał obchodzić dzień siódmy, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 5 on zasię odpowiedział: A jam też mocny na ziemi, który każę brać zbroję i sprawy królewskie wypełnić. Wszakże nie dokazał, aby był radę wykonał. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 6 A Nikanor, wielką hardością wyniesiony, umyślił, by pospolity znak zwycięstwa wystawić z Judy. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 7 A Machabeusz ustawicznie ufał ze wszytką nadzieją, iż mu miał przyść ratunek od Boga, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 8 i napominał swoich, aby się nie bali przyszcia poganów, ale aby mieli na pamięci wspomożenia im z nieba podawane i teraz aby się spodziewali, że im miało przyść od Wszechmocnego zwycięstwo. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 9 I mówiąc do nich z Zakonu i z Proroków, przypominając też bitwy, które pierwej miewali, uczynił je ochotniejsze, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 10 a tak serca im dodawszy, przy tym okazowa! zdrady poganów i zgwałcenie przysiąg. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 11 A każdego z nich uzbroił nie bronią tarczej i drzewa, ale dobrymi mowami i napominaniem, powiedziawszy sen wiary godny, którym wszytkie uweselił. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 12 A było widzenie takowe: Oniasza, który był nawyższym kapłanem, męża dobrego i łaskawego, wstydliwego wejźrzenia i skromnych obyczajów, i wymowy ozdobnej, i który z dzieciństwa w cnotach był ćwiczony, ręce wyciągnąwszy, modlącego się za wszytek lud Żydowski. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 13 Potym że się ukazał i drugi mąż w leciech i w chwale dziwnej, i wielkiej ozdoby przy nim, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 14 a iż odpowiadając Oniasz rzekł: Ten ci jest miłośnik braciej i ludu Izraelskiego, ten jest, który się wiele modli za lud i za wszytko Miasto Święte, Jeremiasz, prorok Boży. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 15 A że Jeremiasz zściągnął prawą rękę i podał Judzie miecz złoty, mówiąc: +2 Maccabees 2 Mch 46 15 16 Weżmi miecz święty, dar od Boga, którym porazisz przeciwnik! ludu mego Izraelskiego. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 17 A tak będąc napomnieni namowami Judy barzo dobremi, któremi mogła być wzbudzona ochota i serca młodych ludzi umocnione, postanowili bić się i potykać mężnie, aby męstwo rzeczach osądziło, przeto że Miasto Święte i kościół był w niebezpieczeństwie. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 18 Bo mniejsze było staranie o żony i o syny, o bracią, i o krewne, ale nawiększa i napierwsza była bojaźń o świętobliwość kościoła. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 19 Ale i ci, którzy w mieście byli, nie po mału się troskali o te, którzy się potykać mieli. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 20 A gdy się już wszyscy spodziewali przyszłego sądu, a nieprzyjaciele już blisko byli, wojsko zszykowane było, i bestyje, i jezdni na sposobnym miejscu postawieni, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 21 Machabeusz, uważając nadchodzenie wojska i rozmaite przyprawy broniej, i srogość bestyj, wyciągnąwszy ręce ku niebu prosił Pana, który dziwne cuda sprawuje, który nie według mocy zbrój, ale jako się mu podoba, godnym zwycięstwo daje. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 22 l mówił wzywając tym sposobem: Ty Panie, któryś posłał Anjoła twego za Ezechiasza, króla Judzkiego, i pobiłeś z wojska Sennacheryb sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 23 i teraz panujący niebiosom, spuść Anjoła twego dobrego przed nami w bojaźni i w strachu wielkości ramienia twego, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 24 aby się przelękli, którzy z bluźnieniem idą przeciw świętemu ludowi twemu. A ten tak modlitwę skończył. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 25 A Nikanor i którzy z nim byli, z trąbami i z pieśniami następowali. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 26 Lecz Juda i którzy z nim byli, wzywając Boga, z modlitwami zwiedli bitwę, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 27 rękoma wprawdzie wojując, ale sercem Panu się modląc porazili nie mniej trzydziestu i piąci tysięcy ludzi, radując się wielce z obecności Bożej. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 28 A gdy przestali i z weselem się wracali, dowiedzieli się, iż Nikanor upadł we swej zbrojej. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 29 Tedy okrzyk uczyniwszy i trwogę wzruszywszy, błogosławili głosem ojczystym Pana wszechmocnego. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 30 A Juda przykazał, który zawsze ciałem i sercem gotów był dla mieszczan umrzeć, głowę Nikanorowę i rękę z ramieniem uciętą do Jeruzalem zanieść. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 31 Gdzie gdy przyjachał, zezwawszy mieszczany i kapłany do ołtarza, wezwał i tych, którzy na zamku byli. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 32 I ukazawszy głowę Nikanorowę i rękę przeklętą, którą zściągnąwszy na dom święty wszechmocnego Boga, hardzie się chłubił. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 33 I język niezbożnego Nikanora wyrżnąwszy kazał po kęsu ptakom dać, a rękę szaleńca zawiesić przeciw kościołowi. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 34 Tedy wszyscy błogosławili Pana Niebieskiego, mówiąc: Błogosławiony, który miejsce swe zachował nie splugawione. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 35 Zawiesił też głowę Nikanorowę na wierzchu zamku, aby było jasne a jawne znamię ratunku Bożego. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 36 A tak wszyscy za społecznym zezwoleniem postanowili, aby dnia onego żadną miarą bez święcenia nie mijali, +2 Maccabees 2 Mch 46 15 37 ale żeby mieli święto trzynastego dnia księżyca Adar, jako Syryjskim językiem zowią, dniem przede dniem Mardocheuszowym. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 38 A gdy się to z Nikanorem zstało a od onego czasu Hebrejczykowie miasto otrzymali, ja też na tym miejscu koniec uczynię pisaniu memu. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 39 A jeśli dobrze i jako historyjej przystoi, tegom i sam pragnął; a jeśli nie tak godnie, ma mi być odpuszczono. +2 Maccabees 2 Mch 46 15 40 Bo jako zawżdy pić wino abo zawżdy wodę, jest rzecz przeciwna, ale na przemiany używać, jest rzecz wdzięczna, tak czytającym, jeśliby zawsze było pisanie doskonałe, nie będzie wdzięczne tym, co czytają. Tu tedy będzie koniec. Matthew Mt 47 1 1 Księgi rodzaju Jezusa Chrystusa, syna Dawidowego, syna Abrahamowego. Matthew Mt 47 1 2 Abraham zrodził Izaaka. A Izaak zrodził Jakóba. A Jakób zrodził Judę i bracią jego. Matthew Mt 47 1 3 A Judas zrodził Pharesa i Zarę z Thamar. A Phares zrodził Esrona. A Esron zrodził Aram. |